muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1563, Karar No: 2017/7965, Tarih: 18.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1563 E.  ,  2017/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... köyü

1) 116 ada 4 parsel sayılı 584, 58 m² yüzölçümlü bahçe niteliğinde taşınmaz hakkında 1938 tarih ve 826 sayılı vergi kaydı,

2) 109 ada 25 parsel sayılı 9435,80 m² yüzölçümlü Bahçe niteliğinde taşınmaz hakkında 1938 tarih 885 sayılı vergi kaydı,

3) 118 ada 4 parsel sayılı, 2580,41 m² yüzölçümlü Bahçeli kargir Ev, ahır ve samanlık niteliğinde taşınmaz senetsizden,

4) 184 ada 42 parsel sayılı taşınmaz 3584,83 m² yüzölçümlü Zeytinlik niteliğinde taşınmaza 1938 tarih 1046 sayılı vergi kaydı,

5) 188 ada 74 parsel, 9835,89 m² yüzölçümlü incirlik niteliğinde 1938 tarih ve 512 vergi kaydı,

6) 188 ada 115 parsel, 8680 m² yüzölçümlü zeytinlik niteliğinde 1951 tarih ve 22 sıra nolu tapu kaydı, 1938 tarih 522, 524, 525, 527, 1981 tarih 11 ve 12 sayılı vergi kaydı,

7) 188 ada 127 parsel, 11428,55 m² yüzölçümünde, zeytinlik niteliğinde 1938 tarih ve 528 nolu vergi kaydı;

8) 168 ada 61 parsel, 1897,44 m² yüzölçümlü bahçe niteliğinde, 1968 tarih 646 sayılı vergi kayıtları uygulanarak ve bu taşınmazlar asliye hukuk mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Asliye hukuk mahkemesinde davacılar ... ve ... ... tarafından Hazine ve ... köyü tüzel kişiliği aleyhine açılmış olan tescil davası kadastro mahkemesine devredilmiştir. Yargılama sırasında ... ve arkadaşları davaya katılmıştır.

Mahkemece davacıların davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, müdahil davacılar ... ... ... ve ... ... davalarının kısmen kabulü ile kısmen reddine, diğer müdahil davacıların davalarının reddine,

1-Dava konusu 184 ada 42 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu ... ... adına tespit tutanağındaki niteliği ile tapuya tesciline,

2-Dava konusu 188 ada 74 parsel, 188 ada 115 parsel, 188 ada 127 parsel, 168 ada 61 parsel, 116 ada 4 parsel sayılı taşınmazların tespit tutanağındaki niteliği ile davacı ... adına tapuya tesciline,

3-Dava konusu 109 ada 25 parsel sayılı taşınmazın 01/04/2014 havale tarihli teknik bilirkişi raporu ve eki krokide (A) ile gösterilen 8987.39 m²'lik kısmının tespit tutanağındaki niteliği ile aynı ada ve aynı parsel numarası ile İbrahim oğlu ... adına tapuya tesciline,

Yine aynı krokide (B) harfi ile gösterilen 448,41 m²'lik kısmın ayrı bir parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline,

4-Dava konusu 118 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 21.11.2011 havale tarihli teknik bilirkişi raporu ve ekindeki krokide olduğu şekilde (C) harfi ile gösterilen 1071.16 m²'lik kısmın tespit tutanağındaki niteliği ile ... adına tapuya tesciline,

Yine aynı krokide (B) harfi ile gösterilen 448,41 m²'lik kısmın ayrı bir parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline,

4-Dava konusu 118 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 21.11.2011 havale tarihli teknik bilirkişi raporu ve ekindeki krokide olduğu şekilde (C) harfi ile gösterilen 1071.16 m²'lik kısmın tespit tutanağındaki niteliği ile ... adına tapuya tesciline,

Yine aynı krokide (A) harfi ile gösterilen 683.22 m²'lik kısmın tespit tutanağındaki niteliği ile ayrı bir parsel numarası verilerek müdahil davacı ... ... ... adına tapuya kayıt ve tesciline,

Yine aynı krokide (B) harfi ile gösterilen 826.03 m²'lik kısmın tespit tutanağındaki vasfıyla ayrı bir parsel numarası verilerek müdahil davacı ... ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1967 yılında Küre Serisi Devlet Ormanında yapılıp 1968 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazlardan 109 ada 25 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü ile 116 ada 4, 118 ada 4, 184 ada 42, 188 ada 74, 188 ada 115, 188 ada 127 ve 168 ada 61 parsel sayılı taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 18/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12088, Karar No: 2014/19596, Tarih: 18.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12088 E.  ,  2014/19596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2012/577-2013/52

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukatlığını yapan davalının 09.05.2001 tarihli belge (protokol) başlıklı belge ile vekili olarak yaptığı takiplerden aldığı paralardan dolayı 20.000.DM borçlu olduğunu ve 01.10.2002 tarihine kadar ödeyeceğini kabul ve taahhüt etmesine rağmen borcunu ödemediğini ileri sürerek şimdilik 10.300.00.TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin ikametgahı yer mahkemesi olan Ankara Mahkemelerinin olduunu belirterek öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini dilemiştir

Mahkemece, HMK.’nun 6. maddesi gereğince mahkemenin yetkisizliğine, istek halinde dosyanın Ankara Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.'nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca TBK.'nun 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlartırılmadıkça para borcu alacaklının ikametgahında ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Somut olayda az yukarıda anılan HMK.'nun 10. ve TBK.'nun 89. maddesi gereğince taraflar arasında imzalanan belgeye göre alacaklı olan davacının yerleşim yeri olan ve davanın açıldığı Samsun Mahkemesi bu davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6111, Karar No: 2015/13282, Tarih: 29.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6111 E.  ,  2015/13282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar ... vd. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ... vd. vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahkemesine geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (g) bendine göre arsalarda dava konusu taşınmazla karşılaştırılacak taşınmazların emsal niteliğinde olması gerekir. Örneğin, benzer yüzölçümlerde, yakın adalarda bulunmak, aynı imar iznine ve fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler "emsal"in seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır. Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak alınan ... taşınmaz dava konusu Kavaklıdere 823 parsel sayılı taşınmazdan mevki ve konumu, çevre gelişmişliği, arz ve talep oranı gibi nedenlerle 10 kat değerli olduğu kabul edilmiştir.

Dava konusu taşınmazla 10 kat değer farkı bulunan taşınmaz uygun emsal olarak kabul edilemez. Zira böyle bir emsalle yapılacak karşılaştırmadan sağlıklı ve gerçekçi bir sonuca ulaşılması her zaman olası değildir. Bu nedenle, dava konusu taşınmazla benzer nitelikte, yakın konum ve değerde emsal satışlar sunulması için taraflara süre verilmesi, mahkemece gerektiğinde re'sen araştırma yapılarak dava konusu taşınmaza emsal olabilecek uygun taşınmaz satışları bulunup bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerekirken 10 kat fazla değerli ve farklı konumdaki bir taşınmaz satışı emsal alınmak suretiyle hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan 1.derece doğal SİT alanı ve askeri yasak bölge şerhlerinin taşınmazda oluşturacağı kaçınılmaz değer kaybı tespit edilerek belirlenen değerden düşülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan 1.derece doğal SİT alanı ve askeri yasak bölge şerhlerinin taşınmazda oluşturacağı kaçınılmaz değer kaybı tespit edilerek belirlenen değerden düşülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümlerinden 4.399,23 m²’lik kısmında yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında değer azalışı meydana gelmeyeceği, 3.078,96 m²’lik kısmında ise yüzölçüm, geometrik şekli, yol durumu ve konumu itibariyle % 40 oranında değer kaybı meydana geleceği kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekirken her iki bölüm içinde değer kayıp oranı %90 alınmak suretiyle fazla bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa davacıdan alınarak davalılara verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalılara iadesine, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15805, Karar No: 2011/8271, Tarih: 31.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15805 E.  ,  2011/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı Toki'ye ait arsa üzerine inşaa edilen binalardan B-3 blok 35 numaralı daireyi satın aldığını, su aboneliği yaptırmak için davalı idareye müracaat ettiğinde kanal katılım bedeli olarak 5.635,08 TL istendiğini, bu bedeli ödemek zorunda kaldığını, kendisinden bu paranın alınmasının yasal olmadığını ileri sürerek 5.635,08 TL'nın tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının İmar Yasasının 31 ve Belediye Kanununun 87 ve 88. maddeleri uyarınca kanal katılım bedeli ödemekle yükümlü olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapılmış olması, veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep edilebileceğinin kabulü gerekir. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınmalıdır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. O halde mahkemece açıklanan hususlar konusunda tarafların delilleri toplanıp, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 31.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7428, Karar No: 2016/4857, Tarih: 23.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7428 E.  ,  2016/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile seyir halinde iken, park halindeki araca çarparak olay yerinden kaçtığı ve olaydan yaklaşık 3 saat sonra alınan rapora göre 153 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi üzerine, sanık hakkında trafik güvenliğini tehkileye sokma suçundan kamu davası açılan olayda,

Her ne kadar; sanık kovuşturmadaki ifadesinde ve soruşturmada verdiği ikinci ifadesinde, kaza sonrası evine gittikten sonra alkol aldığını ve kaza anında alkollü olmadığını beyan etmiş ise de, kaza tespit tutanağı ve tanık beyanlarına göre olayın 30/05/2014 günü saat 23,00’da gerçekleştiği, olaydan hemen sonra 31/05/2014 tarihinde alınan Mağdurlar ... ve ...’ın benzer beyanlarında; olay günü hastane önünde ...’a ait aracın birlikte durdukları sırada, sanık tarafından kullanıldığı tespit edilen aracın kavşaktan sola kontrolsüzce döndükten sonra üzerlerine gelerek önce her ikisine çarptığını, sonra ...’un aracına çarparak durduğunu, daha sonra aracıyla olay yerinden kaçtığını beyan ettikleri, ancak olaydan birkaç gün sonra verdikleri ifadelerinde sanığın kendilerine çarpmadıklarını ve sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmiş iselerse de, mağdurlar hakkında aldırılan raporlarda, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıklarının tespit edildiği, sanığın olay sonrası 31/05/2014 tarihli saat 02.56’da verdiği ifadesinde, “ben bu akşam saatlerinde bir miktar alkol almıştım, daha sonra Alman Hastanesi civarında bulunan ikametime gittim.” şeklindeki beyanı dikkate alındığında, sanığın olay günü akşam saatlerinde alkol aldıktan sonra olay yeri Alman Hastanesi önüne geldiği sırada aldığı alkolün etkisiyle önce mağdurlara çarpıp, sonra mağdur Nailin aracına çarparak durduğu, sonrasında olay yerinden kaçtığı, bilahare sanığın yakalandığında da 153 promil alkollü olduğunun tespit edildiği göz önünde bulundurulduğunda, sanığın, olay öncesinde alkol aldığı ve üzerine atılı eylemin sübut bulduğu gözetilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle, sanığın ve tanıkların olaydan sonra alınan ikinci beyanlarına itibarla, sanık hakkında mahkumiyete yeter delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi, İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5986, Karar No: 2014/1490, Tarih: 05.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/5986 E.  ,  2014/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/169093

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2008

NUMARASI : 2008/455 (E) ve 2008/537 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, hazırlık soruşturması başlamadan,yakalandığı esnada yakınanın, aracından çaldığı teyp ve kumandanın yerini göstermek suretiyle iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; hakkında, 5237 sayılı Yasanın 168/1.maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken anılan maddenin 6 ve 7. fıkraları uyarınca ayrıca denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. E.. savunmanın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12770, Karar No: 2011/15698, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12770 E.  ,  2011/15698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 01.05.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.