muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14084, Karar No: 2022/17985, Tarih: 12.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/14084 E.  ,  2022/17985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında açılan davada İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk ve Bursa 9. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi zararın tahsili istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesince, ihbar olunan vekilinin cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu, yetki itirazının süresinde olduğu, davalı tarafın yerleşim yeri adreslerine ve davaya konu sözleşmenin olduğu yere göre mahkemenin yetkisiz olduğu, mahkeme yetkili olmadığından yetkili mahkemeyi seçim hakkı tarafına geçen ihbar olunan tarafından yetkili mahkeme olarak Bursa Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunun beyan edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bursa 9. Asliye Hukuk Mahkemesince, kesin yetki kuralı olmayan, tazminat davasında, davalı tarafça cevap süresi içerisinde yetki itirazında bulunulmaması nedeniyle mahkeme yetkili hale geldiğinden, dava ihbar edilen kişinin, kendisinden önce yapılmış olan usul işlemlerinin tekrarlanmasını isteyememesi, katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olup, davada yalnız başına hareket edememesi nedeniyle, kesin süreden sonra yapmış olduğu yetki itirazı usulsüz olup dinlenemeyeği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un Yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK’nın 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı Kanuna göre, feri müdahale talebinin kabulüne karar verilen üçüncü kişi, lehine müdahale talebinde bulunduğu tarafın yardımcısı konumuna girer ve onunla birlikte hareket eder. Feri müdahil, ancak lehine müdahale ettiği tarafın iradesine uygun olan işlemleri yapabilir. Hüküm, sadece lehine müdahalede bulunulan taraf hakkında verileceğinden bu hükme karşı temyiz yoluna başvurma hakkı da asıl tarafa aittir. Bununla birlikte asıl tarafın hükmü temyiz etmesi durumunda feri müdahilin de hükmü, lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz etmesi mümkündür.

Ne varki, bir davanın taraflarının bu sıfatla yapabileceği usuli işlemlerden olan yetkisizlik itirazında bulunabilme hakkının varlığını söylemeye olanak yoktur.

Somut olayda, davanın İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, feri müdahil konumunda olan ... vekilinin yetki itirazında bulunması üzerine mahkemece yetkisizlik kararı verildiği, ancak davalı vekilinin yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. Maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3358, Karar No: 2012/557, Tarih: 07.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3358 E.  ,  2012/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava konusu 156 ada 5 parsel sayılı taşınmaz satın alma ile geçen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline, taşınmaz üzerindeki bir adet yeni dikilmiş zeytin fidanı ile iki adet yeni dikilmiş servi fidanının davalıya ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmazın eğiminin %50-60 olup, henüz imar ve ihyasınında yapılmadığı, bu nedenle kültür arazisi olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit gününde 3402 sayılı Kadastro Kanunuun 14.maddesi hükmünde öngörülen koşulların davacı yararına gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle saptanmıştır. Delillerin değerlendirilmesi mahkemeye ait olup, bu konuda da yanılgıya düşülmemiştir. Bu nedenlerle ve hükmün dayandığı diğer gerekçelere göre davalı ...'nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 41,85 TL harcın davalıdan alınmasına,

2-Davacı Hazine'nin muhdesata yönelik temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2.madesinde "taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunu sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir" hükmüne yer verilmiştir. O halde kadastro. tespitinden sonra meydana getirilen muhdesatların tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi mümkün değildir. Mahkemece uzman ziraatçi bilirkişi raporuna göre tespitten yaklaşık 14 ay sonra yapılan keşifte yeni dikildiği belirtilen muhdesatların tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının (1) nolu bendinin 3, 4 ve 5.satırlarındaki "içerisindeki bir adet yeni dikilmiş zeytin fidanı ile iki adet selvi fidanının muhdesat olarak davalı adına beyanlar hanesinde gösterilmesine" sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/556, Karar No: 2024/2998, Tarih: 26.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/556 E.  ,  2024/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2005/378 E., 2008/73 K.

DAVALILAR : ... vekili Avukat ... ve diğer 12 davalı

BİRLEŞEN DOSYA

DAVALILARI : 1- ... 2- ... 3- ...

vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 17.11.2005

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

1- Mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal tescil istemli asıl davada; alacak talepli olarak açılan birleşen davada, yüklenici davalının halefi konumundaki davacının, satış vaadine konu olan dairenin yapılmamış olması nedeniyle arsa maliki davalılardan tapuyu talep edemeyeceği, ancak yüklenici ile kendi aralarında yapmış oldukları sözleşmeye göre yükleniciye daire satış bedeline mahsuben peşin olarak ödediği 9.500 Euro’yu sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince talep edebileceği, buna göre davacının arsa malikleri ve yükleniciye karşı açtığı tapu iptali ve tescile ilişkin asıl davanın reddine, ödemiş olduğu paraya ilişkin birleşen davanın ise yüklenici yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

2- Bu karara karşı süresinde asıl davada davada, davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine yüklenici şirket temsilcisi, arsa sahiplerinden aldığı vekalete dayanarak davacı ile satış vaadi sözleşmesi imzalamış ise de, yüklenicinin vekaleten davacıya sattığı daire zaten arsa sahipleri ile yapmış olduğu kat karşılığ inşaat sözleşmesine göre kendisine isabet edecek dairelerden biri olup, bu dairedeki alacağını davacıya temlik ettiği, sözleşmenin yapıldığı tarih itibariyle yükleniciye vekalet veren arsa sahiplerinden Mustafa Hasgül’ün ölü olduğu, ölüm ile vekalet ilişkisinin kendiliğinden sona ereceği de anlaşıldığından asıl davada davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararına ilişkin asıl davada davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacı (tüketici) harçtan muaf olduğundan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/846, Karar No: 2015/792, Tarih: 17.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/846 E.  ,  2015/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

Dava ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunması nedeniyle zaman bakımından uygulanması gereken, 6502 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılan mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25839, Karar No: 2016/2134, Tarih: 25.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25839 E.  ,  2016/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 157/1, 52/2, 58, 53 maddesi uyarınca)

"Dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın evlenme isteğini bir şekilde öğrenen sanığın, kendisini şikayetçiye daha evvel bal satmış .... olarak tanıtıp ona uygun kadın bulduğunu söyleyerek, buluşmayı sağlaması, önce (ve kızı olduğu söylenen ...ve yanlarında ... adlı bir şahısta olduğu halde) şikayetçinin köydeki evine hep birlikte bakmaları ve kadının evlenebileceğini söylemesini müteakip katılanın istek üzerine 1.000 TL'yi sanığa vermesi sonrasında, şikayetçinin yanından plakası belli araçla uzaklaşmaları eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme-soruşturma yapıldığına, delil takdirinde hata olduğuna, yüzleştirme yapılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13342, Karar No: 2016/12298, Tarih: 10.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13342 E.  ,  2016/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunun 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi gerekir.

Kurum’un bakiye Kurum zararı için açtığı eldeki davada, sürekli işgöremezlik geliri alırken 01.11.2006 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılan sigortalıya bağlanan sürekli işgöremezlik geliri nedeniyle oluşan kurum zararı yukarıda açıklanan yönteme uygun biçimde belirlenmeli ve sonuca göre de davacının bakiye alacağı kalıp kalmadığı belirlenmelidir. .

Mahkemenin, açıklanan maddi ve hukuki olguları gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12300, Karar No: 2021/2399, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12300 E.  ,  2021/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada ... 1. Asliye Hukuk ile ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının dava tarihi itibariyle adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin "... Mah. ... Cad. .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. ... Asliye Hukuk Mahkemesince ise, nüfus kayıtlarında düzeltme istenen ... ve-veya ...'un ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi 3831 sokak no:1 Merkez/..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.Somut olayda, davacı, kardeşinin nüfus kayıtlarında ... ve ... olarak iki farklı kaydı bulunduğunu, anacak bu kayıtların sehven yanlış yazıldığını, her iki kaydın aynı kişi olduğunu, nüfus kaydında yer alan bu yanlışlığın düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendine göre nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekir. Bu yer mahkemesinin yetkisi itiraza tabi olmayıp kamu düzenine ilişkin kesin yetkidir. Dolayısıyla mahkemece itiraz olup olmadığına bakılmaksızın bu husus mahkemece resen gözetilir.Dosya kapsamından, yapılan kolluk araştırması gereğince nüfus kaydının düzeltilmesi istenilen kişinin ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi 3831 Sokak No:1 Merkez/BATMAN" olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12281, Karar No: 2015/11624, Tarih: 12.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12281 E.  ,  2015/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVAS SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/01/2015

NUMARASI : 2014/218-2015/5

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, dava şartı yokluğundan reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .....'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 01.09.1948 doğumlu olduğunu,köyde kendisi dışında aynı kimlik bilgilerine sahip 01.07.1922 doğumlu "Hüseyin oğlu A.. Ö.." isminde ölü bir kişinin bulunduğunu, dava konusu 802 ve 1819 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının doğum tarihinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...tapu kayıt maliki ile davacının aynı şahıs olduğu yönünde tam bir kanaat oluştuğu taktirde "Çoğun içerisinde az da vardır"kuralı gereğince davanın tespit davası olarak değerlendirilerek aynı şahıs olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken doğum tarihi düzeltilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı, yine 1322 doğumlu "Hüseyin oğlu A.. Ö.."'in mirasçılarının ilgili sıfatıyla çağrılarak taşınmazlar üzerinde bir hak iddialarının olup olmadığı sorulmadan, mülkiyet iddiasında bulunmaları halinde davanın çekişmeli yargıya dönüşeceği gözetilmeden sonuca gidilmesinin de isabetsiz olduğu..” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, 1322 doğumlu "Hüseyin oğlu A.. Ö.."'in mirasçılarına çıkarılacak davetiyelerin tebliği için kesin süreye rağmen HMK'nın 120. maddesine göre gider avansının davacı tarafından süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle dava usulden reddedilmiş, hüküm davalı vekili tarafından vekâlet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2306, Karar No: 2011/4097, Tarih: 16.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2306 E.  ,  2011/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 09.12.2010 gün ve 2009/7486-2010/7083 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı ... ve ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesi hükmüne uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 185,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ... ve ...’ten alınmasına, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 16.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.