muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18815, Karar No: 2013/10237, Tarih: 14.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18815 E.  ,  2013/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını resen dikkate alarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup;

şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, hükme dayanak kılınan 21.02.2010 tarihli kusur raporuna göre, davalı işverenin %80 oranında kusurlu sayılmasına ilişkin mahkeme kabulü yerinde görülmüştür.

Ancak, %80 istem karşılığı 985,22 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin davaya konu edilmesi, ve ödeme tarihlerine göre ayrı ayrı hüküm altına alınan tutarlar toplamının da aynı miktara ilişkin olmasına rağmen gerek kısa kara gerekse hüküm fıkrasında toplam geçici iş göremezlik ödeneğinin 7.744,60 TL olarak gösterilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ancak, %80 istem karşılığı 985,22 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin davaya konu edilmesi, ve ödeme tarihlerine göre ayrı ayrı hüküm altına alınan tutarlar toplamının da aynı miktara ilişkin olmasına rağmen gerek kısa kara gerekse hüküm fıkrasında toplam geçici iş göremezlik ödeneğinin 7.744,60 TL olarak gösterilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (b) bendinde yer alan “7.744,60” rakamlarının silinerek, yerine “985,22” rakamlarının yazılmasına, kısa kararın da bu şekilde düzeltilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5130, Karar No: 2014/16815, Tarih: 11.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5130 E.  ,  2014/16815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/410-2013/1630

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mısırın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak, buna göre bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Münavebe ürünü olarak esas alınan buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından alınabilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığnıda brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla alınması sureti ile eksik bedel tespiti,

3-Dava konusu taşınmazın niteliği, bilirkişi raporundaki özelliklerine göre taşınmazın net gelirine göre belirlenen değerine %20 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiği düşünülmeden eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36307, Karar No: 2017/902, Tarih: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/36307 E.  ,  2017/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVANIN TÜRÜ : Davacı, yol ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının taraflar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 09/05/2016 gün 2016/14359 Esas, 2016/11404 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 01.06.1982-31.05.1985 tarihleri arasındaki 10. Dönem TİS’in 89. Maddesinde “... Vagon Sanayi müessesinde çalışan ve müessese lojmanlarında veya işyeri civarında ikamet eden işçilere (...) arasında muteber banliyö kartı verilir”, 01.06.1985-31.05.1987 tarihleri arasındaki 11. Dönem TİS’in 74. Maddesinde “sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine getirilip götürülmeleri için kamu araçları ile taşınmaları konusunda mevcut uygulamaya devam olunur” ve halen uygulanmakta olan 01.03.2015-28.02.2017 tarihleri arasındaki 26. Dönem TİS’in 72. Maddesinde “sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine götürülmeleri için kamu araçları ile taşınmaları hususunda mevcut uygulamaya devam olunur” hükümlerinin bulunduğu, 1982 yılından beri banliyö kartı verilmek suretiyle sağlanan bu hizmetin bir servis hizmeti olduğu, söz konusu güzergahlardaki banliyö tren seferlerinin kaldırılması nedeniyle güzergaha gidip gelen işçilerin taşınmasına kamu araçlarıyla değil hizmet alım sözleşmesi ile özel otobüslerle devam ettirildiği, bir kısım işçilerin faydalandığı servis hizmetinden 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. Maddesi ve 100 nolu ILO sözleşmesinin 1, 2, 3. Maddeleri gereğince tüm işçilerin yararlanması gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6100 sayılı HMK. nun 373/5. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosyada mevcut toplu iş sözleşmeleri hükümlerine göre davalı işverenlik tren ve banliyö istikametinde bulunan yerlere göre ücretsiz olarak trenden faydalandırma ve daha sonra da servisten yararlanma hakkı tanıdığı, söz konusu haklar dışında davacı işçilerin ikamet ettikleri yere ilişkin herhangi bir servis uygulamasının söz konusu olmadığı gibi TİS'de de bu konuda bir düzenleme olmadığı anlaşıldığından Mahkemece davacıların servis hizmetinden yararlandırılmadıklarından bahisle servis ücretine hükmedilmesi hatalıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı HMK. nun 373/5. maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/360, Karar No: 2015/1150, Tarih: 03.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/360 E.  ,  2015/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tüketici Mahkemesi’nce verilen 27/10/2014 tarih ve 2014/388-2014/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına reşit olunca kullanması için babası tarafından 1990 yılında davalı banka .... Şubesi'ne hesap cinsi DEM (Alman Markı) olan 12.000 DEM tutarlı vadeli mevduat hesabı açıldığını, reşit olan müvekkilinin bankaya müracaat ettiğinde zamanaşımı gerekçesi ile hesapta bulunan paranın TMSF'ye devredildiğinin belirtildiğini, zamanaşımı süresinin müvekkilinin reşit olduğu tarihten itibaren başlaması gerektiğini belirterek 12.000 DEM karşılığı 10.091,71 Euro'nun davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia ve tüm dosya kapsamına göre, ihtilafın, davacı adına açılan, rızası ve bilgisi dışında bankacılık sözleşmesi gereği TMSF'ye devrolunan vadeli hesabından kaynaklanmakta olup, uyuşmazlığın niteliğinin haksız eylem olduğu, dava konusu eylemin 4077 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi anlamında "tüketici işlemi" ve 3. maddesi kapsamında "hukuki işlem" olarak kabul edilmesi olanağı bulunmadığı, 4077 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan bir uyuşmazlık ve buna bağlı olarak tüketici mahkemesinin görevinin söz konusu olmadığı, davanın genel mahkemelerde görüleceği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, banka vadeli mevduat sözleşmesi kapsamında alacak istemine ilişkindir. 27.11.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak 28.05.2014 günü yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 2. maddesine göre bu Kanunun kapsamını "her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamalar" oluşturmakta olup anılan Kanun'un 3/1-l maddesinde de gerçek ve tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan bankacılık sözleşmeleri tüketici işlemi olarak düzenlenmiştir. Buna göre, davanın açıldığı 11.09.2014 tarihinde yürürlükte olan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalan uyuşmazlık yönünden yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32160, Karar No: 2014/28991, Tarih: 04.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32160 E.  ,  2014/28991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobilin “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nn 142/1-b bendi yerine, 142-1-e. bendinden uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 04 /12 /2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4617, Karar No: 2018/12507, Tarih: 20.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4617 E.  ,  2018/12507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... Gıda Otelcilik Nakliyat Turizm İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. yönünden reddine ... yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalılar ile arasında 2011 yılında ... ili ... İlçesi ... sınırları içerisinde bulunan ... Termal Tesislerindeki taşınmaza ilişkin 01283 ve 00586 no''lu devre-dönem hisseli gayrimenkul satış sözleşmesinin akdedildiğini, davalılara 115.350,00-TL ödeme yaptığını, halen sözleşme konusu taşınmazın yararlanmasına ve kullanımına sunulmadığını belirterek davalılar ile arasında akdedilen 07/08/2011 tarihli 01283 ve 00586 no'lu devre dönem hisseli gayrimenkul satış sözleşmelerinin iptali ile ödediği 115.350,00-TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Gıda Otelcilik Nak. Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti; davaya konu sözleşmenin tarafı bulunmaması dolayısıyla davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının davalı ... Gıda Otelcilik Ltd. Şti. aleyhine açtığı davanın husumet yönünden reddine, Davacının davalı ... ... İnşaat Sanayi Ltd. Şti. aleyhine açtığı davanın kabulü ile; 115.350,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ... İnşaat Sanayi Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Diğer davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının davalı ... Gıda Otelcilik Ltd. Şti. aleyhine açtığı davanın husumet yönünden reddine, Davacının davalı ... ... İnşaat Sanayi Ltd. Şti. aleyhine açtığı davanın kabulü ile; 115.350,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ... İnşaat Sanayi Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan devre mülk sözleşmesinin iptali ve ödenen bedelin iadesine ilişkindir. Dava konusu yapılan devre mülk sözleşmesinin 2. maddesinde “Şirket, ... İli, ... İlçesi, ... Beldesi sınırları içerisinde K25A06A4A pafta 820 parselde ... Termal Tesislerinde bulunan 1 evin 10 günlük kullanım bedelini sabit tutmayı; 3227 SK. İle değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası ile düzenlenen devre mülke ilişkin kanun hükümleri uyarınca alıcıya tapuyu vermeyi kabul ve taahhüt eder. Ancak, oturma izni harcı, kat mülkiyetine çevirme ve devre mülk hakkı kurma işlemleri için gerekli harç ve masraflar; tapu işlemlerinin gerektirdiği tüm masraflar alıcıya aittir. Tapu tarihinde satış işlemi KDV kapsamına alındığı takdirde doğacak Katma Değer Vergisi alıcıya ait olacaktır. ... Tatil Köyünün bulunduğu arsa üzerinde inşa edilecek tüm ortak mahal ve binalar (Türk Hamamı, sauna, yüzme havuzu, konferans salonu, restoran, alışveriş merkezi, kür, fitnes center, kafetarya, çay bahçesi, sosyal tesis, pastane vd.) mülkiyet ve kullanım hakkı münhasıran mülk sahibine (KIRKPINAR GIDA OTELCİLİK NAKLİYAT TURİZM İNŞAAT TAAHHÜT SAN. TİC. LTD. ŞTİ.) aittir.” şeklinde yer alan düzenleme ile davalı ... Gıda Otelcilik Nak. Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti’nin malik-sağlayıcı olarak yer aldığı görülmekle her iki davalı arasında organik bağ bulunduğundan davanın davalı ... Gıda Otelcilik Nak. Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti yönünden de diğer davalı ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, davalı ... Gıda Otelcilik Nak. Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25381, Karar No: 2014/9226, Tarih: 17.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25381 E.  ,  2014/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.04.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/707 Karar no:2013/1140

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 20.09.2012 tarihinde ikame edilmiştir. Mahkemece dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön incelemeye geçilmiş, ön incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek taraflara ön incelemeye çağrı davetiyesi çıkarılmıştır. Ön inceleme duruşmasına çağrı kağıdı davalıya tebliğ edilememiş, davalı kadının katılmadığı ön inceleme duruşmasında tahkikat aşamasına geçilerek, duruşma 30.04.2013 tarihine bırakılmıştır. Davalı kadın adına çıkarılan 30.04.2013 tarihli duruşma gün ve saatini bildirir davetiye de bila tebliğ iade edilmiş ve mahkemece davalının katılmadığı bu oturumda hüküm verilmiştir.

Mahkeme, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden ve yukarıdaki maddelerde belirtilen incelemeyi tamamladıktan sonra, ön inceleme için bir duruşma günü tespit ederek taraflara bildirir (HMK.m.l39). Taraflar, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edilir (HMK.m. 147/1). Buna göre; davalının , geçerli tebligata rağmen ön inceleme duruşmasına katılmaması halinde ise tahkikat duruşmasına davet edilmesi zorunludur. Bu yasal zorunluluğun gereği yapılmadan, davalı usulüne uygun olarak ön inceleme ve tahkikat duruşmasından haberdar edilmeden, davalının yokluğunda hüküm kurulması, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK.md.27) aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.04.2014 (Prş.)

şin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerdenın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2007/5018, Karar No: 2007/4625, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5018 E.  ,  2007/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 144 ada 2 parsel sayılı 54,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Köy Tüzel Kişiliğine karşı dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın husumet yönünden reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının 14.03.2007 tarihli oturumdaki beyanına göre dava ettiği yerin tesbit dışı bırakılmış köy yolu olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı ..., 14.03.2007 tarihli oturumda 144 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kuzey tarafında yol boşluğu olarak bırakılan yeri dava ettiğini bildirmiştir. Mahkemece davacının dava konusu ettiği yer belirlenmeden, dava konusu ettiği yer için tutanak düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmişse kimin adına düzenlendiği araştırılmadan davanın reddine karar verilmiştir. Eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde uzman fen bilirkişi de hazır olduğu halde keşif yapılmalıdır. Mahallinde yapılacak keşifte davacıdan dava konusu ettiği yerin sınırlarını göstermesi istenmeli, davacının gösterdiği belirtir şekilde uzman fen bilirkişisinden rapor alınmalı ve davacının dava konusu ettiği yerin kısmen veya tamamen tutanak düzenlenen yerlerden olup olmadığı, tutanak düzenlenen yerlerden ise hangi taşınmaz kapsamında kaldığı belirlenmelidir. Bundan sonra davacının dava konusu ettiği yerin tutanak düzenlenmeyen yerde kaldığının belirlenmesi halinde tutanak düzenlenmeyen yerlerle ilgili davalara bakma görevi kadastro mahkemelirin görevinde olmayıp genel mahkemelerin görevinde olduğundan davaya bakacak görevli ve yetkili genel hukuk mahkemesine gönderilmek üzere görevsizlik kararı verilmelidir. Davacının dava konusu ettiği yerin tutanak düzenlenen ve bu nedenle kadastro mahkemesinin görevli olduğu yerlerle ilgili olduğunun belirlenmesi halinde ise dava dilekçesi, davacının oturum beyanları, davacının dava dilekçesi ile husumet yönelttiği davalı ve diğer hususlar gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı ...'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3533, Karar No: 2018/8360, Tarih: 03.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3533 E.  ,  2018/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

11/09/2011 tarihli kolluk tutanağına göre, olay günü saat 20.00 sıralarında sanığı şüphe üzerine uzaktan takip eden kolluk görevlilerinin, sanığı alışveriş merkezi çıkışında suça konu cep telefonları ile yakaladığı olayda, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 20.23’te başladığı, hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,03/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.