muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/598, Karar No: 2022/246, Tarih: 03.03.2022

27. Belirtilen amaca yönelik davaların yasal dayanaklarından 506 sayılı Kanun'un 79. maddesinin 10. fıkrasında, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları kurumca tespit edilmeyen sigortalıların hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak hizmet tespiti isteyebilecekleri” düzenlemesine; 5510 sayılı Kanun’un 86. maddesinin 8. fıkrasında ise, “Aylık prim ve hizmet belgesi veya muhtasar ve prim hizmet beyannamesi işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde iş mahkemesine başvurarak, alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

28. Sigortalı tarafından açılan hizmet tespiti davasında her türlü delille kanıtlanabilen çalışma olgusunun usulünce belirlenmesinden sonra bu çalışmanın sigortalı çalışma olup olmadığı ve çalışılan zaman üzerinde durulmalıdır.

29. Sosyal güvenlik hukukunun hem kamu hukuku hem de özel hukuk alanında kalan özellikleri dikkate alındığında, özellikle hizmet tespiti davalarında kendiliğinden araştırma ilkesinin ağır bastığı görülür. Gerçekten hizmet tespiti davaları, taraflarca hazırlama ilkesi kapsamı dışında olup kendiliğinden araştırma ilkesi söz konusudur.

30. Sigortalılık başlangıç tarihi ve hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği Yargıtayın yerleşmiş içtihadı gereği olduğundan kamu düzenini ilgilendiren hizmet tespiti davalarında, hâkimin özel bir duyarlılık göstererek delilleri kendiliğinden toplaması ve sonucuna göre karar vermesi gerekir. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı bu davalarda ispat yükü, bir tarafa yüklenemez.

31. Hizmet tespiti davalarının amacı, hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunması olduğundan tespiti istenen dönemde kişinin sigortalı niteliği taşıyıp taşımadığı ile yapılan işin Kanun kapsamına girip girmediği araştırılmalıdır. Çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu ancak bu koşullar varsa inceleme konusu yapılabilecektir.

31. Hizmet tespiti davalarının amacı, hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunması olduğundan tespiti istenen dönemde kişinin sigortalı niteliği taşıyıp taşımadığı ile yapılan işin Kanun kapsamına girip girmediği araştırılmalıdır. Çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu ancak bu koşullar varsa inceleme konusu yapılabilecektir.

32. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabileceğinden bu davalarda işyerinde tutulması gerekli dosyalar ile Kurumdaki belge ve kanıtlardan yararlanılmalı, ücret bordroları getirtilmeli, müfettiş raporları olup olmadığı araştırılmalı, mümkün oldukça tespiti istenen dönemde işyerinin yönetici ve görevlileri, işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde, tarafları veya işyerini bilen veya bilebilecek durumda olanlar zabıta marifetiyle araştırılarak saptanmalı, sigortalının hangi işte hangi süre ile çalıştığı, çalışmanın konusu, sürekli, kesintili, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında beyanları alınarak tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli, beyanları diğer yan delillerle desteklenmelidir.

33. Bu amaçla tanıkların hizmet tespiti istenen tarihte işyeri veya komşu işyeri sigortalısı ya da işvereni olup olmadıkları araştırılmalı, davalı Kurumdan bu kişilerin belirtilen tarihte sigortalılık bildirimlerinin hangi işyerinden yapılmış olduğu da sorularak, elde edilen bilgilerin ifadelerde belirtilen olgularla örtüşüp örtüşmediği de irdelenmeli, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmelidir.

34. Diğer taraftan bu davalarda, işverenin çalışma olgusunu kabulü ya da reddinin tek başına hukukî bir sonuç doğurmayacağı da göz önünde tutulmalıdır.

35. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 16.12.2020 tarihli ve 2017/21-2336 E., 2020/1044 K.; 11.02.2021 tarihli ve 2017/(21)10-2115 E., 2021/70 K. ile 04.03.2021 tarihli ve 2016/(21)-10-1856 E., 2021/206 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

34. Diğer taraftan bu davalarda, işverenin çalışma olgusunu kabulü ya da reddinin tek başına hukukî bir sonuç doğurmayacağı da göz önünde tutulmalıdır.

35. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 16.12.2020 tarihli ve 2017/21-2336 E., 2020/1044 K.; 11.02.2021 tarihli ve 2017/(21)10-2115 E., 2021/70 K. ile 04.03.2021 tarihli ve 2016/(21)-10-1856 E., 2021/206 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

36. Somut olayda davacıya 4490 gün sigortalı hizmetleri ve 600 gün askerlik borçlanması olmak üzere toplam 5090 prim gün sayısı esas alınarak 01.04.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, sosyal güvenlik denetmen yardımcısı tarafından hazırlanan 28.01.2015 tarihli ve 006 sayılı inceleme raporunda 1117293 sicil numaralı ... unvanlı temizlik işleri işyerinin kanun kapsamına alındığı 02.08.2005 tarihinden itibaren sahte işyeri olduğu ve bu işyerinden bildirimi yapılan tüm kişilerin sigortalılıklarının fiili çalışmaya dayanmadığı yönünde tespit yapıldığı, bu rapora istinaden davalı Kurumca davacının dava dışı ...'e ait sözü edilen işyerinden bildirilen 2007 yılı 2. ayında 30 ve 3. ayında 20 gün olmak üzere toplam 50 günlük çalışmasının iptal edilerek geriye 5027 prim gün sayısı kaldığı, 5075 prim gün sayısı koşulunun oluşmadığı belirtilerek yaşlılık aylığının başlangıçtan itibaren kesildiği ve 23.05.2007-23.04.2015 tarihleri arasında ödenen aylıkların borç çıkarıldığı anlaşılmıştır.

37. Öte yandan sözü edilen işyerinden bildirimi yapılan ve sosyal güvenlik denetmeni tarafından yapılan inceleme sırasında bilgisine başvurulan kişilerden bazılarının üniversite öğrencisi olduğu, ...'i tanımadıklarını ve işyerinde çalışmadıklarını; bu kapsamda Ersin Ünal ve Hasan Temiz'in sigortalı gösterilmeleri için para verdiklerini beyan ettikleri, Levent Yıldırım'ın da emekli olmak, sağlık yardımlarından yararlanmak ve bankalardan konut kredisi almak için para karşılığı ...'e ait işyerinden sigortalı gösterildiğini söylediği, sigortalılık bildirimlerini yapan ...'un çevreden eş, dost ve yakın akrabanın talebi doğrultusunda erken emekli olmalarını ve sağlık yardımlarından yararlanmalarını sağlamak için adlarına bildirim yapıldığını ifade ettiği, davacının ise "Avni Koyuncu'nun yanından ayrıldığım zaman emekliliğime çok az bir süre kalmıştı. Burdan ayrıldıktan sonra Polatlı ilçesinde bir temizlik firmasında birkaç ay kadar çalıştım ancak unvanını ve işverenini bilmiyorum. Bu işi bana Cem adlı bir kişi buldu ve maaşımı ondan alıyordum. Temizlik işini yaptığım yerin adresi Polatlı SSK hastanesinin yanındaki bir büroydu. Bu büro soyadını bilmediğim Cem adlı kişiye aitti. Bana sormuş olduğunuz Levent Yıldırım, ..., Şenol Çınar ve Ersin Ünal adlı kişileri tanımıyorum. Ayrıca sormuş olduğunuz ... adlı bir kişiyi ya da işvereni tanımıyorum. Sigorta bildirimlerinin neden ... işyerinden yattığını bilmiyorum..." şeklinde beyanda bulunduğu, ...'in de davacıyı ve diğer sigortalıları çalıştırmadığını, bu bildirimleri muhasebecinin yapmış olabileceğini, 2007 yılı sonunda temizlik işine son verdiğini, sadece Mehmet Akay isimli kişinin çalıştığını, muhasebeciler Cahit Manav ve Zafer Atak'tan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, komşu işyeri sahiplerinin ...'i tanımadıklarını, iş hanında temizlik firması olmadığını; Mevlüt Güçlü'nün ayrıca 2004-2005 yıllarında 1 hafta 10 gün kadar süre ile bir temizlik firmasının çalıştığını belirttikleri, bu konuda resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan soruşturma bulunduğu tespit edilmiştir.

38. Mahkemece ... ile ... davacı tanığı olarak dinlenmiş olup ... davacının işyerinde çalışmış olmasına rağmen sosyal güvenlik denetmenine çalışmadığını söylemesi nedeniyle kararsız kaldığını, bu nedenle tam bir şey söyleyemediğini; ... ise davacı ile birlikte çalıştığını ve iş arkadaşı olduklarını belirtmiştir. Davacının Kurum yetkilisi tarafından alınan beyanında tanımadığını söylediği ... mahkemedeki tanıklığında davacı ile birlikte çalıştığını söylemiş ise de tanığın aynı istemle açtığı 2015/535 E. sayılı davada Ankara 16. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 07.06.2021 tarihli ve 2020/9217 E., 2021/7721 K. sayılı kararı ile onandığı, yine aynı işyerinden yapılan sigortalılık bildirimi iptal edilerek yaşlılık aylığı kesilen Recep Öner tarafından benzer istemle Ankara 3. İş Mahkemesinde 2005/706 E. sayısı ile açılan davada istinaf ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen tespit kapsamında sigortalının ... unvanlı işyerindeki hizmetinin sahte olduğunun belirlendiği görülmüştür.

39. Şu hâlde yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamından dava dışı ...'e ait sözü edilen işyerinden sigortalılık bildirimi yapılan bazı kişilerin fiilen çalışmadıklarının anlaşılmasına rağmen sahte olduğu ileri sürülen bildirimleri yapan ... ile dava dışı işyerindeki çalışmalarının sahte olduğu kesinleşmiş mahkeme kararı ile belirlenen ...'in beyanı ile davacının sigortalılığının fiili ve gerçek çalışmaya dayandığına karar verilmesi hatalı olup mahkemece davacının banka, okul, inşaat gibi hangi işyerlerini temizlediği konusunda beyanı alınmalı, beyanında belirttiği işyerlerinin yönetici veya sahiplerinden ... ile temizlik konusunda sözleşme yapıp yapmadıkları sorulup varsa fatura vb belgelerin sunulması istenmeli, bu işyerlerinin sahipleri veya yöneticileri re'sen tespit edildikten sonra beyanlarına başvurulmalı ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

40. Hâl böyle olunca Özel Dairenin bu yönlere işaret eden bozma kararı yerindedir.

41. Bununla birlikte davacının yaşlılık aylığının bağlanması talebi yönünden 506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanun 4/1-a maddesi) kapsamındaki çalışmaları ile askerlik borçlanması dışında başka sosyal güvenlik kurumlarına tabi sigortalılığı bulunup bulunmadığı araştırılarak bu konuda değerlendirme yapılmalıdır.

42. O hâlde direnme kararı Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenler yanında yukarıda belirtilen (41. paragraf) ilave nedenden ötürü bozulmalıdır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

41. Bununla birlikte davacının yaşlılık aylığının bağlanması talebi yönünden 506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanun 4/1-a maddesi) kapsamındaki çalışmaları ile askerlik borçlanması dışında başka sosyal güvenlik kurumlarına tabi sigortalılığı bulunup bulunmadığı araştırılarak bu konuda değerlendirme yapılmalıdır.

42. O hâlde direnme kararı Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenler yanında yukarıda belirtilen (41. paragraf) ilave nedenden ötürü bozulmalıdır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen sebeplerle ve yukarıda yazılı ilave nedenden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5808, Karar No: 2011/6989, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5808 E.  ,  2011/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacılar, 905, 1262, 1162, 1076, 958, 953, 250, 309 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında murislerinin adının düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı idare vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, mahkemece dava konusu taşınmazların tesciline esas tapulama tutanakları getirtilmemiştir. Ayrıca nüfus müdürlüğünden tapu maliki “... oğlu ...”, “...” ve “...” isminde kimselerin olup olmadığı da araştırılmamıştır.

Davalı idare vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, mahkemece dava konusu taşınmazların tesciline esas tapulama tutanakları getirtilmemiştir. Ayrıca nüfus müdürlüğünden tapu maliki “... oğlu ...”, “...” ve “...” isminde kimselerin olup olmadığı da araştırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece; dava konusu taşınmazların tesciline esas tapulama tutanakları getirtilerek, nüfus müdürlüğünden tapuda malik görünen kişiler ile aynı ismi taşıyan başka kimselerin olup olmadığı sorulmalı, nüfus kayıtları ile tapu kayıtları karşılaştırılarak oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Değinilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24467, Karar No: 2013/22879, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/24467 E.  ,  2013/22879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yemek, ikramiye, ilave tediye ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dışı ASSİST Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı ... A. Ş. işçisi olduğu ve sendikaya üye olması sebebiyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanarak fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürülükte olan sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerinden davacının yararlandırılarak fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemsi sonucunda; davacının ASSİST işyerindeki sözleşmeleri, uyuşmazlık dönemine ait davacıya yapılan ücret ödemelerine dair belgeler getirtilerek, ADSL ve performans pirimleri adı altında yapılan ödemelerin, toplu iş sözleşmesine göre hesaplanan alacaklardan mahsup edilmesi gerektiği beliritilerek karar bozulmuştur.

Bozmadan sonra bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen davada; davacının aynı gerekçelerle yine toplu iş sözleşmesinden doğan vardiya primi, altıncı gün primi, giyecek yardımı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakalrının ödenmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyularak 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında ASSİST şirketinin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilmesiyle muvaza olgusunun ortdan kalktığını bu sebeple davacının toplu iş sözleşmesinden doğan haklarını talep edemeyeceğinden davaların reddine karar verilmiştir.

TELEKOM ve ASSİST arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek

kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamaların dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının tüm isteklerinin (birleşen dosyadaki dahil) değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki iş kolu tespiti kararından önce davalılar arasındaki iş ilişkisi muvazaalı kabul edilerek bozma kararı verilmiştir. Bu durumda da, muvazaa olgusu kabul edildiğinden bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18887, Karar No: 2014/1342, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18887 E.  ,  2014/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1024-2013/517

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9950, Karar No: 2023/1619, Tarih: 21.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/9950 E.  ,  2023/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/264 E., 2020/504 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli 2015/108 Esas, 2015/485 Karar sayılı kararı ile sanıklardan Sevim ... hakkında kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 58 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, eşya müsaderesine karar verilmiştir.

2.Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli 2015/108 Esas, 2015/485 Karar sayılı sayılı kararının sanık ... ve katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarih ve 2019/10137 Esas ve 2020/7674 Karar sayılı ilâmıyla;

"I) Katılan kurum vekilinin sanık Sevim ... hakkında kurulan beraat hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ... ve katılan kurum vekilinin mahkûmiyet hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede ise;