muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5057, Karar No: 2015/8503, Tarih: 03.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5057 E.  ,  2015/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli sicil kaydında önceki hükümlülükleri bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanma koşulları değerlendirilmeden hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 12.00 'da evinden ayrılan yakınanın 19.30 civarında evine döndüğü, hırsızlığı farkedince kolluğa haber verdiği, kolluk görevlilerinin olay yeri inceleme tutanağı ve basit krokisinde dolap çekmecelerinin karıştırılmış olduğunu ayrıca odanın dağınık ve çamaşırların yere dağılı vaziyette bulunduğunu belirttiği, yakınanın ilk müracaatında herhangi bir şey alınmadığını belirttiği, mahkeme aşamasında iki adet telefon ve bir montun eksik olduğunu söylediği, olay yerinin ilk hali, yakınanın sanığa iftira atmasını gerektiren bir husumetinin bulunmaması ve çalındığını söylediği malzemelerin niteliği ve değeri gözönüne alındığında, yakınanın kovuşturma aşamasındaki eksiklikleri daha sonra farkettiği yönündeki beyanlarına itibar edilerek kalkışma hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan tüm hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11238, Karar No: 2013/16572, Tarih: 12.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11238 E.  ,  2013/16572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; suç tarihi olan 03.08.2009'de Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirme sürecinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28652, Karar No: 2012/37284, Tarih: 08.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/28652 E.  ,  2012/37284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Dairemizin 03.11.2011 tarih, 2010/4831 Esas, 2011/16134 sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15.03.2012 tarih ve 2009/27479 sayılı itiraznamesi ile zarardan haberdar olan sanığın herhangi bir şekilde zararı ödeme girişiminde bulunmaması karşısında mahkemenin zararın giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilmek suretiyle hükmün onanması talebiyle itiraz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca dosya Dairemize gönderilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebi yerinde görülmekle;

1)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne;

2) Darimizin 03.11.2011 tarih, 2010/4831 Esas, 2011/16134 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına,

Dosyanın yeniden incelenmesinde;

Sanığın temyiz itirazları oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delilleri, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğıinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/82, Karar No: 2024/2474, Tarih: 20.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/82 E.  ,  2024/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/317 E., 2019/542 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVATARİHİ : 07.06.2018

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; gereği düşünüldü:

Tazminat yargılamasında, 5271 sayılı CMK'nın 142/7. fıkrasında, "Mahkeme, kararını duruşmalı olarak verir. İstemde bulunan ile Hazine temsilci, açıklamalı çağrı kağıdı tebliğine rağmen gelmezlerse, yokluklarında karar verilebilir" aynı Yasanın 188/1. fıkrasında, "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katinin ve Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği halde müdafiin hazır bulunmasının şart olduğu, müdafiin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebileceğinin" düzenlenmesinin yer aldığı,

Somut olayda değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesince yapılan duruşmaların yukarıda belirtilen Kanun hükümlerine aykırı olacak şekilde Cumhuriyet savcısının katılımı olmadan yapıldığının anlaşılması karşısında, sair yönler incelenmeksizin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a bendi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19373, Karar No: 2015/12723, Tarih: 28.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19373 E.  ,  2015/12723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin mahkemenin ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 3206, 3208 ve 3316 parsel sayılı 6.110.65, 6.798,69 ve 206,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliği ile 3207 parsel sayılı 2.512,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kanal niteliği ile ve tapu kaydına dayanılarak, davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine çekişme konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişme konusu, 3206, 3208, 3316 parsel sayılı taşınmazların ham toprak, 3207 parsel sayılı taşınmazın ise kanal vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Mahkemenin 09.09.2014 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin temyiz talebinin temyiz süresinin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmiş; Ek Karar da davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı ... vekiline ilamın tebliğ edildiği gün ile temyiz dilekçesinin mahkemeye veriliş günü arasında yasada öngörülen temyiz süresi geçmiştir. Mahkemece bu yön saptanmak suretiyle verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin hükmün ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4581, Karar No: 2021/8826, Tarih: 22.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4581 E.  ,  2021/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, 8.707,60 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5333, Karar No: 2022/12719, Tarih: 19.10.2022

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Somut olayda, davacının çalışmasının işe giriş bildirgesine uygun biçimde ancak malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar için düzenlenen (kısa vadeli sigorta kolları kapsamında çalışanlara mahsus) dönem bordrosu ile Kuruma bildirildiği, dinlenen tanık beyanlarından davacının sigorta başlangıç tarihindeki çalışmasının bordro tanıklarının beyanları ve kısa vadeli sigorta kolları bordroları ile kanıtlandığı, başvuru koşulunun yerine getirildiği, davacının çalışmasının çırak olarak geçmediği, işin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi nedeniyle yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı, Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararlarının Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu, eldeki davanın sigorta başlangıç tarihinin tespitine yönelik olduğu ve tüm dosya kapsamı ile davacının çalışmasının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu anlaşıldığından, onama yönündeki çoğunluk görüşüne belirtilen nedenlerle katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2018/5551, Karar No: 2019/8108, Tarih: 12.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/5551 E.  ,  2019/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair ...... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2016 gün ve 2013/135 Esas, 2016/476 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri ile sanık müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ...... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7251, Karar No: 2019/5049, Tarih: 10.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/7251 E.  ,  2019/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45284, Karar No: 2013/7966, Tarih: 06.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45284 E.  ,  2013/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Davalı ... Belediyesinde temizlik işçisi olarak yedi yıldır çalışmakta iken emekli olduğunu, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini, en son çalıştığı şirketin diğer davalı ... şirketi olduğunu, bu nedenle bu şirketin belediye ile müteselsil sorumlu olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı olarak 3.0110.00 TL.'nin iş akilinin feshi tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile kendisine ödenmesine, mahkeme masrafları ve avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile kendisine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş ve ... Lojistik Şti ni davaya dahil etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili özetle, Davacının, müvekkili belediyenin işçisi olarak çalışmayıp ihale alan şirketlerde şirket işçisi olarak çalıştığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, asıl işverenin diğer davalı ... Güvenlik Med. Ve Temizlik İnşaat Turizm Gıda Peyzaj taşımacılık A.Ş. olduğunu, çevre temizliği, çöp toplama ve taşıma işlerinin bir bütün olarak tamamının yüklenici firmaya ihale edilmesi sebebiyle davacının talepleri yönünden müvekkili belediyenin sorumluluk taşımadığını savunarak davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Güvenlik Med. Ve Temizlik İnşaat Turizm Gıda Peyzaj Tasıma A.Ş. vekili, Davacının, müvekkili şirket nezdinde belirli süreli iş sözleşmesiyle 01.01.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında ... belediyesi temizlik işçisi sıfatıyla çalıştığını, müvekkili şirketten ayrıldıktan sonra davacının başka bir şirket nezdinde çalışmaya devam ettiğini, emekliliğinin müvekkili şirkette çalıştığı dönem içerisinde gerçekleşmediğini, bu nedenle müvekkili şirketin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Lojistik İnşaat Yakıt Gıda Tekstil Temizlik Sanayii ve Ticaret Ltd Şti vekili, Salt dahili dava dilekçesi ile harç yatırılmadan müvekkili şirketin davaya dahil edilmesinin usule aykırı olduğunu, bu nedenle müvekkili şirket aleyhine usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığını, öte yandan davacının 78 gün gibi çok kısa bir süre müvekkili yanında çalışması bulunduğunu, bu nedenle 8 yılı aşkın süreye ilişkin müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: