muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5483, Karar No: 2018/7745, Tarih: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5483 E.  ,  2018/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...’nın eylemlerinin kabahat teşkil ettiği gerekçesiyle 6831 sayılı Kanun’un 91/5-1. cümlesi uyarınca 307,00 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmalarına, fiilin işlenmesinde kullanılan bir adet balta, 2 adet tahra ve bir adet römorkun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54. maddesi gereğince müsaderesine dair ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2015 tarihli ve 2014/615 esas, 2015/751 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının24/10/2017 gün ve 4279 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2017 gün ve KYB. 2017/60357 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Dosya kapsamına göre sanıklar hakkında yargılama konusu aynı fiile ilişkin olarak Orman İşletme müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 01/09/2014 tarihli suç tutanağına istinaden 02/09/2014 tarihinde sanık ... hakkında idari yaptırım kararı verildiği gözetilmeksizin, aynı eylem nedeniyle yürütülen yargılama sonunda 6831 sayılı Kanun’un 91/5.maddesi uyarınca idari para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesinde;

2- 6831 sayılı Kanun’un 91/5.maddesindeki “14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukarıdaki fıkralarda yazılı bulunmayan fiilleri işleyenlere, ikiyüzelli Türk Lirasından ikibin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir. Bu fiillerin, 3 üncü madde gereğince orman rejimi altına alınan yerlerde veya 23 üncü, 24 üncü ve 25 inci maddeler gereğince muhafaza ormanı veya milli park olarak ayrılmış ormanlarda işlenmesi halinde verilecek idarî para cezası beşyüz Türk Lirasından az olamaz. Bu fiilin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine de karar verilir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran ve eylemin kabahat teşkil etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 54. maddesindeki müsadere hükmünün uygulanma kabiliyeti bulunmadığı gözetilmeksizin, kabahatin konusunu oluşturmayan balta, tahra, römork ve aracın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilemeyeceği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2015 tarihli ve 2014/615 esas, 2015/751 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3646, Karar No: 2011/2348, Tarih: 29.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3646 E.  ,  2011/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 897 ada 5 parsel sayılı 90551,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesine şerh verilerek Abdülkerim Gümüş adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile tespit malikinin mirasçılarını hasım göstererek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından kendi adına asaleten diğer davalılara vekaleten temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, tespitin ve davalı tarafın dayanağı olan tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığı ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının da davalı taraf yararına gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Tespite esas alınan ve davalı tarafın dayanağı olan 09.12.1971 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydının dava dışı 899 ada 7 sayılı parsele de revizyon gördüğü anlaşılmaktadır. Yine tapu kaydının revizyonu ile ilgili olarak yapılan araştırmada, tapunun 897 ada 10 sayılı parsele de revizyon gördüğü bildirilmiştir. Mahkemece tapu kaydı, revizyon gördüğü tüm parseller birlikte değerlendirilerek, usulüne uygun biçimde mahalline uygulanıp kapsamı belirlenmemiştir. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, tapu kaydının oluşum belgeleri ve haritası ile çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan belgeler ve tapu kaydının revizyon gördüğü tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip dosya tamamlandıktan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında, oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydı ve dayanağı olan tüm belgeler okunup, kayıtlarda yazılı sınırlar sabit sınırlardan başlanarak yerel bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup, yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberde götürülecek teknik bilirkişiden uygulanan kayıtların kapsamını belirten, keşfi takibe imkan veren, dayanak tapu kaydının kapsamını gösteren ayrıntılı ve gerekçeli, krokili rapor alınmalıdır

. Tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsamadığının anlaşılması halinde; taşınmazın geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği hususlarında da yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde, yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, zilyetlik durumu kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmalı; 3 kişilik, ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve tarımsal niteliğini belirten ve önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeleyen biçimde bilimsel verilere dayalı, çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın kültür arazilerinden olan çayır niteliğinde olup olmadığı saptanmalı, mahkemenin bu konudaki gözlemi keşif tutanağına geçirilmeli, taşınmazın biçenek olması halinde, üzerinde düzenli olarak ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyetliğe değer verilebileceği göz önünde bulundurulmalı; davalılar ile murisleri adına kayıt ve belgesiz olarak taşınmaz tespit ve tescil edilip edilmediği, Tapu Sicil, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorularak saptanmalı, 3402 sayılı Yasa’nın 14.maddesinde yer alan sınırlamalar da dikkate alınarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, 29.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2278, Karar No: 2018/6188, Tarih: 24.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2278 E.  ,  2018/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında Kürtün İlçesi, Yukarı Karadere Köyü çalışma alanında bulunan temyiz konusu 108 ada 40, 41, 42; 124 ada 65; 131 ada 26 ve 39 parsel sayılı taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 108 ada 40, 124 ada 65, 131 ada 26 ve 39 parsel davalı ... adına, 108 ada 41 parsel ... oğlu ... adına ve 108 ada 42 parsel ise ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekesinin taksim edilmediği iddiasına dayanarak miras payının adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların her biri 16 pay kabul edilerek 2 payının davacı adına kalan payların ise tespit malikleri adına tesciline karar verilmiş, davacının sunduğu temyiz dilekçesinden dosyaya sunulan veraset ilamında sahtecilik yapıldığının anlaşılması üzerine, dosya tashih şerhi verilmek üzere re'sen ele alınarak, çekişmeli taşınmazların her biri 16 pay kabul edilerek 3 payının davacı adına kalan payların ise tespit malikleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ... tespitine itiraza ilişkindir. Davacı ... çekişmeli temyiz konusu taşınmazların müşterek muris ...’tan intikal ettiği, ...’ın terekesinin taksim edilmediği iddiasına dayanarak miras payının adına tescil edilmesi istemi ile dava açmış, davalılar; 16.03.2010 tarihli ilk celsede, kök muris Hanım’ın oğlu, davacının ise babası olan İhsan Bayrak’ın ölmeden evvel taşınmazları dayısı olan ...’a verdiğini, ...’ın ölümü ile taşınmazların taksimen kendilerine düştüğünü, 50-60 yıldır müstakil zilyet olduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece; çekişmeli taşınmazların müşterek muris Hanım’dan intikal ettiği ve mirasçıları arasında terekesinin taksim edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece; keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ile bir tespit bilirkişisinin, taşınmazların öncesinde kime ait olduğu, kimden intikal ettiği ve müşterek muristen intikal eden yerlerden iseler yöntemince taksime konu edilip edilmedikleri hususlarında yetersiz olan beyanlarına dayalı olarak karar verilmiştir. Öte yandan; davalı süresi içinde tanık listesi sunmasına rağmen tanıkları keşfe davet edilerek dinlenilmemiş, ... tespitine aykırı olan sonuçlara ulaşılmasına rağmen çelişkinin giderilmesi adına tüm tespit bilirkişilerinin beyanına başvurulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. Hal böyle olunca; öncelikle çekişmeli taşınmazlar dışında muris Hanım ve mirasçıları adına ... çalışması sırasında tespit ve/veya tescil edilen taşınmazlar bulunup bulunmadığı Tapu Müdürlüğünden sorularak var ise kesinleşme şerhli ... tutanak örnekleri getirtilmeli, daha sonra mahallinde yeniden fen bilirkişisi, mahalli bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları huzuru ile keşif yapılmalı, mahalli bilirkişi ve tanıklardan; çekişmeli taşınmazların öncesinde kime ait olduğu, müşterek muris Hanım’dan gelip gelmedikleri, davalıların savunmasında bahsi geçen ...’ın kim olduğu, çekişmeli taşınmazlara ilgisi, çekişmeli taşınmazlar müşterek muristen geliyor iseler murisin ölüm gününden sonra terekesinin mirasçıları arasında taksim edilip edilmediği, taksim yapılmış ise ne zaman, nerede, kimlerin katılımı ile yapıldığı, tüm mirasçılarının katılıp katılmadığı, katılmayan mirasçı varsa temsil edilip edilmediği ya da sonradan icazet verip vermediği, taksim varsa çekişmeli taşınmazların kime isabet ettiği, davalılar...ve ...’ın anneleri olan diğer davalı ..

...’ın kim olduğu, çekişmeli taşınmazlara ilgisi, çekişmeli taşınmazlar müşterek muristen geliyor iseler murisin ölüm gününden sonra terekesinin mirasçıları arasında taksim edilip edilmediği, taksim yapılmış ise ne zaman, nerede, kimlerin katılımı ile yapıldığı, tüm mirasçılarının katılıp katılmadığı, katılmayan mirasçı varsa temsil edilip edilmediği ya da sonradan icazet verip vermediği, taksim varsa çekişmeli taşınmazların kime isabet ettiği, davalılar...ve ...’ın anneleri olan diğer davalı ...’nin sağ olması nedeniyle terekeye karşı üçüncü kişi konumunda oldukları gözetilerek onlar adına yapılan tespitlerin hangi nedenlere dayandığı, çekişmeli taşınmazların kim ya da kimler tarafından ne kadar süredir, hangi nedene dayalı olarak ve ne şekilde kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanların çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması durumunda tüm tespit bilirkişileri dinlenilerek çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe elverişli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazlar dışında muris Hanım ve mirasçıları adına ... çalışması sırasında tespit ve/veya tescil edilen taşınmazlar var ise bunlara ait ... tutanak içerikleri ile çekişmeli taşınmazların müşterek muristen geldiğinin anlaşılması halinde taksime dayanan tarafın ispat külfeti altında olduğu da gözetilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2011/23547, Karar No: 2013/17311, Tarih: 04.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/23547 E.  ,  2013/17311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın olay sonrası kollukta verdiği ifadesinde, “kaynıma birkaç kişiyi şişledim sıra sende seni de şişleyeceğim dedim” şeklindeki ikrarı, müştekinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanık ... 'un, “Ben bizzat telefonda ve daha sonra evin önüne gelerek abime tehditde bulunduğunu duydum” biçimindeki anlatımı ve olaya müdahale eden kolluk görevlilerinin düzenlediği 23/07/2008 tarihli tutanakta, sanığın müştekiye hitaben “seni yaşatmayacağım, 'yi sana dar edeceğim” diyerek bağırdığının belirtilmesi karşısında, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/103, Karar No: 2014/1488, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/103 E.  ,  2014/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/258-2013/254

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.10.2013 tarih ve 2013/258-2013/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle 14.05.2013 tarihinde müvekkili İstanbul D. Otobüsleri San. ve Tic. A.Ş. ile davalı G.. A.. arasında Gebze ilçesi, Eskihisar İskelesi'nin kullanım izni sözleşmesi, Yalova ili, Tavşanlı İskelesi'nin kullanım izni sözleşmesi, Tavşanlı İskelesi'nde bulunan Tavşanlı Belediyesi'nden kiralanan alanlar ve bundan doğan hakların müvekkili şirket olan İDO'ya devredilmesine ve bunların karşılığında İDO'nun G. Denizcilik'e 25.000.000,00 TL ödemesine ilişkin sözleşme imzalandığını, ancak davalı şirketin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davalının dava dışı N. A.Ş. ile de sözleşme yaptığını ve N. A.Ş.'nin davalı şirkete ait limanları kullanarak Eskihisar-Topçular hattında taşımacılık faaliyetinde bulunduğunu bunun haksız rekabet teşkil ettiğini ve N. A.Ş.'ye haksız rekabete dayalı dava açıldığını, davalı şirketin edimlerini yerine getirmek amacıyla herhangi bir işlem yapmadığını bu nedenle 17.06.2013 tarihinde noter yoluyla ihtarname gönderildiğini, buna rağmen davalının edimlerini yerine getirmemeye devam ettiğini, bu nedenle müvekkil şirketin maddi manevi zarara uğradığını, sözleşmenin aynen ifasının mümkün kılınabilmesi amacıyla sözleşme konusu malvarlığı ve haklar hakkında ihtiyati tedbire karar verilmesini, şimdilik 30.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, uyuşmazlığın Deniz Hukuku'na ilişkin olduğu bu nedenle davanın Denizcilik İhtisas Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğini ayrıca taraflar her ne kadar özel kişiler olsada sözleşmenin içeriği incelendiğinde kamu kurum ve kuruluşlarının da taraf olduğu idare hukukuna tabi hukuksal ilişkiler bütünü nazara alınarak davanın idare mahkemesinde görülmesi gerektiğini, ayrıca davaya konu sözleşmenin geçersiz olduğunu bu nedenle yetki anlaşmasının da geçersiz olacağını bu sebeple davanın genel yetki şartı uyarınca yetkili mahkemede açılması gerektiğini, ihtiyati tedbir talebinin ise HMK'ya göre esas hakkında görevli ve yetkili mahkemeden talep edilebileceğini bu nedenle bu talebin reddini, şirket ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan 2. imza sahibinin olmaması nedeniyle yapılan sözleşmenin G. D.'i bağlamayacağını ayrıca sözleşmenin karşı tarafındakilerin İDO'yu temsile yetkili olmadığını, sözleşmeye konu yerlerin, hakların ihale ile kullanma izni alınmış alanlar olduğunu, bunların kullanımının özel mevzuat ve sözleşmelerde yer alan yükümlülük ve sınırlamalara bağlı olduğunu devirlerinin mümkün olmadığını belirtmiş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca; davalı ile kurumlar arasındaki ilişki içerisinde idare mahkemelerince yargılanmasına devam edilen davaların bulunduğu, taraflar her ne kadar özel kişiler olsalarda temel ilişkinin hat taşıma ve kullanımına ilişkin olduğu söz konusu işlemlerin idari nitelikte oldukları bu ilişki içindeki sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlığın idari yargının konusu olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki sözleşmenin aynen ifası, bu mümkün olmaması durumunda, maddi manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak her iki taraf da anonim şirket olup Türk Ticaret Kanunu kapsamında özel hukuk tüzel kişileridir. Yine taraflar arasındaki sözleşme davalı şirkete ait kiralanan alanların ve iskelelerin kullanım haklarının devrine ilişkin olup, sözleşmenin bu niteliği itibariyle idari yargının görev alanına giren bir husus yoktur. Bu nedenle davanın esası incelenmek ve sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16802, Karar No: 2015/3971, Tarih: 10.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/16802 E.  ,  2015/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı işyerinde 30 dan az işçi çalıştığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de;

Dairemizce daha önce benzer dosyalarda işçi sayısı tespit edilirken, her vakıf bünyesinde çalışan işçi sayısı dikkate alınması gerektiği yani her vakfın ayrı işveren olarak değerlendirilip 30 dan az işçi çalıştırılması halinde dava şartı yokluğundan işe iade davasının reddine karar verilmesi gerektiği benimsenmiş idi ( Bknz. Yargıtay 7.HD; 27.03.2013 tarih ve 2013/4977 E-2013/4712 K sayılı bozma ilamı).

Ancak konunun Dairemizce tekrar değerlendirilmesi neticesinde, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanununun 3. maddesinde bu kanunda belirtilen hizmetlerin gerçekleştirilmesi için Başbakanlığa bağlı ve T.C. Merkez Bankası nezdinde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu kurulduğu, 7. maddesinde bu kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdi ve ayni yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları kurulacağı, vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından Medeni Kanundaki hükümlere göre tescil ettirileceği, 3.6.2011 tarihli 8.6.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 633 sayılı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararnamenin 11. maddesinde ise 3294 sayılı Kanun hükümlerine göre kurulan vakıfların harcamalarının, iş ve işlemlerinin araştırılması, incelenmesi, izlenmesi ve denetlenmesi, görülen aksaklıklarla ilgili tedbirlerin alınması, vakıfların çalışma, usul ve esasları ile sosyal yardım ölçütlerinin belirlenmesinin Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğünün görevi olduğu, 34. maddesinde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Fonu Kurulunun Bakanın başkanlığında Başbakanlık Müsteşarı, Müsteşar, İçişleri, Maliye ve Sağlık Baranlıklarının Müsteşarları ile Sosyal Yardımlar Genel Müdürü ile Vakıflar Genel Müdüründen oluşacağı, bu kurulun il ve ilçe sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarında çalıştırılacak personelin nitelikleri ile özlük hakları ve diğer hususlarla ilgili belirlenecek kriterleri görüşüp karara bağlayacağı bildirilmiştir.