muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7618, Karar No: 2013/9360, Tarih: 06.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7618 E.  ,  2013/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Boyabat Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 26.01.2012 gün ve 2009/336-Esas-2012/70-Karar sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 25.02.2013 gün ve 12017-2529 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı Avea vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen Geçici 3.maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltmeye tabi kararlardan olup olmadığı 1086 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenmiştir.

Hüküm, elatmanın önlenmesine ilişkin olup, Sulh mahkemesince verilmiştir.Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/III-1 ve 2 maddeleri gereğince; aynı yasanın 8.maddesinde gösterilen davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilemez.Dava 440/III-2 maddede ayrık tutulan davalardan da değildir.Bu itibarla inceleme olanağı bulunmayan karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan sebeple karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 23.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2013/20206, Karar No: 2014/18329, Tarih: 05.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20206 E.  ,  2014/18329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/313809

MAHKEMESİ : Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2010/819 (E) ve 2011/437 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Dosya kapsamına göre sanık hakkında, işyerinde ve evinde yapılan aramada ele geçen toplam 2040 paket kaçak sigarayı satışa arzetmek şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucu sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde, gerekçeli kararın delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi bölümünde farklı bir olaydan söz edilerek 5271 sayılı CMK.nın 34, 230 ve 232. maddelerine aykırı olarak hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

a- Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

b- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2064, Karar No: 2019/1116, Tarih: 06.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2064 E.  ,  2019/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, her ne kadar sanığın faturaları sahte olduğunu bilerek kullandığına dair yeterli delil elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verilmiş ise de, sanığın bir kısım komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği vergi tekniği raporu ile tespit edilen mükelleflere ait faturalar ile bir kısım mükelleflere ait sahte bastırılmış faturaları yasal defterlerine kaydettiğinin anlaşılması, kullanılan sahte faturanın %56 oranında olması, bir çoğunun 2011 takvim yılı Ba-Bs bildirimi sınırı olan 5.000.-TL'nin altında düzenlenmesi, bildirim sınırını aşanlara ilişkin ise bildirimde bulunulmaması, sanığın vergi denetmenine suça konu faturaları işyerine mal getiren aracı şahıstan aldığını, fatura düzenleyenleri tanımadığını, aracının bir seferde 4 farklı firmaya ait faturaları verebildiğini, ödemeyi nakit yaptığını beyan etmesi, mal bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgesi sunamaması karşısında; suça konu sahte faturaları bilerek kullandığı sübuta erdiği halde yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

2- Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan açılan kamu davasında ise, sanığın defter ve belgeleri vergi denetmenine ibraz ettiğini savunması ve 31.12.2011 tarihinde faaliyetini terk etmiş olması nedeniyle defter ve belge isteme yazısının 28.08.2012 tarihinde ikametgah adresinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, savunma doğrultusunda, ibraz edilmeyen belge olup olmadığı husunun araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, incelemenin iş yerinde yapılması kuralının uygulanmamasını gerektirecek herhangi bir tespit bulunmadığı şeklindeki dosya kapsamına uymayan gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2871, Karar No: 2016/9907, Tarih: 12.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/2871 E.  ,  2016/9907 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 09/06/2015

NUMARASI : 2015/119-2015/337

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ, kuru fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2980, Karar No: 2010/7820, Tarih: 04.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2980 E.  ,  2010/7820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yaşamkent Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.632TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait 2010/2980-7820

kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davalı temyiz dilekçesine eklediği belgeler ile davacının talep edilen bedellerin ödenmesine yönelik 3adet bono verdiğini, bonolarında ödenmediğini bildirmiştir. Ödenmeyen bedellerin tahsiline karar verilmeyeceğinden, bu yönde inceleme yapılmamasıda usule aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci sbentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35475, Karar No: 2013/22036, Tarih: 30.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/35475 E.  ,  2013/22036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/70641

MAHKEMESİ : Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2009

NUMARASI : 2009/12 (E) ve 2009/737 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılana hitaben “orospu gibi sokaklarda geziyorsun, pavyon kadınına benziyorsun” demek suretiyle hakaret ettiğini belirten olayın tanığı N. K. dinlenmeden eksik kovuşturma ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10675, Karar No: 2013/15138, Tarih: 05.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/10675 E.  ,  2013/15138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : 765 sayılı TCK.'nun 285/1, 81/1, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı resmi bir varaka tanzimi esnasında kendisinin hüviyeti hakkında memura yalan beyanda bulunmak suçu için suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 343/2. maddesinde belirlenen cezanın süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiğinden, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8906, Karar No: 2014/10100, Tarih: 18.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8906 E.  ,  2014/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/58-2014/32

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 01/02/2008 başlangıç tarihli aylık 27.000 TL, 2. Yıl için aylık 30.000 USD bedelli kira sözleşmesine dayanarak 02/12/2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile aylık 30.000 USD karşılığı 47.400 TL den ödenmeyen 2011 yılı Ağustos, Eylül, Ekim ve Kasım ayları kira alacaklarının tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine, davalı borçlular süresinde itiraz ederek, geçerli kontratın 01/02/2008 tarihli aylık 11.000 TL bedelli kira sözleşmesi olduğunu bu sözleşmede kefil imzası bulunmadığını, mecurun 07/12/2011 tarihinde tahliye edildiğini, müvekkilinin bir soruşturma kapsamında 10/12/2010 tarihinde tutuklanarak cezaevine girdiğini malvarlığına el konulduğunu acze düştüğünü belirterek borca ve ferilerine itiraz etmiştir. Alacaklı tarafından itirazın kaldırılması istemi ile açılan davada mahkemece, taraflar arasında görülen Üsküdar 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/90-287 sayılı dosyası ile açılan itirazın kaldırılması ve tahliye davası sonucunda davalının kiralanandan tahliyesine karar verildiği, bu karar ile taraflar arasındaki kira ilişkisinin sona erdiği ve bu kararın 31.05.2011 tarihinde kesinleştiği, davaya konu alacağın tahliye kararının kesinleştiği 31.05.2011 tarihinden sonraki döneme ilişkin alacak olduğu, kira sözleşmesinin sona erdiği tarihten sonraki dönem için davacının ancak ecrimisil talep edebileceği, dar yetkili icra mahkemesince bu talebin değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, İcra İflas Kanun'unun 269/c maddesi gereğince açılan itirazın kaldırılması davasıdır. İcra İflas Kanun'unun "Kiralar Hakkında Hususi Hükümler ve Kiralanan Gayrimenkullerin Tahliyesi" başlığı altında yer alan 269. ve müteakip maddelerinde kiracının, kira borcunu ödemesinde temerrüde düşmesi halinde kiralayanın icra takibi yoluyla alacağını kısa sürede tahsil etmesi, ödeme emrinde verilen süreye rağmen borcun ödenmemesi halinde İcra Mahkemesine başvurarak kiracının kiralanandan çıkartılması yani tahliyesi düzenlenmiştir. İcra İflas Kanun'unun 269, 269/a, 269/b, 269/c maddelerinde, İcra Mahkemelerinin "itirazın kaldırılması ve tahliyeye, tahliye veya itirazın kaldırılması ve tahliye talebinin reddine" şeklinde başlıca iki şekilde karar verebileceği sonucu çıkar. Genel hükümlerden ayrı ve istisnai bir prosedür olan İcra İflas Kanunu hükümleri genişletici şekilde yorumlanıp uygulanamaz.

Genel Mahkemeler gibi delil toplama, tanık dinleme, yemin deliline başvurma imkanları olmayan dar yetki ile yargılama yapan İcra Mahkemelerinin İcra İflas Kanun'unda yer almayan Borçlar Kanun'unda düzenlenmiş akdin feshine de karar verebileceği düşünülemez.

İcra Mahkemelerinde verilecek tahliye kararı ile ancak genel hükümlere göre yapılacak yargılama sonucu verilebilecek olan akdin feshi birbirinden farklı olup birincisi İcra İflas Kanunundaki şartlara ve özel prosedüre tabi iken ikincisi ise maddi hukuka ilişkindir. Akdin feshine dair taleplerin değerlendirilmesi genel hükümlere göre yapılacak yargılamayla çözümü mümkün olup; sınırlı delillerle, dar yetkili olarak takip prosedürünün devamı niteliğinde bir yargılama yapan icra mahkemesince karara bağlanamaz.

Öte yandan mahkemece verilen kararın gerekçesinde, taraflar arasında daha önce görülen Üsküdar 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/90-287 sayılı dosyası ile açılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesine ilişkin kararın 31.05.2011 tarihinde kesinleştiği ve bu karar ile taraflar arasındaki kira ilişkisinin sona erdiği belirtilmiş ise de, dosya arasında bulunan kesinleşme şerhinden, anılan kararın 07/05/2012 tarihinde kesinleştiğine dair şerh verildiği gibi, dosya arasında bulunan tahliye tutanağı ve taraf beyanlarına göre taşınmazın 06/12/2012 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmaktadır. Davacı alacaklının, kiralanan tahliye edilinceye kadar kira alacağı talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin icra tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40994, Karar No: 2017/21243, Tarih: 09.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40994 E.  ,  2017/21243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı banka tarafından Aralık 2015'ten 6 ay önce ve sonrasında ... merkeze 5 kişi alındığının mahkeme dosyasına bildirildiği anlaşılmış olmakla ... merkeze alınan 5 kişinin isimleri, işe alınma tarihleri, ünvanları ile işe alındıkları birime ilişkin bilgiler dosyaya temin edilerek eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13952, Karar No: 2021/14627, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13952 E.  ,  2021/14627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yakalama üzerine istinabe mahkemesinde 26/10/2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı anlaşılmakla; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yargılama sırasında kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk için zorunlu olarak atanan müdafii Av. ...’e tefhim edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ayrıca, yokluğunda verilen kararın 07/04/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğine rağmen suça sürüklenen çocuğun da kararı temyiz etmediği, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce atanan müdafiinin de temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6030, Karar No: 2012/6768, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6030 E.  ,  2012/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2011 gün ve 2009/346 Esas, 2011/224 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı ... Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan eylemine uyan TCK.nın 103/1-a delaletiyle 103/2. maddesinden hüküm kurulması gerekirken 103/1-a maddesi uyarınca 3 yıl hapis, 103/2. maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası verilip, diğer artırım ve indirimlerin bunun üzerinden yapılması gerekirken ayrı ayrı uygulama yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi neticeye etkili görülmediğinden, ayrıca her iki suçla ilgili sonuç cezanın yılın aylara çevrilmesi suretiyle 9 yıl 2 ay yerine 8 yıl 14 ay; 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay olarak belirlenerek eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.