muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10572, Karar No: 2015/21081, Tarih: 18.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10572 E.  ,  2015/21081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/2595-2012/951

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Çeltik tarlası niteliğindeki taşınmaza net ürün geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Davalı tapu maliki Molla Osman oğlu Hasan'ın dava tarihinden önce vefat ettiği anlaşıldığından Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi uyarınca davada kısmen temsil edilen mirasçılarının tamamı davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; değer biçmeye esas alınan çeltik için, taşınmazın bir dekarından alınabilecek brüt gelirden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla alınması sureti ile eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

3) 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. Maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak" kamulaştırma bedeline 02.01.2011 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda, açıklanan nedenlerle, hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2492, Karar No: 2014/2390, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2492 E.  ,  2014/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2012/96818

Sanıklar A. Ö. ve M. Ö. haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2011 gün ve 2010/354 Esas, 2011/350 Karar sayılı hükümlerin sanıklar, sanıklar müdafileri ve katılan müşteki vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27.11.2013 gün ve 2013/7051 Esas, 2013/12285 Karar sayılı ilamı ile verilen düzelterek onama yönündeki Kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2014 gün ve 14-2012/96818 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 27.11.2013 gün ve 2013/7051 Esas, 2013/12285 Karar sayılı düzelterek onama Kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanıkların eylemlerine uyan TCK.nın 103/1-3-4. maddeleri gereğince teşdiden belirlenen 9 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/4 oranında artırım yapıldığında bulunan 2 yıl 3 aylık cezanın anılan eylemler sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı TCK.nın 103/6. maddesi ile tayin edilen 15 yıl hapis cezasına ilave edilerek neticeten sanıkların 17 yıl 3 ay hapis cezasıyla mahkûm edilmeleri gerekirken yazılı şekilde 2 yıl 3 aylık cezanın 9 yıla ilavesi ile 11 yıl 3 ay hapis cezası tayin edilmesinin ardından mağdurenin ruh sağlığının bozulması sebebiyle aynı Kanunun 103/6. maddesi uyarınca sanıklar haklarında neticeten 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonucunda cezaların eksik tayini,

Katılan müşteki A. kovuşturma evresinde kendisini özel vekâletnameli avukatı ile temsil ettirmesi karşısında davayı takip eden müşteki vekili lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9326, Karar No: 2014/20566, Tarih: 10.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9326 E.  ,  2014/20566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/03/2014

Numarası : 2012/646-2014/186

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı T.. M.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı TCDD’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 01.05.2010-27.04.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği, feshin haklı nedenle yapıldığı, kıdem tazminatının ödendiğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği kabul edilmiş ise de davacı tanığı M.. A.. davacının çalışırken iş sırasında kolunun çıktığının, kolu sürekli çıktığından işi kendisinin bıraktığı şeklinde beyanda bulunmuştur. Her ne kadar haklı feshi ispat yükü işverende olsa da davacı tanığı beyanından işi kendisinin bıraktığı sabittir. Diğer yandan davacı daha çıkmadan 01.04.2010 tarihinden bir hafta önce 24.03.2010 tarihinde Alanyada Y. G. işyerinde sigortalı elektrikçi olarak çalıştığı görülmektedir. Davacı işten çıkarıldığını iddia etmiş ise de davacı tanığı Mustafa açıkça kolu çıktığından kendisinin çıktığını belirttiğinden davacı fesih iddiası ile bağlı bu konuda herhangi bir rapor veya sağlık durumu nedeniyle fesih iddiası ileri sürülmediğinden işten çıkmadan başka bir ilde sigortalı çalıştığı görüldüğünden kıdem tazminatının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı T.. M..'ne iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14878, Karar No: 2012/152, Tarih: 24.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14878 E.  ,  2012/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaplı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takip üzerine, borçlu imzaya itiraz etmiş, mahkemece bilirkişi raporuna göre imzanın muterize ait olmadığından dolayı takibin itiraz eden yönünden durdurulmasına karar verilmiştir.

Takibe konu bonodaki keşideci imzasının,  T,y,...T, L,. Ş,i.- " adlı adi ortaklık adına atıldığı görülmektedir. Borçlar Kanunu'nun 533. maddesinin son cümlesinde; "ortaklığı idare yetkisi tanınan şerik, şirketi ve bütün şerikleri üçüncü şahıslara karşı temsil etmek hakkını haiz sayılır" hükmü yer almaktadır. Ortaklık sözleşmesi ile kendisine idare yetkisi tanınan şerik, ortak olabileceği gibi, üçüncü bir kişide olabilir. Dolayısı ile bu kişinin, Borçlar Kanunu'nun 34. ve 38. maddeleri ile daha geniş anlamını bulan 533. maddesinin son fıkrasında açıklanan ortaklığı temsil yetkisi olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda ortaklığı idare yetkisi bulunan temsilcinin yapacağı işlem, ortakları üçüncü şahıslara karşı eşit olarak sorumlu kılar. Bu sebeple adi ortaklığı temsilen idareci şerikin (ortak-temsilcinin) imzaladığı takibe konu bonodan dolayı, itiraz eden borçlu ortak da sorumlu olacaktır. Mahkemece öncelikle adi ortaklığı temsile yetkili olan kişinin kim olduğu araştırılmadan imza incelemesi yaptırılarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7787, Karar No: 2019/18534, Tarih: 17.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7787 E.  ,  2019/18534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi hükmü gereğince tekerrür hükmünün uygulanmasını gerektirir en ağır cezayı içeren ilamın tekerrür uygulamasına esas alınmasının gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu tavukların müştekinin ikametinin altında bulunan kapısı kilitli olmayan kümesten çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu hayvanların bulunduğu kümesin ikametin eklentisi niteliğinde olup olmadığı veya kümesin bina vasfında olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde gerekirse keşif yapılarak tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suçun teşebbüs aşamasında kalmış olması da dikkate alınarak sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

3-Sanık ve müşteki sanıkların beyanları, iddianame ve mahkemenin de gerekçesi göz önüne alındığında sanığın müştekinin kümesine girdiği ancak yumurtaları aldığına ilişkin bir delil de bulunmadığı dikkate alındığında sanık hakkında hırsızlık eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında TCK 35. madde uygulanmadan sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 17.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14898, Karar No: 2021/9840, Tarih: 08.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/14898 E.  ,  2021/9840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2019 gün ve 2018/95 Esas, 2019/59 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun

kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ...’in, davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, müşteki Zülal’in hadiseyi mağdureden öğrenme şekline ilişkin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, sanığın mevcut husumet nedeniyle asılsız isnatta bulunulduğu yönündeki savunması ile bunu destekleyen tehdit içerikli mesajlaşma kayıtları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.03.2020 gün ve 2019/3426 Esas, 2020/719 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11682, Karar No: 2013/27283, Tarih: 07.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/11682 E.  ,  2013/27283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, ruhsatsız silah taşıma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hak yoksunluğuyla ilgili paragrafın 2. cümlesinin doğru olması nedeniyle tebliğnamenin 1. bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit ve ruhsatsız silah taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

1-Tehdit suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE tehdit suçuna ilişkin HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Ruhsatsız silah taşıma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

İleri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 53/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1.fıkrasındaki yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hak yoksunluğuna ilişkin kısmın hükümden çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 07/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/558, Karar No: 2011/2184, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/558 E.  ,  2011/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Sosyal Güvenlik Kurumu vek. Av. ...

2-SOSYAL HİZMETLER ÇOCUK ESİRGEME KURUMU GENEL MÜD.

Davacı, davalı işveren nezdinde 03.11.1996-30.06.2001 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye; 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye ve 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye çıkarılmıştır.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve 1.089,34.-TL işçilik alacağının davalı işverenden tahsiline ilişkin hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı işverenin (Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu.'nun) işçilik alacaklarına ilişkin temyiz isteminin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,

2-Davalıların hizmet tespitine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8681, Karar No: 2024/9419, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8681 E.  ,  2024/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1494 Esas, 2024/1945 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Salihli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.04.2024 Tarihli ve 2024/531 Esas, 2024/598 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... 2266 Sokak No:5 İç Kapı No:2 Merkezefendi/Denizli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.07.2024 Tarihli ve 2024/1494 Esas, 2024/1945 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Yolu Sokak No:5 Salihli/Manisa olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Salihli/Manisa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Salihli 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Salihli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.