muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/337, Karar No: 2012/8189, Tarih: 18.05.2012

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24457, Karar No: 2016/1588, Tarih: 15.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24457 E.  ,  2016/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığın dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 2006 yılında .....Gıda ve Tarım Ürünleri Üretim Pazarlama ve Ticaret Limited Şirketine yapmış olduğu bal satışı sonrasında almış olduğu suça konu sahte müstahsil makbuzunu kullanarak haksız destekleme primi almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin sanığın beraatine yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçun sübutuna, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25279, Karar No: 2013/23589, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25279 E.  ,  2013/23589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

İhbar Olunanlar: 1-Mis Temizlik İnş.Taş. Dan.San.ve Tic.Ltd.Şti.

2-Kittaş İnş.Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10897, Karar No: 2009/13421, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10897 E.  ,  2009/13421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 119 ada 14 parsel sayılı 2838.98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki: Dosyada mevcut orman bilirkişi ... Sivrikaya tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın % 35-45 eğimli olduğu, bir kısmının açıklık alan olup halk tarafından hayvanların ot ihtiyacının karşılandığı, bir kısmında ise orman gülerinin bulunduğu ve belli alanlarda fındık bitkisinin bulunduğu memleket haritasında açık alanda kaldığı bu nedenlerle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Rapora ekli memleket haritasında taşınmazın yeri açık alanda işaretlenmiş ise de bu alanda yapraklı orman ağacı sembollerinin olduğu gözlenmektedir ve çekişmeli taşınmazın ... fotoğraflarında yeri gösterilmemiştir. Aynı şekilde rapora ekli taşınmazın genel görünümünü gösterir fotoğrafta taşınmazın bir kısmının ağaçlık ve makilik alanlarla kaplı olduğu görülmektedir.Bu durumda bilirkişi raporu taşınmazın niteliğini belirlemekte yeterli değildir ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemez.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde, mahkemece öncelikle itirazlı olduğu tespit edilen 119 ada de bulunan tüm parseller gösterir kadastro paftasının bir sureti getirtilerek , bu parsellerden itirazlı olanların dosyaları tespit edilerek, keşifleri yapılmamış ise bu dosyaların keşiflerinin birlikte yapılmalı;

O halde, mahkemece öncelikle itirazlı olduğu tespit edilen 119 ada de bulunan tüm parseller gösterir kadastro paftasının bir sureti getirtilerek , bu parsellerden itirazlı olanların dosyaları tespit edilerek, keşifleri yapılmamış ise bu dosyaların keşiflerinin birlikte yapılmalı;

eğer keşifleri yapılmış ise bu dosyalara ait bilirkişi raporlarının birer suretinin bu dosya içine konmalı ve eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı çekişmeli taşınmaz itirazlı olan tüm komşu parseller bir bütün olarak değerlendirildiğinde 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi kapsamında olan yerlerden olup olmadığı değerlendirilmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/09/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4962, Karar No: 2018/4197, Tarih: 29.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/4962 E.  ,  2018/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.06.2015 tarihinde verilen dilekçe ile ... iptali tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; harcın tamamlanmasına dair verilen 05.05.2017 tarihli ara kararın istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin usulden reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1973 yılında tespit harici bırakılan 2797 ada 133, 134 ve 137 parseller üzerine toplam 687,50 m2 ayrı ayrı ev vasfında binalar inşa ederek buraların malik sıfatıyla zilyedi olduğunu ve bu yer için kendisine ... tahsis belgesi verildiğini ileri sürerek TMK 713 maddesine dayanarak ... kayıtlarının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince 05/05/2017 tarihinde "....Dava dilekçesinde 2797 Ada, 133, 134, 137 parsellerin tamamı için ... iptal kararı istenmiş olmakla; mahkememizin 24/04/2017 tarihli celsesinin, ara kararının 2 no'lu bendinde 687.500,00 TL üzerinden 11.552,92 TL harç alınmasına, ara kararının taraflara tebliğine, tebliğden itibaren 2 haftalık süre içerisinde İstinaf yolu açık olmak üzere dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda karar verildi. ..." şeklinde ara kararı düzenlemiştir.

Bu ara kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesi ‘’Her ne kadar davacı avukatınca ilk derece mahkemesinin 05/05/2017 tarihli ara kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş ise de; HMK'nın "istinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlığını taşıyan 341-(1) maddesi; "ilk derece mahkemesinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir." hükmünü içermektedir. Anılan yasal düzenlemeye göre istinaf kanun yoluna getirilen kararın, yasada sayılan kararlar kapsamında olmaması nedeniyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/05/2017 tarih 2015/254 Esas sayılı Kararına karşı davacı avukatının istinaf kanun yoluna başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/-(1) maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Bu hükme karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Bu hükme karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

HMK 361. maddesi "(1) Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihaî kararlarının iptali üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. (2) Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir" hükmü yer almaktadır. Somut olayda, mahkemece dava dilekçesinde tescili istenen 687,5 m2'nin değeri üzerinden harcın tamamlanması için davacıya süre verilmiştir. Davacı ise tescilini istediği binaların bulunduğu 299 m2 yerin değeri üzerinden harcın tamamlanması gerektiğinde mahkemenin ara kararına karşı istinaf yoluna başvurmuş ve bu istemi usulden reddedilmiştir. Şimdi davacı Bölge Adliye Mahkemesinin red kararına karşı temyize gelmiştir.

Yargılamayı sona erdirip mahkemenin dosyadan el çekmesini gerektirmediği (nihai karar olmadığı) için tek başlarına temyiz edilemeyen ara kararları; ancak, nihai karar olan hüküm ile temyiz edilebilir. Bu nedenle mahkemenin ara kararına karşı temyiz yolu açık olmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 29.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4108, Karar No: 2012/6101, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4108 E.  ,  2012/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 316 ada 1 parsel sayılı 2960,38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... köyü tüzel kişiliğine ait ilkokul binası olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek, tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 316 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak, yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin ilkokul binası ve arsası niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3118, Karar No: 2014/7199, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3118 E.  ,  2014/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 27. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/06/2012 gün ve 2011/274-2012/134 sayılı kararı bozan Daire’nin 09/10/2013 gün ve 2012/19087-2013/17956 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin hissedarı olduğunu, 14.03.2011 tarihinden yapılan olağan genel kurul toplantısında, 2009 ve 2010 faaliyet yılına ilişkin 31/12/2009, 31/12/2010 işletme ayrıntılı bilançoları ile 01/01/2009-31/12/2009 ve 01/01/2010 - 21/12/2010 dönemlerine ilişkin işletme ayrıntılı gelir tablolarının onaylandığını ancak bilanço ve gelir/gider hesaplarının gerçeği yansıtmadığını ve yapılan işlemlerin şirketi zarara uğrattığını, bilanço onayı ve buna bağlı olarak oluşturduğu yönetim kurulu üyeleri ile denetçilerin ibrası, yönetim kurulu üyeleri ve denetçinin seçimi ile sermaye artırımına ilişkin kararın, yasa ve ana sözleşme ile dürüstlük kurallarına açık biçimde aykırı olduğunu, ayrıca nakdi sermaye artırımına ilişkin olarak alınan kararın, ortaklığın sermaye ihtiyacından ziyade azınlık pay sahiplerini zarara uğratma amacına yönelik olduğunu ileri sürerek davalı şirketin, 14 Mart 2011 tarihinde yapılan 2009 ve 2010 yıllarına ait olağan genel kurul toplantısında alınan 4-5-7 ve 9 nolu kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 09.10.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4989, Karar No: 2023/5269, Tarih: 30.11.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/659 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.