muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/20707, Karar No: 2022/3967, Tarih: 28.06.2022

Acaba CMK'nın 150/3 maddesinde düzenlenen ve zorunlu müdafinin atanması için gerekli olan beş yıllık hapis cezasının tespitinde sadece suçun temel şekline mi bakılacak yoksa suçun nitelikli halleri ve ağırlaştırıcı nedenleri de beş yıllık cezanın belirlenmesinde dikkate alınacak mıdır?

Suç genel teorisinde suça etki eden nedenler, suçun temel şeklini düzenleyen suç tipindeki kanuni unsurların dışında kalan ve ona eklenen özel fiili nedenler veya şahsi nedenlerdir. Bu bağlamda suça etki eden nedenler, doktrinde çeşitli ayrımlara tabi tutulmaktadır: Ağırlatıcı-hafıfletici nedenler, genel-özel nedenler, kanuni-takdiri nedenler, fıili-şahsi nedenler gibi. Suça etki eden nedenlerden cezanın artırılmasını gerektiren nedenler ağırlatıcı nedenler iken; indirilmesini gerektirenler hafifletici nedenlerdir.

Ceza adalet sistemimizde 'bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin aynı suç sayılacağı' ilkesini benimsemiştir (TCK md. 43/1, 3. cümle). Bu itibarla, aynı suç sayılan bir suçun nitelikli halinin ve benzer şekilde fiilin ağırlaştırıcı neden altında işlenen şeklinin CMK'nın 150/3 maddesinde belirlenen ve zorunlu müdafi atanması için gerekli olan beş yıllık sürenin belirlenmesinde esas alınması gerektiği kuşkusuzdur. Nitekim (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin; 16.01.2018 tarihli ve 2017/3415 esas - 2018/495 sayılı kararında, özellikle bölge adliye mahkemelerinin hangi kararlarının temyize tabi olduğu veya kesin olduğunu gösteren 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 2/a-b bentleri kapsamında “temyiz edilebilirlik sınırını” belirlerken, suçun sadece temel şeklini esas almamış nitelikli hal ve ağırlaştırıcı nedenleri de gözönünde bulundurmuştur.

5271 sayılı CMK'nın zorunlu müdafilik sistemini, istisna olmaktan çıkararak adeta kural haline getirecek şekilde zorunlu müdafilik sisteminin uygulama alanını genişletmesi, özellikle (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 16.01.2018 tarih ve 2017/3415 esas – 2018/495 karar sayılı ilamında “temyiz edilebilirlik sınırı belirlenirken suçun temel şeklinde belirlenen cezanın değil nitelik hal ve ağırlaştırıcı nedenler de gözönünde bulundurularak istenilen sonuç cezanın esas alınması” gerektiğine yönelik gerekçesi, gerçekten de pratik olarak bakıldığında, suç isnadı altında olan bir birey için önemli olan hususun; hakkında istenen hapis cezasının alt veya üst sınırının uzunluğu olması olup bu alt ve üst sınırın uzunluğunun ister cezanın temel şeklinden kaynaklansın isterse suçun nitelikli hali veya ağırlaştırıcı nedeninden kaynaklansın belirtilen sonucun değişmeyeceği, aksi durumun kabulü yani, CMK'nın 150/3 maddesinde düzenlenen “beş yıllık sınırının” belirlenmesinde ağırlaştırıcı neden veya nitelikli hal uygulanması sebebiyle üst sınırın beş yılın üstüne çıkması durumunda

zorunlu müdafi atanmasının gerekmediğini kabul etmenin sanıkların “savunma haklarının kısıtlanması ve bunun sonucunda adil yargılanma” hakkından mahrum edeceği, bunun da adalete erişim hakkını sınırlayacağı apaçık ortadadır.

Bu nedenlerle, silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarının 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde düzenlenen mutlak terör suçlarından olması, aynı Kanunun 5. maddesi kapsamında mutlak terör suçlarında her halükarda 3713 sayılı TMK'nın 5. maddesinin herhangi bir takdir hakkı olmaksızın uygulanmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda “silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarında cezanın alt sınırın beş yıldan fazla olduğu” nazara alındığında, sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafi istemediğini beyan etse bile müdafi görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılmayacağına gelince;

CMK'nın 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." şeklinde duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafiyi" yargılama süjesi olarak saymıştır.

CMK'nın 197/1 maddesinde; “sanık hazır bulunmasada müdafi bütün oturumlarda hazır bulunmak yetkisine sahiptir” denmek suretiyle kanun koyucu genel kural olarak sanık müdafiinin tüm oturumlarda bulunmasını arzu etmiştir.

CMK'nın 289. maddesinin 1-a-e bendlerinde, kanuna kesin aykırılık halleri içinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması" gösterilmiştir. Temyiz denetiminde bu madde kapsamındaki hukuka aykırılıklar temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da re'sen incelenecektir (CMK 289/1).

Tüm bu hususlar dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında "silahlı terör örgütüne üye olmak" suçundan açılan kamu davasının yapılan açık yargılamasında, 31.05.2019 tarihinde yapılan 3. celseye kadar kendisinin seçtiği bir müdafi olmadığı gibi zorunlu müdafi de atanmadan savunmasının alındığı, 31.05.2019 tarihli celsede sanık ...'nın talebi üzerine zorunlu müdafi atandığı, atanan zorunlu müdafiinin UYAP sistemi üzerinden esas hakkındaki mütalaaya karşı yazılı savunma sunduğu, 17.06.2019 tarihli mazeret dilekçesi ile de "..Süreli işleri nedeniyle duruşmalara katılamayacağını.." bildirdiği, 18.06.2019 tarihinde yapılan mahkumiyet hükmünün kurulduğu celseye de katılmadığı anlaşılmış,

Kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da mazereti reddedilen müdafi yerine hakkında yeniden re'sen bir müdafi görevlendirilmeyen sanığın, silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanması yapıldığı da dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu,

Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın hakkında mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edildiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülerek itirazın kabulüne karar verilmiştir.

III-KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.01.2022 tarih ve 2021/1435 esas, 2022/153 sayılı kararının, diğer sanık yönünden saklı kalmak kaydıyla sadece sanık ... yönünden kaldırılmasına, ilama II numaralı başlık ile birlikte “II-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelenmesinde” ibaresinin yazılması, “II numaralı” alt başlığın ise aşağıdaki şekilde düzenlenmesi;

“Ayrıntıları Dairemizin 14.10.2019 tarihli ve 2019/3337 esas ve 2019/6048 sayılı kararında açıklandığı üzere;

Sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılandığı dikkate alındığında müsnet suçlar için kanunda öngörülen cezaların tür ve miktarı itibariyle CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, 31.05.2019 tarihinde yapılan 3. celseye kadar sanığın seçtiği bir müdafii olmadığı gibi mahkeme tarafından zorunlu müdafi de atanmadan savunmasının alındığı, 31.05.2019 tarihli celsede sanık ...'nın talebi üzerine OCAS üzerinden müdafi atandığı, atanan müdafinin UYAP sistemi üzerinden esas hakkındaki mütalaaya karşı yazılı savunma sunduğu, 17.06.2019 tarihli mazeret dilekçesi ile de "..Süreli işleri nedeniyle duruşmalara katılamayacağını.." bildirdiği, 18.06.2019 tarihinde yapılan 4. celse de mahkeme tarafından ara karar ile “müdafinin esas hakkındaki mütalaaya karşı savunmalarını yazılı olarak sunmuş olması ve dosyada bir önceki celse esas hakkındaki mütalaaya karşı savunma için süre verilmesi hususları dikkate alınarak sanık ... müdafii Av. ...'ın mazeret talebinin reddine” gerekçesiyle mazeretinin reddedildiği, 5271 sayılı CMK’nın 151. maddesinin gereklerine tevessülen re'sen başka bir müdafinin de görevlendirilmediğinin anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın eşinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeple hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca

dosyanın Siirt 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3504, Karar No: 2024/2386, Tarih: 05.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3504 E.  ,  2024/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/716 E., 2016/498 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî zamanaşımı nedeniyle düşme, kısmî bozma

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık ... hakkında eksik cezaya hükmedilmesine, suçun işleniş biçimi ve olay örgüsü birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, katılan kurum lehine iki kez vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz sebepleri; yabancı ülke vatandaşı olduğundan üzerine atılı eylemin suç olduğunu bilmediğine, cezanın fazla olduğuna ve inceleme sırasında rastlanacak sair hususlar gözetilerek hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Oyuncakçı olarak faaliyet gösteren iş yerinde kaçak sigara satıldığı istihbaratı üzerine vergi kaydı bulunmayan bahse konu yerin görevlilerce 30.06.2015 tarihinde yapılan kontrolü esnasında, suça sürüklenen çocuk ...'in iş yerinde hazır bulunduğu, tezgâh üzerinde görünür vaziyette muhtelif markalarda kaçak sigaraların bulunduğu, ardından suça sürüklenen çocuğun iş yerindeki çekmeceler ve bodrum kattaki geri kalan sigaraları rızaen teslim etmek suretiyle toplamda 848 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun beyanına istinaden iş yerinin sahibi olduğu şüphesiyle sanık ... hakkında soruşturmaya başlanıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk hakkında bu eyleme yönelik olarak 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davas açılmıştır.

Oyuncakçı olarak faaliyet gösteren aynı iş yerinde kaçak sigara satıldığı ihbarı üzerine usulüne uygun biçimde alınan arama kararı üzerine 06.08.2015 tarihinde yapılan aramada, sanıklar ..., ... ve hakkındaki kamu davası tefrik edilen ...'ın hazır bulunduğu, tezgâh masasının çekmecesinde, tezgâhın altındaki gizli bölmede, iş yerinin arkasında bulunan çekmecedeki gizli bölmede giriş kapısının arkasında asılı duran poşette 311 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında bu eyleme yönelik olarak 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında bu eyleme yönelik olarak 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Kolluk görevlilerince 30.08.2015 tarihinde pazar yerinde yapılan kontroller esnasında, sanık ...'ın tezgâh açarak sigara sattığının görülmesi üzerine uhdesinden muhtelif markalarda 152 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında bu eyleme yönelik olarak 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Kolluk görevlilerince 06.12.2015 tarihinde pazar yerinde yapılan kontroller esnasında, sanık ...'ın tezgâh açarak sigara sattığının görülmesi üzerine uhdesinden muhtelif markalarda 117 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında bu eyleme yönelik olarak 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

İstihbarati çalışmalar kapsamında, kargo vasıtasıyla uyuşturucu madde temin edileceği ve gönderiyi teslim alacak Irak uyruklu kimsenin eşgali belirlenerek kargo şubesi önünde beklenildiği esnada, eşgali elde edilen bilgilere uygun olan sanık ...'ın kargo şubesinden teslim aldığı 5 adet çuvalı ticari taksiye yüklediği, sonrasında bahse konu araç durdurularak araca dışarıdan bakıldığında kenarı yırtık olan çuvallardan birinde kaçak sigara görülmesi üzerine muhtelif markalarda 367 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında bu eyleme yönelik olarak 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ...'ın savunmalarında; üzerine atılı suçları ikrar ettiği belirlenmekle 30.06.2015 ve 06.08.2015 tarihinde suça konu iş yerinde ele geçirilen sigaralara yönelik olarak açılan kamu davaları kapsamında 10.06.2015 tarihinde söz konusu iş yerini diğer sanık ...'den devraldığını, 30.06.2015 tarihinde iş yerinde geçici süreliğine bulunamayacağından buraya bakmak üzere sanık ...'den birini bulmasını rica ettiğini, sanık ...'in de suça sürüklenen çocuk ... Tekin'i iş yerine emaneten bakmak üzere yönlendirdiğini, 06.08.2015 tarihli eylemle ilgili olarak da iş yerini devralması nedeniyle diğer sanık ...'in alacağını almak üzere iş yerine geldiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanık ... savunmalarında; 10.06.2015 tarihinde bahse konu iş yerini diğer sanık ...'a devrettiğini, üzerine atılı 30.06.2015 tarihli eyleme yönelik olarak iş yerini devrettiği diğer sanığın geçici olarak iş yerinde bulunamayacağından geçici olarak iş yerine bakmak üzere birini bulmasını rica etmesi üzerine suça sürüklenen çocuk ...'in yönlendirdiğini, suça sürüklenen çocuğun iş yerini devrettiğini bilmediğini, 06.08.2015 tarihli eylemle ilgili olarak da iş yerine devir nedeniyle alacağını almak üzere gittiği esnada arama yapıldığını beyan etmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... savunmalarında; diğer sanık ...'in kendisine suça konu eşyaların ele geçtiği iş yerine emaneten bakmasını rica ettiğini, iş yerinde kimseye kaçak sigara satmadığını, sigaraların yakalandığı gün ...'in iş yerini devrettiğini kendisine söylemediğini, iş yerinin ...'e ait olduğunu bildiğini beyan etmiştir.

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin, Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükümlerine İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5-10-22. maddeleri gereği belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-(d) bendi, 67/4. maddesi ve 66/2. maddesi gereği 10 yıllık olağan, 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşıldığından tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1.Dosya kapsamına göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'e atılı 30.06.2015 tarihli eylem yönünden, iş yerinde icra edilmek üzere mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı, buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrasında yer alan "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. maddeleri de hukuka uygun surette elde edilen delillerin

kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, hiçbir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken delil değerlendirilmesi yapılarak mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de neticesi itibarıyla hükmün doğru olduğu anlaşılmıştır.

2....'e atılı 06.08.2015 tarihli eylem yönünden, arama sırasında iş yerinde bulunan sanık ...'in alacağını almak için maksadıyla iş yerine gelmesi, bahse konu iş yerini suç tarihinden önce sanık ...'a devrettiğini savunması, bu savunmanın ... tarafından teyit edilmesi, iş yerinin dışarıdan görülmeyen kısımlarından kaçak sigaraların ele geçirilmesi karşısında sanık ...'in suça iştirak ettiğini gösteren mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı nazara alınarak sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan ... İdaresi Vekili ve Sanık ...'ın Anılan Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden

Sanık ...'ın ayrıntıları gerekçede anlatılan suçları savunmasında ikrar etmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'ın eylemlerinin sabit olduğu belirlenmekle, anılan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanık ...'a atılı eylemlere yönelik olarak ana dosya ve birleştilen dosyalar kapsamındaki suç tarihlerinin 06.08.2015, 30.08.2015, 06.12.2015 ve 15.12.2015 olduğu, iddianame düzenleme tarihlerinin ise sırasıyla 07.09.2015, 16.09.2015, 11.12.2015, 15.01.2016 olduğu, 11.12.2015 tarihli iddianame ile 15.12.2015 tarihli eylemin hukukî kesintiye uğradığı nazara alındığında; 06.12.2015 ve 15.12.2015 tarihli eylemler bakımından ayrı ayrı; 06.08.2015 ve 30.08.2015 tarihli eylemlerin ise zincirleme suç olduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken iddianamenin kabulü tarihi ile hukukî kesintinin gerçekleştiği şeklindeki yanılgılı düşünce ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin, Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükümlerine İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan ... İdaresi Vekili ve Sanık ...'ın Anılan Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7963, Karar No: 2015/17455, Tarih: 24.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/7963 E.  ,  2015/17455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören ... adına vekilinin 5271 sayılı CMK.'nun 260/1. maddesi gereğince hükmü temyiz etme ve davaya katılma hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede,

1-Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. madde fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Atılı suçun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanunun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, müdahil ...vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.