muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29642, Karar No: 2014/12131, Tarih: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29642 E.  ,  2014/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkenme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK.nun 1007.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacı adına kayıtlı olan taşınmazın, kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan davada, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/2005-2010/426 sayılı kararı ile tapusunun iptali ve orman vasfı ile Hazine adına tesciline hükmedildiği, kararın 20.03.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve TMK.nun 1007.maddesi gereğince bedelinin davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekillerinin temyizine gelince;

Hükmedilen bedele değerlendirme tarihi olan 20.03.2012'den itibaren faize hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden, daha sonraki bir tarihten itibaren faize hükmedilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının A, B, C ve D bentlerinde yer alan (Dava) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (20.03.2012) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26035, Karar No: 2017/19282, Tarih: 02.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/26035 E.  ,  2017/19282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi’nin kararı, sanıklar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın atılı suçu işlemediğine dayanmayan temyizine yönelik yapılan incelemede;

Akın Yapı Malzemeleri ticaret unvanıyla, ticari faaliyet gösteren ve vergi mükellefiyeti bulunan sanığın; katılan şirketle aralarındaki finansal kiralama sözleşmesi gereğince bir adet kanal kazıyıcı yükleyici makinenin teslim edildiği, ancak sanığın 12 aylık bir devrede üst üste üç taksitini ödemeyerek temerrüde düştüğü; bu nedenle kendisine, noter kanalıyla yasal süre ve koşullara uygun olarak yapılan ihtarname tebliğlerine karşın borcunu ödemediği ve söz konusu iş makinasını teslim etmediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusunu esastan kabul ederek hükmü kaldırmak suretiyle sanık hakkında atılı suç yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün hukuka uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ, hükmün ONANMASINA 02/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1684, Karar No: 2022/10740, Tarih: 30.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1684 E.  ,  2022/10740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair KOZAN Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2008 tarihli ve 2007/364 esas, 2008/126 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/01/2022 gün ve 94660652-105-01-4899-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2022 gün ve 2022/11405 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanık ile müştekilerin birlikte balık tutmaya gittikleri, sanığın kardeşini getirmek üzere müşteki ...'dan arabasını ödünç almasını müteakip, içerisinde diğer müşteki ...'a ait telefonun da bulunduğu araçla bulundukları yerden ayrılıp, aracı Adana'da bulunabilecek bir yerde terk etmesi şeklinde gerçekleşen somut olaya ilişkin yapılan yargılama sonucunda, sanığın aracı almasına yönelik eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve müşteki ...'un şikayetinden vazgeçmesi sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, aracın içerisinde bulunan ve araçla birlikte götürülüp iade edilmeyen telefonla ilgili ise sanığın elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, aracın ödünç olarak içindeki telefon ve diğer eşyalarla birlikte kilitsiz olarak teslim edildiği gözetildiğinde, aracın veya içerisindeki eşyanın aynen iade edilmemesinin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve müşteki ...'ın da şikayetinden feragat ettiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-Sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde dahi, olaya konu aracın kilitlenmeksizin teslim edilmesi neticesinde aracın içerisindeki telefonun alınması şeklinde atılı suçun meydana geldiği gözetildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesindeki "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." hükmü uyarınca ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 1 No’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 1 No’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Sanık ... ile müştekilerin birlikte müşteki ...plakalı araçla Kozan İlçesi sınırlarında kalan ve ...., Kanalı olarak tabir edilen yere balık tutmaya gittikleri, aracı kilitlemeksizin bırakıp kanal kenarında balık tutmak için araçtan indikleri, bir süre sonra sanığın “Yeğenimi de alıp geleyim, balık tutmayı sever.” diyerek müşteki ...’dan yeğenini getirme bahanesiyle aracını istediği ve bunun üzerine müşteki ...’un aracını sanığa verdiği, bu şekilde bahse konu araçla bulundukları yerden ayrılan sanığın geri gelmemesi üzerine müşteki ...’ın diğer müşteki ...’a ait cep telefonundan suça konu kendi cep telefonunu aradığında, sanığın önceleri bu aramalara yanıt vererek “Geliyorum, yoldayım, yolu şaşırdım.” şeklinde sözler söylediği, ancak daha sonra müşteki ...’ın aramalarında suça konu cep telefonunun kapatılmış olduğunu anladığı ve bahse konu aracın bir gün sonra Adana ilinde terk vaziyette, içinde suça konu cep telefonu da olmadığı halde kolluk görevlilerince bulunduğu, bu suretle sanığın araç içinde bulunan müşteki ...’a ait cep telefonunu çaldığı olayda, sanığın müşteki ...’a yönelik eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan bahisle bozma isteyen 1 No’lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- 2 No’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

2- 2 No’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Sanık ... ile müştekilerin birlikte müşteki ...plakalı araçla Kozan İlçesi sınırlarında kalan ve ...., Kanalı olarak tabir edilen yere balık tutmaya gittikleri, aracı kilitlemeksizin bırakıp kanal kenarında balık tutmak için araçtan indikleri, bir süre sonra sanığın “Yeğenimi de alıp geleyim, balık tutmayı sever.” diyerek müşteki ...’dan yeğenini getirme bahanesiyle aracını istediği ve bunun üzerine müşteki ...’un aracını sanığa verdiği, bu şekilde bahse konu araçla bulundukları yerden ayrılan sanığın geri gelmemesi üzerine müşteki ...’ın diğer müşteki ...’a ait cep telefonundan suça konu kendi cep telefonunu aradığında, sanığın önceleri bu aramalara yanıt vererek “Geliyorum, yoldayım, yolu şaşırdım.” şeklinde sözler söylediği, ancak daha sonra müşteki ...’ın aramalarında suça konu cep telefonunun kapatılmış olduğunu anladığı ve bahse konu aracın bir gün sonra Adana ilinde terk vaziyette, içinde suça konu cep telefonu da olmadığı halde kolluk görevlilerince bulunduğu, bu suretle sanığın araç içinde bulunan müşteki ...’a ait cep telefonunu çaldığı olayda, sanığın müşteki ...’a yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden olayda uygulanma yeri bulunmayan aynı Kanun’un 142/2-b maddesinde düzenlenen elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle hırsızlık suçundan hüküm kurularak yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle 2 No’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanık hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak Kozan Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 13/03/2008 tarihli ve 2007/364 Esas - 2008/126 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 30/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6411, Karar No: 2024/137, Tarih: 09.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6411 E.  ,  2024/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3243 Esas, 2023/594 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/440 Esas, 2021/458 Karar

Taraflar arasındaki 4650 ... Kanun'la değişik 2942 ... Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 ... Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Aliağa ilçesi, ... Mahallesi, 581 parsel ... taşınmazın 9.220,83 m2lik kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idarece teklif edilen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazın rayicinin altında kaldığını, davanın açılmasına davalıların sebebiyet vermediğini, bu nedenle davalılar aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini savunarak, taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele 26.01.2020 tarihinden karar tarihi olan 12.10.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilerek davalılara tapudaki hisseleri oranında derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; net gelir hesabı yapılırken 2019 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin dikkate alınmayacağını, ürüne dair son 5 yıla ilişkin verim ortalamasının alınması gerektiğini, ürün fiyatının ise ürünün toptan satış fiyatı olması gerektiğini, üretim masraflarının kalem kalem açıklanması gerektiğini, üretim masraflarını brüt gelirin 1/3'ü oranında alarak fazladan hesaplama yapan rapora göre hüküm tesis edilemeyeceğini, ayrıca raporda, sulamanın taşınmazın tamamında yapılıp yapılmadığının, her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığının, sulama yönteminin tespitine yer verilmediğini, uygulanan objektif değer artış oranının da çok yüksek olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer azalışından söz edilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, hesaplama yapılırken ürünün ortalama verim miktarı ile birim fiyatının düşük, üretim masraflarının ise yüksek alındığını, kapitalizasyon faiz oranının % 4 olarak uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, münavebeye esas alınan ürünlerin de hatalı olduğunu, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında meydana gelecek değer kaybı oranının daha yüksek olması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sulu tarım arazisi niteliğindeki davaya konu taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanması suretiyle gelir metodu esas alınarak resmi verilere göre değer biçilmesinde, taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kamulaştırmadan arta kalan kısım için değer azalışı verilmesinin yerinde olduğu, fakat, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre; arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir yöntemine göre değer tespitinde, münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi gerektiği, bu itibarla; münavebeye esas alınan buğday ürünü için değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün maliyet cetvelinde belirtilen masrafların ekonomik tarım yapmaya elverişli olduğu gözetilmeksizin, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hatalı değerlendirme ile brüt gelirinin 1/3'ü oranında alınmasının hatalı olduğu, yeniden yapılan hesaplamada toplam kamulaştırma bedelinin 535.076,61 TL olarak hesaplandığı, davacı idare tarafından fazladan depo edilen 13.957,77 TL bedelin varsa nemasıyla birlikte davacıya iadesi gerektiği, faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterildiği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, mülkiyet haklarının ihlal edildiğini, daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, münavebeye esas alınan ürünlerin hatalı olduğunu, hesaplama yapılırken ürünlerin ortalama verim miktarı ile birim fiyatlarının düşük alındığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 ... Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı yerindedir.

4. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Dava konusu taşınmazın kadastro yenileme çalışmaları sonucu oluşan yeni ada ve parsel numarası üzerinden hüküm tesis edilmemiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan "581" sayısından sonra " yeni 1322 ada 16 " ibaresinin yazılması; " 16.100,00 " sayısının çıkarılarak yerine "15.954,21" sayısının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, davalıdan 2.107,84 TL temyize başvurma harcının alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024. tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23315, Karar No: 2016/6797, Tarih: 04.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23315 E.  ,  2016/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici l/l-b maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulmasının olanaklı bulunmadığı,

Anlaşıldığından, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir karar vermeye yer olmadığına ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 04/04/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.