muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7449, Karar No: 2015/1543, Tarih: 11.03.2015

sözleşmenin fesih edilmesi durumunda sözleşmedeki açık hüküm gereğince ve eserin ayıplı olması nedeniyle hiçbir hak talep edemeyeceği, her ne kadar davacı yükleniciye ödediği bedel dışında taşınmaz için masraf yaptığını da iddia etmiş ise de, bu hususta herhangi bir delil sunmadığı, bilirkişi raporlarına karşı da bu yönde bir itiraz dile getirmediği gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin davalı ...'dan tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2175, Karar No: 2019/2853, Tarih: 18.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/2175 E.  ,  2019/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı asil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, hazineye ait 21 parsel sayılı taşınmazın davacı zilyetliğinde bulunduğunu, davacı tarafından ecrimisil ödendiğini ve davacıya ait taşınmaz üzerinde ev bulunduğunu, davalının davacı zilyetliğindeki bu taşınmaz ile bitişiğinde davalı taşınmazının arasından geçen su kanalına odun koymak suretiyle zilyetliğe saldırıda bulunduğunu ve zarar verdiğini, ayrıca davalının kendi taşınmazına sınır olan yerden kapı açtığını ve yol olarak dava konusu taşınmazı kullandığını,15.02.2014 tarihinde davacı tarafından davalının şikayet edilmesi üzerine soruşturma başlatıldığını, en son iş bu dava açılmadan 20 gün önce odun yığdığını, zilyetliğe ve genel su kanalına yapılan saldırıyı sürdürdüğünü, bu nedenle yaptığı müdahalenin önlenmesine, masrafları davalıya ait olmak üzere odunların kaldırılmasına, açılan kapının kapatılmasına ve davacının zilyetliğinin korunmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; herhangi bir müdahalenin olmadığını, odun konulan yerin davalı mülkiyetinde olmadığını, bazı işler için küçük kapı açıldığını ancak 1 sene önce kapının kapatıldığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne davalının, davacının zilyetliğinde bulunan mülkiyeti ... Hazinesine ait 21 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişiler ... tarafından düzenlenen 10/06/2015 tarihli rapor ve krokisinde tespit edilen A harfli kırmızı kalem ile taralı olarak gösterilen 13,30 m2'lik kısma odun yığmak ve 7,70 metre uzunluğunda ve krokisinde mavi renkle gösterilen duvarı yapmak suretiyle zilyetliğe yapılan müdahalesinin önlenmesine, duvarın ve yığılı odunların davalı tarafından kaldırılmasına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davalı asil tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; zilyetliğe dayalı elatmanın önlenmesi ve kal talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı asil ...’ın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava; zilyetliğe dayalı elatmanın önlenmesi ve kal talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı asil ...’ın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalının yıkıma ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava, 6100 sayılı HMK’nin yürürlükte olduğu tarih olan 09.04.2014 tarihinden sonra açılmış olup bilindiği üzere HMK’nin 26. maddesinin 1. fıkrasında “hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez duruma göre talepten daha azına karar verebilir.” hükmü düzenlenmiştir. Bu doğrultuda somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde, mülkiyeti Hazineye ait olan 21 parselin kıyısından geçen su kanalına ve taşınmaza davalı tarafından odun yığmak ve kapı açarak gelip geçmek suretiyle müdahale edildiğinden müdahalenin men’ine açılan kapının kapatılmasına ve odunların kaldırılmasına karar verilmesini istemişse de mahkemece talep aşılarak bilirkişilerce dava konusu taşınmaza müdahalesi olduğu tespit edilen 7.70m uzunluğunda olan, krokide mavi renkle gösterilen ve davalı tarafından yapıldığı sabit olmayan duvarın da kal’ine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı asil ...’ın temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2397, Karar No: 2010/4170, Tarih: 30.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2397 E.  ,  2010/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 14.4.2009 gün ve 2009/1120-1210 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi katılan davacı hazine tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava konusu 124 ada 5 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalıların miras bırakanı ... ... Derinöz adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazın "... oğlu ... Bey oğlu Piri ... Paşa Vakfiyesi" sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Hazine taşınmazın kadim yayla olduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne, taşınmazın yayla olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiştir. Hükmün davacı ... tarafından temyizi üzerine dairemizce yaylakların çıplak mülkiyeti hazineye, yararlanma ... da köy tüzel kişiliğine ait olduğundan taşınmazın bulunduğu belde yada köy tüzel kişiliğinin davaya dahil edilerek taraf koşulunun oluşturulması gereğine değinilmek suretiyle hüküm bozulmuştur. Katılan davacı hazine, tespit kişi adına yapıldığına göre taşınmazın bulunduğu köy tüzel kişiliğinin davada taraf olması gerekmediğinden, karar düzeltme yolu ile bozma kararının kaldırılarak, hükmün onanmasını talep etmiştir.

Gerçekten kişi adına tespit ve tescil edilen ve Kızıldağ Yaylası olarak bilinen bölge içerisinde kalan bu nedenle mülkiyeti devlete ait olan taşınmaz hakkında hazine dava açabileceği gibi, meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma ... olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerinde dava açma haklarının bulunduğu kuşkusuzdur. Hazine ile birlikte köy tüzel kişiliğinin de taraf olması gerekliliği ancak taşınmazın mera veya yaylak olarak tespit edilmesi ve tespite karşı hazine dışındaki kişilerin dava açması halinde mümkündür. Bu nedenle dairemizin taraf koşuluna yönelik yanılgıya dayalı 14.4.2009 tarihli bozma ilamı yerinde değildir.

Davacı ... Müdürlüğünün esasa yönelik temyiz inceleme isteğine gelince; dava konusu taşınmazın Kızıldağ Yaylası olarak bilinen ve memleket haritasında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada Yargıtay 17.Hukuk dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, mahallinde yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen diğer delillerle belirlenmiştir.

HUMK'un 238/2 maddesine göre "maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz". Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan "Kızıldağ Yaylasıdır" bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK'un 238/2 maddesine göre "maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz". Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan "Kızıldağ Yaylasıdır" bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre "Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır" Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife pareleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç bir malın menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak tahsisi yapılacak gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, sınırlarının daraltılması mümkün değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davada davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca katılan davacı hazinenin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizce verilen 14.4.2009 tarih 2009/1120-1210 E.K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme hükmünün ONANMASINA, peşin alınan 13,10 TL temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 4,05 TL harcın davacı ... Müdürlüğünden alınmasına, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17000, Karar No: 2012/7642, Tarih: 16.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/17000 E.  ,  2012/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, gece sayılan zaman diliminde yakınana ait eve açık olan balkon kapısından girip hırsızlığa kalkışma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; zamanaşımı içerisinde TCK’nun 116/1-4.maddesindeki geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesine aykırı olarak anılan Yasanın 143. maddesinin 35. maddesinden sonra uygulanması,

2-5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca

gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Uygulamaya göre;

4-5237 sayılı TCY’nin 35. maddesinin uygulanması sırasında özgürlüğü bağlayıcı cezanın “ 6 ay” yerine “8 ay” biçiminde belirlenmesi suretiyle hesap hatası yapılarak,sonuç itibariyle “3 ay 16 gün” şeklinde fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9945, Karar No: 2016/339, Tarih: 28.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/9945 E.  ,  2016/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BALA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2010

NUMARASI : 1973/60-2010/10

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 264.60 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunandan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca Hazineden red harcı alınmasına yer olmadığına, 28.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5432, Karar No: 2014/4143, Tarih: 16.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5432 E.  ,  2014/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mardin 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :20.11.2012

Numarası :2011/377-2012/582

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı istemlerinden ibarettir. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici, davalı idare ile aralarında 22.02.2008 tarihinde imzalanan sözleşme ile bir kısım sağlık ocağının onarım işini yapmayı üstlenmiş, bu iş uyarınca yaptığı işin bedelini dava etmiştir. Mahkemece yapılan yargılamada; mevcut bu davadan önce davacı tarafından dava dışı Mardin İl Özel İdaresi aleyhine aynı alacak istemiyle Mardin İcra Müdürlüğü'nün 2009/2763 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığı, borçlu idare tarafından verilen kısmi itiraz dilekçesinde alacaklı yüklenicinin 212.356,93 TL'lik alacağının kabul edildiği, daha sonra borçlu Mardin İl Özel İdaresi tarafından Mardin Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/248 Esas sayılı dosyasında yüklenici aleyhine menfi tespit davası açıldığı, bu mahkemece yapılan yargılama sonucunda İl Özel İdaresinin husumet ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle menfi tespit davasının kabulüne karar verildiği ve verilen bu kararın kesinleştiği anlaşılmış ise de; İl Özel İdaresi'nin taraflar arasında imzalanan sözleşmede yönetici ve organizatör olarak belirlendiği, bu nedenle İl Özel İdaresi'nin belirtmiş olduğu hakediş rakamının hüküm için aydınlatıcı olduğu, bu nedenle eldeki davanın kısmen kabulüne, icra takibine yapılan itirazın 212.356,93 TL asıl alacak ve bu asıl alacak için uygulanan işlemiş faiz yönünden iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalı tarafından ek temyiz lahiyası ile birlikte sunulan 8 adet temlikname ile davacı yüklenicinin 23.02.2010 takip tarihinden önce takibe konu alacağın 230.200,00 TL'lik kısmını dava dışı üçüncü kişilere temlik ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, 212.356,93 TL üzerinden itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmiş ise de hüküm altına alınan miktarın tamamının temlik tutarının kapsamı içinde bulunduğu görülmektedir. Temlik alan kişilerin temlikten vazgeçtiklerine dair dosyaya bir belge de sunulmamıştır. Açılan bir davada tarafların husumet ehliyetine sahip olup olmadıkları mahkemece re’sen gözetilmelidir. Alacağını temlik eden davacının bu aşamada davacı sıfatının bulunmadığı ortadadır. Bu nedenle mahkemece davacıya mehil verilerek temlik ettiği kişilerden davaya muvafakat alması sağlanmalı, muvafakat alamadığı takdirde davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7712, Karar No: 2020/9566, Tarih: 09.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7712 E.  ,  2020/9566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

... 8. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı ...'nın yerleşim/ikametgah yeri adresi "... Mahallesi ... Sokak No: .../... .../..." olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın yetkili ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, her ne kadar ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 30/09/2019 Tarih, 2019/1789 Esas, 2019/1534 Karar sayılı kararı ile dosyanın yetkisizlikle mahkememize gönderilmiş ise de; mahkememizin 17/12/2019 Tarih, 2019/1556 Esas, 2019/2238 Karar sayılı dosyasında verilen kararı ile iş bu dosyanın taraflarının ve dava konusunun aynı olduğu, mahkememizin 2019/1556 Esas,2019/2238 Karar sayılı kararı ile ... 1. Sulh Hukuk mahkemesinin yetkili olduğuna karar verildiği, kısıtlının, kısıtlıya ait iş ve işlemlerin ve ek kararların ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/1197 Esas sayılı dosyası ile takip edildiği, ... Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş adres değişikliği iznine ilişkin bir karar bulunmadığı, bu nedenle uyuşmazlıkta yetkili ve görevli mahkemenin ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın

Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... Sulh Hukuk mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yerinin belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz YETKİ uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 09/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2399, Karar No: 2006/3273, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/2399 E.  ,  2006/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Davacılar murisi ... oğlu ... ile tüm mirasçıları adlarına ... İlçesi ... Köyü sınırları içinde kayıt ve belgesiz olarak tespit edilmiş taşınmaz miktarının Tapu Sicil, Kadastro ve Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorulması,

2-Kayıt ve belgesiz olarak tespit edildiği bildirilerek taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ve kesinleşmiş taşınmazlara ait tespit tapu kayıtlarının merciinden celbi ile dosya içerisine konulması,

3-Davacılar adına tespit edildiği bildirilen 147 sayılı taşınmaza ait onaylı tutanak örneği ve dayanağı kayıtların merciinden celbi ile dosya içerisine konulması,

4-Çekişmeli taşınmaza komşu Konakkıran Köyü 547 parsel ile Dirimpınar Köyü 89 parsellere ait onaylı tutanak örnekleri ve dayanakları kayıtların merciinden celbi ile dosya içerisine konulması,

5-Çekişmeli taşınmaza komşu 87 parsele uygulanmış 49 nolu vergi kaydının merciinden celbi ile dosya içerisine konulması,

Bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.