muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7315, Karar No: 2024/6831, Tarih: 13.06.2024

Davacının iş kazasını tespit istediği tarihte yürürlükte olan 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 3 üncü maddesinin bazı sigorta kolları uygulanmayacak olan sigortalılarla ilgili 2 nci fıkrasının (B) bendinde “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malulluk, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35 inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” kuralına yer verilmiştir. Söz konusu kural uyarınca özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre için, iş kazaları ile meslek hastalıkları ve hastalık sigortaları uygulanmıştır. Madde de sözü edilen özel kanun (2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Kanunu) 05.07.1977 tarihinde yürürlüğe girmiş olduğundan, bu tarihten sonra anılan Kanun kapsamına alınan il ve meslek dallarında çalıştırılan çıraklar hakkında 506 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri uygulanmıştır.

Dolayısı ile kısa vadeli sigorta kollarına tabi sigortalı iş kazası tespiti isteyebilecekken, hizmet tespiti arada iş sözleşmesi ilişkisi (hizmet akti) bulunmadığı için isteyemeyecektir. Bu anlamda hizmet tespitinin reddine dair kesinleşmiş karar kısa vadeli sigorta kollarına tabi sigortalı açısından kesin delil niteliğinde olmayacaktır.

Eldeki davada, 10.08.1983 doğumlu davacının 20.02.2004-27.07.2016 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinden tam bildirimi bulunmaktadır. Davacı öğrenim görürken 21.07.1995 tarihinde davalı iş yerinde çalışırken iş kazası geçirdiğinin tespitini istemiştir. Davacının Gaziantep 5. İş Mahkemesinin 2016/238 Esas ve 2018/358 Karar sayılı dosyasında hizmet tespiti istemi 506 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında sigortalı olmadığı gerekçesi ile reddedilmiş ve istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir. Oysa davacı bu tarihlerde öğrenci olup eğitimi 2003 yılına kadar devam etmiştir. Davalı işyerinde de yaz ayları öğrenim görürken çalıştığı, anılan iş kazası tarihinde 12 yaşında olduğu, eğitim gördüğü arada bu kapsamda hizmet akti olmadığı anlaşılmaktadır. 506 sayılı Kanun kapsamında öğrenim gören aday çırak, çırak, öğrenim gören veya stajyerler kısa vadeli sigorta kollarında yararlanmaktadırlar.

Sonuç olarak hizmet tespiti isteminin reddi, iş kazası tespiti için kesin delil niteliğinde değildir. Davacının kısa vadeli sigorta kolları kapsamında değerlendirilerek, buna göre iş kazası tespiti isteminin deliller toplanarak değerlendirilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12169, Karar No: 2006/14916, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12169 E.  ,  2006/14916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hüseyin Kılıç ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değer ve gider yönünden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 12 parsel sayılı 5.579,97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hüseyin Kılıç ve arkadaşlarının vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan Hüseyin Kılıç ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2638, Karar No: 2018/7351, Tarih: 13.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/2638 E.  ,  2018/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Pozantı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/05/2017 tarihli ve 2016/983 soruşturma, 2017/342 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hususunda karar verilmesine yer olmadığına ve şikayet edilen hakkındaki soruşturmanın tüm evrakları ile birlikte UYAP üzerinden silinmesine ilişkin Tarsus 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/2486 değişik iş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28/02/2018 gün ve 94660652-105-33-12146-2017-KYB sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/03/2018 gün ve 2018/19329 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

6087 sayılı Hakimler Ve Savcılar Yüksek Kurulu Kanunu'nun 4/1-c maddesinde yer alan "c) Aşağıdaki alt bentlerde belirtilen hâkim ve savcılar hariç olmak üzere, hâkim ve savcıların görevlerini; kanun, tüzük, yönetmelik ve genelgelere (hâkimler için idarî nitelikteki genelgelere) uygun olarak yapıp yapmadıklarını denetlemek; görevlerinden dolayı veya görevleri sırasında suç işleyip işlemediklerini, hâl ve eylemlerinin sıfat ve görevleri icaplarına uyup uymadığını araştırmak ve gerektiğinde haklarında inceleme ve soruşturma işlemlerini yürütmek." ve 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93. maddesindeki “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, şikayet olunan hakim hakkında, görevi esnasında işlediği iddia olunan suçla ilgili doğrudan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Basit tehdit suçundan şüpheli Mehmet Gövler hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Pozantı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/05/2017 tarihli ve 2016/983 soruşturma, 2017/342 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hususunda karar verilmesine yer olmadığına ve şikayet edilen hakkındaki soruşturmanın tüm evrakı ile birlikte UYAP üzerinden silinmesine ilişkin Tarsus 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/2486 değişik iş sayılı kararının, 6087 sayılı Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kanunu'nun 4/1-c maddesinde yer alan "c) Aşağıdaki alt bentlerde

belirtilen hâkim ve savcılar hariç olmak üzere, hâkim ve savcıların görevlerini; kanun, tüzük, yönetmelik ve genelgelere (hâkimler için idarî nitelikteki genelgelere) uygun olarak yapıp yapmadıklarını denetlemek; görevlerinden dolayı veya görevleri sırasında suç işleyip işlemediklerini, hâl ve eylemlerinin sıfat ve görevleri icaplarına uyup uymadığını araştırmak ve gerektiğinde haklarında inceleme ve soruşturma işlemlerini yürütmek." ve 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93. maddesindeki “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, şikayet olunan hakim hakkında, görevi esnasında işlediği iddia olunan suçla ilgili doğrudan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Şikayet edilen hakim hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı, şikayetçi tarafından yapılan itiraz üzerine verilen, Tarsus 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/2486 değişik iş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 173. maddesi "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

6087 sayılı Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kanunu'nun 4/1-c bendi "c) Aşağıdaki alt bentlerde belirtilen hâkim ve savcılar hariç olmak üzere, hâkim ve savcıların görevlerini; kanun, tüzük, yönetmelik ve genelgelere (hâkimler için idarî nitelikteki genelgelere) uygun olarak yapıp yapmadıklarını denetlemek; görevlerinden dolayı veya

görevleri sırasında suç işleyip işlemediklerini, hâl ve eylemlerinin sıfat ve görevleri icaplarına uyup uymadığını araştırmak ve gerektiğinde haklarında inceleme ve soruşturma işlemlerini yürütmek." şeklindedir.

2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun soruşturma başlıklı 82. maddesi "Hakim ve savcıların görevden doğan veya görev sırasında işlenen suçları, sıfat ve görevleri gereğine uymayan tutum ve davranışları nedeniyle, haklarında inceleme ve soruşturma yapılması Adalet Bakanlığının iznine bağlıdır. Adalet Bakanı inceleme ve soruşturmayı, adalet müfettişleri veya hakkında soruşturma yapılacak olandan daha kıdemli hakim veya savcı eliyle yaptırılabilir." biçiminde düzenlenmiştir.

Anılan Kanun'un kovuşturma kararı ve ilk soruşturma başlıklı 89. maddesi "Hakim ve savcılar hakkında görevden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde evrak, Adalet Bakanlığınca ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına, Adalet Bakanlığı merkez, bağlı ve ilgili kuruluşlarında görevli hakim ve savcılar hakkındaki evrak ise Ankara Cumhuriyet Savcılığına gönderilir. Cumhuriyet savcısı beş gün içinde iddianamesini düzenleyerek evrakı, son soruşturmanın açılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir. İddianamenin bir örneği Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince, hakkında kovuşturma yapılana tebliğ olunur. Bu tebliğ üzerine ilgili, Kanunda yazılı süre içinde delil toplanmasını ister veya kabul edilebilir istekte bulunursa bu husus göz önünde tutulur ve gerekirse soruşturma başkan tarafından derinleştirilir." biçimindedir.

Yine aynı Kanunun 93. maddesinde “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

İncelenen dosyada;

Yine aynı Kanunun 93. maddesinde “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

İncelenen dosyada;

Şikayetçi ...'ın BİMER başvurusu üzerine alınan 14/11/2016 tarihli kolluk ifadesinde, görülmekte olan davasında görev yapan hakimin kendisini tehdit ettiğini beyan ettiği, Pozantı Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/983 soruşturma sayılı dosyası üzerinden şikayet edilen hakim Mehmet Gövler hakkında 24/05/2017 tarihinde 2017/342 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, bu kararın şikayetçiye 07/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi tarafından anılan karara 16/06/2017 tarihinde itiraz edildiği, itiraz üzerine Tarsus 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 08/09/2017 tarihli ve 201772486 Değişik iş sayılı kararıyla, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usul hükümlerine uygun bulunmadığından yok hükmünde olduğunun tespitine, itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına, şikayet edilen hakkındaki soruşturmanın UYAP üzerinden tüm evrakları ile birlikte silinmesine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

6087 sayılı Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kanunu'nun 4/1-c bendindeki ve 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 82. maddesindeki düzenlemeler karşısında, görevi esnasında işlediği iddia olunan suçla ilgili olarak şikayet olunan hakim hakkında doğrudan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara yönelik itirazın açıklanan nedenle kabulü yerine, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usul hükümlerine uygun bulunmadığından yok hükmünde olduğunun tespitine, itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve şikayet edilen hakkındaki soruşturmanın UYAP üzerinden tüm evrakları ile birlikte silinmesine ilişkin Tarsus 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/2486 değişik iş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Tarsus 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/2486 değişik iş sayı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 13/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9937, Karar No: 2020/909, Tarih: 04.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/9937 E.  ,  2020/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosya arasında gerekçeli kararın hükmü temyiz eden davalı ... ve müşterekleri vekili Av. ...'e tebliğ edildiğine dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Gerekçeli karar adı geçene tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması,

2- Dosya arasında gerekçeli kararın davalılar ..., ..., ... ve ...'e tebliğ edildiğine dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Gerekçeli karar adı geçenlere tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Tebligat Kanunu'na göre tebligat evrakı üzerinde tebliğ memurunun ad, soyad ve kaşesinin bulunması zorunlu olduğu halde ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ve ... adlarına çıkartılan gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat evraklarında dağıtıcı ad, soyad ve kaşesi bulunmadığı anlaşılmakta olup, bu nedenle adı geçenlere yapılan tebligatlar usulüne uygun değildir. Bu itibarla, gerekçeli kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

4- Dosya arasındaki adresleri farklı olduğu halde; davalılar ..., ..., ... ve ... adlarına tebliğe çıkartılan gerekçeli kararın daimi işçileri olduğu belirtilerek Kemal imzasına tebliğ edildiği;

Yine farklı adreste ikamet etmelerine rağmen, davalı ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının aynı konutta oturdukları belirtilerek ... imzasına, davalı ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının ... imzasına, davalı ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının ... imzasına, davalılar ..., ..., ..., ..., ... adlarına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının... imzasına, davalılar ..., ... ile ... farklı adreslerde ikamet etmelerine rağmen adlarına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının ... imzasına ve davalılar ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının ... imzasına tebliğ edildiği;

Ve aynı çatı altında oturmaları hayatın olağan akışına aykırı olmasına rağmen davalılar Bedriye Dalkılıç (Karaalp), ... ve ... adlarına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının ... imzasına tebliğ edildiği anlaşılmakta olup, bu halleri ile adı geçenler adına yapılan tebligatlar usule aykırı olduğundan, gerekçeli kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.