muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33036, Karar No: 2017/961, Tarih: 24.01.2017

Mahkeme gerekçesinde, davalı Rektörlüğün asıl işveren sıfatı ile işe iadenin mali sonuçlarından diğer şirketle birlikte sorumlu olduğu belirtilmesine rağmen mahkemenin hüküm kısmında 4 aya kadar boşta geçen ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine şeklindeki hükmü hem tek davalının sorumlu tutulması hem de eda hükmü kurulması bakımından hatalıdır.

Bununla beraber bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz konusu kararın ikinci hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine” cümlesinin çıkarılarak yerine “Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesi gerektiğinin TESPİTİNE” ibaresinin yazılmasına ayrıca kararın üçüncü fıkrasında yer alan “Davacı tarafından peşin olarak ödenen 52,35 TL harç ile 374,70 TL posta, tebligat gideri ile tanık ücretinin karardan sonra davacı tarafından yapılacak yargılama giderlerinin HMK'nun 332/3 maddesi gereğince davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin çıkarılarak yerine “Davacı tarafından peşin olarak ödenen 52,35 TL harcın davalı ... Teknik Üniversitesi Rektörlüğü harçtan muaf olduğundan, davalı ... ...k İnş. Gıda Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına; 374,70 TL posta, tebligat gideri ile tanık ücretinin, karardan sonra davacı tarafından yapılacak yargılama giderlerinin 6100 sayılı Kanun'un 332/3 maddesi gereğince davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3039, Karar No: 2020/958, Tarih: 16.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/3039 E.  ,  2020/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 17.06.2014 tarihinde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle yakalandıktan sonra 29.09.2014 tarihinde ikametinde sahte para ele geçirilmesi eyleminin, fiili kesintinin gerçekleşmiş olması nedeniyle ayrı bir suç oluşturduğu gözetilerek iki kez cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, hatalı değerlendirme sonucu eylemlerin tek kabul edilerek hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3562, Karar No: 2018/18174, Tarih: 15.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3562 E.  ,  2018/18174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ÇANAKKALE İŞ MAHKEMESİ

EK KARAR TARİHİ : 24/10/2017

DAVA : Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince 685 sayılı ...'nın 1. maddesi, 690 sayılı ...'nın 56. maddesi ve 685 sayılı ...'nın geçici 1. maddesinin 3. fıkrası uyarınca işe iade talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dosyanın onaylı örneğinin incelenmek üzere Olağanüstü Hal İşlemleri Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin kararına karşı davalı ... .... Üniversitesi Rektörlüğü vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nce mahkemece tarafların delilleri toplanarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi zorunlu olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen asıl karar ile ek kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin HMK 346/1 ve 366. maddelerine göre temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin temyiz talebinin reddi yönündeki 26/01/2018 tarihli ek kararın davalı ... ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davalı Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararı 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-a-6 bendine göre kesin nitelikte olduğundan, davalı Rektörlük vekilinin temyiz isteminin reddine dair 26.01.2018 tarihli EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10428, Karar No: 2013/7928, Tarih: 15.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/10428 E.  ,  2013/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, olay günü yakınanların evine dilenci oldukları izlenimini yaratmak suretiyle geldikleri, yakınan ...'nin içeriden bozuk para almak amacıyla kapıyı açık bırakmasından faydalanan sanık ...'ün yakınanlara ait yatak odasında bulunan dolaptaki içinde altın ve kol saatinin bulunduğu poşeti alıp beline sakladığı, yakınan ...'nin bu durumu fark etmesi üzerine yakınan ...'nin sanıktan poşeti almaya çalışırken sanığın yakınan ...'yi ittirip alınan adli rapora göre, onun 2 gün iş ve gücünden kalacak şekilde omzundan yaralanmasına sebebiyet verdiği, buna karşın yakınanın poşeti almayı başardığı, sanıkların olay yerinden kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3309, Karar No: 2011/2343, Tarih: 18.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3309 E.  ,  2011/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/07/2010 - 2010/723 D.İş

SUÇ : Adam öldürme

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/62968

YARGITAY İLAMI

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Asli faili belli olmayan adam öldürmek suçundan sanık İ.. K..’nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 452/1,463/1,59 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/1996 tarihli ve 1996/117 esas, 1996/224 sayılı kararını müteakip, hükümlünün arşiv kaydının silinmesi talebi üzerine, arşiv kaydının silinmesine ilişkin aynı Mahkemenin 31/03/2010 tarihli ve 2010/326 değişik iş sayılı kararına karşı itirazın reddine ilişkin Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2010 tarihli ve 2010/723 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesi 2. fıkrasında “Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak, Anayasanın 76 ncı maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkumiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığının veya Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer Asliye Ceza Mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın eyleminin Anayasanın 76. maddesi kapsamında kaldığı ve 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde verilen karara itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden söz edilerek, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 19/01/2011 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00. 4105-81-9066-2010/786/4620 sayılı yazılı istemlerine müsteniden anılan kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/03/2011 tarih 62968 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

I)Ol a y:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

I)Ol a y:

Asli faili belli olmayan adam öldürme suçundan sanık İhsan Kaya’nın 765 sayılı TCK.nun 452/1,463/1,59 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin Düzce Ağır Ceza Mahkemesince verilmiş mahkumiyet hükmünün silinmesi için hükümlünün talebi üzerine, anılan mahkemece arşiv kaydının silinmesine dair 31/03/2010 gün 326 değişik iş sayılı karar verilmiştir.Bu karara Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğünün 03/05/2010 gün 13560 sayılı yazılarıyla hükümlü hakkındaki arşive alınan kaydın silinmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, silinmeye ilişkin karara Düzce Cumhuriyet Savcısı (42610) tarafından mahkemesine itiraz edilmiş,ancak Düzce Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine dair karar verilmiş, bu itirazın incelenmesi için CMK 267,268 maddeleri gereği Bolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiş, anılan mahkemenin 05/07/2010 gün 723 sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmiştir. Mevcut kararın kanun yararına bozulması talebiyle Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün talebi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığınca itirazın kabulü yerine reddine dair karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması talebiyle dosya Dairemize intikal etmiştir.

II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Asli faili belli olmayan adam öldürme suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezasına mahkum edilen hükümlünün, bu cezaya ilişkin arşiv kaydının silinmesine karar verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

III) Hukuksal değerlendirme;

5352 sayılı Adli Sicil Kanunun geçici 2. maddesinde bu kanunun yürürlük tarihinden önceki kayıtların silinmesine ilişkin koşullar düzenlenmiş olup, mülga 3682 sayılı Adli Sicil Kanunun 8. maddesinde belirtilen şartlar oluştuğunda silinmesi mümkün suçlara ilişkin Adli sicil kayıtları mahkemelerce verilen silme kararlarına istinaden veya Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce oluşturulan komisyonlarca adli sicil kaydından çıkartılacağı, madde metnindeki “Affa uğramış olsalar bile” başta Anayasanın 76. maddesi ile bazı özel kanunlarda sayılan suç ve cezalar 5352 sayılı Adli Sicil Kanunun 10. maddesine istinaden istenildiğinde verilmek üzere arşiv kaydına alınmakta, aynı kanunun 12. maddesinde belirtilen haller dışında silinmesine yasal imkan bulunmamaktadır.Anayasanın 76. maddesinde “taksirli suçlar hariç toplam 1 yıl veya daha fazla hapis ile ağır hapis cezasını hüküm giymiş olanlar…..affa uğramış olsalar bile Milletvekili seçilemezler” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün silme işlemine konu cezasının 1 yıldan fazla hapis cezası olduğu, gerek Anayasanın 76 maddesi kapsamında kalması ve gerekse 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca arşiv kaydından çıkartılmasının mümkün olmadığı, bu sebeple verilen silinmeye ilişkin karara yapılan vaki itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV) Sonuç ve karar:

IV) Sonuç ve karar:

Bu nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2010 tarih, 2010/723 D.İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8073, Karar No: 2018/6808, Tarih: 19.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/8073 E.  ,  2018/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2016 gün ve 2016/260 Esas, 2016/288 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19.02.2018 gün ve 2017/123 Esas, 2018/1154 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2018 gün ve KD-2018/74678 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 19.02.2018 gün ve 2017/123 Esas, 2018/1154 sayılı onama kararı usul ve kanuna uygun olup, mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre sanığın, olay günü fırının arka tarafındaki kapı kilidini kontrol etmesi için gönderdiği yanında çalışan mağdurenin peşinden giderek arkadan sarılıp göğüsleri ile kasıklarını tutması ve boynundan öperek kendisini itekleyen mağdureye "bal gibisin" şeklinde sözler sarf etmesi suretiyle gerçekleşen eyleminde yoğun ve ısrarcı olduğu, dolayısıyla mevcut haliyle eylemin devamlılık arz etmeyen, ani ve hareketler yönünden kesiklik gösterir mahiyette olmayıp sarkıntılık sınırının aşıldığı, ayrıca mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 31.05.2013 tarihli raporunda hüküm kurmaya yeterli olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2018 tarihinde Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay ve kabul edilen eylem sanığın mağdurenin arkasından yaklaşarak mağdereye sarılması, sarılma esnasında göğüslerine ve kasıklarına dokunması ve boynundan öpmesi sırasında mağdurenin sanığı itmesi üzerine "bal gibisin" şeklinde sözler söylemesinden ibarettir. Her ne kadar eylemin süresi tam olarak tespit edilememişse de mağdurenin olayı anlatım şeklinden olayın anlık olduğu dokunma ve öpme eyleminin aynı anda gerçekleştiği ve eylemin ancak bir kaç saniye sürdüğü açıktır. Mağdure sanığı ittikten sonra sanık eylemine devam etmemiştir. Dolayısıyla belirtilenin aksine, eylem anlık en fazla bir kaç saniyelik bir hareketten ve iki elle sarılma sırasında dokunma ve boyundan öpmeden ibarettir. Dolayısıyla yoğun değildir ve hiç bir şekilde ısrar ve devamlılık yoktur. İtme üzerine sanık eylemini sonlandırmıştır.

Dolayısıyla eylem süreklilik arz etmeyen ani mahiyettedir ve sarkıntılık aşamasında kalmıştır. Bu nedenle itirazın yerinde olduğu kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/3551, Karar No: 2011/2778, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3551 E.  ,  2011/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava tapu iptâli-tescil ve tazminat, birleşen dava ise cezai şart ve kira tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı ve karşı davacı arsa sahibine ait olan 1 nolu bağımsız bölümdeki eksik işler bedeli 1.250,00 TL'nin ödenmesi koşulu ile sözleşme gereği yükleniciye ait olan ve halen tapuda arsa sahibi adına kayıtlı bulunan 6 nolu bağımsız bölümün davalı arsa sahibi adına olan tapusunun iptâli ile davacı yüklenici adına tescil edildiğinin tabii bulunmasına göre davacı ve karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı ve karşı davacı arsa sahibinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile 6 nolu bağımsız bölümün davalı adına olan tapusunun iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmiş, tecsiline karar verilen dairenin bilirkişi raporu ile belirlenen değeri üzerinden davacı yararına tarife uyarınca 12.700,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmiştir. Tesciline karar verilen 6 nolu bağımsız bölüm yükleniciye ait teminat niteliğindeki son bağımsız bölüm olup arsa sahibine ait bir adet bağımsız bölümdeki eksik işlerin bedelinin ödenmesi koşuluyla tescil kararı verildiğinden davanın açılmasına arsa sahibinin sebebiyet verdiği kabul edilemez. Bu itibarla tesciline karar verilen daire değeri üzerinden davacı yararına tarife uyarınca 12.700,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ve karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı ve karşı davacı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrası 2. bendi dördüncü paragrafında yer alan “Davacının kendisini vekille temsil ettirdiği görüldüğünden yürürlükteki avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince takdir ve hesap edilen 12.700,00 TL vekâlet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “Davalı arsa sahibi davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden davacı lehine vekâlet ücreti tayinine yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3111, Karar No: 2016/13693, Tarih: 11.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3111 E.  ,  2016/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.10.2016 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı erkek vekili Av. ..., Av. ......, Av. ....... ve Av. ........ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

11.10.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/26932, Karar No: 2010/46, Tarih: 18.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/26932 E.  ,  2010/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti ile toplu iş sözleşmesinden doğan fark

alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, taşeron işçisi gibi gösterilmesine rağmen, emir ve talimatları veren, çalışma şartlarını düzenleyenin davalı Üniversite olması nedeniyle gerçek işverenin davalı olduğunu, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmasına rağmen toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmadığını ileri sürerek, toplu iş sözleşmesinden doğan fark alacaklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının temizlik işlerini üstlenen firma elemanı olarak çalıştığını, bu nedenle toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ihale sözleşmelerinin içeriği ve tanık beyanlarına göre işçi üzerindeki denetim ve yönetim yetkisinin davalı Üniversitede olduğu gerekçesi ile davalı üniversite ile dava dışı firma arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığı sonucuna varılarak dava konusu istekleri hüküm altına alınmıştır.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.