muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1731, Karar No: 2018/10735, Tarih: 18.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1731 E.  ,  2018/10735 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı tarafından, sigortalılık başlangıç tarihinin 02.04.1990 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle açılan davanın yargılaması sonucu ..... istemin kabulüne dair verilen hükme karşı davalı Kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması ve .....Dairesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın temyizen incelenmesi davalı kurum vekilince istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, dava dışı ...... sigortalılık başlangıç tarihinin 02.04.1990 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

..... vekili, davanın hak düşürücü süreye uğradığını belirtip aleyhe hususları kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, .......eraber çalıştığı arkadaşlarının beyanlarında, tanıkların da 1990 yılında ...... işyerinde davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan ettikleri,..... ait işyeri tarafından 10/10/1973 doğumlu olan davacı için 02/04/1990 tarihli işe giriş bildirgesinin düzenlenerek davalı kuruma verilmesi, kurumun da bunun üzerine davacıya ....... ... sicil numarası vermesi ve tanık beyanları dikkate alındığında davacının davasını ispat ettiği, işe başlangıç tarihinin 02/04/1990 olduğu anlaşıldığından davanın kabulü ile .... sicil numaralı ...... ve ...... kızı 10/10/1973 Kepsut doğumlu ...... T.C. Kimlik numaralı davacı ... ...... sigortalılık başlangıç tarihinin 02/04/1990 olduğunun tespitine, davalı kurum tarafından yaratılan muarazanın men'ine karar vermiştir.

B-BAM KARARI

....... Dairesi, taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu tarihte hizmet akdine tabi 1 günlük çalışma olgusunun varlığı belirgin bulunmakla, davacının 02.04.1990 gününde hizmet akdine tabi olarak çalıştığının, sigortalılık başlangıcının ise 18 yaşını doldurduğu 10.10.1991 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiğinin hükümde gözardı edilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak davanın kabulüne, ...... T.C. Kimlik ve ..... sigorta sicil numaralı davacının, dava dışı işveren .......icil numaralı işyerinde 02.04.1990 günü 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında hizmet akdine dayanarak, tüm sigorta kollarına tabi olarak asgari ücretle çalıştığının, anılan 1 günlük sürenin prim ödeme gün sayısı olarak değerlendirilmesi gerektiğinin, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık başlangıç tarihinin ise 18 yaşını doldurduğu güne karşılık gelen 10.10.1991 olduğunun tespitine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, kuruma başvurmadan dava açıldığı, davanın hak düşürücü süreye uğradığı, kurum aleyhine yargılama giderleri yükletilmemesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır.

Davalı işverene ait halı atölyesinde 02.04.1990 günü çalışmaya başladığı yönünde hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesi davalı Kuruma verilmesine karşın herhangi bir sigortalılık bildirimi ve adına prim ödemesi gerçekleştirilmeyen davacının istemi, sigortalılık başlangıç tarihinin tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada davanın kabulüne dair verilen karar, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine .....airesi tarafından kısmen kabul edilmiş, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne, ... Kimlik ve ..... sigorta sicil numaralı davacının, dava dışı işveren .... ait ...... sicil numaralı işyerinde 02.04.1990 günü 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında hizmet akdine dayanarak, tüm sigorta kollarına tabi olarak asgari ücretle çalıştığının, anılan 1 günlük sürenin prim ödeme gün sayısı olarak değerlendirilmesi gerektiğinin, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık başlangıç tarihinin ise 18 yaşını doldurduğu güne karşılık gelen 10.10.1991 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde, anılan Kanun kapsamında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde gereğince isteğe bağlı sigortalılık başvurusu bulunmayan davacının sunduğu yazılı belgeler karşısında uyuşmazlık konusu dönemde davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ...... Hukuk Dairesi'nin kararı, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan ..... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi uyarınca yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ....... Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2014/3377, Karar No: 2014/4353, Tarih: 14.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3377 E.  ,  2014/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .../... ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 268 ada ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı, 303...., 576.38, 1754.03, 510.72, 140.73 ve 345.30 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle davalı ... Bey oğlu ... ... Bey Vakfı adına tespit edilmiş, 268 ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki evlerin ayrı ayrı ... ... ve ... ... ait olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Davacı ... irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 268 ada ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...- Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre davalı ... İdaresinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile 268 ada ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara yönelik oluşturulan usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

...- Davalı ... İdaresinin 268 ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre davalı ... İdaresinin sair temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak, dava konusu taşınmazlar üzerinde muhdesat niteliğinde evler bulunduğu ve bu evlerin ... ... ve ... .. ait olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiş olmasına karşın bu kişiler davaya dahil edilip savunmaları alınmadan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun .../.... maddesi hükmünde belirtilen hakları ihlal edilmek suretiyle karar verilmiştir. Hal böyle olunca muhdesat sahipleri ... ... ve ... ... davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, iddia ve savunmaları doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp, delilleri toplanmalı ve ondan sonra karar verilmelidir. .... ... ve ... ... davaya dahil edilmeden karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, ....04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5045, Karar No: 2012/7255, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5045 E.  ,  2012/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13837, Karar No: 2020/7055, Tarih: 06.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13837 E.  ,  2020/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suçun tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça Sürüklenen Çocuk ...’ın SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı, 06/12/2019 tarihinde verilen hükümde kanun yolu gösterilirken kararı tefhiminden itibaren 15 gün içerisinde temyiz edebileceği belirtilmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun bir haftalık yasal süre içerisinde 09/12/2019 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda suça sürüklenen çocuğun müştekinin pantalonunun cebinden 20,00 TL çaldığınıın anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda suça sürüklenen çocuğun müştekinin pantalonunun cebinden 20,00 TL çaldığınıın anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/07/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9827, Karar No: 2016/7488, Tarih: 10.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/9827 E.  ,  2016/7488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1. madde ve fıkrasındaki “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; şikayetçi kurumun yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğü gözetilmeden 09.11.2012 tarihli ara kararıyla katılma talebinin reddine karar verilmesi usulsüz olup, şikayetçi kurum adına vekilinin temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek, CMK.nun 237/2. maddesi gereğince şikayetçi kurumun katılmasına karar verilip katılma talebinin reddine ilişkin ara karar kaldırılarak yapılan incelemede;

UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında aralarında ...’in de bulunduğu sigortalılar hakkında muayene etmeksizin gerçeğe aykırı bir şekilde ilaç kullanım raporları ve reçeteler düzenlediğinden bahisle ...1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/469 Esas, 2013/431 Karar sayılı dosyasında mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, mükerrer yargılamanın önlenmesi bakımından, söz konusu dava dosyası üzerinde dosyalar birleştirilerek sonucuna göre mükerrerlik hususu değerlendirilip sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2041, Karar No: 2022/6897, Tarih: 14.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2041 E.  ,  2022/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1) Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2018 tarih ve 2015/180 (E), 2018/306 (K) sayılı; Sanığın mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/03/2019 tarih ve 2019/372 (E), 2019/719 (K) sayılı; "İstinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/03/2019 tarih ve 2019/372 (E), 2019/719 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın balta ile mağdurun kafasına vurmak suretiyle mağduru yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesinin uygulanması sırasında mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı göz önünde tutularak, üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde "12 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini;

Sanığa yönelik doğrudan bir saldırı eylemi bulunmayan ve olay anında herhangi bir saldırı veya savunma aleti kullanmayan, ayrıca sanık ve kardeşi ile arasında husumet bulunamayan ancak balta ile saldırıda bulunan ... ile olay yerine gelen mağdurun eyleminin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/03/2019 tarih ve 2019/372 (E), 2019/719 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; meşru müdafaaya, suç vasfına, teşebbüs ve tahrik indiriminin en üst düzeyde yapılması gerektiğine, koşulları oluştuğu halde TCK'nin 62. maddesinin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13125, Karar No: 2011/17641, Tarih: 23.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/13125 E.  ,  2011/17641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.11.2008 gün ve 2008/164 - 2008/523 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.04.2011 gün ve 2009/5818 - 2011/5016 sayılı kararı aleyhinde davalı ve fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Sümerbank A.Ş. Gaziantep Şubesi'nde bulunan (TL) ve (USD) cinsi hesaplarından virman, EFT göstermek veya imzasız belgeler düzenlemek suretiyle bazı meblağların yok edildiğini, bu durumun delil tespiti sonucu alınan rapor ile belirlendiğini bildirerek (579.973,26) TL ile (2.574.484,43) USD’nin faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve fer’i müdahil vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı ve fer’i müdahil vekili karar düzeltme talep etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanmakta olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı, davasını münhasıran TTK’nun 83/2. maddesine göre davalı defterleri ile kanıtlayacağını ileri sürerek işbu davayı açmış ve mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucu alınan 01.03.2005 ve 18.01.2006 tarihli raporlara göre davalı defterlerinde davacı lehine bir alacak kaydına rastlanmadığı anlaşılmıştır. Davacı, münhasıran davalı defterlerine dayanarak işbu davayı açtığına ve defterlerde de lehine alacak kaydı bulunmadığına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi doğru olmakla davalı Banka ile fer’i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulüyle, Dairemizin 2009/5818 Esas, 2011/5016 Karar sayılı ve 26.04.2011 tarihli bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ve fer’i müdahil vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulüyle, Dairemizin 2009/5818 Esas, 2011/5016 Karar sayılı ve 26.04.2011 tarihli bozma ilamının kaldırılarak yerel mahkemenin kararının ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz aşamasında alınmadığı anlaşılan 60,00 TL temyiz başvuru ve 18,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı Gürbüz Dış Tic.-M.Şahin Gürbüz'den alınmasına, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/803, Karar No: 2024/32, Tarih: 08.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/803 E.  ,  2024/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/4622 Değişik iş

ŞİKÂYETÇİ : Ümit Ölmezses

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2021 tarihli ve 2021/3148 Soruşturma, 2021/2717 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 29.12.2021 tarihli ve 2021/4622 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 29.12.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.12.2022 tarihli ve 2022/16978 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/158211 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/158211 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,