muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18611, Karar No: 2012/22840, Tarih: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18611 E.  ,  2012/22840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1034-113

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11274, Karar No: 2008/16011, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11274 E.  ,  2008/16011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/02/2008 tarih 2007/16022-2325 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli taşınmazın memleket haritasında Karatöme Tepesinin batısında işaretlenmiştir. Memleket haritasında Karatöme Tepesi tüm yönlerden yeşile ... yapraklı ağaç rumuzlu alan ile çevrili olduğu, meyve ağacı rumuzu bulunmadığı anlaşılmakla çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu kabulü ile davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 08/06/2005 tarihinde yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22820, Karar No: 2014/22886, Tarih: 02.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/22820 E.  ,  2014/22886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/115-2012/370

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesi feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunduklarını, ilgili işyerinin müvekkili ile ilgisinin bulunmadığını, zira K.. S.. üzerinden sigorta yapıldığını, davacının uzun süre maaş almadan çalıştığı iddiasının inandırıcı olmadığını, maaş alacağının dava dilekçesindeki taleple sınırlı olduğunu, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulamayacağını, davacının SGK. kayıtlarından anlaşılacağı üzere K.. S..'e ait işyerinde kesintili çalıştığını, kesintili çalışma nedeni ile izin alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabında ara dinlenme süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabında ara dinlenme süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, yukarıda belirtilen ilke kararımız dikkate alındığında, 9 saatlik çalışmada ara dinlenme süresinin 1 saat yerine yarım saat olarak düşülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6343, Karar No: 2011/7551, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6343 E.  ,  2011/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen 02.01.1940 tarih cilt 2. Sayfa 255 dayanak tapu kaydı ile Mustafa oğlu Mustafa Balta'ya ait anne, baba ve çocuklarını gösterir nüfus kaydı temin edildikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5076, Karar No: 2022/6120, Tarih: 27.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5076 E.  ,  2022/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Milas Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Bodrum ilçesi Kumbahçe Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 137 ada 29 parsel sayılı 185 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 744 ada 3 parsel numarasıyla ve 205 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, adına kayıtlı bulunan eski 137 ada 27 parsel sayılı 262 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 744 ada 4 parsel numarasıyla 234 metrekare olarak tespit edildiğini ve böylelikle taşınmazının yüzölçümünün davalıya ait parsel lehine küçüldüğünü öne sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, dava konusu ... ili Bodrum ilçesi Kumbahçe Mahallesi eski 137 ada 27 parsel (yeni 744 ada 4 parsel), eski 137 ada 29 parsel (yeni 744 ada 3 parsel) sayılı taşınmazlarla ilgili düzenlenen uygulama tespit tutanaklarının iptali ile harita mühendisi bilirkişi ... ... tarafından tanzim edilen 07.05.2019 havale tarihli bilirkişi raporunun ekli krokisinde 744 ada 3 parsel içerisinde sınırlandırılıp (A) harfiyle işaretlenen 18,61 m2'lik kısmın bu parselden çıkartılarak 744 ada 4 parsele eklenmesine neticeten; 744 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 187,35 m2 olarak ve 744 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 253,36 m2 olarak tespitine ve tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kadastro esnasında çekişmeli sınırdaki mevcut duvar ölçülerek harita özel işaretiyle gösterildiği halde parsel sınırı olarak alınmadığı, davacı 137 ada 27 parsel sınırları içerisinde kalacak şekilde detay olarak gösterildiği, uygulama esnasında teknik hata bulunmayan tesis pafta ve teknik evrakına göre geçerli sınır tipinde sınır tespiti yapılması gerekirken usule aykırı olarak çekişmeli eski 137 ada 29 parselin (yeni 744 ada 3 parsel) içerisinde mevcut yapının dış sınırına göre sabit sınır niteliğinde sınır belirlemesi yapıldığı bildirilmiş ve Mahkemece de, uygulama kadastrosunun bu nedenle hatalı olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu kabule katılmak mümkün değildir. Şöyle ki; çekişmeli sınırda bulunan duvarın, tesis kadastrosu esnasında da zeminde mevcut olduğu dosya kapsamıyla belirlenmiş olup, tesis kadastrosunda taşınmazlar arasındaki sınırın bu duvara göre belirlenmesi gerekirken hatalı işlem yapıldığı ve uygulama kadastrosuyla bu hatanın giderildiği yapılan incelemeden anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, zemindeki sabit sınır niteliğindeki duvara göre tesis kadastrosundaki yanlışlığı düzelten uygulama kadastrosuna kıymet verilerek davanın reddine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve açıklanan sebeplerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/1150 Esas, 2020/243 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9445, Karar No: 2013/13510, Tarih: 03.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9445 E.  ,  2013/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERCİŞ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan murisine ait kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

İlgili Tapu Müdürlüğü,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; davacı, dava konusu 1, 100, 117, 118, 137, 50, 61, 65 ve 77 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında yanlış yazılan mirasbırakanı annesinin adının T... kızı A... D... olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, davalı, açılan davanın yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş,mahkemece,davacının iddiasını ispatladığı gerekçesiyle davanın kabülüne karar verilmiştir.

Ne varki mahkemece yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda hükme elverişli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca;mahkemece taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılması, Erçiş Nüfus Müdürlüğünden kayıt maliki ile davacı murisi hakkında gerekli araştırmanın yapılması, mirasbırakan A...'ye ait vukuatlı aile nüfus kayıtlarının getirtilmesi ve kayıt maliki ile ismi düzeltilmesi istenen kişi arasında bağlantının tam olarak sağlanması ve yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda araştırmanın yapılması,soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5833, Karar No: 2014/5368, Tarih: 08.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5833 E.  ,  2014/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2007/491-2012/520

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar H. D. ve M. D. Ö. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılar murisinin sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda araçta yolcu olan davacının iştirakçisi öldüğü için mirasçılarına peşin sermaye değerli aylık bağlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 60.551,69 TL peşin sermaye değeri, 15.116,97 TL ödenen aylık toplamının, ve 1.262,58 TL işlemiş faiz ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 45.413,76 TL peşin sermaye değeri, 13.295,12 TL ödenen aylık ve 1.262,58 TL ödenen aylığın faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar H.D. ve M. D. Ö. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Emekli Sandığı iştirakçısı olan S. S.'un trafik kazası sonucu vefatı ile mirasçılarına bağlanan aylıklarının peşin sermaye değerinin davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Davanın dayanağı 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası'nın 29.maddesi olup 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık

Sigortası Yasası'nın 106.maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 5510 sayılı yasa 01.01.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve TC. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nü ortadan kaldırıp bu kurumların yerine Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı kurularak Sosyal Güvenlik Kurumları tek çatı altında toplanmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu'nun uygulayacağı yasa 5510 sayılı yasa olup anılan yasanın 101.maddesinde yasanın uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerince çözümleneceği öngörülmüştür.

Bu halde yerel mahkemece mahkemenin görevsizliği, Sosyal Güvenlik İş Mahkemesi'nin görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin ve davalılar H. D. ve M. D.Ö. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek duyulmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalılar H. D. ve M. D. Ö. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar H. D. ve M. D. Ö.'ye geri verilmesine 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11462, Karar No: 2021/748, Tarih: 01.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11462 E.  ,  2021/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İşçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile ... 1. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

... Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla), davacının, davalı şirkete bağlı olarak birden fazla yerde çalıştığı için bu çalışmalarının geçtiği en son yerde ya da davalı yerleşim yerinde dava açması gerektiği, sigortalı hizmet dökümü ve 30/05/2016 tarihli celsede dinlenen davacı tanığı beyanından da anlaşılacağı üzere davacının son çalıştığı iş yerinin ... ilçesinde bulunmadığı, davalının adresinin ... Mah. G. ... Sokak, ... İş Merkezi No:14/1 Merkez/... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. İş Mahkemesince ise, 7036 sayılı yasanın 6. Maddesinde İş Mahkemelerinin yetki hususu düzenlendiği, madde metninde "işçinin işini yaptığı veya davalının dava tarihindeki yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir" diyerek davacıya seçimlik hak tanındığı, işçinin işini en son yaptığı yer mahkemesinin yetkili olduğu şeklinde bir düzenleme bulunmadığı, davacı işçinin işini yaptığı yer arasında ... ilçesininde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." hükmü yer almaktadır.

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisini düzenleyen anılan maddede yer alan yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup kesin niteliktedir. Söz konusu hükme göre davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı mahkemesinde de açabilir.