muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17680, Karar No: 2006/16790, Tarih: 26.12.2006

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.1.1994-1.1.2002 tarihleri arasında tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.07.1994-1.1.2002 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının ilk pirim kesintisinin 20.6.1994 te yapıldığı sonraki yıllar için  1995,1998 yılları dışında  Bağ Kur pirim kesintilerinin bulunduğu, ziraat odası, kooperatif kaydı ile tapu kayıtlarının araştırılmadığı, davacının 1.1.2002 tarihinde tescil edilerek devam eden   Tarım Bağ Kur Sigortalısı olduğu görülmüştür.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.7.1994-31.12.1994 tarihleri  arası ile 1.1.1996-31.12.1997 tarihleri arası ile 1.1.1999-31.12.2001 tarihleri arasındaki dönemler yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı 1.1.1995-31.12.1995  tarihleri arası ile 1.1.1998-31.12.1998  tarihleri arsında 2926 SY nın 10.maddesinde yazılı tarımda kendi adına ve hesabına çalışmanın yasal karinesi olan kayıt ve belgelerin bulunup bulunmadığı tam araştırılmamıştır.

Yapılacak iş; davacıya 1.1.1995-31.12.1995  tarihleri arası ile 1.1.1998-31.12.1998  tarihleri arsındaki dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan ürün teslimi ve pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek ve  kesintinin bulunduğu yıllar için tarım Bağ kur sigortalılığın tespitine karar vermek, kesinti bulunmayan yıllar için  davacının varsa ürün teslim ettiğine dair belgeler ilgili kurum, kuruluş ve kişilerden getirtilerek, , davacının  ziraat odası ve  kooperatiflerde kaydının bulunması halinde kayıt tarihleri tespit edilerek,  adına kayıtlı tapulu zirai arazisinin ilgili merciinden araştırılarak, zirai amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı bankadan  sorulup  gerekirse ihtilaflı dönemde görev yapan muhtar ve azaların tanık olarak dinlenerek   tüm deliller birlikte değerlendirilip bir sonuca gitmek  gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16910, Karar No: 2018/3795, Tarih: 04.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16910 E.  ,  2018/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...'in müvekkili ile yaptığı ilaç alım-satımına yönelik alışverişler neticesinde çeşitli vadeli ve miktarlı kambiyo senetleri düzenlendiğini, kambiyo senetlerine haciz yoluyla takip yapıldığını, bunun dışında davalının faturaya bağlanmış ödeyemediği açık hesabının da bulunduğunu, davalı borçlunun müvekkiline olan borcunu ödememek için maliki olduğu taşınmazları muvazaa yoluyla elden çıkarmaya başladığını, davalının davaya konu olan ve maliki olduğu ... ilçesi ... Köyünde bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmazı borcun vadesinin gelmesinden sonra 07/02/2014 tarihinde satış yoluyla devrettiğini, söz konusu taşınmazı davalı borçlunun kardeşi ...'ün kocası olan diğer davalı ... 15.000,00 TL bedel ile sattığını, dava konusu taşınmazın aileden birisine satılmış olması hususunun muvazaayı kanıtlayan en büyük olgulardan biri olduğunu beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla haklı olan davanın kabulü ile, muvazaalı satış işleminin tespitine, taşınmaz satış işleminin iptaline, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin de davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili müvekkilinin dava konusu ... ilçesi ... Köyü ... ada ... parselde bulunan gayrimenkulün 1/2 hissesine sahip olduğunu, müvekkilinin dava konusu yeri kanunen ön alım hakkı sahibi olan diğer hissedara sattığını, dava konusu gayrimenkulün arsa vasfında olduğunu, üzerinde kaçak bir bina olup, kanalizasyon ve şebeke suyu bulunmadığını, yapı kullanma ruhsatının bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu yeri 30.000,00-TL ye sattığını, davacının iddia ettiği gibi düşük bedelli bir satışın söz konusu olmadığını, satış bedelinin müvekkiline banka kanalı ile ödendiğini, müvekkilinin de bu bedeli yine banka kanalı ile davacıya ödediğini, dava konusu yerin bedelinin davacıya banka kanalı ile ödendiği için dava açmada hukuki yararın bulunmadığını, davalılar arasında gerçek bir satış işlemi ve iradesinin mevcut olduğunu, davacının muvazaa iddiası gerçek olsaydı satıştan elde edilen paranın müvekkilinde olması gerektiğini, oysa satış parasının davacıya banka kanalı ile ödendiğini, bu nedenlerle hukuki dayanaktan yoksun açılan haksız ve yersiz davanın reddi ile ücreti vekaletin ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili müvekkilinin dava konusu ... ilçesi ... Köyü ... ada ... parselde bulunan gayrimenkulün 1/2 hissesine sahip olduğunu, gayrimenkulün 1/2 hissesinin diğer davalıya ait olduğunu, diğer davalının müvekkilinin eşinin kardeşi olduğunu, müvekkilinin diğer davalının yaptığı ticaret nedeniyle borçlanmasından dolayı alacaklı olduğu kişilere borcunu ödemek için kendisiyle müştereken malik oldukları dava konusu gayrimenkulü satmayı teklif ettiğini, bu şekildeki satıştan zaten davacının da haberi olduğunu diğer davalının müvekkiline söylediğini, neticede hiçbir şekilde gerçek değerinin altında olmayan ve bedeli banka havalesi ile ödenen gayrimenkulün alım-satımının müvekkili ile diğer davalı arasında gerçekleştiğini, diğer davalının da müvekkilinden aldığı bu satış bedeli olan 30.000,00-TL yi yine davacının bilgisi dahilinde kendisine banka havalesi ile gönderdiğini, hiçbir şekilde muvazaanın söz konusu olmadığını, yapılan satışın gerçek bir satış olduğunu ve satış bedelinin davacıya geçtiğinden alacaklıdan mal kaçırma gibi bir durumun söz konusu olmadığını, herşeyin açıkça ortada olduğunu, arsanın satıldığı dönemde diğer davalı hakkında bir ... takibi veya ... tehdidinin söz konusu olmadığını, bu nedenlerle dayanaktan yoksun açılan haksız ve yersiz davanın reddi ile ücreti vekaletin ve yargılama masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu gayrimenkulün davalı borçlunun, kardeşi ...'ün eşi olan diğer davalı ...'e 15.000,00-TL bedelle 07/02/2014 tarihinde satış yoluyla devredildiği, bilirkişi raporuna göre ise devir tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın 1/2 hissesinin değerinin 97.812,50-TL miktarında olduğu, gerçek değer ile devir değeri arasında aşırı oransızlık bulunduğu, ayrıca davalıların yakın akraba oldukları hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı tarafın muvazaaya dayalı iptal talebinin kabulü ile; ... ili Dikili ilçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına kayıtlı 1/2 hissesinin davacının ... 13. ... Müdürlüğü'nün 2014/10448, 2014/4059, 2014/4060, 2014/6118 ve 2014/8066 sayılı dosyalarındaki alacağın karşılanması için tapu malikine bakılmaksızın takip ve haczi için davacıya yetki verilmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalılar arasında İİK. 278/1-280 maddesi hükmü gereğince akrabalık ilişkisi ve gayrimenkulün satımı ile gerçek değeri arasında bedel farkı bulunmasına göre davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.010,37 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ile ...'den alınmasına, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9349, Karar No: 2017/1889, Tarih: 21.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9349 E.  ,  2017/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında, müvekkil şirketin yapımcılığını gerçekleştirdiği televizyon dizisinin 01-15 Mart 2013 tarihleri arasında ...'nın ... şehrinde gerçekleştirilecek çekimleri esnasında davalının, Türkiye’den ...'ya gidecek çekim ekibinin ...’ya ulaştıkları tarihten ayrıldıkları tarihe kadar konaklama, ulaşım, yemek hizmetlerini tedarik etmesi ve masraflarını karşılaması, çekimler için gerekli teknik ekipmanları tedarik etmesi, çekimlerin gerçekleşeceği mekânların gerekli yasal izinlerini alması ve gerektiğinde çekimlerde yer alacak figürasyonu ve teknik ekibi tedarik etmesi karşılığında 70.000 Euro'luk 26.02.2013 tarihli sözleşmenin düzenlendiğini, sözleşmenin 4.02 maddesi gereğince; sözleşme bedelinin % 30 olan 21.000 Euro’nun 27.02.2013 tarihinde davalıya banka aracılığı ile ödendiğini, müvekkil şirketin, sözleşme ile üslendiği yükümlülükleri süresi içinde ve gereği gibi yerine getirmiş olmasına rağmen, davalının edimlerini hiçbir şekilde yerine getirmediğini ileri sürerek, sözleşme bedelinin %30’luk kısmı olan 21.000 Euro’nun ödendiği 27.03.2013 tarihinden itibaren işletilecek devlet bankalarının Euro hesabı ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiziyle birlikte iadesini/tahsilini, davalının sözleşme ile üstlendiği edimleri yerine getirmemesinden ötürü müvekkili şirketin ödemek zorunda kaldığı 5.147,26 Euro’nun her bir faturanın ödendiği tarihten itibaren işletilecek devlet bankalarının o yabancı para ile (Euro) açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödendiği en yüksek faiz ile birlikte müvekkil şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme gereği yapılması gereken edimlerin yerine getirildiğini, ekibin ...‘ya gelmesinden sonra, sözleşme gereği, ikinci % 30'luk kısmın ödenmesinin istendiğini, ödeme yapılmadığını, müvekkilinin davacı şirkete hizmet vermeyi bıraktığını, müvekkilinin davacıya iadesi gereken bir meblağın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme bedelinin 70.000 EURO olarak kararlaştırıldığı, bu bedelin %30'unun sözleşmenin imzalanması aşamasında, %30'unun Türkiye'den gidecek ekibin ...'ya ulaştığı tarihte, %20'sinin ise ekibin ...'dan ayrıldığı tarihte ödeneceğinin sözleşmede düzenleme altına

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme bedelinin 70.000 EURO olarak kararlaştırıldığı, bu bedelin %30'unun sözleşmenin imzalanması aşamasında, %30'unun Türkiye'den gidecek ekibin ...'ya ulaştığı tarihte, %20'sinin ise ekibin ...'dan ayrıldığı tarihte ödeneceğinin sözleşmede düzenleme altına

alındığı, davacı tarafça ilk %30'luk dilimin davalıya ödendiği, davacının sözleşme gereği tahahhüt ettiği ikinci %30'luk dilimi ödemeyerek sözleşmeyi kendisinin ihlâl ettiği, davalının kısmi ödeme doğrultusunda edimini yerine getirdiği, davacının iddialarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7418, Karar No: 2012/8276, Tarih: 12.06.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/7418 E.  ,  2012/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.07.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 31, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 80, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101 ve 102 parsel sayılı taşınmazların tapu sicilinde murisinin “... kızı, ...” biçimindeki kimlik bilgilerinin “... kızı, ... ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, davacı murisine ait taşınmazların tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydı ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir. Kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen “... kızı, ...’nın” nüfus müdürlüğünden getirtilen nüfus kaydından soyadının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davasının amacı, malikin tapu kaydına yazılan isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgileri ile

Nüfus kaydındaki bu bilgilerin uyumlu hale getirilmesidir. Malik “... kızı, ...’nın” nüfus sicilinde soyadı mevcut olmadığı tapu kaydındaki kimlik bilgilerine de soyadı eklenmesi istenemeyeceği açıktır. Ancak, “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen “... kızı, ...” ile davacının murisi “... kızı, ...’nın” aynı kişi olduğunun kanıtlanması halinde bu yönde bir tespit hükmü kurulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar bir yana bırakılarak soyadı eklenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/336, Karar No: 2020/334, Tarih: 22.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/336 E.  ,  2020/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... Tem. Aky. Yem. Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden reddine, davalı ... Taah. San. ve Tic. A.Ş. Yönünden kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı idare ile davalı şirketler arasında yemekhane ve mutfak hizmetlerinde çalıştırılmak üzere personel teminine ilişkin sözleşme imzalandığını, sözleşme kapsamında davacı bünyesinde çalışan dava dışı işçiye davacının ödemiş olduğu işçilik alacaklarına ilişkin ödeme kadar davalılardan alacakları bulunduğunu ileri sürerek, 3.817,37 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Karşıyaka 1. İş Mahkemesi'nin 2011/333-2012/422 E.-K sayılı dosyası ile verilen hükümde sadece 30/04/2010 - 29/04/2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin tespit yapıldığı, bu dönemde dava dışı işçinin davalı ... Temizlik şirketinde bir çalışması bulunmadığı, iş mahkemesinde hüküm altına alınan dönemin tamamında davalı ... A.Ş. nezdinde çalıştığı, genel şartnamenin 38. maddesinde çalışanların özlük hakları ile ilgili sorumluluğun tamamının yükleniciye ait olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, davanın davalı ... temizlik yönünden husumetten reddine, davalı ... Taah. San. Tic. A.Ş. yönünden kabulü ile 3.817,37 TL'nin ödeme tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Yasa'nın 13/j maddesi uyarınca temyiz eden davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13599, Karar No: 2018/2277, Tarih: 02.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13599 E.  ,  2018/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2010 tarih ve 2009/679-2010/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Alman Hamburg Eyalet Asliye Mahkemesi 02.11.2007 tarih ve 329 O 115/07 sayılı kararının kesinleştiğini ve tenfiz şartlarının oluştuğunu ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yabancı mahkeme tarafından müvekkilinin savunma hakkının ihlal edildiğini, bu nedenle kararın tenfiz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının Alman mahkemelerinde alacak davası açarak talebini hüküm altına aldırdığı, ancak Türkiye’de açılan aynı nitelikteki davaların 6762 sayılı TTK’nin 405/2 maddesinde "Pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde yasal düzenleme karşısında reddedildiği ve bu nitelikte kararların Yargıtay'ca onandığı, bu yasal düzenleme karşısında yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesi halinde açıkça Türk Yasaları’na aykırı bir durum oluşacağı, ticari hayatın işleyişine ve kamu düzenine de aykırı olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK.’nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı MÖHUK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının