muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5089, Karar No: 2015/12539, Tarih: 23.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5089 E.  ,  2015/12539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/566-2013/761

Taraflar arasındaki kasko poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın yol kenarından gelen suyun yolu ıslatması sonucu orta refüjden takla atıp karşı yöne geçerek pert total olduğunu, meydana gelen hasar nedeniyle sigortalısına 22.000,00 TL ödeme yapıldığını, yolun bakım, onarımı ve trafik güvenliğini sağlayacak şekilde bulundurulmasından sorumlu davalının kazanın oluşumunda kusurlu olduğunu, alacağın tahsili amacıyla Bursa 2. İdare Mahkemesi'ne dava açıldığını ve alacaklarının tahsiline karar verildiğini, ancak Danıştay incelemesi sonucu kararın bozulduğunu ve bozma sonrası Bursa 2. İdare Mahkemesince davanın adli yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle davanın görev yönünden reddine karar verildiğini, bozma ilamı ve akabinde davanın görev yönünden reddi kararı sebebi ile adli yargıda bu davaya açtıklarını, davalının kazanın oluşumunda %50 oranında kusurlu olduğunu, bu nedenle kusuruna isabet eden 11.100,00 TL'nin ödeme tarihi 09/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle usulden reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı idare aleyhinde yolun bakım, onarımı ve trafik güvenliğini sağlayacak şekilde bulundurma sorumluluğu sebebine (hizmet kusuruna) dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Yargı yolu kavramı, bir hukuk sisteminde, herhangi bir davanın o hukuk sistemine dahil yargı haklarından hangisinde bakılacağını ifade eder. Uyuşmazlığın hangi yargı kolunda bakılacağı hususu, davanın genel şartlarından olup mahkemece resen dikkate alınması gerekir.

Bir kamu hizmeti görmekle yükümlü davalı idareye 2918 sayılı KTK'nun 7/a maddesinde; karayollarında mal ve can güvenliği yönünden gerekli işaretlemeleri yaparak önlemleri almak ve aldırma görevleri verilmiş bulunmaktadır. Bu görevin 2918 sayılı yasada verilmiş olması bunun ihlali nedeniyle oluşacak zarardan dolayı idarenin Özel Hukuk hükümlerine tabi olacağı sonucunu doğurmuz. Hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar yönünden idare aleyhine tam yargı davasının idari yargı yerinde açılması gereklidir. 2918 Sayılı Yasanın hukuki sorumluluğa ilişkin 85. v.d. maddelerinde araç işletenin sorumluluğu ise bu yasa kapsamı dışında tutulmuştur.

Dosya kapsamına göre, aynı konuda Bursa 2. İdare Mahkemesince adli yargı yolunun görevli olduğu gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, aynı konuda Bursa 2. İdare Mahkemesince adli yargı yolunun görevli olduğu gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık Mahkemesi Kanunu'nun 19. maddesinde “Adli, idari, askeri yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine kendisine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına varırsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler. Yargı merciince, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası da temin edilerek, gerekçeli başvuru kararı ile birlikte dava dosyaları Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Bu durumda mahkemece, idari yargının görevli olduğu nazara alınarak Uyuşmazlık Mahkemesi Kanunu'nun 19. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16139, Karar No: 2017/18175, Tarih: 29.06.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/16139 E.  ,  2017/18175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın tehdit eylemini üstsoya yönelik yaralama suçu ile birlikte işlemesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, babası olan mağdurun kendisini geceleri eve almadığını, balta ile saldırdığını, sebepsiz yere okuldan alarak eğitimine engel olduğunu beyan etmesi karşısında, bu hususun olayın çıkması ve gelişmesi üzerinde etkili olup olmadığı değerlendirilerek TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulnamayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15832, Karar No: 2007/23641, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/15832 E.  ,  2007/23641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesintisi tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk kesintiyi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk kesintiyi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odasına ve Tarım Kredi Kooperatifine üye olmadığı, 08.03.2004 tarihinden itibaren ... Ekicileri Kooperatifine üye olduğu, sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 14.04.1995 tarihinde yapıldığı, diğer yıllarda 1998, 2001 ve 2005 yıllarında kesintisinin bulunduğu, başkaca kesintisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1995-31.12.1995, 1998,2001,2005 yılları yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de 08.03.2004 tarihinden itibaren devam eden Kooperatif kaydı esas alınarak prim kesintisin bulunmadığı 2004 ve 2006 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek, yerine,

“1-Davanın kısmen kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 14.04.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1995-31.12.1995,01.01.1998-31.12.1998 ve 01.01.2001-31.12.2001 ve 01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,fazla istemin reddine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4263, Karar No: 2022/3534, Tarih: 10.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4263 E.  ,  2022/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü, gündüz vakti, meskun mahal dışında, iki yönlü asfalt kaplama köy yolunda sanığın sevk ve idaresindeki traktör ile seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine traktörün yoldan çıkarak tarlaya girdiği, traktörün arka T demiri olarak tabir edilen yerde oturan ...'ın künt kafa ve boyun travmasına bağlı kafatası ve omur kırıklarıyla birlikte omurilik yaralanması ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, sanığın asli kusurlu olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ödeme gücü bulunmadığına, takdiri indirim uygulanmadığına, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, traktörün arka T demiri olarak tabir edilen yerinde yolcu taşıması sırasında her zaman bir kazanın meydana gelebileceğini öngörmesine karşın, ölenin burada seyahat etmesine izin vererek, asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve bu nedenle cezasında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12 - 399 Esas - 2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

3- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden CMUK 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15801, Karar No: 2023/9825, Tarih: 11.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/15801 E.  ,  2023/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/4 E., 2019/66 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/42 Esas, 2015/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 14.12.2017 tarihli ve 2017/26819 Esas, 2017/27237 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra yürürlüğe giren uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/4 Esas, 2019/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemece verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/4 Esas, 2019/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemece verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın katılan ......le tanık ... aracılığı ile tanıştığı, kendisin...Oto'da oto eksperi ve bir cemaat mensubu olarak tanıttığı, yaklaşık 200.000,00 TL değerindeki tırları yakınları vasıtasıyla gümrükten 80.000,00 TL civarı para ödeyerek çıkarttığını, sık sık katılanın iş yerine giderek gümrükten ucuza aldığı 4 adet tırdan elde ettiği kazançlardan bahsettiğini, sanığın hileli davranışları ile katılanı aldatıp kendisine menfaat sağlamak amacı ile katılana piyasa değerinin çok altında bir fiyata tır alabileceğine katılanı ikna ettiği ve katılandan para istediği tanık Timur Yıldız'ın huzurunda katılanın sanığa elden 23.500,00 TL para verdiği, bir süre sonra sanığın katılandan tırın ücreti olarak ödenmek üzere yeniden para istediği, katılanın nakit parası kalmadığını söylediğinde sanığın katılanın çek ile araba alması konusunda aracılık ettiği, katılanın ...plaka sayılı aracı 20.000,00 TL değerinde çek ile aldığı ve satması konusunda sanığa vekâlet verdiği, aracı sanığa teslim ettiği, sanığın aracı satıp parasını tır ücreti olarak aktardığını, ancak tırın ücretinin 140.000 TL 'ye çıktığını söylemesi üzerine katılanın tır almaktan vazgeçtiğini, ödediği paraları geri istediği halde sanığın katılandan aldığı paraları iade etmemek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Katılan beyanında, olay nedeniyle maddi zararının en az 43.500,00 TL olduğunu, katılmak istediğini ifade etmiştir.

3. Sanık savunmasında, galericilik yaptığı dönemde katılanın aracını satmak için vekalet aldığını, aracı 18.000,00 TL bedelle sattığını, ücretini henüz katılana ödemediğini, katılandan gümrükten tır çıkarmak üzere elden para almadığını beyan etmiş, yargılama devam ederken 04.02.2015 ve 29.04.2015 tarihlerinde katılana 9.000'er TL olmak üzere toplam 18.000 TL ödediğine dair dekont ibraz etmiştir.

4. Türkiye Halk Bankası... şubesinde katılan ... adına kayıtlı bulunan 09001507 numaralı hesaba toplam 18.000 TL'nin ... adına araç bedeli karşılığı olarak ... tarafından ödendiğini gösterir dekontlar dosya arasındadır.

4. Türkiye Halk Bankası... şubesinde katılan ... adına kayıtlı bulunan 09001507 numaralı hesaba toplam 18.000 TL'nin ... adına araç bedeli karşılığı olarak ... tarafından ödendiğini gösterir dekontlar dosya arasındadır.

5. Tanık ... aşamalarda verdiği beyanında özetle, sanık ...'ı komşusu olması nedeniyle tanıdığını, kendisin...Holding eksperi olarak tanıttığını,...'in araç almak istediğini duyunca araba eksperi olarak tanıdığı ...'tan bahsettiğini, sanık ile katılanı tanıştırdığını , arkadaşlıklarını ilerlediğini, Sanık ...'ın katılan ... ...'e kendisinin yanında gümrükten 200.000,00 TL değerindeki tırları 80.000,00 TL'ye aldığından bahsettiğini, bu amaçla katılan ... ...'in sanık ...'a elden 20.000,00 TL verdiğine şahit olduğunu, bu olaydan bir süre sonra 2012 yılı nisan ayı içerisinde tır ücreti olarak yine para istediğini sanığın önerisi ile katılanın çekle araba alıp satması için sanığa aracı verdiğini, sanık ...'ın ödemeleri yapacağını söyleyerek aracı alıp gittiğini beyan etmiştir.

6. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın öyle biri olmadığı halde kendisin...Oto'da eksper, çevresi geniş, gümrükte çeşitli kolaylıklardan faydalanabilir olarak tanıttığı, gümrükten çıkarılacak tırı 80.000 TL'ye almak üzere katılandan elden 23.500 TL ve tır bedelinin kalan miktarına mahsup edilmek üzere katılana ait ...plaka sayılı aracı aldığı, tır bedelinin 140.000 TL'ye çıktığını söylemesi üzerine katılanın ödediği paraları istediğinde ise herhangi bir ödeme yapmadığı bu suretle hileli davranışları ile katılanı aldatıp kendisine menfaat sağlayarak dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/4 Esas, 2019/66 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14131, Karar No: 2010/797, Tarih: 01.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14131 E.  ,  2010/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Hazırlık aşamasında alınan 23.9.2005 tarihli orman bilirkişi raporunda dava konusu yerin orman olduğu belirtildiği halde, mahkeme aşamasında alınan 2.6.2006 tarihli orman bilirkişi raporunda suça konu yerin devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesi nedeniyle meydana gelen çelişkili durum nazara alınarak mahallinde imzacı tanıklardan en az birinin hazır bulundurulması suretiyle harita ve orman tekniğinden anlayan üç kişilik bilirkişi heyeti ile orman amenajman planı, memleket haritası ve hava fotoğrafları birlikte uygulanıp, suça konu yerin devlet ormanı olup olmadığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer C.Savcısının ve müdahilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 1.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.