muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17750, Karar No: 2022/2711, Tarih: 15.02.2022

Çünkü; Burada beraat kararı verilirken delil değerlendirmesi ve tartışması yapılarak ilk derece mahkemesinin aynı deliller üzerinden verdiği mahkumiyet kararının zat ve mahiyetinde değişiklik yapılarak beraat kararına çevrilmesi söz konusudur.

Gerçektende; Yargıtay'ca "davanın esasına hükmedilecek haller ve hukuka aykırılığın düzeltilmesi" başlığını taşıyan CMK.nın 303. maddesinin 1-a bendindeki beraat kararı verilebilecek hal dışında kalan kararlar ile diğer bentler dikkatlice incelendiğinde hiç birinde yorum ve takdir gerektiren bir durumun olmadığı aksine ilk bakışta anlaşılan somut deliller üzerinden düşme maddi hataların düzeltilmesi veya takdir gerektirmeden ceza uygulaması yapılabilecek kanuna ve hukuka aykırılıkların düzeltilmesi kararları olduğu açıkça görülmektedir.

Nitekim, CMK.nın 303/1-a bendindeki beraat kararı verilebilecek hal ile birlikte düzenlenen "davanın düşmesine karar verilebilmesinde şikayetten vazgeçme, zamanaşımı veya diğer düşme sebepleri gibi somut sebeplerin varlığı halinde davanın düşürülmesine karar verilmesinin tartışmayı gerektirmediği açıktır. Yine alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmedilme durumuda aynı şekilde somut veriler üzerinden verilen kararlardır. Görüldüğü üzere beraat kararı dışındaki değerlendirmeler delil tartışması yapılarak kararlar verilmesi şeklinde değil somut delillerin olaya uygulanması şeklindedir.

Bilindiği üzere CMK.ya göre Yargıtay'da temyiz incelemesi ve kararlar esas olarak duruşmasız verilmektedir. Bunun istisnası CMK.nın 299/1. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddede 10 yıl veya daha fazla hapis cezasına ilişkin hükümlerin incelenmesinin Yargıtay'ın uygun görmesi halinde duruşma açılarakda yapılabileceği belirtilmiştir. Yargıtay'da yapılacak incelemeye ilişkin bu düzenlemenin aksine Bölge Adliye Mahkemelerinde yapılacak incelemelerde CMK.nın 280/1-(g)'ye göre esas itibari ile duruşma açılması gerektiği vurgulanmaktadır. O nedenle ilk derece mahkemesi kararlarında esaslı değişiklik yapılması gereken durumlarda kararlarını duruşmalı olarak vermesi gerektiği kabul edilmelidir. Çünkü Yargıtay'da dahi belirli bir miktarın üzerindeki cezaların incelenmesinin duruşmalı yapılması gerektiği (takdire bağlı olsa bile)

kabul edilmiş iken Bölge Adliye Mahkemelerinin bundan muaf tutulduğunun kabulü doğru olmayacaktır. Basit müsadere kararlarının bile duruşma açılarak verilmesi gerektiğini düzenleyen CMK.nın 256/1. maddesi ve buna ilişkin yerleşik Yargıtay kararları nazara alındığında adli yargı sisteminin en ağır cezalarının beraate çevrilmesinin duruşma açılmadan verilmesi yargıya ve hukuka olan güvenin sarsılmasına sebebiyet vereceği açıktır.

Bu aşamada CMK.nın 280/1-a bendinin atıf yaptığı CMK.nın 303/1-a bendindeki "olayın daha fazla aydınlanması gerekmeden beraate hükmolunması" ifadesinin nasıl anlaşılması gerektiği hususunda yorum kurallarına da bakmak gerekir.

Bu aşamada CMK.nın 280/1-a bendinin atıf yaptığı CMK.nın 303/1-a bendindeki "olayın daha fazla aydınlanması gerekmeden beraate hükmolunması" ifadesinin nasıl anlaşılması gerektiği hususunda yorum kurallarına da bakmak gerekir.

Hukuk güvenliğinin ve bireyler arasında uygulama eşitliğinin sağlanabilmesi için gerekli fikri bir faaliyet olan yorum faaliyetinin bir takım kural ve yöntemlere bağlı kalınarak yapılması gerekir. Aksi takdirde yanlış yorum sonucu uygulayanın tecrübesine ve anlayışına göre benzer olaylarda bile farklı uygulama ve sonuçların ortaya çıkmasına sebep olunabilir. Hukuk düzeninde kurallar alelade bir şekilde bir araya getirilmezler, kurallar belirli kriterlere göre oluşturulan bir bütünün parçalarıdır. Bu nedenle kurallar, kanunda düzenlendikleri yer dikkate alınarak anlamlandırılmalıdırlar.

Ayrıca yorum yapılırken hukukun genel ilkelerinden de ayrılınmamalıdır. Konunun ayrıntıları bu yön verici fikre uygun veya en azından aykırı düşmeyecek biçimde yorumlanmalıdır. Yani adalet, eşitlik, adil yargılanma, hukuka güven gibi ilkelerin yorumda yol gösterici olacağı da kuşkusuzdur.

Öte yandan yorumunda değişik yöntemleri bulunmakdır. Bu olayda kapsamına göre yorumdan hareket edilmesinin sorunun çözümüne daha çok katkı yapabileceği kabul edilmelidir. Kapsamına göre yorumda daraltıcı ve genişletici yorum olarak iki türlüdür.

Daraltıcı yorum, yasada kullanılan sözcüklerin yasa koyucunun amacını aştığı hallerde söz konusu olur. Daraltıcı yorumda yasa koyucunun söylediği sözcükten, daha azının anlaşılması gerektiren durumlarda, normun anlamının bu amaca indirgenmesi yani daraltılması söz konusu olmaktadır. Örneğin CMK’nın belli ağırlıktaki durumlarda hükümlerin otomatik temyizini şart koşmuştur. Yine yasaya göre sadece lehe temyiz halinde aleyhe bozma yasağı mevcuttur. Otomatik temyiz halinde hükmün sanığın lehine mi aleyhine mi temyiz edildiği belli değildir. Öte yandan otomatik temyiz sanığın lehine getirilmiştir. O nedenle otomatik temyizin sadece lehe temyiz incelemesini sağladığı kabul edilmektedir. Bu örnekte görüldüğü üzere yasada söylenenden daha azı kabul edilmekte yani daraltıcı yorum yapılmaktadır.

Genişletici yorum ise Yasada kullanılan sözcüklerin yasa koyucunun amacını açıklayamadığı düşünülen durumlarda yani hukuk kuralının sözleri anlamına göre dar kaldığında sözlerinin olduğundan daha geniş anlamı içerecek şekilde yorumlanarak genişletilmesidir.

Yukarıda belirtildiği üzere CMK.nun da sistem ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinde yargılamaların duruşma açılarak yapılması ve delillerin duruşmada

tartışılarak değerlendirilmesi esası üzerine kuruludur. Bu nedenle mahkumiyet kararlarının beraate çevrilmesi gibi hükmün zat ve mahiyetinde taban tabana zıt değişiklik yapan kararlar ile ilgili yorum yapılırken bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda belirtildiği üzere CMK.nun da sistem ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinde yargılamaların duruşma açılarak yapılması ve delillerin duruşmada

tartışılarak değerlendirilmesi esası üzerine kuruludur. Bu nedenle mahkumiyet kararlarının beraate çevrilmesi gibi hükmün zat ve mahiyetinde taban tabana zıt değişiklik yapan kararlar ile ilgili yorum yapılırken bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra tekrar CMK. 280/1-a ile atıf yapılan CMK. 303/1-a ve devam eden bentlerindeki düzenlemelere dikkatli bakıldığında beraat kararları ile ilgili düzenlemenin Yargıtayla ilgili CMK. 303. maddesinde Yargıtay'ın davanın esasına hükmedilebileceği haller ve hukuka aykırılıkların düzeltilmesi başlığı altında yapıldığı görülmektedir. CMK.nın 303. maddesindeki bu düzenlemede Yargıtay'ca yapılan incelemede davanın esasına hükmedilebilecek hallerin delil takdirini ve tartışmasını gerektirmeyecek, somut delil üzerinden ve uygulama hataları ile sınırlı olduğu görülmektedir. Beraat kararı verilebilecek hal de bu madde kapsamında düzenlendiğine göre beraat kararlarınında delil tartışmasını gerektirmeyen somut olaylarla sınırlı olarak yorumlanması gerekir. Yani kısaca Yargıtay için yapılan CMK.nın 303/1-a'daki beraat verilebilecek halin eski tabirle derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak dar yorumlanması gerekir. CMK.nın 280/1(a- 2) cümledeki atıf nedeni ile Bölge Adliye Mahkemesince de beraat kararlarının bu kapsamda ve dar yorumlanması Yargıtay için yapılan düzenlenmenin amacına uygun olacaktır. Aksi düşünce duruşma açarak karar vermek esas görevi olan Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan beraat kararı vermesine ilişkin takdir yetkisinin sınırlarının ucu açık bir biçimde genişletilmesine neden olur. Ayrıca bu durum mağdur haklarının gözardı edilmesine neden olacak ve mahkumiyetin duruşma açılmadan beraate çevrilmesi mağdurda kendi hakkının korunmadığı gibi bir algı da oluşturacaktır. Çağdaş yargının bir görevinin de mağdur haklarının korunması olduğu unutulmamalıdır. Beraat kararlarının nasılsa temyiz incelemesine tabi olduğu bu süreçte mağdurun hakkının korunacağı düşüncesi mağdurdaki bu algıyı değiştirmeyecektir.

Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinde inceleme ve kovuşturma başlıklı CMK.nın 280/1-(a) bendinin atıf yaptığı CMK.nın 303/1-(a)'daki beraat kararı verilebileceği ifadesinin dosyadaki somut maddi delillerden isnat edilen eylemin suç oluşturmadığı veya açılan davanın ve verilen kararın açıkça kanuna ve hukuka aykırı olduğu anlaşılan hallerle yani derhal beraat halleri ile sınırlı olacak şekilde yorumlanması gerekir.

Aksi takdirde duruşma açılmadan beraat kararı verilmesinin tartışmalara bunun da yargıya ve hukuka olan güvenin sarsılmasına sebep olacağı düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmadığımı saygı ile arz ederim. 15.02.2022
Yargıtay — Esas No: 2014/3451, Karar No: 2014/7878, Tarih: 24.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3451 E.  ,  2014/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/364-2013/199

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında akdedilen kredi sözleşmesinde diğer davalının kefil olarak yer aldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu ile davacının icra takibindeki asıl alacak talebinin sözleşme ve banka kayıtlarıyla uyumlu olduğunun tespit edildiği, ancak davalıların icra takibi ile temerrüde düştüklerinden işlemiş faiz talep edilemeyeceği, davalı asıl borçlu şirket hakkında 150.000 TL'lik ipotek bulunduğundan ipotek fazlası miktar üzerinden itirazın iptalinin gerektiği, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin takibe itirazının 4.211,12 TL üzerinden iptaline, %20 inkar tazminatının davalıdan tahsiline, diğer davalı kefil yönünden itirazın 154.211,41 TL asıl alacak üzerinden iptaline, bu miktar üzerinden davacı yararına %20 inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yan 25.06.2012 günü giriştiği icra takibinde asıl alacak yanında işlemiş faiz de talep etmiş, işleyecek faiz oranı olarak da % 80 temerrüt faiz oranını belirtmiştir. Mahkemece, davalıların takip tarihinde temerrüde düştüklerine ilişkin kabulde bir isabetsizlik yok ise de, davacı alacaklı alacağına temerrüt faizi uygulanmasını talep etmiştir. Akdi faiz oranının temerrüt faiz oranından daha düşük olduğu ve çoğun içinde azın da bulunduğu kuralı gözetilerek davacı yanın talebi gibi kat tarihi ile takip tarihi arasında akdi faiz uygulanması gerekirken bu yöne ilişkin bir talebinin bulunmadığı gerekçesiyle kat tarihi ile takip tarihi arasında akdi faiz uygulanmadan alacak miktarının belirlenmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22323, Karar No: 2013/18606, Tarih: 25.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22323 E.  ,  2013/18606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, temyiz isteminin reddi(Ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyizden feragate yetkili olduğu anlaşılan müşteki vekili hükümden sonra 10.01.2013 havale tarihli dilekçe ile 2011/16598 hazırlık dosyasında sanık ... Ticaret - ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmiş olmasına göre, hakkında şikayetten vazgeçilen sanığın dosya sanığı olup olmadığı hususu şikayetten vazgeçme dilekçesi sunan Av. ....'ten sorulup açıklığa kavuşturulması ve eksiklik tamamlanıp dosyaya eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16339, Karar No: 2017/629, Tarih: 31.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16339 E.  ,  2017/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü yolda seyir halinde iken, seyrine göre yolun sağından yola giren yayaya sağ şeritte çaptığı olayda; olay nedeni ile kaza tespit tutanağı tutulmadığı, olayın meskun mahal ve otobüs durağına yakın bir yerde meydana geldiğinin olay yeri basit krokisinden anlaşıldığı, sanığın hızına ilişkin bir tespitin bulunmadığı, ancak ölenin otopsi raporunda, kafatası, kaburga ve omur kırıklarıyla beraber beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğünün tespit edilmesi karşısında; mahkemece olay yerinde keşif yapılmadan İstanbul Adli Tıp kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığından alınan raporda sanığın kusursuz bulunduğuna ilişkin rapor yetersiz olduğundan, sanığın kusur durumunun tespitine ilişkin olarak olay yerinde keşif yapılarak, olay tarihindeki yolun özellikleri, trafik işaretleri ve hız limiti gözönünde bulundurulmak sureti ile yeniden bilirkişi raporu aldırılması sonrasında, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6578, Karar No: 2012/9253, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6578 E.  ,  2012/9253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak görülen davada ... 1.Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi iznine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, vasi ..., cezaevinde olan kısıtlının cezaevinden nakledildiğinin, kendisinin de ...’ya yerleştiğini bildirerek ikamet değişikliğine izin kararı verilmesini istemiş, vesayet makamı olan Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesi de kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine karar vermiş, vesayet makamınca ikametgahın değiştirilmesine izin verilmesi üzerine dosya TMK’nun 412/2. maddesi uyarınca yeni ikametgah yeri olan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi de, cezaevinin yerleşim yeri olmadığını bildirerek ... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı vermiştir. TMK’nun 412. maddesinde, “yerleşim yerinin vesayet makamının izni ile değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet makamlarına geçeceği” belirtilmiştir. Kısıtlının adrese dayalı nüfus

kayıt sistemindeki adresi de ... Mahallesi, 1838. Sokak, No:3/11, ..., ... olarak gösterilmektedir. Bu durumda, ikametgahının değiştirilmesine izin verilen kısıtlının yeni yerleşim yeri Karşıyaka olduğundan, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22.maddeleri gereğince Karşıyaka 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7256, Karar No: 2008/7038, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7256 E.  ,  2008/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5904, Karar No: 2024/5695, Tarih: 11.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5904 E.  ,  2024/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/246 E., 2023/345 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/510 E., 2020/507 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; eşinin 2011 yılında sebepsiz yere çocukları bırakarak evde bulunan tüm eşyalar, 40.000,00 TL para ve ziynet eşyalarıyla evi terk ettiğini, anlaşmalı boşanma için talep ettiği 4.000 Dolar'ı ödemesine rağmen anlaşmalı boşanmaktan vazgeçtiğini, imam nikahı adı altında yaşadığı iki şahsı dolandırdığını, şahıslardan birinden hamile kalıp kürtaj olduğunu, kadının kardeşinin, davacı-davalının kardeşini öldürmekten hapiste olduğunu, öldürülen kardeşinin çocuklarına ve kendi çocuklarına zor şartlarda bakmak zorunda kaldığını, kadının 6-7 yıllık süreçte arayıp sormadığını, sürekli evi terk ettiğini, maddîyat açısından sürekli problemler çıkarttığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 161 inci madde uyarınca zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına velâyetin tarafına verilmesine, yararına 40.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili, cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, erkeğin kardeşinin ticari işleriyle ilgili kavga sırasında ölmesi sonrasında erkeğin ailesinin müvekkiline tavır takınıp şiddet uygulayarak evden kovduklarını, verilen paranın aracın devir teslimine ilişkin olduğunu, erkeğin maddî durumunun iyileşmesiyle tutumlarının değiştiğini, eşini yastıkla boğup öldürmeye çalıştığını, her gördüğü yerde müvekkiline saldırdığını, fiziksel ve ekonomik şiddet uyguladığını, hakaretler ettiğini, erkeğin halen birlikte olduğu Sultan isimli kadından 3 çocuğu bulunduğunu, bu kadının da müvekkiline attığı hakaret ve tehdit mesajlarına erkeğin sessiz kaldığını, mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğini, anneye karşı doldurdukları çocukları yaşlarına uygun olmayan işlerde çalıştırıldıklarını belirterek, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile zina, olmadığı takdirde haysiyetsiz hayat sürme ve onur kırıcı davranış, olmadığı takdirde evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Kanun’un 161 inci, 162 nci, 163 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, velâyetin müvekkiline verilmesine, çocuklar yararına 500,00'er TL nafakaya, müvekkili lehine 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 50.000,00'er TL maddî-manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI