muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2637, Karar No: 2008/8031, Tarih: 18.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2637 E.  ,  2008/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.06.2002, 27.06.2002 ve 17.10.2003 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; dava ve birleştirilen davanın reddine, 2003/538 Esas sayılı davanın mükerrer olduğu gerekçesi ile reddine dair verilen 26.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından, duruşmasız incelenmesi ise davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.06.2008 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... vekili Av.... ..., davacı ... ... vekili ... ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, birleştirilerek hükme bağlanan 2002/528 sayılı dava dosyasında, davacı ... yüklenicinin temliki işlemine dayalı olarak 27774 ada, 5 parselde yapılan binanın 1. kat 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerinin arsa sahipleri adına olan kaydın iptali ile tesciline,

2002/538 esasta kayıtlı davada ise, davacı ... aynı yerdeki 4. kat 11 numaralı bağımsız bölümü yüklenicinin temliki suretiyle kazandığını, bu yerin adına tescilini, yine bu davacı tarafından açılan 2003/792 sayılı dosyada teslimdeki gecikme nedeniyle 10.000.00 YTL tazminatın arsa sahibi ve yükleniciden tahsilini talep etmiştir.

Davalı arsa sahibi ..., inşaatın sözleşmede kararlaştırılan sürede iskan ruhsatı alınarak teslim edilmediğini, 09.03.1999 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 50. maddesi hükmünce yükleniciye bırakılması gereken çekişme konusu 2 adet bağımsız bölümün kendilerine ait olacağını, binaya iskan ruhsatı da alınmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan yüklenici şirket, üzerine bina yapılması kararlaştırılan parselde üçüncü kişilerin gecekondusu olduğundan teslimde gecikildiğini, kaldı ki arsa sahiplerinin ödemesi gereken iskan harçlarını ödemediğini, davacıların iddialarına karşı koymadığını bildirmiştir.

Mahkemece, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 50. maddesi uyarınca yükleniciye bırakılan bağımsız bölümler mülkiyeti arsa sahibine geçtiğinden, sözleşmenin 49/f bendi gereğince de alınması gereken iskan raporu alınmadığından, 2003/792 esasa kayıtlı davada mükerrer bir dava olduğundan, açılan davaların reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

Mahkemece, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 50. maddesi uyarınca yükleniciye bırakılan bağımsız bölümler mülkiyeti arsa sahibine geçtiğinden, sözleşmenin 49/f bendi gereğince de alınması gereken iskan raporu alınmadığından, 2003/792 esasa kayıtlı davada mükerrer bir dava olduğundan, açılan davaların reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyada bulunan bilirkişilerin 22.12.2003 günlü raporlarında, inşaatın tamamlandığı fiziki seviye 99.78 olarak saptanmıştır. İnşaattaki eksik işler karşılığı ise 1.356.64 YTL’den ibarettir. Kısaca ifade etmek gerekirse, yapı eksik işler karşılığının arsa sahibine ödenmesi koşuluyla tamamlanmış, 09.03.1999 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yüklenici yönünden ifa ile bitirilmiştir.

Gerçekten, 09.03.1999 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 50. maddesinde aynen “…binanın yapım süresi ruhsat tarihinden itibaren 22 (yirmiiki) aydır. Bu süre sonunda iskan alınmamış ise müteahhide ait olacak iki daire bu süre sonunda mal sahibine bırakılacaktır…” hükmü bulunmaktadır. Sözleşmenin 49/f maddesi ise “… iskan raporu alındığında iki bağımsız bölüm müteahhide verilecektir…” hükmü vardır.

Sözleşmenin 50. maddesindeki hükme göre yapı ruhsatı 14.04.2000 tarihinde alındığından binanın 14.02.2002 tarihinde teslimi gerekmektedir. Yine sözleşmenin anılan maddesinde yer alan “… bu süre sonunda iskan alınmamış ise müteahhide ait olacak iki daire bu süre sonunda mal sahibine bırakılacaktır…” sözleri ile tarafların cezai şart anlaşması yaptıkları açıktır. O yüzden, burada öncelikle sözleşmenin cezai şarta ilişkin hükmü üzerinde durulup, hukuki niteliğinin saptanması, hüküm ve sonuçlarının ne olacağının açığa kavuşturulması gerekir.

Hukuk Genel Kurulunun 17.02.1971 tarih ve 1505-85 sayılı kararında belirtildiği üzere cezai şart “geçerli bir borcun yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi yada belli bir yerde, belli bir zamanda yerine getirilmemesi durumunda borçlunun ödemesi gereken götürü bir edimdir”. Değişik bir ifadeyle Hukuk Genel Kurulu cezai şartın götürü tazminat mahiyetinde olduğunu kabul etmiştir. Cezai şartla amaçlanan, asıl borcun yerine getirilmesi ihtimalini kuvvetlendirmektir. Böyle olunca, kuşkusuz asıl borç yerine getirilmişse asıl borcun feri olan cezai şart alacağına başvurulamaz. Borçlar Kanununun 158. maddesinde ceza ile ifa arasındaki ilişkiye göre, birbirinden farklı üç tür cezai şart düzenlenmiştir. Bunlar; seçimlik cezai şart, ifaya eklenen cezai şart ve ifayı engelleyen (dönme cezası) cezai şarttır. Bu terimler yasada yer almamış olsa da, gerek öğretide ve gerekse uygulamada benimsenmiştir.

Eğer ceza “akdin icra edilmemesi (ifa edilmemesi) veya natamam olarak ifası (noksan olarak ifası) halinde tediye edilmek (ödenmek) üzere kabul edilmişse…” (B.K. m.158/I) seçimlik ceza-seçimlik yetki söz konusudur. Borçlar Kanununun m.158/I’deki “akdin icra edilmemesinden” maksat, borcun ifa edilmemesi “akdin natamam olarak icrasından“ maksat ise borcun her türlü kötü ifasıdır. O halde, asıl borcun ifa edilmesi veya gereği gibi ifa edilmesini kuvvetlendirmek için ceza anlaşması yapılmışsa bu tür bir ceza seçimlik cezadır. Seçimlik ceza nerede ise bütün borca aykırılık halleri için kararlaştırılabilir. Burada tekrar etmek gerekirse, borçlu borcunu yerine getirdiği sürece alacaklı ceza isteyemez. Asıl borç ifa edilmişse ceza söner. Yine tekrar etmek gerekirse, zaten ceza asıl borcun ifasını sağlamak amacıyla kararlaştırılır. Fakat, asıl borç ifa edilmemiş veya gereği gibi ifa edilmemişse ceza o zaman gündeme gelir, muacceliyet kazanır.

Bu genel açıklamalardan sonra görülüyor ki, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki 09.03.1999 günlü sözleşmenin 50.maddesindeki “… bu süre sonunda iskan alınmamış ise müteahhide ait olacak iki daire bu süre sonunda mal sahibine bırakılacaktır…” sözleri ile tarafların kararlaştırdıkları ceza, Borçlar Kanununun m.158/I maddesindeki seçimlik cezadır.

Davalı arsa sahibi, açılan davalar sebebiyle yaptığı savunmalarında çekişme konusu bağımsız bölümleri “ceza” olarak elinde bulundurduğunu ileri sürdüğünden, hakimin bu savunmayı, başka bir ifadeyle, davalının ceza olarak bağımsız bölüm mülkiyetine hak kazanıp kazanmadığını hukuk bilgisi çerçevesinde yüklenicinin ayrıca bir dava açmış olmasına bakmaksızın irdelemesi gerekir. Bu şekilde 09.03.1999 günlü sözleşmenin 50. maddesindeki hükmün seçimlik cezaya ilişkin olduğunun saptanmasından sonra, davalı arsa sahibinin ceza hükmünden yararlanıp yararlanamayacağı sorununa gelince; bu sorunun giderilmesinde Borçlar Kanunu m.158/I’deki “hilafına mukavele olmadıkça alacaklı ancak ya akdin icrasını (akdin ifasını) veya cezanın tediyesini isteyebilir” şeklindeki hükümden yararlanılması gerekecektir.

Burada, alacaklıya tanınmış bir yetki söz konusudur. Kural olarak, alacaklı ya borcun ifasını veya cezanın tediyesini isteyebilir. Yani seçimlik ceza istenebilir hale gelince, alacaklı ya ifayı isteyecek veya ifa menfaati yerine geçecek olan seçimlik cezayı talep edebilecektir. Alacaklı ifayı istemişse, aksine sözleşme olmadıkça seçimlik cezayı isteyemez. Seçim ... alacaklıya aittir. Somut olayda, borçlunun teslimdeki temerrüdüne rağmen, alacaklı (davalı arsa sahibi) temerrüde düşen yükleniciye münasip bir mehil vererek Borçlar Kanununun 106. maddesindeki seçimlik hakkını akdin icrasından ve teehhürü sebebiyle zarar ve ziyan talebi, veya bu talepten vazgeçerek akdin feshi doğrultusunda değil, tam aksine gecikmiş ifayı talep ve bundan dolayı tazminat isteme doğrultusunda kullanmış, geciken ifayı beklemiştir. Seçimlik hakkını borcun ifası doğrultusunda kullandığı belirgin olan davalı seçimlik cezayı isteyemeyeceğinden, davalı arsa sahibinin sözleşmenin 50. maddesindeki cezayı talep etmesi ve bu hükümden yararlanarak çekişme konusu bağımsız bölümler mülkiyetini hak sahiplerine vermemekte direnmesi yasaya ve sözleşme hükmüne, eserin tamamlandığı (yapıya 17.12.2007 tarihinde oturma izni alındığı) da gözetildiğinde dürüstlük kurallarına uygun düşmez.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılması gereken iş; bilirkişilerin yapıdaki eksikliklerin parasal tutarı olarak saptadıkları 1.356.64 YTL’yi davacılara arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirmek, mülkiyet aktarımı istemelerini bunun sonucuna göre değerlendirmek, 2003/792 esasta kayıtlı davada, dava sebeplerindeki farklılık nedeniyle mükerrer bir dava sayılmayacağından esası hakkında karar vermek olmalıdır.

Karar, açıklanan tüm bu nedenlerle bozulmalıdır.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davalı arsa sahibinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar ve davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, 2.bent uyarınca arsa sahibi davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 550.00 YTL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı arsa maliki ... ’dan alınarak davacı ..., ... ve davalı yüklenici Kocaoğlu İnşaat Ltd.Şti.’ne verilmesine, 18.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1486, Karar No: 2014/12727, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1486 E.  ,  2014/12727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/834-2013/1629

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı İ.. K.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R-

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. K.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın çeltik arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi, üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltik için, taşınmazın bir dekarından alınabilecek brüt gelirden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla alınması sureti ile eksik bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı İ.. K.. vd. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12359, Karar No: 2013/15341, Tarih: 11.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/12359 E.  ,  2013/15341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, mağdurun da gözünü kapı koluna çarptığını beyan etmesine göre, mağdurun tedavisine ilişkin tüm tıbbi belge ve grafiler getirtilerek mağdurdaki yaralanmanın düşmesi sonucu kapı koluna çarparak gerçekleşip gerçekleşemeyeceği konusunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor aldırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 11/04/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3887, Karar No: 2022/6243, Tarih: 28.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3887 E.  ,  2022/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Edirne İli, İpsala İlçesi, ... Köyü, Bağlar mevkiinde arı kovanlarından davalı şirkete ait yüksek gerilim hattının koparak yere düşmesi sonucu çıkan yangın nedeniyle 28 adet bal arısı kovanının zarar gördüğünü, zararının tazmini için İpsala İlçe ... Müdürlüğüne müracaat ettiğini, İlçe ... Müdürlüğünde görevli veteriner hekimin yapmış olduğu tespite ve verdiği rapora göre 14.000 TL zararı olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, 14.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davalının haksız fiili nedeniyle davacının arı kovanlarının yandığı, davalının bu zararı gidermekle yükümlü olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile toplam 14.000 TL alacağın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 24.04.2018 tarihli ve 2016/18491 Esas - 2018/4392 Karar sayılı kararla; "...Somut olayda, uyuşmazlığın çözümü açısından, öncelikle dava konusu yangının çıkış sebebinin elektrik hatlarından kaynaklı olup olmadığı hususunun tespit edilmesi gerekmekte olup, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren bu konuda uzman bilirkişi görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır. Yapılacak bilirkişi incelemesi neticesinde dava konusu yangının davalı kuruma ait enerji nakil hatlarından çıktığının tespit edilmesi halinde ise, bu kez de davacının zararının tespiti açısından uzman bilirkişiden rapor alınması gerekecektir. Ne var ki mahkemece, davaya konu yangının çıkış sebebinin ve davacının zararının tespiti bakımından, usulüne uygun bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın, davalının haksız fiilden kaynaklanan sorumluluk ilkesine göre meydana gelen zarardan sorumlu olacağı kanaatiyle, ... İl Müdürlüğü'nde görevli veteriner hekim tarafından düzenlenen idari zarar raporu esas alınarak karar verilmiştir.

O halde mahkemece öncelikle, dava konusu olan yangının hangi tarihte çıktığı saptanarak, bu yangına ilişkin olarak, mevcut ise itfaiye raporu, kolluk ve kurum tutanakları, ceza soruşturma dosyası, olay gününe ilişkin hava durumunu gösterir kayıtlar, olay gününe ilişkin elektrik arıza ihbar kayıtlarının ve yine elektrik hattının tesisine ilişkin tüm bilgi ve belgerin ilgili kurumlardan temin edilerek dosya içerisine konulması gerekmektedir.

O halde mahkemece öncelikle, dava konusu olan yangının hangi tarihte çıktığı saptanarak, bu yangına ilişkin olarak, mevcut ise itfaiye raporu, kolluk ve kurum tutanakları, ceza soruşturma dosyası, olay gününe ilişkin hava durumunu gösterir kayıtlar, olay gününe ilişkin elektrik arıza ihbar kayıtlarının ve yine elektrik hattının tesisine ilişkin tüm bilgi ve belgerin ilgili kurumlardan temin edilerek dosya içerisine konulması gerekmektedir.

Açıklanan eksiklikler giderildikten sonra, davaya konu yangının çıkış sebebinin ve davacının zararının kesin bir biçimde saptanması ve meydana gelen olayda tarafların sorumlulukları açısından, gerekirse keşif de yapılmak suretiyle, konusunda uzman bilirkişiden, hüküm kurmaya ve denetime elverişli rapor alınarak, sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılamada davacı, 27.01.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 22.659,55 TL'ye artırmış, mahkemece; benimsenen bilirkişi raporları doğrultusunda, enerji nakil hattının belirli bir noktasında arıza nedeni ile oluşan kısa devrelerin yarattığı hat üzerindeki yüksek akım nedeni ile iletkenlerin aşağı yukarı veya sağa sola sallanarak fazın faza temas etmesi sonucunda koparak toprağa temas ettiği noktada iletken üzerinden geçen yüksek akım nedeni ile ark oluştuğu, yerde çabuk tutuşabilen kuru ot veya saplar tutuşarak yangın çıktığı, davacıya ait arı kovanlarının gerilim hatlarının altında, ... amaçlı işlenmeyen bir bölgede olup, hattın düştüğü yerde ve yanan alanın içerisinde kaldığı, meteoroloji verileri ve tanık anlatımından zarar ile fiil arasındaki illiyet bağını kesen ya da davalının sorumsuzluğunu gerektiren mücbir bir sebebin bulunmadığı, olayda davacının kusursuz olduğu, davacının iddiası ve tanık anlatımının hayatın olağan akışına uygun düştüğü, tüm bunlardan yangın nedeniyle oluşan zarardan davalı şirketin kusursuz sorumlu olduğu, davacı ıslah dilekçesi vererek bozma sonrası rapor ile tespit edilen miktarı talep etmiş ise de, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 14.000 TL tazminatın 15.05.2015 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Belirtilmelidir ki bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde hüküm, temyiz edenin aleyhine bozulamayacağı gibi Yargıtay'ın temyiz eden tarafın lehine verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme de temyiz eden tarafın bozulan karara oranla daha aleyhine bir hüküm veremez. Bu yasağa "aleyhe hüküm verme yasağı" denir. Aksi halde usul hükümleri ile hedef tutulan istikrar zedelenir ve mahkeme kararlarına karşı güven sarsılır.

Somut olayda; mahkemenin 14.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıya verilmesine ilişkin ilk kararı, sadece davalı vekilinin temyizi üzerine yukarıda belirtilen gerekçelerle bozulmuştur. Bu durumda, ilk kararda hükmedilen tazminat miktarı davalı yönünden usulü kazanılmış hak oluşturduğundan, mahkemece bu gerekçe ile karar verilmesi gerekirken, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesi ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı davacı 15.07.2015 tarihli dava dilekçesinde hükmedilecek tazminat miktarına dava tarihinden itibaren faiz talep etmiş, mahkemece de dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olmakla birlikte, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hükümde "15.05.2015 dava tarihinden" yazılması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, mahkeme kararı sonucu itibariyle doğru olduğu gibi açıklanan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, HUMK'nın 438. maddesinin yedinci ve dokuzuncu fıkraları hükmü gereğidir.

Ne var ki, mahkeme kararı sonucu itibariyle doğru olduğu gibi açıklanan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, HUMK'nın 438. maddesinin yedinci ve dokuzuncu fıkraları hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "15.05.2015 dava tarihinden" ifadesi değiştirilerek ve yerine davanın açıldığı "15.07.2015 tarihinden" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve gerekçesinin açıklandığı şekilde değiştirilmesine ve düzeltilmesine, hükmün değiştirilen düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6761, Karar No: 2007/7472, Tarih: 23.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6761 E.  ,  2007/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... . San. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Adana 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.07.2007 gün ve 2006/129-2007/329 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, temizlik hizmetleri sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14331, Karar No: 2021/5678, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14331 E.  ,  2021/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı yargılama sırasında talimatla alınan 23/01/2018 tarihli ifadesi esnasında, 18 yaşını doldurmuş olması ve müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, yokluğunda verilen karar suça sürüklenen çocuk müdafii olarak Av. ... tarafından temyiz edilmişse de; adı geçen müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun da usulüne uygun tebliğe rağmen hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, hükmü temyize yetkisi bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.