muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17035, Karar No: 2020/5740, Tarih: 16.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/17035 E.  ,  2020/5740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin hırdavat ürünleri pazarlama ve satış bölümünde depocu olarak 01/01/2012 tarihinde işe başladığını, izin kullandırılmadığı ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediği gibi nedenlerle 09/07/2015 tarihinde davalı işverene ihtarname çektiğini, daha sonra şirket sahibinin müvekkilini işten kovduğunu, fazla mesai yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, dini bayramlar hariç diğer genel tatil günlerinde çalıştığını ve ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01/01/2012 tarihinde çalışmaya başladığını, 09/07/2015 tarihli ihtarname ile iş akdini feshettiğini bildirdiğini, davacının ihtarnamede belirttiği hususların gerçeği yansıtmadığını, davacının işyerine ve amirlerine haber vermeksizin izinsiz ve mazeretsiz 3 gün işe gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı vekiline bilirkişi raporu 15.03.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ve takip eden ilk oturum olan 24.03.2016 tarihinde karar verilmiştir.

Davalı vekili duruşma öncesinde sağlık nedenlerini gerekçe göstererek mazeret talebiyle yeni bir duruşma günü isteğinde bulunmuş aynı zamanda rapora itiraz için de süre talep etmiştir. Mahkemece rapora itiraz için kanuni süre tanınmaksızın hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olup hatalıdır.

2- Kabule göre ; Davacı işçi, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı isteğinde bulunmuş, Mahkemece her iki talebin kabulüne karar verilmiştir. Davacının işçilik alacaklarını talep ettiği 09.07.2015 tarihli ihtarnamesinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği açıklanmış olup, davacının tek taraflı olarak fesih iradesini geri alması mümkün değildir. Sözü edilen fesih beyanıyla bağlı olan davacı işçinin iş sözleşmesini İş Kanunu'nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı isteğinin kabulü yerinde ise de ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmelidir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12252, Karar No: 2015/11535, Tarih: 04.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/12252 E.  ,  2015/11535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2015/10-2015/350

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2015 tarih ve 2015/10-2015/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; taraflar arasındaki anlaşmaya göre davalıya ait tüm sigortaların davacı tarafından yapıldığı ve primlerinin de yine kendilerince ödendiğini, ancak gönderilen ihtarnamelere rağmen davalı tarafından poliçe bedellerinin davacı şirkete ödenmediğini, davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından takibe itiraz edildiğini, itirazlarının hukuki dayanağının olmadığını, yersiz ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının yetkisiz icra müdürlüğünde takip yapıp yetkisiz yer mahkemesinde dava açtığını, müvekkili şirketin resmi kayıtlarında görülen ve fiilen faaliyet gösterdiği adresin Bafra olduğunu, yetkili yer mahkemesinin Bafra Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, davacının alacağının doğmuş olduğunu ispatla yükümlü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; borçlunun borca ve icra dairesinin yetkisine itirazı halinde mahkemenin yetkisine itiraz edilse bile, öncelikle icra dairesinin yetkili olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerektiği, HMK'nın 6. maddesine göre yetkili mahkeme ve icra dairesinin genel yetkili mahkemeler ve icra daireleri olduğu, davanın açıldığı ve takibin yapıldığı tarihte davalının yerleşim yeri mahkemesinin ve icra dairesinin yetkili icra dairesi ve yetkili mahkeme olduğu, davalı şirketin merkezinin Bafra ilçesi olduğu, bu nedenle Samsun İcra Dairesi'ndeki takibe yönelik yetki itirazının yerinde olduğu ve kabulü gerektiği, itirazın iptali davalarında takibin usulüne uygun yetkili icra dairesinde başlatılmış olması koşulunun dava şartı olduğu, dava tarihinde ve takip tarihinde yetkili icra müdürlüğünde yapılmış geçerli bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece dava şartı yokluğundan dava reddedilmiştir. Bu durumda, kendisini bir vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7/2. maddesi uyarınca, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunması gerekirken, davalı lehine 3.076,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, karar bu yönüyle bozmayı gerektirmiş ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 3. numaralı fıkrasındaki “3.076,00 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “1.500,00TL” yazılmasına, hükmün bu şekilde davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7551, Karar No: 2012/4636, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7551 E.  ,  2012/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elde veya Üstte Taşınan Eşyayı Çekip Almak Suretiyle Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemesinde;

Sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde TCK'nun 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15475, Karar No: 2020/400, Tarih: 12.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15475 E.  ,  2020/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu ... ada ...,...,... parsel sayılı taşınmazlarının kadastro tespitine esas olan ve 4753 ve 5618 sayılı Yasalara göre oluşturulan 1, 2, 3, 4, 5, 6 numaralı toprak tevzi parsellerinin dayanağı olan belirtmelik tutanağı (okunaklı), dağıtım cetveli, harita ve ekleri ile, belirtmelik tutanağında varsa taşınmaza uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, Kadastro, Tapu, İl Tarım ve İl Özel İdare Müdürlüklerinden getirtilmesi,

2- Mart ... tarih ve 12 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtların (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı, oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek biçimde, eksiksiz olarak) mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) sorulup getirtilmesi, ayrıca anılan tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılarak; görmüş ise uygulanan taşınmazlara ait tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının birer örneğinin getirtilmesi,

3- 09.02.1987 tarih ve 12 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtların (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı, oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek biçimde, eksiksiz olarak) mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) sorulup getirtilmesi, ayrıca anılan tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılarak; görmüş ise uygulanan taşınmazlara ait tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının birer örneğinin getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18823, Karar No: 2014/1128, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18823 E.  ,  2014/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1199-2013/130

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi, üzerinde bulunan taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1743, Karar No: 2024/2278, Tarih: 02.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1743 E.  ,  2024/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/27 E., 2023/496 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, erkeğin manevî tazminat talebinin reddi yönlerinden bozulmasına sair yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların zina sebebi ile boşanmalarına, müvekkili lehine 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, müvekkili lehine 15.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 1.000.000,00 TL maddî, 1.000.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2017/453 Esas, 2020/25 Karar sayılı kararıyla; asıl davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi, birleşen davanın 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların eşit kusurlu olduğundan davacı-davalı erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, davalı-davacı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine, davalı-davacı kadın için ara kararla takdir edilen aylık 3.000,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleştikten sonra aylık 4.000,00 TL yoksulluk nafakasının davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı kadın vekili erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarı yönünden, davacı-davalı erkek vekili kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen nafakalar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2020/1603 Esas, 2022/302 Karar sayılı kararıyla; tarafların İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2020/1603 Esas, 2022/302 Karar sayılı kararıyla; tarafların İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı erkek vekili kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın vekili erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 11.10.2022 tarihli 2022/4661 Esas 2022/7968 Karar sayılı karar ile; İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı erkeğe kadını evden kovma kusuru yüklenilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden kadının dava dışı ... ile olan sadakatsizliğinin erkek tarafından fark edilmesi sonrası çıkan tartışma neticesinde tarafların önce karakola gittikleri, davalı-davacı kadının ortak konuta daha erken dönerek kapının kilidini değiştirdiği, erkeğin eve girememesi üzerine muhtar ve polisin devreye girerek kadın ile konuştukları ve kadının kendi rızası ile evden ayrıldığının anlaşıldığı, Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre davalı-davacı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerektiği, bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulünün doğru olmadığı, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı ve davacı-davalı erkek yararına uygun miktarda manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı erkeğin manevî tazminat taleplerinin reddinin doğru olmadığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl dava yönünden davacı-davalı erkeğin davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun`un 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacı kadından alınarak davacı-davalı erkeğe verilmesine, davacı-davalı tarafça talep edilmediğinden maddî tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası hususlarında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dava yönünden davalı-davacı kadının davasının reddine, davalı-davacı kadının tedbir nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı-davacı kadın vekili; ceza dosyalarının sonuçlarının beklenmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, doğru olmayan davacı-davalı tanık beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulduğunu, erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı-davalı erkeğin daha ağır kusurlu olduğunu, iddialarını kanıtlayamadığını, kusur değerlendirmesinin hatalı yapılarak davalı-davacı kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmediğini, nafaka kararlarının kaldırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı-davalı erkek vekili; takdir edilen manevî tazminat tutarının düşük olduğunu belirterek kararın manevî tazminat miktarı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulup kurulmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulmasının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun`un 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda asıl davanın 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca; birleşen davanın ise 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, kararın her iki tarafça istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararın her iki tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.10.2022 tarihli ilamı ile boşanmaya sebep olan olaylarda kadının erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğu, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulünün doğru olmadığını, davalı karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerektiği ve davacı karşı davalı erkeğin manevî tazminat talebinin reddinin hatalı olduğu gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar veren İlk Derece Mahkemesince bozulan yönlerden karar verilmekle yetinilmesi gerekirken bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Taraf vekillerinin kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulmasına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasından asıl dava yönünden 1 numaralı bendi ile birleşen dava yönünden 1 numaralı bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına, yerlerine ''kesinleşen boşanma hükmü konusunda karar verilmesine yer olmadığına" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...