muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7506, Karar No: 2022/8470, Tarih: 29.06.2022

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle görev yönünden reddi gerektiğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin dolduğunu, davacıya yönelik talep konusu alacaklara ilişkin olarak yapılan işlemlerde mevzuata aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 6245 sayılı Kanun ve toplu iş sözleşmesinin 56 ncı maddesi gereği harcırah talep edebileceği, davacıya harcırah olarak bir miktar ödeme yapılmış olması da dikkate alındığında davacının harcırahtan yararlanacağının anlaşıldığı, davacının kıta hâlinde hareket eden askeri birlikler kapsamında değerlendirilemeyeceği, bu nedenle tam olarak harcırah ödenmesi gerektiği, ödenen miktarların mahsubu ile bakiye harcırah alacağının hüküm altına alındığı, yine toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinde geçici görevde olunan dönemde yemek ücretinin 2,5 kat olarak ödeneceğinin belirtildiği, davacının kazandan yararlanması nedeniyle ücretin ödenmediği, dosyaya sunulan kayıtlardan davacının kazandan yararlandığının anlaşıldığı; ancak toplu iş sözleşmesinde geçici görevlendirmelerde kazandan yararlanılması hâlinde yemek ücretinden yararlanılamayacağına dair kısıtlayıcı bir kaydın olmadığı; bu nedenle işçi lehine yorum ilkesi ve toplu iş sözleşmesinin açık hükmü karşısında ayni yardımdan yararlanmış olsa dahi davacıya yemek yardımının 2,5 kat ödenmesi gerektiği, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesi gereğince Mahkemenin davaya bakmakla görevli olduğu, talep edilen alacakların toplu iş sözleşmesinde düzenlenmesi nedeniyle en yüksek işletme kredisi faizine hükmedildiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; İdarece yapılan işlemlerin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun olduğunu, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği itirazlarının değerlendirilmediğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının göreve gönderildiğinde kendisine göreve gidiş, görevden dönüş yolluğu ve yol masrafları ile görev harcırahı dâhil tüm ödemeler yapıldığını, personelin işyerine teslim etmiş olduğu puantaj takip çizelgesinde kazandan beslendiği tespit edilen günler için, toplu iş sözleşmesinde atıfta bulunulan 6245 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile emirler doğrultusunda harcıraha hak kazanmadığı için yurt içi geçici görev harcırahı ve 2,5 kat yemek yardımı ödemesi yapılmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işyerinde çalışmaktayken geçici görevlendirilmeler nedeniyle davacı işçiye 6245 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi gereğince harcırah ödemelerinin yapıldığının anlaşıldığı, 6245 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinde “Kıta halinde ve bir kumanda altında hareket eden askeri birlik…”ten söz edildiği, 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun (211 sayılı Kanun) 12 nci maddesine göre askeri birliklerin görevin yapılması için taktik ve idari birlikleri kapsayan ve bir kumanda altında toplanan teşkiller olduğu ve davacının bu kapsamda olmadığı; dolayısıyla davalı İdare tarafından 6245 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi uyarınca harcırahın belirlenip ödenmesi gerekirken davacıya uygulanması mümkün olmayan aynı Kanun’un 15 inci maddesi uyarınca işlem yapılarak harcırahın eksik ödenmesinin işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesine uygun olmadığı, davalının bu yönlü istinaf itirazlarının isabetsiz olduğu, işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinin “Yemek yardımı” başlıklı 66 ncı maddesinin (a) bendinde, yemek yardımının ayni olarak sağlanmasının koşullarının düzenlenmiş olduğu, işyerinde çalışan işçi sayısının esas alındığının (50 işçi) görüldüğü ve anılan maddenin bütün fıkraları dikkate alındığında, aslolanın yemek yardımının ayni olarak sağlanması olduğunun anlaşıldığı, yemek yardımının ayni olarak sağlanmaması hâlinde hangi hâllerde işçiye yemek yardımının nakdi olarak yapılacağının ise aynı madde hükmünün (b) bendinde belirtildiği, (b) bendinde istisna kapsamında sayılan işçiler arasında davacı gibi harcırahlı işçilerin bulunmadığının görüldüğü, anılan maddenin (c) bendinde her ne kadar harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden ödeneceği belirtilmişse de söz konusu bendin, (a) ve (b) bendinden ayrı olarak düşünülmesinin mümkün olmadığı, (a) ve (b) bentlerinde genel kural ve istisnasının ortaya konulduğu, davalı işyerinde yemek yardımının ayni olarak sağlanması kuralı ve bu kuralın istisnaları ayrıca ve açıkça belirtildiğinden (c) bendinde harcırahlı olarak yurt içinde geçici görevlendirilenlerden yemek yardımı ayni olarak sağlananların ayrıca nakden ödemeden faydalanamayacağının anlaşıldığı, öte yandan (c) bendinde yemeğin ayni olarak sağlanmasına rağmen ayrıca ve açıkça 2,5 kat olarak nakden ödeneceğinin belirtilmediği, bu nedenle davacının harcırahlı olarak geçici görevli oldukları dönemde ayni olarak (kazandan beslenme/kazandan yararlanma) yemek yardımından faydalandıkları takdirde toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinin (c) bendinden yararlanamayacağı; ancak yemek yardımı ayni olarak sağlanmadığı takdirde söz konusu bendin uygulanabileceğinin kabul edileceği, aksinin kabulünün işverence yemek yardımının ayni olarak sağlanması hâlinde dahi işçinin ayrıca 2,5 kat nakden ödemeden de yararlanacağı anlamına geleceği gerekçeleriyle davalı vekilinin

geçici görevli oldukları dönemde ayni olarak (kazandan beslenme/kazandan yararlanma) yemek yardımından faydalandıkları takdirde toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinin (c) bendinden yararlanamayacağı; ancak yemek yardımı ayni olarak sağlanmadığı takdirde söz konusu bendin uygulanabileceğinin kabul edileceği, aksinin kabulünün işverence yemek yardımının ayni olarak sağlanması hâlinde dahi işçinin ayrıca 2,5 kat nakden ödemeden de yararlanacağı anlamına geleceği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; toplu iş sözleşmesinde açık bir şekilde; "c. harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımı 2,5 kat olarak nakden ödenir." hükmünün yer aldığını, bu hükmün yok sayılarak işveren lehine yorum yapılmasının hatalı olduğunu, yemek ücretini sadece kazandan faydalanıp faydalanmamaya bağlı bir ücret gibi değerlendirmenin somut gerçeklere aykırı olduğunu, söz konusu ücretin sendika üyelerinin meşakkatli görevlendirmeleri için belirlenen ek bir menfaat olduğunu, toplu iş sözleşmesi gereğince 2,5 kat nakdi yemek yardımının verilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; İdarece yapılan işlemlerin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun olduğunu, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği itirazlarının değerlendirilmediğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının göreve gönderildiğinde, kendisine göreve gidiş, görevden dönüş yolluğu ve yol masrafları ile görev harcırahı dâhil tüm ödemeler yapıldığını, personelin işyerine teslim etmiş olduğu puantaj takip çizelgesinde kazandan beslendiği tespit edilen günler için, toplu iş sözleşmesinde atıfta bulunulan 6245 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile emirler doğrultusunda harcıraha hak kazanmadığından yurt içi geçici görev harcırahı ve 2,5 kat yemek yardımı ödemesi yapılmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının geçici görevlendirmeler sebebi ile yevmiye (bakiye harcırah) ve yemek yardımı alacaklarınına hak kazanıp kazanmadığı ve hak kazanmışsa alacakların hesabı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

2. 6245 sayılı Kanun’un 12, 14 ve 15 inci maddeleri.

3. 211 sayılı Kanun’un 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

2. 6245 sayılı Kanun’un 12, 14 ve 15 inci maddeleri.

3. 211 sayılı Kanun’un 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, davacının 6245 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinde belirtilen kapsamda olmadığı, bu nedenle davalı İdare tarafından 6245 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi uyarınca harcırahın belirlenip ödenmesi gerekirken davacıya uygulanması mümkün olmayan aynı Kanun’un 15 inci maddesi uyarınca işlem yapılarak harcırahın eksik ödenmesinin işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesine uygun olmadığı ve toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinin (a), (b) ve (c) bentleri birlikte değerlendirildiğinde, yemek yardımının ayni olarak sağlanması hâlinde toplu iş sözleşmesinin 6 ncı maddesinin (c) bendinin uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2077, Karar No: 2023/4331, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2077 E.  ,  2023/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/364 E., 2015/704 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/364 Esas, 2015/704 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.02.2021 tarihli Tebliğname ile hükmün onanması görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında eksik inceleme neticesinde beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Her ne kadar sanığın Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi iddiası ve talebi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de; sanığın eşi ...'ın katılanın başhekimlik yaptığı ...Hastanesinde çalıştığı, hastanede hasta kabul sorumlusu olarak çalışan tanık .... ile aralarında yaşanan tartışmayı ...'nin eşi olan sanığa iletmesi üzerine sanığın olay günü .. . Hastanesine geldiği, yüksek sesle bağırıp çağırdığı, sanığın yüksek sesle bağırıp çağırması şeklindeki eylemin nezaket dışı davranış olduğu, Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma suçu yönünden suç kastının bulunmadığı anlaşılmakla CMK.nun 223/2-c maddesi beraatine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2. Sanık beyanında "Olaydan bir hafta önce ... Hastanesinde çalışan ... aynı hastanede çalışan eşime hakaret etmiş, 'seni bana kullan diye verdiler, ben seni kullanırım' demiş, eşimde nasıl konuşursun demiş, o da seni bu birime kullan diye verdiler, ben seni kullandım demiş, bir hafta sonra eşim bana bu olayı anlattı, bunun üzerine bende ... beyi telefon ile aradım, eşime neden böyle konuştun dedim, hastaneye geliyorum beni de kullan dedim ve kendisine küfür ettim, hastaneye gittim, eşim, ... Kansu Y. ve hastane sorumlusu ... B., ... B.'nin odasında idiler, ... hanım çıktı beni başka bir odaya götürdü, orada konuştuk, sonra ben hastaneden ayrıldım, bağırıp çağırmadım, suçlamayı kabul etmiyorum, ancak ... hanıma ya eşimi buradan alın, ya da o kişiyi buradan alın bu sorunu halledin dedim." demiştir.

3. Katılan kollukta "... isimli şahsı tanımam ama şahsın eşi olan ... benim çalıştığım hastanede çalışmaktadır. Ben işyerime geldiğim gün sabah mesaiye başlamıştık sabah saatlerinde odamda iken dışandan yüksek sesler geliyordu bende dışarıya çıktım ve belirtilen şahsın yüksek derecede hakaret ederek rastgele küfürler ediyordu. Tüm hastane personeline ve çalışanlarına hitaben küfür etmeye devam etti. Bu esnada kimse müdahale etmedi ve bende müdahale etmedim ama birkaç dakika geçmeden hastanemizde başhemşire olan ... . isimli bayan arkadaşımız şahsı sakinleştirmek amacı ile sakin bir odaya aldı. Bu esnada hastanede tedavi için bekleyen tüm hastalarımız endişe içinde panik oldular bazıları korkmuştu. Biz yatıştırdık. Ayrıca şahsın bu yapmış olduğu küfürler ve hakaretler hastanemiz adımı lekelemiş kurumumuzun itibarı zedelenmiştir. Ayrıca bir çok hastamızda endişe uyandırmıştır." şeklinde ve mahkemede "Ben ... Hastanesinde başhekimlik yapmaktayım, olay günü odamda idim, koridorda bağrışma sesi duydum, hakaretvari konuşmalar vardı, sanık ile yüzyüze gelmedim, ... hanım muhatap olmuştur, sanıktan şikayetçiyim, cezalandırılmasına karar verilsin ... ben sanığın küfür ettiğini duymadım, bağırma ve hakaret sesi duydum, sanık ile yüzyüze gelmedim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Tanık ... "Olay günü ... bey iç hattan beni telefon ile aradı, daha önce eşi ile olan diyaloğumuz ile ilgili gelip görüşeceğini söyledi, bende tamam dedim, ... hanımın yanına çıktım, ... hanıma eşinin hastaneye geleceğini söyledim, ... bey gelmiş, ... hanım beni dışarıya çıkarmadı, kendisi ... bey ile ilgilendi, koridorda çok yüksek olmamakla birlikte bağırma sesi duydum, ... beyin ne söylediğini tam anlayamadım." şeklinde, tanık ... . "Olay günü ... hanımın eşi ... bey bir arkadaşı ile hastaneye geldi, resepsiyonda el kol hareketi yaparak bağırıp çağırmaya başladı, bizim olduğumuz bir üst kata çıktı, yüksek sesle bağırıp resepsiyonda çalışan arkadaşa küfür ediyordu, hastaların tedirgin olduğunu baktıklarını görünce kendisine bu davranışının uygun olmadığını söyledim, kimsenin olmadığı bir alana çektim, davranışın uygun olmadığını söyledim, eşine yönelik ...'in davranışına karşı kendisinin de karşılık vereceğini söyledi, odanın içinde biraz daha bağırdı çağırdı, sonrasında sakinleşti." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Sanığın hastane hattından tanık .... ile yaptığı telefon görüşmesinin ses kaydı ve sanığın hastaneye geldiği ana ilişkin güvenlik kamerası kaydı görüntülerini içerir CD dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde, somut olayda, katılanın, başhekimi olduğu hastaneye sanığın gelerek hastanede çalışan eşinin iş arkadaşı tanık ... ile yaşadığı sorundan dolayı etrafta bağırıp çağırması nedeniyle diğer hastaların korku ve panik yaşadığı, hastanenin itibarının zedelendiği iddiası ile şikayetçi olduğu anlaşılmakla, mahkemece sanığın eyleminin nezaket dışı davranış olduğu ve suçun tanımında yer alan sırf huzur sükun bozma kastının bulunmadığı kabulü ile sanığın beraatine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/364 Esas, 2015/704 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20096, Karar No: 2012/7189, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/20096 E.  ,  2012/7189 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, balık üretimi ve satımı ile iştigal eden taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklanmakta olup, davanın niteliğine ve tarafların tacir olmalarına göre, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9680, Karar No: 2012/20511, Tarih: 21.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/9680 E.  ,  2012/20511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...'in tüm aşamalarda beraber yaralandıklarını belirttiği olay esnasında yanında bulunan ve yine doktor raporuna göre ateşli silahla yaralanan mağdur ... bakımından beraat kararı verilmesi, mağdur ...'in ateşli silahla yaralandığı vücudundaki saçma tanesi, giriş çıkış deliği ve doktor raporuna göre sabit olmasına rağmen sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet bakımından beraat kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35287, Karar No: 2022/3227, Tarih: 20.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/35287 E.  ,  2022/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/12/2019 tarihli ve 2019/190942 soruşturma, 2019/125207 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, merci ....Sulh Ceza Hakimliğinin 14/03/2020 tarihli ve 2020/589 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Hakaret suçuna ilişkin iddiayla ilgili olarak şüpheli hakkında, zamanaşımı içerisinde mahallinde bir karar verilebileceği mümkün görülmüştür.

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin şikayet dilekçesinde ve ifadesinde; şüphelinin apartmanlarının yan kısmında faaliyet gösterin İmrahor Pastanesi'nin sahibi olduğunu, pastaneden gürültü geldiği için aralarında anlaşmazlık olduğunu, kendisini defalarca belediyeye şikayet ettiğini ancak sonuç alamadığını, 30/10/2019 günü şüpheli ...'i yine belediyeye şikayet ettiğini, sabah saatlerinde belediyeden bir zabıta memuru ve mühendisin geldiğini, gerekli kontrolleri yaparken şüphelinin kendisine hitaben "siktir git buradan, seni öldürürüm, gebertirim" dediğini, bu sözleri belediyeden gelen İsmail isimli mühendis ve ismini bilmediği zabıta memurunun duyduğunu, böylelikle kişilerin huzur ve sükununu bozma ve tehdit suçlarının işlendiğinin iddia edildiği somut olayda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma kapsamında şüphelinin üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, şüphelinin atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilemediği gibi somut olayın tarafsız kamu tanıkları tarafından da doğrulanmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin tehdit eylemi bakımından; müştekinin olay günü şüpheli kendisini tehdit içerikli sözler söylerken yanlarında bulunduğunu belirttiği, kanun yararına bozma dilekçesinde isminin İsmail Topçu olduğunu belirttiği çevre mühendisi ile zabıta memurunun tespit edilerek ifadelerine başvurulması, sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 07/06/2021

gün ve 94660652-105-34-4056-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

" denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: