muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10460, Karar No: 2012/45547, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10460 E.  ,  2012/45547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından mahkumiyetine karar verilen sanık ...'un dosyaya yansıyan son adresinin, sanığın istinabe sureti ile sorgusunun yapıldığı esnada mahkemeye bildirdiği "Yenigün mahallesi Barçin sokak no: ... " olmasına rağmen, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine aykırı bir biçimde gerekçeli kararın sanığın öncelikle bilinen son adresi yerine daha evvel soruşturma safhasında bildirdiği adresine aynı Kanunun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılmış olması nedeniyle, sanığa usulüne uygun tebligat yapılarak gerekçeli karar tebliğ edilip temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2147, Karar No: 2019/3688, Tarih: 30.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2147 E.  ,  2019/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl davada yüklenici; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifası nedeniyle, payına düşen bağımsız bölümlerin, arsa sahibi adına mevcut tapu kayıtlarının iptâli ile adına tescilini, birleşen davada arsa sahibi, sözleşmeye aykırı olarak yüklenicinin fazladan imâl edip kazandığı, bodrum kat ve dubleks katlardan dolayı 100.000,00 TL alacağın tahsilini istemiş, mahkemece birleşen davanın reddine, asıl davanın kabulüne dair verilen karar, davalı-birleşen davanın davacısı vekilince süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacı-birleşen dosya davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında...3. Noterliği'nde düzenlenen 12.01.2007 gün ve 783 yevmiye nolu Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nde; davalı arsa sahibine ait, ... ili ... mahallesi, 1788 ada 8 parseldeki taşınmazda, her katta birer daire olacak şekilde, zemin ve üzeri dört kattan ibaret binada, zemin kattan bir dairenin %25'i ile birinci kattan 2 nolu dairenin tamamının verilmesi, diğer dairelerin yükleniciye bırakılması kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin düzenlenmesinden sonra yapılan tevhid işlemleri sonucunda, inşaat iki blok olarak yapılmış, taraflarında katılımıyla paylaşımda değişikliğe gidilmiştir.

16.03.2009 tarihinde ... yevmiye nolu...3. Noterliği'nde düzenlenen resmi senet niteliğindeki kat irtifakı tesis işleminde, arsa sahibi ...’a A blok zemin katta 4 nolu meskenin 24/95 payı, aynı blok ikinci katta 7 no'lu daire ile verilmesi kabul edilip, dava konusu B blok 1, 2, 3, 4 nolu bağımsız bölümler ile 10 nolu bağımsız bölümün 34/85 payının tapu kayıtları da arsa sahibi üzerinde bırakılıp, diğer bağımsız bölümlerin paylaşımı tevhid edilen taşınmaz malikleri ve intikallere göre yapılarak kat irtifakı buna göre düzenlenmiştir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, ilk sözleşmedeki paylaşım 6098 sayılı TBK'nın 13. maddesine uygun olarak taraflarca değiştirilmiştir. Ancak bu değişimin B blok 1, 2, 3, 4 ve 10 nolu bağımsız bölümlerin de arsa sahibine bırakılması şeklinde olduğunu kabule elverişli bir delil sunulamamıştır. Arsa sahibine ait parselin tapu kaydı yükleniciye devredilmemiş, tevhid nedeniyle davacıya ilk sözleşme ile verilmesi taahhüt edilenden fazla bağımsız bölüm verileceğine dair bir sözleşme yapılmamıştır. Tadilat projesiyle iki blok halinde inşa edilen binalarda, kat irtifakıyla, bodrum katta iki dükkan ve dubleks katların yapılması ile birlikte, A Blokta 4 nolu dairenin 24/95 payı ve 7 nolu dairenin davalı arsa sahibine verilmesi suretiyle sözleşme tadil edilmiş olduğundan, mahkemece asıl davada, davacının A blok 2. kat 7 nolu bağımsız bölüm ile ilgili talebinin reddi gerekirken kabulü doğru olmamış, açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 395,10 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/128, Karar No: 2015/1857, Tarih: 29.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/128 E.  ,  2015/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

... ve ... ile ... ve ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.06.2012 gün ve 331/180 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 483 parsel ve 446 parsel sayılı taşınmazların vekil edenlerinin annelerinden intikal ettiğini, babası vefat ettikten sonra davalıların dava konusu taşınmazlarda pay sahibi olduklarını, taraflar arasında dava konusu taşınmazlarda ortaklığın giderilmesine ilişkin Sulh Hukuk Mahkemesi 2011/260 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın derdest olduğunu, dava konusu taşınmazların vekil edenlerinin annelerinden intikalinden bu yana, 483 parsel sayılı taşınmazın vekil edeni ..., 446 parsel sayılı taşınmazın vekil edeni ... tarafından kullanılarak üzerinde meyve ağaçları yetiştirildiğini açıklayarak, dava konusu taşınmazlar üzerinde yer alan meyve ağaçlarının vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, ... üzerindeki meyve ağaçlarının davacı ...'e, 483 parsel üzerindeki meyve ağaçlarının davacı...'a aidiyetinin tesbitine karar verilmesi üzerine, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre davada yöntemine uygun biçimde taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir. Muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında ortaklığın giderilmesi davasının yargılaması sırasında muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğini açıkça kabul edenler dışında kalan ve muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazda paydaş olan tüm tapu maliklerinin davada taraf olmaları zorunludur.

Dosya içeriğindeki tapu kayıtlarından, dava konusu muhdesatların üzerinde yer aldığı 483 parsel ve 446 parsel sayılı taşınmazlarda taraflar dışında başka paydaşların da bulunduğu anlaşılmaktadır. Yine dosya arasında mevcut, taraflar arasında görülen dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın giderilmesine ilişkin dava dosyasının onaylı örneğinin incelenmesinde; tapu kayıt maliklerinin tamamının davada yer aldığı, ortaklığın giderilmesine ilişkin davada davacı, eldeki davada davalı olan ... tarafından muhdesat iddiasına itiraz edildiği, diğer davalılara usulüne uygun tebligat yapıldığı halde, muhdesat iddiasına ilişkin beyanda bulunmadıkları, görülmüştür. Taraf koşulu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden araştırılması gerekir. Taraf koşulunun oluşup oluşmadığı belirlenmeden eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, taraflar dışındaki tapu paydaşlarının ortaklığın giderilmesi davasının yargılaması sırasında dava konusu muhdesatların davacı tarafa ait olduğunu açık bir biçimde kabul etmedikleri belirlendiğinden, muhdesatların davacı tarafa ait olduğunu kabul etmeyen paydaşların, ölmüş iseler mirasçılarının davada taraf olmalarının zorunlu olduğu düşünülerek davada taraf olarak yer almaları sağlanmalı, yargılamaya geldiklerinde davaya karşı diyecekleri, delilleri sorulup saptanmalı, gösterecekleri deliller toplanmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, taraf koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmaksızın eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m. 297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 192,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18030, Karar No: 2014/350, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18030 E.  ,  2014/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/340298

MAHKEMESİ : Yunak Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2010/280 (E) ve 2011/28 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

1-Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 15.09.2010 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; iddianamede sanığa yüklenen 20.05.2010 ve 15.09.2010 tarihli mühür bozma suçlarının hukuki kesinti olmaksızın gerçekleştirilmesi nedeniyle zincirleme şekilde işlenen tek mühür bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22675, Karar No: 2012/15042, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/22675 E.  ,  2012/15042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafii yüze karşı 21.11.2007 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 24.01.2008 tarihinde temyiz ettiğinden temyiz isteminin CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE ,

2-Üst Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6 maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama”koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İnfazı kısıtlar şekilde sanığın cezasının kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılma tedbirine çevrilmesine ve cezanın 4 saatle çarpılarak 932 saat olarak infazının yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından verilen cezanın kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılma seçenek tedbirine çevrilmesine ilişkin bölüm ile belirtilen gün sayısının 932 saat olarak infaz edilmesine ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine ‘‘sanığın cezasının TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca 233 gün süreyle kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23292, Karar No: 2018/1030, Tarih: 15.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/23292 E.  ,  2018/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı .... Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalının geçici iş göremez duruma gelmesi sebebiyle ödenen geçici iş göremezlik ödeneklerinin rücuan tazminatı sebebiyle açılan davada Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesinde ölüm, daimi sakatlık ve tedavi giderleri teminat altına alınmış olup; Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarına İlişkin Düzenleme'nin A.3,3’üncü maddesindeki “Tedavi giderlerinin başka sigorta sözleşmeleri ile teminat altına alınmış olması durumunda, söz konusu giderler öncelikle bu sigortadan karşılanır” hükmü uyarınca öncelikle koltuk sigortasına gidilerek, ilgili sigorta şirketi ile sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi gerekir. Eldeki davada ise bu hususa riayet edilmediği ve herhangi bir araştırma yoluna gidilmeden zorunlu mali mesuliyet sigortasını düzenleyen sigorta şirketi yönünden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Sigorta A.Ş.'ye iadesine, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8027, Karar No: 2019/6224, Tarih: 03.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8027 E.  ,  2019/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince,

1-Gerekçeli kararın davalı ... ve ...’a doğrudan Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu,

2-Davalı ... vekili, 13.07.2015 tarihli duruşmadaki imzalı beyanı ile istifa ettiğinden, gerekçeli kararın davalı asıl ...’a tebliğ edilmesi gerekirken davalı vekiline tebliğ edildiği, anlaşılmakla;

Bu durumda mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara ve davalı asıl ...’a gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Davalı ... vekili, 13.07.2015 tarihli duruşmadaki imzalı beyanı ile istifa ettiğinden, gerekçeli kararın davalı asıl ...’a tebliğ edilmesi gerekirken davalı vekiline tebliğ edildiği, anlaşılmakla;

Bu durumda mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara ve davalı asıl ...’a gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 03.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.