muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18068, Karar No: 2014/2150, Tarih: 13.02.2014

Ancak, ziynet eşyaları yönünden; Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalı tarafından playstation dükkanının açılışı esnasında bozdurulduğunu ileri sürmüş, davalı koca ise ziynet eşyalarının davacı tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla, bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle, evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden yanında götürmesi gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Aksini ispat yükü ise davacı kadındadır.

Somut olayda; yargılama sırasında dinlenilen davacı tanıklarının beyanları bizatihi görgüye dayalı beyanlar olmayıp, davacıdan olan duyuma dayalı beyanlardır. Yargıtay HGK.'nun 2010/6-734 Esas - 2011/17 Karar sayılı ilamı uyarınca davacıdan duyuma dayalı ziynet eşyalarına yönelik sözkonusu beyanlar hükme esas alınamaz. Ancak, dinlenen davalı tanığı A.. A.. 10 bilezik 5 tane beşi bir yerde ve birde altın setin oğluna playstation dükkanı açılması esnasında bozdurulduğunu ifade ederek, ilgi takılar yönünden davacı beyanını teyit eder nitelikte açıklamalarda bulunmuştur.

Yargılama sırasında dinlenilen bu tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, 10 bilezik 5 tane beşi bir yerde ve bir de altın setin davalı tarafından bozdurulduğu, diğer takı ve ziynet eşyalarının davacıda kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; 10 bilezik 5 tane beşi bir yerde ve birde altın set yönünden ziynet eşyası alacağının kanıtlandığı gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin 42.000,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/635, Karar No: 2006/758, Tarih: 15.02.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/635 E.  ,  2006/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı .... ile davalı-k.davacı ... Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı İzmir 6.. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 11.10.2004 gün ve 1997/905-2004/483 sayılı hükmü onayan Dairemizin 9.11.2005 gün ve 2005/644-5909 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R-

Birleşen İzmir Asliye 9.Hukuk Mahkemesinin 2003/933 Esas sayılı dava dosyasında 1.885.010.000 TL.nin tahsili talep dilmiş, 37.650.000 TL.nin bir kısım davalılardan tahsiline hükmedilmiş, Dairemizce hükmün onanmasına ilişkin olarak verilen karara karşı birleşen davada davacı ... Genel Müdürlüğü tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. 14.7.2004 gün ve 5219 Sayılı Yasanın 2 A-e maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 440. maddesi uyarınca 21.7.2004 tarihinden itibaren miktar ve değeri 6.000.000.000 TL.dan az olan davalara ait hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay Kararlarına karşı “Karar düzeltme” yoluna başvurulamayacağından karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 15.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5043, Karar No: 2021/9964, Tarih: 20.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5043 E.  ,  2021/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada Gerze Asliye Hukuk (Tüketici mahkemesi sıfatıyla) ile İstanbul 6.Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Gerze Asliye Hukuk (Tüketici mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, somut olayda davacı ...'ın avlanırken elindeki Armsan marka av tüfeği ve Zuber marka fişeğin elinde patladığı, patlama sebebiyle parmağını oynatamadığı bu nedenle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu, davalı ... vekilinin yasal süresi içerisinde verdiği cevap dilekçesinde mahkemenin yetkisine itiraz ederek dosyanın yetkili İstanbul Mahkemelerine gönderilmesini talep ettiği, bahse konu cevap dilekçesinin davacı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sonucu yasal süresi içerisinde davacı vekilince mahkemeye cevaba cevap dilekçesi verdiği, söz konusu cevap dilekçesinde davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde ileri sürmüş olduğu yetki itarazlarını kabul ettiklerini beyan ettiğini belirtmesi ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde davacının davasının yetkisizlik nedeniyle usulden reddine ve dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İstanbul 6. Tüketici Mahkemesince, davacı tüketicinin yerleşim yeri Gerze, Sinop'tur. Davalılardan Gürel Fişek Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin yerleşim yeri Ankara, diğer davalı Armsan Silah Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin yerleşim yeri ise Ümraniye, İstanbul'dur. Ümraniye İstanbul Anadolu Adliyesi yetki alanındadır. Davalı her ne kadar yetki itirazında bulunmuş ise de yetki itirazında doğru yetkili mahkemeyi göstermediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca, davalının, davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi genel yetkili mahkemedir. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 73. maddesinin beşinci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.

6100 sayılı HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca, davalının, davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi genel yetkili mahkemedir. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 73. maddesinin beşinci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 73. maddesinin beşinci fıkrasında “Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir” denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca "(1) Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Bu yetki kuralı kesin değildir ve yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. (HMK m. 19)

Somut olayda, davacının yerleşim yeri Gerze/Sinop, davalı Armsan Silah Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin yerleşim yeri ise Ümraniye, İstanbul olduğu ve İstanbul Anadolu Adliyesi yetki alanı içerisinde kaldığı ancak davalı ... vekilinin de yetkisiz bir mahkemeyi seçtiği anlaşıldığına göre, davanın ilk açılan yer mahkemesi olan Gerze Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; Gerze Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3002, Karar No: 2019/11101, Tarih: 21.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3002 E.  ,  2019/11101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, mağdur ile aralarında çıkan tartışma esnasında mağdurun kendisine küfür etmesi nedeni ile mağduru darp ettiği olayda, sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanırken 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3521, Karar No: 2015/10111, Tarih: 27.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3521 E.  ,  2015/10111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 27.06.2006-18.05.2012 aralıklı tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Yurtdışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir.

Somut olayda davacının uluslar arası tır şoförü olarak ve aylık ücretin yanında sefer primi de almak suretiyle çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yukarıda yazılı ilke kararında da açıkça belirtildiği üzere bu durumda davacı fazla mesai yaptığını yazılı delillerle ispatlamak zorundadır. Oysa bilirkişi tarafından davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Yani davacı fazla mesai yaptığını yazılı delillerle kanıtlamamıştır. Buna rağmen mahkemece fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6062, Karar No: 2015/520, Tarih: 23.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6062 E.  ,  2015/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. madde hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Sanığın savunması, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, mağdure ve annesinin sanığın kendilerine devamlı şiddet uyguladığına, sanıkla yaşamak istemediklerine ilişkin beyanları, 13.10.2007 günü sanığın yaralama eyleminden dolayı şikâyetçi olan mağdurenin daha önce kimseye bahsetmediği cinsel istismar eylemlerini anlatması suretiyle gerçekleşen olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya içeriğinden sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin somut ve inandırıcı delil bulunmaması sebebiyle, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/997, Karar No: 2023/543, Tarih: 31.05.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/997 E.  ,  2023/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/103 E., 2022/220 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu tekrar bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.04.2012-12.05.2013 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, 14.11.2012 tarihinde işverenin talimatı doğrultusunda havaalanına bal götürürken meydana gelen trafik kazası sebebiyle % 49 oranında malul kaldığını, bu nedenle manevi zarara uğradığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının yanı sıra 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davacının ve üçüncü kişinin ağır kusuru sebebiyle trafik kazası meydana geldiğinden illiyet bağının kesildiğini, belirlenen fahiş maluliyet oranına itiraz edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İşçilik alacağı davasının tefrikinden sonra yapılan yargılama sonucunda

II. CEVAP

Davalı vekili; meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davacının ve üçüncü kişinin ağır kusuru sebebiyle trafik kazası meydana geldiğinden illiyet bağının kesildiğini, belirlenen fahiş maluliyet oranına itiraz edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İşçilik alacağı davasının tefrikinden sonra yapılan yargılama sonucunda

İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2017 tarihli ve 2016/244 Esas, 2017/287 Karar sayılı kararı ile ceza dosyası, Kurum kayıtları, tanık beyanları ve 29.03.2017 tarihli bilirkişi raporu gözetildiğinde 14.11.2012 tarihinde dava dışı ...’ın kullandığı çekici ve bağlı römork ile Kırıkkale yol ayrımına geldiğinde çalışma yapılan yolun kapatılması nedeniyle U dönüşü yapmak isterken aynı yönde arkadan gelen davacının kullandığı araçla çarpıştığının ve meydana gelen trafik kazası sebebiyle davacının % 49 oranında malul kaldığının anlaşıldığı, hükme esas alınan 29.03.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre trafik kazasının meydana gelmesinde dava dışı ...’ın % 75; davacının ise % 25 kusurlu olduğu, davalı işverenin davacıyı şoför olarak çalıştırma dışında herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, bu durumda illiyet bağının kesildiği ve davalı aleyhine manevi tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2017 tarihli ve 2017/2547 Esas, 2017/2284 Karar sayılı kararı ile 24.05.2016 tarihli Kurum müfettişi raporu ile İlk Derece Mahkemesince alınan 29.03.2017 tarihli kusur raporu arasında çelişki bulunduğu, 29.03.2017 tarihli bilirkişi raporunda bu çelişkinin giderilmediği ayrıca İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddeleri incelenmek suretiyle alınması gereken önlemlerin neler olduğu, önlemlerin alınıp alınmadığı, denetimin kim tarafından yapıldığı hususlarının incelenmediği anlaşıldığından bilirkişi raporunun bu şekliyle hükme esas alınamayacağı belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2017/639 Esas, 2018/314 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından belirtilen eksikliklerin giderilmesi amacıyla alınan ve dava dışı ...’ın geçme yasağı olan yerden geçmesi sebebiyle % 75 oranında; davacının ise aracını yüksek hızla sürmesi, tedbirsiz ve dikkatsiz davranması nedeniyle % 25 oranında kusurlu olduğu belirlenen 24.04.2018 tarihli bilirkişi raporuna itibar edildiği belirtildikten sonra önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/3461 Esas, 2019/520 Karar sayılı kararı ile davacının işverenin talimatı üzerine havaalanına bal götürmek için aracı hızlı kullandığını iddia etmiş ise de şoför olarak çalışan davacının asli görevinin aracı güvenli şekilde kullanmak olduğu, ceza dosyasında, Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/663 Esas sayılı dosyasında bulunan kusur raporları ile İlk Derece Mahkemesince alınan kusur raporlarında davalı şirketin kusurunun bulunmadığının çekişmesiz olarak belirlendiği, illiyet bağının oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/2718 Esas, 2019/7441 Karar sayılı kararı ile "...Dosya kapsamından, davacı sigortalı ...’in davalı şirkette makam şoförü olarak çalıştığı, olay günü patronunu havaalanına bıraktığı, ancak patronunun unuttuğu balı havaalanına getirmek hususunda yeniden görevlendirildiği, Kırıkkale yol ayrımına varıldığında dava dışı sürücü ... yönetimindeki 63 FK 083 plakalı çekici ve çekiciye bağlı yarı romorkün, yol yapım ve onarımı nedeniyle, trafik işaret ve hunileri ile kapatılmış olan ters yöne U dönüşü yapmak isterken, aynı yönde ve arkasından gelmekte olan davacı sürücü yönetimindeki 06 DP 4121 plakalı aracın, yarı romorkun sol arka tekerine çarparak yaralandığı anlaşılmaktadır. Kusur bilirkişi raporlarında; davacı kazalının aracın süratini, aracın yük ve teknik özelliğine göre görüş yol hava trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, aracı yüksek hızla sürdüğü, dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sebepleriyle % 25 oranında, dava dışı sürücü ...’ın geçme yasağı olan yerden geçerek dönüş yapmak istediği sırada yolu kapatmış olması sebebiyle % 75 oranında kusurlu olduğu, işverenin ise olayın tamamen trafik şartlarından kaynaklanan bir trafik kazası olduğu, kazanın tamamen sürücülerin kusurlu davranışlarından kaynaklandığı, işverenin almadığı bir tedbirsizlikten kaynaklanmadığı gerekçesiyle kusursuz olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.