muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13061, Karar No: 2018/10507, Tarih: 24.10.2018

Davalı borçlu tarafından 12.07.2012 tarihinde itiraz dilekçesi verilmiştir. İtiraz dilekçesinde şirketinin adresinin ... olduğunu, yetkili icra dairesinin Bakırköy İcra Daireleri olduğunu belirtmiştir.İcra İflas Kanunu'nun 50.maddesinde “Para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur. Şu kadar ki, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe yetkilidir. Yetki itirazı esas hakkındaki itirazla birlikte yapılır. İcra mahkemesi tarafından önce yetki meselesi tetkik ve kati surette karara raptolunur. İki icra mahkemesi arasında yetki noktasından ihtilaf çıkarsa Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 25 inci maddesi hükmü tatbik olunur.” şeklinde belirtilmiştir. HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Yukarıda yapılan açıklamalar gereğince eldeki davada, Büyükçekmece İcra Daireleri de yetkili olduğundan, mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedene hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23959, Karar No: 2022/6437, Tarih: 22.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23959 E.  ,  2022/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2020 gün ve 2019/158 Esas, 2020/210 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4713, Karar No: 2012/17553, Tarih: 30.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/4713 E.  ,  2012/17553 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ... ...'ın anılan Kanun'un 47/A-2, maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 50.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükümleri açıklanmasının geri bırakılmasına dair, İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2011 tarihli ve 2009/509 esas, 2011/375 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2011 tarihli ve 2011/821 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12/12/2011 gün ve 63522 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2012 gün ve KYB. 2012/2602 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın İstanbul Menkul Kıymetler Borsasında işlem gören ... Endüstri ve Ticaret A.Ş. hisse senetleri üzerinde yapmış olduğu alım satım işlemleri ile yapay olarak sermaye piyasası araçlarının arz ve talebini etkileyip, aktif bir piyasanın varlığı izlenimini uyandırarak fiyatları aynı seviyede tutmak, artırmak veya azaltmak biçiminde 17/09/2007-24/09/2007 tarihleri arasında işleme dayalı manipülatif faaliyetlerde bulunmak suretiyle 4.802,05 Türk lirası kar elde ettiği olayda, menfaatin manipülatif faaliyetler sonucu borsada işlem yapan diğer yatırımcılar zararına gerçekleştiği, mağduru tespit edilemeyen kamu zararının doğduğu, buna bağlı olarak borsa müessesinin yaralandığı, 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ile korunması gereken değerlerin korunamadığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/6 maddesi yer alan objektif unsurun gerçekleşmediği gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamından; kanun yararına bozma konusu kararın sanık ... hakkında verildiği halde dava ile ilgisi olmayan sanık ...'a yönelik talepte bulunulduğu anlaşılmakla yeniden kanun yararına bozmaya gidilip gidilmeyeceğinin takdiri yönünden dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/05/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9594, Karar No: 2016/8038, Tarih: 27.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9594 E.  ,  2016/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. 2004 yılında işlenen "özel belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyetine dair sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-2006 yılında işlenen "özel belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyetine dair sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Kısa süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kısa süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanığın özel belge niteliğindeki suça konu 05/05/2005 tarihli "Muvafakatname-1" başlıklı belgeyi ve düzenleme tarihi yazılı olmayan ancak 01/01/2006 tarihinden 01/01/2007 tarihine kadar tarımsal amaçlı olarak kullanılmak üzere düzenlendiği yazılı olan kira sözleşmesini katılan adına atfen sahte imza atarak ...İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz etmek suretiyle kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar sanık hakkında zincirleme biçimde işlenen özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda' zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı cihetle, yukarıda belirtilen suça konu belgelerin...İlçe Tarım Müdürlüğü'ne aynı tarihte ibraz edilip edilmediği, değilse hangi tarihte ibraz edilmiş olduğu tespit edildikten sonra TCK nun 43. Maddesinin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı ve suç tarihi tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu cihetle, suça konu belgelerin getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve gerekçeli kararda iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gerekçeli karar başlığına 2006 yılında işlendiği iddia olunan suçun suç tarihinin yazılmamış olması,

4-Suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41025, Karar No: 2012/29666, Tarih: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/41025 E.  ,  2012/29666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıklar hakkında muhtarın şikayeti üzerine yapılan inceleme sonucunda Kaymakamlığın 13/10/2008 tarihli kararı ile tecavüzlerinin önlenmesine, yerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle dosyanın Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verilip 5/11/2008 tarihinde düzenlenen suç tutanağında da 387 nolu parselin dışına çıkılarak orman alanının işgal edildiğinin tesbit edilmesine; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişinin raporunda 387 nolu parselin batısındaki ormana tecavüzde bulunulduğunun önceki keşifle tesbit edildiğinin, orman mühendisi bilirkişinin raporunda da 766 sayılı Kanuna göre yapılan tapulama çalışmalarında yerin orman olarak tesbit edildiğinin, ancak ormanla bütünlük teşkil etmeyip orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesi suretiyle çelişki yaratılmasına göre mahallinde konusunda uzman harita tekniğinden anlayan harita mühendisi ve orman mühendisi bilirkişilerinden oluşturulacak heyet vasıtasıyla zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılarak bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının, sanıkların suça konu yerde ikamet etmeyip mahale yabancı olmaları karşısında dava konusu yerin itinalı bir gözle bakıldığında orman özelliklerini taşıdığının belirlenip belirlenemeyeceğinin de tesbit edildikten sonra suç kastının varlığı da tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23776, Karar No: 2016/15880, Tarih: 01.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/23776 E.  ,  2016/15880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.08.2011 tarihinden 13.01.2013 tarihine kadar davalı iş yerinde tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, ücretin net 1.900,00 TL olduğu kabul edilerek alacakların hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, karar, dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dosya içeriğine göre, davacı, ücretin net 1.900,00 TL olduğunu iddia etmiş, 07.08.2011 tarihli, davacının aylık ücretinin 1.900,00 TL miktarında olduğunu bildirir, üzerinde davalı işverenin kaşe ve imzası bulunan ücret yazısını dosyaya sunmuştur. Mahkemece, yaptırılan emsal ücret araştırması neticesinde ise, ... Ticaret Odası, emsal ücretin asgari ücretin %50 fazlası üzerinde ücret alabileceğini bildirmiştir. Şu halde, davacı tarafça sunulan bu tür belgelerin bankalardan kredi kartı veya kredi alabilmek için düzenlenmesi, çoğu zaman gerçek ücret miktarını yansıtmaması sebepleriyle aylık ücret miktarının tespitinde anılan belgelere tek başına itibar edilemeyeceği de nazara alınarak, davacının ücreti, emsal ücret olarak bildirilen asgari ücretin 1,5 katı olarak kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/114, Karar No: 2024/5554, Tarih: 04.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/114 E.  ,  2024/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/292 E., 2022/385 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 13.05.2019 tarihli ilâmında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usûl ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiili işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu hâlde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle bozmanın gereğinin yerine getirilmemesi,

2-Şikâyetçinin tütün, çakmak, sigara filtresi ve dizüstü bilgisayarının çalındığı olaya ilişkin olarak 28.02.2015 tarihli tutanağa göre, C.K. ve T.B'nın içinde bulunduğu aracın kolluk ekibince durdurulduğu, aracın içinde tütün poşetlerinin bulunduğu, C.K.'nin bahse konu tütünleri çaldıkları yeri kolluk ekibe söylediği, yine C.K ile T.B.'nin aynı iş yerinden çaldıkları dizüstü bilgisayarı bıraktıkları yeri de tarif etmeleri üzerine tütünler ve dizüstü bilgisayarın şikâyetçiye tesliminin sağlandığının anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iadede de suça sürüklenen çocuk ...'nın eşyaların bulunmasına bir katkısının olmaması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinde düzenlenen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağının gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

a-Şikâyetçiden kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmeyeceği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

a-Şikâyetçiden kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmeyeceği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilirken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/2. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21134, Karar No: 2007/3719, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21134 E.  ,  2007/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2006

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren   SSK ve Bağ-Kur hizmetleri dışında kalan sürede tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, bu yasaya göre  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle