muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4828, Karar No: 2013/6039, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4828 E.  ,  2013/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, ... Mahallesinde kain 1253 parsel sayılı taşınmazın tamamının bedelinin tespiti ve tescili istenildiği ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde 1267 m² lik kısımda Etibank Genel Müdürlüğü, 1080 m² lik kısımda Türkiye Elektrik Kurumu ve 415.64 m² lik kısımda Botaş lehine olmak üzere dava konusu taşınmaz üzerinde toplamda 2762.64 m² lik önceki irtifak hakkının bulunduğu anlaşılmıştır.

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50 sinden fazla olamayacağı kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %23.93'ü geçemeyeceği düşünülmeden %34.19 oranında hesaplama yapılan rapora itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6383, Karar No: 2023/3253, Tarih: 29.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6383 E.  ,  2023/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1979 E., 2022/1452 K.

KARAR : Yeniden esas hakkında hüküm kurma kararı

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/132 E., 2021/116 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davaların reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 7535 ada 14 parsel sayılı 252,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanıcısının tespit edilemediği şerhi yazılarak Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; çekişmeli 7535 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini istemiştir.

3. Birleşen davada davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 7535 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalı Hazine vekili savunmasında; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile birleşen davacının emlak kaydının 1573 nolu parsele ilişkin olduğu, dava konusu taşınmazda ...'ın fiili kullanımının olmadığından davasının reddine; ana dosya davacısının davası yönünden taşınmazın 1989 yılında özel parselasyon planında 155 numaralı olarak davacı tarafından devralındığı ve 30 yıl boyunca vergi ödemesinin gerçekleştirilmek suretiyle davacının kullanımında olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporu ile taşınmazın kullanılmadığının anlaşıldığı, davacının tespit tarihi itibariyle kullanımını ispat edemediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporu ile taşınmazın kullanılmadığının anlaşıldığı, davacının tespit tarihi itibariyle kullanımını ispat edemediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın boş arsa vasfında olduğu ve davacı tarafça fiili kullanım olgusunun ispat edilemediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davaların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazı satın aldıklarını ve 33 yıl boyunca vergilerini ödediklerini, otlarını temizlemek ve sınırlarını belirlemek suretiyle kullanımlarında olduğunu, fiili kullanıcı ifadesinin dar yorumlanmasının kanunun amacına aykırı olduğunu, kaldı ki fiili kullanım noktasında yapılan araştırmanın da yetersiz olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazın kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise kullanımın kime ait olduğuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1559, Karar No: 2015/6945, Tarih: 07.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1559 E.  ,  2015/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (15-18) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, gündüz sayılan zaman dilimi içinde, mağdurun işyerindeki masa üzerinde bulunan cep telefonunu alması şeklindeki eylemine uyan hırsızlık suçu için 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, hükmün kurulduğu 25.12.2009 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2366, Karar No: 2011/7945, Tarih: 12.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2366 E.  ,  2011/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 121 ada 57 parsel sayılı 376,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Kol Köyü Tüzel Kişiliği, dava konusu taşınmazın köylünün müşterek kullanımında olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Kol Köyü Tüzel Kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 121 ada 57 parsel sayılı taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 16/A maddesinde tanımı yapılan köy hizmet mallarından olduğu gibi davalı ...'ün de tespit tarihi itibariyle taşınmaz üzerinde 20 yıla ulaşan ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın hükmü temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 12.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6261, Karar No: 2023/534, Tarih: 23.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/6261 E.  ,  2023/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi

tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini

gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin (Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi sıfatıyla) 22.09.2021 tarihli ve 2019/104 Esas, 2021/75 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.05.2021 tarihli ve 2021/2825 Esas, 2022/1476 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik ... müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ..., ..., ... vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.08.2022 tarihli temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin Temyiz Sebebi

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.08.2022 tarihli temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin Temyiz Sebebi

1.Olay sebebiyle ... ve ailesinin derinden üzüldüklerini, bu olayın, ağır bir manevi yük olarak müvekkilinde uzun yıllar kalacağının bir gerçek olduğunu, ancak yargılamaya ve usulüne ilişkin bir takım eksik ve hatalı yaklaşımların da adaletin gerçekleşmesini engellememesini, ... hakkında öncelikle ıslah ve topluma kazandırmaya dönük olarak işlem tesis edilmesini, olaya yaklaşımın da bu yönde olmasını arzu ve temenni ettiklerine,

2. Kusur durumuna, karşı aracın 5.vites de seyir halinde olup, hızının fazla olduğuna

3.Kazaya karışan araçların hız göstergeleri ile ilgili hatalı değerlendirme ve eksik inceleme yapıldığına,

4.Yoldaki kasisin kazanın oluşumunda etkili olduğu ve Karayollarının ilgili birimlerinin ve emniyet kemeri takmayan ... içi yolcuların da kusuru bulunduğun

5.Cezanın fazla olduğuna, üst sınırdan verildiğine, ve seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine,

6.Bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

1.Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçesinde özetle "...olay tarihinde ... ...'un sevk ve idaresinde bulunan ve ...'in yolcu olarak bulunduğu ... ile seyir halinde bulundukları, seyir halindeyken ...'in instagram üzerinden canlı yayın videosu yaptığı, videodan anlaşıldığı üzere, ...'nin mahal yol şartlarına göre hızının fazla olduğu, bir süre sonra direksiyon hakimiyetini kaybederek karşıdan gelen ve içerisinde ..., ..., ... ..., ..., ... ve ...'nin bulunduğu araca çarptığı, olay neticesinde mağdurların yukarıda belirtilen şekilde yaralandıkları, ... ile ...'nin olay neticesinde vefat ettikleri anlaşılmıştır. Mağdurların ve tanık ...'in beyanları ile olay sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, ...'nin hızının yüksek olduğu, bu nedenle direksiyon hakimiyetini kaybettiği, ...'nin sevk ve idaresindeki aracın kaza sonrası hız gösterge panelinin 106 km/s'de takılı kaldığı, yine bilirkişi raporlarına göre, ... plakalı aracın sürücüsü olan ...'in kusurunun bulunmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.... Katılanlar ve vekillerinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki beyanlarının gerekçelerinin ...'nin ehliyetinin olmaması, hızının yüksek olması ve video kaydı yapılması hususlarında toplandığı anlaşılmaktadır. Taksirli suçlar, en çok toplumsal düzene ilişkin kuralların ihlal edilmesi sonucu ortaya çıkar. Ancak, her kural ihlali de başlı başına bilinçli taksire vücut vermez. Bu konuya ilişkin Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin 23.11.2011 tarih ve 2011/1279 Esas, 2011/5772 Karar sayılı kararında; “Dosya kapsamına göre sanığın sürücü belgesiz ve süratli ... kullanmaktan ibaret eyleminde bilinçli taksirin koşulları oluşmadığı gözetilmeden verilen cezanın bu nedenle artırıma tabi tutulması,” gerekçesiyle, sanığın sırf ehliyetsiz ... kullanmama kuralını ihlal etmesinin, başlı başına bilinçli taksir olarak nitelenemeyeceğine hükmedilmiş iken kırmızı ışıkta geçmeme kuralını ihlal eden sanığın eylemine ilişkin 01.04.2013 tarih ve 2012/16272 Esas, 2013/8216 Karar sayılı kararında; “Trafik kazası tespit tutanağı, katılan ile tanık ... Veral’ın beyanlarına göre sanığın kırmızı ışıkta geçerek kazaya sebebiyet verdiği olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu” şeklindeki gerekçesiyle, bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğuna hükmedilmiştir. Her ne kadar söz konusu iki olayda da kural ihlali yapılması nedeni ile benzer sonuçlar ortaya çıkıyor gözükse de; sürücü belgesiz ... kullanan sanıktan, sırf bu durumu nedeni ile neticeyi öngörmesi beklenemez. Buna karşın kırmızı ışıkta bilerek geçen sanık, başka yöne yeşil ışığın yanmakta olduğunu, böylece o yönden gelecek araçlarla bir kaza yaşanabileceğini öngörmektedir. Sonuç olarak irdelenen Yargıtay kararlarında da görüldüğü üzere, her kural ihlali suça bilinçli taksir niteliği vermez. ...'nin ehliyetsiz ve hızlı bir şekilde araba kullanması ile yolcu koltuğundan oturan arkadaşının çektiği video kaydına yer yer poz vermesi şeklindeki eylemlerinin ...'nin asli kusurlu olmasına neden olduğu fakat .

. Sonuç olarak irdelenen Yargıtay kararlarında da görüldüğü üzere, her kural ihlali suça bilinçli taksir niteliği vermez. ...'nin ehliyetsiz ve hızlı bir şekilde araba kullanması ile yolcu koltuğundan oturan arkadaşının çektiği video kaydına yer yer poz vermesi şeklindeki eylemlerinin ...'nin asli kusurlu olmasına neden olduğu fakat ... tarafından neticenin öngörüldüğünün kabulünü gerektirmediği, dolayısıyla bilinçli taksirin şartlarını oluşturmadığı kanaatine varılmıştır. Bu açıklamalar neticesinde sonuç olarak sanığın taksirle iki kişinin ölümüne ve dört kişinin yukarıda belirtilen şekilde yaralanmalarına sebep olduğu olayda alınan bilirkişi raporları doğrultusunda sanığın asli kusurlu olduğu değerlendirilmiş, olayda sanığın öngördüğü neticeyi kendi bilgi, tecrübe ve yeteneğine güvenerek gerçekleşmeyeceğine inanarak yapılan bir eylem olmadığı anlaşılmakla yukarıda şartları tartışılan bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı değerlendirilmiş, bu itibarla ...'nin üzerine atılı suçtan TCK 85/2 maddesi gereği cezalandırılmasına karar verilmiş, ...'nin taksire dayalı kusurunun ağırlığı, yaralanan kişi sayısı ve yaralanmalarının niteliği birlikte değerlendirilerek alt sınırdan uzaklaşılmıştır..." denilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında ''... Olay günü saat 10:00 gibi kaza yaptığım araçla evden çıktım. Saat 11.00 gibi arkadaşım ... ile buluştum ve öylesine gezmeye başlamıştık, benim kullandığım araçla Alaçam istikametine doğru gidiyorduk, 3. Veya 4. Viteste 70-80 km hızla gittiğimi hatırlıyorum, seyahatimiz esnasında arkadaşım ...'in canlı video yayını yaptığını az çok hatırlıyorum, gitmekte olduğum yol hafif bozuk ve kasisli olduğu için kullandığım ... zıplayıp tekrar yere indiğinde kontrolü kaybederek yandaki şeride geçtim ve kaza meydana geldi..." şeklinde savunmada bulunmuştur.

3.Kaza sebebiyle yaralanan katılanlar ..., ..., ... ve ... hem kendi yaralanmaları ile ilgili olarak, hem de ölenlerin kanuni mirasçıları olmaları nedeni ile suça sürüklenen çocuktan şikayetçi oldukları ve katılma talebinde bulundukları, uzlaşmayı kabul etmedikleri görülmüştür.

...'nin arkadaşı ... yaralanması nedeni ile ...'den şikayetçi olmamış, ... hakkında ...'in yaralanmasına neden olmak suçundan ek takipsizlik kararı verilmiştir.

4.Sanığın eylemi neticesinde katılanlarda meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak ... 19 Mayıs Üniversitesi ve ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanelerinde alınan raporlarına göre; ...'in olay nedeniyle yaralanmasının vücutta ağır (6) derecede kemik kırığına ve yüzde sabit ize; ...'in olay nedeniyle yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu ve vücutta ağır (5) derecede kemik kırığına ve yüzde sabit ize, ...'in olay nedeniyle yaralanmasının hayati tehlike mevcut ve kaburga kırığına, Mesu Ergişi'nin olay nedeniyle yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

5.Kolluk güçlerince tanzim olunan 17.08.2019 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre, sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, azami hız limitinin 70 km/s olduğu ,6.2 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken, karşı yöndeki aracın şeridine girerek, bu araca sol yandan çarpması neticesinde meydana gelen olayda; sanığın Karayolları Trafik Kanununun 84 üncü maddesinin (g) bendinde yer alan "Şeride Tecavüz etme" asli kuralını ihlal ettiği, ölen sürücü ...'in kural ihlalinin olmadığı belirtilmiştir.

6.Olay yeri inceleme raporunda, kazanın meydana geldiği ... karayolu üzerinde, tehlikeli viraj yön levhası, hız sınırı 70 tabelası, yol üzerinde orta şerit çizgisinin devamlı olduğu, havanın açık ve güneşli ve yolda araçlara ait fren izinin olmadığı tespit edilmiştir. Sanığın aracı üzerinde yapılan incelemede, motor devir göstergesinin 3000 konumda, hız göstergesinin 106 km hizasında kaldığı, vitesin el ile yapılan kontrolünde 3. veya 5. viteste olduğunun anlaşıldığı; ölen sürücü ...'in idaresindeki ... üzerinde yapılan incelemede, motor devir göstergesinin 0 konumda, hız göstergesinin 190 km hizasında kaldığı, vitesin el ile yapılan kontrolünde 3. ve 5. viteste kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.