muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15098, Karar No: 2018/6872, Tarih: 20.06.2018

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra verilen 06.04.2017 tarihli kararda, davacının davasının kabulüne, 100,00TL 'nin dava tarihinde 47.065,00 TL ıslah tarihi olan 22/07/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, atık su/kirlilik önlem payı aboneliğinden kaynaklanan menfi tespit talebine ilişkindir.

... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliği'nin 3/n maddesine göre, atık su; evsel, endüstriyel, zirai ve diğer kullanımlar sonucu kirlenmiş ve özellikleri değişmiş sulardır. Yönetmeliğin 24.maddesine göre; su kullanan ancak kanal bağlantıları olmayan abonelerden alınacak kullanılmış suların uzaklaştırılmaması bedeline esas olarak;

a) DİSKİ'nin su hizmetinden yararlanıp kanalizasyon şebekesine bağlantısı olmayan, kullanılmış suları, onaylanmış projelere göre yapılmış atık su çukuruna boşaltan abonelerden, kullandıkları su kadar kullanılmış suların uzaklaştırılması bedeli alınır.

b) DİSKİ'nin su ve kanalizasyon hizmetinden yararlanmamasına rağmen, su kullanan ve atık sularını doğrudan veya dolaylı olarak kanala ,alıcı ortamlara deşarj eden mesken, resmi daire, tesis, işletme gibi yerler özellikleri dikkate alınarak varsa sayaçla ölçülen sarfiyat üzerinden veya 23.maddedeki yöntemle hesaplanan su tüketimi üzerinden kullanılmış suların uzaklaştırılması bedeli alınır.

Yine aynı Yönetmeliğin 32/ç. maddesine göre, endüstriyel nitelikte atık su oluşturan tesis ve işletmelerden, ayrıca atık suların kanalizasyon şebekesine deşarj yönetmeliğinde belirtilen esaslara göre kirlilik önlem payı alınır.

... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Atık suların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği'nin 3/gg maddesine göre, kullanılmış su uzaklaştırma bedeli; her türlü kaynaktan gelen kanala deşaj limitlerine kadar kirlilik ihtiva eden atıksuların bertarafı gayesi ile su abonelerinden alınan bedel olarak tanımlanmıştır.

Mahkemece mahallinde keşif yapılarak inşaat bilirkişisinden alınan raporda; tesiste akaryakıt istasyonu, restaurant, cami, düğün salonu ve yüzme havuzu hizmetlerinin verildiği, davaya konu taşınmaz civarında temiz su şebeke hattının olmadığını, davalıya ait atık su şebeke hattının olmadığı,endüstriyel atık olmadığı, evsel atık olduğu, endüstriyel faaliyet yürütülmediği, akaryakıt istasyonunda tuvalet dışında herhangi bir atığı bulunmadığı, motor yağ değişim istasyonunun bulunmadığı tespit edilmiştir. Hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda ise; kurumun hizmet verip vermemesine bakılmaksızın davacının atık su bedelini ödemek zorunda olduğunu, kirlilik önlem payının tesiste endüstriyel atık olmadığı, yine kanal katılım ve şebeke bedelinin ise, davacının davalı şirketin kanalizasyon ve içme suyu hizmetinden yararlanmadığı için davacının iade taleplerinin uygun olduğunu, tamir ücretinin ise Yönetmelik gereğince iadesinin talep edilemeyeceğini belirttiği görülmektedir.

Somut olayda; davacı tarafın 2008-2013 yılları arasında davalıya atık su, kirlilik önlem payı, şebeke katkı payı ve bakım ücretleri bedelleri adı altında ödemeler yaptığı hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Davacı tamir ücreti, şebeke ve kanal katılım ücreti ile kirlilik önlem payının iadesini talep etmektedir. Davalı şirket ise, Tarifeler Yönetmeliği'nin 24/b maddesi gereğince kullanılmış suların uzaklaştırılması bedelini ve ayrıca 32/ç maddesi gereğince endüstriyel atık su oluşturan tesis ve işletmesi nedeni ile davacının kirlilik önlem payını ödemesi gerektiğini belirtmiştir.

Eldeki dava menfi tespit davası olup, davalı taraf alacağın niteliğini ve varlığını ispat etmek zorundadır. Ancak davalının savunmasından alacağın niteliği ile davacı tarafın ödemekle yükümlü olduğu borç kalemleri(özellikle atık su ve köp) anlaşılamamaktadır. Somut olayın çözümü noktasında mahkemece bu husus davalıya açıklattırılarak alacağın niteliği ve kapsamı belirlenmeli, buna göre araştırma ve inceleme yapılıp deliller toplanarak konusunda uzman yeni bir bilirkişiden rapor alınmalıdır. Bu hususlar yerine getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9370, Karar No: 2011/11562, Tarih: 25.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/9370 E.  ,  2011/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan ka- nıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların red- dine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde ya- zılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğincecezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.10.2011 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1555, Karar No: 2019/4072, Tarih: 19.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/1555 E.  ,  2019/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7693, Karar No: 2014/12668, Tarih: 30.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7693 E.  ,  2014/12668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2010/421-2013/664

Yanlar arasında görülen ecrimisil ve alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil ve alacak isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu tarla niteliğindeki 1351 ve 1357 parsel sayılı taşınmazların taraflar ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu ancak taşınmazların davalı tarafından kullanıldığı ve davalının babası tarafından kapama greyfurt bahçesi haline getirildiği, davacının, 2005-2009 yılları arasındaki dönem için 15.000,00-TL ecrimisilin ve borç olarak verilmesine rağmen kendisine ödenmeyen 17.500,00-TL alacağın davalıdan tahsili isteğiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi / ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, paydaşlar arasında ecrimsile hak kazanılabilmesi için intifadan men koşulunun aranacağı açıktır. İntifadan men ise, 12.3.2010 tarihinde gönderilen, 18.3.2010 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile gerçekleşmiştir. Bu tarihten itibaren ecrimisile hükmedilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Ne varki davacı 2005-2009 dönemi için ecrimisil isteğinde bulunmuş olup, ihtarname bu tarihten sonraki bir dönemde keşide edilmiştir.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak istek aşılmak suretiyle (ecrimisil istenmeyen dönem için) ecrimisile hükmedilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8558, Karar No: 2006/11436, Tarih: 30.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8558 E.  ,  2006/11436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu .....  hakkında genel haciz yolu ile yapılan icra takibinde borçlunun murisi   adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydına muristen  borçluya intikal edecek miras hissesi yönünden haciz konulduğu anlaşılmaktadır.

Şikayetçi takipte taraf olmayan 3. kişi olup, taraf olmadığı takip dosyasından konulan haczin kaldırılmasını talep etmesi yasal  değildir. Haciz muristen borçluya intikal edecek miras payı üzerine konulmuş olup, borçlunun mirasçı sıfatının bulunup bulunmadığı dar yetkili İcra Hakimliğince değerlendirilemez. Mirasçılık sıfatı genel mahkemede açılacak davada belirlenecek bir husus olup borçlunun mirasçı olduğunun belirlenmesi halinde haciz miras payı oranında geçerliliğini koruyacak olup haciz borçlu hisesine konmuş olacağından haczin kaldırılmasına ilişkin şikayetle takipte taraf olmayan 3.kişinin aktif husumeti bulunmayacaktır. Mirasçı sıfatı bulunmadığının hüküm altına alınması durumunda ise haciz işlemi sonuç doğurmayacağından bu durumda şikayetçinin başvurusunda hukuki yararı olmayacaktır. Şikayetçi    .....        mirasçısının borçlunun mirasçılık sıfatına ilişkin iddiaları genel mahkemede açılacak davada değerlendirilecek bir husus olup  Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4187, Karar No: 2019/9137, Tarih: 27.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/4187 E.  ,  2019/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorularak, dava konusu 102 ada 1, 2 ve dava dışı 3 parsel sayılı taşınmazların tespitlerine esas alınan 03.01.1944 tarih ve 21 sıra numaralı tapu kaydının, kök kayıtları olan K.sani 1926 tarih ve 438 sıra numaralı kaydın geldi kaydı olan Haziran 1289 tarih ve 493 sıra numaralı kayıtları dahil olmak üzere, tesisinden itibaren varsa oluşum belgeleri ile birlikte tüm gitti kayıtlarının, ayrıca söz konusu tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılarak; varsa, revizyon gördüğü parsellerin kadastro tutanakları ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

2- Fen bilirkişi raporunda tespite dayanak tapu kaydının kapsamında kaldığı belirtilen 130 ada 1, 2 ve 3; 131 ada 1, 2, 3, 23 ve 37; 133 ada 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile tespitleri kesinleşmişse oluşan tapu kayıtları ve dava konusu yapılmışlarsa mahkeme kararları ile varsa Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22269, Karar No: 2018/17751, Tarih: 08.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/22269 E.  ,  2018/17751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, özel güvenlik görevlisi olduğunu, 28/07/2012 tarihinde çalışmaya başladığını, 07/02/2014 tarihinde tesise gelen taksi şoförü ile münakaşa ve fiili saldırıda bulunduğu için işine 12/02/2014 tarihinde son verildiğini, dini ve milli bayramlarda ... yapıldığını, ancak ücretlerinin ödenmediğini beyanla kıdem-ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarından toplam 5.087,86 TL'nin faiz masraf ve avukatlık ücretiyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Temizlik Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının güvenlik görevlisi olarak ... Savunma ve Güvenlik Sistemleri A.Ş. adına ... Temizlik Ürünleri San. Ve Tic. A.Ş'de görev yaptığını, müvekkili şirkette 04/08/2012-12/02/2014 tarihleri arasında çalıştığını, görev esnasında işyerine gelen tır şoförü ile tartışmaya gidererek sözlü ve fiili saldırıda bulunduğunu, davacının güvenlik görevlisi olarak uzlaşmacı, ... sağlayıcı bir pozisyon üstlenmesi gerekirken kişisel zaaflara kapılarak böyle bir huzursuzluğa sebebiyet verdiğini, savunmasında fiili müdahalede bulunduğunu ikrar ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Savunma ve Güvenlik Sistemleri A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 04/08/2012-12/02/2014 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, feshin davacının kusurlu eylemine dayandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının; görev esnasında işyerine gelen tır şoförü ile tartışmaya girmesi, sözlü ve fiili saldırıda bulunması şeklinde oluşan eylemlerinin, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2/d. maddesi kapsamında kaldığı ve feshin haklı nedenle yapıldığı anlaşıldığından; davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16793, Karar No: 2013/10243, Tarih: 17.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16793 E.  ,  2013/10243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.05.2012 tarih ve 2012/25-2012/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince taraflar arasındaki ihtilaf nedeniyle hakem heyeti önünde açılan, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 244.000.00 $ alacağın, müvekkilinin sigortalısına ödenme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan tahsiline ilişkin davanın, hakem heyetince reddedildiğini ve Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 15. maddesine aykırı davranıldığını ileri sürerek, 16.12.2011 tarihli kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, hakem kararının kamu düzenine aykırı bulunmadığını, davacı tarafından iptal sebeplerinin kanıtlanmasının gerektiğini, mahkemenin uyuşmazlığın esasına girme yetkisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6100 sayılı HMK'nın 439/2. maddesi ile Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 15/A maddesinde sayılan iptal sebeplerinin gerçekleşmediği, hakem heyetince verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, sigorta hukukundan kaynaklanmakta olup, iptali istenilen hakem kararı da Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'na göre verilmiştir. Anılan Kanun'un 30. maddesinde Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen kararlara karşı iptal yoluna değil, temyiz yoluna başvurulabileceği öngörülmüştür. Açıklanan bu yasa hükmü karşısında somut uyuşmazlığın iptal davasına tabi olmaması nedeniyle, davanın bu gerekçe ile reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün 1086 sayılı HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.