muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1638, Karar No: 2025/866, Tarih: 22.01.2025

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.5237 sayılı Kanun'un 50/4. maddesi gereğince, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin, sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında "Sanığa verilen hapis cezasının süresi itibarıyla yasal imkan bulunmadığından," şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2.Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 6 ay ... cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine uygulama hatası ile 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

3.5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

4.Sanığın yaşamını şoförlük yaparak icra etmesi ve başka bir geçim vasıtası olmadığından sürücü belgesininasgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle ceza süresi ile aynı süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Konya 12.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9951, Karar No: 2015/22817, Tarih: 01.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9951 E.  ,  2015/22817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suçun bedelsiz senedi kullanma yerine dolandırıcılık olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı ya da kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Sanığın, katılana yaptığı mutfak dolabı karşılığında aldığı 25/10/2008 tarihli 500 TL değerindeki senedin karşılığını aldığı halde, senedi katılana iade etmeyerek aldığı mal karşılığında ... verdiği, bu şahsın da senet hakkında icra takibi başlattığı, bu suretle sanığın bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; yazılı delille ispat zorunluluğu bulunması ve katılanın sunduğu kredi kartı ekstresinin hangi borcuna yönelik olduğunun tespit edilememesi karşısında, sanık ifadesi, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13155, Karar No: 2012/13809, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/13155 E.  ,  2012/13809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

1-Davacı, dava dilekçesi ile murisi ... ile birlikte diğer tapu maliklerinin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinde düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosya içerisindeki veraset belgesine göre davacı ...'ın tapu maliki ...’ın mirasçısı olduğu ve davacının murisi ...'a ait 248, 1131, 1454, 92 ve 483 parsel sayılı taşınmazlardaki 3/16 oranındaki pay yönünden bu davayı açmakta aktif dava ehliyeti bulunduğu anlaşıldığından yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında "... Kızı ...", "... Kızı ...", "... Oğlu ..." olan hissedarların "..." olan baba adlarının " ..." olarak düzeltilmesini talep etmiş ise de dosya içerisindeki nüfus kayıtları ve veraset belgelerine göre davacının, murisi ... dışındaki diğer tapu maliklerinin mirasçısı olup olmadığı denetlenememektedir. Mahkemece, diğer kayıt ve belgeler incelenerek davacının diğer tapu maliklerinin de mirasçısı olup olmadığı araştırılılıp bu paydaşlar hakkında dava açmakta aktif dava ehliyeti bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14786, Karar No: 2014/12695, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14786 E.  ,  2014/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/343708

MAHKEMESİ : Bergama Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.11.2009

NUMARASI : 2009/20 Esas, 2009/128 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin 13.06.2008 havale tarihli dilekçesinde katılan Cahide'nin saf, temyiz kudretinden kısmen yoksun olduğunu belirtip 06.11.2009 tarihli duruşmada farik ve mümeyyiz olmadığını iddia ederek hakkında rapor aldırılması yönündeki talebi ile tanık Sevda'nın katılan Cahide'nin okuma yazmasının zayıf olup içine kapanık bir kişiliğe sahip olduğunu beyan etmesi karşısında; katılan Cahide'nin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek kendisinde zekâ geriliği bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı beden veya ruh bakımından anılan fiile karşı kendisini savunup savunamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı mevcutsa bu durumun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5195, Karar No: 2010/12144, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5195 E.  ,  2010/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2008 tarih ve 2006/246-2008/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki % 96 oranındaki payının %50' lik kısmını şirket ortaklarından ...'e devredip, %25 oranındaki kısmını da bu kişiye temlik ettiğini, sözleşmeyle temlik edilen payın genel kurulda kullanılmayacağının kararlaştırıldığını ancak sözleşmeye aykırı olarak bu payların genel kurulda kullanıldığını bu nedenle şirketin 25.07.2003 tarihli genel kurulun yasa, ana sözleşme ve iyi niyet kuralarına aykırı olduğunu, 26.03.2004 tarihli genel kurulunda şirket sermaye artırımı için gereken şartlar yerine getirilmeden şirket sermayesinin artırılmasına karar verildiğini, anılan genel kurulun müvekkiline duyurulmadığını, alınan kararın önceki kararlar gözetildiğinde artırım niteliğinde olmadığını ileri sürerek, 25.07.2003, 26.03.2004 ve 06.03.2006 tarihli genel kurullardaki tüm kararlar ile 25.07.2003 tarihinden itibaren alınan tüm yönetim kurulu kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 25.07.2003 tarihli genel kurulun İstanbul 5 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2003/956 Esas sayılı dosyasında dava konusu edildiğini, 26.03.2004 tarihli genel kurul için açılan davanın süresinde açılmadığını, genel kurulların tüm ortaklara tebliğ ve ilan yoluyla duyurulduğunu, sermaye artırımına karar verilen genel kurula katılmayan davacının bu toplantıdaki karar uyarınca artırılan kısım yönünden yeni sermaye koymadığını bu nedenle şirketteki payının % 0.05'e düşüğünü, davacının artırılan sermaye kararını benimseyerek payını artırılan sermayeye göre devrettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 25.07.2003 tarihli genel kurul için daha önce iptal davası açılarak davanın retle sonuçlandığı, 26.03.2004 tarihli genel kurul toplantısı için TTK'nun 381. maddesindeki 3 aylık hak düşürücü sürede dava açılmadığı, davacının şirketteki payını devrederek şirkette %0.5 onanında pay sahibi olarak azınlığın da azınlığı konumuna geldiği, şirket tarafından genel kurul tarihlerinin ortaklara ilan ve tebliğ edildiği, davalı şirketin günün ihtiyaçlarına göre sermayesini artırmak durumunda kaldığı, davacının artırılan sermayeye göre payını devrederek kararı benimsediği bu nedenle genel kurul ve yönetim kurulu kararlarının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2075, Karar No: 2023/1622, Tarih: 25.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2075 E.  ,  2023/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/230 E., 2022/385 K.

DAVA TARİHİ : 15.12.2014

KARAR : Davanın yetkisizlik nedeniyle reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06/11/2019 tarih, 2016/31036 Esas ve 2019/10883 Karar sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; cezai işleme konu tedavi hizmetinin verildiği tarihte müvekkilinin Özel Göztepe Şafak Hastanesinin sahibi olduğunu, davalı Kurum müfettişlerinin yaptıkları teftişte sigortalı 7 hastanın tedavilerinde miadı geçmiş stent kullanıldığı gerekçesiyle 270.000 TL cezai şart ve bu hastalar için fatura edilmiş 2.436,38 TL’nin yasal faizi ile birlikte müvekkilinden tahsil edileceğinin bildirildiğini, cezai işlemin 7 hasta varken 9 hasta varmış gibi hesaplandığını, cezai işlem öncesi müvekkilinin savunmasının alınmadığını, dava konusu stentlerin ithalatçı firması olan Minvasys tarafından son kullanma tarihlerinin 3 yıl daha uzatıldığına dair yazı bulunduğunu, stentlerin uygulandığı hastaların hiçbirinden şikayet gelmediğini, ayrıca taraflar arasında 2012 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi imzalanmadığı için bu sözleşmeye dayanarak cezai işlem uygulanamayacağını belirterek müvekkili şirketin iddia edilen fatura bedeli ve cezai şart borcunun bulunmadığının tespiti ile haksız Kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kesinti ve cezai şart işlemlerinin dayanağı olan 2012 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinin “Yetkili Mahkeme” başlıklı 15 ini maddesine göre İstanbul Mahkemeleri yetkili kılındığından mahkemenin davaya bakmaya ve tedbir kararı vermeye yetkili olmadığını, davacı şirketin taraflar arasında imzalanmış sözleşme hükümlerine aykırı davranmış olması nedeniyle cezai işlemin yerinde olduğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/377 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararıyla; her ne kadar hastaların faturalarından kesinti yapılmış ise de üretici firma tarafından ilgili malzemenin üzerinde bulunan son kullanma tarihinden itibaren 6 ay içerisinde hastaya kullanılması durumunda hasta sağlığını etkileyen bir durumun olmayacağının bildirildiği, davalı Kurum müfettişleri tarafından 2012 yılında hazırlanan raporda 19 hastanede de aynı durumun görülmesi ve hastanelerin yurtiçi ve yurtdışında bilinen tanınan kalitelerinin tartışmasız olduğu, uluslararası kalite ve akreditasyon belgelerine sahip olmaları, davacı hastanede miadı geçtiği iddia edilen stentleri kullanan kişilerin şifa ile taburcu olmaları, hastalar ile ilgili şikayet ve memnuniyetsizliğe ilişkin kaydın bulunmadığı dikkate alındığında, bozuk, miadı geçmiş ilaç kullanıldığının kabul edilemeyeceği, çünkü sözleşmenin 11.1.14 maddesinde kastedilenin insan sağlığını tehlikeye sokacak nitelikte malzemelerin olduğu, bu nedenle davalı kurumca yapılması planlanan kesintinin yöntemine uygun olmadığı anlaşılmakla, davanın kabulüne, davacının 270.000 TL cezai şart 2.476 TL malzeme bedeli olmak üzere toplam 272.476,00 TL borçlu olmadığının tespitine ve buna yönelik işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 19.03.2015 tarih ve 2014/18097 Esas ve 2015/8861 Karar sayılı ilamıyla; sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinin 11.1.14 maddesinde "Bozuk zamanı geçmiş ilaç, kan ve kan bileşenleri ve/veya tıbbi malzemelerin verildiği ve/veya kullanıldığının tespit edilmesi halinde her bir ilaç, kan ve kan bileşeni ve/veya tıbbi malzeme için 30.000 TL cezai şart uygulanır ve tespit edilen fiiller için açıkça belirtilmek suretiyle SHS’ye tebliğ edilir." hükmünün yer aldığı ve 7 hasta için kullanılan 7 stentin "use by "tarihinin işlem tarihinden önce olduğu tespit edildiğinden, sözleşme maddesinde zamanı geçmiş tıbbi malzeme ile ilgili cezai şarta açıkça yer verilmiş olması ve 7 hasta için kullanılan 7 stentin işlem tarihinden önce miadının dolduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlığın sözleşmeye bağlılık, ahde vefa ilkesi ve tarafları bağlayan sözleşme hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi ve sonuca göre bir karar verilmesi gerekir denilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş ve bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunan davacı vekilinin talebi yerinde görülmediğinden Dairemizin 08.06.2021 tarih ve 2020/9140 Esas ve 2021/6207 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların açıkça Ankara mahkemelerini yetkili olarak belirlediği ve davalının da usulüne uygun şekilde ve süresinde yapılmış yetki itirazının bulunması nedeniyle davanın yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na göre sözleşme ile belirlenen yetkili mahkemenin genel yetkili mahkemenin yetkisini kaldırmadığı, taraflarca İstanbul Mahkemelerinin yetkisine itirazda bulunulmamış olması ve daha önce verilen yetkisizlik kararının kesinleşmiş olduğundan davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki yetki sözleşmesine göre mahkemenin yetkili olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17. maddesi şu şekildedir.

“(1) Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.”

2. 6100 sayılı Kanunun “Yetki sözleşmesinin geçerlilik şartları” başlıklı 18. maddesi şu şekildedir.

“(1) Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri konular ile kesin yetki hâllerinde, yetki sözleşmesi yapılamaz.

(2) Yetki sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yazılı olarak yapılması, uyuşmazlığın kaynaklandığı hukuki ilişkinin belirli veya belirlenebilir olması ve yetkili kılınan mahkeme veya mahkemelerin gösterilmesi şarttır.”

3. 6100 sayılı Kanunun “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şu şekildedir.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”