muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5785, Karar No: 2020/9968, Tarih: 22.10.2020

Mağdur temyiz dilekçesinde, "... doğuştan sağır dilsizim, bu sebeple hödük demem mümkün değil deyip, dilekçe ekinde de buna dair sağlık kurulu raporu ibraz etmiş ise, bu kabul; akla, mantığa, ilme ve fenne aykırı olacağından artık vaka denetimi yapılabileceği düşüncesindeyiz.

Nitekim Dairemiz, bu düşüncelerden hareketle verdiği 24.05.2018 günlü, 2017/5297 esas ve 2018/8102 sayılı kararında, sanık müdafiinin müvekkili hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması gerektiğini temyiz nedeni yaptığı olayda, ilk derece mahkemesi ve istinaf ceza dairesinin 27.01.2015 günü, suçun işlendiği saat dilimi olarak kabul ettiği 18.30-21.00 saatleri arasının değil de gündüz sayılabilecek başka bir saatin suç saati olarak kabul edilip edilmemesini, yani suç saatine ilişkin sübut konusunu denetlemenin bir maddi vaka denetimi olacağını, temyiz denetiminde bunun yapılamayacağını, suçun işlendiği kabul edilen saatinTCK'nun6/1-e. maddesi uyarınca gece vakti olup olmadığı, buna bağlı olarak aynı Kanun'un 143. maddesinin somut olayda uygulanması gerekip gerekmediği, gerekiyorsa doğru uygulanıp uygulanmadığının denetlenmesinin ise, hukuksal denetim olduğunu, hukuksal denetimle sınırlı inceleme sonunda, somut olayda, suç saati alarak kabul saatin gece vakti olduğunu ve uygulamanın hukuka uygun olarak yapıldığını tespit ederek temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasına karar vermiştir.

İstinaf sonrası temyizde önemli olan diğer bir konuda, temyiz incelemesinin sebebe bağlı ve sebeple sınırlı olarak yapılmasıdır.

CMK'nın 298. maddesi uyarınca, temyiz istemi sebep içermiyorsa reddi gerekir.

Ancak, CMK'nın 289. maddesinin amir hükmü uyarınca temyiz dilekçesinde bu maddedeki sebeplere dayanılmasa da, temyiz incelemesi sebebi yapılan husus incelenirken 289. Maddede tadadi olarak sayılan hukuka kesin aykırılık hallerinin tespit edilmesi hâlinde hükmün (varsa diğer sebeplere ilaveten) bu sebeple(de) bozulması gerekir.

Dairemiz, 5271 sayılı CMK’nın 302/3. maddesi uyarınca, temyiz dilekçesi ve beyanında gösterilen sebep yerinde ise, diğer bir ifadeyle ileri sürülen hukuka aykırılığı varit kabul ettiği

./.

taktirde hükmü bu yönden bozmakta, varsa ileri sürülmeyen bütün diğer hukuka aykırılık hâllerini de kararında göstermektedir.

Burada son olarak açıklamak gerekirse;

Hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delilin hükme dayanak yapılması nedeniyle hüküm temyiz edilmiş veya başka bir sebepten temyiz edilmiş olmakla birlikte bu husus temyiz incelemesi sonucu tespit edilmiş ise, CMK'nın 289/1-i maddesi uyarınca hükmün bozulması gerekir. Burada kalan delillere göre, sübutun yeniden değerlendirilmesi gerektiği şeklinde bir bozma, mevzuatımıza uygun tam bir hukuksal denetimdir.

Ancak bunu yapmak yerine, kalan delillerin de mahkumiyete yeteceğini değerlendirip temyiz istemini esastan reddetmek ya da kalan delillere göre beraat kararı vermek gerekir diyerek hükmü bozmak ya da 303/1-a maddesine göre düzelterek onamak tam bir vaka denetimidir.

Somut olayda;

Ancak bunu yapmak yerine, kalan delillerin de mahkumiyete yeteceğini değerlendirip temyiz istemini esastan reddetmek ya da kalan delillere göre beraat kararı vermek gerekir diyerek hükmü bozmak ya da 303/1-a maddesine göre düzelterek onamak tam bir vaka denetimidir.

Somut olayda;

T.C. Anayasası'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/2, 232, 289/1-g. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının; sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve de Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için; mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği, dosyamızla ilgili olmayan Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.01.2019 tarih, 2018/379 esas ve 2019/4 karar sayılı hükmüne konu olan olaydan dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşme kararı verilmesine dair gerekçe yok hükmündedir.

Bu nedenle, CMK’nun 289/1-g maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık hali söz konusudur. Aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusunda gösterilmiş olmasa da kararın bu yönden bozulması gerekir.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6065, Karar No: 2011/6862, Tarih: 01.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6065 E.  ,  2011/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın yönetimindeki motosikletle seyir halinde bulunduğu sırada,direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun dışına çıkarak devrilmesi neticesinde,motosiklette bulunan mağdur ... ve sanığın yaralandığı,mağdurun şikayetçi olmadığı olayda,kazadan 45 dakika sonra yapılan alkol ölçümünde sanığın 0.33 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,dosya içerisinde bulunan Adli Tıp 5.İhtisas Kurulu'nun raporuna göre,aradaki zaman dilimi nazara alındığında sanığın olay anında 0.44 promil alkollü olduğunun kabulü gerekeceği,bu miktarın yasal sınırın altında kaldığı ve dosya kapsamına göre atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı,sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24092, Karar No: 2013/13043, Tarih: 15.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/24092 E.  ,  2013/13043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/155433

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2010

NUMARASI : 2009/131 (E) ve 2010/78 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.01.1998 tarihli, 1997/75 esas ve 1998/7 karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın, tekerleklerine ve direksiyonuna zincir takılmak suretiyle kilitlenerek sokağa park edilmiş olan motosikleti, kilitli zinciri kırarak çalınması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinin birinci cümlesinde tanımlanan “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ..... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, nitelendirmede yanılgıya düşülerek aynı Yasan'ın 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2) 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 15.05.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Katılan tarafından bina veya eklentisinde muhafaza altına alınmayan ya da sabit başka bir yere kilitlenmeyen, evinin önündeki sokağa park edilip yalnızca direksiyonu kilitlenen motosikletin çalındığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğundan, ilk derece/yerel mahkemesince bu şekilde uygulama yapılması yasaya uygun olduğundan, hükmün onanması yerine, sanığın eyleminin 142/1-b maddesine uyduğu nedeniyle hırsızlık suçundan kurulan ilk derece/yerel mahkeme kararının bozulmasına karar veren çoğunluk görüşüne, katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2012/5635, Karar No: 2013/5702, Tarih: 23.10.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/5635 E.  ,  2013/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Özel Sağlık Hiz. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 24. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.03.2012 gün ve 211-118 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik işlerini konu alan hizmet sözleşmesinden kaynaklandığından, temyiz itirazlarını inceleme görevi Dairemize ait olmayıp Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8754, Karar No: 2016/804, Tarih: 25.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8754 E.  ,  2016/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde marketten toplam 30,00 TL yiyecek ve içecek çalan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanık ... yönünden T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Sanık ... yönünden T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11911, Karar No: 2021/8958, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11911 E.  ,  2021/8958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın savunmalarında, katılanın hakaret etmesi üzerine hakaret ettiğini savunması ve tanık beyanlarıyla desteklenmesi karşısında, hakaret suçu yönünden TCK'nın 129. maddesinde düzenlenmiş olan tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekliliği,

2- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması” şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1383, Karar No: 2020/6032, Tarih: 22.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1383 E.  ,  2020/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; dava dışı ... adına kayıtlı araçla sürücü v ’un 2/8/2011 tarihinde .../...- ... Kasabası yolunda karışmış olduğu trafik kazasında birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına sebebiyet verdiğini, kaza tarihinde dava konusu minibüsün geçerli zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmadığından bahisle fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 125.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davacı ... için 62.500,00 TL, davacı ... için 62.500,00 TL olmak üzere toplam 125.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, Daire'nin 2014/149 Esas 2016/6294 Karar sayılı ilamı ile “...Somut olayın incelenmesine göre, kazanın ... ... İlçesi ile ... Kasabası arasında yapılan il içi taşıma esnasında meydana geldiği hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Davaya konu kaza, Hazine Müsteşarlığı'nın

01.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden sonra, 02.08.2011 tarihinde gerçekleşmiş olup, bu tarihte il içi taşımalarda “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti bulunmamaktadır. O halde, kaza tarihi itibariyle Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti bulunmayan araçtan dolayı davalı ...'nın sorumluluğunun doğmayacağı gözetilerek, davalı ... aleyhine açılan davanın reddi yönünde hüküm kurmak gerekirken, yazılı olduğu üzere hatalı gerekçe ile kabul kararı verilmiş olması doğru değildir.” şeklindeki gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26706, Karar No: 2013/16398, Tarih: 10.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/26706 E.  ,  2013/16398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Üsküdar 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın hırsızlık suçunun saat 23.00-05.00 arasında gerçekleştiğini belirttiği, sanığın ise suçlamayı kabul etmediği ve suç tarihinde güneşin saat 05.27'de doğduğunun anlaşılması karşısında; suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğini gösteren kanıtların da neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde 5237 sayılı TCY.nın 143. maddesine göre sanığa verilen cezanın artırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13691, Karar No: 2011/2100, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13691 E.  ,  2011/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.07.2005 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.02.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av....geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 10.10.2001 günlü biçimine uygun düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılardan .... sözleşmenin geçerli olduğunu bildirmiş, davalı arsa sahibi ... yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, açılan davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ... mirasçıları savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri ... ve ... mirasçıları temyiz etmiştir.

Hüküm, davalılar vekili Av..... tarafından 15.06.2010 tarihinde temyiz edilmiştir. Vekilin istifası ise temyiz tarihinden sonra 16.06.2010 tarihini taşımaktadır. Hüküm istifadan önce temyiz edildiğinden, sonradan yapılan istifanın temyize bir etkisi yoktur. Bu nedenle, mahkemenin 15.09.2010 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararı yerinde olmadığından, bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz eden tarafların temyiz istemlerine incelenmesi gerekmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davalı arsa sahipleri ile dava dışı ...Ltd.Şti. arasında 26942 ada 6 sayılı parsel üzerinde inşaat yapılmak üzere arsa payı karşılığı sözleşme düzenlendiği, bu sözleşmenin .... tarafından 13.05.1998 tarihinde davalı ... A.Ş.’ye devredildiği görülmektedir. Sözleşmelere göre, 26942 ada 6 sayılı parsel üzerine yapılacak yapıdaki çekişme konusu 1 numaralı dükkan, davalı ... A.Ş.’ye bırakılmıştır. 17.09.1998 tarihinde davalı arsa sahiplerinin aslında yükleniciye bırakılan bu yeri davalı ... A.Ş.’ye satış vaadinde bulunduğu, bu satış vaadi sözleşmesi esas alınmak suretiyle davalı şirketin, davacıya 10.10.2001 tarihinde aynı bağımsız bölümü satmayı vaat ettiği anlaşılmaktadır. Davalılar ise, 12.12.1996 ve 13.05.1998 tarihli arsa payı karşılığı sözleşmeye dayanmakta, satış vaadinin bu sözleşmenin yürütülmesi amacıyla yapıldığını savunmaktadır.

Gerçekten de, gerek 12.12.1996 ve gerekse 13.05.1998 tarihli sözleşmelerle esasen paylaşmada yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 1 numaralı bağımsız bölümün, 17.09.1998 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle davalı arsa sahipleri tarafından yüklenici şirkete satış vaadinde bulunması hem dosya kapsamına, hem de olayların akışına uygun düşmez. Zira, aslında sözleşmeyle yüklenici şirkete bırakılan bir bağımsız bölümü, yüklenici şirketin ayrıca satış vaadi sözleşmesiyle kazanması basiretli bir tacirden beklenilecek bir davranış değildir.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu kabul edilerek, davalı arsa sahipleri Borçlar Kanununun 167.maddesi uyarınca yükleniciye karşı haiz olduğu def’ileri yükleniciden temellük eden davacıya karşı da ileri sürebileceğinden, yüklenicinin dolayısıyla ondan temellük eden davacının tescile hak kazanıp kazanmadığını keşif suretiyle bilirkişilere inceletmek, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurmak olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak ve yanlar arasındaki ilişkiye dosya kapsamına uygun düşmeyen mahiyet tanınarak istemin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 22.02.211 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.