muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3161, Karar No: 2021/5096, Tarih: 15.06.2021

Dava, tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bilindiği üzere 6100 sayılı HMK'nin 125/2 madesinde “Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve kaldığı yerden itibaren devam eder.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı ...Ş davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmaza malik iken 25.04.2018 tarihinde taşınmazı dava dışı ... ...’e devretmiştir. Taşınmaz, dava açıldıktan sonra dava dışı üçüncü kişiye devredildiğinden, devralan dava dışı üçüncü kişinin HMK'nin 125/2. maddesi gereğince davayı açan (önceki malik) davacı yerine geçtiğinin ve aktif dava ehliyeti bulunduğunun kabulü ile re’sen bu durumun yeni devralan malike ihbar edilmesi ve davayı takip edip etmemesine göre bir karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1. bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 3.050,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 14,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9043, Karar No: 2016/1329, Tarih: 04.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9043 E.  ,  2016/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 8. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Eylemin gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiği gözetilmeden, hırsızlık suçu nedeniyle yapılan uygulamada TCK'nın 143. uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, konut dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle, yapılan uygulamada da aynı Yasa'nın 116/4. maddesinin hüküm tarihinden sonra 24/11/2015 günü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 gün, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı, belli haklardan yoksun bırakmaya ilişkin TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre; sanık ..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7143, Karar No: 2023/4804, Tarih: 05.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/7143 E.  ,  2023/4804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Yetkili savcılığın belirlenmesi kararı

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine ilişkin Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 tarihli ve 2022/15 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 161 ... maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 21.01.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.07.2022 tarihli ve 2022/6106 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100206 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100206 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2021 tarihli yetkisizlik kararını müteakip, mağdurların yerleşim yeri adreslerinin İstanbul ili olduğu şeklindeki gerekçe ile Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/12/2021 tarihli yetkisizlik kararını takiben, mercii Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesince Konya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine karar verilmiş ise de, 7331 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12. maddesine eklenen "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemeleri de yetkilidir." şeklindeki düzenleme uyarınca mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığının da soruşturmada yetkili olduğu, ancak müşteki ...'in yerleşim yeri adresinin İstanbul ili Ümraniye İlçesi, müşteki ...'nin yerleşim yeri adresinin İstanbul ili Gaziosmanpaşa İlçesi içerisinde olduğu ve her iki yerleşim yeri adresinde müstakil Cumhuriyet Başsavcılığı teşkilatının bulunduğu, diğer yandan soruşturmanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülmesini gerektirecek bir gerekçenin mercii Mahkeme kararında belirtilmemiş olduğu nazara alındığında, yazılı şekilde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olduğuna karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri ” başlıklı 161 ... maddesinin yedinci fıkrası;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri ” başlıklı 161 ... maddesinin yedinci fıkrası;

“(7) (Ek: 31/3/2011-6217/21 md.) Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 14.07.2021 tarihli ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 12 nci maddesine eklenen 6 ncı fıkrasında; "bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemeleri de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; soruşturma dosyasına konu olayda şikâyetçilerden ...'in yerleşim yerinin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, şikâyetçilerden ...'nin yerleşim yerinin de Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla; belirtilen yetkili yerler gözetilmeden, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararında bahsi geçen taraflar arasındaki Konya Cumhuriyet Başsavcılığında mevcut derdest dosya durumu tartışılmadan ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine ilişkin herhangi bir gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 tarihli ve 2022/15 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14559, Karar No: 2012/7330, Tarih: 08.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14559 E.  ,  2012/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/06/2010 tarih ve 2010/321-2010/425 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 03.05.2004 tarihli genel kurul toplantısında sermaye artırımına ilişkin olarak alınan kararlar ile müvekkilinin şirkette sahip olduğu hisse oranının azaltıldığını, şirketin hakim hissedarlarının kendi çıkarlarına hareketle sermaye artırımı kararı aldıklarını, zira davalı şirketin mali durumunun sermaye artışını gerekli kılmadığını, ayrıca sermaye artırımı kararı alınabilmesi için anasözleşmede öngörülen toplantı ve karar nisabının sağlanmadığını, mevcut yönetim kurulunun ibrasına ilişkin kararın da geçersiz olduğunu, şirket hissedarı olmayan Fehmi Ayverdi'nin yönetim kurulu üyeliğine seçilme kararının da usulsüz bulunduğunu ileri sürerek, 03.05.2004 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan kararların butlanının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin olağanüstü genel kurulunda alınan kararların butlanını gerektiren bir durumun söz konusu olmadığını, bu durumda davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 15.10.1974 tarihinde yayınlanan anasözleşmesinde, umumi heyet toplantıları ve bu toplantılardaki nisabın TTK hükümlerine tabi olduğunun düzenlendiği, iptali istenen genel kurulun ortakların %62'sinin katılımı ile toplandığı, oysa anasözleşmenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan TTK'nun 388. maddesi uyarınca genel kurul toplantısında şirket sermayesinin en az ¾'üne sahip pay sahiplerinin bulunmasının şart olduğu, toplantı nisabı sağlanmadan alınan kararların butlanla sakat bulundukları ve 3 aylık süreye bağlı olmaksızın dava açılabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilince verilen temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nun 434 ncü maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 79,50 TL temyiz başvuru ile 21,15 TL temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12454, Karar No: 2019/18958, Tarih: 24.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/12454 E.  ,  2019/18958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

06.01.2014 tarihli, yakalama tutanağı içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun lcd televizyonu çaldığı yeri samimi olarak itiraf ederek yer gösterme işleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10869, Karar No: 2025/606, Tarih: 14.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10869 E.  ,  2025/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3162 E., 2024/1756 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/415 E., 2022/378 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı yanında 16.09.1996 tarihinden 04.09.2017 tarihine kadar kapıcı olarak çalıştığını, 01.06.2015 tarihine kadar sigortasının yaptırılmadığını, 01.06.2015 tarih ile birlite ise tam zamanlı olarak çalışmasına rağmen günde 4 saat üzerinden ve ayda 15 güne denk gelecek şekilde sigortalı hizmetlerinin bildirildiğini belirterek müvekkilinin 16.09.1996-05.09.2017 tarihleri arasındaki sigortalı sürelerinin asgari ücret hadleri üzerinden tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının başka yerlerden de sigortalı olduğunu, binanın 9 dairesi olduğunu, tam zamanlı çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

''Davanın Kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 16.09.1996-28.02.2013 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süreler hariç ayda 15 gün üzerinden asgari ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, ...'' dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde belirlediği hususları doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesinde belirttiği hususları ile eksik incelemeye göre karar verildiğini ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ... Apt. Yönetimi Temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık konusu; hizmet tespitine ilişkindir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesinde belirttiği hususları ile eksik incelemeye göre karar verildiğini ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ... Apt. Yönetimi Temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık konusu; hizmet tespitine ilişkindir.

1-Dava, 506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde Mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların Mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır. Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir.İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

2- Tüm bu hususlar ışığında incelenen dosyada; kabul, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır. 17.08.2015 tarihli SGK denetmen raporunda, ihbar üzerine yapılan Kurum denetiminde davacının 1998 yılından bu yana sigortasız olarak çalıştığını beyan etmesine karşılık çelişki giderilmeden İlk Derece Mahkemesinin kararında hizmet süresinin; 16.09.1996-28.02.2013 tarihleri arasında olduğunun belirtilmesi hatalı olduğu gibi, davacının kapıcılık hizmeti olarak hangi işleri yaptığı açıkça belirlenmeli, davacının haftada kaç gün davalının işyerine geldiği kesin olarak belirlenmeli, kısmi çalışma olgusu, çalışma gün ve saatleri üzerinde durulmalı ve tüm çalışmaların konusu ile süresi tereddütsüz bir şekilde ortaya koyularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hatalı değerlendirilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3-Peşin yatırılan temyiz harcının ilgililere istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8496, Karar No: 2014/22835, Tarih: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8496 E.  ,  2014/22835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2010/249-2014/27

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Sulama kanalı yapılarak el atılan dava konusu taşınmazların kanal yapılmadan önce kuru ya da sulu tarım arazisi olup, olmadıkları, sulu iseler hangi su kaynağından ne şekilde sulandıkları araştırılarak, kuru tarım arazisi olduklarının tespiti halinde kuruda yetişen tarım ürünlerine göre bedelleri tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu .. ada,... parsel yönünden taşınmazın 80.748,00 m2 lik bölümü ile, .. ada, .. parselin tamamı hakkında yapılan kamulaştırma işlemlerinin davacılardan F.. A..’e usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, bu itibarla adı geçen davacının payı bakımından kamulaştırma işlemleri kesinleşmiş olduğundan, kamulaştırılan bu bölümlerdeki davacı F.. A.. payı hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olmadığından hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.