muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15010, Karar No: 2017/11954, Tarih: 31.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/15010 E.  ,  2017/11954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Maddi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İncelenmesi gerekli görülen ... 9. Aile Mahkemesinin 2015/263 esas sayılı dosyasının onaylı örneği getirtilerek, işbu dosyanın içine eklenerek gönderilmesi,

2-Temyiz dilekçesinin davalı erkek vekiline tebliğine dair mazbata dosya kapsamında bulunmamaktadır. Buna göre, temyiz dilekçesi davalı erkek vekiline tebliğ edilmiş ise, mazbatanın dosyaya eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise, temyiz dilekçesinin davalı erkek vekiline tebliğinin sağlanması, katılma yoluyla temyiz süresi de beklenerek gönderilmesi,

3-Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/344, Karar No: 2012/8354, Tarih: 15.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/344 E.  ,  2012/8354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Sanığın mağduru silahla bir kez batına nafiz olacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, kemik kırığına, organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak ve yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı olayda, ateşli silah yarasının mağdurda hemotoraksa, 10 torakal açık parçalı vertebra korpus kırığına, omurilik hasarına, dalağın alınmasına ve felce neden olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, hapis cezasının üst sınıra yakın düzeyde tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağduru öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş,

incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin yasal savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 15/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18619, Karar No: 2014/21918, Tarih: 22.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18619 E.  ,  2014/21918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/299-2013/409

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14.04.2014 tarih, 8109/10807 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde borçlular icra mahkemesine başvurarak, sair itirazları ile birlikte Aksaray İcra Dairesinin yetkisine itiraz etmişler, mahkemece yetki itirazının kabulü ile Büyükçekmece İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğuna karar verilmiştir.

Somut olayda, icra takibi Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nde başlatılmış, borçlunun icra mahkemesine verdiği 16.9.2013 havale tarihli itiraz dilekçesinin sonuç kısmında İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğu açıkça belirtilmiş olmasına rağmen, talep konusu kısmında ve vakıalar kısmının birinci maddesinde Büyükçekmece Adliyesinin yetkili olduğuna ilişkin ilaveler yapıldığı görülmüştür. Mahkemece yetki itirazının kabulü ile Büyükçekmece İcra Müdürlüğünün yetkili olduğuna karar verilmiş ise de, ne zaman yapıldığı belli olmayan ve netice-i talebe aykırı bulunan ilaveler nazara alınarak hüküm kurulması yerinde değildir.

Öte yandan, HMK.nun 19/2. maddesi uyarınca birden fazla yetkili icra dairesi varsa, borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Buna göre, itiraz dilekçesinde yapılan ilavelerin geçerli olduğu kabul edilse bile, İstanbul ve Büyükçekmece İcra Daireleri olmak üzere birden fazla yetkili yer gösterilmiş olması nedeniyle geçerli bir yetki itirazından da söz edilemez.

O halde mahkemece, yetki itirazının reddi ile borçluların sair itirazlarının incelenmesi yerine yetki itirazının kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla, alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 14.4.2014 tarih ve 2014/8109 E. – 10807 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4516, Karar No: 2019/3174, Tarih: 21.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/4516 E.  ,  2019/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece istinaf kararı ve davalı erkeğin temyiz dilekçesi, davacı kadına "Mernis adresi olduğı tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle" tebliğe çıkarılmış, muhatabın adreste bulunamaması bahisle evrak Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan istinaf kararı ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davacının bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması gerekmekte olduğundan, bu haliyle davacıya yapılan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli karar ve davalı erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davacı kadına tebliğinin sağlanarak onun yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.03.2019 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6496, Karar No: 2015/12393, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6496 E.  ,  2015/12393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/788-2014/1357

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılardan B.. K.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan B.. K.. vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılardan B.. K.. vd. vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1) Bozmadan sonra ilk hüküm ortadan kalktığından terkin hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi

2) Bozmadan sonra tespit edilen fark bedele yasal faiz işletilmesine karar verilmiş ise de ilk kararda tespit edilen 16.464,00 TL bedele 06.11.2010 tarihinden ilk karar tarihi olan 29.08.2013 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgılarının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Dava konusu taşınmazın terkinine ilişkin 3. bendindeki cümlenin tamamen hükümden çıkarılmasına yerine ( Sinop İli, .... İlçesi, .... Köyü, .... parsel sayılı taşınmazın Kadastro Kanunun 16/C maddesi gereğince tapudan terkin edilmesine ) cümlesinin yazılmasına,

b) Faize ilişkin 5. bendindeki (uyarınca;) kelimesinden sonra (fark kamulaştırma) kelimelerinden önce gelmek üzere, (bozmadan önceki ilk kararda tespit edilen 16.464,00 TL'sına, 03.11.2010 tarihinden ilk karar tarihi olan 29.08.2013 tarihine,) kelimeleri ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan B.. K.. vd'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23860, Karar No: 2015/17969, Tarih: 01.07.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23860 E.  ,  2015/17969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nm 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz talepleri bakımından yapılan incelemede;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi,

2- Doğrudan hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi esnasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4 maddesi yerine 52/2 maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralıklarının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması, sanığa hükmolunan adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında uygulama maddesinin TCK.52/4 olarak değiştirilmesi ve "5 eşit" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22164, Karar No: 2014/6067, Tarih: 17.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22164 E.  ,  2014/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 21/05/2013

Numarası : 2011/989-2013/413

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde depo sorumlusu olarak çalıştığını, iş akdinin işinin başında uyukladığının tespit edilmesi üzerine haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tek olarak çalıştığı depoda görevinin başında uyuduğunun kamera kayıtları ile tespit edildiğini ve davacının da bunu kabul ettiğini bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini , tüm haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin ise depo giriş ve çıkış kontrol görevlisi olan davacının çalıştığı depoda kendi bilgisayarı başında uyumasının iş güvenliği açısından nasıl bir risk oluşturduğu hakkında delil ibraz etmediği; yani davacının uyuması nedeniyle iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğünün dolayısıyla da iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin kanıtlanamadığı ve davacının kıdem ile ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının, 16.12.2011 tarihinde saat 09.20 de görevi başında uyuduğunun tespiti üzerine davacının iş akdi işi savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürdüğü gerekçesiyle 4857 Sayılı İş Kanununun 25/2-ı maddesi gereği feshedilmiştir. Ancak, işyerindeki çalışma şartları ve deponun konumu itibariyle emniyet ve güvenlik tertibatını sağlayan depo sorumlusu davacı dışında bekçilik görevi yapan başka elemanın olup olmadığı hususunda dosyadaki belge ve bilgilerden açık bir sonuca ulaşılamamıştır. Mahkemece bu yönde yapılacak bir araştırma sonucunda, güvenlik görevini ifa eden, depo bekçiliğini üstlenen başka bir sorumlu var olup olmadığı belirlenmeli; var ise, uyuduğu için, haklı fesih gerekçesiyle davaya konu olan davranışı nedeniyle, davacının öncelikle UYARILMASI gerektiği, depo sorumluluğu yanında bekçilik görevi de varsa, ancak bu durumdaki özen eksikliği nedeniyle uyuyarak ortaya koyduğu davranışın haklı fesih gerekçesi yapılabileceği gözönünde tutularak, uyarı işlemi yapılıp yapılmadığı hususuna açıklık getirildikten sonra, çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

3-Yargılama aşamasında davalı tarafça davalının ücret alacağının ve bir kısım izin ücretinin ödendiği ileri sürülerek banka hesap hareketlerini gösterir ekstrenin bankadan getirtilmesi istenmesine rağmen, mahkemece gereği yapılmadan bu konudaki taleplerin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Davalının temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu hesap hareketlerinin incelenmesinde davacının ücret alacağının ve 23 günlük izin ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca eksik araştırma sonucu mükerrer ödemeye sebebiyet verecek şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14849, Karar No: 2015/11727, Tarih: 05.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14849 E.  ,  2015/11727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gürpınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/107-2014/187

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası poliçesi düzenlenmeyen araçta yolcu olarak gitmekte iken gerçekleşen kazada vefat ettiğini ileri sürerek 125.00,000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin yolcu olarak bulunduğu aracın Taşıma Kanunu ve bu kanuna uygun olarak çıkan yönetmelikler uyarınca taşımacılık yapmadığını, il içi taşıma yapan aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; müteveffanın Van İlinden Başkale İlçesine gitmekte iken kazanın meydana geldiği, il içi taşımalarda yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Daire'nin 2012/8766 Esas-2013/13563 Karar sayılı ve 08.10.2013 tarihli ilamı ile davacıların desteğinin Van ilinden Hakkari iline şehirlerarası yolculuğu sırasında kazanın meydana geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kabulü ile 125.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile miras hisseleri oranında davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

../...

-2-

2015/14849

2015/11727

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8.513,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15933, Karar No: 2016/9527, Tarih: 09.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15933 E.  ,  2016/9527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1-Davalı ...'nin adresinin ... olarak ... Ticaret Sicili Müdürlüğünce bildirilmesine rağmen Gerekçeli Kararın bu adresten farklı bir adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi doğru olmamıştır. Adı geçen şirketin güncel adresinin ve durumunun yeniden ilgili ticaret sicili müdürlüğünden sorularak faal olması durumunda güncel adresine gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin temyiz dilekçelerinin tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; tasfiye halinde ise tasfiye memurlarına gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin adrese tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; terkin edilmiş ise adı geçen şirketin ihyasının sağlanması ve tasfiye memurunun atanarak bunun ticaret siciline tescilinin sağlanması için davacı vekiline uygun süre verilerek Gerekçeli Kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin adı geçen davalı şirkete atanacak tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten

2- Davacı ... adına hükmün tebellüğ eden Av. ...'un vekaletnamesi veya yetki belgesine rastlanmadığından bu eksiklik giderildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1666, Karar No: 2024/3556, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1666 E.  ,  2024/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/87 Esas, 2024/136 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Siirt Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.12.2023 Tarihli ve 2023/949 Esas, 2023/1083 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Camikebir Mahallesi Erenlik Sokak No:28 İç Kapı No:1 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.01.2024 Tarihli ve 2024/87 Esas, 2024/136 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kooperatif Mahallesi Mahmut Çalapkulu Caddesi No:27/9 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Siirt Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Siirt Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.