muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5834, Karar No: 2016/288, Tarih: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5834 E.  ,  2016/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Beldesi 5716 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin 2014 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda asgari ve azami verimi, toptan şatış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek kamulaştırma bedelinin hesaplanması gerekirken, 2013 yılı verileri ile hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

Bu itibarla; bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin 2014 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda asgari ve azami verimi, toptan şatış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek kamulaştırma bedelinin hesaplanması gerekirken, 2013 yılı verileri ile hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy, çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetlerinin ve yine bölgede bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi sosyal imkanlardan yararlanma ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu husus dikkate alınmadan eksik bedel tespiti,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut şerhlerle birlikte tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

4-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar, tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6676, Karar No: 2010/6417, Tarih: 24.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6676 E.  ,  2010/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 24.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11885, Karar No: 2006/15235, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11885 E.  ,  2006/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 103 ada 9 parsel sayılı 716,98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... Kızılboğa ve ... ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yer yer mezarların bulunduğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği, çevresindeki ... alanları ile bütünlük içinde olduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında yeşile ... alan içinde gözükmekle birlikte, eğiminin düşük oluşu, üzerinde orman ağaçlarını temsil eden işaretlerin bulunmadığı, ... fotoğrafları ve amenajman planında ... arazisi olarak gözüktüğü, bu sebeplerle orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Diğer taraftan dosya arasında yer alan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, üzerinde çok sayıda meşe, dişbudak ve dardağan ağaçları bulunduğu, orman arazisi niteliğinde bulunduğu ifade edilmiştir. Hal böyle iken, orman bilirkişi raporu kendi içinde ve ... bilirkişi raporu ile çelişik olup, mahkemece değinilen çelişkiler üzerinde durulup yöntemince giderilmemiş, böylelikle çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda, karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ... mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile

birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2153, Karar No: 2020/7372, Tarih: 09.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/2153 E.  ,  2020/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 22/11/2012 tarihli savunmasında, olay günü saat 05.00 sıralarında müştekiye ait iş yerine girdiğini beyan ettiği, suç tarihi itibarıyla bu saat diliminin gece vakti olduğu ve eylemin zamanaşımına uğramadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 09.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24783, Karar No: 2014/7721, Tarih: 21.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/24783 E.  ,  2014/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/268788

MAHKEMESİ : Çivril Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2008

NUMARASI : 2008/88 (E) ve 2008/327 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1- Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü süreçte, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında, özelleştirme uygulamaları neticesi elektrik dağıtım ve satışının katılan Menderes Elektrik Dağıtım A.Ş.ne hangi tarihte devredildiği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Olay tarihinde katılan kurum görevlilerince borcundan dolayı kesme işlemi yapılmak üzere sanığın ikametine gidildiğinde, sayacın tansiyon köprüsünün düşürülmesi suretiyle kaçak elektrik kullanıldığı ve mühür bozma suçunun işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, yapılan incelemede dosya içerisinde mühürleme tutanağının bulunmadığı anlaşılmakla, suçun yasal unsurlarının tespiti amacıyla sayacın mühürlendiğine dair tutanağının olup olmadığı araştırılıp, var olması halinde aslı ya da onaylı örneği dosyaya getirtilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Seçenekli cezadan tercih edilen hapis cezasının TCK'nun 50/2. maddesi hükmü gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c)Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunurken karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi hükümlerine göre, tarifenin 2. kısım 2. bölümünde belirlenen maktu vekalet ücreti yerine, yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

b)Seçenekli cezadan tercih edilen hapis cezasının TCK'nun 50/2. maddesi hükmü gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c)Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunurken karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi hükümlerine göre, tarifenin 2. kısım 2. bölümünde belirlenen maktu vekalet ücreti yerine, yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3120, Karar No: 2017/3727, Tarih: 18.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/3120 E.  ,  2017/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli ...hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Giresun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/02/2013 tarihli ve 2012/7156 soruşturma, 2013/644 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 13/03/2013 tarihli ve 2013/366 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2012 tarihli ve 2012/193 id.işl. sayılı Hakimler Ve Savcılar Yüksek Kurulunun 13/06/2012 tarihli ve 1547 numaralı kararnamesi ile Giresun Adliyesine yeni atanan Hakim ve yeni kurulan mahkemeler için Hakim odası, mahkeme salonu ve kalem odasına ihtiyaç duyulduğundan, 2. kattaki seçim müdürü ve kaleminin Yüksek Seçim Kurulunun uygun görüşü de alınarak 4. kattaki Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün boşaltacağı odalara Hakimler görevlerine başlamadan önce taşınmalarına dair yazılarına istinaden, Giresun Merkez İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı tarafından 03/08/2012 tarihinde Yüksek Seçim Kurulu Başkanlığına yazılan görüş yazısının sonucu beklenilmeden, şüpheli idari işler müdürü ... tarafından 07/08/2012 tarihinde odanın zorla boşaltılması ve sonucunda 9 adet seçim mührünün kaybolması şeklinde gelişen olayda, toplanan delillerin kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/05/2017 tarih ve 94660652-105-52-14063-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 30/7. maddesi ve Yüksek Seçim Kurulu Başkanlığı'nın 20/08/2013 tarih ve 336 sayılı kararı doğrultusunda il seçmen kütük büroları ve il seçim kurulları için yer belirleme görevinin Cumhuriyet Başsavcıları ile mülki amirlere ait olup bahse konu eylem ve işlemlerin de bu yetki çerçevesinde yapıldığı, odanın boşaltılması esnasında görüntü kaydı alınıp sonucunun tutanağa bağlandığı, seçim müdürü hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dava açıldığı ve 9 adet mührün işlemler esnasında kaybolmasının da sonradan ileri sürülen bir iddiadan ibaret olarak kaldığı anlaşıldığından Ordu Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13/03/2013 tarihli ve 2013/366 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19595, Karar No: 2014/9197, Tarih: 08.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19595 E.  ,  2014/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

22/01/2009 tarihli gerekçeli kararın sanığın yokluğunda verilmesinden sonra, kararın, sanığın sorguda bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden ilanen tebligat yapıldığı, bu şekilde bütün yollar tüketilmeden yapılan ilan yoluyla tebliğ işleminin usulsüz olduğu, daha sonra başka suçtan cezaevinde hükümlü olan sanığın 28/12/2011 tarihinde kararı öğrendikten sonra sanığa yeniden tebligat yapılmış ise de, sonradan yapılan bu tebligatın sanığa yeni bir hak kazandırmasının mümkün olmadığı dikkate alınarak ve sanığın 28/12/2011 tarihinde öğrendiği karara karşı 27/01/2012 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 22/01/2009 tarihli kararı 28/12/2011 tarihinde öğrendiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 27/01/2012 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.