muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9950, Karar No: 2023/1619, Tarih: 21.02.2023

"I) Katılan kurum vekilinin sanık Sevim ... hakkında kurulan beraat hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ... ve katılan kurum vekilinin mahkûmiyet hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

1.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22. maddesinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 6455 sayılı Yasanın 3/18. maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm tesisi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli 2020/264 Esas, 2020/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 6.000 TL adlî para cezası ve 20,00 TL gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, numune alınan eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın temyiz sebepleri;

1.Kurum zararını karşılamasına rağmen indirim uygulanmaması, ceza almayacağı söylenmesine rağmen ceza verilmesine,

2.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,

İlişkindir.

B.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri;

1.Sanığa pek hafiflik indirimi ve takdiri indirim uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olması,

2.Suça konu numune eşya için müsadere kararı verilmiş ise de diğer eşya için müsadere kararı verilmemesi,

A.Sanığın temyiz sebepleri;

1.Kurum zararını karşılamasına rağmen indirim uygulanmaması, ceza almayacağı söylenmesine rağmen ceza verilmesine,

2.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,

İlişkindir.

B.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri;

1.Sanığa pek hafiflik indirimi ve takdiri indirim uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olması,

2.Suça konu numune eşya için müsadere kararı verilmiş ise de diğer eşya için müsadere kararı verilmemesi,

3.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'e ait " Özeller" isimli işyerinde kaçak sigara satışı yapıldığı ihbarı üzerine söz konusu markete gidildiğinde markette, sanığın eşi olan, beraat hükmü onanan Sevim ...'in bulunduğu görülerek sorulduğunda, Sevim ...'in sigara satışı ile ilgili olarak herhangi bir bilgisinin olmadığını, ayrıca karton halinde sigaraları eşinin dolabın üstüne koyduğunu söyleyerek dolap üstünde bulunan toplam 27 karton bandrolsüz ve kaçak sigaraları kendi rızası ile kolluk görevlilerine teslim etmiştir.

2.Sanık savunmasında atılı kaçakçılık suçunu inkar etmiş, ticari amacının bulunmadığını içmek ve hediye amaçlı aldığını belirtmiştir.

3.17.03.2015 tarihli bilirkişi raporu ile ele geçen sigaraların kaçak ve bandrolsüz olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 116 -119 ıncı maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, dava konusu kaçak eşya hakkında mahkemece verilmiş bir arama kararı olmaksızın olay tutanağına göre sanık ...'e ait markette kaçak sigara satışı yaptığı ihbarı üzerine söz konusu markete gidildiğinde markette sanığın eşi Sevim ...'in bulunduğu görülerek sorulduğunda, Sevim ...'in sigara satışı ile ilgili olarak herhangi bir bilgisinin olmadığını, ayrıca sigaraları eşinin dolabın üstüne koyduğunu söyleyerek dolap üstünde bulunan toplam 27 karton bandrolsüz ve kaçak sigaraları kendi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği belirtilmiş ise de sanığın tüm aşamalarda sigaraları içmek için aldığını savunması, ele geçen sigaraların gözle görünür şekilde ve satışa hazır olarak ele geçirilmemesi karşısında; sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı, buna göre yapılan aramanın usûl ve Kanun'a aykırı olduğu ve ele geçen deliller de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, aynı Kanun'un 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci

maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının, yirmiüçüncü fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, sanığın tekerrüre esas alınan adlî sicil kaydının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığa soruşturma aşamasında ihtar yapılmadığı da gözetilerek eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katını ödemesi halinde "1/2" oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Suça konu kaçak eşyanın tamamının müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden numune alınan sigaraların müsaderesine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli 2020/264 Esas, 2020/504 sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan Kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27968, Karar No: 2016/449, Tarih: 14.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/27968 E.  ,  2016/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/348782

MAHKEMESİ : Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2011

NUMARASI : 2011/76 (E) ve 2011/230 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kardeş olan sanıkların, tanık T.. S..'nun işyerine gidip kendisinin akrabaları olan ve babalarını öldürmekten adli sicil kaydı bulunan katılanın “... bir daha işyerine gelmemesini, bir daha işyerinde gördüklerinde Ü..'i öldüreceklerini, iş yerini kan gölüne çevireceklerini, dışarıda sokakta gördüklerinde sokakta öldüreceklerini“ söyleme eylemlerinde sanık Z.. Ö..'ün tehdit ederken, diğer sanık Y.. Ö..'ün bir şey söylememesi, tarafların birbirlerini tanımaları ve sanıkların savunmalarında, Y.. Ö..'ün konuşmalara hiç karışmadığını ifade etmeleri karşısında; tanık T.. S..'na her iki sanığın tehdit eylemine sözle katılıp katılmadığı sorularak sonucuna göre, suçu birlikte işleme nedeniyle TCK'nın 106/2-c ya da sanık Z.. Ö..'ün aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca mahkumiyetine, diğer sanık Y.. Ö..'ün ise beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; katılanın, sanıkların babalarını öldürdüğünün dosya kapsamından anlaşılması karşısında, TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar Z.. Ö.. ile Y.. Ö..'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9193, Karar No: 2025/4393, Tarih: 11.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/9193 E.  ,  2025/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/712 E., 2022/1565 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuğun suça iştirak ettiğine dair delil bulunmadığına ve teşdit nedeninin var olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suçun tehdit altında işlendiğine, değer azlığına ve suça sürüklenen çocuğun farik ve mümeyyiz olmadığına ilişkin olduğu, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında yakın tarihlerde çelişkili sağlık raporlarının bulunduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında dosya arasına alınmış bulunan belgelerin tetkiki neticesinde, her ne kadar Samsun Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 18.03.2019 tarihli farik mümeyyizlik raporuna istinaden yargılama yapılarak mahkûmiyet kararı verilmiş ise de suça sürüklenen çocuğun 03.05.2019 tarihinde işlediği kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından yapılan yargılamada Ondokuzmayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalının 22.08.2019 tarihli ve 2019/1763 sayılı raporunda SSÇ ...'in normal zeka düzeyinde olduğu, şahsın işlediği iddia olunan kasten yaralama suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince geliştiği fakat mevcut olan dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu nedeniyle bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin belirtildiği, yine suça sürüklenen çocuğun 15.03.2019 tarihinde işlediği konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan yapılan yargılamada; suça sürüklenen çocuk ... hakkında Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 03.02.2022 tarihli sağlık kurulu raporu gerekçe gösterilerek suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı eylemin hukuki sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, inceleme konusu eyleme ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleşmiş bulunan mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi kapsamında yapılan itiraz başvurusunun kabûlü ile kararların bozularak ilk derece mahkemesine gönderilmiş olduğu ve Samsun 1. Çocuk Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli kararı ile Samsun Ondokuzmayız Üniversitesi Hastanesi tarafından düzenlenen rapora istinaden suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu anlaşıldığından iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkındaki çelişkili raporların mevcut olması nedeniyle 5237 saylı Kanun'un 31/2. maddesi kapsamında suç tarihinde farik ve mümeyyiz olup olmadığına dair Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Samsun 1. Çocuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5163, Karar No: 2024/276, Tarih: 17.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5163 E.  ,  2024/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2241 E., 2023/1078 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Germencik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/482 E., 2022/486 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz talebi üzerine verilen miktar itibariyle temyiz talebinin reddine dair ek karar Dairemizce onanmıştır.

I. İSTEM

Davacı vekili tarafından Dairece verilen onama kararına karşı maddi hatanın düzeltilmesi talepli karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

II. GEREKÇE

1. Maddi hata (hukukî yanılma), maddi veya hukukî bir olayın olup olmadığında veya koşul veya niteliklerinde yanılmayı ifade eder (Türk Hukuk Kurumu: Türk Hukuk Lügatı, Ankara 2021, C.1, s.746).

2. Maddi hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

3. Davacı vekili tarafından Dairece verilen 18.09.2023 tarihli ve 2023/3769 Esas, 2023/3896 Karar sayılı onama kararına karşı maddi hatanın düzeltilmesi talepli karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 14.06.2023 tarihli ek kararının "dava değeri ve hükme esas alınan miktar itibari ile geçerli olan (2023 yılı için 238.730,00 TL'lik) temyiz sınırının altında kaldığı" gerekçesiyle onanmasına karar verilmiştir.

4. Tüm bu açıklamalar karşısında Dairemizin 18.09.2023 tarihli ve 2023/3769 Esas, 2023/3896 Karar sayılı kararında maddi hata bulunmadığı anlaşılmaktadır.

5. Bu nedenle davacı vekilinin maddi hata nedeniyle kararın düzeltilmesi talebini içerir dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

17.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/1452, Karar No: 2015/12901, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1452 E.  ,  2015/12901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2014/23-2014/144

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ile davalılardan T.. B.. vd. vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan patates-buğday-fiğ dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8656, Karar No: 2024/2830, Tarih: 18.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/8656 E.  ,  2024/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/641E., 2023/364 K.

DAVACILAR : 1. ... 2. Aleyna Ersoy 3. ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 26.03.2013

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 26.05.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında...plaka sayılı aracın davacıların desteği ...un sevk ve idaresinde olduğu halde tek taraflı olarak devrildiğini, kazada desteğin vefat ettiğini, aracın davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkillerinin 3. kişi sıfatıyla dava açma hakkının mevcut olduğunu, ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak ölenin eşi ... için 100,00 TL, oğlu ... için 100,00 TL ve kızı... için 100,00 TL olmak üzere toplam 300,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili dava dilekçesinde; davacıların taleplerinin teminat dışı olduğunu, destekten yoksun kalma tazminatı alma hakları bulunmadığını, müvekkili şirketin temerrüde düşmediğini, davacılara SGK'dan ödeme yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.09.2015 tarihli 2013/204 E., 2015/501 Karar sayılı karar sayılı kararıyla; davacı ... tarafından açılan davanın reddine, diğer davacılar tarafından açılan davanın kabulü ile davacı ... için 185.196,21 TL, davacı ... için 39.803,79 TL olmak üzere toplam 225.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.

lV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.