muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2127, Karar No: 2019/3940, Tarih: 17.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2127 E.  ,  2019/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18665, Karar No: 2014/1315, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18665 E.  ,  2014/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/741-2013/229

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14602, Karar No: 2013/20007, Tarih: 25.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14602 E.  ,  2013/20007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın ikametindeki elektriğinin borcundan dolayı kesilerek mühürlenmesine rağmen, yapılan kontrolde tüketime devam ettiğinin iddia olunduğu olayda, sayacın 15.02.2008 tarihinde 316593 nolu mühür pens ile mühürlenmesi, tutanak mümzii ...'in elektriğin kesilerek sayacının mühürlendiğini, tutanak altındaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmesi, sanığın hazırlık ve yargılama aşamasında çelişkili ifadeler vermesi karşısında; unsurları itibariyle oluşan mühür bozma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19872, Karar No: 2016/1582, Tarih: 08.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19872 E.  ,  2016/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... 808 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekilleri tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 16.04.2015 gününde temyiz edenlerden davalılar vekilleri Av.... ve Av. .... ile davacı vekili Av. .... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandırdığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında ve ayrıca istenen buğday ve kavun verilerinin de gönderilmediği için geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin, buğday ve kavunun 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/951, Karar No: 2019/9359, Tarih: 14.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/951 E.  ,  2019/9359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 02.02.2009 tarihinde, müvekkillerinin desteği ... , yolcu olarak bulunduğu zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan aracın tek taraflı kazasında vefat ettiğini belirterek 115.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Dava şartlarını düzenleyen 6100 sayılı HMK'nun 114/1. maddesinin ı bendinde "aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması" şeklinde ifade edilen derdestlik dava şartlarındandır. Açılmış olan bir davanın görülebilmesi için bulunması ya da bulunmaması gereken dava şartlarından biri olan derdestlikten söz edilebilmesi için, daha önce açılmış olan davanın tarafları ile konusunun ve dava sebebinin aynı olması gerekmektedir. Dava şartı olan derdestlik nedeni ile davanın reddi için iki davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Zamanaşımı ise hukuki mahiyeti itibariyle bir defidir. Yani borcu yerine getirmekten kaçınma salahiyetidir. Bu salahiyet borcun kendisini ortadan kaldırmamakla birlikte borca bağlı dava hakkını ortadan kaldırır.

Davacılar vekili, eldeki davadan önce, aynı mahkemenin 2011/815 E sayılı dosyasında ...'na zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında 10.000,00 TL'lik tazminat davası açtıklarını, davanın reddedildiğini, temyiz üzerine Dairenin 09.12.2014 tarih ve 2013/9890 E ve 2014/18053 K sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmesi yönünde bozma kararı verildiğini, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında 115.000,00 TL'lik tazminatın davalıdan tahsili için ek dava açtıklarını belirtmiştir.

Mahkemece, davanın derdestlik ve zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin, öncelikle dava şartlarını gözönüne olması gerektiğinden, davanın derdestlik ve zamanaşımı gerekçelerinin her ikisine dayanarak red kararı vermesi doğru değildir.

Mahkemece, davanın derdestlik ve zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin, öncelikle dava şartlarını gözönüne olması gerektiğinden, davanın derdestlik ve zamanaşımı gerekçelerinin her ikisine dayanarak red kararı vermesi doğru değildir.

Somut olayda, eldeki davanın açılmasından önce aynı mahkemede açılan 2011/815 E. sayılı dava, aynı kazaya ilişkin olarak aynı davacılar tarafından aynı davalıya karşı açılmışsa da, davanın konusunun zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında 10.000,00 TL'lik destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin olduğu görülmüştür. Oysa, eldeki dosyada davacıların talebi, kaza tarihi itibariyle zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçe limiti 125.000,00 TL olmakla ilk dava ile talep edilmeyen bakiye poliçe limiti 115.000,00 TL'lik miktara ilişkin olup önceki davaya ek dava olarak açılan destekten yoksun kalma istemine ilişkindir. Bu durumda mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken derdestlik nedeniyle davanın usulden reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, zamanaşımı defiinin yasal süresi içerisinde sunulan cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekmekte olup, davalı tarafça cevap dilekçesinde usulüne uygun yapılmış bir zamanaşımı defii olmadığından davanın bu nedenle de reddi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1822, Karar No: 2013/3813, Tarih: 14.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1822 E.  ,  2013/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir. Yargılama esnasında davacı, davasını tazminata hasretmiş, mahkemece bu yönden kurulan hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18664, Karar No: 2014/1304, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18664 E.  ,  2014/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1052-2013/521

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21879, Karar No: 2021/7822, Tarih: 20.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21879 E.  ,  2021/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ...); özel hayatın gizliliğini ihlal (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... 'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk ...'ın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi. Mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve müdafinin söz konusu karara yönelik temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz kabul edilerek, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin, temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip babası olan müşteki Nevruz’un, davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2790, Karar No: 2015/3508, Tarih: 10.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2790 E.  ,  2015/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2009/142-2014/177

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,10.3.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34648, Karar No: 2015/501, Tarih: 21.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2013/34648 E.  ,  2015/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/227598

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

NUMARASI : 2011/10 (E) ve 2012/86 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-) Sanık S.. T.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

27/09/2012 tarihinde tebliğ edilen 17/09/2012 tarihli 2011/10 esas ve 2012/86 karar sayılı ek kararı 21/02/2013 günü süresinden sonra temyiz eden sanığın, CMUK'nın 310. maddesi uyarınca yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-) Sanık E.. C.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın sorgusunda ",, sokak no: ,, kat:,, ,, ,,/İzmir" adresinde oturduğunu bildirdiği, ancak sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, mahkemeye bildirmiş olduğu son adresinden farklı " ,, mahallesi ,, sokak no: ,, iç kapı no:,, ,,/İzmir" adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek, sanığın temyiz istemi öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede

Sanık E.. C..'nin yakınana yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarıyla ilgili olarak sanık S.. T..' ın suç atma niteliğindeki beyanları dışında sanık E.. C..'nin yükletilen suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yetecek nitelikte, hukuka uygun ve kesin delillerin nelerden ibaret olduğu da denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Askeri birlik içerisinde bulunan yakınan .. LTD ŞTİ'ye ait olan kafeteryada suça konu malzemelerin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uymasına rağmen, mahkemece 142/1-a-b maddelerinin gösterilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.