muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13570, Karar No: 2015/3504, Tarih: 08.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/13570 E.  ,  2015/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde müştekiye ait mağazadan değeri 25 TL olan pantolonu çalıp mağazadan çıkmak isterken güvenlik görevlilerince yakalandığı ve eline aldığı eşyanın değerine göre; eylem kalkışma aşamasında kalsa da başkaca herhangi bir eşya çalınmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21376, Karar No: 2014/18296, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/21376 E.  ,  2014/18296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10476, Karar No: 2011/10848, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10476 E.  ,  2011/10848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazların değeri, Kamulaştırma Yasası'nın 11.maddesinin g bendi uyarınca kamulaştırma gününden önceki emsal satışlara göre belirlenir. Bozma ilamına uyulmasından sonra oluşturulan bilirkişi kurulunun raporunda somut emsal alınan taşınmazın satış tarihi kamulaştırma gününden sonra olduğundan emsal olma niteliğinin ve dolayısıyla böyle bir satışı emsal alarak değerlendirme yapılan raporun hükme dayanak olma niteliğinin bulunmadığının dikkate alınmaması,

Kabule göre de;

Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın, bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizinin de davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, re'sen belirlenecek ve tarafların bildireceği yeni emsallere ait kayıtlar dosyaya getirtildikten sonra bilirkişi kurullarından ek raporlar alınmalı ve denetlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35917, Karar No: 2014/2547, Tarih: 29.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35917 E.  ,  2014/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/714-2013/720

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini ileri sürerek, bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/1.maddesinin 12.bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez.

Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK.nun 82/2.maddesi gereğince, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır.

Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, şikayete konu taşınmazın değerinin 150.000 TL olduğu, daha mütevazı semtlerde borçlunun haline münasip ev alabileceği değerin 75.000,00 TL olarak belirlendiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, haczedilen taşınmazın değerinin borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden fazla olması nedeniyle İİK.nun 82/2.maddesi gereğince, şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden az olmamak üzere satılmasına, satış bedelinden haline münasip ev alabileceği değerin borçluya, kalanın ise alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin tümden reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda, mahkemece, haczedilen taşınmazın değerinin borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden fazla olması nedeniyle İİK.nun 82/2.maddesi gereğince, şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden az olmamak üzere satılmasına, satış bedelinden haline münasip ev alabileceği değerin borçluya, kalanın ise alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin tümden reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12912, Karar No: 2012/46311, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12912 E.  ,  2012/46311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin kredi kartıyla en son alışverişin yapıldığı tarih olan 15.05.2004 olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi olan 15.05.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3262, Karar No: 2017/8123, Tarih: 16.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/3262 E.  ,  2017/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren suça sürüklenen çocuk lehine CMK'nın 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. madde ve fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükme “Beraat eden suça sürüklenen çocuk kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.100 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak suça sürüklenen çocuğa verilmesine” biçiminde fıkra eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4659, Karar No: 2013/19353, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4659 E.  ,  2013/19353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 21 TL değerindeki gıda ve temizlik malzemesini çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15265, Karar No: 2014/31033, Tarih: 06.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15265 E.  ,  2014/31033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikli olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanık ve müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihla suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yakınanın soruşturma aşamasındaki beyanına ve 03.12.2009 günlü tutanak içeriğine göre, yakınanın saat 13.10 sıralarında evine geldiğinde kapı kilidinin kırılarak evine girildiğini görüp durumu polise bildirdiği saat 13.30 sıralarında yakınanın evine gelen polis ekibinin eve girildiğini tespit ettiği, saat 14.10 sıralarında ise emniyet haber merkezinden bu ....mahallesi....sokakta evlerin kapılarını kurcalayan şahıslar olduğunu bildirilmesi üzerine anılan yere gidildiğinde polis ekibini gören iki şahsın kaçmaya başladığı, kovalama sonucu sanık ...'nün yakalandığı, çevredeki vatandaşların şahıslar kaçarken araçların altına bir şeyler attıklarını söylemeleri üzerine sokakta park halindeki araçların altında tornavida ingiliz anahtarı gibi malzemelerin ele geçirildiği ve yakınanın evinde meydana gelen hırsızlık olayını gerçekleştirenlerin yakalanan sanık ile kaçan diğer şahıs olduğunun kamera kayıtlarıyla tespit edildiğinin açıklandığı, bu duruma göre dosya içerisinde bulunmayan olay yerine ait kamera kayıtları mahkemece araştırıldığından kamera görüntüsü bulunmadığından emniyetin 16.06.2011 günlü cevabı yazısı ile bildirildiği, sanığın hırsızlık yapıldığı belirtilen yakınanın evinin bulunduğu çevrede değil başka bir mahalde yakalandığının anlaşıldığı, sanığın aynı yakalanmış olması ve yakalandığı çevrede suçta kullanılabilecek bir takım malzemelerin bulunmuş olmasının, sanığın yakınana ait evde hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediği anlamına gelmediği sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna kabule ve mahkumiyet hükmü kurulmasına yeter dercede açık, kesin ve doğrudan kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19922, Karar No: 2008/6134, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19922 E.  ,  2008/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 06.09.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, 6.9.1994 tarihinden dava tarihi olan 5.3.2007 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun ve tevkıfat suretiyle ödediği primlerin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 6.9.1994 tarihinden dava tarihi olan 5.3.2007 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun ve 6.9.1994 tarihinden sonra tevkifat suretiyle kesilen primlerin geçerli olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava davacının, 6.9.1994 tarihinden dava tarihi olan 5.3.2007 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun ve tevkıfat suretiyle ödediği primlerin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 6.9.1994 tarihinden dava tarihi olan 5.3.2007 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun ve 6.9.1994 tarihinden sonra tevkifat suretiyle kesilen primlerin geçerli olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden tevkifat suretiyle ilk prim kesintisinin 6.9.1994 tarihinde yapıldığı, diğer yıllarda prim kesintisi yapıldığını gösteren belgelerin dosyada bulunmadığı, davacının 10.11.1994 tarihinden beri ziraat odasına, 27.9.1990 tarihinden beri kooperatife kayıtlı olduğu, tarım arazisinin bulunduğu ve davalı Kurumca 1.2.2006 tarihinde 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece sigortalılığın ilk ... prim tevkifatı yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.10.1994 tarihinden itibaren başlatılması gerekirken kesintinin yapıldığı 06.09.1994 tarihinden itibaren başlatılmış olması; ayrıca davalı Kurumca davacı 1.2.207 tarihinde tarım Bağ kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiğinden 1.2.2007 tarihinden dava tarihi olan 05.03.2007 tarihi arasında ihtilaf bulunmadığı halde bu tarihleri de kapsar şekilde tespit kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile davacının 01.10.1994-31.01.2007 tarihler arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,

2- Davacıdan 06.09.1994 tarihinde tevkifat suretiyle kesilen primlerin geçerli olduğunun tespitine

3-Davacının hukuki yararı bulunmadığından 1.2.2007-5.3.2007 tarihleri arasındaki döneme ilişkin isteminin reddine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 64,00 YTL yargılama giderinden taktiren 60,00 YTL’nin davalıdan alınarak davacıya verilemesine, bakiye kısmın davacı üzerine bırakılmasına,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 450,00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, red edilen kısım üzerinden aynı tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

6-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan toplam 26,20 YTL harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde davacıya iadesine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 17.04.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.