muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/27, Karar No: 2022/10199, Tarih: 12.10.2022

SAMBA programına katılmadığı, Aile Hekimliğinden alınan istirahat raporu ibraz etmesi üzerine mazeretinin kabul edildiği ve ihlal işlemi yapılmadığı, 06/01/2020 tarihli 9. vaka sorumlusu görüşmesine, 03/02/2020 tarihli 10. vaka sorumlusu görüşmesine katıldığı, 17/02/2020 tarihli SAMBA programına katılmadığı, 24/02/2014 tarihinde mazaret bildirimi dilekçesi vererek yurt dışına çıkış belgeleri ve pasaport bilgilerini sunduğu, ihlal tarihinde yurtdışında olduğunu belirttiği, şüphelinin mazereti kabul edilmeyerek İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 28/02/2020 tarihli kararıyla yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği, karardan bir suretin 02/03/2020 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, şüphelinin 06/03/2020 tarihinde kapatma kararına itiraz ettiği dikkate alındığında; şüphelinin uyarılmasından sonra 11/11/2019, 06/01/2020 ve 03/02/2020 tarihli 3 ayrı vaka sorumlusu görüşmesine, yine 11/11/2019, 25/11/2019, 06/01/2020, 20/01/2020 ve 03/02/2020 tarihli SAMBA programlarına katıldığı, uyarılmasından sonra pekçok kez yükümlülüklerini yerine getirip 17/02/2020 tarihli SAMBA çalışmasının 10. oturumuna katılmaması nedeniyle dosyanın kapatıldığı, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı veya yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde ısrar şartının gerçekleşeceğinin anlaşılması karşısında ısrar şartının gerçekleşmediği, ayrıca; şüphelinin kapatma kararına itiraz ettiği, itirazında dış ticaret uzmanı olarak çalıştığını, iş nedeniyle yurtdışına çıkmak zorunda kaldığını, keyfi olarak yükümlülüklerini aksatmadığını, sadece iki seminerinin kalmış olduğunu belirterek ihlal tarihinde yurtdışında olduğuna ilişkin belgeleri sunduğu dikkate alındığında, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinin infazı sürecinde yükümlülüklerine uyma konusunda çaba gösterdiği, şüphelinin yükümlülük ihlalinde ısrar iradesinden sözedilemeyeceği, bu nedenle de ısrar koşulunun oluşmadığı, mahkemenin durma kararının belirtilen gerekçelerle kanuna uygun olduğu, Müdürlükçe çıkarılan tebligatlar usulüne uygun olduğundan mahkemenin tebligatların usulsüz olduğuna dair gerekçesi yerinde olmamakla birlikte durma kararının sonuç olarak doğru olduğu, somut olayda kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2020 tarihli ve 2020/282 esas, 2020/531 sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9624, Karar No: 2022/2266, Tarih: 15.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9624 E.  ,  2022/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan tazminat bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/578 Esas - 2020/24 Karar sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan tazminat bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Eskişehir İli, Tepebaşı İlçesi, Zincirlikuyu Mahallesi, 4839 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma tazminat bedelinin taraflar arasında görülüp kesinleşen ilk davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10104, Karar No: 2017/102, Tarih: 11.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/10104 E.  ,  2017/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, ikametinde bulunan 78910 abone numarasıyla kullandığı elektrik sayacına borcundan dolayı 20.05.2013 tarihinde konulan mührü, 29.07.2013 tarihinde bozduğuna dair 'kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağı' düzenlenmesi nedeniyle açılan kamu davasında, sanığa mühürleme tutanağının tebliğ edilmesinin suçun yasal unsurlarından olmadığı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2276, Karar No: 2024/6392, Tarih: 26.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/2276 E.  ,  2024/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1865 E., 2023/1901 K.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.11.2023 ve 2023/1865 Esas, 2023/1901 Karar sayılı kararı ile 06.12.2023 tarihli ve 2023/1865 Esas, 2023/1901 Karar sayılı ek kararının, sanıklar müdafileri, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Mağdurenin İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında 25.05.2022 tarihli celsede alınan beyanı, SEGBİS ile kayda alınmış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 219/1. maddesinde yer alan duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde bu kayıtların vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek mahkeme başkanı veya hakim ile zabıt katibi tarafından imzalanması gerektiği yönündeki düzenlemeye göre işlem yapılmadığı; ayrıca, katılan mağdurenin soruşturma beyanının özet olarak tutanağa geçirildiği ve Çocuk İzlem Merkezinde alınan beyanınlarına ilişkin kayıt içeriğinin de çözümünün yaptırılmadığı anlaşılmakla, anılan eksiklerin giderilmesi ve SEGBİS aracılığıyla kayıt altına alınan beyan CD'sinin yeniden dosya arasına birörneğinin alınmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1485, Karar No: 2013/30011, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/1485 E.  ,  2013/30011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Hastanesinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında Sağlık Bakanlığından ihale ile iş alan ... Şirketi ve ... Temizlik Şirketleri ile davacının şimdiye kadar yapmış olduğu tüm bireysel iş sözleşmeleri, işyeri personel dosyaları, ücret bordrolarının tüm ekleri ile birlikte getirtilerek dosyaya eklenip Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10137, Karar No: 2013/15318, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10137 E.  ,  2013/15318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan şeftalinin sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9019, Karar No: 2014/14559, Tarih: 18.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/9019 E.  ,  2014/14559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ..... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2013 gün ve 2013/27 Esas, 2013/72 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 12.06.2014 gün ve 2014/544 Esas, 2014/8004 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2014 gün ve 14-2013/384745 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 12.06.2014 gün ve 2014/544 Esas, 2014/8004 Karar sayılı ilamında yer alan beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme ilişkin onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az altı aylık bir sürenin geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık mahkemece hükme esas alınan Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 18.05.2012 tarihli raporunun, zincirleme surette gerçekleşen eylemlerin başlangıç tarihinden itibaren altı aylık sürenin geçmesinden sonra alınmış olmasına karşılık rapora esas alınan kurul muayene tarihinin 14.03.2012 olup suç tarihinden 4 ay sonra yapılmış olması karşısında altı aylık süre geçmeden alınan rapora istinaden sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Dairemizce verilen 12.06.2014 gün ve 2014/544 Esas, 2014/8004 Karar sayılı ilâmdaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan bozma hükmünün aynen muhafazasına, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6658, Karar No: 2020/7, Tarih: 20.01.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6658 E.  ,  2020/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekili olduğunu söyleyen Av. ... 13/11/2018 tarihinde gönderdiği dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirmiş ise de, vekaletnamesine/yetki belgesine dosya içerisinde ve UYAP ortamında rastlanılamamıştır.

Bu durumda; Av. ... ’ten davacı yönünden davadan feragat yetkisini içeren vekaletname/yetki belgesi aslı veya onaylı örneğinin temin edilerek dosya içine konulması, bu mümkün olmaz ise davacı banka yetkili temsilcilerinin davadan feragat edip etmedikleri konusunda yazılı beyanlarının alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6905, Karar No: 2018/664, Tarih: 06.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/6905 E.  ,  2018/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından faiz başlangıç tarihiyle sınırlı olarak ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı belediyenin maliki olduğu otobüsün 23/06/2010 tarihinde ... yakınlarında tam kusurlu olarak tek taraflı trafik kazası yapması sonucu otobüs içerisindeki öğrencilerin bir kısmının yaralanıp bir kısmının vefat ettiğini, kazanın gezi sırasında meydana geldiğini ve gezinin davalı kurumun genelgesi kapsamında icra edildiğini, otobüsün kaza tarihinde geçerli karayolu yolcu taşımacılık zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmadığını, bu hususta gerekli denetim ve kontrolleri yapmadan aracın geziye katılmasına neden olan davalı kurumun sorumlu olduğunu, müvekkilinin kazada vefat eden iki yolcunun mirasçılarına zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında 9.4.2012 tarihinde 125.000,00’er TL’den toplam 250.000,00 TL ödeme yaptığını beyanla, ödenen 250.000,00 TL’nin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 27.6.2011 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 250.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından faiz başlangıç tarihiyle sınırlı olarak ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 250.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından faiz başlangıç tarihiyle sınırlı olarak ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hatır taşıması iddiasının süresinde ileri sürülmemiş olmasına, her ne kadar mahkeme gerekçesinde taşıma mesafesinin 100 kilometrenin altında olmadığı, aracın zorunlu ferdi koltuk sigortası yaptırması gerektiği hususunun tartışma konusu olmadığı belirtilmiş ise de, esasen davalının sorumluluğunun tespitinde öncelikle bu hususların da irdelenmesinin gerekmesine, ceza dosyasının tamamı dosya içerisinde bulunmadığından UYAP ortamından yapılan incelemede davaya konu otobüsün sürücü ve yolcularının hazırlık beyanlarından kazanın ...’un ... ilçesinden ...’nın ... ilçesine giderken meydana geldiğinin ve internet ortamından yapılan sorgulamada bu mesafenin 100 km.’nin altında bulunduğunun anlaşılmasına, davaya konu kazanın, Hazine Müsteşarlığı'nın 01.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin genelgesinden önce, 23.06.2010 tarihinde gerçekleşmesine, henüz bu tarihte iller arası 100 km ye kadar olan taşımaları “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti dışında bırakan bir düzenleme bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı ... karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan otobüsün neden olduğu tek taraflı trafik kazası sonucu vefat eden iki yolcunun mirasçılarına bu sigorta nedeniyle yaptığı ödemelerin, okul gezisini icra eden davalı kurumdan rücuen tahsilini talep etmiştir. Davacı 27.6.2011 ödeme tarihinden itibaren faiz talep etmiş ise de, dava dilekçesi ekindeki dekontlara göre davacı ödemeleri 9.4.2012 tarihinde yapmış olduğundan, buna göre davalı kurumun bu tarih itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek, hükmedilen tazminat yönünden bu tarihten itibaren faizle sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, dava tarihinden faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, faizin başlangıç tarihi konusundaki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (1) nolu bendindeki “dava” ibaresinin çıkartılarak yerine “9.4.2012 temerrüt” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10635, Karar No: 2023/4140, Tarih: 06.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10635 E.  ,  2023/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/637 E., 2016/446 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

...

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2015 tarihli ve 2015/7197 Esas numaralı iddianamesi ile; sanık ...'ın çalıştığı işyerine ait üç kez toplamda 150 adet araç kumandası çaldığı ve çaldığı araç kumandalarını sanık ...'in satın alması şeklindeki eylemleri nedeniyle ...'ın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 43/1. maddeleri gereğince, sanık ...'in suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan aynı Kanun'un 165/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kocaeli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/637 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ve 53/1. maddesi gereğince hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 165/1, 62, 50/1-a ve 52/4. maddeleri gereğince 6.000,00 TL ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz nedenleri; hakkında hükmolunan 10.000,00 TL adli para cezasını uygun bulmadığı, suça konu kumandaların hırsızlık malı olup olmadığını bilmediği, yasal yollarla temin edildiğini söylediği anda bütün kumandaları iade ettiği, kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri; kararı temyiz ettiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

3.Katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri; kuruma ait 97 adet kumandanın teslim edildiği ancak çalınan anahtarın sayısı ile örtüşmediği bu nedenle sanık tarafından zararın karşılanmadığı, sanıkların üzerine atılı suçları işledikleri ve kararın onanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri; kararı temyiz ettiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

3.Katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri; kuruma ait 97 adet kumandanın teslim edildiği ancak çalınan anahtarın sayısı ile örtüşmediği bu nedenle sanık tarafından zararın karşılanmadığı, sanıkların üzerine atılı suçları işledikleri ve kararın onanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'ın katılan kurumda işçi olarak çalıştığı, işyerinde dolap içerisinde muhafaza edilen çok sayıda araç kumandalarını peyder pey çalarak sanık ...'e satması için kargo ile yolladığı bu şekilde sanık ...'ın hırsızlık, sanık ...'in suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarını işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık ... savunmasında atılı suçu ikrar etmiş, sanık ... ise tevil yollu ikrar etmiştir. 22.09.2015 tarihli Teslim Tutanağı, 22.09.2015 tarihli Tutanak, 19.09.2015 tarihli Araştırma Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, daha önce final bölümünde çalışan işçilerin soyunma odasında bulunan dolaplarını kontrol ederek bulduğu anahtarları dolaplarda deneyerek suça konu kumandaların bulunduğu dolaba ulaştığı ve bu şekilde kumandaları çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, suç tarihi itibarıyla her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 7 yıl 9 ay 22 gün yerine, 8 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ... Hakkında Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden