muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/158, Karar No: 2023/214, Tarih: 12.04.2023

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar adli-idari nitelikte bir işlem olup başka bir anlatımla karma nitelikte bir karardır. Bu nedenle beraat kararında olduğu gibi kişi hakkında verildiği fiile ilişkin olarak kesin hüküm sonuçlarını doğurmayacaktır. Ancak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesin hüküm sonuçlarını doğurmaması, soruşturma makamının bu karardan her zaman keyfi biçimde dönebileceği ve kamu davası açabileceği anlamına da gelmemektedir. Kanuni düzenleme ve madde gerekçesinden de açıkça anlaşıldığı üzere, fail hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra aynı fiile ilişkin olarak yeniden soruşturma yapılabilmesi kanun koyucu tarafından yeni delilin meydana çıkması ile 680 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 10. maddesiyle yeni delilin elde edilmesinin yanı sıra bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilme şartlarına bağlanmış ve bu hususlar ceza muhakemesi şartı olarak belirlenmiştir. Nitekim öğretide bu hususun ceza muhakemesi şartı olduğu açıkça vurgulanmıştır (Bahri Öztürk-Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Özge Sırma-Yasemin Saygılar Kırıt-Özdem Özaydın-Esra Alan Akcan-Efser Erdem, Nazari ve Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2013, s. 65.).

Uygulamada yapılan soruşturma sonucunda ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar olarak ifade edilen kararlar da verilmektedir. Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, soruşturma kapsamında bir kısım fiillerin kamu davası açılmasını gerektirecek nitelikte olmaması, bir kısım fiillerin ise kamu davasının açılmasını ya da yetkisizlik gibi başka kararlar verilmesini gerektirmesi hâlinde, kamu davası açılmasını gerektirmeyen fiillerden dolayı verilen kararlardır. Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuki niteliği ve sonuçları itibarıyla, verildiği fiile ilişkin olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan bir farkı bulunmamaktadır.

Uyuşmazlığın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için fiil ve aynı fiil kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Fiil kavramı; ceza muhakemesinde ve maddi ceza hukukunda kullanılan ortak bir kavram olmakla birlikte içerik olarak birbirinden farklılık arz etmektedir. Ceza muhakemesi anlamında fiil, uyuşmazlık konusu olay olup, muhakemenin konusunu oluşturan olayın bütününü ifade etmektedir. Maddi ceza hukukunda ise fiil, belirli bir amaca yönelen, kişinin isteğine göre ve iradesine bağlı, dış dünyada etki doğuran icrai yahut ihmali bir insan davranışıdır.

Ceza muhakemesindeki fiil, maddi ceza hukuku anlamında tek bir fiilden oluşabileceği gibi birden fazla fiilden de oluşabilir. Bu itibarla ceza muhakemesindeki fiil kavramı, maddi ceza hukukundaki fiil kavramından daha geniş bir içeriğe sahiptir. Bununla birlikte, maddi ceza hukuku anlamındaki tek fiilin, ceza muhakemesinde birden fazla fiili oluşturması da mümkün değildir.

Ceza muhakemesindeki fiil, maddi ceza hukuku anlamında tek bir fiilden oluşabileceği gibi birden fazla fiilden de oluşabilir. Bu itibarla ceza muhakemesindeki fiil kavramı, maddi ceza hukukundaki fiil kavramından daha geniş bir içeriğe sahiptir. Bununla birlikte, maddi ceza hukuku anlamındaki tek fiilin, ceza muhakemesinde birden fazla fiili oluşturması da mümkün değildir.

Ceza muhakemesinde Cumhuriyet savcısı, yapmış olduğu soruşturma sonucunda kaleme aldığı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya iddianame ile uyuşmazlığın konusunu ve sınırlarını ortaya koymaktadır. Ceza muhakemesine konu edilen fiilin aynı olup olmadığının tespitinde de iddianame veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtilen olaylar bütününün esas alınması gerekmektedir. Buna göre iddianame ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda yer alan fiilin işlendiği yer, fiilin süresi, zamanı, kullanılan araçlar, kullanılma biçimleri belirtilmek suretiyle bireyselleştirilerek tanımlanan olaylar göz önünde bulundurularak fiilin aynı olup olmadığı belirlenecektir. Fiilin aynı olup olmadığının belirlenmesinde Cumhuriyet savcısınca yapılan hukuki nitelendirmenin bir önemi bulunmamaktadır.

"Aynı konuda biri doğru, diğeri yanlış iki karar aynı zamanda verilmişse, yanlışı yok sayılmalıdır. Meselâ aynı eylem hakkında bir tavsiften kamu davası açılmış, diğer tavsiften açılmamışsa, hatalı olan ikincisini ortadan kaldırmak için vakit kaybedilmemelidir." (Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Bası, sahife 206 – Kunter / Yenisey / Nuhoğlu) Nitekim, Yüksek Yargıtay CGK 19.04.1978 tarihli ve 78/1-129 sayılı içtihadıyla yukarıda alıntı yapılan görüş doğrultusunda karar vermiştir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık ...'ın tehdit, sanık ...'in tehdit ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle düzenlenen iddianamenin Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesince sanıkların Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Destek Hizmetleri Daire Başkanlığınca yapılacak ihaleye girmek üzere hazır bulundukları sırada tartıştıklarından sanıklara isnat edilen eylemlerin ihaleye fesat karıştırma suçunu oluşturup oluşturmadığı yönünden araştırma yapılmadığı ve bu yönde değerlendirilmediği gerekçesiyle iade edilmesi üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, "...Sanık ...'in yetkilisi bulunduğu Avşar Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. ile şikâyetçi ...’ın yetkilisi bulunduğu Dünya Vip Korumu ve Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından EKAP üzerinden e-imzalı olarak ihale dosyası indirildiği, fakat ihaleye teklif dosyası vermeyip katılmadıkları, İlk-Kent Güvenlik firmasına ait herhangi bir bilgi bulunmadığı, ...yanlış işlem tesisi nedeni ile ihalenin iptal edilmesine karar verildiği, iptal kararının iddianameye konu edilen taraf ve eylemler ile herhangi bir ilgisinin tespit edilemediği, bu hâle göre soruşturma konusu suçun işlendiğine dair başkaca delillerle doğrulanamayan ayrıca yer, zaman ve oluşa uygun kesinliği bulunmayan soyut iddia dışında, sanıklar hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak nitelikte somut ve inandırıcı delil bulunmadığından" bahisle ihaleye fesat karıştırma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği, ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın şikâyetçiye tebliğ edildiğine ve bu kararın kesinleştirildiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilginin olmadığı, 06.10.2015 tarihli ve 38351-33035 sayılı iddianamenin başlığında, suç kısmına sanık ... için tehdit, kasten yaralama, sanık ... için tehdit suçlarının yazıldığı, sevk maddesi kısmında sanık ... için TCK’nın 86/2, 106/1-1. cümle, 53 ve 58, sanık ... için TCK’nın 106/1-1. cümle, 53 ibaresine yer verildiği, olayın anlatıldığı bölümde "…Şüphelilerden ...'ın … özel güvenlik ihalesine girmek üzere suç yerinde bulunduğu sırada aynı ihaleye katılacak olan diğer müşteki şüpheliler ile aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında müşteki şüpheliler ... ve ...'in müşteki şüpheli ...'ı tehdit ettikleri, … müşteki şüpheliler ... ve...'in kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında müşteki şüpheli...'in diğer müşteki şüpheli ..

... için TCK’nın 106/1-1. cümle, 53 ibaresine yer verildiği, olayın anlatıldığı bölümde "…Şüphelilerden ...'ın … özel güvenlik ihalesine girmek üzere suç yerinde bulunduğu sırada aynı ihaleye katılacak olan diğer müşteki şüpheliler ile aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında müşteki şüpheliler ... ve ...'in müşteki şüpheli ...'ı tehdit ettikleri, … müşteki şüpheliler ... ve...'in kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında müşteki şüpheli...'in diğer müşteki şüpheli ...'ı darp ettiği" şeklinde değerlendirmelerin bulunduğu anlaşılmakla, aynı fiille ilgili biri doğru, diğeri yanlış iki kararın aynı zamanda verilmesi durumunda yanlış olan kararın hukuki değerden yoksun olacağı, ceza muhakemesine konu edilen fiilin aynı olup olmadığının tespitinde de iddianame veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtilen olayların bir bütün olarak esas alınması gerektiği, ceza muhakemesindeki fiil, maddi ceza hukuku anlamında tek bir fiilden ibaret olabileceği gibi birden fazla fiilden de oluşabileceği, bu itibarla ceza muhakemesindeki fiil kavramının, maddi ceza hukukundaki fiil kavramından daha geniş bir içeriğe sahip olduğu ve fiilin aynı olup olmadığının belirlenmesinde Cumhuriyet savcısınca yapılan hukuki nitelendirmenin bir öneminin bulunmadığı hususları göz önünde bulundurulmakla birlikte;

Sanıklar hakkında açılan iddianamede ihaleye fesat karıştırma suçuna ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı, sanıkların ihaleye fesat karıştırma eylemlerinin ne olduğuna ilişkin iddianamede açık bir anlatımda bulunulmadığı ve yüklenen suçu oluşturan olayların mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmadığı hususları bir bütün olarak dikkate alındığında; sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan usulünce açılmış bir kamu davasının bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan usulüne uygun kamu davası açılmaması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Ulaşılan bu sonuç karşısında sanıklara atılı eylemlerin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 27.04.2022 tarihli ve 6691-4441 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 1438-814 sayılı sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan usulüne uygun kamu davası açılmaması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/808, Karar No: 2010/16322, Tarih: 29.11.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/808 E.  ,  2010/16322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olayla ilgili olarak 20.10.2004 tarihinde polis memurları tarafından düzenlenen tutanakta, tır araçlarının depolarından akaryakıt istasyonuna mazot boşaltıldığının ihbarı üzerine ... Petrol istasyonuna gidildiğinde, istasyonun kapalı olan depo kısmına sanık ...'in kullandığı 73 ... 922 plakalı tır aracının girdiğinin görüldüğü, bu depoya gelindiğinde ise, tır aracının yakıt deposundan sayaçtan da geçen hortum ile, istasyonun yakıt deposuna mazot boşaltıldığının tespit edildiği ve olay yerinde bulunan mazot sayaç pompası ile 25 metre ve 60 metre uzunluklarındaki hortumlarında zaptedildiği belirtilmiş olup, sanıklar hakkında tır aracında bulunan yakıtın istasyonun yakıt deposuna boşaltıldığı iddiasıyla dava açıldığı cihetle, zapt edilen akaryakıtın TSE şartnamesine uygun bulunmasının tek başına dava konusu mazotun yabancı menşeli ve kaçak olmadığını kanıtlamayacağından ihbarın mahiyeti ve faturayı düzenleyenin sanık olması gözetilerek ibraz edilen faturanın eşyayı temsil etmediği düşüncesiyle sanıkların mahkumiyeti ve mazotun zoralımı yerine sanıkların beraatlerinin onanmasına dair çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/406, Karar No: 2009/381, Tarih: 27.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/406 E.  ,  2009/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı Midi İnş.Müh. Ormancılık Tic.Ltd.Şti. ..... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Midi İnş.Müh. Ormancılık Tic.Ltd.Şti.nin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı Midi İnş.Müh. Ormancılık Tic.Ltd.Şti. geri verilmesine, 27.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15521, Karar No: 2011/1805, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15521 E.  ,  2011/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29.6.2009 tarih 2009/8247 -10874 sayılı kararında özetle: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1990 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı ... olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları ... olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve ... tarihli memleket haritaları ile ... fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

.Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulü ile 101 ada 2 parselin orman vasfı ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1990 yılında yapılıp 14.12.1990 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 36. maddesine eklenen (a) fıkrası ile Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2 ve 3. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasanın 36. Maddesine eklenen (a) fıkrası gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28.02.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3562, Karar No: 2011/47487, Tarih: 06.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/3562 E.  ,  2011/47487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar tebliğname de sanık ... Bal'ın ismi de geçmişse de sanığın üzerine atılı suçtan beraat ettiği ve sanıklar müdafinin sadece ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 491/3,62,522. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 07.04.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13970, Karar No: 2012/20649, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13970 E.  ,  2012/20649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2010 tarih ve 2009/63-2010/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli 170895 numaralı “Deniz Restoran+balık şekli” ve 2002/30707 sayılı “İzmir Kordon+deniz şekli” ibareli markaların bulunduğunu, müvekkili şirketin 1981 yılında kurulduğunu ve deniz ürünleri restoran işletmeciliğinde tanınmış hale geldiğini, davalının İstanbul’da faaliyet gösterip müvekkilinin tescilli markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olan “Deniz Restoran İzmir” ibaresini kartvizitlerinde, şirket tanıtımlarında, restoran ve benzeri faaliyetlerinde kullandığını, müvekkilinin markasının ayırt ediciliğini de zedelediğini, İzmir Deniz Restoran ile aynı oldukları yönünde sözlü ve internet yolu ile tanıtım yaptıklarını, hatta 2009/21268 no ile “İzmir Deniz Restoran” ibareli marka başvurusunda bulunduklarını, müvekkili şirkete ve markasına yanaşma gayreti içinde olduklarını, Kartal FSHHM’de 2009/18 D. İş sayılı tespiti yaptırdıklarını ileri sürerek, davalının müvekkiline ait markalara tecavüzünün durdurulmasını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 556 sayılı KHK’nin 62, 65, 66, 67, 68. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının markasında yer alan “Deniz” ve “Restoran” sözcüklerinin 556 sayılı KHK’nin 7. maddesi uyarınca korunamayacağını, “Deniz” sözcüğü ile balık, deniz figürlerinin evrensel kavramlar olduğunu, tarafların farklı yerlerde faaliyet gösterdiklerini, dolayısı ile haksız rekabetin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.