muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/185, Karar No: 2015/305, Tarih: 06.10.2015

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kesinleşen hükümde, hükümlü hakkında iade ve tazmine dayalı olup teşebbüs aşamasında kalan suçlar bakımından da uygulanması mümkün bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 523. maddesinin uygulanması doğru ise de, somut olayda suçun tamamlanmamış olması ve pişmanlığa dayalı bir iade veya tazminin söz konusu olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Lehe yasa karşılaştırmasının buna göre yapılması durumunda yerel mahkemece 5237 sayılı Kanun hükümleri uygulandığında 142/1-b, 35/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası verileceği anlaşıldığından 765 sayılı TCK'nun 491/4, 62, 523 ve 81/2. maddeleri uyarınca verilen 6 ay 55 gün hapis cezasının hükümlü lehine olduğu sabit olup 5237 sayılı TCK hükümleri, hükümlü hakkında lehe sonuç doğurmadığından, yerel mahkeme direnme hükmünün sonuçları itibarıyla isabetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, 5237 sayılı TCK hükümleri, hükümlü hakkında lehe sonuç doğurmadığından, sonucu itibarıyla isabetli olan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sonucu itibariyle isabetli olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8317, Karar No: 2019/10053, Tarih: 03.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8317 E.  ,  2019/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına esas alınan mahkumiyetin hırsızlık suçundan olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılmakla; Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/62 Esas ve 2015/105 Karar sayılı ilamı yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı da tespit edildikten sonra hırsızlık suçundan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden 26/02/2014 tarih, 2012/771 Esas ve 2014/112 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12591, Karar No: 2023/11521, Tarih: 13.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/12591 E.  ,  2023/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/490 E., 2023/851 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/105 E., 2022/489 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin temyiz dileklerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Peşin alının temyiz karar harcının temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2020, Karar No: 2022/7551, Tarih: 03.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2020 E.  ,  2022/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2013/164 Esas, 2017/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2017 tarihli ve 2017/882 Esas, 2017/921 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri uyarınca kabulüne karar verilmekle;

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2017 tarihli ve 2017/882 Esas, 2017/921 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri uyarınca kabulüne karar verilmekle;

"Dosya içeriği ile dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre; Mağdur ... ile sanık ... ve ailesi arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü mağdur ...'ın kullandığı traktörün sanık ...'ın kullandığı ve kardeşi 1993 doğumlu sanık ...'in de içinde bulunduğu minibüse çarpıp yoluna devam etmesi üzerine, 1993 doğumlu Sanık ...'in av tüfeği ile traktörün lastiğine ateş etmesi sonucu traktörün durduğu, mağdur ...'ın traktörde bulunan baltayı eline alarak aşağıya indiği, sanık ... ve kardeşinin de minibüsten indikleri, sanık ... ile elinde balta bulunan mağdur ...'ın kavgaya tutuştuğu, sanık ...'in mağdur ...'ın elindeki baltayı alarak mağdur ...'ın kafa bölgesine balta sapıyla bir çok kez vurup darp ettiği, ATK 2. İhtisas Kurulunun 2 Eylül 2016 tarihli 5936 no.lu raporunda belirtildiği üzere mağdur ...'ı 'kafa bölgesinde hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkiliyecek nitelikte bir çok kemik kırığı oluşacak, yaşamını tehlikeye sokan, BTM ile giderilemeyecek, sağ gözdeki görme kaybının organlarından veya duyularından birinin işlevini yitirecek derecede' yaraladığı, yoldan gelip geçenlerin olay mahallinde durması, kalabalık oluşması ve olaya müdahale etmeleri üzerine sanığın eylemine son verip kardeşiyle birlikte olay mahallinden ayrıldığı olayda;

a- Olayın oluş şekli ile mağdur ...'la sanık ... ve ailesi arasında geçmişe dayalı husumet bulunması, olayda kullanılan balta sapının öldürmeye elverişli olması, darbelerin kafa bölgesine yapılması, darbe sayısı ve şiddeti, oluşan yaralanmanın niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı, olay mahallinde kalabalık oluşması ve olaya müdahale etmeleri üzerine sanığın eylemine son verip mağduru olay mahallinde bırakarak kardeşi ile birlikte olay mahallinden ayrılmış olması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin TCK'nin 81/1. maddesi kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı olduğu şekilde kasten yaralamadan hüküm kurulması suretiyle sanığa az ceza verilmesi,

b- Ayrıca taraflar arasında geçmişe dönük husumet bulunması, mağdur ...'ın kullandığı traktörle sanık ...'in yanında kardeşi ... (1993 doğ) olduğu halde sevk ve idaresindeki minibüse çarparak yoluna devam etmesi, ...'in tüfekle traktörün lastiğine ateş etmesi sonrasında traktörünü durduran ve aldığı balta ile aşağıya inen Mağdur ...'ın elinden baltayı alan sanık ...'in mağdura yönelik eylemi gerçekleştirdiği nazara alındığında, sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin alt sınırdan yapılması gerekirken, üst sınırdan indirim yapılması,"

Nedenleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 tarihli ve 2017/521 Esas, 2018/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2018 tarihli ve 2018/2142 Esas, 2018/1915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun,

"Mağdurdaki yaralanmanın niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığına göre sanık hakkında TCK'nin 35. maddesi uygulanırken alt sınırın makul oranda aşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe istinaf başvurusu olmadığından değerlendirme dışı bırakılmıştır."

Eleştirisiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suç vasfının hatalı belirlenmesi nedeniyle fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Eleştirisiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suç vasfının hatalı belirlenmesi nedeniyle fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ile sanık ve ailesi arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü mağdurun kullandığı traktörün sanığın kullandığı ve kardeşi 1993 doğumlu temyiz dışı sanık ...'in de içinde bulunduğu minibüse çarpıp yoluna devam etmesi üzerine ...'in av tüfeği ile traktörün lastiğine ateş etmesi sonucu traktörün durduğu, mağdurun traktörde bulunan baltayı eline alarak aşağıya indiği, sanık ve kardeşinin de minibüsten indikleri, sanık ile elinde balta bulunan mağdurun kavgaya tutuştuğu, bu sırada mağdurun sanığı, el kol ve bacak bölgelerinden basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın mağdurun elindeki baltayı alarak mağdurun kafa bölgesine balta sapıyla bir çok kez vurup darp ettiği, ATK 2. İhtisas Kurulunun 2 Eylül 2016 tarihli 5936 no.lu raporunda belirtildiği üzere mağdur ...'ı "kafa bölgesinde hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkiliyecek nitelikte bir çok kemik kırığı oluşacak, yaşamını tehlikeye sokan, BTM ile giderilemeyecek, sağ gözdeki görme kaybının organlarından veya duyularından birinin işlevini yitirecek derecede" yaraladığı, yoldan gelip geçenlerin olay mahallinde durması, kalabalık oluşması ve olaya müdahale etmeleri üzerine sanığın eylemine son verip kardeşiyle birlikte olay mahallinden ayrıldığı, olayın oluş şekli ile mağdur ile sanık ve ailesi arasında geçmişe dayalı husumet bulunması, olayda kullanılan balta sapının öldürmeye elverişli olması, darbelerin kafa bölgesine yapılması, darbe sayısı ve şiddeti, oluşan yaralanmanın niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı, olay mahallinde kalabalık oluşması ve olaya müdahale etmeleri üzerine sanığın eylemine son verip mağduru olay mahallinde bırakarak kardeşi ile birlikte olay mahallinden ayrılmış olması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezasından indirim uygulandığı ve taraflar arasında geçmişe dönük husumet bulunması, mağdurun kullandığı traktörle sanık ve kardeşi ...'in seyir hâlinde oldukları minibüse çarparak yoluna devam etmesi, ...'in tüfekle traktörün lastiğine ateş etmesi sonrasında traktörünü durduran ve aldığı balta ile aşağıya inen mağdurun elinden baltayı alan sanığın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik indirimi uygulandığı belirlenmiştir.

3. Sanık, üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Sanık, üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

4. Temyiz dışı sanık (1993 doğumlu) ...'in anlatımları, sanık savunması ile uyumludur.

5. Kolluk güçlerince yapılan olay yeri incelemesine ilişkin 13.05.2011 tarihli olay yeri inceleme tutanağı ve olay yeri krokisi dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanığın beyanı ile uyumlu, Şile Devlet Hastanesince 14.05.2011 tarihinde tanzim olunan el, kol ve bacak bölgelerinde basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir yaralanmaların bulunduğunu belirtir adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

7. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunca oy birliğiyle tanzim olunan 02.09.2016 tarihli;

"Sağ frontotemporalde kaideye uzanan parçalı çökme kırığa, nazal kemikte, sağ orbita lateral duvarında, sağ maksillada ve zigomada kırıklara, sağ orbita medialinde etmoid kemik kaidesine uzanan kırığa, pnömosefaliye, sağ temporal lobda hemorajik kontüzyona, L1 ve L2 vertebra sol proseslerinde kırıklara, yumuşak doku lezyonlarına neden olan yaralanmasının;

1. Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

2. Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

3. Vücuttaki kemik kırıklarının ve çıkıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif (1) Orta (2-3) ve Ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında, birden fazla kemik kırığı olması nedeniyle skorlama yapılarak, şahısta saptanan kırıkların birlikte hayat fonksiyonlarını Ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,

4. Sağ göz görmesini 1/10 seviyesine düşüren arızasının organlarından veya duyularından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu,"

Görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.

IV. GEREKÇE

4. Sağ göz görmesini 1/10 seviyesine düşüren arızasının organlarından veya duyularından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu,"

Görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.

IV. GEREKÇE

Mağdur ile sanık ve ailesi arasında eskiye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanık ile temyiz dışı sanık ... minibüsle mağdur ile temyiz dışı mağdur ... ise traktörle seyir hâlindeyken karşılaştıkları, araçların birbirlerine çarptığı, sanık tarafın aracının plakasının düştüğü, temyiz dışı sanık ...'in, mağdur tarafın traktörünün lastiğine ateş ederek patlamasına ve traktörün devrilmesine neden olduğu, bunun üzerine mağdur ...'ın elinde balta olduğu hâlde traktörden indiği, mağdur ve sanığın bir süre kavga ettikleri ve bu sırada sanığın el, kol ve bacağından basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bunun üzerine mağdurun elindeki baltayı alarak mağdurun kafa bölgesine balta sapıyla bir çok kez vurmak suretiyle Olay ve Olgular başlığı altında (7) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen adlî muayene raporunda belirtildiği şekilde "kafa bölgesinde hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkiliyecek nitelikte bir çok kemik kırığı oluşacak, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, BTM ile giderilemeyecek ve sağ gözdeki görme kaybının organlarından veya duyularından birinin işlevini yitirmesine neden olacak" şekilde yaraladığı, sanık tarafın kovuşturma aşamasındaki beyanına göre yoldan geçmekte iken olayı gören araçların durduğu, olay yerinin kalabalıklaştığı ve bu kişilerin olaya müdahale etmeleri üzerine sanığın eylemine son verip kardeşi ... ile birlikte olay mahallinden ayrıldığı, olayda kullanılan balta sapının öldürmeye elverişli olması, darbelerin kafa bölgesine yapılması, darbe sayısı ve şiddeti, oluşan yaralanmanın niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2018 tarihli ve 2018/2142 Esas, 2018/1915 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23316, Karar No: 2013/18456, Tarih: 23.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/23316 E.  ,  2013/18456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılığa konu olan eşyayı ticari amaçla satmak

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyizine ve suçtan doğrudan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu adına vekilinin CMK'nun 260/1.maddesi gereğince hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun yargılamadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/1b-1 maddesine aykırı davranılması,

2- Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "18.01.2010" yerine "18.10.2009" olarak yazılması,

4- Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın ve şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.