muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10210, Karar No: 2011/9046, Tarih: 19.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10210 E.  ,  2011/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2009 tarih ve 2008/145-2009/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.07.2011 gününde davalı avukatı..... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.01.1996 tarihinden beri ticaret siciline tescilli olarak tekstil ve bununla bağlantılı iş kollarında faaliyet gösterdiğini, unvanında ‘MAÇKA’ ibaresini kullandığını, aynı iş kolunda faaliyet gösteren davalının sonradan tescil edilmesine rağmen unvanında bu ibareyi kullandığı gibi ‘MAÇKA’ ve ‘MACHKA’ ibarelerini adına marka olarak tescil ettirdiğini, önce müvekkilinin kullanımı bulunduğunu, davalının eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, bu durumun tespitine, ‘MAÇKA’ ibaresinin ticaret sicilinden ve diğer kayıtlardan terkinine, 12.500.00 YTL maddi ve 10.000 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescilli şekilde ticari faaliyette bulunduğunu, iş kolunun farklı olduğunu, iddiaların yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, istemin, ticaret unvanının kullanımında öncelik hakkına dayalı bulunduğu, davacının unvanın asıl unsurunun ‘MAÇKA’ ibaresi olduğu, 19.01.1996 tarihinde tescil edilerek ticari faaliyetine başladığı, davalının da aynı ve benzer işlerde faaliyette bulunmak üzere 01.08.2006 tarihinde tescil edilerek tüzel kişilik kazandığı, davacının iki ayrı markasının da bulunduğu, gerek marka gerekse ticaret unvanı olarak davacının ibare üzerinde öncelik hakkının olduğu, buna dayalı olarak davalının unvanındaki ibarenin terkinini isteme hakkı bulunduğu, tescilli kullanımın haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı unvanından ‘MAÇKA’ ibaresinin çıkarılmasına, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafın ‘MAÇKA’ ibareli tescilli markası veya markaları olduğunu iddia etmemesine, esasen marka hakkına dayalı bir davasının da bulunmamasına, davalı taraf adına tescilli markaların davacı adına tescilli markalarmış gibi algılanıp karar gerekçesinde marka hakkına dayalı değerlendirmeler yapılması yerinde değil ise de ‘MAÇKA’ ibaresinin davacı tarafın ticaret unvanının çekirdek unsuru olmasına, TTK.nun 54 ncü maddesine dayalı olarak açtığı işbu davasında ibareyi unvanında kullanmakta öncelik hakkının bulunduğunu iddia etmesine, tarafların aynı veya benzer iş kolunda faaliyet gösterdiğinin sabit bulunmasına, davacının ticaret unvanını 19.01.1996 tarihinde, davalının ise 01.08.2006 tarihinde tescil ettirmiş olmasına, anılan ibarenin davalı unvanından çıkarılmasına karar verilmesinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/773, Karar No: 2022/2129, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/773 E.  ,  2022/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olarak açılan davada, Bakırköy 46. İş ile İzmir 16. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Bakırköy 46. İş Mahkemesi'nce, 5510 Sayılı Kanunu'nun madde 88/19 fıkrasında kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 Sayılı Kanunu'nun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili olduğu belirtilmekle, bu yetki kamu düzenine ilişkin ve kesin olup davaya konu ödeme emirlerinin, İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nce düzenlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir 16. İş Mahkemesi'nce, iş davalarında kamu düzenine yönelik kesin yetki kuralı bulunmadığı için yetki itirazının süresinde sunulan cevap dilekçesi ile beraber davalı tarafça mahkemeye bildirilmiş olması şart olup somut olayda davalı SGK tarafından dosyaya sunulan yetki itirazı bulunmadığı gibi, cevap dilekçesinin dahi mevcut olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 134. maddesinde, "Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlık, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür." 80. maddesinin 6. fıkrasında, "Kurum alacaklarının tahsilinde 21.07.1953 tarih ve 6183 Sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi yetkilidir." hükümleri yer almakta iken, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 101. maddesinde, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği," 88. maddesinin 19. fıkrasında, "Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili" olduğu düzenlenmiştir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6. maddesi gereğince iş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu, davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu, ayrıca iş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olmakla iş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklı olup Bunun yanında bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri de geçersizdir.

Somut olayda, davaya konu 6183 Sayılı Kanun'un uygulanması nedeniyle ödeme emirlerinin gönderilmesi işleminin İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan İzmir İş Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 16. İş Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İzmir 16. İş Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31544, Karar No: 2021/4255, Tarih: 07.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/31544 E.  ,  2021/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatına ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'nun yetkilisi olduğu Asil Uluslararası Taşımacılık San. Tic. Ltd. Şti’de 15/11/2013 tarihinde şoför olarak çalışmaya başlayan sanığın, 16/11/2013 tarihinde Rusya'ya teslim edilmek üzere ... plaka sayılı tırı yüklü şekilde alarak yola çıktığı, Rusya’da yükünü boşalttıktan sonra yaptığı telefon görüşmesinde ücretini istediği, daha sonra aracı Odesa’da terk ederek yanında şirkete ait 50.000 Dolar teminatlı tır karnesi, Ukrayna yük alma belgesi, Yapı Kredi Bankası kredi kartı ile ortadan kaybolduğu, katılanın yaptığı araştırma sonucu tırı bularak başka bir şoförle geri getirdiği, yapılan incelemede tırdaki 400 litre mazotun da eksik olduğunun belirlendiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın, kendisine teslim edilen tır ve dorsesini yükü ile götürüp boşalttığı, daha sonra yeniden yükleyerek gemiye binilecek yere kadar getirdiği, şirket ile yaptığı görüşmelerde karşısına yetkili biri çıkmadığından harcamalar konusunda net cevap alamadığı, aralarında bu yönden bir hukuki ihtilaf doğduğu, aracı şirkete de bilgi vererek belgeleri ile birlikte tır parkına yüklü ve sağlam bir şekilde teslim edip şirkete gerekli ihtarları yapan sanığın, üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8180, Karar No: 2015/1676, Tarih: 17.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8180 E.  ,  2015/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Hacı ... mirasçıları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili davalı arsa sahipleri ... ve diğer davalıların murisi Hacı ... arasında düzenlenen 23.11.1994 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, edimini yerine getirerek yapı kullanım izin belgesi alarak arsa sahiplerine ait daireleri teslim etmesine rağmen arsa sahiplerince kat irtifakı kurularak yükleniciye ait bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini ileri sürerek, kat irtifakı tesisi için izin verilerek, yükleniciye ait bağımsız bölümlerin tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asli müdahil ... vekili, müvekkilinin sözleşme konusu C blok 13 no'lu bağımsız bölümü Hacı ... vekilinden satım vaadi sözleşmesiyle devir aldığını ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, yüklenicinin süresinde arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri teslim etmediğini, eksiklerin davadan sonra giderildiğini, halen dahi projeye aykırılıklar bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı arsa sahibi ..., davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamları ve dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile ilerde kurulacak kat irtifakına esas payların belirlenmesine ve taraflar adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... mirasçıları vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2422, Karar No: 2020/4274, Tarih: 22.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/2422 E.  ,  2020/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması, şantaj, hakaret, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından yapılan yargılaması sonucunda, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması, şantaj, hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkumiyeti ile tehdit suçundan beraatine dair Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2014 gün ve 2011/15 Esas, 2014/27 Karar sayılı kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık müdafisi, katılanlar vekili ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24.02.2016 gün ve 2015/8457 Esas, 2016/1763 Karar sayılı ilamı ile temyiz ret, onama, düzeltilerek onama ve bozma yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2019 günlü, KD-2019/3418 sayılı itiraznamesi ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin bozma kararıyla sınırlı şekilde, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün bozulmasına dair Dairemizce verilen karar usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından anılan hükme yönelik ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14156, Karar No: 2010/3468, Tarih: 31.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/14156 E.  ,  2010/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a)-(c)-(h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden çok kişi tarafından, gece işlendiği ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde, yazılan oluşa göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde, ihlal edilen bent sayısı ve yazılan gerekçe ile çelişkili bir şekilde, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir sebebin bulunmadığından bahisle temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, cezadan indirim yapılması;

3- Yakınanın 06.10.2005 günlü oturumdaki ifadesinin içeriğine göre; bütün zararının, kovuşturma aşamasında tutuklu olan sanıkların yakınları tarafından karşılandığını bu nedenle şikayetçi olmadığını ifade ettiği halde, yakınanın ifadelerinin çelişkili olduğundan, telefon ve parasının sanıklar tarafından değil de polis tarafından iade edildiğini kabul edip, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığından bahisle, suça konu malların soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince iade edildiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, dosya içeriğiyle uyuşmayan gerekçe ile anılan madde uyarınca indirim yapılmaması,

4-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 31/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9276, Karar No: 2020/10287, Tarih: 23.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9276 E.  ,  2020/10287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yaş tashihine ilişkin davada ... 2. Asliye Hukuk, ... 3. Asliye Hukuk, ... 2. Asliye Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydında yaş tashihi istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, yaşı düzeltilmek istenen ...'in dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin "... Mah. ... Küme Evleri No:... .../..." olduğu anlaşılmakla davacının yerleşim yerinin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı çevresi içinde kaldığı ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi, yaşının düzeltilmesi istenen davalı ...'in yerleşim yeri (MERNİS) adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili ... ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın açıldığı tarih itibarı ile kaydı düzeltilmek istenenin yerleşim yeri adresinin ... olduğu, bu tarihten sonra yerleşim yerinin değişmiş olmasının yetkili mahkemeyi değiştiremeyeceği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi, somut olayda kesin yetki kuralının bulunmadığı, davanın ilk olarak açıldığı yer ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde süresinde ve usulüne uygun bir yetki itirazı bulunmadığından, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin davaya bakmaya yetkili hale geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/2725 esas nolu davanamesiyle, mağdur ... hakkında 2016/6668 soruşturma sayılı dosya ile çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan soruşturma sırasında mağdurenin 17 yaşında olduğunun iddia edilmesi nedeniyle nüfusta yaşının düzeltilmesi gerektiği belirtilerek, doğum tarihinin 06/02/2000 olarak düzeltilmesi talep edilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... Asliye Hukuk Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yeri belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlenme koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirlenme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.