muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6160, Karar No: 2018/11073, Tarih: 25.12.2018

Davacı taraf mahkeme ilamı ile faiz alacağının ödenmesini birlikte talep ettiğinden, faiz alacağı sakıt olmamıştır, mahkemece verilen karar yerinde bulunduğundan, davalı tarafın tüm istinaf taleplerinin HMK nun 353/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

.... verilen karar, davalı avukatı tarafından, davacı hakkında yapılan işlemlerin yerinde olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

1-Eldeki davada, Mahkemece, davacının kesinleşen mahkeme kararı ile maluliyet aylığına işleyen faizlere de hak kazanmış olduğuna dair karar verilmesi isabetli ise de, aylıkların geç ödenmesi nedeniyle işleyen faizler bakımından, 5510 sayılı Yasa’nın 42. (506 sayılı Yasa'nın 116.) maddesinin “Kurum, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanacak gelir, aylık veya toptan ödemeleri, gerekli belgelerin ve incelemelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde hesap ve tespit ederek sonuçlarını yazı ile bildirir.” hükmü uyarınca, Kurum'un, yaşlılık aylığı tahsis tarihini takip eden 3 aylık sürenin sonundan itibaren faiz alacağı ile sorumlu tutulacağı nazara alındığında, mahkemece bu durumun dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: ....kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılması ile ......tarihli hükmünün, tamamen silinmesi ile yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile 62.734,82 TL faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine,

2-Davalı Kurum harçtan bağışık olduğundan harç takdirine yer olmadığına,

3-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 7.250,83 TL Vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,

4-Kısmen kabule göre, AAÜT. Uyarınca 1.71,52 TL ücreti vekâletin davacıdan tahsili ile kendisini vekille temsil ettiren davalı kuruma verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 421,60 TL yargılama giderinin kısmen kabule göre takdiren 400 TL’sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

6-Gider avansının artan kısmının talep halinde ilgilisine iadesine,”hükmünün yazılmasına ve hükmün yazılarak Bölge Adliye Mahkemesi hükünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...........
Yargıtay — Esas No: 2021/16185, Karar No: 2022/1433, Tarih: 25.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16185 E.  ,  2022/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın üzerinde yapılan aramada müşteki ... adına düzenlenen ...’a ait ... nolu kredi kartının ele geçirildiği somut olayda; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla müşteki ...’dan suça konu kredi kartının kendisi tarafından bankaya başvurulup alınıp alınmadığının sorulması, kendi başvurusu olmadan bilgisi dışında yapılan başvuru ile alındığını beyan etmesi durumunda dosya arasında bulunan ...’a ait kredi kartı başvuru formu ve bankacılık hizmet sözleşmesinde yer alan yazı ve imzaların sanığın yahut Müşteki ...’ın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve gerektiğinde ...’a ait sözleşmelerin ekindeki kimlik fotokopisindeki fotoğrafının müşteki ...’a ait olup olmadığı hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle kredi kartının müştekinin başvurusu ile mi yoksa müşteki adına sahte başvuru ile mi üretildiğinin tespit edilmesinden sonra suça konu kredi kartı ile harcama yapılıp yapılmadığının ilgili bankadan sorularak tüm harcama tarihlerinin kesin olarak belirlenmesi, yapılan araştırma sonucunda suça konu kredi kartının gerçek olduğu, bir şekilde müştekinin kaybetmesi veya çalınması nedeniyle elinden çıktığının tespiti halinde kredi kartından 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra harcama yapıldığının tespiti halinde harcama tarihleri göz önüne alınarak 29.06.2005 tarihinden sonra harcama yapılmamış ise 5377 sayılı Yasayla 29.06.2005 tarihindeki değişiklikten önce yürürlükte bulunan TCK.nun 245/1. maddesi, 29.06.2005 tarihinden sonra harcama yapılmış ise 5377 sayılı Yasayla 29.06.2005 tarihindeki değişiklikten sonra yürürlükte bulunan TCK.nın 245/1. maddesi gereğince, kredi kartının müştekinin bilgisi dışında sahte olarak alındığının tespiti halinde ise; 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra harcama yapılmadığının tespiti halinde suça konu kredi

kartının sanığın üzerinde yapılan aramada ele geçtiği tarih itibariyle kullanıma açık olduğunun banka tarafından bildirilmesi nedeniyle 5377 sayılı Yasayla 29.06.2005 tarihindeki değişiklikten sonra yürürlükte bulunan TCK.nın 245/2. maddesi gereğince, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra harcama yapıldığının tespiti halinde ise; harcama tarihleri göz önüne alınarak 29.06.2005 tarihinden sonra harcama yapılmamış ise 5377 sayılı Yasayla 29.06.2005 tarihindeki değişiklikten önce yürürlükte bulunan TCK.nın 245/2. maddesi, 29.06.2005 tarihinden sonra harcama yapılmış ise 5377 sayılı Yasayla 29.06.2005 tarihindeki değişiklikten sonra yürürlükte bulunan TCK.nın 245/3. maddesi gereğince değerlendirilme yapılması ve ayrıca aralıklı olarak birden fazla harcama varsa TCK.nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321 ve 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16225, Karar No: 2013/21201, Tarih: 18.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16225 E.  ,  2013/21201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Toplanan delillerden davacı-davalı kadının düzenli işinin olduğu, bu işten sürekli ve yeterli gelir elde ettiği, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.09.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/1274, Karar No: 2021/4387, Tarih: 25.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/1274 E.  ,  2021/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.11.2018 tarih ve 2018/465-2018/787 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının İhlas Finans A.Ş.'den alacaklı olduğunu, bu alacağın ödenmesinin davalı tarafından üstlenildiğini ancak ödemede gecikme olması üzerine alacağın tahsili için icra takibi başlatıldığını, takibe yetki ve borç yönünden itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibinin ve davanın yetkisiz yerde açıldığını, henüz alacağın muaccel olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, taraflar arasında 03.05.2011 tarihli alacağın temliki, sulh, ibra ve feragat sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin 5. maddesinde sözleşmeden doğabilecek ihtilafların çözümünde İstanbul İcra Müdürlükleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğunun düzenlendiği, taraflar arasında imzalanan yetki sözleşmesinin 6100 sayılı HMK'nın yürürlük tarihi olan 01.10.2011 tarihinden önce imzalandığından geçerli olduğu, yetkili icra dairesi olan İstanbul İcra Dairelerinde yapılmış geçerli bir takip olmadığından davanın dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yapılan sözleşmede İstanbul İcra Müdürlükleri ve Mahkemeleri yetkili olarak gösterilmişse de, bu yetki sözleşmesi genel yetkili mahkeme ve icra dairelerinin yetkisini ortadan kaldırmaz. Genel yetki kuralları gereğince yetkili icra dairelerinde takip yapılabilir, yetkili mahkemelerde dava açılabilir. İcra takip ve dava konusu bir miktar para alacağının tahsili istemine ilişkindir. TBK'nın 89/1. (Eski BK m. 73/1) hükmüne göre, “Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde” ifa edilir. Bu durumda anılan kanun hükmü uyarınca davacı alacaklının kendi yerleşim yerinde icra takibi ikame edebileceği gözetilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15638, Karar No: 2016/6245, Tarih: 12.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15638 E.  ,  2016/6245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Sanık ...’ün katılanlara yönelik yaralamaya teşebbüs suçu: Beraat

Sanıklar ... ve ...’ın katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçu: Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar... ve...’ın katılan ...’e ait beş adet meyve ağacını kesmek suretiyle mala zarar verme ve sanık ...’ün katılanlara balta ile saldırmak suretiyle yaralamaya teşebbüs suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6443, Karar No: 2020/4036, Tarih: 29.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/6443 E.  ,  2020/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2019/1366-2019/1681

İlk Derece

Mahkemesi : Kırklareli İş Mahkemesi

No : 2019/35-2019/167

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, ... İç Dış Tic. A.Ş. bünyesinde 07.09.1989 tarihinde en az (1) günlük sigortalı çalıştığının tespiti ile bu tarihin tüm sigorta kollarında sigortalılık başlangıç tarihi olarak sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“Davanın kabulüne; davacı ... (...)'in işveren ... İç ve Dış Tic. A.Ş.'ye ait iş yerinde ... sigorta sicil numarası ile 506 sayılı Kanunun 60-G maddesine göre sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 28.06.1993 tarihi olduğunun ve 07.09.1989 tarihindeki bir günlük çalışmaya yönelik ödenecek sigorta priminin, prim ödeme gün sayısının hesabına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine,” dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince; mahkeme hükmü yerinde bulunmak suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, fiili çalışmanın ispatlanmadığı, kamu tanıklarının dinlenmediğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Mülga 506 sayılı Yasanın 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20/06/1987 - 3395/1 md.) “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” hükmü yer alırken, söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasa’nın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Söz konusu düzenlemelere göre 20/06/1987-06/08/2003 tarihleri arasında el halıcılığı dokuma işi sigortalılık kapsamında sayılmadığı için dava dışı işverenin yaptığı işlem ve davalı Kurum işlemi yerinde olup davacının kısa vadeli sigortalı olarak gösterilmesi yerindedir. Bu sebeple davacının sigortalılığını talep ettiği tarih itibariyle uzun vadeli sigorta kollarından sigorta başlangıcı yönünde tespitte bulunulamayacağından mahkemenin kararı isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18866, Karar No: 2014/1124, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18866 E.  ,  2014/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1297-2013/293

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden,daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23100, Karar No: 2007/822, Tarih: 23.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23100 E.  ,  2007/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 79.239,62-YTL. edeceği ve borçlunun aynı sitede oturabileceği bir evi 70.000,00-YTL. sına alabileceği bildirilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun taşınmazın bulunduğu Çay Köyünün daha mütevazi bir yerinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; taşınmazın 79.239,62-YTL. edeceği ve borçlunun aynı sitede oturabileceği bir evi 70.000,00-YTL. sına alabileceği belirlendiğine göre, mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli 70.000,00-YTL. sının kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği 70.000,00-YTL. den az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5822, Karar No: 2017/7745, Tarih: 05.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5822 E.  ,  2017/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada davacı vekili,davalı şirketin ... Balıkçılık isimli teknenin maliki ve işletmecisi olduğunu,davalının teknesine aldığı akaryakıt bedellerinin müvekkili tarafından çekler verilerek ödendiğini, müvekkili tarafından yapılan bu ödemelerin davalı tarafından karşılanmadığını ve talep edilmesine rağmen ödenmediğini, davalı hakkında ... İcra Müdürlüğünün 2010/4209 E.sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının haksız ve yersiz itirazı üzerine takibin durdurulduğunu ileri sürerek davalının icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen 2011/209 E. sayılı dosyada davacı vekili, davalının ... isimli teknenin maliki ve işletmecisi olduğunu, davalı tarafından teknesine alınan akaryakıt bedellerinin müvekkili tarafından çekler verilerek ödendiğini, davalı tarafından akaryakıt borçlarının müvekkiline ödenmediğini, bu nedenle ... İcra Müdürlüğünün 2010/349 E.sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalı tarafından borca itiraz edilmesi nedeniyle takibin durdurulmasına karar verildiğini, yapılan itirazın haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının % 40 oranında icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.