muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2, Karar No: 2010/51, Tarih: 03.02.2010

Bu Kanun uyarınca, bakıma muhtaç özürlü; özürlülük sınıflandırmasına göre resmi sağlık kurulu raporu ile ağır özürlü olduğu belgelendirilenlerden, günlük hayatın alışılmış, tekrar eden gereklerini önemli ölçüde yerine getirememesi nedeniyle hayatını başkasının yardımı ve bakımı olmadan devam ettiremeyecek derecede düşkün olan kişiyi ifade eder.

Korunmaya, bakıma ve yardıma muhtaç çocuk, özürlü ve yaşlıların tespiti, bunların korunması,bakımı, yetiştirilmesi ve rehabilitasyonlarını sağlamak üzere gerekli hizmetleri yürütmek kuruluş amaçları arasında yer alan SHÇEK tarafından bakıma muhtaç özürlülere evlerinde veya kurumda bakım hizmeti verilmektedir.

Bu amacın yerine getirilebilmesi yönünde Kuruma koruma kararı talebinde bulunabilme görev ve yetkisi verilmiştir. 2828 sayılı Kanunun Korunma Kararı başlıklı 22. maddesinde ;

“…Korunmaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre Kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararı yetkili ve görevli mahkemece alınır. Bu karar için gerekli belgeler Kurumca düzenlenir ve ilgili mahkemeye gönderilir…” düzenlemesine yer verilmiş ayrıca korunmaya, bakıma, yardıma muhtaç sakat, yaşlı ve diğer kişilere ilişkin 26. maddesinde ise; “…Korunmaya, bakıma, yardıma muhtaç aile, özürlü, yaşlı ve diğer kişilerin tespiti, incelenmesi ve bunların sosyal hizmetlerden yararlandırılmasına ilişkin esaslar… için yönetmelikle düzenleme yapılacağı"  belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde, A.Ö hakkında sosyal hizmet uzmanınca düzenlenen rapora göre, 1957 doğumlu A.Ö ’nin, tüm vücut fonksiyon kayıp oranının % 70 ve ağır derecede özürlü olduğu, evliliğinden bir oğlu olduğu ancak annesi ile ilgilenmediği, maruz kaldığı cinsel saldırı sonucu doğan ve altı yaşında bulunan çocuğun davacı Kurum bünyesinde bulunduğu bu nedenle tek başına yaşadığı ancak öz bakımını gerçekleştiremediği, fiziksel, cinsel ve duygusal istismara açık olduğu, bakım merkezinde tertibi ve korunma altına alınması gerektiği sonucuna varılmış, davacı Kurum tarafından anılan rapora istinaden A.Ö hakkında koruma altına alınma kararı verilmesi talep edilmiştir.

Talebin dayanağı 2828 sayılı Kanunun gerek 22. gerekse 26. maddelerinde görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olacağı gösterilmemiş ise de korunmaya muhtaç özürlünün bakımının sağlanması için koruma kararı verilmesi talebinin ve davacı SHÇEK’nun muhtaç özürlünün bakımına ilişkin sorumluluğunun 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 366. maddesinden kaynaklanması ile bakım görevinin 2828 sayılı Kanun ile Kuruma verilmiş olması karşısında talep konusunun hukuki nitelikçe aile hukuku hükümleriyle sıkı sıkıya bağlantılı olduğu açıkça görülmektedir.

Öte yandan 4787 sayılı Kanunun 6/1-b maddesi uyarınca Aile Mahkemeleri, görev alanına giren konularda, yetişkinler hakkında yasanın 6/1-c maddesinde belirtilen; sosyal hizmet kurumlarına, huzurevlerine veya benzeri yerlere yerleştirme şeklindeki tedbirleri alabileceklerinden koruma kararı talebi ile ilgili davalar Aile Mahkemelerinin görevi kapsamındadır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, bakıma muhtaç ergin özürlü hakkında koruma kararı verilmesi taleplerinde Aile Mahkemeleri görevlidir. Mahkemece işin esasına girilerek uyuşmazlığın karara bağlanması ve aynı ilkelere işaret eden bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.02.2010 gününde ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3154, Karar No: 2010/9197, Tarih: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3154 E.  ,  2010/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2008 tarih ve 2007/484-2008/586 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalının nama yazılı hissedarlarından ...’in mirasçısı olduğunu, anılan hissedarın Erzurum Noterliğince düzenlenen 16 Kanunievvel 1929 tarih ve 3235 yevmiye numaralı vasiyetname ile davalıya ait 3 kıta nama yazılı hisse senedini miras olarak bıraktığını, duruma yakın zamanda muttali olduğunu, başvuruya rağmen olumlu sonuç alınmadığını ileri sürerek, bu senetler ile senedin bağlı olarak doğmuş rüçhan haklarına istinaden müvekkilinin ortaklığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tespit davasının koşullarının bulunmadığını, esasen davacının murisine ait hisse senedine rastlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı kayıtları ve belgeleri üzerinde yapılan incelemede davacının murisine ait hisselere rastlanmadığı, iddianın ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12165, Karar No: 2010/2361, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12165 E.  ,  2010/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TaRaflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Köprübaşında oturduğunu ve çiftçilik yaptığını, Köprübaşına gelen davalıdan sofralık diye satın alıp diktiği zeytin fidelerinin yağlık çıkması nedeniyle zarara uğradığını, destek primi alamadığı ve gelirinden mahrum kaldığını ileri sürerek 10.000 TL maddi ve 1000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket davacıya mal satmadığını, ikametgahının ... olduğunu, diğer davalı ... ise satışın Tire’de olduğunu, ikametgahının Tire olduğunu savunarak yetkisizlik kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Tire mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, davalılar aleyhine açtığı tazminat davasının yargılamasında davalı ... yetkili mahkemenin Tire olduğunu, Zeytin Tarım Fidancılık İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. ise yetkili mahkemenin ... olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuşlardır.

Davalı ...'a dava dilekçesi, 13.8.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, bu davalı 18.9.2007 tarihli dilekçesi ile yetkisizlik itirazında bulunmuştur. HUMK 187-189 maddeleri gereği yetkisizlik itirazı 10 günlük cevap süresi içinde ileri sürülmesi gerekir. Davalı ...'ın yetkisizlik itirazı yasal sürede olmadığından reddi gerekirken yazılı gerekçe ile bu davalı hakkında yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Davalı Zeytin Fidancılık İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin yetkisizlik itirazının incelenmesinde; bu davalı yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu savunmuştur. HUMK 9-II c.1. maddesi gereğince davalı sayısı birden fazla ise dava bunlardan birinin ikametgahında açılabilir. Yukarıda açıklandığı üzere Rüstem Çavdar için Köprübaşı Mahkemelerinin yetkisi kesinleştiğine göre Zeytin Tarım Fidancılık İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. Şti. içinde Köprübaşı mahkemelerinde dava açılabilir. Davalı şirketin yetkisizlik itirazının reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi bu davalı ... Mahkemeleri yetkili olduğunu savunduğu halde bu davalı hakkında da Tire Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5892, Karar No: 2025/1271, Tarih: 11.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5892 E.  ,  2025/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1272 E., 2024/1611 K.

DAVALILAR : Ankara Karayolları Genel Müdürlüğü vekili Avukat ..., Avukat Selvihan Akyol Özbayrak, Çatpınar Köyü Tüzel Kişiliği, Hazine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/206 E., 2024/432 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi ve davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.

'' hükmü düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının tapusuz taşınmazın tescili davası açtığı, dava konusu taşınmazın bilirkişi heyeti raporunda (A) harfi ile gösterildiği ve ziraat bilirkişi raporunda zemin değerinin 17.360,10 TL olarak tespit edildiği, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 17.360,10 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisi ve davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Karayolları Genel Müdürlüğüne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

11.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10518, Karar No: 2010/14756, Tarih: 01.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/10518 E.  ,  2010/14756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2259, Karar No: 2007/2544, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2259 E.  ,  2007/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

18.12.2006 tarihli yazımız ile aile kayıt tablosu istenilen ... yerine dosya ile ilgisi bulunmayan ... isimli kişinin nüfus kayıt tablosu gönderilmiş, yine tüm parsellere ait tapulama tutanakları ve dayanak belgeler istenildiği halde sadece tapu kayıt suretleri gönderilmiş olup ilgili yazımının iyice okunarak ve dosya içerisine konulan belgelerin istenilen belgeler olup olmadığı kontrol edilerek istenilen ...'a ait anne, baba, kardeşleri gösteren nüfus aile kayıt tablosu ile tüm parsellere ait tapulama tutanakları ve dayanak belgelerin dosya arasına konulduktan sonra tekrar incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için yerel MAHKEMESİNE İADESİNE, 12.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13702, Karar No: 2013/15688, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13702 E.  ,  2013/15688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre kamulaştırılan taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye alınan ürünlerin 2012 yılına ait dekar başına ortalama veriminin, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca 2011 yılı verilerinin esas alınması ve hesaplanan m² değerinin dava tarihine endekslenmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

Kabule göre de;

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca Pozantı ilçe ortalamasından yüksek olan köylerdeki verim ortalamasının alınması suretiyle yüksek bedel belirlenmesi,

3-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22. maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Dava dilekçesinde davacı idarenin terkin talebi bulunduğu gözetilmeksizin kamulaştırılan taşınmazın terkini yerine idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/102, Karar No: 2011/250, Tarih: 29.04.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/13-102 E.  ,  2011/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2010

Taraflar arasındaki “borçsuzluğun tespiti ve istirdat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4.Tüketici Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.11.2009 gün ve 2009/329 E.- 474 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 24.05.2010 gün ve 964  E., 7023  K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, Altındağ İlçesi Gültepe Bölgesi ...ada C,1-.Blok ...Kat ..nolu  konutun su aboneliğinin tesisi için davalı kuruma müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı olarak talep ettiği 124,32 TL ödediğini, kalan 1.320 TL ‘nin taksite bağlandığını ve kendisinden senetler aldığını bu talebin yasal dayanağının olmadığını, bu nedenle ödediği bedelin iadesine, verilen senetlerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yerde ada dışı ana kanalizasyon toplama kanallarını belediyenin yaptığını, Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır. 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Bu durumda  dosyada mevcut ASKİ Genel müdürlüğü tarafından Ankara Büyükşehir belediyesi Hukuk Müşavirliğine hitaben gönderilen 19.06.2009 tarihli yazıda aboneliğe konu binanın cephesinin bulunduğu Mevlana caddesinde 30.05.1994 yılında işletmeye alınan pis su hattının mevcut olduğu,binanın deşarjının bu hatta verildiğine ilişkin cevabi yazı içeriği de gözetilerek, davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi çalışması olup olmadığına dair  tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; su aboneliği nedeniyle ödenen kanal katılım payı ve şebeke hissesi yönüyle borçsuzluğun tespiti ile ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkeme verdiği ilk kararında, “2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 87 ve 88.maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ve 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 31.maddesi hükümlerini değerlendirmeye tabi tutarak, davacının yapı kullanma izni olan binadaki konutuna su aboneliği talep ettiği, İmar Müdürlüğü yazısına göre kanal katılım bedelinin ödendiğinin belirtildiği ve su aboneliği başvuru tarihinin iskan tarihinden sonra olduğu” gerekçeleri benimsenerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece;yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçe ile karar bozulmuştur.