muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2590, Karar No: 2024/9597, Tarih: 05.12.2024

Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile münavebeye esas alınan buğday ürünü için üretim masrafının, brüt gelirinin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre bedel tespiti doğru görülmediği, dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına %200 objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın yeni ada/parsel numarasına göre hüküm kurulmaması ve ağaç bedelleri gözetilerek, yine davalılar yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dileçesinde beilirttiği husuları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki davaya konu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1042, Karar No: 2019/2558, Tarih: 08.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/1042 E.  ,  2019/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22885, Karar No: 2015/7314, Tarih: 20.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22885 E.  ,  2015/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanığın mağdur ...’na yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu anlaşılmakla, dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere mahalline İADESİNE,

II-Sanığın katılan ... ve katılan ...’a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; katılan ...l’e karşı eylemin sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılan ...’e ait eşyaları evine temizliğe gittiğinde çaldığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturması karşısında suçun vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Katılan ...’in 01.11.2011 tarihinde müracaat ettiği Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde diğer müştekilerle aynı sitede oturduğunu, sanığın ara sıra evlerine gelip gittiğini, diğer müştekilerin geçen hafta perşembe günü sanıktan şikayetçi olduklarını, aynı gün eşinin durumdan şüphelenip temizlik yaptığı sırada 4 adet Ata lirasının kesede olmadığını fark ettiğinden bahsederek sanıktan şikayetçi olduğu, 6.11.2012 tarihli celsede de sanığın sürekli evlerine gelip gittiğini, olay günü evlerine sanıktan başkasının girmediğini beyan etmiş ise de sanık aşamalarda ısrarla suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında dosyada suçun sanık tarafından işlendiğine dair, katılanın beyanlarından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.04.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/476, Karar No: 2014/5484, Tarih: 25.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/476 E.  ,  2014/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küre Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2013/13-2013/50

Dava dilekçesinde, ortaklığın satış yolu ile giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile ortaklığın satış sureti ile giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı vekili dava dilekçesinde, Kastamonu ile M.. Mah. Ç...mevkii 1.. ada .. parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini; davalı vekili taraflar arasında fiili kullanım ve taksim yapıldığını kat mülkiyetine geçilerek taksimin yapılmasını istemiş, mahkemece satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir

Dosyada toplanan belge ve bilgiler ile özellikle bilirkişi raporları içeriğinden, dava konusu taşınmaz üzerinde zemin ve bir normal kattan oluşan karkas yapı bulunduğu, zemin katın işyeri olarak kulanılmak üzere tasarlanmış olup mevcut şekli ile kullanıldığı, birinci katın ise davalı parsele komuş parselin zemin katında yer alan işyerinin üzerine uzaltılmak suretiyle zemin kat üzerinde konut amacı ile kullanılmak üzere yapı mevcut olduğu paydaş ve yapının durumu ile bağımsız toplam bölüm sayısı itibariyle her paydaşa en az bir bağımsız bölüm düştüğü, taşınmaz üzerindeki yapının Kat Mülkiyeti Yasası'nın 50/2. maddesine uygun nitelik taşıdığı anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 10. maddesi hükmüne göre kat mülkiyetine konu olmaya elverişli bir taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi davasında, ortak maliklerden birinin yargılamanın herhangi bir aşamasında paylaşmanın kat mülkiyeti kurulması yoluyla yapılmasını istemesi durumunda hakim, Kat Mülkiyeti Yasası'ndaki yasal koşulların oluşması halinde ve 12. maddedeki belgeleri de tamamlattırıp taşınmaz mülkiyetinin kat mülkiyetine çevrilmesine ve paylar denkleştirilmek suretiyle bağımsız bölümlerin ortaklara ayrı ayrı özgülenmesine karar vermelidir.

Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine uygun olarak, üzerinde kat mülkiyetine elverişli yapı bulunan ortak taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilmesi için, üzerindeki yapının mimari projesine uygun biçimde tamamlanmış ya da projesi olmamakla birlikte fiili durumuna göre çizdirilmiş imara ve fenne uygunluğu ilgili makamca onaylanmış projesinin olması, bağımsız bölümlerinin başlı başına kullanmaya elverişli bulunması (M.1), yapının tümünün kargir olması (M.50/2) ve her paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi, ayrıca 12. maddede yazılı belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda anılan Yasa'nın 10. maddesinin son fıkrası hükmünce taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilecek ve açılan davada ortaklığın bu yolla giderilmesine karar verilebilecektir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, tamamlanmış yapının fiili durumu ile onaylı projesi arasında aykırılıkların bulunması ya da yapının imara uygun ancak projesiz inşa edilmiş olması gibi kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturan eksikliklerin mevcut olması durumunda hemen kat mülkiyeti kurulamayacağı sonucuna varılmayarak, bu eksikliklerin giderilip yasal koşullara uygun hale getirilmesi mümkün ise bunun isteyen tarafa tamamlattırılması yoluna gidilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının katlarının paydaşlardan her birine en az bir kat özgülenecek sayıda olduğundan bu yönüyle üzerinde kat mülkiyeti kurulmasına elverişli ise de, kat mülkiyetine geçiş için bunlar yeterli olmayıp, yukarıda açıklanan diğer tüm koşulların (12. maddede yazılı belgelerin) varlığını da aramak gerekir. Ayrıca yapının her bir katının bir bağımsız bölüm olarak kullanılması mümkün olacak nitelikte olup olmadığı açısından da incelenmesi gerekmektedir.

Yargıtay uygulamalarında, üzerinde yapı bulunan taşınmazlarda aynen taksim isteminin, paylaşmanın kat mülkiyetine çevrilmesi istemini de kapsadığı kabul edilmektedir. Bu tür davaların özelliği olarak gerek davacı taraf ve gerekse davalı taraf aynı haklara sahiptir.

Yargıtay uygulamalarında, üzerinde yapı bulunan taşınmazlarda aynen taksim isteminin, paylaşmanın kat mülkiyetine çevrilmesi istemini de kapsadığı kabul edilmektedir. Bu tür davaların özelliği olarak gerek davacı taraf ve gerekse davalı taraf aynı haklara sahiptir.

Bu bakımdan somut olayda mahkemece; davaya konu taşınmaz üzerindeki yapının onaylı projesinin ve sonradan değişiklik yapılmış ise buna ilişkin tadilat projesinin olup olmadığının taraflara ve ilgili belediyeye sorulup etraflıca araştırılması, proje mevcut değil ise ilgili belediyeden alınacak ön bilgiye göre yapının mevcut haliyle imar mevzuatına ve bulunduğu yerin imar durumu ile fenne aykırılık oluşturmadığı veya imara ya da projeye aykırılıklar giderildiği takdirde onay verilebileceğinin saptanması halinde, öncelikle aykırılıkların giderilmesi daha sonra yapının fiili durumunu yansıtan projenin hazırlattırılıp ilgili imar müdürlüğünün onayının ve buna bağlı olarak yapı kullanma izin belgesinin alınması, ayrıca Kat Mülkiyeti Yasası'nın 12. maddesinde sayılan diğer belgelerin tamamlattırılması için (aynen taksim talebi de dahil) kat mülkiyetine geçiş suretiyle ortaklığın giderilmesini isteyen davacılar ve davalılara yetki ve yeterli süre verilmesi, bu hususlar eksiksiz yerine getirildiği takdirde de, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıda her bir bağımsız bölümün (konumu, yüzölçümü, kullanım amacı ve eklentileri yerinde incelenip irdelenerek) değeri ve bu değere göre özgülenecek arsa payı uzman bilirkişi aracılığıyla saptanıp varsa fiili taksime göre taksim yoksa çekilecek kura ile önce her paydaşa birer bağımsız bölüm özgülendikten ve gerekiyorsa bedel farkı nedeni ile ödenecek ivaz da belirlenmek suretiyle payların denkleştirilmesi, yönetim planının paydaşlar (tanınan süreye rağmen) tarafından imzalamaktan kaçınılması halinde imzalanmış sayılması suretiyle tahkikatın ikmal edilmesinden sonra kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesine, belirtilen koşulların oluşmaması halinde ise taşınmazın satışına karar verilmesi gerekirken davacı tarafa da yetki ve yeterli süre verilmesi düşünülmeksizin, sadece davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca yetki ve yeterli süre verilmesi, yine davalı tarafa mehil verilip yerine getirmediğinden bahisle ve yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5755, Karar No: 2013/22235, Tarih: 16.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/5755 E.  ,  2013/22235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Deniz ürünleri satan sanığın, aynı işi yapan ve kendisinin balık sattığı yerlere daha ucuz fiyatla balık satma teklifi veren mağduru “benim balık sattığım restaurantlara balık satamazsın, ekmeğimle oynayanın aklını alırım, seni bu memlekette yaşatmam” şeklindeki sözlerle tehdit edip, basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, ayrıca hakaret ettiği, mağdurun kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği, kabulün de bu yönde olduğu olayda; sanığın tehdit ve yaralama eylemlerinin, TCK’nın 117/1. maddesinde tanımlanan takibi şikayete bağlı iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden, şikayetten vazgeçmeyi kabul halinde düşme kararı verilmesi gerekirken, yaralama suçundan düşme, tehdit suçundan ise mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Mağdurun sanığa karşı gerçekleştirdiği haksız hareketin ne olduğunun Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçesinde açıklanmaması,

b-Tehdit suçundan verilen 5 ay hapis cezasından haksız tahrik nedeni ile 1/4 oranında indirim yapılırken, 3 ay 22 gün yerine, 3 ay 23 gün hapis cezası verilip, 112 gün üzerinden adli para cezası hesaplanması gerekirken, 113 gün üzerinden adli para cezası verilerek fazla cezaya hükmolunması,

c-CMK’nın 231. maddesinin uygulanmama gerekçesinin, maddenin 6. fıkrasında “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olma, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmaması, mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” şeklinde sayılan nedenlerden hangisine dayandırıldığı açıklanmadan “kanuni koşulların oluşmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2261, Karar No: 2018/2123, Tarih: 12.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/2261 E.  ,  2018/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin tekstil konfeksiyon ürünleri imâlatı ve satışı konularında faaliyet gösterdiğini, 32 çalışanının bulunduğunu, son dönemlerde ülke ekonomisinde yaşanan dalgalanmalar nedeniyle müşterilerinin büyük kısmının battığını, bu nedenle tahsilatların zamanında yapılamadığını, rayiç değerlere göre müvekkili şirketin 4.026.363,00 TL borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinin uygulanması ile davacı şirketin mali durumunun düzelebileceğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflâsının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Müdahiller, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin, bilirkişi aracılığı ile yapılan inceleme neticesinde borca batık olduğunun tespit edildiği, sunulan iyileştirme projesindeki önlemlerin uygulanmasına yönelik halihazırda işlerlik kazanmış bir uygulamaya geçilmediği, projede yer alan sermaye olarak konulacağı belirtilen taşınmazların üzerinde bulunan takyidatlar nedeniyle bu taşınmazların şirkete kaynak yaratmasına imkân bulunmadığı, sermaye artışına ilişkin karar alınıp sermaye artttırımı yapılmadığı, davacı şirket tarafından bugüne kadar borçtan kurtulmaya yönelik alacaklılarla yapılmış yeterli bir yapılandırma sözleşmesi veya borç ödeme makbuzunun sunulmadığı, bu şekilde borçların yeniden yapılandırılmasına yönelik girişimlerden olumlu bir neticeye ulaşılmadığı, şirketin finansal risk düzeyin yüksek olduğu, net çalışma sermayesi açığı olduğu, bu sebeplerle iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunmadığı gerekçesiyle, davacı şirketin iflasına ve verilen ihtiyati tedbir kararlarının hüküm tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5394, Karar No: 2011/7444, Tarih: 23.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5394 E.  ,  2011/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/04/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, 775 Sayılı Yasa ve uygulama yönetmeliği hükümleri uyarınca arsa tahsisi yapılan dava dışı kooperatife, davalının anılan yasanın 25.maddesinde öngörülen koşulları taşıdığına dair beyanı üzerine üye kaydedilip, bilahare 4189 ada 1 sayılı parselde kat mülkiyeti tesis edilerek davalı adına F blok 19 nolu bağımsız bölümün tescil edildiğini, ancak davalının gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu ileri sürerek, tapu iptali; bozması sonrası açılıp birleştirilen davasında da tapu iptali ve Hazine adına tescil istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, yasal koşulları taşıdığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine dair önceden verilen karar, Dairece; "...öncelikle davacı idareye iptali istenen yerle ilgili tescil davası açması için önel verilmesi, açtığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ve ondan sonra davanın kabulüne karar verilmesi..." gereğine değinilerek bozulmuş ise de mahkemece eski kararda direnilmesine ve davanın reddine karar verilmiş ve bu kararın Hukuk Genel Kurulunun 06.05.2009 tarih 1-82/161 sayılı kararıyla "...mahkemece yapılacak iş, dava dilekçesinde salt tapunun iptali talebinde bulunulduğu gözönünde tutularak, davacıya dava konusu  taşınmazla ilgili ayrı bir tescil davası açması ya da tapunun iptaliyle beraber adına tescili yönünde davanın ıslah yoluyla düzeltilmesi için önel verilmesi, ıslah ya da ek dava yoluyla tescil talebinde  bulunulması durumunda  davanın esastan karara bağlanması, aksi takdirde iptal yanında tescil isteminde bulunulmadığından, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesinden  ibarettir..." gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yeniden yapılan ve açılan tescil davasının birleştirilerek görülen yargılama sonucunda asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava, tapu iptali; birleşen dava ise tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.