muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5656, Karar No: 2022/6269, Tarih: 26.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5656 E.  ,  2022/6269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b)Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; Bölge Adliye Mahkemesine ait 26.04.2021 tarihli kararın davalı ...'ye doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda adı geçen davalıya, 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak karar ilamının tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1146, Karar No: 2016/6380, Tarih: 31.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/1146 E.  ,  2016/6380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna gidilebileceğinden ve aynı Kanunun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, istemin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9118, Karar No: 2016/7954, Tarih: 20.09.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9118 E.  ,  2016/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 09.03.2015 tarihli dilekçe ile; maddi hasarlı trafik kazasından kaynaklı tazminat istemiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi; "...6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkemenin davanın açıldığı tarihteki davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalıların yerleşim yerlerinin ... olduğundan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise "...6100 sayılı HMK'nın 16. maddesi uyarınca haksız fiilden doğan davaların davacıların ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği, kesin yetkinin sözkonusu olmadığı, davacıların ...'da ikamet ettiğinden ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir”. Aynı Kanunun 7. maddesinde “Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.” hükmü, 16. maddesinde de "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükümlerine yer verilmiştir.

HMK'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, seçimlik yetkidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davacının yerleşim yeri ..., davalıların yerleşim yeri ..., kazanın meydana geldiği yer ise ... ilçesidir. Davacı, HMK’nun 16. maddesi gereğince seçimlik hakkını kullanarak yerleşim yeri olan ...'da dava açtığına göre, uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8650, Karar No: 2016/1984, Tarih: 07.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/8650 E.  ,  2016/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticarete hile karıştırmak ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Suça konu olan ancak suç teşkil etmeyen ballar bakımından mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan yargılamada, dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinden 17.10.2008 tarihinde vefat ettiği anlaşılan sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11073, Karar No: 2017/11639, Tarih: 27.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/11073 E.  ,  2017/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun’un 231/8. maddesi gereğince sanığa “1 aylık sürede kamu yararına temizlik faaliyetine katılması yükümlülüğünün yüklenmesine” dair Bayat Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2016 tarihli ve 2015/35 esas, 2016/32 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2016 tarihli ve 2016/294 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15.06.2017 tarih ve 2017/1637 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.06.2017 tarih ve 2017/39203 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19,11/2012 tarihli ve 2012/11116 esas, 2012/46230 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanık hakkında belirlenen yükümlülüğünün, “kamuya yararlı bir işte çalıştırılma” biçiminde bırakılması gerektiği halde, infazı kısıtlar biçimde “temizlik faaliyetine katılması” şeklinde uygulanmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2016 tarihli ve 2016/294 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 27.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6235, Karar No: 2019/5734, Tarih: 02.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6235 E.  ,  2019/5734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, çalışma süresinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4191, Karar No: 2014/6659, Tarih: 10.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4191 E.  ,  2014/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bigadiç İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2013/21-2013/27

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının talebi üzerine icra müdürlüğünce gönderilen haciz müzekkerelerine karşı şikayetçi üçüncü kişi, her bir icra dosyası için ayrı ayrı haciz ihbarnamesi gönderilmesi gerekirken tek bir zarf içinde gönderilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla icra müdürünün işleminin iptalini talep etmiş; mahkemece haciz ihbarnamelerinin iptaline karar verildiği görülmüştür.

Borçlunun üçüncü kişi nezdindeki alacakları taşınır niteliğinde olduğundan, takibin kesinleşmesinden sonra alacaklı, İİK.nun 78. ve müteakip maddeleri gereğince üçüncü kişiye yazılacak bir haciz yazısı ile haciz konulmasını isteyebileceği gibi, üçüncü kişiye İİK.nun 89.maddesine göre haciz ihbarı gönderilmek suretiyle de haczini talep edebilir.

Her iki hal İİK.nun da farklı maddelerinde düzenlenmiş olup, sebep ve sonuçları değişiklik arz eder. İİK.nun 78. maddesi gereği 3. kişiye doğrudan doğruya haciz müzekkeresi gönderilmek suretiyle, borçluya ait hak ve alacaklar üzerine haciz konulması halinde, 3. kişi tarafından yapılması gereken borçluya ait hak ve alacak var ise haciz gereği işlem yapmak yok ise haczedilecek mal ve hak bulunmadığını icra dairesine bildirmektir. İİK. nun 89. maddesinden farklı olarak 3. kişinin doğrudan doğruya İİK. nun 78. maddesine göre istenen haciz nedeniyle anılan işlemlerin dışında herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, haciz yazısına cevap vermemesi halinde 3.kişi nezdinde kesinleşen haciz konusu bir alacak yoktur.

Somut olayda şikayetçi 3. kişiye gönderilen müzekkereler 89/1 haciz ihbarnamesi mahiyetinde olmayıp, İİK.nun 78. maddesi kapsamında haciz müzekkeresi niteliğinde olduğundan, 3. kişinin, nezdinde borçlunun alacağı var ise haciz talebini yerine getirmesi, aksi halde hiçbir işlem yapmaması gerekir. Bu durumda şikayetçiye gönderilen haciz müzekkereleri 3. kişi aleyhine İİK.nun 89. maddesindeki sonuçları doğurmayacağından iptalinin istenmesinde hukuki yarar yoktur. Kaldı ki, aynı zarf içerisinde haciz müzekkerelerinin gönderilmesinde de hukuka aykırı bir yön de yoktur.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5230, Karar No: 2017/9913, Tarih: 06.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5230 E.  ,  2017/9913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde rehber öğretmen olarak çalışmaya başladığını,sürekli olarak aylık ücretlerinin bir kısmının elden ödenmesi suretiyle kayıt dışı tutulduğunu, kayıt dışı ödemelerin yok sayılarak SGK primlerinin düşük değerler üzerinden ödendiğini, baskı ve işçilik haklarından mahrum etme amaçlı istifa dilekçeleri alma ve kullanma, hak kazanılan yıllık izin haklarının tam olarak kullandırılmamasını, her yıl yalnızca 5 günlük izin kullandırılması,işyeri zorbalığı yaparak davacıyı işyerinden kovan davalı işverenin fesih hakkını kötüye kullanarak iş akdini haksız ve usulsüz olarak sona erdirdiğini, kıdem tazminatı,kötüniyet tazminatı, ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, aldığı ücretin iş sözleşmesinde açıkça belli olduğunu, bunun haricinde kayıtdışı bir para ödemesinin söz konusu olmadığını, davacının çalışmalarının ilgili Milli Eğitim Müdürlüğü'nün oluru ile gerçekleştiğini, hiçbir kötü muameleye maruz kalmadığını, davacının neden ve mazeret bildirmeden işe gelmediğini, daha sonra ise davacının kendi el yazısı ve imzasıyla istifa dilekçesi verdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının tahsilini talep etmiş ıslah dilekçesinde nispi harcında yatırılarak diğer taleplerin yanında ihbar tazminatınında hüküm altına alınmasını istemiştir.

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, aynı taraflar arasında aynı hizmet akdinden kaynaklanan taleplerin dava dilekçesinde istenilmese dahi ıslah dilekçesi ile istenebileceği kabul edilmiştir.Bu kabulün temel dayanakları tarafların ve hukuki ilişkinin aynı olup, aynı hukuki ilişkiye dayalı birden fazla talebin aynı davada aynı delillerle birlikte değerlendirilmesi ve usul ekonomisidir.

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, aynı taraflar arasında aynı hizmet akdinden kaynaklanan taleplerin dava dilekçesinde istenilmese dahi ıslah dilekçesi ile istenebileceği kabul edilmiştir.Bu kabulün temel dayanakları tarafların ve hukuki ilişkinin aynı olup, aynı hukuki ilişkiye dayalı birden fazla talebin aynı davada aynı delillerle birlikte değerlendirilmesi ve usul ekonomisidir.

Bu nedenle mahkemece davacının ıslah dilekçesi talep ettiği ihbar tazminatı açısından olumlu olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/956, Karar No: 2018/1065, Tarih: 16.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/956 E.  ,  2018/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “fark ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elazığ İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.10.2013 gün ve 2012/17 E., 2013/663 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 11.02.2014 gün ve 2013/37332 E., 2014/2013 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağını istemiştir.

Davalı, davacının Toplu İş Sözleşmesinden sonra aldığı geniş anlamda ücretin arttığını, emsal dosyalarda davaların reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.