muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7379, Karar No: 2020/195, Tarih: 07.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/7379 E.  ,  2020/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında: TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında: TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, müvekklinin kavşak geçişini tamamlamak üzere olduğuna, yolun anayol statüsünde olduğuna, bilirkişi incelemelerinin hatalı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden sanık ... müdafinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre, meskun mahalde gündüz vakti sanık ...’nın idaresindeki kamyonet ile yukarı eğimli sokakta seyir halindeyken olay mahalli kontrolsüz dört yönlü sokak kavşağına mevcut hızıyla geldiğinde, seyrine göre solundan sokağı takiben gelmekte olan sanık ...’ın idaresindeki ticari otomobilin sağ ön kısımları ile kendi aracının sol ön kısımlarının çarpışması, çarpmanın etkisi ile aracının sağa doğrultu değiştirerek yol kenarında bulunan ikametin bahçe kapısı ve bahçe içinde bulunan yayalara çarpması sonucu, araç sürücülerinin ve dört kişinin yaralandığı olayda, sanık ...’ın sağından gelen araca ilk geçiş hakkını tanımadığı için asli kusurlu, sanık ...’nın ise mevcut hızı ile kavşağa girerek otomobil ile çarpışmasından sonra savrularak yol dışında bulunan yayalara çarptığı olayda tali kusurlu olduğu anlaşılmakla,

CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, lehe hükümler istemi bulunan sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi hükmüne göre adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla birlikte, “Sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın adli para cezası oluşu nazara alınarak, hakkında TCK'nın 51. maddesinde yer alan erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına,” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;

Kabule göre ise;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayılarının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin “eşit olarak” tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18756, Karar No: 2014/1054, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18756 E.  ,  2014/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1105-2013/113

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5866, Karar No: 2017/1028, Tarih: 14.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/5866 E.  ,  2017/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.12.2011 ve 15.12.2011 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 23.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekili tarafından verilen 28.12.2011 ve 15.12.2015 günlerinde verilen dilekçeler ile davalı arsa maliki ... adına kayıtlı 12167 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine bina yapılması konusunda diğer davalı yüklenici ... ile 05.10.2004 tarihli 21145 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yapıldığını, yükleniciye isabet eden A blok 1 nolu mesken cinsli bağımsız bölümü 16.01.2005 tarihli yazılı satış sözleşmesi ile toplam 25.000 TL satış bedelini peşin ödeyip satın ve teslim aldığını, dava konusu A blok 1 nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tescilini mümkün olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihindeki değeri olan 80.000 TL tazminatın davalı ...'den yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı arsa sahibi ... vekili taşınmaz üzerine A-B-C-D olmak üzere dört blok yapılacağını, yüklenicinin edimini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmediğini, yaptığı işe göre hak ettiği tapuların verildiğini, davaya konu edilen A bloktaki taşınmazların yüklenici ... tarafından birden fazla kişiye satış vaadi ile satıldığını, ... Tüketici Mahkemesinde (listesini verdiği) tapu iptal ve tescil davaları açıldığını, eksik ve ayıplı imalatlar ile gecikmeden dolayı kira tazminatı alacağının tahsili için ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/525 sayılı dosyasında dava açıldığını, temyiz edilmeden 09.09.2014 tarihinde kesinleşip toplam alacağının tahsili için icra dosyalarındaki bedelleri ve SGK ile Vergi Dairesine ait borçların depo edilip ödenmesi halinde davanın kabulü, aksi halde reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici ..., keşiflerde görüldüğü üzere tüm blokları bitirip eksiksiz teslim ettiğini, dava konusu A Bloktaki 10 adet tapuyu arsa sahibinin halen elinde tuttuğunu, arsa sahibi aleyhine ... 5. İcra Hukuk 2015/1022 sayılı dosyada fazla hacizlerin terkini için açmış olduğu davanın derdest bulunduğunu, hiçbir eksiğinin bulunmadığını, arsa maliklerince bu taşınmazların kiraya verilerek kullanıldığını, inşaat sözleşmesine göre genel iskan belgesini alma yükümlülüğünün bulunmadığını, arsa sahibinin yerleri iskana hazır hale geldiğinde ve teslim edildiğinde 55 adet bağımsız bölüm tapusunun verilmesi gerektiği halde 2011 yılından beri 10 adet tapunun arsa malikince verilmeyerek mağdur edildiğini, toplam 45 adet tapunun kendisine verildiğini, dava konusu taşınmazların tapularının sattığı 3. kişilere verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan araştırmada, dava konusu yükleniciye isabet eden A blokdaki başka bağımsız bölümlerle ilgili tapu iptal ve tescil davası açıldığı ve yargılamasının aynı mahkemede devam ettiği anlaşılmıştır.

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/525 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde; davacı ... tarafından davalı ... aleyhine kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden eksik ve ayıplı işler bedeli ve kira tazminatı olmak üzere toplam 657.856,54 TL tutarında tazminat davası açıldığı, kararın taraflarca temyiz edilmemesi üzerine 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği ve ... 14. İcra Müdürlüğünün 2014/7792 ve 2014/7793 sayılı dosyalarında borçlu yüklenici aleyhine 2014/7792 sayılı dosyada 714.784,96 TL, 2014/7793 sayılı dosyada 156.771,55 TL alacağın tahsili için ilamlı takip başlatıldığı tespit edilmiştir.

Mahkemece, 2010/591 Esas sayılı dosyada yapılan keşif sonucu 19.10.2011 tarihli raporda arsa malikine düşen D Blok inşaatındaki çalışmaların halen devam ettiği, keşif tarihi itibariyle inşaatın %94 seviyesinde olduğu, dava tarihi itibariyle toplam 15.594,00 TL tutarında eksik ve ayıplı imalatların bulunduğu, yüklenicinin edimlerini henüz yerine getirmediği davada 04.05.2015 tarihinde yapılan keşifte davacının taşınmazda halen kiracısının oturduğu, keşif raporunda dava konusu 1 nolu bölümün değeri belirtilmiş ise de ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/525 Esas, 2014/91 Karar sayılı temyiz edilmeden 09.09.2014 tarihinde kesinleşen kararıyla eksik ve ayıplı imalat bedeli ile kira tazminatı alacağının arsa malikine ödenmesi gerektiği, yüklenicinin arsa malikine karşı olan borcunun bir bütün olup, bağımsız bölüm alacağını temlik alan davacı ve diğer 3. kişiler yönünden borcun bağımsız bölüm sayısına veya arsa payı oranına göre bölünemeyeceği, alacağı temlik alanların borcun tamamından birlikte sorumlu oldukları gerekçesiyle davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine, davalı ... hakkında açılan tazminat davasının kısmen kabulü ile 80.000 TL tazminatın faizi ile davalı ...'den tahsili ile davacıya verilmesine fazla taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle yüklenicinin temlikine dayalı olarak açılan 12167 Ada 1 parsel sayılı taşınmazda A blok 1 nolu mesken cinsli bağımsız bölümün tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle yüklenicinin temlikine dayalı olarak açılan 12167 Ada 1 parsel sayılı taşınmazda A blok 1 nolu mesken cinsli bağımsız bölümün tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

Dava konusu A Blok 1 nolu bağımsız bölüm ile ilgili yüklenici ... aleyhine alacaklısı Tahaddin Özdemir tarafından ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/453 Esas 2014/363 Karar sayılı dosyasında 27.04.2011 tarihinde açılan dava sonucu 12167 Ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde A Blok 1-2 nolu bağımsız bölümlerin davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davalı ... adına tapuya tesciline 09.07.2014 tarihinde karar verilmiş olduğu, dosyanın halen Yargıtay'da bulunduğu belirlenmiştir. Bu nedenle öncelikle yüklenici adına tescil kararının sonucu beklenerek A Blok 1 nolu bölümün yüklenici ... adına tescil kararının kesinleşmesi halinde davacı ...'ın tapu iptali ve tescil davasının kabul edilmesi gerekir.

Dava konusu A Blok 1 nolu bölümün tapusu arsa sahibi ... üzerinde kalması halinde:

Davalı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/525 Esas, 2014/91 Karar sayılı ve temyiz edilmeden 09.09.2014 tarihinde kesinleşen hükmünde davacı arsa sahibi ... lehine eksik ve ayıplı iş bedeli olarak 55.456,48 TL tazminata yine kira kaybı nedeni ile 49.416,65 TL tazminata faizi ile birlikte hükmedilmiştir. Aynı hükümde müstakbel mirasçılar olarak müdahiller lehine kira tazminatına hükmedilmiş ise de arsa sahibi ... dışındaki lehlerine kira tazminatı verilen bu kişilere ... tarafından tapu kayıtlarında bağımsız bölümlerin devrinin yapılıp yapılmadığı, tapuda müdahillere devir yapılmış ise davacı tüketicinin bu kişilerin kira tazminatından sorumlu olup olmadığı değerlendirilerek; yine davalı yüklenici tarafından ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/1022 Esas sayılı dosyasında açılmış bulunan fazla hacizlerin kaldırılmasına dair dosya incelenerek, davacı tüketicinin sorumlu olacağı noksan işler bedeli ve kira bedeli tespit edilerek ve tahsilde tekerrür olmayacak şekilde arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmeli neticesine göre bir karar verilmedir.

Noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,14.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5796, Karar No: 2010/12123, Tarih: 21.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/5796 E.  ,  2010/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...'ın beraatine,

Sanık ...'un hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın, olayın başından beri diğer sanıkla irtibatı olduğu, kiraladığı araçla birlikte İstanbul'a gittikleri ve burada görüştükleri şahıstan temin ettikleri parayı alarak Ankara'ya dönerken yapılan ihbar üzerine yakalandıklarının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde kabulü ile beraat kararı verilesi,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca koşulların varlığı halinde, anılan yasanın 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile yapılan değişiklik de gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemece değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... bakımından sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8813, Karar No: 2022/3671, Tarih: 16.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/8813 E.  ,  2022/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 3. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17618, Karar No: 2023/2057, Tarih: 28.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/17618 E.  ,  2023/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/290 Esas, 2015/88 Karar

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2014/290 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili temyiz dilekçesinde, son duruşmada mazeret dilekçesinin kabul edilmediği, adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, sanığın dolandırıcılık suçundan açılmış bir çok dosyasının bulunduğu, suçun unsurlarının oluştuğunu, usul ve yasaya aykırı olan yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiş.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.12.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2014/290 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03. 2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3173, Karar No: 2007/6726, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3173 E.  ,  2007/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... .... Davalı avukatı gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca davalıya teslim edilen malzeme bedellerinin tahsiline ilişkindir. Mahkemenin davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davada su işleri yapımı ile ilgili 4 ayrı ihale kapsamında teslim edilen malzemelerin bedeli istenmiştir. Davanın tarafları arasında kanal işleri ile ilgili 7 ayrı sözleşmeye konu malzemelerden kalanların iadesi istemiyle ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1998/2235 Esas sayılı dosyasında devam etmekte olan dava bulunduğu anlaşılmaktadır. Kanal işlerine ilişkin davalarda su işleri için verilen malzemelerin kullanıldığı iddia edildiğine göre derdest davaların sonucunun doğrudan bu davayı etkileyeceği ortadadır (HUMK.md.45). O halde eldeki davanın da diğer dava dosyası ile birleştirilerek incelenmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 500,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1423, Karar No: 2018/1083, Tarih: 16.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1423 E.  ,  2018/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “fark ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elazığ İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.08.2013 gün ve 2011/881 E., 2013/471 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 03.12.2013 gün ve 2013/33346 E., 2013/27845 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağını istemiştir.

Davalı, davacının toplu iş sözleşmesinden sonra aldığı geniş anlamda ücretin arttığını, emsal dosyalarda davaların reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.