muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10494, Karar No: 2024/3377, Tarih: 29.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10494 E.  ,  2024/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 09.10.2020 tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli hükmün kendisine tebliğini istediği hâlde, gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli hükmün sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliği, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesi de eklenerek; incelenmek üzere dairemize gönderilmesi,

2. Suça sürüklenen çocuk 12.10.2020 tarihli ve suça sürüklenen çocuk müdafii 09.10.2020 tarihli temyiz dilekçeleri ile suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümleri de temyiz ettikleri hâlde, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin bu hükümlere yönelik temyizlerine ilişkin tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu konuda ek tebliğname düzenlenip, dosyanın dairemize iadesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7435, Karar No: 2018/3481, Tarih: 26.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7435 E.  ,  2018/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 13/02/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'in temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesiyle;

Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'in asılsız iddiaları ve diğer davalı ...'ın yargılama aşamasındaki gerçeğe aykırı beyanları neticesinde ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/292 esas sayılı dosyasında hırsızlık suçu ile yargılandığını, hakkında beraat kararı verildiğini ve onanarak kesinleştiğini, davalılardan ... öncesinde eve temizliğe gelen kişileri suçladığını, sonrasında bu kez davacı hakkında altınlarını çalan kişi olarak şikayette bulunduğunu, çevrede kendisi ile ilgili olarak "hırsız" ithamı içeren konuşmalar yaptığını, davacının karşılaştığı insanlar tarafından "hırsız" olarak itham edildiğini, manen çok yıprandığını ve sağlık sorunları yaşamaya başladığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, taşındıkları yeni evin elektrik ve uydu işleri için davacı ile anlaştıklarını, yeni eve taşındıkları zaman müvekkili...'ın kendi ve kızının altınlarından oluşan yaklaşık 50.000,00 TL değerindeki altını koyduğu poşeti dolapta bulamadığını, bu yüzden taşınma esnasında evine temizlik ve tamirat için gelip giden kişilerin altınları almış olabileceğini düşündüklerini, altınların olduğu dolaptaki poşete bakarken kendisini gördüğünü davalı Selaminin annesi davalı ...'e söylediğini, bunun üzerine davacının evindeki şüpheli hareketlerini de hatırlayınca yasal hakkını kullanarak davacı hakkında şikayetçi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, altınlar diğer müştekinin (davalı ...'ın kızının) evinde bulunmuş olup, bu evin satılık olduğu, emlakçının zaman zaman müşteri getirdiği, evin boş olmaması nedeniyle anahtarın emlakçıya verilmediği ve müşteri getirileceği zaman emlakçının davalı ...'ı aradığı, onun tarafından kapının açılıp gelenlere refakat edildiği ve davacı

Mahkemece, altınlar diğer müştekinin (davalı ...'ın kızının) evinde bulunmuş olup, bu evin satılık olduğu, emlakçının zaman zaman müşteri getirdiği, evin boş olmaması nedeniyle anahtarın emlakçıya verilmediği ve müşteri getirileceği zaman emlakçının davalı ...'ı aradığı, onun tarafından kapının açılıp gelenlere refakat edildiği ve davacı

Kadri'nin bu eve hiç gelmediğinin davalıların da kabulünde olduğu bu durumda, altınların bu evden taşınılan eve hiç gelmediği sonucuna ulaşıldığı, bunun bile tek başına davalıların davacıyı suçlayacak bir emareye sahip olmadığını gösterdiğini, davalı ...'ın davacıyı poşete bakarken gördüğüne ilişkin tanıklığının ilk şikayet dilekçelerinde ve ifadelerde yer almayışı birlikte değerlendirildiğinde, şikayete emare olacak alt yapı hazırlandığı sonucuna varılmış, dolayısıyla şikayetin yapıldığı tarihte davacının o eve giren kişilerden olması dışında bir emarenin olmadığı görüldüğünden yapılan şikayetin haksız olduğu, hırsızlığa ilişkin hiçbir emare yokken davacının itham edildiği, şikayet hakkının kullanılması sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesiyle; davacı hakkında dava konusu 05/03/2012 tarihli şikayetin davalı ... tarafından yapıldığı; diğer davalı ...'ın ise sadece soruşturma dosyasında tanık olarak beyanının alındığı anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, davalı ...'nin davacı hakkında şikayetinin bulunmadığı dikkate alınmadan adı geçen davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA,davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8924, Karar No: 2018/3206, Tarih: 27.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8924 E.  ,  2018/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Dosyada mevcut 27/05/2008 tarihli Sağlık Kurulu Raporu ve sanığın, mağdurun ve tanıkların beyanlarına göre epilepsi hastası olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddesi anlamında suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığı veya önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarından ya da Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26239, Karar No: 2015/7955, Tarih: 15.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26239 E.  ,  2015/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2014/53-2014/453

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, kıvırcık, karpuz, turp'un dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/133, Karar No: 2012/16127, Tarih: 09.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/133 E.  ,  2012/16127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dar yetkili icra mahkemesinde ödeme definin ticari defterlere dayanılarak kanıtlanamayacağına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 09/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29100, Karar No: 2012/40016, Tarih: 27.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/29100 E.  ,  2012/40016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; Sanıkta ele geçirilen silahlardan üzerinde ... 16-Magnum Cal 9mm ibareleri bulunan davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orijinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının belirtilmesi karşısında, davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair rapor alınması, gerektiğinde tabancanın imal eden firmaya gönderilerek değişiklik yapılıp yapılmadığının sorulması ve 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11686, Karar No: 2010/3773, Tarih: 24.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11686 E.  ,  2010/3773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Mahallesi, 61066 ada 2 parsel üzerinde bulunan 2. blok 5 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödenen bedelin faiziyle iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantası yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12662, Karar No: 2022/2141, Tarih: 09.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12662 E.  ,  2022/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10.09.2019 gün ve 2019/12304 soruşturma, 20198474/64893 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.09.2019 tarihli, 2019/2426 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi uyarınca kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı CMK'nın kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada Kanuna uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen mercinin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin olay günü cinsel saldırıda bulunduğunun iddia edildiği eylemle ilgili yapılan soruşturma sonunda, müştekinin soyut beyanı dışında şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müşteki vekilinin 16.09.2019 havale tarihli itiraz dilekçesinde sunduğu şüpheli ile ... isimli şahıs arasında geçen telefon görüşmesini içerir ses kaydının incelenmesi, ... isimli şahsın tanık olarak beyanının alınması ve diğer tespit edilecek delillerin değerlendirilmesinden sonra şüphelinin hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/02/2020 günlü, 94660652-105-07-21680-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakıyla birlikte tevdi kılınmakla gereği görüşüldü:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/02/2020 günlü, 94660652-105-07-21680-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakıyla birlikte tevdi kılınmakla gereği görüşüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.09.2019 günlü, 2019/2426 Değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5280, Karar No: 2017/10345, Tarih: 02.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5280 E.  ,  2017/10345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı erkek boşanma davasında nişanlanma ve evlilik hazırlıkları döneminde yaptığı masraflar ile maddi zarara uğradığını belirterek maddi tazminat talep etmiştir. Davacı erkeğin tazminat isteği boşanmanın fer'i niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi anlamında maddi tazminata ilişkin değildir. Bu taleplerle ilgili nispi harç tamamlanmamıştır. Dava dilekçelerinden alınan başvuru harcı bu dilekçelerdeki tüm talepleri kapsar. O halde nispi harcın tamamlanması yönünde taraflara süre verilmesi, harçların tamamlanmasından sonra bu taleplerle ilgili görev yönünün de dikkate alınarak sonucu uyarınca karar verilmesi tamamlanmaması halinde Harçlar Kanununun 30-32 maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken, bu durum nazara alınmadan isteklerin Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi kapsamında kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. Maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. Ve 52. Maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/7382, Karar No: 2014/11310, Tarih: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7382 E.  ,  2014/11310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/257855

MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2010/660 (E) ve 2011/324 (K)

SUÇ : 1219 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1- Sanığın aşamalardaki savunmasında suçlamayı kabul etmediği cihetle, 30/07/2010 tarihli tutanakta imzaları bulunan tutanak mümzileri T.. E.., A.. B.. ve M.. B.. ile muayenesi yapıldığı ileri sürülen A.. A.. adlı kişilerin tanık olarak dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken sadece tutanak mümzilerinden M.. D..'nin dinlenmesiyle yetinilerek eksik araştırmayla mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Konya İ.. M..nün davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3- Suç tarihinin 30/07/2010 olduğu halde karar başlığına 06/08/2010 olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.