muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4135, Karar No: 2012/6123, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4135 E.  ,  2012/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 114 ada 2 parsel sayılı 1.119,63 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek, tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra, 114 ada 2 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/649, Karar No: 2020/5945, Tarih: 16.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/649 E.  ,  2020/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; olay günü işyerinden hırsızlığın saat 15.00 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanıklar hakkında TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kabule göre de;

Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2940, Karar No: 2023/300, Tarih: 25.01.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1- Davalı Hazine vekili

Açılan davanın haksız olup reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

2- Davacı vekili

1249,9 TL yargılama gideri yapılmışken mahkemece 1215,7 TL yargılama giderinin davalıdan alınmasına karar verilmesinin yanlış olduğunu, 54,4 TL başvuru harcının ve 7,8 TL vekalet harcının davalıdan tahsiline karar verilmediğini, 10.06.2021 tarihli Gayrimenkul Değerleme Uzmanı Bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazların toplam değerinin 40.193,1 TL olarak belirlendiğini, ancak tam kabul halinde hükmedilmesi gereken nispi vekalet ücretinin 6028,9 TL olması gerektiğini, Mahkemece lehlerine 3.000 TL vekalet ücretine hükmedildiğini, bu miktar ile hükmedilmesi gereken nispi vekalet ücreti arasında fahiş bir fark ortaya çıktığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Çorum İli, Kargı ilçesi, Demirören Köyü çalışma alanında, Kadastro Kanununun Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında, 179 ada 10,12 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar, davalı Hazine adına, sırasıyla, 4.613,40, 9.327,54, 8.207,49 metrekare yüz ölçümleriyle tarla ve bahçe vasfıyla tespit edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazlarda zilyet olduğunu belirterek, taşınmazların tespitlerinin iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 üncü maddesi

3. Değerlendirme

a)Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

b)Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile (IV./C.) nolu bentte yer verilen kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Davacıdan 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 91,20 TL'nin davacıdan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3614, Karar No: 2008/7311, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3614 E.  ,  2008/7311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda DAVANIN REDDİNE ilişkin kurulan 24/5/2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... VE ARK. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13/5/2008 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... VE ARK. vekili avukat ...geldi, karşı taraftan davalı HAZİNE vekili avukat ... ile davalı ... YÖNETİMİ vekili avukat ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili ... köyü Küküklük-... mevkiinde davacılar adına Aralık 1935 tarih 13 sayılı tapuda kayıtlı taşınmazın tapulama tespiti sırasında birlik sınırı dışında kaldığından tespit dışı bırakıldığını, taşınmazın zamanla yüzölçümünde değişiklik olabileceğinden davacılar tarafından Şile Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan mesaha tashihi davasının 17.05.2000 Gün ve 1997/35-2000/130 sayılı karar ile,(tapulama harici bırakılan taşınmaz hakkında öncelikle tescil davası açılması gerektiği nedeniyle) reddedildiğini ,kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2000/9088-9766 sayılı kararı ile(davacının tutunduğu tapu kaydının yörede 1965 yılında yapılan kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görmediği böylece 3402 Sayılı Yasanın 12/4. madde hükmüne göre işleme tabi kayıt niteliğini kaybettiği bu tür tapuların delil olma niteliğini korumakta ise de, ait olduğu yer hakkında tescil davası açılmadan tapunun yüzölçümünün artırılması davasının açılmasında hukuki yararı bulunmadığı)gerekçesiyle onanarak kesinleştiğini ileri sürerek taşınmazın davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile ... Köyünde bulunan krokide (A) ile işaretli 26218 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle hükmüne uyulan Yargıtay 20. hukuk dairesinin 2000/9088-9766 sayılı kararı ile "Dava konusu taşınmazın eylemli olarak Doğusu-Göksu Deresi, Batısı-tespit harici bırakılan yer ve 926 ve 928 orman sınır noktaları ile oluşan orman sınırı (Kestanelik Devlet ormanına ait), Güneyi-... yeri olarak sınırlandırılan 75 nolu parsel iken Hazinenin açtığı dava sonucu Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen ve 1971/24 esas sayılı dava dosyası ile deniz kumluğu olarak tespit dışı bırakılan yer, Kuzeyi ise, Karadeniz kumluğu ile çevrili olduğu,davacıların dayandığı Aralık 1935 tarih 13 numaralı tapu kaydının Doğusu; sahibi senet, Batısı; ... , Kuzeyi kum, Güneyi sahibi senet okuduğu,yapılan uygulamada bilirkişi tapunun bu yere uyduğunu bildirmiş ise de, eylemli olarak taşınmazın sınırında ... ve sahibi senet bulunmamakta, kuzeyinde ve güneyinde ..., doğusunda ...( ... ) Deresi, batısında ise orman arazisi olduğu,bu haliyle

dayanılan tapu kaydının buraya ait olduğunun kabul edilemeyeceği,davacıların asliye hukuk mahkemesinin 1997/35 esas sayılı dava dosyasında tapu sınırlarının düzeltilmesi isteğiyle açtıkları davada 24.09.1998 tarihli bilirkişi krokisinde taşınmazın yüzölçümünün 15500 m2 olarak gösterildiği,şimdi ise aynı yerin kuzey ve doğuya doğru genişletilerek taşınmazın yüzölçümünün 26218 m2 ye çıkarıldığı,ayrıca, çekişmeli taşınmazın üzerinde hiç ... yapılmadığı, halen üzerinde doğal ot, ... ve diken türleri bulunan bitki örtüsüyle kaplı olduğu; ... kenarında sıralı ağaçlar ve çalıların mevcut olduğu, ..., güney, batı ve doğu kısımlarının karasal ... vasfında olduğu belirlendiği,dosyada mevcut tüm bu deliller birlikte gözönünde bulundurulduğunda dayanılan tapu kaydının davaya konu taşınmazla bir ilgisinin olmadığı, hiçbir türlü zilyet edilmediği, devletin hüküm ve tasarrufu altında deniz kumluğunun devamı niteliğinde kazandırıcı zamanaşımına konu olmayacak bir yer olduğu anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi " gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak,davanın REDDİNE, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, eski tapu sicilinde kayıtlı taşınmazın sınırlarının kadastro paftası üzerinde belirlenerek tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1940 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ile daha sonra 20.03.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Yörede 1965 yılında yapılan genel arazi kadastrosu bulunmaktadır

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, eski tapu sicilinde kayıtlı taşınmazın sınırlarının kadastro paftası üzerinde belirlenerek tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1940 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ile daha sonra 20.03.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Yörede 1965 yılında yapılan genel arazi kadastrosu bulunmaktadır

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 550.00.-YTL. vekalet ücretinin davacı gerçek kişilerden alınarak davalı Hazine ile Orman Yönetimine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/5/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3244, Karar No: 2014/8360, Tarih: 28.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3244 E.  ,  2014/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde gelince

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü sanığın yakınanın konutunun kapı zilini çaldığı, yakınanın 5 yaşında olan küçük kızı ...’in kapıyı açtığı, sanığın rıza olmaksızın evin içine girerek koridor kısmına doğru yürüdüğü, ses üzerine yakınanın evin koridoruna geldiği, sanığa "sizi tanımıyorum, evimde ne işiniz var" dediği, sanığın ısrarla çıkmadığı, ...’in odasına geçerek oturduğu ve bu sırada yakınanın da bulunduğu esnada, sanığın ...'in kolunda bulunan yakınana ait altın künyeyi kolundan çekerek alıp, açık olan giriş kapısından kaçarak evi terk etmesi şeklinde gelişen eylemde; sanığın 5 yaşında olan ...’in kolundaki künyeyi, annesi olan yakınanın gözü önünde iken aldığı, bu durumda küçük mağdurenin annesinin gözetimi altında olduğu, kendini savunmayacak durumda olduğunun kabul edilemeyeceği dikkate alınmadan, sanık hakkında ayrıca TCK’nın 142/2-son. maddesi ile ayrıca uygulama yapılması,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 62.maddesi uygulama yapılırken 2 yıl 11 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 9 ay hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20200, Karar No: 2015/9782, Tarih: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20200 E.  ,  2015/9782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda 21/01/2014 tarihinde verilen hükmün 19/02/2014 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 06/03/2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

Sanık... ve katılanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen kazada yaralanan katılan ...'a ait geçici raporda "vertebra korpus kırığının" olduğu, katılanında beyanında omuriliğinde kırık bulunduğunu bildirmesi karşısında yaralanmanın niteliğinin tespiti için katılanın iddiaları da gözetilerek yeniden raporunun alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanık ... tali, sanık ...ise asli kusurlu olduğu olayda, üçü basit tıbbi müdahale ile giderilebilir; biri ise, nitelikli şekilde dört kıişinin yaralandığı dikkate alınarak, sanık ... hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak, sanık ... hakkında ise asli kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3852, Karar No: 2012/3585, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3852 E.  ,  2012/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.10.2009 tarih ve 2009/215 - 2009/367 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.03.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Stuttgart Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 03.05.2006 tarihli 12 O 24/06 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nun 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre yapılmadığı, adi posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, davaya konu Almanya Stuttgart Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılamada davalının Almanya’da bulunan vekili Av. ... tarafından temsil edildiği, mahkeme karar başlığında bu vekilin adının yazılı olduğu ve kararın adı geçen vekile 26.10.2007 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda tenfizi istenen mahkemekararı usulüne uygun olarak davalının Almanya’daki vekiline tebliğ edilmiş ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunmasına göre, mahkemece tenfize konu kararın kesinleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bununla birlikte, mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi de, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.