muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6289, Karar No: 2014/5376, Tarih: 08.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6289 E.  ,  2014/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2013/660-2014/3

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı verilen yetkisizlik kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin aracının hasar gördüğünü ileri sürerek, 22.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın haksız eylemden kaynaklandığı HMK 7. maddesi uyarınca ortak yetkili mahkeme olan haksız fiilin meydana geldiği yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Yetkinin, kamu düzenine ilişkin ve kesin olduğu hallerde, yetki hususu mahkemece resen gözönüne alınır. Kamu düzenine ilişkin ve yetkinin kesin olmadığı durumlarda, mahkemenin yetkisi davalı tarafın süresinde ilk itirazda bulunması halinde incelenebilir. Yetki ilk itirazında bulunulmaması halinde, mahkeme yetkisiz dahi olsa davaya bakmakla yükümlüdür.

6100 sayılı HMK'nın 16. maddesinde haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiş ise de; bu HMK'da düzenlenen kesin yetki hallerinden değildir. Davalı tarafın süresinde yetki ilk itirazı da bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davanın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde HMK'nın 7 ve 16. maddeleri uyarınca haksız fiilin meydana geldiği, Aksaray mahkemelerinin kesin ve ortak yetkili mahkeme olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.4.2014 gününde Üye .. ve E...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalıların, sürücü, ve işleteni olduğu ... plakalı araç ile davacı aracının Aksaray ilinde çarpışması sonucu davacının, aracında hasar meydana geldiği iddia edilerek araç hasar bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesi istemiyle davacı tarafından İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesinde 31.12.2013 tarihinde dava açılmış,

Mahkemece tensiben; 6100 sayılı HMK 7/1 maddesinde yetkili kılınan haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olan Aksaray Asliye Hukuk Mahkemesinin ortak ve kesin yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle re'sen yetkisizlik kararı verilmiş,

Mahkemece tensiben; 6100 sayılı HMK 7/1 maddesinde yetkili kılınan haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olan Aksaray Asliye Hukuk Mahkemesinin ortak ve kesin yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle re'sen yetkisizlik kararı verilmiş,

Davacı vekilinin temyizi üzerine sayın çoğunluğun "HMK 7/1 maddesinde getirilen yetki kuralınının kesin yetki olmadığı, süresinde usulüne uygun yapılmış bir yetki itirazı bulunmadığı" görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun HMK 7/1 maddesinde öngörülen yetki kuralının kesin yetki olmadığına ilişkin görüşüne katılamıyoruz.

Dava 6100 sayılı HMK yürürlüğünden sonra 31.12.2013 tarihinde açılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yetki kuralları ve niteliğinin değerlendirilmesinden önce mülga 1086 sayılı HUMK ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunundaki yetki kuralları ve niteliğinin gözden geçirilmesinde yarar bulunmaktadır.

Motorlu aracın neden olduğu kazalardan doğan hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, davalının yerleşim yeri (HUMK 9, KTK 110/2), haksız fiilin vuku bulduğu yer (HUMK 21, KTK 110/2), sigortacının merkez veya şubesi veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer (KTK 110/2) mahkemesinde açılabileceği düzenlenmiştir. Seçimlik hak davacıya aittir.

Birden fazla sorumlunun bulunduğu davalarda ise davanın ortak yetkili mahkeme olan haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açılması gerektiği HUMK 9/2 maddesinde düzenlendiği gibi bir kısım Yargıtay kararlarında da (YHGK. 24.2.1984 gün 1981/11-772 esas, 1984/153 karar, Y.4.HD'nin 23.9.2003 gün 2003/8610 esas, 2003/10502 karar, Y.4.HD 15.7.2004 gün 2004/8738 esas, 2004/9550 karar) vurgulanmıştır.

Davalıların birden fazla olması durumunda davanın ortak yetkili mahkemede açılması gerektiğine ilişkin HUMK 9/2 maddesinde öngörülen kuralın uygulanabilmesi elbetteki tarafların süresinde yetki itirazında bulunmalarına bağlıdır.

Birden fazla davalının olduğu ve davalılardan yalnız birisinin yerleşim yerinde açılan davada diğer davalıların yerleşim yeri nedenine dayalı haklı yetki itirazları karşısında HUMK 9/2 maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi ortak yetkili mahkemedir.

Mülga 1086 sayılı HUMK 9/2 maddesinde düzenlenen ortak yetkili mahkemenin yetkisi kesin yetki olarak düzenlenmediğinden bu konuda uygulamada karşılaşılan ve yukarıda değinilen bazı Yargıtay kararlarına da konu edilen sakıncaların giderilmesi için 6100 sayılı HMK 7/1 maddesi ile getirilen yeni düzenleme ile ortak yetkili mahkemenin yetkisi artık kesin yetki olarak düzenlenmiştir.

Mülga 1086 sayılı HUMK 9/2 maddesinde düzenlenen ortak yetkili mahkemenin yetkisi kesin yetki olarak düzenlenmediğinden bu konuda uygulamada karşılaşılan ve yukarıda değinilen bazı Yargıtay kararlarına da konu edilen sakıncaların giderilmesi için 6100 sayılı HMK 7/1 maddesi ile getirilen yeni düzenleme ile ortak yetkili mahkemenin yetkisi artık kesin yetki olarak düzenlenmiştir.

Diğer taraftan birden fazla davalının olduğu haksız fiile dayalı davalarda, haksız fiilin vuku bulduğu yerin kesin yetkisi nedeniyle davalıların yerleşim yer mahkemeleri yetkili olmaktan çıkarılarak davalılar yönünden yetkili mahkeme daraltılmış ise de 6100 sayılı HMK 16 maddesinde getirilen yeni düzenleme ile davacıya haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği yerin yanısıra zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer veya zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili kılınmak suretiyle yeni alternatifler getirilmiş, haksız fiil mağdurunun yetkili mahkeme yönünden adalete erişimi daha da kolaylaştırılmıştır.

6100 sayılı HMK 7/1 maddesinde "davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde davanın açılabileceği; Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin belirtilmiş olması durumunda davaya o yer mahkemesinde bakılacağı" öngörülmüştür.

Yasalarda kesin yetki olduğu anlaşılan hallerde başka yer mahkemesinde dava açılması mümkün değildir.

Yetkinin kesin olduğu bazen yasa metninde açıkça ifade edilmekte, bazende maddenin düzenleme şeklinden anlaşılabilmektedir.

HMK 7/1 maddesindeki "... Davaya ancak o yer mahkemesinde bakılır" şeklindeki mutlak ifadeden, yetkinin kesin yetki olduğu sonucu çıkmaktadır.

HMK 7/1 maddesinin hükümet gerekçesinde de (madde 12) öngörülen yetki kuralının kesin yetki kuralı olduğu vurgulanmıştır.

Ortak yetkili mahkemenin yetkisi, hükmün gerekçesinde de ifade edildiği üzere kesin yetkidir. (Ejder Yılmaz HMK sayfa 120)

Somut uyuşmazlıkta davacının yerleşim yeri Gaziosmanpaşa, davalıların yerleşim yeri Aksaray olup, davaya konu trafik kazası da Aksaray'da gerçekleşmiştir.

Aksaray Asliye Hukuk Mahkemesi haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olarak tüm davalılar yönünden ortak yetkiyi taşıyan mahkeme olup, yerel mahkemenin HMK 7/1 maddesinde öngörülen yetki kuralının kesin olması nedeniyle re'sen yetkisizlik kararı vermesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığından yerel mahkeme kararının onanması gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2012/8152, Karar No: 2012/19236, Tarih: 05.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8152 E.  ,  2012/19236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa atılı suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haber- dar edilmeyen Baysu köy muhtarlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak köy muhtarına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2683, Karar No: 2017/8879, Tarih: 30.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/2683 E.  ,  2017/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7201 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yerel Mahkeme tarafından Selçuklu İlçe Nüfus Müdürlüğüne yazılan 05/12/2013 tarihli müzekkerede, sanık ...'ın MERNİS adresi olarak bildirdiği "Sancak Mahallesi Ödül Sokak Gülşehir Sitesi No... ve Sancak Mahallesi Ödül Sokak Gülşehir Sitesi No:... Selçuklu/ Konya" adresinde 2009 - 2013 yılları arasında kimlerin oturduğu, bu adresi kimlerin MERNİS adresi olarak bildirdiği, İcra Müdürlüğünce Ödeme Emri ile Yenileme Emrinin gönderildiği 22/02/2012 tarihi ile hacze gidilen 08/10/2012 tarihlerinde bu adreste kimlerin oturduğu ve buna ilişkin belgelerin mahkemeye ibrazının istendiği, Nüfus Müdürlüğünce gönderilen cevabi yazıda ise, belirtilen adreste 10/07/2008 tarihinden itibaren... ve ailesinin oturduğunun tespit edildiği bildirilerek,... tarafından yapılan beyan belgesinin gönderildiğinin görüldüğü, sanık ...'ın ise savunmasında, 2007-2008 yılları arasında bu adreste oturmasına rağmen işlerinin kötü gitmesi, babasını kaybetmesi ve aile fertleri ile arasının bozulması üzerine bu adresten taşınmak zorunda kaldığı şeklindeki savunması göz önüne alındığında, 2007-2008 yılları arası sanığın MERNİS adresi olarak bu adresi gösterip göstermediği ve sanığın bu dönemde anılan adreste oturup oturmadığı zabıta aracılığıyla tespit edilmeden, eksik kovuşturma ile yetinilerek sanık hakkında yazılı şekilde 7201 sayılı Kanun uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1547, Karar No: 2017/4545, Tarih: 19.06.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1547 E.  ,  2017/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 62/1, 50/1-3, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gerçekleştirilen izinsiz yürüyüş ve basın açıklaması esnasında sanığın da içerisinde bulunduğu gruba kolluk tarafından dağılmaları yönünde ihtar yapılmakla birlikte zor kullanılmadığının tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, 2911 sayılı Kanunun 32. maddesinde tanımlanan suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10863, Karar No: 2016/10381, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10863 E.  ,  2016/10381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Eldeki davada ... 3. Asliye Hukuk ve ... 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava alacak istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı şirketin faal adresinin ... olduğu, sözleşme konusu vincin montajının ve imalinin yapıldığı yerin davalının işyeri olduğu, sözleşmede dava konusu vincin montajının ...'da yapılacağının kararlaştırıldığı ve davacı aracına montajın yapıldığı, akdin ifa yerinin ... ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. asliye Hukuk Mahkemesi ise, taraflar arasında imzalanan 20.07.2011 tarihli sözleşmenin incelenmesinde, sözleşme konusu vincin teslim yerinin davalının fabrikası olduğunun belirtildiği, ayrıca taraflar arasında Türk Borçlar Kanununun 89. maddesi uyarınca ifa yeri açıkça belirtilmediğinden TBK 89. maddesi uyarınca para ve parça borçları dışındaki bütün borçların doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde ifa edileceği, HMK'nın 10. maddesi uyarınca sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde açılabileceği, dava konusu olayda sözleşmenin ifa yerinin ... ili olduğu nedenleriyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca, davalılar, davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi genel yetkili mahkeme olup; sözleşmeden kaynaklanan davalarda ise aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca dava, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir. Para borçları, götürülecek borçlardan olup, ifa yeri alacaklının yerleşim yeridir.

Somut olayda; kesin yetki kuralı bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki sözleşme konusu vincin montajının ve imalinin yapıldığı yerin davalının işyerinin bulunduğu ... olduğu, bu haliyle akdin ifa yerinin ... ili olduğu ve ayrıca davalının ikametgahının da ... olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8298, Karar No: 2017/13895, Tarih: 30.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8298 E.  ,  2017/13895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl olarak belirlenen cezadan 143. madde uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 7 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 10 yıl hapis cezası yazılmış ise de, yapılan uygulamaya göre sonuç cezanın doğru hesaplandığının anlaşılması karşısında, belirtilen bu husus yazım hatası olarak kabul edildiğinden, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Yasa'nın 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hapis cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesine aykırı olarak denetim süresi belirlenmemesi ve 5237 sayılı TCK'nın 51/7-8 maddelerinde yazılı bulunan “hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği, denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi halli olarak geçirildiği takdirde ceza infaz edilmiş sayılır” şeklindeki ihtaratın yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi gereğince 2 yıl 1 ay denetim süresine tabi tutulmasına,” suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresine tabi tutulmasına,” ibarelerinin ve her iki suçtan kurulan hüküm fıkralarına “5237 sayılı TCK'nın 51/7-8 maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin; denetim süresinin yükümlülüklere uygun ve iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratına” ibarelerinin yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakkında alt sınırdan hüküm kurulan suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte atılı suçları işleyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında sabıka kaydı şeklinde yasal olmayan gerekçe ile alt sınırdan önemli ölçüde uzaklaşılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; TCK’nın 142/2-h, 143/1, 168/2, 31/3, maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanırken 2 yıl 11 ay hapis cezası yerine 2 yıl 5 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Yasa'nın 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Yasa'nın 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 30.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12425, Karar No: 2017/14899, Tarih: 04.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/12425 E.  ,  2017/14899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile asgari geçim indirimi, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 18.01.2008 tarihinden itibaren yemek, temizlik ve servis görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 11.09.2013 tarihinde iş akdini haklı nedenlerle, 4857 Sayılı Yasanın 24/11-e bendi uyarınca sona erdirdiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddia ettiği tarihlerde değil ... kayıtlarında görülen 12.09.2008-17.09.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmetli olarak çalıştığını, davacının 10.09.2013 tarihinden itibaren mazeretiz olarak devamsızlık yaptığının tutanakla tespit edilip iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini,fesih bildiriminin davacının işe girişte bildirdiği adresine gönderildiğini, ancak böyle bir adres bulunamadığı gerekçesiyle tebliğ edilemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebi ile kullandırıldığı davalı işveren tarafından kanıtlanamayan yıllık izin ücreti talebinin kabulüne, bordrolar ile ödendiği sabit olan asgari geçim indirimi alacağı ile davacının hafta tatili çalışması olmaması nedeniyle bu alacağın reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iş akdini fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi nedeniyle feshettiğini iddia etmiştir.

Açıklanan fesih nedenine göre fesihte haklı olduğunu, fazla mesai yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını ispat külfeti davacıya aittir. Davacı,bu iddiasını ispat bakımından tanık dinletmemiştir. Davalı tanıkları ise işyerinde genel tatil çalışması olmadığını, mesainin ise haftanın 4 günü 08:00-18:00 arası, cuma günü 08:00-17:00 arası olduğunu ve her gün için 2 saat ara dinlenmenin bulunduğunu belirtmişlerdir. Aksi sabit olmayan davalı tanık beyanlarına göre haftalık ... süresi günlük 2 saat ara dinlenme düşüldüğünde 45 saat olup, davacının davalı işyerinde fazla mesai yaptığı kanıtlanamamıştır. Davacının fazla mesai ve genel tatil ücreti talebi de yoktur. Açıklanan nedenlerle davacı, fesihte haklı olduğunu ispatlayamadığından kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.