muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8605, Karar No: 2025/8867, Tarih: 13.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/8605 E.  ,  2025/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1439 E. 2018/1362 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; tanık dinlenilmeden karar verildiğine, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

24.10.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 286/3 ve aynı Kanun'un geçici 5/f maddesine göre, 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde yapılan düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içerisinde talep edilmesi koşuluyla anılan maddede belirtilen suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında uygulanacağının belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun bu kapsamda olmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31968, Karar No: 2024/4703, Tarih: 02.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/31968 E.  ,  2024/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/145 E., 2016/51 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir

2. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 14.580,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün eksik araştırma, inceleme ve takdir neticesi usul ve yasaya aykırı olarak verildiği ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün eksik araştırma, inceleme ve takdir neticesi usul ve yasaya aykırı olarak verildiği ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nun Türkiye Vakıflar Bankası AO Kağıthane Şubesine aitmiş gibi sahte olarak oluşturulmuş 08.02.2014 keşide tarihli, 8.750,00 TL bedelli ve 0004645 numaralı çeki cirolayarak bal alışverişi karşılığında şikâyetçi ...'a verdiği, Cumhur'un ise davaya konu çeki aldığı balın karşılığı olarak temyiz dışı ...'ye, ...'in de çeki cirolamadan bal karşılığında temyiz dışı ...'e verdiği, ... tarafından çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun tespit edilmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında aldırılan 13.10.2015 tarihli kriminal raporda; çekin ön yüzündeki ".... Elek. Müh. İnş. Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şti" adına atfen atılı bulunan imza ile ... adına atfen bulunan imzanın ... isimli şahsın mevcut mukayese el yazıları ve imzaları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden uygunluk ve benzerlikler bulunduğu belirlenmekle bahse konu imzaların sanık ...'ın eli ürünü olduğu kanatine varıldığının tespit edildiği, sanığın eylemi ile resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda atılı suçu tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Mahkeme tarafından; şikâyetçi,tanık beyanları, katılan dilekçesi, sanık savunmaları, kriminal rapor ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde sanığın aşamalardaki çelişki ve hayatın olağan akışına uygun olmayan savunmalarının oluş ve delillere uygun olmadığı kabulü ile sanığın davaya konu çeki sahte olarak üreterek şikâyetçi Cumhur'a ticari ilişki karşılığında vermek suretiyle banka aracı kılınarak dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği sabit görüldüğünden temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3249, Karar No: 2021/12825, Tarih: 25.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3249 E.  ,  2021/12825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2020/723-2020/1993

İlk Derece Mahkemesi : Kırklareli İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının sigortalılığının başlangıcının 15.08.1989 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacı ... (...) ...'ın işveren ... AŞ'ye ait iş yerinde (...) sigorta sicil numarası ile 506 sayılı Kanunun 60-G maddesine göre sigortalılık başlangıç tarihinin (18) yaşını ikmal ettiği 15.05.1992 tarihi olduğunun ve 15.08.1989 tarihindeki bir günlük çalışmaya yönelik ödenecek sigorta priminin, prim ödeme gün sayısının hesabına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi, İlk Derece Mahkemesi davalı Kurumun istinaf isteminin reddine dair karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, sadece tanık beyanlarına uyularak hüküm kurulamayacağını, 11.09.2014 tarih ve 29116 sayılı Mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanan 6552 sayılı kanun gereği Kurumun davalı değil fer'i müdahil olduğunu, Kurum aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, kısa vadeli sigorta kollarında çalışan kişilerin emeklilik, malullük haklarından yararlanamayacağı ortada iken Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerel mahkeme kararının onanmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı, 15.08.1989 tarihinde davalı şirket nezdinde, halı dokuma işinde çalıştığını belirterek sigortalılık başlangıç tarihinin tespitini istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı, 15.08.1989 tarihinde davalı şirket nezdinde, halı dokuma işinde çalıştığını belirterek sigortalılık başlangıç tarihinin tespitini istemiştir.

Mülga 506 sayılı Yasanın 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20/06/1987 - 3395/1 md.) “ El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85'inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.”hükmü yer alırken,söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasa’nın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Söz konusu düzenlemelere göre 20/06/1987 - 06/08/2003 tarihleri arasında el halıcılığı dokuma işi sigortalılık kapsamında sayılmadığı için davalı işverenin yaptığı işlem ve davalı Kurum işlemi yerinde olup davacının kısa vadeli sigortalı olarak gösterilmesi yerindedir. Bu sebeple davacının sigortalılığını talep ettiği tarih itibariyle uzun vadeli sigorta kollarından sigorta başlangıcı yönünde tespitte bulunulamayacağından mahkemenin kararı isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/10/2021 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10313, Karar No: 2022/8007, Tarih: 01.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10313 E.  ,  2022/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki eşya güvence sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonucunda; davacının davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 24/12/2018 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili 24/04/2018 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; davacı ile davalı arasında 02/03/2016-02/03/2017 tarihleri arasında geçerli olmak üzere eşya güvence sigorta poliçesi tanzim edildiğini, Şırnak Valiliği'nce il merkezinde meydana gelen terör olayları nedeniyle 14/03/2016 tarihinde sokağa çıkma yasağı ilan edildiğini, can güvenlikleri olmadığı için kiracı olarak bulunduğu evden ayrıldıklarını, çıkan olaylarda evdeki eşyalarının zarar gördüğünü, 14/11/2016 tarihinde sokağa çıkma yasağının kalkması ile birlikte davalı ... şirketine 24/11/2016 tarihinde ihbarda bulunulduğunu, ancak zararının tazmin edilmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL maddi zararın yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacının davasının kısmen kabulü ile 47.500,00 TL’nin 19/01/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden tahsili ile başvurana ödenmesine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.467,97 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 01/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34404, Karar No: 2015/36096, Tarih: 10.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34404 E.  ,  2015/36096 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ile ... 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-..., 6-..., 7-..., 8-...... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...Tüketici Mahkemesinden verilen 17/12/2013 gün ve ...sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen arsa sahiplerinin dava dışı ...ile imzaladıkları 3.3.2006 tarihli hasılat paylaşımlı konut yapım sözleşmeleri ile bu sözleşmeleri imzalayan arsa sahiplerinin diğer arsa sahiplerinden aldıkları vekaletnamelerin taraflardan temin edilerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5609, Karar No: 2014/3892, Tarih: 05.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5609 E.  ,  2014/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Boyabat Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 26.03.2013

Numarası : 2011/2267-2013/771

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik işler bedeli ve gecikme cezasının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 10.01.2011 tarihli sözleşme ile, davacı yüklenici tarafından üstlenilen S. ili D. ilçesinde 288 kişilik öğrenci yurdu inşaatına ait elektrik imalatlarının davalı taşeron tarafından 13.000,00 TL iş bedeli karşılığında yapımı kararlaştırılmıştır. Davacı yüklenici açtığı dava ile, davalıya 12.600,00 TL ödeme yapılmasına rağmen işleri eksik bıraktığını ve iş sahibince bu nedenle gecikme cezası kesildiğini belirterek 12.600,00 TL'nin tahsilini istemiş, bilahare sunduğu 09.01.2013 tarihli dilekçe ile de işin gecikmesi nedeniyle asıl işsahibi tarafından kesilen 133 günlük gecikme için 3.828,78 TL, 17 günlük geçici kabul eksiklerinin yapımı sırasındaki gecikme için 163,13 TL gecikme cezası ile, taşeronun eksik bıraktığı işlerin tamamlanması için harcanan 4.000,00 TL olmak üzere toplam zararının 7.991,00 TL olduğunu belirterek bu miktar zararının yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı cevabında, işin büyük kısmını yaptığını, davacının kendisine borçlu olduğundan bahisle davanın reddini savunmuştur. Mahkemece herhangi bir araştırma yapılmaksızın davacının dilekçesinde belirttiği istem aynen kabul edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme, düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. maddesi hükmünde tanımı yapılan bir eser sözleşmesidir. Davacı şirket yüklenici; davalı ise taşerondur. 6100 sayılı HMK'nın 190 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Taşeronun sözleşme konusu eseri sözleşme ile eklerine ve ondan beklenen amaca uygun olarak tamamlayıp teslim ettiğini, bedele hak kazandığını, yüklenicinin ise bu işler için kararlaştırılan bedeli ödediğini kanıtlaması gerekir. Anılan Yasa’nın 364. maddesi gereğince, eserin tamamlanıp teslim edilmesiyle iş bedeli muaccel olur. Aksi kanıtlanmadıkça sözleşmeye konu imalâtların yükümlenen tarafından gerçekleştirildiği kural olarak kabul edilmektedir. Somut olayda davacı davalının işleri eksik bıraktığını, ayrıca asıl iş sahibine gecikme cezası ödediğini iddia etmiştir. İşin eksik bırakıldığını ve asıl iş sahibine ceza ödendiğini ispat yükü davacıdadır. Mahkemece bu hususlarda herhangi bir araştırma yapılmayıp, davacının dilekçesinde bildirdiği talep kalemleri aynen kabul edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde yapılması gereken iş; tarafların iddia, savunma ve delilleri incelenip toplandıktan, gerektiğinde 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı maddelerine uygun şekilde seçilecek bilirkişiler marifetiyle bilirkişi incelemesi de yapılarak denetime elverişli rapor alındıktan sonra sonucuna uygun hüküm verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeyle verilen karar, usul ve yasaya aykırı olmuş, bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/181, Karar No: 2019/3689, Tarih: 21.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/181 E.  ,  2019/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşıldığından;

1- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin hakaret suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerde ise;

TCK'nın 265/3 maddesi uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu suça sürüklenen çocuklar hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca, uygulamaya göre sonuç adli para cezalarının, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6000 TL, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 4000 TL olarak belirlenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.