muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2351, Karar No: 2016/9200, Tarih: 17.05.2016

Apartmanın merdiven boşluğu, çatısı vs. gibi ortak kullanım alanlarının aynı apartmanda yaşayan diğer bir sanık açısından yine aynı apartmanda yaşayan mağdurun konutunun eklentisi olarak nitelendirilemeyeceği de Yargıtay'ın yerleşmiş görüşüdür. Bu konuda ihtilaf bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayımıza baktığımızda; Cumhuriyet Savcısının yapmış olduğu 23.10.2012 tarihindeki keşif, keşif tutanağı, fotoğraflar ve bilirkişi raporuna göre hırsızlık suçunun işlendiği yerin, katılanın ikamet ettiği dairesinin bulunduğu apartmanın bodrum katında depo olarak kullanılan yerdir. Tutanak ve fotoğraflardan anlaşılacağı üzere burada her daireye ait depo veya kömürlük olarak kullanılabilecek bölümler yer almaktadır. Söz konusu depoların başkalarının girmesine engel olabilecek şekilde kapısı ve kilidi bulunmaktadır. Olay tarihinde aynı binada oturan suça sürüklenen çocuk, aynı binada oturmayan diğer sanık ile birlikte bu deponun kilidini kırarak 15 çuval kömürü çalarak uyuşturucu madde takasında kullanmışlardır.

Görüleceği üzere söz konusu yer apartmandaki her sakinin istediği zaman kimseden izin almadan rahatlıkla girmeye hakkı olduğu merdiven sahanlığı, çatı vs. gibi olan ortak kullanım alanlarından değildir. Bu yer, katılanın diğer apartman sakinlerinin yaptığı gibi kapısını kilitleyerek başkalarının girmesine izin vermediği apartmanın ortak kullanım alanının tamamen dışında girilmesi halinde konutta yaşayanların hüzur ve sükununun bozulacağı, güvenlik duygusunun zedeleneceği konutun eklentisi niteliğinde bir yerdir. Söz konusu deponun tapu kayıtlarında geçmesi veya sonradan kat maliklerinin ortak kararı ile fiilen bu hale getirilmesi arasında da bir fark yoktur. Bir kömürlüğün, müstakil tek katlı bir konutun eklentisi sayılıp, apartmanda sayılmaması hukuki güvenlik ve kanun önünde eşitlik ilkeleri ile bağdaştırılamaz. Örneğin etrafı duvarla çevrilmiş, ana giriş kapısı, özel güvenliği olan tren vagonları gibi yan yana yatay bir şekilde dizilmiş müstakil konutlardan oluşan bir sitede her bir konutun yanında ayrı kapısı olan ve her konuta bitişik olmayan kapalı birer depo veya garaj düşünelim bu deponun veya garajın her konutun ayrı ayrı eklentisi olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Sitede ikamet eden diğer sakinler açısından ortak alanlar sitenin bahçesi, varsa diğer sosyal tesisler vb. yerler olup site sakinlerinin buraları kullanmasında bir beis olmayıp ancak her biri diğerinin depo veya garajına izinsiz girmesi halinde konut dokunulmazlığının ihlali suçu oluşacaktır. Zira söz konusu yerler konutun eklentisi niteliğindedir. Bu örnekteki konutları dikey hale getirdiğimizde yani ortaya bir apartman çıktığında da sonuç değişmez. Bazı apartmanlarda dairelere tahsis edilen depo vb. yerler bodrum katta olabileceği gibi dairelerin giriş kapısının olduğu katta merdiven sahanlığında ayrı bir kapısı olacak şekilde de yapılmış olabilir. Bu durumda apartmanlardaki, kömürlük, depo gibi yerlere, buralar konutun eklentisi değil, ortak alandır, orada yaşayan herkes bu tür yerlere serbestçe girebilir, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları oluşmaz dediğimiz zaman çelişkiye düşmüş oluruz. Ancak başta da belirttiğimiz gibi bu gibi yerlere girildiğinde konutta oturanların huzur ve sükununun bozulup bozulmadığına da bakıp hakim daha sonra kararını vermelidir. Kanunumuz işyerinin eklentisine girilmesini de cezalandırdığı için yukarıdaki misalleri değiştirecek olursak örneğin içerisinde birden fazla dükkanın bulunduğu bir işhanının, bodrumunda her bir dükkana ait ayrı ayrı depolardan birinden veya birkaçından aynı işhanında dükkanı bulunan bir sanığın girerek hırsızlık yapması halinde; çoğunluk görüşüne göre, söz konusu depolar ortak alandır, işyerinin eklentisi sayılmaz, işhanında dükkanı bulunan herkes girebilir bu yüzden işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları oluşmaz denilmesi gerekmektedir. Kanaatimce işhanı vb. yerlerde bulunan işyerlerine ait depo vb

. Kanaatimce işhanı vb. yerlerde bulunan işyerlerine ait depo vb. yerlerde işyerinin eklentisi niteliğinde olup buralara girilmesi halinde de işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu oluşacaktır. Aslında dairemiz, 2014/28751 esas ve 2015/14711 karar sayılı 05.10.2015 tarihli, verdiğim örneğe kısmen benzeyen bir içtihatında " ...binanın bodrum katında bulunan depoların ayrı ayrı kişilere ait olduğunun açıkça anlaşılması karşısında;... üç ayrı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluştuğu..." görüşünü benimseyerek toplu işyerlerinin bulunduğu binaların altında bulunan ayrı ayrı işyerlerine ait depoların o işyerlerinin eklentisi olarak kabul etmiştir. Bu karara rağmen ikamet edilen konutların bulunduğu apartmanların bodrumundaki kömürlük, depo vb. yerlerin konutun eklentisi sayılmaması açıkça çelişkidir.

Sonuç olarak apartmanda bir dairede ikamet eden katılanın konutunun eklentisi niteliğindeki, bodrum katta bulunan, kilitli depo veya kömürlüğe giren aynı apartmanda yaşayan suça sürüklenen çocuk açısından konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları oluşmuştur. Bu durumda eylem, apartmanın dışından gelen diğer sanık ile birlikte gerçekleştirildiğinden, sanık hakkında da TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerekir. Yerel mahkemenin hükmü bu açılardan isabetli olup bozulmaması gerekir. Sayın çoğunluğun kabulüne göre de; suça sürüklenen çocuk açısından, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmadığı kabul edilse bile, olay görgü tanığı ...'ın 07.03.2013 tarihli kovuşturmada alınan beyanına göre eylemleri gerçekleştiren sanıkların dört kişi oldukları, sanık ...'ın da bu beyanı kısmen doğrulayarak üç kişi olduklarını, üçüncü kişinin aynı mahalleden ... isminde soyismini bilmediği başka bir şahıs olduğunu ifade ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre atılı suçları haklarında dava açılan suça sürüklenen çocuk ve sanık ile birlikte toplam 3 yada dört kişinin gerçekleştirdiği tanık beyanı ve sanık ikrarı ile sabit olup diğer sanıklar hakkında dava açılmaması, haklarında hüküm kurulan sanıklar için TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceğinden sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanamayacağına dair bozma düşüncesi isabetli değildir.

Açıklanan nedenlerden dolayı suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu açısından (1) ve (2) numaralı bozma nedenleri isabetli olmadığından bozma isteyen sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum. 17.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2011/14577, Karar No: 2012/13300, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14577 E.  ,  2012/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2007 gün ve 2007/22 Esas, 2007/65 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mahkûmiyetin sonucu olarak, 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16121, Karar No: 2009/1471, Tarih: 10.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/16121 E.  ,  2009/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Yabancı Dil Eğitim Ve Turizm Tic. A.Ş. Vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 17.10.2008 gün ve 206-460 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Dava, 4822 Sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı yasanın 22. maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. Anılan yasanın 22. maddesinin 5. fıkrasında; “ Değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemeleri tarafından verilen kararların kesin olduğu “ belirtilmiştir. Yasada öngörülen parasal sınır 1.1.2008 tarihinden itibaren 827,05 YTL ye çıkarılmıştır. Karar tarihi itibariyle dava değeri 109,00 YTL olduğuna göre tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 10.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10772, Karar No: 2018/3524, Tarih: 28.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/10772 E.  ,  2018/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun devlet hastanesindeki hemşire odasında bulunan müştekilere ait dolaplardan hırsızlık yapması şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a-b maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuç cezaya etkili olmadığından; suça sürüklenen çocuk ...’nun nüfus kaydına göre 07/10/1998 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 25/03/2014 ve 22/04/2014 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun 25/03/2014 tarihli oturumda alınan savunmasında zararı gidermek istediğini belirttiği, müştekiler ..., ..., ..., ... ve ...’ün kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, zararlarının karşılanmasını istemediklerini beyan ettikleri, müştekiler ... ve ...’nun ise kovuşturma aşamasında zararlarının karşılanmasını istemediklerine dair dilekçe sunduklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler....’a yönelik hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık ve suça sürüklenen çocuğun 25/03/2014 tarihli oturumda alınan savunmalarında zararı gidermek istediklerini belirttikleri halde, müştekiler ... ve ...’ın zararlarını gidermeleri için ödeme yeri belirlenerek makul süre tanındıktan sonra sonucuna göre sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Soyunma odasında bulunan dolaplardan müşteki ...’na ait 10 TL, müşteki ...’e ait 10 TL, müşteki ...’a ait 20 TL, müşteki ...’a ait 15 TL, müşteki ...’e ait 20 TL ve müşteki ...’ya ait 10 TL paranın çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanık ... hakkında müşteki...’a yönelik eylem bakımından; suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler.... ve....’a yönelik eylemler bakımından TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3- Soyunma odasında bulunan dolaplardan müşteki ...’na ait 10 TL, müşteki ...’e ait 10 TL, müşteki ...’a ait 20 TL, müşteki ...’a ait 15 TL, müşteki ...’e ait 20 TL ve müşteki ...’ya ait 10 TL paranın çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanık ... hakkında müşteki...’a yönelik eylem bakımından; suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler.... ve....’a yönelik eylemler bakımından TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

4- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

5- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2013 tarih ve 2011/316 Esas ve 2013/78 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 141/1, maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,

6- CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... için atanan zorunlu müdafi ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk....’na yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16494, Karar No: 2013/20152, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16494 E.  ,  2013/20152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçu işlediği tarihte 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... Şanlı'nın işlediği suçun anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili davranışları yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığı uzman doktordan alınacak raporla belirlenmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14030, Karar No: 2019/3104, Tarih: 21.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2013/14030 E.  ,  2019/3104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7635, Karar No: 2022/9077, Tarih: 20.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7635 E.  ,  2022/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili tarafından yasal sürede istinaf süre tutum dilekçesi sunulmasına rağmen, gerekçeli karar tebliğinden itibaren yasal 10 günlük sürede gerekçeli istinaf dilekçesi sunulmadığından, istinaf süre tutum dilekçesinde ileri sürülmeyen hususların, temyiz incelemesinde değerlendirilemeyeceğine, temerrüt nedeniyle tahliye ve itirazın kaldırılması davasında, dar yetkili icra mahkemesinde cari hesap ilişkisi nedeni ile ticari defter ve kayıtlar üzerinde inceleme yapılmayacağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 20/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12424, Karar No: 2014/13740, Tarih: 17.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12424 E.  ,  2014/13740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Ortaklığın giderilmesi istenme ilişkin davada ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, taşınmazların sayısının birden fazla olması, keşif ve yargılama yapmanın zorluğu nedeniyle Kemer ilçesinde bulunan taşınmazlar yönünden dosyanın tefriki ile yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, birden fazla taşınmazın dava konusu olması durumunda HMK.12/3 maddesi gereğince bir taşınmaz için yetkili olan mahkemenin diğerleri için de yetkili olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinin 1. fıkrasında "Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir", 3. fıkrasında "bu davalar, birden fazla taşınmaza ilişkin ise, taşınmazlardan birinin bulunduğu yerde, diğerleri hakkında da dava açılabilir” hükmüne yer verilmiştir. Bu madde gereğince davanın ilk açıldığı ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi dava konusu taşınmazlar yönünden yetkili olmakla dava konusu edilen diğer taşınmazlar için de yetkili olacaktır. Bu durumda uyuşmazlığın ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. Ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.