muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15828, Karar No: 2014/529, Tarih: 15.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/15828 E.  ,  2014/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mazıdağı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/79-2013/81

Taraflar arasındaki, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının 115 ada 1 parselde malik olduğu, davalı idare tarafından 2008 yılında el atılan, bilirkişi rapor ve krokisinde A ile gösterilen 1063,24 metrekarelik ve B ile gösterilip 1987 yılında el atılan 2464,76 metrekarelik kısımların ise kadastro tespiti esnasında yol olarak, tespit harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

1) Davacıya ait 115 ada 1 parsele davalı idare tarafından fiilen elatılmadığı gibi kadastro tespiti esnasında yol olarak, tespit harici bırakılan bölümlere ilişkin mülkiyetin davacıya ait olduğuna yönelik bir tespiti kararı da bulunmamaktadır.

Bu durumda; 1987 ve 2008 yıllarında el atılarak yol haline getirilen taşınmazların, mülkiyetinin davacıya ait oludğu ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken eksik inceleme ile kabulüne karar verilmiş olması,

Kabule göre de,

2) Dava konusu taşınmaz arazi niteliğinde olup, dava tarihi olan 2011 yılı ekilebilir ürün gelirine göre taşınmaza değer biçilmesi gerekirken, 2012 yılı üretim verilerine göre fazla değer tespit edilmiş olması,

3) Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, davacı tarafından yatırılan peşin harcın ve ıslah harcının yatırana iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4) Davalı idare harçtan muaf olduğu halde, ıslah harcının yargılama giderlerine dahil edilerek davalı idare aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmediği gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HUMK’nu 428. maddesi gereğince, BOZULMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8651, Karar No: 2014/10505, Tarih: 12.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8651 E.  ,  2014/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, Vakıf yönünden husumetten reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı, davalı Kurum ve davalı ... Vakfı ... Bey Sit. Kat Malikleri Yönetim Kurulu Başkanlığı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ve davalılardan ... Vakfı ... Bey Sit. Kat Malikleri Yönetim Kurulu Başkanlığı'ndan alınmasına, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5282, Karar No: 2012/12944, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5282 E.  ,  2012/12944 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2007 gün ve 2006/60 Esas, 2007/228 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkına kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılabilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 23.07.2007 tarihli raporunun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatri uzmanının bulundurulmaması nedeniyle, olayın üzerinden uzunca bir zaman geçmiş olması dikkate alınarak öncelikle dosya üzerinden, talep halinde ise mağdurun da sevkedilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, (içinde en az iki adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

-2-

Kabule göre de;

Tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre sanığın organ sokmak suretiyle eylemlerini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 61/4-5. maddesindeki sıralamaya göre 103/2. madde ile temel ceza belirlenip, belirlenen cezadan sonra 103/6. maddesinin tatbiki ile bundan sonra 103/2. maddesi ile belirlenen ceza süresi üzerinden 43/1. maddesi uygulanarak bulunacak miktarın, 103/6. madde ile tayin edilecek ceza süresine eklenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken, temel ceza belirlenmeden yazılı şekilde doğrudan TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca ceza tayin edilip, belirlenen bu ceza üzerinden aynı Kanunun 43/1 .maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/4848, Karar No: 2018/608, Tarih: 30.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4848 E.  ,  2018/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Katılan adına sahte GSM abonelik sözleşmeleri düzenlendiğinin iddia edildiği olayda; sanığın, sözleşmelerdeki imzanın kendisine ait olmadığını, hatların kullanıldığını, faturaların düzenli olarak ödendiğini savunması, katılanın ise nüfus cüzdanını kaybettiğini belirtmesi, sanığın yazı ve imza incelemesinin yapıldığı bilirkişi raporunda kesin bir kanaatin belirtilmemiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, suça konu hatlara ilişkin HTS raporları ve sözleşme ekindeki nüfus cüzdanı fotokopisi üzerinde yazılı irtibat numaralarından hattı fiilen kullanan kişi/kişiler tespit edilerek, sanıkla ilgisi, aboneliği ne şekilde gerçekleştirdiği konusunda dinlenildikten sonra sanık ve hattı kullanan kişi/kişilerin yazı ve imza incelemesi yaptırılması; suçun sübuta erdiğinin kabulü halinde hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa önödeme önerisinde bulunulması, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" ibaresine yer verildiğinden, aynı kişiye karşı aynı zamanda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle; dosya kapsamından, suça konu TURKCELL abonelik sözleşmelerinin 09.12.2010 tarihinde düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç koşullarının oluşmadığı, eylemin bir bütün olarak tek bir özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, ancak belge sayısının TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1407, Karar No: 2011/7585, Tarih: 16.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/1407 E.  ,  2011/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11747, Karar No: 2015/15348, Tarih: 27.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/11747 E.  ,  2015/15348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz olunan 04.02.2013 tarihli ek karar, mahkemece verilen yetkisizlik kararı üzerine, iki haftalık kanuni süre içerisinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20. maddesinde; "Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. " düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, işe iade istemine ilişkin açılan davada, 19.11.2012 tarihli kararla, mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın yetkili ... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Davacı vekili 01.02.2013 havale tarihli dilekçesi ile dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmiş ve mahkemece, 04.02.2013 tarihli ek kararla, iki haftalık kanuni süre içerisinde başvurulmadığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak 19.11.2012 tarihinde taraf vekillerine tefhim edilen kısa karar, 6100 sayılı Kanun'un 294. maddesinde sayılan unsurları taşımamaktadır. Sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bu durumda temyiz süresi de tebliğ ile başlayacaktır. Mahkemenin yetkisizliğine ilişkin kararın gerekçesi, ek karar ile birlikte 02.10.2014 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiştir. Bu durumda dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine ilişkin talebin, kanuni süre içerisinde yapıldığının kabulü ile yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile 6100 sayılı Kanun'un 20. madde gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup 04.02.2013 tarihli ek kararın, bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2310, Karar No: 2018/9006, Tarih: 10.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/2310 E.  ,  2018/9006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1008, Karar No: 2017/4227, Tarih: 22.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1008 E.  ,  2017/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı ve İhbar Olunan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının, davalı ...'nin ... Meslek Yüksek Okulu'nda 23.07.2001 – 31.12.2013 tarihleri arasında geçen ve davalı Kurum'a eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ... Meslek Yüksek Okulu'nda Almanca ve İngilizce derslerine girdiği, davalı Üniversite tarafından 23.07.2001 – 31.08.2002 ve 15.05.2007 – 31.12.2013 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, davacının talep ettiği dönemde her yıl davalı Üniversite ile tip sözleşmeleri imzaladığı, davacı tarafından davalı Üniversite'ye verilen 31.12.2002 tarihli dilekçe ile; kısa vadeli sigorta kollarına zorunlu olarak tabi olacağının, ancak bunların dışında kalan uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayacağının ve bununla ilgili herhangi bir kesintinin yapılmamasını talep ettiğinin, yine 14.09.2003 tarihli dilekçe ile maaşından hiçbir sigorta priminin kesilmemesini talep ettiğinin bildirildiği, davacının ücretlerinden; 2001-2002-2003/Eylül ayına kadar hastalık-kaza-analık primlerinin kesildiği, 2003/Eylül – 2007/Haziran arası ise ücret bordrolarında SSK kesintisi görünmediği, 2007/HAziran – 2008/Ekim ayları arası %8,5 sigorta primi, 2008/Ekim ayından sonra da kısa vadeli sigorta kolları-malullük, yaşlılık ve ölüm-genel sağlık-işsizlik sigortası primlerinin kesildiği, bordro tanıklarının davacının talep ettiği dönemde çalıştığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan; 506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin II-A fıkrasının 4958 sayılı Yasa’nın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmadan önceki halinde; malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının bir işveren emrinde çalışan ve Türk uyruklu olmayan kimselerden, Kurum'dan yazılı istekte bulunanlar hakkında ve istek tarihinden sonraki aybaşından başlanarak uygulanacağı belirtilmiştir. 4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren bir işveren emrinde çalışan yabancı uyruklu işçiler isteklerine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının Türk vatandaşı olup olmadığını ve anılan Yasa maddesi gereğince yazılı talebi bulunup bulunmadığını araştırarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...Üniversitesi'ne iadesine

22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.