muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4821, Karar No: 2018/9036, Tarih: 10.12.2018

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre; sanık hakkında TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18877, Karar No: 2008/3418, Tarih: 03.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/18877 E.  ,  2008/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2007

Davacı, Mayıs 1997 - 25.5.2004 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarih olan 1997 yılı mayıs ayı ile 25.05.2004 tarihleri arasında  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının 01.06.1997-31.12.1997 tarihleri arası ile 01.06.1999-31.12.2001 tarihleri arasında  tarım Bağ-Kur sigortalılığının tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır.

Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tarım Bağ-Kur'a  ilk prim kesintisinin 21.05.1997 tarihinde Tekel tarafından yapıldığı, 1999,2000,2001 yıllarında da prim kesintisi yapıldığı,  26.01.2007 tarihinde Milas  ziraat odasına kayıt olduğu, Tarım Kredi kooperatif kaydının bulunmadığı,temyiz dilekçesine ekli S.S. H.Köyü Tar.Kalk.Kooperatif Başkanlığının 23.05.2007 tarihli yazısına ekli listede davacının 2001,2002,2003,2004 tarihlerinde tarımsal faaliyeti nedeniyle teslim ettiği ürünlerden Bağ-Kur prim tevkifatının yapıldığı görülmektedir. Mahkemece adı geçen kooperatiften davacıdan tarım Bağ-Kur prim kesintisi yapılıp yapılmadığı sorulmadan eksik inceleme ve değerlendirme  ile davacının davasının kısmen reddine karar verilmesi   doğru görülmemiştir.

Yapılacak iş; Davacının istemi kısmen hüküm altına alınmış ise de davacının temyiz dilekçesine eklediği S.S. H. Köyü Tar.Kalk.Kooperatif Başkanlığının 23.05.2007 tarihli yazısına ekli listede davacının 2001,2002,2003,2004 tarihlerinde tarımsal faaliyeti nedeniyle teslim ettiği ürünlerden Bağ-Kur prim tevkifatının yapıldığı bildirildiğinden, durumun adı geçen kooperatiften sorularak adı geçen kooperatif yazısı ve ekli listenin gerçeği yansıtıp yansıtmadığının soruşturulması ve oluşacak duruma göre  tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuca ulaşmaktır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6114, Karar No: 2016/12668, Tarih: 28.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/6114 E.  ,  2016/12668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 19/11/2015 tarih, 2015/20190-28855 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte, 115.000,00 TL asıl alacağın, takip tarihinden itibaren işleyecek aylık %8 faizi ile tahsilinin istendiği, talep edilen faizin cinsinin belirtilmediği, takibin bu haliyle itiraz edilmeksizin kesinleştiği, borçlu vekilinin, icra mahkemesine başvurusunda; dosya borcunun takip tarihinden itibaren avans faizi oranları uygulanmak suretiyle hesaplanmasını istediği, mahkemece istemin kabulüne dair verilen kararın Dairemizin 19.11.2015 tarih ve 2015/20190 E.-2015/28855 K. sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; takip talebinde istenen faiz oranının türünün belirtilmesi ya da istenen faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmesi durumunda, o tür faiz oranının istendiğinin kabulü gerekeceğinden, ödeme emrine yasal sürede itiraz edilmemiş olsa bile, faizin, istenen faiz türüne göre ve değişen oranlarda hesaplanması gerekir. Ancak, takipte talep edilen ve itiraz edilmeyerek kesinleşen işleyecek faizin türünün gösterilmemesi ya da oranının takip tarihi itibariyle yasal ya da ticari faiz oranlarından birine denk gelmemesi halinde, aynı sonuca varılamaz. Bu durumda, itiraz edilmeyerek kesinleşen oran üzerinden faizin hesaplanması gerekir.

İcra takibinde, alacaklı tarafından talep edilen aylık %8 faiz oranının türü belirtilmediği gibi, takip tarihi itibariyle yasal ve ticari faiz oranlarının da üzerindedir.

Bu nedenle alacaklının ticari faiz istediği sonucuna varılamayacağından itiraz edilmeyerek kesinleşen oran üzerinden faizin hesaplanması gerekmekle, mahkemece şikayetin reddi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının Dairemizce bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.11.2015 tarih ve 2015/20190 E.-2015/28855 K. sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1635, Karar No: 2014/5544, Tarih: 06.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1635 E.  ,  2014/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/363635

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/478 (E) ve 2013/697 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu tabancanın; namlusu içerisinde bulunması gereken katı bir cisim atmasını engelleyen ve gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunmadığı, bilinen standart ateşli silah fişeklerini istimal edecek halde olmadığı, ses-gaz fişeklerinden tadile edilerek oluşturulan özel nitelikteki fişeklerin ön kısmında bulunan saçma, kurşun, metal küre vb. cisimlerin ise geçebi- leceğinin belirtilmesi ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması ,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35604, Karar No: 2014/4424, Tarih: 12.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/35604 E.  ,  2014/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve gerekçeli kararda suç tarihi yanlış yazılmış ise de, bu hususun, mahallinde düzeltilebileceği gözetilerek dosya görüşüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca , suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklene çocuklar ... ve ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5013, Karar No: 2024/10743, Tarih: 10.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/5013 E.  ,  2024/10743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/69 E., 2015/407 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocukların atılı suçları işledikleri sabit olmasına rağmen haklarında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2761, Karar No: 2021/1766, Tarih: 17.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/2761 E.  ,  2021/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve ... ile ... Büyükşehir Belediyesi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre temyiz eden davalılar vekillerinin tüm, davacı kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 21/1 ve 21/4 maddesidir. Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, B.K.'nun 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanun'un 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, Mahkemece müteselsil sorumluluk esasına dayanılmış ise de, davalıların sorumlu oldukları %62.5 kusur karşılığına hükmedilmesi gerekirken %50 kusur karşılığına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. bendinin silinerek yerine ''Davalıların toplam %62.5 oranında kusurlu olduklarının tespiti ile Davanın Kabulüne' ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekliyle DÜZELTEREK ONANMASINA, 17.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11012, Karar No: 2019/782, Tarih: 23.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/11012 E.  ,  2019/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 09.02.2017 tarihli ve 2015/19015 Esas, 2017/1351 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı üçüncü kişi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

.K.. A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, 28.11.2013 ve 04.12.2013 tarihlerinde mülkiyeti müvekkiline ait malların haczedildiğini,müvekkili ile borçlunun akraba olup ikisinin de hurda işi ile uğraştığını, müvekkilince borçlu yeğeni aleyhine başlatılan takiplerin kesinleşmesi ve taşınmazlarına haciz konulması üzerine aralarında husumet oluştuğunu, bunun üzerine borçlunun haciz adresinde bulunan konteynerlerin içerisine istiflenmiş şekilde evrak bıraktığını ve bu durumu alacaklı şirket sahibi ile paylaştığını,bunun üzerine haciz esnasında alacaklı tarafın yönlendirmesi ile nokta atışı şeklinde ilgili evrakların bulunduğunu, 28.11.2013 tarihinde haczedilen hava kompresörünün Danone firmasından ihale ile alındığını, 04.12.2013 tarihinde haczedilen kabloların ise ... A.Ş.den fatura ile satın alındığını öne sürerek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu ... vekili, istihkak iddiasına konu malların müvekkiline ait olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece,haciz sırasında borçluya ait belgelerin bulunduğu,dava dilekçesinde içerisinde borçluya ait belgelerin bulunduğu konteynerin önceki malikinin borçlu olduğu hususunun kabul edildiği,borçlunun davacı üçüncü kişinin yeğeni olduğu, buna göre aralarında organik bağ olduğu, bu durumda İİK'nin 97/a maddesinin birinci fıkrasının 2. cümlesi gereğince, haczedilen mahcuzları borçlu ile üçüncü kişinin birlikte ellerinde bulundurdukları ve İİK'nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, fatura, vergi levhası gibi belgelerin başlı başına istihkak iddiasını ispata yeterli belgeler olmadığı, alınan bilirkişi raporuna göre, her ne kadar faturalar davacı kayıtlarında yer almakta ise de, bu faturaların haczedilen mallara ait olup olmadığı hususunun teyit edilemediği,yasal karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 09.02.2017 tarihli ve 2015/19015 Esas, 2017/1351 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı üçüncü kişi vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dairemizin 09.02.2017 tarihli ve 2015/19015 Esas, 2017/1351 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı üçüncü kişi vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Üçüncü kişi tarafından, aralarında husumet bulunan borçlunun haciz adresinde bulunan konteynerlerin içerisine istiflenmiş şekilde evrak bıraktığı ve bu durumu alacaklı şirket sahibi ile paylaştığının iddia edildiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, haciz adresi ... Sitesinin, üzerinde hurda yığınları bulunan geniş bir alan üzerinde kurulu olduğu, zeminde ilgililerince kullanılan kısımların birbirinden ayrı bağımsız bölümler olmadığı, ayrı numaralarının bulunmadığı, "... Sanayi Sitesi Girişi No:2" adresinde, 28.11.2013 tarihinde gerçekleştirilen dava konusu ilk haciz esnasında alacaklı vekilinin girişteki bekçi kulübesinin arka sol tarafındaki konteynerin içerisinde evrak araması yapılmasını talep ettiği, bunun üzerine konteynerin içerisindeki ranzanın altında borçlu ... ve diğer takip borçlusu Nisan… Şirketine ilişkin ödeme emirleri ve kaşe bulunduğu, yine alacaklı vekilinin talebi ile haciz mahallinde bulunan başka bir konteynerin içerisine girildiği, burada bulunan kasanın çilingir marifeti ile açıldığı ve içerisinden borçluya ait nüfus cüzdanı fotokopisi çıktığı, üçüncü kişinin oğlu ile borçlu Resul ve kardeşi ... ... arasındaki geçen 13.01.2014 tarihli olaya ilişkin olarak tutulan İlçe Jandarma Komutanlığı tespit tutanağında tarafların husumetli ve akraba oldukları belirtildiği gibi, araç aramasında üzerinde borçlunun ve ortağı olduğu şirketin ünvanının yazılı olduğu arkası yapışkanlı kartvizit ve kaşeler bulunduğu anlaşılmıştır.