muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/29294, Karar No: 2022/1836, Tarih: 07.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29294 E.  ,  2022/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

...com.tr, ...com.tr, ...com.tr, ...com.tr, ...com, ...com isimli internet sitelerinde yer alan muhtelif URL adreslerinde yayınlanan haberler hakkında ilgilisi ... vekili tarafından içeriklerin yayından kaldırılması talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde, talep konusu içerikte haber verme hakkının aşıldığına ilişkin hususlara rastlanmadığı, haberlerin ifade ve basın özgürlüğü hakkının kullanılması kapsamında kaldığından bahisle talebin reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 08/10/2020 tarihli ve 2020/3796 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci ... Sulh Ceza Hakimliğinin 19/10/2020 tarihli ve 2020/4804 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05/08/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2021 tarihli ve KYB. 2021/101883 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Somut olayda, "İşte rüşvet çarkı'', "..." ''...'', ''...", "...", "..." şeklindeki haberler üzerine, ilgilisi ... vekili Avukat ... 'nun içeriklerin yayından kaldırılması talebinin "yayınların içeriklerinin incelenmesinde haber verme amacı taşıdığı, talep konusu içerikte haber verme hakkının aşıldığına ilişkin hususlara rastlanmadığı, haberlerin basın özgürlüğü ve bilgilendirme hakkı kapsamında kaldığı'' şeklindeki gerekçe ile talebin reddine karar verilmiş ise de; anılan haber içeriğindeki olaya ilişkin olarak yapılan yargılama neticesinde ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2006 tarihli ve 2001/759 esas, 2006/504 karar sayılı dosyasında ilgilisinin beraatine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 11.Ceza Dairesi Başkanlığı'nın 19/03/2009 tarihli ve 2008/1079 esas, 2009/2636 sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle hükmün ortadan kaldırılmasına karar verildiği, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli ve 2011/133 esas, 2016/95 karar sayılı dosyasında ise ilgilisi hakkında atılı suçlardan zaman aşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 5.Ceza Dairesi Başkanlığı'nın 21/11/2019 tarihli ve 2019/8962 esas, 2019/10936 sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2016/15510 esas, 2017/5325 karar sayılı ilâmında yer alan, "Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir: "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..

. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..." Yukarıda yapılan açıklamalar ve genel ilkeler bağlamında somut olay değerlendirildiğinde; başvuruya konu haberlerin ilk kez yayınlandıkları tarihte, her hangi bir eleştiri veya yorum yapılmaksızın internet üzerinde yorumsuz biçimde yayınlanmalarının, olay tarihinde kişilik haklarına karşı bir saldırı veya ihlal içermediği, bu hâliyle ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilebileceği, başvuranların beraat etmeleri sonucu, aradan geçen dokuz yıl sonra, haberin "güncellik" değerini yitirdiği, dolayısıyla haberin o tarihte "gerçeklik ve doğruluk" kriterlerini karşılamasının artık bir önemi kalmadığı, habere konu olan yargılama sürecinin tüm aşamalarıyla sona ermesiyle birlikte, habere konu olan kişiler için haksızlık içeren durumun, toplum tarafından öğrenilmesinin, geçmişte gerçeklik ve doğruluk payı varmış gibi ifşa edilmesi anlamına gelebileceği, dolayısıyla adı geçen habere istenildiği zaman ulaşılmasının, toplum açısından yanlış algılamaya yol açabileceği, başvuranların beraatle sonuçlanan bir yargı sürecinde gözaltına alınması ve tutuklanması süreçlerine dair haberin basının arşivinde bulunmasının, haberin kamu yararı için gelecekte hatırlanması veya istatistiki açıdan değerlendirilmeye alınması gibi işlevi de taşımadığı, dolayısıyla haberin yayında kalmasının, toplumun ilerlemesi, gelişmesi için bir katkı sağlamayacağı gibi, kamu yararına toplum hafızasında yer etmesi gibi bir etkisi de olmadığı, haberin içeriğini oluşturan kişilerin; toplumu temsil ve topluma hizmet etme gayesiyle seçilmiş veya atanmış siyasilerden olmadığı gibi, topluma kendini anlatma ve toplumu aydınlatma gayesiyle eser veren sanatçılardan veya aydınlardan da olmaması nedeniyle, suç geçmişlerine dair bilgilerin kamuyu ilgilendirmediği, ayrıca bu bilgilerin sadece devletin belirli organlarınca kayıt altında tutulabileceğinin, başvuranların isimlerinin ad ve soyadı şeklinde açıkça yazılması suretiyle "örgüt, fuhuş ve insan ticareti" gibi kelimelerin yanında anılmaya devam etmesinin, şeref ve haysiyetlerine karşı bir eylem olduğu gibi, bu nedenle gözaltına alındıkları bilgisinin arşivlenmesinin kişisel verilerin izinsiz olarak işlenmesi ve yayınlanması anlamına geleceği, yukarıda yer alan değerlendirmeler karşısında, başvuranların istememesine rağmen, geçmişlerinde yer eden olumsuz tecrübelere dair haberlere, toplum tarafından istenen her anda kolaylıkla ulaşılmasının başvuranların kişilik haklarını zedelediği, sonuç ve kanaatine varıldığından ..

..." şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında, ilgili haber içeriğinde yer alan haberin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, başvurucunun unutulma hakkının bulunduğu, anılan haberle ilgili yapılan yargılama neticesinde de beraat ve düşme kararı verildiği, atılı suçların tarihinin 1997-1999 yılları olduğu nazara alındığında haberin güncellik değerini kaybettiği, bu nedenle haber içeriğinin kişilik haklarını zedelediği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki husus yerinde görüldüğünden; ... Sulh Ceza Hakimliğinin 19/10/2020 tarihli ve 2020/4804 değişik iş sayılı kararının, CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5401, Karar No: 2019/1840, Tarih: 14.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/5401 E.  ,  2019/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konu 299 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ...Bey ve... vakıflarından icareli olduğunu, taşınmazın 12/48 payının..., 2/48 payının ..., 2/48 payının ..., 4/48 payının Mutahhare ve 4/48 payının da ... adına 06.03.1944 tarihinden beri kayıtlı olduğunu, ne var ki anılan kişilere uzun süredir ulaşılamaması ve haber alınamaması nedeniyle ... Sulh Hukuk Hakimliği’nin 09.06.1986 tarih ve 1988/433 E 1988/441 K sayılı ilamı ile davalının kayyım olarak tayin edildiğini, dava konusu taşınmazın aslının vakıf olduğunu ileri sürerek, kayyımlık kararının kaldırılmasını, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca paydaşlar..., ..., ..., Mutahhare ve ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile ...Bey ve... vakıfları adına tescilini istemiş, yargılama sırasında kayyımlığın kaldırılması talebini atiye bıraktığını beyan etmiştir.

Davalı, gerekli araştırmaların yapılmasını, adına tescil istenen vakıfların sahih mi yoksa gayri sahih mi olduğunun ortaya çıkarılması ile dava konusu taşınmazın vakfiye de yer alıp almadığının da tespitinin gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takip edilmediğinden kayyımlığın kaldırılması isteğinin 6100 sayılı HMK’nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, tapu iptal ve tescil isteğinin kabulü ile; dava konusu taşınmazda..., ..., ..., Mutahhare ve ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile ...Bey ve... vakıfları adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6264, Karar No: 2019/9703, Tarih: 28.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6264 E.  ,  2019/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın SEGBİS sistemiyle yüzüne karşı verilen hükümde; "kararın tebliğden itibaren 7 gün içinde” denilip ‘cezaevi kanalıyla’ ibaresi belirtilmeden temyiz yasa yolu gösterilerek sanığın yanıltılması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1586, Karar No: 2020/2451, Tarih: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1586 E.  ,  2020/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .......ahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı .....Hukuk Mahkemesinin 19.07.1995 tarih ve 1995/831 Esas - 1995/768 Karar sayılı ilamı ile kısıtlanmış ve kendisine..... vasi olarak atanmıştır. Mahkemenin yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya .......Mahkemesinin esasına kaydedilmiştir.

Vasi, kendisine ait taşınmazın çıplak mülkiyetini kısıtlıya bağışlayabilmek için izin verilmesini talep etmiştir.

..... kısıtlının MERNİS adresinin ...... olduğu gerekçesi ile ikamet değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

....., kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Vesayetin......takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan..... kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın .......ahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ve vasinin talebi ile ilgili karar vermekte...... yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince........YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10736, Karar No: 2014/13249, Tarih: 06.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10736 E.  ,  2014/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/198-2014/99

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini ileri sürerek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/1.maddesinin 12.bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK.nun 82/2.maddesi gereğince satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, borçlunun uzun süreden beri 26 yaşındaki oğlu ile birlikte oturduğu, eşinden kalan emekli maaşı ile geçimini sağladığı belirtilmiş, diğer bir ifade ile borçlunun sosyal durumu tespit edilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere, bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Kaldı ki, borçlunun, bilirkişi tarafından yapılan sosyal durum tespitine alacaklının da açıkça bir itirazı bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, tespit edilen sosyal duruma göre bilirkişi raporu değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, ekonomik ve sosyal durum araştırması için kolluğa yazılan müzekkerenin infaz edilememesi nedeniyle şikayetin reddine hükmedilmesi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, tespit edilen sosyal duruma göre bilirkişi raporu değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, ekonomik ve sosyal durum araştırması için kolluğa yazılan müzekkerenin infaz edilememesi nedeniyle şikayetin reddine hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6640, Karar No: 2010/14860, Tarih: 02.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/6640 E.  ,  2010/14860 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı üzerine yürütülen yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir nedeniyle hüküm altına alınan miktarın, davalının kusur oranı karşılığı tazminle yükümlü olduğu değeri aşmamış bulunmasına; 05.07.2002 olan dava tarihinin karar başlığına yazımındaki yanlışlığın ise, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 459. maddesi uyarınca mahal mahkemesince düzeltilmesi mümkün yanlışlıklardan olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 5502 sayılı ........ 36. maddesi uyarınca harçtan bağışık olduğundan, Kurumdan harç alınmasına yer olmadığına, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2017/2353, Karar No: 2017/9310, Tarih: 28.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/2353 E.  ,  2017/9310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bir önceki geri çevirme kararının yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kapama kavaklığa ait sulu şartlarda 2006 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı ... ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlükleri ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için, dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4070, Karar No: 2006/6979, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4070 E.  ,  2006/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 4886 ada 116, 262, 337, 338 ve 339 parsel sayılı sırasıyla 3405.44 m2, 1666.33 m2, 1584.60 m2, 1683.74 m2 ve 1568.69 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, bağ niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı iddiasıyla dava açmış, ... ... 116 sayılı parselle ilgili olarak satın alma, miras payı ve paylaşma iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece 4886 ada 337 ve 339 nolu parseller yönünden davanın reddine, bu parsellerin tesbit gibi tesciline, 116, 338 ve 262 parseller yönünden kısmen kabulüne, 01.07.2005 tarihli krokide 116 parselin (E)=151.96 m2'lik bölümün orman niteliği ile Hazine, (F)=3253.48 m2'lik bölümünün ... ... adına, 262 parselin (A)=45,85 m2'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine, (B)=1620.47 m2'lik bölümünün tesbit gibi ... ... adına, 338 nolu parselin (C)= 102.55 m2'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine, (D)=1581.19 m2'lik bölümünün tesbit gibi Mürüvvet ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 10.12.1999 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1) Davacı Hazine ve Orman Yönetiminin dava konusu ... köyü 4886 ada 262, 337, 338 ve 339 parsellere yönelik temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada 337 ve 339 parsellerin orman sayılmayan, 262 ve 338 parsellerin kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,