muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18757, Karar No: 2014/12683, Tarih: 26.05.2014

Somut olayda ise, onay tarihi olan 22.01.2002 ile D.....A.Ş. aleyhine açılan birleşen dava tarihi olan 19.01.2002 arasında 10 yıldan fazla zaman geçmediği, böylece bağlanan gelir yönünden zamanaşımının söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan A.. Mad.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A..Mad.San. ve Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 26.05.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12186, Karar No: 2015/10514, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12186 E.  ,  2015/10514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2015

NUMARASI : 2015/400 - 2015/341

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemine ilişkin davada Silivri 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile İstanbul 19. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Bağkur'a tâbi olan sigortalılık başlangıç süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Silivri 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, işlemi yapan kurumun SGK olduğu, davalının dava dileçesinde işlemi yapan yer itibariyle SGK'nın adresini "Şişli" olarak göstermiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 19. İş Mahkemesi tarafından ise, sigortalılık hizmet tespiti davalarında kesin yetki kuralı bulunmadığı, davalıya usûlüne uygun davetiye tebliğ edilmediği ve davalı tarafça da yetki itirazı bulunmadığı, davacının adresinin "Çatalca" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medenî Kanununun 19. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden “Yerleşim yeri sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir”. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh sayılması gerekir. Aynı Kanunun 17. maddesinde; gerçek veya tüzel bir kişinin birden çok yerde şubelerinin bulunması durumunda o şubenin işlemlerinden dolayı, iflas davası ayrık olmak üzere anılan şubenin bulunduğu yerde de dava açılabileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Diğer yandan 49. madde de, “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir. Bu yer de genelde merkezin bulunduğu yerdir” hükmü getirilmiştir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 E. - 2008/334 K. numaralı ilâmında da "Davaya konu uyuşmazlık tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır." görüşü benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, 19/08/1994 tarihinden beri Bağkur sigortalısı olduğunu, ancak kayıtlarda Bağkur giriş tarihinin 1997 olarak göründüğünü ileri sürerek sehven 1997 olarak yazılan Bağkur kaydının 1994 olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Davalı tarafça yapılan yetki itirazı bulunmamaktadır.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının merkezinin bulunduğu "ANKARA" veya davacının işlemlerini yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemesidir. Mahkemece davacının işlemlerini yürüten şube araştırılmamışsa da, davacının dava dilekçesinde, davalının adresini "Şişli" olarak gösterdiğinden, bu durumda uyuşmazlığın İstanbul 19. İş Mahkemelerince görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 19. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/874, Karar No: 2012/1862, Tarih: 26.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/874 E.  ,  2012/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı şirket ile davalı ...’in yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 536,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28385, Karar No: 2020/11018, Tarih: 05.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/28385 E.  ,  2020/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 21.11.2014 tarihli celsede CMK.nın 196/1. maddesi uyarınca duruşmadan bağışık tutulmayı talep ettiği ve mahkemece bağışık tutulmasına karar verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içerisinde bulunan 23.06.2014 tarihli CD çözüm tutanağı ile hırsızlık suçunun saat 21:17'de gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği anlaşılmakla TCK.nın 143. maddesi gereğince cezasından artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, hazır edilmeksizin yokluğunda karar verildiğine ilişkin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8964, Karar No: 2023/4295, Tarih: 07.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8964 E.  ,  2023/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 54 üncü maddesi gereği suç eşyalarının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesinin gözetilmediğine, silahın sanığa değil babasına ait olduğu gözetilerek hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın ikametinden nitelik bakımından vahim silah ve mermilerin ele geçirilmesine ilişkindir.

2. 26.03.2016 tarihli tutanak ile uygulama noktasında durdurulması neticesinde kasasından beş adet kalaşnikof şarjörü ele geçirilen aracın şoförü H.Ç. ve yolcu olarak bulunan A.T., bahse konu bu şarjörlerin sanıktan alındığına dair beyanda bulunmaları üzerine aynı tarihte Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile sanığın ikametinde yapılan aramada bir adet kalaşnikof tüfek ve 94 adet kalaşnikof mermisinin ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 20.04.2016 tarihli raporu ile 7.62 x 39 mm çap ve tipinde fişek atar, Rusya yapısı, Kalashnikov marka, seyyar dipçikli, ayarlı gezli, mandal marifeti ile tek tek ve seri olarak atış yapabilen bir tüfek olduğu, tüfek ve birlikte gönderilen 7.62 x 39 mm çap ve tipinde fişeklerin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerden olduğu, ayrı tüfeğin aynı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık aşamalarda, ikametinden ele geçen kalaşnikof marka tüfek ve mermilerin babasından kaldığını belirterek atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ev arama tutanağı, kriminal rapor, sanığın ikrarı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın nitelik bakımından vahim silah bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8432, Karar No: 2018/17468, Tarih: 04.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/8432 E.  ,  2018/17468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilinin özetle; davacının davalılardan üst işveren olan T.C. ...'na bağlı ...Devlet Hastanesi'nde 11/01/2006 tarihinden itibaren iş akdinin sona erdiği 01/01/2014 tarihine kadar temizlik görevlisi olarak kesintisiz bir şekilde çalıştığını; davalı işyerindeki temizlik işlerinin ihale yolu ile firmalara verilmek suretiyle yürütüldüğünü; müvekkilini çalıştıran son şirketin davalı ... Temizlik Ltd. Şirketi olduğunu; müvekkilinin iş akdinin davalı işverence İş Kanununun 17. Maddesi uyarınca feshedildiğini; müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediği gibi çalıştığı süre içerisinde yaptığı fazla mesailere ilişkin ücretlerinde ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili özetle; davacı ile Bakanlık arasında bir hizmet akdinin bulunmadığını, davalı Bakanlık ile davalılar arasında ihale sözleşmesi olduğunu, davalı şirketlerde çalışan bir işçinin alacağından Bakanlığın sorumlu olamayacağını, husumet itirazı olduğunu, davacının çalıştığı firmalarında davaya dahil edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Gıda Yemekçilik Bilgi İşlem Turizm Taşımacılık ve Özel ... Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. tarafından usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap dilekçesi verilmemiş ve beyanda bulunulmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, karar Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“1-Usul açısından;

6100 sayılı HMK’nun 297. maddesi gereğince, hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar ve delillerin, delillerin değerlendirilmesi ile bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki nedenlerin, hüküm fıkrasında ise taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Mahkemece gerekçeli kararda, davalıların savunmasına yer verilmediği gibi, hüküm fıkrasında da davalılar birden fazla olmasına rağmen, hükmedilen alacakların “davalıdan” tahsiline şeklinde, infazda tereddüt yaratacak şekilde tahsil hükmü kurulmuştur. Bu şekildeki hüküm, yukarıda anılan usul kuralına aykırıdır.

2-Esas açısından;

Mahkemece gerekçeli kararda, davalıların savunmasına yer verilmediği gibi, hüküm fıkrasında da davalılar birden fazla olmasına rağmen, hükmedilen alacakların “davalıdan” tahsiline şeklinde, infazda tereddüt yaratacak şekilde tahsil hükmü kurulmuştur. Bu şekildeki hüküm, yukarıda anılan usul kuralına aykırıdır.

2-Esas açısından;

a)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 11/01/2006 tarihinden itibaren aralıksız çalıştığı kabul edilerek hizmet süresi tespit edilmiştir. Ancak davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde; 2006 yılında 2 ayrı işyerinde toplam 41 günlük çalışması gözükmektedir.

Mahkemece, davacının 2006 yılında ... kaydı bulunan bu iki işverenin asıl işverenden hizmet alımı yapıp yapmadıkları, hizmet alım sözleşmesindeki süreler ve davacının aralıksız çalışıp çalışmadığı araştırılmadan, 2006 yılı içerisinde de davacının kesintisiz çalıştığının kabulü hatalıdır.

b-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde hafta içi 5 gün 07:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını ve ayda bir kez haftasonu da nöbete kalarak 8 saat daha çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti talabinde bulunmuş, davacı tanığı da buiddiayı aynen doğrulamıştır. Ancak bu durumda haftalık ... saati 42 saat olup yasal 45 saatlik ... süresinin altında kaldığından fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken eksik inceleme ile talebin kabulü hatalıdır.” gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; Davalı Bakanlığın 492 Sayılı Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“4-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

492 Sayılı Yasa gereğince alınması gereken karar ve ilam harcı olan 717,27 TL. harçtan peşin alınan 34,20 ile 267,15 TL. ıslah harcının mahsubu ile bakiye 415,92 TL'nin davalı ...nden alınarak hazineye gelir kaydına,

5-Davacı tarafından yatırılan toplam 34,20 TL. başvuru harcı, 34,20 TL. peşin harç ile 267,15 TL. ıslah harcı toplamı 334,55 TL. harcın davalı ...nden tahsili ile, davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2048, Karar No: 2020/11393, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2048 E.  ,  2020/11393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 01/12/2015 (Sanık ... hakkında)

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi (sanık ... hakkında)

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri, sanık ..., o yer Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ...’ın eski hale getirme ve temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın 14.01.2016 tarihinde sunduğu dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 19.01.2016 tarihli ve 2015/126 E., 2015/568 K. sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yüze karşı 23.10.2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26.11.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi hakkında aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince ret kararı veren mahkemenin 01.12.2015 tarihli ek kararının istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuklar haklarında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin yeterli gerekçe gösterilmeden ertelenmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8306, Karar No: 2013/15591, Tarih: 26.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8306 E.  ,  2013/15591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

(Kültür Koleji - Kültür Dersaneleri) vekili

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde belirli süreli iş sözleşmesiyle öğretmen olarak çalıştığını, Mayıs 2008 de 31.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmek üzere sözleşme imzalandığını, bir gün sonra ücret konusunda anlaşma sağlanamadığı için iş akdinin işveren tarafından yenilenmeyerek tek taraflı olarak sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal ... genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşmesi devam ettiği halde işine ve görevine hiçbir geçerli mazeret sunmadan devam etmediğini, kendisine yapılan işe dön ihtarına uymayarak iş sözleşmesini haksız olarak sona erdirdiğini, iş sözleşmesinin yapmış olduğu devamsızlıklar neticesinde sona erdiğini, diğer taleplerinin de haksız olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dilekçesinde davalı tarafından ihtarname gönderilerek işe dön çağrısı yapılmasına karşın, davacının düşük ücretle çalıştırılmak istemediği için bu çağrıya olumsuz cevap verdiğinin belirtildiği, ancak dosya kapsamında davalı tarafça ibraz edilmiş fesih bildirimi tespit edilmediği, iş akdinin davalı işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirir şekilde haksız olarak fesih edildiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.