muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1576, Karar No: 2011/12063, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1576 E.  ,  2011/12063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını, takibe konu senedin, maddi durumu bozulan davalı şirketin bankadan aldığı krediye teminat olmak üzere verildiğini, karşılığı bulunmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevabında,davacının davasında taleplerinin dayanağını iki sebebe dayandırdığını, bunlardan birincisinin sermaye artırımına iştirak etmediği ve iştirak taahhütnamesini imzalamadığı bu sebeple borçlu olmadığının tespiti olup, ortağın sermaye artırımına iştirak etmemesinin onu borçtan kurtaramayacağını, sermaye artırımına iştirak etmeyen ortağın çoğunluk kararına uymak zorunda olduğunu, şirket yönetim kurulunun 16 mart 2008 tarihli genel kurulda alınan 8 nolu kararın kendisine verdiği yetkiye dayanarak ödenmeyen ortak borçlarının icra yoluyla tahsiline karar verip, bu doğrultuda davacıya keşide edilen ihtarnameye rağmen borç ödenmeyince davacı ortak hakkında dava konusu icra takibinin başlatıldığını, davacının ikinci iddiasının ise senedin teminat senedi olduğu yönünde olup, bu iddiasının da yazılı belge ile ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece davacının, davaya konu bononun teminat senedi olarak verildiğini yazılı delille ispat edemediği,teklif edilen yeminin davalı şirket yetkililerince usulen eda edildiği, davalının tazminat isteminin koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/327, Karar No: 2021/1698, Tarih: 16.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2020/327 E.  ,  2021/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararına yönelik davalı ... Genel Müdürlüğü (TKİ) vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen karar davalı TKİ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden ...’in eşi, diğer davacıların babası olan kazalı işçi ...’in 13.05.2014 tarihinde davalı TKİ’ye ait olup muvazaalı hizmet alım sözleşmesi ile diğer davalı ... Kömür İşletmeleri Anonim Şirketinin işlettiği ... ilçesi ... maden sahasında meydana gelen kazada yaşamını yitirdiğini, kazanın davalıların gerekli iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almaması nedeniyle meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 5.000TL maddi, 250.000TL manevi, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 5.000TL maddi, 125.000TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarını davacı ... için 197.052,82TL’ye davacı ... için 34.098,15TL’ye, davacı ... için 44.638,27TL’ye yükseltmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı TKİ vekili cevap dilekçesinde; alacakların zaman aşımına uğradığını, müvekkilinin asıl işveren olmadığını, rödovans usulü ile kendisine ait maden ocaklarını işlettiğini, ihalelerin 4734 sayılı Kanun hükümlerine uygun biçimde yapıldığını, muvazaalı bir ilişki bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

6. Davalı ... Kömür İşletmeleri Anonim Şirketi ile ... Holding Anonim Şirketi davaya cevap vermemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı TKİ vekili cevap dilekçesinde; alacakların zaman aşımına uğradığını, müvekkilinin asıl işveren olmadığını, rödovans usulü ile kendisine ait maden ocaklarını işlettiğini, ihalelerin 4734 sayılı Kanun hükümlerine uygun biçimde yapıldığını, muvazaalı bir ilişki bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

6. Davalı ... Kömür İşletmeleri Anonim Şirketi ile ... Holding Anonim Şirketi davaya cevap vermemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

7. ... İş Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/165 E., 2018/156 K. sayılı kararı ile; davalılar TKİ ile ... Kömür İşletmeleri Anonim Şirketi arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu ancak muvazaalı olmadığı, davalı ...Ş. yönünden Türk Ticaret Kanunu’nun 209. maddesinde hükme bağlanan güvenden doğan sorumluluk şartlarının oluşmadığı, iş kazasının meydana gelmesinde davalı TKİ’nin %15, davalı ... Kömür İşletmeleri Anonim Şirketinin %70, dava dışı Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünün %10, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının %5 oranında kusurlu olduğu, kazalı işçinin kusurunun bulunmadığı, davalıların müteselsil sorumluluk hükümleri kapsamında zararın tamamından sorumlu tutulmaları gerektiği gerekçesiyle davacı eş için 197.052,82TL maddi, 150.000TL manevi, davacı ... için 34.098,15TL maddi, 125.000TL manevi, davacı ... için 44.638,27TL maddi ve 125.000TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılar TKİ Genel Müdürlüğü ve ... Kömür İşletmeleri Anonim Şirketinden müteselsilen tahsiline, davalı ... Anonim Şirketi hakkındaki davanın taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

8. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı TKİ vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

9. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 17.07.2018 tarihli ve 2018/1577 E., 2018/1177 K. sayılı kararı ile; davalı TKİ vekilinin kısa kararın 29.03.2018 tarihinde tefhimi üzerine 02.04.2018 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, 21.05.2018 tarihinde gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içinde en son 04.06.2018 tarihinde vermesi gereken gerekçeli istinaf dilekçesini bu süreden sonra 06.06.2018 tarihinde verdiği, süresinde sunulmayan dilekçeye değer verilemeyeceği, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 355. maddesi uyarınca kamu düzenine aykırı bir hususun da tespit edilmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı TKİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 17.06.2019 tarihli ve 2018/5703 E., 2019/4417 K. sayılı kararı ile; “…E) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı TKİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 17.06.2019 tarihli ve 2018/5703 E., 2019/4417 K. sayılı kararı ile; “…E) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere Bölge Adliye Mahkemesi’nin karar tarihinde yürürlükte bulunan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 7/3.maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 7/4.maddesine göre de kanun yoluna başvuru süresi, ilamın taraflara tebliğinden itibaren işlemeye başlar.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre ise kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, süre tutum dilekçesi veya gerekçeli istinaf dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni kanun yolu gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Nitekim davacı ve davalı vekilinin kararın tefhiminden itibaren yasal süresi içerisinde sundukları istinaf yoluna başvurularına dair süre tutum dilekçeleri ile kararı istinaf ettiklerini beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’da istinaf gerekçelerinin bildirilmesi için ve yine Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesinin süresini sınırlandıran bir hukuki düzenleme yer almamaktadır.

Nitekim davacı ve davalı vekilinin kararın tefhiminden itibaren yasal süresi içerisinde sundukları istinaf yoluna başvurularına dair süre tutum dilekçeleri ile kararı istinaf ettiklerini beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’da istinaf gerekçelerinin bildirilmesi için ve yine Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesinin süresini sınırlandıran bir hukuki düzenleme yer almamaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19/09/2018 tarih ve 2018/9-584 E- 2018/1332 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

1982 Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36’ncı maddesi uyarınca, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”Ayrıca Anayasanın 90’ıncı maddesinin son fıkrasında usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmaların kanun hükmünde olduğu, bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamayacağı, temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı ifade edilmiştir.

Bu bağlamda ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 6’ncı maddesinde adil yargılanma hakkı ayrıntılı yer almış olup, gerek Anayasa gerekse AİHS düzenlemelerine koşut olarak da 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 27’nci maddesinde hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiştir.

HMK'nın 27’nci maddesi uyarınca;

"(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir".

Hukuki dinlenilme hakkı çoğunlukla "iddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir. Ancak bu hak iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.

Hakkın temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Bunlardan ilki “bilgilenme hakkı” dır. Bu çerçevede, öncelikle tarafların gerek yargı organlarınca gerek karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir. Hak sahibinin kendisi ile ilgili yargılama ve yargılamanın içeriği hakkında tam bir şekilde bilgi sahibi olması sağlanmalıdır. Tarafın bilgi sahibi olmadığı işlemler, belge ve bilgiler yargılamada esas alınamaz. Bilgilenmenin şekli bakımından, hukuki dinlenilme hakkına uygun davranılmalı, ilgilinin bilgilenmesi şeklen değil, gerçek anlamda sağlanmaya çalışılmalıdır.

Bu hakkın ikinci unsuru, “açıklama ve ispat hakkı”dır. Taraflar, yargılamayla ilgili açıklamada bulunma, bu çerçevede iddia ve savunmalarını ileri sürme ve ispat etme hakkına sahiptirler. Her iki taraf da bu haktan eşit şekilde yararlanırlar. Bu durum "silahların eşitliği ilkesi" olarak da ifade edilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) adil yargılanma hakkını düzenleyen 6’ncı maddesinin birinci bendinin ilk cümlesinde yer alan silahların eşitliği ilkesi, yine AİHS’ne göre, mahkeme önünde sahip olunan hak ve vecibeler bakımından taraflar arasında tam bir eşitliğin bulunması ve bu dengenin bütün yargılama boyunca korunmasıdır. Başka bir deyişle, silahların eşitliği ilkesi, davanın taraflarından birini diğeri karşısında avantajsız bir duruma düşürmeyecek şekilde her iki tarafın deliller de dâhil olmak üzere, iddia ve savunmasını ortaya koymak için makul bir olanağa sahip olması, tarafların denge içinde olması demektir. Söz konusu ilke tarafların usulüne uygun olarak mahkemenin önüne gelmelerini sağlayan tebligat işlemi açısından da önemlidir. Çünkü ancak hukuka uygun bir usulde gerçekleşen tebligat üzerine, durumdan haberdar olan taraflar iddia ve savunmalarını eşit şekilde yapabileceklerdir.

Hukuki dinlenilme hakkının üçüncü unsuru, “tarafların iddia ve savunmalarını yargı organlarının tam olarak dikkate alıp değerlendirmesi”dir. Bu değerlendirmenin de karar gerekçesinde yapılması gerekir (6100 sayılı HMK’nın gerekçesi m. 32). Yargılama bakımından, sadece bir tarafın dinlenip diğerinin dinlenmemesi, tek yönlü karar verilmesi demektir. Yargılamada yer alan taraflar yargılamanın objesi değil, süjesidir. Hukukî dinlenilme hakkı doğru karar verilmesinin garantisidir; bu nedenle, haksızlığa karşı koyabilme imkânı tanır. Bu hak, hukuk devletinin, insan onurunun korunması ve eşitlik ilkesinin, hak arama özgürlüğünün, adil yargılanma hakkının bir gereğidir.

Bütün bu açıklamalar doğrultusunda, davalı TKİ. Genel Müdürlüğü'nün ilk derece mahkemesinin 29/03/2018 tarihli kısa kararına karşı süresi içerisinde verdiği 02/04/2018 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle istinaf kanun yoluna başvurduğu, gerekçeli istinaf dilekçesini de kararın kendilerine 21/05/2018 tarihinde tebliğinden itibaren makul bir süre içerisinde, 06/06/2018 tarihinde verdiği ve gerekçeli istinaf dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu incelediği 17/07/2018 tarihinden önce dosya kapsamına girmiş olduğu dikkate alındığında, davalı TKİ. Genel Müdürlüğü'nün istinaf isteminin gerekçelerini içeren dilekçenin incelenmek suretiyle, istinaf talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş, davalı TKİ. Genel Müdürlüğü'nün gerekçeli istinaf sebeplerinin makul süre içerisinde sunulduğu dikkate alınarak, bu gerekçeli istinaf başvurusu hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş, davalı TKİ. Genel Müdürlüğü'nün gerekçeli istinaf sebeplerinin makul süre içerisinde sunulduğu dikkate alınarak, bu gerekçeli istinaf başvurusu hakkında bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı TKİ. Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır…” gerekçesiyle sair temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozularak dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

12. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 17.09.2019 tarihli ve 2019/1862 E., 2019/1266 K. sayılı kararı ile; bozma kararında sözü edilen Anayasa Mahkemesi ve Hukuk Genel Kurulu kararlarının mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu dönemine ilişkin olduğu, Hukuk Genel Kurulu kararlarında kabul edilen başvuru süresinin tebliğden itibaren başlaması gerektiğine ilişkin görüşün yerinde olduğu ancak hukukî öngörülebilirlik ve hukukî güvenlik hakkını ihlal edecek nitelikte olan makul süre kavramına katılmanın imkanı bulunmadığını, süre tutum dilekçesi verilmesinin gerekçeli istinaf dilekçesi sunma noktasında sınırsız bir süre kazandırdığı anlamına gelmeyeceği, hele belirsiz ve tahmine dayalı çıkarım gerektiren makul süre kavramı kapsamında tarafların yargılama sürecini öngörebilme haklarının ellerinden alınmasının kabul edilebilir yanı bulunmadığı, 5521 sayılı Kanun’da temyiz süresinin tefhimle başlatılmasının ve 8 gün ile sınırlandırılmasının amacının bu davaların bir an önce kesinleşmesini sağlamak olduğu, süre tutum dilekçesi vererek gerekçeli istinaf yoluna başvurma açısından yasal süreyi aşar şekilde imkan tanınmasının kanunun amacı ile de bağdaşmayacağı, 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile iş mahkemeleri ve diğer mahkemeler arasında var olan bu farklılığın da ortadan kaldırıldığı, bu kapsamda kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içinde kanun yoluna başvurulmasının gerektiği, aksi durumun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 90. ve 94. maddelerine de aykırılık oluşturacağı, ayrıca kanun yolunda süre tutum dilekçesi verilebileceğine ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda düzenleme bulunmadığı gibi süre tutum dilekçesi uygulamasının kabul edilmesinin kararın tefhimi sırasında hazır olan ile hazır olmayan taraf arasında ikincisi aleyhine eşitsizliğine neden olacağı belirtilerek önceki gerekçe de tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı süresi içinde davalı TKİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı süresi içinde davalı TKİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; ilk derece mahkemesi kararının tefhimi üzerine süre tutum dilekçesi ile istinaf yoluna başvurulan eldeki davada; gerekçeli istinaf dilekçesinin ilk derece mahkemesi kararının tebliğinden itibaren iki haftalık istinaf başvuru süresi geçtikten sonra sunulduğu gözetildiğinde gerekçeli istinaf dilekçesinin makul sürede verildiğinden bahisle bu dilekçe kapsamında istinaf incelemesi yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

15. Öncelikle konuyla ilgili kavramlar ve mevzuat hükümlerine kısaca değinmekte fayda bulunmaktadır.

16. 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun ile kabul edilen istinaf 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete başlayan bölge adliye mahkemeleri ile birlikte hukuk sistemimize dâhil olmuştur.

17. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 341. maddesinin 1. fıkrasında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği hükmü bulunmakta iken 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un (7251 sayılı Kanun) 34. maddesi ile 341. maddenin 1. fıkrasında değişiklik yapılarak ilk derece mahkemelerinin nihai kararları ile, ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinin reddi kararlarına, ayrıca karşı tarafın yüzüne karşı verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına, yine karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine verilen kararlara yönelik istinaf yoluna gidilebileceği belirtilmiş ve bu suretle kapsam genişletilmiştir.

18. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ''İstinaf dilekçesi'' kenar başlıklı 342. maddesi;

(1) İstinaf yoluna başvurma, dilekçeyle yapılır ve dilekçeye, karşı tarafın sayısı kadar örnek eklenir.

(2) İstinaf dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Başvuran ile karşı tarafın davadaki sıfatları, adı, soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası ve adresleri.

b) Varsa kanuni temsilci ve vekillerinin adı, soyadı ve adresleri.

c) Kararın hangi mahkemeden verilmiş olduğu ve tarihi ile sayısı.

ç) Kararın başvurana tebliğ edildiği tarih.

d) Kararın özeti.

e) Başvuru sebepleri ve gerekçesi.

f) Talep sonucu.

g) Başvuranın veya varsa kanuni temsilci yahut vekilinin imzası.

(3) İstinaf dilekçesi, başvuranın kimliği ve imzasıyla, başvurulan kararı yeteri kadar belli edecek kayıtları taşıması durumunda diğer hususlar bulunmasa bile reddolunmayıp, 355 inci madde çerçevesinde gerekli inceleme yapılır.” düzenlemesini içermektedir.

19. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 355. maddesinde ise;