muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1727, Karar No: 2023/1913, Tarih: 29.03.2023

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar Adli Tıp Kurumu raporuna göre taahhütnamelerdeki imzaların ...'ın el ürünü olduğu tespit edilmiş olsa da bu tespite göre ...'ın borçlu olduğu anlamına gelmediği, kredi kullandırım mahsup fişleri ile hesaptan yapılan ödemeler için düzenlenen kasa tediye fişleri müşteri imzası bulunmadığından bankacılık usul ve esaslarına uygun olmadığı, mesai saati bitiminden sonra yapılan Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz 2005 aylarını kapsayan kredi açılış kapanış işlemlerinin davacı ... gıyabında yapıldığı, kredi sözleşmelerine dayanılarak davacıya kredi açıldığı iddia edilen kredilerin kullandırımında müşteri imzası veya talimatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Yönetim A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Yönetim A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı ile banka arasında yapılan dört adet kredi sözleşmesi kapsamında ve davacıdan tahsil edilen tutarlar sonucunda 37.190,87 TL borcu bulunduğunu, davacı tarafından imzalanan 01.01.2005 tarihli 60.000,00 TL meblağlı, 01.06.2003 tarihli 25.000,00 TL meblağlı ve 22.02.2004 tarihli 30.000,00 TL meblağlı kredi sözleşmelerinin asılları üzerinde Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan imza incelemesi sonucunda imzaların davacı eli ürünü olduğunun tespit edildiğini, yine 05.03.2021 tarihli bilirkişi ek raporunda da davacı borçlunun imzalarını içeren sayfaların takibe dayanak sözleşmelerin orijinal bütünü içerisinde yer aldığının belirtildiğini, kredi açılış-kapanış işlemlerinin mesai saati dışında yapılmış olmasının davacı müşterinin haberdar olmadığı anlamına gelmeyeceğini, kredi müşterisinin mesai bitiminde de banka içinde bulunması veyahut banka temsilcisini arayarak işlem yaptırmasının hayatın olağan akışına uygun olduğunu, davacının hesabına geçen meblağları kullanıp kullanmadığının değerlendirilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, takibe dayanak kredi sözleşmeleri kapsamında borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Yönetim A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Yönetim A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... Yönetim A.Ş. Harçtan muaf olduğundan ödediği temyiz ilam harcı ve temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz eden davalı ... Yönetim A.Ş.'ye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Yönetim A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... Yönetim A.Ş. Harçtan muaf olduğundan ödediği temyiz ilam harcı ve temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz eden davalı ... Yönetim A.Ş.'ye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7134, Karar No: 2022/4078, Tarih: 09.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7134 E.  ,  2022/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki samimi anlatımları, bu anlatımı destekleyen katılan ...’nin ve tanık ...’nın beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü, müşteki ... ile arkadaşı katılan ...'nin birlikte gezmek için dışarı çıktıkları ve sanığın yanlarına gelerek ...'le konuşmak istediği, ...'in konuşmayı kabul etmemesi üzerine ...'in kolundan tutarak çekiştirmeye başladığı ve "benimle evleneceksin yoksa seni öldürürüm" diyerek tehdit etmek suretiyle ...'i kolundan tutup sürükleyerek yaklaşık ikiyüz metre ileriye götürdüğü esnada, katılan ...'nin de müşteki ...'i kurtarmaya çalıştığı ve bu sırada, sanığın yanında taşıdığı biber gazını sıkması sonucunda ...’nin de yaralandığı sonrasında mağdurun annesinin koşarak kızını kurtardığı olayda, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a, 109/5 madde ve fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15027, Karar No: 2021/5046, Tarih: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15027 E.  ,  2021/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23454, Karar No: 2021/10197, Tarih: 24.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23454 E.  ,  2021/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığı altında suç tarihinin 03.02.2015 tarihi yerine 20.02.2015 tarihi yazılması, suçun işlendiği zaman dilimi belli olmadığından, 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesinin uygulanmaması karşısında, gerekçeli kararda suçun gece işlendiğinden bahsedilmesi ,mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/558, Karar No: 2024/3121, Tarih: 09.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/558 E.  ,  2024/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/99 E., 2023/2716 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/323 E., 2022/131 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davacı Hazinenin davasının kabulüne, birleşen dosya davacıları ... ile ...'ın davalarının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İstanbul ili Şile ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 3290 ada 11 parsel sayılı 263,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ırsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla vasfıyla, ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili Şile ilçesi ... Mahallesi 3290 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalı yararına zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Birleşen dosyanın davacısı ..., dava dilekçesinde; satın alma ve eklemeli zilyetliğe dayanarak, İstanbul ili Şile ilçesi Çataklı Mahallesi 3290 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kendi adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya davacısı Server Kansız ise, dava dilekçesinde; miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, İstanbul ili Şile ilçesi ... Mahallesi 3290 ada 11 parsel sayılı taşınmazın miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya davacısı Server Kansız ise, dava dilekçesinde; miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, İstanbul ili Şile ilçesi ... Mahallesi 3290 ada 11 parsel sayılı taşınmazın miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda "... geçmiş tarihli hava fotoğrafları uzman bilirkişi aracılığıyla değerlendirildiğinde 1973 yılına ait hava fotoğrafında taşınmazın üzeri boş olup tarımsal üretimde kullanılmadığının, 1992 - 2006 - 2010 - 2013 ve 2017 yıllarına ait hava fotoğraflarında da taşınmazın otluk ve çalılık olup tarımsal üretimde kullanılmadığının tespit edildiği, mahalli bilirkişi beyanının aksine ot biçmek suretiyle zilyetliğin sürdürüldüğüne dair de bir kullanım emaresi bulunmadığı, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının gerçeğin kendisi olan hava fotoğrafları ile çelişen beyanlarına itibar edilemeyeceği dolayısıyla 3402 sayılı Yasanan 14. ve 17. maddesi uyarınca zilyetlikle iktisap koşullarının gerçek kişi davacı / davalı şahıslar lehine gerçekleşmediği ..." gerekçesiyle, davacı Hazinenin davasının kabulüne, birleşen dosyalarda gerçek kişi davacıların açmış oldukları davaların ise ayrı ayrı reddine, çekişmeli 3290 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kadastro tutanağında yazılı nitelik ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, birleşen davanın davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14472, Karar No: 2011/478, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/14472 E.  ,  2011/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Güv. Hiz. Ltd. Şti vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.12.2009 tarih ve 492-379- sayılı hükmün Dairenin 13.7.2010 tarih ve 10/2548-10513 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 20.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16677, Karar No: 2019/3586, Tarih: 17.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16677 E.  ,  2019/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, 3713 sayılı Kanun kapsamında olan davacıya tedavisi sırasında uygulanan protez bedelinin Kurumdan iade talebi karşısında, Kurumun borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın esasına girmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanunun 134'üncü maddesinde, bu Kanun uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Eldeki somut olayda; Türk Silahlı Kuvvetler mensubu ve 3713 sayılı Kanun kapsamında olan davalının terörle mücadele kapsamında, katıldığı operasyon esnasında geçirdiği kaza sonucu tedavisi sırasında uygulanan protez bedelinin davacı Kurum tarafından ödenmemesi nedeniyle ödenmeyen kısmın tahsiline dair icra takibi başlatıldığı, takibin kesinleştiği, Kurumca ise takibe konu olan borcun olmadığının tespitine yönelik istemi olduğu anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16037, Karar No: 2011/16320, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/16037 E.  ,  2011/16320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyü, 1340 parsel sayılı 12813,35 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı ... adına kayıtlı olduğunu, yörede 123 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında 6831 sayılı Yasa gereği orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2006 yılında yapılan ve 2007 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan bölümünün tespit edilerek bu bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini ve el atmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve Amasya merkez ... köyü Akyazı mevkii Cilt:14, Sayfa: 1340, Cinsi: Tarla olan 12813,35 m² yüzölçümündeki davalı ... adına kayıtlı 1340 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A2) harfi ile gösterilen 4614,753 m², (B1) harfi ile gösterilen 364,945 m² ve (B3) harfi ile gösterilen 1491,70 m² yüzölçümlü bölümleri olmak üzere toplam 6471,41 m² bölümünün tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 16/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (A2), (B1) ve (B3) bölümlerinin orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına

30/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1293, Karar No: 2014/3487, Tarih: 28.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1293 E.  ,  2014/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/597-2013/1670

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı A.. Y.., B. Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 4557,41 metrekare yerin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın aktif ırmak yatağı olmayıp tarım arazisi olduğu ve davacı yararına TMK'nın 713. maddesinde öngörülen koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme, uygulama ve toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli değildir. Dava, TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince tescil istemi ile açılmıştır. Dava konusu yer, 1955 yılında yapılan tapulama sırasında "ırmak yatağı" niteliğiyle tespit dışı bırakılmıştır. Davacı A.. Y.., uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 23.01.2013 tarihli rapor ve eki haritada (A) ile gösterilen bölümün muristen intikal, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tapuya tescilini istemektedir. Bir yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak edinilebilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddesinde belirtilen koşulların zilyet yararına oluşması gereklidir. Dava konusu taşınmazın tescil harici bırakılma nedeni dikkate alındığında tespit tarihi sırasında ırmak yatağı olan taşınmazın halen bu niteliğini koruyup korumadığı, imar-ihya suretiyle elde edilip edilmediği, bu şekilde elde edilmiş ise imar-ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıl süre ile ekonomik amaca uygun kullanım olup olmadığı hakkında yeterli araştırma yapılmamış, taşınmazın idarece belirlenen sedde sınırında bulunup bulunmadığı belrlenmemiş, çekişmeli taşınmazı ve sınırlarını gösterir fotoğrafları da çektirilmemiş, imar ve ihya olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği veya hangi tarihte gerçekleştiği hususlarının en iyi belirlenme yöntemi olan hava fotoğraflarından yararlanılarak rapor alınma yöntemi benimsenmemiştir. Davacı miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak istekte bulunmuş, taksim ve intikal şekli hususunda bir açıklama yapılmamıştır. Murisi 2001 yılında öldüğü ve müstakil zilyetliği 20 yılı aşmadığı halde murisi adına belgesiz araştırması yapılmamıştır. Sağlıklı sonuca ulaşabilmek için öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede DSİ tarafından sedde çalışması yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmışsa buna ilişkin belge ve haritalar ile dava tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç ayrı evreye ilişkin yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulmalı ve ardından taşınmaz başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, 3 ziraat mühendisi, 3 jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ve harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır