muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1383, Karar No: 2015/7110, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1383 E.  ,  2015/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2014

NUMARASI : 2014/602-2014/1073

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazın net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin acele kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra fark bedelin iadesine karar verilmesine rağmen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline yasal faiz yürütülmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafının tümüyle çıkartılmasına, yerine (Sinop ili Saraydüzü ilçesi Aşağıdarıçay Köyü 1451, 1452 ve 1455 parsel sayılı taşınmazların, tapu kaydının iptali ile Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine,) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. paragrafının hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7953, Karar No: 2014/8307, Tarih: 15.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7953 E.  ,  2014/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/42-2014/8

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde MB-Trac Operatörü olarak işe başladığını, görev alanı dışında bir başka işletmenin görev alanı içine giren İşletme Müdürlüklerinde geçici görevle gönderildiğini ve bu işyerlerinde çalıştırıldığını, 2645 sayılı Kanununun 14. maddesi uyarınca yol masrafı ve görev harcırahı ödenmesi gerektiğini ileri sürerek harcırah ödetilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davacı, birleşen dosya ile fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının da davalıdan ödetilmesini istemiştir.

Davalı işveren, 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca kendisine seyyar görev tazminatı ödendiğini, davacının seyyar olarak vazife gören hizmetli olup, asli görevi gereği memuriyet mahalli dışında görevlendirilmediğini, fazla mesai ve hafta tatili alacağının bulunmadığını savunarak davaların reddini talep etmiştir.

Mahkemece 03.05.2012 tarih ve 2008/7 esas, 2012/34 karar sayılı ilamı ile hafta tatili dışındaki taleplerin kabulüne karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 30.10.2013 tarih ve 2013/26418 esas, 2013/22724 karar sayılı ilamı ile harcırah alacağının reddi ile kayıt ve belgelere göre belirlenen fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen harcırah ve fazla mesai alacağının reddi ile hafta tatili alacağının bu hususta bozma yapılmadığı gerekçesiyle kesinleştirilmesine karar verilmiştir.

Karar, bu kez davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamında işyeri kayıtları esas alınarak belirlenen fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, davacı taraf ara kararın gereğini yerine getirmediği gerekçesiyle fazla mesai alacağının reddine karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Kaldı ki, bozma ilamında herhangi bir hususun araştırılması gerektiğine de değinilmemiştir. Buna rağmen, ara kararla tanığın yeniden dinlenmesi ve bilirkişiden rapor alınmasına matuf olarak gerekli masrafların yatırılması için davacı tarafa kesin süre verilmiş olması yerinde ve gerekli olmadığı gibi, ara kararın gereği yerine getirilmediğinden bahisle alacağın reddine karar verilmiş olması da doğru değildir.

Önceki bozma ilamında belirtildiği üzere, mahkemece, 04.04.2012 tarihli bilirkişi raporundaki işyeri kayıtları esas alınarak belirlenen alacak miktarı hüküm altına alınmalıdır.

Önceki bozma ilamında belirtildiği üzere, mahkemece, 04.04.2012 tarihli bilirkişi raporundaki işyeri kayıtları esas alınarak belirlenen alacak miktarı hüküm altına alınmalıdır.

Yine mahkemece hafta tatili alacağı hakkında, redde dair kararın bozma sebebi yapılmadığı gerekçesiyle bu yönden hükmün kesinleştirilmesine karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılması bu kısımların bağımsız bir şekilde onandığını göstermez. Burada ki amaç bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır.

Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu nedenle bozma kararından sonrada mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlara uyularak, ayrıca hafta tatili alacağının reddi yönünde hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4379, Karar No: 2022/2291, Tarih: 12.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4379 E.  ,  2022/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak.

Sanığın tehdit eylemini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdurları hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçundan tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1428, Karar No: 2007/6026, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1428 E.  ,  2007/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalının icra takibine konu ... ve yetkili hamili olmadığı gerekçesiyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, TTK.' nun 702. maddesine göre, davalının yetkili hamil olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava konusu çeklerde yetkili hamil olmadığını, zira çeklerin davalıya ... yolu ile geçtiğini gösteren bir ... bulunmadığını iddia etmiştir. Çeklerin hamiline düzenlendiği ve arkasında cirolar bulunduğu ve hepsinin bankaya süresinde ibraz edilmiş olduğu anlaşılmakta ise de, bankaya kimin tarafından ibraz edildiği ve çekler arkasında davalının imzasının bulunup bulunmadığı araştırılmadığından, davalının yetkili hamil olup olmadığı denetlenememiştir. Mahkemece bu yönlerden araştırma ve inceleme yapılarak, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1382, Karar No: 2015/7119, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1382 E.  ,  2015/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2014

NUMARASI : 2014/508-2014/1028

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazın net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir . Ancak;

1)Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin, acele kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra fazla bedelin iadesine karar verilmesine rağmen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline yasal faiz yürütülmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafının tümüyle çıkartılmasına yerine (Sinop ili Saraydüzü ilçesi Aşağıdarıçay Köyü 1221 parsel sayılı taşınmazın, tapu kaydının iptali ile Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine,) ibaresinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. paragrafının hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3593, Karar No: 2008/6495, Tarih: 31.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3593 E.  ,  2008/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HUMK.nun 10. maddesinde  belirtilen kurallara göre çözümlenir. Örneğin sözleşmedeki alacağın ödenmemesi, malın teslimi, cezai şartın ödenmesi gibi... Anılan madde sözleşmeden doğan davalar için iki özel yetki  kuralı koymuştur.

a-Sözleşmenin yerine getirileceği yer mahkemesinin yetkisi (aktin icra, ifa edileceği yer)

b-Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin, yetkisi (davanın açıldığı zaman davalı veya vekilinin orada bulunmak koşulu ile)

Sözleşmenin yerine getirileceği yer öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek  borçlar varsa ( malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde- borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer Borçlar Kanununun 73. maddesine göre  belirlenir. Yani davanın konusu sözleşme den doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da  aldırılacak borçlar da Borçlar Kanununun 73/l. maddesi uygulanmaz. Ne varki  HUMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz, (sebepsiz iktisap gibi) genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisi: sözleşmeden doğan bir dava, davalı veya vekili, davanın açıldığı  zaman oradan bulunmak koşulu ile  sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde de  açılır (İİK.nun 50. maddesinde bu koşul aranmaz)

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da  yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde Borçlar Kanunun 73. maddesinin uygulanabilmesi içinde akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu kurallar ışığında somut  olayın incelenmesinde;

Bu kurallar ışığında somut  olayın incelenmesinde;

İcra takibi 01.01.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasındaki hesap ekstresine dayalı olarak ve genel haciz yolu ile başlatılmıştır. Borçlu tarafından yasal sürede icra dairesine başvurulduğu ve yetkili icra dairesinin Kocaeli İcra Dairesi olduğu açıklanarak takibin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığı ileri sürülmüştür.

Bu durumda olayda HUMK'nun 10.maddesinin yukarıdan beri açıklanan kurallara göre uygulanması gerekir. Akdin icra olunacağı yerin öncelikle (varsa) taraflar arasındaki yazılı sözleşme istenerek belirlenmesi zorunludur.

Alacaklı sadece kendi şirket merkezinin Sakarya'da olduğu gerekçesi ile yetki itirazının kaldırılmasını istemiştir. Borçlu ise cevabında ekstrede yazılı fatura konusu malların alacaklının Kocaeli şubesinden alınıp, Kocaeli'nde teslim edildiğini beyan etmektedir. Akdin icra edileceği yerin Kocaeli olduğu saptandığı takdirde, artık BK'nun 73.maddesindeki karinenin uygulanmasına gerek kalmaz. Mahkemece borçlunun cevap dilekçesinde sözü edilen sözleşme celbedilmeli, malların teslim edildiği yer açıklığa kavuşturulmalı ve yetki itirazı yukarıdaki koşullara göre araştırılıp, sonuçlandırılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15168, Karar No: 2023/2216, Tarih: 11.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15168 E.  ,  2023/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ve 2015/433 Esas, 2016/452 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının

ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yalnızca süre tutum dilekçesi vermiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Sunmuş olduğu süre tutum dilekçesinde sanık hakkında daha yüksek ceza tayini gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yalnızca süre tutum dilekçesi vermiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Sunmuş olduğu süre tutum dilekçesinde sanık hakkında daha yüksek ceza tayini gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "İddia, sanık savunması, sanık müdafiinin beyanları, katılanlar ve katılan vekilinin beyanları, olay araştırma ve CD izleme tutanağı, teşhis tutanağı, telefonla görüşme ve yakalama tutanağı, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamının incelenmesinde; Katılan ...'nun ilköğretim 2. sınıfı öğrencisi olup, olay günü saat 16.15 sıralarında aynı mahallede bulunan anneannesinin yanına gitmek için evden çıktığı, cadde üzerinde biraz yürüdüğü, ... camiisini geçtikten bir iki sokak sonra ara sokakta sanık ...'ın mağdureyi çağırarak adını sorduğu, adını söylediğinde bu şahsın mağdureye senin şeyin küçük mü, gel seni bir kere sk..yim şeklinde sözler söylemek suretiyle TCK'nın 105/1-2.cümle maddesi kapsamında çocuğa yönelik olarak cinsel taciz suçunu işlediği, dosya kapsamında mevcut 03.05.2015 ve 05.05.2015 tarihli teşhis tutanağı, 02.05.2015 tarihli olay araştırma ve CD izleme tutanağından anlaşılmış, ayrıca sanığın mahkememizce alınan savunmasında suçunu ikrar ettiği anlaşılmış, sanık suç tarihinde psikolojik olarak rahatsız olduğunu beyan ettiğinden Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne sevk edilmiş, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 11.02.2016 tarihli sağlık kurulu raporunda "02.05.2015 tarihinde işlediği isnat edilen cinsel taciz fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği gelişmiştir" denilmekle, sanığın TCK'nın 32. maddesinin 1 ve 2. fıkrasından istifade edemeyeceği anlaşılmış olup, bu itibarla sanığın üzerine atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından sabit görülerek;

Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı üzerine atılı cinsel taciz suçundan sabit olan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, katılanın yaşı, olayın gelişim biçimi nazara alınarak takdiren seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih olunarak takdiren teşdiden ceza tayin edilmiş, sanık hakkında katılanın yaşı, suçun niteliği göz önüne alındığında takdiren aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına, sanığın kişilik özellikleri dikkate alındığında bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından sanığa verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesine göre seçenek yaptırımlara çevrilmesine, aynı Kanun'un 51 inci maddesine göre ertelenmesine ve verilen hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istekleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ve 2015/433 Esas, 2016/452 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4203, Karar No: 2025/1151, Tarih: 06.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4203 E.  ,  2025/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/838 E., 2024/1102 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/282 E., 2024/200 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinde; "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Temyize konu olan ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.119,95 m2 yüz ölçümündeki tescil harici taşınmazın değerinin 17.07.2023 tarihli ziraat bilirkişi raporunda 156.793,00 TL olarak tespit edildiği, dava konusu taşınmaz bölümüne ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen dava değeri 156.793,00 TL olup bu değer Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.