muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11087, Karar No: 2023/12471, Tarih: 21.12.2023

Olay ile ilgili şüphelilerin tespit edilmesine yönelik olarak soruşturmanın hâlen devam ettiği, eylemin 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. fıkrası kapsamında değerlendirilebileceği,

Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.08.2022 tarihli ve SMS-KİM-22-08733 sayılı raporuna göre, suça konu maddenin uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitki parçaları olduğunun tespit edildiği,

28.03.2023 tarihli ve 7445 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 7. maddesi ile 12.6.1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunun 20 nci maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarının değiştirildiği, bu kapsamda, “Uyuşturucu maddelerin kesin olarak raporları alındıktan sonra, yönetmelikte belirlenen usule uygun olarak alınacak örneklerin saklanması kaydıyla müsaderesine sulh ceza hâkimliğince soruşturmanın her safhasında karar verilir. Müsaderesine karar verilen uyuşturucu maddeler gereği yapılmak üzere mühürlü olarak mahalli mülkî amirliğe teslim edilir. Örnek olarak alınan uyuşturucu maddeler hükümle birlikte müsadere edilir ve ancak hükmün kesinleşmesinden sonra mahalli mülkî amirliğe teslim edilir.” şeklindeki hükümleri ihtiva eden düzenlemelerin ihdas edildiği,

Anılan düzenlemeler dikkate alındığında Sinop Cumhuriyet Başsavcılığı Adlî Emanetinin 2022/420 numarasına kayıtlı mühürlü bez çuval içerisinde 3.456 gram ağırlığında 7 kök nemli, küflü ve saplı hint kenevirin yönünden Sulh Ceza Hâkimliğince müsaderesine yönelik karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sinop Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler hakkında 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan yürütülmekte olan 2022/2922 sayılı soruşturma sırasında, 25.05.2023 tarihli ve 2022/2922 soruşturma sayılı yazı ile Adli Emanetin 2022/420 sırasında kayıtlı emanet eşyasının müsaderesi için 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 20 nci ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddeleri uyarınca Sulh Ceza Hakimliğinden talepte bulunulmuş, Sinop Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/878 Değişik iş sayılı Kararı ile müsadere kararının asliye ceza mahkemesince verilmesi gerektiği belirtilerek talep reddedilmiş, Cumhuriyet savcısının anılan karara itirazı üzerine Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/505 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

2.28.03.2023 tarihli ve 7445 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7 nci maddesi ile 2313 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları "Uyuşturucu maddelerin kesin olarak raporları alındıktan sonra, yönetmelikte belirlenen usule uygun olarak alınacak örneklerin saklanması kaydıyla müsaderesine sulh ceza hâkimliğince soruşturmanın her safhasında karar verilir. Müsaderesine karar verilen uyuşturucu maddeler gereği yapılmak üzere mühürlü olarak mahalli mülkî amirliğe teslim edilir. Örnek olarak alınan uyuşturucu maddeler hükümle birlikte müsadere edilir ve ancak hükmün kesinleşmesinden sonra mahalli mülkî amirliğe teslim edilir” şeklinde değiştirilmiş olup, anılan değişiklik gereğince Adlî Emanetin 2022/420 sırasında kayıtlı mühürlü bez çuval içerisinde 3.456 gram ağırlığında 7 kök nemli, küflü ve saplı hint keneviri bitkisinin müsaderesine sulh ceza hakimliğince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, itiraz merciince yazılı şekilde ret kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/505 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18404, Karar No: 2012/25396, Tarih: 05.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18404 E.  ,  2012/25396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi ve birlikte gönderilen "6" adet fişeğin ses fişeği olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği özetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise:

Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken hapis cezasının günlüğünün 20 TL'den belirlenmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5302, Karar No: 2018/7540, Tarih: 26.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5302 E.  ,  2018/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada... 2. Asliye Hukuk ve ...3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince; davalı ...'in ve yetkili olduğu şirketin adresinin "Salihiye Mah. Acarlar Sk. No:53 ..." ile "Aşağı Işıklı Mah. ...Otogari ..." olduğu, davalı şirket yetkililerin davaya karşı cevaplarında şirket merkezinin adresinin "..." ilçesi sınırları içerisinde kaldığı hususunu beyan ettikleri ve yetki itirazında bulundukları anlaşılmıştır. HMK'nın 6. maddesine göre genel yetkili icra dairesinin borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesi olduğu hükmü uyarınca davalıların süresinde yetki hususunda itirazda bulundukları ve davacı vekilinin de 22/02/2018 tarihli duruşmada yetki itirazının kabulü ile dosyanın ...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...3. Asliye Hukuk Mahkemesince ise davacı ile davalı arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmeden doğabilecek uyuşmazlıkların çözümünde "..." mahkemelerinin yetkili olacağı belirlenmiştir. Tacir olan taraflar arasında yapılan sözleşmedeki düzenleme dikkate alındığında "..." mahkemelerinin yetkisi münhasır yetki olup, bu nedenle davanın "..." Mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır. Sözleşmeden doğan davalar ayrıca sözleşmenin icra olunacağı (işin yapılacağı) yer mahkemesinde de açılabilir (HMK m.10) Taraflar arasında yetki sözleşmesi var ise o yer mahkemesi de yetkilidir. (HMK m. 17) Anılan bu yasal kurallar dikkate alındığında kamu düzeni gereği istisnalar hariç davacı tarafın bu yer mahkemelerinden birisinde davasını açma konusunda seçimlik hakkı vardır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." düzenlemesi yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nın 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanmakla birlikte, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 19. maddesinin 2. bendi “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek haller, dava şartı olan, kesin yetki halleridir. HMK'nın 18. maddesi kesin yetkinin olduğu hallerde tarafların yetki sözleşmesi yapamayacaklarını açıkca düzenlemiştir. Bu nedenle yetki sözleşmesi kesin yetkinin olduğu hallerde yapılamaz. Yetki sözleşmesinin yapılmış olması da re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek hallerden değildir. (11. HD 2016/15056 -2017/319 vb)

Somut olayda dava; davacı ile davalı arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmeden kaynaklanan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilşkindir. Bu halde davada yetki kesin değildir. O halde; dava genel ya da özel yetkili mahkemede açılabilir. Bu dava açısından özel yetki kuralı bulunmadığına, taraflar arasında yapılan sözleşmede bir yetki şartı belirlenmediğine ve davalı tarafından süresinde yapılmış bir yetki itirazı bulunduğuna ve yetki itirazının kabulüne dair karar ile davalı ...' in ve yetkili olduğu şirketin adresinin "Salihiye Mah. Acarlar Sk. No:53 ..." ile "Aşağı Işıklı Mah. ...Otogari ..." olduğuna göre, davanın, ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4621, Karar No: 2018/13970, Tarih: 15.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4621 E.  ,  2018/13970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II- İş yeri dokunulmazlığından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını suçunu, 12 yaşından küçük olması nedeniyle cezai sorumluluğu olmayan diğer suça sürüklenen çocuk ile işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklene çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına 15.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14715, Karar No: 2015/19442, Tarih: 03.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/14715 E.  ,  2015/19442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2015

NUMARASI : 2013/100-2015/151

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı aybaşından itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1996 yılındaki ilk prim kesintisini takip eden ay başından dava tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01.01.1996-31.12.1996 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1996 yılındaki ilk prim kesintisini takip eden ay başından dava tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01.01.1996-31.12.1996 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa'nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa'nın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa'nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan re'sen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu Yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum'a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum'ca re'sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 36. maddesi kapsamında Kurum'un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur'a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum'a başvuru olmasa dahi bahse konu biçimde prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur'un işbu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re'sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re'sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış Kooperatifler Kanunu'na göre kurulan Pancar Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Öten yandan, süresinde kayıt ve tescillerini yaptırmayanların ürün bedellerinden prim kesintisi yapılması nedeniyle tarım Bağ-Kur sigortalılıklarının tespitine karar verilmesi halinde, sigortalılık başlangıç tarihleri, prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Kuruma ilk sigortalı tescilinin davacının 17.04.2014 tarihli başvurusuna istinaden başlatıldığı, davacının N... teslim ettiği ürün bedelinden 1996 yılı Aralık ayında prim kesintisinin yapıldığı, 28.12.1995 tarihinden itibaren Nazilli Ziraat Odasına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, prim kesinti tarihinin 1996 yılı Aralık ayı olması nedeniyle tarım Bağ-Kur sigortalılığı başlangıç tarihinin 01.01.1997 olduğu ve davacının zirai faaliyetinin 31/12/1997 sonuna kadar devam ettiğinin kabulü gerektiği,1996 yılı ile 1997 yılı sonrası için herhangi bir kesinti mevcut olmadığından bu süreler yönünden red kararı verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan "01.01.1996- 31.12.1996" tarihlerinin silinerek yerine "01.01.1997-31.12.1997 " tarihlerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2832, Karar No: 2013/19680, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2832 E.  ,  2013/19680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/12/2011 tarih ve 2008/595-2011/472 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/11/2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirkette yaklaşık % 45 pay sahibi olduğunu, otel işlettiğini, aile şirketi niteliğinde bulunduğunu, % 51 pay sahibi ...'nun %4 pay sahibi başka ortakla birlikte yıllardır şirketi kendi menfaatleri doğrultusunda yönettiğini, zarar ettirdiğini, 22.09.2008 tarihli olağanüstü genel kurulda sermaye artırımına karar verildiğini, 27.02.1987 tarihinde tescil edilen şirketin sermaye artırımında o tarih itibariyle tatbik edilmesi gerekli TTK'nın 388. maddesi hükmüne uyulmadığını, toplantı ve karar nisabının olmadığını, sermaye artırımının müvekkillerinin paylarının azaltılmasına yönelik olduğunu, esas itibariyle bedelsiz artırılması kararının kaybolan özsermayeyi gizlemeye yönelik bulunduğunu ileri sürerek, alınan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararın yerinde olduğunu, davacıların hukuki yararlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin TTK'nın 388. maddesini değiştiren ve 04.07.1989 tarihinde yürürlüğe giren 3585 sayılı Kanun öncesi tescil edildiği, yapılan değişikliğin kendiliğinden sözleşmeyi değiştirmeyeceği, anasözleşmede yapılan atfın bu tarihte yürürlükte bulunan kanuna yapıldığının kabul edileceği, TTK'nın 388. maddesi uyarınca sermayenin artırılmasına yönelik kararın 2/3 oranında çoğunluğun kararı ile alınmadığı, yok hükmünde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, anılan kararın geçersizliğinin tespiti ile iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 27.02.1987 yılında tescil edilen davalı şirketin anasözleşmesinin 38. maddesinde açıkça sermaye artırımıyla ilgili olarak o tarihte yürürlükte bulunan TTK'nın 388. maddesinde belirtilen nisap ve ekseriyet hükümlerinin uygulanacağının kararlaştırılmış olmasına, 04.07.1989 tarihinde yürürlüğe giren 3585 sayılı Kanun sonrasında anılan anasözleşmede bir değişiklik yapılmamış bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.