muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/333, Karar No: 2023/4974, Tarih: 28.09.2023

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, verilen 01.06.2021 tarihli, 2020/380 Esas, 2021/168 Karar sayılı kararı ile; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca taraf teşkilinin sağlandığı, dosya arasına aldırılan hava fotoğrafları üzerinde yapılan inceleme sonucunda, dava konusu taşınmaz bölümlerinde 1971, 1978 ve 1991 yıllarında kullanım bulunduğu, toprak derinliği, taşlılık oranı, eğimi ve komşu parsellerle toprak özelliği karşılaştırıldığında taşınmazların 2. sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, 1971 yılında imar-ihya edilerek dava tarihine kadar davacı tarafından zilyet edildiği, dava konusu taşınmaz bölümlerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, taşınmazların sulu arazilerden olduğu da dikkate alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne 20.01.2016 tarihli krokili ek raporda (A) harfiyle gösterilen 16.945,00 metrekare ve (B) harfiyle gösterilen 23.055,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümlerine yeni parsel numarası verilerek davacı adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz bölümlerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, taşınmazların mera vasfında olup meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 2 nci maddesi ve 9 uncu maddesinin (e) fıkrası

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda ... ili, ... ilçesi, İğciler köyü çalışma alanında bulunan 539 parsel sayılı taşınmaz, mülkiyetinin ihtilaflı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle “sazlık ve tarla” vasfıyla tespit edilmiş; ... Tapulama Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 30.10.1986 tarihli ve 1984/61 Esas, 1986/329 Karar sayılı kararı ile 539 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (E1) harfi ile gösterilen bölümünün sazlık ve bataklık vasfında olduğu gerekçesiyle bu bölüme ilişkin kadastro tespitinin iptaline ve Tapulama Kanunu’nun 2 nci maddesi uyarınca tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; kararın temyizi üzerine hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.11.1987 tarihli, 1987/2030 Esas, 1987/25869 Karar sayılı kararıyla hükme yönelik karar düzeltme itirazları da reddedilerek karar kesinleşmiştir.

Davacı tarafından dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin (Tapulama Mahkemesince hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda “E1” harfi ile gösterilen) ve tescil harici bırakılan kısımda kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin (Tapulama Mahkemesince hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda “E1” harfi ile gösterilen) ve tescil harici bırakılan kısımda kaldığı anlaşılmaktadır.

2. Eldeki davada Mahkemece, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmaz bölümleri, 1950 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında “sazlık ve tarla” vasfıyla tespit edilmiştir. Tapulama Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında, 15.07.1974 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, arazinin ... doğru olan batı kısmının sazlık ve çayırlık olduğunu, bu yerlerin kamışının ve otunun arazi sahipleri tarafından sahiplenildiğini, kamışların ve otların arazi sahiplerince bizzat veya işçileri vasıtasıyla söktürülüp satıldığını beyan etmişler; 22.05.1978 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, ... Nehrinin kenarlarının sazlık ve kamışlık olduğunu, nehir taştığı zaman etrafındaki bir kısım yerlerin su altında kaldığını, nehrin zemheri aylarında taşıp, Mart – Nisan aylarında çekilmeye başladığını, sular çekildikten sonra şahısların taşınmazı kullanmaya başladığını; 22.04.1982 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ise, 1923-1924 yıllarında bu yerlere, ... Nehri kıyılarından saz toplamak için geldiğini, o tarihlerde zeminde görünen binanın güney tarafında kalan kısmın tamamının sazlık-bataklık bir yer olduğunu beyan etmiş; yine Tapulama Mahkemesince ziraat mühendisi bilirkişilerden aldırılan raporlarda; 539 parsel sayılı taşınmazın ... Nehri kıyısında kalan bölümlerinin sazlık ve bataklık vasfında olduğunun, bu kısımların şahıslarca ıslah edilmeye çalışılmasına rağmen arazinin ıslah edilemediğinin bildirildiği görülmüştür.

Bilindiği üzere, bataklık ve sazlıklar birçok canlı türünün yaşamını sürdürdüğü alanlar olup, istikrar kazanmış ve devamlılık gösteren Yargıtay uygulamalarına göre doğal dengenin bozulmaması bakımından bataklık ve sazlıkların imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılmalarına olanak yoktur.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmaz bölümlerinin geldisi olan 539 parsel sayılı taşınmazın tespitine itiraza ilişkin Tapulama Mahkemesi dosyasının kapsamı ve yargılaması sırasında yürürlüğe giren 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 9 uncu maddesinin (e) fıkrasında bulunan düzenleme gözetilmek suretiyle evveli sazlık olan dava konusu taşınmaz bölümlerine yönelik davanın reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması bozmaya gerektirmiştir.

VI. SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

VI. SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9392, Karar No: 2014/13898, Tarih: 02.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9392 E.  ,  2014/13898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/327-2013/751

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1411, Karar No: 2022/1121, Tarih: 10.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/1411 E.  ,  2022/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen 22.05.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurun aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Mağdurun tutarsız anlatımları, suça sürüklenen çocuklardan ...’un ikrar içerikli savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların intikale esas son eylemleri dışında yaşı küçük mağduru alıkoyarak nitelikli cinsel istismarda bulunduklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçlardan belirlenen cezaların zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi ile artırılması,

Ancak,

Mağdurun tutarsız anlatımları, suça sürüklenen çocuklardan ...’un ikrar içerikli savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların intikale esas son eylemleri dışında yaşı küçük mağduru alıkoyarak nitelikli cinsel istismarda bulunduklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçlardan belirlenen cezaların zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi ile artırılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2384, Karar No: 2019/5382, Tarih: 10.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/2384 E.  ,  2019/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17102, Karar No: 2007/20026, Tarih: 01.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17102 E.  ,  2007/20026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Borçlu U. İ.’in temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

2- Şikayetçi N. İ.’in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taşınmazlar ve araç takipte taraf olmayan borçlunun eşi üzerine kayıtlı olduğu bu nedenle eşin borcu sebebiyle haczedilemeyeceği ileri sürülmüştür.

Haczedilen taşınmazlar ve aracın takipte taraf olmayan eş N. İ. adına kayıtlı olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu nedenle haciz tarihinde takipte taraf olmayan eş adına tapuda kayıtlı olan taşınmazlar ile trafikte kayıtlı olan araçla ilgili olarak borçlunun borcu için haczi mümkün bulunmamaktadır. (HGK.nun 07.04.2004 tarih, 2004/12-210 Esas 2004/208 K. Sayılı kararı) Dar yetkili icra mahkemesince mülkiyet ihtilafını halleder şekilde bir inceleme yapılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Kabule göre de, haczedilen taşınmazın maliki olan N. İ.’in İİK.nun 82/12. maddesine dayalı meskeniyet şikayeti ile ilgili olarak olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şikayetçi N. İ. yönünden kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/316, Karar No: 2019/4063, Tarih: 04.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/316 E.  ,  2019/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 31/3. ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 4.000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının önce 6 ay 20 gün hapis cezasına indirilmesine ve devamında da adli para cezasına çevrilerek suça sürüklenen çocuğun 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Yasa'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 31/3. ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 4.000 TL üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9346, Karar No: 2008/10766, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9346 E.  ,  2008/10766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin geri çevirme kararında bilirkişi kurulunca münavebeye alınan üzümün verilerinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesi istenilmiş, İl Tarım Müdürlüğünün parsel bazında istatistiki veriler tutulmadığının bildirilmesi üzerine dosya geri gönderilmiştir.

Bu defa gerekli özen gösterilerek ... ili genelinde üzümün sulu şartlarda değerlendirme tarihi olan 2007 yılı itibariyle dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6225, Karar No: 2014/11795, Tarih: 15.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6225 E.  ,  2014/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/305-2013/346

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı banka ile Konut Destek Kredisi Sözleşmesi imzaladığını, yapılandırma bedeli adı altında kendisinden tahsil edilen 5.010,84 TL kesintinin, tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tarafına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece görevlendiren bilirkişi tarafından hazırlanan raporda, davalı bankanın, davacıdan 961,30TL birinci yapılandırma esnasında; 893,00 TL ikinci yapılandırma esnasında komisyon tahsil ettiği tespit edilmiştir. Mahkemece erken kapama olarak nitelendirilen işlemin yasada belirtildiği şekilde bir erken ödeme niteliğinde olmadığı, yapılandırma işlemi olduğu açıktır. Böyle olunca, mahkemece, erken kapama ücreti olarak nitelendirilip reddedilen kısım yapılandırma bedeli olduğundan haksız şart niteliğindedir ve davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Dairemizin yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, davalı bankanın tacir olup, yaptığı masrafları tüketiciden isteme hakkı bulunduğu anlaşılmakta ise de, somut

uyuşmazlığın tüketici hukukundan kaynaklandığı da gözetildiğinde, bankanın ancak davaya konu kredinin verilmesi için zorunlu, makul ve belgeli masrafları tüketiciden isteyebileceğinin kabulü gerekir. Bilirkişinin hazırlamış olduğu ilk raporda ekspertiz ücretinin E.. N.. Ö.. hesabına aktarıldığı; ikinci raporda ise 100,00 TL ekspertiz ücretinin makul olduğu bu nedenle iadesinin uygun olmadığı kanaati bildirilmiştir. Mahkemece, davalı banka tarafından yapılan ekspertiz giderine ait faturanın ibraz edilip edilemediği değerlendirilerek, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında ve gerek görüldüğü takdirde bilirkişiden bu hususta ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 15.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.