muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5786, Karar No: 2017/4032, Tarih: 28.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5786 E.  ,  2017/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı ... Hazır Beton Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.2010 tarihinde davalı işveren ... Hazır Beton Şirketine ait işyerinde çalışmaya başladığını, 07.06.2010 tarihinde işten çıkarıldığını, işyerinde 100 gün çalıştığını, ancak 28.05.2010-09.06.2010 dönemindeki 13 günlük hizmetinin kuruma bildirilmiş olduğunu, 87 günlük hizmetinin ise bildirilmemiş olduğunu belirterek; fazla çalışma, hafta tatili ve ücret alacaklarının davalı işveren şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı 19.04.2011 tarihli dilekçesiyle hizmetinin ... Hazır Beton Şirketinde geçtiğini beyan ederek, söz konusu şirketi davaya dahil etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Hazır Beton Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Hazır Beton Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Hazır Beton Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Hazır Beton Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacı davalı işveren ... Hazır Beton Şirketine ait işyerinde çalıştığını iddia etmiş, ardından 19.04.2011 tarihli dilekçesiyle hizmetinin ... Hazır Beton Şirketinde geçtiğini beyan ederek, söz konusu şirketi de davaya dahil etmiştir. Davacı tarafından açılan ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen hizmet tespiti davasında belirttiği tarihlerde davalılardan ... Ltd. Şti.'de çalıştığı tespit edilmiştir. Ancak Mahkemece, davacı tarafından her iki davalıya husumet yöneltildiği halde, alacakların davalıdan tahsiline denilmiş, hangi davalı hakkında hüküm kurulduğu açıklanmamıştır. Anayasa'nın 141. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde anılan Anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düşünülmeden, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı tarafın dava dilekçesinde faiz talebinde bulunmadığı, ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla dava dilekçesinde faiz talep edilmediğinden, dava dilekçesinde talep edilen miktarlara faiz işletilmemesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10343, Karar No: 2015/12216, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10343 E.  ,  2015/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/822-2013/1526

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; su aboneliği için davalı kuruma müracâat ettiğinde kendisinden 7.929,39 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alındığını, haksız yere alınan bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu bedelin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi kapsamında alındığını, uygulamanın mevzuat gereği yapıldığını, yasadan kaynaklanan haklı bir uygulama olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre davacının 1.148,84 TL’den sorumlu olduğuna, bunun dışındaki bedelden sorumlu olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı ve dava konusu bedellerin hesaplanması açısından yeni yönetmelik (Yeni-ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 19) hükmünün eldeki davada uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

01/07/1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87. maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a-Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88. maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine A.. M..nce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine, 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30. maddesinin 3. fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması hâlinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda; her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Öyle ise mahkemece; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8512, Karar No: 2014/15442, Tarih: 13.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8512 E.  ,  2014/15442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 32. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2011/63-2013/148

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 tarih ve 2011/63-2013/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait emtiayı Almanya ve Macaristan'dan Kayseri'ye taşıdığını, araçlardan birinin 10.05.2006 tarihinde, diğer ikisinin 15.05.2006 tarihinde varış yerine varmasına rağmen sözleşmede öngörülen süreye göre 2 gün gecikmeli boşaltıldığını, bu süreye ait 2.950 Euro demuraj ücretinin davalıya fatura edildiği halde ödeme yapılmayınca davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının borca ve yetkiye itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, yetki itirazında bulunduklarını, taraflar arasındaki sözleşme ve ödenen navlun bedeline göre taşımanın iki adet L.B.(üstü açık) tır, bir adet de tenteli tırla yapılması gerekirken iki adet J. tabir edilen tır ve bir adet de tenteli tırla yapıldığını, davacının sözleşme şartlarına riayet etmeyerek sözleşmedeki vasıfları taşımayan tırlarla nakliye yaptığını, makine aksamı açık tırlarla değil de kapalı tırlarla nakledildiğinden gümrük yetkililerinin ısrarla makinelerin tırlardan indirilerek ayrıntılı inceleme yapacaklarını belirttiklerini, ancak indirme işlemini yapacak özel vinçler bulunmadığından gümrük inceleme işlemlerinin zorunlu olarak 18.05.2006 tarihine sarktığını, fiilen taşımada kullanılan tırlar için ödenecek ücret daha az olduğundan müvekkilinin 11.800 Euro zarara uğradığını, taşımanın L. B.tırlarla yapılmamasına rağmen bu tür tırlar için sözleşmede öngörülen demurajın istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili, Almanya ve Macaristan'dan iki adet L. B. tır, bir adet de tenteli tırla Türkiye'ye makine nakliyesi için tarafların anlaştığını, ancak davalının kasalı ve tenteli tırlarla nakliyeyi gerçekleştirildiğini, bu durumun tırların tahliyesinde gecikmeye ve aracın fabrika mahalline girişinde zorluklara neden olduğunu, yüksek navlun ücretinin taşımanın Low Bed tırlarla yapılması karşılığında ödendiğini, aksi halde tır başına nakliye bedelinin daha düşük olacağını, bu itibarla müvekkilinden 11.360 Euro fazla ücret tahsil edildiğini, 2.950 Euro da gecikme tazminatının davalı yanca ödenmek zorunda olduğunu ileri sürerek bu iki kalemin toplamı olan 25.958 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşımalardan biri için davanın 1 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığını, bu taşıma yönünden davanın zamanaşımından reddinin gerektiğini, demuraj ücretinin ancak müvekkilince talep edilebileceğini, müvekkilinin taşımanın L. B. tırlarla yapılacağı yönünde bir taahhüdünün bulunmadığını, taşımanın yapıldığı tırların da sıradan olmayıp L.B. özelliğine sahip jumbo tır olduklarını savunarak birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu taşımanın uluslararası bir taşıma olduğu, seferlerin Almanya-Macaristan'dan Kayseri'ye yapıldığı, araçların 15.06.2006 tarihinde Kayseri Gümrüğü'ne giriş yaptığı, boşaltımın ise 18.05.2006 tarihinde gerçekleştiği, sözleşmeye göre navlun bedellerinin 9.950,00 Euro + 9.350,00 Euro + 3.850,00 Euro olduğu, gecikme yaşanması halinde L. B. araçlar için serbest süre aşımında 1 günlük ücretinin 500 Euro + KDV ve tenteli araçlar için 250 Euro + KDV şeklinde kararlaştırıldığı, sözleşmede emtianın L.-B. araçla taşınmasının gerektiğini düzenleyen herhangi bir hüküm bulunmadığı, dolayısıyla davacı-taşıyıcının, emtiayı tam ve sağlam olarak nakletmesine olanak sağlaması koşuluyla, dilediği taşıma aracını seçmek ve kullanmak hakkını haiz olduğu gibi, CMR m. 17/IV (a)'nın zıt anlamı uyarınca taşımayı kural olarak zaten üstü kapalı bir araçla yapmak zorunda bulunduğu, emtianın varış yerine tam ve sağlam olarak ulaştığı, taşıyıcının varma yerindeki fazladan beklemeye yönelik ücreti talep hakkının bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin 2.950,00 Euro asıl alacağa takip tarihinden itibaren borç ödeninceye kadar bankalarca döviz için uygulanan %6 faizi ile hesaplanarak tahsili şeklinde sürdürülmesine, hükmolunan asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, dava konusu taşımanın 2 adet "J." tabir edilen tır, 1 adet de tenteli tırla yapıldığı sabittir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede "L.B." tırlarla tenteli tırların demuraj ücretleri farklı belirlenmiştir. Davacı "J." tırların "L.-B." tır mahiyetinde olduğunu iddia etmişse de mahkemece bu hususta bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın eksik inceleme ile "Jumbo" tabir edilen tırlar için de "L.-B." tabir edilen tırlar hakkındaki tarifeye göre demuraj ücretinin belirlenmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22143, Karar No: 2016/5787, Tarih: 23.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22143 E.  ,  2016/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuğun görevi yaptırmamak için direnme suçunu silah niteliğindeki motorsiklet ile katılan polis memurunun üzerine sürüp, çarpmak suretiyle işlemesi nedeniyle TCK'nın 265/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 23/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/613, Karar No: 2017/5647, Tarih: 09.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/613 E.  ,  2017/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı ay birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK m. 168). Bu yerlerden birini tercih hakkı davayı açana aittir. Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK m. 19/1). Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanları esas alınır ve adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (5490 s. NHK. m.50/1, Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m.13/1). Şu halde, aile kütüğünde yer alan yerleşim yeri adresine ilişkin kayıt, aksi sabit oluncaya kadar yerleşim yerine karine oluşturur. Dosyaya alınan nüfus kaydından ve davacıya ait vekaletname örneğinden, dava tarihi itibarıyla davacının merkezi adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... olduğu görülmektedir. Davalı, bu karinenin aksini gösteren bir delil sunmamıştır. Bu halde, davada yer itibarıyla ... mahkemeleri yetkilidir. Öyle ise; davalının yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/6322, Karar No: 2014/13868, Tarih: 09.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6322 E.  ,  2014/13868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 10. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.12.2012 gün ve 2010/238 esas 2012/622 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 18.09.2013 gün ve 9287-12892 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılardan ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalılardan ...'ten usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 226.00.-TL para cezası ile 52.40.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16584, Karar No: 2017/3619, Tarih: 24.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16584 E.  ,  2017/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı, davalı ... Başkanlığı ve davalı ...... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili tarafından, mahkemece karar verildikten sonra, 27.06.2016 tarihli davadan feragat dilekçesi verilmiştir.

Davalı ... ... vekili de, davadan feragat edilmiş olması sebebiyle temyiz taleplerinden vazgeçtiklerine ilişkin yazılı beyan dilekçesi vermiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı ve davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.