muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/200, Karar No: 2007/187, Tarih: 04.04.2007

HUMK'un 73. maddesi hükmünde çok açık bir şekilde vurgulanan temel kurala göre, mahkeme tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez.

Bu bakımdan, davetiyenin ve tebliğ tutanaklı zarfın, davadaki ve takipteki önemi büyüktür.

Asıl olan tarafların huzurunda yargılamanın yürütülmesi olmakla birlikte, hukuk mahkemelerinde taraflar yargılamaya katılmasalar dahi mutlaka duruşmadan haberdar edilmelidir. Duruşmaya gelmese dahi yoklukta davaya devam edilip karar verilmesine usulün olanak tanıdığı hallerde, yasanın öngördüğü uyarıyı taşıyan davetiyenin tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girişilmemesi ve delillerin toplanarak bir sonuca ulaşılması zorunludur.

Tebliğ ile ilgili Yasa ve Tüzük hükümleri tamamen şeklidir. Değinilen işlemler nedeniyle tebligat; bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve tüzükte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. Bu sebeple tebligatın usul yasaları ile ilişkisinde daima göz önünde tutulmalıdır.

Tebligat ile ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve buna bağlı olarak çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir. Kanun ve Tüzüğün amacı tebligatın muhatabına en kısa zamanda ulaşması, konusu ile ilgili olan kişilerin bilgilendirilmesi ve bu hususların belgeye bağlanmasıdır. Hal böyle olunca, yasa ve tüzük hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur. Kanunun ve Tüzüğün belirlediği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligatların geçerli olmayacağı Yargıtay içtihatlarında açıkça vurgulanmıştır.

Tebligat Kanunu ile Tüzüğü'nde öngörülen şekilde işlem yapılmış olmadıkça tebliğ memuru tarafından yapılan yazılı beyan onun mücerret sözünden ibaret kalır ve dolayısıyla belgelendirilmiş sayılmaz.

Özel hukuk tüzel kişilerine tebligatın nasıl yapılacağı Tebligat Kanununun 12. ve 13. maddesinde ve Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18. maddesinde açıklanmıştır.

Buna göre; Özel Hukuk Tüzel Kişilerine yapılacak tebligat bunların yetkili temsilcilerine yapılır.

Eğer tüzel kişinin yetkili temsilcisi yoksa veya evrakı bizzat alamayacak bir halde ise; görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye, o da yoksa tüzel kişinin o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 23. maddesinin 8. bendinde 19.3.2003 gün 4829 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile tebliğ evrakında bulunması zorunlu olan unsurlar arasına "tebliğ evrakı kime tebliğ edilmişse onun imzası ile tebliğ memurunun adı, soyadı ve imzasının bulunması" hususu da eklenmiş olup, mahkemece bu konuda da bir değerlendirme yapılmamıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 23. maddesinin 8. bendinde 19.3.2003 gün 4829 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile tebliğ evrakında bulunması zorunlu olan unsurlar arasına "tebliğ evrakı kime tebliğ edilmişse onun imzası ile tebliğ memurunun adı, soyadı ve imzasının bulunması" hususu da eklenmiş olup, mahkemece bu konuda da bir değerlendirme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, Tebligat Kanunu ile Tebligat Tüzüğünün tamamen şekle ilişkin kuralları içermesi nedeniyle, tüm unsurları ile birlikte uygulanmasının zorunlu bulunmasına, usulsüz tebligat yapıldığı iddiası bulunduğundan, hakimin tebligat yapılan kişinin şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığını yöntemince araştırmasının gerekmesine göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.10.1965 gün, 1965/2-793-360 sayılı ilamı, 16.9.1981 gün, 1980/7-2371-604 sayılı ilamı, 10.12.1982 gün, 1982/14-655-939 sayılı ilamı, 22.6.1988 gün, 1988/12-266-486 sayılı ilamı, 25.5.2002 gün, 2002/5-327-316 sayılı ilamı, 28.2.2007 gün, 2007/12-95-94 sayılı ilamlarında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 4.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8272, Karar No: 2019/11639, Tarih: 25.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/8272 E.  ,  2019/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle,başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

13/11/014 tarihli duruşmada, sonraki oturumun 30/12/2014 gününe bırakılmasına karşın, 11/12/2014 tarihinde yakalanarak hazır edilen sanık huzurunda ve katılan ve vekilinin yokluğunda duruşma yapılıp, hüküm kurularak CMK'nun 289. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21889, Karar No: 2009/21244, Tarih: 03.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/21889 E.  ,  2009/21244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, Artı Reasürans A.Ş’ye hissedar olup söz konusu şirketin nama yazılı hisse senedi çıkardığından haczin İİK.’nun 88.maddesine göre yapılması gerektiğini belirterek üçüncü kişiye İİK.’nun 94.maddesine göre gönderilen haciz müzekkeresinin iptaline ilişkin başvuru üzerine mahkemece icra müdürlüğünün işleminin yerinde olduğundan bahisle istemin reddine karar vermiş, temyiz üzerine de Dairemizce A.Ş’lerde hisse senedi çıkarılma zorunluluğunun olmadığını, çıkarılmış ise menkul haczine ilişkin İİK’nun 88.maddesinin uygulanacağını, çıkarılmamış ise aynı yasanın 94.maddesine göre haciz işleminin yapılacağını, şirketin resmi kayıt, defter ve belgeleri incelenerek hisse senedi çıkarılıp çıkarılmayacağının araştırılması yönünde karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada bilirkişilerden alınan 10.06.2009 tarihli  raporda, üçüncü kişi şirketin 17.08.2007 tarihinde şirket sermayesini 17.700.000,00 YTL’ye çıkarılmasına karar verildiğini, sermaye artışından önce şirketin sermayesinin 200.000,00 YTL olup buna karşılık 3.tertip nama yazılı hisse senedi ve 4, 5 ve 6.tertip nama yazılı hisse senedi yerine geçmek üzere ilmühaber çıkarıldığının yazıldığı görülmüştür. Borçlu şirketin sermaye artışından önce üçüncü kişi olan .........A.Ş’deki hisse miktarı 195.171,44 YTL olup buna karşılık hisse senedi ve yerine geçmek üzere ilmühaber çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Sermaye artışından sonra ise artırılan kısım için hisse senedi çıkarılmadığı görülmektedir. Buna göre borçlu şirketin yukarıda açıklandığı üzere 195.171,44 YTL hissesi karşılığı hisse senedi ve hisse senedi yerine geçmek üzere ilmühaber çıkarıldığı tesbit edilmiştir.

HGK.nun 22.11.1978 tarih ve 1997/11-922 E. ve 1978/978 K. Sayılı kararında da benimsendiği üzere ilmühaberler hisse senetleri gibi kıymetli evrak niteliğine haiz senetlerdendir. Doktrinde de ilmühaberlerin taşınır malların haczi hakkındaki hükümlere göre haczedilebileceği kabul edilmektedir.

O halde mahkemece  borçlu şirketin 195.171,44 YTL hisse senedi yerine çıkarılan ilmühaberler için istemin kabulÜne karar vermek gerekirken 3. kişi şirketin hisse senedi çıkarmadığı gerekçesiyle istemin tümden reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1244, Karar No: 2014/14542, Tarih: 07.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/1244 E.  ,  2014/14542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-7201 sayılı Tebligat Kanununun 11.maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden gıyabi kararın vekil yerine asile tebliğ edilmesi usulsüz olup, tebliğ tarihinin öğrenme ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de,

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 51/3. fıkrasına aykırı olarak denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılmasına karar verilmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12714, Karar No: 2013/21482, Tarih: 09.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/12714 E.  ,  2013/21482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suça sürüklenen çocukların çevreyi gözetlemek suretiyle rahatsız ettikleri ihbarı üzerine olay yerine gelerek kendilerine kimlik soran müştekilere hakaret ettiklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 125/3-a maddesi uygulanmayarak ve koşulları bulunmadığı halde 129/1. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8321, Karar No: 2018/12680, Tarih: 05.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8321 E.  ,  2018/12680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında müşteki ...’e karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık hakkında müşteki ...’ya karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

20.04.2012 tarihli olay yakalama muhafaza altına alma teslim ve tesellüm tutanağına göre, müştekinin oğlunun suça konu güvercinlerin sanığın ikametinin bahçesinde olduğunu bildirmesi üzerine bahse konu adrese gidilerek müştekiye ait olan 7 adet güvercinin sanığın ikametinin bahçesinde tespit edildiği ve kolluk görevlileri tarafından muhafaza altına alındığı, müştekinin kovuşturma aşamasında sanığın çaldığı 14 adet güvercini iade ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan oluşan zararın tazmin edildiği gözetilerek kolluk tarafından teslim edilenler dışında kalan diğer güvercinlerin sanık tarafından ne zaman iade edildiğinin müştekiden sorularak soruşturma aşamasında iade edilmiş olması halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin, kovuşturma aşamasında iade edilmiş olması halinde 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4988, Karar No: 2011/5323, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4988 E.  ,  2011/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Hüküm, iş mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi hükmüne göre ise, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Somut olayda, hüküm 23.07.2009 tarihinde davacı asile tefhim edilmiş, temyiz ise 28.08.2009 tarihinde vukubulmuştur. Şu duruma göre, davada 8 günlük temyiz süresi geçmiştir. Bu halde, HUMK.’nun 434/2. maddesine göre karar süresinde temyiz edilmemiş olduğundan, 01.06.1990 gün ve E:1989/03, K:1990/04 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

2-HUMK.'nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye ve 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar 01.01.2009 tarihinden sonra verilmiş ve davacının hakettiği toplam maddi tazminat 582,08 TL olup verilen karar kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E:1989/3, K:1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, davalılardan ... Metal San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ...'nın temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 09.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21533, Karar No: 2012/44672, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21533 E.  ,  2012/44672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık, Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 08.12.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1951, Karar No: 2013/10993, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1951 E.  ,  2013/10993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun gece vakti sayılabilecek bir zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Yasanın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-Müştekinin zararının kovuşturma aşamasında sanığın babası tarafından giderilmesi ve müştekinin bu şekildeki iadeyi kabul ederek şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10397, Karar No: 2015/22137, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10397 E.  ,  2015/22137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/815-2014/251

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1502, Karar No: 2009/1993, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1502 E.  ,  2009/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava dilekçesi, beyan dilekçeleri ve temyiz dilekçesinde davacı ... İdaresinin dayanak olarak bildirdiği Ramazan oğlu ... Bey oğlu Piri ... Bey’e ait 945, 947 ve R.evvel 960 tarihli vakfiyeler (Ramazanoğlu vakfiyeleri) ile Adana Evkaf Defterinin (5-a) sayfası, (538) cilt numarasında kayıtlı miladi 1540 ve 1570 yıllarında düzenlenmiş kayıtların; tapu kaydı niteliğinde olup olmadığının belirlenebilmesi için, vakfiye defterlerinin taşınmaz üzerindeki mülkiyet ve tasarruf haklarını belirtip belirtmediği, taşınmaz üzerindeki haklara ilişkin değişimlerin vakfiye defterleri üzerinden yürütülüp yürütülmediği, vakfiye defterlerinin düzenlendiği zaman düzenleyenlerin ve üzerindeki mülkiyet ve tasarrufa ilişkin değişimleri yapanların yetkili olup olmadıkları, vakfiyeye ilişkin defterleri tutanların yetkileri kalktıktan sonra veya yürürlüğe giren yeni yasal düzenlemelere göre vakfiye defterlerinin tapu idaresine zamanında aktarılıp aktarılmadığı ile sonuç itibariyle dayanak vakfiyelerin tapu kaydı niteliği kazanıp kazanmadığının ilgili merciilerden sorularak alınacak cevapların dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.