muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6130, Karar No: 2010/9346, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6130 E.  ,  2010/9346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile istenen bedelin iptali ve abonelik tesisine, mekanik sayaç takılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle aboneliğin tesisine, sayaca yönelik talebin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

2010/6130-9346

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2010/6130-9346

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 237.60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/189, Karar No: 2013/16191, Tarih: 27.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/189 E.  ,  2013/16191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit suçunun nitelikli hali olan silahla tehdidin kabulü için, silahın tehdit suçunda bizzat mağdura yönelik olarak görebileceği, hissedebileceği ve tehdidin mağdur üzerindeki etkisini artıracak biçimde teşhir veya kullanılması gerekir.Mağdurun yokluğunda gerçekleştirilen silahla tehdit eyleminin, tehdit suçunun nitelikli halini (TCK'nın 106/2-a maddesi) oluşturabilmesi bakımından, silahın, mağdurun evi, arabası gibi daima kullanımında olan eşyalarında hasar, iz, emare gibi belirtiler bırakacak ve bu suretle tehdidin üzerinde meydana getirdiği korkunun etkisini artıracak tarzda kullanılması icap eder. Bu itibarla, mağdurun yokluğunda gerçekleşen tehdit eyleminde salt silah teşhir edilmiş olması, suçun nitelikli halinin oluşumu için yeterli sayılmayacaktır.

Bu bağlamda, yargılama konusu davada;

Sanığın şikayetçilerin iş yerine giderek müşteki ...'e iki elinde satır ve bıçak olduğu halde müştekiler ... ve ...'i kastederek, "nerede onlar, onların avratlarını sinkaf edeceğim, ben kürdüm, benden para isteyecek adamın a. koyarım, adamın g.den kan alırım" demekten ibaret sözlerinin şikayetçilerin yokluğunda söylenmiş olması nedeniyle, eylemde silahın korkutucu özelliğinden yararlanılmış olmasından ve dolayısıyla tehdit suçunun nitelikli halinin oluştuğundan söz edilemeyeceği, eylemde silah teşhirinin ise sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. maddesi gereğince kişilerin hayat dokunulmazlığına yönelik tehdit suçundan dolayı temel ceza belirlenirken, suçun işlenmesinde kullanılan araç ve tehlikenin ağırlığı gibi ölçütlere göre cezanın aşağı hadden uzaklaşılarak tayin edilme sebebi olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun vasfında yanılgıya düşülerek, silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4471, Karar No: 2020/1718, Tarih: 12.03.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4471 E.  ,  2020/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, ilk sigortalılık tarihinin 30/09/1989 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3704, Karar No: 2018/723, Tarih: 12.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3704 E.  ,  2018/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet (Kamuya yararlı bir işte çalıştırılma)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz olmadığı gibi, temyizde hukuki menfaati de bulunmadığı anlaşılan sanığın temyiz isteğinin kenevir ekme suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Olay tarihinde sanığa ait ikamette yapılan aramada saksı içinde ekili halde ele geçirilen 5 kök bitkinin, uyuşturucu madde elde etmeye elverişli hint keneviri bitkisi olduğuna dair ekspertiz raporu alınmadan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18683, Karar No: 2014/1255, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18683 E.  ,  2014/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1041-2013/149

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1016, Karar No: 2020/13240, Tarih: 22.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/1016 E.  ,  2020/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın eşi olan mağdura 03.02.2015 tarihinde silahla tehdit, 04.02.2015 tarihinde ise kasten yaralama eylemlerini yönelttiği belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Sanığın soruşturma ve kovuşturma evresindeki anlatımlarında, "eşim, ilk evliliğimden olan 17 yaşındaki kızımın bizimle kalmasını istemiyor, ya onu tercih edeceksin ya beni dediği için tartıştık" şeklindeki savunması ve mağdurun da "eşime ya onu ya beni tercih edeceksin dedim" diyerek sanığın anlatımını doğrulaması karşısında, olayların çıkış sebebi üzerinde durularak, her iki suç açısından da sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2-Sanığın, eşi olan mağdura 04.02.2015 tarihinde yönelttiği kasten yaralama suçu açısından ;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici 5.maddesinin (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesinin (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmünün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekte, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1958, Karar No: 2015/15794, Tarih: 04.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1958 E.  ,  2015/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/422-2014/226

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ..... Köyü 1327, 1329 ve 1330 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 1327, 1329 ve 1330 parsel sayılı taşınmazların 15.05.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve samanı, domates, silajlık mısır ve her ne kadar kuru üzüm değerlendirmesi yapılmış ise de, yaş üzümün, 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/904, Karar No: 2019/858, Tarih: 30.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/904 E.  ,  2019/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 2012-2013 eğitim-öğretim döneminde davalı üniversiteye yüksek lisans öğrenimi kaydı yaptırdığını, 08.10.2012 tarihinde başlayan ve 3 dönem devam edecek olan öğretim ücretinin tamamı olan 4.500,00 TL’yi ödediğini, 2012-2013 eğitim-öğretim döneminin başlamasının ardından ikiz bebeklere hamile olduğunu, bu sebeple 26.12.2012 tarihinde davalı üniversiteye yazılı bildirimde bulunarak 20.12.2012 tarihinden sonra derslere devam edemeyeceğini, öğrenim gördüğü sürelere ilişkin ücretin mahsup edilerek peşin ödediği yüksek lisans programı ücretinin bakiyesinin iadesini istediğini, davalı üniversite tarafından bakiyenin iade edilmediğini ileri sürerek; 3.000,00 TL öğrenim bedelinin 26.12.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.000,00 TL alacağın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalı üniversitede öğrenim görmek için 08.10.2012 tarihinde başlayan ve 3 dönem devam edecek olan öğretim ücretinin tamamı olan 4.500,00 TL’yi ödediğini, 2012-2013 eğitim-öğretim döneminin başlamasının ardından ikiz bebeklere hamile olduğunu, 20.12.2012 tarihinden sonra derslere devam edemediğini, öğrenim gördüğü sürelere ilişkin ücretin mahsup edilerek peşin ödediği yüksek lisans programı ücretinin bakiyesinin iadesi için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, taraflar arasındaki imzalanan sözleşmede yer alan ücretle ilgili bölümlerin 6502 sayılı TKHK ve ilgili yönetmeliğe göre haksız şart teşkil ettiği ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun Genel İşlem Koşullarına aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı üniversitenin öğretim ve sınav yönetmeliği’nin 8.maddesinin 5. fıkrasında "Yarıyıl eğitim-öğretimi başladıktan sonra Üniversiteden ayrılan, çıkarılan,kaydı silinen veya mezun olan öğrencilerin program başına ... oldukları eğitim ve öğretim ücretleri iade edilemez." hükmü yer aldığı gibi yüksek lisans kayıt formunda "beyanlar, kabuller ve taahhütler" başlıklı bölümünde "Enstitüye Özel veya asil öğrenci olarak kayıt yaptırdıktan sonra,yatay geçiş, kayıt iptali, kayıt sildirme vb. hallerde ücretin tamamını ödemeyi kabul ve taahhüt ederim" hükmü yer almaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davacının imzalamış olduğu Sosyal Bilimler Enstitüsü "Yüksel Lisans Kayıt Formu" başlıklı belgede; öğrenci olarak kayıt yaptırdıktan sonra kayıt iptali, kayıt sildirme vb. hallerde ücretin tamamını ödeneceğinin kabul etmesinin haksız şart olarak kabulü mümkün değildir. Zira davacı yönetmeliği bilerek kayıt formunu imzalamış olup, serbest iradesi ile kayıt iptali halinde ücretin tamamının ödeneceği kabul edildiğine göre artık sözleşmenin söz konusu hükmünün müzakere edilerek kararlaştırılmadığı söylenemeyeceği gibi sözleşmenin ücret ile ilgili kısmının dürüstlük kuralına aykırı düşecek şekilde tüketici aleyhine dengesizliğe neden olduğu kabul edilemez.

Aynı zamanda, davacının davalı üniversitede kayıt yaptırması ile o bölüm için ayrılan kontenjan davacı bakımından doldurulmuş olup, öğrenim dönemi başladıktan sonra ayrılma istemi ile davacıya ayrılan kontenjan boş kaldığından dönem sonuna dek davacı öğrenim görmese dahi ödediği öğrenim giderinin iadesini istenemez. Davalı üniversitenin yönetmeliğinde de kaydı silinen öğrencinin öğrenim ücretinin iade edilmeyeceği belirtildiği halde mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.