muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/236, Karar No: 2024/255, Tarih: 18.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/236 E.  ,  2024/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak-tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında, yabancı bir TV kanalında yayınlanacak ... ... adlı programda, davalı şirketin hastanelerinde tedavi gören yabancı uyruklu hastaların tedavi süreçlerinin yayınlanması amacıyla 19.01.2014 tarihli Sponsorluk Sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 3.4 nolu maddesine göre davalı sponsorun bölüm başına 4.000 EURO + KDV olmak üzere 35 bölüm karşılığı KDV dahil 165.200 EURO ödeyeceğini, 01.09.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında gerçekleştirileceği kararlaştırılan faaliyetlere 01.09.2014 tarihinde iki hasta ile başlandığını, ancak davalının hastanelerde çekimler için uygun ortam olmadığı gerekçesiyle çekimleri geciktirdiğini ve en son çekimin 15.09.2015 tarihinde yapılabildiğini, sözleşmede, faaliyete başlanmasından sonra Eylül ayı içerisinde davalının ödeme yapması kararlaştırılmasına rağmen davalının hiçbir ödeme yapmadığını, müvekkilinin program için TV kanalını ve alt yapımcı şirketlere ödemede bulunduğunu ayrıca bankadan kredi çekildiğini, 02.01.2016 tarihinde yayınların başlamasına rağmen davalının ödeme yapmaması üzerine ödenmesi gereken 165.200.00 EURO tutar için fatura düzenlenerek davalıya gönderildiğini ancak davalı şirketin ihtarname keşide ederek; -müvekkili şirketin yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle sözleşmenin 21.10.2015 tarihli ihtarname ile feshedildiği, sözleşmedeki tarihler arasında verilen bir hizmette olmadığı, bu nedenle fatura bedeli ve muhteviyatının kabul edilmediği gerekçesiyle faturayı iade ettiğini, müvekkiline 21.10.2015 tarihli fesih ihbarının tebliğ edilmediğini, feshin öne sürüldüğü tarihlerde ve sonrasında çekimlerin yapıldığını ileri sürerek sözleşme kapsamında hazırlanarak yayınlanan 9 adet bölüm ile yayıma hazırlanan ancak davalı şirketin müdahalesi sonucu yayınlanamayan 4 adet bölüm olmak üzere toplam 13 adet bölümün KDV hariç 52.000 EURO tutarındaki bedeli ile çekimleri ile hazırlıkları yapılarak giderleri ödenmiş 22 bölüm için ise kar yoksunluğu ile yapılan giderler için şimdilik 50.000 EURO olmak üzere toplam 102.000 EURO alacağın fiili ödeme günündeki kur üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının sözleşme ile belirlenen 01.09.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında taahhüt ettiği program çekimini ve yayımını gerçekleştiremediğini, sözkonusu tarih üzerinden uzun bir süre geçmiş olmasına rağmen çekimler yapılmadığı gibi ... kanalında herhangi bir programının olmadığının anlaşıldığını, bunun üzerine 21.10.2015 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini, davacının buna rağmen fatura düzenleyerek gönderdiğini ancak haksız olarak düzenlenen bu faturanın müvekkiline ait kayıtlara alınmadığını ve iade edildiğini, feshe rağmen davacı yetkililerinin pilot deneme kapsamındaki çalışmaların devam edilmesini istemesi üzerine görüşmelere iyiniyetli olarak devam edildiğini, yapılan deneme çalışmalarının kurgu ve prodüksiyon kalitesinin müvekkilinin iletişim politikasına ve marka değerine uygun olmaması ve düşük kalitede olmasından dolayı bu şekilde yayınlanmasının mümkün olmamasından dolayı sözleşmenin yenilenmediğini, karşılıklı ihtarlara ve sözleşmenin feshine rağmen davacının haksız ve mesnetsiz bir şekilde dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yapımcının, davalı sponsorun da görüntülerini içeren programları yapma ve ilgili TV kanalında yayınlama faaliyetini 01.09.2014 ila 31.12.2014 tarihleri arasında gerçekleştireceği kararlaştırılmasına rağmen, bu yükümlülüğünü yerine getiremediği, davacının bu yükümlülüğü davalıdan kaynaklı nedenlerle yerine getiremediği iddiasını ispat edemediği, davacı sözleşme ile belirlenmiş tarihte borcunu ifa etmediğinden TBK'nın 117/2 fıkrasına göre yasa gereği temerrüte düştüğü, bu durumda davacının yeniden süre vermeden sözleşmeyi feshetme hakkının bulunduğu, davacının ediminin 31.12.2014 tarihine kadar yerine getirmemesi nedeniyle davalının haklı olarak 21.10.2015 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiği, davalının sözleşmeyi feshinden sonra davacının pilot/deneme kapsamında çalışmaya devam etmesi hususunda taraflar arasında yeni bir anlaşma olduğu, davacı yapımcının hazırladığı pilot/deneme amaçlı 9 adet bölümün, davalıya ait hastanelerin görüntülerinin doğal akışına uygun ve herhangi bir televizyon kanalında yayınlanabilir nitelikte bulunduğu, bu nedenle davacının 9 adet bölümün bedeli olan 4.000 EURO X 9 = 36.000,00 EURO + 6.480,00 EURO KDV olmak üzere toplam 42.480.00 EURO 'luk bedeli talep etme hakkı bulunduğu, davacının bunun dışında alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 42.480,00 Euro alacağın dava tarihinden itibaren kamu bankalarınca döviz cinsinden açılan 1 yıllık mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanarak davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı vekili, müvekkilinin 2014 yılı Eylül ayında iki hasta ile programın yapım faaliyetine başladığını, ancak davacının Eylül ayı içinde yapması gereken ödemeyi yapmayarak programın gecikmesine kendisinin neden olduğunu, borcun ifa edilmemesinde temerrüde düşülmesi halinde, TBK'nın 125/2 fıkrası uyarınca hemen sözleşmeden dönülmesi gerektiğini, bu hakkın derhal kullanılmaması halinde borcun ifa edilmesi için yeniden süre verilmesi gerektiğini, oysa davalının 31.12.2014 tarihinden uzunca bir süre geçtikten sonra 21.10.2015 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini, bu fesih ihbarının müvekkiline de ulaşmadığını, davalının sözleşmeyi derhal feshetmeyerek ve çekimlere izin vererek gecikmiş ifayı beklediğini, bu nedenle sözleşmenin belirsiz hale geldiğini ve müvekkiline ifa için ek süre verilmesi gerektiğini, müvekkilinin yapımını tamamladığı bölümlerin TV kanalında yayınlandığını, raporda yayınların eksiksiz ve kaliteli olduğunun tespitte edildiğini, davalının bir yandan sözleşmeyi feshettiğini belirtmesine rağmen bir yandan da müvekkili ile görüşmelere devam ettiğini, çekimlerinin tamamlanmasından sonra ödemeye yanaşmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın tam kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2-Davalı vekili, davacı yapımcının sözleşmede kararlaştırılan tarihte borcunu ifa etmediğini ve temerrüde düştüğünü, müvekkilinin sözleşmeyi feshinden sonra davacının deneme kapsamında çalışmaya devam ettiğini, yapılan deneme çalışmalarının kurgu ve prodüksiyon kalitesinin müvekkilinin iletişim politikasına ve marka değerine uygun olmaması ve düşük kalitede olması nedeniyle sözleşmenin yenilenmediğini, çekimi yapılmış yayınların yayınlanmasına izin vermediklerini, bu nedenle yeniden şifahi olarak ikinci bir sözleşme yapıldığını kabul etmenin hukuken mümkün olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin 5.3 maddesi uyarınca davacının gerçekleştirmeyi üstlendiği programların çekim ve yayımlanmasına ilişkin yükümlülüğünü 31.12.2014 tarihine kadar ifa etmesi gerektiğinden, davacının TBK'nın 117/2 fıkrası uyarınca ihtara gerek olmaksızın temerrüde düştüğü, davalının da 21.10.2015 tarihli ihtarname ile davacının borcunun ifada temerüdde düşmesi nedeniyle sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği, dava öncesi karşılıklı keşide edilen ihtarnameler ile davacının fesih ihbarına vakıf olduğu ancak sunulan ihtarnameler ve dosya kapsamından, davalının sözleşmeyi feshinden sonra davacının pilot/deneme kapsamında çalışmaya devam etmesi hususunda taraflar arasında yeni bir anlaşma olduğu, davacı yapımcının hazırladığı pilot/deneme amaçlı dokuz adet bölümün, davalıya ait hastanelerin görüntülerinin doğal akışına uygun ve herhangi bir televizyon kanalında yayınlanabilir nitelikte bulunduğu, 9 adet bölümün TV kanalında yayımlandığı, tarafların tacir olup, TTK'nın 20 maddesi uyarınca ticari işletmesi ile ilgili bir ... gören tacirin ücret isteyebileceği, bu nedenle davacının 9 adet bölüm bedeli toplam 42.480.00 EURO'yu talep edebileceği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın tam kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2-Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sponsorluk sözleşmesi kapsamında alacak istemi ile çekimleri ve hazırlıkları yapılmasına rağmen yayımlayan bölümler için kâr yoksunluğu ve masrafların tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, TBK'nın 117/2 maddesi, TTK 20. maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla yatırılan temyiz peşin harcın talep halinde davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7074, Karar No: 2014/7165, Tarih: 07.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7074 E.  ,  2014/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/814-2013/431

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 13/09/2004-31/05/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve M.. B.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının davalılar nezdinde Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na bildirilmeyen 13/09/2004 – 31/05/2010 tarihleri arasındaki çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı M.. B..'na bağlı Şanlıurfa Koç İlköğretim Okulu'nda davalı Y İnşaat Temizlik Özel Güv.Sis.Gıda Ltd.Şti. ye ait 1006959.63 sicil numaralı iş yerinde 13/09/2004- 30/06/2005, 13/09/2005- 30/06/2006 ve 01/10/2006- 27/06/2007 tarihleri arasında 843 günlük çalışmasında S.. S.. na bildirilen haricinde, bildirilmeyen 576 günlük çalışmasının, davalı A-Saf Tem.Gıda Nak.San.Tic.Ltd.Şti. ye ait 1015501.63 sicil numaralı iş yerinde 17/09/2008- 20/02/2009 tarihleri arasında 154 günlük çalışmasından, S.. S.. na bildirilen haricinde, 23 günlük çalışmasının sigortalı sayılmasının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının davalılar nezdinde geçen çalışmalarına ilişkin olarak 01/10/2006 ve 09/03/2010 tarihli işe giriş bildirgelerinin Kurum'a verilmiş olduğu, davacının hizmet cetvelinde 01/10/2006-27/06/2007 tarihleri arasında 1006959 sicil no lu davalı Y.İnşaat Temizlik Özel Güv.Sis.Gıda Ltd.Şti. tarafından; 02/10/2007-25/06/2008 tarihleri arasında ve 08/09/2008 tarihinde 1013494 sicil no lu işyeri tarafından, 01/07/2008-31/08/2008 tarihleri arasında 1006410 sicil no lu işyeri tarafından, 27/12/2008 tarihinde 1016178 sicil no lu işyeri tarafından, 17/09/2008-2008/12. dönemleri arası ile 2009/1. dönemi 1015501 sicil no lu davalı A.-Saf Tem.Gıda Nak.San.Tic.Ltd.Şti. tarafından, 21/02/2009-01/10/2009 tarihleri arasında 1016556 sicil no lu davalı A. Tem. Şti, tarafından, 02/10/2009-09/03/2010 tarihleri arasında 1018229 sicil no lu işyeri tarafından, 2010/4. ay- 31/05/2010 tarihleri arasında 1015997 sicil no lu davalı Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından hizmet bildirimlerinde bulunulduğu, 2004/6- 2009/10 dönem bordrolarının dosyaya getirtildiği, Şanlıurfa Koç İlköğretim Okul Müdürlüğü tarafından 14/01/2009 tarih ve 239 sayılı yazı ile 17/09/2008-20/02/2009 tarihleri arası A. Saf Temizlik Gıda ile Okul Aile Birliği arasında ihale konusu işe başlama- bitiş süresi ve çalışacak personelin liste halinde S.. S.. ya bildirildirildiği, davacıya ait kaydın bu listede yer aldığı, davalı-davacı ve bordro tanığının dinlendiği ve yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya ibraz olunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının davalı Yusuf İnşaat Temizlik Özel Güv.Sis.Gıda Ltd.Şti.'de çalışmaya başladığı 01/10/2006 tarihinden önceki döneme ait hizmetinin tespitine karar verilmiş ise de ihtilaflı bu dönem çalıştığını iddia eden sadece davalı tanığının beyanı ile bu sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda davacının davalı Yusuf İnşaat Temizlik Özel Güv.Sis.Gıda Ltd.Şti.'de çalışmaya başladığı 01/10/2006 tarihinden önceki döneme ait hizmetinin tespitine karar verilmiş ise de ihtilaflı bu dönem çalıştığını iddia eden sadece davalı tanığının beyanı ile bu sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının ihtilaf konusu dönemden 01/10/2006 tarihi öncesi dönemi kapsayan sürelerde davalı işyerinde çalışan bordro tanıklarının, Şanlıurfa Koç İlköğretim Okul Müdürlüğü'nde görev yapan müdür ve öğretmenlerin tespit edilerek anılan kişilerin beyanlarına başvurmak, dinlenen bordro ve diğer Kurum tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, okulda davacının çalışmasına ilişkin herhangi bir kaydın yer alıp almadığı hususunu araştırmak ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

2- Davalı M.. B.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı taraf olarak Y.İnşaat Temizlik Özel Güv.Sis.Gıda Ltd.Şti. ve A-Saf Tem.Gıda Nak.San.Tic.Ltd.Şti. nin yanı sıra M.. B..'na husumet yöneltilmiş ise de hizmet tespitine ilişkin işbu davada M.. B..'nın üst işveren olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla birlikte Bakanlığa husumet yöneltilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile M.. B.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3729, Karar No: 2019/10468, Tarih: 13.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3729 E.  ,  2019/10468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... emrinde işçi olarak çalışmakta iken emekli olduğunu, itfaiye müdürlüğü emrinde şoför olarak çalıştığını, davacının üyesi olduğu ...Genel-İş Sendikası ile davalı ... arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin 31. maddesinin “itfaiye işçisi 24 saat çalışır, 48 saat dinlenir. Çalıştiğı günlerde 6 saatte 1 ara dinlenmesi verilir. Yapılan işi niteliği ve zorunluluklar nedeni ile ara dinlenmenin verilmemesi durumunda eksik veya fazla çalışılmaya bakılmaksızın 21 saat fazla mesai ödemesi yapılır.” hükmünü ihtiva ettiğini, aynı sözleşmenin 30. maddesi hükmünün de “40 saati aşan 40-45 saat arası 5 saatlik fazla çalışma %50 fazlası ile, 45 saati aşan çalışma ücretinin %100 fazlasıyla ödenir.” şeklinde olduğunu, davacının her ay 240 saat çalıştığını, davacının ara dinlenme yapmadığından dolayı davacıya sadece 21 saatlik ara dinlenmelerdeki çalışma ücretinin ödendiğini, onun dışındaki fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının toplu iş sözleşmesi itfaiye çalışma maddesi (31. madde) uyarınca hak ettiği fazla çalışma ücretleri, ikramiye ve kıdem tazminatlarının tamamının ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 27.09.2013 tarih 2013/23445 esas 2013/19924 karar sayılı ilamına karşı direnilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından 08.02.2017 tarih 2014/22-2468 esas 2017/229 karar sayılı ilam ile mahkemenin bozma öncesi kararının bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyan mahkeme toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.