muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14191, Karar No: 2013/837, Tarih: 22.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14191 E.  ,  2013/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.07.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu taşınmazların tapu kayıt malikinin “...” olan soyadının “...” olarak ve doğum tarihinin de “01.06.1942” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, kayıt malikinin soyadının “...” doğum tarihinin de “01.06.1942” olarak düzeltilmesine, tapu kaydına bu şekilde tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında, Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasına ilişkin yanlış bilgilerin düzeltilmesi istenebilir. Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler arasında davacının düzeltilmesini istediği “doğum tarihi” yer almamaktadır. Her ne kadar doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekir ise de akit tablosu, dayanak tapu kaydı v.b. belgelerdeki çelişkiler veya hatalı

yazımlar nedeniyle idarece intikal talepleri kabul edilmeyen taşınmaz maliklerinin tapuda gerekli işlemleri yaptırılabilmeleri için "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince bu konuda bir tespit hükmü kurulması gerekir. Açıklanan nedenle tapu kaydında bulunması zorunlu olmayan bilgilerin ilavesi veya düzeltilmesi mümkün olmadığından doğum tarihinin 01.06.1942 olarak düzeltilmesi ve tescili doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2 . bendinin sonunda yer alan 01.06.1942 rakamlarından sonra gelen “olarak düzeltilmesine, tapu kaydına bu şekilde tesciline” tümcesinin hükümden çıkartılmasına, yerine “olduğunun tespitine” yazılmak suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15197, Karar No: 2023/903, Tarih: 06.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/15197 E.  ,  2023/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası, suça konu orman emvallerinin müsaderesi, motorlu testerenin iadesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımının 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin sanığın 06.06.2014 tarihli savunma alma işlemi olduğu ve temyiz inceleme gününde asli dava zamanaşımının dolduğu anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında hükmedilen idari para cezasına yönelik incelemede;

Sanığın tapulu araziden ağaç kesme şeklindeki eyleminin bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından 6831 sayılı Kanun'un 116. maddesi kapsamında olduğu anlaşılmakla, bu eylem 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat niteliğinde olduğundan suç tarihi ile karar tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, yediemine alınan emvalin ve motorlu testerenin sahibine iadesine, 06.02.2023 tarihinde oy birliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13975, Karar No: 2011/22045, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13975 E.  ,  2011/22045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticarete Hile Karıştırmak

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 01.01.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5819, Karar No: 2008/9112, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5819 E.  ,  2008/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 121 ada 52 parsel sayılı 6366 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro komisyonunca mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacı taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

... Köyünde mera tahsis komisyonunca mera tespit çalışmaları yapılıp, işlemin tamamlandığı, ancak ilan aşamasında iken yörede genel arazi kadastrosu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yörede 4342 Sayılı Yasa hükümlerine göre mera sınırlandırılması 06.06.2005 ve 27.06.2005 tarihleri arasında yapılmış, ancak henüz askıya çıkarılmamıştır.

Mahkemece, Hazinenin tutunduğu mera kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığı ve taşınmazların davalıların özel çayırlığı olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki, yörede kesinleşmeyen mera sınırlandırma ve orman sınırlandırma çalışması bulunmaktadır. Bu durumda, çekişmeli taşınmazların mera ya da orman olup olmadıkları konusunda uzman bilirkişiler tarafından usulünce araştırma yapılması gerekir. Mera sınırlandırmasına ait tutanak ve krokiler dosyaya getirtilmişse de kesinleşmeyen orman sınırlandırmasına ait tutanak ve haritalar getirtilmemiş, sadece ... elemanı tarafından düzenlenen krokide, mera sınırları kırmızı; orman sınırları yeşil hatla gösterilmiştir. Aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2006/100 - 111 - 94 - 179 - 167 - 163 - 161 - 176 - 174 - 180 ve 153 esas numaralı dosyalarının tümünde aynı türden inceleme yapılarak taşınmazların mera ya da orman olmadığı, özel çayırlık olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Sözü edilen dava dosyalarında ... elemanının düzenlediği krokiler incelendiğinde sınırda mera ve orman olarak tutanak düzenlenen kadastro parsellerinin bulunduğu, mera ve orman sınırlarının bazı yerlerde iç içe geçtiği, kimi dosyalarda taşınmazın memleket haritasındaki konumunun da gösterildiği, ancak haritanın tarihinin belirtilmediği, ziraat uzmanı tarafından da geleneksel anlamda mera olmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Sınırda kesinleşmeyen orman parselleri bulunduğu halde uzman orman bilirkişiden rapor alınmadan yetersiz ve denetlenemeyen bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz.

Dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanağından, taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... niteliği ile davalı adına tespit edildiği, yerel bilirkişiler taşınmazın ırsen ve paylaşım sonucu davalıya intikal ettiğini, 20 yıldan fazla zamandır davacı tarafından çayırlık olarak kullanıldığını, ziraatçı uzman bilirkişi de dava konusu taşınmazın % 37 eğimli organik maddeci ... ... toprağı niteliğinde olduğunu, yaz aylarında (Haziran – Temmuz - Ağustos) hayvan otlatmak amacı ile kullanıldığını ve ... otunun her yıl düzenli olarak biçildiğini bildirmiştir. Bir yerin kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilebilmesi için, taşınmazın niteliği itibariyle kazanılmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Orman, mera ve yaylaklar kazandırıcı zamanaşımı zillyekliği ile kazanılamaz. Yerel bilirkişiler, taşınmazın yaz aylarında ... evi ve hayvanların otlatılması için çayırlık olarak tasarruf edilen yerlerden olduğunu bildirmişlerdir. Mera komisyonu da taşınmazı mera olarak belirlemiştir. Bu açıklamalar karşısında dava konusu taşınmazın 4342 Sayıla Mera Kanununda düzenlenen yaylak niteliğinde yerlerden bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bu tür bir yer ise yaz aylarında belli dönemlerde bu yerden yararlanmanın mülkiyet ... sağlamayacağının düşünülmesi gerekir. Anılan yasanın tanımlar başlığını taşıyan 3. maddesinin (e) bendinde yaylak çiftçilerin hayvanlarıyla birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarından dava konusu yerin bu tür bir yer olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, mahkemece bu husus gereği gibi araştırılıp belirlenmemiştir. Tüm bu açıklamalar gözönünde tutularak dava konusu taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Yasanın 16/b ve 4342 sayılı Mera Yasasının kapsamında kalan yaylak yerlerden olup olmadığının yöntemine uygun bir biçimde araştırılıp belirlenmesi, bu tür bir yer ise yılın belli aylarındaki yararlanmanın kazanma sağlamayacağı ve böyle bir yerde oluşturulan tapunun taşınmazın yaylak niteliğini değiştirmeyeceğinin düşünülmesi, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların da ayni şekilde Kadastro Mahkemesinde dava konusu olduğu anlaşıldığından bu taşınmazların tümünün birlikte değerlendirilip davanın karara bağlanması gerekir.

Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendisi, bir harita mühendisi ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; teknik aletler ve münhaniler yardımıyla eğim belirlenmeli; taşınmaz üzerindeki bitki örtüsü, ağaç cinsi ve sayısı, kapalılık oranı, hakim bitki örtüsü detaylı şekilde tesbit edilmeli; kesinleşmemiş tahdit söz konusu olduğuna göre, uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren, ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılmalı; memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisi 1/5000 ölçeğe dönüştürülüp, kadastro paftası ölçeği ile eşitlenerek birbiri üzerine aplike edilmeli, çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumu saptanmalı; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren

orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte (özellikle komşu veya yakınındaki orman parselleri) haritalar üzerinde gösterecekleri, hem mera hem de orman sınırlarını ayrı ayrı renklerle gösteren, krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmelidir. Bu şekilde yapılan araştırma ve inceleme sonucu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği taktirde; 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/b ve 4342 sayılı Mera Yasasının kapsamında kalan yaylak yerlerden olup olmadığı araştırılmalıdır. Bu durumda, komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişilere taşınmazın niteliği ve ne şekilde kullanıldığı konusunda bilgileri sorulmalı, taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı adına tespit tutanağı düzenlenmediğinden ve zilyetlik maddi bir olgu olup, bunun tanık dahil her türlü delille kanıtlanması gerektiğinden, mahkemece, taraflardan tanıkları sorulup, H.Y.U.Y.’nın 259. ve 265. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyedliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı, sırf ... biçmek ya da hayvan otlatmak şeklinde sürdürülen zilyedliğin kazanma koşullarını sağlamayacağı düşünülerek, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı ve muris bırakanı yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı ... Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince ... ve ... olarak kazanılmış ... miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/06/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17649, Karar No: 2014/18389, Tarih: 06.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17649 E.  ,  2014/18389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Atılı suçun niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, ... lehine vekalet ücretine hükmolunmasına ilişkin bendin hükümden çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1698, Karar No: 2014/5704, Tarih: 17.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1698 E.  ,  2014/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2011/305-2013/604

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında imzalanan 18.12.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesine göre daire paylaşımında arsa sahiplerine 5. katın tamamı ve 7. katın batı tarafındaki daire olmak üzere toplam üç daire verileceğini, geriye kalan dairelerin müvekkili yükleniciye ait olduğunu, yapılan inşaatın sekiz katlı ve her katta iki daireden oluştuğunu, kat irtifakı kurulduğunda tüm bağımsız bölümlerin arsa sahipleri adına tapusunun çıktığını ve inşaatın ilerlemesine bağlı olarak müvekkili yükleniciye düşen dairelerin satımı için vekalet verileceğini, müvekkili şirketin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, ancak davalının kendisine düşen dairenin içerisine harcamak üzere 3.000,00 TL nakit para ve teminat olarak 10.000,00 TL bono vermeleri karşılığında 14 no'lu bağımsız bölümün tapusunu vereceğini beyan ettiğini, müvekkilinin bu şartları da yerine getirmesine ve ihtarname çekilmesine rağmen davalının tapu devrine yanaşmadığını ileri sürerek, 7. kat 14 no'lu dairenin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, noterde yapılan 18.02.2005 tarihli sözleşmeden sonra imzalanan 22.10.2009 tarihli ek ve tadilat sözleşmesinin 3-c maddesinde 7. katta karşılıklı iki dairenin kendilerine bırakıldığını, talebi halinde bu iki dairenin içeriden birleştirilerek tek daire haline geleceğinin kararlaştırıldığını, ancak davacının bu işleri tamamlamadığını, 14 no'lu daireyi sattığını söylediği üçüncü şahsın dairede ikamet ettiğini, bu konuda dava açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, noterde yapılan 18.02.2005 tarihli sözleşmeden sonra imzalanan 22.10.2009 tarihli ek ve tadilat sözleşmesinin 3-c maddesinde 7. katta karşılıklı iki dairenin kendilerine bırakıldığını, talebi halinde bu iki dairenin içeriden birleştirilerek tek daire haline geleceğinin kararlaştırıldığını, ancak davacının bu işleri tamamlamadığını, 14 no'lu daireyi sattığını söylediği üçüncü şahsın dairede ikamet ettiğini, bu konuda dava açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamına göre; kural olarak resmi şekilde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin adi senetle tadilinin geçersiz olduğu, ancak, somut olayda taraflar arasında düzenlenmiş 08.12.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde ruhsat tarihinden itibaren otuzaltı ay içerisinde inşaatın tamamlanması kararlaştırılmış ise de, inşaat ruhsatının 27.10.2009 tarihinde alındığı ve kat irtifakının 08.12.2009 tarihinde kurulduğu, 29.09.2009 tarihinde inşaatın üçüncü kat seviyesine kadar projesiz ve ruhsatsız olarak yapıldığı ve davalı arsa sahibinin talebi üzerine durdurulduğu, taraflar arasında geçersiz olduğu iddia edilen 22.10.2009 tarihli ek ve tadilat sözleşmesi yapıldıktan sonra inşaat ruhsatının alındığı ve kat irtifakının kurulduğu, sonrasında inşaat %95 oranında tamamlandığından inşaatın 22.10.2009 tarihli ek tadilat sözleşmesinden sonra bu sözleşmeye uygun olarak projesinin yapılıp iskân ruhsatının alındığı ve tamamlandığının kabulü gerektiği, davacı yüklenicinin inşaatı ek tadilat sözleşmesine uygun olarak projesini yapıp, inşaat ruhsatını alıp tamamladıktan sonra bu sözleşmenin şekil eksikliği nedeniyle geçersiz olduğunu iddia etmesinin TMK'nın 2. maddesinde belirtilen objektif iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı, ek tadilat sözleşmesi uyarınca 7. kat 14 no'lu bağımsız bölümün davalı arsa sahibi M.. U..'a bırakıldığı anlaşıldığından, davacı yüklenicinin asıl sözleşme uyarınca bu bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu ileri süremeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı yüklenici ile arsa sahiplerinden davalı M.. U.. arasında yapılan 22.10.2009 tarihli ''Ek ve Tadilat Sözleşmesi'' başlıklı sözleşmenin, dava konusu daire ile ilgili hükmü dava dışı arsa sahiplerinin aleyhine herhangi bir hüküm içermediği, tüm arsa sahipleri için teminat dairesi olarak bırakıldığı asıl sözleşmede de belirtilmediği, yükleniciye isabet eden 7. kat 14 no'lu dairenin anılan davalı arsa sahibine bırakıldığı yönünde paylaşımı düzenlediği anlaşılmaktadır.

Davacı yüklenici ile arsa sahiplerinden davalı M.. U.. arasında yapılan 22.10.2009 tarihli ''Ek ve Tadilat Sözleşmesi'' başlıklı sözleşmenin, dava konusu daire ile ilgili hükmü dava dışı arsa sahiplerinin aleyhine herhangi bir hüküm içermediği, tüm arsa sahipleri için teminat dairesi olarak bırakıldığı asıl sözleşmede de belirtilmediği, yükleniciye isabet eden 7. kat 14 no'lu dairenin anılan davalı arsa sahibine bırakıldığı yönünde paylaşımı düzenlediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, yüklenicinin adi yazılı şekilde yapılan anılan Ek ve Tadilat sözleşmesi ile kendisine isabet eden dairelerden birinin davalıya ait olduğunu kabul ettiği, buna göre davacı yüklenicinin asıl sözleşme uyarınca bu bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu ileri süremeyeceği gerekçesiyle yetinilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca inşaata ait iskân ruhsatının henüz alınmamış olduğu gözardı edilerek dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde iskân ruhsatının alındığı ve tamamlandığının kabulü gerektiği ve ayrıca davacı yüklenicinin inşaatı ek tadilat sözleşmesine uygun olarak projesini yapıp, inşaat ruhsatını alıp tamamladıktan sonra bu sözleşmenin şekil eksikliği nedeniyle geçersiz olduğunu iddia etmesinin TMK'nın 2. maddesinde belirtilen objektif iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçeleriyle de varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.