muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5736, Karar No: 2015/18094, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5736 E.  ,  2015/18094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9851, Karar No: 2018/2018, Tarih: 07.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9851 E.  ,  2018/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde, işveren tarafından davacı işçiye noter kanalıyla gönderilen 27.6.2013 ve 11.7.2013 tarihli ihtarlar ile davacı işçi tarafından işverene gönderilen 5.7.2013 tarihli ihtarın tebliğ edildikleri tarihleri gösterir belgelere rastlanılmadığından; sözü edilen ihtarların tebliğ tarihlerini gösteren evrakların eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11863, Karar No: 2025/1886, Tarih: 18.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11863 E.  ,  2025/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2432 E. 2021/3246 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan kabulü ile mahkumiyet kararları kaldırılarak, sanığın yeniden mahkumiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde kasten yaralama ve tehdit suçları bakımından; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan karara yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen, "İlk derece mahkemelerinde verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemeleri kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği sanığın yaralama kastı ile hareket etmediğine, sanığın, katılanı tehdit ettiğine dair dosya içerisinde delil bulunmadığına ilişkin sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, katılanın tutarlı beyanları, yangın raporu, sanığın ikrarı ve tanık beyanları karşısında kasten yaralama ve tehdit suçunun unsurları itibariyle oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümlerde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre, katılanın tutarlı beyanları, yangın raporu, sanığın ikrarı ve tanık beyanları karşısında kasten yaralama ve tehdit suçunun unsurları itibariyle oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümlerde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 06.12.2021 gün ve 2021/2432 E. 2021/3246 K. sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5626, Karar No: 2022/5905, Tarih: 26.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5626 E.  ,  2022/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının talimatı ile başlatılan ve ... Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından yürütülen soruşturma neticesinde ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 07.06.2012 tarihli 2010/6872 soruşturma, 2012/5943 esas ve 2012/2590 nolu iddianame ile ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinde 2012/499 esasla görülen kamu davasının açıldığı, iddianameye dayanak olan ve ... Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlileri tarafından düzenlenen 16.05.2011 tarihli, 2011/526 suç nolu fezleke içeriğine göre soruşturma sürecinde davacıya yönelik suç teşkil eden davranışların mevcudiyetinin ortaya çıktığı, Yargıç ve Cumhuriyet savcılarının görev suçu işlediklerinin öğrenilmesi hâlinde Cumhuriyet savcısı ya da kolluk görevlileri tarafından doğrudan doğruya soruşturma yapılmasının mümkün olmadığı, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK) Başkanından izin alınmasının ön koşul olduğu, eğer suç şüphesi ya da disiplin eylemine ilişkin şüphe dolayısıyla HSYK Başkanından inceleme izni çıkarsa, ancak bu durumda ve Kurul müfettişleri tarafından gerekli tahkikat yapılacağı, esasen hâkim ya da Cumhuriyet savcısı ile ilgili bir tespitin varlığında kolluk tarafından durumun soruşturmayı yürüten Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi, ilgili Başsavcılığın da bu hususu HSYK'ya iletmesi ve soruşturmanın HSYK müfettişi eliyle yürütülmesinin sağlanması gerekirken, emniyetçe tutanağa bağlanan 11.04.2011 tarihli tape çözümü işlemleri sonucunda davacının Cumhuriyet savcısı olduğunun anlaşılmasına karşın, durumun derhal HSYK'ya bildirilmediği, Anayasaya, kanunlar ve genelge hükümlerine uyulmadan soruşturmaya devam edildiği gerekçeleri ile 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile talebinde yerel mahkemece 20.000 TL manevi tazminatın fezleke düzenlenme tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, davanın reddi gerektiğine, reddedilen miktar üzerinden karşı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, davanın reddi gerektiğine, reddedilen miktar üzerinden karşı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Uyulmasına karar verilen Dairemizin 2018/8246 Esas, 2019/451 Karar ve 14.01.2019 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilen 11.12.2015 tarihli hükmün sadece davalı vekili tarafından temyiz edilmesi nedeniyle ilk hükümde hükmedilen 10.000 TL manevi tazminat miktarının davalı açısından kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bozma ilamı sonrası kurulan hükmünde tazminat miktarının 20.000 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinde yer alan “20.000 TL” ve “3.000 TL” ibarelerinin hükümden çıkarılması ve yerlerine sırasıyla “10.000 TL” ve “1.600 TL” ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2736, Karar No: 2021/4904, Tarih: 07.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/2736 E.  ,  2021/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 152 ada 5, 8, 155 ada 8, 159 ada 21, 61 parsel sayılı 45.810,12, 3.269,66, 18.432,89, 7.939,39, 17.281,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 155 ada 8 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla davalı ... adına, 159 ada 21 parsel sayılı taşınmaz kimin zilyetliğinde olduğunun bilinememesi nedeniyle hak kaybına neden olunmaması için tarla vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edilmiş; 152 ada 5, 8 ve 159 ada 61 parsel sayılı taşınmazlar ise kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ... ..., ırsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile çekişmeli 159 ada 21 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptaline davacı ... ... adına tapu kayıt ve tesciline, çekişmeli 152 ada 5, 8, 159 ada 61 ve 155 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar hakkında davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 159 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği, çekişmeli 152 ada 5, 8, 159 ada 61 ve 155 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar hakkında ise davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, çekişmeli taşınmazların önceki niteliğinin ne olduğu tam olarak belirlenmemiş, toprak tevzi haritası ile belirtmelik tutanağının ilgili kısımları ve dava dilekçesine ekli olup davacı tarafından dayanılan 11.05.1929 tarih, 9 cilt, 819 sayfa, 30.04.1929 tarih, 5 cilt, 444 sayfa numaralı, 09.05.1929 tarih, 8 cilt, 715 sayfa numaralı ve 09.05.1929 tarih 10 cilt, 891 sayfa numaralı tapu kayıtları usulüne uygun şekilde dosya arasına getirtilmeden keşif yapılmış, tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmeden yalnızca zilyetlik durumuna göre karar verilmiştir. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacının dayanadığı tapu kayıtlarının revizyon durumu araştırılmalı, revizyon gördüğü taşınmaz ya da taşınmazlar bulunması halinde bu taşınmazların tespit tutanakları ile davacının dayandığı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile varsa haritası ve çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin kadastro tespit tutanakları ve varsa dayanakları, hükmen ya da ihdasen oluşan tapu kayıtları bulunmakta ise oluşumlarına ilişin ilam, belge ve haritalar, başka davanın konusu olanlar bulunmakta ise ilgili dava dosyaları ile yörede yapılan toprak tevzi komisyonu çalışmalarında çekişmeli taşınmazların hangi tevzi parseline isabet ettiği araştırılmalı, taşınmazlara ait tevzi haritası, belirtmelik tutanakları ve tablendigatifler getirtilmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köy ile komşu köylerden yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, üç kişilik uzman ziraat mühendisi bilirkişi heyeti ve fen bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı; yapılacak keşifte her bir taşınmaz başında davacının dayanağı tapu kayıtları tek tek yerel bilirkişi yardımı ve fen bilirkişi eli ile uygulanmalı, fen bilirkişisinden belirtmelik tutanakları, varsa tevzii haritası ile davacının dayandığı tapu kaydı haritası ile kadastro paftası haritası ölçekleri eşitlenerek ve zemine çakıştırılarak uygulanmasını ve buna göre kayıtlarının kapsamlarını gösterir krokili rapor alınmalı, kayıtların haritasının fenni sıhhatte uygun olmaması halinde ise sınırları itibariyle uygulanarak, tek tek kapsamları kroki de gösterilmeli, belirtmelik tutanağında uygulanan kayıtlar varsa bu kayıtlarda zemine uygulanarak aynı yöntemle kapsamları belirlenmeli, söz konusu tapu kayıtlarının kısmen veya tamamen çekişmeli taşınmazları kapsamadığının anlaşılması halinde ise, ihtilafın zilyetlik hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği göz önünde bulundurularak, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başladığı, kim tarafından, ne zamandan beri kullanıldığı, kamu orta malı niteliğinde mera, yaylak gibi yerlerden olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, tanıklar ile yerel bilirkişilerin beyanları çeliştiği takdirde yüzleştirme yapılarak çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, keşifte alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli, ziraat bilirkişinden taşınmazların eğimi, toprak yapısı ve zilyetlikle mülk edinmeye elverişli yerlerden olup olmadıkları konusunda bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı, taşınmazların değişik yönlerden fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece açıklanan şekilde araştırma yapılmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6202, Karar No: 2023/7693, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6202 E.  ,  2023/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/45 Esas, 2023/594 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/2269 Esas, 2022/2226 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemindeki adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:13 İç Kapı No:3 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.04.2023 Tarihli ve 2023/45 Esas, 2023/594 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri aadresinin ... Mahallesi ... 10. Sokak No:4 .../Yalova olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Kartal İlçe Emniyet Müdürlüğünün 07.04.2023 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../Yalova olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Yalova Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9678, Karar No: 2011/11567, Tarih: 30.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9678 E.  ,  2011/11567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2009 tarih ve 2008/982-2009/304 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30.09.2011 gününde davacı avukatı ... geldi, davalı avukatı duruşma günün bildirir tebliğe rağmen duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden aldığı parayı ödememesi üzerine Almanya Hannover Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın kabul edildiğini, kararının kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile benzer durumda olan kişiler tarafından Türkiye’de açılan davalarda, bu kişilerin şirket ortağı oldukları gerekçesiyle TTK’nın 405/2. maddesine dayalı olarak alacak davalarının reddedildiği, ancak davacıların tenfizini istedikleri yabancı mahkeme kararı ile alacağın hüküm altına alındığı, bu kararın tenfizinin Türk yasalarına aykırı durum meydana getireceği ve kamu düzenine aykırı olacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK’nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK’nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.