muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1180, Karar No: 2010/12620, Tarih: 07.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1180 E.  ,  2010/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.03.2008 tarih ve 2007/160-2008/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.12.2010 gününde davacı Avukatı ...ile davalı Avukatı ... geldiler, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yüksek faiz verileceği ve istenildiğinde paranın geri çekilebileceği garantisi vererek ve ikna ederek müvekkilinden 22.2.2001 tarihinde davalı şirketler adına 20.000 DM tahsil edilip, “... Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” ibareli makbuz verildiğini, davalılara gönderilen ihtara rağmen paranın iade edilmediğini ve cevap dahi verilmediğini, davalıların para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, SPK’na aykırı olduğunu, geçerli bir hisse devri yapılmadığını, davalıların nedensiz zenginleştiğini,belgede devir eden olarak yer alan davalıYimpaş İhtiyaç Maddeleri AŞ. adına imza atan kişinin yetkili olup olmadığının belli olmadığını, ortak olmayan ve hisse senedi verilmeyen müvekkiline karşı TTK’nun 329 ncu ve 405 nci maddelerine dayanılamayacağını, müvekkillerinin dolandırıldığını, şirket yöneticilerinin ...’un TTK’nun 67 nci maddesine ve SPK’na muhalefet suçlarından ceza aldığını, ortaklık ilişkisinin geçerli olmadığını, Yimpaş Holding A.Ş.’nin ana sözleşmesinin 4/a bendinde faiz ve temettü garantisi verildiğini, davalı ...’un şirketi paravan olarak kullandığını ve TTK.nun 336 ncı maddesi uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu sözleşme ile hisse satımı yapılamayacağının tespitini,mevzuata aykırı olan sözleşmenin hükümsüzlüğünü, tahsil edilenin toplam TL karşılığı olan 18.406.00 TL'nın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davalılardan Yimpaş İhtiyaç Maddeleri AŞ.ne 200 hisse ile ortak olduğunu, ...'a da ortaklık payı iadesi davası açılamayacağını,husumet yöneltilemeyeceğini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir Anonim Şirket olduğunu, TTK.nun 329. ve 405. maddesi gereğince Anonim Şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını,1 yıllık zamanaşımının dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın, davacının davalı şirketlere sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebine ilişkin olduğu,davalıların Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan bir Anonim şirket ve davacının da davalılardan Yimpaş İhtiyaç Maddeleri AŞ.ne 200 hisse ile ortak olduğu, TTK.nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği,davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı,davacının talebinin yerinde olmadığı,her ne kadar dava dilekçesinde ... davalı olarak gösterilmiş ise de; davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği gerekçesiyle,davalı ... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile,diğer davalı şirketler hakkında açılan davanın esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK.'nun 329. ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK.'nun 329. ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda da davacı vekili, müvekkiline 22.2.2001 tarihli “Yimpaş Holding Anonim Şirketi Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” imzalatılarak (20.000 DM) para alındığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirkete ortak olmadığını iddia etmektedir. Bu belge davalılardan Yimpaş Holding A.Ş. unvanını taşımakta olup,bu belgede devredenin Yimpaş İhtiyaç Maddeleri AŞ, birim fiyatının (575 DM) ve ödenen toplam miktarın (20.000 DM) olduğu açıklamalarını içermekte ve kime ait olduğu belli olmayan sadece devreden ve devir alan olduğu belirtilen iki imzaya yer verilmiş,bu imzaların davalılarla nasıl bir bağlantısının olduğuna yönelik bilgiye ve devredilen hisse adedine ise yer verilmemiştir. Davalılar vekili, davacının davalılardan Yimpaş İhtiyaç Maddeleri AŞ.ne 200 hisse ile ortak olduğunu dava öncesinde davacıya gönderilen cevabi ihtarnamede,yanıt dilekçesinde savunmuş, davalı şirkete ait ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisine dayanmamış ve dosyaya da sunmamıştır. Hangi şirket adına cevap verildiği belirtilmeyen 27.03.2007 tarihli yazıda davacının, davalılardan Yimpaş İhtiyaç Maddeleri AŞ.ne, Yimpaş Holding Anonim Şirketinin elindeki hisselerden devir alarak ortak olduğu ve 200 hissesinin bulunduğu bildirilmiştir.Takasbank da aynı hususu mahkemeye bildirmiştir.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK. duyuru ve kararlarında, davalı şirketin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de davalı taraf kayıtlarının yukarıdaki bentte açıklanan çelişkili durumu karşısında, anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerdeki ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/65, Karar No: 2014/7118, Tarih: 28.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/65 E.  ,  2014/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/395035

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24.09.2013

NUMARASI : 2012/416 Esas, 2013/332 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinden önce yetkilisi olduğu işyerinde sekreter olarak çalışmaya başlayan mağdureye karşı ilgi duyan sanığın, cep telefonundan değişik tarihlerde cinsel içerikli mesajlar gönderdiği, ancak mağdurenin uyarması üzerine mesaj göndermeyi bıraktığı, yaşanan huzursuzluk nedeniyle 13 Haziran tarihinde işyerinden ayrılan mağdurenin birikmiş alacağının eksik ödendiğini fark etmesi üzerine, olay gecesi işyerine gelerek sanıktan eksik parasını ödemesini istediği, bu sırada sanığın ani hareketle mağdurenin kolundan tutarak onu koltuğa yatırdığı ve kendisiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini söyleyip, üstüne çıkarak, ağzını kapattıktan sonra öpüp cinsel organına dokunduğu, bu sırada kendisine direnen mağdureyi ele geçirilemeyen tabancayla tehdit edip direncini kırmaya çalışan sanığın, mağdurenin karşı koymayı sürdürmesi üzerine, eylemini tamamlamasına engel teşkil edebilecek başka bir neden olmaksızın mağdureyi bıraktığı, tuvalete gidip kendisini içeriye kilitleyen mağdure burada bir süre bekledikten sonra,

sanığın işyeri anahtarını bırakıp ayrıldığını söylemesi üzerine, tuvaletten çıkıp olay yerinden ayrıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, TCK.nın 36. maddesi hükmü de gözetildiğinde, ciddi bir engel neden olmaksızın eylemine kendiliğinden son veren sanığın basit cinsel saldırı suçundan TCK.nın 102/1-3d-5. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde TCK.nın 102/2-3d-5, 35/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi,

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 102/5.

maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için yetişkinlerde olay tarihinden itibaren en az bir yıllık bir sürenin geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık 10.09.2012 tarihinde işlenen suçla ilgili olarak Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesince olaydan 8 ay 25 gün geçtikten sonra yapılan 05.06.2013 tarihli psikiyatrik muayenesi bulgularına göre düzenlenen 26.06.2013 tarihli rapora dayanılarak ruh sağlığının bozulduğunun kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, mağdure dava dosyasıyla birlikte aynı üniversite hastanesine sevk edilip, muayenesi yaptırılarak anılan olay sebebiyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeni rapor aldırılmasından sonra sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/474, Karar No: 2014/11321, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/474 E.  ,  2014/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyet, atılı diğer suçlardan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar hakkında tehdit ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen ve özde tutarlı anlatımları, olayın kolluk kuvvetine intikal şekli ve zamanı, olaydan bir gün sonra mağdure hakkında Tufanbeyli Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda tespit edilen bulgular, taraflar arasında mağdurenin sanıklara iftira atmasını gerektirir dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmaması, mağdurenin mahkemede dinlenmesi sırasında hazır bulundurulan psikolog bilirkişinin mağdure tarafından olayın kendisine de benzer şekilde aktarıldığını, anlatımlarına mahkemece itibar edilebilineceğini belirtmesi, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 24.11.2010 tarihli ekspertiz raporunda olay sırasında mağdurenin giymekte olduğu tayt üzerinde belirlenen vücut sıvısı örneğinde mağdure ve sanıklara ait genotiplerin karışık olarak bulunduğunun bildirilmesi üzerine sanıkların soruşturma aşamasındaki inkâra yönelik savunmalarından dönerek mağdureyle rızalı olarak cinsel ilişki boyutuna varmayacak şekilde seviştiklerini belirtmeleri karşısında, sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetleri yerine yazılı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8389, Karar No: 2017/7708, Tarih: 12.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8389 E.  ,  2017/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 6. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden, 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan ve 05.08.2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 03.08.2017 tarih ve 703 numaralı kararına göre ... Bölge Adliye Mahkemesinin 05.09.2017 tarihi itibarıyla faaliyete geçeceği kararlaştırıldığından yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.... No:77/B .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sokak No:114 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma yada eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre bakımevinde kalan fakat daha sonra bakımevinden ayrılan kısıtlı adayının bilinen son yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sokak No:114 .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE12/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2453, Karar No: 2024/2311, Tarih: 28.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2453 E.  ,  2024/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/487 Esas, 2023/41 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen mülkiyeti davacılara ait taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde içinde kalması nedeniyle tapusunun iptali ve uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.12.2023 tarihli ve 2023/4953 Esas, 2023/12242 Karar sayılı kararıyla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde özetle; Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçeden belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili tarafından Dairemizce verilen karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 ncü maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar için 6100 sayılı Kanun'da istinaf ve temyiz dışında başkaca olağan bir kanun yolu öngörülmemiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemelerinin denetiminden geçen karara karşı karar düzeltme yolu kapalıdır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11777, Karar No: 2014/18876, Tarih: 23.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11777 E.  ,  2014/18876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2013

NUMARASI : 2011/890-2013/933

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri tarım müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması; iklim şartları, arazinin toprak ve topografik yapısı ve bölgesindeki konumu, (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının % 5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınması suretiyle bedel belirlenmesi gerekir.

Buna göre; taşınmaz kuru tarım arazisi olarak kabul edildiğinde öncelikle bilirkişi tarafından münavebeye alınan ürünlerin kuru tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürünler olup olmadığı, değil ise ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğu gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, bu ürünlere ait dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve %6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile düzenlenen ve %4 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Aynı yöreden aynı kamulaştırma nedeniyle Dairemize intikal eden, Dairenin 2014/16333 Esas-2014/14513 Karar (Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/875 Esas-2013/417 Karar) sayılı dosyasında benzeri nedenlerle %30 objektif değer artışı uygulanmış olup, Dairemizce de bu oranın uygun bulunduğu dikkate alınarak %30 objektif artış uygulanması gerekirken %10 objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalılara iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.