muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1865, Karar No: 2014/8088, Tarih: 30.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1865 E.  ,  2014/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/09/2013 tarih ve 2013/504-2013/616 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve ihbar olunan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya el konulmasından önce, davalı bankanın Avcılar Şubesi'ne para yatırdığını, müvekkilinin yazılı talimatı olmadan paranın KKTC'de kurulan ... ... ... Bank Ltd. adlı kıyı bankası hesabına aktarıldığını, müvekkilinin davalı bankaya başvurduğunda parasını alamadığını, kıyı bankasına yaptığı başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 4.331,75 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ... Bankacılığının risklerini ve yapılan işlemin niteliğini bilerek parasını yatırdığını, kendi rızası ile hesap türünü seçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar Olunan vekili; borcu üstlenmekten vazgeçtiklerini, feri müdahillik talep ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, ... Bank A.Ş.'nin hakim ortağının Ali Avni Balkaner olup, ... şirketinin tek sahibi olduğu, bu şirketi sahibi olduğu banka kanalıyla topladığı mevduatı kendi özel şirketlerine para aktarmada kullandığının tespit edildiği ve bu konuda dolandırıcılık suçundan ceza aldığı, böylece bankanın hakim ortağı ile ... şirketinin sahibinin aynı şahıs olduğu, görünüşte ... Şirketi'nin de banka gibi çalıştığı, paraların toplanarak fiilen bu şirketlerin hesaplarına aktarılmadığı, ... Bank A.Ş.'nin Merkez Şubesi'ndeki, ... Banka'nın hesabında aynen durduğu, paranın iadesinde ... Bank ile ... Bank'ın müteselsil sorumluluğunun bulunduğu, ihbar olunan ...'nun dava konusu alacağın ödenmesini üstlendiği gerekçesiyle 4.331,75 TL'nın dava tarihine kadar vadesiz hesaba uygulanan faizi oranında faizi, dava tarihinden itibaren ise değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalı ve ...'den müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve ihbar olunan vekili temyiz etmişlerdir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve ihbar olunan vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili ve ihbar olunan vekili temyiz etmişlerdir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve ihbar olunan vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ... A.Ş.'ye karşı iş bu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan ... Bank A.Ş.'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın ... bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ...Bank A.Ş.'nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ... A.Ş.'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ... A.Ş.'ye devredilen ... Bank A.Ş.'nin eylemlerinden dolayı açılan davada gerek dosya yükümlülüğünü üstlenen ..., gerekse bu bankayı devir alan ... A.Ş.'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan davalının yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... A.Ş. vekili ve ihbar olunan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... A.Ş. ve ihbar olunan ... vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının davalı bankaya harç yükleyen 2. ve 4. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılarak 2. paragraf yerine “Davalı ... A....harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına ve davacı tarafından yatırılan 58.50 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istem halinde davacıya iadesine”, 4. paragraf yerine "Davacı tarafından yapılan 909,16 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlelerinin yazılmasına, kararın temyiz eden davalı ... A.Ş. ve ihbar olunan ... yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17990, Karar No: 2011/3338, Tarih: 04.05.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/17990 E.  ,  2011/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarınının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 4.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9745, Karar No: 2024/10429, Tarih: 25.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/9745 E.  ,  2024/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/478 E., 2024/1090 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siirt Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/153 E., 2023/37 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına hükmedilen aylık 250,00 TL tedbir nafakasının aylık 750,00 TL'ye yükseltilmesine, ortak çocuk yararına ile aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına hükmedilen aylık 350,00 TL tedbir nafakasının aylık 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine, kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminata, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ortak çocuk yararına ile aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından ziynet alacağı davası ile her iki dava ve ferileri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı, davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı-davacı kadının iştirak nafakası ile tazminatların miktarı dışında kalan istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı-davalı erkeğin, İlk Derece Mahkemesince asıl boşanma davasının reddine, birleşen boşanma davasın kabulüne, kusur belirlemesine, kadın yararına hükmedilen nafakalara, çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakasına, velayet ve kişisel ilişkiye, ziynet alacağı davasının kabulüne yönelik kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı-davalı erkeğin temyiz isteminin asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar, çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakası, velayet ve kişisel ilişki, ziynet alacağı davasının kabulü yönlerinden reddine karar vermek gerekir.

Davacı-davalı erkeğin temyiz isteminin kadın yararına hükmedilen maddi-manevi tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı-davalı erkeğin temyiz isteminin asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar, çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakası, velayet ve kişisel ilişki, ziynet alacağı davasının kabulü yönlerinden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Davacı-davalı erkeğin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13691, Karar No: 2012/29672, Tarih: 20.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/13691 E.  ,  2012/29672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 4926 sayılı yasanın 4/4 maddesi gereğince ele geçmeyen kaçak etlerin gümrüklenmiş değeri yerine gümrüklenmiş piyasa değerinin para cezasına ilave edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, 5083 sayılı yasanın 5335 Sayılı Yasa ile eklenen 2.maddesi uyarınca, 1 Türk Lirasının altında kalan tutarların hesaba katılamayacağı gözetilmeden vekalet ücreti ve adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8'inci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca sanıkların 327.307 TL tazmini nitelikte adli para cezası ile müteselsilen cezalandırılmalarına, sanık ...'ın ikili birli sisteme göre 46.758 TL'sinden diğer sanıklarla sorumlu kalacak şekilde sorumlu tutulmasına, kazanılmış hak nedeniyle 440 TL nispi vekalet ücretinin ikili birli sisteme göre Ayhan hakkında 62 TL'ye karar verilmesi, hükmün sair hususları aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10386, Karar No: 2012/591, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10386 E.  ,  2012/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit yaralama suçundan sanık ... ile söz atma suçundan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bala Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2007 gün ve 2006/97 Esas, 2007/47 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısı, CMUK.nın 310. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen bir aylık süreden sonra 13.11.2007 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinden, süresi içinde yapılmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2009/1077, Karar No: 2009/2279, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/1077 E.  ,  2009/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlı adayının son yerleşim yerinin ... ... Mahallesi 17. Sokak Uysal Apt. D: 5 .../İzmir olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1767, Karar No: 2019/2801, Tarih: 14.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/1767 E.  ,  2019/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12186, Karar No: 2014/18313, Tarih: 24.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12186 E.  ,  2014/18313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :13.02.2014

NUMARASI :Esas no:2014/77 Karar no:2014/329

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Talep, korunmaya muhtaç olduğu iddia edilen çocuklar hakkında 2828 sayılı Kanunun 22. maddesi uyarınca koruma kararı verilmesi isteğine ilişkin olup, Asliye Hukuk Mahkemesince karar verilmiştir.

2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi 4787 Sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. O halde dava, aile mahkemesinin görevine girmektedir. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında davaya Aile mahkemesi sıfatıyla bakılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de;

Dava, hasımsız olarak görülmüştür. Koruma kararı alınmasına yönelik istek, korunma altına alınacak çocuğun hak ve menfaatleriyle de ilgilidir. Bu nedenle, davanın; hakkında korunma kararı verilmesi istenen çocuğa, çocuk ergin değilse yasal temsilcisine ( veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller de toplanıp sözü edilen Yasanın 24. ve müteakip maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek ulaşılacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasal temsilcilerinin yokluklarında duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair bölümlerin ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.09.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/20137, Karar No: 2010/3706, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/20137 E.  ,  2010/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

MÜDAHİL : HAZİNE

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21.10.1968 tarih ve 1968/3201-6911 sayılı bozma kararında özetle: “Davalı tarafın dayandığı tapu kaydının tesis ve tedavüllerinin revizyon gördüğü parselleri de gösterecek şekilde getirtilmesi, ... parsel tutanak ve dayanağı kayıtların da getirtilerek yapılacak keşifte uygulanması, fundalık ve cebel sınırlı olduğundan yüzölçümü ile geçerli olduğunun dikkate alınması, deniz sınırının 3621 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca saptanması, tapu kaydı yüzölçümü fazlası kesim üzerinde davalı taraf yararına taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği davanın 1958 yılında açıldığı dikkate alınarak araştırılması, toplanan delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, Özel İdare yönünden verilen hüküm daha önce onandığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu Gülbahçe Köyü 551 nolu parselin 02.12.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 761,40 m2'lik bölümü kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bu bölümün ifraz edilerek 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddesi gereğince kadastro tespiti dışı bırakılmasına, (B) ile gösterilen 9143,60 m2'lik bölümünün tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, ilk orman kadastrosu 1980 yılında yapılmış, davalı parsel yönünden kesinleşmemiştir.