muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7286, Karar No: 2012/9747, Tarih: 10.10.2012

Kabule göre de;

Mağdurenin, sanık ...'e yönelik olarak iddia ettiği basit cinsel istismar eyleminden önce sanık ... tarafından 5 defa nitelikli cinsel istismar eylemine maruz kaldığının kabul edilmesi karşısında, sanık ...'in eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının ne şekilde bozulduğunun kararın gerekçe kısmında açıklanmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanıklar ... ve ...'in TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadıkları takdirde derhal salıverilmelerinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/518, Karar No: 2007/406, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/518 E.  ,  2007/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, takibe konu alacağın herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu ve sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu, ceza verilmesinde toplum yararı olmadığından bahisle, 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair, Bağcılar İcra Mahkemesinin 06.07.2006 tarihli ve 2006/869-1182 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/739 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un itiraz başlıklı 353.maddesindeki; "İcra Mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin kararlarına karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunan Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağı" hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk incelemenin kararı veren mahkemece yapıldıktan sonra, mahkemenin kararını düzeltebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndereceği, (CMK.268/2),

İcra ve İflas Kanunu'ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil, Ağır Ceza Mahkemesine yapılacağı, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı,

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistemin Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, (CMK'nun 268/3) buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, itirazın konusu hakkında bir karar vermesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12.01.2007 gün ve 1556 sayılı

Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31.01.2007 gün ve K.Y.B.2007/11366 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31.01.2007 gün ve K.Y.B.2007/11366 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2006 gün, 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 21.maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353.maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin disiplin ve tazyik hapsine ilişkin kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararların ise kesin olacağı, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağını içermektedir. Hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesinden verilen kararlara karşı itiraz ve temyiz yolu İİK'nun 353.maddesinde açık olarak gösterilmiştir. Ancak İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmeyen bir konuda Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ilgili hükümlerine başvurulması mümkündür. Açıklamalardan anlaşılacağı üzere İcra Mahkemesinin verdiği kararlara karşı itirazın bağlı bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesince incelenmesi gerekmektedir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararlarına ilişkin bulunduğu, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi gereğince itirazın konusu hakkında karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/739 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12392, Karar No: 2018/11672, Tarih: 06.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12392 E.  ,  2018/11672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 31/05/2018 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 267 ada 3 sayılı taşınmaz değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü olması, imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8056, Karar No: 2006/11893, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8056 E.  ,  2006/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 10.9.1998 tarihli kira sözleşmesi ile davalıdan kiralamış olduğu taşınmazı, salon ve kirişlerde meydana gelen geniş çatlaklar nedeniyle 2.7.2003 tarihinde tahliye ettiğini, sözleşme yapılırken ödemiş olduğu 750 Dolar depozitonun iade edilmediğini ileri sürerek, anılan miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kiralananda herhangi bir çatlak bulunmadığını, davacının kira dönemi sona ermeden mecuru tahliye etmesi nedeniyle iki aylık kira bedeli ile ödemediği elektrik, su ve temizlik vergisi borçlarının bulunduğunu, mahsup yapıldığında davacının herhangi bir alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının elektrik, su ve ... temizlik vergisi nedeniyle olan borçları depozitodan mahsup edilmek suretiyle kalan miktar olan 712,76 Doların ödetilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında bulunan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 10.9.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 7. maddesinde “Kiracı tahliyeden en az bir ay önceden kiralayana haber vermelidir.” hükmü bulunmaktadır. Sözleşmenin bu hükmü gereğince kiracının, bir ay önceden haber vermek koşuluyla sözleşmeyi her zaman ... taraflı olarak feshetmekte yetkili olduğunun kabulü gerekir. Kiracı mecuru tahliye edeceği konusunda kiralayana bildirimde bulunduğunu ispat edemediği gibi, dava dilekçesinde kiralananda mevcut olduğunu belirttiği çatlak ve

ayıplarla ilgili de tanık beyanlarından başka herhangi bir delil ibraz etmemiştir. Bu durumda kiracının, sözleşmenin az yukarda belirtilen hükmü gereğince bir aylık kira bedelinden sorumlu olması nedeniyle bir aylık kira bedelinin de depozitodan mahsubu gerekirken, bu hususun gözardı edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın isten halinde temyiz edene iadesine, 18.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1389, Karar No: 2020/5162, Tarih: 29.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1389 E.  ,  2020/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde; ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 27.01.2020 tarihli yazısı kapsamında, kurum sigortalısı ...’a 04.03.2009 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına istinaden 8/199899 tahsis numarası ile gelir bağlandığı, daha sonra 09.10.2012 tarihli tahsis talebine istinaden sigortalıya uzun vade sigorta kolları üzerinden 01.11.2012 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, aylık başlangıç tarihi itibariyle 5510 sayılı Kanunun 54. madde hükmü gereği kısa vadeli sigorta kollarından ödenmiş olarak gelirin yarıya düştüğü bu kapsamda 01.11.2010 ile 01.11.2012 tarihleri arasında, 3.623,65 TL fiili ödeme yapıldığı, 25. 583,00 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin 19.02.2020 onay tarihi itibariyle ödendiğinin belirtildiği, ancak dosyadaki mevcut gelire ilişkin hesap tablosundaki tutarların, anılan yazı ile bildirilen kayıtlar gözetildiğinde, çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinin ilk peşin sermaye değerli gelire uygulandığı gözetilerek, rücuan tazminat davasına konu edilmesi gereken gelirler, Kurumdan sorulmalı, itiraz halinde bilirkişi marifetiyle rücu konusu tutar belirlenmek suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir. Nitekim, bu hesaplama yapılırken sigortalıya bağlanan gelirin başlangıç tarihindeki gelir esas alınmak suretiyle ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının belirlenmesi gereği gözetilip onay tarihinin de değişmeyeceği nazara alınarak belirleme yapılmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı'ya iadesine, 29/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38279, Karar No: 2015/19955, Tarih: 24.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38279 E.  ,  2015/19955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silah ticareti yapma

HÜKÜM : - Sanıklar ... ve ... hakkında silah ticareti yapma suçundan beraatlerine; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüklerine,

- Sanık .... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat,

- Sanıklar... ve .. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık... müdafiinin 06.11.2013 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla, diğer sanıklara yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

I- .... ve ...'ın silah ticareti suçundan kurulan beraat hükümlerine; ....'ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne ve sanık .....'ün mahkumiyet hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.10.2010 olduğu halde, 2009 yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş ve sanık .... hakkında kurulan hükümde; sanığın suça konu silahı satın aldığını beyan etmesi karşısında, 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası yerine, aynı yasanın 13/3 madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık.... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar .... ve .... hakkında mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun görüldüğünden; sanık .... müdafiinin, suçun sübut bulmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve TCK.nun 53/1 maddesinin yanlış uygulandığına; Cumhuriyet Savcısının ise, .... ve....'ın silah ticareti suçundan, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan ruhsatsız tabanca taşımak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.10.2010 olduğu halde 2009 yazılması,

2- Sanık ...hakkında kurulan hükümde; sanığın suça konu silahı taşıdığı anlaşılması karşısında, 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrası yerine aynı yasanın 13/3 madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.10.2010 olduğu halde 2009 yazılması,

2- Sanık ...hakkında kurulan hükümde; sanığın suça konu silahı taşıdığı anlaşılması karşısında, 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrası yerine aynı yasanın 13/3 madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

3- Sanık ..... hakkında kurulan hükümde; temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

4- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, suç tarihi itibariyle engel adli sicil kaydı bulunmayan sanıkların kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden, yasal ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.06.2015 gününde sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden oyçokluğuyla, diğer hükümler yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin diğer gerekçelerine katılmakla birlikte, ayrıca kuru sıkı tabanca yönünden aşağıda belirtilen nedenle de bozulması gerekirdi. Şöyle ki;

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin diğer gerekçelerine katılmakla birlikte, ayrıca kuru sıkı tabanca yönünden aşağıda belirtilen nedenle de bozulması gerekirdi. Şöyle ki;

Sanık ....’nin evinde yapılan aramada 1 adet gerçek tabanca, 1 adet de kuru sıkı tabanca ele geçirilmiştir. .... raporunda kuru sıkı tabancada bulunan gaz engelleyici parçanın çıkarılıp çıkarılmadığından söz edilmemiş, mahkemece sanığın evinde iki adet 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunan tabanca elde edildiğinden bahisle teşdit uygulanması da dikkate alındığında, dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre, davaya konu ses ve gaz fişeği atabilen tabancanın namlusu içerisindeki açıklık nedeniyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup ..... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması gerekçesiyle de bozulmasına karar verilmesi gerek- tiğinin belirtilmemesi yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.24.06.2015