muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2296, Karar No: 2021/6315, Tarih: 17.11.2021

Davacı vekili, TMSF’nin 13.02.2004 tarih ve 13 sayılı 09.02.2004 tarih ve 51 sayılı kararlan gereği ... Grubuna ait şirketlerin ortakların temettü hariç ortaklık haklarına el konulduğunu, davacı Lotus A.Ş’nin de el konulan 74 adet medya şirketinden biri olduğunu, Fon Kurulu tarafından göreve getirilen medya grup yönetimince yapılan incelemede kasa mevcudu ile kasada olması gereken nakit ve çek tutarları arasında fahiş farklar bulunduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine denetim kurulunun inceleme yaparak kasa açığı konusunda rapor tanzim ettiğini, açığın şirket kasasına ödenmemekle beraber fiktif olarak ödenmiş gösterilen apel ödemelerinden kaynaklandığının anlaşıldığını, resmi kayıtlarda gözükmemekle beraber şirket yönetiminin hakim ortaklar tarafından yürütüldüğünü, resmi kayıtlarda yer alan şirket ortaklarının ise figüran ortaklar olarak göstermelik ve muvazaalı bir şekilde bu sıfatı taşıdıklarının tespit edildiğini, gerek şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerce hakim ortaklar ve hakim ortakların kontrolünde bulunan üst düzey yöneticiler lehine verilen vekaletnamelerin, şirket yönetiminde bulunan kişilerin esasen figüran olmakta birlikte şirket hakim ortakları ile beraber hareket ettiklerini ve şirket zararlarından sorumlu olduklarım gösterdiğini, denetim kurulu raporunda gösterildiği üzere tablo 1’de ismi yazılı ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ...’ın 14.06.2002 tarihi itibari ile sorumlu oldukları apel miktarının 60.000,00 TL, tablo 2’de ismi yazılı ...'ın 8.400,00 TL, ...'ın 7.200,00 TL, ...’nin 8.400,00 TL, ...’in 7.200,00 TL, ...'in 8.400,00 TL, ...’ın 7.200,00 TL, ...’un 6.000,00 TL ve ...'ün 7.200,00 TL olmak üzere, ödemekle yükümlü oldukları toplam apel miktarının 60.000,00 TL olduğunu, TTK 306. maddesi gereğince apel yükümlülüğünü yerine getirmediği halde getirmiş gibi gösterilmesi şeklindeki usulsüzlüğe karışarak yönetimi/denetimini elinde bulundurdukları Lotus A.Ş'ye karşı kusurlu davranan, TTK’nın kendilerine yüklediği görevleri ihmal eden ve şirketi zarara uğratan, apel ödemesinin yapılmadığını ancak yapılmış gibi fiktif olarak kayıt tutulduğunu, bilen/bilebilecek durumda olan yönetim ve denetim kurulu üyelerinin sorumluluğu olduğunu, buna göre yönetim kurulu başkanı tablo 3’de ismi yazılı ..., yönetim kurulu başkan vekili ..., yönetim kurulu üyesi ..., yönetim kurulu üyesi ... ve denetçi ...’ın toplam 60.000,00 TL ödemekle müştereken ve

müteselsilen sorumlu bulunduğunu, gerçeğe aykırı belgeler düzenleyerek kasa açığına sebebiyet veren şirketin ödenmemiş sermayesini ödemiş gibi gösterilmesine neden olan usulsüz fiilleri organize ve iştirak eden, onaylayan yürüten ve talimat veren, şirket muhasebe ve finans ve diğer ilgili departmanlarda görev yapanlardan tablo 4’de ismi yazılı icra kurulu başkan vekili ..., genel müdür/icra kurulu üyesi Vasıf ... icra kurulu üyesi ..., icra kurulu üyesi .... ... ..., ... ..., üst yönetim danışmanı ..., executive director ..., operasyon koordinatörü ..., hissedar koordinatörü ..., üst yönetim danışmanı ..., finans koordinatörü ..., mali işler koordinatörü ..., finans koordinatörü ...n, finans müdürü ..., finans müdürü ..., muhasebe müdürü ..., muhasebe müdür yardımcısı ... ve veznedar ...'nin 60.000.-TL’den müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, şirketin sermaye artırımı 14.06.2002 tarihinde yapıldığından ve ödenmemiş apelin bu tarih itibari ile şirket kasasına girmiş olması gerektiğinden TTK 140. ve 141. maddeleri uyarınca her apel ödemesinin sermaye arıtırım tarihinden itibaren işleyecek kademeli ticari faizi ile birlikle tazmininin gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalması kaydı ile toplam 60.000,00 TL apel ödemesinden 5.560,00 TL tutarlı kısmının tablo 1’de ismi yazılı şirket hakim ortaklarından fiktif apel tahsilatından sorumlu oldukları tespit edilerek, sorumluluğun doğduğu tarihten itibaren işleyecek ticari faizle şirket ortakları, yönetim ve denetim kurulu üyeleri ve şirket çalışanları ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, tablo 2’de belirtildiği şekilde yönetim kurulu üyesi olmayan şirket ortaklarından 14.06.2002 tarihinden itibaren işleyecek faizle birlikte tahsiline, tablo 3’de belirtildiği üzere şirket ortaklarının muvazaalı işlemlerine iştirak eden yönetim ve denetim kurulu üyelerinden 14.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek faizle birlikle tahsiline, tablo 4’de belirtilen ve usulsüz fiillere iştirak eden, onaylayan, yürüten ve talimat veren şirket çalışanlarından sorumlu oldukları miktarda ilgili yıllardan itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı davasını 19/09/2006 tarihli ıslah dilekçesi ile 60.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ve vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen kararın davacı TMSF vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı TMSF vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı TMSF vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen kararın davacı TMSF vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı TMSF vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı TMSF vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı TMSF'den harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 17/11/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

KARŞI OY

Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, fiilen ödenmeyen apel ödemelerini fiktif olarak ödenmiş gibi göstermiş olmaları nedeni ile oluşan şirket zararından davalıların sorumlu olduklarını iddia etmiştir. Davacı şirket bir anonim şirket olup, TTK’nun 269. maddesi uyarınca borçlarından dolayı yalnız mamelekiyle sorumlu bulunup, ortakların sorumluluğu ise taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır.Yine anılan Kanun’un 140. maddesinde her ortağın usulüne uygun tanzim ve imza edilmiş şirket mukavelesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu düzenlenmiştir.Anılan maddeler ile ortakların sermaye borçlarını yerine getirme zorunluluğuna ve sermaye borçlarının ortaklardan tahsili usulüne ilişkin olarak çeşitli maddelerdeki (TTK’nun 405 ve devamı maddeleri gibi) düzenlemeler göz önüne alındığında ortaklar şirkete karşı sermaye borcunu ödemekle yükümlü olup, bu yükümlülüklerine uymamaları halinde şirkete tazminat isteme hakkı da tanınmıştır.Borçlarından dolayı üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu malvarlığı ile sınırlı bulunan anonim şirketlerin bu nedenle de sermayelerinin 3. kişiler için bir teminat ve şirketin mali gücünün ölçüsü yönünden de önemli bir gösterge niteliğinde olması nedeniyle şirket sermayesinin ödenmiş olması 3. kişilerin haklarını da etkileyen bir husustur. Öte yandan, bir şirketin devamını sürdürebilmesi ve ticari faaliyette bulunabilmesi için paraya ihtiyacı olduğundan ortakların şirkete karşı olan sermaye borçlarını yerine getirmemelerinin şirketi mutlak şekilde zarara uğrattığının kabulü gerekir. Bu itibarla, ortaklar yönünden şirkete karşı sermaye borcunu ödeme yükümlülüğü mevcut olduğu gibi bu tutarların tahsil edilmemesine rağmen tahsil edilmiş gibi gösterilmesinden dolayı kusursuz olduklarını kanıtlayamamaları halinde yönetim ve denetim kurulu üyeleri de bundan dolayı sorumlu bulunmaktadır. Başka bir deyişle, apel borçları tahsil edilmediği halde tahsil edilmiş gibi gösterilmiş olması veya geç tahsil edilmesi davacı şirket için bir zarardır. Davalılar arasında gösterilen şirket çalışanları ise şirket ortaklarının ödemekle, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin de tahsilini sağlamakla yükümlü oldukları sermaye borçlarının yasaya aykırı şekilde kayıtlara geçirilmesinden dolayı haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olduklarından meydana gelen olayda kusurlu olmaları halinde sorumlu tutulmaları mümkündür. Davalılar arasında gösterilen şirket ortağı olarak resmi kayıtlarda görünmemelerine rağmen şirketi fiilen yönettiği iddia edilen kişiler yönünden de davacının bu husustaki iddialarının incelenerek bu kişilerin ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönettiklerinin tespiti halinde bunların da somut olayla ilgili olarak haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olup olmadıklarının tartışılması gerekmektedir.

O halde mahkemece, apel ödemelerinin yapıldığının ispatı yükünün davalılarda olduğu gözönüne alınarak, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının ortak, yönetim ve denetim kurulu üyeleri, ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönetenler ve şirket çalışanları olan davalılara yönelik iddialarının yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca incelenerek davalıların meydana gelen zarardaki sorumluluklarının tayin ve tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir (11. HD. 12.04.2012- E.831/K 5961, 21.11.2013 E. 2012/4050/K. 2013/21038). Belgesiz harcama formu düzenleyerek gider gösterilmesi eylemini, kasa açığı ile izah etme olanağı yoktur. Bu harcama formları değerlendirilerek, harcamanın şirket için yapılmasının gerekli olup olmadığı, yapılıp yapılmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi zorunludur. Bu nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile verilen kararın, bozulması düşüncesinde olduğum için çoğunluğun karar düzeltmenin reddi görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/8673, Karar No: 2013/42165, Tarih: 26.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/8673 E.  ,  2013/42165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın başka suçtan tutuklu olduğu tarihte ikametine yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve temyiz isteminin süresinde yapıldığının kabulüyle yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu gözetilmeden, TCK'nin 58/3 maddesine aykırı olarak TCK'nin 86/2 maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan adli para cezasının seçilmesi ve bu nedenle tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/352, Karar No: 2022/8122, Tarih: 31.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/352 E.  ,  2022/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, suça sürüklenen çocuğun diğer temyiz istemi de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezalarının TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılması'' seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verildiği, aynı madde uyarınca suça sürüklenen çocuğun rızasının alınması gerektiği halde yapılan yargılama sırasında rızası alınmadan yazılı şekilde kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına dair kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20793, Karar No: 2007/19538, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/20793 E.  ,  2007/19538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar murisi, .......'ın, 28.11.1997 tarihinde geçirdiği ve ölümüyle sonuçlanan kazanın iş kazası olduğununtesbitiyle, iş kazası kolundan maaş bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum, ..... ... vekillerince temyiz edilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ile davalı Serdar ...’ın tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar, murisleri...’ın ölümü ile sonuçlanan zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tesbiti ile 28.11.1997 tarihinden itibaren iş kazası sigortası kolundan gelir bağlanmasını istemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu olayın iş kazası olduğunun tesbitine, davacı tarafın iş kazası kolundan maaş bağlanması yönündeki talebinin ise mahkemenin yapacağı iş olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin dava konusu olayın iş kazası olduğunun tesbitine ilişkin kararı doğru ise de, davacıların iş kazası sigortası kolundan 28.11.1997 tarihinden itibaren gelir bağlanması istemlerinin reddine ilişkin kararı usul ve yasaya uygun değildir. Gerçekten, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 12. maddesinde, iş kazaları ile meslek hastalıkları halinde sağlanan yardımlar arasında sigortalının ölümünde hak sahiplerine gelir bağlanması hususu da sayılmış, yine aynı yasanın 23. maddesinde de iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde eş ve çocuklara gelir bağlanacağı hüküm altına alınmıştır. Bu durumda, mahkemece, davacılara iş kazası sigortası kolundan murislerinin ölüm tarihi olan 28.11.1997 tarihinden itibaren gelir bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi ayrıca alınması gereken 12.20YTL karar harcından davacı tarafca peşin yatırılan 7.88YTL harcın tenzili ile bakiye 4.32YTL harcın davalı işveren Serdar ...'dan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu yönde olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması bu husus kamu düzenine ilişkin olduğundan temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümünün silinmesine, yerlerine,

“1-Davanın kabulü ile dava konusu olayın iş kazası olduğunun tesbitine ve davacılara iş kazası sigortası kolundan murislerinin ölüm tarihi olan 28.11.1997 tarihinden itibaren gelir bağlanması gerektiğinin tesbitine,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacılar yararına 400,00YTL avukatlık ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine,

3-Alınması gereken 12.20YTL karar harcından davacılar tarafından peşin yatırılan 7.88YTL harcın tenzili ile bakiye 4.32 YTL harcın davalı Serdar ...'dan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacılar tarafından yapılan toplam 779,20.-YTL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 01.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7345, Karar No: 2013/9267, Tarih: 05.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7345 E.  ,  2013/9267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, ... İli .... İlçesi ....Mahallesinde (....Ada 1 Parsel üzerinde) inşa edilen (... .... adlı) sitede bulunan B4 Blok 102 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, müvekkiline ait bağımsız bölümün de dahil olduğu yapılar ile ilgili olarak alınmış olan iskan ve yapı kullanım izinlerinde kanal ve şebeke yapımının hazır halde olduğunun belgelendiğini, ancak su aboneliğinin tesis edilmesi için davalı idareye başvurulduğunda kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli adı altında 5.704,88 TL altyapı hizmet bedelinin müvekkilinden talep edildiğini, ancak bu talebin yerinde olmadığını ileri sürerek; kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinden davacının sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.maddeleri ile ...Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; “İmar Kanunu'nun 23/6 maddesinde “Toplu mesken alanlarında alt yapı tesisleri belediyelerce onaylı projesine göre ilgili şahıs veya kurumlarınca yapılmışsa belediyece alt yapı hizmetleri nedeniyle hiç bir bedel alınmaz” hükmü bulunmaktadır. Ayrıca 2985 sayılı Toplu Konut Kanunu'nun 5492 sayılı kanunla Ek madde 9' a eklenen 2.fıkrasında “Toplu Konut idaresi tarafından yapılacak veya yaptırılacak her türlü alt yapı ve üst yapı inşaatlarıyla ilgili olarak 26.05.1981 tarihli Belediye Gelirleri Kanunu'nun ek 6.maddesinde yer alan bina inşaat harcı ve 84 üncü maddesinin (1) ve (2) numaralı bentlerinde yer alan

çeşitli harçlar, Kanundaki tarifesinde belirtilen en az tutarlar üzerinden alınır. Bu harçlar dışında her ne ad altında olursa olsun hizmet karşılığı olsa dahi başka ücret veya bedel alınamaz...” hükmü bulunmaktadır. Toplanan delillerle davacının konutuna abonelik talep ettiği binanın Toplu Konut alanı kapsamı içerisinde olduğu anlaşıldığından davacının su aboneliği nedeniyle kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tesbitine, davanın kabulü ile 5.683,32 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'na dayalı olarak çıkarılan ...Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88. maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ....Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği birlikte değerlendirildiğinde; davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.