muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12563, Karar No: 2011/11987, Tarih: 01.12.2011

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin 30.04.1998 tarihinde yapıldığı, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006 ve 2008 tarihlerinde de prim kesintisinin bulunduğu, 2003 yılında başlayan Ziraat Odası ve Kooperatif kayıtlarının bulunduğu, adına kayıtlı 2009 yılında tesis kadastrosu ile edindiği zirai arazilerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 30.04.1998 tarihini takip eden ay başı olan 01.05.1998 tarihinden itibaren tespit kararı verilmesi yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.1999-31.12.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı H.M.K’nun 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

"Davanın KISMEN KABULÜ ile,

1-Davacının 01/05/1998-31/12/1998 tarihleri ve 1.6.2001-26.1.2010 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine,

2-Davalı Kurum harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan harcın talebi halinde davacıya iadesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kısmen kabul nedeniyle 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kısmen ret nedeniyle 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 91,70 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre takdiren 45,85 TL'lik bölümünün davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,01/12/2011 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15061, Karar No: 2014/15710, Tarih: 08.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/15061 E.  ,  2014/15710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5739, Karar No: 2015/18091, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5739 E.  ,  2015/18091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18270, Karar No: 2016/11871, Tarih: 16.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18270 E.  ,  2016/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk ...'un dosya akibetinin sanıkların hukuki durumunu etkilememesi,yakalama tutanağı uyarınca sanık ...'nın diğer sanıklarla birlikte hareket etmesi nedeniyle eyleme iştirakının bulunması ve Google haritasının incelenmesinde müştekinin evinin bulunduğu sokak ile sanıkların aracının bulunduğu ve dolayısıyla kolluk kuvvetlerinin bulunduğu yer arasında bir kaç sokak bulunması ve bu suretle sanıkların müştekinin evinden çaldığı eşyaların hakimiyet alanlarına girmesi nedeni ile sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmamasından dolayı tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yakalama tutanağına göre sanıkların olay günü saat 18.00 sıralarında araçtan indikleri ve polislerce takip edildikleri, sanıkların araçtan ayrıldıkları ve saat 18.50 sıralarında ellerinde plazma tv ve laptop bilgisayar ile geldiklerinin belirtildiği, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin 16.34'te battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 17.34'ten sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiği, olay tutanağı uyarınca da hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiği halde sanıklar hakkında TCK 'nın 143 ve 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak TCK'nın 142/1-b, maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/783, Karar No: 2023/4631, Tarih: 10.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/783 E.  ,  2023/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bala Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2012 tarihli ve 2011/79 Esas, 2012/48 Karar sayılı kararı ile sanığın 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5015 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine, aynı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın

müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile kaçakçılık suçları için değer azlığı ve kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık kurumlarının kabul edilmesi, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.05.2020 tarihli ve 2016/11908 Esas, 2020/4790 Karar sayılı ilâmı ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkûmiyet kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu Bala Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2020/63 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararıyla sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince kaçak eşyaların müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.03.08.2011 tarihinde EPDK görevlilerinin yaptığı denetimde sanığa ait petrol istasyonunda yer altı tanklarında ve 06 FEK 51 plaka sayılı tankerde olmak üzere toplam 16700 kg ulusal marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.03.08.2011 tarihinde EPDK görevlilerinin yaptığı denetimde sanığa ait petrol istasyonunda yer altı tanklarında ve 06 FEK 51 plaka sayılı tankerde olmak üzere toplam 16700 kg ulusal marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirilmiştir.

2.Sanık tankerde akaryakıtları ayıran bölmenin çatlaması nedeniyle ölçümün geçersiz çıktığını beyan ederek suçu inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için 5015 sayılı Kanun’un ek 5 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve zamanaşımını kesen son nedenin 18.07.2012 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu, mahkemece bu nedenle düşme kararı verildiği anlaşıldığından, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkin katılan EPDK vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bala Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2020/63 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz

sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10730, Karar No: 2017/1514, Tarih: 20.04.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/10730 E.  ,  2017/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmiş, toplanan kanıtlarla iddia ve savunma irdelenip tartışılarak suçun sübutu ve niteliği soruşturma sonuçlarına ve yasaya uygun biçimde tayin edilmiş bulunduğundan tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi sanık müdafiin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/04/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İcra müdürü olan sanığın, haciz masrafı olarak kendisine tevdii edilen 150 TL paranın 40 TL'sini, yedieminlik ücreti olarak müşteki ...’e ödemesi gerekirken, bunu yapmayarak zimmetine geçirdiği kabul edilmek suretiyle hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de;

Müşteki ...’ün Durağan Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği şikayet dilekçesinde; sanığın kendisini İlçe Emniyet Amirliğine araç satışı için götürdüğünü, dönüşte tellallık ücreti ödeyeceğini söylediğini ancak ödemediğini beyan ettiği, oysa müştekiye yediemin olarak teslim edilen aracın İlçe Emniyet Amirliğinde değil İlçe Jandarma Komutanlığında bulunduğu, ödenmesi gereken paranın da tellallık değil yedieminlik ücreti olduğu,

Müştekinin Cumhuriyet Savcısına verdiği 10/11/2009 tarihli ifadesinde; emniyet amirliğine avukata ait araçla gidip geldiklerini, bu nedenle evrakta bahsi geçen 80 TL taksi ücretinin de ödenmediğini beyan ettiği, ancak haciz tutanağında 57 T 3043 plakalı ticari taksi şoförü olarak imzası bulunan ...’ın yeminli ifadesinde ilçe jandarma komutanlığına kendisine ait araçla gidildiğini ve sanıktan taksi ücretini aldığını beyan ettiği,

Müştekinin Cumhuriyet Savcısına verdiği 13/01/2010 tarihli ifadesinde; direksiyonu kilitlenen hacizli araca müdahalede bulunması için jandarmaya götürülen araç tamircisi ...’e ücret ödenmediğini beyan ettiği, ancak ...’in yeminli ifadesinde yaptığı iş karşılığında ücret istemediği halde siftah parası olarak 5 TL verildiğini beyan ettiği,

Sanığın savunmasında; müştekiye tellal ücreti ödemediğini, zira bu paranın belediyeye yatırıldığını, yedieminlik ücretini ise ödediğini beyan ettiği,

Müştekinin mahkeme huzurunda alınan beyanında; iki farklı araçla ilgili görev aldığını, bunların birbirine karıştığını, bir aracın emniyet müdürlüğünde satıldığını, o araçla ilgili bir ödeme almadığını, ancak iddianameye konu kendisine yediemin sıfatıyla teslim edilen araçla ilgili olarak takdir edilen 40 TL'yi aynı gün veya bir gün sonra aldığını ifade ettiği,

Müştekinin mahkeme huzurunda alınan beyanında; iki farklı araçla ilgili görev aldığını, bunların birbirine karıştığını, bir aracın emniyet müdürlüğünde satıldığını, o araçla ilgili bir ödeme almadığını, ancak iddianameye konu kendisine yediemin sıfatıyla teslim edilen araçla ilgili olarak takdir edilen 40 TL'yi aynı gün veya bir gün sonra aldığını ifade ettiği,

İcra Müdürlüğü dosyası içerisinde bulunan haciz tutanağının sağ üst kısmında 28,50 TL yol tazminatı, 80 TL taksi ücreti, 1,5 TL pul ve 40 TL yediemin ücreti olmak üzere toplam 150 TL masraf yapıldığının yazılı olduğu, haciz tutanağında icra müdürü sanık ..., jandarma başçavuş Mehmet Koyuncu, ticari araç şoförü ... ve yediemin (müşteki) ...'ün imzalarının bulunduğu, ...’ın imzanın kendisine ait olduğunu ve parayı aldığını kabul ederek tutanağı doğruladığı,

Bunlara ilaveten, Durağan İcra Müdürlüğü tahsilat ve reddiyat kayıtları üzerinde herhangi bir incelemenin yapılmadığı gibi hesap açığı bulunup bulunmadığının da tespit edilmediği,

Sanığın ödeme yaptığına dair savunması, bunu doğrulayan tanıklar ... ve ...'in beyanları ile harcama detayını gösteren ve müştekinin de imzasını içeren haciz tutanağı karşısında, müştekinin aşamalarda değişen ve yukarıda çelişkileri vurgulanan beyanlarının suçun sübutu için yeterli olmadığı, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı, bu nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2013 tarih ve 2013/71 Esas, 2013/86 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun onama yönündeki düşüncesine katılmıyoruz.

... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/22667, Karar No: 2015/7806, Tarih: 27.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22667 E.  ,  2015/7806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da mümkün değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin işyerinin önündeki sergiden almış olduğu 6 adet atletin değerinin 18 TL olması karşısında; sanık hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının gözetilmemesi,

2-Kabule göre de, sanığın sarfına sebebiyet verdiği 14 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8623, Karar No: 2023/9392, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8623 E.  ,  2023/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/592 Esas, 2023/771 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.04.2023 Tarihli ve 2010/1028 Esas, 2010/822 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 24.04.2023 tarihli dilekçesi ile, vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 28.04.2023 tarihli ek kararıyla, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Küme Evleri No: 12 .../... olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Turhal Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.07.2023 Tarihli ve 2023/592 Esas, 2023/771 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin vasinin bir talebinin bulunmadığı ve vesayet makamı olan Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş usulune uygun bir izin kararı da olmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Turhal Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Turhal Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.