muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5860, Karar No: 2012/13274, Tarih: 13.09.2012

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8989, Karar No: 2010/9881, Tarih: 21.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8989 E.  ,  2010/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.01.2010 gün ve 2009/92 Esas, 2010/2 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdur hakkında olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin 26.09.2008 tarihli raporu veren İhtisas Kurulunun çocuk psikiyatrisi uzmanı bulunmaması nedeniyle Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmediğinin ve aynı yöndeki 10.09.2009 tarihli Adli Tıp Genel Kurulu raporunun ise çocuğun muayene edilmediği sadece yargılama dosyası incelenerek düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, dosyanın mağdurla birlikte yeniden Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilmesi ve mağdurun muayenesi sağlanarak ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor alınması, oluşacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçun mağduru ...’a organ sokulmadığı, sanığın kendiliğinden mağdurun cinsel organını ağzına aldığı ve mağdura yönelik tamamlanan eylemlerinin basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu halde, nitelikli cinsel istismar suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15194, Karar No: 2013/14668, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15194 E.  ,  2013/14668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sağlık güvencesi olmayan sanık ...'in, sağlık güvencesi bulunan ağabeyi diğer sanık ...'in bilgisi dahilinde bu sanığın kimliğini alarak Boyabat 75. Yıl Devlet Hastanesi'ne başvurduğu,

Sağlık güvencesi olmayan sanık ...'in, sağlık güvencesi bulunan ağabeyi diğer sanık ...'in bilgisi dahilinde bu sanığın kimliğini alarak Boyabat 75. Yıl Devlet Hastanesi'ne başvurduğu,

kayıt işlemlerini yaptırdıktan sonra doktora muayene olduğu, kıl dönmesi nedeniyle ameliyat olması gereken sanığın hastaneye yatışı yapılarak ameliyatının gerçekleştirildiği, ameliyattan sonra kontrol için tekrar hastaneye başvurduğunda kayıt esnasında kimlikteki fotoğrafın sarışın bir kişiye ait olması ve sanık ...'in de esmer bir renge sahip olması nedeniyle farkedildiği, sanıkların bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; sanık ...'in sağlık karnesi ve nüfus cüzdanı üzerinde bulunan fotoğraflar ve kimlik bilgileri üzerinde herhangi bir tahrifat yapmadan hastaneye müracaat ederek belgeleri görevlilere ibraz ettiği, muayene için gelen kişilerin ibraz ettiği belgedeki kişi olup olmadığını denetleme görevi bulunan hastane görevlilerinin de muayene edilen kişinin karne sahibi olmadığını ilk bakışta anladıkları, sanıkların bu durumun denetlenmesi imkanını ortadan kaldırıcı bir davranışının bulunmadıkları, dolayısıyla dolandırıcılık suçunun aldatıcılık unsurunun da gerçekleşmediği anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle sanıklar hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12367, Karar No: 2013/7907, Tarih: 28.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12367 E.  ,  2013/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 28.05.2013 Salı günü davacı .... Dek. Rek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti vekili Av. ... ile davalı ... Gayrımenkul Dan. Franchising Yapı Tan. Tur. ve Dış Tic. Ltd. Şti. Vekili Av. ... geldi. Davalı ... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunanlar vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle;Mahkemece bonoların tanzimine neden olan ilişkinin belirlenmesi amacı ile davacı tarafından bildirilen fatura ve sözleşmelerin irdelenmesi, alacaklı davacı ile borçlu davalı ticaret ile uğraşan şirket olmaları nedeniyle tüm ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi marifeti ile inceleme yapılarak aralarındaki ticari ve hukuki ilişkinin ve varsa alacak borç tarihinin belirlenmesi, davacının alacağının tasarruf tarihinden önce doğmuş olması halinde işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra borcun tasarruf tarihinden sonra doğması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nın 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra borcun tasarruf tarihinden sonra doğması

nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Dosya içerisinde bulunan ve davalı ... Gayrımenkul Danışmanlık Franchising Yapı Tanıtım Turizm ve Dış Ticaret Ltd. Şti.nin de tarafı olduğu 23.09.2008 tarihli borç tasfiye sözleşmesinin 2. maddesine göre sözleşme tarihi itibariyle borçlu davalı şirketin davacı alacaklıya 348.224.00 TL borcunun bulunduğunun kabul edildiği, tasarruf tarihinin 14.10.2008 olduğu,davacı tarafında bu miktardaki alacağı için icra takibinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar aynı sözleşmenin 6. maddesinde bonoların teslim tarihinden sonra sözleşmenin yürürlüğe gireceği belirtilmiş ise de yürürlük maddesi borçlunun borcunun daha sonra doğduğu anlamına gelmemektedir. Bu durumda mahkemece borcun tasarruf tarihinden önce doğduğunun kabulü ile davanın esasına girilmesi, tarafların delillerinin toplanması ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 990.00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22759, Karar No: 2014/15296, Tarih: 19.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22759 E.  ,  2014/15296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/208410

Mahkemesi : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/04/2013

Numarası : 2012/1080 - 2013/279

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye ve lehe olan hükümlerin uygulanmamasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü gündüz saat 12:45 sıralarında, sanığın, yönetimindeki kamyonetle, meskun mahal içinde, 10 metre genişliğindeki iki yönlü sokakta seyir halindeyken, eşdeğer iki sokağın kesiştiği 4 yönlü kontrolsüz kavşak konumundaki olay mahalline geldiğinde, kavşaktan geçişini tamamladığı esnada, solundaki kavşak kolundan arkasında yolcu olarak mağdur-tanık A.. Ş.. bulunan sürücü belgesiz ve kaskı takılı olmayan ölenin, yönetimindeki motosikletle, kavşaklarda ilk geçiş hakkına riayet etmeyerek olay yeri kavşağa kontrolsüzce giriş yapması ve tanık A.. Ş..'in beyanlarından da anlaşıldığı üzere sanığın kavşağı geçmekte olan kamyonetini görür görmez fren yapması üzerine yan yatan motorsikletin, kavşak başından başlayan ve sola kavşak dışına doğru yönelen 10 m fren ve sürtünme iziyle kayarak sürüklenip, dosya arasındaki olay yeri fotoğrafları ve trafik kaza tesbit tutanağı krokisinde görülen çarpma noktasının yeri ve kamyonetin hasarlı kısımları dikkate alındığında yönetimindeki kamyonet ile nizami şekilde seyrederek geldiği olay yeri kavşaktan geçişini tamamlamak üzere olan sanığın aracının sol arka tekerlek kısımlarına, motorsikletin ön kısmıyla, kavşak çıkışının hemen yakınında çarpmasıyla motosiklet sürücüsünün ölümü ile sonuçlanan olayda, sanık sürücünun kazanın oluşumunda etken herhangi bir kural ihlali görülmediğinden kusursuz olduğu ve bu gerekçelerle sanığa kusur atfetmeyen Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu oluşa daha uygun düştüğü halde, delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/6/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2628, Karar No: 2015/1729, Tarih: 09.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2628 E.  ,  2015/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2010/78-2013/563

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Yeşil'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu arsa nitelikli 7757 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payında tarafların paylı 1/2 payında ise elbirliği halinde malik oldukları, üzerinde zemin + dört katlı bir binanın yer aldığı, her bir davacının binadaki birer daireyi kullandıkları, dairelerden birisinin boş olduğu, kalan dairelerin davalı tarafından kullanıldığı ve davacıların, taşınmazda davalı tarafından kullanılan daireler ve dükkanlar yönünden ecrimisil talepli olarak eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve

diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince, taraflarca binadaki daireler bakımından fiili kullanım biçiminin oluştuğu iddia ve ispat edilmiş değildir. Bu durumda, uyuşmazlığın paylı mülkiyet hükümlerine göre çözülmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Davacılar çekişmesiz olarak birer daire kullandıklarına göre artık davalının ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, davalı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14781, Karar No: 2011/10016, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14781 E.  ,  2011/10016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Ziraat Odasına 1.5.1994 tarihi itibariyle kayıtlı oldukları bildirilen davacıların, bu kayıtlarına ilişkin Ziraat Odası üye kayıt defterlerinin aslı, bu tarihte kayıt olan tüm üyeleride içerir şekilde celbedilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9681, Karar No: 2015/21293, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9681 E.  ,  2015/21293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2014

NUMARASI : 2014/1017-2014/1201

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama verim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatı ve dekar başına ortalama üretim masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11586, Karar No: 2013/15972, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11586 E.  ,  2013/15972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İ

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kararı temyiz eden davacı vekili Av....'ten Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi uyarınca babalık davası hakkında yetkiyi de içerir vekaletnamenin ibrazının istenmesi, verilmediği takdirde kararın davacı asile tebliğinin sağlanmasından,

2-Davacının vukuatlı nüfus aile kaydı ile nüfusa tescile esas belgelerin ve davalıya ait nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.