muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6556, Karar No: 2024/484, Tarih: 07.02.2024

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07/11/2023 tarihli ve KYB-2023/108623 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Somut olayda, şüphelinin 600,0 promil alkollü iken motosiklet kullandığı sırada kaza yapması neticesinde mağdurun şikayetinden vazgeçmesi üzerine şüpheli hakkında taksirle yaralama suçundan Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 02/05/2019 tarihli ve 2019/66 soruşturma sayılı kararı ile şüpheli ... hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 16/05/2019 tarihli iddianame ile şüpheli hakkında alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken ... kullanma suçlarından iddianame düzenlendiği ve sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 08/06/2022 tarihli ve 2021/402 esas, 2022/1330 sayılı kararı ile ''...Her ne kadar soruşturma aşamasında müşteki şüpheliler hakkında şikayetlerinin bulunmaması gerekçesiyle taksirle yaralama suçundan dolayı ek takipsizlik kararı verilmiş ise de; Halil Ergan'ın Adıyaman Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nce düzenlenen 08/04/2019 tarihli adli raporunda, mağdurun hayati tehlike geçirecek ve vücudunda hayat fonksiyonlarını 5.derecede etkileyecek şekilde kırık oluşacak şekilde yaralandığının, anlaşılması, sanık ...'in olay sırasında yüksek düzeyde alkollü olması karşısında, bilinçli taksir hali söz konusu olacağından eylemin şikayete bağlı olmayacağı gözetilerek Cumhuriyet Başsavcılığına ihbar yazısı yazılarak 2019/66 sor.sayılı ve 02/05/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın kaldırtılarak dava açılmasının sağlanması, açılacak dava ile işbu davanın birleştirilmesi, ayrıca yukarıda belirtilen adli raporda mağdur Halil Ergan'ın uzuv zaafı yönünden 6 ay sonra kuruma intikali halinde rapor verileceğinin belirtilmesi, söz konusu raporun da alınmamış olması dikkate alınarak mağdur Halil'in uzuv zaafı yönünden raporunun temin edilmesi ve tüm hususların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi yerine yazılı şekilde sanığın tehlike suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, şüphelinin eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, mağdurun yaralanma derecesi ve şüphelinin yüksek miktarda alkollü olması hususları gözetildiğinde bilinçli taksir koşulları oluşan somut olayda, daha önce kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebinin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 02/05/2019 tarihli ve 2019/66 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın şüphelinin suç tarihinde yüksek düzeyde alkollü olması nedeniyle suçu bilinçli taksirle işlediği ve soruşturmasının şikayete bağlı olmadığından bahisle şüpheli hakkındaki ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebinin, daha önce kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararla ilgili yeni delil ortaya konulmadığından bahisle reddine ilişkin Adıyaman 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/10/2022 tarihli ve 2022/2442 değişik iş sayılı kararının kesin olmak üzere verildiği anlaşılmıştır.

2.İnceleme konusu hükümde, her ne kadar şüpheli hakkında şikayet yokluğundan takipsizlik kararı verilmiş ise de müşteki Halil Ergan'ın Adıyaman Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 08/04/2019 tarihli adli raporunda, mağdurun hayati tehlike geçirecek ve vücudunda hayat fonksiyonlarını 5.derecede etkileyecek şekilde kırık oluşacak şekilde yaralandığının belirtildiği ve şüphelinin kaza anında dosya içeriğinde mevcut bulunan doktor raporu ile 6.00 promil alkollü olduğu ve mevcut olayda bilinçli taksir koşullarının bulunduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, mağdurun yaralanma derecesi ve şüphelinin yüksek miktarda alkollü olması hususları gözetildiğinde bilinçli taksir koşulları oluşan somut olayda, daha önce kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebinin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Adıyaman 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/10/2022 tarihli ve 2022/2442 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10280, Karar No: 2021/9516, Tarih: 05.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10280 E.  ,  2021/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya 26.04.2010 tarihinde 19.950,00-TL borç gönderdiğini, davalının bu parayı ödemediğini, bunun üzerine davalı aleyhine Manavgat 3. İcra Müdürlüğünün 2010/1947 sayılı dosyasından alacağın tahsili için takip başlattığını, davalının borca itiraz ederek takibin durmasını sağladığını ileri sürerek, vaki itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, icra dairesinin yetkisine ve borcun esasına itiraz ettiğini, davanın süresinde açılmadığını, ikametgahının bulunduğu yer itibariyle Ereğli icra dairelerinin yetkili olduğunu savunarak, yetki itirazının kabulü ile davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Manavgat 3. İcra Müdürlüğünün 2010/1947 sayılı dosyasına davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu, davalının ikametgahının Konya/Ereğli'de olduğu, bu haliyle Manavgat İcra Dairelerinin değil Konya/Ereğli İcra Dairelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle, davacının itirazının iptali davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, karz sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir.

İtirazın iptali davasında usulüne uygun olarak başlatılmış ve itirazla durmuş bir takibin varlığı dava şartı olup, 6100 sayılı HMK'nın 115. maddesi uyarınca dava şartının varlığı yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmelidir.

İtirazın iptali davasını gören mahkemenin, icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı öncelikle incelemesi gerekir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması, bu sonuca etkili değildir. Eş söyleyişle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın, mahkeme öncelikle, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek kesin olarak sonuçlandırmalıdır. (HGK’nın 28.03.2001 gün ve 2001/19-267 E. 2001/311 K.; 20.03.2002 gün ve 2002/13-241 E.,2002/208 K.)

Kaldı ki, itirazın iptali davasını görme yetkisi, takibin yapıldığı yer mahkemesine aittir. O nedenle, mahkemenin, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı incelemesi doğaldır. Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda, mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.11.2013 gün ve 2013/13-372 E., 2013/1606 K. sayılı kararı)

Kaldı ki, itirazın iptali davasını görme yetkisi, takibin yapıldığı yer mahkemesine aittir. O nedenle, mahkemenin, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı incelemesi doğaldır. Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda, mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.11.2013 gün ve 2013/13-372 E., 2013/1606 K. sayılı kararı)

İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de İİK 50. maddesinin yollaması ile HMK genel hükümlerine göre belirlenecektir. HMK'nın 6. maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Aynı yasanın "sözleşmelerden doğan davalarda yetki" başlıklı 10. maddesinde; sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK 89. maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

Yetki itirazının incelemesi neticesi mahkeme yetkili olduğuna karar verirse borçlunun icra dairesine yapmış olduğu yetki itirazının reddine karar verilecektir. Mahkeme yapmış olduğu inceleme neticesi takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığına kanaat getirir ise “Yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir takip olmadığından davanın reddine” karar verecektir. (06.10.2004 tarih E:2004/19-410 K:2004/471 karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı)

Somut olayda; davacının davalıya borç olarak verdiği 19.950,00-TL'nin tahsili amacıyla davalı aleyhine başlattığı ilamsız icra takibinde, davalının icra dairesinin yetkisine ve borca haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, eldeki iş bu davayı açtığı anlaşılmıştır.

Davanın dayanağı icra takibine konu para alacağı olup, talep edilen borç TBK 89. maddesi uyarınca götürülecek borçlardandır.

O halde; davacı/alacaklının seçimlik hakkı gereği yerleşim yeri olan Manavgat İcra Dairelerinin de yetkili olduğu gözetilerek, icra takibinin yetkili icra dairesinde yapıldığının kabulü ile mahkemece icra dairesinin yetkisine yapılan itiraz reddedilerek, uyuşmazlığın esastan incelenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10447, Karar No: 2007/10375, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10447 E.  ,  2007/10375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve Amasya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ...'nın cezaevine girmeden önce ... Mah. ... Cad. Kestil Apt. .../ ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Amasya Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1889, Karar No: 2015/1906, Tarih: 10.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1889 E.  ,  2015/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ... haklarında katılan ...'a karşı işledikleri hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların katılana ait tırın kilitli mazot depo kilidini zorlayarak açıp mazot hırsızlamaktan ibaret eylemleri 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ( 6545 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değişik 142/2-h) maddesine uyduğu halde, aynı Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de; bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayırım yapılmadan, sanıkların; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık ..., Sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık

yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu

salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... haklarında müştekiler ...,'a karşı; sanık ... hakkında katılan ... ile müştekiler ...,'a karşı işledikleri hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiler ..., ..., ...'a karşı işlendiği iddia edilen eylemlerin sanıklar tarafından ne şekilde işlendiği açık ve somut kanıtlarla açıklanmadan yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiler ..., ..., ...'a karşı işlendiği iddia edilen eylemlerin sanıklar tarafından ne şekilde işlendiği açık ve somut kanıtlarla açıklanmadan yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanıkların müştekilere ait tırların kilitli mazot depo kilitlerini zorlayarak açıp mazot hırsızlamaktan ibaret eylemleri 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ( 6545 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değişik 142/2-h) maddesine uyduğu halde, aynı Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b- Sanıkların müşteki ...'a karşı işlenen suçu kabul etmedikleri, tanık ...'ın müşteki ...'a ait tırı 03.06.2009 tarihi saat 23:00'de park ettiğini, ertesi sabah 08:35 sıralarında tırın yanına geldiğinde mazot çalınmış olduğunu beyan ettiği, güneşin de 05:22 de doğduğunun anlaşılması nedeniyle; ayrıca Sanıkların müştekiler ... ve ...'a karşı işlenen suçları kabul etmedikleri, müştekilerin tırlarını kullanan şoförlerin beyanlarına göre 05.06.2009 tarihinde gece tırları park edip ertesi sabah tırların yanına geldiklerinde mazotun çalınmış olduğunu beyan ettikleri, müştekilerden veya tırları kullanan şoförlerden tırı park ettikleri saat ile ertesi sabah mazotun çalındığını fark ettikleri saat sorulmadan eksik araştırma ile suçun geceleyin işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Kanunun 143. maddesiyle hüküm kurulması,

c- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3- UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık ...'un 17.06.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılmasına göre 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık ..., Sanık ..., Sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12598, Karar No: 2012/30935, Tarih: 31.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12598 E.  ,  2012/30935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçluların temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine 4 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçilmiştir. Borçlular yasal süresi içinde icra mahkemesine yaptıkları başvuruda, alacaklı ile aralarında ticari ilişki olduğunu, alacaklıdan alınan unlu mamuller karşılığında dayanak bonoların verildiğini, ticari defter ve belgelerine göre borcun ödenmiş olduğunu ileri sürerek borca itiraz etmişlerdir.

İİK.nun 169/a-l.maddesi gereğince borcun bulunmadığı veya itfa yahut imhal edildiği resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile kanıtlanmalıdır.

Somut olayda takip dayanağı olan bonolar yasal unsurları içeren kambiyo senedi vasfında olup, borçluların ödemeye ilişkin olarak sundukları belgeler İİK'nun 169/a maddesinde sayılan belgelerden değildir. O halde mahkemece, borçluların usulünce ispat edilemeyen borca itirazlarının reddine karar verilmesi gerekirken, dar yetkili icra mahkemesinde tarafların ticari defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6857, Karar No: 2015/17981, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6857 E.  ,  2015/17981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2013/1006-2014/602

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4556, Karar No: 2012/242, Tarih: 10.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/4556 E.  ,  2012/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, yakınanın aracının kapalı bulunan sağ arka kapısının camını kırdığının anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçuyla ilgili olarak zamanaşımı içinde soruşturma yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın kesintisiz takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nun 35.maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışılmaması,

2-5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu; Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorum getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-Sanık savunmanının son oturumda, lehe hükümlerin uygulanması yönündeki istemi 5237 sayılı TCK’nun 50/1, 51 ve 62/1.maddesini de kapsadığı halde, bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

4-5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” bentlerinde kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.