muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/959, Karar No: 2019/4378, Tarih: 13.06.2019

Davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesinde; “Yurtdışındaki sigortalılık sürelerinin tespitinde, bunu belirten ve istek sahibinin ibraz edeceği belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere gün sayıları esas alınır.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın geçici 81/C maddesi, “a) 23.05.2002 tarihinde 15 yıllık sigortalılık süresini kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara istekleri halinde yaşlılık aylığı bağlanır.

b) 23.05.2002 tarihinde (a) bendinde öngörülen şartları yerine getiremeyenlerden bu şartları;

ba) 24.05.2002 ile 23.05.2005 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 52, erkek ise 56 yaşını doldurmuş olmaları,

bb) 24.05.2005 ile 23.05.2008 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 54, erkek ise 57 yaşını doldurmuş olmaları,

bc) 24.05.2008 ile 23.05.2011 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 56, erkek ise 58 yaşını doldurmuş olmaları,

bd) 24.05.2011 tarihinden sonra yerine getiren kadınlar 58, 24.05.2011 ile 23.05.2014 tarihleri arasında yerine getiren erkekler 59 yaşını doldurmuş olmaları,

be) 24.05.2014 tarihinden sonra yerine getiren erkekler 60 yaşını doldurmuş olmaları,

şartı ile yaşlılık aylığından yararlanabilirler.” şeklindedir.

Buna göre, sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için 15 yıl sigortalılık, 3600 gün prim ödeme ve Kanunda öngörülen yaşın tamamlanması gerekir.

Dava konusu olayda; 15/01/1953 doğumlu olan davacının, 05/11/1998- 01/01/2009 tarihleri arasında ...' da ikamet ettiği anlaşıldığından; 3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 1. fıkrasına göre borçlanarak ödediği sürenin, ödeme tarihinden geriye gidilmek suretiyle maledilmesi gerektiği dikkate alınarak 506 sayılı Kanun' un geçici 81. maddesinin C fıkrasının a alt bendi uyarınca 31/12/2013 tarihli tahsis talebine göre 15 yıl sigortalılık süresi koşulunu sağlamadığından yaşlılık aylığına hak kazanamadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının yaşlılık aylığının şartları oluşmadığından ve davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ve 06.10.2008 tarih ve 27046 sayılı Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 12. maddesi hükümlerine göre borçlanılan sürelerin sigortalının iradesine bırakılamayacağının belirgin olması, borçlanma bedelinin ihtirazi kayıt konularak ödenmiş olmasının dahi sonuca etkili olmadığının dikkate alınması, yine davacının borçlandığı yurtdışında geçen ev kadınlığı sürelerinin Türkiye' de geçen kısmı için borçlanamayacağı dikkate alınarak davanın tümden reddine karar vermek gerekirken davanın reddine dair yerel mahkeme kararının Bölge Adliye Mahkemesi'nce kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

O halde, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken istinaf başvurusunun kabulü yeni hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASI gerekmiştir.

H)Sonuç :Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi' ne gönderilmesine, 13/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2702, Karar No: 2020/4657, Tarih: 03.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2702 E.  ,  2020/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma, şantaj, nitelikli yağma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2018 gün ve 2017/27 Esas, 2018/48 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma, nitelikli yağma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38913, Karar No: 2012/538, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/38913 E.  ,  2012/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 09.09.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18674, Karar No: 2014/1308, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18674 E.  ,  2014/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/1291-2013/167

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/817, Karar No: 2011/7584, Tarih: 16.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/817 E.  ,  2011/7584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, menfi tespit ve sözleşmeye aykırılık sebebiyle uğranılan zararların giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemenin kabulü ve dosya kapsamına göre sözleşme bedeli 9.600,00 TL'dir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sözleşme konusu cihazda bazı işler eksik yapılmış olup, bunun giderilme bedelinin 650,00 TL olduğu hesaplanmış ve mahkemece kararın gerekçesinde bu miktarda eksik imalât bulunduğu kabul edilmiştir.

BK'nın 360/II. maddesi hükmünce ayıbın kabule icbar edilemeyecek derecede olmaması halinde iş sahibinin bedelde tenzil veya onarım giderlerini istemesi de mümkündür.

Dosya kapsamına göre eser kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olmadığından davacı iş sahibinin sözleşmeyi fesih ve ödediği bedeli geri istemesi mümkün değil ise de, davası menfi tespit istemi niteliğinde olduğundan, çoğun içinde azı da vardır ilkesi uyarınca eserde ayıp bulunmaması veya ayıbın eserin reddini gerektirir nitelikte olmaması halinde eksik işlerle ilgili olarak da menfi tesbit talebinde bulunulduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda davacı yanca sözleşme konusu işle ilgili olarak verilen her biri 800,00 TL'lik 12 adet toplam 9.600,00 TL miktarlı bonolarla ilgili ve en son vadeyi taşıyan bono yönünden davacının 650,00 TL'lik kısmından borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesi yerine bedel indirimi talep edilmediğinden bahisle davanın tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/706, Karar No: 2015/2702, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/706 E.  ,  2015/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın, müvekkiline çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan ve 200.000,00 TL manevi tazminatın davalı işletenden kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, müvekkilinin adresinin ... olduğunu, mahkemenin yetkili olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve yapılan değerlendirme sonucunda, davalı ....'nin yerleşim yerinin mahkemenin yetki çevresi dışında olup bu davalı yönünden ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle, davalı .... aleyhine açılan davada mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın ... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, davalı sigorta şirketi yönünden davanın dosyadan tefrikine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nun 7/1.maddesinin “davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir.” düzenlemesi karşısında, davalılardan ...'nin işyeri adresi .../... olup davada yetki itirazları da olmadığından, diğer davalı .... yönünden de mahkeme yetkili hale gelmiştir.Bu durumda mahkemece her iki davalı yönünden de işin esasına girilerek yargılama yapılıp bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.2.2015 gününde Üye ... 'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Davalıların, işleteni ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı oldukları aracın davacıya çarparak yaralaması sonucu davacı tarafından davalılar aleyhinde ... .Asliye Ticaret Mahkemesinde 24.12.2012 tarihinde maddi ve manevi tazminat davası açılmış,

Davalı işletenin süresinde yetki itirazı üzerine yerel mahkemece "davalı sigorta şirketi yönünden davanın tefrikine, davalı işleten yönünden mahkemenin yetkisizliğine, ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğuna" karar verilmiş,

Kararın yasal sürede davacı vekilince temyizi üzerine yerel mahkeme kararı yazılı gerekçe ile bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Dava 6100 sayılı HMK yürürlüğünden sonra 24.12.2012 tarihinde açılmıştır.

Davalı işletenin süresinde yetki itirazı üzerine yerel mahkemece "davalı sigorta şirketi yönünden davanın tefrikine, davalı işleten yönünden mahkemenin yetkisizliğine, ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğuna" karar verilmiş,

Kararın yasal sürede davacı vekilince temyizi üzerine yerel mahkeme kararı yazılı gerekçe ile bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Dava 6100 sayılı HMK yürürlüğünden sonra 24.12.2012 tarihinde açılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yetki kuralları ve niteliğinin değerlendirilmesinden önce mülga 1086 sayılı HUMK ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunundaki yetki kuralları ve niteliğinin gözden geçirilmesinde yarar bulunmaktadır.

Motorlu aracın neden olduğu kazalardan doğan hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, davalının yerleşim yeri (HUMK 9, KTK 110/2), haksız fiilin vuku bulduğu yer (HUMK 21, KTK 110/2), sigortacının merkez veya şubesi veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer (KTK 110/2) mahkemesinde açılabileceği düzenlenmiştir. Seçimlik hak davacıya aittir.

Birden fazla sorumlunun bulunduğu davalarda ise davanın ortak yetkili mahkeme olan haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açılması gerektiği HUMK 9/2 maddesinde düzenlendiği gibi bir kısım Yargıtay kararlarında da (YHGK. 24.2.1984 gün 1981/11-772 esas, 1984/153 karar, Y.4.HD'nin 23.9.2003 gün 2003/8610 esas, 2003/10502 karar, Y.4.HD 15.7.2004 gün 2004/8738 esas, 2004/9550 karar) vurgulanmıştır.

Davalıların birden fazla olması durumunda davanın ortak yetkili mahkemede açılması gerektiğine ilişkin HUMK 9/2 maddesinde öngörülen kuralın uygulanabilmesi elbetteki tarafların süresinde yetki itirazında bulunmalarına bağlıdır.

Birden fazla davalının olduğu ve davalılardan yalnız birisinin yerleşim yerinde açılan davada diğer davalıların yerleşim yeri nedenine dayalı haklı yetki itirazları karşısında HUMK 9/2 maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi ortak yetkili mahkemedir.

Mülga 1086 sayılı HUMK 9/2 maddesinde düzenlenen ortak yetkili mahkemenin yetkisi kesin yetki olarak düzenlenmediğinden bu konuda uygulamada karşılaşılan ve yukarıda değinilen bazı Yargıtay kararlarına da konu edilen sakıncaların giderilmesi için 6100 sayılı HMK 7/1 maddesi ile getirilen yeni düzenleme ile ortak yetkili mahkemenin yetkisi artık kesin yetki olarak düzenlenmiştir.

Diğer taraftan birden fazla davalının olduğu haksız fiile dayalı davalarda, haksız fiilin vuku bulduğu yerin kesin yetkisi nedeniyle davalıların yerleşim yer mahkemeleri yetkili olmaktan çıkarılarak davalılar yönünden yetkili mahkeme daraltılmış ise de 6100 sayılı HMK 16 maddesinde getirilen yeni düzenleme ile davacıya haksız fiilden doğan

davalarda haksız fiilin işlendiği yerin yanısıra zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer veya zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili kılınmak suretiyle yeni alternatifler getirilmiş, haksız fiil mağdurunun yetkili mahkeme yönünden adalete erişimi daha da kolaylaştırılmıştır.

davalarda haksız fiilin işlendiği yerin yanısıra zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer veya zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili kılınmak suretiyle yeni alternatifler getirilmiş, haksız fiil mağdurunun yetkili mahkeme yönünden adalete erişimi daha da kolaylaştırılmıştır.

6100 sayılı HMK 7/1 maddesinde "davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde davanın açılabileceği; Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin belirtilmiş olması durumunda davaya o yer mahkemesinde bakılacağı" öngörülmüştür.

Yasalarda kesin yetki olduğu anlaşılan hallerde başka yer mahkemesinde dava açılması mümkün değildir.

Yetkinin kesin olduğu bazen yasa metninde açıkça ifade edilmekte, bazende maddenin düzenleme şeklinden anlaşılabilmektedir.

HMK 7/1 maddesindeki "... Davaya ancak o yer mahkemesinde bakılır" şeklindeki mutlak ifadeden, yetkinin kesin yetki olduğu sonucu çıkmaktadır.

HMK 7/1 maddesinin hükümet gerekçesinde de (madde 12) öngörülen yetki kuralının kesin yetki kuralı olduğu vurgulanmıştır.

Ortak yetkili mahkemenin yetkisi, hükmün gerekçesinde de ifade edildiği üzere kesin yetkidir. (Ejder Yılmaz HMK sayfa 120)

Somut uyuşmazlıkta davacının yerleşim yeri ....-..., davalılardan sigorta şirketinin yerleşim yeri ..., diğer davalı işletenin yerleşim yeri de ... olup, davaya konu trafik kazası da ...'da gerçekleşmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olarak tüm davalılar yönünden ortak yetkiyi taşıyan mahkeme olup, yerel mahkemenin HMK 7/1 maddesinde öngörülen yetki kuralının kesin olması nedeniyle re'sen yetkisizlik kararı vermesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı vermesi hukuka aykırı bulunduğundan, yerel mahkeme kararının "tüm davalılar yönünden uyuşmazlıkta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olması nedeniyle" bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/5598, Karar No: 2015/11147, Tarih: 16.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/5598 E.  ,  2015/11147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sorgusunun yapıldığı oturumda müdafii olduğunu bildirerek oturuma katılan Avukat ...'ün 29/01/2009 günlü oturumda sanığın yokluğunda bu görevinden çekildiğini açıkladığı; bu durumun sanığa tebliğ edilmediği ve kendisine zorunlu müdafii olarak Avukat ...'nın görevlendirildiği, suça sürüklenen çocuğun kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmaması ve temyiz süresine ilişkin eski hale getirme talebi ile birlikte hükmün temyizi niteliğindeki taleplere yönelik inceleme görevinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre Dairemize ait bulunduğundan temyiz ve eski hale getirme isteminin reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 03.01.2014 tarih ve 2014/23 değişik iş sayılı kararı yok hükmünde bulunduğundan, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin...Çocuk Mahkemesinin 28.05.2009 gün ve 2007/733 E, 2009/353 sayılı kararına yönelik olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun iş yeri içerisinde yazar kasanın yanında bulunan cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında; hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasa'nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3; maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen zamanaşımını kesici işlemlerden herhangi birisi gerçekleşmeden 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 28.05.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13571, Karar No: 2016/13688, Tarih: 11.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13571 E.  ,  2016/13688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile )Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.10.2016 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.10.2016 ( Salı)