muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17628, Karar No: 2014/24567, Tarih: 24.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17628 E.  ,  2014/24567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi :26.06.2014

No :2012/153-2014/317

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un 86. ve 506 sayılı Kanunun 79. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Yasa madde 4 - Bu Kanunun uygulanmasında 2 nci maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler "İşveren" dir.

5510 sayılı Yasa madde 12- 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan Kurum ve kuruluşlar işverendir.

5510 sayılı Yasa madde 2- Bu Kanun; sosyal sigortalar ile genel sağlık sigortasından yararlanacak kişileri, işverenleri, sağlık hizmeti sunucularını, bu Kanunun uygulanması bakımından gerçek kişiler ile her türlü kamu ve özel hukuk tüzel kişilerini ve tüzel kişiliği olmayan diğer Kurum ve kuruluşları kapsar.

4857 sayılı İş Kanununun madde 2- “Bir iş sözleşmesine dayanarak …… işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan Kurum ve kuruluşlara işveren, ….denilir.”

Davacı, S.. B..'na bağlı Dörtyol İlçesi 5 no'lu H.. T.. Sağlık Ocağı'nda 2/12/2002 - 10/7/2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Davacının, talep sonrası olan 2011 Temmuz ile 2012 Mayıs arasında Aile Sağlığı Merkezi ile taşeronluk sözleşmesi yapan M.. K..tarafından bildirimleri yapılmıştır. Dinlenen bir kısım tanıkların davacının, çalışmalarını doğrulayan beyanda bulundukları belirgindir. Mahkemece, hizmet akdinin unsurlarının oluşmadığı sebebiyle davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir. Mahkemenin, bu yöndeki kabulü isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle gerçek işvereni tespit etmek için, davacının çalıştığını ileri sürdüğü önce sağlık ocağı, sonra aile sağlığı merkezi olan işyerinin, hangi tarihler arasında S.. B..’na bağlı Sağlık ocağı, hangi tarihten itibaren aile sağlığı merkezi olduğunun tüm evraklarıyla birlikte S.. B..’ndan istenmesi, ayrıca aile hekimliğine geçiş tarihinden sonra çalışan aile hekimlerinin Bakanlıkla yaptıkları aile hekimliği sözleşmeleri celbedilerek, gelecek bilgi ve belgelere göre gerçek işverenin tespiti, S.. B..’na bağlı Sağlık Ocağı olduğu dönemde Bakanlığın, aile hekimliğine geçiş tarihinden sonra aile hekimlerinin sorumlu olacağı hususu dikkate alınıp, aile hekimleri belirlendikten sonra HMK. 124. maddesi gereği husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmeli; onların da gösterecekleri bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20483, Karar No: 2014/24098, Tarih: 16.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20483 E.  ,  2014/24098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2014/206-2014/241

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte borçlu vekilince icra mahkemesine yapılan başvuruda, ödeme emri tebligatının şirketin geçici kapanması nedeni ile kendilerine ulaştırılamadığı, bu nedenle takibi 12.01.2014 tarihinde öğrendiğini ileri sürüldüğü, mahkemece istemin usulsüz tebligat şikayeti olarak nitelendirilerek reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 65. maddesinde; "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise, paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir" hükmü yer almaktadır. Anılan hükmün uygulanabilmesi için borçluya tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın kendisinden kaynaklanmayan bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir. Bir başka anlatımla gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın varlığıdır.

Borçlunun dilekçesinde; usulsüz tebligattan söz etmesi sonuca etkili değildir. Zira, 6100 Sayılı HMK'nun 33. maddesi gereğince, hukuki sebebin ve uygulanacak yasa maddesinin tesbiti hakimin görevine giren bir konudur (HGK. 5.6.1991-1991/12-258 E-344 K.).

Somut olayda, borçlu şirketin sicil adresine çıkartılan tebligatın bila tebliğ dönmesi üzerine, yine sicilde kayıtlı adresine çıkartılan tebligatın TK'nun 35. maddesi uyarınca yapıldığı, bu hali ile tebligatın mahkemenin de kabulünde olduğu gibi usulüne uygun olduğu anlaşılmaktadır. Borçlunun iddiası ise, söz konusu tebligatın şirketin geçici kapanması nedeni ile kendilerine ulaştırılamadığı ve bu şekilde takipten haberdar olamadıkları yönündedir.

Borçlunun başvurusu, bu durumda İİK.nun 65.maddesi kapsamında gecikmiş itiraz olup, borçlu yasada belirtilen mazeretinin ortadan kalktığı tarihten itibaren 3 gün içinde mahkemeye başvurmak zorundadır. Şikayetçi, 12.01.2014 tarihinde alacaklı vekilinin araması ile takibi öğrendiklerini belirttiğine göre yasal 3 günlük sürenin bitimi olan 16.01.2014 tarihine kadar gecikmiş itirazda bulunması gerekirken, bu süre aşılarak gecikmiş itirazda bulunması isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, istemin tebligat usulsüzlüğü şikayeti olarak kabulü ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3970, Karar No: 2012/7920, Tarih: 26.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3970 E.  ,  2012/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davalının yoksulluk nafakası kararından sonra SSK'ya bağlı olarak çalışmaya başladığı, babasından yetim aylığı aldığı belirtilerek yoksulluk nafakasının kaldırılması istenilmiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK 176/3 maddesine göre; “irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Somut olayda; davalı kadın yararına boşanma ilamıyla birlikte 175.00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.HGK'nun 07.10.1988 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık,ulaşım,kültür(eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.Tarafların ekonomik ve sosyal durum araştırmasına ve oluş ve kabule göre; davacının astsubay emeklisi olduğu 1.525 TL emekli maaşı aldığı, davalının ise SGK kayıtlarına göre 883 TL ücretle çalıştığı, 400 TL kira ödediği ve babasından yetim aylığı almadığı anlaşılmaktadır.Bu durum karşısında mahkemece, davalının aldığı maaşın onu yoksulluktan kurtarmayacağı gözetilerek ve davacının nafakanın kaldırılması talebinin içinde (çoğu isteyen azı da ister) nafakanın indirilmesi talebinin de bulunacağı dikkate alınarak ve TMK 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi uyarınca bir karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4640, Karar No: 2023/595, Tarih: 28.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4640 E.  ,  2023/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği mahalli Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/170 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.09.2020 tarihli ve 2016/100759 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.09.2020 tarihli ve 2016/100759 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece 04/06/2004 doğumlu ölen ...'nun oynamak amacıyla evlerinden dışarıya çıktığı, yaklaşık yarım saat sonra annesinin, kızı Münire'nin eve dönmesine rağmen oğlu ...'in eve dönmemesi üzerine mahallede oğlu ...'i aramaya başladığı, evlerinin bulunduğu sokağın yakınından geçen mülkiyetinin ait olduğu DSİ tarafından 1995 yılında devir sözleşmesiyle işletilmesi ... Sulama Birliğine devredilen sulama kanalının yolun alt kısmından geçmesi amacıyla yapılan 2 metre derinliğinde, içerisi 1,5 metre su dolu bulunan 1m2 genişlikte havuzda oğlu ...'in terliklerini su üstünde görmesi üzerine oğlunun boğulmuş olduğunu anlayarak yardım istediği, yardıma gelen kişilerce ölen ...'in buradan çıkarıldığı, hastaneye kaldırılan ...'in hayatını kaybetmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, o tarihte DSİ ... 22. Şube Müdürlüğü yapan ...'in, devletin sulama kanallarına korkuluk, bariyer yaptırma konusunda ödenek vermediği, bakım ve onarım ödeneklerinin yüksek meblağlar olması sebebiyle karşılanamadığı, mevzuatta bu konuda sanığa yükümlülük yükleyen herhangi bir hükmün yer almadığı, sanığın ödenek almadan alabileceği bir önlemin de bulunamayacağı, maktulün ölümüne sebep sulama kanalının çok büyük genişlikteki alan içinde kaldığı, açık sistem olarak dizayn edilmesi nedeniyle kanal sisteminin kaldırılmasının, yerinin değiştirilmesinin ve üzerinin kapatılmasının teknik olarak mümkün olmadığı hususları gerekçe gösterilerek bilirkişi raporuna itibar edilmemiş, sanığın kusuru bulunmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2007 tarih, 2007/463 esas sayılı iddianamesi ile olay sebebiyle ölen ... annesi ...'nun şüpheli olarak eylemine uyan taksirle öldürme suçuna sebebiyet verdiğinden bahisle cezalandırılması kamu adına iddia ve talep olunduğu, Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/235 esas numarasına kaydı yapılan dosyadaki yargılama sırasında aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda mahkemenin talebi üzerine 1995 yılında DSİ tarafından aralarındaki sözleşme gereği kazanın gerçekleştiği sulama kanalının işletilmesinin devredildiği ... Sulama Birliğinin başkanı olarak görev yapan sanık ... hakkında 31.12.2007 tarih, 2007/463 esas sayılı ek iddianamesi ile açılan davada her iki sanık hakkında yargılamanın yapıldığı, neticeten sanıklardan ...'nun beraatine, diğer sanık ...'ün ise taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ... yönünden ise yapılan temyiz başvurusu üzerine gerçekleştirilen temyiz incelemesinde Dairemizin 12.02.2013 tarih, 2012/7240 esas, 2013/2737 karar sayılı ilamıyla, sanık hakkında beraat kararı verilmesine işaret edildiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece 04.07.2013 tarihli 2013/80 esas, 2013/198 karar sayılı kararıyla sanık ...'ün beraatine ve yerel yönetim birimleri hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, suç duyurusu üzerine başlatılan 2013/1122 numaralı soruşturmada olay tarihindeki Belediye Başkanı ... Yaralı ve Fen İşleri Müdürü Muammer İşbilen hakkında talep edilen soruşturma izninin İçişleri Bakanlığının 29.01.2014 tarihli kararıyla reddedildiği ancak işbu dosya sanığı 1988-2013 yılları arasında DSİ ... 22. Şube Müdürlüğü yapan ... hakkında savcılığın soruşturma talebinin reddine karşılık yapılan itirazın ... Bölge İdare Mahkemesinin 25.12.2013 tarih, 2013/195 esas, 2013/199 karar sayılı kararıyla kabul edilmesi üzerine taksirle öldürme suçundan cezalandırılması amacıyla kamu davası açılarak işbu dava esas sırasına kaydedildiği anlaşılmıştır.

3.DSİ Saruhanlı İşletme ve Bakım Başmühendisliği ile ... Sulama Birliği arasında akdedilen 05.04.1995 tarihli devir sözleşmesi dosyada yer almaktadır.

4.... Morg İhtisas Dairesi 17.10.2007 tarihli otopsi raporunda,

''...

kişinin ölümünün suda boğulma sonucu meydana gelmiş olduğunu bildirir kanaat raporudur''

Denilmektedir.

5.Saruhanlı Başsavcılığı tarafından tanzim ettirilen olay tarihli olay yeri tespit ve keşif tutanağı dosyada bulunmaktadır.

3.DSİ Saruhanlı İşletme ve Bakım Başmühendisliği ile ... Sulama Birliği arasında akdedilen 05.04.1995 tarihli devir sözleşmesi dosyada yer almaktadır.

4.... Morg İhtisas Dairesi 17.10.2007 tarihli otopsi raporunda,

''...

kişinin ölümünün suda boğulma sonucu meydana gelmiş olduğunu bildirir kanaat raporudur''

Denilmektedir.

5.Saruhanlı Başsavcılığı tarafından tanzim ettirilen olay tarihli olay yeri tespit ve keşif tutanağı dosyada bulunmaktadır.

6.Yargılama aşamasında mahkemece aldırılan 23.11.2015 tarihli üç ... güvenliği uzmanı inşaat mühendislerinden oluşan bilirkişi heyetince tanzim edilen raporda, su kanalın meskun mahalden geçtiği, olay mahallinin yol geçişi kenarında olduğu, daralma sebebiyle yol ile havuzun aynı kotta bulunduğu, sözleşmenin 4 ve 5 inci maddeleri gereğince işletmenin bakım, onarım ve eksiklik giderimi DSİ'nin sorumluluğunda olduğu hususları birlikte gözetildiğinde anılan havuza korkuluk, bariyer yaptırmayan yahut üzerini kapattırmayan DSİ'yi temsilen DSİ ... 22. Şube Müdürü sanık ...'in olayın meydana gelmesine asli kusurlu hareketiyle etken olduğu belirtilmiştir.

7.Sanık aşamalardaki beyanında olayın meydana gelmesinde etken davranışının bulunmadığını ileri sürmektedir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, DSİ genelgeleri, bilirkişi raporları, mevzuat hükümleri, taraf anlatımları gözetildiğinde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/170 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararında mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/554, Karar No: 2013/41214, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/554 E.  ,  2013/41214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içerisinde muhafaza olunan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından, infazı kısıtlayacak şekilde sanığın kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

2-Hırsızlık suçu bakımından,5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun yalnızca kendi alt soyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi ve “kamuya yararlı temizlik işinde” ibareleri çıkartılarak yerlerine, “kamuya yararlı bir işte” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17502, Karar No: 2014/19648, Tarih: 16.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17502 E.  ,  2014/19648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/523-2012/178

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil, ücret, fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalının iş sözleşmesini fesihte haksız ancak ihbar süresi içinde davacının yeni bir işe girdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-İhbar tazminatı, belirsiz süreli hizmet sözleşmesinin, işveren tarafından feshi sırasında tanınmayan ihbar önelinin karşılığı olup, ilk derece mahkemesince işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız feshedildiği varsayıldığından ihbar tazminatı talebinin yasal olmayan gerekçe ile reddi hatalı ise de bu husus davacı temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.