muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1407, Karar No: 2015/1747, Tarih: 24.06.2015

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemenin 08.03.2012 tarihli ilk kararında, bilirkişi raporunda hesaplanan 48.687,05.-TL maddi tazminattan takdiren %20 oranında hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle tespit olunan 38.949,64.-TL maddi ve takdiren 90.000,00.-TL manevi olmak üzere toplam 128,949,64.-TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmiştir.

Tarafların temyiz itirazı üzerine, Özel Dairenin 29.01.2013 tarihli birinci bozma ilamıyla;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-...Somut olayda ise; 14.12.2011 tarihli hesap raporunun hükme esas alınacak nitelikte olmadığı, hatalı yorum ve hesap hatasına dayalı olduğu gibi bilirkişinin de aktüerya uzmanı olmadığı görülmektedir.

Gerçekten, hükme esas alınan bu raporda davacının işlemiş dönem hesabının olay tarihine göre başlangıç ve bitiş tarihi alındığı, davacının işleyecek dönem hesabının da süre yönünden hatalı hesaplandığı ve rapora karşı ileri sürülen itirazların değerlendirilmediği gibi bu raporun denetime elverişli olarak düzenlenmediği de ortadadır.

Yapılacak iş, yukarıda açıklandığı şekilde davacının maddi zararını uzman aktüerya bilirkişisine yeniden yöntemince hesaplatmak ve çıkacak sonuç gereğince bir karar vermekten ibarettir.

3-...Bu tür davalarda, sonuca ulaşırken hesaplamaya ilişkin maddi unsurları, tarafların kusur durumlarına, sorumluluğa ilişkin temel hukuk ilke ve esasları yanında, tarafların sosyal ve ekonomik koşullarını hep birden değerlendirmek zorundadır. Maddi tazminatın zenginleştirme aracı olmadığı ve özendirici nitelik göstermemesi gereği gözardı edilmemeli ve bu arada sözü edilen tazminatın bir tarafın zararını karşılarken, diğer tarafında ekonomik ve ticari hayatını etkilemeyecek oranda olması dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, bu olgular gözönünde tutulmaksızın belirlenen maddi zarar miktarından Borçlar kanunun 43. maddesi gereğince hakkaniyet indirimi yapılması da isabetsiz olmuştur...” gerekçeleriyle mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, Özel Dairenin birinci bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu (31.10.2013 tarihli ikinci kararında), bilirkişi raporu uyarınca maddi tazminat talebine ilişkin olarak açılmış bulunan davanın KABULÜ ile hesaplanan 158,502,63 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminata kaza tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine; takdiren 90,000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; davalılardan D.. İnşaat ve Ticaret A.Ş. vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairenin 24.02.2014 tarihli ikinci bozma ilamı ile, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, “....Davacı tarafından 30.11.2007 tarihli hükmün temyizine ilişkin verilen gerekçeli temyiz dilekçesinin tarihi 27.04.2012 tarihidir. Bu tarihte 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu henüz yürürlüğe girmemiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmesi ile birlikte Türk Borçlar Kanunun 55 maddesine göre "...kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez..." yönünde yeni bir amir hüküm getirilmiştir. Bu maddenin tartışmasız açık anlamı; davacıya maluliyeti oranında SGK'ca iş kazası sigorta kolundan bağlanan ilk onay tarihli gelirin peşin değeri kusur oranında davalı işverenin SGK tarafından rücu edileceğinden hesaplanan tazminattan da yeni TBK 55 madde gereğince rücu edilebilen bu miktarın tenzili yapılacaktır. Bu husus Sosyal Güvenlik hakkının kamu düzenini ilgilendirdiğinden resen uygulanacak olmasındandır. Davacı tarafın temyiz dilekçesinin ikinci maddesinde açıkça "yargılama sırasında tazminat raporuna, geleceğe dönük ücret artışları, olası sistem değişiklikleri ve hatalar yönünden de" itiraz olunmuştur. Hükümde geleceğe yönelik değişmelerden ve hatalardan kaynaklanacak hakların saklı tutulması yargılama prensiplerine aykırıdır. SGK ca bağlanan maaşın sadece ilk peşin sermaye değerlerinin maddi tazminatından düşülmesi durumu ve buna dair 6098 sayılı TBK nun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olması sebebiyle temyiz dilekçesinin tarihinin yasadan önceki tarih olması ilk PSD lerin düşülmesi gerekliliği yönünde temyiz talebinde bulunulabilmesi davacı tarafça mümkün değildir. Davacı tarafın temyiz dilekçesinden sonra ortaya çıkan yasal değişiklik davacı tarafı da bağlamalı ve onun hakkında da uygulanmalıdır. Yargıtay 21 Hukuk Dairesinin ilk bozma ilamında hesap raporunun denetime elverişli olmaması yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerekliliği yönünden yapılan bozma sonrası derdest olan bu dava yönünden kanun hükmünün uygulanmasının zorunlu olduğu mahkememizce düşünülmüştür. Kaldı ki, karar duruşması olan 31.10.2013 tarihli celsede de davalı D.. A.Ş vekili ilk PSD lerin tespitinden sonra dosyanın başka bir bilirkişiye tevdini talep ettiği duruşma tutanağında yazılıdır. Dolayısıyla dava konusu maddi tazminatta ilk PSD lerin uygulanması gerekliliğini davalı vekili de kabul etmiştir....” gerekçesiyle önceki kararda direnilmiş; hükmü davalılardan D.. İnşaat ve Ticaret A.Ş. vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkin davada, 08.03.2012 tarihli ilk hükmü temyiz eden tarafların temyiz nedenlerine göre yapılan inceleme sonrasında Özel Dairenin 29.01.2013 tarihli birinci bozma ilamına Mahkemece uyulmasıyla davalı yan lehine usuli kazanılmış hak durumunun oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkin davada, 08.03.2012 tarihli ilk hükmü temyiz eden tarafların temyiz nedenlerine göre yapılan inceleme sonrasında Özel Dairenin 29.01.2013 tarihli birinci bozma ilamına Mahkemece uyulmasıyla davalı yan lehine usuli kazanılmış hak durumunun oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (4.2.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Uyuşmazlığın çözümü, “usuli kazanılmış hak” kavramının açıklanmasını ve açıklanan olgular karşısında somut olay ve taraflar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin irdelenmesini gerekli kılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2. maddesinde açıklanan "Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir." hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır.

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması durumunda, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Benzer şekilde; uygulanması gereken bir kanun hükmünün, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 gün, E.2004/10-44 E., K:19 sayılı ilamı).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-6. Baskı, cilt 5, s. 4771 vd., 2001).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.07.2006 gün ve E:2006/4-519, K:527; 31.05.2006 gün ve E:2006/10-307, K:337; 10.05.2006 gün ve E:2006/4-230, K:288; 04.03.2009 gün ve E:2009/10-34, K:104; 14/07/2010 gün ve E:2005/8-368, K:2010/385; 20.12.2013 gün ve E:2013/23-131, K:2013/1681 sayılı ilamları).

Mahkemenin 08.03.2012 tarihli ilk kararını temyiz eden davacının temyiz nedenleri arasında, hesap raporunun değerlendirme ve hesap hatasına dayanması nedeniyle hükme esas alınacak nitelikte olmadığına ilişkin itirazı bulunmamaktadır. Öte yandan, Özel Dairece, birinci bozma ilamında tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verildiği de belirtilmiştir. İlk bozma ilamına uymuş olan mahkemenin, davalı taraf yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumunu dikkate alarak, 08.03.2012 tarihli hükmüne esas aldığı hesap raporunda davacının karşılanmamış maddi zararı olarak belirtilen miktarı geçmemek üzere, tüm delilleri bir arada değerlendirip sonucuna göre karar vermesi gerekmektedir. Ayrıca, davacı vekili 14.12.2011 tarihli hesap bilirkişi raporuna karşı yazılı beyanda bulunmamış olup, 16.12.2011 tarihli celsede, “Bilirkişi raporunun aleyhe kısımlarını kabul etmiyoruz. Islah dilekçemiz doğrultusunda karar verilsin.” demiştir. Zarar hesabına ilişkin rapor, taraf denetimine de tabi olup, raporda gözetilen unsurlar yönünden açıkça bir itiraza uğramamaları halinde, lehine olan taraf yönünden usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Bu durumda, açıkça itiraza uğramayan maddi tazminat miktarı yönünden davalılar yararına gerçekleşmiş bir usuli kazanılmış hakkın varlığından söz edilmelidir.

Bu nedenlerle, davacı yararına, ilk mahkeme kararından sonra yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55. maddesindeki düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu gerekçesiyle 16.09.2013 tarihli ikinci bilirkişi raporu ile hesaplanan maddi tazminat miktarından, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin rücuya tabi ilk peşin sermaye değeri düşülerek tespit edilen maddi tazminat miktarının davalılardan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Yukarıda açıklanan maddi ve yasal olgular gözetildiğinde, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılardan D.. İnşaat ve Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 24.06.2015 gününde yapılan görüşmede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10983, Karar No: 2009/11934, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10983 E.  ,  2009/11934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu İnönü İlçesi Oklubalı Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13304, Karar No: 2016/13491, Tarih: 07.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13304 E.  ,  2016/13491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 12.09.2008 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan masrafların rücuan tahsilini talep etmiştir.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşıldığı eldeki davada; davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1252, Karar No: 2013/1478, Tarih: 04.07.2013

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/1252 E.  ,  2013/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, gerçek kişiler arasında kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 7.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 7.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3122, Karar No: 2007/3392, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3122 E.  ,  2007/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 21.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17791, Karar No: 2017/4976, Tarih: 09.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/17791 E.  ,  2017/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile birlikte iştirak halinde suç işleyen yaşları büyük olduğu için soruşturma dosyaları tefrik edilen sanıklar ... ve ... hakkında, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.12.2013 tarih, 2013/514 Esas ve 2013/735 Karar sayılı ilamı ile müştekinin zararının kovuşturma aşamasında karşılandığı belirtilerek her iki suç yönünden de 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulandığı, sanık ... ile müdafiinin temyiz istemleri üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği ve UYAP üzerinden yapılan incelemede halen Yüksek 2. Ceza Dairesi'nde 2016/14533 Esas numarasında kayıtlı olduğu; suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan davada beyanı alınan müştekinin ise zararının karşılanmadığını belirttiği, sanıklar hakkındaki yukarıda anılan dava dosyası ile suça sürüklenen çocuklar hakkındaki dava dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesi'nin 10.06.2014 tarih, 2013/599 Esas ve 2014/433 Karar sayılı ilamının da temyiz incelemesinin Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nce yapılması gerekmesine göre, işin incelemesi Yüksek 2. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13855, Karar No: 2016/1744, Tarih: 01.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/13855 E.  ,  2016/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 28.06.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.