muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2145, Karar No: 2012/3091, Tarih: 14.02.2012

3-1412 sayılı CMUK'nın 305/1-son. madde ve fıkrası uyarınca ikibin Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9390, Karar No: 2014/14673, Tarih: 23.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9390 E.  ,  2014/14673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/394-2013/749

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14539, Karar No: 2020/332, Tarih: 14.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14539 E.  ,  2020/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastral parselin ihyası davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

a) Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; Davalılar ... ve ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanılamadığı, davalı ...'ın 25.11.1995 doğumlu olup karar tarihi itibariyle reşit olduğu halde gerekçeli karar tebliğinin velinin adresine çıkarıldığından usulüne uygun olmadığı, Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, gerekçeli kararın, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle davalılar ..., ..., ... (... ve ... oğlu, ... T.C. kimlik numaralı), ... (... oğlu, ... T.C. kimlik numaralı), ...'ın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adreslerine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, öte yandan davalılar ... ve ...'ün yerleşim yeri adresleri araştırılmaksızın tebliğ evrakının iade edilmesinden sonra doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatapların savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla belirtilen davalılara yukarıda açıklanan ilkeler ışığında gerekçeli kararın tebliği ve temyiz süresinin dolması beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16448, Karar No: 2023/3917, Tarih: 24.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16448 E.  ,  2023/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.04.2022 Tarihli ve 2022/36 Esas, 2022/27 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın yerleşim yerinin Dayılı Küme Evleri No:1B Dayılı Kangal/Sivas olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kangal Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.05.2022 Tarihli ve 2022/2 Esas, 2022/2 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın vefat etmeden önceki ikamet adresinin ... ili, ... ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki sürekli yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Adana 7. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12531, Karar No: 2013/114, Tarih: 14.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/12531 E.  ,  2013/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların üzerine atılı hırsızlık suçunun geceden sayılan zaman dilimi içinde gerçekleşmesi nedeniyle inceleme tarihinde zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

765 sayılı TCK.nun 95/2.maddesinde yer alan "cürüm ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren 5 sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyeti esasen vaki olmamış sayılır" şeklindeki düzenleme karşısında; 765 sayılı TCK uyarınca sonuç olarak hükmolunan cezanın, 647 sayılı Yasanın 6.maddesine göre ertelenmiş olması nedeniyle, ertelemenin hukuki sonuçları itibariyle, 5237 sayılı TCK uyarınca yapılacak uygulamaya göre, açıkça suça sürüklenen çocuklar lehine olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki açıklanan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12938, Karar No: 2015/16087, Tarih: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/12938 E.  ,  2015/16087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.04.2014

No : 2007/1064-2014/131

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 2005 yılında gerçekleşen iş kazasında meslekte kazanma gücünü %60 oranında yitirdiği belirlenen sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri ve ödenen geçici iş göremezlik ödenekleri ile sigortalı için karşılanan sağlık hizmeti giderleri nedeniyle uğranılan davacı Kurum zararının yasal faiziyle birlikte teselsül hükümleri gereğince rücuan alınması için 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayalı işbu davanın açıldığı, sonrasında kendisine malûllük aylığı da tahsis edilen sigortalının gelirinin yarıya indirildiği anlaşılmakta olup mahkemece yapılan yargılamada, zararlandırıcı sigorta olayının gerçekleşmesinde toplam %100 oranında kusurlu oldukları saptanan davalılar hakkında istem aynen hüküm altına alınmıştır.

506 sayılı Kanunun “Gelir ve ayıkların birleşmesi” başlığını taşıyan 92. maddesinin 2. fıkrasında, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümünün, eksik olanın da yarısının bağlanacağı, bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümünün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısının verileceği belirtilmiştir.

Anılan Kanuna dayalı rücûan tazminat davalarında Kurum'un, sigortalı veya hak sahiplerine tahsis ettiği gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerinden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, gelirlerin kesildiğinin veya kesilmesi gereğinin yargılama aşamasında tespiti durumunda ödenmeyen ya da ödenmeyecek olan gelir bölümünün de rücûan alınamayacağı açıktır.

Sürekli iş göremezlik gelirinin yarıya düşürüldüğü durumlarda ise rücu alacağı belirlenirken, peşin sermaye değerli gelir, başlangıç günü itibarıyla %50 oranı üzerinden hesaplanarak bu gelire, yarıya indirilme tarihine kadar ödenen gelirin %50 fark oranına karşılık gelen tutarı eklenmeli ve faiz başlangıcında ilk (başlangıç) onay günü benimsenmeli, diğer taraftan, fiili ödemeye dönüşen gelir söz konusu olduğunda da ödeme miktarı ile yukarıda açıklanan yöntemle saptanacak ilk peşin sermaye değeri ve fark ödeme toplamı karşılaştırılarak az olanı Kurum'un tazmini gereken zararında gözetilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, sürekli iş göremezlik geliri ile malûllük aylığı aynı iş kazasına dayalı olarak bağlandığından rücu alacağında başlangıçtaki tam gelirin göz önünde bulundurulması gerektiği yönündeki yanılgılı mahkeme değerlendirmesi sonucu, öngörülen yöntemle peşin sermaye değerli gelir tespit edilmeksizin istemin aynen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalılara iadesine, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2966, Karar No: 2014/13223, Tarih: 25.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2966 E.  ,  2014/13223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3622, Karar No: 2021/1628, Tarih: 09.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3622 E.  ,  2021/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İcra ve İflas Kanununun 121. maddesine dayalı ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

a) Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1- Davalılar ..., ...... ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu anlaşıldığından adı geçen davalıların belirlenen adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliğinin sağlanması,

2- Davalılardan ...’a gerekçeli karar tebliğ evrakının doğrudan doğruya TK'nun 35. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve usulsüz olduğu anlaşıldığından adı geçen davalının belirlenen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması,

4-Davalı ...’a gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, adı geçene gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10656, Karar No: 2018/7168, Tarih: 07.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10656 E.  ,  2018/7168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Orman Yönetimi-Hazine

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza karşı dava açan tüm davacıların dava konusu yaptıkları yerleri tek pafta üzerinde gösterecek şekilde fen bilirkişisinden ek rapor alınması, ayrıca alınacak ek raporda aynı pafta üzerinde dava konusu yapılan yerlere bitişik parsellerinde gösterilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir en eski tarihli hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ile kadastro tespitinin yapıldığı 2011 yılından geriye doğru 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; getirtilen hava fotoğrafları ile bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar dosya içerisinde yer alan çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri komşu parsellerle birlikte gösterir şekilde geniş kadastro pafta örneği de dikkate alınarak komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/11/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.