muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14405, Karar No: 2015/22311, Tarih: 18.06.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, somut olayda davacının verilen görevleri aksatmasıyla ilgili daha öncede savunmasının alındığı, en son 13/11/2011 tarihinde lobi de kurulan .... büfesini kurmadan işyerinden ayrıldığına dair tutanak tutulduğu, bu sebeple kendisinden savunmasının alınmasına fırsat olmadan işyerinden ayrıldığı, iş akdinin aynı tarih itibariyle feshedildiği, davacının çalışma belgesini 13/11/2014 tarihinde imzaladığı ve belge aslını bu tarihte elden aldığı, davacı tarafça belgelerdeki imzaların inkâr edilmediği, kaldı ki 4857 sayılı yasanın 18. Maddesinde belirlenmiş olan 6 aylık kıdeme ilişkin hükmün kesin nitelikli ve tarafları bağlayıcı olduğu, herhangi bir sebeple bu sürenin altında çalışma halinde iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş Hukukunda istisnai ve sınırlayıcı hükümlerin dar yorumlanması gerekir. 4857 sayılı İş Kanunu iş güvencesi hükümlerine yer vermiş ve genel olarak, 4857 sayılı İş Kanunu ve 5953 sayılı Basın İş Kanunu kapsamında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedilemeyeceğini düzenlerken, aynı düzenlemelerde sınırlamalar yer vermiş ve işyerinden otuzdan az işçi çalışıyor, işçinin işyerinde altı aydan az kıdemi var, işçi belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışıyor veya işçi işveren vekili veya yardımcısı konumunda çalışıyor ise iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı belirtilmiştir. Bu sınırlayıcı hükümlerin dar yorumlanması gerekir. İşçinin 6 aylık kıdeme sahip olması da sınırlandıran hükümlerden biridir.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanunun 2. maddesi uyarınca “herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” Objektif iyiniyet olarak da tanımlanan ve dürüstlük kuralını düzenleyen madde, bütün hakların kullanılmasında dürüstlük kuralı çerçevesinde hareket edileceğini ve bir kimsenin başkasını zararına ya da güç duruma sokmak amacıyla haklarını kötüye kullanılmasını yasanın korumayacağını belirtmiştir.

İşçinin iş sözleşmesinin altı aylık kıdem koşulunu doldurmasına yakın bir süre kaldığında feshedilmesi halinde, iş güvencesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı tartışmalı bir sorundur. Dairemiz son yıllarda yukarda belirtilen sınırlandıran hükümlerin dar yorumlanması, hakkın kullanılırken dürüstlük kuralına uyulması ve işçi lehine yorum ilkelerinden hareket ederek, somut olayın özelliğine göre 6 aylık kıdem koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğini değerlendirmektedir.

İşçinin iş sözleşmesinin altı aylık kıdem koşulunu doldurmasına yakın bir süre kaldığında feshedilmesi halinde, iş güvencesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı tartışmalı bir sorundur. Dairemiz son yıllarda yukarda belirtilen sınırlandıran hükümlerin dar yorumlanması, hakkın kullanılırken dürüstlük kuralına uyulması ve işçi lehine yorum ilkelerinden hareket ederek, somut olayın özelliğine göre 6 aylık kıdem koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğini değerlendirmektedir.

Diğer taraftan altı aylık kıdemin hesaplanmasında çalışılan gün ile fesih bildiriminin yapıldığı tarihte çalışılan(veya çalışılmış sayılan) günün dikkate alınması gerekir. Kısaca çalışılmış sayılma, hizmet süresi maddi hukuka ilişkin olduğundan, usule ilişkin süre hesaplanması kurallarının burada uygulanmaması gerekir. İşçinin fiilen çalıştığı ilk gün ile son gün süre hesabında nazara alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işyerinde 14.05.2014 tarihinde pasta şefi olarak çalışmaya başlayan davacı, iş akdinin 14.11.2014 tarihinde sabah sona erdirildiğini iddia ederken davalı işveren ise sona erme tarihinin 13.11.2014 olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davalı savunmasına üstünlük tanınarak 6 aylık kıdem koşulunun gerçekleşmediği kabul edilmiş ve buna göre 5 ay 29 gün çalışma süresi olan davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanmayacağına karar verilmiştir.

Öncelikle, dosyaya ibraz edilen 13.11.2014 tarihli tutanakta davacının aynı gün işyerinden lobyde kurulan .... büfesini kurmadan ayrıldığı açıklanmıştır. Buna göre bu tarihte fiilen çalışan ve çalışırken işten ayrılan davacıya tebliğin yapıldığını kabul etmek olağan değildir. Davacı iddiasına üstünlük tanınması ve fesih bildirimin 14.11.2014 tarihinde yapıldığı isabetli olacaktır.

Diğer taraftan ise davacının işe başlangıcı olan 14.05.2014 tarihi ile fesih bildiriminin yapıldığını savunulan 13.11.2014 tarihinde çalıştığından, altı aylık kıdeme sahip olduğu kabul edilmelidir.

Davacının iş güvencesi koşullarından faydalanma şartı olan 6 aylık kıdemi koşuluna sahiptir. İşin esasına görülerek, feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı konusunda taraf delilleri değerlendirilmeli, içerik denetimi yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/880, Karar No: 2009/2532, Tarih: 16.06.2009

7. Hukuk Dairesi 2009/880 E., 2009/2532 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/880 E., 2009/2532 K.**

**- İTİRAZIN İPTALİ

- KAMU TÜZEL KİŞİLERİ

- YARGI YOLU**- 2577 S. İDARİ YARGILAMA USULÜ KANUNU [ Madde 2 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 12 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açık

lamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargı yolu bakımından davaya bakmakla görevli olmadığı gerekçe gösterilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine ve tarafların sıfatına uygun düşmemiştir.

Türk Ticaret Kanunu'nun 18. maddesi hükmünde, kendi kuruluş kanunları gereğince hususi hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, Vilayet, Belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı Kanun'un 12/11. maddesi hükmünde de; su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır. Öte yandan; 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun 4000 sayılı Kanun ile değişik 1. mad- desinde, telekomünikasyon hizmetlerinin Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi tarafından yürütüleceği, 4673/1, madde ile değişik fıkrasında ise Türk Telekom'un, bu Kanun ve özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirket olduğu ifade edilmektedir. 233 sayılı KHK'ya bağlı cetvelde Kamu İktisadi Kuruluşları arasında sayılmakta iken, 4502 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi ile (KİK) listesinden çıkarılmıştır. Kamu İktisadi Kuruluşları ticari işletme kurup işlettikleri için tacirdirler. Bunların sermayelerinin devlete ait olması ve bazı yönetim organlarının tayin usullerinin özellik arz etmesi, bu kuruluşlara kamu hukuku müessesesi niteliği vermeyip, özel hukuk tüzel kişisi olduklarından haklarında kamu hukuku hükümleri uygulanmaz. Kaldı ki, davacı Türk Telekom'un hisselerinin tamamı daha önce Hazine'ye ait iken bilahare özelleştirilmiş olup, özel hukuk hükümlerine tabi anonim şirket statüsünü kazanmış bulunmaktadır.

Şu halde; tacir olan ve faaliyetlerini özel hukuk hükümlerine göre yürüten yanlar arasında, haksız fiilden doğan zararın tazminine ilişkin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği kuşkusuzdur. Davacı tarafından verilen hizmetin kamu hizmeti niteliğinde olması bu olguyu değiştirmeyeceği gibi, itirazın iptali davalarının idari yargı yerinde görülmesi de olanaksızdır.

Şu halde; tacir olan ve faaliyetlerini özel hukuk hükümlerine göre yürüten yanlar arasında, haksız fiilden doğan zararın tazminine ilişkin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği kuşkusuzdur. Davacı tarafından verilen hizmetin kamu hizmeti niteliğinde olması bu olguyu değiştirmeyeceği gibi, itirazın iptali davalarının idari yargı yerinde görülmesi de olanaksızdır.

Hal böyle olunca mahkemece, az yukarıda açıklanan hukuki olgular dikkate alınarak taraflardan delillerinin sorulup saptanması, gösterecekleri delillerin toplanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davanın esası yönünden bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin ödenen temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 16.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4319, Karar No: 2025/6140, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4319 E.  ,  2025/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2030 Esas, 2024/2056 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.11.2024 Tarihli ve 2024/1538 Esas, 2024/1590 Karar Sayılı Kararı

UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada ... Mahallesi, 1265 Sokak, No:22, .../Kırıkkale olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.12.2024 Tarihli ve 2024/2030 Esas, 2024/2056 Karar Sayılı Kararı

Küçüklerin yerleşim yeri adresinin Kütahya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı küçüklerin dava tarihindeki merkezi nüfus idare sistemindeki adresinin ... Mahallesi, 1265 Sokak, No:22, .../Kırıkkale olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7763, Karar No: 2019/2666, Tarih: 16.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7763 E.  ,  2019/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ..., ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 20/10/2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile ... Yönetimi vekili Av. .. geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Kadastro Mahkemesinin 2014/26 Esas sayılı dosyasında davacıların dayandığı tapu kaydı uygulaması için yapılan keşfe ait keşif zaptı ile keşif sonucu düzenlenen tüm bilirkişi raporlarının onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1939, 1964, 1972, 1975, 1987 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ile varsa bu hava fotoğrafları dışındaki tarihlere ait diğer tüm hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15974, Karar No: 2012/1274, Tarih: 03.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15974 E.  ,  2012/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2009 gün ve 2007/116-2009/237 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/09/2011 gün ve 2009/11718-2011/11014 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taşıma hizmeti verdiğini, hizmet bedeli için düzenlenen faturaların karşılığının ödenmediğini, tahsili için başlatılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/11718 E,2011/11014 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava taraflar arasındaki taşıma ilişkisinden doğan 52 adet fatura bedelinin tahsili amacıyla girişilen takibe vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekilince fatura bedellerinin imzalı makbuzlarla ödendiğini savunulması üzerine, davacı tarafından ödemelerin banka kanalıyla yapıldığı, davalının elindeki makbuzlarda imzası bulunan Hikmet Arpacıoğlu, ... ve ... isimli şahısların şirketlerinde çalışmadığı belirtilmiş, buna karşın davalı tarafça, takibe ve davaya konu edilmeyen 15 adet fatura bedelinin dahi, makbuz mukabili aynı şahıslara ödendiği ileri sürülmüştür. Davacının banka kanalıyla ödendiğini iddia ettiği bu 15 adet faturanın, gerçekten de banka kanalıyla mı, yoksa makbuz karşılığımı ödendiği hususunda mahkemece araştırma yapılmışsa da, bu araştırmanın yeterli olduğundan söz etme imkanı bulunmamaktadır. Mahkemece, bu 15 adet faturaya ilişkin inceleme yapılması gerekirken, başka faturalara ilişkin yapılan bir takım ödemelerin, söz konusu ve tek tek numaraları belirtilen faturalara ilişkin olduğunun kabulü doğru görülmediği gibi, davacı şirket adına para tahsil eden kişilerle, davacı şirket yetkilileri hakkında başka bir firmanın şikayetiyle de olsa kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Yapılan ceza yargılaması sonucunda, davacı şirket adına makbuz karşılığı para tahsil eden kişilerin, davacı şirket çalışanları olduklarının anlaşılması halinde, doğrudan doğruya bu davanın sonucu da etkileneceğinden, mahkemece gerektiğinde ceza davasının sonucuda beklenilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden, kararın açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 2009/11718 E,2011/11014 K sayılı onama kararının kaldırılarak kararın açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 03/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

12/03/2012 HŞ
Yargıtay — Esas No: 2016/8439, Karar No: 2017/16879, Tarih: 30.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/8439 E.  ,  2017/16879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, ziynet alacağı yönünden davanın reddine, çeyiz eşyası alacağı yönünden davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının başka bir kadından çocuğu olduğunu öğrenmesi ve facebookta o kadını eşi olarak gösterdiğini görmesi üzerine sadece üzerindeki kıyafetlerle müşterek haneden ayrılmak zorunda kaldığını, çeyiz eşyalarını, giysilerini alamadığını, sadakatsizlik sebebiyle boşanma davasının açıldığını, davalı ile aralarında mal rejimi sözleşmesinin bulunmadığını, çeyiz eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürerek, düğünlerinde takılan CD kayıtları ile tespiti mümkün olan 4 milyarlık altının bugünkü rayiç bedeli üzerinden değerinin iadesine, kendisinin ailesi tarafından çeyiz olarak verilen çamaşır makinası, yatak odası takımı, 5 adet halı, bulaşık makinasi, bir adet televizyonun, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.000 TL bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; düğünde takılan ziynet ve paraları, davacının kardeşi olan ...'a iş yeri açmasına yardımcı olmak amacıyla 2007 yılında bozdurarak PTT yoluyla gönderdiğini, davacı ile arasındaki anlaşmazlık sonucu ayrı yaşamaya başladığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacı tarafından ziynetlerin bozdurularak davacının abisine PTT aracılığı ile para gönderildiğinin ispat edilmesi nedeni ile ziynet eşyalarına ilişkin talebin reddine, çeyiz eşyaları yönünden ise bulaşık makinesi dışında eşyaların davacı tarafından alındığının ispat edilememesi nedeni ile davacının dava konusu edilen bulaşık makinasının bedeli olan 575.TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava; ziynet ve çeyiz eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlamakla yükümlüdür.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlamakla yükümlüdür.

Öte yandan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardan olduğu için evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bunları iadeden kurtulur.

HUMK'nun 388/3.maddesi (HMK'nun 297.maddesi) ve Anayasa'nın 141/III.maddesi hükümlerine göre; kararın gerekçesiz olması mutlak bozma nedenidir. Kararda bulunması gereken gerekçe sayesinde taraflar hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK'nun 428.maddesi (HMK'nun 362.maddesi) uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanabilir. Başka bir deyişle, Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir.

Davacının ziynet altınlarına ilişkin temyiz sebeplerine gelince; davalı ziynet altınlarının davacının kardeşi ...'a bozdurularak gönderildiğini beyan etmiştir. 20.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda PTT kayıtlarının incelenmesi sonucu davacının kardeşi Mehmet Kılıç'a para gönderildiğine ilişkin açıklık yoktur.Davalı, bu iddiasını ispatlamalıdır.

Davacının çeyiz eşyalarına ilişkin temyiz sebeplerine gelince; dinlenen davacı tanıklarından ... beyanında ;"... davacının evlenirken bulaşık makinesi, koltuk takımı, buzdolabını çeyiz olarak aldığını, bu eşyaların marka ve modelleri ile ilgili bilgisinin olmadığını" beyan etmiştir.Mahkemece; sadece bulaşık makinesi yönünden karar verilmiş ise de bu tanığın beyanına neden itibar edilmediğine ilişkin değerlendirme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, gerekçeli kararda tanık beyanları taraf delilleri yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda somut olay değerlendirilip, tartışıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmes gerekirken, yanılgılı