muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6254, Karar No: 2013/17601, Tarih: 10.06.2013

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyulmasına rağmen “Yargıtay 9.H.D'nin 05/11/2012 tarih ve 2012/28269-2012/35987 E/K sayılı kararında; Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerektiği, Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararında; “yasal düzenleme ile ... A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı

kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu”nun belirtildiği, dairece de ... İdari Dava Dairelerinin gerekçelerinin benimsendiğinin ifade olunması karşısında; HMK'nun 114/1-b maddesi uyarınca yargı yolunun caiz olması dava şartı olduğundan ve yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınması zorunlu olduğundan, bozma ilamına uyulmuş olmasının bu konuda karşı taraf yönünden usuli kazanılmış hak teşkil etmesi mümkün olmadığından; idari işleme yönelik sözkonusu uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği” gerekçesi ile davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5728, Karar No: 2018/2836, Tarih: 17.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/5728 E.  ,  2018/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi müvekkiline brüt 145 m² büyüklüğünde bir daire teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, teslim edilen dairenin bu büyüklükte olmadığını, eksik teslim yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000,00 TL eksik iş bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 10.640,00 TL’ye arttırmıştır.

Davalı vekili, imar durumu nedeniyle sözleşmeye konu taşınmazın bir kısmının yola terk edildiğini, bu şekilde inşaat alanının küçülmesine bağlı olarak dairelerin yüzölçümlerinin de küçüldüğünü, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, öte yandan, proje, ruhsat, kat irtifakı projesi gibi belgelerde davacının da imzası bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu bağımsız bölümün fiili durumda brüt 126,00 m² olduğu, davalıya 19 m² eksik alan teslim edilmiş olduğunun tespit edildiği, bu eksik alanın rayiç değerinin 10.640,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile anılan meblağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 30.05.2011 tarihli sözleşmede, 145 m² (brüt) bir dairenin arsa sahiplerinden davacı ...'a verileceği belirtilmiştir. 25.08.2011 tarihli kat irtifakı projesi ve tapu müdürlüğüne ibraz edilen kat irtifakı listesinde, davacıya verilecek dairenin 1. Kat 4 No'lu bağımsız bölüm ve yüzölçümünün brüt 126 m² olarak gösterildiği, bu listenin davacı tarafça asaleten imzalandığı anlaşılmıştır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında, onaylı mimari projenin, yapı ruhsatının, kat irtifakı projesi ve listesinin arsa sahibi veya arsa sahibinin belirlediği ve yetkili kıldığı vekilince imzalanması ve bu belgeler ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin hükümleri arasında farklılıklar bulunması halinde, sözleşmenin ilgili hükmünün tadil edildiği kabul edilmektedir. Somut olayda, kat irtifakı projesi ve listesinin, davacı arsa sahibi tarafından asaleten imzalanmış olması karşısında, kendisine isabet eden dairenin yüzölçümüne ilişkin hükmünün brüt 126 m² olarak tadil edildiğinin kabulü zorunludur.

.../...

S.2

.../...

S.2

Bu durumda, mahkemece, sözleşmenin tadil edildiği gerekçesiyle davanın reddi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, 1 nolu bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21115, Karar No: 2010/15032, Tarih: 04.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/21115 E.  ,  2010/15032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2- Sanığın soruşturma aşamasında yakınanın zararını karşıladığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesiyle yapılan indirim oranının aynı maddenin 2. fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2 oranından fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmüne ilişkin ilamın hangisi olduğu ve denetim olanağı verecek biçimde getirtilip karar yerinde gösterilmemesi,

4- 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35/2. maddesinin 145/1. maddelerinden önce uygulanması,

5- Hak yoksunlukların seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki (a), (c), (d) ve (e) bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1. maddesinin (b) bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6471, Karar No: 2023/1004, Tarih: 21.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6471 E.  ,  2023/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/793 Esas, 2021/886 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/860 E., 2020/557 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava, davalı bankanın uyguladığı kartel faizi nedeniyle meydana gelen zararın üç katının fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsili istemine ilişkin olup dava dilekçesinde ayrıca bir üst rakam belirtilmemiş, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacı her ne kadar fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL'nin tahsili için dava açmış ise de yargılama sırasında Mahkemece herhangi bir zarar tespiti de yapılmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 04.06.2021 itibarıyla Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümler 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin niteliktedir.

Dosya içeriğine göre, reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 1.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41627, Karar No: 2024/3122, Tarih: 12.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/41627 E.  ,  2024/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/471 E., 2021/623 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda adı belirtilen Mahkemenin 24.06.2014 tarihli kararıyla sanık hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

2. Anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesince verilen bozma kararı sonrasında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararı ile;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; sanığın atılı suçları işlemediğine, olayın tarafı olan polisler tarafından yapılan soruşturmadaki delillerin hukuka aykırı olduğuna, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; sanığın atılı suçları işlemediğine, olayın tarafı olan polisler tarafından yapılan soruşturmadaki delillerin hukuka aykırı olduğuna, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde alkollü olduğu ve aşırı gürültü yapmaları nedeniyle komşuları tarafından ihbar edildikleri, olaya müdahale etmek üzere gelen polis memurlarının sanığın tanık Y. T. ile tartışma halinde buldukları ve müdahale ettikleri, sanığın direnme göstermesi üzerine kelepçelendiği ve alkol muayenesi yapılmak üzere hastaneye götürüldüğü sırada ve hastane içinde iken görevli polis memurlarına hitaben "Siz Diyarbakır'da olsaydınız bu şekilde görev yapamazsınız, orası bizim zaten doğuyu TC'den böldük. Az kaldı sizin ananızı avradınızı s.... Sizin kafanızı kopartacağım. Ben alkol falan üflemem. Ben savcının yanında üfleyeceğim getirin benim yanıma onuda si.., hakimi de... Ben üflemem ben kendimi canlı bomba yapacağım, burayı havaya uçuracağım, hepinizin kafasını kopartacağım, İstanbul Gaziosmanpaşa'da yapsanıza bunu, en büyük DHKPC, ben hem Türküm hem Kürdüm, hem PKK'dan hem polisten adam öldürürüm." şeklinde sözlerle hakaret ve tehdit ettiği eylemlerinin sanığın savunması, mağdurların beyanları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, mağdurların beyanları, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33440, Karar No: 2011/18335, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/33440 E.  ,  2011/18335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet-Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 09.10.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3924, Karar No: 2011/739, Tarih: 17.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3924 E.  ,  2011/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Haizne ve ... Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.12.2009 gün ve 422/232 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelemesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul,kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2601, Karar No: 2015/11530, Tarih: 03.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2601 E.  ,  2015/11530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortası ile sigortalı olan aracın, davalı İdarenin sorumluluğunda bulunan yoldaki çukura girmesi sonucunda takla attığını, araçtaki hasar bedeli ve ekspertiz bedeli toplamı olan 5.665,00 TL'nin sigortalısına ödendiğini belirterek 5.465,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava edilmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili, olayın hizmet kusuru iddiasına dayandığından İdari Yargının görevli olduğunu, kazanın müvekkili İdarenin mücavir alan sınırı dışında gerçekleşmiş olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, hizmet kusuruna dayanılarak idare aleyhine açılacak tam yargı davalarının idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile yargı yolu caiz olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı idare aleyhine yolun bakım ve onarımını sağlamak sorumluluğuna (hizmet kusuruna) dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Yargı yolu kavramı, bir hukuk sisteminde, herhangi bir davanın o hukuk sistemine dahil yargı haklarından hangisinde bakılacağını ifade eder. Uyuşmazlığın hangi yargı kolunda bakılacağı hususu, davanın genel şartlarından olup mahkemece resen dikkate alınması gerekir.

Olay, kazanın vuku bulduğu yoldaki çukurdan kaynaklanmış olup kamu hizmeti görmekle yükümlü davalı idarenin yolun bakım ve onarımından sorumlu olması karşısında ortada bir hizmet (yol) kusuru mevcuttur. Hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar yönünden idare aleyhine tam yargı davasının idari yargı yerinde açılması gereklidir.

Dosya kapsamına göre, aynı konuda ... İdare Mahkemesine açılan davada 2012/772 E. 2012/884 K. sayılı karar ile adli yargı yolunun görevli olduğu gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verildiği ve kararın karar düzeltme aşamasından da geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, aynı konuda ... İdare Mahkemesine açılan davada 2012/772 E. 2012/884 K. sayılı karar ile adli yargı yolunun görevli olduğu gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verildiği ve kararın karar düzeltme aşamasından da geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

2247 Sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluşu ve İşleyişi Hakkında Kanunun 19. maddesinde “Adli, idari, askeri yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine kendisine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına varırsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler. Yargı merciince, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası da temin edilerek, gerekçeli başvuru kararı ile birlikte dava dosyaları Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, (HGK) açılan davada, idari yargının görevli olduğu nazara alınarak 2247 Sayılı Yasanın 19. maddesi gereğince işlem yapılarak Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulması ve sonucuna kadar davanın ertelenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.