muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/247, Karar No: 2023/546, Tarih: 25.10.2023

"a) Silâhla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde,

e) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

f) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

g) Suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla,

h) Gece vaktinde,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." biçiminde sayılmış olup 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 64. maddesi ile yağma suçunun konut ve iş yerlerinin eklentilerinde işlenmesi de diğer bir nitelikli hâl olarak maddeye eklenmiştir.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında da yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin uygulanacağı düzenlenmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği TCK'nın 148. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da mal varlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan zor yoluyla hırsızlık, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta, başka bir deyişle yağmanın hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Suç ve karar tarihi itibarıyla uyuşmazlık konusuyla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde; "kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanarak" hırsızlık suçunun işlenmesi durumunda bu nitelikli hal uygulanacaktır. Madde gerekçesinden de anlaşılacağı üzere mağdurun trafik kazası geçirmiş olması, akli veya bedensel bir hastalık veya sakatlıkla malul olması malını koruyamayacak durumda olmasının örneklerini oluşturmaktadır. Örneğin kişinin geçirmiş bulunduğu kaza sonucu ölmüş olmasından yararlanılarak üzerindeki veya yanındaki eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmiş olması da bu kapsamdadır. Ancak kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması gerekir. Aksi taktirde duruma göre, yağma suçunun veya bir başka suçu işlemek amacıyla kasten öldürme suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekecektir.

Ceza Genel Kurulunun 23.05.2014 tarih ve 2013/1-539 esas, 2014/253 sayılı kararda; ".... sanığın hırsızlık suçuna ilişkin kastının öldürme eyleminden sonra ortaya çıkmış olmasından ve bu nitelikli halin oluşabilmesi için maktulü kimin öldürdüğü hususu önemli olmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 142'nci maddesinin 2'ci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir." şeklindeki içtihadı ile başlangıçta yağma kastı olmaksızın bizzat kendisinin öldürdüğü failin sonradan gelişen yeni bir kastla hırsızlık suçunu işlemesi halinde de bu bent uygulanabilecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Türkmenistan uyruklu olup Fatih ilçesi, İskenderpaşa Mahallesi, Hamam Sokak, No. 15/4 adresinde ikamet eden maktulün Aksaray Metro civarında bulduğu erkek müşterilerle para karşılığında cinsel ilişkiye girmek suretiyle geçimini sağladığı, sokaklarda kalan sanığın 17.04.2015 tarihinde saat 11.30 sıralarında maktul ile para karşılığı cinsel ilişkiye girmek için anlaşması üzerine adı geçenlerin birlikte maktulün evine gittikleri, lavaboya giren sanığın, üzerinde bulunan ekmek bıçağını çıkartarak maktulün bulunduğu salona geçtiği, lavabodan çıktığı, burada sırtı kendisine dönük olan maktulü, vücudunun çeşitli yerlerinden birçok kez bıçakla vurarak yere düşürdüğü, ardından salonda duran ve içerisinde bir miktar para ile cep telefonu bulunan maktule ait çantayı alarak evden kaçtığı, maktule ait çantanın içerisindeki cep telefonu ve paralar alınmış vaziyette olayın gerçekleştiği binaya yakın bir yerdeki yeşil alanda bulunduğu, olayın maktulün üst komşusu olan tanık Tahira'nın evine çıkarken maktulün kapısının açık olduğunu ve kanlar içerisinde yattığını görerek polis ve ambulans çağrılmasını istemesi üzerine adli mercilere intikal ettiği, sanığın çanta içerisinden aldığı cep telefonunu satıp paraları harcadıktan sonra aynı gün akşam saat 21.30 sıralarında polise teslim olduğu, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 14.08.2015 tarihli raporuna göre; maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisiyle birlikte iç organ kesisinden gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği olayda;

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun "olgusal dünya"ya, hukuki sorun "normatif dünya"'ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Ceza muhakemesinin amacı, dürüst muhakeme kurallarına uyularak ve bu arada sanığın suçu kesin hükümle sabit oluncaya kadar suçsuz kabul edildiği dikkate alınarak, maddi sorunun çözülmesi bu şekilde gerçeğin ortaya çıkarılması ve ardından hukuki sorunun çözüme kavuşturulmasıdır. Bu şekilde hakikatin araştırılması, insanlık onuruna saygı gösterilmesi, masumların cezalandırılma riskinin azaltılması hedefleri de gerçekleştirilmiş olacaktır.

Vicdani kanaat, ceza muhakemesinde maddi sorunun çözümüne yönelik faaliyette ispata ulaşılmıştır denilmesinde kullanılan bir mihenk taşıdır. Ceza yargılamasında amaç maddi gerçeğe erişmektir. Geçmişte olup biterek tarihe mal olmuş bir olayın ya da olaylar bütününün onun belli parçalarını temsil eden vasıtalar, yani deliller aracılığıyla bugün ortaya konulmuş haline maddi gerçek denmektedir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hakim, delil araçlarını, akıl yürütmek bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdana göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaat sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılan kanaattir.

Gerçeğe ulaşmakta kullandığımız verilerin sayısı ve nitelikleri arttıkça varılan sonuçların gerçeğe uygun olma ihtimalleri de yükselecektir. Vicdani kanaat ulaşılabilecek en yüksek doğruluk oranına sahip bilgi düzeyini işaret eder.

Olayların bir kısmında, istisnasız her boşluğu dolduracak bir delil aracı yoktur. Ya da bütün çabalara rağmen delil araçlarının tamamı toplanamaz. Bu hallerde, olayın tablosunda kalan boşluklar akıl yürütme yoluyla doldurulmaya çalışılır. Akıl yürütmede de tecrübe kurallarından yararlanılır. Boşlukların bu şekilde doldurulmasına karine kullanılması denir. Tecrübe kurallarında kullanılan en önemli ölçütlerden birisi "hayatın olağan akışına uygun" olmasıdır. Yargıtay İçtihatları hatalı tecrübe kurallarının tespiti bakımından önemli bir kaynaktır.

Mutlak gerçek; "artık aksinin kabulü hiç bir şekilde mümkün olmayan, her türlü değişik ihtimalin bertaraf edildiği gerçektir". Maddi gerçeğin mutlak gerçekle aynı olması beklenir. En azından bu konudaki şüphelerin yenilmesi, maddi gerçeğin mutlak gerçekle farklı olduğuna ilişkin şüpheler ortadan kaldırılmalıdır. Ancak tasavvur edilebilecek her türlü şüphenin bertaraf edilmesi mümkün olmadığına göre, ortadan kaldırılması gereken şüphe gerekçeye dayanılarak ileri sürülmesi mümkün olan şüphelerdir.

Somut olayda; sanığın soruşturma aşamasında, "kalacak yerinin olmaması nedeniyle cezaevine girmek amacıyla maktulü bıçakladığını" kovuşturma aşamasında ise " bir gün önce maktulün kendi parasını çaldığı için bunu konuşmak amacıyla evine gittiğini, maktulün birileri gelecek diyerek kendisini tehdit ettiğini, bunun üzerine evden ayrılmak isterken maktulün kendisini tuttuğunu, hakaret ettiğini ve bu nedenle bıçakladığını," şeklindeki sanığın aşamalarda kendi içerisinde çelişen savunmaları, hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi, maktulü sokakta ilk karşılaştıklarında bıçakla bir kez vurmak suretiyle yaralaması halinde de ceza evine girebileceği, maktulün yaşadığı eve birlikte gidip çok sayıda ve öldürücü nitelikte bıçak darbesi vurmasının gerekli olmadığı, akıl ve mantık kurallarıyla bağdaşmayan bu savunmaya itibar etmenin olanağı bulunmadığı, sanığın, maktulün evine üzerinde bulunan ve olaydan sonra ele geçen ekmek bıçağı ile gelmesi ve maktulü öldürdükten hemen sonra çantasını alıp kaçması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerine bağlı ortaya çıkan kastının başka bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarına yönelik olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, sanığın eylemlerinin bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarını oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

1- İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2021 tarih ve 12-85 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, sanığın eylemlerinin bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarını oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde yapılan müzakere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13184, Karar No: 2010/1067, Tarih: 04.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13184 E.  ,  2010/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL.

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalılara ait 293 ada 79 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;" çekişmeli taşınmazın geldi kaydının Hazinenin de tarafı olduğu ilam ile oluştuğu, anılan ilamın uygulanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş, ancak yürürlüğe giren yeni yasa uyarınca kadastro tespitinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 5841 Sayılı Yasa uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru olduğu gibi, hak düşürücü süre olmasa bile çekişmeli taşınmazın geldisinin 1956/29 Esas - 1956/183 Karar sayılı geçici Kadastro Mahkemesinin kararı ile kişiler üzerine bırakıldığı, anılan davada Hazinenin taraf olduğu ve kendisini bağlayacağı gözetildiğinde davacının dava açmakta haklı olmadığı, bu nedenle yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 04.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11269, Karar No: 2015/11041, Tarih: 02.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11269 E.  ,  2015/11041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1.maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören kurum olan ... ve ... Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan ... ve ... Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmalara çağrılmaksızın yokluğunda karar verilmesi,

3- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken. 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

4- Sanık hakkında hükmolunan doğrudan gün adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5- TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkiler ile 1.fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ve müşteki ... ve ... Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15840, Karar No: 2012/5623, Tarih: 09.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15840 E.  ,  2012/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/03/2010 tarih ve 2009/194-2010/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin babası Nizamettin, anneleri .....ile davalıların Deniz Tic. Kol. Şti. .....ve Ortakları şirketinin hissedarları olduğunu, anılan şirketin feshedilerek yerine Başkurt Kol. Şti. Cemil Başkurt ve Ortakları şirketinin kurulduğunu, taşınmaz mal varlığının da hissedarların muvafakati alınmadan diğer şirket adına tescil edildiğini, mahkemenin 2003/246 esas sayılı dosyasında tapu iptali ve tescil davası açtıklarını, şirketin ihyası için kendilerine süre verildiğini ileri sürerek, Deniz Tic. Kol. Şti. Nizamettin Deniz ve Ortakları şirketinin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, şirketin 10.01.1994 tarihinde feshedildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şirketin hukuken sona erdiğinin kabul edilebilmesi için tasfiye işleminin eksiksiz tamamlanması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin yeniden ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile şirketin ihyasına ilişkin davaların her zaman açılmasının mümkün olmasına, uyuşmazlığın esası ile ilgili zamanaşımı def'inin asıl davada değerlendirilecek bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5276, Karar No: 2023/9889, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5276 E.  ,  2023/9889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/20 Esas, 2023/702 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.11.2022 Tarihli ve 2022/2154 Esas, 2022/2146 Karar Sayılı Kararı

Kayyım tayini istenilenin adresinin ... Mahallesi ... Sok. No:6 /1 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.04.2023 Tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/702 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün ikamet adresinin ... Mah. ... Sok. No: ... Apt. K:... D: .../Adana olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, küçüğün .... Mah. ... Sok. No: ... Apt. K:... D:55 .../Adana adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11378, Karar No: 2012/8114, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11378 E.  ,  2012/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un Bağkur’dan emekli aylığı alan babasının ölümünden sonra yetim maaşı almak amacıyla evli olduğu ...'den boşanıp, birlikte aynı evde yaşamaya devam ederek 01.12.2001 ve 27.07.2007 tarihleri arasında toplam 14.527,35 lira haksız çıkar sağladıklarının iddia olunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

Sanık ...'un babası ...'un hangi tarihte öldüğü tespit edilerek, sanıkların boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamanın sürekli olup olmadığı, bir süre sonra ayrı yaşadıktan sonra tekrar bir araya gelip gelmedikleri, geçici birliktelik varsa sebepleri, boşandıktan sonra eşlerden birinin ikametgahının nakil belgesi ile bir başka yere nakledilip nakledilmediği, fiilen nakil söz konusu ise kayden nakledilmemede eşlerin ihmalinin bulunup bulunmadığının muhtar kayıtları ile birlikte komşularından sorulup beyanlarına başvurulması, mahallin zabıtasından araştırılıp tespitinden sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.