muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4255, Karar No: 2023/5990, Tarih: 06.12.2023

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı-davacı erkeğin üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediği, evliyken başka bir kadınla düğün yaptığı, ortak çocuğun erkeğin başka kadınla seks kasetini bulduğu, zina eyleminin ispatlandığı, davalı-davacı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının davasının 4721 sayılı Kanun’un 161 inci maddesi uyarınca zina nedeniyle kabulü ile, tarafların boşanmalarına, davacı-davalının evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle açtığı davanın reddine, davalı-davacının davasının reddine, davacı-davalının tedbir-yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, davacı-davalının ortak çocuk yönünden tedbir-iştirak nafakası taleplerinin ortak çocuğun reşit olması nedeniyle reddine, ... lehine 90.000,00 TL maddî 60.000,00 TL manevî tazminata, davalı-davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının kusurlu olduğunu, davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin tazminatları ödeyemeyeceğini, kadının erkeği affettiğini, kadının erkeğin ... isimli kadınla ilişkisini 5 yıldan uzun süredir bildiğini, davalı-davacının tek amacının ... isimli kadınla resmi olarak da evlenmek olduğunu belirterek her iki dava yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğunu beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden kaldırılarak, talepleri doğrultusunda karar verilmesi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince, davacı- davalı kadının manevî tazminatın miktarına, yönelik istinaf başvurusunun manevî tazminatın az olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi uyarınca kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükmünün kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına takdiren 250.000,00 TL manevî tazminata, kadının terditli olarak dava açtığı; zina nedenli davası kabul edilmekle terditli talep olan evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ret hükmü kurulması doğru değil ise de istinaf sebebi yapılmadığından kaldırma sebebi yapılmadığı, davalı- davacı erkeğin tüm, davacı- davalı kadının sair istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının kusurlu olduğunu, davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin tazminatları ödeyemeyeceğini, kadının erkeği affettiğini, kadının erkeğin ... isimli kadınla ilişkisini 5 yıldan uzun süredir bildiğini, davalı-davacının tek amacının ... isimli kadınla resmi olarak da evlenmek olduğunu belirterek her iki dava yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğunu beyanla, tazminatlar yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, erkeğin boşanma davasının reddinin yerinde olup olmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği,tazminatlar,nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2013/15723, Karar No: 2014/12207, Tarih: 19.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/15723 E.  ,  2014/12207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : 1- Sanık ... için beraat

. 2- Sanık ... ve ... için, TCK.nun 203/1, 52. maddeleri uyarınca 3600'er TL apc, 4 taksitte tahsili

1- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müdafiinin süre tutum dilekçesinde sanık hakkında 18.01.2012 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik temyiz isteminde bulunmayıp 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.02.2012 havale tarihli gerekçeli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz istemlerine gelince;

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de; elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 23.06.2009 ve 29.07.2009 olan mühürleme tarihlerinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1226, Karar No: 2013/4541, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/1226 E.  ,  2013/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, TİS uyarınca zamlı mühendislik ücretlerinin, temel ücret içerisinde bulunduğunun ve bu ücretin esas alınarak verimliliği teşvik primi, yabancı dil zamlı ücreti ve izne çıkmadan önce peşin ödenen yıllık ücretli izin alacağının ödenmesi gerektiğinin tespitine, verimliliği teşvik primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine, 05.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10378, Karar No: 2022/13150, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10378 E.  ,  2022/13150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara 34. İş ile İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Ankara 34. İş Mahkemesince, davacının çalışmış olduğu davalı kuruma ait iş yeri adresinin “...., Mahallesi, ...., Caddesi, No:......./İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesince ise, davacının TÜSEB Ankara Aziz Sancar Araştırma ve Geliştirme Merkezi'ne görevlendirildiği, işin yapıldığı yerin Ankara olduğu, davacının seçimlik hakkını da Ankara İş Mahkemelerinden yana kullandığı, yetkili mahkemenin Ankara İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun’un 6. maddesi, “İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili iş mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Dosya kapsamından, davalı kurumun adresinin ve işin yapıldığı yer adresinin "...., Mahallesi, ....Caddesi, No:..../1 ..../İstanbul" olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5949, Karar No: 2013/9713, Tarih: 26.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/5949 E.  ,  2013/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2013 gün ve 2013/85 Esas, 2013/111 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden ve mağdurenin yaşı gözetilerek Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre de suç tarihinden itibaren en az 12 ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, olaydan 7 ay sonra düzenlenen Fırat Üniversitesi Hastanesinin 05.02.2013 günlü raporuna dayanılarak sanığın cezasının TCK.nın 102/5. maddesiyle arttırılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11289, Karar No: 2014/12993, Tarih: 22.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/11289 E.  ,  2014/12993 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında kaçakçılık fiilinin işlenmesinde kullanılan araç hakkında el koyma talebine ilişkin yapılan yargılama sırasında; Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, olayın anlatılış biçimine ve Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2014 gün ve 2014/947 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5403, Karar No: 2018/7542, Tarih: 26.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5403 E.  ,  2018/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada; küçük ...'ın adresinin "Hanaybaşı Mah. Yar Sok. No:3 İç Kapı:1 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; küçüğün adres araştırmasının yapılması hususunda ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazılmış olup, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü ...Polis Merkezi Amirliği yazı cevabında küçüğün "Esentepe Mahallesi Karaçam Sokak No:34/1.../..." adresinde babaannesi ... ile birlikte ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda; küçüğün "Esentepe Mahallesi Karaçam Sokak No:34/1.../..." adresinde babaannesi ... ile birlikte ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/188, Karar No: 2015/16917, Tarih: 05.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/188 E.  ,  2015/16917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen karar sanık ... 04/04/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 16/04/2014 tarihinde hükmün temyiz edildiği anlaşıldığından, sanık ... temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, teşdiden ceza tayin edilmemesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmekte olan başka bir soruşturma kapsamında,... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26/02/2013 tarih ve 2013/83 değişik iş sayılı kararı ile, sanık ... kullandığı telefonların üç ay süre ile dinlenerek kayda alınmasına karar verildiği, sözü edilen kararın uygulanması sonucunda, sanıklar... ve .. tarihi eser alım satımına yönelik konuşmalarının da kayıt altına alındığı, 5271 sayılı CMK'nın 138/2. maddesi uyarınca, telekominikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma ile ilgisi olmayan ve ancak aynı Kanunun 135/6. maddesinde sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse, bu delilin muhafaza altına alınması gerektiği, bununla birlikte, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 135/6. maddesinde sayılan, iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması tedbirinin uygulanabileceği katalog suçlardan olmadığı, dolayısıyla, dosya içerisinde mevcut görüşme kayıtlarının, anılan suç bakımından delil değerlendirmesinin dışında bırakılması gerektiği;

Diğer yandan, kolluk kuvvetlerince yürütülen istihbari çalışmalarda, ... ilinde ikamet eden sanık..n, .. ilinde ikamet eden sanık ... yasa dışı malzeme getireceğinin belirlendiği, sanık.. ait otele 10 metre mesafede bulunup, sanık..in .. iline birlikte geldiği sanık ..ait araçta yapılan arama sonucunda, aracın bagaj kısmında toplam 1177 parça eser ve obje ile sürücü koltuğu altında hassas terazi bulunduğu, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/05/2013 tarih ve 2013/216 değişik iş sayılı kararı ile arama ve el koyma işlemlerinin onaylandığı;