muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5904, Karar No: 2024/5695, Tarih: 11.09.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı -karşı davacının ağabeyi ile davacı karşı davalının kardeşi arasında yaşanan olayda davalı karşı davacının davacı karşı davalının kardeşini öldürdüğü, tarafların arasında bu nedenle anlaşmazlık çıktığı ve bu nedenle 2011 yılından bu yana ayrı yaşadıkları, erkek tanıklarının beyanlarında davalı -karşı davacının ayrı yaşanılan süreçte iki kişiyle birliktelik yaşadıklarını doğruladıkları, mahkememizce ... Hastanesine müzekkere yazıldığı alınan cevapta davalı -karşı davacının 21.09.2013 tarihinde gebelik tanısı ile hastanede tedavi gördüğünün anlaşıldığı, bu durumda davalı -karşı davacının evli olunan dönemde sadakatsiz davrandığı, dosyaya sunulan fotoğraflar, erkeğin nüfus kaydı, tanık beyanlarından davacı -karşı davalının da Sultan isimli bir kadın ile birliktelik yaşadığı, ortak üç çocuklarının olduğu, halen bu yaşantının devam ettiği, dolayısıyla kadının da erkeğin de sadakatsiz davranışlarda bulunduğu, erkeğin zina yaptığı, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları, erkeğin zina nedenine dayandığı ancak zina hukuki nedenine dayalı boşanma davasında yasa ile belirlenen hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu, erkeğin kadının zinasını öğrenme tarihinin belirli olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle erkeğin zinaya dayalı davasının reddine, erkeğin evlilik birliğinin sarsılması nedenine, kadının ise 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinde düzenlenen zina nedenine dayalı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci, 163 üncü ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı davalarının ise özel sebebe(zinaya) dayalı davası kabul edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk ...'nın velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk Musa ergin olduğundan velâyet hususunda karar verilmesine yer olmadığına, tarafların maddî-manevî tazminat taleplerinin eşit kusurdan reddine, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin 166/1 e dayalı davasının kabulü,kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, reddedilen maddî-manevî tazminat talepleri, nafakaların miktarı, yargılama giderine yönelik hükmün 11 nolu bendinde miktarda maddî hata olması yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; reddedilen zinaya dayalı boşanma davası, kusur belirlemesi, maddî-manevî tazminat taleplerinin reddi, kadının zinaya dayalı davasının kabulü ve kadın lehine hükmedilen nafakalar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; reddedilen zinaya dayalı boşanma davası, kusur belirlemesi, maddî-manevî tazminat taleplerinin reddi, kadının zinaya dayalı davasının kabulü ve kadın lehine hükmedilen nafakalar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; tarafların iddia ve savunmaları, toplanan deliller, olayların gelişimi, tüm dosya kapsamı ile mahkeme kararının dayandığı deliller ve gerekçeye göre, erkeğin 166/1, kadının 161'e dayalı davalarının kabulüne, erkeğin zinaya dayalı davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği,ortak çocuk ...'nın yaşı, babayla kalmakta olması, beyanı, uzman raporu, yasal mevzuat, uluslararası sözleşmeler ile çocuğun yüksek yararı ilkesine göre velâyetin babaya verilmesinde usul ve esasa aykırılık görülmediği, kadın lehine belirlenen yoksulluk nafakasının yerinde olduğu, eşit kusurlu olan tarafların yasal koşulları oluşmayan maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, asıl davada davalı-davacı aleyhine hükmedilen yargılama giderine ilişkin, kararın 11 numaralı hüküm fıkrasındaki toplam miktardaki 1.092,70 yerine 10.902,70 TL yazılmak suretiyle maddî hata yapıldığı sabit olduğundan bu yönden kadının istinaf başvurusunun kabulü ile ilgili kısmın kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile "10.902,70 TL" şeklinde yazılı olan yargılama giderinin "1.092,70" şeklinde düzeltilmesine, davalı- davacının diğer, davacı-davalının tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı- davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin davasının kabulü,kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, reddedilen maddî-manevî tazminat talepleri,nafakaların miktarı yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı- davalı erkek vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, reddedilen zinaya dayalı davası, maddî-manevî tazminat taleplerinin reddi, kadının zinaya dayalı davasının kabulü ve kadın lehine hükmedilen nafakalar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; erkeğin evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı davasının kabulü, erkeğin reddedilen zinaya dayalı davası, kadının zinaya dayalı davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, tazminatlar ve nafakalar ile miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 161 inci, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü maddesi,175 inci, 176 ncı, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3.Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 161 inci, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü maddesi,175 inci, 176 ncı, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3.Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillerden kadının dava dışı İbrahim D. isimli erkekle zina eylemini işlediği, ne var ki erkeğin, kadının zinasını öğrenme tarihinin belirli olmadığı, bu nedenle erkeğin zinaya dayalı davası yönünden davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle erkeğin zinaya dayalı boşanma davasının reddine, erkeğin evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı boşanma davasının ve kadının zinaya dayalı karşı boşanma davasının kabulü ile tarafların kadının davasında 4721 sayılı Kanun'un 161 inci, erkeğin davasında ise 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun yargılama giderleri yönünden kısmen kabulü ile bu yönden İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin diğer istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiş hüküm taraf vekilleri tarafından yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince her ne kadar erkeğin zinaya dayalı boşanma davasının yasada ön görülen hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de dosyanın yapılan incelemesinden; kadının zina eylemini gerçekleştirdiği ileri sürülen dava dışı İbrahim D. İsimli şahıs ile uzaktan akrabalığının bulunduğu, İbrahim isimli şahsın da kendi ifadesinde 2017 yılında Facebook aracılığı ile tanıştıklarını, aralarında imam nikahı kıydıklarını, daha sonra Boyabat'ta bir iki ay birlikte yaşadıklarını, resmi nikah kıyacakken kendisinin kadının evli olduğunu ve boşanmadığını öğrendiğini, ailesinin de bu birlikteliğe karşı çıktığını, bu nedenle kadınla ayrıldıklarını beyan ettiği dikkate alındığında kadının dava dışı bu şahıs ile zina eylemini gerçekleştirdiğinin her türlü şüpheden uzak delillerle ispatlandığı, dava tarihi dikkate alındığında erkeğin zinaya dayalı davası yönünden yasada ön görülen hak düşürücü sürenin de geçmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında erkeğin davasının hem zina hukuksal nedenine dayalı olarak hem de evlilik birliğinin sarsılması hukuksal nedenine dayalı olarak kabulü gerekirken yazılı şekilde sadece evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkek yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkek yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Mehmet'e iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16458, Karar No: 2015/4388, Tarih: 30.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16458 E.  ,  2015/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/09/2013 gün ve 2011/566-2013/553 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/06/2014 gün ve 2014/3564-2014/10239 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Manavgat...Özel Sağlık Hizmetleri Turizm İnş. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 138 adet hissesini 02.09.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile 69.000 TL bedelle davalıdan devraldığını, bedeli nakden ve tamamen ödediğini, devir sonrasında devralınan hisselere ait davalının ödenmemiş sermaye koyma borcunun ortaya çıktığını, davalıya bu meblağı ödemesi hususunda ihtar göndermesine rağmen davalının ödemeye yanaşmadığını, bu nedenle borcun 01.05.2011 tarihinde müvekkilince ödendiğini ileri sürerek müvekkilinin yapmış olduğu mükerrer ödeme nedeniyle şimdilik 10.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, tüm aktif ve pasifiyle birlikte davalıya ait hisseleri devraldığını, bu nedenle davanın yersiz olduğunu, davacının basiretli bir tacir gibi davranarak hisse devri öncesinde ödenmemiş sermaye borcunun bulunup bulunmadığını araştırma yükümlülüğü olduğunu, esasında hisse devrinin 01.09.2010 tarihli protokol uyarınca yapıldığını, davacının bu protokol hükümleri çerçevesinde hisse devri nedeniyle ödemeyi taahhüt ettiği parayı ödemediği gibi ödenmemiş sermaye borcunu da ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34420, Karar No: 2012/41368, Tarih: 05.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/34420 E.  ,  2012/41368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

UYAP sisteminden 27/11/2012 tarihinde alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, .....,ve ....oğlu, Gemerek 15/01/1971 doğumlu, Nevşehir/Hacıbektaş/Bala mahallesi/köyü nüfusuna kayıtlı, ......... T.C. kimlik numaralı sanık ...'in mahkemenin hüküm tarihinden sonra, temyiz inceleme tarihinden önce 12/06/2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesi yollaması ile 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3208, Karar No: 2014/3742, Tarih: 24.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3208 E.  ,  2014/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11026, Karar No: 2010/1191, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11026 E.  ,  2010/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu .. İlçesi ... Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10884, Karar No: 2015/10624, Tarih: 16.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10884 E.  ,  2015/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/175942

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.05.2012

NUMARASI : 2010/294 Esas, 2012/161 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalarda değişmeyen ve özde tutarlı ifadeleri ile annesinin bu beyanları doğrular mahiyetteki anlatımları, olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı, mağdur ile suça sürüklenen çocuk arasında iftira atmayı gerektirir bir husumet bulunmaması, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 20.08.2010 tarihli raporunda hafif derecede zeka geriliği bulunan mağdurun olayla ilgili beyanlarına itibar edilebileceğinin açıkça belirtilmesi ve tüm dosya kapsamından, Samsun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin 02.08.2010 tarihli rapor içeriği de dikkate alındığında olay günü ısrarla evine davet edip beraberinde getirdiği mağdurun poposuna cinsel organını sürtmek suretiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/670, Karar No: 2019/289, Tarih: 02.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/670 E.  ,  2019/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 11-23

Sanık ...'ün beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2, 103/3, 103/4, 103/6, 43, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 24 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.04.2015 tarihli ve 58-30 sayılı resen temyize tabi hükmün sanık ve müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 28.01.2016 tarih ve 6944-827 sayı ile;

"Mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde sanığın bıçak zoruyla nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmesine karşılık, 18.09.2014 günlü jandarma tutanak içeriğinde; abisi ... tarafından sürekli olarak kendilerine ait evlerinde cinsel saldırıya uğradığı ancak abisiyle ilişkiye girdiğini hatırlamadığı şeklinde ifade de bulunması, eylemleri, tanıklar; halası ... ile annesi ...'ün gördüğünü beyan etmesine karşılık, tanıkların bunu doğrulamaması, mağdurenin sürekli evden kaçması, babası Aydın'ın 17.12.2014 günlü mahkeme beyanında da oğlu Hasan eve gelmeden önce de mağdurenin evden kaçtığını ifade etmesi, inkara yönelik savunmaları da gözetilerek sanığın atılı suçu işlediği hususunda şüphe oluşması karşısında şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesi doğrultusunda beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 13.04.2016 tarih ve 11-23 sayı ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2016 tarihli ve 244001 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 1179-1743 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 02.05.2017 tarih ve 435-2332 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup inceleme, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup inceleme, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının sanık hakkında açılan kamu davasından haberdar edilmesinin zorunlu olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Sanık ... hakkında katılan mağdure ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece 22.04.2015 tarih ve 58-30 sayı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine verildiği, resen de temyize tabi hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece bozulduğu,

Yerel Mahkemece bozma kararına direnilerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

Sanık hakkındaki resen de temyize tabi mahkûmiyet hükmünün sadece sanık müdafisi tarafından temyiz edildiği,

Yerel mahkemece Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına duruşma davetiyesi çıkarılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği,

Anlaşılmaktadır.

Dünya genelinde güncelliğini koruyan ve mücadele edilmesi gereken aile içi ve kadına karşı şiddet, insanların temel hak ve özgürlüklerini ihlal etmesinin yanı sıra toplumsal yaşamı da tehdit eden sosyal bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bakımdan insan haklarına saygılı, sosyal bir hukuk Devleti olma konusundaki kararlılığını ortaya koyan ülkemizce Anayasa'mızda gerekli düzenlemeler yapılarak eşitlik ilkesi temelinde gerekli önlemler alınmıştır. Bu kapsamda;