muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4386, Karar No: 2024/790, Tarih: 06.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4386 E.  ,  2024/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/870 Esas, 2022/827 Karar

TASFİYE MEMURU :... vekili Avukat ...

İLİŞKİLİ KİŞİLER :1-...

2-...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM :Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2021/464 E., 2021/700 K.

Taraflar arasındaki tasfiye memuru atanması davasındaki atanan tasfiye memuru ...'un çekilme talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ek kararla ...'un tasfiye memurluğu görevinin kaldırılmasına, ...'un tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Ek kararın tasfiye memuru ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı tasfiye memuru ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nın Tasfiye Halinde Par Temizlik ve Özel Güvenlik Hiz. Tur. Hay. San. Tic. A.Ş.'den alacaklı olup, karara bağlanan ve devam eden davalarının bulunduğunu, söz konusu şirket aleyhine devam eden Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/386 E. sayılı dosyanın 23.06.2021 tarihli duruşmasında Mahkemece şirkete kayyım atanması için 2 haftalık kesin süre verildiğini, 03.09.2018 tarihli yönetim kurulunda "03/09/2018 tarihli genel kurulda tasfiye kuruluna seçilen İsmail Özkan Kayanın aynı zamanda tasfiye kurulu başkanı olarak görev yapacaktır." şeklinde karar alındığını, bu kararın şirketin yönetim kurulu başkanı ve tek hissedarı olan ... tarafından verildiğini, ...'nın 05.03.2021 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılarının da mirası reddettiklerini ileri sürerek Tasfiye Halinde Par Temizlik ve Özel Güvenlik Hiz. Tur. Hayv. San. Tic. A.Ş. organsız kaldığından tasfiyesinin sonlandırılması için yeni tasfiye memuru atanmasına, bu talebin yerinde görülmemesi halinde müvekkili tarafından söz konusu şirket aleyhine açılmış bulunan davaların ve icra takiplerinin sonuçlandırılabilmesi için 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 427 nci maddesinin (4) nolu bendi gereğince bu şirkete yönetim kayyımı atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.09.2021 tarih, 2021/464 E., 2021/700 K. sayılı kararı ile Tasfiye Halinde Par Temizlik ve Özel Güvenlik Hiz. Tur. Hayv. San. Tic. A.Ş.'nin tasfiyeye girişinin 20.09.2018 tarihinde tescil edildiği, 03.09.2018 tarihli yönetim kurulu kararında "03.09.2018 tarihli genel kurulda tasfiye kuruluna seçilen ...'nın aynı zamanda tasfiye kurul başkanı olarak görev yapacaktır." denildiği, bu kararın şirketin yönetim kurulu başkanı ve tek hissedarı olan ... tarafından verildiği, tasfiye memuru ...'nın 05.03.2021 tarihinde vefat ettiği, mirasçıların mirası reddettiklerine ilişkin verilen mahkeme kararlarının kesinleştiği, şirketin organsız kaldığı, genel kurulun toplanmadığı, yeni bir tasfiye memuru seçilemediği, davacı ...'nın söz konusu şirkete karşı açtığı davaların bulunduğu, şirketin tasfiye işlemlerinin tamamlanarak tasfiye kapanışının yapılabilmesi için yeni bir tasfiye memuru atanmasının zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne Tasfiye Halindeki Par Temizlik ve Özel Güvenlik Hizmetleri Turizm Hayvancılık San. ve Ticaret Anonim Şirketi'ne mali müşavir ...'un tasfiye memuru olarak atanmasına, tasfiye memuruna harcayacağı emek ve mesaisi karşılığında aylık 1.000,00 TL ücret takdirine, bu ücretin davalı şirket bünyesinden karşılanmasına karar verilmiştir. Tasfiye memuru ..., Mahkemece tasfiye memurluğu ücretinin şirketin malvarlığından karşılanmasına karar verildiğini, şirketin bu ücreti karşılayamayacağını, tasfiye memurluğundan dolayı maddi ve manevi zararlara uğrayacağını belirterek tasfiye memurluğundan ayrılmak istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen 04.03.2022 tarihli ek kararı ile ...'un tasfiye memuru olarak atandığı şirketin davalarını takip edemediğini, vekil ile takip ettirmesinin de mümkün olmadığı beyan ettiği, şirketten gerekli olan ücretlerin temin edilemediği hususu gözetilerek, şirketin son ortak ve yetkililerini gösterir ticaret sicil kayıtlarının celbedildiği, gelen cevabi yazıda şirketin kurucu ortaklarının ... ve ... olduğu bildirildiğinden tasfiye memuru ...'un tasfiye memurluğu görevinin kaldırılmasına, tasfiye işlemlerinin tamamlanarak tasfiye kapanışlarına yönelik iş ve işlemlerin yapılabilmesi için şirket ortaklarından ...'un tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tasfiye memuru ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; 04.03.2022 tarihli ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin kurucu ortağı olduğu söz konusu şirketten 27.05.2010 tarihinde hisselerini devrederek ayrıldığını, 2016 yılından bu yana hayvancılık ve çiftçilik ile iştigal ettiğini, müvekkilinin hayli iş temposu nedeniyle bu görevi ifa etmesinin imkansız olduğunu belirterek söz konusu ek kararın kaldırılmasını, müvekkilinin tasfiye memuru sıfatının kaldırılmasını, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ve somut olayın özelliği dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince tasfiye memurunun değiştirilmesi talebinin kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tasfiye memuru ... vekilinin 04.03.2022 tarihli ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Tasfiye memuru ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Tasfiye memuru ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

Tasfiye memuru ... vekili 20.07.2023 tarihli dilekçesi ile; Bünyan Belediye Başkanlığının 09.02.2016 tarih ve 10 karar numaralı encümen kararı ile Kayseri İli, Bünyan İlçesi, Yenimahalle, 179 ada, 70 parselde kain arazinin yapılan ihale sonucu 74.000,00 TL bedel ile Par Temizlik ve Özel Güvenlik Hizmetleri Turizm Hayvancılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye satıldığı ve ihalenin kesinleştiğini, tapu devrinin gerçekleştirilmediğini, müvekkili tasfiye memurunun Bünyan Tapu Müdürlüğü ile yaptığı görüşmede, mahkemece tasfiye memuruna belediye encümen kararı gereğini yerine getirme hususunda yetki verilir ise tapu devrinin yapılabileceğinin bildirildiğini, müvekkili tasfiye memuru ... adına anılan belediye encümen kararında belirtilen taşınmazın tasfiye halindeki Par Temizlik ve Özel Güvenlik Hizmetleri Turizm Hayvancılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. adına tapu tescilinin yapılması ve sonrasında bu taşınmazın şirket borçlarının ödenmesi amacıyla müvekkili tarafından tespit edilecek kişiye müvekkil tarafından tayin olunacak rayiç bedel üzerinden satılmasına yönelik yetki verilmesini, ...'nün tasfiye memuru olarak atanmasına yönelik talebi birlikte değerlendirilerek müvekkilinin tasfiye memurluğu görevinin sona erdirilmesini ve ...'nün tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmesini istemiştir. Daha önce söz konusu şirkette yönetim kurulu başkanlığı yapmış olan ... 06.07.2023 tarihli dilekçesi ile; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak şirketin mevcut tasfiye memuru ...'a nazaran iş durumunun müsait olması ve daha fazla bilgiye haiz olması sebebiyle şirketin tasfiye memurluğu görevine şahsının getirilerek, tasfiye sürecine ilişkin iş ve işlemler ile birlikte şirketin her türden iş ve işlemleri için tarafına temsil ve ilzam yetkisi verilmesine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirket tasfiye memurluğu görevinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 427 nci maddesinin (4) nolu bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirket tasfiye memurluğu görevinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 427 nci maddesinin (4) nolu bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tasfiye memuru ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15600, Karar No: 2015/12654, Tarih: 13.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15600 E.  ,  2015/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı ... vek.Av.... ile davalı-birleşen dosya davacısı ... vek.Av.... aralarındaki birleşen tazminat davası hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 05/02/2013 gün ve 2011/40-2013/20 E.K.sayılı hükmün davacı-birleşen dosya davalısı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı-birleşen dosya davalısı vek.Av.... ile davalı-birleşen dosya davalısı vek.Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Davacı-birleşen davalı vekilinin temyiz dilekçesinden birleşen dava ile ilgili itirazlar da dile getirilmiştir. Ancak dosya içeriğinden birleşen dosya ile ilgili temyiz harçlarının yatırılmadığı görülmekle temyiz edene HMK.nun 434/3.maddesi gereğince muhtıra çıkartılarak harcın ikmalinden sonra dosyanın gönderilmesi için,

2-Heyetçe incelenmesine gerek görülen asıl dava konusu teminat mektuplarının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1861, Karar No: 2006/1922, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1861 E.  ,  2006/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 3.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16389, Karar No: 2013/10017, Tarih: 07.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16389 E.  ,  2013/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin işverence işyerinin kapanacağı gerekçe gösterilerek feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalıya dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati usulüne uygun tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmış ise de davalı duruşmalara katılmamış ve davayada cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, fazla çalışma iddiasının tanık beyanları ile ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından, iş sözleşmesini davacı işçinin haklı sebebe dayanmaksızın feshettiği ve işyerinde fazla çalışma yapılmadığı ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, beyanları hükme esas alınan davacı tanığı komşu işyeri çalışanı olup, davacının 01 Eylül-30 Nisan tarihleri arasındaki balık sezonunda, günlük çalışmasının 02.00-18.00 saatleri arasında gerçekleştiğini, balık sezonu dışında ise davacının 05.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş ise de davacı tanığının 01 Mayıs-01 Eylül tarihleri arasında balık halinde çalışmadığı sadece sezon döneminde görev yaptığı kendi beyanları ile sabittir. Bu durumda, davacının balık sezonu dışındaki çalışma süresi için fazla çalışma iddiasını tereddüt oluşturmayacak şekilde kesin olarak ispatlandığından söz edilemez. Davacının 1 Mayıs-1 Eylül tarihleri arasındaki çalışma döneminde, günlük çalışmasının 05.00-18.00 saatleri arasında gerçekleştiği kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/809, Karar No: 2012/8777, Tarih: 19.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/809 E.  ,  2012/8777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, taksirle yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Kriminal Polis Laboratuar'ının raporuna göre 23/04/2006 tarihinde meydana gelen olayla ilgili elde edilen iki adet kovan ve aynı çaplı bir adet mermi çekirdeğinin suça konu silahla atıldığının belirtilmesi karşısında, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından anılan tarihteki olayla ilgili sanık hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa dava dosyası getirtilerek incelenmesi, davaların birleştirilmesi mümkün olmadığında bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

2- Sanık hakkında yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olay yeri krokisi ile olay tutanakları, hadiseden sonra alınan beyanlar, rapor kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre, babasının karıştığı kavga bittikten sonra gelen sanığın, "kavgayı neden ayırmadınız" diyerek orada bulunanlara doğru ateş ettiği, 5 adet boş kovanın sokakta bulunduğu, kalabalığa doğru ateş eden sanığın kesin olan sonuçtan doğrudan doğruya sorumlu olduğu bu nedenle kasten yaralamadan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5230 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15664, Karar No: 2014/16938, Tarih: 20.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15664 E.  ,  2014/16938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/201671

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.05.2014 gün ve 2014/10215/35049 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.06.2014 gün ve KYB2014/201671 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık Sabahattin Karakuş'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlı para cezası ile cezalandırılmasına dair, Karadeniz Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2013 tarihli ve 2013/19 esas, 2013/125 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alman kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.