muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5497, Karar No: 2013/11796, Tarih: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5497 E.  ,  2013/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4 .... Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.06.2010 gün ve 2006/506-2010/134 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.11.2012 gün ve 2010/13810-2012/18165 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004/26879 no'lu “... ... .... Universal” ibareli marka tescilinin mevcut olduğunu, davalının iş yerinde yapılan aramada 27/01/2006 tarihinde 1.049 adet dijital akıllı kumanda cihazının ele geçirildiğini, ele geçirilen kumandalar üzerinde müvekkilinin markasının yer aldığını, kumanda cihazlarının kullanım kılavuzlarının müvekkilininkilerle aynı olduğunu, bu durumun müvekkilinin maddi ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin durdurulmasına, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 20.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın 08/09/2005 tarihi itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından kullanılan markanın tescilli bir marka olduğunu, uzaktan kumanda cihazları üzerinde yapılan kullanımın ayırt edici niteliğinin bulunmadığını ve ürünün cinsinin özelliğini gösterdiğini, kumanda cihazlarının kılavuzlarının benzer olmasının işin doğası gereği olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/853, Karar No: 2020/2946, Tarih: 30.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/853 E.  ,  2020/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacılar vekilinin ıslahla birlikte davacı eş için 121.699,86 TL maddi, 75.000,00 TL manevi, çocuk ... için 10.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi, davacı diğer çocuklar ... ve ... için 25.000,00 er TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, mahkemece verilen 04/12/2018 tarihli kararda davacı eş için 121.699,86 TL maddi, 75.000,00 TL manevi, çocuk ... için 6.940,93 TL maddi, 25.000,00 TL manevi, davacı diğer çocuklar ... ve ... için 25.000,00 er TL manevi tazminata hükmedildiği, ...Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince 04/12/2019 tarihli kararda davalıların istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

1- Davacı çocuklar eş için hükmedilen manevi tazminata ve davacı çocuk ... için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 58.800,00 TL olduğu ve bu kararın davalı ... vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının çocuklar için hükmedilen manevi tazminat ve çocuk ... için hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2- Davacı eş için hükmedilen maddi ve manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Bolu Beledile Başkanlığına yükletilmesine, 30/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6986, Karar No: 2023/6829, Tarih: 26.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/6986 E.  ,  2023/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1286 E., 2022/1834 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/13 Esas, 2022/41 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/1286 Esas, 2022/1834 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın suç tarihi itibariyle reşit olan mağdure ile onun rızası olduğu halde cinsel birliktelikler yaşadığını ikrar etmiş, İlk Derece Mahkemesince de mağdurenin reşit olduğu dönemde gerçekleşen eylemlerin mağdurenin rızası ile gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması karşısında, sanık hakkında cinsel saldırı suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) maddesi gereğince beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmiş bu şekilde, hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunmuş olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulması yerine, yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş olmasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "... Mağdurun 2021 yılı Ocak ayında uyuşturucu madde etkisi altında bırakılarak rızası dışında sanık tarafından cinsel saldırıya uğradığı yönündeki iddiasının somut delillere dayanmadığı, bu hususta dosya içerisinde uyuşturucu maddenin etkisinin bulunduğuna yönelik herhangi bir doktor raporunun ya da adli tıp raporunun bulunmadığı, hayatın olağan akışıyla bağdaşmayan çelişkiler içeren mağdur beyanlarına itibar edilemeyeceği, tanık anlatımları ile uyumlu olan sanık savunmasının tutarlı olduğu, sanık ile mağdur arasında gerçekleşen cinsel birlikteliğin rızaya dayalı olduğu kanaatine varılmış ve sanığın üzerine atılı iddianamede 2021 yılı Ocak ayındaki eylemi olarak belirtilen suçlamaları yönünden atılı suçları mağdurun rızası dışında zorla mağdura uyuşturucu madde vermek suretiyle işlediğinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil ile ispatlanamadığı, bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçlardan CMK 223/2-e maddesi uyarınca..." şeklindeki gerekçeyle beraat hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanığın, mağdurenin rızası dışında zorla mağdureye uyuşturucu madde vermek suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/1286 Esas, 2022/1834 Karar sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23204, Karar No: 2009/3668, Tarih: 24.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/23204 E.  ,  2009/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Mahkemece takibe konu çeklerin borçlu şirket tarafından alacaklıya emaneten verildiğine ilişkin iddiaların, dar yetkili İcra Mahkemesinde değerlendirilmesinin mümkün olmaması nedeniyle itiraz reddedilmiş ve itiraz eden borçlu aleyhine %40 inkar tazminatına hükmolunmuştur.

Mahkemece itirazın esasına girilmediği halde, inkar tazminatına karar verilmesi isabetsiz olup, açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekir ise de, bu usulsüzlüğün düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Kadıköy 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 17.07.2008 tarih ve 2007/1780 E. - 2008/1062 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan inkar tazminatı ile ilgili birinci bendinin tamamının karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 24/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5566, Karar No: 2013/28989, Tarih: 05.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5566 E.  ,  2013/28989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

26/10/2010 tarihli "........."na göre başka bir hırsızlık suçu ile ilgili yapılan soruşturma esnasında sanık ...'in müştekiye ait suça konu bilgisayarı sattıkları yeri kolluğa bildirerek bilgisayarın müştekiye iadesini sağladığı, ancak sanıkların bilgisayarı sattıkları kişinin zararını karşıladıklarına dair beyan ve bilginin bulunmaması karşısında sanıkların etkin pişmanlıkta bulunduklarının kabul edilemeyeceği gözetildiğinden 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5532, Karar No: 2012/5409, Tarih: 13.07.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5532 E.  ,  2012/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ...ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kira mahrumiyeti, eksik ve kusurlu iş bedeli ile nefaset farkı, yeniden hazırlanan proje bedeli ve sözleşmedeki paylaşım oranının davacılar aleyhine değişmiş olması nedeni ile tazminat istemleri ile açılmış, mahkemece davacıların ıslah talebi de nazara alınarak davanın kabulüne dair verilen karar davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenicinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacılar arsa sahibi, davalı kooperatif ise yüklenicidir. Yanlar arasındaki 23.02.1998 tarihli sözleşmeye göre arsa sahiplerine ait 271 parsel sayılı taşınmaz üzerine birden fazla bloktan oluşan 168 adet daire yapılacak, %40 tutarında 67 daire arsa sahiplerine teslim edilecektir. İmar değişikliği sonucu taşınmaz üzerine toplam 147 daire yapılmış olup, sözleşmedeki paylaşım oranına göre davacı arsa sahiplerinin alması gereken daire sayısı 58.80 dairedir. Sözleşmenin 5. maddesine göre gayrimenkul üzerine yapılacak olan daireler 168 daireden fazla çıkarsa çıkan dairelerin %40'ı mal sahiplerine verilecek, eğer 168 daireden az daire yapılırsa mal sahiplerinden aynı oranda (%40 oranında) verilen daire sayılarından düşülecektir. Sözleşmenin 6/c maddesinde ise daire karşılığı olarak yapılacak 168 dairenin %40'ına tekabül eden 67 daire mal sahiplerine verilecektir. Bu daireler A bloktan 24, B bloktan 24, C bloktan 5, D bloktan 5, E bloktan 5, F bloktan da 4 daire olmak üzere anlaşmaya varılmış olup, geri kalan tüm haklar kooperatifin uhdesinde kalacaktır.

Sözleşmenin imzalanmasından sonra 2006 yılında yapılan imar yönetmeliği değişikliği ile 2676 ada 1 parselde ve 2675 ada 2 parselde yapılan blokların çatı arasına en üst katlarda bulunan dairelerin her birine ilave kullanım alanı doğuran dubleks daireler yapma imkânı doğmuş, davalı kooperatif kendisine ait konutların çatı aralarına ilave kullanım alanı yapmış olmasına rağmen arsa sahiplerine ait bloklar üzerine dubleks daire inşa etmediğinden sözleşmedeki paylaşım oranı davacı arsa sahipleri aleyhine olacak şekilde bozulmuştur. Bu nedenle dubleks daire yapılması nedeniyle sözleşmedeki %40-%60 paylaşım oranı nazara alınarak davacı arsa sahipleri yararına tazminata hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davalı kooperatif 2676 ada 1 nolu parselde A bloğun 1. bodrum katı ile C bloğun 1. bodrum katına 4 adet dükkan projelendirmek suretiyle yapmış ve toplam dükkan alanı 799.10 m2 üzerinden arsa sahiplerinin %40 paylaşım oranına göre ayrıca tazminata hükmedilmiştir. Davalı kooperatifin kendisine ait A ve C blokların bodrum katına dükkan yapmış olması imar yönetmeliği veya imar durumunun değişmesi sonucu olmayıp paylaşım blok başında yapıldığında dükkan yapılmış olması nedeni ile davacı arsa sahiplerinin bir hak kaybına uğradıklarından sözedilemez. Dükkan yapımı nedeni ile toplam 799.10 m2 alan kazanıldığı kabul edilerek m2'si 750,00 liradan arsa sahipleri yararına %40 paylaşım oranı esas alınmak sureti ile 239.730,00 lira tazminat hesaplanması doğru olmamış, davacıların dükkan yapımı nedeniyle tazminat taleplerinin reddine karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacı arsa sahibi ..., ... mirasçıları ve Mehmet Muhtar mirasçıları için her biri yönünden hesaplanan tazminat tutarı 227.229,00 TL'dir. Toplam 687.387,00 lira tazminata hükmedildiği halde her bir davacı için hükmedilen miktar esas alınmak suretiyle harç ve vekâlet ücreti hesaplanması davalı yüklenici aleyhine sonuç doğurduğundan hükmedilen toplam tazminat tutarı üzerinden harç ve vekâlet ücreti hesaplanmamış olması da kabul şekli açısından bozma sebebi sayılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1963, Karar No: 2022/3696, Tarih: 18.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1963 E.  ,  2022/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davalarında mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı ... Lmt. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; asıl ve birleşen davada, davalı ...’yı diğer davalı ... Top. San. Ltd. Şti. aleyhine işçi alacağının tahsili amacıyla başlattığı Boyabat İcra Müdürlüğü’nün 2011/2552 Esas sayılı dosyasında vekil olarak temsil ettiğini, takibe itiraz edilmesi üzerine Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/697 Esas sayılı dosyası üzerinden itirazın iptali davası açtığını, ardından iki davalının anlaşarak sulh olduklarını, müvekkili davalı ...’nın kendisine haber vermeden 18.10.2012 tarihinde itirazın iptali davasından feragat ettiğini, davalı ... ile aralarındaki 26.12.2011 tarihli Avukatlık Ücret Sözleşmesine göre 500 TL maktu vekalet ücretinin yanı sıra uyuşmazlığın sulh ile sonuçlanması halinde 15.000 TL vekalet ücretini ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalıların akdi vekalet ücreti ile karşı yan vekalet ücretinden müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla asıl davada yasal faizi ile birlikte 5.000 TL’nin, birleşen davada yasal faizi ile birlikte 10.000 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen davada ıslah ile talebini 14.412,95 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, Asıl dava olan 2016/409 Esas sayılı dosyada davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... San. İnş. Müt. ve Tic. Ltd. Şti yönünden davanın reddine, 5.000,00 TL vekalet ücreti alacağının davalı ...'dan dava tarihi olan 11/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, Birleşen dava olan 2016/580 Esas sayılı dosyada davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... San. İnş. Müt. ve Tic. Ltd. Şti yönünden davanın reddine, 14.412,95 TL vekalet ücreti alacağının 10.000,00 TL kısmının dava tarihi olan 01/09/2016 tarihinden itibaren, 4.412,95 TL kısmının ıslah tarihi olan 19/09/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı ... ... Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Asıl ve birleşen davalar, davacı avukatın, sulh nedeniyle hak kazanılan akdi ve karşı yan vekalet ücretinin hem müvekkili hem karşı taraftan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece uyulmasına karar verilen 24/12/2020 tarihli bozma ilamında, “...Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen "ücret dolasıyla müteselsil sorumluluk" hallerinden olan "sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde" karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödenmesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken "akdi vekalet ücretinin" dahil olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır." şeklinde karar verilmiş olup, somut olaya ilişkin anılan İçtihatı Birleştirme Kararına göre, davalı Şirketin davacının hak ettiği akdi vekalet ücretinden sorumlu olmayacağının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, yukarıda anlatılan İçtihatı Birleştirme Kararına göre değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.” gerekçesiyle kararın bozulduğu, yine anılan bozma ilamının birinci bendinde, davalı ... ... Şirketi nin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildiği, dava konusu taleplerin akdi ve karşı yan vekalet ücretlerinin tahsili şeklinde olduğu anlaşılmaktadır. Bozma ilamı kapsamına göre, bozmaya uyulmakla bozma kararı gereğince karar verilmesi gerektiği halde mahkemece, davacı avukatın talebi olan karşı yan vekalet ücretinden her iki davalının da müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, temyiz eden davalı ... ... Şirketi’nin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... Şirketi’nin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... ... Şirketi'ne iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.