muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/750, Karar No: 2012/8951, Tarih: 25.05.2012

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun,

HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır. Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez. Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4181, Karar No: 2012/6103, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4181 E.  ,  2012/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 262 ada 3 sayılı 1.859,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’in zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı, Orman Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 262 ada 3 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14498, Karar No: 2021/3355, Tarih: 21.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14498 E.  ,  2021/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Av. ... tarafından, davalılar ...ve ... aleyhine 09/11/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılar ... ve ... yönünden destekten yoksun kalma tazminatına dair istemin kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden reddine, davacıların tarım makinaları yönünden taleplerinin reddine, telef olan kayısılardan kaynaklı maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat yönünden evvelce verilen hüküm kesinleşmiş olmakla yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen 19/02/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı şirket vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların desteğinin sevk ve idaresindeki araç ile davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın çarpışması sonucu yaşanan kazada desteğin vefat ettiğini, kaza sırasında taşınmakta olan kayısıların telef olduğunu, kazanın davalının kusurundan kaynaklandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.500,00 TL maddi tazminat ile davacı eş için 25.000,00 TL davacı ... için 20.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL ... ve Songül için 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; destekten yoksun kalma tazminatı isteminin davacılar ... ve ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden reddine, dökülen kayısılardan ve tarım makinalarından kaynaklanan istemin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 tarihli karar, davalılar vekilince temyiz edilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 17/12/2015 tarihli ve 2014/6758 esas, 2015/14350 karar sayılı ilamı ile davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilerek, “dava dilekçesinde olmamasına rağmen davacının ıslah dilekçesi ile kırıldığını tanık ifadeleri ile sonradan öğrendiğini belirttiği ot biçme makinası bedelini de talep ettiği, mahkemece bu konuda araştırma ve inceleme yapılmadan ziraat mühendisi raporuna göre talep aşımına yol

açacak şekilde karar verildiği, ayrıca PMF verileri dikkate alınarak denetime olanak sağlayacak şekilde yeni bir rapor alınması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

açacak şekilde karar verildiği, ayrıca PMF verileri dikkate alınarak denetime olanak sağlayacak şekilde yeni bir rapor alınması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, manevi tazminat yönünden verilen hüküm bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, ilk karar davacılar tarafından temyiz edilmediğinden aleyhe bozma yasağı gözetilerek ilk kararda davacılar ... ve ... lehine hükmedilen destekten yoksun kalma tazminatına yeniden hükmedilmiş, diğer davacıların destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin istemleri reddedilmiş, tüm davacıların tarım makinaları ve dökülerek telef olan kayısılardan kaynaklanan maddi tazminat istemleri de reddedilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 28/09/2020 tarihli ve 2020/442 esas, 2020/2995 karar sayılı ilamı ile; bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalıların temyiz itirazlarının reddine, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek; “ilk kararda kayısıların kaybından kaynaklı tazminata hükmedildiği, bu zarar istemi yönünden davalıların temyiz istemi yerinde görülmeyerek reddedilmek suretiyle davacıların bu nedenle oluşan zararının bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği, mahkemece bozmadan sonra ise kayısıların kaybına dayalı tazminat isteminin reddedildiği, bozma kapsamı dışına çıkılarak davacıların telef olan kayısıların kaybı nedeniyle oluşan zararına hükmedilmemesinin doğru olmadığı gerekçesiyle” karar bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece; davacılar ... ve ... yönünden destekten yoksun kalma tazminatına dair istemin kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden reddine, davacıların tarım makinaları yönünden taleplerinin reddine, telef olan kayısılardan kaynaklı maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat yönünden evvelce verilen hüküm kesinleşmiş olmakla yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ile davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.862,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına, davacılardan peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna, 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1899, Karar No: 2019/12393, Tarih: 24.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/1899 E.  ,  2019/12393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 13.01.2007 yılında davalıya birleşik kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olan aracın karştığı trafik kazasında davacının eşi sürücü ... ve oğlu yolcu ...'ın vefat ettiğini, daha önce destekten yoksun kalmaya ilişkin Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/127 Esas ve 2014/595 Esas sayılı dosyaları ile zms ve ims teminatları kapsamında destekten yoksun kalma tazminatının tahsil edildiğini, eldeki dava ile ferdi kaza/beher koltuk için 4.000,00 TL teminat bulunduğunu, karşılanmayan zarar için şimdilik 4.000,00 TL maddi tazminatın (ferdi kaza/beher koltuk) olay tarihinden/dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, koltuk başı teminat olan 4.000,00 TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL davacıya ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile; 4.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihi 27.03.2015'den itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle ferdi kaza poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf dava dilekçesinde; davalıya sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazada davacının eş ve çocuğunu kaybettiğini beyanla ferdi kaza teminatı olan 4.000,00 TL nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf, davacıya 8.000,00 TL ödeme yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur. Daire'nin geri çevirme ilamı ile 3775896 sayılı hasar dosyası dosya arasına alınmıştır. Hasar dosyası ile poliçe, davacıya yapılan 03.04.2007 tarihli 8.000,00 TL ödeme dekontu gönderilmiştir. Bu durumda; mahkemece, yapılan ödeme hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3064, Karar No: 2013/5390, Tarih: 13.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3064 E.  ,  2013/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince, davalı yüklenici tarafın, inşaatı eksik olarak bıraktığını ayrıca davacı arsa sahibine isabet eden blokun, yükleniciye düşen bloktan daha küçük yapıldığını böylece davacı arsa sahibinin zarara uğradığını ileri sürerek, maddi ve manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, % 50 paylaşım oranının ek sözleşme ile değiştirildiğini,davacının daireleri kayıtsız şartsız kabul ederek kullanmaya başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,paylaşım oranının ek sözleşme ile kaldırıldığı,bu nedenle davacının tazminat isteyemeyeceği, eksik işler için ise davalıların inşaatı birlikte üstlendikleri gerekçesiyle,davanın eksik işler yönünden kısmen kabulüne, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

...)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...)Davacı arsa sahibi ile davalılardan ... arasında 06.05.2005 günlü düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 08.07.2005 günlü ek sözleşme imzalanmış; adi yazılı, tarihsiz ek sözleşme ile de davalı şirkete, sözleşmelerin konusu inşaatı yapması için yetki verilmiş ve sözleşmelerin içerdiği tüm hükümlerin bu şirket tarafından yerine getirileceği kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasındaki 06.05.2005 tarihli sözleşmede %50 paylaşım oranı kabul edilmiş, ancak 08.07.2005 günlü sözleşmede bu paylaşım oranının geçersiz hale geldiği ve parsel üzerine iki ayrı blok yapılacağı, birinin tamamen yükleniciye ait olacağı, diğerinin ise arsa sahibine ait olmakla beraber bu blokta yer alan işyerinin, arsa sahibinin başka bir yerdeki dairelerinin tadilatı karşılığında yüklenici tarafa verileceği hüküm altına alınmıştır. Davacı, kendisine kalan bloğun, eşit olması gerekirken, yükleniciye kalan bloktan daha küçük .

yapılması nedeniyle uğradığı zararı da davada talep etmiştir. Yukarıda sözü edilen 08.07.2005 günlü ek sözleşmede % 50 paylaşım oranının geçersiz olduğu bildirilmiş ise de, kararlaştırılan yeni paylaşım oranının ne kadar olduğu konusunda sözleşmede açıkça bir madde bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken ..., uzman bilirkişi kurulu marifetiyle, 08.07.2005 günlü ek sözleşmede kararlaştırılan şekliyle yapılacak olan inşaatların paylaşım oranını yüzde olarak tespit etmekten, tespit edilen bu oran üzerinden arsa sahibine verilen bağımsız bölümlerde onun aleyhine bir eksiklik olup olmadığının belirlenmesinden, eksiklik var ise bunun değerinin davacı yararına hüküm altına alınmasından ibarettir.

Değinilen bu husus dikkate alınmaksızın ilk sözleşmedeki %50 paylaşım oranının kaldırıldığından bahisle ek sözleşme gereğince arsa sahibine verilmesi gereken bölüm ve alanlarda herhangi bir eksiklik olup olmadığı araştırılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/467, Karar No: 2013/711, Tarih: 04.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/467 E.  ,  2013/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Ltd. Şti. ile daval... arasındaki davadan dolayı ... 21. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.04.2012 gün ve 2012/101-2012/141 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik işlerini konu alan hizmet sözleşmesinden kaynaklanan hakedişteki kesintinin iadesi isteminden kaynaklandığından, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24506, Karar No: 2022/6243, Tarih: 16.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24506 E.  ,  2022/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2020 gün ve 2020/312 Esas, 2020/355 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisi ve katılan mağdureler vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdureler vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden; sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdureler vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4160, Karar No: 2012/6102, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4160 E.  ,  2012/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında... köyü 262 ada 2 sayılı 558,77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 262 ada 2 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin arsa niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.