muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28840, Karar No: 2015/7653, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28840 E.  ,  2015/7653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1416-2014/1007

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3835, Karar No: 2009/10587, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3835 E.  ,  2009/10587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yerlerde onaylı mimari projeye aykırı olarak gerçekleştirilen değişiklerin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu anataşınmazın ortak yerlerinde onaylı mimari projeye aykırı olarak gerçekleştirilen değişikliklerin eski hale getirilmesine karar verilmesi doğru ise de İcra İflas Yasasının 30. maddesinde bir işin yapılmasına (yerine getirilmesine) ilişkin ilamların ne şekilde infaz edileceği açıkça gösterilmiş olmasına karşın anılan yasanın bu hükmü gözardı edilerek kararın süresi içerisinde yerine getirilmediği takdirde davalıdan eski hale getirme bedeli olan 3.200 YTL masrafın davalıdan alınarak icraen infazına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan "dava tarihi itibariyle yapacağı tadilat masrafının 3.200.00.YTL olduğuna bu işlemlerin karar kesinleştiğinde süresinde yapılmadığı takdirde davalı taraftan icraen infazına ve masrafın davalı taraftan alınmasına" sözcüklerinin karar metninden çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15616, Karar No: 2016/3831, Tarih: 07.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/15616 E.  ,  2016/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih ... Esas ... karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında,Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 14/12/2009 tarih ... Esas ...sayılı mahkumiyetine dair kararın onanmasına ilişkin, ... Ceza Dairesi'nin 31.10.2013 tarih,... Esas, .... Karar sayılı ilamının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2- Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak ve yetkilerden birini kötüye kullanarak suç işlemediği gözetilmeden, hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrasının uygulanması,

3- İddianamede tüzel kişi hakkında TCK'nın 60. maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilmesi talep edilmediği halde yazılı biçimde uygulama yapılmak suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

4- Kabule göre de;

Mahkemece atılı suçun kamu kurumunun verdiği izne dayalı olarak faaliyette bulunan şirketin ticari faaliyet gösterdiği adreste işlendiği kabul edilerek tüzel kişilere özgü güvenlik tedbirlerinden olan faaliyet izninin iptaline karar verilmiş ise de;

3- İddianamede tüzel kişi hakkında TCK'nın 60. maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilmesi talep edilmediği halde yazılı biçimde uygulama yapılmak suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

4- Kabule göre de;

Mahkemece atılı suçun kamu kurumunun verdiği izne dayalı olarak faaliyette bulunan şirketin ticari faaliyet gösterdiği adreste işlendiği kabul edilerek tüzel kişilere özgü güvenlik tedbirlerinden olan faaliyet izninin iptaline karar verilmiş ise de;

5237 sayılı TCK'nın 60/1. maddesinde yer alan " Bir kamu kurumunun verdiği izne dayalı olarak faaliyette bulunan özel hukuk tüzel kişisinin organ veya temsilcilerinin iştirakiyle ve bu iznin verdiği yetkinin kötüye kullanılması suretiyle tüzel kişi yararına işlenen kasıtlı suçlardan mahkûmiyet hâlinde, iznin iptaline karar verilir. " hükmü uyarınca tüzel kişiler hakkında anılan güvenlik tedbirine hükmedilebileceği, madde gerekçesinde anılan güvenlik tedbirinin uygulanma şartlarının "maddede öngörülen ilk güvenlik tedbiri, faaliyet izninin iptalidir. Bunun için ilk koşul özel hukuk tüzel kişisine, belirli bir faaliyette bulunabilmesine ilişkin bir kamu kurumunca verilen bir iznin varlığıdır. İkinci koşul ise, bu iznin sağladığı yetkinin kötüye kullanılması suretiyle tüzel kişi yararına kasıtlı bir suç işlenilmesidir. Dikkat edilmelidir ki, burada söz konusu olan suç, tüzel kişi yararına işlenmiş herhangi bir suç değildir. İşlenen suçla, verilen iznin kullanılması arasında nedensellik bağı olmalıdır. Ayrıca, özel hukuk tüzel kişisinin organ veya temsilcilerinin bu suçun işlenmesine iştirak etmeleri gerekir." şeklinde belirlendiği, bu güvenlik tedbirine hükmedilebilmesi için belirli bir faaliyette bulunması hususunda kamu kurumunca izin verilmesi, faaliyet alanının suçla doğrudan bağlantılı olması ve ayrıca organ veya temsilcinin suçun faili olması gerektiği cihetle, dava konusu suçun şirketin faaliyet alanındaki işlerle doğrudan ilgili olmayıp, sadece ticari faaliyette bulunmasına izin verilmesinin bu maddenin uygulanması için yeterli gerekçe olamayacağı ve suçun anılan şirketin faaliyeti çerçevesinde işlenmediği gözetilmeden TCK'nın 60. maddesi gereğince tüzel kişi hakkında güvenlik tedbirine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4420, Karar No: 2018/9190, Tarih: 11.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/4420 E.  ,  2018/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetim serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13220, Karar No: 2009/21185, Tarih: 02.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13220 E.  ,  2009/21185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Foça İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun imzaya itiraz dışındaki diğer iddialarının dar yetkili icra mahkemesinde tartışılması mümkün bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3243, Karar No: 2024/6762, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3243 E.  ,  2024/6762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/40 Esas, 2024/62 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 4. Tüketici Mahkemesinin 26.10.2023 Tarihli ve 2023/315 Esas, 2023/590 Karar Sayılı Kararı

Genel yetki kuralı gereği yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, tüketici davalarının ise tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği, dosya incelendiğinde davacının ve davalının yerleşim yerinin Yozgat olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.01.2024 Tarihli ve 2024/40 Esas, 2024/62 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davalı asile dava dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre 23.08.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davalı asilin süresinde sunduğu cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunmayarak esasa ilişkin beyan dilekçesi sunduğu, on beş günlük cevap süresinin bitim tarihi olan 06.09.2023 tarihinden sonra davalının sunmuş olduğu dilekçe ile yetki itirazında bulunduğu, davalının ilk itiraz olan yetki itirazını cevap dilekçesi ile birlikte süresinde ileri sürmesi gerektiğinden usulüne uygun yetki itirazı bulunmadığı, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Ankara 4. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen avukatlık hizmetleri sözleşmesinden kaynaklı haksız azil iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin davada yetkili mahkemenin belirlenmesine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “İlk İtirazlar - Konusu” başlıklı 116 ncı maddesi şöyledir.

“- (1) İlk itirazlar aşağıdakilerden ibarettir:

a) Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı.

b) Uyuşmazlığın tahkim yoluyla çözümlenmesi gerektiği itirazı.”

6. 6100 sayılı Kanun'un “İleri sürülmesi ve incelenmesi” başlıklı 117 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

“(1) İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez.”

7. 6100 sayılı Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 inci maddesi şöyledir.

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

C. Değerlendirme

1. Haksız azilden kaynaklı alacak istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davalının yerleşim yerinin Merkez/Yozgat olduğu ancak davacının davayı, yetkisiz Ankara 4. Tüketici Mahkemesinde açtığı ancak davalının 17.08.2023 tarihli cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunmayarak esasa ilişkin beyan dilekçesi sunduğu, daha sonra 07.09.2023 tarihli dilekçesi ile yetki itirazında bulanarak yetkili mahkemenin Yozgat Mahkemeleri olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı 07.09.2023 tarihli dilekçesi ile yetki itirazında bulunmuşsa da yetki itirazı ilk itirazlardan olup yalnızca cevap dilekçesi ile ileri sürülebilir, ikinci cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunulamaz. Dolayısıyla kesin yetki kuralına tabi olmayan bu davada 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince usulüne uygun ve süresinde yetki itirazının olmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Ankara 4. Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 4. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7765, Karar No: 2015/5645, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7765 E.  ,  2015/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2015/67 - 2015/218

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bergama Sulh Hukuk, Kınık Sulh Hukuk ve Torbalı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bergama Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “P. Mahallesi, İncirlidere Sokak, No: 14 Kınık/İZMİR” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kınık Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “M. Huzurevi Ayrancılar Torbalı/İzmir” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı her ne kadar Ayrancılar Huzur Evinde kalıyorsa da bunun yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı, kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin "P. Mahallesi, İncirlidere Sk., No: 14 Kınık/İzmir" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının MERNİS adresi “P.Mahallesi, İncirlidere Sokak, No: 14 Kınık/İZMİR” olduğundan uyuşmazlığın Kınık Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kınık Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.