muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1028, Karar No: 2020/9234, Tarih: 23.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1028 E.  ,  2020/9234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize gelmeyen sanık ..., tebliğnamede temyiz eden sanık olarak belirtilmişse de, dosya kapsamından ve UYAP’tan yapılan incelemede, sanık ... tarafından kararın temyiz edilmediği ve temyiz kapsamı dışında olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11786, Karar No: 2012/48979, Tarih: 24.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11786 E.  ,  2012/48979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafiileri tarafından temyizi üzerine, suça sürüklenen çocuk müdafiilerinden Avukat ...' ün temyiz talebinin harç yatırılmaması nedeniyle reddine karar verildiği, ancak hükmü temyiz eden diğer suça sürüklenen çocuk müdafiilerince ayrı ayrı harç yatırıldığı, bu nedenle yeniden harç yatırılmasının gerekli olmadığı anlaşıldığından, mahkemenin 26/10/2011 tarih ve 2010/255 esas sayılı red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 2010/180 esas sayılı dosya yönünden mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, uygulanan kanun maddesinin 5237 Sayılı TCK.nun 151.maddesinin 1.fıkrası yerine, aynı Yasanın 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında birleştirilen 2010/179 esas-2010/180 esas-2010/187 Esas sayılı dosyalar yönünden hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında 2010/255 esas sayılı dosya yönünden hırsızılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Suça sürüklenen çocuğun, olay günü, gece yakınanın kamyonetinin kapısını açıp içeri girerek, kamyonetin kasasında bulunan meyvelerden gereksinimi kadar yemesi biçimindeki eyleminde, suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az tutarda yediğinin anlaşılması karşısında hakkında TCK.nun 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24/12/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2015/11460, Karar No: 2016/4724, Tarih: 22.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11460 E.  ,  2016/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasinin değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece yetkisizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve işin niteliği dikkate alınarak temyiz edenin duruşma isteği HUMK. nun 438.maddesi uyarınca reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; kısıtlı ...'e davalı ...'nin vasi olarak atandığını, ancak adı geçenin görevini gereği gibi yapmadığını, kısıtlının bir yıldır kendi yanında kaldığını ileri sürerek vasinin değiştirilmesini istemiş, mahkemece kısıtlının yerleşim yerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesi gereğince, vesayet işlerinde yetkinin, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine ait olduğu; 21/2. maddesinde ise vesayet altındaki kişilerin yerleşim yerinin bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yer olacağı düzenlenmiş olup, bu yetki kesindir ve mahkemece re'sen gözetilir. Aynı Yasanın 412. maddesi, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişilerin yerleşim yerinin değiştirilemeyeceğini; 462/14. maddesi de, kendisine vasi veya yasal danışman atanmış olan kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamından izin alınmasını hükme bağlamıştır. Vasi atanması davası sırasında yetkili mahkeme kısıtlının yerleşim yeri mahkemesi ise de, vasi atandıktan sonra kısıtlının yerleşim yeri kısıtlama kararı veren vesayet makamının bulunduğu yerdir ve vesayet makamının izni olmadıkça kısıtlının yerleşim yeri değiştirilemez.

Dosya kapsamından; ...'in .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlandığı ve kendisine davalı ...'nin vasi atandığı, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ilişkin vesayet makamı tarafından izin verildiğine dair dosyada bir kararın olmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi yönünde vesayet makamı tarafından alınmış bir karar bulunmadığı halde, vasinin değiştirilmesine ilişkin davada kısıtlının yerleşim yerinin ... olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/739, Karar No: 2017/3546, Tarih: 15.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/739 E.  ,  2017/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.04.2014 gün ve 2013/31 Esas 2014/231 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 06.12.2016 gün ve 16217-10879 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı Bengü Tatlıcı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı Bengü Tatlıcıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 261.00.-TL para cezası alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 65.40.-TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16484, Karar No: 2013/20382, Tarih: 13.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16484 E.  ,  2013/20382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/09/2013 tarih ve 2013/205-2013/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince Aktisfed Uluslararası Uluslararası Nakl. Turz. Ltd. Şti'ne yurt içi nakliyeci sorumluluk sigorta poliçesi düzenlendiğini, fiili taşımacılığını davalı ...'ın yaptığı taşıma ile ilgili olarak tek taraflı meydana gelen kazada davalı ...'a ait ve diğer davalı ... idaresindeki çekici ile çekiciye bağlı olan dorsede taşınan Isosugar cinsi emtia ve sigortalıya ait dorsenin hasar gördüğünü, bu taşıma işiyle ilgili olarak davadışı şirket ile davalılardan Bektaş'ın kira sözleşmesi imzaladığını, olay nedeniyle sigortalıya 48.728,74 TL ödeme yapıldığını, söz konusu sigorta tazminatının sigortalısına ödenmesi nedeniyle 48.728,00 TL maddi tazminat alacağının ödeme tarihi olan 26/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığı, bu sebeple uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesine dayanılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.'nın 115/2 maddesi gereğince davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine ve mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sigorta şirketi tarafından taşımayı gerçekleştiren kişilere karşı TTK hükümlerine dayalı olarak açılan rücuan tazminat davasıdır. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklanmayıp davacının sigortalısı ile davalılardan ... arasındaki taşıma akdi ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Bu itibarla; mahkemece görev hususunun sözleşme hükümlerine ve bu sözleşmenin niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/130, Karar No: 2022/240, Tarih: 05.04.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/130 E.  ,  2022/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında sahte kredi kartı üretme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, ... 36. Asliye Ceza Mahkemesince 25.05.2012 tarih ve 973-1394 sayı ile eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 29.06.2012 tarih ve 284-188 sayı ile eylemin sahte kredi kartı üretme ve sahte kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarını oluşturabileceği gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilerek olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince 21.11.2012 tarih ve 11723-11857 sayı ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre görevsizlik kararı kaldırılarak dosyanın tevdi edildiği ... 36. Asliye Ceza Mahkemesince 12.03.2015 tarih ve 6-103 sayı ile sanığın, sahte kredi kartı üretme suçundan TCK'nın 245/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası; sahte kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan ise TCK'nın 245/3, 43, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, her iki suç bakımından aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükümlerin sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 18.12.2019 tarih ve 9676-15253 sayı ile sahte kredi kartı üretmek suçundan kurulan hükmün oyçokluğuyla onanmasına, sahte kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün ise;

"Sanığa 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 245/3. madde ve fıkrasının uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması," isabetsizliğinden bozulmasına oybirliğiyle karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Kaya; "Sanık ... hakkında açılan kamu davasının Yerel Mahkemece yapılan yargılaması sonunda sahte kredi kartı üretmek ve kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından TCK'nın 245/2, 62, 52/2, 245/3, 43, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyetine dair hükmün onanmasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

1- Sanık savunmasında, dedesi şikâyetçi ... ile birlikte olduğu bir sırada bankadan kredi kartı alabileceği yönünde telefon geldiğini, öğrenci olması nedeniyle kendisine kart verilemeyeceği düşüncesiyle dedesine sorduğunda dedesi olan şikâyetçinin kendi adına başvurulabileceğini söylemesi üzerine başvuruyu telefonla gerçekleştirdiğini ve dedesinin rızası dahilinde kimlik bilgilerini verdiğini, dedesi adına düzenlenen kredi kartını dedesinin bilgisi dahilinde ortak kullandıklarını beyan etmiştir.

Şikâyetçi ... da sanığın savunmasını teyitle, torunu olan sanığın kendi rızasıyla adına kart çıkarttığını ve kullandığını, herhangi bir zararı bulunmadığını ve şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2008 tarihli ve 253-52 sayılı kararında açıklandığı ve ceza dairelerince de benimsendiği üzere TCK'nın 26/2. maddesinin 'Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez.' hükmü gözetildiğinde, şikâyetçinin suç işlenmeden önceki rızası sanığın fiilini hukuka uygun hâle getirmiştir.

Dairemizce her ne kadar TCK'nın 245/2 ve 245/3. maddelerindeki suçun mağduru banka olarak kabul edilmekte ise de bu hususun her olayda mutlak olarak uygulanması ve kabulü mümkün değildir.

Mağdurun banka olarak kabulü sahte olarak üretilen kartlar nedeniyle bankaların olası zarar ve kayıplarının önlenmesi ve bankaların davaya katılmalarını sağlamaktır.

Adına kart çıkartılan kişinin rızası dahilinde banka kredi kartı çıkartılmış ve kullanılmıştır. Kart sahibi de bu hususu kabul etmektedir. Kabul nedeniyle, varsa banka alacağının bu kişiden tahsili olanaklıdır.

Somut olayda, suç tarihi itibarıyla 21 yaşında üniversite öğrencisi olan sanığın, dedesi olan şikâyetçi ...’nın bilgi ve rızası dahilinde bankaya başvurarak kredi kartı çıkarttığı ve kullandığının anlaşılması karşısında TCK'nın 26/2. maddesinin 'Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez.' hükmü göz önüne alındığında şikâyetçinin rızası sanığın fiilini hukuka uygun hâle getirdiğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle Yerel Mahkeme kararı bozulmalıdır.

2- Banka ve kredi kartının tanımı, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3 üncü maddesinde yapılmıştır. Banka kartı, mevduat hesabı veya özel cari hesapların kullanımı dahil bankacılık hizmetlerinden yararlanmayı sağlayan kartı, kredi kartı, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını şeklinde, aynı maddenin (g) bendinde kart çıkaran kuruluş olarak da, banka kartı veya kredi kartı düzenleme yetkisini haiz bankalar ile diğer kuruluşlar olarak tanımlanmıştır.

5464 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde de kartlı sistem kurma, kart çıkarma, üye ... yerleri ile anlaşma yapma, bilgi alışverişi, takas ve mahsuplaşma faaliyetleri için Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulundan izin almaları gerektiği ifade edilmiştir.

Aynı Kanun'un 37/2. maddesine göre de, kredi kartı veya üye ... yeri sözleşmesinde veya eklerinde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile mahkûm edileceklerdir.

5464 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde de kartlı sistem kurma, kart çıkarma, üye ... yerleri ile anlaşma yapma, bilgi alışverişi, takas ve mahsuplaşma faaliyetleri için Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulundan izin almaları gerektiği ifade edilmiştir.

Aynı Kanun'un 37/2. maddesine göre de, kredi kartı veya üye ... yeri sözleşmesinde veya eklerinde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile mahkûm edileceklerdir.

5464 sayılı Kanun'un 3, 4 ve diğer maddeleri birlikte değerlendirildiğinde banka veya kredi kartı çıkarma yetkisi Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun izin verdiği banka veya kredi kuruluşlarına aittir. Banka ve kredi kartlarını ancak BDDK’dan izin alan kuruluşlar çıkartabileceklerdir.

TCK'nın 245/2. maddesinde 'Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üreten, satan, devreden, satın alan veya kabul eden...' şeklinde tanımlanan suçun oluşumu için, sahte oluşturulan kartın başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilmesi gerekir. İlişkilendirmenin Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlük karşılığı 'ilişkili duruma getirmek' olarak tanımlanmıştır. Burada önemli olan unsur, karta, başkasının hesap numarasını ve hesap bilgilerini aktararak kartın oluşturulmasıdır.

Maddedeki üretme, satma, devretme, satın alma, kabul etme şeklindeki seçenek hareketler de fiilin ticari amaçla yapılmasını ifade etmektedir. Suçun oluşumu için öncelikle, ilgili kuruluşlarca izin alan banka ve kredi kurumlarınca gerçek veya tüzel kişi adına açılmış bir banka ve kredi kartı hesabı olmalıdır. Daha sonra da bu hesaba ilişkin bilgilerin bir şekilde kopyalanarak kartın üretilmesi ve maddedeki diğer seçenek hareketlerin gerçekleştirilmesi gerekecektir. Başka bir anlatımla, banka veya kredi kuruluşlarının yetkisinde bulunan banka veya kredi kartının yetkisiz olarak sahte oluşturulmasıdır.

Sahte kimlik ve belgelerle, kart çıkarma yetkisine sahip bankalara başvurup o kişiler adına hesap oluşturulması ve bu hesaptan kart alınıp kullanılması hesapla ilişkilendirme bulunmadığından TCK'nın 245/2. maddesindeki suçu oluşturmayacaktır.

Başkasına ait sahte kimlik veya kimlik bilgileri ile o kişi adına kart çıkarılması hâlinde, kart, kart çıkarmaya yetkili kuruluş tarafından düzenlenmekte ve doğrudan hiçbir ilişkilendirme olmadan çıkarılmış olması nedeniyle TCK'nın 245/2. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayacaktır.

Başkasına ait kimlik bilgileri ve belgeleri ile bankaya başvurup, kredi kartı sözleşmesi düzenlenmesi ve kredi kartının kullanılması durumunda fiil 5464 sayılı Kanun'un 37/2. maddesindeki suçu ve kredi kartı sözleşmesi düzenlenmesi esnasında kullanılan belgelerin özelliğine göre TCK'nın 204, 207. maddelerindeki suçları oluşturacaktır.

Başkasına ait kimlik bilgileri ve belgeleri ile bankaya başvurup, kredi kartı sözleşmesi düzenlenmesi ve kredi kartının kullanılması durumunda fiil 5464 sayılı Kanun'un 37/2. maddesindeki suçu ve kredi kartı sözleşmesi düzenlenmesi esnasında kullanılan belgelerin özelliğine göre TCK'nın 204, 207. maddelerindeki suçları oluşturacaktır.

Ceza Genel Kurulunun 09.05.2017 tarihli ve 211-259, 16.04.2019 tarihli ve 960-467 sayılı kararlarında da TCK'nın 245/2. maddesindeki suçun oluşabilmesi için sahte banka veya kredi kartının başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirerek üretilmesi veya bu şekilde üretilen kartın satılması, devredilmesi, satın alınması ya da kabul edilmesi gerektiği, kendisine kart verilmeyen kişinin kendi hesabıyla irtibatlandırarak kart üretilmesi hâlinde suçun oluşmayacağı ayrıca başkasına ait sahte nüfus cüzdanı kullanılarak oluşturulan sahte kart ile aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda kullanılmak suretiyle yarar sağlaması şeklindeki eylemlerin bir bütün hâlinde TCK'nın 245/3. maddesindeki suçu oluşturacağı hususu açıkça vurgulanmıştır.

Somut olayda, 21 yaşında üniversite öğrencisi olan sanığın dedesi olan şikâyetçi ...’nın bilgi ve rızası dahilinde şikâyetçinin kimlik bilgileri ile banka şubesine başvurup kredi kartı çıkarılması ve kullanmak suretiyle yarar sağlaması şeklinde gelişen olayda, TCK'nın 245/2. maddesi kapsamında adına kart çıkarılan kişinin önceden açılan hesabı ile ilişkilendirme olmaması ve yukarıda tarih ve sayıları belirtilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararları gözetildiğinde eylemin bir bütün hâlinde TCK'nın 245/3. maddesindeki suçu oluşturması karşısında ayrıca TCK'nın 245/2. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırıdır. Kararın bu sebeple de bozulmasına karar verilmesi gereklidir." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.01.2020 tarih ve 247381 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.01.2020 tarih ve 247381 sayı ile;

"Sanığın, dedesi ...'ya ait kimlik ile ...'a müracaatla kredi kartı sözleşmeleri imzalayarak düzenlenmesini sağladığı kredi kartlarıyla farklı zamanlarda kullanmak suretiyle kendisine yarar sağladığı olayda; sanığın kastının başlangıçtan itibaren sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlama suçunu işlemeye yönelmiş olması, bu suçu işleyebilmek için daha hafif nitelikte olan TCK'nın 245/2. maddesindeki sahte kredi kartının üretilmesi suçunu işlemek zorunda kalması hususları birlikte değerlendirildiğinde, aynı maddenin üçüncü fıkrasındaki sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlama suçunu işlemeyi kasteden sanık bakımından aynı maddenin ikinci fıkrasındaki sahte kredi kartı üretme suçunun geçit suçu niteliğinde olduğu, bu nedenle, sanığın mağdura ait banka hesapları ile ilişkilendirilerek oluşturulmasını sağladığı sahte kredi kartını, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlaması şeklindeki eylemlerinin bir bütün hâlinde zincirleme biçimde işlenen TCK'nın 245/3. maddesindeki suçu oluşturduğu, sanığın ayrıca geçit suçu niteliğindeki TCK'nın 245/2. maddesindeki suçtan cezalandırılamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay 8. Ceza Dairesinin sanık hakkındaki TCK'nın 245/2, 52/2, 53. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezasını onama kararına karşı itiraz edilmesi düşünülmüştür." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.02.2020 tarih, 13-10019 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında sahte kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece bozulmuş olup itirazın kapsamına göre inceleme, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte kredi kartı üretme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sahte oluşturulmasını sağladığı kredi kartını ayrıca kullanarak kendisine yarar sağlayan sanık hakkında TCK’nın 245/2 ve 245/3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılmasının mümkün olup olmadığı hususunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;