muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15488, Karar No: 2015/12013, Tarih: 29.06.2015

A-Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88. maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine A.. M..nce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine, 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30. maddesinin 3. fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı kurum tarafından yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması hâlinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda; her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı kurum tarafından , davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Somut olayda; her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı kurum tarafından , davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Mahkemece; uzman bilirkişinin rapora yapılan itirazları karşılayacak şekilde ek rapor hazırlaması sağlanarak, bu hizmetten yararlanan ve konutun ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4904, Karar No: 2011/3491, Tarih: 29.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4904 E.  ,  2011/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2006/146 - 2008/681 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.03.2011 gününde davalı avukatı ... gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davalı vekili dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirkete ait üç adedi kendilerine ait, üç adedi ise annelerinden miras kalan toplam altı adet nama yazılı hisse senedi ilmühaberlerinin bulunduğunu, davalının bu hisse senetlerini yenileri ile değiştirmediği gibi sermaye artırımları sonucu müvekkillerine vermesi gereken bedelsiz hisse senetlerini de vermediğini ileri sürerek, bedelsiz hisse artırımları da dahil olmak üzere müvekkillerinin davalı şirkette ne kadar hisse senetleri bulunduğunun tespitini, şimdilik (6.000) TL kâr payı alacağının temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların otuz yıl öncesine dayanan taleplerinin zamanaşımına uğradığını, dava konusu altı adet hissenin davacıların talimatı doğrultusunda 25.11.1975 ve 06.01.1976 tarihlerinde Yiğitoğlu Ailesini temsilen dayıları Hayri Molu'ya teslim edildiğini, davanın muhatabının bu kişi olması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların otuz yıl öncesine dayanan taleplerinin zamanaşımına uğradığını, dava konusu altı adet hissenin davacıların talimatı doğrultusunda 25.11.1975 ve 06.01.1976 tarihlerinde Yiğitoğlu Ailesini temsilen dayıları Hayri Molu'ya teslim edildiğini, davanın muhatabının bu kişi olması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların 1973 yılı itibariyle kendilerinin birer, daha sonradan da murisleri annelerinden intikal eden üç adet olmak üzere, toplam altı adet hisseye sahip oldukları, hisse bedellerinin ödendiği, hisseleri temsilen davacılara nama yazılı geçici ilmühaberler verildiği, davacılara verilmesi gereken hisse senetlerinin 1975 ve 1976 yıllarında vekilleri notuyla Hayri Molu'ya teslim edildiği, ancak bu kişinin davacıların yetkili temsilcisi veya vekili olduğuna dair bir belge sunulamadığı, hisse senetlerinin gerçek hak sahiplerine teslim edilmemesi nedeniyle davalının kusurlu olduğu, davacıların dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık kâr payı alacaklarının zamanaşımına uğradığı, beş yıllık kâr payı alacağının ise toplam (616,90) TL olduğu, davacıların kurucu değil 1973 yılında sermaye artırımına iştirak etmek suretiyle ortak oldukları, TTK'nun 394. maddesine göre pay sahiplerinin yeni pay alma haklarını kullanabilmeleri için on beş günlük hak düşürücü süre tanındığı ve anasözleşmenin 24. maddesi ile SPK mevzuatına uygun ilanların yapıldığı, dolayısıyla sermaye artırımlarını takip etmeyen ve zamanında rüçhan haklarını kullanmayan davacıların, aradan çok uzun süre geçtikten sonra bedelli sermaye artırımına iştirak edemeyeceği, bedelsiz sermaye artırımları gözetildiğinde davacıların (5.443.200) adet hissesinin bulunduğu, davacıların elinde bedelini ödeyip hak kazandıklarını temsil eden ilmühaberler olduğundan ve hakları ellerindeki hisselerinden, diğer bir deyişle mülkiyet hakkından kaynaklandığından bu konudaki haklarının zamanaşımına uğramayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacıların davalı şirkette (5.443.200) adet hisselerinin bulunduğunun tespitine, (616,90) TL kâr payı alacağının temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 344,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 62,60 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7180, Karar No: 2022/15490, Tarih: 08.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7180 E.  ,  2022/15490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; Dava konusu taşınmazın geldisi olan 1115 parsel sayılı taşınmazın 28.000,0 metrekarelik yüzölçümü ile tek kişi adına kayıtlı olduğu, 01.07.1989 yılında yapılan özel parselasyonu göre parça parça satıldığı, 16.10.2010 tarihinde oluşan dava konusu parselin üzerinde bulunan ve davaya konu Keten Sokak ile Dereiçi sokağın özel ifraz planında da yol olarak ayılmış olduğu, böylece önceki malikleri döneminde taşınmaz üzerinde yapılaşmanın tamamlanıp yol payları ayrıldıktan sonra davacıların özel parselasyona göre satın almak suretiyle edindiği ve önceki malikleri tarafından fiili olarak taksim edilip, yapılaşması tamamlanan taşınmazda davacılar tarafından satın alınan hissedeki bu paylaşım durumunda yol olarak ayrılan kısmın Kamulaştırma Kanunu'nun 35. maddesi gereği bedelinin istenemeyeceğinden davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3347, Karar No: 2019/8325, Tarih: 17.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3347 E.  ,  2019/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5966, Karar No: 2014/423, Tarih: 24.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/5966 E.  ,  2014/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2010/260-2013/437

-K A R A R-

1) Dosyada bulunan 24.08.2010 tarihli Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün cevabi yazısında, davacı kooperatifin tasfiye heyeti üyelerinin M. B., T.B. ve Ş. B. olduğu, 18.03.2010 tarihi itibarıyla bir yıllığına her hangi ikisinin müştereken imzalarıyla kooperatifi temsile yetkili oldukları belirtilmiştir. Ancak hüküm, 16.03.2013 tarihinde tasfiye memurlarından sadece M. B. tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden tasfiye memuru M.B. temyiz tarihi itibarıyla davacı kooperatifi münferiden temsile yetkili olup olmadığı hususunda tereddüte düşüldüğünden, mahkemece, davacı kooperatifin temyiz tarihindeki ve en son tasfiye kurulu üyelerinin isimleri ile yetkilerinin kapsamı ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan sorulup, M. B. temyiz tarihi itibarıyla münferiden temsile yetkili olması halinde işlem yapılmadan; müşterek yetkili olduğunun bildirilmesi halinde ise, bildirilen ve yetkili olan tasfiye memuru veya memurlarından temyiz dilekçesini benimseyip benimsemedikleri sorularak, bu konuda verilen yazılı dilekçenin usulüne uygun kimlik tespiti yapılarak dosya içerisine eklenmesinden,

2) Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/148 E-278 K sayılı dosyasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli karar örneğini içerir aslının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz'e gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17166, Karar No: 2013/18949, Tarih: 11.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17166 E.  ,  2013/18949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Arıcılık ile uğraşan sanığın, ... tarafından sahte olarak düzenlenen 23.11.2006 tarihli müstahsil makbuzunu destekleme primi almak için İlçe Tarım Müdürlüğü'ne vererek kullandığının iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, makbuzu düzenleyen ... hakkında sahte fatura düzenlemekten yapılan karşıt incelemede sahte fatura düzenlediği iddiasıyla mahkemenin 2010/49 esas sayılı dosyası ile adı geçen hakkında sahte fatura düzenlemekten açılan davanın yargılanmasının devam ettiğinin tespit edilmesi, Tarım İl Müdürlüğü tarafından 21.11.2006 tarihinde yapılan tespitte sanığın 271 adet faal arı kovanı olduğunun ve suça konu makbuzda 8000 kg balın sanık tarafından satıldığının tespiti karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için sanığın belirtilen miktarda bal üretiminin olup olmadığı ve varsa başkaca satışları bulunup bulunmadığı yerinde araştırılıp makbuzu düzenleyen ... hakkındaki sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davanın akıbeti araştırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21122, Karar No: 2011/31525, Tarih: 29.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/21122 E.  ,  2011/31525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çermik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu iddialarının dar yetkili icra mahkemesinde incelenebilir nitelikte bulunmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 8,60 TL onama harcının mahsubuna bakiye 9,80 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 29/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33091, Karar No: 2016/4899, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33091 E.  ,  2016/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 01.06.2007-26.07.2011 tarihleri arası usta makineci olarak çalıştığı, son ücretinin aylık net 1.000,00 TL olduğu, babasının rahatsızlığı nedeniyle kullandığı mazeret izni dönüşü 26.07.2011 günü işyerine geldiğinde şirket ortağı Hasan Yavuz tarafından hakaret ve küfür edilerek işten çıkartıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işe başlama tarihinin 13.04.2009 olduğu, babasının rahatsızlığı nedeniyle izin istemesi üzerine beyanına güvenilerek yıllık iznine mahsuben kendisine 4 gün izin verildiği, izin bitimi 26.07.2011 günü işyerine geldiğinde davacının izne ayrıldığından haberi olmayan işverenlerden tarafından davacıya neden izin aldığının sorulduğu, davacının bu soruya aşırı bir tepki göstererek "ayrı ayrı hesap vermek zorunda değilim, işbaşı da yapmıyorum" diyerek işyerini terk ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacının iş akdini haklı neden olmaksızın feshettiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı taraf, asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini iddia etmiş, davalı taraf, asgari geçim indirimlerinin davacının banka hesabına ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının bazı ay ücret bordrolarının imzasız olması nedeni ile asgari geçim indirimi alacaklarının bu aylar açısından ödenmediği kabul edilmiş ise de; dosyada yer alan banka kayıtları ile ücret bordroları arasında karşılaştırma yapılmadığı tespit edilmiştir.

2- Davacı taraf, asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini iddia etmiş, davalı taraf, asgari geçim indirimlerinin davacının banka hesabına ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının bazı ay ücret bordrolarının imzasız olması nedeni ile asgari geçim indirimi alacaklarının bu aylar açısından ödenmediği kabul edilmiş ise de; dosyada yer alan banka kayıtları ile ücret bordroları arasında karşılaştırma yapılmadığı tespit edilmiştir.

Bu nedenle mahkemece banka kayıtları ile ücret bordroları arasında karşılaştırma yaptırılarak asgari geçim indirimi alacaklarının ödenip ödenmediğinin tespiti gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.