muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4757, Karar No: 2014/21633, Tarih: 03.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4757 E.  ,  2014/21633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/273807

Mahkemesi : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/05/2013

Numarası : 2012/1388-2013/386

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, kişilerin huzur ve sükununu bozma, özel hayatın gizliliğini ihlal

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, kişilerin huzur ve sükununu bozma, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Mahkemenin yargı çevresi dışında başka bir suçtan tutuklu bulunduğu sırada, hakkında çıkarılan yakalama kararı yerine getirilerek, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sorgusu yapılan sanığa, sorgudan önce, ifadesini yargılamanın yapıldığı esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmayıp, sanığın, CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen Sevil'in facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımlanan telefon numarasını arayarak, onunla arkadaşlık ilişkisi içerisine giren sanık Y.ın, .'in teyzesinin kızı olup, S.ile aralarında husumet bulunan ve öncesinde tanımadığı mağdur F.. ile adı geçen mağdurun görümcesi olan mağdur C..ve mağdur F.'nin kayınpederi olan İsa'nın cep telefonu numaralarını, facebook'ta açtığı iki sahte hesap üzerinden yayımlamasının ardından mağdurların tanımadığı kişiler tarafından ısrarla aranarak rahatsız edildiği olayda,

Sanığın, sahte facebook hesaplarından ilkini mağdur F. adına, ikincisini mağdur C.. adına, yaklaşık 17 gün arayla oluşturduğu, iddianamede, ilk hesapta sadece mağdur F..nin, ikinci hesapta ise mağdurların tamamının telefon numarasına yer verildiği belirtilerek, sanığın mağdur sayısınca üç kez cezalandırılmasının talep edildiği nazara alındığında, sanığın verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu birden fazla kişiye karşı tek bir fiille ve mağdur F..'ye karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla defa işlemesinden dolayı sanık hakında TCK'nın 136/1, 43/1 ve 136/1, 43/2. maddeleri gereğince iki mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tek hüküm kurularak, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan eksik cezaya hükmedilmesi,

2- Mağdurların telefon numaralarını sahte facebook hesapları üzerinden yayımlayıp, onların rahatsız edilmesine neden olan sanığın eylemlerinin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan, sanık hakkında, TCK'nın 134/1. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Sanık hakkında aynı suçları birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlediği gerekçesiyle hükmedilen temel cezalarda artırım yapılırken, uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 43/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 43/1. maddesi yerine TCK'nın 43/2. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18568, Karar No: 2015/1164, Tarih: 29.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18568 E.  ,  2015/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/21-2014/30

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve domatesin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2020, Karar No: 2011/22116, Tarih: 18.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/2020 E.  ,  2011/22116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2005 gün ve 2005/69 Esas, 2005/77 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

26.12.2003 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5020 sayılı Kanunun 12 ve 13. maddeleriyle; 3628 Kanunun 17. maddenin 1. fıkrasında yapılan değişiklik ve 18. maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere eklenen fıkralarla "…zimmet… suçlarından veya bu suçlara iştirak etmekten sanık olanlar hakkında yapılan ihbar veya takipsizlik kararı ve iddianame, Cumhuriyet Başsavcılığınca, Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile varsa diğer ilgili kamu kurum veya kuruluşlarına bildirilir. Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır" şeklindeki hükmü karşısında; CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca kamu davasından haberdar edilmemiş olup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Maliye Bakanlığı Muhakemat Genel Müdürlüğünün ve ilgili kurumun duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, davanın Muhakemat Genel Müdürlüğüne ve ilgili kuruma haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek alınacak tebligat parçaları ile verildiği takdirde ayrıntılı temyiz dilekçelerinin eklenip, temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname de tanzim olunduktan sonra iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4647, Karar No: 2013/22866, Tarih: 19.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/4647 E.  ,  2013/22866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların ayrı ayrı katılana telefonda söyledikleri “... ufak yer nasılsa karşılaşırız, biz bu işin takipçisiyiz”, “Sen akıllı ve efendisin,davandan vazgeç, ... sana dar gelir” biçimindeki sözlerin TCK'nın 106/1-1.cümlesinde sözü edilen “vücut, hayat veya cinsel dokunulmazlığı yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit” niteliğinde bulunmadığı ve aynı maddenin ikinci cümlesinde bahsi geçen “...sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit” niteliğinde bulunduğunun gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

Sanık ...'in birden fazla sabıkasının olması karşısında, hangi sabıka kaydının tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4641, Karar No: 2020/790, Tarih: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4641 E.  ,  2020/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her iki sanık hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazetede yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkûmiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, bu kapsamda, mahkeme tarafından 10.05.2016 tarihinde verilen 3.000 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmüne karşı, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, temyiz itirazın, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

(II)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanığın, savunmasının ve ek savunmasının alındığı talimat mahkemesi olan Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesince alınan beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak, sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4536, Karar No: 2012/7901, Tarih: 03.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/4536 E.  ,  2012/7901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1817-63

Dava, davalı belediyede, 01.10.2003-31.01.2007 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı ve malüllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollarına tabi olarak kesintisiz çalışıldığının tespiti istemidir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 3/son maddesi olup, uyuşmazlık ise, davacının davalı belediyede geçen çalışmaları nedeniyle ücretlerinden, sosyal güvenlik destek primi mi, yoksa, malüllük yaşlılık ve ölüm sigorta kolları primi mi, kesilmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamına göre, piyade uzman onbaşı iken mayın patlaması sonucu sakatlanan davacıya Emekli Sandığı tarafından 2330 ve 3713 sayılı Yasalar uyarınca 15.06.1996 tarihinden itibaren malüllük aylığı bağlanmış olup, davacının, 01.10.2003 tarihinden itibaren de davalı ...'de işçi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Sigorta hizmet cetveline göre, 01.10.2003-31.01.2007 tarihleri arasında her ay 30 gün üzerinden tam bildirim yapıldığı anlaşılıyorsa da, davalı işverenin 17.04.2008 tarih ve ... sayılı yazı ile bu hizmetlerin iptaline ve sosyal güvenlik destek primi kesintisi yapıldığına ilişkin ek bildirge ve bordro verdiği görülmüştür.

Mahkemece, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin geçici 18. maddesinde öngörülen 1 aylık süre içinde, müracaat şartını yerine getirmeyen davacının, ücretlerinden sosyal güvenlik destek primi kesilebileceği, malullük yaşlılık ve ölüm sigorta kollarına ilişkin prim kesilemeyeceği sonucuna varılarak, davalı işverenin yaptığı yanlışlığı farkederek düzeltmiş olması nedeniyle, istemin reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar, 506 sayılı Yasa'nın 3/son maddesi ile, kendi Kanunlarına göre, görev malüllüğü aylığı bağlanmış olanlar hakkında, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortasının uygulanabilmesi için, bunların Kurumdan yazılı talepte bulunması şartı öngörülmüş ise de; Kurum, talep bulunup bulunmadığını aramaksızın yıllarca yatırılan bu primleri kabul etmiş ve sigortalı da, ücretlerinden malüllük yaşlılık ve ölüm sigorta kolundan prim kesintisi yapılmasına itiraz etmemiş bulunduğuna göre, sigortalının talebinin var olduğunun kabul edilmesi gerekmekte olup, aksinin dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1630, Karar No: 2014/6267, Tarih: 13.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1630 E.  ,  2014/6267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/385246

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/243 (E) ve 2013/510 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu tabancanın; namlusu içerisinde bulunması gereken gaz ayırıcı parçasının bulunmadığı, gaz kanalına sahip olduğu bilinen standart ateşli silah fişeklerini istimal edecek halde olmadığı ancak, özel yapım ateşli silah fişeklerini istimal edebileceğinin belirtilmesi ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1375, Karar No: 2012/169, Tarih: 18.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/1375 E.  ,  2012/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/28637

MAHKEMESİ : Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2009

NUMARASI : 2009/10 (E) ve 2009/218 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin olası kasıt hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, katılanlar vekilinin eksik soruşturmaya, tahrik bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü, tanıklar Kevser ve Soner'in de bulunduğu ev ortamında, birlikte alkol alan maktul ile sanık arasında, maktulün, kuzeni olan Kevser'e tokat atması nedeniyle tartışma yaşandığı, maktulün tanıklar tarafından evine bırakıldığı, sanığın da bir süre sonra ayrılıp aynı sokaktaki kendi evine gittiği, gece saat 01.00 sıralarında sanığın evinin sokağına sarhoş vaziyette gelen maktulün, elinde bilardo ıstakası da olduğu halde bağırıp çağırmaya başladığı, sanığın, evden bıçak alarak maktulün yanına geldiği, maktulün, elinde bulunan bilardo ıstakası ile sanığa vurarak, alt sağ 1-2, sol 1. dişlerde çıkık, üst sol 2 ve 3. dişlerde parsiyel kırık, sağ el 4 ve 5. parmakta tendon kesisi nedeniyle gelişmiş fleksiyon kontraktürü oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, sanığın da, beraberinde getirdiği bıçakla göğüs boşluğuna nafiz olup, kalp kesisi oluşturacak şekilde, sol uyluk üst dış kısmı ve sol omuz eklemi ön yüzünden vurarak maktulü öldürdüğü olayda; maktulden kaynaklanan haksız hareketlerin niteliği de dikkate alınarak, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 18.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5963, Karar No: 2012/23539, Tarih: 05.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5963 E.  ,  2012/23539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay CGK.nun 27.09.2011 gün 168/186 sayılı ve 04.10.2011 gün 171/196 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerini kısa kararda uygulamayan yerel mahkemenin, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmadığını gerekçeli kararın gerekçe kısmında belirtmesi, 5271 sayılı CMK.nda yer alan açık düzenlemeler karşısında usul ve yasaya aykırılık oluşturmadığından, tebliğnamedeki (1) no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasanın 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/l. madde ve fıkrası uyarınca ... adli para cezasının 30 birim gün karşılığı olması gerektiği gözetilmeden 450 TL olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi ve birlikte gönderilen "1" adet fişeğin ses fişeği olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği özetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre:

Emanete kayıtlı suça konu silah ve 1 adet şarjörün müsaderesi hususunda bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6872, Karar No: 2016/8435, Tarih: 29.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6872 E.  ,  2016/8435 K.**

**"İçtihat Metni"**

... şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/07/2014 tarihli ve 2014/98086 soruşturma, 2014/98567 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/11/2014 tarihli ve 2014/1954 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21.12.2015 gün ve 26787/84711 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2016 gün ve 2015/425777 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre müştekinin iddialarının teyidine yönelik hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: