muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4723, Karar No: 2013/4013, Tarih: 12.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/4723 E.  ,  2013/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 43/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Turgutlu PTT Müdürlüğünde memur olarak çalışan sanığın, Karşıyaka PTT Müdürlüğüne tayini çıktığında, evini ve aile fertlerini Karşıyaka'ya götürmediği halde götürmüş gibi beyanda bulunup 02.08.2005 tarihinde harcırah aldığı, yaklaşık iki yıl sonra İdare Mahkemesine açtığı davayı kazanınca, Turgutlu İlçesindeki görevine geri dönerken, yine evini ve aile fertlerini geri getiriyormuş gibi beyanda bulunup, 18.05.2007 tarihinde yeniden harcırah almasından ibaret olayda; iki olay arasındaki zaman farkı ve yenilenen suç kastı nedeniyle sanığın eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nun 206. maddesindeki yalan beyanda bulunmak suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.madesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2686, Karar No: 2014/14006, Tarih: 10.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2686 E.  ,  2014/14006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/22612

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2011

NUMARASI : 2011/284 (E) ve 2011/586 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

1. Anayasa’nın 38. maddesine göre '"kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar'' bölümünde. 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği 09.03.2010 olan ilk mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a. 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a. 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b. Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1037 esas, 2009/630 sayılı kararının elektrik hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 maddesi gereğince uyarlama yargılamasına tabi olması, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 6352 sayılı Kanunla değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda, “ceza verilmesine yer olmadığı” seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle sanığın elektrik hırsızlığı suçundan dolayı adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15802, Karar No: 2014/2653, Tarih: 11.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15802 E.  ,  2014/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/302655

Mahkemesi : Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.03.2012

Numarası : 2010/224 - 2012/180

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, yasal olmayan yollardan ülkeye giriş yapan ve İstanbul iline çalışmak amacıyla gitmek isteyen altı göçmenle birlikte yola çıktıkları esnada yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı ve TCK'nın 35. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre bozmanın CMUK'nın 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen diğer sanık A.. T.. (Cadaloz)’na sirayetine, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30981, Karar No: 2015/17026, Tarih: 03.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30981 E.  ,  2015/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/388933

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/321 (E) ve 2013/466 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Uyap sistemi üzerinden yapılan araştırma sonucunda yaz saati uygulaması da göz önüne alındığında suç tarihi itibariyle olay yerinde güneşin saat 06:26'da doğduğu, 31.08.2013 tarihli tutanak içeriğine göre 06:40 sıralarında haber merkezinin anonsuyla olay yerine intikal edildiği ve çevrede yapılan araştırmada müştekiye ait çantanın bulunduğu anlaşılmakla şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabulüyle tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık O.. A...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5558, Karar No: 2024/5594, Tarih: 10.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5558 E.  ,  2024/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2959 E., 2023/2997 K.

DAVALILAR : ... vekilleri Avukat ... vd. ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 10.07.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/186 E., 2023/304 K.

Taraflar arasındaki mera tespit komisyonu kararının iptali ve mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı ... vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu mera ve yaylak olarak tespit ve tahdidi yapılan 370 ada 13 ve 370 ada 14 parselde kayıtlı taşınmazların Ulubey Belediyesine tahsis edildiğini, dava konusu yerlerin mera ve/veya yaylak vasfı olmadığını, müvekkilinin tapu ile malik olduğu, müvekkili ve/veya murisi evvelleri tarafından haricen ve rızaen yapılan taksime göre mülkiyetleri kendilerinde olacak şekilde malik sıfatıyla zilyet olunduğunu ve üzerine ev yapıldığını, bu evin ve muhdesatlarının yıkılması halinde ciddi zararlar doğacağını belirterek Ordu Mera Komisyonu kararlarının iptalini, 370 ada 13 ve 370 ada 14 No.lu parselde kayıtlı taşınmazların mera ve yaylak ile tespit ve tahdidi dışında bırakılmasını, mülkiyetlerinin müvekkile aidiyetinin tespitine karar verilmesini dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların kadimden beri mera, kışlak ve yaylak olarak kullanıldığından zilyetliğin mümkün olmadığını, belediye sınırları içinde yaşayan köy halklarının kullanımında olduğunu, davacıların ileri sürdükleri tapu kayıtlarının geçerliliğini yitirdiğini, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, belirtmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, Mera Kanunu gereğince Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına karşı dava açılması gerektiğini, taşınmazda tarım arazisi ve benzeri bulgular olmasının doğal olduğunu, davanın zamanaşımı ve husumet nedeniyle reddini aksi takdirde esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, Mera Kanunu gereğince Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına karşı dava açılması gerektiğini, taşınmazda tarım arazisi ve benzeri bulgular olmasının doğal olduğunu, davanın zamanaşımı ve husumet nedeniyle reddini aksi takdirde esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dayanak tapu kaydının davacı tarafından dilekçeler aşamasında dosyaya sunulmadığı, taşınmazın satın alındığı hususuna ilişkin iddianın yazılı delil ile ispatlanması gerektiği, komisyon kararının iptali davalarının kişisel bir hakka ya da zilyetliğe dayanılarak açılamayacağı, davacı tarafın ise zilyetliğe dayandığı, 4342 sayılı Mera Kanununun 4 üncü maddesi gereği yaylak alanların özel mülkiyete geçirilemeyeceği ve amacı dışında kullanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

Mahkemenin ısrarla tapu kaydını davacının sunmasını istediğini,

Ordu İl Mera Komisyonu tarafından düzenlenen ve ot atma ... bulunanların yazılı olduğu cetvelde davacının da ismi olduğunu,

Dava konusu yerlerin kamu malı niteliğinde olmayan, müvekkillerinin tapu ile malik oldukları ve zilyet ettikleri taşınmazlar olduğunu,

Yargılama gideri ve vekalet ücretinin yüksek hesaplandığını, belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera komisyon kararının iptali ve mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının iktisap koşullarını ispatlayamadığı gözetilerek temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'ye verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3607, Karar No: 2015/6183, Tarih: 02.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3607 E.  ,  2015/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/10/2013

Numarası : 2012/397-2013/613

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalılar arasındaki taşeron sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, davalı .. Şirketinin iş güvencesi kapsamından kurtulmak, daha düşük ücretle işçi çalıştırmak ve sendikalaşmayı azaltmak amacıyla taşeronlaşmaya gittiğini, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini, öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..A.Ş. davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kendi işçileri olmadığını, taşeron işçisi olarak torna işleri yapan Ş.. D..’ın işçisi olduğunu, muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, davalı Ş.. D.. ise davacının kendisinin istifa ettiğini, diğer davalı ile aralarındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu iddiasını kabul etmediklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece karar gerekçesinde davacının 1.4.2003-4.11.2008 ve 5.11.2008-31.8.2012 tarihleri arasında iki ayrı dönemde farklı taşeronlar nezdinde kaynakçı olarak çalıştığı açıklanmıştır. Davacının ilk dönem çalışması alt işveren Mahmut Öner isimli şahsa ait iş yerinde geçmiş ve bu işyerinden 3.11.2008 tarihinde çıkışı verildikten sonra 5.11.2008 tarihinde davalı Ş.. D.. adına tescilli iş yerinden girişinin yapıldığı bu iki alt işverenin davalılardan Çemtaş Şirketi bünyesinde taşeron olarak çalıştıklarının açık olduğu davacının çalışmasının kesintisiz ve sürekli olduğu dikkate alındığında davalı Ş.. D..'ın aynı iş operasyonu çerçevesinde devralan alt işveren konumunda olduğu kanaatine varıldığı mahkemece açıklanmasına rağmen davacının M.. Ö..’e ait iş yerinde geçen 5 yıl 7 ay 3 günlük 1. dönem çalışması dışlanarak hesaplama yapan bilirkişi raporundaki (B) şıkkına göre hüküm kurulması gerekçe ile hüküm arasındaki açık çelişki niteliğindedir. Ayrıca kararda davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisin bulunduğu yönünde gerekçeye yer veren mahkemece davalılar arasında muvazaa olduğunun tespitinin açıklanması da karar gerekçesinde çelişki niteliğinde olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5733, Karar No: 2019/6300, Tarih: 05.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5733 E.  ,  2019/6300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 2016/8468 E. - 2018/3710 K. sayılı kararında çekişmeli taşınmazın en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1985-1990 yıllarına ait hava fotoğraflarındaki durumunun incelenmesi istenilmiş, fakat iade kararında istenilen bilgi ve belgeler temin edilmeden dosya Dairemize gönderilmiş ve böylece Dairemizin geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, hâkim ve ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur.

Bu nedenle; 2016/8468 E. - 2018/3710 K. sayılı geri çevirme kararında belirtildiği gibi; Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1985-1990 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazları çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması, alınacak tüm cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.