muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5976, Karar No: 2024/15075, Tarih: 17.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5976 E.  ,  2024/15075 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/16 E., 2021/682 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Her ne kadar Yargıtay ( Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 14/11/2019 tarihli ve 2019/5263 Esas, 2019/16792 Karar sayılı ilâmı ile ''Müştekinin sokağa kontak anahtarı kilidiyle kilitleyerek park ettiği motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h bendindeki suçu oluşturduğu halde, sanık hakkında TCK’nın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması" gerekçesi ile sanığın temyiz nedenleri yerinde görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de; Dairemizin yerleşik içtihatları ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.07.2020 tarihli ve 2019/13-650 Esas, 2020/333 Karar sayılı ilâmı göz önünde bulundurularak, şikâyetçinin sokağa kontak anahtarı kilidiyle kilitleyerek park ettiği motosikletin sanık tarafından düz kontak yapılmak suretiyle çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukukî nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12494, Karar No: 2022/3658, Tarih: 16.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12494 E.  ,  2022/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/1402-2021/1519

İlk Derece

Mahkemesi :... 4. İş Mahkemesi

No :2017/700-2019/147

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) DAVACININ İSTEMİ:

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının, 01.01.2012 - 05.06.2015 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde asgari ücretle sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir

2) DAVALILARIN CEVABI

Fer'i müdahil SGK vekili, davalı Karataş Sitesi Yönetimi unvanlı 30 Ağustos mah. ... Menemen ... adresinde kurulu işyerinin 05.02.2014 tarihinde Yasa kapsamına alındığını, halen faal olduğunu, davacının tam zamanlı çalışmasından söz edilemeyeceğini, hizmet tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirdiğinden özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili duruşmalara katılarak davanın reddini talep etmiştir.

3) MAHKEME KARARLARI

A) İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI :

"Davacının davasının kısmen kabulüne, davacı ...'ın 30 Ağustos Mahallesi, ... Menemen/... adresinde bulunan .... sicil sayılı Karataş Sitesi Yönetimine ait kapıcılık ve temizlik işi iş yerinde 01/01/2012-05/06/2015 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret ile ve kısmi süreli olarak toplam 417 gün süreyle çalıştığı, bu çalışmasının 167 günlük kısmının fer'i müdahil Kuruma bildirildiği, 250 günlük kısmının bildirilmediğinin tespitine" karar verilmiştir.

B)BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNİN KARARI :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tam çalıştığını iddia etmiş ise de, dinlenen tanık anlatımları ve davalı işverene ait kayıt ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davacının kalorifer yakma gibi kapıcılık hizmetinin en esaslı görevini yapmadığı, apartmanda her bağımsız bölümün kendi ısınmasını kendisinin sağladığı, 6 kat 5 bloktan oluşan sitede davacının blokların temizliği ve bahçe bakımını yaptığı, çöp toplama ve servis hizmeti yapmadığı anlaşılmaktadır. İşçilik alacaklarına dair davada davacının tam süreli çalıştığının kabulü iş bu yargılamada elde edilen deliller karşısında hizmet tespiti davasında esas alınması mümkün görülmediği belirtilerek; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C) TEMYİZ TALEBİ :

C) TEMYİZ TALEBİ :

Davacı vekili, kesinleşen ve davacının, çalışma şartlarını ortaya koyan ... 3. İş Mahkemesi’nin 2015/195 Esas 2016/436 Karar sayılı dosyasında yapılan tespitlerin aksini ortaya koyan yeni bir delil bulunmadığından salt yoruma dayalı bilirkişi raporunda yapılan değerlendirme ve tespitleri kabul etmediklerini beyanla 01.01.2012 - 05.06.2015 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde asgari ücretle ve sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesi gerektiğini belirtererek kararın bozulmasını istemiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; İlk derece mahkeme kararının yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesi istemiştir.

D) DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE :

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleridir. Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Somut olayda; mahkemece; yargılama safahatında, iki tane davacı tanık dinlenmiş, işçilik alacağı dosyası getirtilip dosya bilirkişiye tevdi edilmiş ve bilirkişi incelemesi neticesinde; davacının, 5 bloktan oluşan sitede, genel temizlik ve bahçe bakımı ile ilgilendiği tespit edilip ayda 10 gün üzerinden kısmi çalışma ile bu işlerin yapılabileceği neticesiyle, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir. Davacının, 05.02.2014-21.06.2015 tarihleri arasında ayda 10 gün üzerinden davalı işveren tarafından bildirimlerin yapıldığı, işçilik alacağı dosyasında, davacının, 01.01.2012 - 05.06.2015 tarihleri arasında tam zamanlı çalıştığı kabul edilip davanın kesinleştiği belirgindir. Yine işçilik alacağı davasındaki verilere göre, 15.01.2012 tarihli davalı siteye ait kararda, bahçe bakımı ve genel temizlik için davacının eşinin çalıştırılmasına karar verildiği, 03.05.2013 tarihli kararda ise, davacının çalıştırılmasına karar verildiği , aynı konuya ilişkin tekrar alınan 19.01.2014 tarihli kararda ise davacının ayda 10 gün üzerinden çalıştırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin kabulü eksik araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, re’sen araştırma ilkesi kapsamında, davacının tam gün süreyle çalıştığı iddiası karşısında, çalışırken kimden emir ve talimat aldığı, çalışma şeklinin nasıl olduğu, gün içinde hangi işlerle uğraştığı, davacının her gün düzenli şekilde çöp toplama, apartman iç ve dış bölgelerinin temizliğini yapma ve şekli, apartman sakinleri için alışveriş yapma, market ihtiyaçlarının alımı gibi işlerini karşılama, apartmanda temizlik yapma gibi hizmetleri yerine getirip getirmediği hususlarında beyanı alınarak ve eksik hususlar davacıya açıklattırılarak dava konusu somutlaştırılmalı, davacı ve davalı tarafların gösterdiği tanık beyanları ile yetinilmeyip, apartmanda uzun süre ikamet edenler arasından davacının hizmetlerini bilebilecek durumdaki kat maliki olmayan sakinlerinden de kanaat edinmeye elverişli sayıda tanık dinlenilmeli, keza civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu yada yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan, dava konusu apartmana yakın bakkal ve apartman yöneticilerini tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak, bu bilgilerinin doğruluğu konusunda tanıklar özenle dinlenilmeli ve bu yöndeki beyanları irdelenmeli, gerekirse, bu hususlar dinlenen bu tanıklara ayrıntılı şekilde açıklattırılmalı, ayrıca davacının, eşi ...’ın şahsi dosyası Kurum’dan getirtilmeli, talep konusu dönemde başka bir işyerinde çalışıp çalışmadığı sonuca göre; davacının, çalışmasının eşine yardım mahiyetinde olup olmadığı netleştirilmeli, yine davacının, dava konusu dönemdeki ikametgah adresinin nüfus müdürlüğünden araştırılarak davalı sitede oturup oturmadığı irdelenmeli, yine davalı siteye ait gelir gider defterleri istenip davacıya ödeme olup olmadığı belirlenmeli işyerinin kapsam, kapasite ve niteliğine göre eylemli çalışmanın var olup olmadığı, sürekli veya kesintili olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak, ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1461, Karar No: 2015/1790, Tarih: 26.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/1461 E.  ,  2015/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, ceza vermekten vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar, duruşma esnasında Avukat ..., şikayetçiler ... ve ...’ın vekili olarak duruşmalara girmiş ise de, anılan Avukatın süre tutum isteminden ibaret olan temyiz dilekçesinin, sadece katılan ... vekili olarak verilmesi, ancak dosya içerisinde katılanlara ait bir vekaletnamenin bulunmaması karşısında, katılanlar ile Avukat ... arasında temyiz tarihi veya öncesinde düzenlenmiş bir vekaletnamenin varlığı araştırılarak, bulunması halinde dosya içerisine konulması, bulunmaması halinde ise, temyiz iradesinin belirlenmesi açısından gerekçeli karar yokluğunda verilen katılanlar ... ve ...’a tebliğ edildikten, verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15567, Karar No: 2015/5631, Tarih: 09.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/15567 E.  ,  2015/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Umumun tekafülü altındaki malı almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Gece olup olmadığı tespit edilemeyen zaman dilimi içinde müştekinin eşinin bagaj kapısını açık şekilde sokak üzerinde park halinde bıraktığı aracın alınması şeklindeki eyleme uyan ve 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 04.05.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6403, Karar No: 2024/1299, Tarih: 07.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6403 E.  ,  2024/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1088 Esas, 2023/764 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gördes Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/169 Esas, 2021/343 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, Gördes ilçesi, ... Mahallesi, 310 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, kamulaştırma bedelinin tespitine ve davalı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza %10 objektif değer artışı oranı uygulanarak arazinin m² değerinin yükseltildiğini, dava konusu taşınmazın objektif değer artışı oranı uygulanmasını gerektirecek bir konumda bulunmadığını, dava konusu taşınmaz için net gelir hesaplanırken ürün miktarları ve gelirlerinin de fazla alındığını, taşınmazın tarla vasfında olmasına rağmen büyük bir kısmının cevizlik olarak değerlendirilmesi sonucu kamulaştırma bedelinin oldukça yüksek hesaplandığını, münavebe ürünlerinde her ne kadar resmi veriler kullanılmış olsa da belirlenen birim fiyatın dava tarihi esas alındığında piyasadaki gerçek rayiç değerlerden oldukça yüksek olduğunu, kıymet takdir komisyonunca belirlenen birim fiyatlarının piyasa rayiç değerlerine uygun olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın bilirkişi raporlarına yansıyan nitelikleri itibarıyla sulu arazi olarak değerlendirmesi, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz yönünden %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanması, 2020 yılı Gördes İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine göre münavebeye alınan ürünlerin maksimum ve minimum verileri arasında kalmak şartıyla arazinin eğimi toprak özellikleri dikkate alınarak verimin belirlenmiş olması ve dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmesi doğru görülmekle birlikte, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre; maliyet cetveline göre bulunan üretim giderinin brüt gelirin %50'sine yakın olması, bu hali ile ekonomik tarım yapılabilmesi için, münavebeye alınan buğday, salçalık domates ve sılajlık mısır ürünleri maliye giderinin, Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağı gözetilerek, 2020 yılı Gördes İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü maliyet cetveli kullanılarak net gelirin hesaplanması yapılması durumunda kamulaştırma bedelinin, hükme dayanak rapordaki kamulaştırma bedelinden (314.622,04 TL) fazla olduğu görülmüş olup, davalının istinaf başvurusu bulunmadığından, istinafa gelen tarafın sıfatı dikkate alındığında bu hususta aleyhe değerlendirme yapılmamış ayrıca; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı uyarınca davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığının düşünülmesi de yerinde görüldüğünden davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek kararı temyiz temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kısmen arazi kısmen kapama ceviz bahçesi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dava konusu taşınmazın belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artışı uygun görülmüştür.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22190, Karar No: 2014/16094, Tarih: 24.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22190 E.  ,  2014/16094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'nın beraatine, Sanık ...'in hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan Gümrük İdaresi'nin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.