muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5381, Karar No: 2017/966, Tarih: 28.03.2017

Asıl davada daval... Şirket vekili, davacı birliğin 14.000.000,00 TL'yi ödememek amacıyla açtığı davanın hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 07.06.2012 tarihi itibariyle onaylı imar planına göre davaya konu olan sözleşmedeki parsellerden büyük kısmının düzenleme sahası içine alındığı, belediye tarafından parsellerle ilgili 3194 sayılı Kanun'un 18. madde uygulaması yapılmasının gerektiğinin belirtildiği, bu çerçevede davacı birlik ile asıl davada davalı-karşı davada davacı... İnş. Gayr. Tur. Dış Tic. Ltd. Şti. arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yürürlüğe girmesinin ilgili belediyenin takdirinde olduğu yani her iki tarafın hakimiyeti dışında kalan bir olayın gerçekleşmesi şartına bağlandığı, dolayısıyla borçlanılan edimin sözleşmenin yapıldığı sırada ve geçici süre için imkansız olduğu, şart gerçekleştiğinde sözleşmenin ifasının ortaya çıkacağı, bu haliyle sözleşmeye TBK'nın 27/1. maddesinin uygulanması ihtimalinin bulunmadığı, birlik ile EPP arasında imzalanan 18.02.2013 tarihli sözleşme uyarınca birliğe ait İzmir Alsancak/Kahramanlar semtindeki arsanın EPP'ye satışından elde edilen 233.619.905,00 TL satış bedeli sonucunda, davacı birliğin borca batıklıktan kurtulduğu, bu haliyle fesih sözleşmesinin imzalandığı tarih itibariyle davalı yüklenici şirketin davacı birliğin Vakıfbank'a olan borçları nedeniyle ekonomik açıdan sıkıntıda olduğunu bildiği, arsa sahibi birlik ile yüklenici arasında imzalanan 01.07.2013 tarihli sözleşmenin 4.1.D maddesi uyarınca, arsa sahibinin yükleniciye ödemesi kararlaştırılan 14.000.000,00 TL'nin yüklenicinin ''tüm masraf ve kâr kayıplarına ve müspet zararlarına karşılık olarak tazminat,cayma bedeli ve cezai şartın'' karşılığı olarak kararlaştırıldığı, davacı birliğin ise 18.02.2013 tarihli sözleşme uyarınca EPP'ye arsa satışından elde edilen 237.619.905,00 TL ile aynı sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacı birliğin bağımsız bölümlerin satışından elde edilecek gelirden asgari hasılat payının 250.000.000,00 TL olarak kararlaştırılması karşısında, bu haliyle ivazlar arasında açık oransızlık bulunmadığı, gerekçesiyle, asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl dava yönünden davacı birlik vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dava yönünden davacı birlik vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı asıl dava yönünden davacı birlik vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dava yönünden davacı birlik vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dava yönünden davacı birlik vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-karşı davada davalı birlikten alınarak asıl davada davalı-karşı davada davacı ile asıl davada davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10448, Karar No: 2020/1796, Tarih: 13.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10448 E.  ,  2020/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde iş yerinden çaldıkları suça konu ayakkabının değerinin 99.99 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ...’un gözcü olarak suça doğrudan katıldığı anlaşılmakla, hakkında TCK'nın 37/1. maddesi yerine 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş, suç sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuk ...’un kazanılmış hakkının korunmasına, 13.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8859, Karar No: 2022/7152, Tarih: 16.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8859 E.  ,  2022/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, katılanın Karadeniz Ereğli Özel Anadolu Hastanesinde hemşire, sanığın ise aynı hastanede gece amiri olduğu, olay günü katılanın hemşire odasında uyumakta iken sanığın hemşire odasına geldiği ve katılanın uyanması ve sanığı görmesi üzerine hemşire odasından ayrıldığı, hasta takiplerini yaptıktan sonra geri geldiği, sanığın katılanın kollarından tutmak suretiyle zorla boş olan 2502 nolu hasta odasına soktuğu ve bu odada cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında,sanığın katılanı kollarından tutmak suretiyle zorla boş odaya götürmesi şeklinde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle cebir kullanılarak ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9754, Karar No: 2018/7373, Tarih: 15.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9754 E.  ,  2018/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, hakaret eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki sözlerle birden fazla müştekiye karşı gerçekleştirmesi karşısında, hakaret suçundan belirlenecek temel cezanın sadece TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerekirken, iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- TCK'nın 43/2. maddesi, aynı Kanunun 125/4. maddesinden önce uygulanarak TCK'nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3632, Karar No: 2013/15209, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3632 E.  ,  2013/15209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, 445 TL değerinde takı ve para çalan sanıkların çaldığı eşyaların değeri az olmadığı halde verilen cezadan değer azlığı gerekçesiyle bahsi geçen maddeye yanlış anlam verilerek uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Suç tarihinde sabıkasız olan sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen cezanın iki yıldan az hapis cezası olması, katılanın konut dokunulmazlığını bozma suçu açısından maddi bir zararının olmaması karşısında, zararın giderilme koşulu yerine getirilmediğinden denilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararı verilmesi,

Kabule göre de ;

Birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de ;

Birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ...,... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, Cumhuriyet Savcısının sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm aleyhine temyize geldiği anlaşıldığından sanıkların konut dokunulmazlığını bozma suçundan kazanılmış haklarının korunmasına, 21.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7980, Karar No: 2013/6032, Tarih: 18.11.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7980 E.  ,  2013/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı..... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ....Mahkemesince verilen 11.09.2012 gün ve 2012/83-11 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 07.08.2009 günlü Katı Atık Toplama, Taşıma, Süpürme ve Kent Temizliği işine ilişkin götürü bedelli hizmet alım sözleşmesinden kaynaklandığından temyiz inceleme görevi Dairemize ait olmayıp Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3364, Karar No: 2014/6216, Tarih: 24.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3364 E.  ,  2014/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/8-2013/562

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arası ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; dava konusu 3954 parsel sayılı, 1000 metrekarelik, çivi fabrikası ve müştemilatı niteliğindeki taşınmazın kayden davacıların ortak miras bırakanı olan M. E. ile davalı adına paylı mülkiyet üzere ve eşit paylarla kayıtlı olduğu, davacıların murisi olan kayıt malikinin 1997 tarihinde öldüğü, eldeki davanın 2012 senesinde açıldığı, taşınmazın tümünün kullanmak ve işletmek suretiyle uzun yıllardır davalı tarafından tasarruf edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda; dava konusu taşınmazın, tapu kaydına göre çivi fabrikası niteliğinde olup, mahallinde yapılan keşif ve keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre de hızar doğrama atölyesi olarak kullanılan bir yer olduğu, duruşmada dinlenen davacı tanıkları E.. O.. ile T.. V..'ın beyanlarından da, davalının yeri 1999 yılından beri bir süre kendisi işlettiği, bir süre de C. adlı şirkete kiralamak suretiyle kullandırdığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; yukarıda belirlenen esaslarla birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın kiraya verilerek hukuki semere elde edilen yerlerden olduğundan, bu nitelikteki bir taşınmazda intifadan men şartı aranmaksızın davacıların payı oranında ecrimisile karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

O halde, toplanan deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle davacıların payı oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

O halde, toplanan deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle davacıların payı oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2411, Karar No: 2013/4348, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2411 E.  ,  2013/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 1 parsel sayılı 1036976,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, bu taşınmaz içinde miladî 18/12/1765 tarihli (05 Recep 1179) .... Bey bini ... Bey Vakfına ait vakfiyede kaldığını iddia ederek, bu kısmın vakıf adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, 105 ada 1 sayılı parselin kadastro tutanağının kesinleştiği, davanın askı ilân süresi içinde açılmadığından mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın talep halinde... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafıdan temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadstrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeşli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Vakıflar Bölge Müdürlüğü'ne yükletilmesine 15/04/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5683, Karar No: 2021/612, Tarih: 01.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/5683 E.  ,  2021/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya arasında gerekçeli kararın, aleyhlerine hüküm kurulan dava konusu 173 ada 11 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden ... ile 456 ada 3 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden ... ’e tebliğ edildiğine dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Gerekçeli kararın, adı geçenlere tebliğ edilip edilmediği araştırılarak tebliğ belgelerinin dosya arasına konulması ya da bu durumun belgelendirilmesi, tebliğ edilmemişse 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13935, Karar No: 2021/15229, Tarih: 07.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/13935 E.  ,  2021/15229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocukların eyleminin geceden sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği gözetilerek, suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırları bakımından hükmün açıklandığı 21.06.2016 günlü karar oturumunda; suça sürüklenen çocukların müdafiinin yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulup, 5271 sayılı CMK'nın 188/1. ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2-Tüm dosya kapsamı ve suça sürüklenen çocukların aşamalarda alınan savunmalarına göre, ... ve diğer suça sürüklenen çocuklar arasında hukuksal menfaat çatışması olduğu gözetilmeden, atanan aynı müdafii tarafından savunulmaları suretiyle, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6873, Karar No: 2015/492, Tarih: 13.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/6873 E.  ,  2015/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu kaçak sigaraların TCK'nun 54.maddesi gereği müsadere edilmesi gerekirken, tasfiyesine karar verilmesi,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından...'ne vekalet ücreti verilmesine ve dava konusu eşyanın tasfiyesine ilişkin kısımların çıkartılarak, yerine "dava konusu eşyanın TCK'nun 54/1 maddesi uyarınca müsaderesine" ifadesinin eklenmesi, sair kısımların ise aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... diğer sanığın şoförlüğünü yaptığını, araca kaçak sigara yüklendiğinden haberi olmadığını araçta deterjan yüklü olduğunu zannettiğini, kendisine Aşkale'den sipariş alındığını ve onu götüreceklerinin söylendiğini savunmuş, sanık ...'te bu savunmayı doğrulamıştır. Sanık ... araçta deterjan taşındığı izlenimini veren irsaliye düzenlemiştir. Deterjanlar sahte olsa bile sanık...'un araçta kaçak sigara taşındığını bilerek şoförlük yaptığını gösteren, mahkumiyeti için yeterli ve inandırıcı deliller bulunmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan sayın çoğunluğun bu sanık yönünden düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.