muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/727, Karar No: 2015/1, Tarih: 17.02.2015

Ceza Genel Kurulunun 09.10.2012 gün ve 335-1804 ile 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı kararlarında da; muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği ve bu nedenle aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği belirtilmiştir. Sahteciliğe konu olan belgenin aldatma yeteneğinin olup olmadığının tartışılması ve belirlenmesi öncelikle yargılamayı yürüten mahkemeye ait olup, hakim olayın çıkış, oluş ve akışını, düzenlenen belgelerle yapılan işlemleri göz önüne alarak, sahteciliğin kolaylıkla anlaşılıp anlaşılamayacağını bizzat belirlemeli ve sonucuna göre belgelerde aldatma yeteneği olup olmadığını takdir ve tespit etmelidir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından ayrıca dolandırıcılık suçu üzerinde de durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’nun “Dolandırıcılık” başlıklı 157. maddesinde; “Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir” şeklinde dolandırıcılık suçunun temel şekli düzenlenmiş olup, 158. maddesinde ise suçun nitelikli halleri on bent halinde sayılmıştır.

Dolandırıcılık suçunun maddi unsurunun hareket kısmı, 765 sayılı TCK’nun 503. maddesinde bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hile ve desiseler yapma olmasına karşın, 5237 sayılı TCK’nun 157. maddesinde hileli davranışlarla bir kimseyi aldatma şeklinde ifade edilmiş olup, 765 sayılı Kanunda yer alan desise kavramına 5237 sayılı Kanunda yer verilmemiş ve hileye desiseyi de kapsayacak şekilde geniş bir anlam yüklenmiştir.

Malvarlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

1) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

2) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu diğer malvarlığına karşı işlenen suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece malvarlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK’nun 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

Hile, Türk Dili Kurumu sözlüğünde; “birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, desise, entrika” (Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük, s.891) şeklinde, uygulamadaki yerleşmiş kabule göre ise; “Hile nitelikli yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır... hileli davranışın aldatacak nitelikte olması gerekir. Basit bir yalan hileli hareket olarak kabul edilemez” biçiminde tanımlanmıştır.

Öğretide de hile ile ilgili olarak; “Olaylara ilişkin yalan açıklamaların ve sarf edilen sözlerin doğruluğunu kuvvetlendirecek ve böylece muhatabın inceleme eğilimini etkileyebilecek yoğunluk ve güçte olması ve bu bakımdan gerektiğinde bir takım dış hareketler ekleyerek veya böylece var olan halden ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı bir kimseye verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle başkasının zihin, fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir” (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler, Beta Yayınevi, İstanbul, 2004, s. 453),“Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki meydana getiren her türlü davranıştır” (Durmuş Tezcan/Mustafa Ruhan Erdem/MuratÖnok, Teorik ve Pratik Ceza Hukuku, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2006, s. 558), “Hile; oyun, aldatma, düzen demektir. Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki doğurucu her davranış hiledir” (Nur Centel/Hamide Zafer/Özlem Çakmut, Kişilere Karşı Suçlar, İstanbul 2011, Beta Yayınevi, 2. Bası, Cilt I. s. 456) biçiminde tanımlara yer verilmiştir.

Yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki baskın görüşlere göre ortaya konulan ilkeler gözönünde bulundurulduğunda; hile, maddi olmayan yollarla karşısındakini aldatan, hataya düşüren, düzen, dolap, oyun, entrika ve bunun gibi her türlü eylem olarak kabul edilebilir. Bu eylemler bir gösteriş biçiminde olabileceği gibi, gizli davranışlar olarak da ortaya çıkabilir. Gösterişte, fail sahip bulunmadığı imkanlara ve sıfata sahip olduğunu bildirmekte, gizli davranışta ise kendi durum veya sıfatını gizlemektedir. Ancak sadece yalan söylemek, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Kanun koyucu yalanı belirli bir takım şekiller altında yapıldığı ve kamu düzenini bozacak nitelikte bulunduğu hallerde cezalandırmaktadır. Böyle olunca hukuki işlemlerde, sözleşmelerde bir kişi mücerret yalan söyleyerek diğerini aldatmış bulunuyorsa bu basit şekildeki aldatma, dolandırıcılık suçunun oluşumuna yetmeyecektir. Yapılan yalan açıklamaların dolandırıcılık suçunun hileli davranış unsurunu oluşturabilmesi için, bu açıklamaların doğruluğunu kabul ettirebilecek, böylece muhatabın inceleme eğilimini etkisiz bırakabilecek yoğunluk ve güçte olması ve gerektiğinde yalana bir takım dış hareketlerin eklenmiş bulunması gerekir.

Failin davranışlarının hileli olup olmadığının belirlenmesi noktasında öğretide şu görüşlere de yer verilmiştir: “Hangi hareketin aldatmaya elverişli olduğu somut olaya göre ve mağdurun içinde bulunduğu duruma göre belirlenmelidir. Bu konuda önceden bir kriter oluşturmak olanaklı değildir”(Veli Özer Özbek/M.Nihat Kanbur/Koray Doğan/Pınar Bacaksız/İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara 2012, Seçkin Yayınevi, 4. Baskı s. 650), “Hileli davranışın anlamı birtakım sahte, suni hareketler ile gerçeğin çarpıtılması, gizlenmesi ve saklanmasıdır”(Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 6. Baskı, s. 343), “Hilenin, mağduru hataya sürükleyecek nitelikte olması yeterlidir; ortalama bir insanı hataya sürükleyecek nitelikte olması aranmaz. Bu nedenle, davranışın hile teşkil edip etmediği muhataba ve olaya göre değerlendirilmelidir”(Nur Centel/Hamide Zafer/Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İstanbul 2011, Beta Yayınevi, 2. Bası, Cilt I. s. 462). Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı ve bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği yolunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılanın yurtdışında yaşaması nedeniyle eşi ve iki oğlu ile birlikte Türkiye’deki işleriyle ilgilenmek üzere 15.08.1995 tarihinde genel vekaletname vererek sanığı vekil tayin ettiği, 28.09.1998 tarihinde katılan tarafından sanığın bu vekillikten azledildiği, 14.11.2005 tarihinde ise sanığın azledildiği bu vekaletnameye dayanarak katılana ait taşınmazı üçüncü bir kişiye sattığı olayda, vekillikten azledildiğinden haberdar olan sanık azilname ile geçersiz hale gelen vekaletnameyi kullanarak katılana ait taşınmazı üçüncü kişiye satmış ve tapu işlemleri sırasında katılanın vekili olmadığı halde bu durumu tapu memurundan gizlemiştir. Azilname ile geçersiz hale gelen resmi belge niteliğindeki vekaletnamenin kullanılması nedeniyle somut olayda resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluştuğunun kabulü gerekir.

Resmi belgede sahtecilik suçunun yanında, sanığın hileli davranışlar yapmak suretiyle katılanın aleyhine olarak kendisine haksız bir yarar sağlamış olması nedeniyle dolandırıcılık suçunun oluşması da sözkonusu olacaktır. Önsoruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede, iddianamede dolandırıcılık suçunu oluşturabilecek bir anlatıma yer verilmediği, dolayısıyla dolandırıcılık suçundan açılan bir dava bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından bu konuda mahallinde zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılmasının mümkün olduğu hususuna işaret edilmekle yetinilmiştir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılarak sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına ve sanığın tapu işlemleri sırasında gerçeği gizleyerek kamu kurumu olan tapu müdürlüğünü aracı kılarak dolandırıcılık suçunu da işlediği anlaşılmakla bu konuda mahallinde zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılmasının mümkün olduğu hususuna da işaret edilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyeleri H. Eken ve M. Karayol; "Uyuşmazlık sanığın azilname ile geçerliliğini yitiren vekaletname ile kayınpederi olan katılana ait taşınmazı kayınpederi adına tapuda üçüncü kişiye sattığı olayda, resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. Daha önce bu dosya ile ilgili yapılan müzakerelerde sanığın azilnameden haberdar olup olmadığı ve kamu davasının sınırlarını oluşturan 22.02.2007 tarihli iddianamede sanık hakkında dolandırıcılık suçundan dava açılıp açılmadığı hususları çözüme kavuşturulmuştur. Önceki müzakerelerde yapılan oylamalar sonucunda sanığın 28.09.1998 tarihli azilnameden haberdar olduğu ve dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmadığı kabul edilmiştir.

Uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan “suçta ve cezada kanunilik ilkesi” gereğince kimse işlendiği zaman yürürlükte olan bir kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Kanunilik ilkesi gereğince kanun koyucu hangi fiillerin suç teşkil ettiğini yasada açıkça göstermek zorundadır. Resmi belgede sahtecilik suçu seçimlik hareketli suçlardan olup TCK. nun 204/1. maddesindeki düzenlemeye göre bu suçu oluşturan tipik hareketler, sahte bir belgenin düzenlenmesi veya gerçek bir resmi belge üzerinde başkalarını aldatacak şekilde tahrifat yapılması yani bu belgenin içindeki gerçeğin değiştirilmesi ya da sahte bir resmi belgenin bilerek kullanılmasıdır. TCK. nun 204/1. maddesindeki seçimlik hareketlerin arasında geçersiz olan ancak sahte olmayan bir belgenin kullanılması yer almamıştır. Bir belgenin sahte olup olmaması ile var olan geçerli bir belgenin sonradan geçersiz hale gelmesi birbirinden farklıdır. Diğer bir anlatımla her sahte belge mutlak anlamda geçersizdir. Ancak her geçersiz belgenin sahteliğinden söz edilemez. Azilname ile geçersiz hale gelen bir vekaletname (belge) kullanılarak tapuda yapılan satış işlemi koşullarının varlığı halinde geçersiz bir hukuki işlem olarak kabul edilebilir ise de sahte bir hukuki işlem olduğunu söylemek olanaksızdır. Zira resmi belgede sahtecilik suçunun kanuni tanımında yer alan maddi hareketler (tipiklik) içerisinde sahte olmayan ancak geçersiz hale gelmiş bir belgenin kullanılması sayılmadığından bu belge kullanılarak oluşturulan tapu kaydının sahteliğinden bahsedilemez.

Suç tarihi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren Borçlar Kanununda vekalet sözleşmesinin tanımı, ne şekilde kurulacağı, kapsamı, vekalet sözleşmesi taraflarının borçları ve ne şekilde sona ereceği ayrıntılı biçimde düzenlenip açıklanmıştır.

Bu kanunlardaki tanıma göre vekalet sözleşmesi vekilin vekalet verenin bir işini veya işlemini yapmayı üstlendiği sözleşmedir. Vekalet sözleşmesinin sona erme sebeplerinden biri azildir. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 396. maddesi ile şu anda yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 512. maddesinde vekaletin taraflarca tek taraflı olarak sona erdirilmesi şeklinde tanımlanan azil, haklı bir neden olmaksızın, tek taraflı bir beyanla kullanılabilen yenilik doğurucu bir haktır ve vekalet sözleşmesini tek taraflı sona erdirebilen bir kurumdur. Somut olayımızda katılan 15.08.1995 tarihli vekaletname ile bir takım taşınmazların satış yetkisini içeren bir vekaletname vermiş daha sonra katılan azil hakkını kullanarak 28.09.1998 tarihinde noterde bir azilname düzenlemiş ve bu azilname 01.10.1998 tarihinde sanığın o tarihte resmi olarak evli olduğu eşi Ş.. E..'na 01.10.1998 tarihinde tebliğ edilmiştir. Azilname ile vekalet ilişkisi son bulmuş yani vekaletname sanıkla katılan bakımından geçersiz hale gelmiştir. Ancak dikkat edilecek husus azilname ile geçerliliğini yitiren vekaletname sahte bir vekaletname değil geçersiz bir vekaletnamedir.

Olayımızda vekillikten azledilen sanığın bu vekaletnameye dayanarak kendisini azleden kişi (katılan) yönünden işlem yapma imkanı ortadan kalkmaktadır. Zira aynı vekaletnamede sanığı vekil tayin eden diğer kişiler yönüyle bu vekaletname geçerli olup hukuki sonuçlarını doğurmaktadır. Bu nedenle sahte olmayan ancak azilname ile geçersiz hale gelen bir vekaletnameye dayanılarak yapılan tapudaki satış işleminde sahtecilik suçu oluşmayacaktır.

Bu hususu açıklamak bakımından sahte bir vekaletnameye dayalı satış işleminin hukuki sonuçları ile azilname ile geçersiz hale gelen vekaletname ile yapılan satış işleminin hukuki sonuçlarını karşılaştırmakta fayda vardır.

Sahte bir vekaletnameye dayanılarak tapuda yapılan satış işlemi mutlak olarak geçersizdir. Zira tapudaki resmi belge niteliğinde olan satış işleminin dayanağı vekaletname sahtedir ve sonradan tapudaki satışı yapılan taşınmazın sahibi (adına sahte vekaletname düzenlenen kişi) bu işleme onay verse bile bu satış işlemi geçerli hale gelmez. Sahte bir belgeye dayanılarak yapılan tüm hukuki işlemler mutlak butlanla maluldür ve hiçbir durumda geçerli olabilmeleri olanaklı değildir. Aradan yıllar geçse bile bu hukuki işlemin geçerli hale gelebilmesi mümkün değildir. Sahte vekaletnameye dayanılarak yapılan satış işlemini öğrenen gerçek tapu maliki satış işleminin iptali için açtığı davada alıcı üçüncü kişinin iyi niyetli olup olmamasının yani bu vekaletnamenin sahte olup olmadığını bilmesinin veya bilebilecek durumda olmamasının bir önemi yoktur. Mahkemece satış işleminin dayanağını oluşturan vekaletnamenin sahte olduğunun tespiti durumunda satış işleminin iptaline karar verilecektir. Mahkemece verilen bu karar tespit mahiyetindedir. Mutlak butlanla malul olan hukuk aleminde bir geçerlilik zaten kazanmayan bir işlemin tesbiti anlamında açıklayıcı mahiyette bir karardır.

Azilname ile geçersiz hale gelen vekaletnameye dayanılarak yapılan satış işleminin hukuki sonuçlarına gelince; somut olayımızdan gidecek olursak, olayımızda azilname ile geçersiz hale gelen bir vekaletnameye dayanılarak sanık 14.11.2005 tarihinde katılana ait bir taşınmazı tapuda üçüncü kişiye satmıştır. Öncelikle burada satış işlemini sanık kendi adına değil kendisini vekil eden adına yapmaktadır. Adına satış işlemi yapılan kişi vekaletnamesiz iş görme hükümlerine göre bu satış işleminin iptalini isteyebilecektir. Eğer katılan, sanık tarafından geçersiz vekaletnameye dayanılarak yapılan bu satış işlemine onay verdiği takdirde tapuda yapılan bu satış işlemi hukuken geçerli olacaktır. Halbuki sahte bir vekaletnameye dayanılarak yapılan satış işleminin onay ile geçerli hale gelmesi hiçbir surette mümkün değildir. Peki katılan bu işleme onay vermedi ve satışın iptali için dava açtı bu durumda mahkeme taşınmazı satın alan üçüncü kişinin iyi niyetli olup olmamasına göre kararını belirleyecektir. Taşınmazı satın alan üçüncü kişi iyi niyetli ise yani azilname ile vekaletnamenin geçersiz hale geldiğini bilmiyor veya bilebilecek durumda değilse açılan dava reddedilecek yani satış işlemi hukuken geçerli olacaktır. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığının belirlendiği yani vekaletnamenin geçersiz hale geldiğini bilerek bu taşınmazı aldığını kabul ettiğimiz takdirde bu satış işlemi mahkemece iptal edilecektir. Ancak önemle vurgulanması gereken husus Mahkemenin burada verdiği karar açıklayıcı, tesbit mahiyetinde bir karar değil kurucu, yenilik doğurucu, inşai mahiyette, karar tarihinden sonra ileriye yürüyen mahiyette bir karar olacağıdır. Azilname ile geçersiz hale gelen bir vekaletnameye dayanılarak yapılan tapudaki satış işlemi sahte bir işlem değildir. Eğer sahte olduğu kabul edilseydi, sahte bir vekaletnameye dayanılarak yapılan hiçbir hukuki işlem sonradan onay vermekle veya işlemin yapıldığı üçüncü kişinin iyiniyetli olup olmamasına göre geçerli hale gelemezdi.

Konuyu açıklamak bakımından birkaç örnek daha verebiliriz. Yürürlükten kaldırılan Borçlar Kanunu ile benzer yönde düzenlemeler içeren yeni Borçlar Kanunu'nun 512. maddesine göre, vekalet ilişkisini sona erdiren azlin hüküm doğurma anı ne zamandır. Kural olarak bu hak yenilik doğurucu bir hak olduğundan karşı tarafa varmakla hüküm ve sonuç doğurmaya başlar, anılan Kanunun 514. maddesi azlin muhatabınca öğrenilmesiyle hüküm ve sonuç doğuracağını belirtmiştir. Vekalet sözleşmesinin tek taraflı olarak ortadan kaldırılması sonucunu doğuran azil veya istifa kural olarak geçerli bir şekil şartına bağlı tutulamış ise de; davaya vekalette bu kurala bir istisna getirilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 82/1. maddesinde “istifa eden vekilin vekalet görevi istifanın müvekkile tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam eder demektedir. Aynı düzenleme Avukatlık Kanunu'nun 41. maddesi ile de vurgulanmıştır.

Bu husus neden önemlidir. Avukat vekalet ilişkisini sona erdiren istifa hakkını kullanmış, istifa dilekçesi karşı tarafa tebliğine rağmen avukatın vekalet görevi 15 gün süre ile devam etmektedir. Yani istifa ile geçersiz hale gelen vekaletnameye dayanarak avukatın dava ile ilgili yaptığı tüm hukuki işlemler örneğin temyiz dilekçesi verme vs. geçerli olacaktır. İstifa ile geçersiz hale gelen vekaletnameye dayanarak avukatın bu 15 günlük sürede yaptığı takip ettiği dava ile ilgili hukuki işlemler sahte denilemeyecektir. Vekaletnameyi sona erdiren sebeplerden bir tanesi de ölümdür. Yürürlükten kalkan Borçlar Kanunu ile benzer düzenlemeler içeren Yeni Borçlar Kanununun 513. maddesi şu şekildedir. “Sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme (vekalet sözleşmesi) vekilin veya vekalet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur. Vekaletin sona ermesi vekalet verenin menfaatlerini tehlikeye düşürüyorsa, vekalet veren veya mirasçısı ya da temsilcisi, işleri kendi başına görebilecek duruma gelinceye kadar, vekil ve mirasçısı ya da temsilcisi, vekaleti ifaya devam etmekle yükümlüdür. (Eski Borçlar Kanununun 396. maddesi)”

Tüm yargısal kararlarda ve doktirinde açıkça vurgulandığı üzere, maddede belirtilen koşulların varlığı halinde örneğin ölüm halinde bile vekalet verenin menfaatinin tehlikeye düşmesi halinde vekil vekaletnameyi ifaya devamla sorumludur ve bu vekaletnameye dayanarak yaptığı hukuki işlemler geçersiz değildir.

Örnek Yargıtay Kararları:

\* Vekaletin işin özelliğinden ölümden sonrada devam edeceği anlaşılan vekilin yaptığı temlik işlemi geçerlidir. (Somut olayda müvekkilinin öldüğünden haberdardır)

HG.K. 20.04.1965 günlü, 22-25 sayılı kararı,

\* Vekil edenin satışını vaat ettiği taşınmazı ölümünden sonra vekil tarafından devredilmesi geçerli bir işlemdir.

H.G.K. 24.03.1965 günlü 616-127 sayılı kararı

\* Vekaletin sarahatinden ve işin özelliğinden vekaletin ölümden sonrada devam ettiği anlaşıldığından yapılan satış vaadi sözleşmesi (tapuda yapılmış) geçerlidir.

H.G.K. 26.12.1962 günlü 65-94 sayılı kararı

Bu örnekleri çoğaltmak mümkündür.

HG.K. 20.04.1965 günlü, 22-25 sayılı kararı,

\* Vekil edenin satışını vaat ettiği taşınmazı ölümünden sonra vekil tarafından devredilmesi geçerli bir işlemdir.

H.G.K. 24.03.1965 günlü 616-127 sayılı kararı

\* Vekaletin sarahatinden ve işin özelliğinden vekaletin ölümden sonrada devam ettiği anlaşıldığından yapılan satış vaadi sözleşmesi (tapuda yapılmış) geçerlidir.

H.G.K. 26.12.1962 günlü 65-94 sayılı kararı

Bu örnekleri çoğaltmak mümkündür.

Buradan şu sonuca varmak mümkündür. Azilname ile geçersiz hale gelen bir vekaletname sahte bir vekaletname değildir. Eğer bu vekaletname sahte bir vekaletname olarak kabul edilseydi, bu durumda sahte bir belgeye (somut olayda vekaletnameye) dayanılarak yapılan tapudaki satış işlemi sahte olacağından sahtecilik söz konusu diyebilirdik. Burada sahte bir satış işlemi değil vekaletsiz iş görme hükümlerine göre değerlendirilebilecek bir satış söz konusudur. Bu satış işleminin iptali de vekaletsiz iş görme hükümlerine dayanılarak istenebilecektir. Verilen örneklerde de vurgulandığı üzere, azil, istifa, ölüm gibi nedenler vekalet ilişkisini sonlandıran işlemlerdir. Bu işlemlerin varlığı halinde vekaletname sahte olmaz geçersiz hale gelir. Azil, istifa veya ölüm gibi vekalet ilişkisini sonlandıran hukuki işlemlerin varlığı halinde bu surette geçersiz hale gelen vekaletnameye dayanılarak yapılan hukuki işlemlerin geçerli olabileceğine dair yüzlerce emsal Yargıtay Kararları vardır. Yapılan satış işlemi sahte bir işlem değildir. Bu nedenle somut olayda sahtecilik suçunun yasal unsurları oluşmamıştır.

Sahtecilik suçunun oluşmadığını bu şekilde izah ettikten sonra somut olayda, resmi belgenin düzenlenmesinde memura yalan beyan suçunun oluşup oluşmadığını da kısaca açıklamak gerekir.