muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5564, Karar No: 2017/9829, Tarih: 22.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5564 E.  ,  2017/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu... ada ... parsel sayılı taşınmazın varsa kadastro tespit tutanağı, tapu kaydı ve tapunun oluşumuna ilişkin tüm belgelerin getirtilerek,

2) Dava eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil davası olup, dosyada bulunan bilirkişi raporlarından taşınmazın hava fotoğrafları ve memleket haritaları üzerinde dava tarihinden 20 yıl öncesine ait durumu denetlenememektedir. İncelendiği belirtilen 1985 hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ile dava tarihinden 20 yıl önceki (1990-1994 yıllarına ait) hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları bulundukları yerden getirtildikten sonra dosyanın keşifte dinlenen fen, orman ve ziraat bilirkişilerine verilerek, incelendiği belirtilen hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ve getirtilen hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek raporun dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14314, Karar No: 2013/16352, Tarih: 28.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/14314 E.  ,  2013/16352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Beyanı hükme esas alınan tanık ... dinlenmeden önce tanıklık görevinin önem ve sorumlulukları anlatılmayarak CMK'nın 53. maddesine uyulmaması,

2-Sanığın aşamalarda, mağdur ile aralarında yıllardır devam eden arazi anlaşmazlığı nedeniyle zaman zaman dil sürtüşmeleri yaşadıklarını ve karşılıklı olarak tehdit ve hakarette bulunduklarını savunması karşısında, olay yerinde bulunan sanığın eşi ve oğlu dinlenilip, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3910, Karar No: 2024/5690, Tarih: 07.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3910 E.  ,  2024/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/291 E., 2022/333 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/24 E., 2021/28 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; Çorum ili ... ilçesi ... köyü, 179 ada 58 ve 60 parsel sayılı taşınmazların, nizasız ve fasılasız zilyetlik şartlarını taşıyan müvekkili ... adına tespiti yapılması gerekirken kadastro tespiti sırasında Hazine adına yazılmış olduğunu, söz konusu taşınmazların müvekkili tarafından kullanılmakta olduğunu, tespite itiraz ettiklerini belirterek, dava konusu taşınmazların müvekkili ... adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi, dava konusu taşınmazlardan 179 ada 60 parsel sayılı taşınmazın tamamı ve 179 ada 58 parsel sayılı taşınmazın (A) bölümünün tarla vasfında kullanıldığı ve evveli itibariyle orman olmadığı, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, 179 ada 58 parsel sayılı taşınmazın (B) bölümünün ise orman vasfında olduğu, buna göre 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 179 ada 58 parsel sayılı taşınmazın 23.11.2021 havale tarihli bilirkişi ek raporunda ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2398.61 m2 lik kısmın davalı adına olan kadastro tespitinin iptali ile son parsel numarasını izleyen numara verilmek suretiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, 179 ada 58 parsel sayılı taşınmazın 23.11.2021 havale tarihli bilirkişi ek raporunda ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 1790.50 m2 lik kısmına ilişkin davanın reddine, Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 179 ada 60 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar vermiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karar davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 179 ada 58 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği, orman sayılan yerlerin zilyetlikle kazanılmasının hukuken mümkün olmadığı, Kadastro Kanunu'nun 31/3 maddesi uyarınca maktu olarak takdir edilen vekalet ücretinde bir isabetsizlik bulunmadığı, çekişmeli 179 ada 60 parsel sayılı taşınmaz ile 179 ada 58 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün ise orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, fotogrametri bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 1952, 1955, 1968, 1975, 1990, 2005 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesi sonucu 1955 yılından tespit tarihine kadar taşınmazların ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldıklarının tespit edildiği, ziraat bilirkişi raporu, dinlenilen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar vermiştir.

Davacı vekili, bilirkişilerce 179 ada 58 parsel sayılı taşınmaz yönünden (B) harfi ile gösterilen kısım üzerinde orman parseli devamı niteliğinde ağaçlar bulunduğunun belirtildiği, ancak bu ağaçların taşınmaz yakınındaki orman parselinde bulunan ağaçlardan farklı görünüm ve sıklıkta olduğu, cins tespitine ilişkin açıklama yapılmadığı, aktüel olarak orman toprağı barındırmadığı belirtilen alanın daha sonra orman toprağı özelliği gösterdiğine ilişkin tespitin ne şekilde yapıldığının anlaşılamadığı, farazi bir değerlendirme ile 58 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının orman olduğunun kabul edildiği, raporun denetime elverişli olmadığı, keşif yapılan kadastro tespitine itiraz davalarında keşifte belirlenen değer üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği iddialarıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazların Hazine adına tespit gördüğünü, açılan davanın haksız olup reddi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazların Hazine adına tespit gördüğünü, açılan davanın haksız olup reddi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6466, Karar No: 2020/2235, Tarih: 18.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6466 E.  ,  2020/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53/1 maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, parkta oturan katılanın yanına geldikleri, kolundaki bileziği yerden alarak koluna taktığını iddia edip bileziğe bakmak istediklerini söyledikleri, katılandan aldıkları bileziğe baktıktan sonra kağıda sararak iade ediyor görüntüsü vererek boş kağıt parçası verdikler, iki sanığın da katılanın ayrılmasından sonra katılanın kağıdı kontrol ettiği, içinin boş olduğu, bu suretle sanıkların haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, ikrar, teşhis, uzlaştırma raporu ile diğer deliller doğrultusunda sanıkların atılı dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemlerini sabit gören mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11357, Karar No: 2025/3479, Tarih: 17.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11357 E.  ,  2025/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/855 Esas, 2023/855 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 35. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.04.2023 Tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/143 Karar Sayılı Kararı

Dava mirasın hükmen reddine ilişkin olup davalının bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu somut davada ise davalı şirket ...'nin adresinin Ataşehir/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 23 . Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2023 Tarihli ve 2023/855 Esas, 2023/855 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda kesin yetkinin bulunmadığı, yetki itirazı olmamasına rağmen davanın açıldığı gün yetkisizlik kararı verildiği, usule uygun yetki itirazı olmadığı ve davanın ilk açıldığı yerde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 605 inci maddesi uyarınca mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Ret beyanı” başlıklı 605 inci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Genel yetkili mahkeme" başlıklı 6 ncı maddesinin 2 inci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

4.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, davalı vekili tarafından süresinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı da olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Ankara 35. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeple;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 35. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2700, Karar No: 2013/16970, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/2700 E.  ,  2013/16970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yokluğunda karar verilen ve temizlik işini üstlenen davacının işvereni ... LDT. Şirketinin davalılar arasındaki sözleşmeye ve Ticaret Sicil kaydına göre merkez adresinin “... 2. Sok. ... Apt. No:1 ....” adresi olduğu, kararın ise dava dilekçesinin tebliğ edildiği ve şube olduğu anlaşılan ... adresine Tebligat Kanunu’nun 35. Maddesi uyarınca yapıldığı, kararın tebliğinin .... merkez adresine yapılarak usuli işlemleri tamamlandıktan sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13915, Karar No: 2015/17717, Tarih: 26.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13915 E.  ,  2015/17717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 19.04.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya peşin değerli gelir ve yapılan geçici iş göremezlik ödemesi ile tedavi giderlerinden oluşan kurum zararının 5510 sayılı Yasa gereğince davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1–19.04.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. ve 12. maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları

mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

2-Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

3-Diğer taraftan, tarafları ve konusu farklı olan sigortalının açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Dolayısıyla o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmeyecektir. Şayet, kesinleşmiş ise ancak, güçlü delil teşkil edebilir. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.