muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8914, Karar No: 2025/1673, Tarih: 10.02.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili ile davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş, kararın eksik araştırma ve inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş, kararın eksik araştırma ve inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemelerinin Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu, 6306 sayılı Kanuna göre "riskli yapıdır" şerhi konulduğu; ancak sonrasında yıkım raporu düzenlenerek binanın 01.06.2022 tarihinde yani dava açılıktan sonra yıkıldığına dair idarece tespit yapıldığından davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla; mahkemece işin esasının incelenmesi yerine ana taşınmazın yıkılmış olması sebebiyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerekirken, yukarıda anılan esaslar dikkate alınmaksızın davanın kabulü yönünde karar verilmesi doğru görülmediğinden bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Bir kısım davalılar ile davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Kararının ORTADAN KALDIRILMASINA.

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA.

Davalı ... ve davalılar ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2360, Karar No: 2017/9363, Tarih: 25.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/2360 E.  ,  2017/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Katılan ve tanık beyanları, suça sürüklenen çocuğun yakalandığında kollukta suçunu ikrar ettiği savunması ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; olay günü katılanın kızı ile yolda yürürken arkadan aniden yaklaşan suça sürüklenen çocuğun katılanın kolundaki çantasına asıldığı, katılanın direndiği, suça sürüklenen çocuğun çantayı çekmeye devam ettiği, katılanın yere düştüğü halde çantasını kaptırmamak için direndiği, çantayı alamayacağını anlayınca suça sürüklenen çocuğun kaçtığı anlaşılan olayda; olay sonrasında alınan resmi sağlık raporundan da anlaşıldığı üzere katılana 6 gün iş göremezlik raporu verildiği, omzunda kırık oluştuğunun katılanın ve tanığın beyanlarından sabit görüldüğü,bu suretle yağma suçunun cebir unsurunun olayda gerçekleştiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun eyleminin yağma suçuna teşebbüs oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1840, Karar No: 2015/557, Tarih: 13.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1840 E.  ,  2015/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde katılan ve sanığın, sanığın yakını olan ...'in büyükbaş hayvanlarına satın almak için baktıkları, sanık ve ...'in büyükbaş hayvanların ücreti konusunda anlaşamadıkları, katılanın ...'ten büyükbaş hayvanları alamadan geri döndüğü, bir gün sonra sanığın ...'ten habersiz katılanın yanına gelerek ...'in katılanın teklif ettiği bedeli kabul ettiğini söylediği, daha sonra ... olarak tanıttığı bir şahsı telefonda sanıkla görüştürmek suretiyle katılanı inandırdığı ve dükkanına gelerek sanığın, katılandan 12.000 TL'yi aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen  dosya  içeriğine  göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Yasa'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle diğer yönleri usül ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7450, Karar No: 2022/18039, Tarih: 01.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7450 E.  ,  2022/18039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suç tarihinde yürürlükte olan düzenlemelere göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı, dosya kapsamında bu hususun tespitini sağlayacak olay yeri incelemesi ya da olay yeri krokisinin bulunmadığı gözetilerek; hırsızlık eyleminin gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, katılandan sorulup, mahallinde keşif ve gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenip, dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2323, Karar No: 2015/8443, Tarih: 20.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2323 E.  ,  2015/8443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2014/553-2014/1256

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazlardan 1083 parselin, bilirkişi kurulunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak ,tespit edilen m2 birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artışının % 30 olduğununun kabulü ile kararın bozulmasına rağmen m2 birim fiyatına % 20 objektif değer artışının uygulanarak az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, , 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24984, Karar No: 2015/39250, Tarih: 03.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/24984 E.  ,  2015/39250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/326121

MAHKEMESİ : Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

EK KARAR TARİHİ : 03/08/2015

NUMARASI : 2012/34 (E) ve 2014/129 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından mahkemeye sunulan 31/07/2015 tarihli dilekçe ile eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin mahkemesince verilen 03/08/2015 tarihli ek karar hukuken yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen karar, sanığın askerlik adresi olan Bünyan İlçe Jandarma Bölük Komutanlığı Kayseri adresine tebliğe çıkartıldığı ve 05/03/2014 tarihinde Komutanlıkta daimi vekalet görevlisi Uzman Çavuş A.. K..'ya 7201 sayılı tebligat kanununun 14. maddesi gereğince "stsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğlerin, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstte yapılır" hükmü gereğince usulünce tebliğ edildiği halde sanığın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca tebliğname uygun olarak, sanık S.. S..’in eski hale getirme ve TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/501, Karar No: 2014/21162, Tarih: 11.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/501 E.  ,  2014/21162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... temsilcisinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümıük İdaresi'nin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan ...'nin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki idare temsilcisinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1396, Karar No: 2020/4594, Tarih: 17.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1396 E.  ,  2020/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında “23/09/2008” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “18/09/2008” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olarak yürütüldüğü, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “iftira” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

1-Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, TCK'nin 268. maddesinde tanımlanan “başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun oluşması için; failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması, TCK'nin 267/1. maddesinde tanımlanan “iftira” suçunun oluşması için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunmak suretiyle işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi gerekir.

Somut olayda, sanığın suç tarihinde gerçekleşen maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası sonrası, kolluk görevlilerince trafik kazası tespit tutanağı ve trafik suç tutanağı düzenlendiği sırada, görevlilere katılan ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesini ibraz ettiğinin iddia olunması ve gerçekleşen trafik kazası nedeniyle katılan adına herhangi bir soruşturma veya kovuşturma yürütülüp yürütülmediğinin dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından; görevlilerce tanzim edilen 18/09/2008 tarihli trafik kazası tespit tutanağında ...’ın kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun bulunmadığı yönündeki tespitleri de dikkate alınarak, ... hakkında şüpheli sıfatıyla herhangi bir soruşturma veya kovuşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılması; katılan adına bir soruşturma ya da kovuşturma yürütüldüğünün tespiti halinde, sanığın eyleminin TCK’nin 268. maddesi uyarınca “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması”, aksi durumda ise TCK’nin 206. maddesinde düzenlenen “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu” oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme neticesinde suç vasfında da yanılgıya düşülerek sanık hakkında “iftira” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; “18/09/2008” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “23/09/2008” şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1485, Karar No: 2020/6553, Tarih: 23.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1485 E.  ,  2020/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekinin evinde değerli bir şey bulamayınca dolaptaki yemekleri yediğini belirtmesi nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2014 tarih, 2013/330 esas sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrerliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanığın adli sicil kaydına esas İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2013 tarih, 2013/330-580 karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4474, Karar No: 2023/5048, Tarih: 01.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4474 E.  ,  2023/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/481 E., 2023/70 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; manevî tazminata ve yoksulluk nafakasına ilişkin hüküm kurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve zina sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, kadın lehine aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine yasal faiziyle 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2017 tarihli ve 2015/531 Esas, 2017/878 Karar sayılı kararıyla; erkeğin evlilik birliği devam ederken, başka kadın ile mesajların içeriği ve görüntüler itibarıyla süre gelen cinsel birlikteliğin mevcut olup bunun zina olgusunu ortaya koyduğu, ayrıca kadına psikolojik ve mali şiddet uyguladığı gerekçesiyle kadının zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenlerine dayalı boşanma davasının kabulüne, erkeğin davasının reddine, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına, kadın lehine aylık 3.000,00 TL tedbir nafakasına, karar tarihinden itibaren aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine 225.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- karşı davalı kadın vekili nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden; davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2020 tarihli ve 2018/1980 Esas, 2020/1165