muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/41070, Karar No: 2017/11971, Tarih: 30.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/41070 E.  ,  2017/11971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, kullandığı otomobili müştekilerin üzerine doğru sürmesine karşın, TCK'nın 265/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, yaptırım niteliğindeki seçenek tedbir niteliğinde bulunması ve TCK'nın 50/5. maddesi uyarınca, uygulamada asıl mahkumiyetin tedbir olması karşısında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, “tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16022, Karar No: 2008/19125, Tarih: 04.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/16022 E.  ,  2008/19125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : İcra takibinin dayanağı olan çeklerin keşide yeri Bakırköy’de keşide edildiği görülmektedir. Çeke dayalı takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde, muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde ve ayrıca aktin yapıldığı yer olması çekin keşide edildiği yer icra dairesinde başlatılması mümkündür.

Ayrıca, İİK’nun 50/1. maddesi ikinci cümlesine göre, çekin akdin yapıldığı yer (keşide yeri) icra dairesinde takibe konulabilmesi için, borçlunun takip zamanında orada bulunması zorunlu değildir. HUMK’nun 10. maddesinde yer alan bu şart; İİK’nun 50/1. maddede öngörülmemiştir.

Bu nedenlerle, alacaklının takibini çeklerin keşide edildiği yer olan Bakırköy İcra Dairesinde başlatmasında yasaya aykırılık bulunmamaktadır. O halde Mahkemece, yetki itirazının reddine karar verilip borçlunun diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde Bakırköy İcra Dairesinin yetkisizliği yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15626, Karar No: 2015/22438, Tarih: 30.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15626 E.  ,  2015/22438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/117-2014/391

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9635, Karar No: 2022/4707, Tarih: 29.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9635 E.  ,  2022/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5271 sayılı CMK.nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı, bu suç için iddianame ile dava açılmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa ek savunma verilmek suretiyle yazılı biçimde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30663, Karar No: 2012/32475, Tarih: 27.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/30663 E.  ,  2012/32475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yoklama kaçağı olup 7 günden sonra 3 ay içinde gelmek

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı, 5275 sayılı CGİK.nun 101/3.maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan O yer Cumhuriyet Savcısının 07.08.2012 tarihli dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17450, Karar No: 2016/9782, Tarih: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17450 E.  ,  2016/9782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK' nın 152/1-a, 168/1, 62/1 ve 50/1-a maddeleri gereğince sanığın 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ceza infaz kurumunda eşi ile yaptığı görüşme esnasında bir anlık bunalım sonucu görüşme kabinin camına vurarak kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın savunması, tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3938, Karar No: 2019/4550, Tarih: 27.06.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/3938 E.  ,  2019/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, Nitelikli yaralama, Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma, Kamu malına zarar verme, Görevi yaptırmamak için direnme, 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, kamu görevlileri katılanları görevinden dolayı kasten yaralamak, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma, kamu malına zarar verme, kamu görevlisine direnme, 2911 sayılı Kanunun 32/2, 32/1, 33/1 maddelerine muhalefet ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından ayrı ayrı beraat kararlarına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

2-Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.2017 tarih 2017/152 E. ve 2017/409 K. sayılı silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararının ortadan kaldırılması ile devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan TCK’nın 302/1, 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi ve CMK’nın 283/1, 307/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan mahkumiyet ile silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, kamu görevlileri katılanları görevinden dolayı kasten yaralama, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, 2911 sayılı Kanunun 32/2, 32/1, 33/1 maddelerine aykırılık ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından ayrı ayrı beraatine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Sanık hakkındaki 13.05.2016 ve 27.01.2017 tarihli iddianamelere konu edilen devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu, ilk derece mahkemesince kurulan ilk hükümde silahlı terör örgütüne üye olma suçu olarak vasıflandırılıp sanığın mahkumiyetine dair verilen karara karşı sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine birleştirme yönünde bozma kararı verildiği, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda sanığın yeniden üyelik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi üzerine yapılan istinaf başvurusunda bu kez bölge adliye mahkemesinin atılı suçu devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu olarak vasıflandırıp sanığın bu suçtan mahkumiyetine dair yeniden kurduğu hükme karşı, ilk derece mahkemesince kurulan ilk hükmü istinaf etmeyen savcılık makamınca artık aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının anılan suça yönelik temyiz itirazlarının CMK’nın 290 ve 298. maddeleri uyarınca reddi ile yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden,

2-Sanık hakkında beraate dair kararlarda atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasını gerektirecek yeterli, inandırıcı ve somut delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden;

Mahkumiyet ve beraate dair kurulan hükümlere yönelik temyiz davalarının CMK’nın 302/1. maddesi gereğince esastan reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1001, Karar No: 2015/12508, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1001 E.  ,  2015/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/772-2014/23

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6916, Karar No: 2018/10611, Tarih: 17.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6916 E.  ,  2018/10611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın marketten çaldığı malzemenin takdir kıymet tutanağına göre değerinin 35,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bozma ilamı sonrası yapılan 09,00 TL yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24848, Karar No: 2017/15508, Tarih: 13.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/24848 E.  ,  2017/15508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusunda, icra müdürlüğüne borçluya muhtıra çıkartılması telebinde bulunduğunu, talebinin icra müdürlüğünce reddedildiğini, icra müdürlüğünce verilen ret kararının kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece gerekçe gösterilmeden şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bir mahkeme kararının gerekçesi, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterir. Tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta bir gerekçe bölümünün bulunması zorunludur. Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3 . maddesi ve aynı yönde bir düzenleme içeren 6100 Sayılı HMK'nun 27 ve 297. maddeleri bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.04.2010 gün ve 2010/11-195E. - 238K. sayılı usulden bozmayı kapsayan ilamının gerekçesinde de aynen; "Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir" ifadelerine yer verilmiştir.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan "Gerekçenin, ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği, yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir" şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye vurgu yapılmıştır.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan "Gerekçenin, ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği, yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir" şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye vurgu yapılmıştır.

Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama, gerek yargı erki ile yargıcın, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Belirtilen anayasal ve yasal düzenlemeler doğrultusunda, şikayetçi tarafından ileri sürülen şikayet sebeplerinin gerekçesiyle birlikte tek tek tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9569, Karar No: 2023/10725, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9569 E.  ,  2023/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/168 Esas, 2023/272 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.12.2022 Tarihli ve 2023/777 Esas, 2023/460 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi Kahraman Şehit Ömer Halis Demir Sokak No:5 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Durağan Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.03.2023 Tarihli ve 2023/168 Esas, 2023/272 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Çırçır Mahallesi Aşık Veysel Caddesi Yayvan Sokak No:8 İç Kapı No:2 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 19. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.