muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8510, Karar No: 2022/5902, Tarih: 15.09.2022

Davacı yan, taraflar arasında pamuk ipliği satışına ilişkin yapılan sözleşme gereğince davalıya mal teslimi öncesinde 126771 numaralı faturaya istinaden, 455.400 USD avans ödemesi yapıldığını, yapılan ödeme gereğince 180.000 kg mal teslim edilmesi gerekirken 138.747 kg teslimat yapıldığını, teslim edilmeyen kısma (41.253 kg) tekabül eden satım bedelinin davalıdan iadesinin talep edildiğini, bunun üzerine 01.07.2013 tarihinde 14.950 USD, 05.07.2013 tarihinde 25.400 USD ve 07.08.2013 tarihinde de 36.000 USD olmak üzere toplam 76.350 USD ödeme yapıldığını ancak 28.064 USD ‘lik bakiye kısmın ödenmediğini iddia etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, 455.000 USD’lik ödemenin davacı defterlerinde kayıtlı olduğu, bunun mal teslim edildiğinin karinesi olduğu, aksinin davacı tarafça ispat edilemediği görüşü benimsenmiş ise de; 76.350 USD’lik iade ödemesine ilişkin havale belgelerinde ‘’70: Havale Bilgileri’ başlığı altında ‘’ RFP 126671 SAYILI FATURANIN KISMİ İADE ÖDEMESİ’’ açıklaması bulunmakta olup, bu belgelerden taraflar arasındaki alım satım ilişkisinde davacının avans mahiyetinde ödeme yaptığı, teslimatın daha sonra gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda yasal karinenin aksi davacı tarafça ispat edilmiş olup, bundan böyle ispat yükünün avans ödemesi sonrası mal teslimi yapan davalı tarafta olduğu gözetilerek taraf delillerinin değerlendirilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken ispat yükünün davacıda olduğu şeklindeki hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6158, Karar No: 2011/4616, Tarih: 16.05.2011

**21. Hukuk Dairesi         2011/6158 E.  ,  2011/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tarım Bağ-Kur sigortalılığı tescil tarihinin l.l0.l996 tarihine çekilmesine ve doğacak prim borçlarının yapılandırılmasına, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, tarım Bağ-Kur sigortalılık sürelerinin tesbiti ile sigorta başlangıcının 1.10.1996 tarihine çekilerek, prim borçlarının yapılandırılması istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının tarım Bağ Kur sigorta tescilinin 1.10.1996 tarihi olarak kabulü ile prim borçlarının yapılandırılmasına , aksi Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

2-Dava davacının, tarım Bağ-Kur sigortalılık sürelerinin tesbiti ile sigorta başlangıcının 1.10.1996 tarihine çekilerek, prim borçlarının yapılandırılması istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının tarım Bağ Kur sigorta tescilinin 1.10.1996 tarihi olarak kabulü ile prim borçlarının yapılandırılmasına , aksi Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine

yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1.1.2004 tarihinden itibaren Tarım Bağ Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, Ekim -1996 , 2003,2004,2005 ve 2006 yıllarına ait prim kesintilerin bulunduğu, 23.7.1987 tarihinden itibaren ziraat odasına, 4.12.1990 tarihinden beri koopretife kayıtlı olduğu, 29.8.1996-30.6.1997 tarihleri arasında isteğe bağlı 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğu tarım Bağ Kur sigortalılığını prim borçlarının yapılandırılması için Kuruma 26.7.2008 tarihinde başvurduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının tarım Bağ-Kur sigortalılık başlangıç tarihinin kesinti yapılan Ekim -1996 tarihini takip eden aybaşı olan 1.11.1996 tarihi olduğunun kabulü gerekirken sigortalılığın 1.10.1996 tarihinden başlatılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinmesine, yerine,

“1-Davacının 01.11.1996-31.12.2003 tarihler arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve prim borçlarının yapılandırılmasına ilişkin 26.7.2008 tarihli başvurusun geçerli olduğunun tesbitine ,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 16.5.2011gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4202, Karar No: 2012/1692, Tarih: 06.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4202 E.  ,  2012/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Davalı kooperatife karar tebliğinin diğer davalı... imzasına tebliğ edildiği dosya içerisinde mevcut tebliğat parçasından anlaşılmıştır. Diğer davalı ...'ın davalı kooperatifi temsile yetkili olup olmadığı araştırılarak, yetkili ise belgelerinin dosyaya eklenmesi, yetkili olmadığının tespiti halinde, davalı kooperatife kararın tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16019, Karar No: 2017/11443, Tarih: 21.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/16019 E.  ,  2017/11443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tüm dosya kapsamından; kesim işi için sanık ...' a teslim edilen orman bölmelerinde damgasız ağaçların kesilmesi suretiyle usulsüz kesim yapıldığının tespit edildiğinin ve kontrol esnasında bölmede kesim işini gerçekleştiren diğer sanıklar hakkında suç tutanağı düzenlendiğinin anlaşılması, sanıkların tevilli ikrarları karşısında; atılı ağaç kesme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

2-Yediemine alınan iki adet motorlu testerenin müsaderesi hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15664, Karar No: 2012/20649, Tarih: 13.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/15664 E.  ,  2012/20649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanık hakkında cezadan indirim yapılması,

2-Sanık ...'nın yakınandan cep telefonu ve 100 TL'sini yağmaladıktan ve fakat yakınanın yanından ayrılmadan önce yakınanın ısrarı üzerine cep telefonunu ve paranın 50 TL'sini iade ettiğinin anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılamayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3-Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23891, Karar No: 2015/1073, Tarih: 28.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23891 E.  ,  2015/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

NUMARASI : 2009/374-2010/725

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25900, Karar No: 2016/13896, Tarih: 17.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/25900 E.  ,  2016/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kolu kodunun kurumca değiştirilmesi işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, isteğin kabulü ile 11.03.2011 tarih, İş Kolu Kodu konulu B.13.2.....4.34.10.04/3...4405604 sayılı kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacı, davalı Kurumca tutulan rapor içeriğine göre iş kolu kodunun ilk kez 7022 (işletme ve diğer idari danışmanlık olarak tescil edilmesine rağmen aslen işletmede yapılan faaliyetin Mühendislik faaliyeti olduğu gerekçesiyle 7112 (Mühendislik faaliyeti ile ilgili danışmanlık) kodu üzerinden 3.8.2006 tarihinden itibaren tespit edilmesi ve buna göre prim nisbetinin %1 iken, %1,5’a yükseltilmesine ilişkin yapılan 11.3.2011 tarihli Kurum işleminin, aynı iş yerinde 2 grup personelin olduğu 1041520 sicil nolu işyerinden bildirilen personelin V tehlike sınıfı ve %3 oranda prim bildirildiğini, denetime konu ... sicil nolu personelin büro personeli olduğunun bu durumun davalı Kurum tarafından nazara alınmadığını, tehlike sınıfını değiştirilmesinin mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle iptalini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen kararın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Her olaya, meydana geldiği tarihteki yasal mevzuatın uygulanmasına dair genel ilke gereğince, davanın yasal dayanağı 19/01/2013 tarih ve ... de yayımlanan 10/01/2013 tarih ve 6385 sayılı Kanunun 10. maddesi ile mülga edilen 5510 sayılı Yasanın 83. maddesi olup, bu maddede hangi iş kollarının hangi tehlike sınıfına girdiğinin belirlenmesi hususunda, Bakanlar Kuruluna yetki verildiği belirtildikten sonra tehlike sınıf ve derecesine ait prim oranlarının ve tehlike derecelerinin Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulacak bir tarife ile tespit edileceği belirtilmiş, Kurumca yapılacak incelemeler veya sigortalıların talebi üzerine bu kodların uygun prim nispeti ve tehlike sınıfları üzerinden tespit ve değiştirilebileceği ve bu değiştirme işlemine karşı itiraz usulü açıklanmıştır. Aynı maddenin 6. fıkrasında ise, itirazdan sonra verilecek kararın işverenin talebine göre veya Kurumca yapılan tespit işlemine göre ne zamandan itibaren yürürlüğe gireceği

./..

./..

hususunda getirtilen “…İşverenin veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların itirazı; işyerinin tehlike sınıfı ve derecesi ile kısa vadeli sigorta kolları prim oranının tebliğine ilişkin yazının işverence veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanlar tarafından tebellüğünden itibaren bir ay içinde yapılmış ise, değiştirilen iş kolu kodu ve tehlike sınıfı ile tehlike derecesinin hatalı uygulandığı tarihten, bir aylık süre dışında yapılmış ise, itirazın Kurum kayıtlarına intikali tarihini izleyen yılbaşından, üçüncü fıkrada belirtilen sürelerin aşılması durumunda ise, Kurumca yapılacak değişikliğe ilişkin kararın tebliğini izleyen takvim yılı başından geçerli olarak uygulanır.” hükmü mevcuttur.

Diğer taraftan 29.09.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2008/14173 Sayılı Bakanlar kurulu kararı gereğince “İş Kazaları ve Meslek Hastalıkları Prim Tarifesi”’nin 6’ncı maddesindeki “Bir işyerinde yürütülen ve esas işin fer’i ve mütemmimi mahiyetinde olan bütün işlerin sigorta primleri, esas işin tabi tutulduğu prim haddine göre hesaplanır. Ancak, esas işin fer’i ve mütemmimi sayılan işler, sigortalıları birbirine karışmayacak şekilde, ayrı ve bağımsız olarak yürütüldüğü ve Kurumda ayrı bir işyeri olarak tescil edilmiş olduğu takdirde her biri kendi tehlike sınıfının prim haddine tabi olur. ” hükmü ile 7’nci maddesindeki “Aynı işveren tarafından, aynı işyerinde yürütülen ve mahiyetleri bakımından ayrı özellikler gösteren ve farklı tehlike sınıflarına dahil olan bütün işler, işyerinde en yüksek tehlike sınıfına giren işin prim oranına tabi olur.” Hükmünün gözetilmemesi isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde uzman bilirkişi ve hukukçudan oluşan heyetle birlikte keşif yapılarak, davacı şirketin niteliği araştırılarak, davacı şirketin işyerlerinde yapılmakta olan asıl işin belirlenmesi, işin idari mi teknik mühendislik danışmanlık işi mi olduğu, bu anlamda işyerinin tek işyeri olup olmadığı, hangi iş kolunda olması gerektiği hususu açık olarak belirlendikten sonra, 5510 sayılı Yasanın 83. Maddesi gereğince hangi tarihten itibaren yürürlüğe gireceği ve yasalarda belirtilen değişiklik başlangıçları gözetilerek belirtilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10998, Karar No: 2015/18268, Tarih: 18.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10998 E.  ,  2015/18268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TORUL SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/68-2014/113

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; Gümüşhane ili, Kürtün ilçesi, Sapmaz köyünde, 154 ada 16 parselde kain taşınmaz ve üzerindeki evin, yapılan kadastro çalışması sırasında kardeşi olan davalı M.. K.. üzerine yazıldığını; oysa, bu parsel ve üzerindeki evin hepsinin babası muris Muzaffer Kılıç'a ait olduğunu; Kürtün ilçesinde yapılan baraj çalışması nedeniyle taşınmazın kamulaştırılmış olup, taşınmaz bedeli olarak belirlenen 50.000 TL'nin davalıya ödendiğini; ancak, bu bedel üzerinde kendi miras hissesinin de olduğunu iddia ederek; fazlaya ve başkaca haklara ilişkin taleplerinin saklı kalmak kaydıyla, 6.145 TL'nin, davalının kamulaştırma bedelini aldığı tarihten itibaren, yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. K.., duruşmadaki beyanında; dava konusu yerin bir başkasına ait olduğunu, ancak evin babasına ait olduğunu; bu evde babasıyla birlikte 1973 yılından beri kaldıklarını, diğer kardeşlerinin Almanya'da ikamet ettiklerini, bu evin tamir ve onarımını kendisinin yaptığını ve babası ile birlikte kaldığı için kadastro çalışmaları sırasında kendisi adına kaydedildiğini ve baraj yapımı sırasındaki kamulaştırma bedelinin tarafına ödendiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dosyaya celp edilen 05.08.2010 tarihli tapu kaydının incelenmesinde dava konusu taşınmazın 8/16 hissesinin davalı M.. K..'a ait olduğu, davacının iddia ettiği şekilde ne kendisinin ne de kardeşlerinin hissesini içeren herhangi bir tapu ortaklığı veya miras ortaklığının olmadığı; davalının, dava konusu yere diğer kardeşlerinin hissesi ve ortaklığı olmaksızın tek başına sahip olduğu; diğer hissedarların ise, başka kişiler olduğu, davanın mahiyeti gereği ve ayrıca davacı tarafında açılmış tespit edilen herhangi bir tapu iptal ve tescili davasına da rastlanılmadığı gerekçeleri ile; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava; davaya konu taşınmazın, tapu kayıtlarının aksine, gerçekte murise ait olduğu ve ölümü ile mirasçılarının da hak sahibi olduğu iddia edilerek, tapu maliki olan davalıya ödenen kamulaştırma bedelinin miras payı oranında davacıya ödenmesi talebine ilişkindir.