muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10671, Karar No: 2006/13857, Tarih: 19.10.2006

olduğu, Bu durumda yasa koyucunun belirtilen alanların kullanıcılarına veya başkalarına, hatta orman içi köyler halkına satılmasını veya bu amaçla devredilmesini sağlayacak bir düzenleme yapmasının mümkün olmadığı, Açıklanan nedenlerle, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve ... bakımından orman niteliğini kaybetmiş yerlerin, orman sınırları dışına çıkarılarak 2981 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanması suretiyle satışı ve devri olanağını getiren itiraz konusu kuralın, Anayasa'nın 169. ve 170. maddelerine aykırı olduğu karar gerekçesinde açıklanarak İPTAL edilmiştir.

Şu hale göre; orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazlar, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki diğer hali yerler farklı statüdeki taşınmazlardır. Orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin bedeli karşılığında satılmasını öngören yasalar dahi Anayasa Mahkemesi tarafından Anayasada gösterilen amaç dışında tasarruf edilemeyeceği gerekçesiyle iptal edilmiştir.

Devletin özel mülkiyetinde bulunan tapulu ve tapusuz taşınmazlar Hazine tarafından bedeli karşılığında her zaman, herkese satılabileceği ya da başka bir amaçla tahsis edilebileceği halde, orman rejimi dışına çıkartılan yerler bedeli karşılığında dahi satılamaz. Anayasa Mahkemesi kararlarında açıklandığı gibi, bedeli karşılığında bile Devlete satma yetkisi tanınmayan taşınmazların diğer hali yerler gibi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilmesi düşünülemez.

Diğer taraftan; 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18/2. maddesi hükmüne göre “Yasaları uyarınca devlete kalan taşınmaz mallar tapuda kayıtlı olsun olmasın zilyetlikle kazanılamaz.” Yasanın bu maddesinde “yasaları uyarınca devlete kalan taşınmaz malların” hangi malları kapsadığı sayılmamışsa da, yukarıda anlatıldığı gibi gerek Yasal Düzenlemeler gerekse Yargı Kararları gözetildiğinde, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi ve 2896, 3302 ve 3373 sayılı Yasalar ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi anlamında “yasalar uyarınca devlete kalan taşınmaz mallar” olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği kabul edilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi krokisinde (A) ve (B) ile gösterilen bölümlere ilişkin davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bende açıklanan nedenlerle; Karayolları Genel Müdürlüğünün, yukarıda ikinci bende açıklanan nedenlerle de, Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 19/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11634, Karar No: 2012/2740, Tarih: 27.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11634 E.  ,  2012/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/06/2010 tarih ve 2006/404-2010/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %25 oranında hissesinin bulunduğunu, 28.09.2006 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında şirket sermayesinin artırılmasına karar verildiğini ancak müvekkilin yapılan toplantı çağrısının usulsüz olduğu gibi toplantıda alınan kararın da gerekli nisaba uyulmaksızın alındığını ileri sürerek, ortaklar kurulunda sermaye artırımına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin ana sözleşmesinde sermaye artırımına ilişkin bir düzenlemenin yer almadığı ve TTK hükümlerine atıf yapıldığı, alınan kararın sermayenin 2/3 ünü temsil eden ortakların oyları ile alındığı ve 2006-2007 yılı dönemlerine ait mali tabloların karşılaştırılmalı olarak incelenmesinde işletmenin faaliyetine devam edilebilmesi ve nakit sorununu çözebilmesi için sermaye artışına ihtiyacının bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7609, Karar No: 2015/6037, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7609 E.  ,  2015/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ..... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yerleşim yeri değişikliğine ve bakımevine yerleştirmeye izin verilmesi istemine ilişkindir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.06.2012 tarih 2012/202 E. - 2012/287 K. sayılı ilâmı ile ... kısıtlanmış ve mahkemenin 28.11.2014 tarihli ek kararı ile kısıtlıya ... vasi olarak atanmıştır.

..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ek kararı ile kısıtlının yaşadığı bakımevinin kapanması üzerine vasiye, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek ve kısıtlıyı Özel ..... Bakım Merkezine yerleştirmek üzere izin ve yetki verilmiş ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlının yerleşim yerinin kaldığı kuruluşa yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412 uyarınca da; "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. "

Dosya kapsamından, ..... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m. 412/1 ve m. 462/14. bent gereğince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine göre ve TMK m. 412/2'ye göre de yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairesine geçeceğinden uyuşmazlığın ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19611, Karar No: 2017/7346, Tarih: 19.06.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/19611 E.  ,  2017/7346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin TCK'nun 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden bozma öncesi yerel mahkemece TCK'nun 142/1-e. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle sonuç cezanın 2 yıl hapis cezası olarak tayin edildiği, anılan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmaması sebebiyle bozma sonrası kurulan hükümdeki sonuç cezanın sanığın kazanılmış hakkıda gözetilerek 2 yıl hapis cezasına indirildiği, bozma sonrası yapılan doğru uygulama neticesi sanığın eyleminin doğru uygulama sonrası 3 yıl hapis cezası olması nedeniyle TCK'nun 51. maddesi gereği ertelenemeyeceğinin anlaşılması karşısında atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 19/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2255, Karar No: 2020/4044, Tarih: 03.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/2255 E.  ,  2020/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın asıl ve birleşen davada tazminat davasının asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili ve davalı ... İnşaat Temizlik Turizm Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen yedi dosyada davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalılar tarafından çalıştırılan dava dışı işçilerin iş akitlerinin sona ermesi üzerine işçilik alacaklarının ödendiğini ileri sürerek müvekkili tarafından ödenen bedellerin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili işçinin ücretlerinden davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalılar ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalılar bünyesinde çalışan işçilere yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluklarını belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/342 E. sayılı davanın kabulüne; asıl ve birleşen 2012/792-794-795-796-797 E., 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/450 E. Sayılı davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İnşaat Temizlik Turizm Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 427 maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19'ncu maddesiyle HUMK'na eklenen Ek-Madde 4' te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate

alındığında, 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Davalılar ve davacı vekillerince temyize konu yapılan birleşen Antalya 3 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/450 E sayılı davadaki miktarlar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Birleşen 9 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/342 Esas sayılı kararının kesin karar olması nedeniyle, bu karara yönelik tarafların temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin asıl ve birleşen 2012/792-794-795-796-797 Esas sayılı davalarındaki tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Birleşen 9 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/342 Esas sayılı kararının kesin karar olması nedeniyle, bu karara yönelik tarafların temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin asıl ve birleşen 2012/792-794-795-796-797 Esas sayılı davalarındaki tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin birleşen Antalya 3 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/450 E sayılı davasındaki temyiz istemlerinin miktardan REDDİNE, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle Birleşen 9 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/342 Esas sayılı kararın kesin karar olması nedeniyle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin REDDİNE, (3) no.lu bentte açıklanan nedenlerle 2012/792-794-795-796-797 E. sayılı davadan davacı vekili ve davalı ... İnşaat Temizlik Turizm Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11347, Karar No: 2006/12328, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11347 E.  ,  2006/12328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12040, Karar No: 2023/17942, Tarih: 04.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/12040 E.  ,  2023/17942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre, sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, CMK’nın 299 uncu maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya görüşüldü:

1. Sanıklar ... ve ... hakkında ara yakalama (3) olarak adlandırılan 11.10.2017 tarihli, sanıklar ... ve ... hakkında ara yakalama (5) olarak adlandırılan 14.10.2017 tarihli, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ara yakalama (6) olarak adlandırılan 23.10.2017 tarihli, sanıklar ... ve ... hakkında ara yakalama (7) olarak adlandırılan 31.10.2017 tarihli, sanık ... hakkında ara yakalama (8) olarak adlandırılan 31.10.2017 tarihli, sanıklar ... ve ... hakkında ara yakalama (10) olarak adlandırılan 09.11.2017 tarihli göçmen kaçakçılığı suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, bu karara yönelik sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,

2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ara yakalama (1) olarak adlandırılan 20.09.2017 tarihli, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ara yakalama (2) olarak adlandırılan 10.10.2017 tarihli, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ara yakalama (4) olarak adlandırılan 12.10.2017 tarihli, sanık ... hakkında ara yakalama (9) olarak adlandırılan 01.11.2017 tarihli, sanıklar ... ve ... hakkında ara yakalama (11) olarak adlandırılan 21.11.2017 tarihli, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ara yakalama (12) olarak adlandırılan 23.11.2017 tarihli, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ara yakalama (14) olarak adlandırılan 09.12.2017 tarihli, sanık ... hakkında ara yakalama (15) olarak adlandırılan 22.10.2017 tarihli göçmen kaçakçılığı suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından, CMK'nın 288 ve 294 üncü maddeleri kapsamında sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin belirttikleri hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede:

Sanık ...'in temyizinin; kararın hukuka aykırı olduğuna,

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından, CMK'nın 288 ve 294 üncü maddeleri kapsamında sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin belirttikleri hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede:

Sanık ...'in temyizinin; kararın hukuka aykırı olduğuna,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka aykırı şekilde elde edildiği, sanığın son sözünün sorulmadığı, ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek hukuki dayanağın bulunmadığı ve ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesinin dikkate alınmadığına,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delilin bulunmadığı, delil olarak sunulan iletişim kayıtlarının sanıkla ilgisinin bulunmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, delillerin ve yasaya aykırı olarak elde edildiğine,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak ve somut bir delilin bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğu, ''Şüpheden sanık yararlanır'' ilkesinin uygulanması gerektiği, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm tesis edilmesinin adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olmadığı ve karar usul ve Yasa'ya aykırı olduğundan bozularak sanığın beraatine aksi kanaat halinde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka aykırı şekilde elde edildiği ve kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak bir delilin bulunmadığı, iletişim kayıtlarının başlı başına delil olma özelliğinin bulunmadığı, sanığın suça yönelik bir konuşma yapmadığı, lehe hükümlerin uygulanmaması, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ve tekerrür hükümleri ile hak yoksunluklarının uygulanmasının usul ve Yasa'ya aykırı olduğu ve kararın sanık lehine bozulması gerektiğine,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka aykırı şekilde elde edildiği, yargılamayı etkileyecek olan diğer sanıkların ifadeleri alınmadan karar verilmesinin esaslı bir eksiklik olduğu, ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesinin göz ardı edildiği ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hukuki bir dayanağının bulunmadığına,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı somut bir delilin bulunmadığı ve sanığın suç işleme kastının olmadığına,