muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8101, Karar No: 2016/9100, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8101 E.  ,  2016/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.09.2015 tarih ve 2015/494 Esas, 2015/797 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine eşi ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı ... vekili, 18.09.2015 tarihli dilekçesi ile kısıtlının bakımının vasisi tarafından tek başına yapılamadığı, kısıtlının ...'de bulunan müvekkili olan annesi ve kardeşinin yanına götürüldüğünü belirterek müvekkili ...'nin kısıtlıya vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sk. Apt No: 26 K:2 No: 3 ... /...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, yetkisizlik kararı veren mahkemenin ikamet değişikliğine izin verdiğine dair herhangi bir kararının bulunmadığı ve vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur" hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33273, Karar No: 2015/18588, Tarih: 24.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/33273 E.  ,  2015/18588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/386592

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2013

NUMARASI : 2013/263 (E) ve 2013/479 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

28.10.2013 tarihinde sanık U.. E..'un yüzüne karşı verilen hükme ilişkin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 06/11/2013 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanığın temyiz isteğinin reddine dair 07/11/2013 tarihli ek kararın usule uygun olarak 12.11.2013 günü tebliğ edildiği ve bu karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla, sanıklar H.. D.. ve S.. K.. hakkında kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, sanık S.. K..'ın müştekiye yönelik olarak gerçekleştirilen eylemlerden 23.09.2013 günlü olaya katıldığı, söz konusu tarihten önce gerçekleştirilmiş olan hırsızlık eyleminde ise bulunmadığının anlaşılması karşısında; eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle suçun zincirleme şekilde işlendiği kabul edilerek TCK'nın 43. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. K.. ve H.. D.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak, 267/1 maddesi uyarınca sonuç cezanın neticeten "2 yıl hapis cezası" olarak belirlenmesi ve “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

24.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7953, Karar No: 2024/2248, Tarih: 01.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7953 E.  ,  2024/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1439 E., 2023/1785 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/240 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/1439 Esas, 2023/1785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmadığından bahisle suçun vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, görevli mahkemenin asliye ceza mahkemeleri olduğuna ve eksik incelemeye ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerine ilişkin hükümlerin uygulamaması gerektiğine ilişkindir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; katılandan kaynaklı haksız bir hareket bulunmadığından bahisle haksız tahrike ilişkin hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerine ilişkin hükümlerin uygulamaması gerektiğine ilişkindir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; katılandan kaynaklı haksız bir hareket bulunmadığından bahisle haksız tahrike ilişkin hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü katılan ... sanık ... arasında Kütahya Eskişehir karayolunda seyir halinde bulundukları esnada yol verme meselesi yüzünden anlaşmazlık çıktığı, sanığın katılanın aracının sağına geçerek emniyet şeridi üzerinden hatalı sollama yaptığı ve bu sollaması tamamlanacağı esnada katılanın aracına hafif şekilde çarptığı, tarafların araçlarını durdukları, katılanın kendisine ait araçtan indiği esnada sanığın katılana hitaben "sıkıntı ne hocam" dediği, bunun üzerine katılanın "sen kimin arabasına vuruyorsun" dediği, sanık tarafından dosyaya sunulan kamera görüntülerinin bu aşamadan sonrasının devamının bulunmadığı, sanığın araçta bulunan ve ele geçirilmediği için niteliğinin ne olduğu tam olarak tespit edilemeyen tabanca ile katılana doğru 2 el ateş ettiği, ikinci atışın katılanın yüzüne isabet ettiği, sanığın kullandığı tabancanın tutukluluk yapması üzerine bu kez tabancanın kabzası ile katılanın başının arka kısmına vurduğu ve akabinde eylemini devam ettirerek ele geçirilemeyen ve niteliği mahkememizce tam olarak tespit edilemeyen bıçak ile katılanın üzerine doğru gittiği, bunun üzerine katılanın kendi aracına binerek kapıları kilitlediği, sanığın bıçak ile katılanın aracının camlarına vurduğu, sürücü kapısının bulunduğu cam kısmın kırıldığı ve bıçağın katılanın başına denk geldiği, katılanın aracını çalıştırarak hareket ettirdiği, sanığın eylemine devam ederek aracın sol arka iki camına da bıçak ile vurarak zarar verdiği, katılanın olay yerinden aracı ile uzaklaşması üzerine sanığın eylemini tamamlayamadığı, katılanın aracı ile olay yerini terk etmesinin akabinde uygun bir yerde aracı

durdurarak 112 acil ekiplerini aradığı ve yardım çağırdığı, katılanın olay sonrası alınan geçici hekim raporunda sağ göz içi kanlanmasının bulunduğu ve kafasının arka kısmında kesinin bulunduğu kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, kamera görüntüleri, iletişimin tespiti kayıtları, bilirkişi raporu, İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 19.01.2022-576 karar numaralı raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, kamera görüntüleri, iletişimin tespiti kayıtları, bilirkişi raporu, İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 19.01.2022-576 karar numaralı raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, görevli mahkemece yargılama yapıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın yakın mesafeden öldürme sonucuna ulaşmak bakımından el verişli olan havalı tabanca ile katılana ateş etmek şeklindeki eylemi nazara alındığında eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27 nci maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdirinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre her ne kadar sanık aşamalardaki savunmalarında katılanın trafikte seyir halinde oldukları esnada yol verme meselesi yüzünden kendisine el kol hareket yaparak camdan hakaret içerikli sözler sarf ettiğini beyan etmiş ise de bu beyanın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, kendisi tarafından dosyaya sunulan kamera görüntülerinde kendi aracı ile seyir halinde iken sağ şeritte seyir halinde olan katılana ait aracı emniyet şeridi üzerinden sağından geçmek sureti ile hatalı sollama yaptığı esnada çarpışmanın gerçekleştiği, katılandan sanığa yönelen herhangi bir haksız eylemin bulunmadığı, kendi aracı ile hatalı geçerek katılanın aracına zarar vermek sureti ile ilk haksız hareketinde sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşılan olayda dosya kapsamına göre tahrikteki etki tepki dengesinin de sanık lehine bozulmadığı halde sanık hakkında "haksız tahrik" nedeniyle cezadan indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/1439 Esas, 2023/1785 Karar sayılı kararının "haksız tahrik koşullarının oluşmadığı yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/833, Karar No: 2018/1722, Tarih: 07.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/833 E.  ,  2018/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davanın ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yukarıda sayı ve tarihi belirtilen kararın HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi. Gereği müzakere edilip düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin olağan genel kurul toplantısının ....05.2016 tarihinde yapıldığını, genel kurulda müvvekilinin bilgi alma ve inceleme talep hakkının şirket yöneticilerince kısıtlandığını, bu durumun mutat hale geldiğini, ...’nin 437/5 maddesine dayanak işbu davayı açtıklarını, davanın makul sürede açıldığını, mahkemece ... günlük sürede açılması gerektiği kanaatine varılması halinde eski hale getirme kurumundan faydalanmak istediğini ileri sürerek müvvekilinin genel kurul tutanağında dile getirmiş olduğu ve cevap alamadığı hususlarda şirket yönetiminin bilgi vermesini, şirketin ... ... Bankasındaki hesap dökümlerinin istenilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın ... günlük sürede açılmadığını, kaldı ki davacının iddia ettiği gibi bilgi alma hakkının da kısıtlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketinin .../05/2016 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında tutulan tutanakda davacı tarafın dile getirmiş olduğu hususlarla ilgili bilgi ve inceleme yapamadığına dair taleplerin reddinin öğrenilmesinden itibaren ... gün içinde davanın açılması gerektiği, yasanın öngörmüş olduğu ... günlük sürenin geçtikten sonra davanın açılmış olduğu HMK’nin 95 maddesi gereği eski hale getirme taleplerine ilişkin koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar kesin olmakla birlikte bu karar aleyhine Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma talebinde bulunulmuştur.

Karar kesin olmakla birlikte bu karar aleyhine Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma talebinde bulunulmuştur.

Dava, limited şirket yönetiminden bilgi istemine ilişkindir. Mahkemece 6102 sayılı ... 437/5. maddesinde öngörülen on günlük sürede açılmayan davanın reddine karar verilmiştir. Her nekadar davacı vekili dava dilekçesinde, ... 437. maddesi uyarınca dava açtıklarını ifade etmiş ise de 6100 sayılı HMK 33. maddesinde ifade edildiği üzere hâkim bir dava hakkında doğru hukuk kurullarını bulmak ve Türk Hukukunu re'sen uygulamakla görevlidir. ...'nın 437. maddesi Anonim Şirketler ile ilgili bir düzenleme olup anonim şirketlere ilişkin hükümlerin limited şirketlere de uygulanacağına ilişkin ...'nın 644. maddesinde de 437. maddeye atıf bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı şirketin limited şirket olduğu gözetildiğinde 437. maddenin bu davada uygulanması doğru olmamıştır. Kaldı ki limited şirketlerde bilgi alma ve inceleme hakkı ... 614. maddesinde ayrıca ve açıkça düzenlenmiştir. Aynı maddenin .... bendinde genel kurul, bilgi alınmasını ve incelemeyi haksız yere engellerse, ortağın istemi üzerine mahkemenin bu hususta karar vereceği hükmüne yer verilmiş ve dava açılması için bir süre öngörülmemiştir. Bu durumda, makemece ... 437/5. maddesi gözetilerek on gün içinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, yazılı emir isteminin kabulü ile hükmün bu nedenle kanun yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 6100 sayılı HMK'nın 363. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gereğinin yapılması için karar örneği ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/203, Karar No: 2007/271, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/203 E.  ,  2007/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.