muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15852, Karar No: 2023/1044, Tarih: 25.01.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kazaya karışan aracın mevzuat gereği karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmadığından davanın reddi gerektiğini, davacıların desteği olan sürücünün asli ve tam kusurlu olduğu, davalı ...'nın rücu hakkı gereği alacaklı-borçlu sıfatının davacılar üzerinde birleştiğini, bu sebeple de davanın reddi gerektiğini, kaza tarihinden itibaren faize karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaza tarihi itibariyle okul servisi işine özgülenen araçta meydana gelen kaza sebebiyle can kaybından kaynaklı limit sigortası niteliğinde olan zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası nezdinde 125.000,00 TL'nin davalı ...'ndan tahsiliyle davacılara verilmesine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık görülmediği, bununla birlikte 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 üncü maddesi gereğince ihdas edilen ... Yönetmeliği'nin 15 inci maddesi gereğince rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte ihbar edildiği tarihte ...'nın tazminatı ödeme yükümlülüğünün bulunduğu, ödememe halinde temerrüt gerçekleştiği, böyle bir başvuru olmadığı takdirde ise dava tarihinde borcun doğduğu, buna göre somut olayda davadan önce başvuruda bulunulduğundan kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin doğru olmadığı, davalı vekilinin faiz başlangıç tarihine ilişkin itirazı yerinde görülerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile 125.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 06.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, davacıların desteğinin asli ve tam kusurlu olduğunu, kazaya karışan aracın mevzuat gereği Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmadığından davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölen sürücünün desteğinden yoksun kalanların teminat bedeli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölen sürücünün desteğinden yoksun kalanların teminat bedeli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 üncü maddesi, ... Yönetmeliği, Karayolu Taşıma Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, öğrenci taşımacılığı işine özgülenen aracın karıştığı kaza tarihi itibariyle zorunlu mali mesuliyet sigortası ve zorunlu ferdi koltuk kaza sigortasının bulunmamasına ve ...’nın sorumluluğuna hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9646, Karar No: 2014/12076, Tarih: 24.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9646 E.  ,  2014/12076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/252-2014/14

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borca itirazın İİK.nun 169/a-1. maddesinde yazılı belgeyle ispatlanamadığının anlaşılmasına, dar yetkili icra mahkemesinde ödeme itirazının tanık dinletilmek suretiyle kanıtlanamayacağına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5520, Karar No: 2019/4651, Tarih: 02.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5520 E.  ,  2019/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10575, Karar No: 2010/3884, Tarih: 24.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/10575 E.  ,  2010/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık, sövme ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair, Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.09.2005 gün ve 2004/2573 Esas, 2005/2490 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müşteki tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşma esnasında şikayetçi olup davaya katılma isteminde bulunan müştekinin, bu istemi hakkında CMK.nun 238/3. maddesi gereğince bir karar verilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müştekinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğname gibi BOZULMASINA, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/1348, Karar No: 2010/1382, Tarih: 11.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1348 E.  ,  2010/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Bilge Kaan Namlı ile davalılar .... 3-... vs. arasındaki davadan dolayı Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04.12.2009 gün ve 551-854 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık mülkiyet hakkına dayanılarak paydaşlar arasındaki ecrimisil istemine ilişkin olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5925, Karar No: 2013/7297, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5925 E.  ,  2013/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ...'a mahkeme kararının tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Dava konusu 6223 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisten itibaren tüm tedavülleriyle birlikte üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

3-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.03.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

4-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kavun ve nohut'un 2010 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) asgari ve azami verileri gösterir şekilde gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4214, Karar No: 2013/4497, Tarih: 26.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4214 E.  ,  2013/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Cumayanı Köyü çalışma alanında bulunan 160 ada 9 ve 161 ada 3 parsel sayılı 819,60 ve 283,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 160 ada 9 ve 161 ada 3 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tarafın, 160 ada 9 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu parsel yönünden usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tarafın, 161 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yönelik sair temyiz itirazları da yerinde değildir. Ne var ki, 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesinde "taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği" hükme bağlanmıştır. Somut olayda, taşınmaz üzerinde bulunan “tek katlı ev'in tespit tarihinden önce, davalı ... tarafından yapıldığı tüm dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Hal böyle olunca, 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi uyarınca muhdesatın davalı ...'na ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz olup, davalı ...'nun temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile 161 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5939, Karar No: 2017/12375, Tarih: 08.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/5939 E.  ,  2017/12375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... kürüyüz ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Somut olayda inşaattan toplam 40 kg civarı inşaat demirin çalındığı, müşteki iddiasına göre değerinin 55 TL civarında olduğu dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4511, Karar No: 2009/12221, Tarih: 08.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4511 E.  ,  2009/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasına mutazammın 05.12.2007 tarih ve 18347/21789 sayılı daire ilamının tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 20.01.2009 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 02.02.2009 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE) 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4013, Karar No: 2018/11210, Tarih: 20.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/4013 E.  ,  2018/11210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e, 29/1, 31/2 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 21/09/2017 tarihli ve 2017/171 Esas, 2017/280 sayılı kararının kesinleşerek infazına geçilmesini müteakip, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik doğrultusunda infazın tereddüt hasıl olduğundan bahisle karar verilmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 25/10/2017 tarihli ve 2017/171 Esas, 2017/280 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kısmen kabulü ile infazın durdurulmasına ve kanun yararına bozma incelemesine başvurmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine yönelik mercii İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23/11/2017 tarihli ve 2017/707 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 08.05.2018 tarih ve 2017/13814 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2018 tarih ve 2018/40537 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendinde yer alan “Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar.” şeklindeki düzenleme gereğince, suça sürüklenen çocuklar yönünden üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı, somut olayda suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı Kanunun 86/2 ve 86/3-e maddelerinde düzenlenen suçun üst sınırının 3 yılı aşmadığından uzlaşma kapsamında kaldığı, 5271 sayılı Kanunun 254. maddesine göre öncelikle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü ile anılan 25/10/2017 tarihli ek kararın kaldırılması yerine merciince yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23/11/2017 tarihli ve 2017/707 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7853, Karar No: 2011/9640, Tarih: 31.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/7853 E.  ,  2011/9640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ  :Silivri 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                   :15.5.2009

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 24.01.2011 gün ve 21776-611  sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Davacı kocanın şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı boşanma davası kabul edilmiş, davalının temyizi üzerine karar Dairemizce onanmış ise de; davacı 11.03.2011 tarihli dilekçe ile davasından feragat ettiğini bildirdiğinden tarafların karar düzeltme isteklerinin kabulü ile Dairemizin onama ilamının kaldırılmasına ve feragat konusunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440-442. maddesi gereğince kabulüyle, Darimizin 24.01.2011 tarih ve 2009/21776 esas 2011/611 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, karar düzeltme harcının ve onama harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2011 (Salı)