muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7584, Karar No: 2015/19636, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7584 E.  ,  2015/19636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/479-2014/898

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16400, Karar No: 2013/30446, Tarih: 03.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/16400 E.  ,  2013/30446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay tarihinde aralarında boşanma davası bulunan müşteki ... ile müştekiler ... ve ...'in evinin önüne aracıyla gelerek yüksek sesle müzik dinlediği ve müştekilere "sizi burada yaşatmayacağım, Evka'yı size dar edeceğim, geriye dön, sizinle kozlarımı paylaşacağım, sizin ananızı avradınızı sinkaf edeyim” diyerek tehdit ve hakarette bulunduğuna ilişkin iddiaların, müştekilerin aşamalardaki tutarlı ve özünde çelişki içermeyen anlatımları ile doğrulanması ve ihbar üzerine olay yerine giden polis memurlarınca sanığın bir arka sokakta aracı ile yakalandığına ilişkin 11.10.2007 tarihli tutanak karşısında, sanık ile müştekiler arasında benzer olaylardan dolayı görülmekte olan davalar bulunması ve aradan geçen zaman nedeniyle anlatımlar arasında kısmi farklılıklar oluşabileceği gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında her iki suçtan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1464, Karar No: 2018/2103, Tarih: 07.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1464 E.  ,  2018/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.02.2017 gün ve 2016/688 Esas, 2017/386 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.02.2017 gün ve 2016/688 Esas, 2017/386 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, arsa sahibi olan müvekili ve diğer arsa sahibi müdahiller kardeşleri ve annesi ile davalı yüklenici arasında sözlü olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme gereğince her arsa sahibine birer daire verileceğinin kararlaştırıldığını, tapunun yükleniciye devredildiğini, ancak davalı yüklenicinin dört daire vereceğini öğrendiklerini ileri sürerek, müvekkile ait payın tapu kaydının iptali ile tesciline karar verilmesini, ıslahla üçüncü kattaki bir dairenin tapusunun müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.Müdahiller vekili, müvekkillerinin davacı ile paylı mülkiyete sahip oldukları, yüklenicinin taşınmaz üzerinde 12 daire yapılacağını beyan etmesi nedeniyle 4 dairenin arsa maliklerine verilmesi konusunda anlaşıldığını, oysa yüklenicinin taşınmazda 24 daire inşa ettiğini ileri sürerek, 5 dairenin müvekkileri arsa malikleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davaya konu taşınmazın davacının murisinin işgalinde olduğunu, belediyece yapılan ihale sonucu mirasçılara ihale edildiğini ve ihale bedelinin müvekkilince ödendiğini, bitişikteki parselle tevhit sonrası sözlü şekilde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaata başlandığını, buna göre arsa maliklerine 4 daire verileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemenin 17.07.2012 tarih ve 2011/438 E., 2012/491 K. sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulüne dair kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 16.04.2013 tarih ve 2013/526 E., 2013/2474 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu dava konusu binadaki 3 - 4 - 5 - 7 ve 8 no'lu dairelerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı ve müdahiller adına veraset ilamındaki hisseleri oranında tapuya tesciline, ayrıca 102.522,50 TL'nin davalıdan alınarak veraset ilamındaki hisseleri oranında davacı ve müdahillere verilmesine dair kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 14.02.2017 tarih ve 2016/688 E., 2017/386 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.Bu kez, davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 9,40 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/170, Karar No: 2010/21, Tarih: 11.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/170 E.  ,  2010/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2009

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar Sulh Hukuk Mahkemesince verilen itirazın iptaline ilişkinolup belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10659, Karar No: 2024/749, Tarih: 25.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10659 E.  ,  2024/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/215 E., 2015/199 K.

KATILANLAR : ..., ...

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve altıncı fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.07.2019 tarihli ve 14-2015/396417 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair raporların gerçeği yansıtmadığına, mağdurenin yaş tespitinin yapılmaması nedeniyle eksik araştırma yapıldığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2014/215 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2014/215 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/2241, Karar No: 2018/15835, Tarih: 23.10.2018

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2018/2241 E.  ,  2018/15835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hazırlık aşamasında olay sonrası sıcağı sıcağına verilen ilk beyanlarda; mağdurun, sanığın kolunu geriye doğru kıvırdığını beyan etmesine ve sanığın da bu şekilde ikrarı bulunmasına ve 01.07.2017 tarihli adli raporda mağdurun sağ ön kola yayılan uyuşma hissi, sağ omuz eklem hareketlerinde ... bulunduğunun tespit edilmesine göre, sanığın üzerine atılı silahla kasten yaralama suçu sabit olduğu halde yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13150, Karar No: 2015/15081, Tarih: 09.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13150 E.  ,  2015/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 25/03/2012 tarihinde başlayan yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 19.24 ve ihbar saatinin 20:20 olduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması,

2-Tekerrüre esas alınan hükümlülüğün kesinleşme tarihinin suçun işlendiği tarihten sonra olduğu bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2011, Karar No: 2012/32741, Tarih: 03.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/2011 E.  ,  2012/32741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanık ...'ın duruşmada sanıklardan şikayetçi olup katılma talebinde bulunduğu görülmekle 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi gereğince davaya katılma talebinin kabulüne karar verilerek katılan sıfatıyla yapılan temyiz incelemesinde;

A) Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA,

B-1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı yaralama suçundan verilen beraat ile sanık ... hakkında verilen katılan ...'e yönelik yaralama suçundan mahkumiyet hükmünde suç vasfına yönelik olarak katılanın temyiz talebi olmakla yapılan incelemede;

Katılanın hazırlık soruşturmasındaki beyanı ve sanıkların savunmaları ile duruşmada dinlenen tarafsız tanık ...'nin beyanlarına göre ... ile ...'un ilk önce tartışıp karşılıklı olarak birbirlerine vurdukları esnada ...'un ...'i ittirmesi ile yere düştüğü ve ...'in elinin kırılması üzerine acıdığı, olay yerine bu esnada gelen ... ve ...'a elinin acısıyla ...'in küfretmesi üzerine sanıklar ... ve ...'in tekrar ...'e vurdukları anlaşılmakla;

a) Sanık ...'un katılan ...'i ittirerek yere düşürmesi üzerine elinde kırık meydana geldiği halde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3 maddesinden cezalandırılması gerekirken hatalı değerlendirme ile basit yaralamadan mahkumiyetine karar verilmesi, suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık ...'in eyleminin ise 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı ve mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin yanlış değerlendirilmesi ile beraatine karar verilmesi,

2) Sanık ...'ın katılanlar ... ve ...'a karşı işlediği hakaret suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise;

Sanık ...'in yere düşüp elinin acıması üzerine diğer sanıklara küfrettiğini beyan etmesi karşısında hakkında 5237 sayılı TCK'nin 129/3. maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmaması,

3) Sanık ...'ın sanık ...'a karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Karşılıklı yaralama olayında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2414, Karar No: 2019/5421, Tarih: 11.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/2414 E.  ,  2019/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2866, Karar No: 2010/6288, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2866 E.  ,  2010/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin bozma kararında; “Mahkemece Hazinenin tutunduğu mera kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığı ve taşınmazların davalıların özel çayırlığı olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki, yörede kesinleşmeyen mera sınırlandırma ve orman sınırlandırma çalışması bulunmaktadır bu durumda çekişmeli taşınmazların mera ya da orman olup olmadıkları konusunda uzman bilirkişiler tarafından usulünce araştırma yapılması gerekir. Mera sınırlandırmasına ait tutanak ve krokiler dosyaya getirtilmişse de kesinleşmeyen orman sınırlandırmasına ait tutanak ve haritalar getirtilmemiş, sadece ... elemanı tarafından düzenlenen krokide orman ve mera sınırları gösterilmiş, mera sınırları kırmızı; orman sınırları yeşil hatla belirtilmiştir. Aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2006/100 - 111 - 94 - 179 - 167 - 163 - 161 - 176 - 174 - 180 ve 153 esas numaralı dosyalarının tümünde aynı türden inceleme yapılarak taşınmazların mera ya da orman olmadığı, özel çayırlık olduğu kabul edilmiştir. Sözü edilen dosyalarda ... elemanının düzenlediği krokiler incelendiğinde sınırda mera ve orman olarak tutanak düzenlenen kadastro parsellerinin bulunduğu, mera ve orman sınırlarının bazı yerlerde iç içe geçtiği, kimi dosyalarda taşınmazın memleket haritasındaki konumunun da gösterildiği, ancak haritanın tarihinin belirtilmediği, ziraat uzmanı tarafından da geleneksel anlamda mera olmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Sınırda kesinleşmeyen orman parselleri bulunduğu halde uzman orman bilirkişinin bulunmadığı yetersiz ve denetlenemeyen bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz.