muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14017, Karar No: 2017/10597, Tarih: 14.12.2017

Hükmüne uyulan Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14.06.2012 gün ve 2012/4945 E. - 2012/7351 K. sayılı bozma ilâmında özetle; “...davacıların, kadastro tespiti öncesi miras bırakanlarının tapu ile malik olduğu taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, hükmen kıyıda bırakılan bölüm bakımından tazminat isteğiyle eldeki davayı açtıkları, mahkemece yapılması gereken işlemin, tapu kaydının kapsamının tayin edilmesi, kadastro tespiti sırasında uygulanan tapu kaydının kapsamında kalan bir kısım yer Kadastro Mahkemesi kararına dayalı olarak kıyıya terkin edilmiş ise, ancak bu bölüm bakımından kayıt malikinin tazminata hak kazanacağının gözetilmesi olduğu, şayet kıyıya terkin edilen bölüm, yapılacak uygulama neticesinde kayıt kapsamında kalmıyor ise, bu bölümle ilgili davacının mülkiyet hakkının bulunduğundan söz edilemeyeceği ve buna bağlı olarak da tazminat istenemeyeceğinin kuşkusuz olduğu, oysa; mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20 ve Türk Medeni Kanununun 719. maddeleri gözetilmek suretiyle uygulama yapılmadan ve kayıt kapsamı belirlenmeden ve ayrıca Kadastro Mahkemesinin kararı bu yönde irdelenip değerlendirilmeden, doğrudan doğruya davacının tazminata hak kazandığının kabulünün doğru olmadığı, davanın konusu olan bir taşınmazın değeri belirlenirken; cins ve nev'i, yüzölçümü, değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurlar, varsa imar durumu vergi beyanı, resmi kurumlarca yapılmış değer takdirleri, arazilerde taşınmaz malın mevki ve koşullarına göre olduğu gibi kullanılması durumunda getirebileceği net gelir; arsa ise emsal satışlara göre olması gereken satış değeri, taşınmazda yapı var ise, resmi birim fiyatları, maliyet hesapları ve yıpranma payı ile bedelin saptanmasında etkili olacak diğer objektif ölçülerin gözönüne alınmasında zorunluluk bulunduğu, bunun sonucu olarak, arsa niteliğindeki taşınmazın emsalinin üstün ve eksik yönleri belirlenip karşılaştırma yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payının düşülerek üzerindeki muhdesat durumuna göre değerinin saptanması; taşınmazın tarım arazisi olması halinde net gelir üzerinden bilimsel yollarla değerinin belirlenmesi; her iki halde de yıpranma payının varsa değer kaybının düşülmesi, emsalin zorunluluk olmadıkça yakın ve benzer bölge ve yüzölçümlü olması, bu konuda taraflara emsal gösterme olanağının tanınması; bu yönden mahkemece de re'sen araştırma yapılması, bilirkişi kurullarının açıklanan hususları irdelemeye, saptamaya ve değerlendirmeye yetkin, sıfat ve yeteneğe sahip uzman bilirkişilerden oluşturulması icap edeceği,esasları yukarıda gösterilen tespitler yapılırken çekişmeli taşınmazın niteliğinin diğer deyişle arsa veya arazi olduğunun 17.4.1998 tarih 1996/3 esas ve 1998/1 sayılı İnançları Birleştirme Kararı içeriği ve sonucu ile birlikte gözetilmesi gerekeceği, diğer yandan, Bakanlar Kurulunun 28.02

.4.1998 tarih 1996/3 esas ve 1998/1 sayılı İnançları Birleştirme Kararı içeriği ve sonucu ile birlikte gözetilmesi gerekeceği, diğer yandan, Bakanlar Kurulunun 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararında değinildiği gibi, Belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü için uygulamalı (1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılan yerlerde bulunması; imar planında yer almayan taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, Belediye veya mücavir alan sınırları içinde ve Belediye hizmetlerinden yararlanan meskun yerler arasında yer alması zorunluluğunun da dikkate alınması, bu tür bir davanın, davacının taşınmaz mülkiyetini yitirdiğinin kesinleştiği (iptal ve tescil davası kararının kesinleştiği) tarihten sonra açılabileceği; mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle taşınmaz değerinin tespiti ve taşınmaz üzerinde bir bina var ise, kişinin yapılanmada iyiniyetli sayılıp sayılamayacağının tespiti bakımından bu binanın ne zaman ve hangi aşamada yapıldığının da gözden uzak tutulmaması gerektiği,Somut olaya gelince; tapu iptal kararının kesinleştiği tarih yerine dava tarihi itibariyle değerlendirme yapılmış olmasının doğru olmadığı gibi, çekişmeli taşınmaz üzerindeki binanın tapu iptal kararının kesinleştiği tarihteki durumunun gözetilmemesinin de isabetsiz olduğu,Hal böyle olunca, yerinde keşif yapılmak suretiyle kadastro tespitine uygulanan tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve davacıların tapu kaydı kapsamında kalıp da, anılan kadastro mahkemesi ilamıyla tespit dışı bırakılan bölüm söz konusuysa, bu kısım bakımından yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulü ile, 229.968,23 TL tazminatın 20.000 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, 209.968,23 TL'sine ise ıslah tarihi olan 28/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.Mahkemece bozma ilamına uyularak taşınmazın kadastro tespitine esas alınan tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesi ile davacıların tazminat hakları olduğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Ancak; 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05/03/2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29/09/2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15/12/2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerledirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. 4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla bu tür bir dava, taşınmazların mülkiyetlerinin yitirilmesine ilişkin kadastro tespitine itiraz davasının kesinleştiği tarihten sonra açılabileceğinden, mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle de taşınmazların değerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Somut olaya gelince tazminat konusu 83 ada 23 parsel sayılı taşınmaz 1956 da tescil ilamı ile oluşan ve daha sonra revizyon gören 29/07/1977 tarih 24 nolu tapu kaydına dayanarak... adına tespit edilmiş, Hazine tarafından kadastro tespitine itiraz davası açılmış ve mahkemenin 2005/4-2007/22 sayılı kararı ile taşınmazın 81,59 m2 kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeni ile bu kısmın tespit harici bırakılmasına karar verilmiş, söz konusu hüküm Yargıtay denetiminden geçerek 03/12/2007 tarihinde kesinleşmiş, 12/05/2008 tarihinde davacılar eldeki davayı açmışlardır.Tazminat istemine dayanak taşınmazın kadastro sırasında uygulanan tapu kaydı kapsamında kalmasına rağmen bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile tespit harici bırakılmasına karar verildiğine göre, tapu sicilinin hatalı olarak tutulduğu, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacıların gerçek zararlarının karşılanması gerektiği kuşkusuzdur. Davacıların zararı, kadastro mahkemesinin kararının kesinleştiği 03/12/2007 tarihinde oluşmuş olup, mahkemece bu tarihin değerlendirme tarihi olarak esas alınması gerekmektedir. Tapusu iptal edilen taşınmazın arsa olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Ne var ki; hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda; arsa vasfında olan taşınmazın kadastro mahkemesinin ilamının kesinleştiği tarihteki değeri değil bu ilama ilişkin Yargıtay onama ilamının tarihi olan 18/09/2007 tarihindeki metrekare değeri belirtilmiş, değer belirlenirken emsal metodu kullanılmış, ancak bilirkişilerce emsal alınan taşınmazın kadastro parseli emsal taşınmazın ise imar parseli olduğu belirtilerek %40 DOP değeri eklenmişse de; dosya kapsamından dava konusu taşınmazın kadastro parseli, emsal alınan taşınmazın ise imar parsel olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapının değeri belirlenmişse de, Bayındırlık Bakanlığından resmi birim fiyatları dosyaya getirtilmediğinden rapor içeriğini denetlemek mümkün olmamıştır.Bu durumda somut olayda davaya konu taşınmazın değerinin yöntemine uygun şekilde tespit edildiği söylenemez.

Bu nedenle, mahkemece arsa niteliğinde bulunan dava konusu taşınmaza yönelik olarak, emsal satışların değerlendirme tarihindeki (kadastro mahkemesi kararının kesinleştiği 03/12/2007 tarihi) karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak, taşınmazdan DOP payının düşülmesinin gerekip gerekmediği belirtilmek, taşınmaz üzerinde bulunan binanın Bayındırlık Bakanlığı resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı düşülmek suretiyle gerçek zararın belirlenmesi gerektiğinden, taraflara, dava konusu taşınmaz ile aynı bölgeden bulunamaması halinde yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihinden önce ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer nitelikli ve yüzölçümlü satışları bildirmeleri için olanak tanınması, gerekli görülürse re'sen emsal getirtme yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu vasıtasıyla keşif yapılarak, denetlemeye olanak veren bilimsel verileri içeren rapor alınması, emsal alınan taşınmazlara ilişkin resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden getirtilmesi, emsal taşınmazlar ile çekişmeli taşınmaza ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerleri, ilgili belediye başkanlığı emlak vergi dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporununda denetlenmesi, dava konusu taşınmazın ve emsal alınan taşınmaz/taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden sorulup, emsalin İmar Kanunu uyarınca imar parseli, dava konusu taşınmazın ise kadastral arsa parseli olduğunun belirlenmesi halinde çekişmeli taşınmazın emsalle karşılaştırma sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmesi, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.Kabule göre; davacılar ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunmadıkları halde ıslah edilen kısım için de ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faize karar verilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6386, Karar No: 2010/12519, Tarih: 06.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6386 E.  ,  2010/12519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2009 tarih ve 2008/863 - 2009/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yüksek faiz verileceği ve istenildiğinde paranın geri çekilebileceği garantisi vererek ve ikna ederek müvekkilinden 18.09.1999 tarihinde “Taahhütname” ibaresi bulunan belge karşılığında 159.839 DM tahsil edildiğini, tüm girişimlere rağmen paranın iade edilmediğini, para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, SPK’na aykırı olduğunu, geçerli bir hisse devri yapılmadığını, davalıların nedensiz zenginleştiğini, ortak olmayan ve hisse senedi verilmeyen müvekkiline karşı TTK’nun 329 ncu ve 405 nci maddelerine dayanılamayacağını, SPK hükümlerine aykırı olarak hisse senetlerinin halka arz edildiğini, müvekkiline verilen belgenin yasanın aradığı şartları taşımadığını, yetkisiz kişilerce şirket hissesinin satışının mümkün olmaması nedeniyle müvekkilinin şirket ortağı olmadığını, süresinde hisse senedi teslimi yapılmadığını, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığını, davalı yönetim kurulu üyelerinin TTK'nun 336 ncı maddesi uyarınca sorumlu olduklarını ileri sürerek, müvekkili ile davalı şirket arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespitini, davalılara verilen 159.839 DM karşılığı olan 146.688,00 TL' sından şimdilik 6.500,00 TL' nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirkete ortak olmadığını, dava dışı Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz ve Tic. A.Ş.' nin ortağı olduğunu, TTK'nun 405. maddesine göre sermaye olarak verilen paranın geri istenemeeceğini, yönetim kurulu üyelerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirkete ortak olmadığını, dava dışı Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz ve Tic. A.Ş.' nin ortağı olduğunu, TTK'nun 405. maddesine göre sermaye olarak verilen paranın geri istenemeeceğini, yönetim kurulu üyelerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ... Holding A.Ş'nde ortaklığı bulunmadığı bu nedenle davalı şirkete yönelik davanın pasif husumet yokluğundan reddinin gerekeceği, diğer davalı şirket hakkındaki davadan feragat edildiği, davanın esasına girilmesi halinde de, davanın, davacının şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebine ilişkin olduğu, şirketlerin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirket, davacının da şirket ortağı olduğu, TTK'nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirkette payının bulunması halinde bile, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, davacının talebinin yerinde olmadığı, TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı ve üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gerekçesiyle davalı ... AG hakkındaki davanın feragat nedeniyle, Yimpaş Holding A.Ş. hakkındaki davanın esastan, yönetim kurulu üyeleri hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hükmün yeterli araştırma ve incelemeye dayandığını kabul etmek mümkün değildir. Karar gerekçesinde de açıklandığı üzere TTK'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca, yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda davacı vekili, müvekkiline ‘Taahhütname” ibareli bir belge imzalatılarak 159.893 DM ödeme yaptığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirketlere ortak olmadığını iddia etmektedir. Ancak, dosya içerisinde dava dilekçesinde açıklanan ortak olmaya ilişkin belgeye rastlanılmamıştır. Davalılar vekili cevabında davacının dava dışı Yimpaş Yozgat İh. Mad. Paz ve Tic. A.Ş’nin ortağı olduğunu açıklayarak ortaklık pay defterinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgeye göre, davacının bu şirkette 50.000 TL nominal bedelli 863 adet hissesi mevcuttur. Dava dışı şirketin yönetim kurulu tarafından verilen cevapta da davacının hisse alarak ortak olduğu bildirilmiştir. Takasbank kayıtlarına göre ise, Yimpaş Grup şirketlerinde hissesi bulunmadığı belirtilmiştir.

Öte yandan Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK. duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, davanın açılış şekli de dikkate alınarak davacı tarafa dava dışı Yimpaş Yozgat İh. Mad. ve Paz. Tic. A.Ş hakkında da dava açması için önel verilip, bu şirkete de dava açıldığı takdirde eldeki davayla birleştirilip, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5679, Karar No: 2011/12252, Tarih: 21.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/5679 E.  ,  2011/12252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin uygulama esasları ve koşullarının belirlendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 E, 2009/13 sayılı kararında “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesinde zarar yönünden, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği” görüşünün benimsenmesi dikkate alınarak mahkeme tarafından mağdurda meydana gelen zarar, kanaat verici ve basit bir araştırmayla saptanıp, sanıktan tespit olunan bu zararı giderip gidermeyeceği sorulup ve diğer koşulların da mevcudiyeti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden ve denetime imkan verecek şekilde bir değerlendirme yapılıp, hükümde "Katılanın uğradığı zararın aynen iade veya tazminat suretiyle tamamen giderilmiş olduğuna dair katılanın beyanı olmadığı” biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle 19.12.2006 tarihli 5560 sayılı Kanun'la değişiklikten önceki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24. maddesine göre sanık lehine olan uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılmaması,

3-Katılana karşı sanık tarafından suçta 5237 sayılı TCK'nun 6. maddesine göre silahtan sayılan balta kulanıldığı, uygulama yapılırken bu durum kabul edilip gereken 1/2 artırımın yapıldığı, ancak uygulamanın kanuni dayanağı olan 5237 sayılı TCK'nun 86/3-e gösterilmemesi,

4-Katılandaki kemik kırığı şeklindeki yaralama dolasıyla sanık hakkında 19.12.2006 tarihine kadar yürürlükte olan TCK'nun 87/3. maddesi ile bu tarihten sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nun 86/1 ve 87/3 maddelerinin karşılaştırılmasının uygulamalı gösterilip bulunan sonucun sanığın lehine olup olmadığı değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Akşam köyün dışında, elinden suç aleti balta olduğuhalde çalı toplamaya giden sanığı katılanın takip ettiği, sanığın ikazlarına rağmen katılanan eylemlerine devam ettiği, daha öncede bu eylemlerden bulunduğu, hatta ölümle tehdit ettiği sanık savunmaları dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 29 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin tartışılmaması,

5-Akşam köyün dışında, elinden suç aleti balta olduğuhalde çalı toplamaya giden sanığı katılanın takip ettiği, sanığın ikazlarına rağmen katılanan eylemlerine devam ettiği, daha öncede bu eylemlerden bulunduğu, hatta ölümle tehdit ettiği sanık savunmaları dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 29 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5530, Karar No: 2022/7342, Tarih: 18.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5530 E.  ,  2022/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2021/9-2022/58

Dava, ... sigorta başlangıcı 27.11.1978 tarihinin Türkiye sigorta başlangıcı olarak kabulü ile 01.04.2013'ten itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.