muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/309, Karar No: 2015/389, Tarih: 10.11.2015

Diğer taraftan failin suça konu eşyayı sattığı yeri göstermesi 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasında göz önünde bulundurulabilecektir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.02.2015 gün ve 626-7 ve 26.03.2013 gün ve 1232-106 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın yakalandığında suçunu ikrar edip çaldığı cep telefonunu sattığı kişiyi kolluk görevlilerine söylediği, ancak eşyayı sattığı bu kişiden ücretini ödemek suretiyle geri alarak mağdura aynen iade etmek veya bizzat ya da kendi girişimleri sonucu üçüncü bir kişi tarafından bedelini mağdura ödenmek gibi bir davranışta bulunmadığı anlaşılan somut olayda; sanığın artık üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan cep telefonunu sattığı kişiyi söylemesi sonucu cep telefonunun satın alan kişiden alınarak mağdura iadesinin TCK'nun 168. maddesi anlamında bizzat pişmanlık gösterilerek gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulü mümkün değildir.

Bu itibarla, 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi kapsamında etkin pişmanlık hükmünün uygulanma şartları gerçekleşmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile Özel Daire bozma ilamının kaldırılmasına, usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Genel Kurul Üyesi; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... gün ve ... sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Usul ve kanuna uygun bulunan .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı kararının ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7088, Karar No: 2016/9206, Tarih: 06.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/7088 E.  ,  2016/9206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kısa vadeli sigorta kollarına tabi çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16137, Karar No: 2011/12782, Tarih: 06.09.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/16137 E.  ,  2011/12782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, internet bankacılığı kanalı ile davacının hesabından çekilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13819, Karar No: 2016/4620, Tarih: 09.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13819 E.  ,  2016/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, velayet, nafaka, tazminatların miktarı ve iştirak nafakaları yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Toplanan delillerden; davacının çalıştığı, düzenli, sürekli ve asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle davalı erkek yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/17885, Karar No: 2015/2890, Tarih: 25.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17885 E.  ,  2015/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Teb.K.m.10). Buna göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı tespit edilmeden muhatabın adres kayıt sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adresine, bu adresin ... adresi olduğu belirtilmek suretiyle tebliğ yoluna gidilemez. Dava dilekçesinde davalının bilinen son adresi gösterilmiştir. Gösterilen bu adresin tebliğe elverişli olmadığı veya bu adreste tebligatın yapılamadığı henüz belirlenmeden bu adresin "... adresi" olduğu belirtilmek suretiyle dava dilekçesinin doğrudan mahalle muhtarına tebliği, yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan dava dilekçesinin davalıya tebliği usulsüzdür. Ön inceleme ve tahkikat duruşmasının tebliği de aynı usulle yapılmış olup, usulsüzdür. Dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmeden, davalının yokluğunda yargılama yapılıp hüküm tesisi, hukuki dinlenilme hakkını (HMK.m.27) zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.02.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/8135, Karar No: 2012/24819, Tarih: 14.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/8135 E.  ,  2012/24819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ...'in mahkumiyetine, diğer sanıkların beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) O yer Cumhuriyet savcısı, 28.10.2009 tarihinde açıklanan hükmü CMUK'un 310. maddesinde açıklanan bir aylık yasal süresini geçirerek 17.02.2010 tarihinde temyiz isteminde bulunduğundan bu isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca reddine,

2) Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Bilirkişi raporunda kaçak diye el konulan emvalin, orman işletme deposunda satışa sunulan emvale benzerlik gösterdiği, 9-10 sterinin boy olarak istife uymadığı civar ormanlardan temin edilebileceği gibi istiften de satılmış olabileceğinin belirtilmesi karşısında, emvalin istiflendiği rampada da keşif yapılarak durumun tespiti gerekirse de olayın hemen akabinde 09.10.2007 tarihinde üç orman muhafaza memuru tarafından tutulan tutanakta, rampaya gidip baktıklarında hiç emval kalmadığını ve 18 sterin tamamının alındığını tespit etmeleri karşısında ağaçların kökleri, damgalı ağaçlar ve numaralı istifler incelense de alınan emvalin o tarihte farklı boyda üretilip üretilmediğini belirleyemeyeceğinden "şüpheden sanık yararlanır" prensibi ile tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Katılan vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15685, Karar No: 2024/158, Tarih: 10.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/15685 E.  ,  2024/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/829 E., 2023/952 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/129 E., 2022/1014 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, iki kez İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava tarihi itibarıyla ... sözleşmesi sona ermiş olan işçinin açtığı davada hükmün kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye dönük etkisi bulunmadığı dikkate alındığında; taleple bağlı kalınarak toplam 34.341,16 TL’lik alacağın kabulüne karar verilmiş olup hesaplanan ve fazlaya ilişkin saklı tutulan toplam miktar da birlikte değerlendirildiğinde davalı yönünden temyize konu olan miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10560, Karar No: 2012/15349, Tarih: 25.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/10560 E.  ,  2012/15349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1) Her nekadar 5237 sayılı TCY'nın 184/5. maddesindeki düzenleme koşullarının varlığı halinde 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel oluşturmamakta ise de, bilirkişi raporuna göre ruhsata aykırı olarak inşa edilen binanın, Ankara Yolu Kuzeyi 2. Bölge Uygulama İmar Planı Kapsamında Park alanında kalması nedeniyle kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açılması, zararın da giderilmemiş olması karşısında; tebliğnamenin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6176, Karar No: 2016/9731, Tarih: 30.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/6176 E.  ,  2016/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik haline göre suçun gece işlenmesi halinde arttırım oranının 1/2 olarak belirlendiği ve bu konuda hakime herhangi bir takdir yetkisinin de verilmediği, buna göre anılan yasa değişikliğinden sonra 13.11.2015 tarihinde işlenen suç ile ilgili kurulan hükümde 5237 sayılı Yasa'nın 143. maddesi ile yapılan artırımın 1/2 oranında olması gerektiği düşünülmeden 1/3 oranında arttırım yapılarak eksik ceza tayini ve mağdur ...'in işyerinden alınan bir kısım sigara ve paranın sanığın atladığı duvar dibinde polislerce, bir kısım sigara ve paranınsa mağdur tarafından otların arasında bulunduğu, işyerinden alınan hard disk ve bir kısım sigaranınsa bulunamayıp bedelinin kovuşturma aşamasında ödendiği ve sanığın bu şekilde kısmi iadeyi sağladığı olayda; mağdura 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca, kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı

olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle, kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5847, Karar No: 2015/18102, Tarih: 02.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5847 E.  ,  2015/18102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, dosyada mevcut Kriminal Polis Labo- ratuvarı raporuna göre; davaya konu kuru-sıkı tabancanın ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin ge- çebileceği kadar bir boşluk sağladığı belirtilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit edilerek, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edi- lememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edil- mediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8595, Karar No: 2016/3576, Tarih: 11.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/8595 E.  ,  2016/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Duruşmalı inceleme isteminin, suça sürüklenen çocuk müdafii yönünden hükmedilen ceza miktarı itibariyle, katılan ... vekili yönünden ise kanunen hakkı bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılan anne ... suç tarihinde üç yaşı içerisinde bulunan mağdurenin kendisine anlattığı olayları aradan uzun bir süre geçtikten sonra şikayet dilekçesi ile savcılığa intikal ettirdiği, mağdurenin soruşturma evresinde beyanının alınamadığı, yaklaşık dört sene sonra duruşmada mağdurenin üç yaşındayken yaşadığı olayları aktardığı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6321, Karar No: 2023/2043, Tarih: 05.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6321 E.  ,  2023/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... ili, ... köyünde kain 109 ada 23 parsel sayılı taşınmazın davacının zilyetliğinde olup kanal geçmesi nedeniyle kadastro çalışmaları sırasında Maliye Hazinesi adına tespit ve tescil edildiğini ancak söz konusu taşınmazın davacının murisinden kalmış olup rızai taksim neticesinde davacıya intikal ettiğini, davacının zilyetliğinin 40-50 yıla ulaştığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı DSİ vekili; davacının talebinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazdan davalı DSİ tarafından 1980 yılında kanal geçirildiğini, Kadastro Kanunu'nun ön gördüğü 10 ve 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli ve 2018/288 Esas, 2018/385 Karar sayılı kararıyla; keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanıklarının dava konusu taşınmazın bakımı yapılan, ürünü alınan tarım arazisi olduğu, davacı tarafından kanal yapılıncaya kadar kullanımın devam ettiği, tespit tarihinden geriye doğru kanunda belirtilen kazanma süresi ve koşullarının oluştuğu gerekçesiyle dosya kapsamında bulunan fen bilirkişisi ....ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide A harfi ile gösterilen dava konusu 109 ada 23 nolu parselde 899,54 m² yüzölçümündeki, 109 ada 34 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız elatılarak kanal olarak kullanılan taşınmazın kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri