muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17569, Karar No: 2015/12643, Tarih: 26.11.2015

parasız kaldıklarını gerekçe göstererek malları teslim etmeme tehdidi ile müvekkilinden ve .. yetkililerinden para talebinde bulunduklarını, durumun davacı tarafa bildirilmesi üzerine davacının tır şoförlerine ödeme yapılmasını isteyip yapılan ödemelerin de nakliye ücretinden mahsup edileceğini beyan etmesi üzerine olayların büyümemesi ve üstlenilen kamu ihalesinin sekteye uğramaması için 46 tır şoförüne ayrı ayrı ve değişen miktarlarda toplam 37.050,00 USD ödeme yapıldığını, şoförlerden ödeme yapıldığına ilişkin belge alındığını, ....'nin tır şoförlerine ödeme yapmasını gerektirecek bir sorumluluğu bulunmadığını, müvekkilin ve ...'nin defterleri incelendiğinde müvekkilinin borçlu değil alacaklı olduğunun görüleceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında taşıma işinin yapıldığına ilişkin uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın borcun dava dışı ... tarafından üstlenilip üstlenilmediği ve Azerbaycan'da taşımayı yapan tır şoförlerine davalı tarafça ödendiği iddia edilen 37.050,00 USD'den kaynaklandığı, taraflar arasında borcun nakli konusunda anlaşma bulunduğuna ilişkin savunmayı ispat yükü davalı tarafta olup davalı taraf buna ilişkin savunmasını kanıtlayamadığından husumet itirazının yerinde olmadığı, davalı vekili davacının taşıma ücretinden mahsup edileceği talimatı üzerine tır şoförlerine ödeme yapıldığını savunmuş ise de davacının bu yönde muvafakati ya da talimatı olduğunun sunulan delillerle kanıtlanamadığı, takip tarihi itibariyle davacının davalıdan 12.026,00 USD ( 21.611,92 TL) alacağı bulunduğu, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, %40 oranında hesaplanan 8.610,46 TL inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, nakliye ücretinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Dava konusu taşıma Türkiye'den Azerbaycan'a gerçekleştirilmiştir. CMR Konvansiyonu'nun “Taşımacının sorumlu olduğu kişiler” başlıklı 3. maddesi, 6762 sayılı TTK'nın “Yardımcıların Kusurları” başlıklı 782. maddesi ve 6102 sayılı TTK'nın 879. maddesi hükmü nazara alındığında taşıyanın, edimini kendi çalışanı ya da taşımanın yapılması için hizmet aldığı kişiler aracılığıyla yerine getirmesi mümkündür. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davalı vekili, davacının üstlendiği taşıma işini şoförleri aracılığıyla yerine getirdiğini, davacı adına taşımayı gerçekleştiren tır şoförlerine yapılan ödemeler nazara alındığında müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını savunmuştur. Bu savunmasına delil olmak üzere taşımayı gerçekleştiren tır şoförlerinin imzasını taşıyan, tırların plakasını ve ödenen meblağı içeren 46 adet makbuz ibraz etmiştir. Kural olarak davacı adına taşımayı gerçekleştiren tır şoförlerine yapılan ödemelerin dava konusu taşıma ile ilgili olduğu kabul edilmelidir. Davacı taraf tır şoförlerine yapılan ödemelerin başka bir sebepten ötürü yapıldığını iddia ve ispat edemediğine göre mahkemece, söz konusu ödemeler dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmek gerekirken davacının tır şoförlerine ödeme yapılması konusunda muvafakatı ya da talimatı olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5872, Karar No: 2021/1099, Tarih: 08.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5872 E.  ,  2021/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflara uyuşmazlık konusu anataşınmazın ada ve parsel numarası sorulduktan sonra farklı ise bildirilen parsellerin, değil ise 26053 ada 4 parselin ifraz tarihinin ve bu parselin ifrazından sonra oluşan 26053 ada 7 parsel üzerinde kat irtifakı veya kat mülkiyeti kuruluş tarihinin ifraz öncesi ve sonrası tapuya şerh verilen tüm yönetim planları örneğinin ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip, cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2118, Karar No: 2006/2337, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2118 E.  ,  2006/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (Tük.Mahk.Sıf.)Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken

olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11873, Karar No: 2006/14876, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11873 E.  ,  2006/14876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 143 parsel sayılı 2.199,11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36603, Karar No: 2014/13861, Tarih: 28.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/36603 E.  ,  2014/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/270732

MAHKEMESİ : Haymana Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

NUMARASI : 2010/50 (E) ve 2010/52 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen hakaret suçunun ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; iddianamede "Hoca sen ne yapıyorsun, bu şekilde doğrudan alım olmaz, sen kendini ne zannediyorsun, sen kim oluyorsun ki firmaları odana çağırıp odanda görüşüyorsun, sen kimsin, sen nasıl doğrudan alım yapıyorsun" biçiminde bahsedilen nezaket dışı ve eleştiri niteliğindeki bu sözlerin ne şekilde mağdurun onur, şeref ve saygınlığına saldırı niteliğinde olduğu tartışılmadan hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve A.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7973, Karar No: 2022/4827, Tarih: 31.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/7973 E.  ,  2022/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... 3. İş Mahkemesi

Dava, davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti ile aksine davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan V. ..., Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla 31/03/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık, davacı sigortalının yeşil zeytin ürünü teslimi içeren, farklı gerçek ve tüzel kişilerce düzenlenen, ancak prim kesintisi yapılıp yapılmadığı anlaşılmayan 08/03/1998,01/11/1999, 08/02/1999, 02/04/1999, 18/04/2000, 11/01/2001, 08/06/2001, 10/04/2002, 05/08/2002, 06/11/2003, 08/11/2003, 26/04/2004, 05/09/2005 ve 30/10/2006 tarihli müstahsil makbuzlarının 1998-2004 yılları için tarım bağkurluluk tespiti için yeterli kabul edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda “2926 sayılı tarımda kendi adına ve hesabına çalışanlar SGK uygulama tebliğinin (seri no 4) 26/03/1994 tarihli ve 21886 sayılı Resmi Gazetede yayınlanmıştır, buna göre tevkifat yapılacak olanlar bölümünde 193 sayılı gelir vergisi Kanun Hükümleri uyarınca çiftçilerden satın aldıkları ürün bedelleri üzerinden vergi tevkifatı yapmak zorunda olan gerçek ve tüzel kişiler çiftçilerden ürün alımlarından yaptıkları vergi tevkifatı yanı sıra ürün bedellerinden bu tebliğdeki esaslar dahilinde %1 oranında prim tevkifatı yapılacağı düzenlenmiştir. Buna göre kamu idare ve müesseseleri iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar (kooperatifler ve diğer kurumlar) ticaret şirketleri, iş ortakları, dernekler, vakıflar , dernek ve vakıfların ikdisadi işletlemeleri, zirai kazançlarını bilanço veya zirai işletme esasına göre tespit edilen çitfçifler ve gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı olanların tebliğe göre satın aldıkları ürün bedelleri üzerinden vergi tevkifatı yapmak zorundadırlar ve yapılan bu tevkifatı bir ay içerisinde tevkif ettikleri tutarları ertesi ayın 20.günü akşamına kadar kurum hesaplarına intikal ettirmeleri gerekmektedir. Bu bağlamda çiftçiden ürün satın alan ve yukarıda zikredilen kişilere tebliğ ile yükümlülük getirmiştir. Bir başka anlatımla yukarıda zikredilen 4 nolu tebliğ ile başvuranın ürününü satın alan tüzel kişiye ürün bedeli üzerinden prim tevkifatı yapma yetkisi ve yükümlülüğü getirildiği, böylelikle prim tevkifatı yapılmaması noktasında çiftçi davacının sorumluluğunun bulunmadığı sorgulanmıştır. Bu yönüyle davacının ürün bedellerinden prim tevkifatı yapmamasının ya da yapılmasının sorumlusunun ilgili gerçek veya tüzel kişilerdir, zira yürütme organı içerisinde göre alan SGK veyahutta vergi ile ilgili kurumlar ürünü satın alan gerçek ya da tüzel kişileri denetlemiş olsalar idi söz konusu primlerin zamanında ilgili gerçek ya da tüzel kişilerden tahsili yoluna gidilecek böylelikle davacının herhangi bir mağduriyeti olmayacaktır. Söz konusu davacının yukarıda teslim ettiği müstahsil makbuzlarında satılan ürünün yeşil zeytin olduğu davacının 1996 tarihinden itibaren ... ziraat odası başkanlığında kaydının bulunduğu, 1979 tarihinden itibaren çeşitli tarihlerde davacının zeytinlik ve boş tarla satın aldığı ve 4 nolu tebliğ çerçevesinde tebliğ, 4-i bendinde tevkifat yapacak olan gerçek veya tüzel kişilerin satın aldıkları ürün bedellerinden bunların prim borçlarına mahsuben bu tebliğdeki esaslar çerçevesinde tevkifat yapmamaları veya yaptıkları tevkifat tutarlarının süresi içerisinde tam olarak kurum hesaplarına intikal ettirmemeleri halinde söz konusu gerçek veya tüzel kişilerin kuruma karşı sorumlu olduğu ve sorumlulardan yasal faiziyle birlikte tahsil edileceği hükmü karşısında davacıya atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığı” gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

3. Kararın kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince “ürün tesliminin özel kuruluşa yapıldığı, özel kuruluş tarafından ürün bedelinden bir tevkifat yapılmadığı gibi tevkifatın Kuruma intikal ettirilmediği görülmekle, davacının daha önceden tescil iradesini gösterir tescil başvurusu, iradi prim ödemesi veya prim kesintisi (özel kuruluşlarda kuruma intikali gerekirken kamu kurumlarına ürün tesliminde intikal koşulu aranmaksızın) gibi hiçbir eylemi bulunmadığından sigortalı kabul edilmemeye ilişkin Kurum işleminde herhangi bir hata bulunmadığı” gerekçesi ile istinaf isteminin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın esastan reddine karar verilmiştir.

4. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine çoğunluk görüşü ile Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi benimsenerek, onanmasına karar verilmiştir.

5. Belirtmek gerekir ki Yasa önünde eşitlik ilkesi” hukuksal durumları aynı olanlar için söz konusudur. Bu ilke ile eylemli değil, hukuksal eşitlik öngörülmüştür. Eşitlik ilkesinin amacı, aynı durumda bulunan kişilerin yasalar karşısında aynı işleme bağlı tutulmalarını sağlamak, ayırım yapılmasını ve ayrıcalık tanınmasını önlemektir. Adalet, hukukun hedefi olup en önemli unsurlarından birini eşitlik oluşturmaktadır.

6. İçtihatlara bakıldığında tarım bağkurluluğun tespitinde, ürün teslimi yapılan yer kamu kurumu niteliğinde ise prim kesintisi aranmamaktadır. (Y. 10. HD. 17.12.2012 tarih ve 2012/21612 E, 2012/25937 K). Ancak ürün teslimi yapılan yer özel hukuk tüzel kişisi ise prim kesintisi kuruma intikal etmemiş ise tespit yapılmamaktadır(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.02.2017 gün, 2016/10-1906 Esas, 2017/215 Karar). Bu yargılama hukukunda eşitlik ilkesine, özellikle silahların eşitliği ilkesine aykırıdır.

7. Diğer taraftan Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulaması ile Tarım Bağ-Kur'luluğun kanıtlanması yönünde zirai kuruluşların kayıtları karine olarak kabul edilmektedir (Y. HGK. 06.02.2002 gün ve 2002/21–69 E.-44 K.,03.07.2002 gün ve 2002/21–576 E.-584 K., 14.02.2007 gün ve 2007/21–73 E.-71 K., 14.02.2007 gün ve 2007/21–172 E.-2007/177 K., 03.03.2010 gün ve 2010/10–107 E.-127 K., 07.07.2010 gün ve 2010/10–359 E.-368 K. sayılı kararları). Dosya içeriğine göre davacı adına kayıtlı 1979 tarihli edinilen 7690 m2 tarla, 1992 edinme tarihli 68000 m2 tarla, 1999 edinme tarihli 3700 m2 zeytinlik, 2005 edinme tarihli 4450 m2 tarla, 2005 edinme tarihli 2600 m2 zeytinlik, 2005 edinme tarihli 5300 m2 zeytinlik, 3200 m2 zeytinlik ve 2007 edinme tarihli 4140 m2 tarla bulunmakta olup, davacının 20/03/1996 tarihli 27974 sicil numarası ile ... Ziraat Odasına kayıt olduğu ve halen kaydının devam ettiği anlaşılmaktadır. Müstahsil makbuzlarında gelir vergisi ve stopaj kesintisi görülmektedir.