muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2393, Karar No: 2024/6092, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2393 E.  ,  2024/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/118 Esas, 2023/151 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.02.2023 Tarihli ve 2022/2545 Esas, 2023/239 Karar Sayılı Kararı

Davalının yerleşim yerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bayat (Çorum) Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.2023 Tarihli ve 2023/118 Esas, 2023/151 Karar Sayılı Kararı

İtirazın iptaline yönelik açılacak davalarda itirazın iptaline konu icra takip işleminin yapıldığı İcra Müdürlüğü'nün bulunduğu yer mahkemeleri yönünden yetkinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca kesin olduğu, taşınmaz kira alacağından kaynaklanan bu itirazın iptali davası yönünden de icra takibinin yapıldığı Çankırı Mahkemeleri'nin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu, 12 nci, 17 inci, 18 inci, 19 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu, 12 nci, 17 inci, 18 inci, 19 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödeneceğinden, ifa yeri de alacaklının yerleşim yeri olacaktır. Böyle bir durumda alacaklı kendi yerleşim yerinde bulunan icra dairesinde de takip yapabilecektir.

2. Kiralanan taşınmazlardan kaynaklı açılan herhangi bir dava veya takip taşınmaz üzerindeki bir aynî hakka ilişkin bulunmadığı için, bu davaların ve takiplerin taşınmazın aynının bulunduğu yer mahkemesinde açılması zorunda değildir. Diğer bir ifadeyle, kesin yetkiyi düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 12 inci maddesi hükmüne tâbi değildir. Fakat, kira sözleşmesine dayanan bu davaların ve takiplerin diğer yetki kurallarına göre taşınmazın bulunduğu yerde açılması da mümkündür. Özellikle, taşınmazın bulunduğu yer kira sözleşmesinin ifa edileceği (yerine getirileceği, icra olunacağı) yer olduğundan, kira sözleşmesine dayanan bir dava veya takip sözleşmenin ifa olunacağı yer olan taşınmazın bulunduğu yerde de açılabilir.

3. Kiralanan taşınmazlardan kaynaklı açılan herhangi bir dava veya takip taşınmaz üzerindeki bir aynî hakka ilişkin bulunmadığından taraflar kira sözleşmesine koyacakları bir yetki şartı veya ayrı bir yetki sözleşmesi ile başka bir yer mahkemesinin yetkili olduğunu da kararlaştırabilirler. Ancak yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanmakla birlikte, 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin 2 inci bendine göre yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmayacaktır.

4. Mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek haller, dava şartı olan, kesin yetki halleridir. 6100 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi kesin yetkinin olduğu hallerde tarafların yetki sözleşmesi yapamayacaklarını açıkca düzenlemiştir. Bu nedenle yetki sözleşmesi kesin yetkinin olduğu hallerde yapılamaz. Yetki sözleşmesinin yapılmış olması da resen yetkisizlik kararı verilebilecek hallerden değildir.

5. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için Çankırı İcra Müdürlüğünde takip başlatıldığı, davalının yetki itirazında bulunduğu ancak yetkili icra dairesini göstermediği, yapılan yetki itirazının usulüne uygun olmadığı, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de davalı tarafça süresi içinde yetki itirazında bulunularak yetkili mahkeme olarak Bayat (Çorum) Sulh Hukuk Mahkemeleri bildirilmiştir. Davacının yerleşim yerinin Merkez/Çankırı, sözleşmenin ifa yerinin de Merkez/Çankırı olduğu ve birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada davacının seçimlik hakkını, yerleşim yerinde dava açarak kullanmasının, genel yetki kuralına uygun olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17746, Karar No: 2012/7275, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17746 E.  ,  2012/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Emniyeti Suistimal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 11.02.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16711, Karar No: 2012/36545, Tarih: 29.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16711 E.  ,  2012/36545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak

saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7099, Karar No: 2024/6986, Tarih: 03.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7099 E.  ,  2024/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/298 E., 2016/430 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, 17.11.2015 tarihinde işlediği tehdit suçu nedeniyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, iddianamedeki anlatıma göre "şüphelinin belinden balta çıkararak sallamaya başladığı, daha sonra müştekilerin olay yerinden uzaklaştıkları, böylece şüphelinin balta sallayarak müştekileri aynı anda tehdit ettiği" şeklindeki sözlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen "silahla tehdit" suçu kapsamında kaldığı ve fakat iddianamede sevk maddesi olarak aynı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen "tehdit" suçunun gösterildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 226 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümlüye ek savunma ... tanınmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının "a" bendi uyarınca ... cezanın belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, anılan Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15039, Karar No: 2022/13672, Tarih: 21.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/15039 E.  ,  2022/13672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle bu sanık yönünden duruşmalı; usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanık ve duruşmalı inceleme talebi bulunmayan diğer sanık ... yönünden duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Sanık ... hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2014 tarihli, 2014/366 soruşturma, 2014/246 esas ve 2014/24 sayılı iddianamesi ile "29/12/2013" tarihli eylemden dolayı "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan dava açıldığı, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2014 tarihli, 2014/67 esas ve 2014/505 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 24/02/2020 tarihli, 2018/5715 esas ve 2020/956 sayılı kararı ile hükmün bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılamada Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli, 2020/95 esas ve 2020/160 sayılı kararı ile dosyanın, temyiz incelemesine konu bu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, ancak "29/12/2013" tarihli eyleme ilişkin hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında; bu eylemle ilgili dava zamanaşımı süresinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre, 12/09/2015 tarihli olaya ilişkin tutanakta belirtilmemiş ise de, mahkemede dinlenilen tutanak düzenleyici tanığın "Sanık ...'in toprağı eşeleyerek aldığı poşeti diğer sanık ...'e verdiğini" beyan ettiği, ancak; sanıkların 14/09/2015 tarihli olayda TCK'nın 188/5. maddesi kapsamında üçü birlikte gizli soruşturmacı kolluk görevlisine uyuşturucu madde satmaları ve gizli soruşturmacılara birden fazla uyuşturucu madde satma eylemlerinde TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmaması dikkate alındığında, 12/09/2015 tarihli olaya ilişkin tutanak düzenleyici tanık anlatımı ile tutanak arasındaki çelişki, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmasının reddiyle, sanıklar ... ve ... yönünden re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

TEFHİM TUTANAĞI

21/12/2022 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... 'ün katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda, 22.12.2022 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2019/2217, Karar No: 2022/614, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2217 E.  ,  2022/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Doğubayazıt Gümrük Müdürlüğünde 080620100000 GTİP’inde yer alan korint üzüm cinsi eşyaların Tarım Kontrol Belgesine sahip olmayan kişi/ firmalar tarafından getirtilerek antrepo beyannamesi verilerek antrepoya konulduğu, antrepo beyannamesi ekinde yer alan fatura bilgilerindeki gönderici-alıcı isimlerinin uyumlu olduğu, daha sonra bu eşyaların sanık ...’ye devredildiği, sanık ...’nin kendi adına bulunan Tarım Kontrol Belgesini kullanarak söz konusu Tarım Konrol Belgesinde kayıtlı bilgilere göre (gönderici- alıcı , eşyanın ithal edildiği ülke gibi) uygun eşyayı kendisi yurt dışından almış gibi gösteren bir başka fatura kullanarak üzümlerin ithalatını gerçekleştirdiği olayda; devir sözleşmesinden sonra sanık ... adına 11.09.2009-12.01.2010 tarihleri arasında işlem gören 8 adet 1194, 1354, 1585, 1749, 1762, 10, 66, 17 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri ilavesinde antrepo beyannamesi ekinde bulunan asıl faturalara gönderici ve alıcı ismi bakımından uygun olmayan ihracatçı firmanın sanık ...’ye direk eşya satışı gerçekleştirmiş gibi gösterilen göndericisi .... alıcısı ... olan faturaların eklenerek: biri gerçek diğeri sahte fatura olmak üzere çifte fatura kullanıldığı, yine sanık ...’nin beyanname eklerinde ithalat işlemi tamamlandıktan sonra yurt içine ilk getiren şirketlere tekrar satıldığı tespit edilmekle; 1194, 1354, 1585, 1749, 1762, 10, 66 nolu serbest dolaşıma giriş beyannamesi ekinde sunulan göndericili alıcı isimleri farklı olan ikinci bir fatura bulunduğu sanıkların eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 12.01.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4772, Karar No: 2015/10908, Tarih: 20.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4772 E.  ,  2015/10908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/49-2013/333

-K A R A R-

İncelenmesi Dairemizce gerekli görüldüğünden;

Temyiz eden davalı şirket ortağı A.t Ö.r'in, davalı .... Gıda Temizlik Mad. Elek.Oto.ve Tur.İç ve Dış Tic. Ltd.Şti.'ni temsile yetkili olduğuna ilişkin yetki belgesi ile imza sirkülerinin dosyaya kazandırılarak dosyanın temyiz incelemesi amacıyla yeniden Dairemize gönderilmesi için GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18201, Karar No: 2009/22147, Tarih: 21.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/18201 E.  ,  2009/22147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Niksar Sulh Hukuk  Mahkemesi

TARİHİ                  :13.12.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

G.K. kendi adına ve ergin olmayan çocukları e...k..’e velayeten mirası reddetmiştir. Annenin hukuki yararı ile e...k..’in hukuki yararları çatışmaktadır.Mahkemece Medeni Kanunun 426/2. maddesi uyarınca küçükler için kayyım tayin ettirilmesi, husumetin kayyıma yöneltilmesi, gösterdiği takdirde delilleri toplanıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekir. Açıklanan husus üzerinde durulmadan işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 21.12.2009

KARŞI OY YAZISI

Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa vesayet makamı, ilgilisinin isteği üzerine veya res’en temsil kayyımı atar.(TMK.md.426/2) Ana ve/veya baba da, velayeti altında bulunan çocukları adına mirası reddedebilirler. Aralarında menfaat zıtlığı bulunuyorsa veya velayet hakkına haiz olan şahsın, bu hakkı kullanması bakımından hukuki veya fiili bir engel varsa, bu takdirde velayet altındaki kimseye kayyım atanmalıdır. Olayda, ana ile çocukların menfaatlerinin çatıştığına ilişkin bir olgu ve delil bulunmadığına göre, çocuklar için kayyım atanmasına gerek bulunmadığı kanaatindeyim. İşin esası incelenmelidir. Açıklanan sebeple değerli çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/11525, Karar No: 2006/12402, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11525 E.  ,  2006/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.