muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19384, Karar No: 2014/1193, Tarih: 20.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/19384 E.  ,  2014/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/342688

MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

NUMARASI : 2011/557 (E) ve 2011/273 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 4 paket sigara çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. U..'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/01/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5287, Karar No: 2023/6846, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5287 E.  ,  2023/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ...(Yenihisar) Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2023 Tarihli ve 2022/808 Esas, 2023/127 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün yerleşim yeri adresinin Veysel Karani Mahallesi ... Sokak No:16 İç Kapı No:1 Sancaktepe/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B.İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.03.2023 Tarihli ve 2023/457 Esas, 2023/501 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresini Efeler Mahallesi .... Sokak No:7 İç Kapı No:8 .../... olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 ... maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... (Yenihisar) Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... (Yenihisar) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10346, Karar No: 2015/8398, Tarih: 15.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10346 E.  ,  2015/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yaşı küçük mağdurun kanuni temsilcisi olan annesi... ile babası ...'in kovuşturma evresinde sanıktan şikâyetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini belirtmeleri karşısında, mağdura yaşı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekilin davaya katılma ve kurulan hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu halde TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmaması neticesinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16208, Karar No: 2014/17302, Tarih: 22.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16208 E.  ,  2014/17302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30775, Karar No: 2016/6835, Tarih: 22.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/30775 E.  ,  2016/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı bankada çalıştığını, en son uzman iş analisti olarak çalıştığını, fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma, hafta tatili-dini ve resmi bayramlardaki çalışma ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fazla mesai yapmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlara dayanarak, davacının IT çalışanı olduğu ve bu nedenle fazla mesaiye tabi olarak çalışmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; fazla çalışma yaptığını iddia eden davacı işçi, iddiasının ispatını işyeri kayıtlarına dayandırmıştır. Davalı bankadan giriş ve çıkış kayıtlarının celbi talep edilmiştir. Ayrıca, davacı fazla çalışmanın ispatı için bir kısım mailleri dosyaya ibraz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nda kayıt tutma yükümlülüğü genellikle işverene verilmiştir. Bordro tanzimi, mesai saatleri düzenleme, yıllık ücretli izin defteri tutma, çalışma belgesi verme gibi işçi alacakları konusunda işveren kayıtlarına dayandığında, bu kayıtları tutma zorunluluğu olan işverenin bu belgeleri mahkemeye ibraz etme zorunluluğu vardır. İşverenin giriş ve çıkış kayıtlarını sunduğu ve bilirkişi tarafından bu kayıtlar ve mailler esas alınarak fazla çalışma alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Davalı ise davacının bu çalışmalarına karşılık ek ödeme aldığını savunmaktadır. Davalının bu savunması üzerinde durularak, davacının yaptığı fazla çalışma için ek ödeme alıp almadığı araştırılıp, hesaplanan fazla çalışmaları karşılayıp, karşılamadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu nedenlerle eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11158, Karar No: 2024/2129, Tarih: 26.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11158 E.  ,  2024/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/337 Esas, 2023/355 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 43. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2023 Tarihli ve 2023/237 Esas, 2023/275 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davalı şirket tüzel kişiliğinin adresi Sarıçam/Adana olduğu ve davalı vekilinin yetki itirazı süresinde olup usul ve yasa hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.10.2023 Tarihli ve 2023/337 Esas, 2023/355 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, dava konusu talebin para alacağına ilişkin olduğu ve davacının yerleşim yeri mahkemesinin de Etimesgut/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir.”

C. Değerlendirme

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir.”

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10 uncu maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda, davanın Ankara 43. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davacının yerleşim yerinin ise Etimesgut/Ankara olduğu ve davanın yetkisiz mahkemede açıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu yer olan Adana Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2456, Karar No: 2025/4013, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2456 E.  ,  2025/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/61 Esas, 2025/58 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.04.2024 Tarihli ve 2024/767 Esas, 2024/1033 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 17.09.2024 tarihli dilekçeyle kısıtlıyı ikamet adresi olan ... Mah. 4048. Sok. ... Sitesi A12-... Apartmanı Kat 2 No:1 .../Ankara adresine götürmek için talepte bulunmuştur.

Mahkemece 17.09.2024 tarihli ek kararıyla vasinin talebinin kabulüyle kısıtlının ... Mah. ... Cad. No:19 İç Kapı No:4 Beyşehir/ Konya olan adresinin ... Mah. 4048. Sok. ... Sitesi A12-... Apartmanı Kat 2 No:1 .../Ankara olarak değiştirilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.10.2024 Tarihli ve 2024/1074 Esas, 2024/1385 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının kısıtlılık halinin devamına ve vasinin vasilik görevinin devamına karar verilmiştir.

Vasi 10.01.2025 tarihli dilekçesiyle kısıtlının hiçbir şekilde yanında kalmak istemediğini, kısıtlının ... Mah. ... Cad. No:19 İç Kapı No:4 Beyşehir/Konya adresine gönderilmesini yada kısıtlıyı anılan adrese götürebilmek için izin ve yetki verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 10.01.2025 tarihli ek kararıyla vasinin talebinin kabulüne, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mah. ... Cad. No:19 İç Kapı No:4 Beyşehir/Konya olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.01.2025 Tarihli ve 2025/61 Esas, 2025/58 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının Uyaptan alınan nüfus kaydında mernis adresinin ... Mah. 4048 Cad. No:8/12 İç Kapı No:11 ... / Ankara olduğu ve vesayet davalarında mernis adresinin değil kısıtlı adayının fiilen ikamet ettiği, yaşamını sürdürdüğü yer mahkemesinin görevli olduğu ve mahkemece verilen ek kararda adres değişikliğiyle birlikte kararın kesinleşmesine müteakip dosyanın gönderilmesine karar verildiği ancak adres değişikliğinin yapılmadığı, kısıtlının halen ... Mah. 4048 Cad. No:8/12 İç Kapı No:11 ... / Ankara' da ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri değişikliği istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri değişikliği istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8104, Karar No: 2012/27326, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8104 E.  ,  2012/27326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışmakta iken ... akdinin işverence haksız olarak 08.02.2008 tarihinde feshedildiğini, “sizi taşerona vereceğiz, kabul ederseniz tazminatlarınızın yarısını alın, etmezseniz kapı orada” denildiğini, normal günlerde ondört saat, cumartesileri onsekiz saat çalıştırılıp, pazarları yirmidört saat çalıştırıldığını, fazla mesaiye zorlandığını, milli bayramlarda çalıştırılıp dini bayramlarda bir gün izin kullandırıldığını, haklarının ödenmediğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalışmaktayken şirketin temizlik işlerini profesyonel çalışan temizlik şirketine devretmesi nedeniyle ve davacının bu şirkette işe başlamayı kabul etmemesi üzerine ... sözleşmesinin feshedilmek zorunda kalındığını, tüm tazminat hak ve alacaklarının kendisine konutta ödemeli olarak gönderildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ... sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulduğu hususunun işverence kanıtlanamadığı, ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin yerinde olduğu, davacının fazla mesai yaptığını, genel tatilleri ve hafta tatillerinde çalıştığını ispatladığı, ücret alacağının ise bulunmadığı gerekçesiyle, ücret alacağının reddi ile diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.