muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18773, Karar No: 2014/1031, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18773 E.  ,  2014/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/941-2013/63

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2-Dava konusu 525, 532, 550, 684 parsel sayılı taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 10 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın % 5 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13341, Karar No: 2015/2255, Tarih: 17.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13341 E.  ,  2015/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 590 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışına sebep olacağı gözetilmeden objektif artış uygulanmadan kamulaştırma bedelinin tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17164, Karar No: 2015/12708, Tarih: 28.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17164 E.  ,  2015/12708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARALIK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/63-2014/131

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, A.Ç.Köyü çalışma alanında bulunan 2835, 2836, 2837, 2838 ve 2839 parsel sayılı 11.636.02, 1.185.41, 5.310.08, 1.679.37 ve 396.60 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 2835, 2837 ve 2838 parsel sayılı taşınmazlar tarla, 2836 ve 2839 parsel sayılı taşınmazlar ise kanal niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı M.. B.. adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişme konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu, 2836, 2839 parsel sayılı taşınmazların kanal vasfı ile, 2835 parsel sayılı taşınmaz ile 2837 parsel sayılı taşınmazın 11.04.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 3.375,02 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ham toprak vasfı ile Hazine adına, 2937 parsel sayılı taşınmazın kalan bölümü ile 2938 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı M.. B.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2698, Karar No: 2013/14993, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/2698 E.  ,  2013/14993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

07.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunan müşteki...İletişim Hizmetleri A. Ş. Vekilinin talebi konusunda yerel mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma hakkı bulunan müşteki kuruluşun suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğü anlaşılmakla, davaya katılan olarak kabul edilmesi suretiyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık ... hakkındaki usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33669, Karar No: 2013/1029, Tarih: 15.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33669 E.  ,  2013/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar haklarında 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümle, 5327 sayılı TCK'nın 62, 51 maddeleri uyarınca mahkumiyetve hapis cezasının ertelenmesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ... ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar gören ... adına hazine vekilinin 06/07/2012 tarihli temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Suç tarihinde emniyet güçlerine yapılan ihbar üzerine sanıkların Küre ilçesi, Sinan mahallesi, Kebapçı mevkiinde 2.10x2.30 metre ebatlarında, 2.00 metre derinliğinde kazı yaptıkları sırada adli emanette kayıtlı bulunan kazı aletleri ile birlikte suçüstü yakalandıkları, tarafsız arkeolog bilirkişi raporu ile kazı yapılan yerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı niteliğini haiz bulunmadığının, sit alanı olarak tespit ve tescil kaydının olmadığının, kazı çukuru içerisinde ve çevresinde taşınır veya taşınmaz kültür varlığına rastlanılmadığının belirlendiği, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında suça konu yerde tarihi eser bulmak amacıyla iştirak halinde kazı yaptıklarını ikrar ettikleri anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ün beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin alt hadden ceza tesis edilmesinin ve erteleme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilirken, sanıkların tekrar suç işlemeyeceğine dair edinilen olumlu kanaat gerekçe gösterildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi hükmünün “sanıkların yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmadığı” gerekçesi ile uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezasının ertelenebileceği ve adli para cezasının ertelenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, erteleme müessesesinin adli para cezasını da kapsayacak şekilde uygulanması kanuna aykırı,

2-5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezasının ertelenebileceği ve adli para cezasının ertelenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, erteleme müessesesinin adli para cezasını da kapsayacak şekilde uygulanması kanuna aykırı,

3-5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun 1. Maddesinin 2. fıkrası ile Bakanlar Kurulunun, Yeni Türk Lirası ve Yeni Kuruşta yer alan “yeni” ibarelerini kaldırmaya ve uygulamaya ilişkin esasları belirlemeye yetkili kılındığı, bu kapsamda hüküm tarihinden sonra 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04/04/2007 tarih ve 2007-11963 sayılı karanının 1. maddesi ile “Yeni Türk Lirası” ibaresinin “Türk Lirası” olarak değiştirilmesi karşısında adli para cezasının Türk Lirası olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18768, Karar No: 2014/1014, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18768 E.  ,  2014/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/969-2013/81

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binaya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele %10 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın % 5 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13844, Karar No: 2022/19022, Tarih: 22.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13844 E.  ,  2022/19022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1762 Esas, 2022/1518 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.07.2017 Tarihli ve 2017/788 Esas, 2017/1377 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi gereğince kısıtlanmıştır.

B. Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.11.2018 Tarihli ve 2018/1407 Esas, 2018/1551 Karar Sayılı Kararı

Yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya Mahkemenin esasına kaydedilmiş, 09.09.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.11.2020 Tarihli ve 2020/1121 Esas, 2020/1192 Karar Sayılı Kararı

Yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya Mahkemenin esasına kaydedilmiş ve kısıtlıya ... vasi olarak atanmıştır.

02.04.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

D. Antalya 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.07.2021 Tarihli ve 2021/962 Esas, 2021/628 Karar Sayılı Kararı

Yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya Mahkemenin esasına kaydedilmiş, 28.12.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

E. Muş Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.05.2022 Tarihli ve 2022/334 Esas, 2022/506 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin ...... Konyaaltı/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

F. Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.09.2022 Tarihli ve 2022/1762 Esas, 2022/1518 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 404 üncü maddesi uyarınca kısıtlanan küçüğün vesayet dosyasının takibi ile ilgilidir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Vesayet makamı olan Antalya 7. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmişse de dosya kapsamından kısıtlının hâlen.... Konyaaltı/Antalya adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile Antalya 7. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11539, Karar No: 2015/13700, Tarih: 01.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/11539 E.  ,  2015/13700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın “pişmanlığını dile getirmesi ve cezanın sanığın üzerindeki olası etkileri gerekçe gösterilerek hükmolunan cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince indirip yapıldıktan sonra, "suçlu kişiliği, aynı suçtan sabıkaları dikkate alınarak lehine aynı yasa maddesi hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9518, Karar No: 2013/12168, Tarih: 10.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/9518 E.  ,  2013/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere,kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı şirketler ...(...)Sigorta A.Ş, ... Müh.San. Ve Tic.Ltd.Şti ve ... A.Ş vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 17.06.2008 tarihinde maruz kaldığı işkazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat davalarının kabulü ile hükmedilen tazminatların davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,17.06 2008 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının Kurum tarafından iş kazası sayıldığı, iş kazasının oluşumunda davacılar murisinin kusurunun olmadığı,hükme esas alınan hesap raporunda Kurum'un davacılara iş kazası sigorta kolundan yaptığı ödemelerin hesaplanan tazminattan tenzil edilmediği, Mahkemece Kurum tahsislerinin düşülmeden maddi tazminat davalarında neticeye gidildiği ayrıca davalı ... şirketinden sadece davaya konu iş kazası nedeniyle maddi tazminat talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan bir gelirin bulunup bulunmadığının tespiti ile haksahiplerine iş kazası sigorta kolundan bağlanan bir gelir var ise bunun ilk peşin sermaye değerlerinin B.K'nun 55.maddesi de gözetilerek rücuya tabi kısmının hesaplanan tazminattan tenzili gerekir.

Somut olayda, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan öncelikli hususlar Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacılara yaptığı ödemelerin hesaplanan maddi tazminatlardan tenzil edilmeden neticeye varılmasının doğru olup olmadığı ayrıca davalı ... aleyhine açılmış manevi tazminat davası bulunmamasına göre kararlaştırılan manevi tazminatlardan bu davalının sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı hususlarında toplanmaktadır.

Somut olayda, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan öncelikli hususlar Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacılara yaptığı ödemelerin hesaplanan maddi tazminatlardan tenzil edilmeden neticeye varılmasının doğru olup olmadığı ayrıca davalı ... aleyhine açılmış manevi tazminat davası bulunmamasına göre kararlaştırılan manevi tazminatlardan bu davalının sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı hususlarında toplanmaktadır.

Yukarıda da belirtildiği üzere iş kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararların karşılanmasına dair davalardır. Buna göre davacılara Kurumun iş kazası sigorta kolundan yaptığı bir ödeme var bunun hesaplanan maddi tazminatlardan düşülmesi esastır. B.K'nun 55.maddesi kapsamında Kurumun davacılara yaptığı ve rücu edilemeyen bir ödeme var ise ancak bu ödeme hesaplanan tazminattan tenzil edilemez. Bu açıklamalar kapsamında Kurumun davacılara yaptığı ödemelerin rücuya tabi ödemeler olduğunun anlaşılmasına göre davacılar için hesaplanan maddi tazminatlardan Kurumun yaptığı tahsislerin tenzil edilmeden mükerrer tahsile neden olacak şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalı ... aleyhine açılmış manevi tazminat davasının bulunmamasına göre bu davalının manevi tazminatlardan da sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Yapılacak iş; Maddi tazminat davaları bakımından, Kurumca davacılara iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerini Kurumdan öğrenmek, öğrenilen bu Kurum tahsislerinin tamamını davacılar murisinin somut olayda hiç kusurunun olmamasına göre hesaplanan tazminatlardan tenzil ederek çıkacak sonuca göre bir karar vermek, yine manevi tazminat davalarında davalı ... aleyhine açılmış bir dava bulunmamasına göre bu davalıyı hükmedilen manevi tazminatlardan sorumlu tutmayacak şekilde bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalı ...(...)Sigorta A.Ş, ... Müh.San. Ve Tic.Ltd.Şti ve ... A.Ş vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 10/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.