muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13539, Karar No: 2016/6123, Tarih: 26.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13539 E.  ,  2016/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda kurulan hükme ilişkin gerekçeli kararın sanık ...'ün ikamet adresinde oturan annesi...'e 19.10.2012 tarafından tebliğ edildiği, sanığın babası ...ün 19.10.2012 havale tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği, sanığın ise temyiz talebinde bulunduğuna dair dosya içerisinde bir belgeye rastlanılmadığı, sanığın konutunda annesine yapılan tebliğ tarihinde ise sanığın ... Tipi Cezaevi'nde tutuklu olduğu belirlenmiş olduğundan, gerekçeli kararın sanığa yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi ve sunduğu takdirde temyiz dilekçesinin de eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7427, Karar No: 2021/11396, Tarih: 03.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7427 E.  ,  2021/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüzüne karşı 26/11/2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 31/12/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki ...'ya ait apart dairelerin kiralanması işini üstlenen emlak şirketinde çalışan temyiz dışı sanık ...'ın, dairelerden birinin anahtarını alarak, diğer temyiz dışı sanıklar ve suça sürüklenen çocukla birlikte müşteki İbrahim'e ait apart daireye girerek içeriden şikayetçiye ait bazı ev eşyaları çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca ceza tayini her iki bendde öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1156, Karar No: 2019/11003, Tarih: 23.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/1156 E.  ,  2019/11003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Katılanın aşamalardaki ifadeleri ile iddiayı doğrular mahiyetteki 13.06.2011 tarihli genital muayene raporu, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında olay gecesi sanığın, evde birlikte alkol aldığı katılanın kıyafetlerini zorla çıkartarak parmağını vajinasına soktuğu anlaşıldığından, mevcut haliyle eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilip ek savunma hakkı verilmek suretiyle bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2935, Karar No: 2022/10447, Tarih: 17.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/2935 E.  ,  2022/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 17/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10575, Karar No: 2015/23526, Tarih: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10575 E.  ,  2015/23526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların suç tarihinde katılanın köyüne hep birlikte giderek ...’te bulunan talebe yurdunda çalıştıklarını beyanla et almak istediklerini söyledikleri, yapılan pazarlık sonucunda katılanın bir büyük baş hayvanını 2.300 TL karşılığında almayı kabul ettikleri, sanıkların eti kesip hazırlaması yönünde katılana talimat verip birlikte köyden ayrıldıkları, aynı gün öğleye doğru sanıklardan ... eti almak üzere katılanın köyüne gittiği, burada katılan tarafından kesip hazırlanan eti araca yükledikleri, sanık ....’in katılana birlikte gidip parayı yurtta alacağını söylediği, birlikte yurda gitmek üzere hareket ettikleri, ...’e geldiklerinde sanık ... katlana “yurda elimiz boş gitmeyelim, marketten kola alalım.” diyerek aracı bir marketin önünde durdurduğu ve katılana “Kolayı sen al ben yurda gidince parasını sana veririm.” diyerek katılanı araçtan indirdiği, daha sonra kendisinin de araçtan inerek katılanın marketten alışveriş yaptığından emin olduktan sonra arabaya binip etlerle birlikte kaçtığı, katılanın o civarda bulunan öğrenci yurduna giderek yaptığı araştırmada kimsenin et getirmediğini öğrendiği olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4241, Karar No: 2016/3030, Tarih: 30.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4241 E.  ,  2016/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup ödenmeyen iş bedeli alacağı ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece imalât bedeli ile ilgili davanın kısmen kabulüne cezai şartla ilgili istem ile fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici davalı iş sahibidir. 19.02.2011 tarihinde taraflarca imzalanan sözleşme ile davacı yüklenici davalı iş sahibine ait inşaatta yapılacak işler bölümündeki işleri, kullanılacak malzemelerin markası başlıklı bölümdeki malzemeleri kullanmak suretiyle ve not bülümünde yazılı hususları da göz önünde tutarak yapımını üstlenmiştir. Anlaşma 69 daire üzerinden yapılmış olup daire başı iş bedeli 2,200,00 TL'dir. Toplam iş bedelinin 151.800,00 TL olduğu, işin daire karşılığı yapılacağı ve verilecek dairenin değerinin de 110.000,00 TL olduğu, geriye kalan 41.800,00TL'nin de her blok bitiminde 3 taksit halinde nakit olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Sözleşmede kararlaştırılan işlerin daire başı 2.200,00 TL'ye yapılacağı kararlaştırıldığından daire başı iş bedeli götürüdür. Götürü bedelli işlerde yüklenicinin bedele hak kazanıp kazanmadığı ya da fazla ödeme olup olmadığı ile miktarı gerçekleştirilen imalâtın eksik ve kusurlar dikkate alınarak işin tamanına göre fiziki oranı tespit ve bu oranın götürü bedele uygulanmak ve yapılan ödeme ile karşılaştırmak suretiyle hesaplanması gerekir.

Yine az yukarıda tarif edilen sözleşmenin not bölümünün 3. fıkrasında "herhangi bir taraf vazgeçerse dairenin 2 katı kadar tazminat ödeyecektir" şeklinde düzenleme yapılmıştır. Sözleşmeye göre ödenecek bu tazminat cezai şart niteliğinde olduğu ve vazgeçme halinde ödenmesi kararlaştırıldığından sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158/son maddesinde ifade edilen dönme veya fesih cezasıdır. Dosya kapsamında

Yine az yukarıda tarif edilen sözleşmenin not bölümünün 3. fıkrasında "herhangi bir taraf vazgeçerse dairenin 2 katı kadar tazminat ödeyecektir" şeklinde düzenleme yapılmıştır. Sözleşmeye göre ödenecek bu tazminat cezai şart niteliğinde olduğu ve vazgeçme halinde ödenmesi kararlaştırıldığından sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158/son maddesinde ifade edilen dönme veya fesih cezasıdır. Dosya kapsamında

davacı yüklenicinin sözleşmeyi feshettiği ya da döndüğüne dair herhangi bir beyanı ya da eylemi bulunmamaktadır. Davalı iş sahibi açıkça fesih ya da dönme iradesini davacı yükleniciye yazılı ya da sözlü olarak bildirmemiş ise de; . Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/183 Esas sayılı ceza dosyasındaki davalı iş sahibi yetkilisinin beyanları, ceza dosyası içeriği ve davalı iş sahibinin sunduğu belgeler ile savunmasıyla davalı iş sahibinin, yüklenicinin işin yapılacağı inşaata girişini engellemek ve kalan işleri başka bir yükleniciye yaptırmak suretiyle haklı bir sebep olmaksızın sözleşmeyi eylemli olarak feshettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece öncelikle hükme esas alınan rapor düzenleyen teknik bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla daire başı iş bedeli götürü olarak kararlaştırıldığından, her dairede yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtın yapımı üstlenilen işin bütününe göre eksik ve kusurlar da göz önünde tutularak fiziki oranı ve her daire için belirlenecek fiziki oranların daire başı 2.200,00 TL götürü bedele uygulanarak her daire için ayrı ayrı ve bunlar toplanmak suretiyle hakedilen iş bedelinin tamamı hesaplattırılarak herhangi bir ödeme yapıldığı kanıtlanamadığından bulunacak iş bedelinin hüküm altına alınması ve sözleşme davalı tarafça haklı bir neden olmaksızın eylemli olarak feshedildiğinden ceza şartla ilgili hüküm de değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2001, Karar No: 2013/11948, Tarih: 28.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/2001 E.  ,  2013/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de; Alacaklı tarafından başlatılan ilamsız takibe karşı borçlu belediye başkanlığının, kamu hizmetine tahsisli taşınmazlarına konulan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, bir kısım taşınmazların niteliği ve kullanım durumu itibariyle kamu hizmetinde kullanıldığı, gerekçesi ile şikayetin kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, madde de açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı vb. bir idari işlem ya da kararla taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olmaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda; borçlu vekili camivasat Mah. 336 ada 29 parsel,1370 ada 6 sayılı parsel ve Hamidiye Mah. 430 Ada 27 parsel sayılı taşınmazlar üzerine konan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Hükme esas alınan 13.08.2012 tarihli bilirkişi  raporunda, 1370 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ikiye bölündüğü ve 13,14 parsel numaralarını almış olduğu ve belediyenin haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu 13 parselin boş alan olduğu belirlenmiştir.Bu belirlemeye göre anılan taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan 13.08.2012 tarihli bilirkişi  raporunda, 1370 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ikiye bölündüğü ve 13,14 parsel numaralarını almış olduğu ve belediyenin haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu 13 parselin boş alan olduğu belirlenmiştir.Bu belirlemeye göre anılan taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece Camivasat Mah. 1370 ada 13 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu taşınmaz yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/151, Karar No: 2011/275, Tarih: 04.05.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/19-151 E.  ,  2011/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

Taraflar arasındaki “iflas” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gebze 3. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince davanın reddine dair verilen 07.10.2009 gün ve 2008/223 E., 2008/549 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 10.03.2010 gün ve 2009/12976 E., 2010/2513 K. sayılı ilamı ile;

“…Dava,  iflasın ertelenmesi istemine ilişindir.

İflas davalarında yetki kamu düzeni ile ilgili olduğundan mahkeme tarafından resen dikkate alınmalıdır.

İİK.nun 154/3 maddesine göre, “iflas davaları için yetki sözleşmesi yapılamaz ve iflas davası mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yer ticaret mahkemesinde açılır”

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 24.3.2005 tarih ve 188 Sayılı kararı ile Büyük Şehir Belediyesi sınırları içindeki merkez ilçe ve diğer ilçelerin müstakil Ticaret Mahkemelerinin yargı çevresinin Büyük Şehir Belediyesi sınırları içinde kalan ilçeleri kapsamına alacak şekilde değiştirildiğinden ve Gebze ilçesi de Kocaeli Büyük Şehir Belediyesi hudutları içinde kalıp Gebze’de müstakil Ticaret Mahkemesi bulunmadığından, İİK.nun 154/3 ve HSYK’nın anılan kararı uyarınca yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.”

gerekçesiyle bozulmuş, bozma gerekçesine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilerek dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11.03.2008 tarihli 2.917,20.EURO, 7.051,68.EURO, 20.270.93.EURO, 3.186.EURO, 16.770,75. EURO, 10.566,90.EURO bedelli faturalardan doğan alacağın tahsili için Gebze 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/515 E. sayılı dosyasından davalı aleyhine iflas takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek, davalının itirazının kaldırılmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, öncelikle davalıya depo kararı çıkarılmasına, depo kararına rağmen borcun ödenmemesi halinde davalı yanın iflasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verdiği karar; Özel Daire’ce, yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; görülmekte olan davada yetkili mahkemenin neresi olduğu; burada varılacak sonuca göre, davaya Gebze 3.Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinde devam edilip edilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.