muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5769, Karar No: 2025/1397, Tarih: 05.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5769 E.  ,  2025/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/4016 Esas, 2024/513 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/143 Esas, 2023/267 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kamu düzenine ilişkin olarak kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ...,.......... Mahallesi 463 parsel sayılı taşınmazın ..... Nehrinin taşması, yatak değiştirmesi sebebiyle su altında kaldığını ve bu kısımların sürekli olarak kullanılamaz hale geldiğini belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davacıların murisi ... tarafından 17.10.1989 tarihinde satın alındığını, taşınmazın 1985 yılında dahi nehir yatağı içerisinde olduğunu, davacıların murisi tarafından dava konusu taşınmazın...Nehri yatağında kaldığı bilinerek 1989 yılında satın alındığını, idarelerince yapılan incelemeler neticesinde İzmir ili, ..., Mahallesi, 463 parsel numaralı taşınmazın bulunduğu alanda...Nehrinin belirtilen kısımda günümüze kadar doğal akışını tabi hali ile menderes oluşturarak ve güzergahının bazı kesimlerinde yatak değiştirmek suretiyle ve dışarıdan hiçbir müdahale olmadan sürdürdüğünü, ancak uzun yıllar içerisinde bazı arazilerin sınırlarında nehir yatağına doğru toprak kaymaları olduğunu, zaman içerisinde bu hareketliliğin devam etmesi sonucunda nehir yatağı ile suyun akış güzergahının değişime uğradığını, yeni bir akış yatağı meydana geldiğini, ...Nehrinin akış güzergahında özel mülkiyetlerdeki bir kısım taşınmazların da mecra içerisinde kaldığını, idare tarafından herhangi bir plan ve projeye dayanılarak...Nehrine müdahale edilmediğini, ...Nehrinin yıllara sari olarak tamamen kaçınılmaz ve engellenmesi mümkün olmayan doğa şartları ile dava konusu parsele yöneldiğini, dava konusu taşınmazın bir kısmının...Nehri yatağı içinde kalmasının idarelerinin çalışma ve hatasından kaynaklanmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle:bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, yıllık net gelir hesaplamasında kullanılan ürünlerin ortalama verim kg ile ortalama satış fiyatları düşük belirtildiğini, üretim giderlerinin de bunun aksine çok yüksek hesaplanarak yıllık net gelirin düşük gösterildiğini, benzer mahiyetteki dosyalara nazaran m² birim fiyatının düşük belirlendiğini, mahkemece maktu vekâlet ücreti hesaplanmışsa da nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemiyle istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı yanın yirmi yıllık hak düşürücü süreyi fazlasıyla geçirdiğini, mahkemece mevzuata aykırı olarak idare aleyhine peşin ve başvuru harcına hükmettiğini, dava konusu taşınmazın el atma tarihindeki su kaynağının olup olmadığı araştırılmadan sulu arazi olarak değerlendirilerek eksik incelemeyle yüksek bedel hesaplanmasının kanuna aykırılık teşkil ettiğini, taşınmazda var olan değer düşüklüğünün nazara alınmadığını, raporda dava konusu taşınmaz için ek bilirkişi raporunda % 10 oranında objektif değer artışı uygulanmasının hukuka ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na (2942 sayılı Kanun) aykırı olduğunu, müvekkili tarafından taşınmaza müdahale edilmediğini, aktif dere yataklarının mülkiyete konu olamayacağını, verilen kararın kanuna aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemiyle istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazların yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanması ve dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiği düşünülerek, taşınmazların bedelini hesaplayan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle bedele hükmedilmesi ve dava konusu taşınmazlara 04.11.1983 yılından önce el atıldığından, davacılar yararına maktu vekâlet ücreti takdir edilmiş olması doğru görülmüştür; münavebeye esas alınan pamuk, mısır ve domates ürünleri için maliyet cetvelinde belirtilen üretim giderinin ekonomik tarım yapılmasını engeller seviyede yüksek olmasına karşın aynen alınarak m² birim fiyatının düşük tespiti, net gelirin hesaplanmasında, maliyet cetvelinde yer alan üretim giderlerinin, brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gibi, üretim giderinin brüt gelirin %50'sine yakın olması halinde de, ekonomik tarımdan bahsedilemeyeceğinden, Türkiye ortalamasına göre, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü olarak hesaplama yapılması gerektiği dikkate alınarak yapılan hesaplama ve davalı idare harçtan muaf olduğu hâlde, harçtan sorumlu tutulması gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kamu düzenine ilişkin olarak kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üçüncü alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin tahsili hususundadır

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline, dava konusu taşınmazın davacılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7098, Karar No: 2015/3766, Tarih: 29.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/7098 E.  ,  2015/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :16.09.2014

Numarası :2012/361-2014/507

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı A.. İ.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılardan İl Özel İdaresi vekilince temyiz edilmiştir.

Sözleşmeler Hukuku'nun en temel ilkelerinden birisi olan sözleşmelerin nispiliği kuralı gereği sözleşme, kural olarak o sözleşmede taraf olanları bağlar. Bu nedenle, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda davanın tarafları aynı zamanda sözleşmenin taraflarıdır. Yargıtay İçtihatları ve öğretide bu durum taraf sıfatı olarak adlandırılmaktadır. Taraf sıfatı, bir başka deyişle husumet ehliyeti, dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacılık sıfatı, dava konusu hakkın sahibini; davalılık sıfatı ise, dava konusu hakkın yükümlüsünü ifade eder. Uygulamada davacı sıfatı, aktif husumeti; davalı sıfatı ise, pasif husumeti karşılayacak şekilde kullanılmaktadır. Dava konusu değer üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise, davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise davanın o kişi veya kişilere karşı açılması gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatının önemli özelliği, def'i niteliğinde olmayıp itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebilmesi ve taraflar ileri sürmemiş olsalar bile bu hususun mahkemece re'sen nazara alınmasıdır. Dairemizin 19.01.2015 Tarih, 2014/6345 Esas ve 2015/214 Karar sayılı ilâmında da bu hususlar açıkça vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince; davacı taraf, dava dilekçesinde dava konusu işlerin yapılması konusunda davalı Kaymakamlık ile sözlü olarak anlaştıklarını beyan etmiş, Kaymakamlık tarafından verilen cevap dilekçesinde de davacı ile Kaymakamlık arasındaki akdi ilişki kabul edilmiştir. Diğer davalı İl Özel İdaresi ise, tarafları ile davacı arasında bir akdi ilişki bulunmadığını savunmuştur. Kaldı ki, davacının bu yönde bir iddiası da bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece davalı İl Özel İdaresi yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi yerine kısmen de olsa kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Diğer taraftan, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmayıp, iş bedeli de ihtilâflı olduğundan, bilirkişilerce iş bedelinin somut olaya uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca işin yapılıp teslim edildiği yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerekirken, bu kurala uygun düşmeyen şekilde yapılan hesaplamaya itibar edilerek sonuca varılmış olması da kabul şekli bakımından doğru değildir.

Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı A.. İ..'nin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı İl Özel İdaresi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı A.. İ..'ne geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/83, Karar No: 2004/109, Tarih: 04.05.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/1-83 E., 2004/109 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/1-83 E., 2004/109 K.**

**- SUÇUN HUKUKİ NİTELİĞİ

- SUÇUN SÜBUTA ERMESİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 264 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 40 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık Murat Ş..... tarafından işlenen kasten adam öldürme suçuna fer'i iştirak, ruhsatsız silah bulundurmak, korku kaygı ve panik yaratabilecek şekilde ateş etmek suçlarından sanık Kemal Ş.....'in, TCY.nın 448, 65/2-3, 59, 31, 33, 40, 264/7-son, 59, 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCY.nın 59. maddeleri uyarınca 10 yıl ağır hapis, 2 yıl 12 ay 20 gün hapis ve 276.822.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, sanıklardan, Murat Ş.....'in TCY.nın 448, 59, 31, 33, 264/7-son ve 59, Ahmet Ş.....'in TCY.nın 448, 65/1, 59, 31, 33, Musa Ş.....'in TCY.nın 448, 65/3, 31, 33, 264/7-son, 456/2, 457/1, 59, Tekin Ş.....'in TCY.nın 296/1 ve 59. maddeleri ile cezalandırılmalarına, sanıklar Murat, Musa, Kemal ve Ahmet Ş.....'in ızrar suçlarından, Pınar S......'ın cürüm eşyasını saklamak, Murat D........ ve Ahmet Ş.....'in, korku kaygı ve panik yaratabilecek şekilde ateş etmek suçlarından beraetlerine, B........ marka tabancanın sanık Murat D........'e iadesine, 2 adet av tüfeğinin zoralımına, boş kovanların dosyada kanıt olarak saklanmasına ilişkin Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesince verilen 4.4.2003 gün ve 154-31 sayılı kısmen re'sen temyize tabi olan hüküm, sanık Tekin Ş..... vekilleri ile sanıklar Murat, Kemal, Musa ve Ahmet Ş..... vekilleri tarafından da temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.2.2004 gün ve 4267-406 sayı ile;

"Yerel Mahkemenin maktûlün yakınları olan ve biri otopsi sırasında kısaca, diğerleri otopsinin ertesi günü ayrıntılı biçimde dinlenip yekdiğeri ile uyumlu beyanda bulunan tanıkların oluşa da uygun düşen anlatımlarına itibar ederek sanık Ahmet'in yüzlerce kişilik saldırgan topluluğun önünde suç işleme kararını takviye etmek, sanıklar Musa ve Kemal'in silahlarıyla ateş et-mek, Musa'nın atışıyla mağdur Mehmet'i yaralamak, sanık Murat'ın yaptığı atışla maktûl Y......'u öldürmek biçiminde olaya katıldıklarına kanaat getirmek suretiyle yaptığı uygulamasında isa-betsizlik olmadığından mahallinden toplanan tabanca kovanlarının Murat D........'e ait tek silahtan çıkmış olmasının sanık Kemal'i suçlayan ciddi ve uyumlu şahadetleri reddetmeye yet-meyeceği, bu kişinin toplu tabanca kullanmasının ve bu nedenle boş kovanların mahalline düşürmediğinin ihtimal dahilinde bulunacağı düşünüldüğünde soruşturmayı genişletmekte yarar olmadığından ve sanık Tekin'in, kanıtlardan hasıl olan genel kanaate göre tahkikatı yanlış yöne sevk-etmek amacıyla sakladığı tüfeğin o gün vukubulan ve Y......'un öldürülmesiyle sonuçlanan eylem bütünlüğünde kullanılmış tüfek olduğunu bildiğinde de kuşku duyulmamak gerektiğinden tebliğ-namede öngörülen düşüncelere itibar edilmemiş, vaki toplu saldırının maktûl Y......'un oğlu ile sanık Kemal ve Musa arasında vukubulan önceki eylemlerin etkisiyle ve bilinçli olarak maktûl Y......'a yöneltilmesi karşısında fer'i faillerin oluşan cürmünü kavgaya katılmak olarak değerlen-dirmenin olanaklı bulunmaması ve maktûl Y......'un da geçmiş olaylarda kışkırtıcılığı tarif edilmediğinden şahsına yöneltilen saldırı nedeniyle sanıkların TCK.nun 51. maddesinden yararlandırıl-maları mümkün görülmediğinden soruşturmayı genişletmeye ve bozmaya yönelik düşünce benim-senmemiştir.

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre sanıklar Murat Ş....., Ahmet, Musa, Kemal ve Tekin'in mahkûm oldukları suçlardan kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede:

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre sanıklar Murat Ş....., Ahmet, Musa, Kemal ve Tekin'in mahkûm oldukları suçlardan kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Murat Ş.....'in öldürme ve panik yaratacak biçimde ateş etme, sanık Ahmet'in öldürmeye fer'i iştirak, Musa'nın öldürmeye fer'i iştirak, mağdur Mehmet'i yaralama, panik yaratacak biçimde ateş etmek, sanık Kemal'in öldürmeye fer'i iştirak, panik yaratacak şekilde ateş etmek ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Murat Ş....., Ahmet, Musa ve Kemal müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede eksik soruşturmaya, sanıkların tüm suçlarından sübuta, sanıkların öldürme suçlarından vasfa, tahrikin varlığına, öldürme ve Musa'nın yaralama suçundan TCK.nun 463. maddesinin uygulanması gerektiğine, Kemal'in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 647 sayılı Kanunun lehe hüküm-lerinin uygulanması lüzumuna ilişen, sanık Tekin müdafiinin sübuta, 647 sayılı Kanunun lehe hükümlerinin uygulanmamasının doğru olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322. maddesi ile tanınan yetki kullanılarak;

a- Hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren ancak kurulan hükümlerde gözetilmeyen 4806 sayılı Kanun ile değişik 30/2. maddesi uyarınca bin lira küsurlarının ilk işlemden itibaren atılmasıyla yapılan hesap sonucu:

aa) Sanık Murat'ın TCK.nun 264/7-son ve 59. maddeleri uygulamasıyla verilen sonuç ağır para cezasının 158.183.000 lira olarak,

bb) Sanık Musa'nın TCK.nun 264/7-son ve 59. maddeleri uyarınca verilen sonuç ağır para cezasının 158.183.000 lira olarak,

cc) Sanık Kemal'in TCK.nun 264/7-son, 59. maddelerince verilen ağır para cezasının 158.183.000 lira olarak, 6136 sayılı Kanuna muhalefetten verilen ağır para cezasının 118.627.000 lira olarak ve TCK.nun 72. maddesi uyarınca toplam ağır para cezasının 276.810.000 lira olarak,

dd) Sanık Musa'ya verilen hürriyeti bağlayıcı cezalar içindeki hapis cezaları toplamının 4 yıl 5 ay 10 gün olarak tayini,

b- Sanık Tekin'in suçunun bağımsızlığı nedeniyle yargılama giderinden müteselsilen sorumluluk kaydının kaldırılıp hükmün mahsus bölümüne "(205.070.000) lira yargılama giderinden sanıklar Murat, Ahmet, Musa ve Kemal'in müteselsilen sorumluluğuna, (3.560.000) lira yargılama giderinden sanık Tekin'in müstakilen sorumluluğuna" kaydı yazılarak düzeltilen hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

b- Sanık Tekin'in suçunun bağımsızlığı nedeniyle yargılama giderinden müteselsilen sorumluluk kaydının kaldırılıp hükmün mahsus bölümüne "(205.070.000) lira yargılama giderinden sanıklar Murat, Ahmet, Musa ve Kemal'in müteselsilen sorumluluğuna, (3.560.000) lira yargılama giderinden sanık Tekin'in müstakilen sorumluluğuna" kaydı yazılarak düzeltilen hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 8.4.2004 gün ve 104856 sayı ile; "Yüksek Dairenin onama kararında gösterilen gerekçeye göre diğer bozma istemlerinin reddi yerinde görülmekle birlikte, dosya kapsamına ve tüm kanıtlara göre itiraz konusu yukarıda belirtildiği biçimde bir sanık yönünden sınırlandırılmıştır.

Dosya içeriğinden anlaşıldığı gibi, olaydan bir gün önce Kemal Ş.....'in yaralanması olayının devamı olarak D........ ile Ş..... ailesi arasında 06.11.2001 tarihinde çıkan olayda Y...... D........ ölmüş, Mehmet Ç......... yaralanmıştır.

Bu olayda Kemal Ş.....'in ele geçirilemeyen tabancayla ateş ederek öldürme eylemine "fer'i fail" olarak katıldığı kabul edilerek yazılı şekilde cezalandırılmıştır.

Sanığın cezalandırılmasına ilişkin kararın gerekçesinde sanık lehindeki kanıtlara neden itibar edilmediği tartışılıp açıklanmamıştır.

Olay yerinde kolluk tarafından yapılan araştırmada sekiz adet tabancadan atılmış boş kovan bulunmuş, 12.12.2002 tarihli "Ekspertiz Raporuna" göre bu boş kovanların tek tabancadan ve Murat D........'in tabancasından atıldıkları belirlenmiştir.

Sanık kolluk aşamasından itibaren tüm aşamalarda tutarlı bir şekilde, "...bir otelde tanıklar Hasan T......, Mehmet Y......, Mehmet adlı kişilerle otururken olayın kendisine haber verildiğini, bir taksi çağırarak evine gittiğini..." savunmuştur.

Sanıkta tabanca ele geçirilmemiştir.

Olay aşiret kavgasıdır. Dinlenen tanıklar olayın tarafı olup aşamalardaki ifadeleri çeliş-kilidir. Özellikle, öldürme olayını gören tek kişi olduğunu söyleyen öldürülenin yeğeni Vedat D........ otopsi sırasında alınan ifadelerinde sanık Kemal Ş.....'in adından hiç söz etmemiş, olaya karışanlar olarak başka kişilerin adlarını bildirmiş, sonradan ifadesini değiştirmiştir.

Öte yandan, sanığın kolluk aşamasından itibaren tüm aşamalarda kavga anında birlikte bir otelde bulunduklarını bildirdiği, olayın tarafı olmayan tanıklar ve diğer bir kısım tanıklar özetle "...Sanığın olayı otelde öğrendikten sonra bir taksiye binerek evine gittiğini...." söylemişlerdir.