muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1983, Karar No: 2019/3123, Tarih: 21.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/1983 E.  ,  2019/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28832, Karar No: 2015/7648, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28832 E.  ,  2015/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1458-2014/1012

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10279, Karar No: 2014/481, Tarih: 15.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10279 E.  ,  2014/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/112147

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2012

NUMARASI : 2011/389 (E) ve 2012/250 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın direksiyon kilidi ile kilitli motosikleti çalmak biçimindeki eylemi TCK'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suç tipine uyduğu halde aynı Kanunun 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2- Sanığın suça konu motosikleti çalıp götürürken ihbar edilmesi üzerine, olay yerinden uzaklaştıktan sonra yakalanması nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Müştekinin henüz şikayetinin bulunmadığı aşamada, sanığın motosikleti çaldığı yeri göstermesi ve suça konu motosikletin sahibine iade edilmiş olması karşısında TCK'nun 168. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası yapılan yargılamada 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15541, Karar No: 2014/4352, Tarih: 10.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15541 E.  ,  2014/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, ...Devlet Hastanesi acil servisine giderek akineton tablet istediği, görevlilerin kendisine tablet yerine ampul vermek istemeleri üzerine ampulü yere atarak kırdığı, ilaç dolabına tekme atarak, hastanenin camlarını kırdığı anlaşıldığından, eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7605, Karar No: 2014/14031, Tarih: 09.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7605 E.  ,  2014/14031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/212965

MAHKEMESİ : İzmir 19. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/1313 (E) ve 2013/545 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan ele geçen 1 adet tabancaya ilişkin olarak dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği göze- tilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28836, Karar No: 2015/7641, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28836 E.  ,  2015/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2013/1443-2014/1095

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15189, Karar No: 2014/16309, Tarih: 17.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15189 E.  ,  2014/16309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ....06.2012 tarihli olağanüstü kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ....06.2012 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında yeni yönetici seçilmesine karar verildiğini, alınan kararların Kat Mülkiyeti Kanunu ve yönetim planına aykırı olduğunu beyanla genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini ve davacının yöneticilik sıfatının devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; iptali istenen kat malikleri kurulu toplantısında yönetici seçimine ilişkin kararın alındığı, KMK'nın yönetici seçimine ilişkin 34. maddesi gereğince sayı ve arsa payı çoğunluğu ile alınan bu kararın yasaya ve yönetim planına aykırı olmadığından davanın bu nedenle reddi gerekirken davalının dava açma hakkını saklı tutarak kararı imzaladığı gözardı edilerek sözü edilen maddelere muhalefet şerhi koymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, yukarıda açıklanan gerekçeyle sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçe değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1117, Karar No: 2018/6718, Tarih: 05.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1117 E.  ,  2018/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2016 tarih ve 2014/87-2016/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin“...” ibareli markaların sahibi olduğunu, tescilli markayı fiilen kullandığını, tanıtımına emek ve çaba harcadığını, davalı şirketin müvekkili markalarına benzer “

... ”markasının tescili için başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanına iltibas, tanınmışlık ve kötüniyet iddiaları ile itiraz ettiklerini, itirazların ... ... tarafından nihai olarak reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ... kararının iptaline ve davalı marka başvurusunun reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili,“...”isminin bir yaylanın adı olduğunu, bu bölgede yıllardır bal üretimi yapıldığını, müvekkilinin bal üretiminin bu alanda sürdüğünü, ibarenin davacının markası olduğu için değil o yörenin adı olduğu için tanınmış olduğunu, ibarenin tek başına davacıya ait olmadığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimali ve davacı markası açısından tescil engeli bulunmadığı, davalının kullanımının dürüst ve haklı bir kullanım olduğu, tanınmışlığa dayalı iddianın sonuca etkisi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu başvuruda yer alan ‘‘... ’’ ibaresinin markanın kapsadığı bal emtiası bakımından da cins belirten tali unsur niteliğinde olmasına göre, davacı vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8543, Karar No: 2012/11463, Tarih: 02.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8543 E.  ,  2012/11463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, ilk hükümle davacı-davalı (kadın) yararına aylık 200 TL. yoksulluk nafakası takdir edilmiş, kadın bu hükmü temyiz etmemiş, ilk hüküm; davalı-davacı (koca)'nın temyizi üzerine bozulmuştur. Bozma sebebine göre kocanın, kadının boşanma davasına ve fer'ilerine ilişkin temyiz itirazlarının Yargıtay'ca incelenmemiş olması, bu yönler hakkında bozmadan sonra yeniden hüküm kurulmasını zorunlu kılar ve ilk incelemede incelenmemiş olan bu yönlerin bozmadan sonra temyiz konusu yapıldığında incelenebilmesine olanak sağlar. Bunun böyle olması, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşmasına mani olmaz. Kadın, ilk hükmü temyiz etmediğine, ilk hüküm kocanın temyizi üzerine bozulduğuna göre, ilk hükümle kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının miktarı bakımından, koca yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz. Bu bakımdan davacı-davalı (kadın) yararına bozmadan sonra aylık 300 TL. yoksulluk nafakası takdir edilmesi doğru bulunmamıştır. Ne var ki belirtilen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün de düzeltilerek onanması yönüne gidilmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple hüküm fıkrasının dördüncü bendindeki "300" rakamının hükümden çıkarılmasına, bunun yerine "200" rakamının yazılması suretiyle kararın bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/8757, Karar No: 2017/23, Tarih: 09.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/8757 E.  ,  2017/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

30/03/2013 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında suça konu yerin koordinatları belirtilerek .... Köyünde bulunduğu belirtildiği halde, dosya içerisindeki 13/06/2014 tarihli Kadastro Müdürlüğünün cevabi yazısında koordinatları belirtilen yerin ..... Köyü... Mevkii ...No'lu parsel içinde kaldığının bildirildiği, böylece keşif yapılan yerin suça konu yer olup olmadığı hususunda tereddüt oluştuğu anlaşılmakla; öncelikle keşfin yapıldığı yerin kaçak tutanağına konu yer olup olmadığı araştırılarak netleştirilmesi, keşfin doğru yerde yapıldığının anlaşılması halinde sanığın tutanağa konu yerde sulama kuyusunun bulunmadığını, buradaki sulama kuyusunun amcasının oğlu olan ....'e ait olduğunu savunması ve bu savunmasının keşifte dinlenen .... tarafından doğrulandığının anlaşılması karşısında suç duyurusunda bulunulan .... hakkında dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilerek, deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve suç yerinin keşfin yapıldığı yer olmadığının anlaşılması durumunda ise, tutanak tanıkları da keşif mahallinde hazır edilerek, refakate kadastro bilirkişi de alınıp suç yerinde keşif yapılması, ayrıca suça konu yerin suç tarihinde kimin tarafından kullanıldığı hususunun gerekirse kolluk araştırması da yaptırılarak tespiti ile yapılacak keşfin ve suça konu yerin suç tarihinde kimin tarafından kullanıldığı konusundaki araştırmanın sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1994, Karar No: 2012/2586, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1994 E.  ,  2012/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ..., ırza geçmeye fer'i iştirak suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; ırza geçme suçuna konu eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2006 gün ve 2005/302 Esas, 2006/167 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Dosyada bulunan nüfus kayıt örneğine göre, 01.10.1989 doğumlu mağdurenin, 15 yaşını doldurduğu 24.05.2006 tarihli duruşmadaki beyanında sanıklardan ... ve ...'den şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında katılma kararının bu sanıklar açısından geçerliğini yitirdiği ve katılan vekilinin bu sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyiz yetkisi olmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ceza hükümlerine etkisi bakımından delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle CMK.nın 218/2. maddesi uyarınca verilen mağdurenin yaşının düzeltilmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıkların oluş ve kabule uygun olarak işlediği reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı Kanunun 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 25.10.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı

Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.