muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8713, Karar No: 2013/1823, Tarih: 21.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8713 E.  ,  2013/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ..., dahili davacılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 23.02.2012 gün ve 900/162 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kadastro sırasında nizasız 162 ada 45 parsel ... taşınmazın vekil edeninin miras bırakanı ... adına tespit ve tescil edildiğini, 162 ada 56 parsel ... taşınmazın ise davalı kişi adına tespit ve tescil edilmiş olduğunu, ne var ki, tahmini 31.29 m2’lik murise ait yerin yanlışlıkla davalıya ait parsele ilave edildiğini açıklayarak davalıya ait parselden bu miktar yerin iptal edilerek muris ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf 162 ada 56 parsel ... taşınmazın kendisine dedesinden miras yoluyla intikal ettiğini ve kırk yılı aşkın süreden beri bu yerde tarım yapmakta olduğunu; 162 ada 56 nolu çap kaydına dayanarak açmış olduğu elatmanın önlenmesi davasının kabul edildiğini açıklayarak davacının davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının açmış olduğu tapu iptali ve tescil davasının kabulüne, 13.1.2012 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen kısmın 162 ada 45 nolu parselden iptali ile bu yerin tamamı 20 hisse kabul edilerek 5 payının ..., 3’er payının ..., ..., ..., ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde dilekçesinde yazılı nedenlerle davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; 162 ada 45 nolu parselin senetsizden, tarla niteliğiyle 1005.74 m2 olarak 30.11.2006 tarihinde Mehmet oğlu ... adına tam mülkiyet üzere tespit edilmiş ve itirazsız olarak 13.4.2007 tarihinde kesinleşmiştir. 162 ada 56 parsel ise senetsizden, tarla niteliğiyle 4253.61 m2 olarak 30.11.2006 tarihinde İbrahim oğlu ... adına tam mülkiyet üzere tespit görmüş, itirazsız olarak 13.4.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Çap kaydı halen adı geçen uhdesindedir. Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının murisi ...’in diğer mirasçılarını dahili davalı olarak göstermiştir. Adı geçenler adına tebligatlar yapılmış ise de, davacının kök miras bırakanı ölüm tarihine göre terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. Dava dilekçesinde murisin mirasçıları adına iptal ve tescil talip edilmiştir. Bu durumda ...’in diğer mirasçılarının dahili dava yoluyla gösterilerek taraf teşkilinin sağlanması mümkün değildir. Esasen hukukumuzda dahili dava müessesesi de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, ...’in mirasçılarını gösterir 24.5.2010 tarihli 2010/422-392 Esas ve Karar ... mirasçılık belgesindeki davacı dışında yer alan diğer mirasçıların yöntemine uygun bir biçimde olurlarının alınması, bu mümkün olmadığı taktirde terekeye temsilci atanması, davanın temsilci huzuruyla görülüp, sonuçlandırılması gerekirken, bu noksanlıklar tamamlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle HMK.nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 21,15 TL peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5591, Karar No: 2022/4121, Tarih: 14.09.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5591 E.  ,  2022/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, arsa sahibi olan davacı ile davalı arasında...Mahallesi 27086 ada 1 parsel üzerinde inşaat yapılması için 03/11/2011 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre inşaatın ruhsat tarihinden sonra 19 ay içinde iskan izni alınmış olarak teslim edileceğinin belirlendiğini, davalının taşınmazlarının 2/5/2014 tarihinde teslim edildiğini, teslimin sonunda yapılan tespit sonucu 17.764,22 TL için Ankara 28. İcra Müdürlüğünün 2014/15763 Esas sayılı dosyasında takip başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, davalının bedelin kendisine ödenmediği yönündeki iddiasının yerinde olmadığını, tüm bu nedenlerle itirazın iptali ile takibin devamına %20'den aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; arsa sahibinin iddia ettiği eksiklik ve özürlerin normal bir muayenede hemen farkedilebilecek açık ayıplardan olduğunu, davacının tespit tarihinden çok önce taşınmazları teslim aldığını ve emlakçıya verdiğini, davacının kendilerine bu zamana kadar herhangi bir ayıp ihtarında bulunmadığını, davacının ayıplı olduğunu iddia ettiği imalatların hiçbirisinin sözleşme kapsamında yapımı kararlaştırılan şeyler olmadığını, inşaatın iskan ruhsatının alındığını, ortak yerler için istenen bedelin, sebepsiz zenginleşmeye sebep olacağından istenemeyeceğini, sözleşmenin karma sözleşme olduğundan nefaset farkının istenemeyeceğini, talep edilen alacağın likit bir alacak olmadığını ve yargılamayı gerektirdiğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini belirtmiş ayrıca, yüklenicinin, arsa sahibinin emir ve talimatı ile sözleşme dışı ilave iş ve imalatlar yaptığını, sözleşmenin 7.2. maddesine göre dairelere ödenecek iskan ruhsatı harçları, veraset ve intikal vergileri ve emlak vergilerinin, davacı arsa sahibine ait olmasına rağmen yüklenici tarafından ödendiğini, davacı-karşı davalının itirazlarının yersiz ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, haksız çıkmaları halinde davacının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesi gerektiğini, fazlaya ilişin haklar saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL giderlerin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece asıl davada 10.701,45 TL alacak üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminatı isteminin reddine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Anılan hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece asıl davada 10.701,45 TL alacak üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminatı isteminin reddine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Anılan hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 2018/5748 E. 2019/731 K. 21.02.2019 günlü kararı ile tarafların sair temyiz itirazlarının reddi ile yüklenicinin tapu devrine ilişkin masraflarının, arsa sahibinin eksik ve ayıplı işlere ilişkin itirazlarının araştırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak yapılan inceleme neticesinde asıl davada takibin 15.662,49 TL asıl alacak üzerinden devamına, karşı davanın ise 7.100,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı-karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı-karşı davalı arsa sahibinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kira tazminatı ile ayıplı ve eksik iş bedelinin tazmini için başlatılan icra takibine itirazın iptali, karşı dava fazla imalat bedeli ile arsa sahibine düşen masrafların tazmini istemlerine ilişkin olup davacı-karşı davalı arsa sahibi, davalı-karşı davacı yüklenicidir.

1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu dönemde çıkartılan 09.05.1960 tarih, 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; Yargıtayın bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına usulî kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için de zorunluluk doğacağı, usulî kazanılmış hakka ilişkin açık kanun hükmü olmasa da temyiz sonucu verilecek bozma kararının hukuka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan amacı ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında, hukuki alanda istikrar amacıyla kabul edilmiş bulunması bakımından usulî kazanılmış hak müessesesi usul hukukunun dayandığı ana esaslardan olup, kamu düzeniyle de ilgili olduğu belirtilmiştir. 6100 sayılı HMK'da da usulî kazanılmış hakka ilişkin açık bir düzenleme bulunmamakta ise de, bu ilkenin uygulanma gerekliliği HMK hükümleri karşısında da varlığını sürdürmektedir. Yargıtayın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak doğmuştur.

Bu açıklamalar kapsamında somut olay değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi ilk kararında, yüklenicinin fazla imalat bedeli ve arsa sahibine düşen masraf bedellerinin tazmini taleplerine ilişkin karşı davasının reddine karar vermiş, bozma ilamı ile taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi ile arsa sahiplerinin eksik ve ayıplı iş itirazlarının ve yüklenicinin tapu masraflarına ilişkin talebinin araştırılması gerektiği belirtilmiştir. İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyulmuş olmakla bozma kapsamı dışında kalan yüklenicinin fazla imalat bedeline ilişkin taleplerinin reddine dair verilen hüküm kesinleşmiştir. Davalı-karşı davacı yüklenicinin fazla imalat bedeline ilişkin talebi Yargıtay bozma ilamı kapsamında kalmış olmakla davalı-karşı davacı yüklenici lehine usuli müktesap hak teşkil ettiğinden bu talep yönünden kabul kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı-karşı davalı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, davacı-karşı davalı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, davacı-karşı davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı-karşı davacı ... İnş.Vag. Bil. Taha. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26791, Karar No: 2016/6183, Tarih: 21.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/26791 E.  ,  2016/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dosya kapsamı dikkate alındığında, mahkemece kabulüne karar verilen alacağın ilk peşin sermaye değerli gelir olmasına karşılık hüküm kısmında sehven peşin sermaye değerli gelirin tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1. nolu bendindeki “16.912,00 TL” ibaresinden sonra gelmek üzere “İlk” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11452, Karar No: 2023/13228, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/11452 E.  ,  2023/13228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2134 Esas, 2023/1809 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.11.2015 Tarihli ve 2015/1675 Esas, 2015/1570 Karar ... Ek Kararı

Kısıtlı ..., 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 27.12.2018 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 17.10.2023 tarihli dilekçesinde, kısıtlının yerleşim yeri adresinin Menemen/İzmir olduğunu belirterek, dosyanın görevli ve yetkili Menemen Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini ve kısıtlının ikametgah değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 24.10.2023 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.11.2023 Tarihli ve 2023/2134 Esas, 2023/1809 Karar ... Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:11 İç Kapı No:7 .../Malatya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 ... Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/559, Karar No: 2022/4551, Tarih: 05.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/559 E.  ,  2022/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki alacaklılar ... ile ... Mobil İletişim İnşaat ve Madencilik Hizmetleri Limited Şirketi vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketler ve şirket ortakları gerçek kişilere konkordato mühleti verilmesi ve gerekli tedbirlerin alınması halinde borçlarını vadeli olarak eşit taksitlerle ödeyebileceğini ileri sürerek konkordatonun tasdikini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, konkordato komiseri raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların konkordato projesinin tasdikine karar verilmiştir. Karara karşı, bir kısım alacaklı vekillerince istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince alacaklı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, alacaklı ... vekili ve alacaklı ... Mobil İletişim İnş. ve Maden. Hiz. Ltd.Şti vekili temyiz etmiştir.

1- Talep, İİK 276 ve devamı maddeleri çerçevesinde konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir. İİK'nın "Alacaklılar toplantısı ve projenin kabulü için gerekli çoğunluk" başlıklı 302. madesinde toplantının ne şekilde yapılacağı ve konkordatonun tasdiki için gerekli çoğunluk koşulu düzenlenmiştir.

Somut olayda konkordato talebinde bulunan grup şirketler ve gerçek kişilerin ayrı ayrı projelerini sunmalarından ve malvarlıkları ayrı ayrı değerlendirilmesinden sonra alacaklılar toplantısında her bir grup şirket ve gerçek kişi alacaklıları için ayrı alacaklılar listesi oluşturularak, projeler için ayrı toplantı yapılıp ayrı tutanaklar tutulmak suretiyle ve her bir konkordato talep eden için İİK 302'deki çoğunluk koşulunun ve İİK 305'deki koşulların varlığının mevcut olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken konkordato talep eden grup şirketler ve gerçek kişiler bakımından alacaklılarının kül halinde yazılarak tek toplantıda tek tutanakla oylama yapılarak sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır.

2-Alacaklı ... vekilinin temyizi bakımından ise İİK’nın 305/1-d maddesi uyarınca konkordatonun tasdiki için imtiyazlı alacakların tam olarak ödenmesi ve mühlet içinde komiserin izni ile akdedilmiş borçların ifasının alacaklı bundan açıkça vazgeçmedikçe yeterli teminata bağlanmış olması gerekmektedir. İİK 206. maddenin birinci sırasında yazılı olan işçilik alacakları imtiyazlı alacaklardandır. Alacaklı ..., alacağının iş mahkemesi kararına dayalı işçi alacağı olduğunu ileri sürdüğüne göre mahkemece İİK'nun 206. maddesinde belirtilen imtiyazlı alacaklı bulunup bulunmadığı hususunda inceleme yapılarak, imtiyazlı alacaklarla ilgili İİK’nın 305/1-d maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, bu hususta inceleme yapılmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz eden alacaklı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin, 11.11.2021 tarih ve 2021/1581 E., 2021/1419 K. sayılı kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının temyiz eden bu alacaklılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden alacaklılara iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/74, Karar No: 2011/573, Tarih: 03.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/74 E.  ,  2011/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre davacı ... ve davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile daire bozma kararı gereğine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 15,10 TL harcın davacı ...'ten alınmasına, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16055, Karar No: 2014/35760, Tarih: 15.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/16055 E.  ,  2014/35760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/116723

MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2011/735 (E) ve 2012/373 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin işyerinden aldığı bir adet eteğin değerinin tespit edilmediği, değerinin 50-60 TL'nin altında olması halinde sanık hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının ertelenmesi karşısında, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek 1 yıllık denetim süresinin belirlenmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. T..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.