muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18814, Karar No: 2014/1131, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18814 E.  ,  2014/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/1146-2013/695

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan A.. B.. vd ile G.. İ.. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan A.. B.. vd ile G.. İ.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi, üzerinde bulunan taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan A.. B.. vd ile G.. İ.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11211, Karar No: 2021/15119, Tarih: 06.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11211 E.  ,  2021/15119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Alacağın tahsil amacıyla tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.10.2021 tarihinde oy birliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/66, Karar No: 2013/2797, Tarih: 30.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/66 E.  ,  2013/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak, tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici ... arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkillerine isabet edecek bağımsız bölümlerin yapı ruhsatından itibaren ... ayda, yapı kullanım izin belgesinin alınarak tesliminin kararlaştırıldığını, yapı kullanım izin belgesi alınmamasına rağmen dairelerin müvekkillerince teslim alınarak tescili iskana bırakılan dairenin satışı konusunda yükleniciye yetki verildiğini, ancak yüklenicinin binadaki eksiklikleri gidermediğini, yapı denetim hizmetinin bedelini ödemediğini ve yapı kullanım izin belgesi almadığını, kendisine ait daireleri muvazaalı şekilde annesine devrettiğini ileri sürerek, binadaki eksiklikler ile yapı kullanım izin belgesinin alınması için gereken giderlerden müvekkillerinin payına isabet eden miktardan şimdilik ....000,00 TL' nin ihtar tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsiline, diğer davalıya ait ...,...,... nolu bağımsız bölümlere tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, inşaatın büyük ölçüde tamamlanarak arsa maliklerine ait dairelerin teslim edildiğini, yapı kullanım izin belgesinin arsa maliklerinin yapı denetim hizmeti borcunu ödememeleri nedeniyle alınamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; arsa payı inşaat sözleşmesiyle davalı yüklenicinin yapımını üstlendiği binanın ortak alanlarında ....732,65 TL eksik imalat olduğu, sözleşmede yapı denetim ücretinin yükleniciye ait olduğuna ilişkin hüküm bulunmadığı, sözleşmenin arsa sahipleriyle yapı denetim şirketi arasında imzalanması nedeniyle ücret yükümlülüğünün arsa sahiplerinde olduğu gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalıya yönelik davanın kısmen kabulü ile davacı ... için ....525,32 TL.... için ....468,... TL, ... için ....468,... TL, .... için ....468,... TL'nin davacı ... yönünden ....05.2007 tarihinden, diğer davalılar açısından dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ve davalı ... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

...- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taraflar arasındaki sözleşmenin yapı

Kararı, davacılar ve davalı ... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

...- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taraflar arasındaki sözleşmenin yapı

kullanma izin belgesi alma şartına bağlı bulunduğundan götürü bedelli nitelikte olmasına, bu itibarla götürü bedelli bir işte yapı denetim hizmet ücreti esasen yükleniciye ait bulunmakla beraber, yasa gereği yapı denetim hizmet sözleşmesinin tarafının arsa sahibi olmasına, yapı denetim hizmet bedelinin arsa sahibince yatırılıp sözleşme gereğince yükleniciye rücu edildiğinin ileri sürülmemesine göre davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

...- ....09.2001 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, "yükleniciye kalan bağımsız bölümlerin satış yetkisi" bölümünde, yükleniciye ait olan son dairenin satış yetkisinin iskan ruhsatı alındıktan sonra verilmesi kararlaştırılmıştır. Ancak, halen dahi yüklenici tarafından yapı kullanım izin belgesinin alınmadığı, davacıların da yapı kullanım izin belgesinin alınması için gerekli olan giderlerin tahsilini istediği anlaşılmaktadır. Yapı kullanım izin belgesi alınması hukuki niteliği itibariyle ve ...'ın yerleşik uygulamalarına göre eksik ... mahiyetindedir. Bu durumda davacı arsa sahiplerinin bu konuya ilişkin eksik ... bedelinin tahsili istemlerinde yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ne var ki, mahkemece yargılama sırasında bu hususta yeterli inceleme yapılmadan sonuca varılmıştır. Şu halde, mahkemece, sözleşmeye konu inşaata yapı kullanım izin belgesi alınması için gerekli tüm masrafların, gerektiğinde bilirkişi incelemesine de baş vurularak tespiti ile davadaki talep ve davacıların arsa payı oranı nazara alınarak hüküm altına alınması gerekirken, bu yön dikkate alınmaksızın davada, ifaya izin istenmediğinden bahisle yasaya aykırı şekilde bu istek kaleminin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/...-c maddesine göre, mahkeme kararının asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini mahkemece incelenen maddi ve hukuki olayın özünü, mahkemeyi sonuca götüren gerekçenin ne olduğu hususlarını ihtiva etmeleri zorunlu bulunmaktadır. Mahkemece, davacıların, davalı ...'e yönelik tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verildiği halde gerekçesinin gösterilmemesi de doğru görülmemiştir.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/...-c maddesine göre, mahkeme kararının asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini mahkemece incelenen maddi ve hukuki olayın özünü, mahkemeyi sonuca götüren gerekçenin ne olduğu hususlarını ihtiva etmeleri zorunlu bulunmaktadır. Mahkemece, davacıların, davalı ...'e yönelik tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verildiği halde gerekçesinin gösterilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, davacılardan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11473, Karar No: 2006/14346, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11473 E.  ,  2006/14346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Tarsus 1. Sulh Hukuk ile Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...'un yerleşim yerinin tam belli olmadığı, Tarsus ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29050, Karar No: 2016/2733, Tarih: 22.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/29050 E.  ,  2016/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin direksiyon kilidi ile kilitleyerek sokağa park ettiği motosikletinin çalınması biçimindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3261, Karar No: 2020/5918, Tarih: 20.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/3261 E.  ,  2020/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4804, Karar No: 2013/21451, Tarih: 26.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4804 E.  ,  2013/21451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/12/2011 tarih ve 2011/296-2011/103 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/11/2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekilleri Av. ...ve Av. .... ile davalı Ing Bank A.Ş. vekili Av....., borcu üstlenen TMSF vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, 21.12.1999 tarihinde davalı TMSF'ye devir edildiğini, parasının dava dışı off-shore bankası hesabına gönderildiğini, bu şekilde paravan kullanılarak para toplandığını, davalı banka yöneticilerinin yargılandıkları ceza dosyasında mahkum edildiklerini, müvekkilinin parasının ödenmediğini ileri sürerek, 630.839 USD'nin akdi faizi ve vade sonunda da 3095 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile Efektif Off Shore Bank Ltd’nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı off-shore bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu oldukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, bu işlemleri dolayısıyla yöneticilerinin yargılandıkları, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, davacının tahsil imkanının olmadığı gerekçesiyle 10.000 TL'nin 21.01.2000 tarihinden itibaren yasal, 601.840 USD'nin 21.01.2000 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ile fer’i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ile fer’i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Davacı, davalı nezdinde bulunduğunu ileri sürdüğü 630.839 USD'nin akdi ve ticari temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, 10.000 TL üzerinden harç yatırmış, daha sonra da açıkladığı dava tutarı üzerinden eksik harcını ikmal etmiştir. Ancak, uyuşmazlık ticari nitelikteki bankacılık işleminden doğmasına ve davacı vekilinin ticari faiz talep etmiş bulunmasına rağmen, davacı alacağının TL olan kısmının ticari işlerde uygulanması gereken avans faiz oranı üzerinden temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Öte yandan, hüküm altına alınan alacağın dava tarihi itibariyle TL karşılığı üzerinden, karar tarihindeki AAÜT hükümlerine göre hesap yapılarak davacı taraf yararına fazla, davalı taraf yararına az vekalet ücreti tayin edilmesi de yanlış olmuştur. Kararın açıklanan nedenlerle taraflar yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1. maddesindeki '...yasal...' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine '...avans...', 4. maddesindeki '...53.734.41...' ibaresinin çıkarılarak yerine '...46.256...' ve 6. maddesindeki '...716.26...' ibaresinin çıkarılarak yerine '...2.065...' ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3511, Karar No: 2025/119, Tarih: 16.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3511 E.  ,  2025/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1639 E., 2023/1551 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/195 E., 2022/217 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, genel kredi sözleşmesine dayanan icra takibine vaki itirazın iptali davasında alacaklı tarafından takibin başlatıldığı tarihte konkordato tedbir kararının olduğu ve bu nedenle geçerli bir takip olmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle borçlu tarafından talep edilen konkordatonun tasdiki isteminde, İlk Derece Mahkemesince konkordato talebinin reddine karar verilerek tedbirlerin kaldırılmasından sonra davacı tarafından takip başlatıldığı, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından geriye dönük olarak kesin mühlet verilmesi doğru değil ise de bu kararın kesinleşmiş olduğu ve verilen kesin mühletin takip tarihini de kapsadığı dikkate alındığında, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.01.2025 gününde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dairemizin sayın çoğunluğu alacaklı davacının icra takibi başlattığı tarihte konkordato tedbirleri bulunmamasına rağmen konkordato talebini inceleyen Bölge Adliye Mahkemesinin geriye dönük olarak takip tarihi öncesini taşıyacak şekilde kesin mühlet vermesinin takibin iptalinin haklı göstereceği düşüncesindedir.

Konuyla ilgili İİK’nın 294. maddesi kesin mühlet kararının alacaklılar bakımından sonuçlarını düzenlemiş ve mühlet içinde borçlu aleyhine hiçbir takip yapılamayacağını ve evvelce başlamış takiplerin duracağını hükme bağlamıştır. İİK’nın 289 uncu maddesi ise kesin mühlet kararının geçici mühlet süresi içerisinde verileceğini belirtmiştir.