muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/341, Karar No: 2016/423, Tarih: 15.11.2016

TCK'nun 150/2. maddesi, yağma suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. Değer azlığı ile kanun koyucu tarafından neyin kastedildiği, tereddütleri önleyecek biçimde açıklığa kavuşturulmamış, rakamsal bir sınırlandırma getirilmemiş fakat hakime, yargılama konusu maddi olayla ilgili olarak takdir ve değerlendirme yetkisi tanınmıştır. Hakim, gasp edilen veya gasp edilmeye kalkışılan şeyin değerinin azlığını ceza indirimi yapmakla değerlendirebilecektir.

Hakim, bu değerlendirmenin yanı sıra her somut olayda, olayın özelliklerini dikkate alacak, 5237 sayılı TCK’nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde ceza adaletini sağlayacaktır. Görüldüğü gibi, madde ile getirilen sistem, sadece malın değerinin objektif ölçütlere göre belirlenerek cezadan indirim yapılmasından ibaret değildir. Olayın özelliği her somut olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, indirim yapıp yapmama konusunda takdir kullanılacak ve maddenin uygulanıp uygulanmamasına ilişkin gerekçe kararda gösterilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel mahkemece, objektif ölçütlere göre belirlenen suç konusunun değeri, somut olayın özelliği, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri gibi hususlar değerlendirilerek, sanık hakkında TCK'nun 150/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin takdir hakkının kullanılması ve gerekçesinin gösterilmesi gerekirken, TCK'nun 150/2. maddesinin uygulanmamasına ilişkin olarak "yağmalanan paralar ve kolyenin değeri, paranın satın alma gücü karşısında yöresel ve ekonomik koşullar göz önüne alınarak" şeklinde gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, söz konusu uyuşmazlık yönünden itirazın değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Bu konuda çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Yerel mahkemece gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olduğu" düşüncesi ile karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Sanık ... tarafından mağdurlara TCK’nun 168. maddesi anlamında bizzat pişmanlık gösterilerek gerçekleştirilmiş bir iade ya da tazmin bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

b) Yerel mahkemece sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik yağma suçu açısından; TCK'nun 150/2. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığına dair uyuşmazlık yönünden ise değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.12.2014 gün ve 27791-22083 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

b) Yerel mahkemece sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik yağma suçu açısından; TCK'nun 150/2. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığına dair uyuşmazlık yönünden ise değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.12.2014 gün ve 27791-22083 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2010 gün ve 216-73 sayılı hükmünün, mağdurlar ... ve ...'ye yönelik yağma suçu açısından; yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nun 150/2. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2016 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık konusu yönünden oybirliğiyle, ikinci uyuşmazlık konusu yönünden oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2001, Karar No: 2011/1433, Tarih: 19.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2001 E.  ,  2011/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK' nın 459/2-son, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Çarpma noktası ve kazanın oluşumuna ilişkin kollukta dinlenen tanıklar ile keşif esnasında dinlenen tanığın beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek, konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi;

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7786, Karar No: 2011/15543, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7786 E.  ,  2011/15543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Bakanlık müfettişleri tarafından düzenlenen 30.4.2009 tarihli rapora göre davalıların ücretsiz öğrenci okutma ile ilgili yükümlülüğünü yerine getirmediği,aday öğretmenlere girebilecekleri seanstan fazla görev verdiği, ruhsatında olmayan programa özürlü çocukların kaydını yaptığı gerekçesiyle toplam 58.020,37TL haksız ödeme yapılmasına sebebiyet verdiklerini ileri sürerek,fazlası saklı kalmak üzere 58.020,37TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davasını ... ve Kurs Müdürü ... aleyhine açmıştır.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre Özel Nuriye Balçık Özel Eğitim Kursu-Nuriye Balçık ünvanlı bir ticari işletmenin mevcut olduğu,daha sonra gerçek kişi firması olan bu davalının işletmeyi ... İnşaat Malzemeleri Temizlik Gıda Tekstil Ürünleri Petrol ve Petrol Ürünleri Turizm Hırdavat Nakliyat Eğitim Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd.Şti.’ne devrettiği anlaşıldığı gibi bu şirket vekili Av.... ... da 5.3.2010 tarihli dilekçesinde bu gerçek kişi firmasının 2008 yılında kendilerine devredildiğini kabul etmiştir.Davacının bu Limited Şirketi hasım göstermemesi temsilcide yanılma niteliğindedir.Temsilcide yanılma halinde gerçek hasma her zaman husumet yöneltilebilir.Nitekim davacı 4.8.2010 tarihli dilekçesi ile husumeti bu şirkete yöneltmiştir.Öte yandan gerçek şahıs firmasının sorumluluğu da devam etmektedir.Bu durumda mahkemece ... İnşaat Malzemeleri Temizlik Gıda Tekstil Ürünleri Petrol ve Petrol Ürünleri Turizm 2011/7786-15543

Hırdavat Nakliyat Eğitim Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd.Şti.’ne yöntemine uygun tebligat yapılarak yargılamaya devam olunması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5719, Karar No: 2012/7422, Tarih: 28.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/5719 E.  ,  2012/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şartlı tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :

Sanığın, daha önce işyerinde çalışan yakınana, İş Mahkemesi tarafından tespit edilen tazminatı ödememek için "bu parayı istersen İstanbul sana dar gelir" dediğinin iddia edilmesi karşısında, eylemin 765 sayılı TCY.nın 495. maddesine uyan yağma suçunu oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşüncenin reddiyle HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5938, Karar No: 2009/5061, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5938 E.  ,  2009/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.11.2007 gün ve 2006/517-2007/413 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden; ... İli Merkez İlçe ... Belediyesi ... Mahallesi 6181 Sokak 16L-111 pafta, 1645 ada 3 parsel sayılı taşınmaza inşaat yapımına ait işlem dosyasının ilgili Belediyeden celbi ile eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9869, Karar No: 2014/8926, Tarih: 23.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9869 E.  ,  2014/8926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında... Köyü çalışma alanında bulunan 2953, 2954 ve 2959 parsel sayılı 1.751.35, 2.443.18 ve 231.83 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar... Kadastro Mahkemesinin 1975/439-1991/9 sayılı Kararı ile gerçek kadastronun, müstakil parseller halinde tespiti yapılmak üzere tutanak ve dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine; satın alma, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve kamulaştırma işleminin yapılmaması nedeniyle 2953 ve 2959 sayılı parseller kanal, 2954 sayılı parsel ise tarla vasfıyla davalı ... tespit edilmiştir. Davacı Hazine, öncesinde Hazine adına tespit edilen taşınmazlar hakkında ikinci kadastronun bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayıldığı ve taşınmazların Hazineye ait yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 2953 ve 2959 sayılı parsellerin kanal vasfıyla, 2954 sayılı parselin ise ham toprak vasfıyla davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 23.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8248, Karar No: 2018/14172, Tarih: 25.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/8248 E.  ,  2018/14172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucu ilk derece mahkemesince verilen hükmün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar Dairemizce kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması üzerine, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1.maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dairemizce verilen 02/11/2017 gün ve 2017/1063 E. 2017/13472 K. sayılı bozma ilâmı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43.maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5.fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine, 25/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/38, Karar No: 2008/5597, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/38 E.  ,  2008/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 113 ada 2 parsel sayılı 239 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden fındık bahçesi niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine aynı iddia ile müdahil olarak davaya katılmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29.05.1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Hükme esas alınan Uzman Bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 15 civarın da olduğu, üzerinde 10 - 30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu, bu ağaçların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiği ve toprak yüzeyinde az miktarda humus tabakası olduğu, toprak derinliğinde humus olmadığı, 1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında yeşil renkli ormanlık alanda kalmakla birlikte ağaçlık alanların çevresiyle birlikte 3 hektarı aşmaması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden mısır tarlası iken yüksek eğim nedeniyle uzun süre ekilememesi sonucu ağaçlık ve çalılık haline geldiğini haber vermiştir.. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını iddia etmektedir.

6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin ikinci fıkrasındaki bendlerde hangi tür taşınmazların orman sayılmayacağı belirtilerek ormanın olumsuz yönden tanımı yapılmıştır. Bunlardan 1/G bendi “orman sınırları dışında, yüzölçümü 3 hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıkla kaplı yerlerin”, 1/J bendinde “funda ve makilikle kaplı orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin” orman sayılmayacağını öngörmektedir. (G) bendine konu olacak yerlerin “sahipli” yani tapulu arazi olması, (J) bendine konu olabilecek yerlerin ise orman toprak muhafaza karakteri taşımaması yani eğiminin % 12'nin altında olması gerekir. Çekişmeli taşınmazın tespiti belgesiz zilyedliğe dayalı olarak yapılmıştır. Sahipliliği belgeleyen bir tapu kaydı bulunmadığı gibi taşınmazın eğimi % 15 civarındadır. Kullanılmaması nedeniyle üzerinde kendiliğinden yetişmiş 10-30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe ağaçları bulunduğu gibi 1954 tarihli hava fotoğrafından bütünlemesi yapılan 1959 tarihli memleket haritası ile 1978 tarihli memleket haritasında orman alanında kaldığı ve 1954 yılından beri tarım amaçlı olarak kullanılmadığı ve bu hali ile taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılamaycak yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece, yukarıda açıklanan olgular gözönünde bulundurularak ve taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/04/2008 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2901, Karar No: 2007/3271, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2901 E.  ,  2007/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24829, Karar No: 2015/607, Tarih: 08.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24829 E.  ,  2015/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğine göre; davaya konu gaz ta bancasının mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ve sanıkta ele geçen fişeğin ses fişeği olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı ... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, ayrıca suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazları bu itibarla ye rinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO ZULMASINA), 08.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.