muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28409, Karar No: 2018/376, Tarih: 11.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28409 E.  ,  2018/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanık, olay tarihinde mağdurun cüzdanı içinde bulunan paranın 10,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/747, Karar No: 2018/7057, Tarih: 26.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/747 E.  ,  2018/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava dosyası incelendiğinde, bozma sonrası alınan raporlar doğrultusunda, davalı Kurumun % 75 (ihbar olunanlar ..., ... ve ...’in ayrı ayrı % 25 oranında kusurlu olduklarından bahisle) kusurlu olduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı, yapılan hesaplamada, davalı ...'nin % 0 kusuru ile ilk peşin sermaye değerli gelirin çarpılması sonucu çıkan 0 TL'lik tutara, ihbar olunanların toplam % 75 kusuru ile ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısının çarpılması sonucu çıkan tutarın eklenmesi ile davalı ...'nin sorumlu olduğu miktarın bulunduğu anlaşılmış ise de, söz konusu hesaplama yerinde görülmemiştir.

Bir önceki bozma ilamımızda da belirtildiği üzere; davalı ...'nin sorumluluğunun 5510 sayılı Yasa’nın 21/1 maddesi kapsamında kaldığı belirgin olup, dosya kapsamına göre işveren sıfatıyla % 75 oranında kusurlu olduğu kabul edilmek kaydıyla, ilk peşin sermaye değerli gelirin % 75 kusur oranı karşılığı hesaplanıp buna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/34518, Karar No: 2012/181, Tarih: 16.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/34518 E.  ,  2012/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, hafta tatili, fazla mesai ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, hiçbir alacağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup bilirkişi tarafından davacının yıllık izin ücreti 449,76 TL olarak hesaplanmıştır.

Mahkemece davacının yıllık izin ücreti hakkında hüküm kurulurken “yıllık ücretli izin alacağından 449.76 TL'sinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bu miktardan 500 TL'si için dava tarihi olan l5.03.2005'ten geri kalan kısmı üzerine ıslah tarihi olan l0.09.2008 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine,” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 6 numaralı paragrafının tamamen çıkartılarak, yerine;

“Yıllık ücretli izin alacağından 449.76 TL'sinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bu miktara dava tarihi olan l5.3.2005'ten itibaren yasal faiz yürütülmesine” paragrafı yazılarak, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7206, Karar No: 2012/21465, Tarih: 11.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/7206 E.  ,  2012/21465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; Beraat 2-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 62. maddelerince 1 yıl 8 ay H.C. (ayrıca TCK.nun 53/1 maddesi)

I. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II. Sanık ... ... (...) hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanık müdafiinin 21.12.2006 tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık vekili vasıtasıyla, Şişli 1. Aile Mahkemesine 30.01.2002 tarihli dava dilekçesi ile açılan boşanma davasında sanığın resmi eşi Gülizar ...'ın adresini “Talatpaşa .... Gültepe Kağıthane İstanbul” olarak bildirdiği ve bu adrese gelen tebligatın “bizzat” şerhi ile 14.02.2002 tarihinde tebliğ edildiği ve bu şekilde taraf teşekkülü sağlanarak, katılanın yokluğunda yargılama yapılıp 19.02.2003 tarihinde boşanma kararının alındığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80 (5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43) maddelerindeki zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

3-Kabule göre ise;

a) 765 sayılı TCK’nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK’nun 204/1. fıkrasında öngörülen cezaların alt sınırları aynı olduğundan, temel hapis cezalarının alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun aleyhe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’daki cezaların üst sınırların daha az olduğu gerekçesiyle lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/943, Karar No: 2024/6755, Tarih: 21.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/943 E.  ,  2024/6755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1118 E., 2022/1914 K.

DAVA TARİHİ : 28.11.2017

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gümüşhane 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/531 E., 2018/651 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Gümüşhane ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 297 ada 6 parsel sayılı 3.298.039,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilerek, tespitin kesinleşmesi ile 01.04.2008 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sırasında kendisine ait olan 297 ada 39 parsel sayılı taşınmaz ile birlikte bir bütün olarak kullandığı yerinin, hatalı olarak 297 ada 6 parsel numarası ile Hazine adına tespit gördüğünü ileri sürerek dava konusu 297 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve kazandırıcı zamanaşımı ile kazanılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, "hükme esas alınan 24.10.2018 havale tarihli ziraat bilirkişi raporuna göre, çekişmeli taşınmazın eğiminin %25-30 olduğu, üzerinde kendiliğinden bitmiş otların olduğu, üzerindeki ağaçların ekonomik değerinin olmadığı, işlemeli tarımın yapılamadığının tespit edildiği, dava konusu edilen alanın zilyetlikle kazanılmaya müsait taşınmazlardan olmadığı, davacının davasını ispatlayamadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle ilk derece mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmemesine göre davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu" gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, "dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle ilk derece mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmemesine göre davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu" gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3665, Karar No: 2015/13645, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3665 E.  ,  2015/13645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/119-2014/173

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan ceviz'in kuru ve sulu taşınmazlar için ayrı ayrı dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3027, Karar No: 2024/3283, Tarih: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3027 E.  ,  2024/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/20 E., 2021/199 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan ve istinaf incelemesinden geçen yargılama sonunda bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı işveren vekili ile fer'i müdahil SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının SGK İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünde işlem gören dosyada davalı işveren .... San. Tic. A.Ş.'ne ait işyerinde, 10.09.1986 tarihinden 01.11.1987 tarihine kadar sigortalı sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili, zamanaşımı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı taraf, müvekkili şirkette çırak statüsündeki çalışmalarının İş Kanunu kapsamı dışında kaldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; diğer davalı ... San.Tic.A.Ş.' ne ait 21158.35 sicil sayılı işyerinden 1986/1-2-3 dönemlerde bildirilen çalışmalarının iptal edildiğinin görüldüğünü, davacı tarafın tespitini istediği tarihlerde 18 yaşında olup tesviye meslek dalında çıraklık süresinin 3 yıl olduğunu, davacının iddiasını yazılı belgeler bağlamında somut ve inandırıcı delillerle kanıtlaması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2017 tarihli ve 2016/370 E - 2017/245 K sayılı kararıyla davalı Kurumda ... sicil numaralı dosyada işlem gören Tasfiye Halinde ... Makina Kalıp San. ve Tic. A.Ş.’ ne ait“Otomotiv Sanayii” mahiyet kodlu işyerinde, 10.09.1986-31.12.1986 tarihleri arasında geçen asgari ücretli 110 günlük çalışmasının 506 sayılı (5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında) tüm sigorta kollarına sigortalılık süresi olduğunun kabul edilmesi gerektiği, ancak tesbit istenen 01.01.1987- 31.10.1987 tarihleri arasında davacı adına herhangi bir hizmet bildirimi yapılmadığı, bu yönde bir herhangi bir bordro tanığı beyanı vs. olmadığı anlaşıldığından, fazlaya yönelik talebinin benimsenmesinin mümkün olmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla ..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işveren ... San. ve Tic. A.Ş.’ne ait “otomotiv sanayi” mahiyetli işyerinde, 10.09.1986-31.12.1986 tarihleri arasında geçen asgari ücretli 110 günlük çalışmasının 506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanun’un 4/1-a kapsamında) tüm sigorta kollarına tabi sigortalılık süresi olduğunun tespitine, bunun dışında kalan taleplerin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.

BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkeme kararına karşı davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.11.2019 tarihli ve 2017/6439 E. 2019/8382 K. sayılı ilamında,"...Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında dava konusu somut olayda davacı adına, davalı işyeri tarafından 15.08.1983 tarihinde çırak olarak işe giriş bildirimi yapıldığı, 1986/1, 2 ve 3 üncü dönemlerde yapılan sigortalı hizmet bildirimlerinin iptal edildiği, 01.11.1987- 22.02.1988, 23.08.1989-06.12.1993 ve 04.07.1994- 02.11.1995 tarihleri arasındaki çalışmaların kuruma bildirildiği, ancak davacının 21.01.1994- 15.02.1994 tarihleri arasında 1025274 sicil numaralı işyerinden, 31.07.1997 çıkış tarihli 1997/2 nci döneminde 80 gün 293147 sicil numaralı işyerinden bildirimlerinin olduğu, sonrasında ise sırasıyla isteğe bağlı sigortalılık, 1479 sayılı Kanun'a tabi sigortalılık ve başka işyerlerinden de 4/1-a’ ya tabi bildirimlerinin olduğu, davanın 28.07.2016 tarihinde açılıp, ilk derece mahkemesince 21.06.2017 tarihinde karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi gereği 5 yıllık hak düşürücü süre yönünden irdeleme yapılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve Kanun'a aykırı olup bozma nedenidir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bu nedenle, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi gereği 5 yıllık hak düşürücü süre yönünden irdeleme yapılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve Kanun'a aykırı olup bozma nedenidir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...dosyaya getirtilen tüm bilgi ve belgeler, tanık anlatımları, kurum kayıtları ve dosya kapsamına uygun düşen bilirkişi raporu karşısında Pınarbaşı/İzmir adresinde bulunan ve davalı Kurumda ... sicil numaralı dosyada işlem gören ... San. Tic. A.Ş’ne ait “Otomotiv Sanayii” mahiyet kodlu işyerinde, 10.09.1986- 31.12.1986 tarihleri arasında geçen asgari ücretli 110 günlük çalışmasının 506 sayılı (5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında) tüm sigorta kollarına sigortalılık süresi olduğunun kabul edilmesi gerektiği, ancak tesbit istenen 01.01.1987-31.10.1987 tarihleri arasında davacı adına herhangi bir hizmet bildirimi yapılmadığı, bu yönde bir herhangi bir bordro tanığı beyanı vs. olmadığı anlaşıldığından, fazlaya yönelik talebinin benimsenmesinin mümkün olmadığı, her ne kadar davacı adına davalı ... işyeri sicil numaralı ... San. Tic. A.Ş. işyerinden 1986/1, 2, 3 üncü dönemlerde tüm sigorta kollarına tabi olarak Kurum'a bildirilen hizmetlerin sonradan Kuruma verilen iptal bildirgesi ile iptal edildiği görülmekte ise de, 1983/2, 3, 1984/1, 2, 3, 1985/1, 2, 3, 1986/1, 2, 3, dönemlerde düzenlenen Çıraklık bordroları yönünden herhangi bir iptal bildiriminin bulunmadığı görülmediği, çıraklık bordrosu da “Yönetmelikle tesbit edilen belgeler” den olduğundan, 1986/3 üncü dönemdeki 110 günlük çalışması yönünden artık hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından ..." gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının21158.35 ss sayılı davalı işveren Batı Makine Kalıp San. ve Tic. A.Ş.’ne ait “otomotiv sanayi” mahiyetli işyerinde, 10.09.1986- 31.12.1986 tarihleri arasında geçen asgari ücretli 110 günlük çalışmasının 506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında) tüm sigorta kollarına tabi sigortalılık süresi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili ile fer'i müdahil vekili davanın reddinin gerektiğini gerektiğini beyanla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.