muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13559, Karar No: 2015/1660, Tarih: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13559 E.  ,  2015/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, basit yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde katılan ile suça sürüklenen çocuğun babası arasında meydana gelen sözlü tartışma akabinde, suça sürüklenen çocuğun katılana ait ofise gelerek eline aldığı ile katılanın başına vurmak suretiyle kasten silahtan sayılan eşya ile basit yaralama suçunu ve bürodaki eşyalara zarar vermek suretiyle de mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

A- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılana ait ofiste suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında meydana gelen kavga esnasında, bu kavgadan kaynaklı olarak tarafların etrafa çarpmaları neticesinde eşyaların sağa sola savrulması nedeni ile zarar gördüğü bilirkişi raporu ve kamera kaydından anlaşıması karşısında, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme kastı ile hareket etmediği, kavga esnasında yaşanan arbede sonucunda bürodaki bazı malzemelerin zarar gördüğü anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden oluşa uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

B- Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş gurubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hapis cezasının 50/1. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1. maddesi hükmünün aynı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan her iki suçtan verilen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1486, Karar No: 2013/2162, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1486 E.  ,  2013/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı, davacı ... müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen veri cetvelinin .. Köyüne ait lokal veriler olduğu anlaşılmıştır. Bu sebeple Tavşanlı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden; ilçe genelinde geçerli olan sulu arazilerde 2011 yılına ilişkin buğday, sılajlık mısır ve kuru fasulyenin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetveli ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlara ilişkin rayiç değerlerini gösterir listenin getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12913, Karar No: 2013/14256, Tarih: 12.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12913 E.  ,  2013/14256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.12.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulü ile menkul malların ortaklığının satış suretiyle giderilmesine dair verilen 09.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, muris ... ...'e ait telefon hattının ve 15 adet konfeksiyon makinesinin satılarak ortaklığının giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu telefon hattının iptal edilmiş olması nedeniyle buna ilişkin talebin reddine, bilirkişi raporunda cinsi ve özellikleri belirtilen menkul malların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Somut olayda, davalı ..., davacı ... ...'in muristen boşandığını ve mirasçı olmadığını temyiz dilekçesinde ileri sürmüştür. Ekli ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/127 esas-2009/158 sayılı 11.02.2013 kesinleşme tarihli ilamına göre davacı ... ... tarafından davalı ... arasında görülmekte olan boşanma davasını davacının ölümü nedeniyle mirasçılar ... ve ...'in takip ettiği ve dava sonunda davacı eş öldüğünden boşanma hususunda karar verilmesine yer olmadığına,

TMK'nın 181/2 maddesi gereğince bir kısım mirasçılar davayı takip ettiğinden davada davalı eş ...'in daha ziyade kusurlu olduğunun tespitine karar verildiği ve verilen hükmün Yargıtay 2. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece dosyada mevcut veraset ilamında mirasçı olarak görünen ...'in esasen mirasçı olmadığını ileri süren davalı ve aynı zamanda mirasçı olan ...'e veraset ilamının iptali hususunda ilgili mahkemede dava açmak üzere süre verilerek alınacak veraset belgesine göre taraf teşkili sağlanarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın yatırana iadesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/322, Karar No: 2018/5321, Tarih: 29.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/322 E.  ,  2018/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, “Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan baştaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gerekecek; faiz başlangıç tarihi olarak da, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği sürecektir.” hususları belirtilmiş olup, bozma sonrası mahkemece her ne kadar söz konusu husus davalı Kurumdan sorulup alınan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiş ise de, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Bozma ilamımızda da belirtildiği üzere, başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan ödenen fark gelirin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi ile gelir miktarı belirleneceğinden, fark ödemelerine ilişkin eksiklik geri çevirme kararımızla da ikmal edilemediğinden, her ne kadar mahkemece bu konuda bilirkişi raporu alınmış ise de, davacı Kurum tarafından söz konusu eksikliğin giderilmesi sağlanıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, davacı talebinin şimdilik 25474,99 TL nin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece talep aşımı yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18849, Karar No: 2020/7029, Tarih: 09.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18849 E.  ,  2020/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... ve ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1- Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’ya doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Temyiz incelemesi, temyiz harcının yatırılmış olması halinde mümkün olup, hükmü temyiz edenlerden davalı ... vekili tarafından temyiz harcının alındığına ilişkin kayıt ve belge dosyada yer almamaktadır. Harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında 1086 Sayılı HUMK'un 434/3. fıkrasında öngörülen, eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın benzetme yoluyla uygulanacağı 25/01/1985 tarihli ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında benimsediğinden, temyiz edenlerden adı geçen davalı vekili tarafından yatırılmışsa temyiz harcı ve masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi,Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 09.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10595, Karar No: 2015/12485, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10595 E.  ,  2015/12485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından taşınmaz üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, ...tarafından 6183 sayılı Yasaya göre yapılan takipte, haline münasip evinin haczedildiği gerekçesi ile meskeniyet iddiasının kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve davaya konu bağımsız bölüm (ev) üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Yasanın 70. maddesine göre, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İş mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/583 E. Sayılı dosyasında hükme esas alınan 25/09/2014 tarihli bilirkişi raporunda davacının 'haline münasip ev' iddiasında bulunduğu bağımsız bölümün 195.000,00 TL değerinde olduğu ve evin bu haliyle davacının haline münasip olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, öncelikle davacı üzerine kayıtlı başka taşınmazlar bulunup bulunmadığı tapu sicil müdürlüğünden sorulmak sureti ile tespit edilip, içinde emlakçılık yapan kişilerin bulunduğu bilirkişilerden rapor alınarak, borçlunun ...'un daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7316, Karar No: 2012/26734, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7316 E.  ,  2012/26734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ile resmi tatil

ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ve ... Temizlik Peyzaj Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, emekli olduğu gerekçesi ile işten ayrılan davacının kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir

Davalı ... davacının diğer yüklenici davalı şirketlerin işçisi olduğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Davalı şirketlerden ... Temizlik Peysaj Tic. Ltd. Şti. cevabında davacının vardiyalı çalıştığından fazla mesai alacağının bulunmadığını ve son ihaleyi alan diğer şirkette çalışan olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece davalı A. .... gıda Tic. San. Ltd. Şti. hakkındaki dava takip edilmediğinden tefrikine ve işlemden kaldırılmasına diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2. Fazla mesai alacağı yönününden hüküm kurulurken sadece menfaat birlikteliği ve aynı işverene karşı açtıkları davaları bulunan iki tanık anlatımı ile sonuca gidilmiştir. Kaldı ki bu tanıkların mesai saatlerinin başlangıç ve bitişi konusundaki anlatımları birbiri ile örtüşmediği gibi beyanlarından özel günler, seçim zamanı ve parti başkanı geldiğinde gibi belirsizlik içeren zamanlarda fazla çalıştırıldıklarını bildirdikleri ve mahiyetine göre de bu durumların arızi olduğunun anlaşılmasına göre fazla mesai alacağının başkaca somut delil ile de ortaya konulamaması karşısında istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davacının ıslah ile bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre talep miktarlarını artırmasına karşı, davalı tarafın süresinde bulunduğu zamanaşımı definin değerlendirilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11475, Karar No: 2012/2421, Tarih: 21.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11475 E.  ,  2012/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ :Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2010 tarih ve 2009/751-2010/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden aldığı parayı ödememesi üzerine Almanya Duesseldorf Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın kabul edildiğini, kararının kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile benzer durumda olan kişiler tarafından Türkiye’de açılan davalarda, bu kişilerin şirket ortağı oldukları gerekçesiyle TTK’nın 405/2. maddesine dayalı olarak alacak davalarının reddedildiği, ancak davacıların tenfizini istedikleri yabancı mahkeme kararı ile alacağın hüküm altına alındığı, bu kararın tenfizinin Türk yasalarına aykırı durum meydana getireceği ve kamu düzenine aykırı olacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK’nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir

./...

2010/11475

2012/2421

S-2