muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/399, Karar No: 2014/1504, Tarih: 21.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/399 E.  ,  2014/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, hırsızlık malı satın almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, yüzüne karşı kurulan hükümde, temyiz süresinin bu sanık için ne zaman başlayacağı açık bir şekilde gösterilmeyip başvuru zamanı bakımından sanığın yanıltıldığı, bu haliyle yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı, öte yandan, mahkemece, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilerek 29.12.2010 tarihinde tebliğ edilen muhtırada, temyiz süresinin muhtıranın tebliğinden itibaren 7 gün içinde yapılması gerektiğinin ihtar edildiği, sanığın muhtıranın tebliğinden itibaren yasal süresi içinde 30.12.2010 tarihinde hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'ın temyizi süresinde kabul edilmekle, bu yönde temyiz isteminin reddi yönünde tebliğnamedeki görüş ile 2.7.2010 tarihli tutanak içeriğine göre, müştekinin geçici olarak konakladığı otel odasına döndüğünde, odaya hırsız girdiğini ve çakmak ile kol saatinin çalındığını tespit ettiği, başlatılan tahkikat kapsamında, bir önceki gün otelde konaklayan sanığın şüphe üzerine yakalandığı, yapılan üst araması sonucu pantolon cebinden müştekiye ait çakmağın ele geçirildiği, bunun üzerine sanığın suçunu itiraf ederek kol saatini de çaldığı ve 10 TL karşılığında diğer sanık ...'e sattığını söylediğinin anlaşılması karşısında, sanığın suça konu kol saatini sattığı yeri göstermiş ise de satış sonucu elde edilen paranın satın alana iadesinin olmadığı da gözetilerek, sanık hakkında, TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiği yönünde tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ile ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 21.1.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11351, Karar No: 2014/2619, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11351 E.  ,  2014/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/343783

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11.09.2013

NUMARASI : 2013/36 Esas, 2013/71 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 19.02.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur beyanları, sanık savunmaları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde, mağdurenin ilk beyanına göre olayın olduğu tarihten yaklaşık 2,5 yıl sonra müracatta bulunması, sanığın kendisine olan evlenme vaadinde bulunarak ormanlık bir arazide araç içerisinde ilk kez zorla istismarda bulunduğunu, bu olaydan bir hafta sonra yine sanıkla buluştuğunu ve aynı yere gitmeye rıza göstererek ve yine ilk istismar olayında olduğu gibi sanığın araç içerisinde zorla istismarda bulunduğunu beyan etmesi, bu olaylardan sonra ise sanıkla evleneceğini düşünerek rızasıyla birden fazla kez ilişkiye girmesi, aralarında yaptıkları nişanın bozulması üzerine şikâyetçi olması nazara alındığında eylemin zorla gerçekleştiğe dair her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun ve yeterli delil bulunmadığı halde, sanık hakkında TCK.nın 103/4 ve aynı Kanunun 109/1. maddesi yerine 109/2. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6501, Karar No: 2013/9566, Tarih: 07.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6501 E.  ,  2013/9566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nin beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içerisindeki 24.07.2012 tarihli zabıta tahkikatına göre, sanığın daha önce toptancı halinde komisyonculuk yaptığı ancak 2 yıl kadar önce kamyon ile yapmış olduğu trafik kazasından dolayı 7-8 ay yoğun bakımda kaldığı, omurilik zedelenmesi nedeniyle herhangi bir iş yapamadığı, çalışacak durumda olmadığı için 2 yıldır ticari faaliyetinin olmadığının bildirildiği, Toptancı Hali Birliği Başkanlığının 30.10.2012 tarihli yazısı ile de, “toptancı halinde 19 nolu komisyoncu sanık ...'nin ticari faaliyette bulunmadığından 09.06.2010 tarih ve 108 sayılı encümen kararı ile ticari faaliyeti terk ederek faaliyetini sonlandırdığı" bildirilmekle birlikte sanığın şikayetin yapıldığı 07.12.2009 tarihinde ticari faaliyetine devam ettiği, ancak trafik kazası nedeniyle hastanede tedavi gördüğü için ticari faaliyette bulunamadığının anlaşılması karşısında Yargıtay C. Başsavcılığının sanığın şikayet tarihinde ticari faaliyetinin olup olmadığı konusu tam belirlenmeden beraat kararı verilmesi nedenine dayalı bozma istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK’nın 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10931, Karar No: 2013/7079, Tarih: 21.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/10931 E.  ,  2013/7079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Keşif zabtında meşe ağaçlarının balta ile kesildiğinin görüldüğü yazılı olmasına karşılık bilirkişi Orman Yüksek Mühendisi Hilmi Küçük tarafından tanzim edilen raporda kesimin motorlu testere ile yapıldığı belirtilmesine göre, çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Müsaderesine karar verilen nakil aracı ve emvalin değeri üzerinden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti tayin edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7905, Karar No: 2014/8670, Tarih: 29.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7905 E.  ,  2014/8670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/3-2013/14

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının 3. şahıs sorumluluk sigortacısı olduğu müvekkiline ait hastanede, 82 yaşındaki hastanın merdiven ile sedye arasındaki kot farkı nedeni ile dengesinin bozularak düşmesi sonucunda yaralandığını, düşen hastanın tedavi giderlerinin müvekkilince karşılandığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 21.986,01 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, talebin teminat dışında kaldığını, kazanın davacının faaliyetleri esnasında gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, meydana gelen kazada davacının kusuru ve sorumluluğu bulunmadığı, davalının poliçe kapsamında sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, üçüncü şahıslara karşı mali sorumluluk sigorta poliçesine dayalımaddi tazminat istemine ilişkindir.

3. Şahıslara Karşı Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesinde” .. Üçüncü şahısların ölmesi, yaralanması veya sıhhatinin muhtel olması, üçüncü şahıslara ait mallarda ziya ve hasar (maddi zarar ve ziyanlar) husule gelmesi sebebi ile, poliçede gösterilen sıfat, faaliyet ve hukuki münasebetlerinden dolayı, kendisine karşı, üçüncü şahıslar tarafından ileri sürülecek zarar ve ziyan taleplerinin neticelerine karşı, Türkiye Cumhuriyetinin hukuki mes'uliyete müteallik mevzuatı hükümleri dairesinde ve işbu poliçede tesbit olunan meblağlara kadar temin eder. İşbu poliçe, sigortalıyı haklı taleplere karşı olduğu gibi yersiz ve aşırı taleplere karşı da korur.” düzenlemesi yer almaktadır. Davaya konu olay, hastanenin faaliyetleri esnasında ve hastane içinde gerçekleşmiştir. Hatta dosyaya giren belgelere göre olay yeri, davacı tarafından girişe kapatılmıştır. Dolayısıyla faaliyet kusuru olarak davacının sorumluluğunu üzerine alan sigorta şirketi, ortaya çıkan zarardan sorumludur.

Tüm bu açıklamalar karşısında, davaya konu eylem, davacı hastanenin, zarar gören 82 yaşındaki hasta için refakatçi, tekerlekli sandalye vb. gibi rizikonun gerçekleşmemesi için alması gereken tüm önlemleri almaması nedeni ile faaliyet kusuru olup mahkemece işin esasına girilerek gerçek zararın tespiti ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14501, Karar No: 2016/5872, Tarih: 24.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14501 E.  ,  2016/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalıya tahkikat duruşma gününü bildirir tebligat mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, dava dilekçesinde bildirilen adres esas alınarak Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Bu şekilde yapılan tebligatlar usulsüzdür. Dava, davalının yokluğunda görülmüş ve karara bağlanmıştır. (Teb.K.m 39)

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan dava dilekçesinin, tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkını (HMK m. 27) zedeleyen önemli bir usul hatası olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/26304, Karar No: 2016/11098, Tarih: 23.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26304 E.  ,  2016/11098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Soruşturmada katılan sanık ...'ten şikayetçi olduğunu bildiren ancak yargılama devam ederken 23/10/2012 tarihinde ölen müşteki ...'in yasal mirasçılarına CMK'nın 243. maddesi uyarınca "hükmü temyiz hakları olduğu" şerhi ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...'nun temyiz davası istemi hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, belirtilen eksikliğin giderilmesi ve verilmesi halinde temyiz dilekçesinin dosyasına eklenmesi için esas mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 23/05/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26790, Karar No: 2016/11906, Tarih: 20.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26790 E.  ,  2016/11906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.06.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ... vekili Av.....geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı vekili Av. ...'ye ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı-karşı davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı-karşı davalıya tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmesi,

2-İncelenmesi gerekli görülen.....Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/530 esas sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin dosya arasına alınarak birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.20.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/115, Karar No: 2012/5455, Tarih: 07.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/115 E.  ,  2012/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve Çarşak Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 20.10.2011 gün ve 474/1051 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili ve Hazine temsilcisi taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, imar ihya ve eklemeli zilyetliğe dayanarak tescil harici bırakılan taşınmazın vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi ve ... vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi keşifteki beyanında dava konusu taşınmazın davacı tarafından imar ihya edildiği ve zilyetliğin eklemeli olarak davacıda olduğuna ilişkin mahalli bilirkişi ve davacı tanık beyanlarının doğru olduğunu söylemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 14.10.2010 tarihli raporda 474/B ile gösterilen 400,60 m2'lik taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline, aynı krokide 474//A ile gösterilen 1733,85 m2'lik kısmın reddine karar verilmiştir. Hükmün kabulüne ilişkin bölümü davalılar Hazine temsilcisi ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından: dava konusu taşınmaz, 1961 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında, "taşlık" niteliği ile tescil harici bırakılmıştır. Böyle bir yerin kazanılabilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri ile TMK.nun 713/1 maddelerinde açıklanan tüm olumlu koşulların davacı yararına gerçekleşmesi gerekir. Bu koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre taşınmazın sınırında Kastamonu–Samsun karayolu bulunmaktadır. Sınırda bulunan karayoluna ait kamulaştırma haritası getirtilip mahallinde uygulanmamıştır. Öncelikle ilgili kamulaştırma evrakının getirtilmesi, daha sonra mahallinde yöntemine uygun bir şekilde dosya arasında bulunan sulama projesi de uygulanarak tüm deliller toplandıktan sonra iddia ve savunma çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün temyize konu kabule ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III- 2. bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğine 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6773, Karar No: 2019/4079, Tarih: 19.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6773 E.  ,  2019/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.