muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/659, Karar No: 2021/1511, Tarih: 04.03.2021

Birleştirilen dosya davacısı .... Tic. Ltd. Şti. vekilinin birleştirilen dosyaya sunulan dava dilekçesindeki deliller kısmında: davasını tapu kayıtları, 16/10/2003 tarihli devre mülk satış sözleşmesi, 08.12.2007 tarihli protokol, iştira sözleşmesi, bilirkişi incelemesi, tanık beyanları, yemin ve tüm yasal delillere dayandırdığı, dilekçe ekinde de dayandığı protokol ve devremülk sözleşmesi örneklerini sunduğu görülmüştür.

Birleştirilen dosya davacısının sunduğu, karşı tarafça inkar edilmeyen bu sözleşme örneklerinin gerektiğinde taraf isticvap edilerek değerlendirilmeden ve delilleri tartışılmadan delillerin sunulmasına yönelik süre verilmesi ve akabinde dava ispat edilemediğinden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

Kabule göre de;

1-27.10.2003 tarihli düzenleme şeklindeki alım sözleşmesinde davaya konu 5 adet dubleks dairenin alım bedeli olarak 15.000,00TL’nin kararlaştırıldığı, bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece verilen 02.10.2019 tarihli kararın 4. bendinde alım bedeli olarak depo edilen bedelin 15.000,00TL olduğu dolayısıyla hükmün 15.000,00TL bedel üzerinden kurulduğu açıktır. mahkemece, harcın 15.000,00TL üzerinden alınmamış olması da doğru değildir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi gereğince hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı Kanunun 389. maddesinde de, hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Öte yandan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 166. maddesi uyarınca, asıl ve birleştirilen dava dosyaları birbirlerinden bağımsız ayrı bir dava olup, birleştirilen dava dosyasının tarafları, iddia, savunma özeti, delilleri belirtilip, değerlendirilip, asıl ve birleşen her bir dava için kararda ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, asıl ve birleştirilen davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu hali ile verilen karar anılan Kanununun 294 ve devamı maddelerine uygun düşmemiştir.

Davalı- birleştirilen dava davacısı ... Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteminin kabul edilerek, Dairemizin 28.09.2020 gün ve 2020/21 esas, 2020/5522 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı birleştirilen dosya davacısı ... Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 28.09.2020 gün ve 2020/21 Esas, 2020/5522 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, temyiz olunan mahkeme kararının açıklanan nedenlerle, değişik gerekçe ile BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18251, Karar No: 2015/6575, Tarih: 21.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18251 E.  ,  2015/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak .... Mahallesi 216 ada 4 parsel sayılı taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın imar düzenlemesi ile 101 m²'sinin kamulaştırmaya ayrıldığını ancak hiçbir kamulaştırma işlemi yapılmaksızın, yol olarak fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Mahkemece imar uygulamasında fazla kesilen düzenleme ortaklık payı karşılığı istemi iddiası ile dava açıldığından idari yargının görevli olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; 18.06.2013 havale tarihli bilirkişi raporlarında, kamulaştırmaya ayrılan 101 m²lik bölümün tamamının imar yolunda kaldığı, taşınmaza fiilen el konulduğu, arayol (sokak) ve kaldırım olarak kullanıldığı tespit edilmiş, ekindeki resimden ise sokağın asfalt kaplı olup araç ve yaya kullanımına açık olduğu ve fiili el atma olgusunun gerçekleştiği anlaşıldığından, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ve ecrimisil davasında adli yargı görevlidir, bu durumda mahkemece husumetin hangi idareye ait olacağı da gözönünde tutularak işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçeyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4547, Karar No: 2013/10452, Tarih: 14.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4547 E.  ,  2013/10452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Fen bilirkişisinin raporunda dava konusu yerin kadastro harici bırakılan taşlık çalılık alan olduğu, orman bilirkişisinin raporunda ise dava konusu yerin orman tahdidinin ve 2-B uygulamasının yapılmamış, memleket haritasında açıklık alan, amenajman meşcere haritasında ise iskan için tefrik edilen alan içinde kaldığı, raporun sonuç bölümünde ise dava konusu yerin orman sayılan yer olduğunun belirtilmesi karşısında, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden, sanığın işgal ve faydalanmada bulunduğu yerin orman mı yoksa iskan yeri olarak ormandan tefrik edilen yer mi olduğu açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması,

2) Orman bilirkişisi raporuna göre, dava konusu yerin, 6831 sayılı Yasaya göre orman sayılan yerlerden olduğu ve sanığın da dava konusu yerin tapusunu alabilmek amacıyla orman idaresi aleyhine tescil davası açmasında, dava konusu yerin orman olduğunu biliyor olması karşısında suç kastı bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9846, Karar No: 2015/12521, Tarih: 06.07.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/9846 E.  ,  2015/12521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa, katılan ile tanıklar ... ve ... in beyanlarına, olay yeri tespit tutanağının içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın daha önce birlikte kaldıkları katılanların yokluğundan istifade ederek katılanların oturduğu ikametin kapısını zorlamak suretiyle içeri girip içeriden katılanlara ait bilgisayarları aldığının anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu işlediği sabit olduğu halde yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/07/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5780, Karar No: 2014/2332, Tarih: 28.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5780 E.  ,  2014/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/166356

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

NUMARASI : 2009/367 (E) ve 2010/407 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 150/2 maddesi uyarınca sağır ve dilsiz olduğu anlaşılan sanığın, savunmasının alındığı esnada istemi aranmaksızın müdafii atanması gerektiği gözetilmeyerek, savunma hakkının kısıtlanması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. S.. müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.1.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3656, Karar No: 2022/10758, Tarih: 14.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/3656 E.  ,  2022/10758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava uğranılan zararın davalı Hazine yönünden tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi, davalı ... yönünden ise zapta karşı tekeffül hükümleri uyarınca davalılardan müştereken ve müteselsilen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulune karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine emsal incelemesi yapılarak, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den ve zapta karşı tekeffül hükümleri gereğince davalı ... Başkanlığından müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin tüm, davalı idare vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyleki;

Davanın rededilen kısmı yönünden davalılar lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamam yapılmasının gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6. bendinin tümü ile hükümden çıkarılmasına, yerine (Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davanın red edilen kısmı yönünden 9218,22.-TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak müştereken ve müteselsilen davalılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı ...'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27243, Karar No: 2013/19670, Tarih: 21.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27243 E.  ,  2013/19670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, "1000 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ile "Doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi" suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 21.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3254, Karar No: 2020/1682, Tarih: 12.03.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/3254 E.  ,  2020/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi:

Dava, davacının Dinar İlçesi Kınık Belediyesi bünyesinde 15.02.1994 – 22.04.1994 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;davacının Belediye Encümeni'nin 15.02.1994 tarih ve 1 sayılı kararı ile geçici işçi olarak belediyede işe alındığını ve işe giriş belgesi düzenlenerek Kurum'a bildirildiğini, davacının 22.04.1994 tarihinde işine son verildiğini, işlerine son verilen işçilerin listesi işe giriş ve çıkış tarihleri belirtilerek davalı Kurum'a bildirildiğini, davalı idarenin bir sorumluluğunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i Müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle ; davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk Derece Mahkemesince ; “Davalı ... İdaresi'nin sunduğu belgelerden, kapatılan Kınık Belediyesi'nin 27/04/1994 tarihinde Sosyal Sigortalar Kurumu'na davacının da aralarında bulunduğu on altı kişinin 22/04/1994 işine son verildiğine dair bildirimde bulunduğu anlaşılmıştır. Toplanan delillerden, davacının çalıştığını iddia ettiği kurumun resmi bir kurum ve resmi kurumlarda yazılı belge ve kayıtların asıl olması, yazılı belge ve kayıtlardan davacının çalıştığının net ve şüpheye yer vermeyecek şekilde anlaşılıyor olması nedeniyle ayrıca bu konuda kamu tanığı ve diğer delillerin toplanmasına gerek duyulmayarak ” gerekçesiyle

“ Davacının davasının KABULÜ İLE; Davacı ...'un 15/02/1994 ile 22/04/1994 tarihleri arasında Kınık Belediyesinde (6360 S.K. Gereğince tüzel kişiliği İl Özel İdaresine devredilen ve kurumdaki sicil numarası 182902848901-05 olan ) çalışmış olduğunun TESPİTİNE, ” karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davalı ... İdaresi vekili istinaf dilekçesinde özetle ; 06.12.2018 tarihinde UYAP sistemi üzerinden gönderdikleri dilekçe ile bildirdikleri mazeretlerinin mahkemece gerekçesiz olarak reddedildiğini, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, ön inceleme duruşmasında zamanaşımı def'inde bulunmadıklarının belirtilmesine rağmen cevap dilekçesinde hak düşürücü süre yönünden itirazları bulunduğunu, yerel mahkemece ön inceleme duruşmasında yapılması gereken usulü işlemlerin yapılmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, bu nedenlerle yerel mahkeme kararı kaldırılmasını talep etmiştir.

Fer-i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle ; Yasa'ya uygun işe giriş bildirgesi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Fer-i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle ; Yasa'ya uygun işe giriş bildirgesi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince '' Davacı adına davalı Belediye tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi ile davacının 15.02.2014 tarihinde işe başlayacağının fer'i müdahil Kurum'a bildirildiği, davalı Belediye tarafından gönderilen davacının sicil dosyası içerisindeki belgelerden; davacının 15.02.1994 tarihinde geçici işçi olarak işe başladığı ve 22.04.1994 tarihinde işten çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davalı işveren vekili tarafından istinaf dilekçesinde; mazeretlerinin mahkemece gerekçesiz olarak reddedildiği, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiği, ön inceleme duruşmasında yapılması gereken usulü işlemlerin yapılmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de; iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanmakta olması, bu itibarla; ön inceleme için ayrı, tahkikat için ayrı duruşma günü tespiti yerine, ön incelemeden sonra mümkünse aynı duruşmada tahkikata geçilebilmesinin benimsenmiş olması, davalı işveren vekilince sunulan mazeret dilekçesinde yokluklarında tahkikat aşamasına geçilmesi yönünde talebinin olması dikkate alındığında davalı işveren vekilinin bu yöndeki istinaf talepleri yerinde bulunmamıştır.

Somut olayda; davacı adına davalı işveren tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi bulunması, davalı tarafından gönderilen davacının sicil dosyasında davacının işe başlama ve işten ayrılmasına ilişkin belgelerin davalı tarafından düzenlenmiş olması dikkate alındığında davacının talep ettiği dönemde davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmakla da ilk derece mahkemesinin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından ” gerekçesiyle ‘’Fer'i müdahil Kurum ve davalı ... İdaresi vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE,’’ dair karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı ve feri müdahil vekilleri istinaf taleplerini yineleyerek temyiz yoluna başvurmuşlardır.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, Dinar İlçesi Kınık Belediyesi bünyesinde 15.02.1994 – 22.04.1994 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dava, Dinar İlçesi Kınık Belediyesi bünyesinde 15.02.1994 – 22.04.1994 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa'nın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 6/a-c maddelerinde de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Ayrıca çalışmanın blok çalışma niteliğinde olması yani kesintisiz devam etmesi halinde hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi, mevsimlik çalışmanın bulunması ve bu çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz sürdüğünün kabulü halinde de çalışılmayan dönemde hizmet akdi askıda olduğundan hükme esas alınan 5 yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak, mevsimlik çalışmanın sona erdiği yılın sonu esas alınması gerekir.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;1 8211 01 01 0028489 003 05 sicil numaralı davalı işyerinin 12.06.1987 tarihinde 506 Sayılı Yasa kapsamına alındığı,14.04.2014 tarihinde kanun kapsamından çıkarıldığı,kapatılan davalı Kınık Belediyesince davacı adına düzenlenmiş ve kuruma sunulmuş 15.02.1994 tarihli işe giriş bildirigesinin bulunduğu, dönem bordrolarının Kurumdan celbedildiği davacının adına rastlanmadığı,davalı tarafından 27/04/1994 tarihinde Sosyal Sigortalar Kurumu'na davacının da aralarında bulunduğu on altı kişinin 22/04/1994 işine son verildiğine dair bildirimde bulunulduğu,davacının talep tarihleri arasında hizmet kaydının bulunmadığı, dönem bordrolarındaki tanıkların dinlenmediği, ücret belgeleri, puantaj kaydı gibi resmi kayıtlar araştırılmadan, eylemli çalışma olgusu yeterli ve gerekli bir araştırmayla sağlıklı bir biçimde belirlenmeden davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri Belediye Başkanlığı olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kurum'a bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması, celbedilen bordrolardan döneme ilişkin çalışmayı doğrulayacak yeterli sayıda bordro tanığının dinlenmesi, özellikle mümkünse şef, müdür gibi çalışması sürekli olan çalışanların beyanına başvurulması gerekir. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden kurulan hüküm hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, dosyaya celbedilen dönem bordrolarındaki kişileri tespit ederek tanık olarak beyanlarına başvurmak, davalı işyerinden varsa döneme ilişkin ücret bordroları ya da makbuzları, puantaj kayıtları gibi belgeleri, istemek, mümkünse talep dönemindeki şef, ustabaşı, müdür gibi çalışanların beyanlarına başvurmak, davacıya ücretinin ne şekilde ödendiğini araştırmak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2,6,9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.