muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7302, Karar No: 2024/132, Tarih: 15.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/7302 E.  ,  2024/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kullanıcı şerhi verilmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili ile dahili davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili .... Mahallesi 150 ada 74 parsel, 150 ada 87 parsel, 150 ada 98 parsel, 150 ada 156 parsel, 150 ada 157 parsel, 150 ada 176 parsel, 150 ada 178 parsel, 150 ada 179 parsel, 150 ada 180 parsel, 150 ada 181 parsel, 150 ada 182 parsel, 150 ada 211 parsel, 150 ada 214 parsel, 150 ada 219 parsel, 150 ada 220 parsel, 150 ada 225 parsel, 150 ada 226 parsel, 150 ada 227 parsel, 150 ada 228 parsel, 150 ada 229 parsel, 150 ada 231 parsel, 160 ada 16 parsel ... taşınmazların 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu sırasında kullanıcısız olarak tespit edildiğini, bu taşınmazların çok uzun yıllardır müvekkili olan davacının babası ve ondan önce dedeleri tarafından kullanıldığını, bu durumun tüm köy ve civarında bilindiğini, davacının babasının 1989 yılında vefat ettiğini, bu tarihten sonra da tüm bakım ve kullanımını davacının yaptığını ileri sürerek, anılan taşınmazların beyanlar hanesine davacı lehine kullanıcı şerhi verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında, davacı vekili verdiği dilekçelerle, 150 ada 74, 150 ada 87, 150 ada 98, 150 ada 156, 150 ada 176, 150 ada 178, 150 ada 180, 150 ada 182 ve 160 ada 16 parsel ... taşınmazlar hakkındaki davalardan feragat etmiştir.

2. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 6831 ... Orman Kanunu' nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi çalışması 1995 yılında yapılarak ilan edilmiş olup, yörede arazi kadastrosunun 2007 yılında, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek-4 üncü maddesi uyarınca kullanım kadastrosunun ise 2010 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalılar cevaplarında; haksız ve mesnetsiz davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 6831 ... Orman Kanunu' nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi çalışması 1995 yılında yapılarak ilan edilmiş olup, yörede arazi kadastrosunun 2007 yılında, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek-4 üncü maddesi uyarınca kullanım kadastrosunun ise 2010 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalılar cevaplarında; haksız ve mesnetsiz davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.11.2019 tarihli ve 2017/560 Esas, 2019/694 Karar ... kararı ile; "Davacının iddiasının ispatı bakımından keşif deliline dayandığı, mahallinde keşif yapıldığı, 25/05/2018 tarihli teknik bilirkişiler kurulunun ve fen bilirkişisinin 23.05.2018 havale tarihli raporunda davacı tarafından feragat edilen taşınmazlar dışında kalan 150 ada 157 - 179 - 181 - 211 - 214 - 219 - 220 - 225 - 226 - 227 - 228 - 229 ve 231 no'lu taşınmazların öncesi orman iken 6831 ... Kanunun 2/B maddesi uyarınca hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı, dava konusu taşınmazların davacı tarafından kullanıldığına ilişkin iddia toplanan delillere göre ispatlandığı, zira dinlenen tanık beyanlarından davacının dava konusu taşınmazları 1989 yılından beri aralıksız tarımsal amaçlı olarak kullandığı, teknik bilirkişi raporlarıyla hayvan otlatmak amacıyla kullandığının anlaşıldığı" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile, dava konusu ... ili ... Mahallesi 150 ada 74, 87, 98, 156, 176, 178, 180, 182 ve 160 ada 16 parselde kayıtlı taşınmazlar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, feragat edilen taşınmazlar dışında kalan ... ili ... Mahallesi 150 ada 157, 179, 181, 211, 214, 219, 220, 225, 226, 227, 228, 229, 231 parsel ... taşınmazların beyanlar hanesine davacının kullanım ve hak sahipliği şerhinin yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili ile dahili davalı ... İdaresi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Hazine istinaf dilekçesinde özetle; 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi kapsamında Hazine adına orman dışına çıkarılan yerlerin fiili kullanım durumlarının belirlenmesinde fiili kullanımı gösteren belirtilerin nazara alınması gerektiğini, kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilebilecek kişilerin, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak fiilen zilyet olarak kullanan kişiler olduğunu, hayvan otlatma suretiyle kullanımın  kullanıcı  ve  hak  sahipliği hakkını doğurmayacağını, Hazinenin yasal hasım olduğunu ve yargılama giderlerinden de sorumlu olmayacağını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Dahili davalı ... İdaresi vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların orman vasfında olduğunu, bitki örtüsü, toprak yapısı ve eğimi itibariyle orman özelliği kazandığını, davacı adına tapuda hak ve sahipliğinin verilmesinin orman bütünlüğünü bozacağını, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli olmadığını, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/768 Esas, 2021/81 Karar ... kararı ile; "Mahkemece, davanın kabulüne karar verilen parsellerle ilgili yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarına göre dava konusu bu taşınmazların üzerinde tarımsal faaliyet yapıldığına dair bir emareye rastlanmadığı, zeminde yabani tek yıllık otsu bitkilerin bulunduğu, uzun süredir hayvan otlatılmak suretiyle kullanıldığına dair emareler bulunduğu, hatta 181 ve 211 numaralı parsellerin sırasıyla %60 ve %70-80 kapalılıkta meşelik oldukları, tarımsal faaliyete dair emare bulunmadığı, kahverengi orman toprağı niteliğinde olduğu ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı, bitişiğindeki orman parseli ile ayrıcı bir sınır bulunmayıp ormanla bütünlük halinde olduğu belirtilmiş olup, raporlara ekli fotoğrafların da bu durumu doğruladığı, dolayısıyla taşınmazlar üzerinde Yasa’nın aradığı anlamda fiili kullanımın bulunmadığı, kaldı ki hayvan otlatmak ve ot biçmek şeklindeki zilyetliğin, ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak da değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla; mahkemece, dosya kapsamındaki tüm bu bilgi ve belgeler göz önünde bulundurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu" gerekçeleriyle, istinaf başvurularının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle, 150 ada, 74, 87, 98, 156, 176, 178, 180, 182 ve 160 ada 16 parseller bakımından feragat nedeniyle, diğer parseller yönünden ise davanın esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ve yanlış kanaat ile oluştuğunu, dosya içeriğinden de anlaşılacağı üzere dava konusu taşınmazların dağlık, engebeli araziler şeklinde olduğunu ve etrafının orman ve çalılık ile kaplı bulunduğunu, yöre sakinlerinin geçim kaynağının kısmen tarım ve çoğunlukla hayvancılık olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hayvan otlatmanın, küçükbaş hayvanlar için ot biçilmesinin veya küçükbaş hayvanların yayılması ile etrafının kapatılması suretiyle yazlık serin barındırma mekanı yapmanın ekonomik faydası ve başvurucunun eskiden beri bu tür faaliyetler içerisinde olduğunun dikkate alınmamasının hatalı olduğunu açıklayarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanıcı şerhi verilmesini istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava ve temyize konu yerlerin kadastro tespit tarihinde ekonomik amaca uygun olarak fiilen kullanılıp kullanılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kanun'un Ek-4 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, dava konusu 150 ada 181, 150 ada 211 ve 150 ada 219 parsel ... taşınmazların tapuda orman vasfıyla kayıtlı bulunduğunun anlaşılmış olmasına, bu üç parsel dışındaki temyize ve davaya konu taşınmazların dağlık bölgede bulunan, nitelikleri itibariyle herkes tarafından hayvan otlatılabilecek yerlerden olduğunun ve davacının, bu yerlerde hayvan otlatmak dışında, bu taşınmazları sahiplenme iradesini ortaya koyan (duvarla yada çitle çevirmek suretiyle başkalarının kullanımlarını engelleme, düzenli olarak emlak vergisini ödeme vb gibi) özel bir kullanımının bulunmadığının anlaşılmasına ve 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4250, Karar No: 2025/828, Tarih: 03.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/4250 E.  ,  2025/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/652 E., 2023/429 K.

BİRLEŞEN DAVA İSTANBUL 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2014/1336 E. 2020/731 K.;

BİRLEŞEN DAVA İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2020/533 E. 2021/208 K.;

Kararı temyiz eden asıl ve birleşen 2013/382 E., 2016/415 E. sayılı davalarda davalı- birleşen 2014/1336 E., 2020/533 E. sayılı davalarda davacı şirketin 03.10.2018 tarihinde iflasına karar verilip, kararın 02.03.2020 tarihinde kesinleştiği ve taraf ehliyetinin kalmadığı, anılan şirketin tasfiyesinin adi tasfiye şeklinde yapılmasının kararlaştırıldığı, şirket adına temyiz eden Avukat ...’na İflas idaresince verilmiş vekaletnameye dosya kapsamında rastlanmadığı görülmüştür. Bu durumda İflas Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak, iflas idare memurlarından münferiden yetkili olanlardan birinin ya da müştereken yetkili olanların tamamı tarafından Avukat ...’na verilmiş olan vekaletnamenin sunulmasının sağlanması, aksi takdirde gerekçeli karar, asıl ve birleşen 2013/382 E., 2016/415 E. sayılı davalarda davacı- birleşen 2014/1336 E., 2020/533 E. sayılı davalarda davalı vekilinin temyiz başvuru dilekçesi ve işbu geri çevirme kararı iflas idaresine tebliğe çıkarılarak, münferiden temsile yetkili olanlardan birine usulüne uygun tebliği ile başlayan temyiz süresinin beklenmesi, kararı münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18633, Karar No: 2014/1287, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18633 E.  ,  2014/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1311-2013/307

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4633, Karar No: 2013/8151, Tarih: 18.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4633 E.  ,  2013/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmalarının başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında 28.09.1995 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline 1999 yılı sonunda teslimi gereken 6 dairenin eksiklikleri belirlenerek ihtirazi kayıtla teslim alındığını, sözleşme gereğince yapı kullanım izin belgesinin alınarak dairelenin usulüne uygun teslim edilmediğini, sözleşmede belirlenen aylık 200 Mark maktu kiranın rayiç kira değerinin altında kaldığını, önceki yıllara ait kira alacaklarının açılan davalarda hüküm altına alındığını ileri sürerek, 07.11.2007 – 07.0.2010 arası 34 aylık kira bedeli olan 39.000.TL' nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla alacağını 66.719.00 TL'sına yükseltmiştir.

Davalı vekili, davaya konu edilen 6 dairenin davacıya 07.06.2007 tarihinde teslim edildiğini, yapı ruhsatı ile yapı kullanma izin belgesini alma yükümlülüğünün arsa malikine ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı yüklenicinin sözleşme uyarınca davacıya teslim etmesi gereken 6 daireyi sözleşme şartlarına uygun olarak teslim ettiğini kanıtlayamadığı, 07.06.2007 tarihli tutanakta dairelerin eksiklikleri ile birlikte ihtirazi kayıtla davacı tarafından teslim alındığı, dairelere ilişkin yapı ruhsatının 5 yıl geçmesi nedeniyle hükümsüz hale geldiği, yüklenicinin kendine isabet eden bağımsız bölümlerin yapı kullanım izin belgesini almasına rağmen arsa malikine ait dairelerin yapı kullanma izin belgesini almadığı, yapı ve kullanma ruhsatının alınmamasında davacının kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle ıslah edilen davanın kısmen kabulü ile 40263,25 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Taraflar arasındaki 28.09.21995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine aykırı olarak yüklenicinin sözleşmede öngörülen sürede edimini yerine getirmediği ve teslimde temerrüde düştüğü dosya kapsamıyla sabittir. Mevcut davada, daha önceki dönemler için teslim edilmeyen dava konusu 6 adet bağımsız bölüm için gecikme tazminatına hükmedildiği, ve bundan önceki dönem için açılan davanın derdest olduğu belirtilerek 01.11.2007 ila 07.09.2010 arasındaki dönemler için gecikme tazminatına hükmedilmesi istenmiştir. Dava konusu 6 adet bağımsız bölümün 06.07.2007 tarihinde yapı kullanım izin belgesi alınmadan arsa sahibine ihtirazi kayıtla teslim edildiği de çekişmesizdir.

Yanlar arasındaki sözleşmede yapı ruhsatı alma yükümlülüğünün hangi tarafa ait olduğu gösterilmediğinden İmar Kanunu uyarınca yapı ruhsatı alma görevi arsa sahibine aittir. Nitekim taraflar arasında daha önce görülen ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin bozma sonrası verilen 2005/865 Esas ve 2007/309 Karar sayılı kararında da yapı ruhsatı alma yükümlülüğünün arsa sahibine ait olduğu belirlenmiştir. Esasen, sözleşmeye konu birden çok parsel bulunduğu, yüklenicinin kendisine isabet eden parsellere ilişkin yapı ruhsatı ve yapı kullanım izin belgesini aldığı gibi, arsa sahibinin de kendisine ait olan ve üzerinde 15 daire bulunan daha önce gecikme tazminatına konu olan 20741 ada 1 parsel için yapı ruhsatı ile yapı kullanım izin belgesini aldığı anlaşılmaktadır.

Davacı arsa sahibi, dava konusu 6 bağımsız bölümün üzerinde bulunduğu 20742 ada 2 parselin ilk yapı ruhsatını 29.12.1995 tarihinde, yenileme yapı ruhsatını ise 18.11.2001 tarihinde almıştır. Alınan ruhsatın yasal geçerlilik süresinin dolduğu ve davacı arsa sahibince yenilenmediği için yükleniciden inşaata devam ederek yapı kullanım izin belgesi alması beklenemeyeceğinden, anılan konunun ilgili belediyesinden sorularak gecikme tazminatı istenen 6 daireye ilişkin yapı ruhsatı arsa sahibince yenilenmemiş ise, geçerlilik süresinin gecikme tazminatı istenen dönemden önce dolduğu için gecikme tazminatı isteminin reddi gerekeceği, aksi takdirde talep konusu dönem için Yargıtayın istikrar kazanmış uygulamaları gereği (Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 15.04.2008 tarih ve 2008/774 - 2436 E-K. sayılı ve 06.12.2011 tarih 2011/515 - 7200 E-K. sayılı kararları) sözleşmede kararlaştırılan maktu gecikme tazminatının arsa sahibinin zararını karşılamaktan uzak kalmış ise buna uygun inceleme yapılarak bilirkişiden alınacak ek rapora göre bir karar verilmesi, aksi kanaate varılması yani maktu gecikme tazminatının uygulanması gerektiği halde ise yüklenici yanın ileri sürdüğü temyiz nedenine bağlı kalınması zorunlu olacağından şimdiki gibi karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açılanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 990,00'ar TL duruşma vekalet ücretinin birbirinden alınarak yekdiğerine verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.