muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23988, Karar No: 2016/3424, Tarih: 16.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/23988 E.  ,  2016/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

a)Sanığın savunmasında kardeşi olan mağdurun ruh sağlığının yerinde olmadığını, olay günü annesinin evinin önünden geçereken annesinden mağdurun evin camlarını kırdığını öğrendiğini, bunun üzerine polisi arayın diye söylediği için mağdurun kendisini şikayet ettiğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti amacıyla sanığın annesi ve mağdurun duruşmaya davet edilerek ayrıntılı ifadelerine başvurulması, mağdurun akıl hastalığına düçar olduğu yönünde şüphe olması durumunda ise mağdurun akıl sağlığının yerinde olup olmadığı ve beyanına itibar edilip edilemeyeceğine dair Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi yada tam teşekküllü ruh hastalığı hastanesinden rapor alınarak oluşacak delil durumuna göre mağdura 5271 sayılı CMK'nun 150/2. maddesi uyarınca müdafii atanarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/2/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9197, Karar No: 2019/18123, Tarih: 09.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9197 E.  ,  2019/18123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...’nın yaralanmasına ilişkin Çumra Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 30.05.2013 tarihli raporda “kafada scalpte sağda ve kafanın arka kısmında hassasiyet” bulunduğunun bildirilmesi, katılan ...’nın aşamalarda değişmeyen şekilde “sanık beni duvara doğru itekledi ve başımı hafifçe duvara vurdu” şeklindeki anlatımları, şikayetten vazgeçen mağdur ... ile tanık ...’nın “... öğretmen ...’nın üstüne giderek başını duvara vurdu” şeklinde anlatımda bulunmaları, oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun sübut bulduğu ve atılı suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2057, Karar No: 2017/3792, Tarih: 10.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/2057 E.  ,  2017/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, komşusu olan katılanla sitede yaşanan sorunlar ve adliyeye yansıyan olaylar hakkında yaptıkları telefon görüşmesini, onun rızası olmaksızın kaydetmesi eyleminde, TCK'nın 132/1. madde ve fıkrasındaki haberleşmenin gizliliğini ihlal, aynı Kanun'un 133/2. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş; sanık hakkında beraat kararı verilmesi nedeniyle CMK'nın 232/2-c madde, fıkra ve bendi gereğince suçun işlendiği tarihin gerekçeli karar başlığına yazılması zorunluluğu bulunmamasına rağmen 19.06.2012 olan suç tarihinin 14.06.2012 olarak gerekçeli karar başlığında gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7330, Karar No: 2010/9342, Tarih: 21.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/7330 E.  ,  2010/9342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 15/02/2010 gün ve 2009/4498-2010/1260 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili ve davalılar taraflarından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer karar düzeltme istemine gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece verilen karar tarafların temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış ve davacı ile davalılar kararın düzeltilmesini istemişlerdir.

Davacı, dava dilekçesinde 6 aylık bakıcı gideri tutarının ödetilmesini istediği halde 04.11.2008 günlü bilirkişi raporunda hesaplanan 1 yıllık bakıcı gideri tutarının kabulüne karar verilmiş olması, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olduğundan da kararın düzeltilerek onanması gerekirken, bu yön gözden kaçtığından davalıların buna yönelik karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin düzelterek onama kararına bakıcı giderine ilişkin düzeltme de eklenerek karar düzeltilen bu biçimi ile onanmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalıların karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15/02/2010 gün ve 2009/4498-2010/1260 sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına; gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tazminat belirlenmesine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…5.973,30…” ve “…12.000,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…3.774,15…” ve “…6.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Alınması gereken 527,80 YTL karar harcının, peşin yatırılan 766,75 YTL harçtan indirilerek artık 193,95 YTL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına manevi tazminat yönünden takdir edilen avukatlık ücretlerine ilişkin 4 ve 5 nolu bentlerinde yer alan “…1.440,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…720,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacının tüm, davalıların öteki karar düzeltme istemlerinin ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı tashihi karar ret harcı ile HUMK'nun 442/3 ve 4421 sayılı Kanun'un 2 ve 4/b-1. maddesi gereğince takdiren 172.000 TL para cezasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HARÇ

35.50 TL. RKH.

PARA CEZASI

172.00 TL
Yargıtay — Esas No: 2011/12024, Karar No: 2012/8991, Tarih: 03.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/12024 E.  ,  2012/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52, 52/4. maddelerince mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik kovuşturmaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9859, Karar No: 2014/8916, Tarih: 23.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9859 E.  ,  2014/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 2937, 2938 parsel sayılı 36.121.47, 2.302,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Kadastro Mahkemesinin 1975/439-1991/9 sayılı kararı ile gerçek kadastronun, müstakil parseller halinde tespiti yapılmak üzere tutanak ve dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine; satın alma, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve D.S.İ. tarafından kamulaştırma yapılmaması nedeniyle 2937 sayılı parsel kargir ev, ahır ve tarla, 2938 sayılı parsel kanal vasfıyla eşit paylar oranında ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, öncesinde Hazine adına tespit edilen taşınmaz hakkında ikinci kadastronun bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayıldığı ve taşınmazların Hazineye ait yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 2838 sayılı parselin kanal vasfıyla Hazine adına, 2937 sayılı parselin teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 26.522,37 metrekarelik bölümünün ham toprak vasfıyla Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen 9.599,10 metrekarelik bölümünün tespit gibi tespit maliki davalılar adına tesciline, (A) bölüm üzerinde yer alan 33,26 metrekare yüzölçümlü ahırın muhtesat olarak kütüğün beyanlar hanesine davalılar adına şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve davalılar Mehmet ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, davalılar da temyiz karar harcını peşin yatırdıklarından harç alınmasına yer olmadığına, 23.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/891, Karar No: 2024/6140, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/891 E.  ,  2024/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3592 Esas, 2023/3513 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/732 Esas, 2023/367 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle;...köyü 1676 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; net gelir hesabında masrafların brüt gelirin 1/3’ü oranında alınması nedeniyle bedelin yüksek bulunduğunu, bu nedenle resmî veriler kullanılarak taşınmazın değerinin tespit edilmesi gerektiğini, arta kalan alan yönünden verilen değer azalışının hangi gereçeyle verildiğinin anlaşılamadığını, objektif değer artış oranının %60 alınmasının yerinde olmadığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı DSİ Genel Müdürlüğü tarafından dava konusu taşınmazdan ana sulama borusu geçirilmiş olup, taşınmazın tam ortasından geçtiğini ve taşınmazı ikiye böldüğünü, arta kalan kısımlarda tarımsal olarak kullanımın zorlaştığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda arta kalan 5.730 m²lik kısımda %10 değer düşüklüğü verildiğini; ancak bahse konu kısmın yola cephesi kalmadığından daha fazla değer düşüklüğü hesaplanması gerektiğini; ayrıca arta kalan 15.988 m²lik kısım yönünden değer düşüklüğünün hesaplanmamasının da hatalı olduğunu, münavebe ürünlerinde o bölgede tarımı yapılan domates ve salçalık biber ürününün alınması gerektiğini, objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın sulu arazi vasfında olduğu kabul edilerek değerlendirme tarihi olan dava tarihi itibarıyla, 2022 yılı... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınarak net gelir hesabı üzerinden bedel tespiti yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesinin doğru bulunduğu, taşınmazın bilirkişi raporuna yansıyan nitelikleri itibarıyla sulu arazi vasfına uygun olarak, 2022 yılı... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün sulu şartlarda yetiştirilen ürünlere yönelik münavebe planına uygun olarak buğday, kavun ve dane mısır ürünlerine ait maliyet cetveline göre, münavebeye alınan ürünlerin verim ortalaması esas alınarak değerlendirme yapılması, arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir yöntemine göre değer tespitinde münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi; brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz yönünden %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanması, dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi ayrıca arta kalan bölüme değer azalışının hesaplanmasının doğru olduğu; ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı uyarınca davacı idare lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığının düşünülmesinin de doğru görüldüğü gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20222, Karar No: 2013/24763, Tarih: 17.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/20222 E.  ,  2013/24763 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 20.06.2013 günlü ve 2011/782-2013/524 sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı Kurumdan, 6270 sayılı Kanun sonrasında davacı tarafça yapılan başvuru üzerine, davacının hangi tarihten itibaren geriye dönük olarak tescil edildiği, 5510 sayılı Yasanın Geçici 17. maddesi kapsamında varsa hangi tarih itibariyle sigortalılığının durdurulduğu, hangi tarihler arasının Kurumca ihya edilebilir kabul edildiği ve ayrıca varsa sonrasında yeniden tescil ve terk tarihleri, kesinleştirilmiş haliyle sorulup, alınacak cevabın eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10048, Karar No: 2018/10609, Tarih: 02.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10048 E.  ,  2018/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 21.05.2014 tarihli celsenin kapalı yerine açık yapılması suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, 30-35 TL parayı çaldığı olayda, suça konu değerin azlığı ile suçun işlenme şekli itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.