muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3606, Karar No: 2020/1724, Tarih: 26.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3606 E.  ,  2020/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, sigorta başlangıç tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; müvekkilinin sigortalılığının başlangıcının 19/09/1989 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece Mahkemesi tarafından, “Davanın kabulüne; davacı ...’in işveren ...Halıcılık San. Tic. A.Ş.'ye ait işyerinde (13762924) sigorta sicil numarası ile 19.09.1989 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının ve tüm sigorta kollarında sigortalılık başlangıcının 19.09.1989 tarihi olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, işverenin davaya dahil edilmesi gerektiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunu 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı, 19.09.1989 tarihinde davalı şirket nezdinde, halı dokuma işinde çalıştığını belirterek 1 günlük çalışmasının tespitini istemiştir.

Davacı için, davalı işyerinden düzenlenen 19.09.1989 tarihli işe giriş bildirgesinin süresinde Kurum’a verilip; 1989 yılı üçüncü dönem bordrosunda çalıştığı bildirilmiş ise de; davacının çalışmalarının, kısa vadeli sigorta kollarında gerçekleştiği ileri sürülmüştür. Davacı tanıkları, kendilerinin ve davacının, ilmek başına ücret aldıklarını da beyan etmişlerdir.

Davacı için, davalı işyerinden düzenlenen 19.09.1989 tarihli işe giriş bildirgesinin süresinde Kurum’a verilip; 1989 yılı üçüncü dönem bordrosunda çalıştığı bildirilmiş ise de; davacının çalışmalarının, kısa vadeli sigorta kollarında gerçekleştiği ileri sürülmüştür. Davacı tanıkları, kendilerinin ve davacının, ilmek başına ücret aldıklarını da beyan etmişlerdir.

Mülga 506 sayılı Yasanın 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20/06/1987 - 3395/1 md.) “ El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.”hükmü yer alırken, söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasa’nın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Söz konusu düzenlemelere göre 20/06/1987 - 06/08/2003 tarihleri arasında el halıcılığı dokuma işi sigortalılık kapsamında sayılmadığı için davalı işverenin yaptığı işlem ve davalı Kurum işlemi yerinde olup davacının kısa vadeli sigortalı olarak gösterilmesi yerindedir. Bu sebeple davacının sigortalılığını talep ettiği tarih itibariyle uzun vadeli sigorta kollarından sigorta başlangıcı yönünde tespitte bulunulamayacağından mahkemenin kararı isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/1 maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1481, Karar No: 2015/13866, Tarih: 28.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1481 E.  ,  2015/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/208306

Mahkemesi : Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/03/2014

Numarası : 2014/35-2014/117

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin 03.02.2014 havale tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan gözaltına alındığını, davacı hakkında Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2011 tarih, 2010/424 Esas – 2011/195 sayılı ilamı ile beraat kararı verildiğini, beraat kararının temyiz üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesince 02.12.2013 tarihinde onanmak suretiyle kesinleştiğini belirterek 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, yapılan yargılama sonunda anılan ilamın incelenmesinde davacının Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/424 Esas – 2011/195 Karar sayılı ceza dava dosyasında sanık sıfatının bulunmadığı, davacının yargılama aşamasında tanık sıfatıyla dinlendiği, herhangi bir gözaltı ve tutukluluğunun bulunmadığından bahisle mahkemece tazminat talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce temyiz incelemesi sırasında Uyap sistemi üzerinden bahse konu Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/424 Esas – 2011/195 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacı (şüpheli) Cengiz Uluç ve diğer birkaç şahıs hakkında 01.08.2010 günü uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/8477 sayılı dosyası üzerinden soruşturma başlatıldığı, 03.08.2010 tarihinde savcılığa sevk edilen davacının (şüphelinin) savcılıkça müdafi huzurunda ifadesi alınarak serbest bırakıldığı ve 13.10.2010 tarihinde davacı (şüpheli) hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yine dairemizce www.ptt.gov.tr internet adresi üzerinden yapılan incelemede; kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın davacının (şüphelinin) müdafine 23.10.2010 tarihinde tebliğ edildiği, anılan karara karşı herhangi bir itirazda bulunulmadığı, bu suretle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın CMK'nın 173 vd. maddeleri gereğince 08.11.2010 tarihinde kesinleştiğinin kabulünün gerekeceği, 09.11.2010 tarihinde de Van Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının (şüphelinin) elkonulan eşyalarının iadesi için Emanet Memurluğuna müzekkere yazıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin herhalde hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, tazminat davasının 03.02.2014 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açılmadığı gözetilerek davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi, gerekçesi itibariyle yanlış, sonucu itibariyle doğru kabul edilmekle,

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9776, Karar No: 2023/7025, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9776 E.  ,  2023/7025 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2023/523 E., 2023/710 K.

KATILANLAR : ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı,

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/636 Esas, 2023/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2023/523 Esas, 2023/710 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın işlemiş olduğu suçlar nedeniyle üst hadden cezalandırılması gerektiğine ve kurum lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ile hükümler kurulduğuna, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, dosyada sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna ve takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçlardan üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"...Ceza hukukunun temel gayesi maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Kamu davası açılması için CMK'nun 170/2 maddesinde belirtildiği üzere suçun işlendiği hususunda yeterli şüphenin varlığı aranmakta ise de mahkumiyet kararı verilebilmesi için suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillere ihtiyaç duyulmaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"...Ceza hukukunun temel gayesi maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Kamu davası açılması için CMK'nun 170/2 maddesinde belirtildiği üzere suçun işlendiği hususunda yeterli şüphenin varlığı aranmakta ise de mahkumiyet kararı verilebilmesi için suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillere ihtiyaç duyulmaktadır.

Bu bağlamda somut olay ele alındığında; sanığın inkara yönelik savunması, mağdurun oluşa uygun beyanı, tanık beyanları, adli raporlar başta olmak üzere tüm dosya kapsamı ve yapılan yargılama neticesinde; "Mağdur ...'ın zihinsel engelli olduğu, mağdurun sanık ...'ı vefat eden babasının arkadaşı olmasından dolayı tanıdığı, ancak aralarında bir samimiyetin söz konusu olmadığı,

Olay günü olan 01/05/2021 tarihinde mağdurun 14:00 sıralarında gezmek için evden ayrıldığı, bu sırada sanığın çok alkollü olduğu, akabinde sanığın 15:30 sıralarında tanık ...'ün evine gittiği, sanığın çok alkollü olduğunu gören ...'ün, sanığı 35 ... ... plakalı motosikletinin arkasına bindirirerek evine bıraktığı, sanık eve girdikten yaklaşık 10 dakika kadar sonra mağdurun sanığın ikameti istikametine doğru yayan şekilde tek başına yürüdüğü, mağdur sanığa ait ikamet önüne geldiğinde sanığın mağdura eve bir kadın geleceğini söyleyip çay içmek için eve davet ettiği, akabinde mağdura 'seni öldürürüm' şeklinde tehditte bulunduğu, mağdurun da korkarak sanığın evine girdiği, girişin sol tarafında kalan odaya geçtikleri, sanığın kadın gelecek diye mağduru yaklaşık 2 saat kadar evde beklettiği, akabinde sanığın mağdurdan soyunmasını istediği, mağdurun da korktuğu için soyunduğu, sanığın mağdura anal bölgesine sürmesi için sıvı madde verdiği, sonrasında mağdurdan arkası dönük olacak biçimde yatağa eğilmesini istediği, devamında sanığın anal yoldan organ sokmak suretiyle mağdura cinsel saldırıda bulunduğu, yine sanığın mağdura kucağına oturmasını söyleyerek bu şekilde anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, mağdurun korkup eve gitmek istemesi üzerine 'bugün buradasın, eve gitmek yok' diyerek izin vermediği, mağdur eve gitmek için ısrar edince yüzüne doğru vurduğu, mağdurun gözünde bulunan gözlüğün yere düşerek camının çerçeveden çıktığı, saanığın odadan ayrıldığı sırada mağdurun gözlük çerçevesini de alarak evden ayrıldığı, saat 17:54 sıralarında mağdurun kafasında şapkası olmadan, ayakkabılarının topuklarına basar vaziyette sanığın ikameti istikametinden ayrıldığının görüldüğü,

Olayın gerçekleştiği zaman zarfında mağdurun annesi ve abisinin mağduru aradığı, daha sonrasında mağdurun panik ve korku içinde eve geldiği, annesine sanığın kendisini çay içmek için evine çağırdığını ve evde cinsel saldırıda bulunduğunu söylemesi üzerine müracaatta bulundukları,

Olayın gerçekleştiği zaman zarfında mağdurun annesi ve abisinin mağduru aradığı, daha sonrasında mağdurun panik ve korku içinde eve geldiği, annesine sanığın kendisini çay içmek için evine çağırdığını ve evde cinsel saldırıda bulunduğunu söylemesi üzerine müracaatta bulundukları,

Mağdur ...'ın Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından 18/06/2021 tarihinde tanzim edilen raporunda, maruz kaldığı eylemle ilgili beyanlarına itibar edilebilir olduğunun, nitelikli cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını kısmen anlayebileceğinin, ruhsal açıdan kendisini savunamayacak biçimde olduğunun, beden bakımından kendisini savunabilir olduğunun tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulu'nun 27/10/2021 tarihli ve 3263 karar sayılı raporu ile; mağdur ...’da Hafif-Orta Derecede Zeka Geriliği saptandığı, dava dosyasının incelenmesinde kendisinde saptanmış olan ve hayatının ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zeka geriliğinin mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmadığı, bu zeka geriliğinin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemet etmesine mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, yine kişinin yapılan nörolojik muayenesinde tespit edilen nörolojik defisitin de mağduru bulunduğu fiile bedensel yönden mukavemet etmesine mani olacak mahiyet ve derecede bulunduğu, dolayısıyla; ...’ın 01/05/2021 tarihinde mağduru bulunduğu olayda, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, fiile ruhsal ve bedensel yönden mukavemete muktedir olamayacağı, kendisinde mevcut zeka geriliği, konuşma bozukluğu ve nörolojik tablo birlikte değerlendirildiğinde durumunun hekim olmayanlarca anlaşılabileceği, beyanlarına ana hatları ile itibar edilebileceğinin mütalaa edildiği hususları sabit olup tüm bu hususlar mahkememizin kabulüdür.

Tüm dosya kapsamı ve yapılan yargılama neticesinde sanık savunmaları ve mağdur beyanları değerlendirildiğinde; olay günü alkollü olduğunu, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, mağdurun kendisiyle ilgili neden bu şekilde beyanda bulunduğunu bilmediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini belirterek inkara yönelik savunma yaptığı görülmüş olup, tanık beyanları, kamera görüntüleri, mağdurun oluşa uygun beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanık savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla mahkememizce itibar edilmemiştir.

Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının mezkur iddianamesi ile sanık hakkında mağdura yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nın 102/2, 102/3-a, 109/2 ve 109/3-f.3 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, mahkememizce yapılan ilk yargılama sonucunda sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise beraatine karar verildiği, verilen kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesinin 2022/265 Esas ve 2022/361 Karar sayılı ilamı ile; '... Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 18.06.2021 tarihli raporda mağdurun "maruz kaldığı eylemle ilgili beyanlarına itibar edilebileceği, nitelikli cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını kısmen anlayabileceği, ruhsal açıdan kendini savunamayacağı, beden açısından kendini savunabileceği' belirtilmiş ise de; anılan raporun içeriği itibarıyla yetersiz olduğu gözetilerek mağdurenin dava dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkiyle mevcut akıl zayıflığının hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, eyleme ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanık hakkında TCK'nın 102/3-a maddesinin tatbiki gerekip gerekmediği,

Ayrıca aldırılacak raporun sonucuna göre; sanığın mağduru eve götürdüğü ve burada geçen süre göz önüne alınarak eylemin cinsel saldırı eylemi ile sınırlı kalmadığı da göz önüne alınarak sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşup oluşmadığının ve hukuki durumunun tartışılmaması hukuka aykırı olmakla.. 'denilerek bozma kararı verildiği ve dosyanın mahkememize iade edilerek yukarıda sayısı yazılı sırasına kaydının yapılarak, istinaf ilamı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonucunda;

A. SANIĞIN ÜZERİNE ATILI CİNSEL SALDIRI SUÇU YÖNÜNDEN YAPILAN DEĞERLENDİRME DE;

Cinsel saldırı suçu TCK'nın 102.maddesinde düzenlenmiştir. TCK'nın 102/1 maddesinde cinsel saldırı suçunun temel şekli düzenlenmiştir. Buna göre; cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâli cinsel saldırı suçunun basit halini oluşturmaktadır. TCK'nın 102/2 maddesinde ise; mağdura karşı organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçunun işlenmesi cinsel saldırı suçunun daha ağır cezayı gerektiren bir nitelikli hali olarak düzenlenmiştir.

Bu bağlamda somut olay ele alındığında; sanığın mağduru zorla evine alıp anal yoldan zorla cinsel ilişkiye girdiği hususu anlaşılmakla organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunun unsurları somut olayda oluşmakla; sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği sabit bulunmakla TCK'nın 102/2 maddesi uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

-TCK'nın 102/3-a maddesinin (daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hal) değerlendirilmesi:

Bu bağlamda somut olay ele alındığında; sanığın mağduru zorla evine alıp anal yoldan zorla cinsel ilişkiye girdiği hususu anlaşılmakla organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunun unsurları somut olayda oluşmakla; sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği sabit bulunmakla TCK'nın 102/2 maddesi uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

-TCK'nın 102/3-a maddesinin (daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hal) değerlendirilmesi:

TCK'nın 102/3-a maddesinde cinsel saldırı suçunun beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi cezayı artıran bir nitelikli hal olarak düzenlenmiştir.

Somut olay bu nitelik hal bağlamında ele alındığında; Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulu'nun 27/10/2021 tarihli ve 3263 karar sayılı raporu ile; Mağdur ...'ın suç tarihinde maruz kaldığı fiile ruhsal ve bedensel yönden mukavemete muktedir olamayacağı belirtildiğinden sanık hakkında söz konusu artırım nedeni tatbik edilmiştir.

-TCK'nun 62.maddesinin (takdiri indirim nedenleri) değerlendirilmesi:

TCK'nın "takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62. maddesinde; indirim nedeni olarak failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları, yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri örnekseme yoluyla sayılmıştır. Bu doğrultuda sanığın sabıkalı geçmişi ve suça meyilli olduğu nazara alınarak hakkında TCK'nın 62. maddesi tatbik edilmemiştir.

- Cezalandırmada alt sınırdan uzaklaşılmama gerekçesi:

Yapılan yargılama neticesinde; sanığın suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi ve sosyal durumu, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, sanığın kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, sanığın güttüğü amaç ve saik nazara alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

B. SANIĞIN ÜZERİNE ATILI KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA SUÇU YÖNÜNDEN;

5237 sayılı TCK’nun “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” başlıklı 109. maddesinde; Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişinin cezalandırılacağı hüküm altına alınmış olup, kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanması; eylemin çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi ve eylemin cinsel amaçla işlenmesi halinde, verilecek olan cezadan arttırım yapılması gerektiği hüküm altına alınmıştır.