muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1899, Karar No: 2019/3790, Tarih: 11.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/1899 E.  ,  2019/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6948, Karar No: 2014/2448, Tarih: 28.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6948 E.  ,  2014/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/98493

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2011/260 (E) ve 2011/460 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda yüklenen suçu kabul etmediği, müşteki ile de önceye dayalı husumetinin olduğunu belirttiği ve çaldığı iddia edilen malları ismini bilmediği ancak ikametini bildiği bir yerden aldığını belirtmesi karşısında; bu hususun araştırılıp sonucuna göre hukuki durumun değerlendirmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yanlış şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.. C..'ın temyiz itirazı bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7499, Karar No: 2019/6728, Tarih: 19.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7499 E.  ,  2019/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

1)Dava konusu 101 ada 143 parsele komşu 101 ada 144 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespit tutanağının sureti ile dayandığı tapu kayıtları, davalı ise dava dosyasının, tapusu oluşmuş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2)Dava konusu 101 ada 143 parsel numaralı taşınmazın bulunduğu yere ait tespit tarihi olan 2015 yılından geriye doğru 15-20 yıl içinde çekilmiş orijinal renkli, kenar işaretleri taşıyan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı ek rapor alınarak, dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29377, Karar No: 2016/9560, Tarih: 14.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29377 E.  ,  2016/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1) Müştekinin sanık hakkında ''koğuşta hırsızlık yapıyor, dolaplara giriyor '' şeklinde iddialarda bulanması nedeniyle sanığın eylemini gerçekleştirdiğini savunması ve bu savunmasının, tanıklar ... ve ...'in beyanlarıyla doğrulanmış bulunmasına göre, müştekiden kaynaklan haksız hareket nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kısa süreli hapis cezasının, adli para cezası dışında diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine engelin bir durum bulunmadığı gözetilmeden, "şartları oluşmadığından" bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2016. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11747, Karar No: 2017/7178, Tarih: 14.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/11747 E.  ,  2017/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamı ve olay tutanağına göre; sanığın kesinleşmiş mahkumiyeti sebebiyle cezaevine sevkini beklediği esnada, polislerin yanından kaçtığı ve kesintisiz takiple yakalandığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve cezadan TCK.nun 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21904, Karar No: 2021/9836, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21904 E.  ,  2021/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 22/12/2015 tarihli kararın, suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından atanan zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmediği, suça sürüklenen çocuğun 12/04/2015 tarihinde yakalandığı yer mahkemesinde asıl yargılandığı yer mahkemesindeki müdafii olmaksızın, görevlendirilen başka bir zorunlu müdafii huzurunda beyanda bulunduğu ve asıl mahkemede kendisine atanan müdafiinden haberdar olmadığı, bu nedenle karara karşı temyiz süresinin, kısa kararın suça sürüklenen çocuğun müdafiine tefhiminden itibaren başlamayacağı anlaşılmakla; 22/12/2015 tarihinde müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, suça sürüklenen çocuğa 10/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği ancak 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak “okunup anlatılmak suretiyle” tebliğ edilmesi gerekirken buna aykırı olarak okumak ve almak sureti ile yapılan tebliğin usulsüz olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun 16/02/2016 tarihli temyiz talebinin öğrenme ile süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında sokak üzerine trafiğe kapalı boş alana park ettiğini beyan ettiği motosiklet ile seyir halindeyken yakalandığı ve motosiklete düz kontak yaparak boş bir arsadan aldığını savunduğu olayda; müştekinin motosikleti park ederken kilitleyip kilitlemediğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir veri bulunmadığı halde, bu husus araştırılmaksızın ve sonucuna göre motosiklet müşteki tarafından harici bir kilit- zincir vs. ile sabit bir yere kilitlenmiş ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ nun 142/2-h bendinin

uygulanması gerekeceği ancak motosiklet yalnız direksiyon kilidi ile kilitli olarak sokak üzerine park edilmiş ise sanığın TCK’nın 142/1-e bendi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1823, Karar No: 2018/2848, Tarih: 18.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1823 E.  ,  2018/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından hükümlü ...'ın, Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/430 esas, 2016/98 sayılı kararıyla hükmolunan 3 ay hapis ve 6 ay hapis cezalarının infazı sırasında, hükümlü hakkında şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına ilişkin Hakkari İnfaz Hâkimliğinin 02/08/2017 tarihli ve 2017/81 esas, 2017/86 sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığı gerekçesiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Hakkari İnfaz Hâkimliğinin 26/12/2017 tarihli ve 2017/133 esas, 2017/138 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2018 tarihli ve 2018/19 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre adı geçen hükümlünün bakiye cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine karar verildiği, yükümlünün müdürlüğe müracaat etmesi üzerine kendisi için bir yükümlülük programı düzenlenip sorumlulukların bildirildiği, ancak ilgilinin 17/08/2017 tarihindeki imza yükümlülüğünü yerine getirmediğinden dolayı Yüksekova Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 08/09/2017 tarihli yazısı ile uyarıldığı, bu uyarıya rağmen hükümlünün yine 04/12/2017 tarihinde görüşmeye katılmaması nedeniyle, dosyasının kapatılarak hükümlünün kapalı cezaevine gönderilmesi hususunda infaz hâkimliğine müracaat edilmesine ilişkin infaz işlemleri değerlendirme komisyonu kararı alındığı, hükümlünün Hakkari İnfaz Hâkimliğinin kararına vaki 08/01/2018 tarihli dilekçe ile itirazı ekinde herhangi bir belge sunmadan kolunda kırılma meydana geldiğini ve seminere bu yüzden katılamadığını belirttiği, hükümlünün söz konusu mazaretinin hangi tarihte başladığına dair herhangi bir belge sunulmadığı, dolayısıyla hükümlünün ikinci ihlali gerçekleştirdiği 04/12/2017 tarihinde kabul edilebilir haklı bir mazeretinin bulunmadığı nazara alınarak itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/03/2018 gün ve 94660652-105-30-1579-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2018 tarihli ve 2018/19 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/269, Karar No: 2009/65, Tarih: 17.03.2009

**Ceza Genel Kurulu         2008/2-269 E.  ,  2009/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 155369

Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi

Sanığın hırsızlık suçundan beraatine ilişkin, sanığın yüzünde, katılan vekilinin yokluğunda “kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde Yargıtay yolu açık olmak üzere” Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.04.2006 gün ve 628-268 sayılı hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 03.11.2008 gün ve 16213-17803 sayı ile;

“Katılan vekilinin, 08.05.2006 tarihinde tebliğ edilen hükmü, bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 16.05.2006 günü temyiz etmekle, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin, aynı Kanunun 317. maddesi gereğince reddine,” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 15.12.2008 gün ve 155369 sayı ile;

Karar, katılan vekiline 08.05.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, katılan vekili temyiz dilekçesini Ankara Cumhuriyet Savcısı T. Ş.'e vermiş, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz süresi içinde 15.05.2006 tarihinde imzalanmış, mahkeme hâkimi tarafından 16.05.2006 tarihinde havale edilmiş, aynı tarihte temyiz defterine kaydedilmiştir.

1- 5271 sayılı CMK’nun 264. maddesinde; (1) Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz. (2) Bu halde başvurunun yapıldığı merci, başvuruyu derhal görevli ve yetkili olan mercie gönderir, hükmü yer almaktadır. Bu düzenleme ile, kanun yoluna başvuru hakkı olanların, kanun yolunun veya merciin belirlenmesindeki yanılgılarının başvu¬ranın haklarını ortadan kaldırmasının, haksızlığa uğramasının önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Merciin belirlenme¬sinde yanılgı halinde ilgililerin kanun yollarına başvurma hakları, 5271 sayılı CMK’nun 264. mad¬desi hükmü uyarınca güvence altına alınmış bulunmaktadır. Katılan vekili temyiz dilekçesini süresi içinde Cumhuriyet Savcısına vermiş, talebi reddedilmemiş dilekçe alınarak havale edilmiş ve bir gün sonra mah¬kemesine ulaştırılmıştır. CMK’nun 264. maddesine göre temyiz talebinin süresinde olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir.

2- Mahkeme kararında "kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde Yargıtay yolu açık olmak üzere karar verildiği" belirtilmiştir. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesine Ek 7 nolu Protokolün 2. maddesiyle hakkında hükümlülük kararı verilen sanığın bir üst mahkemeye başvuru hakkının tanınması düzenlenmiş olup, bu düzenleme aynı sözleşmenin 6. maddesi bağlamında adil yargılama hakkıyla ilgilidir. Anayasanın 4709 sayılı Yasayla değişik 40/2. maddesinde, yargısal kararlara karşı başvuru yolları, tüm ilgilileri kapsar şekilde ve doğrudan uygulanabilir bir hükme yer verilmiştir. ‘Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.’ Öte yandan 5271 sayılı CMK'nun 231/2. maddesinde hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir" hükmüne yer verilmiştir. İlgililere tebliğ edilen kararda yasa yoluna başvurulacak mercii ve başvuru şekli gösteril¬mediğinden katılan açısından temyiz süresinin başlamadığı, temyiz dilekçesi verildiği takdirde temyiz süresinin öğrenme kabul edilerek temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmesi gerekir, gerekçeleri ile itiraz yasayoluna başvurularak, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.11.2008 gün ve 16213 -17803 sayılı temyiz isteğinin reddine ilişkin kararın kaldırılarak, dosyanın katılanın temyizi ile ilgili olarak inceleme yapılmak üzere, Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmesi talep olunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, katılan veki¬linin, temyiz dilekçesinin C.savcısı tarafından havalesinin mercide yanılgı kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla temyiz isteminin süresinde bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Yasanın 310. maddesi uyarınca, temyiz istemi yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olur, bu taktirde, beyan tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirilir, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresi tebliğle başlar.

5271 sayılı CYY’nın 264. maddesinde ise kabul edilebilir bir yasa yolu başvuru¬sunda yasa yolunun veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu hâlde başvurunun yapıldığı merciince, başvurunun derhâl görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

5271 sayılı CYY’nın 264. maddesinde ise kabul edilebilir bir yasa yolu başvuru¬sunda yasa yolunun veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu hâlde başvurunun yapıldığı merciince, başvurunun derhâl görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

Her iki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, kural olarak temyiz istemi süresinde verilen bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak bir beyanla hükmü veren mahkemeye yapılacaktır. Ancak süresinde olması koşuluyla, dilekçenin hükmü veren mahkeme dışındaki bir mahkemeye verilmesi veya istemde bulunulması ya da haklı nedenlerin varlığı halinde C.Savcılığına ya da bir başka merciye istemde bulunulması temyiz istemini geçersiz kılmayacak, bu durum mercide yanılgı kapsamında değerlendirilebilecek, dilekçenin verildiği veya istemin yapıldığı merciince, istem veya dilekçe mahkemesine gönde¬rilecektir. Yine aynı şekilde istemin temyiz yerine itiraz olarak belirtilmiş olması da bu kapsamda değerlendirilerek, başvuru sahibinin hakları korunacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın yüzüne karşı, katılan vekilinin yokluğunda tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere verilen kararın, 08.05.2006 tarihinde katılan vekiline tebliğ edildiği, katılan Bedaş vekilince de Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben yazılan 15.05.2006 tarihli dilekçe ile hükmün temyiz edildiği, temyiz dilekçesinin hâkim Güven Özkan tarafından 16.05.2006 tarihinde havale edilerek, aynı tarihte temyizin 89 sırasına kayıt edildiği anlaşılmaktadır.

Ancak dilekçenin C.Savcılığına verildiğine ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamasına karşın, 15.05.2006 tarihli temyiz dilekçesinin üst tarafında 19711 sicil numaralı olduğu anlaşılan C.Savcısı Turhan Şen’in de havalesi bulunmaktadır.

Ancak dilekçenin C.Savcılığına verildiğine ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamasına karşın, 15.05.2006 tarihli temyiz dilekçesinin üst tarafında 19711 sicil numaralı olduğu anlaşılan C.Savcısı Turhan Şen’in de havalesi bulunmaktadır.

Dilekçenin C.Savcısının havalesi üzerine mahkemeye intikal ettiğine ilişkin herhangi bir bilgi bulunmadığı gibi, C.Savcısı tarafından da bu havalenin neye istinaden yapıldığı anlaşı¬lamamaktadır. Eğer dilekçe C.Savcılığına hitaben yazılmış olsa idi ya da C.Savcısının havalesi ile Mahkemesine gönderilmiş olsaydı bu durum mercide yanılgı kapsamında değerlen¬dirilerek, temyizin süresinde olduğu kabul edilebilirdi. Ancak mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin hiçbir neden gösterilmeden ayrıca C.Savcısı tarafından da havale edilmiş olması katılana yeni bir hak vermeyeceği gibi, bu durum 5271 sayılı CYY’nın 264. maddesi kapsamında mercide yanılgı olarak da değerlendirilemez. Çünkü dilekçe doğru merciye verilmiş ve bu mercii tarafından da havale edilerek temyiz defterine kayıt edilmiştir. Mahkemeye hitaben yazılan dilekçenin ayrıca C.Savcısı tarafından havalesini gerektiren hiçbir neden bulunmamaktadır. Bir an için dilekçenin mesai saatleri dışında getirildiği hâkimin bulunmaması nedeniyle C.Savcısına havale ettirildiği düşünülebilir ise de, bu halde dahi, 5271 sayılı Yasanın 39. maddesi uyarınca süre mesai saati bitiminde dolduğundan, mesaiden sonra yapılan havale ancak bir sonraki gün yapılmış havale kapsamında değerlen¬dirilebilecektir. Bu itibarla 08.05.2006 tarihinde yapılan tebliğle başlayan temyiz süresi 15.05.2006 günü mesai süresi bitiminde sona erdiğinden katılan vekilinin temyizi süresinde değildir.

Diğer yönden, sanığın yüzüne karşı katılanın yokluğunda verilen beraat kararında başvurulacak merci ve yöntemi gösterilmemiş ve sanık açısından tefhimle başlayan temyiz süresi, tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere karar verilmek suretiyle sanık yanıltılmış ise de, yasa yolları bildirimindeki bu eksiklikler ve yanılgılar, temyiz hak ve yetkisi bulunan sujeler açısından ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Yasa yollarına başvuru hakları bulunanların, bu haklarını etkin bir biçimde kullanabilmeleri için hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı mercii ve yöntemi, başvuru süresi hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtilmelidir. Aksi hal 5271 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturur. Bu bildirimlerdeki temel amaç sujelerin başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması, bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır.