muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11411, Karar No: 2023/10505, Tarih: 30.10.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4188, Karar No: 2012/6068, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4188 E.  ,  2012/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 121 ada 4 parsel sayılı 1.168,52 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 121 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2268, Karar No: 2006/3721, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2268 E.  ,  2006/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.6.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava geçit hakkı istemine ilişkindir. Davacı maliki bulunduğu 3879 parselin yola sınır teşkil etmediğini, bu parselden yararlanabilmek için anayola ulaşımı sağlayan geçite ihtiyacı bulunduğunu bildirerek komşu parsellerden uygun olanından geçide karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, komşu parseller olan 3878,3881 ve 4580 parseller üzerinden anayola ulaşımı sağlayan güzergahlar bilirkişiye incelettirilmiş, en az masraf ile 3881 parsel üzerinden geçit kurulacağı kanaatiyle bu parselin üzerinden geçit tesisine karar verilmiştir.

Geçite karar verilirken, davacı yararından dah çok komşular için en az külfet getirecek yerin geçit yeri olarak belirlenmesi gerekmektedir. Çoğu halde çevre taşınmazların birbirlerine olan ve geçide ihtiyaç bulunan taşınmaza ulaşan ortak sınırları aynı seviyede bulunurlar. Somut olayda komşulara ait bulunan 3881 parsel ile 3878 parselin ortak sınırında taşınmaz seviyelerinin yükseklik farkları bulunup bulunmadığı bilirkişi raporlarına geçirilmediği için bu yolda bir denetim yapılamamıştır. Bu iki taşınmaz arasında seviye farkı yok ise 1,5 metrelik genişliğin birinden 1,5 metrelik genişliğin de diğerinden olmak üzere 3 metrelik genişlikte geçite hükmedilmesi ve böylece külfette de denkliğin sağlanması taraf yararları için daha uygundur. Yerelinde yeniden keşif yapılarak açıklanan konularda bilirkişi görüşü alındıktan sonra uygun seçeneğin bundan sonra tespitine karar verilmesi gerekir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; bu tür davalarda davanın açılmasına sebep olduğu söylenemeyecek olan komşu parsel maliklerine yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin yükletilmemesi gerekirken, bunlardan da sorumlu tutulur şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 30.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33257, Karar No: 2015/20845, Tarih: 18.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/33257 E.  ,  2015/20845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, nitelikli mala zarar verme, suçluyu kayırma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme”suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup;bu suçta,kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla,cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için,öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç Kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle,kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse,fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Isparta iline yüklü miktarda uyuşturucu madde getirileceği ihbarı üzerine bu konuda çalışma yapıldığı, emniyet ekipleri tarafından Isparta ilinin giriş bölgelerinde önlem alınarak sanık ...'in kullandığı ... plaka sayılı araca durması için ikazda bulunulduğu, sanığın kaçması nedeniyle takibe geçildiği, aracın Gölbaşı Beldesinde bir çıkmaz sokakta durduğu, sanık ...'in yakalanarak ekip otosuna götürüleceği esnada araca binmemek için araç direklerinden tuttuğu ve bağırarak köy halkından yardım istediği, sanık ...'e biber gazı kullanılarak ekip aracına bindirildikten sonra sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın olay yerine geldikleri, bu esnada köy halkının polis memurlarına ve ekip araçlarına taş ve sopalarla saldırdıkları, şikayetçi polis memurlarının bu esnada yaralandıkları, arbededen yaralanan sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın, sanık ...'i ekip aracından çıkarak kaçırdıkları, bu esnada ...'in katılan polis memuru ...'ı, sanık ...'in ise, şikayetçi polis memuru ...'yi taşla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladıkları, sanık ...'in bir eve saklandığının farkedilmesi üzerine ekiplerin olay yerine gittikleri, bu esnada ...'in yanında iki gram esrar maddesi bulunduğu, bu suretle sanıkların görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme suçlarını işledikleri, sanık ...'in ayrıca suçluyu kayırma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine yönelik temyiz incelemesinde,

5237 sayılı TCK'nın 191/9. maddesinde; “bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171'inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231'inci maddesi hükümleri uygulanır.” düzenlemesi bulunduğu, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, sanık ... hakkında suçluyu kayırma ve nitelikli mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık beyanları, şikayetçi ifadeleri, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

2- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, sanık ... hakkında suçluyu kayırma ve nitelikli mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık beyanları, şikayetçi ifadeleri, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...'in, kendisinin kaçmasını engellemek isteyen katılan polis memuru ...'ı taş kullanarak yaralaması nedeniyle hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 265/4. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, yakalandığında ekip aracına binmemek için aracın direklerinden tutması üzerine biber gazı ile etkisiz hale getirildiği ve olay yerinden diğer sanıklar tarafından kaçırıldığı, olay tutanaklarında ya da şikayetçi ifadelerinde sanığın ekip araçlarına zarar verdiğine dair iddia bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmaması nedeniyle beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5823, Karar No: 2013/5236, Tarih: 18.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5823 E.  ,  2013/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.09.2011 tarih ve 2010/212-2011/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ın Kanal 7 adlı kanalın muhasebe departmanında çalıştığını, müvekkilinin hamili bulunduğu 5.000 TL ve ....300 TL tutarlarındaki iki adet çeki ciro ederek çalıştığı kanalın muhasebe departmanına teslim etmek üzere çantasına koyduğunu, ancak daha sonra çantasındaki çeklerin düşürüldüğü / çaldırdığını fark ettiğini, çekler için ödeme yasağı ve iptalleri konusunda da dava açtığını, davalılardan ...'ın üzerinde ödeme yasağı bulunan çeki bankaya giderek yazdırmak istediğini, ancak ödeme yasağı konulduğu için çeki tahsil edemediğini, çekin müvekkili tarafından ...'a verilmediğini, bu çekin halen davalının elinde olduğunu, ...'ın çeklerden diğerini ise davalı ... aracılığı ile tahsil ettiğini, ileri sürerek 5.000 TL'lik çekin davalı ...'dan alınarak müvekkiline verilmesine, ....300 TL tutarındaki çek bedelinin ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili ....09.2011 tarihli dilekçesi ile icra takibi sonunda 5.000 TL çek bedelinin ... 'a ödendiğinden bu çek bedelinin de davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ...'dan olan alacağına karşılık ....300 TL tutarlı çeki ...'dan alarak tahsil ettiğini, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın kötü niyetle açıldığını, davacının ödemesi gereken bedeli ödememek ve ciro edip rızası ile verdiği çek bedellerinden kaçınmak için bu davayı açtığını, nama yazılı olan çekleri davacının ciro ederek müvekkiline verdiğini, müvekkilinin kendi rızası ile işten ayrıldığını, müvekkilinin çekleri davacıya verdiği hizmetlerden dolayı aldığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan ... 'in çeki iktisap ederken kötü niyetli olduğu veya bile bile borçlunun zararına hareket ettiği kanıtlanmadığı, 5.000 TL tutarlı çekin ise Erka Müzik Yapım Ltd. Şti. tarafından davacı lehine tanzim edilerek verildiği, aynı çek davacı tarafından ciro edilerek davalı ...'a devredildiği, kıymetli evrakın ciro ve teslimle devredilmiş olduğu, davacı

düşürdüğü / çaldırdığı çeklerin ... tarafından alındığını karşılıksız olduğunu ileri sürmüş ise de; bu iddiasını kanıtlayamadığı, davacı çeklerin bedelsiz olduğunu ya da davalı ... tarafından haksız alındığı hususunu kanıtlayamadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

düşürdüğü / çaldırdığı çeklerin ... tarafından alındığını karşılıksız olduğunu ileri sürmüş ise de; bu iddiasını kanıtlayamadığı, davacı çeklerin bedelsiz olduğunu ya da davalı ... tarafından haksız alındığı hususunu kanıtlayamadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3812, Karar No: 2006/5577, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3812 E.  ,  2006/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskipazar Asliye (Tüketici) Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada Eskipazar Asliye Hukuk (Tüketici) ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mutfak dolabı yapım işinden kaynaklanan icra takibine itirazın iptali davasıdır.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasanın 3/d maddesinde hizmet: Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet olarak, 3/e maddesinde; tüketici: Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi olarak tanımlanmıştır.

Borçlar Yasasının 355. maddesinde ise, istisna akdi (... sözleşmesi) düzenlenmiş ve bir tarafın iş sahibi, bir tarafın ise, yüklenici konumunda olan ve bedeli karşılığında bir şeyin imalinin yapılması hususunun ... sözleşmesi olarak açıklandığı yeralmıştır.

Hizmet sözleşmesi ve ... sözleşmesi birbirine çok yakın kavramlar olup; hizmette, ücret-bağımlılık ve devamlılık, ... de ise, bir şeyin ücret karşılığı imali söz konusudur.

Somut olayda, hizmetten ziyade ... sözleşmesinin mevcut olduğu ve ... sözleşmesinin de Genel Hükümler ve Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlendiği, uyuşmazlığın 4077 Sayılı Yasanın 3/d maddesi kapsamında hizmet olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, görevli mahkeme Tüketici Mahkemesi değil genel mahkemelerdir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Eskipazar Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/04/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4133, Karar No: 2010/4659, Tarih: 23.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/4133 E.  ,  2010/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yokluğunda karar verilen davalı Akdeniz Temizlik Gıda Elektronik Makina Teknolojileri Servis Hizmetleri San. ve Ticaret Ltd.Şti. vekiline gerekçeli kararın tebliğ edilip edilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Karar teblgi edilmiş ise buna ilişkin evrakın eklenmesi, edilmemiş ise gerekli usuli işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14367, Karar No: 2021/14907, Tarih: 22.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14367 E.  ,  2021/14907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup suça sürüklenen çocuğun, gündüz vakti müştekinin iş yerinin önünden tezgahtaki 2 adet battaniyeyi çalması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.