muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3330, Karar No: 2015/2208, Tarih: 18.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3330 E.  ,  2015/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın 10.10.2009 tarihinde katılanın müdürü olduğu işyerine gelerek şarküteri dolabından aldığı peyniri pantolon cebine koyup kasadan ödemesini yapmadan geçtiği, 11.10.2009 tarihinde sanığın aynı işyerine tekrar geldiği, katılana bir gün önceki olaydan personelinin bahsettiği, bu sebeple katılanın sanığı işyerinde takip ettiği, sanığın market arabasına koyduğu eşyalardan çerez ve peyniri pantolonunun cebine koyduğu, diğer eşyaların parasını kasada ödediği, çerez ve peynirin ücretini ödemediği, katılanın market çıkışında sanığı kesintisiz takip ile yakaladığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında; sanığın bir gün arayla gerçekleştirmiş olduğu birden fazla hırsızlık eyleminin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştiği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 43/1. maddesinin uygulanacağının gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek denetim süresinin TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca hükmedilen ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1380, Karar No: 2008/2680, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1380 E.  ,  2008/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 3. Sulh Hukuk ile ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...’ın yerleşim yerinin “...,...” olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkemenin ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7608, Karar No: 2015/84, Tarih: 13.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/7608 E.  ,  2015/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Ret, onama

Müşteki.... mağdure ....ile vekilinin 04.03.2014 gününde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nın 310/2. maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra temyiz ettikleri anlaşıldığından, süresinde yapılmayan temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİ ile, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelenerek 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek gereği düşünüldü:

Gazi Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi tarafından düzenlenen 08.01.2014 tarihli raporda olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması ve ayrıca sanığın suçu velâyet hakkını kötüye kullanarak işlemesi karşısında, TCK.nın 53/5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3928, Karar No: 2006/5227, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3928 E.  ,  2006/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.7.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırkende aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Ayrıca, davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 1480 parsel sayılı taşınmaz malikinin ....ve.....’dan olan.... olduğunu ileri sürerek “.....” olan ismine soyadının eklenmesi isteminde bulunmuş, davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kayıt maliki ile davacının bağlantısı saptanmadan diğer bir anlatımla davacılık sıfatı belirlenmeden işin esasına girilerek karar verilmiştir. Ayrıca, dosya içerisindeki kayıtlara göre, ... ve ...’ten olma ...’in soyadı Bozdemir olup, davacının iddia ettiği gibi anne adı ... olan...’in kaydı araştırılmamış,

Mahkemece, kayıt maliki ile davacının bağlantısı saptanmadan diğer bir anlatımla davacılık sıfatı belirlenmeden işin esasına girilerek karar verilmiştir. Ayrıca, dosya içerisindeki kayıtlara göre, ... ve ...’ten olma ...’in soyadı Bozdemir olup, davacının iddia ettiği gibi anne adı ... olan...’in kaydı araştırılmamış,

Az yukarıda değinilen ilkeler uyarınca mülkiyet nakline sebebiyet vermemek için kayıt malikinin ismin düzeltilmesi yoluyla mülkiyet nakline yol açmamak için sağlıklı bir araştırmanın yapılması gerekmektedir. Değinilen hususların üzerinde durulmadan sonuca gidilmesi doğru değildir, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 4.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9812, Karar No: 2012/17269, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9812 E.  ,  2012/17269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahta Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/01/2012 tarih ve 2009/344-2012/13 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin Kahta’dan Giresun’a gitmek üzere yolcu olarak içinde bulunduğu minibüsün kaza yapması sonucu vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinin bulunmadığını, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya neden olan aracın şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmadığını, bu nedenle ferdi kaza koltuk sigorta sözleşmesi yapılma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murislerinin içinde bulunduğu minibüsün şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmamasının taşımanın ticari taşıma olmadığı anlamına gelmediği, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesi yaptırması gerektiği halde bunun yapılmadığı, bu nedenle oluşan zarardan davalı ... Hesabının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe yaptığı itirazın asıl alacak yönünden iptali ile takibin devamına ve alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, diğer istemlerin reddinekarar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette bulunması nedeniyle bilirkişi deliline başvurulmasının gerekmemesine ve bu nedenle de bilirkişi raporuna itiraz ile ilgili süreye riayet edilmemesinin bozma nedeni olarak görülmesinin mümkün bulunmamasına ve ayrıca zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının can sigortası türü olup meblağ sigortası olması nedeniyle gerçek zarar hesaplamasına gidilmeksizin sigorta bedelinin ödenecek olması ve bu nedenle alacağın likit olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.002,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5231, Karar No: 2012/15082, Tarih: 03.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5231 E.  ,  2012/15082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3284, Karar No: 2015/31878, Tarih: 22.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3284 E.  ,  2015/31878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/128442

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 01.04.2010 tarihinde 2009/1571 esas ve 2010/360 karar sayı ile verilen, H.. Y..'ın TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca sadece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

b) İnfaz aşamasında Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce 06.08.2010 tarihinde yapılan tebligata uymadığının bildirilmesi üzerine, Mahkemesince 20.04.2011 tarihinde 2010/2009 esas ve 2011/1211 karar sayı ile hükümlünün TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca "sanığın mazeretinin kabulü ile" aynı Kanunun 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına hükmolunduğu, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

c) Hükümlünün, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, Mahkemesince hükümlü H.. Y.. hakkında 19.12.2012 tarihinde 2010/2009 esas ve 2011/1211 karar sayılı ek karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca «kamu davasının düşmesine» karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Mahkemenin 19.12.2012 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.

Yukarıda belirtilen hüküm ve karar tarihlerinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle sadece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunması ve infaz aşamasında hükümlünün tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymaması halinde, davaya devam olunarak hüküm verilmesi öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hüküm ve karar tarihlerinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle sadece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunması ve infaz aşamasında hükümlünün tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymaması halinde, davaya devam olunarak hüküm verilmesi öngörülmüştür.

Somut olayda, sanık hakkında sadece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş, sanığın kesinleşen bu karar gereğince infazına başlanan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığı bildirilmiş olduğundan; sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının saptanması halinde, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası gereğince davaya devam olunarak hüküm verilmesine; uymamasının geçerli bir mazerete dayandığının kabul edilmesi durumunda ise, "tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına" karar verilmesi gerekirken, kesinleşen kararın değiştirilmesi niteliğinde ve ondan farklı olarak, 20.04.2011 tarihinde hüküm kurulmuştur.

Açıklanan nedenden dolayı Mahkemenin 20.04.2011 tarihli hükmüne karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67969, Karar No: 2012/45704, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67969 E.  ,  2012/45704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 10.02.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16351, Karar No: 2013/23250, Tarih: 18.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16351 E.  ,  2013/23250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, 131 parsel yönünden feragat nedeni ile davanın reddine, 148 parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi, ecrimisilin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

...)Dava konusu taşınmazın el atılarak kanal olan bölümü dışında kalan ve ifrazen 1625 ve 1628 parsel numaralarını alan kısımları, yapılan ... kanalları ile düzenli sulama imkanına kavuştuğundan değer artışı olacağı tartışmasızdır.

Değer artış oranının tespiti hususunda Kamulaştırma Kanununun .../C maddesi gözetilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

...)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2173, Karar No: 2017/7780, Tarih: 11.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2173 E.  ,  2017/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın bozma ilamımız sonrası alınan ifadesinde tutanağa konu adreste annesinin ölümünden sonra oturmaya başladığını savunması, dosya arasında bulunan katılan kurumun 13/04/2016 tarihli yazı cevabına ekli on dört tane daha aynı yere ilişkin tutanak bulunması ancak bunlardan sadece bir tanesinin sanık adına ve suç tarihinden yaklaşık iki yıl sonrasına ilişkin olması, diğer tüm tutanakların aynı adreste ve bir çoğunda sayacın da aynı olup sanığın annesi adına düzenlenmiş olması ile suça konu kaçak elektrik tespit tutanağında “abonesiz elektrik kullanıldığının” belirtilmesi karşısında; 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu da değerlendirildiğinde;

02/03/2015 tarihli bozma ilamımızda belirtildiği üzere kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesi mümkün olduğu da dikkate alınarak, karşılıksız yararlanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden, sanığın hangi tarihten itibaren ve ne kadar süre tutanakta belirtilen adreste oturduğu konusunda kolluk araştırması yaptırılıp kaçak kullanım süresi belirlendikten sonra, tutanakla tespit edilen kurulu güç miktarının, sanığın kullandığı süre gözetildiğinde normal kullanıma göre

tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığı ve sayaca herhangi bir müdahalenin bulunup bulunmadığı saptanarak, suçun sabit olduğunun belirlenmesi halinde katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.