muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/60, Karar No: 2011/126, Tarih: 14.06.2011

Bu itibarla somut olaydaki gibi sanığın sabıkasında yer alan 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca erteli cezayı içeren mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak, sonradan yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanmasının bu aşamada gerekli olmadığı ve infaz aşamasında değerlendirme yapılmasının olanaklı olduğu kabul edilmelidir.

Bu uyuşmazlık konusu ile ilgili olarak çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi M. Tatar,

"Tekerrüre esas alınan ve para cezası ya da 2 yılın altında hapis cezası içeren hükümlülüklerin kesinleşme sürecinde 5237 sayılı TCK yürürlüğe girdiği halde herhangi bir uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının anlaşılamadığı gibi, 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanun'la değişik 231/5. maddesinin 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe girmesine karşın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği yönünde de bir değerlendirme yapıldığının dosya içeriğinden anlaşılamadığı durumlarda, TCK 58. maddesinin uygulanabilmesi için, yargıcın kendiliğinden harekete geçerek sözü edilen konuları araştırması, sanığı ya da Cumhuriyet Savcısını uyararak önceki mahkumiyeti uyarlamaya tabi kılması ve sonucuna göre karar vermesi zorunda olduğu düşünülmektedir.

Çünkü;

Uyarlama sonucunda eski mahkumiyetin suç olmaktan çıkma vb. nedenlerle kaldırılması veya CMK'nın 231. maddesinin uyarlanmasıyla "mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması" yaptırımına dö-nüştürülmesi halinde, artık "kesinleşmiş hükümden" söz edilemeyecek, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması olanağı da ortadan kalkacaktır. TCK'nın 58. maddesinin re'sen uygulanması sonucunda mükerrirlere özgü infaz rejimi sonucunda 5275 sayılı İnfaz Yasası'nın 108. maddesi uyarınca koşullu salıverme, denetimli serbestlik gibi konularda farklı ve ağır yaptırımlarla karşı karşıya bırakılan sanığın, bunlardan kurtulabilme olasılığını gözardı etmek, hukuk devletinde benimsenemeyecek adil olmayan sonuçlara yol açabilecektir.

Konu, ceza yargılama sistemimizde gerçeği araştırmakla yükümlü ceza yargıcının maddi hukuk uygulamasıyla ilgili olup, "yanlışlık varsa infaz sırasında düzeltilir.", "Savcı infaz sırasında uyarlama isteyebilir.", "bu yolu açarsak temyiz başvuruları çoğalır", "davalar zamanaşımına uğrar" gibi pratik düşüncelerle geçiştirilemeyecek kadar önemlidir.

Ön sorun olarak tartışılan ve sözü edilen konulara ilişkin açıkladığımız düşünceler ve tamamen katıldığımız itiraz gerekçeleri gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulü gerektiği kanısıyla sayın çoğunluğun ret kararına katılamıyorum." görüşüyle,

Ön sorun olarak tartışılan ve sözü edilen konulara ilişkin açıkladığımız düşünceler ve tamamen katıldığımız itiraz gerekçeleri gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulü gerektiği kanısıyla sayın çoğunluğun ret kararına katılamıyorum." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Bir Genel Kurul Üyesi ise, "sanığın sabıkasında yer alan ve 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca erteli cezayı içeren mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak, sonradan yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanmasının gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Bu açıklamalar ışığında tüm uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde şu sonuçlara varılmaktadır:

1- 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca erteli olan hükümlülük, deneme süresi içinde ve 5237 sayılı TCY döneminde yeni bir suç işlenmesi durumunda tekerrüre esas olabilecektir.

2- 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca erteli mahkumiyetle ilgili tekerrür hükümlerinin uygulanması açısından 765 sayılı Yasa'nın 95. maddesinde belirtilen deneme sürelerinin gözönünde bulundurulması gerekecektir.

3- Mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkralarının uygulanmasına karar verilmemiş olması ve aleyhe temyiz bulunmaması halinde 1412 sayılı CYUY'nin 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilmelidir.

4- Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrüre esas alınamayacak nitelikteki başka bir hükümlülüğü esas alınmak suretiyle, hakkındaki cezanın "mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" karar verilmesi halinde, sanığın aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilmek suretiyle 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınamayacak nitelikteki geçmiş hükümlülüğündeki miktarın esas alınması suretiyle belirlenmesi gerekecektir.

5- Adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınabilecek nitelikte bulunan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak, sonradan yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanması hususu temyiz incelemesi aşamasında başlı başına bozma nedeni olarak kabul edilmeyecek ve bu konunun infaz aşamasında değerlendirilmesi uygun olacaktır.

5- Adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınabilecek nitelikte bulunan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak, sonradan yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanması hususu temyiz incelemesi aşamasında başlı başına bozma nedeni olarak kabul edilmeyecek ve bu konunun infaz aşamasında değerlendirilmesi uygun olacaktır.

Ulaşılan bu sonuçlar tüm dosya içeriği ile birlikte değerlendirildiğinde, Gelibolu Sulh Ceza Mahkemesi ilamı ceza kararnamesine ilişkin olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağından, sanığın sabıkasında yer alan Gelibolu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2002 tarih ve 206-152 sayılı ilamının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Gelibolu Sulh Ceza Mahkemesi ilamına konu 385.314.000 TL ağır para cezası esas alınarak belirlenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının reddine karar verilmelidir.

S o n u ç: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, birinci, ikinci ve üçüncü uyuşmazlık konularıyla ilgili olarak 07.06.2011 günü yapılan müzakerede, dördüncü uyuşmazlıkla ilgili olarak 07.06.2011 günü yapılan ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 14.06.2011 günlü ikinci müzakerede, 1. ve 2. uyuşmazlıklar yönünden oybirliği, 3. ve 4. uyuşmazlıklar yönünden oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14607, Karar No: 2013/19355, Tarih: 04.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14607 E.  ,  2013/19355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı ... San Tic.AŞ arasında imzalanan araç satış sözleşmesine istinaden müvekkili tarafından Halk Bankası .../... Şubesine ait 30.09.2012 keşide tarihli, 250.000,00 TL bedelli çekin davalıya verildiğini, fakat davalının sözleşme gereğince müvekkiline teslim edilmesi gereken araçların teslimini gerçekleştirmediği gibi çeki müvekkiline iade etmeyerek diğer davalı ... şirketine ciro ettiğini, müvekkili ile davalı ... şirketi arasında hiçbir ticari ilişki bulunmadığını, davalı ... şirketinin yasa ve yönetmeliklerin kendisine yüklediği yükümlülüğü yerine getirmediğini, alacağı tevsik eden belgeleri araştırmaksızın çeki teslim aldığını, müvekkilinin faktoring şirketine karşı da bedelsizlik savunmasını ileri sürebileceğini ileri sürerek dava konusu çek nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine ve %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... San. Tic. AŞ vekili, müvekkili şirket ikametgahı ...’de olup, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, ayrıca taraflar arasındaki sözleşmenin 61. maddesine göre, ... Mahkemelerinin yetkili kılındığını, HMK 17. maddesine göre tarafların yetkili mahkemeyi serbestçe kararlaştırabileceklerini, müvekkili şirketin ekonomik dar boğazda olduğunu ancak yakın zamanda yeniden üretime geçilerek mal teslimlerinin yapılacağını, yanlar arasında yapılan protokol uyarınca çek bedellerinin karşılığı davacıya bonolar verildiğini belirterek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin ikametgahı ...’da olup, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, müvekkilinin yasa ve yönetmeliklere uygun bir şekilde çeki ve alacağı devraldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin ikametgahı ...’da olup, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, müvekkilinin yasa ve yönetmeliklere uygun bir şekilde çeki ve alacağı devraldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu çekin ait olduğu muhatap banka Halk Bankası ... şubesi olup, keşide yerinin ... olduğu, davalılardan ... San ve Tic AŞ'nin yerleşim yeri ...'de diğer davalı ...'nin yerleşim yerinin ise ...'da bulunduğu, ayrıca davacı ve davalı ... San ve Tic AŞ arasında imzalanan bayiilik sözleşmesinin 61. maddesinde; ... Mahkemelerinin yetkili kılındığı, 6100 sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince taraflar arasında yapılmış olan münhasır yetki sözleşmesi bağlayıcı ve geçerli olup, davalı yönünden davacının dava açabileceği tek yetkili mahkeme münhasır yetkili mahkeme olan ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğu, sözleşmenin 61. maddesinde ön görülen münhasır yetki şartı diğer genel yetkili mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırmakta olup, her ne kadar diğer davalının adresi ...'de değil ise de, davalılar arasındaki ihtiyari dava arkadaşlığı, aradaki bağlantı ve usul ekonomisi gereği davaların birlikte görülmesi gerektiğinden davalıların yetki itirazlarının yerinde görüldüğü gerekçesiyle yetki itirazının kabulü ile, dava dilekçesinin mahkemenin yetkisizliği nedeniyle usulden reddine, davaya bakmaya ... Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğuna, HMK 20/1madde gereğince kararın kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içinde istem olması halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7712, Karar No: 2022/9800, Tarih: 02.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/7712 E.  ,  2022/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığa isnat edilen tehdit ve hakaret suçlarının 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümle, 125/1. maddelerinde düzenlenip, ön görülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 23.09.2014 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16123, Karar No: 2023/1417, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16123 E.  ,  2023/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.03.2019 Tarihli ve 2017/397 Esas, 2019/384 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...'nun velayeti altında bırakılmıştır.

Vasi ve kısıtlı 08.04.2019 tarihli dilekçeleri ile, kısıtlılığın kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Mahkemece 19.02.2021 tarihli ek karar ile, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Merkez/Kastamonu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kastamonu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.02.2022 Tarihli ve 2021/482 Esas, 2022/151 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtaya gönderilmiş, Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2022/4795 Esas, 2022/8227 Karar sayılı ilâmı ile de İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

C. Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.06.2022 Tarihli ve 2022/1012 Esas, 2022/989 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yeni yerleşim yeri adresinin ... Merkez/Kastamonu olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

D. Kastamonu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2022 Tarihli ve 2022/1210 Esas, 2022/1202 Karar Sayılı Kararı

Yargı yeri belirlemesine ilişkin kararın kesin olduğu ayrıca adres değişikliğine ilişkin taraflardan herhangi birinin talepte bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının kısıtlılığının sona erdirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

5. 6100 sayılı Kanun’un “İnceleme usulü ve sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.”

C. Değerlendirme

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2022/4795 Esas, 2022/8227 Karar sayılı ilâmı ile İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve 6100 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından, yine kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine karar verildiğinden vesayet dosyasının takibi ile İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11675, Karar No: 2011/4483, Tarih: 10.05.2011

**21. Hukuk Dairesi         2010/11675 E.  ,  2011/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 81.715.20 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilincede duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.05.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 14.09.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yardıma muhtaç %85 oranında sürekli iş göremez duruma gelen sigortalının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık HUMK’nun 409. maddesindeki koşulların davacı bakımından oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

HUMK’nun 409.maddesine göre: “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, oturum, gün, saat ve yerini bildiren çağırı kağıdı ile birlikte taraflara tebliğ olunur. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.”

Somut olayda davacı vekilinin geçerli bir mazereti bulunmaksızın davayı takip etmemesi nedeniyle 12.09.2007 tarihinde ilk kez, 16.04.2008 tarihinde ikinci kez işlemden kaldırılarak yenilendiği halde 20.01.2009 tarihinde üçüncü kez takipsiz bırakıldığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle duruşma zabıtlarının incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar vermek yerine mahkemece işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının öteki itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21893, Karar No: 2012/26270, Tarih: 20.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21893 E.  ,  2012/26270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla 6.000 TL'nin davalı ...'ten 4.000 TL'nin ...'den faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.