muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/15680, Karar No: 2007/22428, Tarih: 10.12.2007

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün bedelinden ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihten itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası kaydının 14.02.2001 de başladığı , Tarım Kredi Kooperatifi kaydının olmadığı , üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 26.1.1995 tarihinde yapılıp başka kesintisinin olmadığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.02.1995-31.12.1995, tarihleri arası verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı ,01.01.1996-5.6.2006 tarihleri arasındaki dönemin, 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtların da bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde reddi gerekirken, salt zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.M.U.K’un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin tümüyle silinerek, yerine; “Davanın kısmen kabulü ile davacının 1.02.1995-31.12.1995, tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, fazla istemin reddine” ve kısmen kabul nedeni ile hükme 5. bent olarak" olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 400.00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10.12.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17987, Karar No: 2018/15809, Tarih: 06.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17987 E.  ,  2018/15809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; bir adet kullanılmış su sayacı çalan sanık ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnamaye uygun olarak BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17701, Karar No: 2015/20974, Tarih: 17.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17701 E.  ,  2015/20974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/130952

MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/858 (E) ve 2013/130 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında erteleme hususu değerlendirilmeden açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “ değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; sanığın müştekinin çalıştığı hastaneden bir adet kaşe çalmak biçimindeki eyleminde TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanığın, TCK'nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4205, Karar No: 2014/12748, Tarih: 27.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4205 E.  ,  2014/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Suça konu emval satılmış olduğu halde, satış bedelinin orman idaresi lehine irad kaydına karar verilmesi gerekirken emvalin müsaderesine karar verilmesi,

2)Müsaderesine karar verilen balta ve emvalin değeri üzerinden katılan idare lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yarılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 12 numaralı bendindeki "emvaller" ibaresinden sonra gelmek üzere "satılmış olduğundan satış bedelinin orman idaresi lehine irad kaydına" yazılmasına ve 13 numaralı bentdeki "maktu ücreti vekalet" ibaresinden sonra gelmek üzere "600 TL nisbi ücreti vekaletin" ibaresi eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA 27.032014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/395, Karar No: 2011/9298, Tarih: 22.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/395 E.  ,  2011/9298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2009 tarih ve 2005/699-2009/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile aynı iş kolunda faaliyet göstermekte olan V2 Evren Tıbbi Mamuller İmalat ve Tic. A.Ş.’nin, davalılar ... ve ... ile yaptığı lisans sözleşmesi ile üzerinde bir takım haklar elde ettiği işbu davanın konusu edilen faydalı model belgesine dayanarak müvekkili aleyhine tecavüzün meni ve tazminat talepli dava açtığını, ancak söz konusu ürünün faydalı model belgesi alması için gerekli şartları taşımadığını, zira bu ürünün yeni olmadığını, tescil tarihinden önce piyasaya sunulan ve bilinen bir ürün olduğunu ileri sürerek, 1996 01011Y numaralı “İntramedüler kilitli femur çivisi” isimli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kuruma husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, dava konusu edilen çivilerin, müvekkilleri tarafından yurt dışından ithal edilen değişik model ve yapıda olan çivilere göre yeni bir model ve yapıya sahip olarak üretildiklerini, davacının satış potansiyeli bulunan bu ürünü kötü bir biçimde kopyalamaya çalıştığını, davacı tarafça sunulan belgelerin omurga sistemi ile ilgili olduğunu ve femur kemiği çivileri ile alakasının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenen davalı faydalı modelin her üç isteminin birbirinden bağımsız olduğu, davalı faydalı modelinin 2 ve 3 numaralı isteminin yeni olduğu, 1 numaralı istemin ise yeni olmadığı, dosyaya sunulan SYNTHES kataloğunun Mayıs 1999 tarihli olduğu, bu nedenle yenilik incelemesinde dikkate alınamayacağı, hükümsüzlük davasında TPE’ye husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı TPE hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne, TR 1996 01011 kod nolu faydalı model belgesinin 1 nolu istem yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer istemler ile ilgili hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda 1 nolu istemin hükümsüzlüğüne, diğer istemler yönünden talebin reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacı tarafça dosyaya ibraz edilen SYNTHES kataloğunun Mayıs 1999 tarihli davalıya ait faydalı model belgesinin ise 1996 tarihli olduğu, bu durumda sunulan kataloğun delil olarak kabul edilemeyeceği kabul edilmiş ise de, davacı tarafından daha sonra dosyaya sunulan ve aynı firmaya ait 1989 tarihli katalog bilirkişilerce değerlendirilmediği gibi, davalı tarafça bilirkişi raporuna yapılan ve kendi faydalı modellerinin yeni olmadığına dayanak teşkil eden faydalı modeldeki kilit sisteminin kendisine ait faydalı modelde bulunmadığı yönündeki ciddi itirazları da karşılanmamıştır. Bu itibarla, mahkemece, tarafların bilirkişi raporuna yaptıkları ciddi itirazları karşılayacak şekilde yeni bir bilirkişi raporu alınarak, oluşacak sonuç çerçevesinde karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 22.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3435, Karar No: 2020/3900, Tarih: 24.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/3435 E.  ,  2020/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile müşteki arasındaki alacak verecek meselesinden kaynaklı tartışma sırasında sanığın soruşturma aşamasında müştekiyi "seni öldürüm demek" suretiyle tehdit ettiğini ikrar etmesi, kovuşturma evresinde ise "sana Çorumu dar ederim" şeklinde sair tehditte bulunduğunu ikrar etmesi ve müştekinin aşamalardaki istikrarlı beyanları karşısında, sanığın savunmaları arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu şikayetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmesi,

2)Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22686, Karar No: 2016/6421, Tarih: 30.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22686 E.  ,  2016/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 30.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4727, Karar No: 2014/8288, Tarih: 19.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4727 E.  ,  2014/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sözleşminin geriye etkili feshi ile tapu iptal ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.01.2014 gün ve 2013/5121 Esas, 2013/5121 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkili arsa sahipleri ile davalı yüklenici ... arasında 06.10.2009 tarihli, 8420 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca davalı yüklenicinin arsa üzerindeki mevcut binayı yıkıp yerine yeni bir bina yapacağının hüküm altına alındığını, ancak davalı yüklenicinin mevcut binayı yıkmasına rağmen inşaata başlamadığını, taşınmazın halen arsa vasfında olduğunu, taşınmaz üzerine diğer davalıların haciz koydurduğunu, davalı yüklenicinin mevcut maddi durumu itibari ile inşaata başlayıp bitirmesinin mümkün bulunmadığını ve taşınmaz üzerinde mülkiyet kazanamadığı için üzerine konulan haciz ve ipoteklerin de geçerli olmadığını ileri sürerek, 06.10.2009 tarih ve 8420 no'lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ile taşınmaz üzerindeki ipotek ve hacizlerin kaldırılmasına, davalı yüklenici ... adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Maliye Bakanlığı vekili, müvekkili idarenin davalı ...'den vergi borcu nedeni ile alacaklı olduğunu, bu alacağı için taşınmaz üzerinde haciz uygulandığını, taşınmazların tapu kayıtlarında sözleşmenin şerh edilmediğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, davaya bakma yetkisinin ipoteğin konulduğu ... Mahkemelerine ait olduğunu, sözleşme tarihinden itibaren 1 yıllık süre içinde açılmayan davanın reddi gerektiğini, konulan ipoteğin dava dışı firmaya kullandırılan kredinin teminatı olarak tesis edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı SGK Başkanlığı vekili ise, davaya bakma görevinin İş Mahkemelerine ait olduğunu, davalı yüklenici ...'ün müvekkili idareye sigorta prim borçlarının bulunduğunu ve bu nedenle takibe geçildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... A.Ş. vekili de, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.