muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/471, Karar No: 2011/4588, Tarih: 26.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/471 E.  ,  2011/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali,Tescil ve Yıkım

... ile ... aralarındaki tapu iptali, tescil ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 20.07.2010 gün ve 504/465 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 122 ada 3 nolu parselin maliki olduğunu, kendisine ait tahmini 8-10 m2 taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalıya ait aynı ada 2 nolu parselde kaldığını açıklayarak bu kısmın davalı parselinden iptali ile kendisine ait parsele ilave edilerek tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı taraf kadastro tespitinin doğru olduğunu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, 7.7.2010 tarihli bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen Sarı renkli kalemle boyalı 10.72 m2’lik yerin davalıya ait parselden iptali ile davacıya ait parsele ilave edilerek tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine. Davalı vekilinin temyizine gelince: davacıya ait 122 ada 3 nolu parselin, arsa niteliğiyle, 214.60 m2 olarak, senetsizden, 20 yıllık zilyetlik dikkate alınarak, 11.1.2007 tarihinde davacı adına tespit gördüğü ve itirazsız olarak 04.04.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davacı taraf, 23.06.2010 günlü keşifte davalı parseline ait numaranın daktilo hatası nedeniyle yanlış bildirildiğini, doğrusunun 122 ada 4 nolu parsel olduğunu açıklamıştır. Ayni keşifte dinlenen yerel bilirkişiler: dava konusu yerin mülkiyetinin hangi tarafın sınırları içerisinde kaldığını bilmediklerini söylemişlerdir. Davacı tanığı ... dava konusu yerin davacının annesinden kaldığını, 25-30 senedir davacı tarafın kullandıklarını söylemiştir. Davacı tanığı ...: dava konusu yerle ilgili bir bilgisinin olmadığını açıklamıştır. Davacı tanığı ...: dava konusu yerin davacıya ait olduğunu davalı tarafın evini kendi sınırına yaptığını beyan etmiştir. Davacı tanığı ...: dava konusu yerin kime ait olduğunu bilmediğini açıklamıştır. Davalı tanığı...: 1977 yılında dava konusu yerin tam sınırında taşlık bir yer olduğunu, taşların ne zaman temizlendiğini bilmediği bu yere bir şey ekilmediğini ve kullanılmayan bir alan olduğunu davacının da burayı ekip sürdüğünü ve kullandığını görmediğini bildirmiştir. Davalı tanığı ...(davalının kardeşi): dava konusu yerin davalıya ait olduğunu daha önceleri kullanılmayan bir yer olduğunu beyan etmiştir. Davalı tanığı ...: davalıya ait evi 1979 yılında kendisinin inşa ettiğini bu ev inşa edilirken davacının babasının gelerek sınırda 2 m’lik kar payı bırakılmasını istediğini, bunun üzerine ortak sınırdan 175 santim içeriden başlamak üzere davalının evinin temelini atarak inşaatı yaptığını öncesinde bu yerin hiçbir kimsenin zilyetliğinde olmadığını açıklamıştır. Fen bilirkişileri buna göre müştereken düzenledikleri kroki ve raporu dosyaya sunmuşlardır. Saptanan olgular mahkemenin ve tarafların bilgisindedir. Uyuşmazlık, kadastro tespiti sırasında yanlar arasındaki ortak sınırın nereden geçtiğinin belirlenmesinden ibarettir. Mahalli bilirkişiler; bu konuda herhangi bilgi sunamamışlardır. Bir kısım davacı tanıkları 1975 yılından önce, bu yerin, davacı tarafından ekilip sürüldüğünü söylemiş iseler de dinlenen davalı tanıkları yer ve zaman belirterek bu yerin 1979 yılına kadar hiçbir kimsenin zilyetliği altında olmayan “taşlık” bir yer olduğunu, 1979 yılında davalının ev inşaatı sırasında davacının babasının sözlü talebi ile nizalı yerin ortak sınırdan 175 santim eninde kar payı (kar dökülen yer) olarak bırakıldığını beyan ettiklerine göre eldeki davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere kabul karar vermesi doğru olmamıştır. Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerindir. Kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 26.09

. Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerindir. Kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1660, Karar No: 2019/2869, Tarih: 18.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1660 E.  ,  2019/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemenin tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine ilişkin hükmü; davalı kadın tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 21.07.2017 tarihli ek karar ile boşanmaya dair gerekçeli kararın davalıya ilanen tebliğ edilerek, hükmün 27.10.2016 tarihinde kesinleştiği, davalının süresinden sonra talepte bulunduğundan bahisle temyiz talebi reddedilmiş, davalı kadın ek kararı da temyiz etmiştir. Mahkemenin gerekçeli kararı davalıya, Tebligat Kanunu'nun 28. ve devamı maddeleri uyarınca ilanen tebligat yoluyla yapılmıştır. Aynı kanunun ilanen tebligatın şeklini açıklayan 29/2. maddesi ve kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 49/1-b maddesi uyarınca “Tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti bir ay süreyle tebliği çıkaran mercide herkesin kolayca görebileceği bir yere asılır.” denilerek ilanen tebligatın geçerlilik koşulu belirtilmiştir. Belirtilen maddeler gereği; mahkemece gerekçeli kararın ve ilan metninin, mahkeme ilan tahtasında (divanhanesinde) askı suretiyle ilan edilmiş olması gereklidir. Bu merasimin eksikliği, ilanen tebligatı geçersiz kılar. Bu husus gözetilmeden gerekçeli kararın davalı kadına ilanen tebliği geçersizdir. Anlatılan nedenlerle kanun ve yönetmeliğin açık hükmüne aykırı şekilde yapılan tebligat geçerli ve usulüne uygun kabul edilemeyeceğinden davalı kadının temyizi yasal süresinde görülerek mahkemenin 21.07.2017 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Davalı kadının esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dilekçesi, mahkeme tarafından davalıya tebliğ edilir (HMK m. 122). Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra

ya da davalının cevap vermemesi halinde beklenmeksizin mahkemece ön inceleme duruşma günü belirlenir ve taraflar ön inceleme duruşmasına davet edilir (HMK m.139). Mahkeme ön incelemede; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler, uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (HMK m. 137).

Mahkemece 26.02.2015 tarihli ön inceleme tensip tutanağı ile “tebligat yapılamayan davalı kadın için ilanen tebligat yapılmasına” karar verilerek dava dilekçesi ve ekleri ilanen tebligat yoluyla tebliğ edilmiş; yapılan tebligat usulüne uygun kabul edilerek dava, davalının yokluğunda sonuca bağlanmıştır. İlanen tebligatın düzenlendiği Tebligat Kanunu’nun 28. ve devamı maddeleri ve kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 49/1-b maddesi uyarınca “Tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti bir ay süreyle tebliği çıkaran mercide herkesin kolayca görebileceği bir yere asılır” denilerek ilanen tebligatın geçerlilik koşulu belirtilmiştir. Belirtilen maddeler gereği; mahkemece dava dilekçesi ve ilan metninin, mahkeme ilan tahtasında (divanhanesinde) askı suretiyle ilan edilmiş olması gereklidir. Bu merasimin eksikliği, ilanen tebligatı geçersiz kılar. Dava dilekçesinin tebliğine ilişkin, ilan yoluyla tebliğ de bu bakımdan geçersizdir.

O halde, mahkemece öncelikle dava dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalının bilinen adresine tebliğ edilerek dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlanması, ardından ön inceleme duruşmasına taraflar usulünce davet edilerek ön inceleme duruşmasının yapılması ve sonrasında taraflara tahkikata geçildiği bildirilerek, gösterildiği takdirde delillerin toplanması ve gerçekleşen sonuca göre bir karar verilmek üzere; sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafın da davet edilerek ve taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilerek hüküm verilmesi gerekirken açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin hüküm tesisi hukuki dinlenilme hakkının (HMK m.27) ihlali niteliğinde olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 21.07.2017 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.03.2019(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/13973, Karar No: 2013/8585, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13973 E.  ,  2013/8585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 3290 sayılı İmar Affı Yasasına göre 4. kattaki 2 dairenin davacılar adına tescili ile bodrum kattaki 49 m²lik ilavenin bağımsız bölüme ilavesi ve arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davalılar ile davacılardan ...'ın kat irtifaklı anataşınmazda malik olduklarını, yapı sahibi Soner Doğan ve hissedarlarının 4. kata 2 daire yapıp ayrıca bodrum ve katı 49 m² büyüttükleri, bu değişiklik ve ilaveler için 2981 sayılı Yasaya ekleme yapan 3290 sayılı İmar Affı Yasası gereğince gerekli başvurular yapılarak 4. kattaki ilave 2 daire ve bodrum kattaki 49 m² ilave için yapı kullanma izni ve ruhsatı alındığını, bodrum kattaki 49 m²'lik alanı davacılardan ...'ın kullandığı, 4. kat 7 numaralı dairenin taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesi ile davacı ...'a, 8 numaralı dairenin de davacı ...'e devredildiği belirtilerek 4. kat 7 numaralı dairenin davacı ..., 8 numaralı dairenin davacı ... adına arsa payı belirlenmek suretiyle bağımsız bölüm olarak tesciline, bodrum kattaki ilave 49 m²'lik alanın da kat maliki davacı ... adına tadil edilerek arsa paylarıyla eski bağımsız bölümüne ilave edilerek eski bağımsız bölüm numarasıyla tadilen tesciline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece 4. kattaki 7 ve 8 nolu dairelere arsa payı verilerek anayapıdaki tüm bağımsız bölümlerin arsa paylarının yeniden tescillerine ve bodrum kattaki 49 m²'lik alanın ...'a ait bağımsız bölüme ilavesi sağlayacak biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

2981 Sayılı Yasanın 16. maddesi hükmüne göre bir anayapıda kat mülkiyeti kurulmasında ortak maliklerden birinin talebi ile yetinilir. Diğer ortaklar bu işlere itiraz edemezler, aksi takdirde 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 33. madde hükümleri uygulanır. Arsa payına bağlanmamış ve imar mevzuatına aykırı olarak inşa edilmiş bağımsız bölümlerde arsanın tamamı için beyan edilen değerden bu bağımsız bölüm için tespit idilecek değer oranı diğer kat maliklerinin arsa payları oranında kendilerine peşin veya en geç 1 yıl içinde ödenmesi halinde yapı yeniden Kat Mülkiyetine dönüştürülür. Daha önceden kat irtifakı kurulmuş binalarda bu

Yasadan istifade ile bağımsız bölüm kazanan ancak henüz arsa payına bağlanmamış bağımsız bölümlerin sahipleri 634 sayılı Yasanın 44. maddesi gereğince kat maliklerinin ittifakını sağlayamazlar ise Yasanın aradığı belgeler ve karşılık dekontu ile sulh mahkemesinden kendisine ait bağımsız bölüm için arsa payı ayrılarak tescilini isteyebilir.

Yasadan istifade ile bağımsız bölüm kazanan ancak henüz arsa payına bağlanmamış bağımsız bölümlerin sahipleri 634 sayılı Yasanın 44. maddesi gereğince kat maliklerinin ittifakını sağlayamazlar ise Yasanın aradığı belgeler ve karşılık dekontu ile sulh mahkemesinden kendisine ait bağımsız bölüm için arsa payı ayrılarak tescilini isteyebilir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgeler ile özellikle 2981 sayılı Kanun gereğince belirlenmiş başvuru belgeleri ile yetki ve görevli idarenin cevapları ve onaylarının incelenmesinde 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlere arsa payı verilerek tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

2981 Sayılı Yasanın 634 sayılı Yasanın 44. maddesine yollama yapılan fıkra hükümlerine göre bu Yasadan yararlanılabilmesi için kat irtifaklı ana yapıda başlı başına kulanılmaya elverişli yeni bir bağımsız bölüm kazanılmış olması gereklidir. Uyuşmazlık konusu somut olayda dava konusu değişiklikler ile imalatların gerçekleştiği tarihte anataşınmazda kat irtifakı kurulu olup bodrum katta yer alan davacı ...'a ait 49 m²'lik yer ise başlı başına kullanılmaya elverişli yeni bir bağımsız bölüm niteliğinde değildir. Bu nedenle bu kısma ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçelerle genişlemenin işlendiği tadilat projesinin karara eklenip bu isteğin de kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12601, Karar No: 2013/12244, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12601 E.  ,  2013/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6901, Karar No: 2017/6238, Tarih: 13.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/6901 E.  ,  2017/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Hazine vekili, dava konusu 458 ada 6 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur,

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonu 901 sayılı mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875, 4943, 2822, 5192 parsel sayılı mera olarak tespit edildiği ve bu parsellerden imar uygulaması ve parselasyon sonucu 458 ada 6 sayılı parselin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda, 458 ada 6 sayılı parselin toprak tevzi komisyonunun 901 sayılı mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, koşullarının oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 458 ada 6 sayılı parsel üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli; ayrıca, 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22185, Karar No: 2014/19280, Tarih: 29.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/22185 E.  ,  2014/19280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAr : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.