muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12579, Karar No: 2024/3214, Tarih: 18.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12579 E.  ,  2024/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/493 Esas, 2023/866 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.05.2023 Tarihli ve 2022/364 Esas, 2023/76 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davanın sözleşmeden kaynaklanan alacak davası olduğu, davalı tarafın yerleşim yerinin Büyükçekmece olduğu, davalı vekilinin cevap dilekçesi ile birlikte usulüne uygun olarak yetki ilk itirazını sunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.10.2023 Tarihli ve 2023/493 Esas, 2023/866 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda seçim hakkı davacıda olup davacı seçim hakkını kullanmak suretiyle davayı kendi yerleşim yeri olan .../...' da açmış olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, ayıplı mal satışından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesi şöyledir:

“Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.”

C. Değerlendirme

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.”

C. Değerlendirme

1. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

2. Dosya kapsamından, taraflar arasındaki satıma ilişkin sözleşmede satıcının aracı teslim ettiği, alıcının da bedelini ödeyerek aldığının belirtildiğinden sözleşmenin ifa yerinin Büyükçekmece ilçesi olduğu, yine davalının yerleşim yerinin de Büyükçekmece/İstanbul olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz Adana Mahkemelerinde davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı tarafça da süresinde ve usulüne uygun olarak Büyükçekmece Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazın da bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18130, Karar No: 2012/22826, Tarih: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18130 E.  ,  2012/22826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :452-923

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5668, Karar No: 2017/11479, Tarih: 08.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/5668 E.  ,  2017/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, tebliğ tarihinde askerlik görevini yapması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstüne yapılması gerekirken duruşmada bildirilen adresine Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, açıklanan biçimde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5814, Karar No: 2016/8684, Tarih: 31.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/5814 E.  ,  2016/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan "... Devlet Hastanesi temizlik işlerini yürüten şirketin işçi alacaklarına ilişkin puantajları hazırlayarak hastane müdürü olan şüpheliye verdiği, şüphelinin puantajlar üzerinde yaptığı incelemede temizlik şirketinde çalışan personeli raporlu olduğu halde çalışmış gibi gösterildiğini farkettiği, bunun üzerine işçi alacaklarının ödenmesine ilişkin puantajları imzalamadığı ve geçmiş dönemlere ilişkin puantajları incelediğinde şirket çalışanlarından bazılarının raporlu olduğu halde tam gün çalışmış gibi gösterildiğini farkettiği, ancak bu durumu ita amirlerine bildirmediği, daha sonrada işçi alacaklarının ödenmesine ilişkin puantajları imzalayarak görevini ihmal ettiği, ayrıca şüpheli ...'ın Teknik Şartnameye göre makina parkında olması gereken malzemelerin yerinde olmadığını farketmesine rağmen şirkete herhangi bir yaptırım uygulamadığı ve ita amirine durumu bildirmeyerek görevini ihmal ettiği, diğer şüphelilerin ise muayene komisyon raporları ve işçi alacaklarının ödenmesine ilişkin puantajların ödenmesinde asli olarak görev yaptıkları, ancak bu görevlerini ihmal ederek puantajları imzalaması sonucunda temizlik şirketine fazladan 633.77 TL ödeme yapıldığı ..." şeklindeki isnadın sübutu halinde TCK'nın 204/2. maddesinde tanımlanan kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, davaya bakmanın, delillerin takdir ve tartışılmasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de:

Kabule göre de:

Her ne kadar sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmiş ise de; iş bu davaya da konu edilen yüklenici firma hakediş evrakının sanık ... tarafından incelenmesi sırasında Ekim ayında raporlu olduğu için çalışmadığı halde tahakkuk yapıldığını tespit ederek önce evrakı onaylamaması, daha sonra eksikliğe rağmen imzalayıp ayrıntılı inceleme yapan sanığın Ocak ayından itibaren 5-6 kişi için daha aynı şekilde raporlu oldukları halde varmış gibi tahakkuk yapıldığını tespit edince yüklenici firma yetkilisi müşteki ... ile irtibat kurarak firma hakkında ihale şartnamesi gereğince ceza uygulanmaması için 1000 TL para istemesi sonrasında müştekinin bu durumu Cumhuriyet Savcılığına bildirmesi ve sivil polis ekiplerince alınan tertibat sonucunda sanığın 13/11/2006 tarihinde müştekiden 1000 TL parayı alıp cebine koyarak evine gitmekte iken yakalanması olayına ilişkin sanık hakkında irtikap suçunu işlediği iddiasıyla ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13/02/2007 tarih 39 nolu iddianamesiyle ... Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı, açılan dava ile iş bu dava arasında müştekilerinin ve sanığın aynı kişi olması, suç tarihlerinin yakın ve eylemlerin birbirinin devamı şeklinde olması nedeniyle bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, delillerin birlikte değerlendirilebilmesi bakımından, her iki dosyanın mümkün olması halinde birleştirilerek görülmesi, birleştirmenin mümkün olmaması halinde ise söz konusu davaya ait dosyanın onaylı örneği getirtilip hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği halde eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2338, Karar No: 2008/3669, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2338 E.  ,  2008/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.10.2006 gününde verilen dilekçe ile muhtesatın beyanlar hanesine yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, mülkiyetin davalı Hazineye ait 135 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fıstık ağaçlarının kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalı Hazine temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 135 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tespit edildiği tespite davacı ...’ın itiraz ettiği, Kadastro Mahkemesinin 1998/26 Esasında kayıtlı davada 135 parselin Hazine adına tesciline karar verildiği, taşınmazın tapulama tutanağında tespit sırasında yazılan muhdesat şerhinin hükme işlenmediği, hükmün davacı ... tarafından temyiz edildiği, mevcut haliyle Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği görülmektedir.

Eldeki dava; Asliye Hukuk Mahkemesinde hükmün kesinleşmesinden sonra 18.10.2006 tarihinde açılmıştır.

Bir taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebinin belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesinin yasal dayanağı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesiyle Türk Medeni Kanununun ilgili maddeleri ve ayrıca özel bazı yasalar ile tapu sicil tüzüğüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 33. maddesi hükmünce bu kanunun 14, 15, 17, 18, 20 ve 21. maddelerinin kadastro çalışma alanı dışında bulunan yerlerdeki taşımaz mallar hakkındaki davalarda da, uygulanacağı kabul edilmiş, diğer bir anlatımla, Kadastro Kanununun 19. maddesi genel hükümler arasında sayılmamıştır. Dolayısıyla Kadastro Kanununun uygulanmasını gerektirmeyen bir alanda yasanın 19. maddesine dayanılarak muhdesat belirlenmesi yapılamaz. Böyle olunca, davacı tarafından açılan eldeki davanın reddi yerine somut olaya ve yasaya uygun düşmeyen bazı nedenlerle Genel Mahkemede hüküm altına alınması doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 21.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12270, Karar No: 2022/199, Tarih: 11.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12270 E.  ,  2022/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen doğrudan 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isyeminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... A2 tipi kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 17.03.2016 tarihli duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3194, Karar No: 2010/1147, Tarih: 05.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3194 E.  ,  2010/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenildiği, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 152 ada 18 parsel sayılı 3.655.530,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kadim kullanıma ve mahkeme hükmüne dayanılarak mera niteliğiyle sınırlandırılmıştır. Davacılar ... Sadi ve ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne dava konusu 152 ada 18 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 01.12.2008 tarihli rapor ve eki haritada (D) harfi ile işaretlenen 7.973,82 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı ... adına, (G) harfiyle işaretlenen 15.608,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün ise davacı ... adına tapuya tesciline, geriye kalan ve (H) harfiyle işaretli 3.626.411,11 m2 yüzölçümündeki bölümün ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 152 ada 18 parsel sayılı taşınmazın temyize konu 1.12.2008 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (D) ve (G) harfleriyle gösterilen bölümlerinin kamu malı niteliğinde mera olmadığı tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davacı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen koşulların gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş isede yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Gerçekten kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Dava ve temyize konu taşınmaz bölümlerin sınırlarını oluşturan 152 ada 18 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu olmayan bölümünün 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edildiği ve tespitin iş bu hükümle kesinleştiği dosya içeriği ile belirlenmiştir. Çekişmeli taşınmaz bölümleri ile sınırlarını oluşturan 152 ada 18 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu olmayan bölümü arasında ayırıcı unsur olarak doğal yada yapay bir sınır yeri bulunmamaktadır. Kaldıki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür.

Hal böyle olunca dava ve temyize konu taşınmaz kesimlerinin sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen ve tespiti kesinleşen taşınmaza el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca dava ve temyize konu taşınmaz kesimlerinin sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen ve tespiti kesinleşen taşınmaza el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımadığı gibi bir taşınmaz üzerinde ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyetliğin de süresi ne olursa olsun hukuksal bir değeri yoktur.

Öte yandan kural olarak objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen subjektif nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin dava ve temyize konu taşınmaz bölümlerinin mera olmadığı yolundaki raporunun yasal bir dayanağı bulunmadığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın kabulüne dava ve temyize konu taşınmaz bölümlerinin de 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16550, Karar No: 2018/12687, Tarih: 17.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16550 E.  ,  2018/12687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. Fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasının, aynı Yasa'nın 53/4. madde ve fıkrası uyarınca fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1-2 maddesi uyarınca hükmedilen hak yoksunluklarına ilişkin kısmın çıkarılması sureti ile diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;