muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1603, Karar No: 2022/10735, Tarih: 30.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1603 E.  ,  2022/10735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1, 168/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2017 tarihli ve 2015/1155 esas, 2017/108 sayılı kararının 08/03/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 03/11/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1, 168/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2020 tarihli ve 2020/31 esas, 2020/218sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/12/2021 gün ve 21077-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2022 gün ve 2021/161123 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2020 tarihli kararına karşı sanığın istinaf başvurusu üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 19/03/2021 tarihli ve 2020/459 esas, 2021/490 sayılı kararıyla anılan Mahkemenin 02/02/2017 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun şekilde kesinleştirilmediği gerekçesiyle nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçları yönünden Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2017 tarihli ve 2015/1155 esas, 2017/108 sayılı kararının bozulmasına ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2017 tarihli ve 2015/1155 esas, 2017/108 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın ek savunmasının alınması için çıkartılan yakalama emrinin infazı sırasında talimat mahkemesi İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinde en son bildirdiği adresi Yıldıztepe Mahallesi 37. Sokak No:21 Daire:8 Bahçelievler/İstanbul olduğu halde, ....,Mahallesi ...., Sokak No:2 İç kapı No:... /Gaziantep adresine çıkartıldığı, tebligatın şahsın belirtilen adreste kaydına rastlanmadığından bila tebliğ iade edilmesi üzerine bu adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, bu nedenle yapılan kesinleştirme işleminin usul ve yasalara uygun olmadığı, kararın kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamayacağı, nazara alındığında, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesinde, açıklanması geri bırakılan hükmün, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde açıklanabileceğinin düzenlendiği ve dosya kapsamına göre, sanık ...’ın yokluğunda verilen Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2017 tarihli ve 2015/1155 Esas - 2017/108 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının “...., Mahallesi ...., Sokak No:... İç kapı No:... .../Gaziantep” adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligatın şahsın belirtilen adreste kaydına rastlanmadığından bila tebliğ iade edilmesi üzerine bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz edilmeden 08/03/2017 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de; tebliğ işleminin geçersiz olduğu, zira 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü gözetilmeksizin sanığın ek savunmasının alınması için çıkartılan yakalama emrinin infazı sırasında talimat mahkemesi olan İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinde 10/07/2016 tarihli savunmasında bildirdiği ve bilinen son adresi olan “Yıldıztepe Mahallesi 37. Sokak No:21 Daire:8 Bahçelievler/İstanbul” adresinden farklı bir adrese tebligat çıkartıldığı, buna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamadığı anlaşılmakla; izah edildiği üzere hükmün açıklanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden 02/02/2017 tarihli hükmün açıklanmasına dair yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili olarak Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 04/02/2020 tarihli ve 2020/31 Esas - 2020/218 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 30/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/370, Karar No: 2011/1801, Tarih: 08.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/370 E.  ,  2011/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2010 gün ve 2008/177 Esas, 2010/38 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8486, Karar No: 2019/19479, Tarih: 16.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8486 E.  ,  2019/19479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 28.05.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/301, Karar No: 2011/1706, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/301 E.  ,  2011/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, l.l.l987- l4.4.l987, 1.3.1988- 31.3.1988 tarihleri arasında ve 1.5.1995 tarihinden bugüne kadar SSK sigortalılığı dışında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 15.1.2010 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi sigortalılık süreleri dışında kalan 1.1.1987-14.4.1987, 1.3.1988-31.3.1995 ve 1.5.1995 tarihinden beri devam eder şekilde tarım ... sigortalısı olduğunun ve 15.1.2010 itibariyle yaşlılık aylığını hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının1.1.1987-14.4.1987, 1.3.1988-31.3.1995 ve 1.5.1995 -15.1.2010 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine, koşulları oluşmadığından yaşlılık aylığı bağlanması isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının1.1.1987-14.4.1987, 1.3.1988-31.3.1995 ve 1.5.1995 -15.1.2010 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine, koşulları oluşmadığından yaşlılık aylığı bağlanması isteminin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği , T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1.12.1986 tarihinde tarım Bağ Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 2010 yılı içerisinde yapıldığı anlaşılan kurum işlemine göre davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışması nedeniyle tarım Bağ kur sigortalılığının baştan iptal edildiği, 30.4.1997 tarihinden beri ziraat odası 22.9.1992 tarihinden beri tarım kredi koopratifi, 15.1.2001 tarihinden beri pancar ekiciler koopratifine kayıtlı olduğu ve adına tarım arazisinin bulunduğu , 9.3.2010 tarihli hesap ekstresine göre 27.6.1997-18.1.2010 tarihleri arasında prim ödemelerinin bulunduğu, 1.12.1986-10.11.1987, 15.4.1987-15.6.1987, 10.12.1987-31.12.1987, 3.1.1988-10.2.1988, 1.4.1995-8.4.1995 tarihleri arasında kısa süreli 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmalarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda mahkemece davacının 1.3.1988-31.3.1995 ve 1.5.1995-15.1.2010 tarihleri arasında tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin verilen karar yerinde ise de 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılıkta geçmiş hizmetlerin tesbiti mümkün olmadığı halde 1.1.1987-1.12.1987 tarihleri arasındaki dönemin ve 1.12.1986-10.11.1987 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışması ile çakışır şekilde 1.12.1987-14.4.1987 tarihleri arasındaki sürelerinde tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “1.1.1987-14.4.1987” tarihlerinin silinmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 28.2.2011 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67850, Karar No: 2013/11419, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67850 E.  ,  2013/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın müştekiyi daha önceden aldığı 2.000 TL borcunu ödemek için çağırdığı, sanıkla müştekinin buluştuktan sonra bir kafeteryaya gittikleri, burada oturdukları sırada sanığın müştekinin kolunda iki adet 22 ayar bileziği görmesi üzerine ablasına da aynısından alacağını ve iki adet bileziği kendisine vermesini isteyerek ablasına göstermek istediğini söylediği, müştekinin sanığa güvenmediğini söylemesi üzerine sanığın üzerinde bulunan silahı çıkararak müştekiye verdiği ve gerçek silah olduğunu 1.900 TL değerinde olduğunu, bilezikleri geri getirinceye kadar sende kalsın diyerek kurusıkı tabancayı müştekiye verdiği ve iki adet bileziği alıp bir daha geri getirmediği, anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan "kendi alt soyu üzerindeki" velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

1-Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan "kendi alt soyu üzerindeki" velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "50 gün" ve "1000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin ve 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9647, Karar No: 2013/727, Tarih: 10.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9647 E.  ,  2013/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK.85/1, 62/1, 53/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2) Sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesi, denetim süresinin belirlenmesi ve erteleme ihtarında bulunulması sırasında, uygulanan kanun maddesi ve ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün 6. paragrafının başında yer alan “TCK'nın 51” ibaresinin “5237 sayılı TCK'nın 51/1” olarak değiştirilmesine, aynı paragraftaki “ERTELENMESİNE” sözcüğünden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca,”, 7. paragrafının başına “5237 sayılı TCK'nın 51/6. maddesi uyarınca” ve 8. paragrafının hemen başına ise “5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca,” ibarelerinin eklenmesine, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10285, Karar No: 2010/13906, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10285 E.  ,  2010/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R