muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/281, Karar No: 2019/249, Tarih: 14.01.2019

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1120, Karar No: 2018/21060, Tarih: 05.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/1120 E.  ,  2018/21060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak; yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

LG
Yargıtay — Esas No: 2011/446, Karar No: 2011/211, Tarih: 14.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/446 E.  ,  2011/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2010 gün ve 2009/143 Esas, 2010/122 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 07.05.2008 günlü raporunda çocuk psikiyatristi uzmanının bulunmadığı, aynı Kurulun 16 Aralık 2009 günlü raporunda çocuk psikiyatristi bulunsa da 07.05.2008 günlü raporun tekrarıyla yetinilerek sonuç kısmında kanaat bildirilmeden karar verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı kararında da açıklandığı üzere Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereği usulüne uygun rapor alınması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6749, Karar No: 2022/8807, Tarih: 02.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6749 E.  ,  2022/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen manevi tazminat, reddedilen tazminatlar ve hükmedilen nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı erkek yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi(TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3- İlk derece mahkemesince kararın gerekçesinde davalı-davacı kadın lehine 100 TL tedbir nafakasına hükmedildiği belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm kısmında A-1 bendinde “davacı kadın lehine dava tarihinden itibaren başlamak üzere aylık 100 TL yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, bu nafakanın kararın kesinleşeceği tarihe kadar devamına, karar kesinleştikten sonra ortadan kaldırılmasına” denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmış olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 02.11.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/27, Karar No: 2016/9906, Tarih: 12.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/27 E.  ,  2016/9906 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2015/45-2015/498

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ, kuru fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12929, Karar No: 2013/18685, Tarih: 09.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12929 E.  ,  2013/18685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203/1. maddesi uyarınca 180 gün apc, TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca 225 gün apc, TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 187 gün apc, TCK.nun 52/2-4. maddesi uyarınca 3.740 TL apc ile cezalandırılması

Anayasa’nın 38. maddesine göre '"kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar'' bölümünde. 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Çamlıbel Elektrik Dağılım A.Ş.’nin 31.08.2010 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği 06.09.2011 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18662, Karar No: 2013/22830, Tarih: 07.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/18662 E.  ,  2013/22830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca Darimizin 31.07.2012 günlü iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, katılan kurum vekilinin mühür bozma suçundan 15.04.2010 tarihinde verilen karar ile 04.12.2012 tarihinde karşılıksız yararlanma suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3777, Karar No: 2017/1881, Tarih: 28.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/3777 E.  ,  2017/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 15.06.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ANTALYA 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2014 gün ve 2014/1205 esas, 2014/155 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut 01.02.2010 tarihli ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel bir gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, imal niteliklerini koruduğu, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati, bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4125, Karar No: 2024/4537, Tarih: 11.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4125 E.  ,  2024/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/11 E., 2022/67 K.

KARAR : Kabul-karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen katılma, ziynet ve eşya alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne ve karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili ve davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı-davacı kadın vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda davalı-davacı kadının aleyhe hükmedilen ve kabul edilmeyen alacak miktarı duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı-davacı kadın vekilinin duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; evlilik birliği içerisinde edinilmiş ... plakalı araç, 362 ada 3 parsel 5 nolu daire, T.C. Ziraat Bankası, T. Vakıflar Bankası T.A.O. Yapı Kredi Bankası A.Ş. T. İş Bankası A.Ş. Halk Bankası A.Ş. ve T. Garanti Bankası A.Ş. Genel müdürlükleri nezdinde bulunan hesaplardaki paralar ve ev için alınan eşyaların tespit edilecek bedellerinin sonradan artırılmak kaydıyla fazlaya dair hak ve alacakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı-davalı erkek vekili 10.03.2020 tarihli dilekçesinde; dava değerini 10.02.2020 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 118.021,76 TL daha artırmak suretiyle 119.021,76 TL'ye yükselterek, fazlaya ilişkin her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla 119.021,76 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

3. Davacı-davalı erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

3. Davacı-davalı erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde; T.C. Ziraat Bankası. T. Vakıflar Bankası T.A.O. Yapı Kredi Bankası A.Ş. T. İş Bankası A.Ş. Halk Bankası A.Ş. ve T. Garanti Bankası A.Ş. Genel müdürlükleri nezdinde bulunan hesaplardaki paralar ve ev için alman eşyaların, 356 ada 1 parsel 8 nolu dairenin tespit edilecek bedellerinin yarısının, çeyiz senedindeki 20 adet 22 ayar altın bilezik, 40 adet çeyrek altın, altın saat ve küpe, 22 ayar altın set ve ortak eve getirilen eşyaların, düğün töreninde ziynet olarak müvekkiline verilen ancak çeyiz senedinde yazılı olmayan 150 adet çeyrek altın, 6 adet 35 gram 22 ayar bilezik, 1 adet uzay yolu altın set olan ziynetlerin tespit edilecek bedelinin sonradan artırılmak kaydıyla fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'sinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

3. Davalı-davacı kadın vekili 16.07.2020 tarihli dilekçesinde; 10.02.2020 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda katılma alacağını 128.382,62 TL, 24.11.2019 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda da ziynet alacağını 38.302,00 TL olmak üzere toplam alacak miktarını 166.684,62 TL'ye yükselterek fazlaya ilişkin her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla, 166.684,62 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

4. Davalı-davacı kadın vekili 16.09.2022 tarihli dilekçesinde; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, katılma alacağı yönünden 01.02.2021 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 147.303,36 TL'ye yükselterek, ziynet alacağı yönünden bozma ilamından önce olduğu gibi 38.302,00 TL olmak üzere toplam 185.605,36 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 23.03.2021 tarih ve 2020/218 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararı ile, asıl dava yönünden; davacı-davalının mal rejiminin tasfiyesine yönelik davasının kabulü ile, ... plakalı araçtan dolayı katılma alacağı olarak belirlenen 4.437,50 TL, 362 ada 3 parsel 5 nolu daireden dolayı katılma alacağı olarak belirlenen 80.000,00 TL, ev eşyalarından (TV ünitesi, Panasonic marka televizyon, köşeli koltuk takımı, başlıklı bazalı iki kişilik yatak, ikili komidin, mutfak gereçleri, Arçelik marka fırın, 4 adet yolluk halı, Beko marka çamaşır makinesi, Beko marka buzdolabı) dolayı katılma alacağı olarak belirlenen 1.975,00 TL, Vakıfbank hesabından dolayı katılma alacağı olarak belirlenen 7.518,21 USD TL'nin karar tarihi itibariyle T.C Merkez Bankası döviz alım satım kuru üzerinden Türk lirasına çevrilmesi sonucu 59.469,04 TL olmak üzere toplam 145.881,54 TL’nin ıslah dilekçesi ve taleple bağlı kalmak üzere 119.021,76 TL’sinin karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

2. Birleşen dava yönünden de; davalı-davacının mal rejiminin tasfiyesine yönelik davasının kabulü ile, 356 ada 1 parsel 8 nolu daireden dolayı katılma alacağı olarak belirlenen 121.152,78 TL, Pol-San (Polis Bakım ve Yardım Sandığı)’da bulunan birikmiş aidat ve temettü üzerinde katılma alacağı olarak belirlenen 7.310,22 TL, 356 ada 1 parsel 8 nolu dairede bulunan ev eşyaları üzerinden (1 Siemens marka buzdolabı, 1 adet salon takımı, çocuk odası takımı, yatak odası takımı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, ankastre set, İstikbal marka mutfak masası, oturma grubu, halı, 102 ekran Samsung LCD TV, 105 ekran Finnex marka LCD TV, Uğur marka derin dondurucu, 2 adet cam balkon, mutfak ilave dolap, yatak odası ilave dolap, tv ünitesi, kiler dolabı kapı, yatak odası ilave dolap, çocuk odası ilave dolap, vestiyer) katılma alacağı olarak belirlenen 14.625,00 TL, ... plakalı araçtan dolayı katılma alacağı olarak belirlenen 3.625,00 TL, Ankara’da kiraya verilen dairenin kira parasından dolayı katılma alacağı olarak belirlenen 590,36 TL olmak üzere toplam olan 147.303,36 TL’nin ıslah dilekçesi ve taleple bağlı kalmak üzere 128.382,62 TL’sinin karar tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline; davalı-davacının ziynet eşyaları yönünden talebinin kabulü ile, adet-cins ve değer kararda belirtilen ziynet eşyalarının bedellerinin taleple bağlı kalmak kaydıyla 38.302,00 TL’sinin ıslah dilekçesinin verildiği 16.07.2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline; davalı-davacının çeyiz senedinde belirtilen ve bedellerini talep ettiği adet-cins ve değeri kararda belirtilen eşyalarının bedellerinin iadesi taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2021 tarih ve 2021/884 Esas, 2021/847 Karar sayılı kararı ile, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.