muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6572, Karar No: 2015/4946, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6572 E.  ,  2015/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiliğin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 07.03.2011 tarih 2011/58 Esas, 2011/111 Karar sayılı ilamı ile ... kısıtlanmış ve mahkemenin 28.11.2014 tarihli ek kararı ile kısıtlıya ... vasi olarak atanmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının yaşadığı bakımevinin kapanması üzerine vasiye, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek ve kısıtlıyı ...'ne yerleştirmek üzere izin ve yetki verilmiş ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının kaldığı kuruluşa yerleştirilmeden önceki yerleşim yerinin ve MERNİS adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, " Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da "yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK m. 412/1'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m. 412/1 ve m. 462/14. bent gereğince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine göre ve TMK m. 412/2'ye göre de yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairesine geçeceğinden uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2887, Karar No: 2007/3184, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2887 E.  ,  2007/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği ( Tüketici Mah.Sıfatıyla )

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7836, Karar No: 2023/9402, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7836 E.  ,  2023/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/238 Esas, 2023/676 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.02.2023 Tarihli ve 2022/670 Esas, 2023/105 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kuruçeşme Mahallesi 205/27 Sokak No:22/4 Buca/İzmir olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.03.2023 Tarihli ve 2023/238 Esas, 2023/676 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi ... Apartmanı No:40/9 .../Denizli olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adaylarının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Dereçiftlik Mahallesi 7. Sokak No:6/2 Honaz/Denizli olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7312, Karar No: 2021/17440, Tarih: 02.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/7312 E.  ,  2021/17440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece gerekçeli kararın sanık ... Bal'ın adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilirken, sanık ...'nın babası olan ve olayda kullanılan silahın sahibi Muzaffer Atmaca'nın muhtar olarak tebligatı aldığı, iki aile arasında husumet olduğu, dava konusu olayda Muzaffer Atmaca'nın da bilgisine başvurulduğu anlaşıldığından tebligatın sanık ile aralarında ihtilaf olan adı geçen şahsa tebliğ edilerek yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten, gerekirse ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 02/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10991, Karar No: 2009/11944, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10991 E.  ,  2009/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... İlçesi ... Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/161, Karar No: 2023/2534, Tarih: 26.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/161 E.  ,  2023/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.03.2007 tarihli ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği, bu bağlamda sanık tarafından, mağdur ...'ya yönelik tehdit suçundan almış olduğu mahkumiyet hükmü de temyiz edilmesine rağmen, tebliğnamede bu suç yönünden görüş olmadığı anlaşılmakla, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11344, Karar No: 2016/8411, Tarih: 25.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/11344 E.  ,  2016/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2016 tarih ve 2016/43-2016/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, ... ve Yayıncılık San. ve Tic. Ltd. Şti'nin yönetiminin daha önce akrabası olan dava dışı ...'da olduğunu ve kendisinin yönetimde aktif rol almadığını, şirketle ilgili bilgi almaya gittiğinde şirketin re’sen terkin edildiğini öğrendiğini oysa, şirketin vergi dairesinde halen aktif olduğunu, şirket müdürünün görev süresinin sona erdiğini, şirket üzerinde ticari stoklarının bulunduğunu, şirketin kapatılması nedeniyle ticari faaliyette bulunamadıklarını ileri sürerek, şirketin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin 6102 sayılı TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca sermayesini asgari sermaye limiti olan 10.000 TL'ne yasal süre içerisinde çıkarmadığından sicilden silindiği, davacı tarafından dosyaya sunulan envanter defterinde şirkete ait makina ve ekipmanların bulunduğu, vergi dairesinden gelen yazıdan şirketin halen faal olduğunun anlaşıldığı, davacının şirket ortağı olup, dava açmakta menfaati bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile şirketin ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı ...'nce sicilden terkin işlemi 6102 sayılı TTK 7/1 - (a) bendine göre gerçekleştirilmiştir. Terkin işleminin yapıldığı 09.07.2014 tarihi itibariyle öngörülen sermaye artırımı koşulu yerine getirilmediğine ve aynı Kanunun Geçici 10. maddesi uyarınca sermaye artırımı için başvuruda bulunulduğu hususu da ileri sürülmediğine göre, davalı tarafça gerçekleştirilen terkin işlemi yasaya uygundur.

Bu durumda, mahkemece 6102 sayılı TTK 7/15. maddesi uyarınca sicilden kaydı silinen şirketin ek tasfiye amacıyla ihyasına ve tasfiye işlemleri için şirkete tasfiye memuru atanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ihya kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11672, Karar No: 2021/2909, Tarih: 12.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11672 E.  ,  2021/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında müsnet suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f. maddeleri gereğince belirlenen cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 109/5. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2331, Karar No: 2010/12790, Tarih: 28.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/2331 E.  ,  2010/12790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Kaldırılması-Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve (67.20 TL.) ...'den, (73.90 TL.) ...'ten temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.06.2010(Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2017/3173, Karar No: 2019/512, Tarih: 07.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3173 E.  ,  2019/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 62/1, 52,/2 ve 51. maddeleri gereğince erteli mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın katılan ... Lojistik isimli şirket nezdinde tır şoförü olduğu ve suç arihinde 3... plakalı tıra bağlı... plakalı dorse ile Almanya'ya kornişon yüklemesi yapmak üzere Topraktan Zirai Ürünler Sanayii ve Ticaret A.Ş. adresine gittiği, burada tırın dorsesini çıkarıp tırla Torbalı ilçe merkezine geldiği ve tırın deposunda bulunan 300 lt. mazotu aldığı, daha sonra bu tırla tekrar fabrikaya gittiği, kendisine avans olarak verilen 1.000 Euro ve 100 TL’ yi de alarak aracı bırakıp, çağırdığı bir otomobile binerek oradan ayrıldığı ve bir daha da dönmediği, bu surette sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanları ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan adli para cezasına mahkumiyete ilişkin hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN", ve “500 TL” terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN", ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1504, Karar No: 2019/1826, Tarih: 27.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/1504 E.  ,  2019/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışıda kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğunu kabul ederek, davacı kadının boşanma davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın diğer fer'ileri ile birlikte davacı kadın yararına 30.000,00 TL maddi tazminata (TMK m. 174/1) karar vermiş, davalı erkeğin istinaf kanun yolu başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 19.12.2016 tarihli ve 2016/21 esas, 2016/54 sayılı kararıyla esastan reddedilmiştir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 19.12.2016 tarihli ve 2016/21 esas, 2016/54 sayılı kararının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesine göre, davacı kadının maddi tazminat talebine ilişkin hüküm yönünden KALDIRILMASINA, ... Aile Mahkemesinin 13.10.2016 tarihli ve 2015/411 esas, 2016/438 karar sayılı kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı

dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.

27.02.2019 (Çar. )
Yargıtay — Esas No: 2007/2891, Karar No: 2007/3183, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2891 E.  ,  2007/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.