muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3710, Karar No: 2023/4801, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3710 E.  ,  2023/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.06.2022 Tarihli ve 2022/661 Esas, 2022/1501 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, ... Sokak, No:75 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.12.2022 Tarihli ve 2022/1587 Esas, 2022/2693 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Ankara ilinde yaşadığının bildirildiği ve kısıtlı adayının adres kayıt sistemine kayıtlı adresinin de ... Mahallesi, ... Sokak, No:7, İç Kapı No:5 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin Keçiören/Ankara olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8303, Karar No: 2021/7651, Tarih: 08.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/8303 E.  ,  2021/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPTU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, üçüncü kişiden satın alınan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bedelini mirasbırakanın ödediğini ve davalı adına tescil ettirdiğini, mirasçıların saklı paylarını ihlal kastı ile işlem yapıldığını, mirasbırakanın vekili sıfatıyla hareket eden davalının mirasbırakanın banka hesaplarını da boşalttığını ileri sürerek tasarrufların iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın taşınmazı minnet duygusu ile kendi adına tescil ettirdiğini, mal kaçırma ve saklı payı ihlal kastının bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, "mirasbırakanın üçüncü kişiden bedelini ödeyerek (gizli bağış) taşınmazı davalı adına tescil ettirme işleminde 01.04.1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek tapu iptali ve tescil isteği yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak davacıların terditli tenkis isteği bakımından araştırma ve inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece, iptal tescil isteğinin reddine, tenkis isteğinin kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı saklı paylarına isabet eden 10.982,00'er TL 'ye hükmedilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairece, "Hâl böyle olunca; öncelikle ... parsel sayılı taşınmazın öncesinde kime ait olduğunun araştırılması, ölüm tarihinde murise ait olduğunun tespiti halinde ... ada ... parsel ve ... parsel sayılı taşınmazlardaki murisin payları ile birlikte tenkis hesabına dahil edilmesi; mirasbırakanın taşınmazın alımında ödediği bedelin (verdiği paranın), mirasın açıldığı tarihteki (ölüm tarihindeki) ulaştığı değerin, paranın satın alma gücündeki değişimlerin usulünce belirli kriterler dikkate alınmak suretiyle hesaplanması, gerektiğinde bu konuda uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulundan taraf, yargıç ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması, bu yolla belirlenen değerin tenkise hükmedilmesi; Dairenin önceki bozma ilamında değinilen ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı..." gerekçesiyle ikinci kez bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının muris muvazaası hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil talebinin reddinin Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmadığı, alınan bilirkişi raporları ile davacıların saklı payının zedelenmediğinin saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8504, Karar No: 2019/7220, Tarih: 01.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8504 E.  ,  2019/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 13/01/2015 tarihinde işten çıkarıldığını, davacının işine keyfi olarak son verildiğini, işe mazeretsiz devam etmesinin söz konusu olmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazeretsiz devamsızlık yapması sebebi ile haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir.İş Kanunu'nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir.

Somut olayda; davacı; otelde garson olarak 09.10.2008- 13.01.2015 tarihleri arasında çalışmıştır. Mahkemece iş yerinde gece vardiyasında uyuduğunun iş yeri yetkilisi tarafından tespit edilmesinden sonra takip eden günlerde işe gelmeyerek izinsiz ve mazeretsiz devamsızlık yaptığı kabul edilirek kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiş ise de isabetli olmamıştır. Yargılama aşamasında dinlenen davacı tanıklarından ...; " O dönemde davacı borcu olduğu için ek olarak gündüz de işyerinde çalışıyordu, bu sebeple otel sahibi ...'nın hanımı ... yorgun olduğu için davacıya ... beyin kullandığı ve istarahat ettiği şark odasında bir kaç saat uyuması için izin verdi. Ardından aynı gece 02:30 sularında ... Bey otele geri döndü, döndükten sonra ...'ın şark odasında yattığını görünce ona bağırıp çağırmış..... davacı ve ben ...Bey'in vazgeçeceğini düşünerek otelden ayrılmadık ardından ... Bey gündüz elemanlarını gece evlerinden kaldırıp otele getirerek hepsinin önünde davacıya, bana ve resepsiyonda çalışan ... Bey'e siz hala buradamısınız, sizde kaybolun ben size ne dedim, çıkın gidin" şeklinde beyanda bulunduğu; bir başka tanık ...'ın; "Davacının işten ayrıldığı dönemde patronumuz yani otelin sahibi gündüzcü olduğum halde beni aradı ve gece saatlerinde birlikte otele gittik, patron davacıya sen git dedi, bana da birlikte kahvaltıyı hazırlayalım" şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Ortak Tanık ... ise; "işyeri sahibi davacının gece vardiyasında sürekli uyuduğundan yakınıyordu, birkaç onu uyardığını söyledi, davacının işten ayrıldığı dönemde gündüzcü olmama rağmen beni ve bazı arkadaşları işe çağırdı ve bizi evimizden alarak otele getirdi" şeklinde beyanda bulunmuştur. Tanıkların birbiri ile örtüşen beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre işverenin garson olarak çalışan işçiyi uyurken yakalaması üzerine iş sözleşmesini sona erdirdiği anlaşılmaktadır. Davacının garson olarak sürekli gece çalışması, işyerinde çalıştığı süre ve fesih sebebi yapılan davranışının işyeri güvenliğini tehlikeye düşürmeyeceği dikkate alındığında haklı fesih ağırlığında olmamakla birlikte, işyerinde olumsuzluklara sebep olduğu ve işyeri düzenini bozduğu sabittir. İş sözleşmesinin feshi objektif iyiniyet kurallarına göre geçerli nedene dayandığından kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 01.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5600, Karar No: 2019/6487, Tarih: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5600 E.  ,  2019/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu inşaattan 100 TL değerinde kablo çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11874, Karar No: 2006/14854, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11874 E.  ,  2006/14854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 83 parsel sayılı 2.819,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4999, Karar No: 2006/6699, Tarih: 21.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4999 E.  ,  2006/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddesinde düzenlenen tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Su Ürünleri A.Ş. vekili savunmasında iptali istenilen tasarrufdan 8 ... önce diğer davalı ile aynı kişiye ait olan ... Ltd.Şti.ye yüklü miktarda balık verdiklerini ayrıca diğer davalı şirketten olan alacaklarına karşılık olarak dava konusu balık ağını aldıklarını beyan etmiş, alınan bilirkişi raporunda da tasarruf tarihinde davalı ... Su Ürünleri A.Ş.nin diğer davalıdan 263.083.809.161 TL 03.12.2004 tarihi itibariyle de 419.486.103.209 TL alacaklı olduğu ve bu alacağa karşılık olarak iptali istenilen malzemeleri aldığı bu şekildeki mahsubun ticari örf ve teamüle uygun olduğunu açıklamıştır.

İİK.nun 279/2.maddesinde para ve mutad ödeme vasıtalarından gayri bir suretle yapılan ödemelerin iptale tabi olduğu hükmü getirildiğinden, bu şekilde borçlunun borcuna karşılık olarak yapmış olduğu tasarruflar iptale tabidir.

O halde mahkemece mutad ödeme sayılmayan tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddedilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21865, Karar No: 2022/270, Tarih: 12.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/21865 E.  ,  2022/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklardan ...'in eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti ile ...'in atılı suçtan beraatine

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, sanık ... müdafisi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin duruşma ifadesinde cinsel ilişkinin gerçekleşmesinden on gün sonra şikayetçi olduğunu beyan etmesi, sanığın eylül ayında buluştuğu mağdureyle ilişkiye girdiği yönündeki savunması, 13.09.2012 tarihinde adli soruşturmanın başlatılması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, cinsel ilişkinin gerçekleştiği sırada mağdurenin on sekiz yaşını tamamladığı gözetilerek sanığın kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan beraati yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14333, Karar No: 2013/172, Tarih: 14.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14333 E.  ,  2013/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 25.09.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.