muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1919, Karar No: 2020/3717, Tarih: 18.11.2020

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı yöneticiler hakkında Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/469 E. sayılı dosyasında kamu davası açılmış ve anılan dosyada henüz bilirkişi incelemesi yaptırılmamış ise de, iddianamede suç olarak anlatılan ve işbu davada dava konusu yapılan Halil Küre, Mar-Cam, Gürseda şirketlerine usulsüz ödeme yapılması eyleminin şekli anlamda suç olarak kabul edilse bile ülkemizdeki kooperatif uygulamaları nedeniyle tüm harcamaların tam ve usulüne göre belgelendirmesinin mümkün olmadığı, toplanan aidatlar ile yapılan işlerin değerlendirilmesi sonucu kooperatif zararının tespit edilebileceğinden Ağır Ceza Mahkemesi dosyasının sonucunun beklenmesine gerek olmadığı, davaya konu inşaatın yapılma tarihindeki rayiç değeri ile toplanan aidatların kıyaslanması sonucu yapılan hesaplamada kooperatifin zarara uğratılmadığının tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından, dava konusu inşaatın yapılma tarihindeki rayiç değerleri ile toplanan aidatların kıyaslanması sonucu yapılan hesaplamada davacı kooperatifin zarara uğratılmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1-Dava, kooperatif eski yöneticilerinin sorumluluğuna ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun “Ceza Hukuku ile Medeni Hukuk arasında münasebet” başlıklı 53. maddesi: “Hakim, kusur olup olmadığına yahut haksız fiilin failinin temyiz kudretini haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair ahkamiyle bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat karariyle de mukayyet değildir. Bundan başka ceza mahkemesi kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayin hususunda dahi hukuk hakimini takyit etmez.” hükmünü içermektedir. Dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesinde de benzer düzenlemeye yer verilmiştir. Görülmektedir ki, ceza mahkemesinin “Delil yetersizliğine dayanan beraat kararının” hukuk hakimini bağlamayacağı ancak beraat kararı bir maddi olguyu tespit ediyorsa, diğer anlatımla beraat kararı suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayanıyorsa, bu kararın hukuk hakimini de bağlayacağı, ceza davasında hükme dayanak yapılan maddi olgularla ve özellikle eylemin hukuka aykırılığını ve failini belirleyen, mahkumiyet kararının bu yönlerinin hukuk hakimini bağlayacağı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayini hususundaki kararın hukuk hakimini bağlamayacağı hususları doktrinde ve Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında kabul edilmektedir.

Somut olayda hem ilk derece mahkemesi kararında hem de bölge adliye mahkemesi kararında belirtilen dava konusu inşaatın yapılma tarihindeki rayiç değerleri ile toplanan aidatların kıyaslanması sonucu yapılan hesaplamada davacı kooperatifin zarara uğratılmadığı yönündeki gerekçeleri yanlış olduğu gibi, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/469 E. sayılı dava dosyasında davalılar hakkında açılan kamu davasının sonucunun beklenmesine gerek olmadığı yönündeki tespit ve gerekçe de yanlıştır. Bu durumda mahkemece, anılan ceza davasının sonucunun beklenmesi, karar verilmiş ise ceza dosyası ve kesinleşmiş ilamı getirtilerek, 818 Sayılı BK'nın 53. maddesi (TBK'nın 74. maddesi) kapsamında incelenip ve değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi gereğince Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının KALDIRILARAK dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 18.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1181, Karar No: 2017/445, Tarih: 16.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/1181 E.  ,  2017/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ... A.Ş., ...A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, kitap, müzik, kırtasiye, mutimedia ürünleri ve malzemeleri satışı konusunda faaliyet gösteren müvekkili şirketin, son yıllarda yaşanan ekonomik dalganlanmalar, ileri tarihli çeklerin panik ortamında süresinden önce tahsili cihetine gidilmiş olması ve özellikle korsan yayınların artması nedeniyle mali sıkıntıya girdiğini, neticede aktif toplamlarının borçlarını ödemeye yetmediğini ve şirketin sermayesinin tamamının bu süreçte zayi olduğunu, sunulan iyileştirme projesi kapsamında, hisse devri, sermaye arttırımı, şube mağazalarının satışı ve yeni ortaklık yapısı ile şirkete kaynak girişi sağlanacağını ve icra tehdidi olmaksızın mevcut işlerin yürümesi halinde ekonomik bunalımdan çıkmasının mümkün olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasının 1 yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Müdahil vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iflasının bir yıl ertelenmesine dair verilen ilk kararı, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 24.03.2010 tarihli ve 2009/11306 E., 2010/3281 K. sayılı ilamıyla, sunulan iyileştirme projesinin soyut olduğu, rakamlara dayalı bir detaya yer verilmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da bundan farklı olmadığı, sermaye arttırımından söz edilmişse de bir kısım ortakların hisselerini devrederek şirketten ayrıldığı hususu üzerinde durulmadığı, sermaye arttırımında 1/4’lük oranın 3 ay, kalan 3/4’lük oranın ise 3 yıl içinde konulacağı yönündeki yasal düzenlemenin dikkate alınmadığı ve bu artışın ne şekilde iyileştirme sağlayacağının irdelenmediği, personelin işten çıkartılıp, mağazaların kapatılmasının ciro üzerindeki etkisinin değerlendirilmediği, denetlenebilir bir borç ödeme takvimi ortaya konmadığı, finansal kiralama konusu mal bulunup bulunmadığı, var ise bunların hukuki durumunun ne şekilde değerlendirildiğinin dosya içeriğinden anlaşılamadığı, açıklanan eksikliklerin giderilmesi için ek bilirkişi raporu alınması ya da oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden yeni rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak, alınan ek bilirkişi raporları doğrultusunda, davacı tarafından sunulan revize iyileştirme projesi kapsamında şirket sermayesinin 2.400.000,00 TL'den 4.857.342,00 TL'ye çıkarıldığı, davacı şirkete... A.Ş. firmasının ortak olarak alındığı, bu firmanın 684.766,00 TL sermaye taahhüdünde bulunduğu ve bunun 342.342,00 TL'sini ödediği, davacı şirketin faaliyetlerine devam ettiği, net ve brüt satışlarında önceki yıllara göre artışlar olduğu, bazı mağazalarını kapatarak giderlerini azaltıcı önlemler aldığı, özellikle ... Mağazasını kiraya vermek suretiyle gelir temin ettiği, kamuya olan borçlarını yapılandırdığı, davacının tüm borçlarının %27'sini ödediği, pek çok alacaklı ile yeniden borç yapılandırma anlaşmaları yaparak borçlarını uzun vadeye yaydığı, mağazaların kapatılmasının şirket gelirlerine olumsuz bir etkisinin bulunmadığı ancak borç stokunun azalmasını sağladığı, dava devam ederken bedelleri ödenen finansal kiralama konusu malların şirket malvarlığına dahil edilmesiyle borca batıklık miktarının azaldığı, şirket sermayesinin ödendiği, şirket hisse devrinin şirkete olumsuz bir etkisinin bulunmadığı, bilakis yeni ortak alınması suretiyle sermaye girişi sağlandığı, böylelikle uygulanan iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunduğu, iflasının ertelenmesi halinde davacı şirketin borca batıklıktan kurtulabileceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacı şirketin iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahiller ... A.Ş., ... A.Ş. ve ... A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, müdahiller ... A.Ş., ... A.Ş. ve ... A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, müdahiller ... A.Ş., ... A.Ş. ve ... A.Ş. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahiller ... A.Ş., ...A.Ş. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4470, Karar No: 2014/19433, Tarih: 18.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4470 E.  ,  2014/19433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2009/235181

MAHKEMESİ : İstanbul 19. (Beyoğlu 2.) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2008

NUMARASI : 2006/135 (E) ve 2008/340 (K)

SUÇ : Rüşvet verme, resmi belgede sahtecilik

Sanık Ü.. D.. müdafiinin, “rüşvet vermeye teşebbüs” suçundan verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararına karşı yaptığı itirazın merciince incelenip karara bağlanmış olması, diğer sanığın dilekçesi içeriğinden ise, sadece resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ceza yönünden temyize gelindiğinin anlaşılması karşısında; her iki sanığın “resmi belgede sahtecilik” suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin incelenmesinde; sanık Ü.. D..'a hükmolunan cezanın süresine göre koşuları oluşmadığından, müdafiinin süresinden sonra yaptığı, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına dair istemin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1-) Şüphe üzerine kimliği sorulduğunda, Mısır uyruklu olduğunu söyleyerek sonradan sahte olduğu anlaşılan ve G.. M.. adına düzenlenmiş “Yabancılara Mahsus İkamet Tezkeresini” ibraz ederek kendisini bu isimle tanıtıp yargılanan, temyiz dilekçesinde ismini MUHAMED CEMALEDDİN ABDELALİM olarak yazan ve beyanına göre kaçak yollarla Türkiye'ye giriş yaptığı anlaşılan sanığın, gerçek kimliğinin İnterpol aracılığıyla tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, kimliği tespit edilmeden sahte İkamet Tezkeresinde yazılı olan isme göre mahkumiyet kararı verilmesi,

2-) Belgede sahtecilik suçlarında, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olması nedeniyle, adli emanette bulunan suça konu belgelerin mahkemede incelenip, özelliklerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, kararın gerekçe bölümünde, yapılan sahteciliğin aldatma yeteneğini haiz olup olmadığının gerekçeleri ile birlikte tartışılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini ile sahte belgelerin denetime olanak verecek biçimde dosya içinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 43.maddesindeki teselsül hükmünün, “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi....” halinde teselsül hükmünün uygulanacağına ilişkin düzenleme karşısında; sanık Ü.. D..'a ait poşet içerisindeki sahte belgelerin aynı anda ele geçirilmiş olması nedeniyle TCK.nun 43. maddesinin koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık Ü.. D.. müdafii ile diğer sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12851, Karar No: 2012/10621, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12851 E.  ,  2012/10621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin görevsizliğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1-6, 109/1-3-f-5 ve 53. maddeleri uyarınca yargılama yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2012 gün ve 2009/783 Esas, 2012/72 sayılı Kararına sanık müdafiin yaptığı itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2012 tarihli ve 2012/299 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Kdz. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.03.2010 tarihli ek iddianamede, sanığın mağdura karşı cinsel içerikli eylemlerde bulunduğu, mağdur hakkında düzenlenen ikinci adli raporda mağdurun travma sonrası stres bozukluğu yaşadığı ve mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulduğu şeklindeki iddialara yer verilmiş olması karşısında, sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturabileceği, bu eylemi yargılama görevinin de 5235 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı ve delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu dikkate alınmaksızın, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14.08.2012 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-67-5872- 2012/13714/47872 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sevke, mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına ve doktor raporlarına göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 103/1, 6, 109/1, 3-f, 5, ve 53. maddeleri kapsamında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları vasfında bulunup bulunmadığı, delillerin takdiri ve değerlendirilmesi ile suç niteliğini belirleme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait bulunması karşısında, Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı yerinde olup bu karara yönelik itirazın reddi yerine kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin kararda isabet bulunmadığı, bu nedenle kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatının yerinde olduğu anlaşıldığından, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2012 gün ve 2012/299 D.İş sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yapılmasına ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13383, Karar No: 2015/24666, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13383 E.  ,  2015/24666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2013/151-2015/154

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2015 günü temyiz eden davacı ve davalı .......... vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı ve davalı .......... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede;

Davalı ............yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilerek, tazminat ve ecrimisile hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada mevcut bilirkişi kurulu raporlarında kanal nedeniyle oluşan kot farkı nedeniyle tarımsal faaliyetlerin riskli olduğu ve tedbir alınması gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda dava konusu taşınmazda kanal nedeniyle oluşan risk bilirkişi kuruluna açıklattırılarak, riskin ortadan kaldırılması ve tarımsal faaliyetin güvenle yürütülebilmesi için alınması gereken önlemler tespit ettirilerek, tarımsal faaliyetin devamı için gerekli önlemlerin bedeli, kayma riski taşıyan ve güvenli tarımsal faaliyetin yapılması olanaksız olan yer bedelinden fazla ise bu bölümün bedeline, aksi halde alınması gereken önlem bedeline hükmedilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8921, Karar No: 2008/1245, Tarih: -

4. Ceza Dairesi 2006/8921 E., 2008/1245 K.

**4. Ceza Dairesi 2006/8921 E., 2008/1245 K.**

**- TEHDİT**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilir ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Sanığın yakınana yönelik "bu apartmanı sana dar edeceğim, sana burayı mezar edeceğim" sözlerinin, objektif olarak ciddi endişe ve korku yaratmaya elverişli nitelikte bulunduğu ve bu nedenle suçun oluştuğu gözetilmeden, tasarlama öğesinin bulunmadığı ve fevren söylendiğinden ciddi korku yaratmadığı biçimindeki yasal temelden yoksun gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan Fahri AG vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5689, Karar No: 2019/3700, Tarih: 06.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5689 E.  ,  2019/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, asıl alacak için takip başlatıldıktan sonra bilahare aynı takip dosyasında asıl alacağın ilamda belirtilen faiz alacağı yönünden ek icra emri ile faiz isteminde bulunulması üzerine, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, borçlunun takipten sonra ödemelerinin bulunduğunu ve bu hususun göz ardı edilerek faiz talep edildiğini belirterek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, ilamdan kaynaklanan faizin daha sonra istenmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile şikayettin reddine karar verildiği görülmüştür.

Borçlu, asıl alacak yönünden takip başlatıldıktan sonra takip dosyasına ödemelerin bulunduğunu ve bu husus göz ardı edilerek faiz belirlendiğini ileri sürerek mahkemeye başvurduğundan, ödemeye ilişkin belgeler celp edildikten sonra faiz hesabında borçlunun iddiaları doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.