muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/133, Karar No: 2024/655, Tarih: 11.12.2024

27. Devlet organizasyonun korunması, çoğu olayda ülke ile belirli bir şekilde irtibatlı ya da ülkede gerçekleştirilen iş sözleşmelerinde söz konusu olur. Doğrudan uygulanacak kuralın amacı diğer bir ifadeyle düzenlemeyi hedeflediği alan ülkenin coğrafi sınırları olduğu takdirde kurala ilişkin ülkesellik gereği ilgili kural doğrudan uygulanan kural kabul edilse bile işin görüldüğü yerin bir başka ülke olması hâlinde uygulama alanı bulamazlar. Nitekim hafta tatili, dini ve milli bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler doğrudan uygulanan kurallar olmakla birlikte uygulama alanı ancak ilgili ülkenin coğrafi sınırlarıdır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde Türk hukukundaki asgari ücrete ilişkin kuralın uygulama alanına giren bir olay ya da ihtilâf söz konusu olmaz (Musa Aygül, “Yabancı Unsurlu İş Hukuku İhtilâfları ile İlgili Yargıtay Kararlarının Değerlendirilmesi”, Feriha Bilge Tanrıbilir, Gülce Gümüşlü Tunçağı (Editörler), 10. Yılında Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun, Ankara, 2017, s.525-526; Belkıs Vural Çelenk, “Yabancı Unsurlu İş Sözleşmelerinde For Devletinin Doğrudan Uygulanan Kurallarının Tespiti ve Uygulaması”, Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2017/1, s. 286).

28. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 24.05.2023 tarihli ve 2023/9-196 Esas, 2023/520 Karar; 2023/9-198 Esas, 2023/526 Karar; 2023/9-267 Esas 2023/525 Karar; 2023/9-308 Esas, 2023/521 Karar; 2023/9-309 Esas, 2023/522 Karar; 2023/9-398 Esas, 2023/523 Karar sayılı kararları ile 10.05.2023 tarihli ve 2022/9-872 Esas, 2023/432 Karar; 2022/9-873 Esas, 2023/424 Karar; 2022/9-892 Esas, 2023/425 Karar; 2022/9-985 Esas, 2023/426 Karar; 2022/9-1267 Esas, 2023/427 Karar; 2022/9-1274 Esas, 2023/431 Karar; 2023/9-4 Esas, 2023/428 Karar; 2023/9-168 Esas, 2023/430 Karar sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

29. Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı işverene ait yurt dışında bulunan şantiyelerde çalıştığını ve ücretinin USD üzerinden ödendiğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışmalarının karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı işveren ise davacının yurt dışı şantiyelerinde çalışması sebebiyle uyuşmazlığın çalışılan ülke hukukuna göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin bu savunmasına itibar edilmeyerek uyuşmazlığa Türk Hukuku uygulanmak suretiyle karar verilmiştir.

30. Öncelikle belirtmek gerekir ki eldeki davada, gerek 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gerekse de 5718 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi gereği uyuşmazlığı çözecek hâkimin yetkili olan yabancı hukuku belirleyip resen uygulaması gerekmektedir. Dosya içeriğinden davacının davalı şirketin yurt dışında bulunan işyerlerinde 16.03.2002-17.06.2014 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır.

30. Öncelikle belirtmek gerekir ki eldeki davada, gerek 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gerekse de 5718 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi gereği uyuşmazlığı çözecek hâkimin yetkili olan yabancı hukuku belirleyip resen uygulaması gerekmektedir. Dosya içeriğinden davacının davalı şirketin yurt dışında bulunan işyerlerinde 16.03.2002-17.06.2014 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır.

31. Davacı, tüm çalışma döneminde davalının Rusya'da bulunan işyerlerinde çalışmış olup iş görme edimi fiilen Rusya'da gerçekleşmiştir. Bu anlamda olmak üzere ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya olduğu sabittir. Öte yandan, davacının ücreti de USD olarak ödenmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, daha sıkı ilişkili hukukun tespitinde sadece işçi ve işverenin Türk olması tek başına belirleyici kriter olarak kabul edilmemektedir. Bu durumda, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk Hukuku olmadığı anlaşılan tüm çalışma döneminde uyuşmazlığa mutad işyeri hukuku olan Rusya Hukuku uygulanmalıdır.

32. Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre hukuk seçimi anlaşması bulunmayan tüm çalışma döneminde mülga 2675 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Rusya Hukukunun uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca alanında uzman bilirkişiden denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken Türk Hukuku uygulanarak sonuca gidilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

33. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, yabancı unsurun bulunduğu dosyalada Türk Hukukunun istikrarlı bir şekilde uzun süreden beri uygulanmasına rağmen sonradan görüş değişikliğine gidilmesinin hukuk güvenliği ile sürpriz karar verme yasağı ilkelerine aykırı olduğu, ayrıca taraflar arasında eylemli olarak iş ilişkisinde Türk Hukukunun uygulandığı, 5718 sayılı Kanun'un 5 ve 6 ncı maddeleri kapsamında davacısı Türk ve işvereni de Türk Hukuk Mevzuatına tâbi olan uyuşmazlıkta Türk İş Hukukunun doğrudan uygulanan kurallar olması sebebiyle Türk Hukukunun uygulanmasının isabetli olduğu, direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu görüşü ileri sürülmüşse de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

34. O hâlde Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

35. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

34. O hâlde Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

35. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3853, Karar No: 2017/13656, Tarih: 30.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3853 E.  ,  2017/13656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 30.03.2017 gün ve 24715-3587 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davalı-karşı davacı erkek vekili Av. ...’ın karar düzeltme aşamasında davalı-karşı davacı vekili olarak vekaletname sunduğu ve karar düzeltme talep ettiği görülmüştür. Dosya içerisinde bulunan davalı-karşı davacı vekili Av. ...’a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletname istenmesi, ibraz etmesi halinde dosya içerisine alındıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 30.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2025/1214, Karar No: 2025/2396, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1214 E.  ,  2025/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/411 Esas, 2024/355 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.08.2024 Tarihli ve 2024/1418 Esas, 2024/1502 Karar Sayılı Kararı

Dava dilekçesinde kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ......... Mahallesi........ Sokak No:1 ...../Osmaniye olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kadirli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.12.2024 Tarihli ve 2024/411 Esas, 2024/355 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Botanik Sokak.......... Evleri Sitesi E-2 Blok No:70 İç Kapı No:34 ......../İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Başakşehir/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1318, Karar No: 2016/3779, Tarih: 14.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1318 E.  ,  2016/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ... atılı suçlardan, sanıklar ..., ..., ... ile .... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine, sanıklar ..., ..., ... ile ... çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... müdafii Av. ...'ün duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarı nedeniyle ve hükümden sonra vekaletname verdiği Av. ...'un duruşmalı talebinin kanuni süresinden sonra yapılması ve hükmedilen ceza miktarı nedeniyle; sanık ...'nın hükümden sonra vekaletname verdiği müdafii Av. ...'ın, sanık ... müdafii Av. ... ile sanık ...'ün hükümden sonra vekaletname verdiği Av. ...'un duruşmalı inceleme taleplerinin kanuni süresinden sonra yapılması nedeniyle ve sanıklar ... ve ... müdafii Av. ...'ın duruşmalı inceleme talebinin ise kanuni süresinden sonra yapılması ve hükmedilen ceza miktarları nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar ...ve ... ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen kısmen re'sen de temyize tabî hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8098, Karar No: 2013/10569, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8098 E.  ,  2013/10569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili, birleştirilen davada kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taze fasulyenin dekar başına ortalama verimi 900 kg iken 1144 kg, dolma biberin dekar başına ortalama verimi 1750 kg iken 1800 kg alınması suretiyle fazla bedel belirlenmesi,

2-Dava konusu taşınmazın köy yerleşim alanına yakın eski ... yoluna bitişik, ... Belediyesi mücavir alan sınırları içerisinde küçük sanayi alanı olarak yapılaşmaya müsait olması taşınmazın değerinde en çok %20 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %40 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı

Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece, yasanın bu hükmü ve davacının terkin yönünde bir talebi de olmadığı dikkate alınmadan, kamulaştırılan kısmın Karayolları adına dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki mevcut şerhler ile birlikte tescili yerine, yol olarak terkinine karar verilmesi,

4-Kabule göre de; kamulaştırılan taşınmazın zemin bedeli bilirkişi raporunda maddi hata sonucu 13.914,25 TL hesaplanmış olup, yapı, ağaç ve zemin bedeli 17.104,21 TL olması gerekirken 18.032,00 TL kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14826, Karar No: 2012/3265, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/14826 E.  ,  2012/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Akdin feshi ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı akdin feshi ve tahliye davasına dair karar, davalılardan ...Petrol Otomotiv Nakliyat İnşaat San.Ve Tic.Ltd.Şti. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesine aykırılık nedeniyle akdin feshi ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, kiralananın petrol istasyonu olarak 1.11.2007 tarihinde davalı şirket tarafından kiralandığını, davalının sözleşmeye aykırı olarak ipotek vermediğini, kiralanandaki kaçak binayı kiralama amacı dışında kullanılmak üzere diğer davalı ...'a kiraladığını, aylık akaryakıt ve satış miktarlarını bildirmediğini, çevre temizlik ve emlak vergilerini ödemediğini ve bu aykırılıkları ihtarla tanınan sürede de gidermediğini belirterek aktin feshine ve davalıların taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, ipoteğin verilememesinin davacının gerekli evrakları göndermemesinden kaynaklandığını ,çevre temizlik ve emlak vergisini ödediklerini, kaçak denilen binanın önceki kiracı zamanında yaptırıldığını ve davalı ...'ın da önceki kiracının kiracısı olduğunu mevcut haliyle devraldıklarını kiraya verenin buna muvafakat ettiğini, ayrıca davalı ...'ın söz konusu binayı 15.7.2008 de tahliye ettiğini belirterek davanın reddini istemiş, davalı ... da dava konusu binada ... İnş Oto Gıda Nak san tic Ltd.Şti'nin kiracısı olarak 2005 yılından itibaren bulunduğunu daha sonra bu yerin davalı şirket tarafından devralındığını ve davalı şirketin isteği ile iş yerini boşalttığını savunmuştur..

Taraflar arasında 1.11.2007 tarih 10 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye göre kiralanan akaryakıt satış ve servis istasyonu -yıkama yağlama yeri olarak kiraya verilmiştir. Kira Sözleşmesinin genel şartlar 3. maddesinde ''....üçüncü kişiye kiralanıp ciheti tahsisi değiştirilir tadil edilirse mal sahibi akti bozabilir '' ; özel şartlar 6. maddesinde ''...kiracı teminat olarak kiraya verenin kabul edeceği takyitsiz bir taşınmazını 55.000 dolar karşılığı 1.derece 1. sıra ipotek edecektir'' ve özel şartlar 9.maddesinde ''kiracı ruhsatsız ilave alanlar yaratılmasından kaçınacak bu tür yerler varsa ilgili makamdan ruhsat alacak alamadığı taktirde bu yerleri

derhal kapatıp masrafı kendisine ait olmak üzere eski haline getirecektir.'' Özel şartlar 5.maddesinde '' ...çevre temizlik ve emlak verisi kiracıya aittir...'' ve 1.maddesinde ''...akaryakıt satış miktarı kira artışını gerektirecek düzeye ulaştığında kiracı durumu kiraya verene yazılı olarak bildirecektir...''şeklinde düzenlemeler yapılmış olup, sözleşme hükümleri tarafları bağlar.

derhal kapatıp masrafı kendisine ait olmak üzere eski haline getirecektir.'' Özel şartlar 5.maddesinde '' ...çevre temizlik ve emlak verisi kiracıya aittir...'' ve 1.maddesinde ''...akaryakıt satış miktarı kira artışını gerektirecek düzeye ulaştığında kiracı durumu kiraya verene yazılı olarak bildirecektir...''şeklinde düzenlemeler yapılmış olup, sözleşme hükümleri tarafları bağlar.

Davacı dava dilekçesinde kiracının kira sözleşmesinin 3,6,9,5,1. maddelerine aykırı davrandığı gerekçesi ile kiralananın tahliyesini istemiş ise de, sözleşmenin 5 ve 1. maddesine aykırılık sözleşmenin feshi ya da tahliye nedeni olamaz. Sözleşmenin 6 ve 9 maddelerine aykırılık aktin feshini gerektirir nedenlerden olsa da tahliye nedeni değildir. 3.maddeye aykırılığa gelince 270 m2 lik alanda davalılardan ...'ın fuzuli şagil olduğu iddia edilmiş ise de, davacı 4.7.2008 tarihinde yaptırdığı delil tespitinde durumdan haberdar olmuştur.6.12.2010 tarihinde yaptırdığı delil tespitinde de 2008 tarihindeki mevcut durumun tespiti ile yetinilmiştir.İlk tespitin yapıldığı 4.7.2008 tarihinden davanın açıldığı 18.1.2011tarihine kadar aradan geçen süre zarfında sessiz kalan davacının yapılan işleme zımni muvafakat verdiğinin kabulü gerekir.Yukarıda belirtilen nedenlerle akte aykırılık olgusu oluşmadığından aktin feshi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye de karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine,01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9129, Karar No: 2016/364, Tarih: 12.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/9129 E.  ,  2016/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesi davalıya doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen son adres olarak kabul edilebilmesi için bilenen en son adrese tebligat yapılmamış olması veya bu adresin tebligata elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen adresin tebligata elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adresinde tabligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligat yapılması, yapılan tebligatı usulsüz kılar; bir başka açıdan dava dilekçesinin tebliğ evrakında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının adresine gönderilmesi, şayet tebligat yapılamaz ise Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki bilinen son adres olduğu kabul edilerek tebligat çıkarılmalıdır. Bu nedenle, davalının 13.10.2014 tarihinde vermiş olduğu cevap dilekçesi ve yetki itirazı süresindedir. Süresinde olan yetki itirazının öncelikle ve esasa girilmeden hadise şeklinde incelenerek sonuçlandırılması, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 163-164. maddeleri uyarınca sonucun davalıya bildirilmesi (HMK.m.138), ön inceleme duruşmasına davet edilerek (HMK.m.139) delillerini bildirmesi için süre verilmesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 143. ve devamı maddelerince yargılamaya devam edilerek sonucu uyarınca hüküm kurulması gerekirken, eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.01.2016 (Salı)