muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8104, Karar No: 2012/27326, Tarih: 06.12.2012

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin olarak çalışma gün ve saatlerini gösterir puantaj, vb kayıt davalı işverence sunulmamıştır. Bu durumda fazla mesai ücreti talebinin tanık anlatımlarına göre belirlenmesi gerekir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, temizlik işçilerinin ayda ikiyüzotuzsekiz saat çalıştığını beyan etmiş, işyerinin çalışma düzeni bu beyanlara göre netleştirilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanıkların ayda ikiyüzotozsekiz saat çalışıldığı anlatımı karşısında, bu rakamdan aylık en çok çalışma süresi olan yüzseksen saatin düşümü ile kalan ellisekiz saat dörde bölünüp haftada ondörtbuçuk saat, günde ikibuçuk saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek alacak hesaplanmıştır. Bu hesaplama yöntemi mevzuata ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırıdır. Fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 41. maddesindeki düzenleme gereği haftalık hesaplanmalıdır. Mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenerek, davacının uyuşmazlık konusu dönemde günde kaç saat, hangi saatler arasında çalıştığı, ne kadar ara dinlenmesi kullandığı, hafta tatili kullanıp kullanmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, ardından dosyanın bu işlerde uzman bilirkişiye tevdi edilerek fazla mesai alacağı usulüne uygun şekilde hesaplatılmalıdır. Yazılı şekilde denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak alacağın hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, davalı vekilinin ıslaha karşı zamanaşımı def’inde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu hususun değerlendirilmemiş olması da bozma nedenidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek üzerine ilgiliye iadesine, ....12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5018, Karar No: 2014/14947, Tarih: 16.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5018 E.  ,  2014/14947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/173906

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/848 (E) ve 2013/261 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1-Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere U.. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 31.08.2010 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 29.09.2010 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8726, Karar No: 2014/18641, Tarih: 05.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8726 E.  ,  2014/18641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/50389

MAHKEMESİ : Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2008

NUMARASI : 2008/70 (E) ve 2008/250 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman dilimi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın, adli sicil kaydına göre, kesinleşmiş tekkerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmaması,

3-Suçta kullanılan ve usulünce elkonulan araç hakkında, zoralım konusunda karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2005, Karar No: 2019/2769, Tarih: 14.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2005 E.  ,  2019/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/134, Karar No: 2012/270, Tarih: 03.07.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/6-134 E.  ,  2012/270 K.**

* NİTELİKLİ YAĞMA SUÇU

* FAİLLİK

* ETKİN PİŞMANLIK

* YARDIM ETME

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 40

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 39

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 37

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 149

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli yağma suçundan sanık Gökay ile nitelikli yağma suçuna yardım etmeden sanıklar Rahmi, Hasan ve Serkan’ın yapılan yargılamaları sonucunda;

Sanık Gökay’ın, 5237 sayılı TCY’nın 149/1 c-h, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis,

Sanıklar Hasan  ve Serkan'ın, TCY’nın 149/1 c-h, 39/2-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis,

Sanık Rahmi’nin ise, TCY’nın 149/1-c-h, 31/3, 39/2-c ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahke¬mesince verilen 25.04.2007 gün ve 330-321 sayılı hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 30.06.2011 gün ve 23217-9129 sayı ile;

“Sanık Gökay’ın nüfus kaydında doğum tarihinin 15.06.1985 olduğu halde,  tescil tarihinin 12.01.0088 yazılmış ise de, dosya kapsamında anılan sanığı ait olan aslı gibidir onaylı nüfus cüzdanı fotokopisindeki bilgilerle nüfus kaydındaki bilgilerin uyuşması, sanığında duruşmada okunan nüfus kaydının kendisine ait olduğunu belirtip kabul etmesi karşısında, söz konusu yazım hatası sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır” açıklamasıyla onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 23.01.2012 gün ve 377869 sayı ile;

“…l-) Olay yerinde mağdurun yardım isteyebileceği başka şahısların bulunup bulunmadığı, sanıklardan Rahmi, Hasan ve Serkan 'ın olayın asli faili olan Gökay  tarafından söylenen tehdit içerikli sözleri duyabilecek ya da mağdurun hiç bir şekilde direnç göstermeksizin üzerindeki montu dahi çıkarıp verebilecek kadar baskı altında olduğunu görebilecek mesafede bulunup bulunmadıkları araştırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıklar Rahmi,  Hasan ve Serkan'ın olayın asli faili olan Gökay tarafından işlenen eylemden dolayı iştirak hükümleri çerçevesinde sorumlu tutulup tutulamayacaklarının duraksamaya ver vermeyecek şekilde belirlenmesi,

2-)Kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı mağdurdan sorularak sonucuna göre sanık Gökay ile kabule göre de diğer sanıklar Rahmi, Hasan ve Serkan hakkında TCK.nun 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık  hükümlerinin  uygulanıp   uygulanamayacağının  tespit  edilmesi gerekirken; eksik soruşturma ile yetinilerek denetimden ve aynı zamanda dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına ve sanıkların mağdur olma ihtimaline binaen infazın durdurulmasına karar  verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendi¬rilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Gökay’ın nitelikli yağma, sanıklar Rahmi , Hasan ve Serkan'ın ise nitelikli yağma suçuna yardım etmeden cezalandırılmalarına karar verilen somut olayda Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanıklar Rahmi, Hasan ve Serkan'ın, diğer sanık Gökay ’ın işlediği nitelikli yağma suçuna katılıp katılmadıklarının saptanması açısından eksik araştırmanın bulunup bulunmadığı,

2- Sanık Gökay ile suçun işlenmesine katıldıklarının kabulü halinde ise, diğer sanıklar Rahmi, Hasan ve Serkan hakkında 5237 sayılı 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

14.03.2002 tarihinde gece sayılan bir zaman diliminde saat 20.45 sıralarında Ataköy 7. Kısımda tek başına yürümekte olan 1982 doğumlu mağdurun önüne çıkan sanık Gökay'ın mağdurdan para istediği, bu sırada diğer sanıkların da tam belirlenemeyen bir uzaklıkta bulundukları, mağdurun beyanına göre acıyarak bu sanığa 25 Lira verdiği, sanık Gökay’ın daha sonra mağdurdan cep telefonunu da istediği ve aldığı, sanık Gökay’ın mağdurla birlikte yürümeye başladığı ve hemen geride duran diğer üç sanığı göstererek “sakın kaçmaya çalışma, seni yakalarlar” şeklinde korkuttuğu, diğer sanıkların da peşlerinden yürümeye devam ettiği ve bunun sonrasında sanık Gökay’ın mağdurun üzerindeki mont ve boynundaki gümüş kolyeyi aldığı, sanık Gökay’ın söylemesiyle diğer sanıkların bir taksi çevirerek kendisini beklemeye başladıkları ve Gökay’ın gelmesi üzerine hep birlikte taksiye binerek uzaklaştıkları, önce yağmalanan cep telefonunu satmaya çalıştıkları ancak satamadıkları, daha sonra sanık Gökay’ın cep telefonunu satmak üzere sanık Hasan’a verdiği, bu sanığın sattığı cep telefonunun parasını aralarında paylaştıkları, bu olaydan 4 gün sonra 18.03.2002 tarihinde sanıklar Gökay ve Serkan’ın şüphe üzerine kolluk tarafından yakalandığı, 19.03.2002 tarihinde de sanıklar Hasan ve Rahmi’nin Şirinevler Kültür Dersanesi önünde saat 11.00 sıralarında yakalandığı anlaşılmaktadır.

Mağdur 14.03.2002 günü saat 22.40’ ta kollukta; “Bu gün saat 20.45 sıralarında Ataköy 7-8. Kısım Konservatuarın önünde beklemekte iken yanıma gelen kırmızı montlu beyaz tenli, kumral, uzun suratlı, siyah saçlı, gözleri koyu renkli bir erkek şahıs bana cezaevinden yeni çıktığını, paraya ihtiyacı olduğunu, Ben de durumuna acıyarak cebimde bulunan 25.000.000 Tl parayı bu şahsa verdim. Sonra benden cep telefonumu istedi. Bende İmei numarasını bilmediğim Nokia 8250 marka cep telefonumu verdim. Bana kartını çıkartıp verdi. Arkada durmakta olan birisi kısa boylu gözleri hafif çekik, yuvarlak yüzlü, zayıf, kısa saçlı üzerinde siyah mont ve siyah kot olan şahısla yanında duran uzun boylu, hafif sıska, siyah saçlı, ince uzun yüzlü, üzerinde siyah mont ve siyah kot pantolon olan şahsı ve iyi göremediğim ve tarif edemeyeceğim bir erkek şahıs olmak üzere üç şahsı göstererek bana ‘kaçmaya çalışma, seni yakalarlar’ dedi. Daha sonra yürüyerek Yenibosna Metroyu geçtikten sonra hat boyunda bulunan telefonun oraya geldik. Orada benden montumu ve boynumda bulunan gümüş zinciri istedi ve sonra beni bıraktılar ve ayrılıp gittiler. Beni korkutmak suretiyle cep telefonumu ve diğer belirttiğim eşyalarımı alan şahıslar yakalanırlarsa haklarında davacı ve şikayetçiyim”,  yargılama aşamasında ise olaya ilişkin herhangi bir ayrıntı vermeden; “sanık Gökhan ’ın mahkemede anlattıkları doğrudur, ailemden korktuğum için tarif ettiğim eylemi uydurdum, doğrusu sanığın anlattığıdır” demiştir.

18.03.2002 tarihli saat 23.30’da düzenlenen yakalama ve üst arama tutanağına göre,  kapkaç ve diğer hırsızlık olayları ile ilgili olarak yapılan kontroller sırasında Ataköy 7 ve 8. Kısım civarında durumlarından şüphelenilen Gökay  ve Serkan’ın kontrol amacıyla durdurulduğu, bu sırada birisinin kaçması üzerine kovalamaca sonucu sanıkların yakalandığı belirtilmektedir.

18.03.2002 tarihli saat 23.30’da düzenlenen yakalama ve üst arama tutanağına göre,  kapkaç ve diğer hırsızlık olayları ile ilgili olarak yapılan kontroller sırasında Ataköy 7 ve 8. Kısım civarında durumlarından şüphelenilen Gökay  ve Serkan’ın kontrol amacıyla durdurulduğu, bu sırada birisinin kaçması üzerine kovalamaca sonucu sanıkların yakalandığı belirtilmektedir.

Sanıklar Gökay ve Serkan’ın yakalanmasından sonra düzenlenen 18.03.2002 tarihli tutanakta; “18.03.2002 günü ekiplerimiz tarafından yakalanan ve eşkalleri daha önceki tarihlerde bölgemizde meydana gelen telefon alıp kaçan şahıslara benzeyen Gökay ve Serkan şifai beyanlarında tarihten bir gün önce ve 4-5 gün önce iki ayrı şahıstan telefon ve para aldıklarını beyan etmesi üzerine 17.03.2002 günü Ataköy Karakoluna müracaatta bulunarak cep telefonunun ve parasının alındığını belirten Sinan büroya davet edilmiş, her iki şahısı da kesin olarak teşhis etmiştir. Adı geçen şahısların şifai beyanına göre Hasan ve Rahmi arkadaşlarında olay günü beraber olduğunu beyan etmesi üzerine Hasan ve Rahmi da tarafımızdan yakalanmış müştekilere ulaşılamadığından teşhis edilememiştir. Müştekilerden almış oldukları cep telefonları ve gümüş boyun zinciri sorulduğunda cep telefonunu Gökay ’a Yunus adında bir arkadaşının, boyun zincirinin de Mehmet adında bir arkadaşının verdiğini, diğer cep telefonunun Hasan, Mustafa isimli bir arkadaşına verdiğini belirtmeleri üzerine adı geçen şahısları bulabileceğimiz yerlere bakılmış ise de yakalanmaları ve açık kimliklerinin tespit edilmesi mümkün olmamıştır” denilmektedir.

18.03.2002 günü saat 23.20’de düzenlenen teşhis tutanağında, Gökay ve Serkan’ın yağma eylemini gerçekleştiren sanıklar arasında olduğu belirtilerek mağdur tarafından teşhis edilmişlerdir.

Sanıkların yakalanmalarından bir gün sonra 19.03.2002 günü saat 12.30’da düzenlenen zaptetme tutanağında; mağdurdan olay sırasında yağmalanan bir adet sarı renkli fermuarlı ve çıt çıt düğmeli içi beyaz ve lacivert renkli gant usa marka montun Gökay’ın ikametgahından zaptedildiği belirtilmektedir. Bahse konu mont, 20.03.2002 günü saat 00.10 sıralarında düzenlenen teslim tesellüm tutanağıyla mağdura teslim edilmiştir.