muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11339, Karar No: 2017/4938, Tarih: 03.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11339 E.  ,  2017/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17/02/2015 tarihinde, sürücü ... sevk ve idaresindeki, müvekkil şirket nezdinde, ... numaralı Kasko Poliçesi ile sigortalı ... plakalı araç. ... Sokak'tan ... Caddesi istikametinde seyrederken, ... Sokak No:3 önünde, yol ortasında meydana gelen çukura düşüp, maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, oluşan hasar nedeniyle müvekkil şirket tarafından sigortalısına 1.665,38-TL tutarında tazminat, 12/03/2015 tarihinde ödendiğini, davalı idarenin hizmet kusuru neticesinde oluşan bu zarardan davalı idarenin sorumlu olduğunu, tüm bu sebeplerle 1.665,38-TL zararın, ödeme tarihi olan 12/03/2015 tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile birlikte birlikte davalı idareden tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... belediyesi vekili cevap dilekçesinde; olayla ilgili yolda çukur oluştuğu ve tedbir alınması gerektiğinin belirtildiği, mevsim şartlarından dolayı yollarda çukurlar oluşabildiğini, çukurların tespitinin anlık yapılamadığını, arazideki bu tür sorunların giderilmesi gelen şikayetlere bağlı olduğunu, davanın görüm ve çözümünün idari yargının görevine girdiğinden davanın görev yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Tüm dosya kapsamına göre ; davacı tarafından rücuen tazminat davası açılmış ise de, açılan davanın idari yargıda görülmesi gerektiği anlaşıldığından,

dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'na çıkartılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup talep edilen 1665,38 TL tazminat yönünden dava kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kesinlikten REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5212, Karar No: 2007/9765, Tarih: 06.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5212 E.  ,  2007/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Uzuntarla Köyü 116 ada 7 parsel sayılı 4.185,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Temmuz 1950 tarih 6, Ağustos 1972 tarih 44 ve Nisan 1968 tarih 16 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile davalılar Gülabi Kur ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği açıklanmış raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. En az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı belirtilen taşınmazın, orman toprağı niteliğinde bulunduğu ve ormanlık alanlar ile bütünlük içinde olduğu düşünülemez..Hal böyle iken orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişik olup mahkemece değinilen çelişkiler üzerinde durulup yöntemince giderilmemiş, böylelikle çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühedisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan ... ve ... ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 06/07/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13149, Karar No: 2024/2536, Tarih: 20.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13149 E.  ,  2024/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/302 E., 2015/163 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; ikameti olan apartmana giren katılan mağdureye misafir gibi içeri girerek yakınlaştığı ve katılan mağdureyi duvara sıkıştırarak yanağından öpme suretiyle gerçekleştirdiği eylemine uyan cinsel istismar suçundan açılan davada 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemenin kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mahkemenin sanık hakkında verdiği beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, katılan mağdurenin ikametinin çevresinde görüldüğü iddia olunan 16.03.2014 ile 24.03.2014 tarihlerine ilişkin elde edilen kamera kayıtlarının bilirkişi tarafından incelenmesi ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/163 Karar sayılı kararına yönelik katılan ve katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7784, Karar No: 2023/4057, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/7784 E.  ,  2023/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Gölcük 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın hile kullanılarak teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği cezalandırılması gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; deliller tam toplanmadan karar verildiğine, aşamalardaki savunmaları ve atılı suçu işlemediğine dair mağdur beyanının dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde 6 yaşında olan mağdureye balık göstereceğini söyleyerek elinden tutarak çalılıkların içerisine götürdüğü, mağdurenin annesinin peşlerinden giderek kızını geri götürdüğü iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair görüş yönünden,

Sanığın mağdurenin elinden tutarak sahilin sonundaki çalılıkların içerisine götürmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlanmış halini oluşturduğu, suçun tamamlanması için mağdurun sanığın amaçladığı yere kadar götürülmesinin gerekmediği ve fiilin uzun veya kısa süreli olmasının bir öneminin bulunmadığı, hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılmasının yeterli olduğu dikkate alındığında, mahkemece teşebbüs hükümlerinin uygulanmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki aksi görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın temyiz itirazları yönünden,

B. Sanığın temyiz itirazları yönünden,

1. Tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın olay günü abisi ile birlikte sahilde oynayan mağdurenin yanına giderek balık tutacağını söylediği ve yardım istediği, mağdurenin abisi olan tanık C.Ç.'yi ekmek almak için gönderdiği, abisinin yanlarından ayrılmasından sonra mağdure ile yalnız kalan sanığın balık göstereceğini söyleyerek mağdurenin elinden tuttuğu ve sahilin sonundaki çalılıkların arasına götürdüğü, tanık B.P.'nin mağdurenin sanık ile çalılıklara doğru gittiğini görmesi üzerine mağdurenin annesi katılan ... 'e haber verdiği, katılan ...'un peşlerinden gittiği ve sanık ile tartıştığı, tartışma üzerine sanığın ağaçlık bölgeye doğru kaçtığı, akabinde katılan ...'un polislere haber verdiği anlaşılmıştır.

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, olaya dair görgüye dayalı bilgileri bulunan katılan ... ve tanıklar B.P. ve C.Ç.'nin anlatımları ile 05.08.2014 tarihli teşhis tutanağı dikkate alındığında; sanığın aşamalarda değişen çelişkili savunmalarına itibar edilemeyeceği, ayrıca sanığın adli sicil kaydında kasten yaralama suçundan verilen 500,00 TL adli para cezasına ilişkin ilam nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi yönünden yasal engel bulunduğu, erteleme hükümleri yönünden ise mahkemece sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olması karşısında,sanığın deliller tam toplanmadan karar verildiğine, aşamalardaki savunmaları ve atılı suçu işlemediğine dair mağdur beyanının dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın balık tutmak için mağdure ve abisi olan tanık C.Ç.'den yardım isteyerek abisini ekmek almaya yolladığı, abisinin yanlarından ayrılmasından sonra ise balık göstereceğini söyleyerek olay tarihinde 6 yaşında olan mağdureyi sahilin sonundaki çalılıkların içine götürdüğü olayda; sanığın eylemini hile kullanarak gerçekleştirdiği ve temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenmesi yerine, suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre temel cezanın belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B-2) nolu bentte açıklanan nedenlerle Gölcük 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19205, Karar No: 2014/18313, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/19205 E.  ,  2014/18313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11035, Karar No: 2016/7790, Tarih: 12.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11035 E.  ,  2016/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ....parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan, buğday, buğday samanı ve nohutun 2013 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, toptan satış fiyatlarına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2013 yılı itibariyle maktu fiyatlarını gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12474, Karar No: 2012/20897, Tarih: 08.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/12474 E.  ,  2012/20897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :71-278

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22810, Karar No: 2013/40349, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22810 E.  ,  2013/40349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının ise TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi nedeniyle kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına ayrıca verdiği önemi gösterdiği;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de; maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılmasının da olanaklı olmadığı; 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçiminin; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel aldığı;

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkimin indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptayacağı;

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özelliklerinin” de dikkate alınmasının gerektiği; TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkimin takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapacağı anlaşılmakla;

Somut olayda; MİGROS mağazasından toplam 38,00 TL değerindeki diş macunu ve fırçası, nane likörü ile çocuk mayosu çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılmasında zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.