muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15529, Karar No: 2014/12356, Tarih: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15529 E.  ,  2014/12356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi

Yasaya aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, "gümrük idaresi lehine 1100 TL vekalet ücreti verilmesine" ilişkin kısmın çıkartılması yine hükmün 7.fıkrasında yer alan "uyarınca" kelimesinden sonra gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20865, Karar No: 2017/8878, Tarih: 25.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/20865 E.  ,  2017/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı kıdem ve ihbar tazminatları ile hafta tatili, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, 7. Hukuk Dairesinin 28.03.2013 Gün, 2013/3050 Esas, 2013/4814 karar sayılı kararıyla kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozma kararına direnilmesi ve bu kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25.01.2017 Gün, 2015/7-1556 Esas, 2017/129 Karar sayılı kararıyla yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde verilen kısmen kabul kararının davalı şirket vekili tarafından temyiz edildiği ve temyiz dilekçesine “yıllık izin talep formu” ile “işçi yıllık izin ücretli izin izlenimi” başlıklı iki adet belgenin eklendiği ve eklenen bu belgeler dikkate alınarak davacıya sorulmak suretiyle değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle Özel Dairece kararının bozulduğu anlaşıldığı, temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen yıllık izin belgelerinin yargılamanın devamı sırasında gerek davacı işçinin beyanlarında gerekse davalı işveren şirketin savunmalarında yer almadığı, kaldı ki davalı işveren tarafından belgelerin yargılama aşamasında sunulmamasına yönelik bir mazeretin dahi ileri sürülmediği, yine bahsi geçen belgelerin davacı işçinin imzasını taşıdığı, bu yönü ile söz konusu belgelerden izin hakkının kullanıldığının ve bu itibarla hakkın doğmadığının tespit edildiği, dolayısıyla sonradan dosyaya eklenen bu belgelerin borcu söndüren bir belge niteliğinde bulunmadığı, tam aksine bu nitelikteki belgelerin borcun doğmadığını gösteren bir belge olduğunun açık olduğu, Yerel Mahkemece temyize konu belgenin yargılama sırasında sunulmadığı, hukuk davasında mahkemenin taraflarca HMK gereğince verilen süreler içerisinde sunulan belgelere göre karar vereceği, temyiz aşamasında sunulan belgenin incelenmesi kabul edilirse anılan Yasa’daki sürelerin anlamının olmayacağı temyiz aşamasında sunulan belgelerin değerlendirilmesi uygulaması kabul edildiğinde hiçbir yargılamanın zamanında bitirilemeyeceği ve davacının hakkı olana geç kavuşacağı yönündeki direnme kararı yerinde olduğu, Özel Dairece davalı şirket vekilinin hüküm altına alınan alacakların miktarına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden bu yönde incelenme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiş, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8284, Karar No: 2024/9225, Tarih: 22.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/8284 E.  ,  2024/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/238 E., 2020/333 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ele geçirilen sigaraların suça sürüklenen çocuğa ait olmadığı gerekçesiyle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Ankara 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2015/3444 Değişik İş sayılı önleme araması kararı uyarınca suça sürüklenen çocuğun elindeki poşet içerisinde yapılan aramada muhtelif markalarda toplam 314 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 31/3, 54 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında, ele geçirilen sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 2.156,87 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu olayda ele geçen 314 paket gümrük kaçağı sigaranın Daire uygulamalarımıza göre ticari miktarda olması, suça sürüklenen çocuğun savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübuta erdiği sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1. Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 6 ay 20 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Suça sürüklenen çocuğa soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan ifadesinde etkin pişmanlık ihtarında bulunulduğu ancak kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının iddianame tanzim edildikten sonra düzenlendiği cihetle, suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık için yatırması gereken bedelin soruşturma aşamasında belli olmaması nedeniyle bu hususun suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanması ve etkin pişmanlıktan yararlanması halinde cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği, suça sürüklenen çocuğa yapılan etkin pişmanlık ihtarında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, oran belirtilmeksizin ihtar yapılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun yanıltılması ve bu itibarla hakkında ödeme yapmadığından bahisle hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması,

3. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2.156,87 TL, bilirkişi raporunda ise aynı eşyaya ilişkin gümrüklenmiş değerin 2.214,23 TL olarak tespit edildiği, gümrüklenmiş değere ilişkin aradaki çelişki giderilmeden suça sürüklenen çocuğa yapılan ödeme ihtarında bilirkişi raporundaki gümrüklenmiş değerin ihtar edilmesi,

4. Önleme aramasına dayanak teşkil eden Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/3444 Değişik İş sayılı karar aslı veya onaylı örneğinin dosya arasına alınmadan hüküm tesisi, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28866, Karar No: 2015/7654, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28866 E.  ,  2015/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2013/1418-2014/1281

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16466, Karar No: 2015/19076, Tarih: 26.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16466 E.  ,  2015/19076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/257762

MAHKEMESİ : Bergama 3 Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2015/234 (E) ve 2015/343 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık F.. K.. hakkında mağdur H.. T..'e yönelik hırsızlık, mağdur C.. N..'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık F.. K.. hakkında mağdur C.. N..'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur H.. T..'e yönelik hırsızlık ve mağdur C.. N..'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin yapılan incelemesinde;

Soruşturma aşamasında Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca Bergama Denetimli Serbestlik Bürosunda görevli psikolog Nadire Güngör Yilmaz'dan suça sürüklenen çocuk hakkında rapor alındığının anlaşılması karşısında tebliğnamenin bozma düşüncesine katılınmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde mağdur Cihan'ın ikametinin bahçesinde bulunan motosikleti çalıştırmaya çalıştıkları ancak başaramayınca motosikleti sürükleyerek aynı cadde üzerinde bahçe ve yol arasındaki yeşil otlar arasında yan yatmış vaziyette bıraktıkları anlaşılmakla, bu şekilde gerçekleşen hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ve suça sürüklenen çocuğun kolluk görevlilerince yakalandıklarında, suça konu motosikleti terk ettikleri yeri kolluğa söylemeleri suretiyle, motosikletin hasarlı olarak mağdura teslimini sağlamış olmaları karşısında, motosikletin hasarlı vaziyette teslim edilmiş olması sebebiyle, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca öncelikle kısmi iade nedeniyle mağdura etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulması ve rızasının olması halinde 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, rızasının olmaması halinde ise mağdurun 21/05/2015 tarihli duruşmadaki beyanına göre geri kalan tüm zararının yargılama aşamasında karşılanmış olması sebebiyle sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek Bergama Denetimli Serbestlik Bürosunda görevli bir psikologdan alınan rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi yerine 31/3. maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeni kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10116, Karar No: 2016/11512, Tarih: 29.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10116 E.  ,  2016/11512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/575 E.- 2011/840 K. sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek,

2) Dava konusu taşınmazların komşularını gösterir şekilde geniş kadastro paftası kadastro müdürlüğünden getirtildikten sonra dava edilen taşınmazlara komşu olan parsellerin kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları itirazsız veya hükmen kesinleşmiş iseler kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler hangi mahkemede davalı olduklarını belirtir tutanak suretlerinin tapu müdürlüğünden istenerek,

3) Keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1978 yılı memleket haritasının yapımında kullanılan dayanağı eski tarihli hava fotoğrafı ile 1985'li ve 1990'lı yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğraflarının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafılarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelenmesi yapılarak davaya konu taşınmazların niteliğinin ne olduğu, üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb), kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp bu dosyaya konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29/11/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38057, Karar No: 2017/7060, Tarih: 15.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/38057 E.  ,  2017/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.06.2014 tarihinde, ... adına “davaya katılmasına karar verilen ...'ın şirketi temsile yetkili olup olmadığının araştırılarak, yetkili ise buna ilişkin evrak dosyaya eklenerek, yetkili ise yokluğunda verilen kararı temyiz hakkı bulunduğundan gerekçeli kararın tebliğinin” istendiğinin, ...'ın 30/09/2014 tarihli yazısından, “...'ın 13.01.2011-17.08.2014 tarihleri arasında ... İlçe İşletme Şefi olduğunun” bildirildiğinin, ancak şirketi temsil etmeye yetkili bulunduğu konusunda bir açıklama bulunmadığının ve yetki belgesi ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında, adı geçenin kurumu temsile yetkili olmadığının kabulü gerektiği, katılan sıfatını alabilecek şekilde hırsızlık suçundan zarar gören ve davaya katılma hakkı olan ...'a kovuşturma evresinde yöntemine uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nın 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, sanıklar hakkında açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, kanun yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm kurulan ...'a 5271 sayılı CMK'nın 35/2. maddesi uyarınca hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli hükmün yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ belgesi ile sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4695, Karar No: 2006/6591, Tarih: 01.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4695 E.  ,  2006/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...3. A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 01.05.2006 (Pzt Kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I) davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu , yetkisizlik kararı verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I) davası, davacı kadın tarafından “sürekli kalma niyetiyle” oturduğu yer (TMK. m. 19 f. I) olan Marmaris’te açıldığı halde bu mahkemenin kadının “yerleşim yeri” mahkemesi (TMK. m. 168) olması gerçeğine rağmen değerli çoğunluğun farklı yönde oluşan düşüncesine katılmıyorum.

../...

2006/4695-6591 -2-

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 186 hükmüne göre eşler oturacakları konutu “birlikte” seçerler.

Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri (TMK. m. 19) koca belirleyemez. Aksi düşünce kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan “eşlerden birinin yerleşim yeri” anlatımıyla açık seçik bellidir. Bu sebeple “Kadın kocasından ayrı otursa bile yasal yerleşim yeri kocasının ikametgahıdır” şeklindeki yerel mahkeme görüşünde isabet yoktur.

Tarafların “nüfusa kayıtlı oldukları” yer ise yasada yapılan değişikliklerden sonra boşanma hukukunda kadın açısından bir anlam taşımaz. Çünkü kadın, kocası hanesine sürekli kalma niyeti (=TMK m.19) olduğundan değil yasal zorunluluk (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 23, Resmi Gazete: 29 Nisan 2006, - Sayı : 26153) nedeniyle kaydedilmiştir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 3 hükmünde yer alan yerleşim yeri adresi=sürekli kalma niyetiyle oturulan yer adresinin bildirilmesinde “kişinin” (=kadının) (=kocanın) yazılı beyanı esas alınır. (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 50) Başka bir anlatımla kadının baba evinin bulunduğu yeri “yerleşim yeri” olarak bildirmesinde kocanın icazetine bile gereksinimi yoktur.