muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11710, Karar No: 2017/7154, Tarih: 04.10.2017

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 159 ada 8 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 1465 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya eklenmeli, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 4.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12601, Karar No: 2017/1023, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12601 E.  ,  2017/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 20/08/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin ... ili ... mahallesi sınırları içerisinde bulunan ... ada, ... parsel numaralı taşınmazın maliki iken Hazine tarafından taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/45 Esas sayılı dosyası ile tapu iptali ve tescil davası açıldığını, yapılan yargılama sonucunda taşınmazın 57,78 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapusunun iptaline karar verildiğini, söz konusu kararın 14/09/2010 tarihinde kesinleştiğini, tapusu iptal edilen kısım için bu güne kadar müvekkiline herhangi bir tazminat ödenmediğini, TMK'nın 1007.maddesi gereğince Hazine tarafından müvekkiline tazminat ödenmesi gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00-TL'nin tapu iptali tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Daha sonra 04/02/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle tazminat isteğini 108375,63.-TL’ye yükselttiğini belirtmiş, aynı gün ıslah harcı olarak 27,70.- TL maktu harç yatırmıştır .

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, toplam 108.375,63-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteğine ilişkindir.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davalar nisbi harca tabi davalardandır.

492 sayılı Harçlar Kanununun 32. maddesinin birinci cümlesinde "Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır" hükmüne yer verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 32. maddesinin birinci cümlesinde "Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır" hükmüne yer verilmiştir.

Harçlar Kanununda, harç alınması veya tamamlanması yanların isteğine bırakılmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi hükme bağlanmış ve yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmıştır. Nitekim bu ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 12.10.2011 gün ve E: 2011/3-629, K: 2011/613 ile 23.10.2013 gün ve E: 2013/7-31, K: 2013/1481, 24.12.2013 gün ve 2013/21- 445 E. - 2013/1625 K. sayılı ilâmlarında da benimsenmiştir.

Yargılama aşamasında taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Kural olarak ıslah işlemi harca tabi bir işlem olup; ıslah edilen husus, değer artırımı ise nispi tarifeye göre, değilse maktu harç yatırılmalıdır. Davacı taraf, 492 sayılı Kanun kapsamında kendisi harçtan muaf olmadığı gibi, işlemi de yargı harçlarından müstesna değildir. Davacının yargı harçlarını ödeme yükümü altında olduğu anlaşıldığına göre, ıslah edilen dava değeri üzerinden nisbi tarifeye göre dava ve ıslah harcı ödenmedikçe eldeki davaya devam etme olanağı bulunmamaktadır. Davalı taraf harçtan muaf olsa dahi ıslah harcının alınması gerekir. Islah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde 1000.-TL tazminat talebinde bulunmuş, 04/02/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle tazminat isteğini 108375,63.-TL arttırmış ise de; sadece 27,70.-TL maktu harç yatırmıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ortaya konulan ilkeler gözardı edilerek, dava ve ıslah harcı tamamlanmadan yargılamaya devamla işin esası hakkında hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece; yürürlükteki harçlar tarifesi uyarınca dava ve ıslah edilen dava değeri üzerinden dava ve ıslah harcını ödemesi konusunda davacıya usulünce süre verilip harç tamamlanırsa ıslah edilen miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, harcı tamamlanmayan dava ve ıslah dilekçesine değer verilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 09/02/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6523, Karar No: 2014/23, Tarih: 13.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6523 E.  ,  2014/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/186781

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2010/142 (E) ve 2011/85 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların, şikayetçiye ait dışarıda bulunan tezgahın brandasını açarak tezgahta bulunan eski elbiseleri alıp götürürken ihbar üzerine olay yerine gelen kollukça tezgahların yanından kaçarken kovalama sonucu yakalandıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 15,00 TL değerindeki eski elbiseleri çalmaya teşebbüs eden sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; 15,00 TL değerindeki eski elbiseleri çalmaya teşebbüs eden sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/01/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36, Karar No: 2015/5529, Tarih: 15.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/36 E.  ,  2015/5529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2011/560-2013/566

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bodrum 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 13.06.2013 gün ve 2011/560 E-2013/566 K. sayılı hükmün bozulmasına dair 13.06.2013 gün ve 2014/9063-15646 E.K. sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava; tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanının paydaş olduğu 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "H.." olarak yanlış yazılan isminin nüfus kaydına uygun "A.." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,keşif masraflarının yatırılmadığı gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine ilişkin kurulan hükmün temyizi üzerine,Dairece araştırma bozması yapılmış,davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Gerçekten de, işin esası bakımından "davacının mirasbırakanı A..'in baba adı “ M.. H..i “ olup “ S.., M.. R.., M.. H.. “ isimli kardeşlerinin bulunduğu, 22.04.1931 tarih ve 51 sıra numaralı dayanak tapu senedinin edinim kısmında ise “ ... ondört sehim itibariyle M.. zade H.. beyin ve birer sehimi itibariyle dahi kardaşları H.. ve M.. R.. bey, F.. H.. ve S.. beyin uhdesinde bulunduğu... “ ifadesinin yer aldığı, keza dayanak tapu senedinin eki belgenin malik hanesinde de “M.. H.. E.. ve Emine oğlu M.. Zade H..” isminden sözedilmiş olup, davacının mirasbırakanı A..'in babası M.. H..'nin ikinci eşinin adının da E.. olduğu kayıtlardan anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece dayanak tapu senedinde belirtilen bu irs ilişkisi üzerinde durulmadan karar verilmiştir.Hal böyle olunca; dayanak tapu kayıtlarında sözü edilen kişiler üzerinde durularak, bu kişilerin kimler olduğunun davacı tarafa açıklattırılması, nüfus kayıtlarının getirtilmesi, kayıt malikinin gerçekten davacının mirasbırakanına ait olup olmadığının kuşkuya yermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. " gereğine değinilerek Dairece yapılan bozma kararı doğrudur.Buna göre, davalı vekilinin bu yönlere değinen karar düzeltme nedenleri yerinde değildir.Reddine.

./..

Ancak, bu tür davalarda keşif son çare olarak düşünülmelidir.Kaldı ki, davanın sadece keşifle sonuçlandırılması da düşünülemez. Mahkemenin öncelikle mevcut delilleri incelemek ve tartışmak suretiyle bir sonuca varması gerekirken sadece keşif masraflarının yatırılmadığından bahisle davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan,temyiz itirazlarının kabulüne karar verilen kişi olarak maddi hata sonucu davacı yerine davalı ibaresinin kullanıldığı görülmektedir.

./..

Ancak, bu tür davalarda keşif son çare olarak düşünülmelidir.Kaldı ki, davanın sadece keşifle sonuçlandırılması da düşünülemez. Mahkemenin öncelikle mevcut delilleri incelemek ve tartışmak suretiyle bir sonuca varması gerekirken sadece keşif masraflarının yatırılmadığından bahisle davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan,temyiz itirazlarının kabulüne karar verilen kişi olarak maddi hata sonucu davacı yerine davalı ibaresinin kullanıldığı görülmektedir.

Anılan bu hususlar davalı vekilinin karar düzeltme isteği sonucu yeniden yapılan inceleme neticesinde anlaşıldığından, karar düzeltme isteğinin HUMK'nin 440. maddesi gereğince kabulüyle, Dairenin 14.10.2014 tarihli, 2014/9063 Esas, 2014/15646 Karar sayılı bozma kararına yukarıda açıklanan gerekçe de ilave edilmek suretiyle yerel mahkemenin 13.06.2013 tarihli, 2011/560 Esas, 2013/566 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15013, Karar No: 2013/28503, Tarih: 04.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15013 E.  ,  2013/28503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tahkikat esnasında ileri sürülmeyen hususların temyizde ileri sürülemeyeceği gibi, davalı kadının boşanmanın fer'i niteliğindeki taleplerinin açtığı davada tartışılabileceğinin anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.12.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/16590, Karar No: 2016/2773, Tarih: 16.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16590 E.  ,  2016/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3023, Karar No: 2020/2744, Tarih: 14.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/3023 E.  ,  2020/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ile ticari ilişkiden kaynaklı alacağı olduğunu, alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlattıklarını,itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatı ile mahkeme masrafları ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile gümrükleme hizmet sözleşmesi imzaladıklarını, davacının gümrükten karbon grafit malını defalarca çektiğini, ancak sık eleman değiştirdiği için yanlış mal çekerek müvekkilini zarara uğrattığını, kimyahaneye giden malın yanlış olması nedeniyle para cezası ödediğini ve dava konusu miktarı davacı cari hesabından kestiğini savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının müşavirlik görevini özenle yerine getirmediği gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir. Dairemizin temyiz incelemesi sonucunda; davacının kusurlu olup olmadığının tespitnin gerektiği, bilirkişi raporunda davacının sorumlu olduğunun belirtilmesine rağmen rapordan ayrılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı, ek rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

Mahkeme tarafından bozma ilamına uyularak bilirkişiden ek rapor alındığı, davalı tarafından malın cinsinin davacıya doğru gönderildiği, davacının ithalat beyannamesine malın cinsini yanlış beyan etmesi üzerine davalının para cezası ödemesine neden olduğu, sözleşmenin 9.maddesi gereği hizmetlerin gerçekleşmesi sırasında müşavirin (davacı) kusuru olması halinde maddi sorumluluğun kendisine ait olacağı hükmnün yer alması gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8155, Karar No: 2010/14335, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8155 E.  ,  2010/14335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 1255 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 626 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2006 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3951, Karar No: 2016/2972, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3951 E.  ,  2016/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 23.02.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.