muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2044, Karar No: 2013/19170, Tarih: 14.11.2013

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi, iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirilmiştir. Aynı Yasanın 88. maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87.ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra, bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca (%2) oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir." düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep edilebileceğinin kabulü gerekir. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınmalıdır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından daha önce ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. O halde mahkemece, davacının dava dilekçesindeki ifadeleri de dikkate alınarak tarafların açıklanan hususlarda delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Anılan yön gözetilmeksizin yanılgılı şekilde ve eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/22101, Karar No: 2004/1250, Tarih: 16.02.2004

6. Ceza Dairesi 2002/22101 E., 2004/1250 K.

**6. Ceza Dairesi 2002/22101 E., 2004/1250 K.**

**- HIRSIZLIK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 491 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 492 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Fuat ve Veysel haklarında yapılan duruşma sonunda: TCK.nun 492/5, 522/1, 2253 sayılı Kanunun 12/2. TCK.nun 59/2. 647 sayılı Kanunun 4. 2253 sayılı Kanunun 38. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine ilişkin (Van İkinci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.9.2001 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından onama 27.11.2002 tarihli tebliğname ile 10.12.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların ifadeleri, yakınan Ali'nin anlatımı ve 6.12.2000 günlü yer gösterme tutanağına göre, camiye ait elektrik süpürgesinin cami içindeki ikinci kata çıkılan merdiven altında duran ahşap dolaptan çalındığının anlaşılması ve mabede ait eşya niteliğinde bulunmaması karşısında; hırsızlığın işlendiği saat duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre TCK.nun 492/1 veya 491/4. maddelerinden biriyle hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2- Sonuçta hükmedilen 304.200.000'er lira ağır para cezasının gerekçeli kararda "304.300.000 lira" olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Fuat ve Veysel müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 16.2.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23210, Karar No: 2016/1933, Tarih: 15.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23210 E.  ,  2016/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 08.07.2014

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmış; anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…”olması; maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunması karşısında; zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi gereğince davalı şirketten rücuan alınmasına ilişkin eldeki davada, bilirkişi raporunda sigortalının gerçek zararının hatalı yöntem izlenerek saptanması ve ilk peşin sermaye değerli gelire davalının kusurunun uygulanmaması isabetsiz ise de, Mahkemece verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmemiş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25451, Karar No: 2013/26893, Tarih: 11.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25451 E.  ,  2013/26893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı ceza miktarı itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7992, Karar No: 2018/202, Tarih: 10.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7992 E.  ,  2018/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine dair İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2017 gün ve 2016/144 Esas, 2017/15 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sırasında yaşı küçük mağdure Ayşegül'ün velisi olan ...'ün, sanıktan şikayetçi olarak davaya katılmasının ardından sanık hakkında Ayşegül'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesini yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından sanık hakkında ilk derece mahkemesince tayin edilen 18 yıl 9 ay hapis cezasının 18 yıla indirilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek onanmasına dair verilen gerekçeli kararın katılan ... ile katılan mağdure Ayşegül vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından, anılan hükmün adları geçenlere tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükümlerin temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1777, Karar No: 2015/3801, Tarih: 03.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1777 E.  ,  2015/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeni ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın davalı kurumun yol yapım çalışması sırasında yeterli trafik ve güvenlik işaretlemesini yapmaması nedeniyle oluşan kazada hasarlandığını, sigoralısına hasar bedelinin ödendiğini, ödenen tazminatın rücuen tahsili için davalı aleyhine yapılan takibe itiraz edildiğini belirterek itirazın iptalini, takibin devamını ve % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre; hizmet kusurundan kaynaklanan zararların idare aleyhine tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılması gerektiği gerekçesi ile davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin 331/II. maddesi “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder” hükmünü içermektedir.

1086 sayılı HUMK'nin aksine, 6100 sayılı HMK'de görev ve yargı yolu kavramları ayrılmış olup aynı yargı kolu içeresindeki mahkemeler arasındaki ilişki görev, farklı yargı kolları arasındaki mahkemeler arasındaki ilişki ise yargı yolu ilişkisi olarak belirlenmiştir. Bu durum HMK'nin dava şartlarını düzenleyen 114. maddesinden ve Geçici 1. madde hükümlerinden de anlaşılmaktadır. Buna göre 6100 sayılı HMK'nin 331/II. maddesinde belirtilen görevsizlik kararı üzerine bir başka mahkemede yargılamaya devam edilmesinden kasıt aynı yargı kolu içerisindeki mahkemelerdir. Davanın farklı bir yargı kolu tarafından görülmesi gerektiği gerekçesi ile yargı yolu yönünden davanın usulden reddine ilişkin karar verilmesi halinde yeni bir dava açılması gerekeceğinden 331/II. maddesi anlamında aynı yargı kolu içerisinde bir mahkemede yargılamaya devam edilmesi sözkonusu olamayacak ve bu durumda vekalet ücretine hükmedilmesi gerekecektir.

Ayrıca yapılan yargılama giderlerinin de davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Ayrıca yapılan yargılama giderlerinin de davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Ne var ki, açıklanan neden bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nin geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nin 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün 3. fıkrasındaki “yargılama, harç ve vekalet ücretinin görevli mahkemede karar altına alınmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 7. maddesi gereğince 1.500,00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı ...'ne verilmesine” 3. fıkradan sonra teselsül ettirerek 4. fıkra olarak “yargılama aşamasında yapılan harç ve giderlerin davacı üzerinde bırakılmasına” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA 03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9324, Karar No: 2023/6267, Tarih: 19.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/9324 E.  ,  2023/6267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/154 E., 2016/131 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bala Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, atılı suçun sabit olduğuna, mahkemenin delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düştüğüne, sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların aynı işyerinde çalışan Afganistan uyruklu müşteki ...'i, yine kendileriyle aynı işyerinde çalışan tanık ...'nın evinde bulunduğu sırada konuşmak amacıyla çağırdıkları, araca binen müştekiyi ormanlık alana götürerek darp ettikleri, müştekinin kaçarak vatandaşlardan yardım istemesi üzerine olay yerine gelen görevlilerce hastaneye götürüldüğü iddiasına ilişkindir.

2. Bala ilçe Devlet Hastanesince düzenlenen 18.08.2015 tarihli raporda, müştekinin mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu ve hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Görevlilerce düzenlenen 18.08.2015 tarihli tutanakta, vatandaşlarca yaralı şahıs olduğu ihbarı yapılması üzerine, belirtilen yere gidildiğinde Afganistan uyruklu ... adlı yaralı şahsın, ... Un Fabrikasında çalıştığını, kendisiyle aynı fabrikada çalışan ... ve ... adlı şahıslarca darp edildiğini belirtmesi üzerine yapılan araştırmada, şahısların ... ve ... olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

4. Görevlilerce düzenlenen 09.03.2016 tarihli tutanakta ise, oturma izni bulunmayan ve ülkemize kaçak giriş yapan ...'in yurt dışına çıkartılmak üzere 18.08.2015 tarihinde Ankara Yabancılar Şubesi Müdürlüğü'ne teslim edildiği belirtilmiştir.

5. Sanıkların tevil yollu ikrar içeren savunmaları mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğname yönünden;

Görevlilerce düzenlenen 09.03.2016 tarihli tutanakta, oturma izni bulunmayan ve ülkemize kaçak giriş yaptığı belirlenen ...'in yurt dışına çıkartılmak üzere 18.08.2015 tarihinde Ankara Yabancılar Şubesi Müdürlüğü'ne teslim edildiğinin belirtildiği anlaşılmakla müştekinin tekrar adres araştırması yapılmaksızın soruşturma aşamasındaki beyanının okunmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğname yönünden;

Görevlilerce düzenlenen 09.03.2016 tarihli tutanakta, oturma izni bulunmayan ve ülkemize kaçak giriş yaptığı belirlenen ...'in yurt dışına çıkartılmak üzere 18.08.2015 tarihinde Ankara Yabancılar Şubesi Müdürlüğü'ne teslim edildiğinin belirtildiği anlaşılmakla müştekinin tekrar adres araştırması yapılmaksızın soruşturma aşamasındaki beyanının okunmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yönünden;

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen müşteki beyanları, bu beyanlarla uyumlu adli rapor, tutanaklar, sanıkların tevil yollu ikrar içeren savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli Kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usülü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1890, Karar No: 2017/5190, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1890 E.  ,  2017/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 09.01.2017 gün ve 2016/23877 esas ve 2017/1 karar sayılı ilamıyla ilgili ortak çocuk Bora'nın velayeti ve nafaka miktarları yönünden karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 saydı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1- Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2- Dairemizin 09.01.2017 tarihli onama ilamında davalının temyiz talebinin "Ortak çocuk Bora'nın velayeti" yönünden olduğu şeklinde sınırlama yapılarak, hükmün onanmasına karar verilmiş ise de, davalının nafaka miktarlarına yönelik de temyiz itirazlarının bulunduğu, ancak ilk inceleme sırasında bu hususun gözden kaçırılarak nafaka miktarları yönünden hükmün incelenmediği anlaşılmakla karar düzeltme isteğinin kısmen kabulüne karar verilmesi gerekmiştir. Davalının nafaka miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen nafakalar çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple davalının karar düzeltme talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kısmen kabulüne, Dairemizin 09.01.2017 gün ve 2016/23877 esas ve 2017/1 karar sayılı ilamında inceleme dışı kaldığı anlaşılan nafaka miktarları yönünden hükmün BOZULMASINA, diğer karar düzeltme isteminin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/4801, Karar No: 2020/2945, Tarih: 23.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2018/4801 E.  ,  2020/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; bir kısım sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...’in hükmü yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre bir kısım sanıkların çocuklarını örgüte müzahir okula göndermeleri ve ... Gazetesi, ... dergisi aboneliklerinin bulunması eylemlerinin örgütsel faaliyetler olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında suç tarihinin "... hakkında 12.10.2016, ..., ... hakkında 11.10.2016, diğer sanıklar hakkında 10.10.2016" yerine “2016 yılı ve önce-07.12.2017” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin istinaf talebi ile ilgili bir karar verilmemişse de, bu hususta Bölge Adliye Mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre sanık ...’in kendisinin kullandığını beyan ettiği ve ... uygulamasının yüklü olduğu tespit edilen …..6746 numaralı hatta ilişkin sanıkla uyumlu olan detaylı tespit ve değerlendirme tutanağının vicdani kanaatin oluşması için yeterli olup, şüpheye yer bırakmamış olması karşısında; …..5657 numaralı hatta ait incelenen ayrıntılı tespit değerlendirme raporuna göre ... kullanıcısının bayan olduğu anlaşılmakla, söz konusu hatta ilişkin ... uygulamasının sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne esas alınmasının cezaların şahsiliği ilkesine aykırı olup her iki hatta ait ...'un hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili görülmemiştir.