muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8108, Karar No: 2018/12119, Tarih: 30.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8108 E.  ,  2018/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 03/08/1999 tarihinde ... Belediyesinde çalışmaya başladığını, devirle 2005 yılında davalı kuruma geçtiğini, işe girdiği tarihten itibaren büro elemanı olarak çalıştığını, Temmuz 2000 ayından itibaren davalı işyerinde yetkili olan Hizmet-İş Sendikasına üye olduğunu, ...’nin 3/3 bendindeki büro işçilerinin kapsam dışı sayılması hükmünün işyerinde genel olarak uygulanmaması, işverenin keyfi tutumu nedeni ile aynı konumdaki bazı büro işçilerinin ...’den faydalandırılarak eşit durumdaki işçiler arasında ayrımcılık yapıldığını, davacının diğer birçok büro işçisi gibi ...’den yararlanmasının gerektiğini, zira 15/03/2011 tarihi itibariyle yürürlüğe giren ...’de kapsam dışı uygulamasının kaldırıldığını ileri sürerek, ... gereği ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarının ve eşit davranmama tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının büro işçisi olması sebebiyle 2011 yılına kadar ...’den yararlanamayacağına dair hüküm olduğunu bu nedenle yararlanamadığını, eşit işlem borcuna aykırı davranılmadığını, önceki mahkeme kararlarının gereğinin yerine getirildiğini başka alacağı kalmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı uyuşmazlık konusudur.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10 uncu ve 55 inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55 inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Avrupa Ekonomik Topluluğu Andlaşması, ... Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5 inci maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez.

4857 sayılı Yasanın 5 inci maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiştir. Belirtilen bu hususların tamamının mutlak ayrım yasağı kapsamında ele alınması gerekir. Eşit davranma ilkesinin uygulanabilmesi için aynı işyerinin işçileri olma, işyerinde topluluk bulunması, kolektif uygulamanın varlığı, zamanda birlik ve iş sözleşmesiyle çalışmak koşulları gerekmektedir.

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Somut olayda, davalı işverenin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yaptığının ispatlanamadığı, bu tür istisnai kuralların dar yorumlanması gerektiği gözönünde tutularak, davalının davranışının eşit davranma borcuna aykırılık teşkil etmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, eşit davranmama tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Somut olayda, davalı işverenin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yaptığının ispatlanamadığı, bu tür istisnai kuralların dar yorumlanması gerektiği gözönünde tutularak, davalının davranışının eşit davranma borcuna aykırılık teşkil etmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, eşit davranmama tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18860, Karar No: 2014/1068, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18860 E.  ,  2014/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1214-2013/550

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15862, Karar No: 2020/6549, Tarih: 29.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15862 E.  ,  2020/6549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesinde hizmetli olarak en son ... Temizlik firmasında değişik taşeronlar vasıtasıyla 09/02/2000-09/06/2011 tarihleri arasında çalıştığını, hizmet süresine ilişkin mahkeme kararının bulunduğunu, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, fazla mesailerinin ödenmediğini, genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının kendilerinin değil ihale ile iş alan diğer davalının işçisi olduğunu, husumeti kabul etmediklerini, diğer davalının alt işveren olmadığını, asıl işveren olduğunu, ihale sözleşmesine göre tüm işçilik alacaklarından ihaleyi kazananın sorumlu olduğunu, fazla mesai ve genel tatil iddialarının gerçeği yansıtmadığını, belediyenin kamu kurumu olduğunu, mesai gün ve saatleri haricinde çalışılmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Oto Kiralama Taş.Serv.Parç.Dış.Ltd.Şti.vekili, belediyenin ihale ettiği temizlik işi kapsamında davacının 09/06/2011 tarihinde kendi isteği ile ayrıldığını, imzalı fesih bildirimi bulunduğunu, ihbar tazminatı alamayacağını, davacıya 2.285,50 TL kıdem tazminatı ödendiğini ve ibraname imzalandığını, diğer işyerlerindeki çalışmalarından kendilerinin sorumlu tutulamayacağını, davacının başkan yardımcısına çay servisi işiyle uğraştığını, resmi tatil ve bayramlarda belediye kapalı olduğundan davacının çalışmasının mümkün olmadığını, davacının fazla mesai yapmadığını, zamanaşımı definde bulunduğunu savunarak davanın reddini sitemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekili ve davalı şirket vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının iş akdinin kim tarafından feshedildiği ve ihbar tazminatı alıp alamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, iş akdinin 09.06.2011 tarihinde hiçbir bildirim bulunulmadan haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren, davacının kendi isteği ile ayrıldığını, davacıya 2.285,50 TL kıdem tazminatı ödendiğini ve ibraname imzaladığını, ihbar tazminatı alamayacağını savunmuştur.

2- Davacının iş akdinin kim tarafından feshedildiği ve ihbar tazminatı alıp alamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, iş akdinin 09.06.2011 tarihinde hiçbir bildirim bulunulmadan haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren, davacının kendi isteği ile ayrıldığını, davacıya 2.285,50 TL kıdem tazminatı ödendiğini ve ibraname imzaladığını, ihbar tazminatı alamayacağını savunmuştur.

Mahkemece, çalıştığı dönemdeki fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve çalışma koşullarına işverenin uymaması nedeniyle iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatının kabulüne ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının imzasının bulunduğu "sözleşmemi sona erdiriyorum" şeklindeki 09.06.2011 tarihli dilekçenin matbu olması, davalı işveren tarafından davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı savunması yapılırken çelişki oluşturacak biçimde davacıya 2.285,50 TL kıdem tazminatının ödenmesi ve ibranamede; "kıdem ve ihbar tazminatı ve her türlü alacağımı eksiksiz aldım" ibaresinin yer alması, davalı tanığının aynen; "...davacı başkanın çaycısı idi. Belediye başkanı ile anlaşamadıkları için işten çıkarıldı. Şirket kendisinin tüm haklarını ödedi... belediye başkanı davacının işten çıkarılması için belediye başkan yardımcısı Mehmet Kaya'ya talimat vermiş bu nedenle işten çıkarılmış..." beyanı karşısında davacının iş akdinin, davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği anlaşılmış olup davacının ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8137, Karar No: 2012/10134, Tarih: 18.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8137 E.  ,  2012/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :24.09.2009
Yargıtay — Esas No: 2015/9428, Karar No: 2017/10442, Tarih: 19.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/9428 E.  ,  2017/10442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Tanık ...'in soruşturma evresinde alınan ifadesi ile kolluk görevlilerince düzenlenen olay yakalama ve teslim tutanağı içeriğine göre sanık ve haklarında beraat kararı verilen sanıkların tanığın çalışmış olduğu alış veriş merkezine 25/12/2012 tarihinde de iş yerinden ütü masası ve sehbayı çaldıklarının tespit edildiği, dosya içerisinde bulunan 14/01/2013 tarihli 2012/34630 soruşturma numaralı iddianame içeriğine göre sanık hakkında aynı işyerinden 25/12/2012 tarihinde hırsızlık eylemi gerçekleştirmesi nedeniyle kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında bahsi geçen dosya getirtilip incelenerek, suç ve iddianame tarihi, dava açılmış ve karar verilmiş ise kesinleşip kesinleşmediği tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenip, öncelikle birleştirme olanağı varsa dosyalar birleştirilerek, değilse onaylı örnekleri dosya içine konularak, her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme tek bir suçu, her iddianameden sonraki eylemlerin ayrı bir suçu oluşturacağı gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, varsa kesinleşen dosyadaki ceza miktarı mahsup edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilerek, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar alması halinde ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, somut olayda sanığın alışveriş merkezinden 5 TL değerindeki bir adet su torbasını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8252, Karar No: 2011/11686, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/8252 E.  ,  2011/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihleri olan 26.02.2003, 03.03.2003, 11.03.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3794, Karar No: 2016/5357, Tarih: 08.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3794 E.  ,  2016/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz isteğinin reddi

Dosya kapsamından sanığın gerekçeli kararın tebliğ edildiği adreste oturduğuna dair bir beyanının olmadığı anlaşılmakla ve sanığın savunmasının alınması amacı ile yazılan talimat duruşmasında alınan zorla getirme kararına istinaden kollukça tutulan 27/04/2012 tarihli tutanakta ''...'' adresinde sanığın annesinin ikamet ettiği ve sanığın annesi ile birlikte kalmadığı belirtilmekle, sanığın gerekçeli kararın da tebliğ edildiği ve ikamet etmediği bu adrese yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle öğrenme üzerine yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in gerçek bir ticari faaliyeti olmadığı halde sahte fatura düzenlemek sureti ile 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesinde düzenlenen suçu işlediği iddia olunan kamu davasında, vergi suçu raporu içeriğinden suç tarihinin 2006 olduğu, iddianamede düzenlenen fatura bilgilerine ilişkin sınırlama bulunmadığı ve UYAP sistemi üzerinden yapılan inceleme sanığın yine 2006 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/53 Esas ve 2013/728 Karar sayılı dosyasında yargılandığının, her iki dosyanın mükellefiyetlerin de aynı olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması bakımından, her iki dosyanın mükerrer olup olmadığı hususunun, dava konusu faturaların aynı olup olmadığı da araştırılarak tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın, 2005 yılında kimliğini kaybettiğini ve bulan kişilerin adına şirket kurduklarını savunması, her ne kadar alınan bilirkişi raporunda, şirketin kuruluşu esnasında verilen belgelere atılan imzaların sanığa ait olduğu belirtilmişse de, aynı belgelerle ilgili .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/53 Esas ve 2013/728 Karar sayılı dosyasının gerekçeli kararına göre, alınan bilirkişi raporunda imzaların sanığa ait olmadığının belirtilmiş olması karşısında, her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın alt sınırdan cezalandırıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, suç tarihi itibari ile atılı suçun cezasının alt sınırının hükmedilen 3 yıl değil, 18 ay hapis cezası olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkındaki infazın durdurulması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14209, Karar No: 2015/20594, Tarih: 26.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/14209 E.  ,  2015/20594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 31.08.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalı ...'in hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, ... Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19'uncu maddesinde "yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 127'nci maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1'inci maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Eldeki rücuan tazminat istemli davada, kesin yetkinin sözkonusu olmadığı belirgindir. Yetki itirazında bulunan davalı ... İnş. Taah. ve San. Tic. AŞ. ne ihtarlı dava dilekçesinin 18.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, yetki itirazının ise 15.04.2014 tarihli öninceleme duruşmasında yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalının süresinde yetki itirazında bulunmadığı gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.