muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8096, Karar No: 2022/8611, Tarih: 07.11.2022

1) Sanık ... müdafiinin yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...’in, Karabük T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde verdiği 25.07.2022 tarihli dilekçesinde temyiz isteğinden vazgeçtiğini ve cezasının onaylanmasını istediğini beyan ettiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 266/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Dosya kapsamına göre; olay gününden birkaç gün önce hükümlü olarak bulunduğu açık ceza infaz kurumundan firar etme girişiminde bulunan maktulün kaçma girişimi ve görevli personele yönelik tehdit, hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs eylemleri nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verildiği, bu sebeple getirildiği Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda yerleştirildiği ilk iki koğuştan geçimsizlik, uyumsuzluk, hasımlılık durumlarına göre ve idari nedenlerle alınarak B-17 numaralı koğuşa yerleştirildiği, maktulün burada da uyumsuz ve geçimsiz tavırlar sergilediği, koğuş kurallarına riayet etmediği ve koğuşta bulunanlara yönelik hakaret içerikli ve aşağılayıcı sözler söylediği, bu nedenle olay günü sanıklar tarafından koğuşun alt katında bulunan avlunun havalandırma denilen kısmında tekme, tokat ve yumruk atmak suretiyle ve bir kısım sanıklar tarafından ise silahtan sayılan plastik çöp kovası kapağı, koltuk değneği ve çekpas sopalarıyla bayıltana kadar dövüldüğü, maktulün üzerine su dökülerek ayıltılmasından sonra benzer davranışlarda bulunması üzerine koğuşun üst katında bulunan yatakhane bölümünde yeniden dövüldüğü, kafasına tekme atıldığı, yeniden bayılan maktulün ayılmaması üzerine yatağına yatırıldığı, sayım saatinde koğuşa gelen infaz koruma memurlarının bir kişinin eksik olduğunu fark etmeleri üzerine diğer mahkumların maktulün rahatsızlığı nedeniyle yattığını söyledikleri, maktulü yatağında kontrol eden infaz koruma memurunun maktulün halsiz olduğunu ancak elinin kolunun oynadığını ve kısık bir sesle konuşabildiğini gözlemlemesi neticesinde sayımı tamamlayıp koğuştan ayrıldıkları, sabahın erken saatlerinde maktulün halen kalkmadığı görülünce idareye haber verilmek üzere koğuş butonuna basıldığı, maktulün hastaneye sevk edildiği, vücudunun muhtelif yerlerinde ekimoz ve lezyon tespit edilen maktulün kafa ve yüz bölgesine aldığı künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu tedavi gördüğü hastanede 07.08.2018 tarihinde öldüğü olayda,

Sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektiren bir husumet bulunmaması, sanıkların maktulün bayılması üzerine ayıltmaya çalışmaları, yatağına yatırdıkları maktulün akşam sayıma gelen infaz koruma memurları tarafından da ağır şekilde yaralandığının anlaşılmaması, maktulün durumunun ağırlaştığının görülmesi üzerine sabah saatlerinde idareye haber verilmesi, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunca düzenlenen adli rapora göre maktulün beyin kanaması geçirmesine neden olan kafa bölgesindeki yaralanma dışındaki yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile

giderilebilecek nitelikte olması hususları birlikte nazara alındığında sanıkların yaralama kastı ile hareket ettikleri, öldürme kastının bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.03.2022 tarih ve 2022/504 Esas, 2022/525 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılanlar vekilinin; suç vasfına, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, eylemin basit yaralama olduğuna, suça iştirak etmediğine, sanık ... müdafiinin maktule yönelik bir eylemi olmadığına, öldürecek derecede vurmadığına; sanık ... müdafiinin iştirak iradesi bulunmadığına, suç işleme kastı olmadığına ceza tayininin alt sınırdan tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine; sanık ... müdafiinin eyleme iştirak etmediğine, netice ile eylemi arasında illiyet sağı bulunmadığına, suç vasfının yanlış değerlendirildiğine; sanık ... müdafiinin suça katıldığına dair yeterli delil olmadığına suçun unsurlarının oluşmadığına; sanık ... ... müdafiinin neticeye sebep bir eylemi olmadığına, illiyet bağı bulunmadığına, iştirak iradesi olmadığına; sanık ... müdafiinin eylemin basit yaralama olduğuna, suça iştirak etmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanıklar ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ...'un olay tarihinde cezaevinde tutuklu veya hükümlü bulundukları sırada aynı koğuşta kalan maktul ...'nu

öldürdükleri iddiasıyla açılan kamu davasında yerel mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi sanıkların eylemlerinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek) suçunu oluşturduğuna karar vermiş olup bu kararın lehe ve aleyhe temyizi üzerine de Dairemiz çoğunluğunca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı onanmıştır. Dairemizin çoğunluk görüşüne sanıkların eylemlerinin TCK'nin 83/2-b, 83/3. maddeleri gereği kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunu oluşturduğu kanaati ile katılmıyorum.

Olayın oluş şeklinde dosya kapsamına göre tartışma yoktur. Yaşları 25 ile 45 arasındaki sekiz sanık maktulün agresif hareketlerine sinirlenerek 21.07.2018 günü saat 16.00 ile 17.00 arasında el birliği ile maktulü vücutlarıyla ve sopalarla darp etmişlerdir.

Dosyadaki adli raporlardan maktulün kafasında 2 adet (birisi kafaya tekme vurmakla husulü mümkün) olmak üzere vücudunda toplam 23 adet ekimotik alan söz konusudur.

Olayın oluş şeklinde dosya kapsamına göre tartışma yoktur. Yaşları 25 ile 45 arasındaki sekiz sanık maktulün agresif hareketlerine sinirlenerek 21.07.2018 günü saat 16.00 ile 17.00 arasında el birliği ile maktulü vücutlarıyla ve sopalarla darp etmişlerdir.

Dosyadaki adli raporlardan maktulün kafasında 2 adet (birisi kafaya tekme vurmakla husulü mümkün) olmak üzere vücudunda toplam 23 adet ekimotik alan söz konusudur.

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 10.03.2021 tarihli raporundan darp sonucu beyin kanaması geçiren maktule erken müdahale edilmesi halinde oluşan beyin kanamasının cerrahi olarak boşaltılması durumunda maktulün kurtulma ihtimalinin bulunduğu olay ile ölüm arasında illiyet bağının oluştuğu bildirilmiştir.

Maktulü 21.07.2018 günü darp eden sanıklar onu yatağına yatırmış, bir gün sonra saat 05.40 sularına kadar (sabah namazına kalkan bir kısım tutuklu veya hükümlüler maktulün altını ıslattığını görüp haber verinceye kadar) koğuş idaresine haber vermemiş ve bu saatte koğuş butonuna basarak maktulün düşerek yaralandığını bildirmişlerdir.

21.07.2018 günü, saat 20.00'de koğuş sayımı yapan infaz koruma memurlarının maktulün sayıma gelmediğini anlayınca onun yatağında uyuduğu şeklinde görmeleri ancak maktulün durumunu önemsememeleri dosyamız sanıklarının ne eylemlerini ne de sorumluluklarını değiştiren bir husus değildir. Olsa olsa infaz koruma memurlarının görevi ihmal suçunu oluşturur ve zaten bu suçtan ilgili görevliler yargılanmıştır.

Yapılan soruşturma sonucunda maktulün sanıklarca birlikte darp edilerek bayılınca yatağına yatırıldığı bu hususun cezaevi idaresinden uzun süre gizlendiği, bu sürede maktulün kafasına aldığı darbeler sonucu beyin kanaması geliştiği anlaşılmış, maktule yapılan tüm tıbbi müdahalelere rağmen kafasına aldığı iki farklı darp nedeniyle hayatını kaybetmiştir.

Maktulün kafasındaki iki farklı darp izi dışında başkaca herhangi bir ölüm nedeni yoktur. Sanıkların maktulü darp edip bu halde uzun süre yatağında bekletmeksizin cezaevi idaresine haber vermeleri halinde beyin kanamasından ölmeyebileceği anlaşılmıştır. Buna rağmen sanıkların maktulü darp ettiklerini gizleyerek olay saatinden itibaren (21.07.2018 günü saat 16.00-17.00'den 22.07.2018 günü 05.40'a kadar)

yaklaşık 13 saat boyunca beklemişlerdir. Bu süre zarfında maktulün beyin kanamasının etkisi ile maktul 07.08.2018 tarihinde ölmüştür.

Maktuldeki kafa yaralanmaları dışında diğer yaraları hayati tehlike oluşturmasa da tüm sanıklar maktulün kafasına aldığı darbelerin de etkisi ile bayıldığını ve yatağına yatırıldığını bilmektedirler. Maktulü darp ettikten sonra uzun süre resmi merciilere haber vermemeleri ve sonucunda ölüm sözkonusudur. Dosyada sanıkların sabah cezaevi idaresine haber vermek için koğuş butonuna basmadan önce herkesin aynı şekilde konuşacağına dair içeride birbirlerine bağrıştıkları tanık olarak dinlenen infaz koruma memuru beyanıyla da anlaşılmıştır.

Maktulün darp edilip vakit geçirmeksizin cezaevi idaresine haber verilmesi söz konusu olsa idi bu durumda maktuldeki yaraların yerleri ve nitelikleri gereği olay kasten yaralamanın ölüme sebebiyet vermesi şeklinde sayılabilir idi ancak olayımızda kafasından sert darbeler alıp bayılan maktul sanıklarca yatağına yatırılarak saatlerce kendi kaderine terk edilmiştir. Sanıkların eylemleri kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesidir. Bahsettiğim gerekçelerle Dairemizin oy çokluğu ile verdiği bozma ilamına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/4535, Karar No: 2013/1175, Tarih: 28.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/4535 E.  ,  2013/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali, alacak, tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı ..., asıl ve birleşen davalarda davacılar- karşı davalarda davalılar vekillerince duruşmalı birleşen davada davacı- asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davalarda davacılar- karşı davalarda davalılar ..., ... ve vekilleri Av. ..., davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ..., birleşen davada davalı ... ile birleşen davada davacı- asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davalar, taraflar arasında düzenlenen ....02.2005 ve ....03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmediği, bu nedenle yüklenici aleyhine kira alacaklarının tahsili için başlattıkları ... takibine haksız olarak itiraz edildiği ileri sürülerek, itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Yüklenici tarafından arsa maliklerine karşı açılan ve birleşen davada ise, arsa maliklerinin aralarındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine baştan beri riayet etmedikleri, sözleşmeye göre davalıların inşaatın %50'si tamamlandığında yükleniciye ait olacak dairelerin tapularını devretmeyi kabul ettikleri halde ve inşaat bitmiş olmasına rağmen bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının davacıya devredilmediği ileri sürülerek, dava konusu taşınmazda davalılar adına kayıtlı olan hisselerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yüklenici ile arsa malikleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri düzenlendiği, yüklenicinin inşaatı süresinde tamamladığı, 32.473,85 TL bedelle giderilebilecek eksiklik dışında bir eksiklik bulunmadığı hesaplanan miktarın birlikte ifa ilkesi gereğince depo edildiği ve karar kesinleştiğinde tapu iptal ve tescil davasının davalılarına ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, tapu iptal tescil davasının kısmen kabulüne,arsa maliki davalılar adına kayıtlı hisselerin iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, tazminata ilişkin taleplerin reddine, depo edilen 32.473,85 TL'nin karar kesinleştiğinde davalılara ödenmesine, diğer davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı- karşı davacı ..., davacı vekilleri Avukat ... ve davacı-karşı davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı- karşı davacı ..., davacı vekilleri Avukat ... ve davacı-karşı davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava ile 2011/171 Esas ve 2011/575 Esas sayılı birleşen davalar arsa sahiplerince açılmış gecikme tazminatının tahsiline ilişkin olup 2011/174 Esas sayılı birleşen dava ise, yüklenici tarafından açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece gecikme tazminatı istekleri reddedilmiş, yüklenicinin ise tazminat isteği reddedilmekle beraber tescil talebi birlikte ifa şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki, yargılama sırasında arsa sahiplerince sözleşme konusu binanın projesine ve imara aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de mahkemece bu konu üzerinde yeterince durulmamıştır. Esasen imar kuralları kamu düzenine ilişkin hükümlerden olduğundan, talep olmasa dahi mahkemece incelenmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Bu durumda, mahkemece sözleşme konusu inşaatın belediyedeki imar işlem dosyası ve projeleri getirtilerek, uyuşmazlık konusu hakkında uzman bir bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak inşaatın projesine ve imar mevzuatına uygun olup olmadığı, uygun değilse neler olduğu ve bunların giderilme imkanlarının bulunup bulunmadığı konularında rapor alınarak, davadaki tüm istekler yönünden yeniden bir değerlendirme yapılmalıdır.

Bunun yanında, mahkemece birlikte ifa kapsamında belirlenen bedel içinde yer alan yapı kullanma izin belgesi alınması ve irtifak kurulması için gerekli masrafların ne suretle belirlendiği anlaşılamadığı gibi, ortak alanlarla ilgili eksikliklerin giderilme bedelinin hesabında da arsa sahiplerinin payının nazara alınmaması da doğru olmamış, bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı ... vekilinin, asıl davada davacı ... ve birleşen davada davacılar vekili Av.... ve davacı-karşı davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyize gelen taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13842, Karar No: 2016/5256, Tarih: 13.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13842 E.  ,  2016/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanıktan hangi hastanelerde tedavi gördüğü sorularak, tedavi görmüş olduğu hastanelerdeki tüm tedavi evrakı alınarak dosya içinde mevcut olan Nöron Psikiyatri Merkezi'nden verilen 20.12.2011 tarihli raporda eklenmek suretiyle sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunda rapor alınmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule Göre de: 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın gündüz vakti müştekiye ait işyerinden 25,00 TL değerinde üç adet toka, ıslak mendil ve göz kalemi almaya kalkışması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22504, Karar No: 2022/1331, Tarih: 03.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22504 E.  ,  2022/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte savunmasının alındığı 20/04/2021 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun savunması esnasında müdafii talebinin bulunmadığı ve savunmasını kendisi yaptığı halde, suça sürüklenen çocuk için bozmadan önce kovuşturma sırasında zorunlu olarak atanmış olan müdafi Av. ...’a gerekçeli kararın tebliği üzerine Av. ... tarafından karar temyiz edilmiş ise de, dosyada vekaletnamesine de rastlanmayan anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ve yüzüne karşı tefhim edilen kararı suça sürüklenen çocuğun temyiz etmediği de anlaşıldığından, temyize hakkı olmayan Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6218, Karar No: 2013/17486, Tarih: 26.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6218 E.  ,  2013/17486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tahsis başvurusunun reddine ilişkin Kurum işleminin iptali, 01.06.2009 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığı bağlanması ve ödenmeyen 01.06.2009-01.06.2010 tarihleri arası yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu olayda, 2006 yılındaki ödemeyle Almanya’da geçen 17.09.1986-29.10.1989 tarihleri arası 1.123 günlük ev kadınlığı süresini ....’a, 30.10.1989-02.08.2005 tarihleri arası 5.672 günlük çalışma süresini ....’ya 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanan davacıya, 44 yaşın ikmal edildiği 2010 yılı Mayıs ayındaki ikinci tahsis başvurusu üzerine 01.06.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Davacının 2009 yılı Mayıs ayındaki ilk tahsis başvurusu ise, sigorta başlangıcının 3201 sayılı Yasanın 5.madde hükmü uyarınca 27.11.1987 alınarak, 44 yaşa tabi tutulması nedeniyle red edilmiştir.

Davacı, ....’deki sigorta başlangıcının, borçlanmaya esas ev kadınlığı süre başlangıcı olan 17.09.1986 tarihi alınmak suretiyle, tahsis başvurusunun reddine ilişkin Kurum işleminin iptalini, 01.06.2009 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığı bağlanarak, ödenmeyen 01.06.2009-01.06.2010 tarihleri arası yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle ödenmesi istemiştir.

Mahkeme, .... rant sigortasına giriş tarihinin 30.10.1989 olması, giderek bir araştırma yapmaksızın ev kadınlığının rant sigortası kapsamında bulunmaması nedeniyle, davanın reddine karar vermiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkeme, .... rant sigortasına giriş tarihinin 30.10.1989 olması, giderek bir araştırma yapmaksızın ev kadınlığının rant sigortası kapsamında bulunmaması nedeniyle, davanın reddine karar vermiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalılık süresini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 38’inci madde hükmü; malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık süresinin başlangıcını; sigortalının, 5417, 6900, 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayıl...., 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun geçici 20’nci maddesi kapsamındaki sandıklara veya bu Kanuna tâbi olarak malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak ilk defa kapsama girdiği tarih olarak kabul edileceğini; kanunun uygulanmasında 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşının ikmal edildiği tarihte başlamış olacağını, bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayısı hesabına dahil edileceğini öngörürken, ..... hükümlerini saklı tutmuştur Öte yandan, Anayasamızın 90/son maddesi uyarınca, yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmeler kanun hükmünde olduğu gibi, normlar hiyerarşisi yönünden uluslararası sözleşme kurallarına uygulamada yasal güç tanınmakta ve bu kuralların uygulanma önceliği de haiz bulunmaktadır.

10.04.1965 tarihli resmi gazetede yayımlanarak 01.11.1965 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren.... arasında imzalanan ..... uzun vadeli sigorta kollarından olan “Malüllük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları (aylıkları)” başlıklı beşinci bölümde düzenlenen konuya ilişkin 29’uncu madde “....ii için aşağıdaki hususlar geçerlidir:

(4) Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir .... rant sigortasına girmiş bulunması halinde, .... Rant Sigortasına girişi, Türk Sigortasına giriş olarak kabul edilir. ..” hükmünü içerirken ;

07.04.1969 tarihli resmi gazetede yayımlanarak 01.10.1969 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren .... arasında imzalanan..... uzun vadeli sigorta kollarından olan “yaşlılık, nalullük ve ölüm (aylıklar)” başlıklı üçüncü bölüm ikinci kısım ikinci fasılda düzenlenen konuya ilişkin 21’inci madde hükmü ise “..b) Bir kişi sigortalı olmadan önce Avusturya mevzuatına göre emeklilik sigortasına tabi olmuş ise, Türk mevzuatının uygulanmasında .....’daki sigortalılığın başlangıcı, sigortaya ilk giriş tarihi olarak kabul edilir.” Hükmüne yer vermiştir.

Anılan Uluslararası sözleşme hükümleri ile, sözleşme hükümlerinin düzenlendiği bölüm ve fasıllar birlikte değerlendirildiğinde; bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında,uzun vadeli sigorta kollarından olan malüllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından .... rant sigortasına girmiş bulunması halinde, rant sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edileceğinin kabulü gerekir.