muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3875, Karar No: 2022/970, Tarih: 10.02.2022

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 14/05/2019 tarihli ve 2018/363 E., 2019/323 K. sayılı kararıyla; TMK m.713, KK m.14 ve KK m.17' deki tüm olumlu ve olumsuz koşulların sağlandığı ve dava konusu edilen taşınmazların davacı adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile Sinop İli, Boyabat İlçesi, Daylı Köyü, Arpalık Mevkiinde yer alan ... ...'ın 15/10/2018 tarihli raporunda (A1) harfi ve sarı renk ile gösterilen 548,80 m² yüzölçümlü tarla vasıflı taşınmazın ve (A2) harfi ve sarı renk ile gösterilen 817,88 m² yüzölçümlü tarla vasıflı taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline dair karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi, davacı lehine zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleşmediğini öne sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Çekişme konusu taşınmaz, 1955 yılında yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında tepe vasfıyla tescil harici bırakılmıştır.

Uyuşmazlık, TMK’nın 713/1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir.

6.2.Hukuki Nitelendirme

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

İhya edilen taşınmaz mallar başlıklı 17. maddesinde “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun olağanüstü zamanaşımı başlıklı 713. maddesinin birinci fıkrasında "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3.Değerlendirme

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun olağanüstü zamanaşımı başlıklı 713. maddesinin birinci fıkrasında "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3.Değerlendirme

Dosya kapsamına, kararın (IV/6.2.) paragrafındaki yasal ve hukuksal gerekçeye ve kararın (IV/2.) paragrafında yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmış olmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3016, Karar No: 2015/15797, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3016 E.  ,  2015/15797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/35-2014/463

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-24.09.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunun dosya arasına alındıktan,

2- Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1421, Karar No: 2012/1048, Tarih: 02.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/1421 E.  ,  2012/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2010

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini; işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili cevap dilekçesi ile feshin geçerli nedene dayandığını belirerek davanın reddine karar verilmesini istemiş, daha sonra verdiği dilekçe ile davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkisizlik kararı verilmesini ve dosyanın yetkili Kadıköy İş Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesine göre yetkili mahkemelerin Kadıköy ve Bursa iş mahkemeleri olduğu, davanın yetkisiz mahkemede açılması nedeniyle tercih hakkının davalıya geçtiği gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine ve davalının tercih hakkını Kadıköy iş mahkemesinden yana seçtiği belirtilerek dosyanın Kadıköy İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz”.

Somut olayda, davalı şirket merkezinin Kadıköy’de olduğu ve davacının çalıştığı işyerinin ise Bursa’da olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. 5521 sayılı Kanun’un yukarıda belirtilen hükmüne göre davanın açıldığı İzmir İş mahkemesinin yetkisiz olduğu açıktır. Davalı vekili dosyanın yetkili Kadıköy İş Mahkemesine, davacı vekili ise dosyanın yetkili Bursa İş Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinin gerekçesinde düzenlemenin işçiyi korumak amacıyla yapıldığı ve kamu düzenine ilişkin olduğu belirtilmiştir. Maddenin son cümlesinde söz konusu yetki kuralına aykırı sözleşmelerin geçersiz olacağının belirtilmiş olması düzenlemenin mutlak emredici niteliğini ortaya koymaktadır.

Kamu düzenine ilişkin olduğu açık olan söz konusu yetki kuralının mahkemece re’sen gözetilmesi gereği karşısında davalı tarafın, davanın yetkisiz mahkemede açıldığı yolunda yaptığı itiraz, teknik anlamda bir itiraz olmayıp mahkemeye bu hususu hatırlatma niteliğindedir. Başka bir anlatımla, yetkinin kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde bu hususun dikkate alınması davalı tarafın ileri sürmesine bağlı değildir. Zira yetki konusunu mahkeme, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden göz önünde bulundurmak zorundadır.

İş mahkemelerindeki yetki kuralı işçiyi korumak amacıyla düzenlendiğine ve mahkemece bu husus kendiliğinden gözetilmek zorunda olduğuna göre yetkili yer mahkemesini seçme hakkı her zaman işçiye ait olmalıdır. Bu nedenle davanın yetkisiz mahkemede açıldığından söz edilerek yetkili mahkemeyi seçme hakkının davalı işverene geçmesi kanunun kamu düzenine ilişkin emredici hükmü karşısında mümkün değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi isabetli ise de, davacı vekilinin dosyanın yetkili Bursa İş Mahkemesine gönderilmesini talep etmek suretiyle seçim hakkını kullandığı göz önünde bulundurularak dosyanın Bursa İş Mahkemesine gönderilmesi yerine seçim hakkının davalıya geçtiği gerekçesi ile dosyanın davalı vekilinin talebi doğrultusunda Kadıköy İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,  peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4176, Karar No: 2016/8107, Tarih: 25.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/4176 E.  ,  2016/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10185, Karar No: 2015/608, Tarih: 27.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10185 E.  ,  2015/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurelerin şikâyetlerini ilk eylem tarihinden yaklaşık 1 yıl geçtikten sonra yapmış olmalarına, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmemesine, tanıkların beyanlarının savunmaları doğrular nitelikte olmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarını işlediğine dair mağdurelerin yan delillerle desteklenmeyen soyut iddiaları dışında cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için mahalline en seri şekilde bildirilmesi hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15462, Karar No: 2016/8375, Tarih: 27.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15462 E.  ,  2016/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 13/12/2001 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 27/06/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, doktor ve yardımcı personelin hatası sonucu dava dışı hastanın sol kolunun bilek üstünden kesilmesine neden olunmasından dolayı idare tarafından ödenen tazminatın davalılardan rücuen tahsiline ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Karar davalılardan ... ile davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı hasta ...'ın anjiyo sırasında koluna enjekte edilmesi gereken ilaç yerine farklı bir sıvı (alkol) enjekte edilmesinden dolayı hastanın kolunun kesilmesine neden olduklarını, dava dışı ...'ın idare aleyhine açtığı davada doktorun %5, yardımcı personelin ise %95 kusurlu bulunduğunu ve sonuç olarak tazminata hükmedildiğini belirterek idarenin ödediği tazminatın rücuen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre anjiyo sırasında hemşire olarak görev yaptırılan ...'ın .. işçisi olduğu ve temizlik görevinden sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece üç kişilik öğretim görevlilerinden alınan 10/07/2007 tarihli raporda, davalıların kusur durumlarının tespit edilemediği bildirilmiştir. İkinci olarak alınan bilirkişi raporlarından ise hukukçu bilirkişi 05/10/2008 tarihli raporunda doktorun 1/8 oranında kusurlu olduğu, yardımcı personel ...'ın ise kusursuz olduğu bildirilmiştir. Son olarak Adli Tıp Kurumundan alınan 25/12/2013 tarihli raporda ise toksik madde kola enjekte edilmese de kolun kesilmesi sonucunun ortaya çıkabileceği belirtilerek davalıların kusurlu olmadıkları, yetkisiz porsonel çalıştırmaktan dolayı idarenin sorumlu olduğu bildirilmiştir.

Davacı üniversite bünyesinde oluşturulan komisyondan alınan rapora göre olayda davalı ...'ın %95, doktorun ise %5 oranında kusurlu oldukları bildirilmiştir.

Davacı üniversite bünyesinde oluşturulan komisyondan alınan rapora göre olayda davalı ...'ın %95, doktorun ise %5 oranında kusurlu oldukları bildirilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda davalıların kusurlu olmadıkları, idarenin yetkisiz elaman çalıştırması nedeniyle kusurlu olduğu bildirilmiş olsa da yetkisiz elamanın çalışmasını sağlayan idarenin yanında, ameliyattan sorumlu olan davalı doktorun da temizlik görevlisi olan yetkisiz elamanın yardımıyla anjiyo gibi uzmanlık gerektiren bir tıbbi müdahaleyi yapması, idarenin kusuruna iştirak olarak değerlendirilmeli, ayrıca raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde Adli Tıp Genel Kurulundan yeniden rapor alındıktan sonra hüküm kurulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 27/06/2016
Yargıtay — Esas No: 2023/11086, Karar No: 2023/12470, Tarih: 21.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/11086 E.  ,  2023/12470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/503 Değişik iş

SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a muhalefet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Sinop Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/886 Değişik iş sayılı Kararı ile Adli Emanetin 2019/507 sırasında kayıtlı emanet eşyasının müsaderesine yönelik talep reddedilmiş, Cumhuriyet savcısının anılan karara itirazı üzerine Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/503 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın reddine karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109762 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109762 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"05.10.2019 tarihinde yapılan ihbar üzerine Sinop ili, Merkez ... Mahallesi, ... mevkiinde orman içerisinde yapılan çalışmada, ağaçlar altında dağınık vaziyette yaklaşık 5-6 kilogram kadar hint keneviri olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirilmesi üzerine başlatılan soruşturmada, Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2020 tarihli ve 2019/3293 sayılı kararı ile meçhul şüpheli hakkında daimi arama kararı verildiği,

Sinop Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından anılan soruşturma dosyasında müsadere talebinde bulunması üzerine Sinop Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.05.2023 tarihli kararı ile belirtilen suç yönünden Sulh Ceza Hâkimliği'nin görevli bulunmadığından bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de,

Yapılan tüm araştırmalara rağmen olayın şüphelisinin tespit edilemediği, eylemin 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. fıkrası kapsamında değerlendirilebileceği,

Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.10.2019 tarihli ve SMS-KİM-19-03815 sayılı raporuna göre, suça konu maddenin uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitki parçaları olduğunun tespit edildiği,

Yapılan tüm araştırmalara rağmen olayın şüphelisinin tespit edilemediği, eylemin 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. fıkrası kapsamında değerlendirilebileceği,

Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.10.2019 tarihli ve SMS-KİM-19-03815 sayılı raporuna göre, suça konu maddenin uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitki parçaları olduğunun tespit edildiği,

28.03.2023 tarihli ve 7445 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 7. maddesi ile 12.06.1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunun 20 nci maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarının değiştirildiği, bu kapsamda, “Uyuşturucu maddelerin kesin olarak raporları alındıktan sonra, yönetmelikte belirlenen usule uygun olarak alınacak örneklerin saklanması kaydıyla müsaderesine sulh ceza hâkimliğince soruşturmanın her safhasında karar verilir. Müsaderesine karar verilen uyuşturucu maddeler gereği yapılmak üzere mühürlü olarak mahalli mülkî amirliğe teslim edilir. Örnek olarak alınan uyuşturucu maddeler hükümle birlikte müsadere edilir ve ancak hükmün kesinleşmesinden sonra mahalli mülkî amirliğe teslim edilir.” şeklindeki hükümleri ihtiva eden düzenlemelerin ihdas edildiği,

Anılan düzenlemeler dikkate alındığında Sinop Cumhuriyet Başsavcılığı Adlî Emanetinin 2019/507 numarasına kayıtlı 3708 gram yeşil renkli hint keneviri yönünden Sulh Ceza Hâkimliğince müsaderesine yönelik karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir"

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sinop Cumhuriyet Başsavcılığınca meçhul şüpheli hakkında 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan yürütülmekte olan 2019/3293 sayılı soruşturma evrakının daimi aramaya alınmasına karar verilmiş, 25.05.2023 tarihli ve 2019/3293 soruşturma sayılı yazı ile Adli Emanetin 2019/507 sırasında kayıtlı emanet eşyasının müsaderesi için 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 20 nci ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddeleri uyarınca Sulh Ceza Hakimliğinden talepte bulunulmuş, Sinop Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/886 Değişik iş sayılı Kararı ile müsadere kararının asliye ceza mahkemesince verilmesi gerektiği belirtilerek talep görev yönünden reddedilmiş, Cumhuriyet savcısının anılan karara itirazı üzerine Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/503 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

2.28.03.2023 tarihli ve 7445 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7 nci maddesi ile 2313 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları "Uyuşturucu maddelerin kesin olarak raporları alındıktan sonra, yönetmelikte belirlenen usule uygun olarak alınacak örneklerin saklanması kaydıyla müsaderesine sulh ceza hâkimliğince soruşturmanın her safhasında karar verilir. Müsaderesine karar verilen uyuşturucu maddeler gereği yapılmak üzere mühürlü olarak mahalli mülkî amirliğe teslim edilir. Örnek olarak alınan uyuşturucu maddeler hükümle birlikte müsadere edilir ve ancak hükmün kesinleşmesinden sonra mahalli mülkî amirliğe teslim edilir” şeklinde değiştirilmiş olup, anılan değişiklik gereğince Adlî Emanetin 2019/507 sırasında kayıtlı mühürlü bez çuval içerisinde 3.708 gram ağırlığındaki hint keneviri bitki parçalarının müsaderesine sulh ceza hakimliğince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, itiraz merciince yazılı şekilde ret kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/503 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.