muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17227, Karar No: 2023/4021, Tarih: 20.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17227 E.  ,  2023/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/295 Değişik İş, 2021/297 Karar

SAYISI : İHK-2021/10572

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine-Davacının İtirazının Reddine

SAYISI : K-2021/7913

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.06.2015 tarihinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu otobüsün tek taraflı trafik kazası yapması neticesi yaralandığını ve %100 oranında malul kaldığını, sigorta şirketine sürekli bakıcı giderlerinin ödenmesi için başvurulduğunu ancak zararın karşılamadığını iddia ederek oluşan zararlarının tazmini için fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla 65.000,00 TL sürekli bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurusu konusu talebin poliçe özel ve genel şartlarına göre poliçe kapsamında olmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, sağlık giderleri teminat klozu başlıklı maddede de belirtildiği üzere, poliçe net priminin ilgili mevzuatta belirlenen kısmı sağlık ve tedavi giderlerinin karşılanması için Sosyal Güvenlik Kurumu'na aktarıldığından sigortacının sağlık ve tedavi giderleri bakımından bir yükümlülüğü kalmadığını, müvekkili şirkete sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, emniyet kemeri takılı olmadığından müterafık kusur bulunduğunu, SGK’nın tedavi giderlerinden sorumlu olduğunu aksi kanaatte dahi bakıcı giderleri belgelenemediğinden indirim yapılması gerektiğini, başvurucuya SGK tarafından bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, hesaplamalarda TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması gerektiğini, şirket temerrüde düşmediğinden faiz talep edilemeyeceğini ve faizin yasal faiz olabileceğini, vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak talebin reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bakıcı giderinin poliçe kapsamı dışında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bakıcı giderinin poliçe kapsamı dışında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın A.3.3. bendi olan “Tedavi Gideri Teminatı”nın ikinci fıkrası gereğince başka sigorta sözleşmeleri ile teminat altına alınan tedavi gideri zararı için öncelikle bu poliçeye başvurulması gerektiği, dolayısıyla Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) ve İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası (İMSS) kapsamında olan tedavi giderinin içinde yer alan bakıcı giderinin öncelikle bu poliçeden karşılanması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itirazda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesi kapsamında yer alan tedavi giderlerinin kapsamı açık bir şekilde belirtilmiş olup bakıcı giderinin tedavi gideri kapsamında sayılmadığı ve teminat altına alınmadığı, bakıcı gideri tazminatının tedavi gideri sayılarak Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesi kapsamına dahil edilmesinin mümkün görülmediği gerekçesi ile davacının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tedavi gideri ve tedavi gideri içindeki bakıcı giderinin zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası teminatına dahil olduğunu, sürekli bakıcı giderinin öncelikle koltuk ferdi sigortasından karşılanması gerektiği, bu sigorta olmaması ya da limitinin az gelmesi halinde diğer sigortalara gidilebileceğini ileri sürerek kararı temyiz etmektedir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tek taraflı trafik kazasında yolcunun aracın davalı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısından talep ettiği sürekli bakıcı giderine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 ve 30 uncu maddeleri ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik' in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 ve 30 uncu maddeleri ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik' in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

Genel Şartlar A.3.3 maddesinde “Sigortacı, sigorta poliçesinin kapsamına giren bir kaza nedeniyle, kaza tarihinden itibaren iki yıl içinde ödenmiş doktor ücreti ile hastane ve diğer sağlık kurumlarında ayakta ve yatakta yapılan tedavilere ilişkin giderleri, nakil ücretlerini poliçede tedavi giderleri teminatı için belirlenen meblağa kadar öder” denilmiştir.

Bakıcı giderlerinin zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesinin "Sağlık Gideri" teminatı kapsamında, anılan sigortacıdan istenebileceği ise tabii olup, Dairemizin emsal kararlarında açıkça belirtilmiştir (Yargıtay 17. HD. 21.04.2016 gün ve 2015/16365 E.-2016/5117 K.).

Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın A.3.3/3. maddesinde tedavi giderlerinin başka sigorta sözleşmeleri ile teminat altına alınmış olması durumunda, söz konusu giderler öncelikle bu sigortadan karşılanır. Yukarıdaki düzenlemeler ile birlikte değerlendirildiğinde, tedavi giderleri kapsamında olan bakıcı giderlerinin, öncelikle Zorunlu Karayolu Taşımacılık Sigortasından, limiti aşan kısım için Zorunlu Trafik Sigortasından, bu limiti aşan kısım için de Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasından karşılanması gerektiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, dosya içindeki maluliyet raporlarından davacının %100 oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiği günlük asgari ihtiyaçlarını kendisinin karşılayamayacağı, başka birinin sürekli bakımına muhtaç olduğu belirlenmiş olup, bu hususta taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyetlerince hesap raporu alınmamıştır. Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında bakıcı gideri tazminatından Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası olan davalı ... şirketinin sorumlu olduğu açıktır. Bu halde, yukarıda açıklanan bilgiler ışığında İtiraz Hakem Heyeti' nce öncelikle kazaya karışan aracı Zorunlu Karayolu Taşımacılık Sigortasının ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası poliçesinin bulunup bulunmadığı, bulunması halinde bu poliçeler kapsamında davacıya bakıcı gideri olarak ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13036, Karar No: 2017/1222, Tarih: 08.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/13036 E.  ,  2017/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2015 gün ve 2014/60 Esas, 2015/150 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili, suça sürüklenen çocuk ve sanık ile müdafilerinin temyizi üzerine, Dairemizin 06.04.2016 gün ve 2016/548 Esas, 2016/3396 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin düzeltilerek onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2016 gün ve 2016/306158 sayılı tebliğnamesi ile temyiz incelemesine ilişkin ilamda sanık ... hakkında kasten yaralama suçu yönünden mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili bir değerlendirme yapılmadığı belirtilerek bu hususta oluşan maddi hatanın giderilmesinin talep edilmesi üzerine dosya tekrar ele alınmakla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ile sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24195, Karar No: 2012/31410, Tarih: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/24195 E.  ,  2012/31410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu silahın ''ses-gaz fişeklerini ve aynı çaptaki özel nitelikli ateşli silah ve fişeklerini atan, namlusu içerisinde fabrikasyon gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, ancak bu parçanın daire şeklinde delikli yapıda olması nedeniyle mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri atmaya elverişli olduğu” belirtilmekle, tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model üretim yılı itibariyle bu silahların üretim şeması getirtilip üretim izin şeması ile birlikte dosya kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahta orjinal üretim sonrası mermi geçişine imkan tanıyacak tadilat yapılıp yapılmadığı ve silahın bu haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak silahlardan olup olmadığına dair rapor aldırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15265, Karar No: 2022/8302, Tarih: 20.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/15265 E.  ,  2022/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlarda mülkiyet talebine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca her ne kadar Dairemizin görevi kapsamında kaldığı gerekçesiyle aidiyet kararı verilmiş ise de; dosya üzerinde yapılan incelemede, davalı Hazine vekilinin yargılama sırasında ve kanun yolu aşamalarında verdiği dilekçeler kapsamında orman iddiasında bulunmadığı, taşınmazın çevresinin orman olmadığı gibi kadastro tespiti sırasında hali arazi vasfı ile tespit harici bırakıldığının açıkça anlaşılması karşısında hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmaktadır.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre dosyanın maddi hata sonucu Dairemize gönderildiği anlaşıldığından yeniden inceleme ve değerlendirme yapılmak üzere görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1231, Karar No: 2013/3623, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1231 E.  ,  2013/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/3 D.iş dosyasının dosya içine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve ... pancarının sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23467, Karar No: 2014/5137, Tarih: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23467 E.  ,  2014/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/184995

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2011

NUMARASI : 2010/625 (E) ve 2011/26 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı cevabi yazıda belirtildiği üzere Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 10.06.2009 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5709, Karar No: 2019/4231, Tarih: 12.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5709 E.  ,  2019/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

Davacılar anne ve kardeşler dava dilekçesi ve ıslahla anne için 77.496,26 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, kardeşler için 5.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

B) Davalı Cevabı;

Davalı işveren cevap dilekçesinde özetle davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacı annenin maddi tazminat isteminin kabulüne, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerekçe;

"Dava dilekçesi, cevap dilekçesi, gelen müzekkere cevapları, alınan taraf ve tanık beyanları, ATK raporu ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Dava 05.01.2005 tarihinde iş kazasına uğrayan murisin, daha sonraki intiharı olayının işkazası neticesinde olduğunun tespiti ve hak sahiplerinin bu sebeple maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda davacılar murisi, davalı şirkette çalışırken, iş servisinin kazaya uğraması neticesinde ileri derecede işitme kaybına uğramış, %61,7 oranında özürlü olmuş ve 20/10/2006 tarihinde evinin banyosunda kendisini silahla vurarak intihar etmiştir.

Uyuşmazlık konusu, 05.01.2005 tarihinde iş kazası ile 20/10/2006 tarihindeki intihar eylemi arasında uygun illiyet bağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten, bu tür davalarda olumlu sonuca ulaşabilmek için, olayın iş kazası olması yanında işverenin; 4857 sayılı İş Yasasının 77. maddesinde gösterildiği biçimde sorumluluğunun saptanması gerekir. İşverenin sorumluluğu ise iş mevzuatının öngördüğü işçi sağlığı ve güvenliği yönünden işverence alınması gereken önlemlerin yerine getirilmemesi suretiyle belirlenir. Gerek mevzuatın öngördüğü gerekse öngörmediği yerine getirilmesi zorunlu ödevlerin işverence savsaklanması sonucu bir iş kazasının olması halinde işverenin sorumluluğundan söz edilebilir.

Yargılamaya konu dosyada aldırılan birden fazla kusur raporlarında; davalı şirketin, işçisi Bora Ülgü' nün hızlı araç kullanması ve şerit tecavüzü nedeniyle %100 kusurundan, 05/01/2005 tarihli iş kazasından kaynaklı olarak müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu tespit edilmiştir.

Dava konusu zarar, her ne kadar muris işçinin eyleminden kaynaklanan intihar eylemi sonucu ortaya çıkmışsa da ve işverenin bu intihar eyleminin ortaya çıkmasına neden olacak aktif tutum ve davranışları, teşviği bulunmasa da;(Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, 21/05/2013 Tarih, 2013/4118 E. - 2013/10404 K. sayılı ilamı)

- ATK raporu ile işkazası ile intihar eylemi arasında illiyet bağının olabileceğinin belirtilmesi,

- İş kazası neticesinde oluşan duyma kaybının insan psikolojisini üst düzeyde etkileyebilmesi,

- Murisin işkazasından sonra ölüm olayından önce de intihara kalkışması,