muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8802, Karar No: 2014/1538, Tarih: 11.02.2014

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bentte yer alan “TCK nun 50.” ibaresi yerine “TCK nun 50/1-a” ibaresinin ve aynı bentte bulunan “beher” ifadesinden önce gelmek üzere “TCK nun 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin yazılmasına ve yine bu bentte bulunan “kararın kesinleşmesinden itibaren” ifadesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, doğrudan verilen gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bentte yer alan “52” ifadesi yerine “52/2” ifadesinin yazılmasına, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendinde hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2014 günü 1 ve 2 no'lu bozma için oybirliği, 3 no'lu bozma için oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle sayın çoğunluğun verdiği red, tenkit ve 3 no'lu düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2024/1319, Karar No: 2024/3549, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1319 E.  ,  2024/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/3273 Esas, 2024/86 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ceyhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.09.2023 Tarihli ve 2023/1105 Esas, 2023/1155 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda vasi atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi .... Sokak No:9/B D:1 Kepez/Antalya olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.01.2024 Tarihli ve 2023/3273 Esas, 2024/86 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda küçüğün Emek Mahallesi 358. Sokak No:25 Ceyhan/Adana adresinde annesiyle birlikte yaşadığının tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı küçüğün dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Ceyhan/Adana olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ceyhan Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ceyhan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16740, Karar No: 2019/15887, Tarih: 11.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16740 E.  ,  2019/15887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ücret alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine ilamsız icra takibinde bulunulduğunu, davalının takibe haksız itiraz ettiğini beyan ederek itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne itirazın iptaline 27.262,70 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiştir.

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin ücret alacağının bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 2004 yılından itibaren maaşının eksik ödendiğini beyan ederek ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı davacının Belediyede çalışmaktayken belediyenin kapanması üzerine İl Özel İdaresine devredildiğini, muhtelif tarihlerde ücretlerinin banka hesabına yatırıldığını, alacağının zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Alınan bilirkişi raporunda, davacının ücret bordrolarının dosyada bulunmaması nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen ücret tutarında ücret aldığı kabul edilerek banka kanalıyla yapılan ödemelerin karşılaştırılması suretiyle bakiye ücret alacağının hesaplandığı bildirilmiş ise de bilirkişi raporu denetime açık ve elverişli olmadığından sonuca nasıl ulaşıldığı rapordan anlaşılmamıştır. Mahkemece yeniden bilirkişi raporu aldırılarak davacının ay ay ücretinin ve banka kanalıyla yapılan ödemelerin ve faiz miktarının tespiti ile varsa bakiye ücret alacağının hesaplanması gerekirken denetime elverişli olmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcın istek halinde ilgililere iadesine, 11.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/338, Karar No: 2025/2444, Tarih: 06.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/338 E.  ,  2025/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/938 E., 2024/3681 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/104 E., 2022/710 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (... Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 maddesinin açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücreti değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; davacının iş sözleşmesinin dava tarihinden önce son bulduğu, Mahkemece reddine karar verilen davada, gerek dava değeri gerekse tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı ve yargılama giderleri Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5914, Karar No: 2019/13422, Tarih: 24.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5914 E.  ,  2019/13422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Olay tarihinde evli olan sanık ile katılan arasında çıkan tartışma sonrası, sanığın, katılanı kolundan tutup çekmek, tekme-tokat vurmak sureti ile yaraladığının, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanları doğrular nitelikteki, katılanın göğüs ön kısmında yüzeyel sıyrıklar ve sağ kol dış kısmında yüzeyel sıyrıklar olduğu tespitine yer veren adli rapor içeriği ile sanığın tevilli ikrarından anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 24.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13673, Karar No: 2020/1346, Tarih: 05.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13673 E.  ,  2020/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I) 7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1) "Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.",

2)"Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" kenar başlıklı 21. maddesinde, "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar.",

3) "Yaş ve ehliyet şartı" kenar başlıklı 22. maddesinde, "Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır.",

4) “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” kenar başlıklı 16. maddesinde, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Kanunun 16. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti, muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi/daimi çalışan olması gerekir.

4) “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” kenar başlıklı 16. maddesinde, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Kanunun 16. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti, muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi/daimi çalışan olması gerekir.

II) Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın; ..., ..., ... ve ...’a mernis adresleri aynı apartmanın farklı kapı numaraları olduğu halde tamamı için “aynı konutta oturduğu gerekçesi ile ...’a” tebliğ edilmesi adresleri farklı olduğundan hayatın olağan akışına aykırıdır. Yine davalılardan ...’a gerekçeli kararın ilk kez tebliğe çıkarılmasında, yurtdışında yaşadığı tespit edilmesine rağmen ilgilinin bu adresi araştırılmadan aynı adrese tekrar tebliği doğru görülmemiştir. Yine davalılardan ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle, adı geçen davalıların (..., ..., ...,...) adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2007/10596, Karar No: 2007/10414, Tarih: 16.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10596 E.  ,  2007/10414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada İvrindi ve Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenen ... ...'ın Kapıkule Sınır Kapısında gümrük memuru olarak görev yaptığı sırada işlediği suçtan mahkumiyetine karar verilip, Kırklareli E Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü bulunduğu, cezaevine girmeden önce Edirne'ye yerleştiği ve son yerleşim yerinin Edirne olduğu anlaşıldığından, hükümlü şahsa vasi tayininde yetkili mahkeme Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5530, Karar No: 2015/21569, Tarih: 03.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5530 E.  ,  2015/21569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/187-2014/563

K A R A R

1- Davalı A.Ş. vekili olarak hükmü temyiz eden Av. dosyadaki vekaletnamesinin süreli olup 31.12.2014 tarihinde bu sürenin dolduğu anlaşıldığından adı geçen davalı şirket vekilinin vekaletname eksikliği giderildikten,

2- Davalı A.Ş. vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten,

3- 25.11.2011 tarihli Ticaret Sicili Memurluğu yazı cevabından davalı Şti.nin iflasının bir yıl süre ile ertelendiğinin belirtildiği anlaşıldığından ilgili ticaret sicili müdürlüğünden şirketin durumu ve adresi sorularak faal olması durumunda güncel adresine gerekçeli kararın adrese tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; tasfiye halinde ise tasfiye memurlarına erekçeli kararın adrese tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; terkin edilmiş ise adı geçen şirketin ihyasının sağlanması için davacı vekiline uygun süre verilerek Gerekçeli Kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6838, Karar No: 2010/9188, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6838 E.  ,  2010/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Mülhak ... Bey Vakfı)

Davacı dava dilekçesinde, Mülhak ... Bey Vakfı'nın tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.