muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9679, Karar No: 2022/12698, Tarih: 18.10.2022

Davacının ... akdi 03.10.2017 tarihli ihtarname ile 4857 Sayılı Yasanın 25/II-e maddesi uyarınca feshedilmiş ve çıkış kodu 29 olarak ... ya bildirilmiştir.

Davacı dava dışı şirket yetkilisinden para almış olduğunu savunmasında ikrar etmiş olup davacının eylemi doğruluk bağlılığa aykırı davranış olduğundan işveren feshi haklı olup davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü isabetsiz olmuştur. Bu yöne ilişkin davalı istinaf istemi yerindedir.

Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda ISG Katip sistemine göre davacının 1350 dakika 22,5 saat aylık fazla mesai yapıldığı kabulüyle sözleşme tarihi olan 07.01.2016 tarihi sonrası için bilirkişi raporundaki tablo esas alınarak belirleme yapılmış olup ilk derece mahkemesinin fazla mesaiye yönelik kabulü hukuka uygun olmakla davalı istinaf istemi isabetsizdir." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine ve davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ücretin ispatı ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18857, Karar No: 2024/3546, Tarih: 02.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18857 E.  ,  2024/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/727 E., 2016/278 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın aynı konuyla ilgili olarak hakkında kamu davası açılmış olduğuna, suça konu evin yapımı için sanığın sadece maddi katkıda bulunduğuna, evi kullanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurlarınca yapılan kontroller esnasında, sanığın kesinlemiş orman kadastrosu sınırları içerisinde bulunan etrafı taş duvar ve tel çit ile çevrili iki katlı betonarme evi ile birlikte toplamda 931 m2 lik alanı işgal ettiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1-2. maddelerine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; suça konu evin yapımı için babasına sadece maddi katkıda bulunduğunu, evin nerede olduğunu dahi bilmediğini, aynı olayla ilgili daha önce dava açılmış olduğunu beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif esnasında dinlenen tanık ...; sanığın yaz aylarında yurt dışından gelerek suça konu evde kaldığını beyan etmiştir.

Dosya kapsamındaki delillere göre sanığın üzerine atılı suçun hukukî kesintiye uğradığı ve tanık ve diğer deliller itibarıyla tutanak tarihinde halen sanık tarafından kullanıldığı, tutanak tarihinden önce suça konu yerde orman tahdit sınırının kesinleştiği nazara alınıp sanığın bu hususu bilmemesinin mümkün olmadığı cihetle; sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10234, Karar No: 2013/4957, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10234 E.  ,  2013/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismar ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkûmiyetine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.02.2009 gün ve 2008/199 Esas, 2009/60 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve vekâlet ücreti yönünden incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, sanığın mahkûm olduğu suçlar yönünden dinlenmesi için çıkarılan tebligat giderlerinin sanığa yükletilmesi gerekirken, mağdure hakkında da sanığa yönelik kasten yaralama suçundan kamu davası açılması ve yapılan yargılama sonucunda CMK.nın 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle, mağdure hakkında çıkarılan davetiye giderlerinin yargılama gideri olarak kamunun üzerinde bırakılmasına karar verilmesi ve sanığa, barodan atanan zorunlu müdafiye ödenen ücretin mahkûm olan sanık aleyhine yargılama giderlerine dahil edilmesi gerekirken bu hususta herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan “Sanık ...’ın mahkum olduğu suçtan dolayı mahkemece yapılan bir adet ..., ...’nın ruh ve beden sağlığı raporuna ilişkin 15 TL’lik adli tıp gideri, 5 adet davetiye gideri 22-TL olmak üzere toplam (37)- TL yargılama giderinin CMK.nın 325. maddesi uyarınca sanıktan tahsiline, katılan sanık ... ... yönünden mahkemece yapılan bir adet farik ve mümeyyizlik raporuna ilişkin 15 TL’lik adli tıp gideri, 3 adet davetiye gideri 13-TL yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına” şeklindeki ibarenin çıkarılarak, hükme “ Sanık ...’ın mahkûm olduğu suçtan dolayı mahkemece yapılan bir adet ..., ...’nın ruh ve beden sağlığı raporuna ilişkin 15 TL’lik adli tıp gideri, 8 adet davetiye gideri 35-TL ve zorunlu müdafii ücreti 420 TL olmak üzere toplam (470)- TL yargılama giderinin CMK 325. maddesi uyarınca sanıktan tahsiline, katılan sanık ... ... yönünden mahkemece yapılan bir adet farik ve mümeyyizlik raporuna ilişkin 15 TL’lik adli tıp giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14882, Karar No: 2009/2046, Tarih: 10.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14882 E.  ,  2009/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine tarafından davalı aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, .... Köyü 138 ada 2 sayılı parselin dört tarafının ormanla çevrili orman bütünlüğünü bozan ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğundan davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1971 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastro işlemi 24.04.1998 tarihinde kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak özel mülk niteliği ile davalı adına tapuya tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi hükmüne göre orman içi açıklığı niteliğinde olduğu, 15.07.2007 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu bulunduğu, H.G.K.'nun 10.12.1997 gün 1997/20-830-1034, 17.12.1997 gün 1997/20-808-1039, 22.10.2003 gün 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-581 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi bu tür yerler kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bulunsa bile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağından özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği, oluşturulan tapu kaydı yolsuz tescil niteliğinde olması nedeniyle sahibine mülkiyet ... kazandırmayacağı gibi, başlangıçtan beri geçersiz olan kaydın bir süreye bağlı olmaksızın her zaman açılacak dava ile iptal edilebileceği (H.G.K. 30.02.2001 gün 2001/1-464-470 ve 19.02.2003 gün 2003/20-102-90 ve 03.12.2008 gün 2008/7-717-722 S.K.) ve bu tür tapu kayıtlarını satın alanların Medeni Yasanın 1023. maddesinde yazılı özel mülklere uygulanması gereken iyi niyet kurallarından yararlanamayacağı, alım bedelini bu yeri kendisine satan kişilerden sebepsiz zenginleşme kuralları hükümlerine dayanarak isteyebileceğine göre, davalıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11796, Karar No: 2013/4399, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/11796 E.  ,  2013/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece İstanbul İcra Dairesinin yetkisizliğine, yetkili icra dairesinde takip yapılmadığından hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde taraflar arasındaki 1.7.2001 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine göre, İstanbul İcra Dairelerinin ve mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek itirazın iptali ve % 40 tazminat talep etmiş, davalı ise davanın reddini savunmuştur. Mahkemece 6100 sayılı HMK .nın 17. maddesi uyarınca tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlıklarda yetki sözleşmesi yapılabileceği, tarafların tacir ve tüzel kişi olmadığı, bu nedenle sözleşmedeki yetki şartının geçerli olmadığı, kiralananın ve davalının bulunduğu yer itibariyle Gebze İcra Dairesinin yetkili olduğu, takibin yapıldığı İstanbul İcra Dairesinin ise yetkisiz olduğu sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

İİK.’nun 50.maddesi hükmüne göre, takip hukukunda HUMK’nun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile uygulanır.Taraflar arasındaki 1.7.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin yetkili icra dairesine ilişkin 14. maddesinde; İstanbul mahkeme ve icra müdürlükleri yetkili kılınmıştır. Bilindiği gibi takibin yapıldığı 13.1.2011 tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK’nun 22.maddesi hükmü uyarınca, yetki sözleşmeleri veya yetkiye ilişkin sözleşmedeki hükümler kamu düzenine ilişkin olan haller dışında geçerli olup tarafları bağlar. Bu bağlamda 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 17.maddesinde; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." hükmü öngörülmüşse de, anılan Yasanın 448.maddesine göre, bu kanun hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilemeyeceğinden, yetki meselesi takip tarihindeki mevzuat hükümlerine göre halledilecektir. Yapılan bu açıklamalar ışığında, sözleşmede belirtilen yetkili icra dairesinde takip yapılmasında ve dava açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle yetki itirazı reddedilerek mahkemece işin esası incelenmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18340, Karar No: 2012/36820, Tarih: 06.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18340 E.  ,  2012/36820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Soma İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Borçlunun, aleyhine başlatılan icra takibinde, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek İİK.nun 82.maddesi gereğince haczin kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.İ.İ.K.'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.Somut olayda, mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın değerinin 59.000,00 TL olarak tespit edildiği ve şikayete konu taşınmazın borçlunun haline münasip olduğunun belirtildiği görülmektedir.Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, bilirkişiden ek rapor alınarak, borçlunun, taşınmazın bulunduğu Soma ilçesinin, daha mütevazi bir mahallesinde haline münasip ev alabileceği değerin tespitinden sonra; haline münasip evi alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5689, Karar No: 2016/8846, Tarih: 29.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/5689 E.  ,  2016/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı özel hastane, davalı idarenin, aralarındaki Özel Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesine aykırı olarak ve herhangi bir borcu bulunmadığı halde haksız cezai işlem uyguladığını ileri sürerek 100,607,50 TL’lik cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, görev ve yetki itirazında bulunarak, esastan da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, cezai işlemin iptali istemine ilişkindir. Yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda, davalı idarenin, davacı tarafından bir kısım hastalara sağlık hizmeti verilmediği halde verilmiş gibi kuruma fatura edilmesi nedeniyle cezai işlemin uyguladığını, getirtilen bilgi ve belgelere göre hastaların değişik tarihlerde davacı hastaneden hizmet aldığı anlaşılmakta ise de muayene raporlarının resmi evrak niteliğinde olmadığı, basit form şeklinde düzenlendiği, muayene raporları dışında hastaların hizmet aldığını gösterir bilgi ve belgenin mevcut olmadığı; sonuç itibariyle hastalardan Nadir Koca dışındaki hastaların imzasını taşıyan fark ücret onay formalarının hastaların davacı hastaneden hizmet aldığı yönünde kanaat uyandırdığı fakat yeterli olmadığı tespitine varılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 266. maddesine göre, Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Aynı Kanun’un 267. maddesi uyarınca, Mahkeme, bilirkişi olarak, yalnızca bir kişiyi görevlendirebilir. Ancak, gerekçesi açıkça gösterilmek suretiyle, tek sayıda, birden fazla kişiden oluşacak bir kurulun bilirkişi olarak görevlendirilmesi de mümkündür.

Uyuşmazlığın çözümünde, bilimsel teknik inceleme gerektiği açıktır. Ne var ki mahkemece, bir tıp doktoru ve bir avukattan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak hüküm kurulmuştur. Bilirkişi raporunda, davalının itirazları karşılanmamıştır. Yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulamaz.

Davalının itirazı haklı olup, konusunda uzman 3 kişilik aralarında doktor, hukukçu ve sayıştay denetçisi bilirkişilerden teşekkül eden yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, bu heyetin hazırlayacağı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.