muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/200, Karar No: 2021/156, Tarih: 20.04.2021

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan "ağır – hafif tahrik" ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlemediği önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Bu aşamada uyuşmazlık konusu ile ilgisi bakımından çocuklara yönelik cinsel davranışlara ilişkin TCK’da yer alan düzenlemelere değinilmesinde fayda bulunmaktadır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 103. maddesi;

"1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

3) Cinsel istismarın üstsoy, ikinci veya üçüncü derecede kan hısmı, üvey baba, evlat edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, sağlık hizmeti veren veya koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle veya birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

7) Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur",

Aynı Kanun'un 104. maddesi ise "Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’da, 765 sayılı TCK’da olduğu gibi cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda mağdurenin yaşını göz önünde bulunduran bir düzenleme biçimine yer verilmiştir.

TCK’nın “Hakkın kullanılması ve ilgilinin rızası” başlıklı 26. maddesinin ikinci fıkrası “Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez.” şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, suçla korunan hukuki yararın sahibinin ihlale rıza göstermesi durumunda, bu rıza failin ceza sorumluluğunu ortadan kaldıracaktır.

Ceza sorumluluğunu ortadan kaldırabilmesi için rızanın, üzerinde serbestçe tasarruf edilebilir bir hukuki menfaate ilişkin olması, kişinin rıza açıklamasına ehil olması ve tasarrufun kanuna, adaba ve genel ahlaka aykırı şekilde yapılmamış olması gerekir. Bu noktada bir hakkın üzerinde serbestçe tasarruf edilip edilemeyeceği hukuk düzenine hâkim genel ilkelere göre belirlenecektir.

TCK’nın 6. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; "henüz on sekiz yaşını doldurmamış kişi" olarak tanımlanan çocuk kavramı, kanun koyucu tarafından cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların düzenlendiği bölümde; "onbeş yaşını bitirmiş" ve "onbeş yaşını tamamlamamış" şeklinde iki ayrı dönem olarak ele alınmış, buna göre bu bölümde "onbeş yaşını tamamlamamış" çocuklar ile "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" olan çocuklara karşı işlenen cinsel suçlar farklı kategorilerde mütalaa edilmiştir.

103. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde; "onbeş yaşını tamamlamamış" veya "tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sorunlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan" çocuklara karşı her türlü cinsel davranış cinsel istismar olarak tanımlanmışken, aynı maddenin (b) bendinde diğer çocuklar ifadesiyle "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" çocuklar kastedilerek bunlara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışların cinsel istismar suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Kanun koyucu "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" olan çocuklara karşı rızalarıyla yapılan cinsel davranışları cinsel istismar suçu kapsamına almamış ve bu kategorideki çocukların rızalarına önem vermişken, "onbeş yaşını tamamlamamış" veya "tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan" çocuklara karşı yapılan her türlü cinsel davranışı rıza olsa bile çocukların cinsel istismarı suçu kapsamına almıştır. Maddedeki düzenlemeyle onbeş yaşını bitirmeyen küçüklerle cinsel ilişkide bulunulması hâlinde mağdurenin cinsel ilişki konusundaki rızası ise geçersiz sayılmıştır.

TCK'nın 104. maddesinde ise cebir, tehdit ve hile bulunmaksızın onbeş yaşını bitirmiş olan çocuklarla cinsel ilişkide bulunma eyleminin kovuşturulması şikâyete bağlı hale getirilmiş ve daha hafif bir ceza yaptırımına bağlanmıştır.

Görüldüğü gibi mağdurenin onbeş yaşını bitirip bitirmediği hususu eylemin soruşturulması ile hangi kanuni suç tipine uyduğu ve dolayısıyla faile uygulanabilecek özgürlüğü bağlayıcı cezanın süresi, ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlerinin varlığı bakımından önem taşımaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bir numaralı uyuşmazlık konusunda anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda; sanık ...’ın kızı olup olay tarihi itibarıyla onbeş yaşını bitirmemiş olduğundan rızası geçerli olmayan tanık ...’a karşı katılan tarafından gerçekleştirilen cinsel davranışların sanık lehine TCK'nın 29. maddesi kapsamında tahrik hükmünün uygulanmasını gerektiren haksız bir davranış olduğunun ve sanığın katılandan kaynaklanan bu haksız fiilin oluşturduğu hiddetin etkisi altında hareket ederek silahla kasten yaralama suçunu işlediğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemece kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) TCK’nın 86/1. maddesi gereğince 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasını gerektiren kasten yaralama suçunda, temel cezanın 2 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına yönelik uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE,

b) Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığına yönelik uyuşmazlık konusu bakımından değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.09.2017 tarihli ve 11749-10562 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesince 18.04.2014 tarih ve 434-88 sayı ile kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.04.2021 tarihinde yapılan müzakerede TCK’nın 86/1. maddesi gereğince 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasını gerektiren kasten yaralama suçunda, temel cezanın 2 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına yönelik uyuşmazlık konusu bakımından oy birliğiyle, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığına yönelik uyuşmazlık konusu bakımından ise oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2757, Karar No: 2015/21609, Tarih: 26.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/2757 E.  ,  2015/21609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Seyhan Nehri üzerinde bulunan tarihi Taşköprü'nün aydınlatma kablolarının çalındığı, hırsızların beyaz renkli ... plaka sayılı araca kabloları yükleyerek kaçtıklarının ihbar edildiği, polis ekiplerinin olayı araştırmaya başladıkları, saat 04:10 sıralarında ... Düğün Salonu yanında bulunan açık otopark içerisinde kamyonetin görüldüğü, bu esnada yanında bulunan iki şahsın kaçarak uzaklaştıkları, takip edilmelerine rağmen izlerini kaybettirdikleri, tekrar aracın yanına dönen polis ekiplerinin araç üzerinde inceleme yapmaya devam ettikleri, bu esnada aracın çalındığının ihbarının yapıldığı ve araç sahibi sanık ...'un getirtilerek aracın kapılarının bu sanıkta bulunan anahtarla açıldığı, araçta düz kontak yapılmadığının tespit edildiği, kamyonet kasasında çalınan kabloların ve kesme makasının bulunduğu, bu esnada kamyoneti Taşköprü üzerinde motosikletli iki şahsın izlediklerinin ihbar edildiği, takip sonucu yakalanan bu şahısların sanık ... ve hakkında Çocuk Mahkemesinde dava açılan Nihat Bozkurt oldukları, ayrıca kamyonetin yanından ilk kaçan şahıslarla aynı kişiler olduklarının, yakalama tutanağında belirtildiği, bu durumun tanık polis memurlarının duruşmadaki ifadeleri ile de tespit edildiği somut olayda;

Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin olarak; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin olarak; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 gün ve 2012/15-1351 Esas ve 2013/328 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevini yüklemiştir. Ancak, hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetli biçimde değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; haksız menfaat miktarının 530 TL olduğu olayda, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde takdirin kullanılarak alt ve üst sınırlar arasında bir belirleme yapılması gerekirken, sanık hakkında, suç tarihi dikkate alınarak iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasını gerektiren TCK'nın 142/1-a maddesindeki nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler somutlaştırılmadan ve bu kriterler esas alınmadan, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak hapis cezasının üst sınırdan tayin edilerek fazla ceza tayini,

Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin olarak ise; sanığın, suça konu kabloları hırsızlık amacıyla alırken zorunlu olarak kesmek suretiyle çalmak istediği malın aynına zarar vermekten ibaret eyleminin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca kamu malına zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12610, Karar No: 2012/13816, Tarih: 30.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/12610 E.  ,  2012/13816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar Dairemizin 30.05.2012 gün ve 5204-8094 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tahliyesi istenen ... mevkii ... sokak No:... adresindeki davaya konu taşınmaz ile ilgili son tapu kaydının tedavülleri ile birlikte ilgili tapu sicil müdürlüğünden istenerek dosyasına eklenmesi ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5719, Karar No: 2015/18078, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5719 E.  ,  2015/18078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3342, Karar No: 2013/3208, Tarih: 15.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3342 E.  ,  2013/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın .... maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın .... maddesinde, daireler arası ... bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; temizlik hizmet alımı sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davalının tacir olmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9727, Karar No: 2009/683, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9727 E.  ,  2009/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1. Haziran 1331 tarih 2 ve 18, Mart 336 tarih 2 ve Ocak 339 tarih 18 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, ayrıca tapu kayıtlarının tesis ve tedavüllerindeki yüzölçümü farklılıklarının hangi nedenden kaynaklandığı da Tapu Sicil Müdürlüğü ile Tapu Arşiv Daire Başkanlığından sorularak alınacak cevabın,

2. Davalı tarafın dayandığı Haziran 1331 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı ve tedavüllerinin kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerin kesinleşme durumlarını da gösterir şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin kadastro tespiti kesinleşmiş olanlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler; dava dosyalarının, Yargıtay incelemesinde olanlar var ise bunların parsel numaraları ile, ilgili dosyaların esas ve karar numaralarını gösterecek şekilde düzenlenecek tutanağın, temyiz incelemesi tamamlanmış olan dosyalara ait Yargıtay ilam örneklerinin,

3. Fen bilirkişinin rapor ve krokisinde, 1, 2, 3, 4 ve 5 numarası ile gösterilen tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı belirtilen tüm taşınmazları, komşu parsellerinin tümü ile bir arada gösterir geniş sınırlı kadastro paftasının getirtilmesi suretiyle, tapu kayıtlarının kapsamında kalan taşınmazları dıştan çevreleyen komşu parsellerin tümünün kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme durumlarını da gösterecek şeklide onaylı örneklerinin ve dayanağı kayıtlar ve belgelerin tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/87, Karar No: 2013/10661, Tarih: 08.07.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/87 E.  ,  2013/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.11.2011 gün ve 302/486 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Maliye Hazinesi temsilcisi, dava dilekçesinde davalı ... adına kadastro çalışmaları sırasında tespit ve tescil edilen 129 ada 41 sayılı parsel ile ... adına tapuya bağlanan aynı ada 42 sayılı parselin bir bütün olduğunu, toplam miktarının 61.250 m2 olması gerektiğini, ancak 42 sayılı parsel ile ... adına tespit edilen yerin miktarının 22.789,92 m2 olup, 12.576,88 m2’nin davalı adına belirlendiğini, 1974 yılından itibaren ... Köyü'nden ... ... ve ... tarafından kuruma ecrimisil ödemek suretiyle yeri kiraladıklarını, yapılan kadastro çalışmalarında 43 sayılı parselin davalı adına tapuya kaydedildiğini açıklayarak parselin tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... 6.7.2011 tarihinde yapılan keşifte dava konusu yerin kendisiyle bir ilgisi bulunmadığını, adına yazılmasının nedenini bilmediğini, taşınmazın kendisine ait olmadığını ve ...’ye ait olup olmadığını da bilmediğini bildirmiş beyanı okunup imzası alınmıştır.

Mahkemece, 129 ada 42 sayılı parsel kadastro tutanağının 28.11.1998 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşme tarihinden itibaren 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12/3.maddesinde yer alan 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra davanın açıldığı gerekçesiyle hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ...'nin mülkiyet hakkına ve kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak açtığı iptal ve tescil davasıdır.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiş ise de, keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi raporunda, dava konusu 41 ve 42 sayılı parsellerin mera arazisi vasfında otlak niteliğinde bulunduğunu, üzerinde kendiliğinden yetişmiş bölgeye