muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11785, Karar No: 2023/4906, Tarih: 09.11.2023

2. Sanık savunmasında; "Daha önce verdiğim ifademi tekrar ederim, ekleyecek bir husus yoktur söz konusu yapı mühürlendikten sonra söz konusu yapıya çivi dahi çakılmadı savcılığı iddiasını kabule etmiyorum öncelikle beraatimi talep ediyorum mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ediyorum." demiştir.

3. Tanık ... beyanında; "Bana okunan iddianameyi ve hangi konu hakkında beyanda bulunacağımı anladım. Ben sanık ... ile tanıdıklarımız vasıtasıyla tanıştım. Kendisi bana arazisine iki katlı bir inşaat yaptırmak istediğini söyledi ve kendisiyle anlaştık. İnşaatın kısa sürede tamamlanmasını istediğinden hemen işe başladım. Kısa sürede zemin katın betonunu döktüm ve ilk katın inşaasını tamamladım. Daha sonra üst katın kalıbını yaptıktan sonra özel işlerim sebebiyle memlekete döndüm ve burada yaklaşık 1 hafta kadar kaldım. Akabinde de Milas'a döndüm. Burada üst katın betonunun attırdıktan sonra kuruması için 5-6 gün bekledim. Üst katın betonunu attırdığımız sırada çalışırken daha önce inşa ettiğimiz zemin katın kolonunda mühür olduğunu gördüm ancak üst katta herhangi bir mühür yoktu. Daha sonra inşaatın durdurulduğunu öğrenince inşaatta üst katta bulunan kalıpları söktüm ve başka inşaatta kullanmak üzere oradan kaldırdım. Benim olaya ilişkin söyleyeceklerim bundan ibarettir dedi. Lüzum üzerine tanığa dosya içerisinde mevcut yapının fotoğrafları gösterilerek yeniden soruldu: Az önce söylediğim gibi ben üst katın kalıplarını çaktıktan sonra memlekete gittim yeniden döndüğümde üst katın betonunun attırdım. Bu sırada birinci katın kolonlarında mührü gördüm. Dedi. Sanık müdafiinin talebi üzerine tanıktan yeniden sorulduğunda benim az önceki beyanlarımın zapta yanlış geçildiğini düşünüyorum ben üst katın kalıplarını yaptıktan sonra memlekete gittim. Ben memlekete gittiğimde işçilerim betonu döktüler. Milas'a döndüğümde inşaat alanına gittiğimde zemin katta mührü gördüm. Daha sonra da kalıpları söktüm. Zemin kat inşa edilirken mühür yoktu. Kalıplar çakılırkende mühür yoktu. Üst katın betonu dökülürken ben memleketteydim. İşçilerim beton dökülürken mühür vurulduğuna ilişkin bana herhngi bir şey söylemediler. Beton döküldükten sonra kuruması için 5-6 gün beklendi. Daha sonra ben inşaata kalıbı sökmek ve malzemeleri çekmek için gittiğimde bu mührü gördüm." demiştir.

4. Tanık ... beyanında; "Bana okunan iddianameyi ve hangi konu hakkında beyanda bulunacağımı anladım, bana göstermiş olduğunuz tutanak altındaki imza bana aittir, içeriğini aynen tekrar ederim. O tarihte olay yerinde tutanak tuttuğumuz tarihte söz konusu yapının zemin katının kolonlarının dökülmüş ve tuğlası örülmemiş vaziyette bulunduğunu yine üst katın kolonlarının dökülmüş ve üst katının kalıbının çakılmakta olduğunu tespit ettik. Tutanağa da bunu yansıttık. Tutanak tuttuğumuz ve mühürleme yaptığımız tarihte üst katın kalıbı çakılmış vaziyetteydi ancak kesinlikle beton dökülmemişti. Bunu bizzat tespit ettiğimizi hatırlıyorum. Benim olaya ilişkin söyleyeceklerim bundan ibarettir." demiştir.

IV. GEREKÇE

1. 22.04.2014 tarihli durdurma tutanağı ile 844 parselde izinsiz olarak zemin ve zemin üstü 1 kat inşaatı yapılmakta olduğu, zemin kat kolonların dökülmüş, tuğlası örülmemiş, üst kat kolonlar dökülmüş, tuğlalarının çakılmakta olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında 02.11.2014 tarihli iddianame ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı , dosyanın Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/457 sayılı esasına kaydedildiği, mahkemece bahse konu dosyada 05.03.2015 tarihinde keşif icra edildiği, keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile dava konusu yerin 2. derece arkeolojik sit alanında kaldığı, durdurma tutanağından sonra inşaata devam edilerek birinci katın tabliye betonlarının döküldüğünün tespit edildiği, mahkemece 13.04.2015 tarihinde sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, durdurma tutanağından sonra eylemine devam etmesi nedeniyle de suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, suç duyurusu üzerine sanık hakkında devam eden eylemi nedeniyle eldeki kamu davasının açıldığı, sanığın savunmasında, mühürleme işlemi sonrasında eylemine devam etmediğini ileri sürdüğü dosya kapsamında, sanığın eylemine ilk iddianame tarihinden önce mi yoksa sonra mı devam ettiğinin kesin şekilde tespit edilemediği anlaşılmakla, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/422 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4726, Karar No: 2021/368, Tarih: 19.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4726 E.  ,  2021/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...’nin kollukta, çalınan bisikletini 100,00 TL’ye satın aldığını ifade ettiğinin, dolayısıyla müşteki ...’ın çalınan bisikleti ile müşteki ...’nin bisikletinin toplam değerinin 100,00 TL’nin üzerinde olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin 02.04.2015 tarihli kararından sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan ilamından sonraki dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında, tebliğnamedeki 2 numaralı bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanığın, ayrı yargılanan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile birlikte aynı evde ikamet eden müştekiler ... ve ...’ın apartmanının önünde bulunan müştekilere ait iki adet bisikleti çalması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın , suça konu bisikletlerin farklı kişilere ait olduğunu bildiğine dair herhangi bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın bir kez mahkumiyeti yerine yazılı şekilde iki kez mahkumiyetine karar verilmesi;

b) Sanığın, ayrı yargılanan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile birlikte müştekiler ... ve ...’ın ikametinin önünde bulunan müştekilere ait iki adet bisikleti çaldıktan sonra suça sürüklenen çocuk ...’ın kolluğa yakalanmasının ardından yer göstermesi sonucu suça konu bisikletlerin müştekilere iade edildiğinin anlaşılması karşısında, kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 168/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5322, Karar No: 2012/7270, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5322 E.  ,  2012/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4193, Karar No: 2012/6037, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4193 E.  ,  2012/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında... köyü 155 ada 7 sayılı 6.052,45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nın zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle, kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 155 ada 7 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen bölüm yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu bölümün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12162, Karar No: 2006/14910, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12162 E.  ,  2006/14910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değer yönünden reddine, karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 120 ada 21 parsel sayılı 13.547,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği açıklanmış raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. En az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı belirtilen taşınmazın, orman toprağı niteliğinde bulunduğu ve ormanlık alanlar ile bütünlük içinde olduğu düşünülemez..Hal böyle iken orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişik olup mahkemece değinilen çelişkiler üzerinde durulup yöntemince giderilmemiş, böylelikle çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühedisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10/11/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11713, Karar No: 2016/8152, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11713 E.  ,  2016/8152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 541 ada 2 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ...Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4949-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 541 ada 2 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2158 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 541 ada 2 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (.... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 541 ada 2 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11452, Karar No: 2017/11486, Tarih: 08.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/11452 E.  ,  2017/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen ve 17/12/2013 tarihinde, sanığın yakalama emri sonrasında mahkemedeki sorgusu sırasında bildirdiği bilinen son adresi olan... .. Mahallesi Sarıtaş Sokak No...Kocasinan/Kayseri adresine 18/04/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20/05/2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.