muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3729, Karar No: 2019/10468, Tarih: 13.05.2019

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

Somut olayda, mahkemece bozma öncesinde tesis edilen 07/06/2012 tarih 2010/945 esas 2012/332 karar sayılı karar, Dairemizin 27.09.2013 tarih 2013/23445 esas 2013/19924 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, yerel mahkeme tarafından bozma ilamına karşı direnilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu'nun 08.02.2017 tarih 2014/22-2468 esas 2017/229 karar sayılı ilam ile ;"... yapılan işin niteliği, tanık beyanları ve toplu iş sözleşmesinde yer alan düzenlemeler gözetildiğinde, davacının 24 saat çalışma 48 saat dinlenme esasına göre çalıştığı tartışmasızdır. Bu itibarla, günlük 14 saat çalışıldığı varsayılarak hesaplama yapılması gerektiğine ilişkin Özel Daire bozma kararına karşı verilen direnme kararı bu yönü itibariyle isabetlidir. Ne var ki, somut uyuşmazlıkta davacının günlük çalışma saatlerine göre ara dinleme süresinin ne kadar olduğunun da değerlendirilmesi gerekmektedir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesi hükmünde, 6 saatte bir 1 saatlik ara dinlenmesi verileceği belirtilmiştir. Şu halde, 24 saatlik çalışma süresine göre 4 saat ara dinlenme öngörülmüş olmaktadır. Bu süre, çalışma şartları, yapılan işin niteliği ve dosya kapsamına uygun düştüğü gibi, ara dinlenme sürelerine ilişkin yerleşik Yargıtay uygulamaları ile de ölçülüdür. Nitekim, ilke olarak, işçinin uyku ihtiyacını gideremediği 24 saat esaslı çalışmada yemek ve sair ihtiyaçları nedeniyle 4 saat ara dinlenme yaptığı kabul edilmelidir. Hâl böyle olunca, Mahkemece, ücret bordrolarında aylık bazda ödendiği anlaşılan 21 saate ilave olarak, 24 saatlik çalışmadan günde 4 saat ara dinlenme süresi de mahsup edilerek fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma ücretinin hesaplanması gerekirken, ara dinlenme süresi mahsup edilmeksizin sonuca gidilmesi isabetsizdir." gerekçesi ile yerel mahkemenin direnme kararı bozulmuş, mahkemece direnme kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, bozma sonrası alınan bilirkişi ek raporunda, davacının ayda 10 gün 4 saat ara dinlenmeyi mahsup ederek 20 saat çalıştığı ve toplam 200 saat çalıştığı, 21 saatlik sürenin ücretinin ödenmiş olması nedeni ile 179 saatlik çalışmasının bulunduğu bunun da ayda 45 saate takabül ettiği, olayda uygulanan toplu iş sözleşmesi gereği 5 saatliklik fazla sürelerle çalışma alacağının bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak, İş Kanunu madde 63/2 gereği, günlük çalışma süresinin 11 saati aşması mümkün olmadığından, davacının günlük 11 saati aşan çalışmaları yönünden, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere, davacının çalıştığı gün için 9 saat fazla mesai yaptığının kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, yerel mahkemenin önceki kararında direnildiği yönündeki gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24409, Karar No: 2015/43627, Tarih: 13.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/24409 E.  ,  2015/43627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın olay günü, gece vakti ikamet ettiği apartmandan içeri giren yakınanın kolunda bulunan çantayı çekip almaya çalıştığı, yakınanın çantayı vermemek için karşı koyup direndiği, karşılıklı çekiştirme sonrasında çantanın kolunun kopması sonucu sanığın yakınandan zorla aldığı çantayla uzaklaştığı olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4670, Karar No: 2018/8016, Tarih: 17.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4670 E.  ,  2018/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 10.410,23 TL. kalan harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1355, Karar No: 2021/7263, Tarih: 01.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1355 E.  ,  2021/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesinin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerekirken önce uygulanması sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54129, Karar No: 2014/3873, Tarih: 10.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54129 E.  ,  2014/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/722-2011/526

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait İzmit mağazasında müşteri hizmetleri servisinde 09.09.2002 tarihinde çalışmaya başladığını, bu çalışmasının evlilik nedeniyle iş sözleşmesini fesih ettiği 16.09.2010 tarihine kadar sürdüğünü, müvekkilinin 15.09.2010 tarihinde evlendiğini ve iş sözleşmesini bu sebeple feshettiğini işverene bildirdiğini, ancak davalı işverenin kıdem tazminatını ödemediğini iddia ederek, kıdem tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; Ramazan Bayramı için mağazada bir kampanya düzenlendiğini, bu kampanyaya göre 1 kg kent dökme şeker alana bir adet kent çikolata hediye edildiğini, bu kampanyadan yararlanan müşterilere, hediyenin mağaza danışma bölümünden fiş ibrazı karşılığında verildiğini, davacının mağaza danışma bölümünden hediye olarak müşterilere verilen şeker ve çikolatalar içinden 4 adet kent marka ve 2 adet şolen marka çikolata alarak, mağazanın içinde bulunduğu ticaret merkezinde Tatlıcı T.. adıyla faaliyet gösteren dükkanın sahibi M.. Ç..'a "daha sonra kendisinden teslim alacağını" söyleyerek teslim ettiğini, bu durumun güvenlik görevlilerince belirlendiğini, bu konuda davacının savunması istendiğinde ise söz konusu çikolataların M.. Ç..'a ait olduğunu belirttiğini, M.. Ç..'un ise yazılı beyanında bu çikolataların kendisine ait olmadığını beyan ettiğini, bunun üzerine davacının geçici olarak işten uzaklaştırıldığını ve disiplin kuruluna sevk edildiğini, disiplin kurulunun davacının iş sözleşmesini işverenin güvenini kötüye kullanmak eyleminden dolayı tazminatsız olarak feshedilmesine karar verildiğini, dolayısıyla davacının evlilik sebebiyle iş sözleşmesini feshetmesinin söz konusu olamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece çikolataların değerinin çok düşük olması ile davacının işyerindeki kıdemi göz önünde bulundurulduğunda davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatı alamayacak şekilde davalı işveren tarafından fesih edildiğinin kabul edilmesinin hakkaniyete uygun görülmeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece çikolataların değerinin çok düşük olması ile davacının işyerindeki kıdemi göz önünde bulundurulduğunda davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatı alamayacak şekilde davalı işveren tarafından fesih edildiğinin kabul edilmesinin hakkaniyete uygun görülmeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının en son danışma bölümünde görev yapmakta iken kampanya dahilinde bulunan ve bedelsiz olarak müşteriye fiş ibrazında teslim edilen 6 paket çikolatayı işverenin bilgisi dışında alarak, aynı iş merkezinde faaliyette bulunan Tatlıcı T.. isimli firma sahibi M.. C..'a iş çıkışı almak üzere verdiği sabit olup, bu durum mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda işverenin haklı fesih hakkı doğmuş ve davacının iş akdi 14/09/2010 tarihli disiplin kurulu kararı ile haklı nedenle feshedilmiştir. Bu durumda davacının 15/09/2010 tarihli evlilik nedeniyle fesih dilekçesi işveren feshinden sonra verildiğinden fesihten sonra yapılan evlilik ve bu evliliğe dayalı fesih iddiasının hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23740, Karar No: 2012/8348, Tarih: 19.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23740 E.  ,  2012/8348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla  yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 25.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın mesken olduğu, bulunduğu yerin orta gelir gurubuna dahil kimselerin oturduğu bir muhit olduğu 3 oda, 1 salondan ibaret yaklaşık 100 m² olduğu, dava tarihindeki değerinin 90.000,00 TL olduğu, borçlunun haline münasip bir meskeni daha mütevazi bir semtte 70.000,00 TL'ye alabileceği bildirilmiştir. Ancak mahkemece taşınmazla ilgili kıymet taktirine itiraz davası açılması üzerine yapılan bilirkişi incelemesi ile taşınmazın değerinin 75.000 TL edeceği kabul edilmiştir.

Buna göre taşınmazın değeri yönünden her iki rapor arasında çelişki oluştuğu görülmüş olup, öncelikle mahkemece çelişkinin giderilmesi yönünden yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde kıymet takdirine itiraz üzerine belirlenen değer esas alınarak hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, hükme esas alınan kıymet taktirine itiraz davası ile taşınmazın değeri 75.000 TL, borçlunun haline uygun evi alabileceği miktar ise 70.000,00 TL olarak belirlendiğine göre, mahkemece mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip evi alması için gerekli olan 70.000,00 TL'nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4321, Karar No: 2017/348, Tarih: 30.01.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4321 E.  ,  2017/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, teminat olarak verilen çekten dolayı borçlu olunmadığının tespiti talep edilmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, süresinde verdiği cevap dilekçesinde sözleşmenin 37.1 maddesindeki yetki şartı uyarınca . yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik ilk itirazında bulunmuştur. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 1086 sayılı HUMK’nın 9. maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesi yetkili olduğu gibi, mukavelenin icra olunacağı yer mahkemesinde de dava görülebilir (m. 10). Öte yandan yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde, taraflar bir yetki sözleşmesi ile, aslında yetkisiz olan bir mahkemenin yetkili olduğunu kararlaştırabilirler (m. 22). Buna göre, hukukumuzda yetki sözleşmesi, kural olarak bütün davalar için mümkündür. Sözleşmeden doğan davalarda, sözleşmenin yerine getirileceği yer mahkemesinde de dava açılabilir.

Somut olayda, davalının yerleşim yeri.olduğundan ve sözleşmenin 37.1. maddesindeki yetki şartına göre.davaya bakmakta yetkili olduğu gibi, akdin ifa yeri olarak . Mahkemesi de yetkilidir. Dava yetkisiz olan . açılmıştır. Davalı ilk itiraz olarak yasal süresinde yetki itirazında bulunduğu ve seçimlik hakkını kullanarak yetkili mahkemeyi doğru olarak gösterdiğinden yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan dava konusu çekin muhatap bankası ve ödeme yerinin .olması gerekçesi ile yetki itirazının mahkemece reddi ile işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/5552, Karar No: 2009/677, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5552 E.  ,  2009/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete ait otobüs ile davalıların malik ve sürücüsü oldukları kar kürüme aracının çarpması sonucu otobüste hasar meydana geldiğini, olayda davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu belirterek, 12.829.08 YTL hasar bedeli ve 3.600.00 YTL kazanç kaybı toplamı olan 16.429.08 YTL tazminattan, davalı taraf trafik sigortasından tahsil edilen 5.750.00 YTL’nin mahsubu ile bakiye 10.679.00 YTL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, tepesinde ışıklı uyarı cihazı bulunan ve geçiş üstünlüğü olan müvekkili kuruma ait araca arkadan çarpan davacı sürücüsünün kusurlu olduğunu, fahiş miktarda tazminat talep edildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını ve tazminat miktarının fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Daire’nin 28.01.2008 tarih, 2007/4385 Esas ve 2008/331 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, olayda davacıya ait araç sürücüsü tam kusurlu olup, davalı sürücünün kusuru bulunmadığından, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Kaza tespit tutanağında ve 23.11.2006 tarihli bilirkişi raporunda, davalı sürücü ..., şerit izleme vedeğiştirme kurallarına uymaması nedeniyle, tam kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bozmadan sonra, mahallinde keşif sonucu alınan 09.06.2008 tarihli bilirkişi raporunda ise, davacı sürücüsü ... davalı aracına arkadan çarptığından %100 kusurlu olduğu bildirilmiş olup, bu rapor hükme esas alınmıştır.

Mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda yapılacak iş; İTÜ Karayolları Trafik Kürsüsü’nden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31666, Karar No: 2016/10980, Tarih: 09.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31666 E.  ,  2016/10980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Şikayetçi ...'un konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı olmadığı gibi verilen katılma kararı da hukuken geçersiz olduğundan, hükmü temyiz yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27, Karar No: 2021/101, Tarih: 11.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/27 E.  ,  2021/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 72-294

Sanık ... hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasında, İzmir (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesince 12.09.2011 tarih ve 776-1440 sayı ile sanığın eyleminin şantaj suçunu oluşturduğu kabul edilerek verilen görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucu, sanığın, değişen suç vasfına göre yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan TCK’nın 277/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.12.2012 tarihli ve 649-1441 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Ceza Dairesince 14.10.2015 tarih ve 2394-3674 sayı ile;

"Suç tarihinden sonra 05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 90. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 277. maddesinde yapılan değişiklikle 'yargı görevi yapanı etkileme' suçunun unsurlarının değiştirilmiş olması ve hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 69. maddesi ile aynı maddede yapılan değişiklikler karşısında TCK'nın 7/2. maddesindeki 'suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur' hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesince 25.04.2016 tarih ve 72-294 sayı ile; yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan sanığın TCK’nın 277/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 08.05.2018 tarih ve 2500-5254 sayı ile;

"Dairemizin 01.11.2017 tarihli tevdi kararı uyarınca, katılan ... ile vekilinin yokluğunda verilen 25.04.2016 tarihli kararın katılan vekiline tebliğ edildiği ve katılan vekilinin hükmü temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;