muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20252, Karar No: 2015/5818, Tarih: 13.04.2015

Bir davada, birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakkına sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Davalılar yetki itirazına ilişkin dilekçelerinde, HMK. m.7/2 belirtildiği gibi sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirilmek amacıyla haklarında dava açıldığını da ileri sürmemişlerdir.

Somut olayda, işleten, sürücü ve trafik sigortacılarına yöneltilen davada, dava 2918 sayılı KTK.nın 110. maddesine göre davalı sigorta şirketlerinin merkezin bulunduğu yer de açılmış olması bakımından yetki itirazının reddiyle işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri

verilmesine 13.04.2015 günü üy.. ve üye ..ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

Davalıların, sürücü, işleten ve Zorunmlu Mali Sorumluluk Sigortacısı oldukları araçların ..ilçesinde neden olduğu trafik kazasında davacının yaralandığı, maddi ve manevi zarara uğradığı ileri sürülerek davacı tarafından.. 28. Asliye Ticaret Mahkemesinde 21.02.2013 tarihinde maddi ve manevi tazminat davası açılmış,

Davalılar ... ile ..i yerleşim yerlerinin.. ilçesi olması nedeniyle uyuşmazlıkta.. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu bildirmiş,

Davalılar.. ile .. vekili sigortalının kusuru oranında ve teminat dahilinde sorumlu olduklarını savunmuş,

Mahkemece; 6100 sayılı HMK 7/1 maddesinde yetkili kılınan haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olan..Asliye Hukuk Mahkemesinin ortak yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş,

Davacı vekilinin temyizi üzerine sayın çoğunluğun "HMK 7/1 maddesinde getirilen yetki kuralınının kesin yetki olmadığı, davalılardan sigorta şirketlerinin yerleşim yerlerinin ..l'da bulunması nedeniyle HMK 7.maddesi gereğince İstanbul Mahkemelerinin uyuşmazlıkta yetkili olduğu" görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun HMK 7/1 maddesinde öngörülen yetki kuralının kesin yetki olmadığına ilişkin görüşüne katılamıyoruz.

Dava 6100 sayılı HMK yürürlüğünden sonra 21.02.2013 tarihinde açılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yetki kuralları ve niteliğinin değerlendirilmesinden önce mülga 1086 sayılı HUMK ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunundaki yetki kuralları ve niteliğinin gözden geçirilmesinde yarar bulunmaktadır.

Motorlu aracın neden olduğu kazalardan doğan hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, davalının yerleşim yeri (HUMK 9, KTK 110/2), haksız fiilin vuku bulduğu yer (HUMK 21, KTK 110/2), sigortacının merkez veya şubesi veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer (KTK 110/2) mahkemesinde açılabileceği düzenlenmiştir. Seçimlik hak davacıya aittir.

Motorlu aracın neden olduğu kazalardan doğan hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, davalının yerleşim yeri (HUMK 9, KTK 110/2), haksız fiilin vuku bulduğu yer (HUMK 21, KTK 110/2), sigortacının merkez veya şubesi veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer (KTK 110/2) mahkemesinde açılabileceği düzenlenmiştir. Seçimlik hak davacıya aittir.

Birden fazla sorumlunun bulunduğu davalarda ise davanın ortak yetkili mahkeme olan haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açılması gerektiği HUMK 9/2 maddesinde düzenlendiği gibi bir kısım Yargıtay kararlarında da (YHGK. 24.2.1984 gün 1981/11-772 esas, 1984/153 karar, Y.4.HD'nin 23.9.2003 gün 2003/8610 esas, 2003/10502 karar, Y.4.HD 15.7.2004 gün 2004/8738 esas, 2004/9550 karar) vurgulanmıştır.

Davalıların birden fazla olması durumunda davanın ortak yetkili mahkemede açılması gerektiğine ilişkin HUMK 9/2 maddesinde öngörülen kuralın uygulanabilmesi elbetteki tarafların süresinde yetki itirazında bulunmalarına bağlıdır.

Birden fazla davalının olduğu ve davalılardan yalnız birisinin yerleşim yerinde açılan davada diğer davalıların yerleşim yeri nedenine dayalı haklı yetki itirazları karşısında HUMK 9/2 maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi ortak yetkili mahkemedir.

Mülga 1086 sayılı HUMK 9/2 maddesinde düzenlenen ortak yetkili mahkemenin yetkisi kesin yetki olarak düzenlenmediğinden bu konuda uygulamada karşılaşılan ve yukarıda değinilen bazı Yargıtay kararlarına da konu edilen sakıncaların giderilmesi için 6100 sayılı HMK 7/1 maddesi ile getirilen yeni düzenleme ile ortak yetkili mahkemenin yetkisi artık kesin yetki olarak düzenlenmiştir.

Diğer taraftan birden fazla davalının olduğu haksız fiile dayalı davalarda, haksız fiilin vuku bulduğu yerin kesin yetkisi nedeniyle davalıların yerleşim yer mahkemeleri yetkili olmaktan çıkarılarak davalılar yönünden yetkili mahkeme daraltılmış ise de 6100 sayılı HMK 16 maddesinde getirilen yeni düzenleme ile davacıya haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği yerin yanısıra zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer veya zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili kılınmak suretiyle yeni alternatifler getirilmiş, haksız fiil mağdurunun yetkili mahkeme yönünden adalete erişimi daha da kolaylaştırılmıştır.

6100 sayılı HMK 7/1 maddesinde "davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde davanın açılabileceği; Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin belirtilmiş olması durumunda davaya o yer mahkemesinde bakılacağı" öngörülmüştür.

Yasalarda kesin yetki olduğu anlaşılan hallerde başka yer mahkemesinde dava açılması mümkün değildir.

Yetkinin kesin olduğu bazen yasa metninde açıkça ifade edilmekte, bazende maddenin düzenleme şeklinden anlaşılabilmektedir.

HMK 7/1 maddesindeki "... Davaya ancak o yer mahkemesinde bakılır" şeklindeki mutlak ifadeden, yetkinin kesin yetki olduğu sonucu çıkmaktadır.

Yasalarda kesin yetki olduğu anlaşılan hallerde başka yer mahkemesinde dava açılması mümkün değildir.

Yetkinin kesin olduğu bazen yasa metninde açıkça ifade edilmekte, bazende maddenin düzenleme şeklinden anlaşılabilmektedir.

HMK 7/1 maddesindeki "... Davaya ancak o yer mahkemesinde bakılır" şeklindeki mutlak ifadeden, yetkinin kesin yetki olduğu sonucu çıkmaktadır.

HMK 7/1 maddesinin hükümet gerekçesinde de (madde 12) öngörülen yetki kuralının kesin yetki kuralı olduğu vurgulanmıştır.

Ortak yetkili mahkemenin yetkisi, hükmün gerekçesinde de ifade edildiği üzere kesin yetkidir. (Ejder Yılmaz HMK sayfa 120)

Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalılardan ... ile .. yerleşim yeri .., davalı sigorta şirketlerinin yerleşim yeri İstanbul olup, davaya konu trafik kazası da ..ilçesinde gerçekleşmiştir.

.. Asliye Hukuk Mahkemesi haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olarak tüm davalılar yönünden ortak ve kesin yetkiyi taşıyan mahkeme olup, yerel mahkemenin HMK 7/1 maddesinde öngörülen yetki kuralına istinaden re'sen yetkisizlik kararı vermesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığından yerel mahkeme kararının onanması gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/1269, Karar No: 2014/20809, Tarih: 08.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/1269 E.  ,  2014/20809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/327912

MAHKEMESİ : İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2011/119 (E) ve 2011/316 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde kolluk kuvvetlerine yapılan ihbarda sanığa ait işyeri ve bitişiğinde bulunan ikametinde kaçak sigara satıldığının bildirilmesi üzerine yapılan arama sonucunda ikametinde 163 paket farklı markalarda bandrolsüz sigara bulunmuş, yapılan yargılama sonunda sanığın ticari nitelikte kaçak sigara bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası’nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Dosya kapsamına göre; Cumhuriyet Savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmasına rağmen arama kararında gecikmesinde sakınca bulunan halin gerekçesinin belirtilmediği, dosya içerisinde bulunan 02.02.2011 tarihli arama tutanağının tarih ve saati incelendiğinde aramanın haftaiçi mesai saatleri içerisinde yapılmış olması nedeniyle arama kararının savcılık tarafından verilemeyeceği, buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı

olduğu, sanık aşamalarda ki savunmalarında ise sigaraları içmek amacıyla aldığını, ticari amacının olmadığını beyan etmiş olup işyerinde yapılan aramada da herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil (eşya) dışında sanığın mahkumiyetini gerektirecek başkaca bir delil de elde edilemediği ve kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti gözetildiğinde, dava konusu eşyayı ticari amaçla bulundurduğuna dair sanığın savunmasının aksine mahkumiyeti için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5072, Karar No: 2020/5250, Tarih: 22.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5072 E.  ,  2020/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılardan ..., ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 648, 1295 ve 1442 parsel sayılı taşınmazların taraflar arasında ortak mülkiyete konu olduğunu ancak tamamının davalı tarafından kullanıldığını açıklayarak, 2011 yılı için 2.300,00 TL, 2012 yılı için 2.700,00 TL alacağın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında davacılardan ... davasından feragat etmiş, bir kısım davacılar vekili 25.7.2013 tarihli dilekçesi ile talebini 7.920,36 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı taraf, paydaşların kural olarak intifadan men edilmedikçe ecrimisil talep edemeyeceklerini, davacıların kullanımı için 1295 parsel sayılı taınmazı boş bıraktığını, ancak davacılar taşınmazları ekmeyince, davacıların rızası ile taşınmazları ektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, intifadan men şartının gerçekleşmediği, davacılar tarafından Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2011/566 Esas, 2012/70 Karar sayılı ortaklığın giderilmesi davasına ilişkin karar örneği dosyaya ibraz edilmiş ise de bu dosyaya süresinde delil olarak dayanılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılardan ..., ... ve ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Kural olarak paydaşlar intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi için, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak istediğini davalı paydaşa bildirmesi gerekir. İntifadan men, dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir ve yemin dahil her türlü delil ile ispatlanır.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Kural olarak paydaşlar intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi için, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak istediğini davalı paydaşa bildirmesi gerekir. İntifadan men, dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir ve yemin dahil her türlü delil ile ispatlanır.

Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yukarıdaki ilkeler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacılar tarafından davalı aleyhine Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemesinde 2011/566 Esas, 2012/70 Karar sayılı dosyada ortaklığın giderilmesi davası açıldığına göre, ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin davalıya tebliği tarihi ile intifadan men koşulunun oluştuğu açıktır.

Hâl böyle olunca; intifadan men, dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetileceğinden, davacılar tarafından açılan ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin davalıya tebliğ tarihinden eldeki davanın dava tarihine kadar geçen dönem için davacıların talepleri değerlendirilmek suretiyle, ayrıca, dosya arasında bulunan tapu kaydına göre, dava konusu 1442 parsel sayılı taşınmaz dava dışı .... A.Ş adına kayıtlı bulunduğundan, tedavül kayıtları getirtilmek suretiyle taşınmazın davacılar ile mülkiyet ilişkinin bulunup bulunmadığı hususu da araştırılarak, toplanmış ve toplanacak deliller çerçevesinde hüküm tesisi gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçeler ile ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacılardan ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1873, Karar No: 2008/8339, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1873 E.  ,  2008/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Tarih : 24.05.2006

No : 94-264

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Telefon Kanalı Abone Sözleşmesi imzalandığını, telefon kanalı kira bedelinin artırılması üzerine hat kullanımının iptal edildiğini, davalı idare tarafından düzenlenen faturanın usulsüz olduğunu belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı, dava konusu bedeli yargılama sırasında ödemiş olup, davasını 17.07.2002 tarihinde istirdat davasına dönüştürmüştür.

Davalı vekili, telefon hattının kullanıma kapatılmasının sözleşmenin iptali anlamına gelmeyeceğini, kapatmaya rağmen kira borcunun ödenmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, telefon hizmetleri yönetmeliğinin 30. maddesi uyarınca; abone sözleşmesinin iptal edilmiş sayılacağı gibi sözleşmede telefonun borçtan ötürü kapatılmasından sonra da abonenin ücret ödeme yükümünün devam edeceğine ilişkin bir hükmün yer almadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıya tahsis edilen telefon hattının kapatıldığı konusu ihtilafsızdır.

Ne var ki, davacının kusurlu hareketi nedeniyle hattın kullanıma kapatıldığı, bu kapatmanın taraflar arasında akdedilen sözleşmenin sona erdiği anlamına gelmeyeceği, görüşmeye kapatılan hattın tahakkuk edilen borç ödenmek suretiyle görüşmeye açılabileceği, bu durumda davacının kendi kusurlu hareketi nedeniyle kullanıma kapatılan hattın tahakkuk eden borcundan sözleşme hükümleri de gözetilerek, sorumlu olacağı düşünülmeden yazılı gerekçelerle davanın kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14936, Karar No: 2014/19780, Tarih: 16.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14936 E.  ,  2014/19780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/173546

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/241 (E) ve 2013/51 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamede adı yazılı sanık Ü.. G.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebi bulunmadığından, C.Savcı- sının, sanık S.. Y.. hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığın ruhsatsız tabancayı otomobilde taşıyıp ateş ettiği, tanık beyanı, ele geçen silah, boş kovanlar, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamıyla sabit olup, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün ekspertiz raporunda, suça konu tabancanın, ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, ancak içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı ve çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, yargılama aşamasında alınan

Adli Tıp Kurumu raporuna göre de; suça konu tabancanın, çapına uygun ses yada gaz fişeği atmakla birlikte namlu içerisinde bulunan gaz ayırım parçasının iç çapına uygun saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen özel nitelikli fişekleri de atabilecek özellikte bulunduğunun belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, ayrıca suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu ve Adli Tıp Kurumu raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapıl- madığı sorulup dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilip; silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsa- mında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra, ayrıca "kuru-sıkı" olarak tabir edilen tabanca olduğunun anlaşılması halinde ise, yerleşik yerde ateş etme şeklindeki eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında idari yaptırımı gerektireceği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11638, Karar No: 2013/5277, Tarih: 05.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11638 E.  ,  2013/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan dolayı üzgün ve pişman olduğunu dile getiren, sabıka ve sürücü belgesi kayıtlarında önceye dayalı ceza kaydı bulunmayan ve tüm dosya kapsamından kişiliği hakkında başkaca olumsuz bir durum tespit edilemeyen sanık hakkında “hapis cezasının miktarı ve asli kusurlu olmasından” bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.