muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/46, Karar No: 2017/847, Tarih: 20.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/46 E.  ,  2017/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelik öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-c, 35, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası.(9 kez)

Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanığın tüm mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından dokuz kez cezalandırılmasına dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2012 tarih, 2012/29 esas ve 2012/44 karar sayılı hükmün sanık ve müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 04.03.2014 tarih, 2014/436 esas ve 2014/1234 karar sayılı kararı ile "sanığın eyleminin bir bütün halinde yangın çıkartmak suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu kapsamında olduğu ve bu suçtan kurulacak hükümde temel cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece "bozma ilamına konu olan kararın usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18016, Karar No: 2013/5887, Tarih: 26.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18016 E.  ,  2013/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması

./..

-2-

gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek ve davalı işverene %60, sigortalıya %40 kusur izafe edilen bilirkişi raporu hükme dayanak kılınarak yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, davalı işveren şirketin ticaret unvanının “........” olmasına rağmen, gerek dilekçe de gerekse karar başlığında anılan unvanın “.....” biçiminde gösterilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ancak, davalı işveren şirketin ticaret unvanının “........” olmasına rağmen, gerek dilekçe de gerekse karar başlığında anılan unvanın “.....” biçiminde gösterilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Karar başlığında ve dilekçede yer alan “........” unvanının “.....” olması gerektiğinin tespitine, karar başlığının ve dilekçenin bu şekilde düzeltilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 26.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2023/11723, Karar No: 2024/4331, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/11723 E.  ,  2024/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4909 E., 2022/2440 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek

istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında yeterli araştırma yapılmadan usule, kanuna ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; kolluk görevlilerinin 02.09.2016 tarihinde saat 10.00 sıralarında Yüksekova ilçesinde devriye görevlerini ifa ettikleri sırada, sanığa ait ... adlı iş yerinin dışında bulunan hoparlörden yüksek sesle müzik yayını yapıldığını tespit ederek markete girdikleri, sanık ile çalan müzik hakkında konuştukları sırada raflarda bandrolsüz sigaralar olduğunu fark ederek, raflarda bulunan 58 paket kaçak sigarayı muhafaza altına aldıkları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; olay tarihinde iş yerine gelen polislerin rafta bulunan sigaraları görerek hakkında işlem başlattıklarını, dava konusu sigaralardan ... marka olanların bandrollü diğerlerinin bandrolsüz olduğunu, söz konusu sigaraları satmanın suç olduğunu bilmediğini belirtmiştir.

Tutanak tanıkları M.F.G. ve M.A.'nın beyanları dosyada mevcuttur.

20.03.2019 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu sigaraların tamamının bandrolsüz olup kaçak oldukları belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından 18.04.2019 tarihinde atılı kaçakçılık suçunun sabit olduğu kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Tutanak tanıkları M.F.G. ve M.A.'nın beyanları dosyada mevcuttur.

20.03.2019 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu sigaraların tamamının bandrolsüz olup kaçak oldukları belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından 18.04.2019 tarihinde atılı kaçakçılık suçunun sabit olduğu kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan 18.04.2019 tarihli hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; ''...Olay günü kolluk görevlilerince ifa edilen ring devriyesi esnasında, sanığa ait iş yerinin dışındaki hoparlörden "kürdistan" sözleri geçen yüksek sesli müzik yayını yapıldığının fark edilmesi üzerine iş yerine girildiği, sanık ile yapılan konuşma esnasında iş yerinin raflarında muhtelif marka ve miktarda bandrolsüz gümrük kaçağı sigara satıldığının fark edilmesi üzerine dava konusu sigaraların ele geçirildiği olayda, olayın başlangıcı itibariyle tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmekle birlikte ilgi suç unsuruna rastlanmasına müteakip iş yerini kapsayan usulüne uygun bir adli arama kararının, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınmış herhangi bir savcı yazılı emri ile birlikte suç unsurlarının tespit ve muhafaza altına alınmasına müteakip sulh ceza hâkimliğince verilmiş el koyma onama kararının dosyada bulunmadığı, Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü ve yine CMK'nın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklindeki açık düzenlemeleri karşısında; usulüne uygun bir arama kararı bulunmadığı halde kolluk görevlilerince gerçekleştirilen ring devriyesi esnasında hukuka aykırı delile dayalı olarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi'' gerekçesiyle sanığın istinaf başvurusu yerinde görülerek, sanığın atılı kaçakçılık suçundan beraatine ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda dava konusu kaçak sigaralar açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olan sanığa ait market olarak işletilen iş yerindeki raflarda görünür vaziyette satışa arz edilmiş halde tespit edilmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.03.2017 tarihli ve 2016/7-178 Esas, 2017/188 Karar sayılı kararında belirtildiği şekilde, "gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma" anlamlarına gelen arama işleminin söz konusu olmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınması işleminin hukuka uygun olduğu, hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği cihetle; kaçak sigaraların ticari iş yerinde ele geçmesi, sanığın savunmasında ele geçen kaçak sigaraların iş yerinde rafta ele geçtiğini ve kendisi tarafından satışa arz edilmiş olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği gözetilmeden arama işleminin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik olarak katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Aramanın usulüne uygun yapılmadığından bahisle sanığın beraatına dair bölge adliye mahkemesince verilen karar, temyiz incelemesinde heyetimizin sayın çoğunluğu tarafından bozulmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.11.2014 gün ve 2013/610 Esas 2014/512 Karar sayılı kararında hangi hallerde adli arama yapılacağı açıklanmıştır. Bu kararda;

“ceza muhakemesinin kurallarının işlemeye başlaması “başlangıç şüphesi” ile olmaktadır. Bu nedenle koruma tedbirleri bir suçun işlendiği izlenimini veren halin öğrenilmesinden sonraki aşamada başvurulan adli nitelikteki tedbirlerdir.”

“CMK'nun 161/2 ve PVSK'nun Ek 6. maddeleri uyarınca edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan kolluğun, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için gerekli acele tedbirleri aldıktan sonra durumu derhal Cumhuriyet savcısına bildirmesi ve Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda işin aydınlatılması için gerekli soruşturma işlemlerini yapması gereklidir.”

“Başlangıçta suç işlenmesinin önlenmesi düşüncesi olsa bile, suç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren yapılacak durdurma ve arama adli bir nitelik taşıyacaktır.”denilmiştir.

“Başlangıçta suç işlenmesinin önlenmesi düşüncesi olsa bile, suç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren yapılacak durdurma ve arama adli bir nitelik taşıyacaktır.”denilmiştir.

Somut olayda; olay günü kolluk görevlilerince ifa edilen ring devriyesi esnasında, sanığa ait iş yerinin dışındaki hoparlörden "kürdistan" sözleri geçen yüksek sesli müzik yayını yapıldığının fark edilmesi üzerine iş yerine girildiği, sanık ile yapılan konuşma esnasında iş yerinin raflarında muhtelif marka ve miktarda bandrolsüz gümrük kaçağı sigara satıldığının fark edilmesi üzerine dava konusu sigaraların ele geçirildiği, kolluğun herhangi bir arama kararı almaksızın, Cumhuriyet savcısına da bilgi vermeden arama niteliğinde işlemler yaparak delil topladığı anlaşılmıştır. Bilindiği gibi başlangıç şüphesi denilen suç şüphesi oluştuğu andan itibaren CMK kurallarına göre işlem yapmak zorunludur. İş yerine girildiğinde sigaraların görülmesi CMK’nun 116. maddesinde tanımlanan “makul şüphe” kavramı içerisindedir. Makul şüpheyi değerlendirmek yetkisi ilk aşamada Cumhuriyet savcısına aittir. Bu nedenle deliller usulsüz elde edildiğinden hükme esas alınmamalıdır. Buna göre bölge adliye mahkemesinin kararı isabetlidir. Belirttiğim gerekçeye binaen heyetimizin sayın çoğunluğunun bozmaya yönelik kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/28868, Karar No: 2015/7659, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28868 E.  ,  2015/7659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2013/1457-2014/1245

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Fark bedel 18.358,16 TL olduğu halde, 44.096,64 TL olarak hatalı yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan ve bedeli olan ibaresinden sonra gelen (44.096,64 TL) rakamının çıkartılmasına, yerine (18.358,16 TL) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4929, Karar No: 2016/2199, Tarih: 11.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/4929 E.  ,  2016/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/08/2014

NUMARASI : 2013/173-2014/422

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 25/03/2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi heyeti tarafından münavebeye alınan buğday ve samanı, domates, silajlık mısır'ın 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden ,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2016/11868, Karar No: 2018/6919, Tarih: 28.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11868 E.  ,  2018/6919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1) Sanığın aynı işyerinde çalıştığı müştekinin kilitsiz dolabında bulunan elbisesinin içerisindeki kredi kartını çalması şeklindeki eyleminin 142/1 b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Müştekiden vardiya saatleri sorularak beyanına göre suçun geceleyin işlenip işlenmediği açıklığa kavuşturulduktan sonra sanık hakkında TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği,

3)Sanığın 2.450,00 TL’yi müştekinin adına Yapı Kredi Bankasına yatırarak, müştekiye iadeyi sağladığını 01.06.2006 tarihli dekontu ile anlaşılması karşısında; sanık hakkında soruşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34036, Karar No: 2013/10625, Tarih: 03.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34036 E.  ,  2013/10625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının bulunmadığı, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre, saçma tane- lerinin geçebileceği, silahın orijinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emare tespiti yapılmadığı ve tabanca ile birlikte ele geçen fişeğin ses fişeği olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olu- nup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının bulunmaması halinde emanetteki silahın gaz ayırıcı parçasını da gösterir fotoğraflar ve ekspertiz raporu da eklenerek üretici firmadan silahın orijinal üretiminden sonra gaz ayırıcı parça üzerinde bilye veya mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup gelen cevabi yazı ile birlikte dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal hali değiştirilerek bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kal- madığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurul- ması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.