muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17354, Karar No: 2017/8964, Tarih: 11.10.2017

Davalı ...; 02/10/2014 tarihinde ... istikametinden ... ilçe istikametine seyrederken ... Köyü çıkışında toplu halde bulunan koyun sürüsüne aracının ön kısmının çarpması sonucu kaza meydana geldiğini, olay esnasında havanın kararmış olduğunu, sürüyü fark ettiğinde fren yaptığını ancak duramadığını, kendisinden önce başka bir aracın sürüye çarpmış olduğunu, davacı vekilinin iddialarını kabul etmediğini, olay esnasında sürünün yanında kimsenin olmadığını, şahısların olaydan sonra geldiklerini, birinci kazanın olmasından sonra davacıların sürüyü başıboş bırakmasından dolayı kazanın meydana geldiğini, sürünün yanında kimse olmadığını, aksi takdirde o kişiye de çarpacağını, davacının olayda kusurlu olduğunu, Jandarma tutanağında telef olan koyun sayısının 40 olarak belirtildiğini, kaza esnasında yanında olan kızı ve eşinin psikolojisinin bozulduğunu, asıl kendilerinin davacıdan tazminat taleplerinin saklı olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 420,00TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine, davanın, davalı ...'a ölümünden sonra açılması ve ölü kişiye karşı dava açılamayacağından bu davalı yönünden açılan davanın usulden reddine, dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ...’ın dava tarihinden önce öldüğü ve ölü kişi hakkında davaya devam edilemeyeceği gerekçesiyle davanın bu davalı yönü ile reddine karar verilmiştir.Kural olarak ölü kişiye karşı dava açılamaz. Aynı şekilde kural olarak ölü kişi aleyhine dava açılması halinde davanın mirasçılarına yöneltilmesine de olanak yoktur. Zira ölü kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.(HMK m.114/1-d, m. 50 ve TMK m. 28) Ancak HMK'nun 124. maddesinde; “Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın rızası ile mümkündür.Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hakim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Şu halde davalının sağ olup olmadığını tespit edememe bir yanılgıya dayanıyor ve bu durum açıkça dürüstlük kuralını ihlal etmiyorsa, daha sonra da kendilerine karşı dava açılması muhtemel olan mirasçılara karşı davaya devam edilmesi mümkün olmalıdır.(HGK'nun 11.09.2013 günlü ve E 2013/14-612, K 2013/1297 sayılı ilamı)

Şu halde davalının sağ olup olmadığını tespit edememe bir yanılgıya dayanıyor ve bu durum açıkça dürüstlük kuralını ihlal etmiyorsa, daha sonra da kendilerine karşı dava açılması muhtemel olan mirasçılara karşı davaya devam edilmesi mümkün olmalıdır.(HGK'nun 11.09.2013 günlü ve E 2013/14-612, K 2013/1297 sayılı ilamı)

Somut olayda, davalı ... 31.12.2014 tarihinde vefat etmiş olup, dava 15.01.2015 tarihinde açılmıştır. Davacı vekili, davalının vefat ettiğinden dava açıldıktan sonra haberdar olduklarını açıklamış ve davayı mirasçılarına yöneltmek için süre verilmesini talep etmiştir. 08.12.2015 tarihli celsede davacı vekili davalının mirasçılarının tespiti ve veraset ilamının çıkarılması için yetki belgesi verilmesi talebinde bulunmuştur. Hal böyle olunca, davacı vekilinin davalının ölü olduğunu bilmediği, ancak davayı mirasçılarına karşı yöneltmek ve mirasçılarının tespiti için yetki talep ettiğinin anlaşılmasına göre davacının ölü kişiye karşı dava açması dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etmemektedir. Açıklanan nedenlerle, davacı ... şirketi vekiline HMK124.maddesi gereğince davayı mirasçılara yöneltme imkanı tanınmadan hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1568, Karar No: 2011/3623, Tarih: 02.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1568 E.  ,  2011/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2010 gün ve 2008/141 Esas, 2010/181 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun oluşumuna etkisi bakımından; ... ... Devlet Hastanesince düzenlenen 07.01.2008 günlü raporda mağdurenin, orta şiddetinde mental retarde, IQ 35, ruhen kendisini savunamayacağının belirlendiği, Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 31.09.2009 tarihli mütalaasında ise "majör depresyon ve hafif-orta derecede zeka geriliği tespit edildiği, hayatın ilk yıllarından beri süregelen ve tüm yaşamı boyunca devam edecek olan bu seviyedeki zeka geriliği nedeniyle Haziran 2007 tarihinde mağduresi bulunduğu olay nedeniyle beden ve ruh bakımından kendini savunamayacağı, olaydan kaynaklanmış olan majör depresyon denen psikiyatrik bozukluk tespit edilmiş olup, olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmuş olduğu" saptamasında bulunulduğu, bu itibarla mevcut rahatsızlığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususunda Adli Tıp ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3445, Karar No: 2020/5395, Tarih: 15.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3445 E.  ,  2020/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6393, Karar No: 2006/7336, Tarih: 03.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/6393 E.  ,  2006/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Manisa  İş Mahkemesi

Tarih                :  19.04.2006

Davacı,  1.6.1995 tarihinden  itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava  1.6.1995 tarihi ile dava tarihi olan 30.9.2005 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava  1.6.1995 tarihi ile dava tarihi olan 30.9.2005 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına  girenlerin  belirtilen  şekilde  prim  borçlarının  ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine  göre  kayıt  ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye,

Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedelinden Bağ-Kur priminin  1995, 1996, 1998, 2000 ve 2003 yıllarında tevkifat yoluyla kesildiği, ancak  1997,1999,2001,2002,2004, ve 2005 yıllarında tevkifat yoluyla prim kesintisi yapıldığına ilişkin bir belgenin bulunmadığı 26.10.2005 tarihinde düzenlenmiş çiftçi belgesinin olduğu  görülmektedir. Hal böyle olunca tarım Bağ-Kur sigortalılığının oluşup oluşmadığının tesbiti için 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtların araştırılması gerekir.

Yapılacak iş; tapu dairesinden davacıya ait tarla ve bahçe olup olmadığı sorularak Ziraat Bankası, Ziraat Odası, Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri, Tarım Kredi Kooperatifleri gibi tarımsal faaliyetleri organize eden kuruluş ve idarelerin kayıtlarından yararlanmak, ayrıca köy ve mahalle muhtarlarının bu durumu Kuruma bildirmekle yükümlü oldukları yasacada öngörüldüğünden ilgili muhtarlıktan bilgi almak gerekirse bu tarihlerde görev yapan muhtar ve azaların bilgilerine başvurmak ve tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme  sonucu  salt  tanık  beyanlarına  dayanılarak  davacının   prim    kesintisinin

bulunmadığı  1997,1999,2001,2002,2004 ve 2005 yıllarında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 3.07.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17573, Karar No: 2012/19767, Tarih: 19.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17573 E.  ,  2012/19767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :599-1156

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarından bildirilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20322, Karar No: 2019/5423, Tarih: 07.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20322 E.  ,  2019/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde feshe yetkili makamın genel merkez olduğunu belirttiği, davacının ise davalının ... şubesinde çalıştığı anlaşılmakla feshe yetkili makamın neresi olduğu konusunda davalı işyerinde uygulanan yönetmelik, yönerge ve sairenin gönderilmesi, ayrıca feshe yetkili makamın genel merkez olduğu anlaşıldığı takdirde somut olaya ilişkin bilgi ve belgelerin söz konusu makama hangi tarihte ulaştığına ilişkin tüm belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31323, Karar No: 2019/4210, Tarih: 20.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/31323 E.  ,  2019/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı müvekkilin 18/10/2011 tarihinde davalı işyeri olan gündüz mühendislik proje ve taahhüt ve Tic. Ltd. Şti.nin Varyap Meridan ve Varyap Rings projelerinde havalandırma tesisatı formeni olarak çalışmaya başladığını, müvekkil 9 kişilik çalışan ekibin ustabaşı olarak çalıştığını, müvekkil davacının 10/07/2013 tarihinde mesai bitiminde işveren tarafından çağırılarak işten çıkarılmış olduğunu, çalışmasına son verildiğinin kendisine söylendiğini, müvekkilinin davalı şirkette 3.750,00 TL maaş ile çalıştığını, ancak davalı şirket daha az sigorta primi ödemek için bu maaşın yarısının banka yoluyla yarısının elden müvekkile verildiğini, müvekkilinin havalandırma tesisatı ekibindeki diğer kişilere de ödemeyi yapan usta başı olduğundan tümünün aldığı maaşı gösterir belgenin de sunulduğunu, işyerinde fazla mesai yapıldığını buna karşılık ücret almadığını beyanla hak ettiği ücret alacağı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücretinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; müvekkili şirkete ait işyerinde 18/10/2011- 10/07/2013 tarihleri arasında havalandırma tesisatında usta başı olarak görev yaptığını, şirket ile davacının iş ilişkisinin proje bitimi sonlandığını, fesih tarihi itibariyle davacının hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatının eksiksiz olarak ödendiğini, davacının ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığı bordrolarda incelendiğinde müvekkil bünyesinde herhangi bir ücret alacağının olmadığını, davacının belirsiz süreli iş sözleşme ile usta başı olarak çalıştığını davacının en son aldığı ücretin 1.630,72 TL olduğunu, davacıya tüm alacaklarını banka hesabına yatırılmak suretiyle eksiksiz ödendiğini, davacının ihtirazı kayıt koymadığı imzasını taşıyan ücret bordroları ve banka dekontları ücretin bordrolarda gösterdiği miktar üzerinden ödendiği konusunda güçlü delil oluşturduğunu, davacının işyerinde fazla çalışma yapmasını gerektirir bir durum olmadığını, hak edip de kullanmadığı yıllık izinlerinin olmadığını, izin defterlerinde bunun belli olduğunu, hafta tatilleri ve bayram tatillerinde çalışma yapılmadığını, haftalık 45 saati doldurmadığı günler bakımından cumartesi günleri istisnai olarak çalışma yapıldığını belirtilen nedenlerle davanın tümden reddinin gerektiğini ileri sürmüştür.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildi.

D)Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildi.

D)Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde havalandırma tesisat formeni olarak çalıştığını, 9 kişilik ekibin başı olduğunu ve en son net 3.750,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederek talepte bulunmuş, davalı işveren davacının net 1.630,72 TL ücretle çalıştığını savunmuştur.

Dinlenilen davacı tanıkları davacının ekibin başı olduğunu, kendilerinin aldığı ücretin 1.800,00 TL. olup, ustabaşının 2.100,00 TL ücret aldığını, formen olan davacının aldığı ücreti bilmediklerini söylemişlerdir. Keza davalı tanıkları da ücreti bilmediklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece ücret araştırması yapılmış, sendikadan gelen cevabi yazıda davacı vasfındaki bir çalışanın 2013 yılı itibariyle aylık ücretinin net 3.100,00 TL olabileceği bildirilmiştir.

Davacının yaptığı iş tanık beyanları ve emsal ücret yazı cevabı birlikte değerlendirildiğinde formen olarak görev yapan davacının emsal olarak bildirilen net 3.100,00 TL ücret aldığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir.

Mahkemece yapılacak iş davacının talep ettiği alacak kalemlerini (subut bulmayan hafta tatili hariç) net 3.100,00 TL ücret üzerinden hesaplatıp sonuca gitmektir. Ücretin hatalı belirlenmesi bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13119, Karar No: 2010/8635, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/13119 E.  ,  2010/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı ... Bankası A.O.ile davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili, müvekkilinin davalı bankadan kredi almak için maliki olduğu taşınmaz üzerinde banka lehine ipotek tesis ettiği halde kredi almadığını, ipoteğin karşılıksız kaldığını, ancak bankanın ...’den olan alacağını tahsil için giriştiği icra takibinde davacının taşınmazında mevcut ipoteğin paraya çevrilmesi talebinde bulunduğunu belirterek, icra dosyasından dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile takibin iptaline, taşınmaz kaydındaki ipoteğin fekkine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, müvekkili banka ile dava dışı ... arasında dava dışı ...’ün kefaletiyle akdedilen iki kredi sözleşmesine istinaden kredi kullandırıldığını, kullandırılan ve kullandırılacak kredilere teminat teşkil etmek üzere davacının taşınmazını banka lehine ipotek ettiğini, fakat tapu sicil müdürlüğü tarafından bu ipotek resmi senedinin sehven ipotek sanki davacının kullandığı veya kullanacağı kredileri karşılamak üzere verilmiş gibi düzenlendiğini, bu hatanın fark edilmediğini, borçların ödenmemesi üzerine ihtar keşide edildiğini, borçların ödenmediğini, alacağın tahsili için ... ve ... aleyhine ilamsız icra takibine, davacı ile ... aleyhine ise ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe başlandığını, davacının bankaya keşide ettiği cevabi ihtarnamede İbrahim ile banka arasında akdedilen 26.1.2004 tarihli sözleşmeye kefil olduğunu ve taşınmazını banka lehine ipotek ettiğini, diğer kredi sözleşmesini ise kabul etmediğini bildirdiğini ileri sürerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dava dosyasında davacı banka vekili, kredi borcunun tahsili için ...’nün aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla girişilen icra takibine itiraz ettiğini, davalılar ... ile ...’ün aleyhlerine ilamsız icra yolu ile girişilen icra takibine itiraz ettiklerini belirterek, itirazların iptali ile takiplerin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava dosyası davalılarından ... vekili, davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiş, diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.