muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9808, Karar No: 2021/1003, Tarih: 10.02.2021

Mahkemece, bozma ilamına uyularak verilen görevsizlik kararına istinaden dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmaz hakkında 254 ada 1 parsel sayısı ve 26.560,00 metrekare yüzölçümüyle malik hanesi açık bırakılarak düzenlenen kadastro tutanağı 3402 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca mahkemeye aktarılmış ve dava dosyası ile çekişmeli taşınmaza ait kadastro tespit tutanağı birleştirilerek yürütülen yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 254 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 26560 metrekare olarak karar yerinde yazılı paylarda davalı ... ve arkadaşları adına tesciline karar verilmiş, hükmün Orman İdaresi ve davalı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece ek kararla, davalı ... mirasçısı ...’un temyiz harç ve masraflarını usulüne uygun ihtara rağmen yatırmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş; iş bu ek karar davalı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı ... İdaresinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Yasa'ya uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına

2- Davalı ... mirasçısı ...’un temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dosya içeriğine, davalı ...’un mirasçısı ...’un temyiz başvurusunun reddine dair 13.10.2020 tarihli ek kararda açıklanan nedenlere, hükmü temyiz eden tarafın temyiz harcı ve temyiz posta giderlerini de ödemesinin zorunlu olmasına ve mahkemece 6100 sayılı HMK’nın 344. (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434.) maddesi uyarınca verilen mehil içinde temyiz eden tarafından temyiz harcı ile birlikte posta giderlerinin ödenmemiş bulunmasına göre, ek kararı temyiz eden davalı ... mirasçısı ...’un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin 13.10.2020 tarihli ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalı ... mirasçısı ...' dan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8921, Karar No: 2014/14869, Tarih: 25.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8921 E.  ,  2014/14869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/304377

MAHKEMESİ : Zile Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.05.2014

NUMARASI : 2013/6 Esas, 2014/77 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı olarak yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 17.12.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık E.. Ç.. adına gelen Av. Ş.. T.. huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık E.. Ç.. hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 14.01.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip, 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 25.12.2013 günlü raporunda, dosya içeriğine uygun şekilde mağduru bulunduğu suçun sonucunda katılanın ruh sağlığının etkilendiğinin belirtilmesine karşın ruh sağlığının bozulduğundan bahisle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 25.12.2013 günlü raporunda, dosya içeriğine uygun şekilde mağduru bulunduğu suçun sonucunda katılanın ruh sağlığının etkilendiğinin belirtilmesine karşın ruh sağlığının bozulduğundan bahisle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre, polisevinde bekçi olarak görev yapan sanığın, suç tarihi itibariyle 21 yaşında olan ve geçici olarak polisevinde konaklayan katılana karşı 14.04.2012 tarihinde katılanın kaldığı odaya gelerek organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, 15.04.2012 tarihinde ise hastaneden dönen katılanın odasının anahtarını bulamaması üzerine sanık tarafından götürüldüğü başka bir odada yine organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu anlaşılan olayda, 14.05.2012 tarihindeki eylemin katılanın kaldığı odada gerçekleşmesi nedeniyle, bir yere gitme veya bir yerde kalma hürriyetinin hukuka aykırı şekilde kısıtlanmasının bulunmadığı, bu nedenle atılı suçun kanuni koşullarının oluşmamasından dolayı sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezasında arttırım yapılamayacağı, 15.04.2012 tarihindeki eyleme ilişkin de, sanığın fiili nasıl gerçekleştirdiği hususunda aşamalarda cebir, tehdit ve hile gibi araç fiillere dair bir açıklama içermeyen katılan beyanları ve diğer deliller yöntemince incelenip kararda açıklanarak tartışılmadan, suçun nitelikli şekilde işlendiğinden bahisle temel cezanın 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesi ile tayini suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

25.12.2014 tarihinde verilen işbu karar 14.01.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2019/8864, Karar No: 2019/12186, Tarih: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8864 E.  ,  2019/12186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkça, 21/02/2019 tarihi kayıt düşülerek cezaevi kanalı ile gönderilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek; tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15008, Karar No: 2013/17369, Tarih: 24.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/15008 E.  ,  2013/17369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemeleri ve sarf edilen tedavi masraflarından oluşan kurum zararının, teselsül hükümlerine göre rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ...Müteahhitlik Temizlik Paz. Dağıtım Hizmetleri Ltd. Şti. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ...Müteahhitlik Temizlik Paz. Dağıtım Hizmetleri Ltd. Şti. vekili ve davalı ... sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı ...Müteahhitlik Temizlik Paz. Dağıtım Hizmetleri Ltd. Şti. yönünden;

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, sigortalının işe giriş tarihi ve işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

Somut olayda; trafik-iş kazasının oluşumuna etken kusuru bulunmadığından 506 sayılı Yasanın 26/1. maddesi kapsamında sorumluluğu bulunmayan davalı şirketin, 506 sayılı Yasanın 9. ve 10. maddeleri yönünden sorumluluğu irdelenmelidir.

Ayrıca, 506 sayılı Yasanın, iş kazası nedeniyle işverenin tazmin sorumluluğunu düzenleyen 10 ve 26. maddeleri kapsamındaki sorumluluk hallerinin genişletilmesi veya genel hükümler uyarınca kusursuz sorumluluk yoluna gidilmesine olanak bulunmadığından; davalı şirketin işleten sıfatıyla 506 sayılı Yasa kapsamında sorumluluğuna hükmedilmesi olanağı da bulunmamaktadır.

Mahkemece, davalı şirketin 506 sayılı Yasanın 9. ve 10. maddeleri kapsamındaki tazmin sorumluluğunun, yukarıda sıralanan ilkeler ışığında irdelenmesi gereği üzerinde durulmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3- Davalı ...’ın yönünden ise;

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26/2. maddesidir.

Yasa Koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85/1 maddesine göre “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” 91. maddesine göre de “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.”

Tedavi giderleri kapsamında, sigorta şirketinin, Güvence Hesabının, sürücünün ve işletenin, zorunlu olarak sigorta teminatına bağlanması nedeniyle yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Bu haktan, sigorta sözleşmesinin tarafı olan işleteni ve sürücülerin yararlanması gerekmekte olup, poliçe limiti kapsamında kalan tedavi giderleri nedeniyle sorumlulukları sona erecektir. Sigorta sözleşmesinin sağladığı teminattan yararlanmayanlar bu haktan yararlanamazlar. Ancak, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım yönünden sorumluğun devam edeceği de kabul edilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, 6111 sayılı Yasanın 59 ve Geçici 1. maddeleri kapsamında değerlendirme yapılıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ...Müteahhitlik Temizlik Paz. Dağıtım Hizmetleri Ltd. Şti. vekilinin ve davalı ...’ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davalı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

S0NUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...Müteahhitlik Temizlik Paz. Dağıtım Hizmetleri Ltd. Şti. ve ...’a iadesine, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1256, Karar No: 2018/2745, Tarih: 28.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1256 E.  ,  2018/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına ve özellikle mahkemece ilk karardan önce verilen 16.07.2007 tarihli dilekçenin ıslah niteliğinde olmakla birlikte bozma ilâmından sonra davacı tarafından verilen 03.02.2011 tarihli dilekçenin ıslah niteliğinde olmayıp, bozma ilâmı doğrultusunda verilen terditli istemde maddi tazminat tutarının açıklaması niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'dan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya

verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 12.807,50 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.06.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, 05.12.1989 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ve 28.09.1992 devir sözleşmesi uyarınca yüklenici tarafından bir kısım arsa sahipleri aleyhine açılan tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Yargılamanın devamı sırasında davanın tazminata dönüştürülerek tazmin kararı verilmesi 16.07.2007 tarihli dilekçe talep edilmiş, dava dilekçesinde harca esas değer 5.500,00 TL gösterilmiş, 16.07.2007 tarihli dilekçede miktar belirtilmediği gibi harç ikmâli de yapılmamıştır. Dairemizin 21.12.2009 gün 2008/6521Esas, 2009/6957 Karar sayılı ilâmı ile yerel mahkemenin verdiği ilk kararın bozulmasından sonra davacı 03.02.2011 havale tarihli dilekçesi ile toplam 250.000,00 TL'nin tahsilini istemiş ve bu miktar üzerinden noksan ıslah harcını tamamlamıştır.

Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamaları ve Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinden doğan davalarda verilen kararların temyiz incelemesini yapmakta olduğu dönem uygulamalarında kat karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin sözleşme gereği imalât bedeli olarak bağımsız bölümler; arsa payı veya bedeline hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri tasdikli ruhsat ve projesi ile imara uygun olarak tamamlayıp arsa sahiplerine teslim etmiş olması zorunludur. Yüklenicinin sözleşme gereği açacağı tapu iptâli, tescil veya bedel tahsili davalarında dava edilen bağımsız bölümler dava edilen arsa sahibi adına kayıtlı veya onun tarafından

devredilmiş olsa dahi, diğer arsa sahiplerinin hukuki durumlarını etkiyeleyeceğinden sözleşmeyi imzalayan tüm arsa sahiplerinin davada taraf olarak yer alması zorunludur. Aksinin kabulü halinde bedelini almış olacağından dava dışı arsa sahipleri varsa sözelşmeden doğan yükleniciden olan hak ve alacakları teminatsız kalacaktır. ... 1. Noterliği'nde 05.12.1989 tarih 48072 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesinde dava açılan ..., ve ... dışında, davada taraf olarak gösterilmeyen arsa sahipleri de bulunmaktadır.

Öte yandan davacı ilk bozmadan sonra 03.02.2011 tarihli ıslah dilekçesi dava değerini, tahsilini istediği tazminat miktarını 250.000,00 TL'ye çıkarmış ve ıslah harcını 18.02.2011 tarihinde tamamlamıştır. Yerel mahkemenin verdiği ikinci kararı temyizen inceleyen Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 15.10.2012 gün 2012/4092 Esas, 2012/6028 Karar sayılı bozma ilâmında yapılan işlemin ıslah olduğu benimsenmiştir. Yargıtay İçtihadı Birleşitrme Genel Kurulu'nun 04.02.1948 gün 1944/10 Esas 1948/3 Karar sayılı kararı ve bu içtihadı birleşterme kararının değiştirilmesine gerek olmadığına dair 06.05.2016 gün 2015/1 Esas 2016/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre hangi nedenle olursa olsun yerel mahkeme kararının Yargıtay tarafından bozulmasından sonra ıslah yapılması mümkün değildir.

Davacının yaptığı bu işlemin ıslah olmayıp tapu iptâli ve tescil istemini bedele dönüştürdüğü kabul edilse dahi bedelin, iptâl ve tescil talep edilip 3. kişilere satışı nedeniyle devredilemeyen bağımsız bölümlerin ifanın imkansız hale geldiği tarih olan dava dışı 3. kişilere tapuda satış ve devrin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekmektedir.

Davacının yaptığı bu işlemin ıslah olmayıp tapu iptâli ve tescil istemini bedele dönüştürdüğü kabul edilse dahi bedelin, iptâl ve tescil talep edilip 3. kişilere satışı nedeniyle devredilemeyen bağımsız bölümlerin ifanın imkansız hale geldiği tarih olan dava dışı 3. kişilere tapuda satış ve devrin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle tüm arsa sahiplerinin davada taraf olarak gösterilmemiş olması, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından ıslah yapılmamış kabul edilerek dava dilekçesindeki harca esas değer ya da bağımsız bölümlerin 3. kişilere satış tarihindeki piyasa rayiç bedellerine hükmedilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan yasal ve yargısal dayanağı olmayan hükme yakın tarihteki rayiçlere göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve yerel mahkeme kararının bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.