muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/37615, Karar No: 2014/221, Tarih: 16.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37615 E.  ,  2014/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/14-2013/1516

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dışı A... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı T.. A.. işçisi olduğu ve sendikaya üye olması nedeniyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanarak fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürülükte olan 8. ve 9. dönem TİS hükümlerinden davacının yararlandırılarak fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemsi sonucunda; davacının ASSİST işyerindeki sözleşmeleri, uyuşmazlık dönemine ait davacıya yapılan ücret ödemelerine dair belgeler getirtilerek, ADSL ve performans pirimleri adı altında yapılan ödemelerin, TİS'e göre hesaplanan alacaklardan mahsup edilmesi gerektiği beliritilerek karar bozulmuştur.

Bozmadan sonra bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen davada; davacının aynı gerekçelerle yine TİS'den doğan vardiya primi, altıncı gün primi, giyecek yardımı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakalrının ödenmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyularak 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında A...şirketinin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilemsiyle muvaza olgusunun ortdan kalktığını bu nedenle davacının TİS'den doğan haklarını talep edemeyceğinden davaların reddine karar verilmiştir.

Telekom ve A... şirketleri arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamlar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamaların dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının isteklerinin değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki iş kolu tespiti kararından önce davalılar arasındaki iş ilişkisi muvazaalı kabul edilerek bozma kararı verilmiştir. Bu durumda da, muvazaa olgusu kabul edildiğinden bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2236, Karar No: 2011/3452, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2236 E.  ,  2011/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile ... ve ... dışındaki davalılar vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 1.190,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 13.06.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmıştır. BK’nın 355 ve devamı maddelerinde yer alan eser sözleşmelerinin bir türü olan bu sözleşmelerde zamanaşımı süresi, BK’nın 126/IV. maddesi hükmünce, müteahhidin kasıt veya ağır kusuru ile akdi hiç ve gereği gibi yerine getirmemiş, bilhassa ayıplı malzeme kullanmış, ayıplı bir iş meydana getirmiş olması sebebiyle açılacak davalar hariç olmak üzere 5 yıllık zamanaşımına tâbidir. Bu süre BK’nın 128. maddesi uyarınca inşaatın tamamlanıp teslim edildiği tarihte başlar. Somut olayda, sözleşmesine göre inşaatın 31.12.1996 tarihinde teslimi kararlaştırılmış ise de çatı piyesinde yapılan proje tâdilatı nedeniyle, inşaat ruhsatına fazla imalât için gereken 6 aylık süre ilave edilerek, 20.01.1998’de teslimin gerektiği bilirkişice saptanmış, bu tarihten itibaren dava tarihine kadar fazladan yapılan daire için kira kaybı hesaplanmıştır. Dava dilekçesinde inşaatın bitirilmesi gereken tarihten 1 yıl sonra teslim alındığı kabul edildiğine ve oturma belgesinin de 29.12.2000 tarihinde alınmış olmasına göre, 5 yıllık zamanaşımı süresinin oturma ruhsatı tarihinden başlatılması durumunda birleşen davanın açıldığı 04.02.2010 tarihinde çoktan geçmiş olduğu ortadadır. O halde birleşen davadaki fazlaya ilişkin istemin, süresinde ileri sürülen zamanaşımı def’i kabul edilerek bu nedenle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemenin birleşen davada zamanaşımının BK’nın 126/IV. maddesi uyarınca reddine dair kararının bozulması yerine, dava konusu dubleks dairenin binadan ayrı teslimi gerekeceğinin kabulü düşüncesine götüren kira kaybının 2006 yılına kadar verilmesiyle teslimin henüz gerçekleşmediğine ilişkin çoğunluğun düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/3435, Karar No: 2015/13262, Tarih: 09.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3435 E.  ,  2015/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2014/1057-2014/677

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2014 tarih ve 2014/1057-2014/677 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin kurucu hissedarı ve eski yönetim kurulu başkanı ve genel müdürü olduğunu, 26/11/2012 tarihli genel kurula davet yazısında imzaları bulunan yönetim kurulu üyelerinin şirket ana sözleşmesi ve TTK'nın geçici 25.maddesi gereğince yetkili ve görevli olmadıklarını, genel kurula davetin usulsüz olduğunu, genel kurulda usulsüzce sermaye artırımına karar verildiğini, alınan kararların ticaret sicilinde tescil ve ilanının da usulsüz yapıldığını, sermaye artırım kararının dürüstlük kuralına aykırı olup, şirket hissedarı müvekkilinin aleyhine olduğunu, bu nedenle kanuna, ana sözleşmeye ve dürüstlük kurallarına aykırı olarak yapılan 26/11/2012 tarihli olağan genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin 11/07/2006 tarihinde hisselerinin %45'inin K... Girişim Sermayesi Yatırım Ortaklığı A.Ş'ye %10'unun ise sözleşmeye gereğince yediemine devredildiğini, genel kuruldan önce şirkette K.. A.Ş'nin %55, davacının %35, davacının eşinin ise %10 paya sahip olduğu, alınan kararların şirketin mali yapısını güçlendirmek amacı taşıdığını, genel kurul kararlarının usulüne uygun çağrı üzerine toplanmış ve hükümet temsilcisinin katılımı sonucu alınan kararlar ticaret sicilinde usul ve yasaya uygun olarak ilan ve tescil edildiğini, davacının TTK 446.maddeye göre, genel kurul tutanağında muhalefet şerhini belirtmediğinden dava açamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının genel kurulu toplantıya çağıran yönetim kurulu üyelerinin yetkili olmadığına ilişkin itirazlarının yerinde olmadığı, şirkette pay sahibi olan kendisi ve eşinin genel kurula katılması nedeni ile davetin usulsüz olduğunun ileri sürülmesinin sonuca etkili olmadığı, sermaye artırım kararının davacı paydaşın aleyhine olduğu iddiasına gelince, davalı şirketin K... G... A.Ş. destekli anonim şirket olduğundan ve büyük paydaşın K... G... A.Ş. olması nedeni ile bu konudaki yasal düzenlemeler nedeniyle ekonomik darlık içerisinde bulunan davalı şirketin ticari faaliyetini sürdürebilmesi ve ekonomiye faydalı olabilmesi için yasayla kurulan K... G.. A.Ş. tarafından desteklendiği, bu nedenle sermaye artırımının K... G... A.Ş. tarafından nakden şirkete ödendiği ve şirketin mali yapısını güçlendirdiği, bu durumda alınan sermaye artırımı kararının, şirketin ve tüm şirket hissedarlarının lehine olduğu, bunun dışında davalı şirketi 26/11/2012 tarihinde yapılan, olağan genel kurulunda alınan kararlardan hiçbirisinin yasa hükümlerine, ana sözleşmeye ve dürüstlük ilkesine aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 6102 sayılı TTK'nın 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmesiyle birlikte 6103 sayılı TTK'nın Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'nun 25. maddesi gereğince yönetim kurulunda yer alan tüzel kişi temsilcilerinin istifa etmesi üzerine yine aynı yasa maddesi gereğince yönetim kurulunun 6102 sayılı TTK'nın 362/1. maddesi gereğince istifa eden üyelerin yerine seçim yapmaya yetkili bulunmasına, seçimden sonraki 26.11.2012 tarihli ilk genel kurulda yeni seçilen yönetim kurulu üyelerinin onaya sunulmamış olmasının yönetim kurulunun yapmış olduğu genel kurul çağrısını usulsüz kılmayacak olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1095, Karar No: 2014/26569, Tarih: 24.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1095 E.  ,  2014/26569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/165002

Mahkemesi : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/02/2013

Numarası : 2012/183 - 2013/110

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıkların temyize gelmeyen diğer kişilerle izinsiz kazı yaptığı yerin 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğinde bulunmayan ve sit alanı olarak tescil kaydı mevcut olmayan bir yer olduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin 5728 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 2863 sayılı Kanun'un 74/2. cümle ve değişiklik sonrası ise 2863 sayılı Kanun 74/1-2. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu, bu maddeler değerlendirildiğinde, 5728 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümlesinde belirtilen eylem için öngörülen cezasının, sanıkların lehine olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suçta kullanılan eşyaların TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesi yerine, dosyada delil olarak muhafaza edilmesine karar verilmesi,

3-Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/16224, Karar No: 2015/291, Tarih: 28.01.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16224 E.  ,  2015/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve yargılama sırasında ileri sürülmeyerek karar düzeltme esnasında ileri sürülen delillerin hükme esas alınması ve değerlendirilmesinin mümkün bulunmamasına göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 250.60 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, 28.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7971, Karar No: 2011/410, Tarih: 27.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7971 E.  ,  2011/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 123 ada 1 ve 2 parsel sayılı 2371 m2 ve 1251 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar mera vasfı ile Köy orta malı olarak sınırlandırılmış, davacılar Bedreddin Duman ve İhsan Duman tapu kaydına va kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi mera olarak sınırlandırılmalarına karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı ...'ın dayandığı 2.6.1970 tarih 18 ve 14.5.1953 tarih 8 sayılı tapu kaydının, dava konusu 123 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazları kapsamadığı, temyize konu taşınmazlar üzerinde davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri soyut ve gerekçesiz, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve komşu taşınmazları, 4342 sayılı Yasaya göre mera olarak tespit edilen bütün taşınmazları bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtları Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, bilirkişi ve tanık beyanları komşu parsellerin dayanak kayıtları ile kayıt bulunamaması halinde tutanak içerikleriyle denetlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, böylece dava konusu taşınmazların davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanılmalı, dava konusu taşınmazların kayıtların kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kadim mera olup olmadığı belirlenmeli, mera olmadığının belirlenmesi durumunda zilyetlik araştırması yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10992, Karar No: 2012/31162, Tarih: 17.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10992 E.  ,  2012/31162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçası mevcut bulunan dava konusu silahın, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta, özel şekli ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre v.b bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında, dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de: Ceza Genel Kurulu'nun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiğine işaret etmiştir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, "koşulları oluşmadığından" söz edilerek CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14825, Karar No: 2007/18797, Tarih: 16.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14825 E.  ,  2007/18797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HGK.nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü gözönünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup ididası kural olarak;

1-Takasa konu alacağın İİK.nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2-Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

3-Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir.

Alacağın ilama bağlanması halinde takas talebinin kabulü için ilamın kesinleşmesi gerekmemektedir. Bu duruma mahkemece işin esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken alacakların kesinleşmiş bir mahkeme ilamına dayanmadığından dolayı istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18442, Karar No: 2023/17920, Tarih: 23.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18442 E.  ,  2023/17920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/56 E., 2023/106 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesince görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, 17.05.2022 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine, Dairece 13.10.2022 tarihli ilâm ile İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, 01.09.2008-20.01.2015 tarihleri arasında davalı Şirkette çalıştığını, 16.01.2012 tarihinde finansal bilgi teknolojileri direktörlüğüne vekâleten atamasının yapıldığını, davalı Şirkette yürürlükte bulunan kariyer prosedürü gereğince 3 aylık vekâlet süresi sonrasında asaleten atamasının yapılmış sayıldığını, bu durumun davalı işverence de kabul edildiğini, davacının 16.01.2012 tarihinden itibaren direktör olarak görev yaptığını, ancak 16.01.2012 tarihi ile ... sözleşmesinin sona erdiği 20.01.2015 tarihleri arasında yeni pozisyonunun gerektirdiği ücretin ödenmediğini, kariyer hareketleri prosedürünün 4.4.2 maddesi gereğince yeni pozisyonun gerektirdiği ücretin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek fark kıdem ve ihbar tazminatları, fark ücret ve fark prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesi uyarınca davacının yaptığı işin yönetim hakkı kapsamında değiştirilebileceğinin kararlaştırıldığını, davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI