muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15056, Karar No: 2011/16700, Tarih: 09.12.2011

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, TC. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda mahkemece, yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı ilke olarak kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/381, Karar No: 2018/5990, Tarih: 03.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/381 E.  ,  2018/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ...(...) .Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/01/2016 tarih ve 2013/233-2016/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkili ...'in diğer müvekkil firmaya verdiği 03/03/2012 tarihli muvafakatname ve 01/09/2012 tarihli eser sahipliğinden kaynaklanan hakların devrine ilişkin sözleşme ile “tüm maçlara ilişkin her türlü mecrada yaptığı futbol yorumları”nın FSEK 21 vd. maddeleri uyarınca yazılı mecrada ve internet ortamında yayınlanma, işleme, çoğaltma, yayma, temsil, umuma yayın, yeniden yayın ve umuma iletim haklarını devrettiğini, buna karşılık davalı şirketin sahibi olduğu ... Gazetesinin www.gazetevatan.com internet sitesinde 19/10/2013 tarihli “...” başlıklı yazıda müvekkilinin ...'da yaptığı yorumları izin almaksızın adeta köşe yazısı gibi kullandığını, bu şekilde FSEK ve ...'dan doğan haklarına açıkça tecavüz ettiğini, bu nedenle FSEK 68. madde gereğince 3 katı dahil olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla mevcut telif hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, şimdilik her bir müvekkili için ayrı ayrı olarak 25.000,00'er TL maddi, 50.000,00'er TL manevi tazminata hükmedilmesini, tazminatın ilk yayın tarihinden itibaren uygulanacak en yüksek ticari faizle tahsilini ve hükmün ilanını talep ile dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, öncelikle usul yönünden haksız rekabet iddiası sebebiyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacı şirketin aldığı muvafakatnamede varsa eser adları tek tek belirtilmediğinden FSEK 52. madde şartlarını ihtiva etmediğinden

bu davacının aktif husumet ehliyetinin olmadığını, istenen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, iddianın aksine davacının yorumlarının davalı gazetenin bir köşe yazarı ya da yorumcusu şeklinde değil haber amaçlı kısa bir kesit şeklinde ikame edildiğini, ayrıca dava konusu yayının eser özellikleri bulunmadığını, yine dava konusu yazının taraflar arasında akdedilen sözleşme konusu olamayacağını, haber amaçlı kullanılan alıntıda yorumun yapıldığı yayın ve program isminin belirtildiği, bu nedenle haksız rekabetten söz edilemeyeceğini, bir haber sitesinin alenileşmiş bir yorumu haber amaçlı kullanmasının FSEK kapsamında değerlendirilecek bir hak ihlali olmadığını, davacının yayın nedeniyle bedel talep etmesi için dava konusu olaya ilişkin menfi veya müspet zararını ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu yayının "spor.gazetevatan.com/haber/dilmen-maci-yorumladi/577321/5" adresli sitede “...” başlıklı haber olduğu, davacılardan ...'in televizyon kanalında maç yorumlarken gösteren fotoğrafın ve ...'da yaptığı yorumların kaynak ve iktibas imlası kullanarak adının da açıkça anılarak verilmesinden ibaret olduğu, FSEK'de fikir ve sanat eserleri olarak kabul edilebilecek fikri ürün için aranılan unsurları taşımadığı, ... kanalının Galatasaray-Karabük maçı için yaptığı yorumların maçtaki oyunla ilgili mevcut olan bilgilerin yorumcunun sporcu olması sebebiyle bakış açısını da yansıtır şekilde televizyon izleyicisine iletmesi olduğu, yorumcunun soyut bir durum karşısında kendi fikir ve düşüncelerini oluşturup izleyiciye yansıtmasının söz konusu olmadığı, FSEK 1:B maddesinde belirtilen hususiyetini taşıma unsurunun bu yorumda söz konusu olmadığı dolayısıyla eser niteliğinde olmadığı, FSEK 36. maddesine göre de günlük havadisler ve haberlerin serbestçe iktibas olunabileceği, yorum eser niteliğinde olsa dahi FSEK 37. maddesinde belirtilen istisna dahilinde kaldığı, bu sebeple bilirkişilerin yaptıkları günlük havadisler ve haberlerin yorumu, dolayısıyla televizyon kanalındaki spor yorumunun eser niteliğinde olmadığı yolundaki görüşüne itibar edildiği, yine mütalalarda belirtilen bu yorum eser niteliğinde olsa dahi, davalı tarafın “spor.gazetevatan.-maci-yorumladi/577321/5” adresli sitede yorumunun aynen alınarak yorumcunun adı, resmi dahi konulmak suretiyle siteye yerleştirilmiş olması günlük haber ve havadislerin aktarımı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacı yorumcunun beyanlarını içerir köşe yazısının eser niteliğinde olmadığına yönelik tespitler yerinde ise de, bir yazının eser niteliğinde olmadığı tespit edildiği halde, söz konusu yazının izinsiz olarak çoğaltılması eyleminin, eserden doğan hakların istisnaları arasında sayılan FSEK 36 ve 37. Maddeleri kapsamında görülmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, 5846 sayılı FSEK'de sadece FSEK 1/B anlamında "sahibinin hususiyetini yansıtan" eserlerin korunması söz konusu olmayıp, haksız rekabet koruması da bulunmaktadır. Bu meyanda, davacı tarafça eylemin haksız rekabet niteliğinde olduğu da ileri sürüldüğüne göre, mahkemece yayın hakkının sözleşmeyle davacı tarafa devredilmiş olduğu, diğer davacı spor yorumcusu ...’in günlük spor olaylarına ilişkin olarak yaptığı yorumların yer aldığı TV kanalındaki açıklamalarının davalı gazetenin internet sayfasında resim ve yorumlarıyla birlikte ticari maksatla yer almasının 5846 sayılı FSEK 84. ve 6102 sayılı ... 54 vd. maddeleri kapsamında haksız rekabete yol açıp açmadığının kararda tartışılmaması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle davacılar lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıd açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15963, Karar No: 2007/23099, Tarih: 11.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/15963 E.  ,  2007/23099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  01.12.1996 tarihinden dava tarihi olan 7.7.2006 tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.12.1996-31.12.1999 tarihleri  ararsında tarım Bağ-kur sigortalısı olduğınun tesbitine    karar verilmiştir..

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  01.12.1996 tarihinden dava tarihi olan 7.7.2006 tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.12.1996-31.12.1999 tarihleri  ararsında tarım Bağ-kur sigortalısı olduğınun tesbitine    karar verilmiştir..

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim ,irketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 20.10.1996 ve 22.2.1999 tarihinde davacının teslim ettiği ürün bedelinden tevkifat yapıldığı,  Ziraat Odasına 25.08. 2004 yılında  kaydının  yapıldığı,  adına kayıtlı  tarım arazisinin bulunduğu,   Cumayeri  Tarım Kredi  Kooperatifine  üye olmadığı , Cumayeri Fındık Tarım Satış  Kooperatifine üye  olduğu ancak üyelik kaydının ne zaman yapıldığının mahkemece araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının talebi nazara alınarak 1.12.1996-31.12.1996, 1.1.1999-31.12.1999 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi doğru ise de kesintinin bulunmadığı 1.1.1997-31.12.1998  tarihleri arasındaki  dönemin kabulüne karar verilmesi ve kooperatif  üye kayıt tarihi araştırılmaksızın 1.1.2000 ile dava tarihi olan 7.7.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş.davacının   Cumayeri Fındık Tarım Satış  Kooperatifine hangi tarihte üye olduğu üyeliğinin . devam edip etmediği ve başka Ziraat Odası kaydının olup olmadığı  sorularak  tevkifat olmayan yıllar yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesindeki kayıtlar araştırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan,davalı kurumun  yukarıda açılanan  yasal gerekçelere göre davacıyı  01.12.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-kur sigortalısı olarak  tescil etme yükümlülüğünü  yerine getirmeyerek davanın açılmasına neden olduğu ve   davacı tarafından açılan dava  kabul edildiğine göre davacı yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi ve yargılama giderinin davalı kurumdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken  davanın mahiyeti  gibi hatalı bir değerlendirme ile  davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi ve yargılama  giderinin  davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  11,12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9917, Karar No: 2020/1558, Tarih: 11.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9917 E.  ,  2020/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların ...’ye ait kilitli bilet gişesinin camına zarar vererek içeri girdikleri ve çalacak bir şey bulamamalarının ardından kaçmalarından ibaret eylemleri hakkında, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi yerine hatalı nitelendirmeyle aynı kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve şartları oluşmasına rağmen suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 35. maddesinde yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulanma gereğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmasına, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1026, Karar No: 2013/10398, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1026 E.  ,  2013/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.02.2012 tarih ve 2010/1008-2012/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ihale ile temizlik hizmet alım işini davalıya verdiğini, davalı şirketin çalışanı olan ... için Bakırköy 11. İcra Müdürlüğü'nün 2010/10392 takip sayılı dosyasında kıdem tazminatı ödediklerini, tazminatı ödenen işçinin davalı şirket çalışanı olduğu ve kıdem tazminatından davalının sorumlu olduğunu, ileri sürerek 4.690,67 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı idarenin dava dışı işçi tarafından başlatılan icra takibine itiraz etmeyerek kusurlu davrandığını, bu takibin kesinleşmiş bir alacak için değil tek tarafın iddiasına dayanan alacaktan kaynaklandığını, ayrıca müvekkili şirketin davacı belediyenin temizlik işlerini ihale sonucunda üstlendiğini, taraflar arasında düzenlenmiş sözleşme ve sözleşmenin eki olan zeyilnameye göre işçilerin kıdem tazminatının ödenmesinde işveren olan davacı belediyenin sorumlu olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenmiş ve inkar edilmeyen 13/12/2006 tarih 26058 yevmiye nolu sözleşme bu sözleşmenin eki olan zeyilnamede 56. maddede yapılan değişikliğe göre kıdem tazminatlarının ödenmesinde sorumluluğun davacı belediyeye ait olduğunun açıkça düzenlendiği, bu nedenle sorumluluk gereği ödemiş olduğu kıdem tazminatının davalı yükleniciden talep edemeyeceği gerekçesiyle, sabit görülmeyen davacının davasının reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.