muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3628, Karar No: 2015/4750, Tarih: 02.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3628 E.  ,  2015/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çorlu 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :28.01.2015

Numarası :2014/639-2015/56

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine konu işin ayıplı yapılması nedeniyle üçüncü kişiye yaptırılmak zorunda kalınan ayıpların giderim bedeli olan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece verilen yetkisizlik kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ........ proje numaralı ve 87.000,00 TL sözleşme bedelli Poyralı Şehitliği Onarımı İşi'nin kesin kabulünün 16/09/2010 tarihinde yapıldığını, anılan iş kapsamında yapılan anıt formunun bulunduğu bölümün dolgusunda oturmaya bağlı döşeme ve duvar kaplamalarında çökme ve deformasyonlar olduğunu, bildirime rağmen ayıpların ayıptan doğan sonuçların giderilmediğini ve dava dışı şirket ile anlaşma yapılarak ayıpların giderildiğini ve 25/12/2013 tarihinde 8.732,00 TL ödeme yapıldığını belirterek bu miktarın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf Pınarhisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğunu belirterek yetki itrazında bulunmuş esas yönünden ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece HMK 6 ve 10. madde hükümlerine göre Pınarhisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava eser sözleşmesine dayalıdır. Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Sözleşmeye konu eserin ayıplı olduğu iddiasıyla ayıpların giderim bedeline ilişkin bu dava açılmıştır.

Taraflar arasında imzalanan 15.06.2009 tarihli sözleşmenin 32.1 maddesinde Çorlu Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilmiş olup taraflar arasında yetki sözleşmesi bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 17. maddesine göre tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır. Sözleşme tarihinde yürürlükte olan HUMK'nın 22. maddesine göre ise yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde taraflar sözleşme ile yetkisiz mahkemeyi yetkili hale getirebilirler. Bu halde yetkili kılınan mahkeme davaya bakmaktan kaçınamaz. 22. maddeye göre yapılan yetki sözleşmesi diğer mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırmaz.

Somut olayda davacı yetki sözleşmesine uygun olarak Çorlu Mahkemesinde dava açmış olduğundan Çorlu Mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. Bu nedenle yetki itirazı reddedilerek davaya bakılması gerektiği olduğu halde HMK'nın 6 ve 10. maddelerinden söz edilerek yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda davacı yetki sözleşmesine uygun olarak Çorlu Mahkemesinde dava açmış olduğundan Çorlu Mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. Bu nedenle yetki itirazı reddedilerek davaya bakılması gerektiği olduğu halde HMK'nın 6 ve 10. maddelerinden söz edilerek yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 02.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2164, Karar No: 2007/2890, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2164 E.  ,  2007/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5288, Karar No: 2015/5912, Tarih: 21.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5288 E.  ,  2015/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : IĞDIR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/750-2014/127

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .............................'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, tapu kaydında yanlış bilgilerin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Tapu Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile, dava konusu 109 ada 86 ( eski 167 parsel); 113 ada 59 parsel (eski 2582 parsel); 130 ada 89 ( eski 617 parsel) parsel sayılı taşınmazların davacının ölü annesi Peruze'ye ait olduğu saptanarak davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalı Tapu Müdürlüğü vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.Ancak, 21.11.2013 tarihli Nüfus Müdürlüğü yazısı ile; davacının anne adının nüfus kayıtlarında Peruze olarak geçtiği, Genel Müdürlükten temin edilen tescillerine dayanak doğum vakıaları defter kayıtlarında annenin Tuzluca ilçesi Çiçekli köyünden Peruze isimli kadın olduğuna dair izahat bulunduğu, ancak bu hanenin sorgulamasında, Sultanali kızı P.. Ç.. isimli kişinin kaydına ulaşıldığı, kayıtlar arasında bağ olmadığı gibi kayıtların birbirini tutmadığı, idari olarak maddi hata kapsamında değerlendirildiği, davacının annesi ve dedesinin kayıtlarına ulaşılamadığı saptanmıştır.Öte yandan; tapu kayıt düzeltim davalarında, tapu kayıt bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygunluğu amaçlanmakta olup, nüfusa kayıtlı olmayan kişiler bakımından çoğun içinde azda vardır kuralı doğrultusunda, tespit hükmü kurulabileceği de açıktır.Somut olayda, davacının annesi Peruze'nin nüfus kayıtlarına ulaşılamadığı, maddi hatalar olduğu bildirildiğine göre, olmayan nüfus kaydı üzerinden tapu kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmiş olması doğru değildir. Ancak mahkemece tapu kayıtlarının düzeltilmesine karar verildiği gibi tespit hükmü de kurulduğu görülmektedir. Bu durumda değinilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından;

1-) Hükmün 1.bendinde yer alan 109 ada 86 parsel (Yenileme öncesi 167 parsel); 130 ada 89 parsel (Yenileme öncesi 617 parsel); 113 ada 59 parsel (Yenileme öncesi 2582 parsel) sayılı taşınmazlara ilişkin “ ... Sultanali kızı Peruze olarak düzeltilerek TAPUYA TESCİLİNE “ ibarelerin karar yerinden tamamen çıkarılmasına,

1-) Hükmün 1.bendinde yer alan 109 ada 86 parsel (Yenileme öncesi 167 parsel); 130 ada 89 parsel (Yenileme öncesi 617 parsel); 113 ada 59 parsel (Yenileme öncesi 2582 parsel) sayılı taşınmazlara ilişkin “ ... Sultanali kızı Peruze olarak düzeltilerek TAPUYA TESCİLİNE “ ibarelerin karar yerinden tamamen çıkarılmasına,

2-) Hükmün 2.bendinin “ Iğdır ili Merkez İlçesi Yaycı Köyü Kentaltı Mevkiine kain 109 ada 86 parsel (Yenileme öncesi 167 parsel) ,Iğdır ili Merkez Yaycı Köyü Kahraman Yeri Mevkiine kain 130 ada 89 parsel (Yenileme öncesi 617 parsel) ve Iğdır ili Merkez Yaycı Köyü Mezarlık Altı Mevkiine kain 113 ada 59 parsel (Yenileme öncesi 2582 parsel) sayılı taşınmazlara ait tapu kaydının malik hanesinde adı geçen Sultanali kızı Peruze'nin davacının annesi olduğunun TESPİTİNE,” karar yerinde çıkarılarak yerine “ dava konusu 109 ada 86 parsel (Yenileme öncesi 167 parsel) ve 113 ada 59 parsel (Yenileme öncesi 2582 parsel) sayılı taşınmazlara ait tapu kaydının malik hanesinde adı geçen “ Puruze” ve 130 ada 89 parsel ( Yenileme öncesi 617 parsel ) sayılı taşınmaza ait tapu kaydının malik hanesinde adı geçen “ Sultan kızı .......................'ın” davacının annesi “ Peruze “ ile aynı kişi olduğunun TESPİTİNE, “ ibaresinin yazılmasına, davalı Tapu Müdürlüğü vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12242, Karar No: 2020/16063, Tarih: 11.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/12242 E.  ,  2020/16063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın cezasından, "...kimin başlattığı belirlenemeyen tartışma ve kavga esnasında ve tahrik altında gerçekleştirdiğinden" şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması gerekirken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde, (1/2) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18718, Karar No: 2014/1012, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18718 E.  ,  2014/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1078-2013/526

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20986, Karar No: 2016/590, Tarih: 18.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/20986 E.  ,  2016/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu ile birlikte hırsızlık suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, hırsızlık suçundan onama ve bozma içeren ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6982, Karar No: 2023/2236, Tarih: 24.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6982 E.  ,  2023/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'la değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

2. Bu Kanun değişikliğine göre muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanun’un 21/2 nci maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanun’un 10 uncu maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanun'un 20 ve 2 nci maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliği’nin 29 uncu maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

3. Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanun’un 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 nci maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanun’un 21/2 nci maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

4. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2 nci maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanunu’nun 21/2 nci maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36 ncı maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

5. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince: davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırı olarak ilk seferde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesine göre davalıya adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

6. İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararın adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

7. Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7470, Karar No: 2019/6554, Tarih: 12.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7470 E.  ,  2019/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu.... mevkii 101 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ait dosyada bulunan orman bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen 1964 ve 1999 tarihli memleket haritalarının kendisinden üretildiği hava fotoğrafları ile dava tarihi olan 2015 yılından 20 yıl öncesine ait (1990-1995 yılları) hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile varsa en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtilerek dosyaya konulduktan sonra dava dosyası keşifte dinlenen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bütün hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de, memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ayrıca taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ile kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3282, Karar No: 2019/1474, Tarih: 07.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3282 E.  ,  2019/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılar ... ve ...'ten alınmasına, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/962, Karar No: 2018/1071, Tarih: 16.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/962 E.  ,  2018/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “fark ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elazığ İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.08.2013 gün ve 2011/948 E., 2013/492 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 18.11.2013 gün ve 2013/32221 E., 2013/24913 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının toplu iş sözleşmesinden sonra aldığı geniş anlamda ücretin arttığını, emsal dosyalarda davaların reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.