muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6441, Karar No: 2016/6878, Tarih: 23.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6441 E.  ,  2016/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde sondaj işçisi olarak çalışırken işverenden fazla mesai ücreti talebinde bulunduğunu, davalı tarafından fazla çalışmaya ilişkin ödemenin davacıya yapılmadığını, bu nedenle haklı olarak iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacakları ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacıya gönderilen ihtarnama ile devamsızlığına ilişkin varsa bir sağlık mazeretinin veya haklı bir sebebinin olması halinde 3 gün içerisinde belgelendirmesi aksi takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin belirtilmesine rağmen davacının bu ihtara bir cevap vermediğini bu nedenle iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işverenin davacının sigorta primlerini gerçek ücret üzerinden yatırmadığı, hafta tatili ve genel tatil çalışma ücretlerini ödemediği için iş akdinin davacı tarafından İş Kanunu'nun 24/2-e maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiği ve fazla çalışma dışındaki alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 2009-2010 tarih aralığındaki çalışmaları yönünden saat 07:00-19:00 saatleri arasında 15 gün boyunca kesintisiz olarak çalıştığı sabit olup günlük çalışma süresi 12 saattir 1,5 saat ara dinlenme süresi ve hafta tatili çalışması olan 7,5 saat düşüldükten sonra haftalık 66 saat çalışmış olup 45 saatlik yasal süreyi 21 saat aşmıştır. Ayda iki hafta çalıştığından aylık 42 saat fazla çalışma yapmış olup fazla çalışma alacağının hesabının buna göre yapılması gerekir.

Davacının 2004-2009 tarih aralığındaki çalışmalarına gelince, davacının haftanın 7 günü saat 07:00-19:00 saatleri arasında günde 12 saat çalıştığı 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğü günlük 10,5 saat çalıştığı ancak mahkemece hükme esas alınan ve davacı tarafından temyiz nedeni yapılmayan hafta tatili hesabında davacının ayda 2 hafta tatilinde çalışdığı kabul edildiğinden davacının ayda 2 hafta ve haftada 7 günlük 10,5 saat üzerinden çalıştığının kabulü ile hafta tatilinde geçen 7,5 saat dışlanmak suretiyle hesaplama yapılması diğer 2 hafta çalışmadığı için günde 10,5 saat haftada 6 günden hesaplama yapılıp çıkacak sonucu göre bir karar verilmelidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5390, Karar No: 2014/10267, Tarih: 09.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5390 E.  ,  2014/10267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Olumlu Yetki Tespitinin İptali

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava açıldığı tarihte 2822 sayılı Yasa yürürlükte ise de sonradan yürürlüğe giren 6356 sayılı Yasanın yetkili mahkeme konusunda yeni hükümler getirmiş olmasına, 6356 sayılı Yasanın yetkili mahkemenin belirlenmesine ilişkin usule ilişkin hükümlerinin derhal uygulanması gerekeceğinden, somut olayda yetkili mahkemenin 6356 sayılı Yasa hükümleri nazara alınarak belirlenmesi gerekeceğine ve işyeri için yapılan yetki tespitinde görevli makamın bulunduğu yer olan ... İş Mahkemesinin yetkili olmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 09.05.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3544, Karar No: 2019/8745, Tarih: 23.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3544 E.  ,  2019/8745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY (Kapatılan) 46. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11516, Karar No: 2019/156, Tarih: 15.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11516 E.  ,  2019/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ..., ... Yönetimi ve ... Büyükşehir Belediyesi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde imar çalışması çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa imar çalışmasına ilişkin belgelerin ilgili Belediye veya İl Özel İdaresinden getirtilerek taşınmazın imar planındaki konumu hakkında fen bilirkişisinden rapor aldırılarak dosya arasına konulması,

2) Davacılar ve kök murisleri adına aynı kadastro çalışma alanında senetsiz ve belgesizden taşınmaz mal tespit ve tescil edilip edilmediğinin tapu, kadastro ve hukuk yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup var ise anılan taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden istenmesi,

3) Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1975 - 1992 arası döneme ait hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/01/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6446, Karar No: 2016/6879, Tarih: 23.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6446 E.  ,  2016/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı, davalı işyerinde sondaj işçisi olarak çalışırken işverenden fazla mesai ücreti talebinde bulunduğunu, davalı tarafından fazla çalışmaya ilişkin ödemenin davacıya yapılmadığını, bu nedenle da haklı olarak iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacakları ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacıya gönderilen ihtarname ile devamsızlığına ilişkin varsa bir sağlık mazeretinin veya haklı bir sebebinin olması halinde 3 gün içerisinde belgelendirmesi aksi takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin belirtilmesine rağmen davacının bu ihtara bir cevap vermediğini bu nedenle iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işverenin davacının sigorta primlerini gerçek ücret üzerinden yatırmadığı, hafta tatili ve genel tatil çalışma ücretlerini ödemediği için iş akdinin davacı tarafından İş Kanunu'nun 24/2-e maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiği ve fazla çalışma dışındaki alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 2009-2010 tarih aralığındaki çalışmaları yönünden saat 07:00-19:00 saatleri arasında 15 gün boyunca kesintisiz olarak çalıştığı sabit olup günlük çalışma süresi 12 saattir 1,5 saat ara dinlenme süresi ve hafta tatili çalışması olan 7,5 saat düşüldükten sonra haftalık 66 saat çalışmış olup 45 saatlik yasal süreyi 21 saat aşmıştır. Ayda iki hafta çalıştığından aylık 42 saat fazla çalışma yapmış olup fazla çalışma alacağının hesabının buna göre yapılması gerekir.

Davacının 2004-2009 tarih aralığındaki çalışmalarına gelince, davacının haftanın 7 günü saat 07:00-19:00 saatleri arasında günde 12 saat çalıştığı 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğü günlük 10,5 saat çalıştığı ancak mahkemece hükme esas alınan ve davacı tarafından temyiz nedeni yapılmayan hafta tatili hesabında davacının ayda 2 hafta tatilinde çalışdığı kabul edildiğinden davacının ayda 2 hafta ve haftada 7 günlük 10,5 saat üzerinden çalıştığının kabulü ile hafta tatilinde geçen 7,5 saat dışlanmak suretiyle hesaplama yapılması diğer 2 hafta çalışmadığı için günde 10,5 saat haftada 6 günden hesaplama yapılıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18426, Karar No: 2018/8589, Tarih: 12.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/18426 E.  ,  2018/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1- İİK’nın 333/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Şikayet dilekçesi içeriğinde haczedilen malların borcu karşılamadığının belirtilmesi karşısında;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-İİK'nun 345/a maddesinden kurulan hükümlere yönelik incelemede;

a- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın şikayet tarihi itibari ile borçlu şirketin yetkilisi olmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçun yasal unsurunun oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkemece alınan rapor doğrultusunda verilen beraat kararı sonuç itibariyle doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK’nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları getirtilip borçlu şirket hakkındaki tüm icra takip dosyalarındaki alacak miktarları da şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmasını takiben sanığın hukuki durumunun takdiri yerine şikayet tarihi yerine 31/12/2011 tarihli bilanço esas alınarak düzenlenen şikayet tarihi esas alınmayan yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

Kabule göre de,

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğu için ancak yasayla zincirleme suça özel bir sonuç bağlanması halinde bunlara tek bir sonuç bağlanacağı, bunun dışında zincire dahil olan suçların hepsinin ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruyacağında şüphe yoktur. Başka bir anlatımla TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Kabule göre de,

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğu için ancak yasayla zincirleme suça özel bir sonuç bağlanması halinde bunlara tek bir sonuç bağlanacağı, bunun dışında zincire dahil olan suçların hepsinin ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruyacağında şüphe yoktur. Başka bir anlatımla TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Sermaye şirketinin iflasının istenilmemesi suçu aynı sermaye şirketi için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı sermeye şirketinin Kanunda belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla iflasının istenilmemesi mümkün değildir. Burada mağdur edilen şikayetçi sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı sermaye şirketidir

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Konya 3. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2011/543 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın derdest bulunduğu anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı sermaye şirketi ile ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı sermaye şirketi ile ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5057, Karar No: 2018/12227, Tarih: 30.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5057 E.  ,  2018/12227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen barınak yerlerindeki büyük veya küçükbaş hayvan hırsızlığı suçunda belirtilen barınak yerlerinin, bina ve eklentisi dışında kalan, sadece hayvanlara özgülenmiş yerler olması ve burada bulunan hayvanların çalınması gerektiği, konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleştirilen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde ve 116/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturacağı gözetilerek ve dosya içerisinde yer alan olay yeri fotoğrafları ile olay yeri krokisinden hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususunun tam olarak tespitinin mümkün bulunmadığı da dikkate alındığında; mahallinde keşif ve gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak bu husus belirlenip, dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek duraksamaya yer bırakmayacak şekilde eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitirmiş olan Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 11 ay hapis cezasının süresi itibariyle ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/825, Karar No: 2019/11546, Tarih: 09.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/825 E.  ,  2019/11546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suçtan zarar gören 30.10.2002 doğumlu mağdur ...’nin kanuni temsilcisinin davaya katılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca, yaşı küçük mağdurlara yargılama aşamasında zorunlu vekil atanmadığı anlaşılmakla; suç tarihi itibariyle on sekiz yaşından küçük olan mağdura 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca vekil atanması ile gerekçeli kararın bu vekile tebliğ edilmesi, mağdur vekilince;

2-Gerekçeli kararın, katılan ... ’nin 13.09.2012 tarihinde Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinde beyanının alındığı duruşmada bildirdiği “Topçular Mahallesi ... Sokak No:.../İSTANBUL” adresi yerine, mernis adresi olan “... Mahallesi ... Sokak Çatak/VAN” adresine; katılan ...’in ise; 30.05.2012 tarihinde Kartal 7. Asliye Ceza Mahkesinde beyanın alındığı duruşmada bildirdiği adresle mernis adresi aynı olmasına rağmen direkt mernis şerhli olarak bu adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince doğrudan usulsüz tebliğ edildiği, duruşmada bildirmiş oldukları adreslerine Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek gerekçeli kararın tebliğe çıkartılması gerekirken, doğrudan mernis adreslerine aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebliği usulsüz olduğundan, gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre katılanlara usulüne uygun olarak tebliğ edilerek; verilmesi halinde temyiz dilekçeleri eklenerek, düzenlenecek ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.