muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/710, Karar No: 2018/26257, Tarih: 04.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/710 E.  ,  2018/26257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde kasiyer olarak çalıştığını, iş akdine haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda; davacı vekili, davacının davalı işyerinde devamlı olarak 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, ancak işyerinde 08:00-16:00 arası çalışıldığına dair vardiya kağıtları imzalatıldığını, fazla çalışmalarının ödenmediğini ileri sürmüştür. Davalı tarafça dosyaya 2011/Aralık- 2012/Mart arası döneme ilişkin puantaj kayıtları sunulmuştur. Davacı taraf ise 30 Mart 2012 günlü ve 2012/ Nisan, Mayıs, Haziran aylarında bazı günlere ilişkin puantaj kayıtlarını ibraz etmiştir.

Hükme dayanak alınan raporda, davacının sunduğu günlerde mesai saatlerinin 08:00-20:00 olduğu, ancak davalının sunduklarında 08:00-16:00 olduğu, bu nedenle çift kayıt tutulduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle tüm çalışma dönemi için 08:00-20:00 saatleri arası çalışılmış olduğu kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı hesaplaması yapılmıştır.

Oysa; davacı ile davalı tarafın sunduğu puantaj kayıtları farklı farklı tarihlere ilişkin olup, yalnızca 30.03.2012 tarihine ilişkin olarak her iki taraf da ayrı ayrı belge sunmuştur. Söz konusu 30.03.2012 tarihli puantaj kayıtları incelendiğinde ise, esasen her iki tarafın sunduğu belgenin de aynı olduğu, ancak davalının 30.03.2012 tarihli puantaj kaydının nihai halini ibraz ettiği, davacının ise henüz bazı çalışanların imzaları mevcutken aldığı örneği sunduğu, davacının sunduğu kayıtta çalışma saatlerinin 08:00-21:30 olarak görülmesine karşın, davalının sunduğu belgede ise 08:00 giriş saati olmasına rağmen çıkış saatinin üzerinin silindiği/kapatıldığı anlaşılmaktadır. Keza, davalının sunduğu 29.03.2012-31.03.2012 tarihli kayıtlarında yine çıkış saatlerinin silindiği görülmüştür. Buna göre, bilirkişinin işyerinde çift kayıt tutulduğu yönündeki tespiti hatalı olup, taraflarca sunulan davacının imzasını havi puantaj kayıtlarının bulunduğu dönemler için bu kayıtlara göre, sunulmayan dönemler için ise tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılması gerektiği anlaşılmakla,aksi yönde yapılan değerlendirmeye dayalı karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27395, Karar No: 2017/16248, Tarih: 20.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27395 E.  ,  2017/16248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça konu buğdayın değer tespiti yapılarak 25,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6655, Karar No: 2013/8437, Tarih: 26.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6655 E.  ,  2013/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 137 ada 1 parsel sayılı 3273.95 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 29.10.1967 tarih ve 13 nolu tapu kaydı ile ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine ve Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmışlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03.11.2008 günlü 2008/9580 - 14225 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece mahallinde yapılan 1. keşif sonucu orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 18.9.2005 tarihli raporda çekişmeli taşınmazın 1964 yılında yapılan ve kesinleşen orman tahdidine göre orman tahdit sınırları dışında ziraat alanı olduğu, 2. keşif sonucu orman bilirkişi .... tarafından düzenlenen 21.6 2006 tarihli raporda çekişmeli taşınmazın 1964 yılında yapılan ve kesinleşen orman tahdidine göre orman tahdit sınırları içinde orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Her iki rapor birbiri ile çelişkili olup çelişkili raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

Mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1964 yılında yapıldığı bildirilen orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği, asliye hukuk mahkemesinin 1964/438 - 1489 sayılı dava dosyası, çekişmeli parselin bulunduğu yeri gösterir orijinalinden çekilmiş kadastro paftasının fotokopisi getirtilmelidir.

Kural olarak; 4785 sayılı Kanun gözetilmek suretiyle orman tahdidi yapılıp, kesinleşmişse; bir yerin orman olup olmadığı kesinleşmiş tahdit haritasının orman mühendisi aracılığıyla yerine uygulanması yoluyla çözümlenir.

Kural olarak; 4785 sayılı Kanun gözetilmek suretiyle orman tahdidi yapılıp, kesinleşmişse; bir yerin orman olup olmadığı kesinleşmiş tahdit haritasının orman mühendisi aracılığıyla yerine uygulanması yoluyla çözümlenir.

Mahkemece yeniden yapılacak inceleme ve keşifte bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı refakate alınıp kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli ve tapulama paftası uygulattırılmalı; taşınmazın konumu uzman ve fen ehli bilirkişilere düzenlettirilecek tahdit hattı ile irtibatlı krokide gösterilmeli; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde idare tarafından 3621 sayılı Kanun ile onu değiştiren 3830 sayılı Kanun uyarınca belirlenmiş kıyı kenar çizgisi belirlenmiş olup bu harita mahallinde uygulanmalı ve çekişmeli taşınmazın kıyı kenar hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere kıyı kenar hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli ve tapulama paftası uygulattırılmalıdır. Ayrıca mahalli bilirkişiler eliyle dayanak tapu kaydı ve tescil krokisi mahallinde uygulanmalı, bilirkişilere tescil krokisi ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli, tescil krokisinin dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmeli] denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra çekişmeli taşınmaz, kısmen kesinleşen tahdit içinde kalsa da tamamı eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında yüksek eğimli çalılık

olarak görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne ve dava konusu .... Köyü, 137 ada 1 nolu parselin tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Bölgede 1964 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

olarak görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne ve dava konusu .... Köyü, 137 ada 1 nolu parselin tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Bölgede 1964 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükmüne uyulan bozma kararında asliye hukuk mahkemesinin 1964/438 - 1489 sayılı dava dosyası getirtilerek mahalli bilirkişiler eliyle dayanak tapu kaydı ve tescil krokisinin mahallinde uygulanması, bilirkişilere tescil krokisi ile irtibatlı müşterek krokinin düzenlettirilmesi, tescil krokisinin dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığının kesin olarak belirlenmesi gereğine değinilmiş, mahkemece asliye hukuk mahkemesinin 1964/438 - 1489 sayılı dava dosyası getirtilmeden mahallî bilirkişiler eliyle dayanak tapu kaydı ve tescil krokisi mahallinde uygulanmadan, 1960 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafı getirtilerek inceleme yapılmadan hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece öncelikle eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 veya 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritası, topografik fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritaları, ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/438-1489 sayılı tescil dosyası getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı refakate alınıp yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31 E. - 13 K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın miktarı ve konumuna göre 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı, orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilmeli; mahallî bilirkişiler eliyle dayanak tapu kaydı ve tescil krokisi mahallinde uygulanmalı, bilirkişilere tescil krokisi ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli, tescil krokisinin dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmeli, tescil davasında Hazine taraf olduğundan Hazine yönünden kesin hüküm oluşturacağı, taraf olamayan Orman Yönetimini ise bağlamayacağı değerlendirilmeli ve toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...’nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26.09.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3280, Karar No: 2020/1180, Tarih: 09.03.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/3280 E.  ,  2020/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ...’nun elinde sopa olduğu halde arkadaşı ... ile yolda yürümekte olan mağdur ...’ın yanına gelip “Elli kuruş” para istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine elini mağdurun cebine sokmaya çalıştığı, mağdurun ise sanığı itekleyerek karşı koyduğu, bu sırada yoldan geçmekte olan bir şahıs tarafından sanığın uzaklaştırıldığı, mağdur ve arkadaşının yürümeye devam ettikleri ve bir müddet sonra karşılarına çıkan sanığın elindeki sopa ile mağduru başına vurup hiçbir şey almadan kaçtığı olayda; sanığın başından beri az miktarda para almaya yönelik özgülenen kastı dikkate alındığında, sanık hakkında TCK’nin 150/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği dikkate alınmadan fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, mağdur ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10449, Karar No: 2007/9684, Tarih: 06.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10449 E.  ,  2007/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ... ...'un ... ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu, cezaevine girmeden önce adresinin ... Mahallesi ... olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8473, Karar No: 2011/11754, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8473 E.  ,  2011/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yönetim kurulu üyelerinin görevden alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük'ün 23. maddesine göre, vakıf senedinde yazılı şartlarla yürürlükteki kanun ve nizamlara uymayan ve genel olarak basiretli bir idareci gibi hareket etmeyen, vakfın mallarını vakıf senedinde belirlenen gayesine uygun olarak kullanmayan, vakfın gelirlerini vakıf senedinde yazılı şartlara aykırı olarak sarf eden, kusurlu hareketleriyle vakfa zarar veren ve 5072 sayılı Kanuna aykırı olarak okul hizmet binası içinde vakıf faaliyetlerini yürüttüğü iddia edilen vakıf yöneticilerinin görevden alınması istemine ilişkindir. 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 10. maddesi, vakıf yöneticilerinin belirtilen sebeplerden dolayı ancak Vakıflar Meclisinin vereceği karara dayalı olarak denetim makamının başvurusu üzerine vakfın yerleşim yeri asliye hukuk mahkemesince görevlerinden alınabileceğini düzenlemektedir. Mahkemece, yukarıda sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 10. maddesi gereğince, öncelikle görevden alınması istenilen vakıf yöneticileri hakkında bir ön şart olarak gerekli görülen Vakıflar Meclisince verilmiş bir izin olmadığı dikkate alınarak davanın bu gerekçeyle reddi yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçe değiştirilerek ONANMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8731, Karar No: 2016/1138, Tarih: 03.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/8731 E.  ,  2016/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun diğer suç ortakları ile birlikte ilk olarak, dava konusu demir boruyu çalarak götürüp sattıktan sonra, aynı gün tekrar olay yerine gelip daha önceden asma kilidini kırarak açmaya çalıştıkları konteynıra girdikleri esnada yakalandıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-e, 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10198, Karar No: 2010/1222, Tarih: 08.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/10198 E.  ,  2010/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, hizmet tespitine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ....... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara,hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....