muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20735, Karar No: 2010/4594, Tarih: 18.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/20735 E.  ,  2010/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin açılıp okunması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm lehine vasiyet edilen ve mirasçı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı derneğin yeni isminin, vasiyetnamenin tenfizi (infazı) esnasında nazara alınacağının tabii bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.55 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 18.03. 2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7553, Karar No: 2006/10493, Tarih: 11.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7553 E.  ,  2006/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı bonolarda taraflarca Ordu Mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. İİK'nun 50. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK nun 22. maddesi gereğince kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşme ile belirleyebilirler.

Somut olayda alacaklı da bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen icra dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde de takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya aykırılık yoktur.

O halde mahkemece, borçlunun yetki itirazının reddedilip diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22040, Karar No: 2014/14430, Tarih: 18.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22040 E.  ,  2014/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2012/17-2013/398

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne yıkım isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile çekişme konusu 5 parsel sayılı taşınmazın davacı Mehmet ve diğer davacıların miras bırakanı Yadigar ile davalı ve dava dışı kişiler adına arsa cinsi ile paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davalının taşınmazın tamamına fabrika binası inşa ettiği saptanmak suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine;

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği ve TMK'nun 692. maddesinde düzenlendiği üzere "Paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan işlere girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça bütün paydaşların kabulüne bağlıdır.

Somut olaya gelince; davalı paydaşın çekişme konusu taşınmazın tümünü kapsar hatta komşu 4 sayılı parsele taşkın biçimde fabrika binası yaparak taşınmazı kullandığı saptanmıştır.

Bu durumda davalının, TMK'nun 692/1. maddesi uyarınca taşınmazın niteliğini ve kullanım tarzını; yani özgülendiği amacı değiştirecek bir davranışta bulunmasının yasal korunmaya mazhar olduğu söylenemeyeceği gibi, davalının keşfen belirlenen tasarruf şeklinin davacıların çekişmeli taşınmazdaki mülkiyet hakkını kısıtladığı, davacıların kullanabileceği bir yerin kalmadığı ve taşınmazdan yaralanmadığı açıktır.

Hâl böyle olunca, yıkım isteğinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5033, Karar No: 2012/9234, Tarih: 21.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/5033 E.  ,  2012/9234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 44-279

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının, sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava dilekçesinde ve karar başlığında taraf olarak gösterilen, "... Toprak Sanayinin" şahıs şirketinin, ticaret ünvanı olduğu anlaşıldığından ve şirket sahiplerinin davada diğer davalılar olarak yer aldığı anlaşıldığından, karar başlığında yer almaması gerekirken gösterilmiş olması;

3-Dava birden fazla davalı aleyhinde açılmış olup, tümü hakkında davanın kabul edildiği ve HMK’nun 326. Maddesi gereğince yargılama giderlerinden de tümünün sorumlu olması gerekirken, hangi davalı olduğu dahi belirtilmeden, davalıdan tahsiline karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen karar başlığındaki, “2-..., Boyabat/SİNOP” ifadelerinin silinerek, hükümden çıkartılmasına, yargılama giderlerine ilişkin, hükmün (2). Bendindeki “davalıdan” ifadesinin silinerek yerine “davalılardan” ifadesinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3578, Karar No: 2021/11466, Tarih: 07.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3578 E.  ,  2021/11466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.05.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 29.05.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinin gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 10.05.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16116, Karar No: 2023/1944, Tarih: 08.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16116 E.  ,  2023/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2013 tarihli ve 2013/165 Esas, 2013/285 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, beraatine karar verilmiştir.

B. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2013 tarihli ve 2013/165 Esas, 2013/285 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.03.2020 tarihli ve 2015/1912 Esas, 2020/1707 Karar sayılı kararı ile;

Olay, ikamet, arama, yakalama, elkoyma, tartım ve tespit tutanağı, suça konu uyuşturucu maddenin sanığın ikametinin yüklüğünde ele geçmesi, uyuşturucu içeren hapların sayısı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/253 Esas, 2020/376 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 7 ay hapis ve 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna,

2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanığın parmak izi çıkmadığına ve savunmasına itibar edilmesi gerektiğine,

4. Mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna,

2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanığın parmak izi çıkmadığına ve savunmasına itibar edilmesi gerektiğine,

4. Mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk görevlilerince elde edilen istihbari bilgi üzerine sanığın usulüne uygun olarak yapılan ikamet aramasında, 5675 adet amfetamin içeren tabletler ve esrar ele geçirildiği, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, elde edilen istihbari bilgi, olayın gerçekleşme biçimi, ele geçen maddelerin miktarı ve sayısı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/253 Esas, 2020/376 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13112, Karar No: 2021/15132, Tarih: 15.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/13112 E.  ,  2021/15132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, ... İli, ... İlçesi, ... Mah. 368 ada, 134 parsel sayılı taşınmazdaki kat irtifakının kaldırılmasını, çatı katında arsa payı bulunmayan bağımsız bölüm dahil tüm bağımsız bölümlere arsa payı tahsisi ile bağımsız bölümlerin yeniden numaralandırılarak çatı katındaki bağımsız bölümünde müvekkilleri adına kayıt ve tescilini, çatı katında oluşturulacak bağımsız bölüme arsa payı tahsisi nedeni ile davalıların arsa paylarında oluşacak azalmanın bedelinin bilirkişi marifeti ile tespiti ile milli bir bankaya bloke etmeleri için yetki ve süre verilmesini, aksi halde müvekkiline ait arsa paylarının azaltılması sureti ile çatı katında ki bağımsız bölüme arsa payı tahsisi ile tapuya müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 44. maddesinde ki şartların bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; Anagayrimenkulün üstüne kat ilavesi veya mevcut çekme kat yerine tam kat yapılması için 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 44. maddesindeki şartların bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne, dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4864, Karar No: 2024/1512, Tarih: 15.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4864 E.  ,  2024/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1709- 2022/1866

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/364 esas 2022/166 karar

1- İlk derece mahkemesince, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve müdahalenin önlenmesi davasında davalı yüklenicinin edimini sözleşmede kararlaştırılan sürede yerine getirmediği, sözleşmede öngörülen bitim tarihinden dava tarihine kadar davalının edimini yerine getirecek yeterli zaman olduğu, inşaatın yalnızca %10'unun tamamlanabildiği, davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalı yüklenicinin edimini sözleşmede öngörülen sürede yerine getirmediği, inşaatın %10'unun tamamlandığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 15.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8640, Karar No: 2023/7521, Tarih: 22.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8640 E.  ,  2023/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne istinaf yolu açık olmak üzere (sehven) karar verilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 13.09.2021 tarihli ve 2021/8083 Esas, 2021/11590 Karar sayılı ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; ancak kanun yolunu istinaf olarak göstermesi üzerine taraflar kararı istinaf etmiş ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi 29.09.2022 tarihli ve 2022/298 Esas, 2022/1315 Karar sayılı kararı ile; dosyayı Yargıtaya gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iade etmek yerine yetkisiz olarak dosyayı inceleyerek tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin yetkisiz olarak verdiği 29.09.2022 tarihli ve 2022/298 Esas, 2022/1315 Karar sayılı kararın ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Dairemizin 12.12.2022 tarihli ve 2022/16450 Esas, 2022/16487 Karar sayılı geri çevirme kararı sonrası tarafların temyiz harçlarını yatırması üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 1.537,86 TL olup İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 8.000, 00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu nedenle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA