muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/963, Karar No: 2020/18, Tarih: 21.01.2020

Sanığın uğradığı en küçük bir haksızlığı süre engeline takılmaksızın gidermek amacıyla CMK'nın 308 maddesinin birinci fıkrasındaki son cümleyi düzenleyen kanun koyucunun, haksız yere hakkında açılan dava nedeniyle çok ağır bir tedbir olan tutukluluğa maruz bırakılan ve yargılama sonucunda beraat ettiği için uğradığı haksızlığın bir nebze de olsa giderilmesi amacıyla ceza mahkemesinde dava açan şahıs aleyhine yapılan hataya seyirci kalması beklenemez. Kaldı ki !.. Somut olayımızda davacının açmış olduğu dava haksız yere sanıklık statüsü verilerek uygulanan çok ağır bir tedbirden kaynaklanmaktadır. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına bir taraftan mahkûm olan sanıkların uğradığı haksızlığı süreye bağlı olmaksızın giderme yetkisi tanınırken, diğer taraftan haksız yere sanık konumuna getirilen ve tutuklama gibi çok ağır tedbirlere maruz kalan sanık hakkında verilen beraat kararının kesinleşmesinden dolayı tazminat davası açmaya hak kazanan davacının, sanıklık statüsünden kaynaklanan davada, sırf sanıklık statüsü sona erdiği gerekçesiyle Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından verilen karara itiraz için böyle bir yetki verilmemesinin, başka bir deyişle 1 aylık süreye tabi kılınmasının ceza muhakemesine hâkim olan yorum prensiplerine aykırı olacağı ve buna bağlı olarak mahkemeye erişim hakkının engellenmiş olacağı kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır. Zira Mahkemeye erişme hakkı, sadece ilk derece mahkemesine dava açma hakkını değil, eğer iç hukukta itiraz, istinaf veya temyiz gibi kanun yollarına başvurma imkanı tanınmış ise üst mahkemelere başvurma hakkını da içerir.

Bu sakıncaların ortadan kaldırılabilmesi için ceza muhakemesi hukukunda kıyasın mümkün olduğu gözetilerek ve maddedeki 'sanık' kelimesinin ceza yargılamasının herhangi bir aşamasında ceza ya da güvenlik önlemine tabi tutulan davacıyı içerdiğinin kabul edilmesi gerekmektedir. Aksine kabulün otuz günlük süre sonunda mevcut hukuka aykırılıkların hiçbir şekilde giderilememesi sonucunu doğuracağı, böyle bir sonucun da hukuki güvenlik ilkesini zedeleyeceği açıktır.

Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere, davacının süresi içerisinde temyiz talebinde bulunmasına karşın, Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesi tarafından davacının temyiz talebinin reddine dair karara itiraz eden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi gerekirken, bir aylık süre içerisinde itiraz edilmediğinden bahisle reddine dair Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak edilmemiştir." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının süre yönünden REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.01.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15972, Karar No: 2011/40525, Tarih: 03.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/15972 E.  ,  2011/40525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜM : Kısmen temyiz isteminin reddi, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2,231/2 ve 232/6.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak temyiz yasa yoluna başvurulabileceğinin hükümde gösterilmediği anlaşıldığından, sanık ... savunmanının temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2008 tarih 2006/272 Esas, 2008/13 karar sayılı temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanık ...’ın kayden 05.08.1988 doğumlu olduğu, savunmasının alındığı 15.06.2007 tarihli duruşmada 18 yaşını tamamladığı, müdafi talebinde bulunmadığı, sanığın bu beyanı nedeni ile zorunlu savunman Av.... ...'ın savunmanlıktan çekildiği, yargılamaya devamla karar verildiği, hükümden sonra sanığın vekalet verdiği avukatı tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmış; Ancak sanığın yargılama boyunca savunma hakkının kısıtlandığına yönelik dosyaya yansıyan herhangi bir durum olmadığı gibi iddiada edilmediğinden tebliğnamede 5271 sayılı CMK’nun 150/2.maddesi gereğince zorunlu savunman görevlendirilmesi gerektiğine ilişkin düşünce bu nedenle benimsenmemiştir.

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde:

5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın park halindeki kilitli aracın camını kırarak, oto teybini çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1.maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden, 01.05.2006 tarihli olay yakalama muhafaza üst arama tutanağına göre; devriye görevi yapan kolluk görevlilerince, daha önce tanınan diğer sanık ...’nın elinde bebeto marka bisiklet ve sanık ...’ın elinde ise, oto teybinin olduğunun görülmesi üzerine, dur polis diye arkalarından bağırılmasına rağmen sanıkların kaçtıkları, sanık ...’ın elindeki oto teybini kaçarken otların içine attığı, teybinin polis tarafından bulunarak katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; yakalanacağı kaçınılmaz olan sanık ...’ın elindeki oto teybini atmasının rızai iade içermediği ve kendini kurtarmaya yönelik hareketin de etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/3. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10850, Karar No: 2014/677, Tarih: 22.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10850 E.  ,  2014/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.07.2013 gün ve 2012/376 Esas, 2013/153 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden de re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılamaya konu dava dosyası ile ilgili olarak İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.09.2012 gün ve 2012/1242 Esas, 2012/1165 Karar sayılı görevsizlik kararında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili anlatımda bulunulduğu ve her ne kadar anılan kararda sevk maddesi olarak bu suç gösterilmemiş ise de, dosyaya bakan ağır ceza mahkemesinde sanığın her iki suçtan dolayı cezalandırılmasına dair verilen esas hakkındaki mütalaaya karşı, sanık ile müdafiin savunmalarının alınmasının ardından mahkemece her iki suçtan mahkûmiyet hükmü kurulduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8567, Karar No: 2014/8427, Tarih: 16.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8567 E.  ,  2014/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/221-2013/44

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 23.02.2006 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, hastanenin inşaat aşamasında boyacı olarak çalıştığını, hastane açıldıktan sonrada çalışmaya devam ettiğini, haftanın 6 günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, yoğun çalışma temposunda davacının belinde ağrılar meydana geldiğini, hastane sahibine bu şartlar altında boyacılık yapmasına sağlığının elvermediğini başka bir iş verilmesini talep ettiğini, bu talebinin kabul edilmediğini, bu nedenle müvekkilinin iş sözleşmesini hastalık nedeniyle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sağlık mazereti ile işyerinden ayrılmasından sonra serbest piyasada boya yapmaya devam ettiğini, buna ilişkin fotoğrafların bulunduğunu, davacının iş yapmasına engel bir sağlık porbleminin olmadığını, davacının raporunda işe devam etmesinde engel olduğuna dair kayıt mevcut olmadığını, davacının fazla mesai yapmadığını, çoğu zaman normal mesaisinde bile çalışmadığını, davacının alacak hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip feshetmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı iş sözleşmesini sağlık nedeniyle haklı sebeple feshettiğini beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının çalışmasına engel bir sağlık probleminin bulunmadığını, davacının iş sözleşmesini feshinin haklı nedene dayanmadığını belirtmiştir. Mahkemece davacının sağlık durumuna göre işyerinde boyacılık ve bakım işçiliği yapıp yapamayacağına ilişkin araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Hal böyle olunca davacının davalı işyerinde boyacılık ve bakım işçiliği yapıp yapmayacağına dair tam teşekküllü devlet hastanesinden rapor alınması, bu rapor ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının iş sözleşmesinin haklı nedene dayanıp dayanmadığının düşünülmesi gereklidir. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı dava dilekçesinde haftanın altı günü çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yılda altı hafta tatilinde çalıştığı kanaati ile hesaplama yapılmıştır. Mahkemece davacının dava dilekçesinde haftanın altı günü çalıştığını beyan etmesi karşısında hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi gerekli iken talep aşılarak hafta tatili alacağının hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 16.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26247, Karar No: 2015/11508, Tarih: 22.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26247 E.  ,  2015/11508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; hastanede herkesin girebileceği alanlardan olmayan hemşirelerin dolaplarının bulunduğu soyunma odasına girdiği anlaşılan sanıklar hakkında zamanaşımı süresi içerisinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin hapis cezasının kanuni sonucu olarak uygulanabileceğinin kanunda belirtilmesine rağmen, sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği halde 53. Maddenin de uygulanmasına karar verilmesi Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarından, "5237 sayılı TCK’nun 53. Maddesinin 3. Fıkrası uyarınca 1. Fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerideki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilme tarihine, 1. Fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. Fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlelerinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10276, Karar No: 2023/11225, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10276 E.  ,  2023/11225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/4 Esas, 2022/7 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.08.2022 Tarihli ve 2022/62 Tereke Esas, 2022/47 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın cezaevine girmeden önceki adresinin ... Mahallesi Mehpare Sokak No:12C İç Kapı No:19 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.11.2022 Tarihli ve 2022/4 Tereke Esas, 2022/7 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son yerleşim yeri adresinin Bandırma/Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak

sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri

sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için

gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine

gönderir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 inci maddesi şöyledir:

"Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz."

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.04.2012 tarihli ve 2012/52 Esas, 2012/135 Karar sayılı kararıyla 4721 sayılı Kanun'un 407 nci maddesi gereğince kısıtlandığı ve vasi atandığı ayrıca müteveffanın ölmeden önceki sürekli yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14644, Karar No: 2018/9001, Tarih: 06.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/14644 E.  ,  2018/9001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalılar ..., ... ile ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılar ..., ... ve ...'ten alınmasına, 06.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2527, Karar No: 2015/3773, Tarih: 10.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2527 E.  ,  2015/3773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde gece saat 21.30 sıralarında işlediği halde sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması ve Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/873 esas ve 2003/831 karar sayılı ilamıyla kesinleşmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4758, Karar No: 2013/7119, Tarih: 15.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4758 E.  ,  2013/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı yanca açılan iflasın ertelenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdalillerden ... Başkanlığı ile ... Gaz A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, yurt içi ve yurt dışında meydana gelen ekonomik kriz nedeniyle şirketin sermayesini kaybederek borca batık hale geldiğini ve sunulan projeye göre şirketin sonradan ekonomiye kazandırılabileceğini ileri sürerek, şirketin iflasının ertelenmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre borca batıklık halinin mevcut olduğu, şirketin tüm sermaye borcunun ödendiği ve yeni sermaye artışı yapıldığı, şirketin iflas erteleme talebinin kabulü halinde alacaklıların durumunun, iflasın derhal açılmasına göre daha kötü olmayacağı gerekçesiyle talebin kabulüne ve iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil SGK Başkanlığı vekili ile ... Gaz AŞ. vekili temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179). 6100 sayılı HMK'nın 266/1. maddesi "Mahkeme çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir." hükmünü içermektedir. Aynı kanun 282. maddesinde belirtilen bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı ve hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği hükmünü düzenlemiştir. Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tesbiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Bilirkişiden beklenen, özel ve teknik bilgisi kapsamında projenin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tesbiti ile sınırlıdır.

Dosyanın incelenmesinden borca batıklığın usulüne uygun biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. İncelenmesi gereken hususlar sunulan iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı, ilk tedbirin verildiği 27.11.2008 tarihinden kararın verildiği 12.03.2013 tarihine kadar geçen yaklaşık 4 yıl 4 aylık sürede proje hedeflerine ulaşılıp ulaşılmadığı ve davacı şirket yönetiminin bu konudaki tutumudur. Temyiz incelemesinin yapıldığı tarih itibariyle davacı şirket, yaklaşık 5 yıldır tedbirlerden yararlanmaktadır.