muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18402, Karar No: 2021/2432, Tarih: 21.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2016/18402 E.  ,  2021/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 1853 ada 11 parsel sayılı taşınmaza bir bina inşa edilmesi için annesi...yı davalıların mirasbırakanı ... ile birlikte vekil tayin ettiklerini, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre arsa maliklerine zemin katta bir dükkan ve 4 dairenin kalacağının kararlaştırıldığını ancak 18/254 arsa paylı 3 nolu dükkanın tamamının vekalet yetkisi kötüye kullanılarak ... adına tescil edildiğini, işlem tarihinde vekili ...’nın yaşlı olup yönlendirme ile hareket ettiğini, kat irtifakı tesis edilirken davalıların mirasbırakanına 16/254 arsa paylı olarak 2 adet bağımsız bölüm ile 18/254 arsa paylı bir adet dükkan verilirken kendisine verilen bağımsız bölümlerin arsa paylarının 25/254 olarak gösterildiğini ileri sürerek kat irtifakı tablosundaki usulsüzlüğün giderilmesini, 3 nolu bağımsız bölümün yarı payının kendisine verilmesini, maliki olduğu 8 ve 10 nolu bağımsız bölümlerin arsa payının 20/254 olarak düzletilmesini, buradan gelecek 10/254 payın 3, 9 ve 11 nolu bölümlere eklenmesini istemiş, aşamada 8 ve 10 nolu bölümlerin devredilmesi üzerine ... ve ... davaya dahil edilmiştir.

Davalı ... ... dava konusu taşınmazda vekalet ilişkisine dayanılarak davacının annesi tarafından tasarrufta bulunulduğunu, diğer davalılar davanın haksız açıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, davalı ... ile dahili davalılar davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairece ‘’...Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder” şeklinde düzenlemeler getirmiştir. Hal böyle olunca, bu durumda, 6100 sayılı HMK'nun 125. maddesinin de gözetilerek bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.’’ gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde verilen vekaletname ile sonradan yapılan devir işlemlerinin hukuka uygun olduğu ve davanın kanıtlanamadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ile davalıların mirasbırakanı olan ....'nın kendilerine veraseten intikal eden dava konusu 1853 ada 11 parsel sayılı taşınmazı satması, kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapması, inşaat yaptırması ve kat irtifakı ile kat mülkiyeti kurması yetkilerini içeren Zürih Başkonsolosluğunun 04.04.1991 tarihli vekaletnamesi ile anneleri ...'yı vekil tayin ettikleri, Zeytinburnu 1. Noterliğinin 27987 yevmiye nolu 24.04.1991 tarihli gayrimenkul satış ve kat karşılığı inşaat sözlemesi ile vekil ...'nın kendisi adına asaleten (taşınmazda lehine intifa hakkı olduğu için), ... ve davacı adına vekalaten dava konusu taşınmazda bir bodrum, bir zemin ve 4 normal katlı şekilde bir bina yapılması ve zemin katta bir dükkan ile 3 ve 4. katların tamamının (toplam 100/254 arsa payı ) arsa maliklerine kalması konusunda dava dışı yüklenici ile anlaştığı, 19.08.1991 tarihinde 154/254 payı dava dışı yükleniciye temlik ettiği ve bu şekilde davacı ve ...'in taşınmazda 50/254'er payının kaldığı, 24.11.1991 tarihinde tesis edilen kat irtifakı ile 50/254 arsa payına karşılık 8 (arsa payı 25/254) ve 10 nolu (arsa payı 25/254) bağımsız bölümlerin davacı adına, 50/254 arsa payına karşılık 3(arsa payı 18/254), 9 (arsa payı 16/254) ve 11 nolu (arsa payı 16/254) bağımsız bölümlerin ... adına tescil edildiği, kat irtifakı tesisine ilişkin işleme de vekil ...'nın vekaleten katıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, Borçlar Kanununun temsil ve vekalet akdini düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

6098 s. Türk Borçlar Kanununda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 s. Borçlar Kanununun 390.) maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

6098 s. Türk Borçlar Kanununda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 s. Borçlar Kanununun 390.) maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. (TBK'nin 504/1) Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'de daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'de benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Diğer taraftan, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nin 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Ne var ki, mahkemece hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, öncelikle dava konusu taşınmazın kat irtifakı tesisine ilişkin projesinin getirtilmesi, mahallinde yeniden uzman bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak davacı ile ...,adına tescil edilen 3, 8, 9, 10 ve 11 nolu bağımsız bölümlerin kat irtifakı sırasındaki fiziki durumlarına göre arsa pay oranlarının kaç olması gerektiğinin açıkça saptanması, anılan bağımsız bölümler arasındaki arsa pay oranı farklılığının sebebinin ortaya konması, buna göre davalıların mirasbırakanı ile vekil ...'nın el ve işbirliği içerisinde hareket ederek davacıyı zararlandırıp zararlandırmadıklarının yukarıda açılanan ilkeler doğrultusunda belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9887, Karar No: 2014/8944, Tarih: 23.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9887 E.  ,  2014/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 2962 ve 2963 parsel sayılı 207,24 ve 307,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... Kadastro Mahkemesinin 1975/439 Esas, 1991/9 sayılı kararı ile gerçek kadastronun, müstakil parseller halinde tespiti yapılmak üzere tutanak ve dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve kamulaştırma işleminin yapılmaması nedeniyle 2962 sayılı parsel tarla, 2963 sayılı parsel kanal vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, öncesinde Hazine adına tespit edilen taşınmazlar hakkında ikinci kadastronun geçersiz olduğu ve taşınmazların Hazineye ait yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 2963 parsel sayılı taşınmazın kanal vasfıyla davacı Hazine adına, 2962 sayılı parselin tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, davalı da temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12045, Karar No: 2011/10897, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12045 E.  ,  2011/10897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 15.04.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı yasanın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4771, Karar No: 2016/6663, Tarih: 03.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/4771 E.  ,  2016/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, dosyada fotokopisi bulunan sözleşmelerin 31.07.2006 tarihli olduğu anlaşılmakla, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin ancak belge sayısının 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınabileceğinin gözetilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25352, Karar No: 2013/15759, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25352 E.  ,  2013/15759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin 18.08.2007-05.02.2009 tarihleri arasında resepsiyon ve muhasebe elemanı olarak çalıştığını, 05.02.2009 günü şirket yetkilisinin davacıya hakaret ederek işten çıkardığını, 2.000,00 TL kıdem, 1.000,00 TL ihbar, 500,00 TL fazla mesai, 500,00 TL yıllık izin ve 600,00 TL asgari geçim indiriminin fesih tarihinden işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalışmalarında Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının esas alınması gerektiğini, fazla çalışmaların kanıtlanamadığını, zamanaşımından dolayı davanın reddinin gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının çalışma süresi tanık beyanlarına değer verilerek tespit edilmiştir. Tanık beyanlarından davacının çalışma süresi tam olarak tespit edilememektedir. Mahkemece kurum kayıtlarına ve hizmet döküm cetveline değer verilerek davacının hizmet süresinin belirlenmesi gerekirken sadece tanık beyanlarına değer verilerek belirlenen hizmet süresine göre davacının alacaklarının hesaplanması hatalı olmuştur.

3-Davacı fazla mesai alacağını tanık beyanlarına dayanarak ispatlamaya çalışmıştır. Fazla çalışmanın yazılı belgelere, işveren kayıtlarına veya kesin delile değil, tanık anlatımına dayalı olması durumunda, mahkemece; fazla çalışma yapılan süreler tespit edilirken; işçinin uzun süre her gün fazla çalıştırılmasının hayatın olağan akışına ve insan doğasına uygun düşmeyeceği, yaşam tecrübelerine göre hiç hastalanmadan veya evlenme, ölüm, doğum, özel işleri gibi mazereti çıkmadan yıllarca sürekli çalıştığının kabul edilemeyeceği, işyerindeki üretim faaliyeti ve işçinin üstlendiği işin niteliği dikkate alınmadan sürekli gördürüldüğünün varsayılamayacağı, işçinin ara dinlenmesi, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde hiç dinlenme hakkını kullanmadan çalıştığının düşünülemeyeceği gözönünde tutularak, belirlenen fazla çalışma süresinden hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece yazılı delille ispatlanmadığı halde fazla mesai alacağından takdiri indirim yapılmaması hatalı olup karar bu yönüyle de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18791, Karar No: 2014/1045, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18791 E.  ,  2014/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/723-2013/255

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan A.. A.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan A.. A.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan A.. A.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1482, Karar No: 2015/1575, Tarih: 14.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1482 E.  ,  2015/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tanzim ettiği sahte çeki hayvan satışı esnasında kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

... ve ...'ın aşamalardaki değişmeyen istikrarlı beyanları ile bilirkişi raporları karşısında; sanığın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11816, Karar No: 2019/3223, Tarih: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11816 E.  ,  2019/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında “2009 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan açılan kamu davasında, sanığın “...tasfiye halindeki... şirketine tasfiye memuru olarak görevlendirildim, ancak o tarihte şirket müdürü olan... bana şirket defter ve belgelerini vereceğini söyledi, ben bunun sözüne güvenerek noterde tasfiye memuru olarak sözleşmeyi imzaladım, ancak daha sonra ve halen ...'e ulaşabilmiş değilim, defterler onda olduğu için ben defterleri vergi dairesine ibraz edemedim, suç işleme kastım yoktur.” şeklindeki savunması ve dosya kapsamındaki belge ve delillerin incelenmesinde, ... Gıda Temizlik Ltd. Şti.’nin 31.10.2010 tarihi itibari ile tasfiyeye girmiş olup tasfiyeye memuru olarak sanığın atandığı da dikkate alındığında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; ticari sicil kayıtları getirtilip incelenerek tasfiye halindeki ... Gıda Temizlik Ltd. Şti'.nin sanıktan önceki yetkilisinin sanığın savunmasında adı geçen ... olup olmadığının belirlenmesi, bu kişiye, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; vergi incelemesi amacıyla ibrazı istenen defter ve belgeleri sanığa teslim edip etmediğinin, teslim etmemiş ise sebebinin sorulması, teslim etmiş ise teslim tutanağının istenip dosya içine konulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.