muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5895, Karar No: 2018/2798, Tarih: 27.02.2018

Davalı alacaklı vekili, borçlu şirketin faaliyetlerini aralarında sıkı organik bağ olan davacı şirket üzerinden yürüttüğünü, bu şekilde alacaklıdan mal kaçırmaya gayret ettiklerini, haczedilen menkullerin borçluya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ödeme emrinin borçlu şirkete haciz yapılan adreste tebliğ edildiği, aynı adreste borçluların huzurunda daha önce aynı takip dosyasından 10/07/2012 tarihinde haciz işlemi yapıldığı, istihkak iddiasına konu mahcuz fındıkların haczedildiği fabrikanın borçlu şirketin ya da ortaklarının mülkiyetinde olduğu, takip borçlusu ve aynı zamanda borçlu şirket ortağı ...'un istihkak iddia eden şirket ortağı ...'un babası olduğu, buna göre mahcuz fındıkların borçlunun elinde haczedildiğinin İİK.nın 97/a maddesi uyarınca mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerektiği, ispat külfetinin davacıda bulunduğu, davacı şirketin ve haciz sırasında hazır bulunan ...'ın takip borçlusu olmadığı, davacı şirketin ortağının borçlular ve borçlu şirket ortağı ile yakın akraba olmasının onun da borçlu olması sonucunu doğurmayacağı, fındığın yörenin temel gelirini teşkil etmekte olduğu, bölge halkının büyük çoğunluğunun ya fındık üretimi ya da alım satımı ile iştigal ettiği, davacı şirketin takip tarihinden 3 yıl önce kurulduğu, alınan bilirkişi raporuna göre davacı şirketin kurulduğu 2009 yılından itibaren 2010, 2011 ve 2012 yıllarında aktif olarak faaliyette bulunduğu, kuruluşundan itibaren fındık alım satımının yanısıra başka faaliyetlerde de aktif çalıştığı, mahcuz fındıklara ait olduğu ileri sürülen ve ibraz edilen müstahsil makbuzlarının davacı şirketin yasal defterlerinde de kayıtlı olduğunun tesbit edildiği, mahcuz fındıkların davacı tarafça önceki yıllarda olduğu gibi 2012 yılında alımı yapılan fındık mahsülü olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile mahcuz fındıklar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde, her ne kadar haciz adresi ticaret sicil kayıtlarında davacı 3. kişi şirketin adresi olarak kayıtlı ise de, davanın dayanağı takip dosyasındaki ödeme emri borçlu şirket ortaklarından ...'a haciz adresinde tebliğ edilmiştir. Zaten davacı şirketin haciz yapılan adrese, haciz tarihinden yaklaşık 1,5 ay öncesinden geldiği görülmektedir. Öte yandan, aynı takip dosyasında 10.07.2012 tarihinde haciz yerine gidilip haciz yapılmak istendiğinde de takip borçlusu şirketin ortaklarının haciz adresinde bulunduğu ilgili haciz tutanağından anlaşılmaktadır. Haciz yerini borçludan adi nitelikte bir kira sözleşmesiyle kiralayan davacı 3. kişinin haciz yerine fiilen taşınması da 10.07.2012 tarihinden sonradır. Önemle ifade etmek gerekir ki, davacı 3. kişi şirket, borcun doğumundan sonra kurulmuştur. Bu şirketin hakim ortağı ..., borçlu şirketin eski yetkililerinden olup, borçlu şirketin ortaklarından ...'un oğlu, diğer ortakların da akrabasıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şirketin 2009 ve 2012 yıllarında borçlu şirketle hem alım hem de satım bakımından ticari ilişkisinin bulunduğu, 2010 ve 2011 yıllarında ise davacı şirketin tüm satışlarını borçlu şirkete yaptığı tespit edilmiştir. Bu bilgilere göre de davacı ile borçlu arasında ticari ilişki bakımından da sıkı bir bağın varolduğu görülmektedir.

Tüm bu bilgiler ışığında, somut olayda; İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. Mülkiyet karinesinin aksinin davacı 3. kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekir. Davacı 3. kişi tarafından sunulan müstahsil makbuzları her zaman temini mümkün belgelerden olup, vergi levhası ve kira sözleşmesi de karinenin aksini kanıtlayacak nitelikte değildir.

O halde, Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.630,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı alacaklıya verilmesine, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19671, Karar No: 2013/29163, Tarih: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/19671 E.  ,  2013/29163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, kendilerine bağlı ... ve Araştırma Hastanesinin ilaçlama ve temizlik işi ihalesini davalı şirketin kazandığını, davalı şirkette işçi olarak çalışan dava dışı işçinin davalı tarafından işten çıkarılması üzerine işçi tarafından işçilik haklarının tahsili için İş Mahkemesinde açılan davada kendilerinin üst işveren olması nedeniyle davalı şirketle birlikte sorumlu bulunduklarını, kesinleşen iş mahkemesinin kararı sonunda davalı işçiye toplam 16.500,54 TL ödediklerini, sözleşme ve eklerinin hükümlerine göre işçiye ödenen tüm miktardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 4.998,54 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini, sorumluluklarına karar verilse dahi tazminatlardan ve işçi alacaklarından yarı oranında sorumlu olmaları gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak ve davalının sadece ödenen bedelin yarısından sorumlu olması gerektiği gerekçe gösterilerek 2.499.27 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idareye bağlı ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ilaçlama ve temizlik işlerine dair ihalesini davalı şirketin kazandığı ve akabinde taraflar arasında 14.1.2009 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, davalı idarenin sözleşme konusu işi yürütürken kendilerinde çalışan dava dışı işçinin iş akdini feshettiği, işçinin de Eldeki dosyanın tarafları aleyhine işçilik alacaklarına dayalı olarak iş mahkemesin de dava açtığı, iş

Davacı idareye bağlı ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ilaçlama ve temizlik işlerine dair ihalesini davalı şirketin kazandığı ve akabinde taraflar arasında 14.1.2009 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, davalı idarenin sözleşme konusu işi yürütürken kendilerinde çalışan dava dışı işçinin iş akdini feshettiği, işçinin de Eldeki dosyanın tarafları aleyhine işçilik alacaklarına dayalı olarak iş mahkemesin de dava açtığı, iş

mahkemesince işçinin haklarından asıl işveren olan davacı idare ile alt işveren olan davalı şirketin birlikte sorumlu olacakları benimsenmek suretiyle idare ve şirketin sorumluluklarına karar verildiği ve davacı idarenin kesinleşen iş mahkemesi kararı neticesinde dava dışı işçiye ödeme yaptığı ve ödemeden davalı şirketin sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmakta olup, esasen bu hususlar tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Davada çözülmesi gereken husus, davacı idare tarafından dava dışı işçiye ödenen miktardan kimin ve hangi oranda sorumlu olması gerektiği hususudur. Öncelikle belirtmek gerekir ki ihtilafın çözümünde asıl gözetilmesi gereken taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve sözleşmenin eki olan belgelerdir. Bu bağlamda sözleşmenin eki olduğu ve tarafları bağlayacağı sözleşmede kararlaştırılan şartnamelerin incelenmesi zorunludur. Sözleşmenin eki olan ve davalı şirket yetkilisi tarafından imzalanan “....malzemeli temizlik hizmeti ve hastane destek hizmeti teknik şartnamesi” nin 7.maddesinin son fıkrasında “işçilerin işe alınması, işten çıkarılması, çıkarılması neticesinde doğabilecek tüm yükümlülükler, iş kazaları sonucunda meydana gelecek olan sorumluluklar, sigorta prim sorunu, Çalışma Bakanlığı mevzuatı ile ilgili tüm sorumluluklar yüklenici firmaya ait olacaktır. Bu konuda idaremiz taraf ve muhatap değildir” hükmü bulunmakta olup, tacir olan davalı serbest iradesiyle imzaladığı sözleşmenin eki niteliğindeki Şartnamenin bu hükmü ile bağlıdır. Bu itibarla da uyuşmazlığın çözümü için az yukarıda belirtilen şartname hükmünün esas alınması gerekir. Anılan hükümde ayrıca ve açıkça çalışan işçilerin işe alınması ve işten çıkarılması neticesinde doğabilecek tüm yükümlülüklerden davalının sorumlu olduğu belirtilmiş olduğu için, davalının ödenen bedelin yarısından değil, işçinin kendi yanında çalıştığı döneme tekabül eden miktarın tamamından sorumlu olacağının kabulü zorunludur. Mahkemece, dava dışı işçinin davalı yanında çalıştığı döneme tekabül eden tüm miktardan davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, değinilen bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/465, Karar No: 2015/85, Tarih: 05.02.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/465 E.  ,  2015/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 11. Ceza Daireleri

Mahkemesi :. Ağır Ceza

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f ve 204/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince 31.12.2009 gün ve 291-377 sayı ile beraatına karar verilmiştir.

Hükmün katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince; “Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde iki yıldan sekiz yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı Kanunun 504/3. maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 11. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Dairesince de; “10.10.2008 günlü iddianame ile katılanın, Küre Gıda Pazarlama Ltd. Şti. yetkilisince keşide edilmiş olan çeki ciro yoluyla devralıp kendi cirosunu da yaptıktan sonra kaybettiği çeki ele geçiren sanığın, çeki ciroladıktan sonra suça konu çeke dayalı olarak İzmir 10. İcra Müdürlüğünün 2005/5405 esas nolu dosyası üzerinden katılan aleyhine icra takibi başlattığı, çekin icra takibine konu edilerek kullanıldığı 08.06.2005 tarihinin suç tarihi olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu cihetle, suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 158/1-d, f maddelerinde öngörülen 'kamu kurumunu vasıta kılarak ve bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık' suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla iddianamedeki anlatıma, tavsifin ağırlığına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu " gerekçeleriyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 11. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 11. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede eylemin; “..şikayetçinin elinden rızası dışında çıkan çeki şüphelinin bilerek kullanılmak suretiyle resmi evrakta sahtecilik ve bankanın unsuru olan çekin kullanılması nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği...” şeklinde anlatılmış ve bu anlatıma uygun olarak sevk maddesi 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f ve 204/1. maddeleri gösterilmiş olup, iddianamede bilinçli olarak 5237 sayılı Kanun hükümlerine göre kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen, 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının tebliğname ve Özel Dairelerce verilen görevsizlik karar tarihleri itibarıyla yürürlükte bulunan (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir," (b) bendinde; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu uygulamalarına göre çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken, hapis cezasının üst sınırı fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırlarının eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır.

Temyiz incelemesine konu olan suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen nitelikli dolandırıcılık suçunun yaptırımı 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f. maddesinde iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve 5000 güne kadar adli para cezası; resmi evrakta sahtecilik suçunun yaptırımı ise aynı kanunun 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olup, nitelikli dolandırıclık suçunun müeyyidesi, resmi evrakta sahtecilik suçundan fazla olduğundan, hükmü temyizen inceleme görevi, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayalı olarak hazırlanan işbölümü kararı uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçunu temyizen incelemekle görevli Yargıtay 15. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 14.01.2013 gün ve 13898-150 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 14.01.2013 gün ve 13898-150 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3143, Karar No: 2012/22704, Tarih: 27.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3143 E.  ,  2012/22704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 15.09.2011 tarihinde bonoya dayalı olarak Bakırköy İcra Dairesinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuru ile Samsun İcra Dairesinin yetkili olduğundan bahisle yetkiye itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İcra takibinin dayanağı yapılan 15.01.2010 tanzim tarihli bonoda Bakırköy icra dairelerinin yetkili kılındığı görülmektedir.

İİK.nun 50/1.maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HUMK. nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir.

İİK. nun 50. maddesinin göndermesiyle takip tarihi itibariyle yürürlükte olmakla uygulanması gereken HUMK’ nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler. Özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz, onun yanında varlığını sürdürür; dolayısıyla dava veya icra takibi, alacaklının seçimine göre, hem genel hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir.

28.11.1956 tarih, 15/15 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve HGK'nun 17.3.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır. Bu nedenle olayda 6100 Sayılı HMK. nun 17. maddesinin uygulama yeri yoktur.

Bu durumda senet metninde Bakırköy İcra Daireleri yetkili kılındığından mahkemece yetki itirazının reddi ile borçlunun sair itirazlarının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5640, Karar No: 2014/11198, Tarih: 14.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5640 E.  ,  2014/11198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Tarafların kök miras bırakanı ... (Ö:1947)'nın mirasçılık belgesine esas olmak üzere kapalı kayıt kalmayacak şekilde tüm mirasçılarını gösterir nüfus kayıtlarının getirtilmesi, mirascıları adına belgesizden taşınmaz tespit edilip edilmediğinin Mahkeme Yazı İşleri, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden sorulması, bulunduğunun anlaşılması halinde tespit tutanakları ile tespitten sonra oluşan tapu kayıtlarının,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu 3493, 5014, 4421, 5549 parsel sayılı taşınmazların tespit tutanaklarının Tapu Müdürlüğünden, varsa dayanağı vergi kayıtlarının İlçe Özel İdare Müdürlüğünden,

3- Komşu bir kısım taşınmazların tespitlerine esas alınan 269, 371, 372, 942, 945, 944, 962, 1042, 608, 618, 607, 617, 1319, 1303, 1043, 157, 1341, 1343, 1544, 1548, 1549, 1552, 1688 ve 1691 nolu vergi kayıtlarının İl Özel İdaresinden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2014 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2002, Karar No: 2015/16038, Tarih: 09.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2002 E.  ,  2015/16038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2013/515-2014/584

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .....Mahallesi 4848 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 4848 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.10.2013 gününden önce, emsal olarak alınan 1792 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 13.03.2007 tarihinden önce; taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 4848 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 25.10.2013 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen 1792 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi (13.03.2007) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 4848 ada 9 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 1792 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1792 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 13.03.2007 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1792 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 13.03.2007 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.