muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2334, Karar No: 2023/7819, Tarih: 23.10.2023

2. Katılan hazırlık aşamasında sanığın tehdit ederek zorla motorsiklete bindirip evine götürdüğü daha sonra teyzesinin evine götürdüğü, burada tokat atıp darp ettiği, kuzenlerinin desteği ile kendisini serbest bıraktığını beyan etmiştir.

3. Katılanın babası ..., sanığın kızını zorla evde tuttuğunu, kızının kolunda sigara söndürme izleri olduğunu beyan etmiştir.

4. İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19.03.2012 gün ve 2012/6883 sayılı raporunda belirtildiği şekilde mağdur sol yüz yana hiperemik lezyon, sol kolunda sigara söndürülmeye çalışıldığını beyanı ile gömleğin kolunda sigara söndürme izi olduğu, ancak kendi kolunda herhangi bir iz olmadığı, mağduru yaşamsal tehlikeye maruz kılmaksızın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandığı tespit edilmiştir.

5. Tanıklar ... ve ..., sanık ile mağdurun evlerine geldiğini, zorla alıkoyma gibi bir durumun söz konusu olmadığı, kısa süre kaldıktan sonra evden ayrıldıklarını beyan etmişlerdir.

6. Sanık, katılan rızası ile motorbisiklete bindiği ve teyzesinin evine gittiklerini beyan etmiştir.

IV.GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eski nişanlısı olan katılanı zorla motorbisiklete bindirdikten sonra önce kendi evine sonra katılanın bulunmaması için teyzesinin evine götürdüğü, sanığın katılan ile evlenme konusu nedeniyle aralarında tartışma çıktığı yönündeki savunması, mağdurun aşamalardaki beyanları ile uyumlu doktor raporu da gözetildiğinde burada katılanı darp ettiği sabit olduğundan sanığın suç tarihinde 16 yaşında olan katılanın rızası hilafına cinsel amaçla

alıkoyarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3 üncü maddesinin (f) bendi ve 5 inci maddelerinde düzenlenen atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/180 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7186, Karar No: 2012/7263, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7186 E.  ,  2012/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5067, Karar No: 2022/12652, Tarih: 26.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/5067 E.  ,  2022/12652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, sanığın kullandığı araçta ele geçirilen toplam 5.300 litre marker seviyesi geçersiz motorine el konulduğunun anlaşılması, İnönü PAL tarafından tarafından düzenlenen analiz raporunda da “motorin içerisine piroliz sıvısı eklenerek tağşiş edildiğinin” belirtilmesi karşısında; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi kapsamı içine alındığı ve 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu cihetle;

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 .maddelerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülererek sanığın 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1-Uygulama yeri bulunmayan, lehe düzenleme içermeyen ve suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesinden hüküm kurulması,

2-Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan EPDK’nun usulüne uygun tebliğe karşın katılma talebinde bulunmadığının ve yargılama aşamalarında katılan olmadığının anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığında Gümrük İdaresi’nin ve EPDK’nun katılan olarak belirtilmesi ve katılan lehine vekalet ücreti tesisine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11658, Karar No: 2018/12517, Tarih: 15.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11658 E.  ,  2018/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin aracından 15-20 TL civarında bozuk para çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8142, Karar No: 2017/3246, Tarih: 12.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8142 E.  ,  2017/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 01.03.2012 tarih ve 178-A, 178-B sayılı raporlarına göre, mağdureler ... ile ...'in olay nedeniyle ruh sağlıklarının bozulduğu anlaşıldığı halde sanık hakkında hukuka uygun olmayan yazılı gerekçeyle TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmaması suretiyle cezaların eksik tayini,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1144, Karar No: 2018/2410, Tarih: 07.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1144 E.  ,  2018/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma sonrası yapılan yargılamada, 09.08.2015 tarihinde yakalama emri üzerine alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii istemediğini beyan ettiği gibi CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, Dairemizin 20/12/2017 tarihli, 2015/17594 E., 2017/13947 K. sayılı ilamı uyarınca kararın suça sürüklenen çocuğa 24/01/2018 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, hükmü temyize yetkisi bulunmayan ... müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26726, Karar No: 2016/4440, Tarih: 09.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26726 E.  ,  2016/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7964, Karar No: 2015/2155, Tarih: 31.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7964 E.  ,  2015/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... vekilince duruşmalı, müdahiller vekillerince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ve müdahiller vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar ve dava dışı kişilerin murisi ...arasında düzenlenen 13.03.1992 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkilinin edimlerini yerine getirerek arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri 17.06.2009 tarihli sözleşme ile teslim etmesine rağmen müvekkiline ait bağımsız bölümlerin davalılarca verilmediğini, yapı kullanım izin belgesi ile yenileme yapı ruhsatının alınamadığını ileri sürerek, yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile adına tesciline, süresinde bağımsız bölümlerin teslim edilmemesi nedeniyle 10.000,00 TL tazminatın davalılardan payları oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... , yüklenicinin sözleşme uyarınca yapı kullanım izin belgesini alarak bağımsız bölümleri teslim etmediğini, yapı kullanım izin belgesinin yüklenicinin sorumluluğunda olduğunu, inşaatın sözleşme uyarınca tamamlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bir kısım davalılar ve davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının, davalı ... dışındaki davalılar aleyhine açılan davadan feragat ettiği, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin 1999 yılında tamamlanarak arsa sahiplerine teslim edildiği, uzun süre önce teslim alınan dairelerin tasarruf edilmesine rağmen yapı kullanım izin belgesi ile yapı ruhsatının alınması ve devir işlemine muvafakat etmemesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle davalı ...'a yönelik davanın kısmen kabulü ile yükleniciye ait bağımsız bölümlerin tapularının iptali ile yüklenici adına tesciline, tazminat isteminin reddine, katılma istemleri reddedilen feri müdahillerin istemlerinin reddine, diğer davalılar ile davacının sulh olması nedeniyle bu davalılar yönünden karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve fer'i müdahiller vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... ve fer'i müdahiller vekili temyiz etmiştir.

1- Davalı arsa sahibi ... yanında feri müdahil olanlar tarafından da hüküm temyiz edilmiş ise de, mahkemece, feri müdahiller aleyhine hüküm kurulmadığı, feri müdahiller ile davacı yüklenici arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı ve arsa sahibi davalı tarafından sözleşmedeki haklarının feri müdahillere temlik edildiğinin iddia ve ispat edilmemesi karşısında feri müdahillerin temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyizine gelince; davacı yüklenici ile davalının murisi arasında düzenlenen 13.03.1992 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 13. maddesi uyarınca, inşaatın yapı kullanma izin belgesinin alınmak suretiyle teslimi gerekir. Yüklenicinin, gerek daha önce arsa sahibince verilen vekaletname gereğince, gerekse de, taraflar arasında daha önce görülen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/1105 Esas sayılı dava dosyasında yetki ve süre verilmesine rağmen yapı kullanma izin belgesini almadığı sabittir. Bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine fiilen teslim edilmiş olması, sözleşmenin yapı kullanım izin belgesinini alınmasına ilişkin hükmünün yerine getirildiği şeklinde yorumlanamaz. Bu itibarla, sözleşmenin 16. maddesi uyarınca, yüklenicinin mevcut aşama itibariyle henüz tescil isteme koşullarının oluşmadığı gözetilerek davanın reddi yerine , somut olayda uygulama yeri olmayan iyiniyet kurallarından bahisle, davalı arsa sahibini tümüyle teminatsız bırakacak ve sözleşmedeki edim yükümlülüklerinin yerini değiştirecek şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, feri müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı ... yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden fer'i müdahillerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17430, Karar No: 2006/15967, Tarih: 21.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/17430 E.  ,  2006/15967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat  İş Mahkemesi

TARİHİ : 12.10.2006

Davacı, 1.8.1995  tarihinden itibaren zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun   tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.8.1995 ‘ten itibaren  tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.08.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.8.1995 ‘ten itibaren  tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.08.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının sattığı ürün bedelinden ilk pirim kesintisinin 7.7.1995 tarihinde yapıldığı, 1996-2002 yılları arasındaki ürün teslimlerinden  Bağ kur pirim kesintilerinin yapıldığına dair makbuzların bulunduğu, zirai arazisinin olduğu görülmüştür.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.8.1995-31.12.2002 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı 1.1.2003-27.2.2006  tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacıya kesintinin bulunmadığı 1.1.2003-27.2.2006  tarihleri arasındaki dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan  pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek ziaraat odasına, kooperatife kayıtlı olup olmadığını, kayıtlı ise kayıt tarihlerini araştırmak, zirai amaçlı banka kredisi kullanıp kullanmadığı araştırılarak, tüm deliller bir arada değerlendirilip bir sonuca varmaktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile ve araştırma sonucunda    yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.