muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11714, Karar No: 2017/6487, Tarih: 07.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11714 E.  ,  2017/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası kaynaklı tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 30.05.2012 havale tarihli dava dilekçesinde, müvekkili tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigorta edilen...r'a ait ... plakalı aracın 29.03.2011 tarihinde .... İlçesi, ... Mahallesinde ... Sokak istikametinden ... Sokak istikametine seyir halinde iken numara 15 önüne geldiği esnada rögar kapağının yerinden çıkıp aracın sağ arka teker kısmının çukura düştüğünü ve aracın hasarlandığını, kazanın oluşumunda yolun bakım ve onarımından sorumlu olan davalı belediyenin yol içerisinde bulunan rögar ve rögar kapağının yol kullanıcıları için tehlike oluşturmaması için gerekli bakım ve onarımı yapmayarak kusurlu olduğu, 5393 sayılı Belediyeler Kanunu gereği belediyenin yol üzerindeki bakım sorumluluğunun, gözetim ve denetim sorumluluğunun davalının görevi olduğundan ve yol üzerindeki bakım sorumluluğunu ihlal ettiğinden sigortalısının aracında meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu belirterek 3.777,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının davasının kısmen kabulü ile 17/02/2016 tarihli bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporda belirtilen 3.379,52 TL alacağın 1.170,00 TLsinin ödenme tarihi 04/05/2011 tarihinden, 2.209,52 TL'nin 17/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek

avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, yönelik hüküm kurulmuştur, mahkeme kararı davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 173,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 07.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3685, Karar No: 2020/402, Tarih: 11.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/3685 E.  ,  2020/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... arasındaki menfi tespit davası hakkında Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 2016/426 esas, 2018/93 karar sayılı ve 08.03.2018 tarihli hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ancak davacı asilin 06.02.2020 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Hükmü temyiz eden davacı asilin 06.02.2020 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini bildirdiği ve Yargıtay ön bürosu aracılığıyla kimlik tespiti de yapıldığı anlaşıldığından temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/450, Karar No: 2012/7789, Tarih: 09.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/450 E.  ,  2012/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalının müvekkili aleyhine yaptığı icra takibi sırasında 22.11.2005 tarihli protokol ile borç miktarının 24.800 TL olarak sabitlendiğini, alacaklı vekiline teslim edilen çekler ile bu borcun ödendiğini belirterek, icra takip dosyasından borçlu olmadıklarının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 22.11.2005 tarihinde protokol gereği verilen çeklerin borcun tecdidi anlamını taşımadığını, çeklerin çoğunun karşılıksız çıktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında imzaları itiraz olunmayan 22.11.2005 tarihli protokol içeriğinden bakiye 24.800 TL borca karşılık 6 adet çek verildiğinin anlaşıldığı, protokole konu çeklerin ödendiği,davacıların borcundan kurtulduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının icra takip dosyasından borçlu olmadığının tespitine, şartları oluşmadığından davacının inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/246 esas, 2007/548 karar sayılı dosyasında, 22.11.2007 tarihinde işbölümü itirazının kabulüne, dosyanın görevli mahkeme olan İzmir Ticaret Mahkemesine gönderilmesine ilişkin karar taraf vekillerinin yüzlerine karşı verilmiştir. Yargıtay İctihadı Birleştirme Kurulu'nun 11.10.1976 t. 5/5 sayılı İctihadı Birleştirme Kararı uyarınca HUMK.'nun 193/3 maddesi uyarınca 10 günlük süre, yüze karşı verilen ve usulünce tefhim olunan kararlarda, karar tarihinden itibaren başlayacaktır. Davacı vekili kararın tefhim tarihinden itibaren 10 günlük süre sona erdikten sonra, 25.12.2007 tarihinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için dilekçe ibraz etmiştir. Bu durumda mahkemece, HUMK.nun 193/son uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3202, Karar No: 2012/5350, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3202 E.  ,  2012/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.05.2011 gün ve 223/339 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalıya ait olan 81 parsel sayılı taşınmazın 132 m2 kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, bu kısma ait tapu kaydının iptalini ve bu kısım üzerinde bulunan binanın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, 20 yılı aşkın zilyet olduklarını ve kendi lehlerine müktesep hak oluştuğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süreden reddine dair önceki karar Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14.10.2010 tarih, 2010/10581-10447 Esas ve Karar sayılı ilamla onandıktan sonra, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme talebi üzerine aynı Dairenin 23.02.2011 tarih, 2011/871-1957 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “ ...3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Hazinenin bu yöne ilişen karar düzeltme itirazlarının reddine, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğu ve dava tarihi itibarı ile davacı Hazinenin davasında haklı olduğu buna bağlı olarak yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulup, tutulmamasının değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek onama ilamının kaldırılması ...” gereğine değinilerek mahkeme kararı bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı çeşitli kanunlarda değişiklik yapılması hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın " ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle Yerel Mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazinenin temyiz ve karar düzeltme itirazları reddedilerek kesinleşmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, Temyiz Mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya Temyiz Mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6457, Karar No: 2024/4496, Tarih: 11.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6457 E.  ,  2024/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3164 E., 2023/1186 K.

KARAR : Bozma sonrası başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ziynet ve eşya alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne ve yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı kadının çeyiz alacağı, çeyiz alacağı davasında yargılama gideri ile vekâlet ücreti yönünden temyize konu edilen alacak talebi ile davalılar vekilinin ziynet alacağı davası, yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin temyiz dilekçelerinin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmakta olduğu anlaşılmakla; davacı kadının çeyiz alacağı, çeyiz alacağı davasında yargılama gideri ile vekâlet ücreti yönünden temyize konu edilen alacak talebi ile davalılar vekilinin ziynet alacağı davası, yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı kadın vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...’nın eşi, ...’nin eşinin annesi, ...’in ise eşinin babası olduğunu, davalı ... ile evlenirken çeyiz eşyalarını yanında davalılar ile birlikte oturdukları ortak haneye çeyiz eşyası olarak götürdüğünü, yine ziynetlerin ve paraların düğünde takıldığını, davalıların davacıyı ortak haneden birlikte oturmakta iken kovduğunu ve davacıya ait olan eşyaların ve ziynetlerin davalıların yedinde kaldığını bu nedenden dolayı davalıların yanında kalan çeyiz ve ziynet eşyalarını aynen iadesini, aynen olmadığı taktirde bedellerin dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte karşı taraftan ortaken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılardan ... ve ...'nin dava ile ilgisinin olmadığını, bu yönden husumet nedeniyle haklarındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacıya talep ettiği miktarda ziynet eşyası takılmadığını, ne kadar ziynet eşyası takıldığının düğün CD'si ile belli olup, dilekçede tek tek belirtildiğini, düğünde takılan bilezik, saat, yüzük, küpe ve set takımı haricindeki diğer tüm takıların davacının ailesi tarafından alındığını, tarafların kurban bayramında ayrıldıklarını, bayram günü olması nedeniyle davacının kendisinde kalan tüm bileziklerini, saat, yüzük, küpe ve set takımlarını taktığını ve bunların da davacıda olduğunu, düğünde takılan 620,00 TL nakit para ile de davacının dershaneye gönderildiğini, bu paranın da davacıya harcandığını, davacının talep ettiği miktarda çeyiz eşyasını ortak haneye getirmediğini, dilekçede belirtilen eşyalar dışında kalan koltuk takımı, yatak odası takımı, beyaz eşyaların bir kısmı ve televizyonun evlenmeden önce davalı eş tarafından satın alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince ziynet alacağı yönünden tüm tanık beyanları ve düğün CD'sinden davacıya takılan ziynet eşyalarının tespit edildiğini, düğünün üzerinden uzunca zaman geçmesi, tarafların net olarak ziynet eşyalarını belirtememesi nedenleriyle düğün CD'sinden tespit edilen değerlere üstünlük verilerek davalı eş ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiş olup davanın kısmen kabulü ile; 14 adet 22 ayar toplam 300 gr Burma bilezik (79.500,00 TL), 1 adet 48 gr 14 ayar set takımı (7.605,00 TL), 1 adet 14 ayar toplam 9 gram nazar boncuklu set (kolye.küpe, yüzük) 1.521,00 TL, 1 adet 14 ayar 10 gram halkalı bileklik 1.690,00 TL, 1 adet 14 ayar 4 gram yüzük 676.00 TL, 2 adet büyük dulumbastı altını (biri zincirli biri zincirsiz) toplam 10.900,00 TL,1 adet altın kaplama saat 300,00 TL, 1 adet 14 ayar 4 gram alyans yüzük 676,00 TL, 2 adet Ata tek lira 3700,00 TL, 11 adet yarım altın 10.230,00 TL, 58 adet çeyrek altın 26.970,00 TL olmak üzere sayılan ziynet eşyalarının davalı ...'dan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmaması halinde toplam 143.768,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin ziynet alacağı isteminin reddine, 1 adet istikbal yatak odası takımı 1200,00 TL, 1 adet samsung laptop 500,00 TL, 31 adet yazma 465,00 TL, 21 adet patik 210,00 TL, 12 adet havlu 120,00 TL, 1 adet vitrin takımı 150,00 TL, 1 adet fiskos masa örtüsü 80,00 TL,1 adet nevresim takımı 175,00 TL, 1 adet nevresim takımı 125,00 TL,1 adet yün yatak 175,00 TL, 1 adet yün yorgan 150,00 TL, 1 adet çeyiz sandığı 350,00 TL,4 adet yastık 400,00 TL, 4 adet kırlent 800,00 TL, 1 adet yatak örtüsü takımı 375,00 TL, 1 adet salon takımı örtüsü 240,00 TL, 1 adet bornoz takımı 200,00 TL olmak üzere sayılan çeyiz eşyalarının davalılardan ortaken müteselsilen alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmaması halinde toplam 5.715,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ortaken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin çeyiz alacağı isteminin reddine, diğer davalılar yönünden ziynet alacağı ve çeyiz eşyası alacağı talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı; davacı kadın vekili; davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, tüm davalılar bakımından ve dava dilekçesinde belirtilen tüm ziynet ve çeyiz eşyaları yönünden davanın kabul edilmesi gerektiğini, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, yine davacı üzerinde bırakılan yargılama giderleri yönünden verilen kararın da hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava dilekçesinde talep ettiği ziynet ve eşyaların varlığını ispatlamak zorunda olduğu, taraflarca dosyaya sunulan görsel materyaller ile düğünde taraflara ayrı ayrı takılan ziynetlerin ve paranın tespit edildiği, davacı tanıklarının davacıya takılan ziynetlerin tespit edilenden daha fazla olduğu yönündeki beyanlarının soyut olduğu, dosyadaki görsel materyaller karşısında soyut tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, davalı üzerine takılmış ziynet eşyaları yönünden de davanın kabulüne karar verildiği, yine dava dilekçesi ekindeki listede 55 adet çeyrek altın talep edilmesine rağmen talebi aşar şekilde 58 adet çeyrek altın için davanın kabul edildiği ve kabul edilen ziynet eşyalarının davalı ...'nın uhdesinde kaldığının belirtildiği, tüm bu hususlara karşı davalı ...'nın istinafının olmaması sebebiyle bu hususların davacı lehine usulü kazanılmış hak oluşturduğu, taraflar arasında görülen Emirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/127 Esas sayılı boşanma davasında davacı erkeğin bağımsız konut temin etmediği, davalı kadını ailesiyle aynı evde yaşamaya zorladığı nedeniyle kusurlu bulunarak davanın reddine karar verildiği, işbu kararın taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiği, davalıların istinafa konu davaya verdikleri 24.01.2020 tarihli cevap dilekçesinde, taraflar evlenirken bağımsız bir hane açılmadığı, tarafların Eskişehir'de birlikte yaşadıkları dairenin taraflar evlenmeden önce davalı eşin kendi ailesiyle birlikte yaşadığı daire olduğu yönündeki beyanlarıyla davalılar ... ve ...'nin de taraflarla aynı evde yaşadıklarının kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle davalı ...'nın uhdesinde kaldığı belirtilen ziynetler için davacı ve davalı eş ile aynı evde oturan diğer davalılar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, davacının evlenirken çeyiz olarak getirdiği eşyaların mahallinde yapılan keşif neticesinde 14.04.2021 tarihli bilirkişi raporunda tespit edildiği, her ne kadar bir kısım davacı tanıkları davacının daha fazla eşyayı çeyiz olarak getirdiğini beyan etseler de, özellikle tanık ...'ın beyanı ile diğer tanık beyanları çelişkili olduğu gibi tanıkların bir kısım beyanlarının da soyut olduğu, bu nedenle tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, hal böyle olunca ortak hanede olduğu tespit edilen eşyalar yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı belirtilerek davacı vekilinin istinafının kısmen kabulü ile ilgili bentlerin kaldırılarak yerine yeniden hüküm tesisine, buna göre; 1.bent yerine geçmek üzere: 14 adet 22 ayar toplam 300 gr Burma bilezik (79.500,00 TL), 1 adet 48 gr 14 ayar set takımı (7.605,00 TL), 1 adet 14 ayar toplam 9 gram nazar boncuklu set (kolye.küpe, yüzük) 1.521,00 TL, 1 adet 14 ayar 10 gram halkalı bileklik 1.690,00 TL, 1 adet 14 ayar 4 gram yüzük 676