muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8800, Karar No: 2023/26132, Tarih: 21.12.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yokluğunda verildiğine, kendisine bildirimde bulunulmadığına ve bu nedenle tarafına temyiz hakkı verilerek hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın başka bir olay nedeniyle yürütülen soruşturmada, olay yerine gelen polis memuru katılanların sanığı ekip aracına davet ettikleri sırada sanığın, "beni alamazsınız, siz kim oluyorsunuz, siz ...'ya yeni geldiniz herhalde, beni yakında siz de tanıyacaksınız" diyerek araca binmek istemediği, çevreyi rahatsız etmesi üzerine ekip otosunun nezerathane kısmına alındığı ve burada da katılanlara "Ananızı avradınızı sinkaf ederim... sizin a...nıza koyacağım, ...'yı sizlere dar edeceğim." dediği, hastaneye intikal ettirildikten sonra da katılan H.D.'nin üzerine yürüyerek "... sana dar gelecek, sen herhalde buraya yeni geldin, beni tanıyor musun, sen bir ölüsün, bundan sonra ayağını denk al." şeklinde sözler söyleyerek üzerine atılı suçları işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ilk fıkrası ve 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu 24.09.2013 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar dava zamanaşımını kesen ya da durduran bir neden olmadığı da gözetildiğinde, 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20663, Karar No: 2013/19877, Tarih: 02.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20663 E.  ,  2013/19877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 2.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10663, Karar No: 2007/5006, Tarih: 27.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/10663 E.  ,  2007/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Adana 4.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :8.2.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden T. A. vekili Av. U. E. ve temyiz eden karşı taraf A. A. vekli Av. Ü. T. E. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kadının tüm, kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne,  kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına  nazaran \* kadın yararına hüküm altına alınan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun  4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken  yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın tarafından eşya ve mücevher karşılığı istenen maddi tazminat talebi reddedilmiştir. Bu talep boşanmının eki mahiyetinde bulunmamaktadır. Kendini vekille temsil ettiren davalı-karşı davacı koca yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nisbi vekalet ücreti takdiri gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenle koca yararına BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan tarfaların sair temyiz itirazlarının 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 500 YTL. vekalet ücretinin A.'den alınıp T.'a verilmesine, aşağıda yazılı harcın Ayşe'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran T.'a geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/2392, Karar No: 2019/4106, Tarih: 17.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2392 E.  ,  2019/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Teminat mektubunun nakde çevrilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada Hatay 5. Asliye Hukuk ve Kahramanmaraş 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, teminat mektubunun nakde çevrilmesi istemine ilişkindir.

Hatay 5. Asliye Hukuk Mahkemesince, "...6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinde "Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir." şeklinde emredici düzenleme mevcuttur. Davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu hususu, kesin yetki hallerinde geçerli değildir. 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinde düzenlenen ayni haklara ilişkin yetki; kamu düzenine ilişkin ve kesin yetki kuralı vasfı taşıdığı..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kahramanmaraş 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ise "...her ne kadar Hatay 5. Asliye Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmiş ise de; açılan davanın alacak davasından ibaret olduğu, hal böyleyken kesin yetki kuralları mahkememiz yönünden mevcut olmayıp, re'sen yetkisizlik kararı verilemeyeceğinden..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HUMK’nın 9. maddesinde, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça her davanın davalının ikametgahında görüleceği, davalı sayısının birden fazla olması durumunda ise, davanın bunlardan birisinin ikametgahı mahkemesinde, 10. maddesinde ise, sözleşmenin yapıldığı veya yerine getirileceği yer mahkemesinde de davanın görüleceği düzenlenmiştir.

Bir davanın görülmesi sırasında birden fazla mahkemenin yetkili olması durumunda seçim hakkının davacıya ait olup, HUMK’nın 27. maddesi gereğince davacı bu hakkını yanlış kullanarak yetkisiz mahkemede dava açtığı takdirde, doğal olarak seçim hakkı ilk itiraz olarak davalıya geçecektir. Davalı, yetki itirazında yalnızca bir mahkemeyi göstererek seçim hakkını kullanabilir. Bu durumda, mahkemece dosyanın yetkili yer mahkemesine gönderilmesi gerekir. Buna karşılık, davalı yetki ilk itirazında birden fazla yetkili mahkemeyi gösterdiği takdirde seçim hakkı bu sefer tekrar davacıya ait olacaktır. Bu durumda mahkemenin, davacıya yetkili mahkemelerden birisi için seçim hakkını kullandırması gerekmektedir.

Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nın 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanmakla birlikte, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 19. maddesinin 2. bendi “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek haller, dava şartı olan, kesin yetki halleridir. HMK'nın 18. maddesi kesin yetkinin olduğu hallerde tarafların yetki sözleşmesi yapamayacaklarını açıkca düzenlemiştir. Bu nedenle yetki sözleşmesi kesin yetkinin olduğu hallerde yapılamaz. Yetki sözleşmesinin yapılmış olması da resen yetkisizlik kararı verilebilecek hallerden değildir. (11. HD 2016/15056 -2017/319 vb)

Somut olayda, kesin yetki durumu bulunmadığından ve taraflar yetki itirazı ileri sürmediğinden, taraflar arasında imzalanan kat karşılığı konut yapım sözleşmesinin 33. maddesinde Hatay mahkemelerine uyuşmazlık çözümünde başvurulacağı konusunda anlaşıldığı da dikkate alınarak davanın ilk açıldığı Hatay 5. Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Hatay 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11230, Karar No: 2013/18551, Tarih: 09.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11230 E.  ,  2013/18551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular aleyhlerine başlatılan ilama dayalı takibe karşı, icra emri tebliğ işleminin usulsüz yapıldığını, bu nedenle takipten 22.01.2013'de haberdar olduklarını, takip dosyası borcunun tehiri icra kararı sunmak amacıyla dosyaya depo edildiğini, buna rağmen menkul gayrimenkul ve maaş üzerine haciz konulmasının usulsüz olduğunu, yine haciz konulan bir kısım gayrimenkullerin meskenleri olduğundan bahisle, tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmişler, Mahkemece icra emri tebliğ işleminin usulsüz yapıldığı yönündeki şikayet kabul edilmiş, diğer şikayetler ise reddedilmiştir. Borçlular vekili hükmü temyiz etmiştir.

İİK'nun 32. maddesi gereğince; para borcuna dair olan ilam icra dairesine verilince icra memuru borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24'üncü maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir ve nihayet yedi gün içinde ödenmesi ve bu müddet içinde borç ödenmezse icra Mahkemesi'nden veya temyiz yahut iadei muhakeme yolu ile ait olduğu Mahkemeden icranın geri bırakılmasına dair bir karar getirilmedikçe cebri icra yapılacağı ihtar olunur.

Somut olayda borçlulara gönderilen icra emirleri usulüne uygun tebliğ edilmediğinden, Mahkemece buna ilişkin şikayet kabul edilerek, icra emirlerinin tebliğ tarihi 22.01.2013 olarak düzeltildiği halde, bu tarihe göre gerçekleşecek kesinleşme tarihinden önce konulan hacizlerin kaldırılması gerekir. Mahkemece haciz işlemine geçilebilmesi için İİK'nun 32. maddesinde belirtildiği şekilde usulüne uygun icra emri tebliği gerektiği, hususu nazara alınarak, takip kesinleşmeden önce konulan hacizlerin kaldırılması yerine, borçluların şikayetlerinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5543, Karar No: 2024/1768, Tarih: 19.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5543 E.  ,  2024/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/262 Değişik İş

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın kabulü kararı

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2020/66 Esas, 2022/806 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/262 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 13.07.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.09.2023 tarihli ve 2023/20083 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104220 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104220 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2023 tarihli kararı ile güveni kötüye kullanma suçunun 24/10/2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2022 tarihli kararına karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesinde yer alan; “Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur” şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kapsamında bulunan suçların kamu tüzel kişilerinin zararına işlenmiş olması halinde uzlaştırma işleminin söz konusu olamayacağı, sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu kamu tüzel kişisi Karayolları Genel Müdürlüğü aleyhine işlemiş olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Uzlaştırma” başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrası; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur.

...

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Uzlaştırma” başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrası; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur.

...

7. (Ek:17/10/2019-7188/26 md.)(82) Güveni kötüye kullanma (madde 155)

..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin "Genel hükümler" başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrasında, "uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için mağdur ya da suçtan zarar görenin gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olması gerekir.

" hükmü yer almaktadır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan zarar gören Karayolları Genel Müdürlüğünün, T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının bağlı kuruluşu olup özel hukuk tüzel kişisi niteliğinde bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurum ile uzlaştırma işlemleri yapılmayacağı anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/262 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6116, Karar No: 2022/6395, Tarih: 04.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6116 E.  ,  2022/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen davanın kabulüne ilişkin kararın süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı-birleştirilen davada davalı vekili dilekçesinde özetle, Bala İlçesi .... Köyünde bulunan 311 parsel sayılı taşınmazın tapulama sırasında Köy Tüzel Kişiliği adına mera olarak tespit edildiğini, bu tespite davacının babası İzzet Mert ve köy muhtarı Etem Ünal'ın itirazı sonucu Kadastro Mahkemesinin 1952/77 Esas ve 1952/25 Karar sayılı dosyası ile itirazların reddiyle parselin (A) ve (B) işaretleri ile ikiye ayrılıp, tamamının Hazine adına tarla olarak tesciline karar verildiğini, daha sonra 311 nolu parselin bir bölümünün 4753 Sayılı Yasa gereğince davacıya satıldığını, satış tarihinin 07/04/1956 olduğunu ve 311 parselden ifrazen 616 parsel numarası verilerek 64.600 m² yüzölçümü ile tapuya tescil edildiğini, davacının, taşınmazın maliki olmadan önce de zilyedi olduğunu, davacının tapulu malı olmasına rağmen taşınmazın tamamının halen Hazine üzerinde göründüğünü, bu nedenle aynı parselin bir bölümü için tapuda iki kayıt bulunduğunu, buna göre ortada bir mükerrerlik olup bunun Hazinenin hatasından kaynaklandığını, 311 nolu parselin davacı adına tescil edilen ve Hazine adına olan tapunun 64.600,00 m²'lik kısmının iptal edilmesi gerektiğini, ancak bunun zamanında yapılmadığını, Hazinenin davacının tapulu yerinin 44.000 m²'lik kısmını ...'a sattığını, ...'ın da bu taşınmazı diğer davalılara sattığını, taşınmazın 44.000 m²'lik kısmının 583 parsel adıyla davalılar adına tescil edildiğini, böylelikle taraflar arasında nizaya konu olan 40.618 m²'lik yer ile davacı adına olan 64.600 m²'lik yerin iç içe geçerek çifte tapunun oluştuğunu, bu sebeplerle 583 parsel sayılı taşınmaz ile 616 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının mükerrer olduğu iddiası ile 583 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar-birleştirilen davada davacılar vekili özetle, Çankaya Tapu ve Kadastro Müdürlüğüne tersimat hatası ile ilgili verdikleri 27/03/2009 tarihli dilekçeleri üzerine yapılan inceleme sonucunda "İlk tesis kadastrosunda 311 parsel sayılı taşınmazın tescilinin yapıldığını ve daha sonra bu parselde yapılan itiraz nedeniyle Kadastro Mahkemesinin bu parselden ifraz ile 583 nolu parsele tescil kararı verdiğini ve uyguladığını, bundan sonra 611 nolu parselin Toprak Tevzi Komisyonu sonucu dağıtımdan sonra oluşmuş olduğunu ve bu parselin 583 nolu parsel ile mükerrerlik oluştuğundan dolayı 611 nolu parselin bütün sonuçları ile iptal edilmesi gerektiğinin" bildirildiğini, Kadastro Kanunu'nun 22. maddesinin evvelce tespit, tescil ve sınırlandırma sureti ile kadastrosu veya tapulama yapılmış olan yerlerin kadastrosunun yapılamayacağını, bu gibi yerler ikinci defa kadastroya tabi tutulmuşsa ikinci kadastro bütün sonuçları ile hükümsüz kalacağının düzenlendiğini, 311 parsel ile ilgili düzenlenen tapulama tutanağında mezkur yerin mera olarak tespitinin yapıldığı bu tespitte davacının babası .....ve..... isimli şahısların itiraz ettikleri ve itiraz sonucunda Kadastro Mahkemesinin 1952/77 Esas ve 1952/25 sayılı kararı ile taşınmazın 44.800 m² yüzölçümünde A ve B parçalarının Hazine adına tarla olarak tesciline, geri kalan kısmın ise mera olarak tesciline karar verildiğini, Bala Tapu Müdürlüğünün A ve B parçalarına 583 parsel numarası vererek Hazine adına 19/08/1952 tarih ve 353 yevmiye ile 44.800 m² olarak tescil edildiğini, ilk tespit tutanağının kadastro mahkemesinin ilgili kararı ile iptal edildiği halde 583 parselin ifrazının işlenmediğini, kadastro mahkemesi kararının tapuya işlenmediğinden dolayı köy tüzel kişiliğine ait 85.800 m² yüzölçümünde mera parselinden 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu uyarınca 64.600 m ²'lik kısmın ifraz edilerek 616 nolu parselin 07/04/1954 tarih ..... yevmiye ile Hazine adına tescil edildiğini, 616 nolu parselin......oğlu ...'e tevzii sureti ile devredildiğini, şu anda kalan meranın yüzölçümünün 21.200 m² olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada 611 parselin iptaline karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/01/2014 tarihli 2009/228 Esas, 2014/15 Karar sayılı kararıyla keşif sırasında dinlenen tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere dava konusu 583 parsel sayılı taşınmazın davacının zilyetliğinde olduğu, mükerrerlik durumunun davacının hatasından değil idarenin hatasından kaynaklandığı ve bu hatanın sonucu ile taşınmazın davalılar adına tescil edildiği, davacının iddialarının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne çekişmeli 583 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Temyiz Nedenleri