muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9224, Karar No: 2012/948, Tarih: 30.01.2012

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

.../...

2010/9224

2012/948

-3-

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

07.02.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2010/20140, Karar No: 2011/680, Tarih: 15.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20140 E.  ,  2011/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dinar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

17.04.2008 tarih ve 5754 Sayılı Yasanın 56.maddesi ile değişik 5510 Sayılı Yasanın 93.maddesine göre; "Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri sağlık hizmeti sunucularının genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler 88.maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışından haczedilemez." Anılan yasa hükmü 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe girmiş olup, emekli sandığından alınmakta olan emekli maaşlarını da kapsamaktadır. Ancak  emekli ikramiyesinin haczedilemeyeceğine dair bir yasa hükmü yoktur. Borçlunun emekli ikramiyesi, emekli olduktan sonra İİK.nun 85.maddesi gereğince haczedilebilir. Borçlunun henüz emeklilik başvurusunda bulunmadığı ve dolayısı ile borçlu adına tahakkuk edip etmeyeceği bilinmeyen aşamada, ileride gerçekleşeceğinden bahisle emekli ikramiyesine haciz konamaz.

Mahkemece, emekli ikramiyesinin, maaş ve ücret gibi olduğundan bahisle haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz ve bozmayı zorunlu kılar ise de, haciz tarihi itibariyle borçlu henüz emekli olmadığından ve dolayısıyla haczin iptali gerektiğinden sonucu doğru kararın onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15288, Karar No: 2013/1839, Tarih: 11.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/15288 E.  ,  2013/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 25.07.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava tapuda yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, 2679 sayılı parselin tapu maliki olan murisinin baba adı ile doğum tarihinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, dava konusu 2679 parsel sayılı taşınmazın maliki “... kızı, ... ” in kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun olarak; ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, Cilt no:28, Hane no:127 de kayıtlı 01/07/1941 doğumlu Halil ... Kızı, ... (... T.C. Kimlik No'lu) olarak düzeltilmesine, davacının annesinin tapu kaydındaki doğum tarihinin düzeltilmesi yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

“Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin nüfusa kayıtlı olduğu il, ilçe, mahalle, cilt no, hane no ile malikin ana adı ve doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez ise de tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için zorunlu

olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir tespit hükmü kurulmalıdır. Bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; hüküm sonucunda, tapu maliki olan murisin doğum tarihinin düzeltilmesi talebinin reddine karar verildiği halde hükmün 1. bendi ile tapu maliki olan murisin doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi hükmün infazında tereddüte yol açacağı gibi 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırılık teşkil edeceğinden isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1). ve (2). numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 11.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2295, Karar No: 2019/13335, Tarih: 16.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2295 E.  ,  2019/13335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekili tarafından kovuşturma evresinde katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, anılan madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Mağdure ile kardeşleri ... ve ...’ün kaldıkları yurttaki sosyal çalışmacıyla yaptıkları görüşmeye ilişkin düzenlenen rapor, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların, aynı evde birlikte yaşadıkları üvey kardeşleri olan altı yaşındaki mağdurenin dudağından öptükleri anlaşıldığından, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ya da usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınıp lehe kanun belirlendikten sonra mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7473, Karar No: 2019/6281, Tarih: 05.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7473 E.  ,  2019/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu ....mevkinde bulunan 101 ada 43 ve 101 ada 47 parsel sayılı taşınmazlara ait dosyada bulunan orman bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen 1964 ve 1999 tarihli memleket haritalarının kendisinden üretildiği hava fotoğrafları ile dava tarihi olan 2015 yılından 20 yıl öncesine ait (1990-1995 yılları) hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile varsa en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtilerek dosyaya konulduktan sonra dava dosyası keşifte dinlenen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bütün hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de, memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar ve ihya ile zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ayrıca taşınmazların üzerlerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadıkları, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldıklarına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ile kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumları hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18905, Karar No: 2012/44168, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18905 E.  ,  2012/44168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik, suça konu malı bilerek satın almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 31.12.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14960, Karar No: 2017/21856, Tarih: 31.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14960 E.  ,  2017/21856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılan ile sanığın ortak olarak 2006 yılında, Bingöl Kültür Merkezi’ni yaptıkları, seyirci koltuğu alacakları firmaya vermek için katılanın kendisine ait suça konu çeki “55.000 TL” bedelli olarak lehtar kısmı boş bir şekilde keşide ederek sanığa verdiği, sanığın da Ankara iline koltuk almaya gittiği, ancak burada ki firmanın koltukları pahalıya sattığını öğrenmeleri üzerine buradan koltuk almaktan vazgeçtikleri ve başka bir firmadan daha sonra koltuk temin ettikleri, ancak sanığın suça konu çeki geri vermeyerek sürekli katılanı oyaladığı ve en sonunda da çeki kaybettiğini söylediği, daha sonra ise sanığın başka bir iş ortaklığı kapsamında yaptığı iş nedeni ile almış olduğu akaryakıt ücreti olarak suça konu çekin keşide tarihini 02/08/2012 olarak doldurup, lehtar firma olarak da yeni yaptığı iş ortaklığını yazıp,... Petrol’e cirolayarak verdiği ve çekin ödenmemesi üzerine katılan aleyhinde icra takibi başlatıldığı, sanığın bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanığın alınan savunmasında “katılan ile birden fazla ortak iş yaptıklarını, zarar ettiklerini, ortak zarar olduğundan katılanın bu zararı karşılamak için suça konu çeki verdiğine” ilişkin istikrarlı savunmaları, suça konu çek hakkında katılan tarafından çekin iptali veya ödenmesinden men edilmesi hususunda her hangi bir müracaatının olmadığı, icra alacaklısı ...’ın suça konu çekin ödenmesi için katılan ile görüştüğünü ve çekin ödenmesi için süre istediğine ilişkin beyanları karşısında, sanık ile katılan arasında, özel hukuk kapsamında çözümü mümkün hukuki ihtilaf mahiyetinde bir anlaşmazlık olduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın suçun sübut bulduğuna ve suça konu çekin basım tarihinin araştırılmamasına dayanan eksik incelemeye yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10998, Karar No: 2009/12876, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10998 E.  ,  2009/12876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... İlçesi ... Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16171, Karar No: 2023/9734, Tarih: 06.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/16171 E.  ,  2023/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/946 E., 2022/823 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama - kısmî bozma

Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 7 günlük yasal süreden sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2020 tarihli ve 7-2016/42779 sayılı iade yazısı ile, 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 15.09.2015 tarihli ve 2015/461 Esas, 2015/1215 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği erteli 1 yıl 8 ... hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2020 tarihli ve 7-2016/42779 sayılı yazıları ile dosyanın 15.04.2020 tarih ve 2020/31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişiklikler uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

3.Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/946 Esas, 2022/823 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği hapis cezasından çevrili 4.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi, dosyada mevcut somut deliller olmaması nedeniyle müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, isimsiz ve camları film kaplı iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığına dair ihbar üzerine, 16.12.2014 tarihinde Çorlu Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/1269 Değişik İş sayılı arama kararı ile inceleme dışı sanık ...'ın iş yerinde yapılan aramada toplam 371 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmasından özetle, iş yerinin inceleme dışı sanık ...'a ait olduğunu, yaklaşık bir buçuk yıldır iş yerinin kapalı olduğunu, kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu ve sattığını, bundan inceleme dışı sanık ...'ın haberinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Ele geçen 371 paket kaçak sigaraya yönelik alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre " pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

5.Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkralarının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden

Sanığa usulüne uygun olarak 13.06.2023 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 23.06.2023 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden