muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/570, Karar No: 2024/98, Tarih: 28.02.2024

Öte yandan nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün şüpheye yer bırakmayacak şekilde gerçekleşmesi ile nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün mümkün olmaması hususlarının birbirinden farklı kavramlar olduğu göz önüne alınmalıdır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın, katılan mağdurun arkasından sarılmaktan ibaret eyleminin cinsel ilişki boyutuna ulaşmaması ve vücuda organ veya sair bir cisim sokmaya yönelik olmaması, sanığın eylemlerinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun konusuyla yakın bağlantı içerisinde olmayıp bu bakımdan bir tehlikeye de sebebiyet vermemesi, organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunacağına dair herhangi bir sözü mevcut olmayan sanığın, katılan mağdurun ve kendisinin iç çamaşırlarını çıkartsa dahi davranışlarını ne şekilde sona erdireceğini ortaya koyma ihtimalinin bulunmaması, katılan mağdur tarafından kendisine fiziki müdahalede bulunulması ve bıçak gösterilmesi üzerine eylemlerine devam etmeyerek olay yerinden ayrılan sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun icra hareketlerine başladığını gösteren maddi bir delilin elde edilememesi, bu kapsamda çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yönelen icrai bir hareketi bulunmayan sanığın amacı ve davranışlarının, cinsel duygularını tatmin amacından ibaret olduğunun kabul edilmesinin gerekmesi, sanığın mağdurun konutuna girerek gerçekleştirdiği söz konusu cinsel davranışların yüklenen suçun nitelikli hâlini işleme kastını ortaya koyan icra hareketlerine başlandığını kabule yetmemesi, aksinin kabulünün mevcut delil durumuna göre ceza muhakemesi hukukunun en önemli ilkeleri arasında yer alan şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı sonuç doğuracak olması ve her somut olayda değişkenlik gösterebilen eylemlerin vahametine göre temel cezanın belirlenmesi suretiyle ceza adaletinin sağlanabilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; belirtilen cinsel davranışlarla katılan mağdurun vücut dokunulmazlığını ihlâl eden sanığın eyleminin, çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın katılan mağdura yönelik eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu üyesi; sanığın katılan mağdura yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ilişkin direnme gerekçesinin isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 712-596 sayılı direnme kararına konu hükmünün gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın katılan mağdura yönelik eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Sanığın tutukluluk hâlinin DEVAMINA,

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 712-596 sayılı direnme kararına konu hükmünün gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın katılan mağdura yönelik eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Sanığın tutukluluk hâlinin DEVAMINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5834, Karar No: 2020/1623, Tarih: 03.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/5834 E.  ,  2020/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıklara atılı eylemin 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, 5607 sayılı Kanunun 3/5. madde uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Suç tarihi itıbarıyla suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı olan TAPDK duruşmadan haberdar edilip usulünce katılma hakkı sağlandıktan sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi;

Kabule görede

1. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2. Suça konu eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, doğrudan TCK’nun 54. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıkların ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1172, Karar No: 2007/17755, Tarih: 25.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/1172 E.  ,  2007/17755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.10.2006
Yargıtay — Esas No: 2023/15713, Karar No: 2023/19452, Tarih: 13.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15713 E.  ,  2023/19452 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1175 E., 2023/1599 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/654 E., 2023/397 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 15.11.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi son bulduğu anlaşılan işçinin açtığı somut davada, uyuşmazlık konusu alacak kalemleri ile hesap unsurları dikkate alınarak yapılan değerlendirmeye göre kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 54.103,39 TL olup belirtilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18956, Karar No: 2015/7252, Tarih: 04.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18956 E.  ,  2015/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Taksirle yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hükümler : 1- Taksirle yaralama suçundan: TCK'nın 89/4, 22/3, 51/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan: TCK'nın 179/3. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 179/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 21.01.2014 tarihli kararın, Mernis adresinde geçici olarak bulunmadığı gerekçesiyle aynı konutta oturan reşit ablasına 05.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinde, “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” hükmüne yer verilmesi ve ... Askerlik Şubesi Başkanlığının 05.02.2013 tarihli cevabi yazısında sanığın Kasım 2012 er celbi ile 19.11.2012 tarihinde silah altına alındığının, muhtemel terhis tarihinin de 19.02.2014 olduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanığın terhis belgesinin onaylı örneği ilgili Askerlik Şubesi Başkanlığından temin edilerek, 05.02.2014 tarihinde askerlik hizmetinin devam edip etmediğinin araştırılması, anılan tarihte terhis edilmemiş olması halinde, sanığın yokluğunda verilen 21.01.2014 tarihli karar usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilip, buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi dosyaya eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16655, Karar No: 2008/5888, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16655 E.  ,  2008/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 28.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat, birleşen dava elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 01.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06.05.2008 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ile karşı taraftan davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yapılan binada yükleniciye bırakılan 4. kat sol taraftaki bağımsız bölümü yükleniciden bayii davalı ...’in noterde 18.06.1993 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile temlik aldığını, kendisinin de ...’tan noterde 14.05.1996 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise bağımsız bölümün bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı arsa maliki ... , çekişmeli bağımsız bölümün yer aldığı 4. normal katın kaçak olarak yapıldığını ve yıkılması gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., davacının çekişmeli bağımsız bölümün kaçak olduğunu ve tapusunun devredilemeyeceğini bilerek satın aldığını savunarak davanın reddini istemiştir

1- Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahibi, yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra da yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa

kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri (binayı) meydana getirmektir. Bir bina inşasından maksat, o yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir. İşte, yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa teslimden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Kuşkusuz yüklenicinin teslimden sonraki borcu ayıba karşı tekeffül borcu olarak devam edeceğinden, yüklenici eserdeki ayıp ve eksikliklerden ve koşulları yerinde ise arsa sahibinin ceza-i şart alacağı ile sözleşmedeki diğer alacaklarından ve ayrıca kanundan kaynaklanan alacaklarından da sorumludur.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan yüklenici yukardan beri sayılan edimleri yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hak sebebiyle arsa payı veya bağımsız bölüm tapusunun devrini ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanunu’nun 162 ve devamı maddelerine dayanarak kişisel hakkını arsa sahibinin onamı gerekmeksizin üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakkı yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Somut olayda; Çekişmeli bağımsız bölümün bulunduğu 4. normal katın kaçak olarak yapıldığı, 18.08.1993 tarihinde yapı tatil tutanağı düzenlendiği ve yıkılması gerektiği anlaşılmıştır. Az yukarıda açıklandığı üzere yüklenici kaçak olarak yapıldığı anlaşılan dava konusu bağımsız bölüm nedeniyle kişisel hak kazanmadığından davacının bayii ...’in ve davacının temlikleri geçerli değildir. Davacı, yüklenicinin halefi olarak bu hakkı arsa sahibine karşı ileri süremez. Bu nedenle, ayın isteğinin reddi doğru olup davacının bu yöne ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Davacı, ikinci kademede borcun ifa edilmemesinden dolayı tazminat isteminde de bulunmuştur.

İfa, borcu sona erdiren nedenlerdendir. ”İfa”, borç ilişkisinde borçlunun yüklendiği “edim”i, kaynağındaki ve kanundaki esaslara uygun surette yerine getirmesidir. İfanın konusu borç ilişkisinin konusundan, yani edimden başka bir şey değildir. Kural olarak alacaklı kendisine verilmesi (veya yapılması) gereken şeyden başka bir şey isteyemez, verilmek istenen başka şeyi de kabule zorlanamaz. Borcun ifa imkanı olduğu sürece borçlu borcunu yerine getirmekten kaçınıyorsa alacaklı onu ifaya zorlayabilir.

Borcun ifa edilmemesi ise, borçlunun sözleşmenin kendisine yüklediği ifa yüküne karşı bir davranış içinde olmasını ifade eder. Bu durumda borçlu ya borcu ifa imkanını kendi kusuru sonucu kaybetmiştir, ya borcu ifa imkanına

sahip olduğu halde haklı bir sebep bulunmaksızın, ifadan tüm olarak kaçınmaktadır veya ifa etmiştir ama bu ifası noksandır, ayıplıdır, ya da borçlu ifada kusurlu olarak gecikmiştir. Kural olarak borcun ifa edilmemesi borçlunun sorumluluğu sonucunu meydana getirir ve borcun ifa edilmemesinde borçlu “kusurlu” kabul edilir. Borçlar Kanunun 96-100. maddeleri muaccel borcun ifa edilmemesi sonuçlarını düzenlemiştir.

sahip olduğu halde haklı bir sebep bulunmaksızın, ifadan tüm olarak kaçınmaktadır veya ifa etmiştir ama bu ifası noksandır, ayıplıdır, ya da borçlu ifada kusurlu olarak gecikmiştir. Kural olarak borcun ifa edilmemesi borçlunun sorumluluğu sonucunu meydana getirir ve borcun ifa edilmemesinde borçlu “kusurlu” kabul edilir. Borçlar Kanunun 96-100. maddeleri muaccel borcun ifa edilmemesi sonuçlarını düzenlemiştir.

Taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin herhangi bir nedenle ifa edilmemesi sonucu, vaad alacaklısı, alacağını kısmen veya tamamen elde edemez. Dolayısıyla ademi ifa nedeniyle zarara uğrar. B.K. m.96’nın “Alacaklı hakkını kısmen veya tamamen istifa edemediği taktirde borçlu kendisine hiçbir kusur isnat edilemeyeceğini ... etmedikçe bundan mütevellit zararı tazmine mecburdur” hükmü uyarınca da alacaklı zararın tazmini gerekir. Borçlu bu sorumluluktan ancak kendisine bir kusur isnat edilemeyeceğini kanıtlarsa kurtulabilir. Bu tazminatın nedeni borçlunun taahhüdünü ihlal etmesidir. Borçlunun taahhüdü genellikle bir akde dayanır. Onun için buna (akdi tazminat), borçlunun sorumluluğuna da (akdi sorumluluk) denilmektedir.

Akdi sorumluluğun söz konusu olabilmesi için şu temel şartların olayda varlığı aranmalıdır;

-Geçerli bir borç ilişkisinin varlığı;

-Bu borcun ya hiç ifa edilmemiş, ya da kısmen ifa edilmiş bulunması;

-Borçlunun ademi ifasından alacaklının bir zarar görmesi;

-Zarar ile borcun ifa edilmemesi arasında bir illiyet bağı bulunması;

-Borçlunun ifa etmemede kusurlu olması;

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece, davacının ikinci kademedeki tazminat isteminden 14.04.1996 tarihli sözleşmede akidi olan davalı ... sorumlu olduğundan davacının bu istemiyle ilgili olarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp, ikinci kademedeki istemi hükme bağlanması gerekirken bu yönünün göz ardı edilmesi doğru olmamış kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 06.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/721, Karar No: 2019/6953, Tarih: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/721 E.  ,  2019/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan, temel ceza belirlenirken hüküm fıkrasında TCK’nın 151/1 maddesi yerine 142/1-b maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça konu yerin, müştekiye ait işyerinden farklı yerde, depo olarak kullanılan yer olduğunun anlaşılması karşısında; suça konu yerin, iş yeri gibi kullanılan yerlerden olup olmadığı, herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği ve iş yeri eklentisi olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluşup oluşmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suçta kullanılan ... plakalı aracın değeri ile çalınan malın değerinin orantılı olup olmadığı, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları karar yerinde gösterilip tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde suçta kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4719, Karar No: 2017/4335, Tarih: 07.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4719 E.  ,  2017/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Dolap Dünyası Mob. Ürt. Proje Dek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 15. Tüketici Mahkemesince verilen 17.03.2016 gün ve 2014/2590-2016/492 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince verilen kısmen kabul kararı, davalı vekilinin temyizi üzerine temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de;

Davalı vekilince 263,00 TL nispi temyiz karar harcı ve 143,50 TL temyiz başvuru harcı olmak üzere toplam 406,50 TL harç yatırıldığı, yatırılması gereken harç miktarının ise kabul edilen alacak 41.338,82 TL'nin binde 68,31'i olan 2.823,85 TL'nin 1/4'ü 705,96 TL nispi temyiz karar harcı ve 143,50 TL temyiz başvuru harcı olmak üzere toplam 849,46 TL olduğu, böylece “849,46 - 406,50 TL = 442,96 TL” temyiz harcının eksik olduğu görülmüştür. 6100 sayılı HMK'nın geçiçi 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesi prosedürü uygulanmak suretiyle davalı tarafından eksik yatırılan 442,96 TL peşin nispi temyiz harcının ikmâlinin sağlanması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı taraftan eksik alınan 442,96 TL temyiz harcının tamamlatılması için HUMK'nın 434/III. maddesinde belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32252, Karar No: 2013/29273, Tarih: 10.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/32252 E.  ,  2013/29273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CYY'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ve hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri elinde olmayan nedenlerden dolayı yerine getiremediği tespit edilen sanık bakımından ise yerine getirememe nedeni başta olmak üzere durumu değerlendirilip, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Yapılan açıklamalar karşısında somut olay değerlendirildiğinde; 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca yasal zorunluluk nedeniyle hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilmişse de; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesindeki indirim oranının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında 1/3 olarak uygulanmasına karşın, açıklanan kararda aynı maddedeki indirim oranının 1/2 olarak uygulanmasına karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.