muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2537, Karar No: 2018/13864, Tarih: 06.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2537 E.  ,  2018/13864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; bilirkişi raporuna göre ikinci el değeri 29,00 TL olan ayakkabıyı çalarken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13098, Karar No: 2015/12202, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13098 E.  ,  2015/12202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2012/49-2014/578

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Ankara İli Etimesgut İlçesi Bağlıca mahallesi 46720 ada 3 parselde bulunan 13 nolu dairenin maliki olduğunu, su aboneliği için davalı kuruma müracâat ettiğinde kendisinden 4.423,00 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alındığını, haksız yere alınan bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu bedelin Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi kapsamında alındığını, uygulamanın mevzuat gereği yapıldığını, yasadan kaynaklanan haklı bir uygulama olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre davacının 758,58 TL’den sorumlu olduğunu, bunun dışındaki bedelden sorumlu olmadığına; fazla ödenen 3.615,17 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı ve dava konusu bedellerin hesaplanması açısından yeni yönetmelik (Yeni-ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 19) hükmünün eldeki davada uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

01/07/1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87. maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a-Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a-Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88. maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine, 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30. maddesinin 3. fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması hâlinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda; her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Somut olayda; her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Öyle ise mahkemece; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1840, Karar No: 2016/6036, Tarih: 08.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1840 E.  ,  2016/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, sahte tanzim edilmiş nüfus cüzdanı ve ikametgah ilmuhaberleri ile ...bank ... Şubesi ile ... Şubesine iki gün arayla başvurup ayrı ayrı 10.100 TL kredi aldığının iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, suçlamayı kabul etmediğini, kendisine ait kimlik bilgilerinin tanımadığı kişiler tarafından kullanıldığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, suçun asıl faili hakkında kamu davası açılması sağlanarak, dava dosyalarının birleştirilmesi ve yapılan yargılama sonucunda sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/712, Karar No: 2013/17736, Tarih: 16.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/712 E.  ,  2013/17736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı sürücüsünün davacı iştirakçisinin içinde yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu davacının iştirakçisi öldüğü için mirasçılarına peşin sermaye değerli aylık bağlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000 TL peşin sermaye değeri, 11.530,09 TL ödenen aylık toplamının dava tarihinden itibaren yasal faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, hak sahiplerine ödemede bulunduklarını, sorumluluklarının kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Emekli Sandığı iştirakçısı olan ... 'ün trafik kazası sonucu vefatı ile mirasçılarına bağlanan aylıklarının peşin sermaye değerinin davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Davanın dayanağı 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası'nın 29.maddesi olup 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası'nın 106.maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 5510 sayılı yasa 01.01.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve TC. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nü ortadan kaldırıp bu kurumların yerine Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı kurularak Sosyal Güvenlik Kurumları

tek çatı altında toplanmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu'nun uygulayacağı yasa 5510 sayılı yasa olup anılan yasanın 101.maddesinde yasanın uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerince çözümleneceği öngörülmüştür.

Bu halde yerel mahkemece mahkemenin görevsizliği, Sosyal Güvenlik İş Mahkemesi'nin görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek duyulmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3808, Karar No: 2018/4757, Tarih: 19.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3808 E.  ,  2018/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-e, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca verilen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müsadereye ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine.

Sanık ... hakkında maktul ...’ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/275 esas, 2018/346 karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın olay esnasında kullandığı ilaçlar nedeniyle kendisinde olmadığına, sanık müdafiinin sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 19/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12109, Karar No: 2009/16404, Tarih: 01.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12109 E.  ,  2009/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölbaşı - Adıyaman Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.09.2008
Yargıtay — Esas No: 2016/7682, Karar No: 2019/6411, Tarih: 15.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7682 E.  ,  2019/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın karar için yeterli bulunmadığı, mahkemece müdahil ...’un dayandığı tapu kayıtlarından 19.06.1967 tarih 70 sıra numaralı tapu kaydının mahalline uygulanmadığı gibi, davacı ... ’ın dayanağı Ağustos 1953 tarih 27 ve 08.07.1953 tarih 43 sıra numaralı tapu kayıtları ile müdahil ...’un dayanağı Haziran 1967 tarih 69 sıra numaralı tapu kayıtları ile ilgili uygulamanın yeterli olmadığı açıklanarak sözü edilen tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediklerinin Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden sorularak, varsa revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise kadastroca oluşan tapu kayıtları ve komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ile dayanağı olan belgelerin getirilip dosyanın ikmal edilmesi, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla yeniden keşif icra edilmesi, keşif sırasında davacı ve müdahil davacının dayandığı tüm tapu kayıtlarının ihdasından itibaren bütün tedavülleriyle birlikte okunup, tapu kayıtlarının hudutlarının mahalli bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanının sağlanması, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutların işaretlettirilmesi, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, davaya konu edilen taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, çekişmeli taşınmazların hudutlarında kadim ... şosesi ile ... deresi bulunduğu halde tapu kayıtlarının niçin bu hudutları okumadığı hususunun üzerinde önemle durulması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmesi, kayıt kapsamlarının belirlenmesinde revizyon gördükleri parsellerin de göz önünde tutulması, tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı sonucuna varıldığı takdirde, davacı ve müdahil tarafın dayandığı tapu kayıtlarının sınırlarında mütegayyip eşhas olması nedeniyle, tapu kayıtlarının gayrisabit hudutlu olduğu ve kapsamlarının miktarlarına göre belirlenmesi gerektiğinin göz önünde tutulması, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir

. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar ile müdahil davacıların davasının kabulüne, 206 ada 18 ve 17 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin iptaline, 206 ada 18 parsel sayılı taşınmazın hüküm yerinde gösterilen payları oranında tapu malikleri adına, 206 ada 17 parsel sayılı taşınmazın ise hüküm yerinde gösterilen payları oranında tapu malikleri adlarına tespitine, taşınmaz Karayolları tarafından kamulaştırıldığından taşınmazın tamamının yol olarak terkinine ve Karayolları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve müdahil davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesi "mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak" yazılmasını zorunlu kıldığı gibi; bu zorunluluk, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 ve 298. maddelerinin de amir hükmüdür. Adil yargılanma hakkının garantileri arasında yer alan "aleni yargılanma ilkesi" ve "hukuki dinlenilme hakkı" da, kararların gerekçeli olmasını zorunlu kılar. Bu prensiplerin amacı, yargılama sürecini ve kararın verilişini kamu denetimine açık tutmak suretiyle adaletin yerine getiriliş biçimini görünür kılmak, kamu eliyle karar verme sürecini denetleyerek kişinin adil yargılanma hakkını güvence altına almak ve adalete güveni korumaktır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1-c maddesi uyarınca gerekçenin; "tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri" göstermesi gerekir. Bir başka anlatımla; gerekçe, hüküm fıkrasında yazılı sonuçlara nasıl varıldığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklanmasıdır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası birbirine sıkı sıkıya bağlı olup uyumlu bulunması zorunlu olduğu gibi, duruşmada tefhim edilen hüküm sonucuna nasıl ulaşıldığını açıklamayan ifadelerin gerekçe olarak kabul edilmesi de mümkün değildir. Somut olayda, mahkemece, dava konusu 206 ada 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazların Ekim 1929 tarih 419 nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı, davacı ve müdahil davacıların iddialarının sübut bulduğu gerekçe gösterilmiş ise de; mahkemenin hükmüne gerekçe yaptığı tapu kaydı tarafların dayandığı bir tapu kaydı olmadığı, taşınmazlara komşu parsele revizyon gören bir tapu olduğu, başka ifade ile gerekçede iddia ve savunmalara uymayan durumlardan söz edildiği anlaşılmakla, bu durumun gerekçe olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Dolayısıyla mahkeme kararının hangi gerekçelere dayandığı ve hangi nedene dayalı olarak karar verildiği gerekçeli karardan anlaşılamamakta olup, denetime elverişli bir hukuki gerekçe gösterilmeden hüküm kurulmuş olması Anayasa'nın 141. ve HMK'nın 297. maddeleri hükmüne uygun bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisi ile müdahil davacı ...’un temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden müdahil davacı ...'a iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12696, Karar No: 2013/8286, Tarih: 09.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12696 E.  ,  2013/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

08/04/2007 tarihli Olay ve Yakalama Tutanağı ile bu tutanağın içeriğini doğrulayan müşteki ve tanık anlatımlarına göre, hakkında şikayet bulunan sanık ... ile ilgili işlem yapmak isteyen kolluk görevlilerine karşı, gerek bu sanık tarafından, gerekse yanında bulunan diğer sanık ... tarafından cebir ve tehdit kullanılarak fikir ve eylem birliği içinde direnme eylemlerinin gerçekleştirildiği anlaşıldığından ve hakaret suçu yönünden hüküm kurulurken temel cezanın TCK'nın 125/3. maddesi yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesine göre belirlenmesi şeklindeki aykırılık, sonuca etkili görülmediğinden Tebliğnamede bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın daha önceden kasıtlı suçtan adli sicil kaydının bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda değerlendirme yapılması lüzumu bozma sebebi sayılmamış; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infazda tereddüde sebep olacak biçimde uygulanması ve (e) bendindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, kesin nitelikte olmayan en ağır cezayı içeren ilamın esas alınması gerekirken, infazda tereddüde sebep olacak şekilde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, O yer C.Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek ve (C) fıkrasında belirtilen "Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 11/04/2006 tarih ve 2005/233 Esas-2006/79 Karar ile 08/11/2005 tarih ve 2005/126 Esas ve 2006/244 Karar" ibareleri hüküm fıkrasından çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;