muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4750, Karar No: 2021/5771, Tarih: 22.04.2021

Türkiye tarafından onaylanan Ücretin Korunması Hakkında 95 sayılı Uluslararası Çalışma Örgütü Sözleşmesi hükümlerine göre, nakit olarak ödenmesi gereken ücretlerin; emre muharrer senet, bono ve kuponla veya tedavüle mecburi parayı temsil ettiği iddia olunan herhangi bir şekilde ödenmesi yasaktır. Bu hüküm, 4857 sayılı İş Kanun ile de kabul edilmiştir.

14. Görüldüğü gibi gerek Bireysel İş Hukuku hükümleri, gerekse Sosyal Güvenlik Hukuku normları, bordroya senet vasfı niteliği vermemektedir. O halde prime esas kazancın tespitinde, bordroyu senet kabul etmeyen hükümleri yok sayarak, sigortalıdan prime esas kazancın tespitinde senetle ispat kuralını aramak isabetli değildir. Zira karşı tarafın düzenlemesine bağlı belgeyi, davacı sigortalıdan beklemek hayatın olağan akışına da uygun değildir. Bu anlamda işverenin ikrarı kurumu bağlamayacağı gibi işveren tarafından tek taraflı olarak ilgili makama denilerek düzenlenen ücrete ilişkin belgenin (yazılı delil başlangıcı) de bağlayıcılığından söz edilemez. Bu belge de diğer deliller ile birlikte değerlendirilecek delillerden kabul edilmelidir.

15. İşçilik alacakları davasında ücrete ilişkin tespitin, prime esas kazanç tespiti davasında dikkate alınması sorunu;

Prime esas kazanç tespiti davası kamu düzeninden olduğuna göre kural olarak işçilik alacakları davasında saptanan ücret, prime esas kazanç tespiti davasında kesin delil niteliğinde kabul edilemez. Ancak bu işçi ile işveren arasında kesinleşmiş ve tahsil edildiğinde anılan ücret, fazla mesai, tatil ücret alacakları gibi alacaklarda sigorta primi kesintisi yapılarak kuruma ödeneceğinden, bir anlamda prime esas kazanç dolaylı olarak belirlenmiş olacaktır. Dolayısı ile unsur etkisi yaratarak kuvvetli(ciddi) delil niteliğinde kabul edilmesi kaçınılmazdır. İşçilik alacakları davasında tespit edilen ücretin, prime esas kazanç tutarı olarak kabulünde bir yanlışlık bulunmamaktadır(Y. HGK. 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar).

16. Sonuç olarak sigortalının prime esas kazancının tespitinde, mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, yukarda belirtilen 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

17. Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

16. Dosya içeriğine göre davacı davalı işyerinde yolcu taşımacılığı işinde şoför olarak çalışmıştır. Kamu düzeni ve resen araştırma ilkesine göre davacının prime esas kazancının asgari ücret üzerinde olduğu sabittir. Ancak yukarda açıklanan ilkeler kapsamında yeterli araştırma yapılmamıştır. Tanık ve emsal ücret araştırması ile birlikte diğer deliler toplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Resen araştırma ilkesi ve kamu düzeni ilkesine aykırı olacak şekilde yazılı şekilde bozma kararı verilmesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2019/1144, Karar No: 2019/3461, Tarih: 14.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/1144 E.  ,  2019/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Adana 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı kurumda 24/04/2002 yılında İtfaiye Müdürlüğünde işe başlayıp 31/03/2014 tarihine kadar davalı kurumda çalıştığını, ancak Büyükşehir Yasasının yürürlüğe girmesi ile birlikte İtfaiye Müdürlüğünün Hatay Büyükşehir Belediyesine geçtiğini, doğal olarak davacının 31/03/2014 tarihinden itibaren Hatay Büyükşehir Belediye Başkanlığı personeli olarak çalıştığını ve çalışmaya devam ettiğini, haftanın 7 günü çalıştığını, fazla mesai ücreti ödenmediğni, bayram ve hafta tatillerinde çalıştırıldığını, ancak buna ilişkin ücretin ödenmediğini, davacıya yapılması gereken elbise ve servis yardımının yapılmadığını, belirterek bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun yasal süre geçtikten sonra 13.07.2018 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda İlk Derece Mahkemesi tarafından 09.05.2018 tarih ve 2016/407 esas, 2018/160 karar sayılı gerekçeli kararının davalı vekiline tebliğe çıkarıldığı ve posta memuru tarafından iş yerinde daimi çalışan işçisine 13.06.2018 tarihinde tebliğ edildiği, tebligatın usulüne uygun olduğu, davalı vekili tarafından 19.06.2018 tarihinde istinaf yoluna başvurma harcı ve maktu istinaf karar harcının yatırıldığı, 19.06.2018 tarihinde e-imzalı olarak 11:21:35 saatinde istnaf başvuru dilekçesinin gönderildiği ancak sistemde dilekçenin istinaf başvuru dilekçesi yarine mazeret dilekçesi olarak kayıtlı olduğu görülmekle Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun yasal süre geçtikten sonra 13.07.2018 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1986, Karar No: 2019/3713, Tarih: 20.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/1986 E.  ,  2019/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik olup, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'in 12/01/2016 tarihli duruşmadaki beyanı karşısında suça konu taşınmazın salt eşyaların muhafazası için kullanıldığı, herhangi bir mesleki ve ticari faaliyetin yürütülmediği ve iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan suça konu yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturmayacağının anlaşılması karşısında, yasal unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11434, Karar No: 2014/14306, Tarih: 08.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/11434 E.  ,  2014/14306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/122076

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.03.2014 gün ve 2014/6386/22837 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.04.2014 gün ve KYB.2014/122076 sayılı ihbarnamesi ile;

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheli A.. Ü.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/09/2013 tarihli ve 2013/10332 soruşturma, 2013/10671 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2013 tarihli ve 2013/934 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelemesinde,

Dosya kapsamına göre, şüphelinin babası müşteki M.. E.. L..'na ait reçeteye yazılan zararlı olduğu iddia edilen ilacın yazımında bir dahilinin olmadığı, şüphelinin isnat edilen sahte reçete kullanmak ve dolandırıcılık suçunu işlediğine dair kamu davasının açılmasına yetecek kesin inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de; müştekili vekilinin aşamalı savunmalarında ısrarla, müvekkilinin iddiaya konu ilaçları kullanmadığını, bu ilaçların alımında doktora hiç gitmediğini beyan etmesi karşısında, bu hususu aydınlatacak herhangi bir delil toplanmaksızın, eksik soruşturmayla verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı yapılan itirazın, kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; müşteki vekilinin aşamalarda ısrarla; müvekkilinin iddiaya konu ilaçları kullanmadığını, bu ilaçların alımında doktora hiç gitmediğini beyan etmesi karşısında, bu hususları aydınlatacak herhangi bir delil toplanmadan, her ne kadar vasi tayinine ilişkin Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/433 Esas sayılı dosyası incelenmiş ve bu hususta dosya inceleme tutanağı düzenlenmiş ise de, bu tutanağa göre derdest olduğu anlaşılan bahsi geçen dava dosyasında bulunan ve soruşturma konusu ile bağlantılı olan belgelerin onaylı birer suretleri soruşturma dosyasına alınıp dava sonucu beklenmeden ve iddialarla ilgili olarak müştekinin beyanına başvurulmadan eksik soruşturmayla kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.09.2013 gün ve 2013/10332 soruşturma, 2013/10671 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2013 gün ve 2013/934 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin 5271 savılı CMK'nun 173/3. maddesi gözetilerek mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36063, Karar No: 2011/21083, Tarih: 23.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/36063 E.  ,  2011/21083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 15.09.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı yasanın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6836, Karar No: 2017/1576, Tarih: 27.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/6836 E.  ,  2017/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Eylemler bütün halinde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hüküm ile Ek karar temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulup re'sen de temyize tabi hükmün incelenmesinde;

Cumhuriyet Savcısı tarafından yazılı olarak bildirilen 18.02.2016 günlü esas hakkındaki mütalaada sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasının talep edildiği ve 25.02.2016 tarihli celsede hazır bulunan sanık müdafiine mütalaaya karşı diyeceklerinin sorulduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4464, Karar No: 2017/4967, Tarih: 25.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/4464 E.  ,  2017/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketlerde çalışan dava dışı işçilerin ... İş mahkemesinde ... aleyhine açtığı işçilik alacaklarının tazmini talepli davaların yargılaması neticesinde verilen kabul kararı üzerine ... aleyhine icra takiplerinin başlatıldığını, idarece icra dosyalarına gerekli ödemelerin yapıldığını, ancak davalı yüklenicilerin çalıştırdığı işçiye dair tüm yasal yükümlülüklerin işveren ve işçi arasındaki ilişkiden doğabilecek sosyal-mali hak ve sorumlulukların yüklenici firmalara ait olacağının hüküm altına alındığından bakanlıkça haksız şekilde tümü ödenmek zorunda kalınan 84.063,00 TL. nin ticari temerrüd faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti., şirketlerinin Malatya’da faaliyet gösterdiğini, ayrıca davaya konu yapılan işin .... ilinde yapıldığını, bu nedenle açılan davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, dosyanın yetkili ... mahkemesine gönderilerek yetkisizlik kararı verilmesini, ayrıca aleyhlerine haksız, hukuka ve hakkaniyete aykırı olarak açılan davanın esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davalarda; rücu davasının dayanağı sözleşmede belirtilen işin ...’da yapıldığı, HMK. Nın 7. maddesi gereğince davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri Mahkemesinde açılabilecek ise de; aynı maddenin 1. bendinin ikinci cümlesi gereğince dava sebebine göre kanunda davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse davaya o yer Mahkemesinde bakılacağından ve taraflar arasındaki anlaşmazlıkta ortak yetkili Mahkeme ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, İstek halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK' nın 17. maddesine göre " tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır. " Dosya arasında bulunan 22.04.2011 ve 29.05.2012 tarihli hizmet alımına ait sözleşme tasarılarının 37. maddesinde bu sözleşmelerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda ... mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır. Buna göre taraflar arasında geçerli bir yetki sözleşmesinin bulunması ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan HMK'nın 17. maddesi gereği yetki sözleşmesinin kesin nitelik taşıdığının anlaşılmasına göre, mahkemece dosyaya sunulmuş olan sözleşmelere göre ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilerek yargılama yapılarak davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, rücu davasının dayanağı sözleşmede belirtilen işin ...’da yapıldığı, ve buranın davalılar arasında ortak yetkili mahkeme olması nedeniyle ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğu düşünülerek yetkisizlik kararı verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6804, Karar No: 2023/8203, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6804 E.  ,  2023/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/393 Esas, 2023/127 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.12.2021 Tarihli ve 2021/3246 Esas, 2021/3089 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mah. ... No:8 /2 Of /Trabzon olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Of Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.01.2023 Tarihli ve 2022/393 Esas, 2023/127 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Sokak, No: 17/3 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Of İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, ... Sokak, No: 17/3 .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/893, Karar No: 2021/836, Tarih: 25.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/893 E.  ,  2021/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/05/2010 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeniyle tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 818 sayılı BK’nın 18. (6098 sayılı TBK’nın 19) maddesi uyarınca muvazaa nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın 09/02/2006 tarihinde ...tarafından öldürüldüğünü, bu olay nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesinde tazminat davası açıldığını, davalı... 'ın taşınmazları hakkında tedbir kararı verilmesinin talep edildiğini; fakat talebin reddedildiğini, davanın açıldığı gün tazminat davasını etkisiz kılmak için cezaevinden noter aracılığı ile verdiği vekalet ile üzerine kayıtlı olan taşınmazları davalı ...'e devrettiğini, yapılan bu satış işleminin muvazaalı olup davalı ...'in cinayetten bilgisinin olduğunu, davalının taşınmazların bulunduğu köyde ikamet etmediğini, taşınmazlardaki fındıkları toplamadığını belirterek, söz konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile alacağın tahsili amacıyla haciz ve satış isteyebilme yönünde karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazları almaya maddi gücünün olduğunu, taşınmazların geçmişte ailesine ait olup taşınmazı satın aldığı kişilerle hiçbir akrabalığının olmadığını, taşınmazları aldıktan sonra imarını yaptığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiası kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava 818 sayılı BK’nın 18. (6098 sayılı TBK’nın 19) maddesi uyarınca muvazaa nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kural olarak muvazaa nedeniyle hakları zarara uğratılanlar, tek taraflı veya çok taraflı hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler. Çünkü, danışıklı olan bir hukuki işlem haksız eylem niteliğindedir. Muvazaalı muamele (danışıklı işlem) ile hakkın zarar gördüğünün benimsenebilmesi için danışıklı işlemde bulunandan bir alacağın olması ve bu alacağın ödenmesini önlemek amacıyla danışıklı işlemin yapılması gerekir. Satışın danışıklı olduğu kanıtlanırsa davacı, satışa konu edilen maldan alacağını almak için yararlanabilecektir. Davacının bu davadaki amacı, katılma alacağı davasındaki alacağını tahsil edebilmek için muvazaa nedeniyle temelde geçersiz olduğunu ileri sürdüğü işlemin hükümsüzlüğünü sağlamaktır.