muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6259, Karar No: 2014/7457, Tarih: 11.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6259 E.  ,  2014/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazları ve çevresinin gösterir en eski tarihli hava fotoğrafı ile bu hava fotoğrafından üretilmiş memleket haritası ile yine çekişmeli taşınmazın kadastro tesbit yılı olan 2008 yılından 15-20 yıl öncesine ait (1980-1990’lı yıllara ait) hava fotoğrafı ile bu hava fotoğrafından üretilmiş memleket haritası ilgili yerlerden getirtilmesi,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu, aynı şekilde davalı olan parsellerden kesinleşenlerin tapu kayıtlarının ve dava dosyalarının bu dosya içine konulması,

3) Bir ve iki numaralı bentte yazılı belgeler eksiksiz bir şekilde getirtildikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1980-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritaları ölçeklerinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftasının ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının streskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi,taşınmazların çevresindeki arazilerin niteliği de gözönünde bulundurularak, taşınmazların yeşil alanda kalması durumunda bağ rumuzlu alanlarda kalıp kalmadıkları hususunun ayrıca belirtilmesi ve kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınarak,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/643, Karar No: 2007/399, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/643 E.  ,  2007/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...’in yargılanması sonucunda; alacak miktarının az olması sebebiyle sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğundan bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/4-d ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair, Bağcılar İcra Mahkemesinin 27.07.2006 tarihli ve 2006/1301-1489 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/745 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un itiraz başlıklı 353.maddesindeki; "İcra Mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin kararlarına karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunan Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağı" hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk incelemenin kararı veren mahkemece yapıldıktan sonra, mahkemenin kararını düzeltebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndereceği, (CMK.268/2),

İcra ve İflas Kanunu'ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil, Ağır Ceza Mahkemesine yapılacağı, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden aydıldığı,

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistemin Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, (CMK'nun 268/3) buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, itirazın konusu hakkında bir karar vermesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15.1.2007 gün ve 1826 sayılı

Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12.02.2007 gün ve 2007/13783 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12.02.2007 gün ve 2007/13783 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2006 gün, 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 21.maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353.maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin disiplin ve tazyik hapsine ilişkin kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararların ise kesin olacağı, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağını içermektedir. Hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesinden verilen kararlara karşı itiraz ve temyiz yolu İİK'nun 353.maddesinde açık olarak gösterilmiştir. Ancak icra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmeyen bir konuda Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ilgili hükümlerine başvurulması mümkündür. Açıklamalardan anlaşılacağı üzere İcra Mahkemesinin verdiği kararlara karşı itirazın bağlı bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesince incelenmesi gerekmektedir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararlarına ilişkin bulunduğu, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi gereğince itirazın konusu hakkında karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/745 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavlığına TEVDİİNE, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

G/K
Yargıtay — Esas No: 2016/18457, Karar No: 2019/3605, Tarih: 17.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18457 E.  ,  2019/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, hizmet tespiti tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın davacının davalı şirketin Azerbaycan'da bulunan şantiyesinde çalışmak üzere bu ülkeye gittiği ve 12 Aralık 2011 tarihi itibarıyla mimar olarak çalışmaya başladığı ve iş akdinin Haziran 2012 sonu itibariyle feshedildiği, bu çalışmalarının diğer davalı SGK’ya bildirilmediği belirtilerek anılan tarihler arasında Kuruma bildirilmeyen sigortalılık sürelerinin tespiti ve sigorta primlerinin ödenmesi istemli işbu davanın açıldığı, mahkemece Türkiye ile Azerbaycan arasında ikili sosyal güvenlik sözleşmesi ile 5510 sayılı Yasa’nın ilgili maddeleri somut olay bakımından yeterince tartışılıp değerlendirilmeksizin ve Azerbaycan’da iddia edilen hizmetlerin bildirimlerinin yapılıp yapılmadığı ilgili belgeler celbedilerek ortaya konulmaksızın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

İncelemeye konu dosyada bulunan davacının 30.01.2013 tarihli hizmet döküm cetveline göre, hizmet bildirimlerinin 2009/8 dönemine kadar yapıldığı, dava konusu dönemde hizmet bildiriminin yapılmadığı, dosya kapsamında Azerbaycan’da iddia edilen dava konusu dönemde hizmet bildiriminin yapılıp yapılmadığına dair bir belgenin bulunmadığı, ancak mahkemece davacının geçici görevle götürülmediği, havalimanı inşaat projesinde mimar olarak çalışacağı için götürüldüğü, davalı iş verenin Azerbaycanda iş yeri bulunduğu dolayısı ile Azerbaycan'da sigortalı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Anayasamızın 90/son maddesi uyarınca, yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmeler kanun hükmünde olduğu gibi, normlar hiyerarşisi yönünden uluslararası sözleşme kurallarına uygulamada yasal güç tanınmakta ve bu kuralların uygulanma önceliği de haiz bulunmaktadır.

Anayasamızın 90/son maddesi uyarınca, yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmeler kanun hükmünde olduğu gibi, normlar hiyerarşisi yönünden uluslararası sözleşme kurallarına uygulamada yasal güç tanınmakta ve bu kuralların uygulanma önceliği de haiz bulunmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının yurt dışında geçen çalışma sürelerinin sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilebilmesi amacıyla, çalışan sayısının yoğunluğu, ekonomik ve ticari ilişkilerin gelişmişlik düzeyi gibi kriterler dikkate alınarak çok sayıda devletle sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış ve anayasal yönteme uygun biçimde yürürlüğe konulmuştur.

Türkiye Cumhuriyeti tarafından şimdiye kadar Almanya, Arnavutluk Avusturya, Azerbaycan, Belçika, Bosna-Hersek, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Fransa, Güney Kore, Gürcistan, Hırvatistan, Hollanda, İngiltere, İsveç, İsviçre, İtalya, KKTC, Kanada, Karadağ, Kebek, Libya, Lüksemburg, Makedonya, Norveç, Romanya, Sırbistan ve Slovakya olmak üzere toplam 28 ülkeyle Sosyal Güvenlik Sözleşmesi imzalanmış olup; davaya konu çalışmanın geçtiği Azerbaycan Ülkesiyle yapılmış bir sosyal güvenlik sözleşmesi bulunmaktadır.

Dava konusu olaya ilişikin olarak Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti İle Azerbaycan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun’un 7. maddesi:

“1. Bir Tarafın mevzuatına tabi olan ve bir Tarafın işvereni tarafından diğer Taraf Ülkesine 24 aydan az bir süre için çalışmaya gönderilen bir şahıs, bu hizmetleri birinci Taraf Ülkesinde yerine getirilmiş gibi, yalnız birinci Taraf Ülkesinin mevzuatına tabi olur. Her iki Tarafın Yetkili Makamlarının önceden onaylamasıyla bu süre toplam 60 ayı geçmemek şartıyla uzatılabilir.

2. Taraf Ülkelerden birinin sınırları içinde kendi sermayesi hesabına faaliyette bulunan şahıs, kendi faaliyetini geçici olarak 2 nci Taraf Ülkenin sınırları içinde gerçekleştirmek amacıyla bu Ülkeye geldiği halde 24 aya kadar 1 inci Ülkede faaliyet göstermiş gibi o şahsa 1 inci Tarafın mevzuatı uygulanır. Her iki Tarafın Yetkili Makamlarının önceden onaylaması koşuluyla bu süre toplam 60 ayı geçmemek şartı ile uzatılabilir.

3. Taraf Ülkelerin birinde merkezi bulunan hava, kara taşımacılığı veya telekomünikasyon firmalarında çalışan şahsın diğer Taraf Ülkeye gönderilmesi halinde, gönderen Tarafın mevzuatı uygulanır.

4. Gemi mürettebatı ve gemide mürettebat olmayan diğer çalışanlar geminin taşıdığı bayrağın ait olduğu Taraf Ülkenin mevzuatına tabidirler.

5. Taraflardan birinin diğer Taraf Ülkesindeki şube veya daimî temsilcilik bürolarında çalışan şahıslar, şube veya daimî temsilciliğin bulunduğu Taraf Ülkenin mevzuatına tabidirler.

4. Gemi mürettebatı ve gemide mürettebat olmayan diğer çalışanlar geminin taşıdığı bayrağın ait olduğu Taraf Ülkenin mevzuatına tabidirler.

5. Taraflardan birinin diğer Taraf Ülkesindeki şube veya daimî temsilcilik bürolarında çalışan şahıslar, şube veya daimî temsilciliğin bulunduğu Taraf Ülkenin mevzuatına tabidirler.

6. Bir Taraf Ülkenin devlet kuruluşlarında, resmî temsilciliklerinde veya buna eşit olan kurumlarında çalışan şahıslar, vatandaşı olduğu Tarafın mevzuatına tabi olurlar. Bu şahıslar, diğer Tarafın vatandaşı oldukları durumda veya sürekli olarak bu ülkede oturuyor iseler, bunlar; sürekli oturdukları Ülkenin mevzuatının uygulanmasını, işe başladıkları tarihten itibaren 3 ay içinde talep edebilirler.” hükmüne amirdir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler çerçevesinde mahkemece resen araştırma ilkesi gereğince; Azerbaycan Sosyal Güvenlik Kurumu’na dava konusu dönemde davacı adına davalı şirketin iddia edilen şubesi işyerinden hizmet bildiriminin yapılıp yapılmadığı Azerbaycan’dan istinabe yoluyla ilgili yurtdışı belgeleri celbedilerek belirlenmeli ve devamında anılan Türkiye ile Azerbaycan arasında ikili sosyal güvenlik sözleşmesi ve özellikle 7. maddesi kapsamında hizmet tespitine ilişkin değerlendirme yapılarak, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24183, Karar No: 2017/12859, Tarih: 12.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/24183 E.  ,  2017/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ... Yapı Endüstri Ve Ticaret A.Ş., ... Yapı Yatırım A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının müvekkilinin davalı ...nin iş sahibi ve asıl işveren, davalı ... Yapı A.Ş nin yüklenici ve diğer davalı... Ltd.Şti nin taşeron olduğu, ... ... Center projesinde kalıpçı ustası olarak 13/08/2009 - 22/11/2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı,ihbar tazminatı,yıllık izin ücreti,fazla mesai ücreti,hafta tatili ücreti ve bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının ... Center projesinin anahtar teslimi ile ihale edilen ... Yapı A.Ş nin alt işvereni olan... bünyesinde çalıştığını, davada kendilerine husumet düşmediğini belirtirken, Davalı ... Yapı A.Ş vekili, davalının Davalı ...den anahtar teslim aldığı işin tamamını diğer davalı... Ltd. Şti ye verdiğini ve ihale makamında olduğundan davada kendilerine husumet düşmediğini, diğer Davalı... Ltd. Şti vekili, ise davacının ... Center projesinde çalışıp istifa ederek ayrıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda , davacının davalı ...nin iş sahibi ve asıl işveren, davalı ... Yapı A.Ş nin yüklenici ve diğer davalı... Ltd.Şti nin taşeron olduğu, ... ... Center projesinde çalıştığı; ... ve ... şirketleri arasında imzalanan sözleşmenin 5 ve 6. md.lerine göre her ne kadar anahtar teslimi olarak işin tamamının ... A.Ş ye verilmiş olduğu belirtilmişse de işçi işe alma ve çıkarmada yetkiyi kendinde tutması, bir başka deyişle projede ... A.Ş nin çalıştıracağı personeli işe almada son belirleyici konumunda olduğu, işçilerin ücretlerini belirlediği, ödenecek kıdem ve ihbar tazminatlarını üstlenmiş olduğu dikkate alındığında ... Yapı A.Ş nin davacı taleplerinden asılişveren olarak sorumlu olduğu, davalılar ... ve... arasında ise ... Center Projesi inşaatındaki beton ve betonarme kalıplarını yapılması , hazır beton dökülmesi, kür işlemlerinin yapılması ve hasır çelik montajı işlerinin alt yüklenici... Ltd. Şti ye verildiği sözleşmeyle sabit olduğundan verilen işin , işletmenin ve işin gereği ve teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren ve yardımcı iş olduğu düşünüldüğünde bu davalılar arasında da asılişveren- altişveren ilişkisinin bulunduğu görülmekle davalı şirketlerin işçilik alacaklarından birlikte sorumlu oldukları; davacının SGK kayıtları itibariyle 1 yıl 3 ay 9 günlük hizmet süresi olduğu, davacının maaş bordroları ve dinlenen tanık anlatımları itibari ile son aylık ücretinin 2.095,54 TL giydirilmiş brüt ücret olduğu; iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde sonlandığını ispat yükümlülüğünün işverenliğe ait olması itibariyle işten ayrılma bildirgesi, tanık beyanları ve ibraname birlikte değerlendirildiğinde davacının iş sözleşmesinin işin sona ermesi nedeniyle feshedildiği ve işin sona ermesinin işverene haklı fesih imkanı vermediğinden kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne, kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret bağlamında yıllık izinlerin kullanıldığının ispatının işverenlikçe ancak yıllık ücret izin defteri veya emsali yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiği halde bu konuda herhangi bir belge ibraz edilemediğinden ödenmeyen yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu, yine tanık anlatımları kapsamında davacının ödenmeyen fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacağının bulunduğundan, bu alacaklardan hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kabulüne,davacı tarafın davalılardan... Mühendislik İnşaat ve Ticaret Ltd.Şti hakkında davasından feragat etmesi nedeniyle davanın bu davalı yönünden reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar ...ve ... Yapı Endüstri ve Tic A.Ş temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti alacağının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar ...ve ... Yapı Endüstri ve Tic A.Ş temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti alacağının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili dava dilekçesinde davacının haftada 7 gün 07.00-18.00 arası çalıştığını, fazla mesai yaptığını, ödenmediğini, iddia etmesine ve yapılan tüm fazla mesai ücretlerini talep etmesine rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 07.00-18.00 saatleri dışında kalan çalışmaları için fazla mesai için ücret hesaplanmış, 07.00-18.00 arasında fazla mesai ücreti alacağını talep etmediği kabul edilmiştir. Davacı 07.00-18.00 arası içinde fazla mesai talep ettiğinden, fazla mesai ücreti alacağının eksik hesap edilmesi hatalıdır.

Diğer taraftan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti tahakkuku bulanan aylar dışlanmış ise de; 2010/3-4-5-9-10 ve 2011/1.aylar bodrolarında davacı imzası bulunmadığından bu aylara ait fazla mesai ücretinin hesaplanması gerekirken davacının ödeme iddiası olmadığından bahisle hesaplama dışı tutulması da isabetsizdir.

3-4857 sayılı İş Kanunu’nun 34. Maddesi uyarınca gününde ödenmeyen ücretler için en yüksek banka mevduat faizi uygulanır. Bu ücret içinde Fazla mesai ve tatil ücretleri de bulunmaktadır. Davacı hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile en yüksek banka mevduat faizi işletilmesini talep etmesine rağmen bu alacaklara yasal faiz işletilmesi hatalı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.