muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17948, Karar No: 2014/6860, Tarih: 19.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17948 E.  ,  2014/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazı- lı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hiz- mette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetki- lerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5475, Karar No: 2013/7560, Tarih: 17.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5475 E.  ,  2013/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....01.2013 tarih ve 2013/11-2013/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yapımcılığını üstlendiği ve “Show Tv” logolu televizyon kanalında yayımlanması planlanan “Fetih 1453, Fetihten Sonra” isimli televizyon dizisinde oyuncu olarak görev almasına ilişkin davalı ile sözleşme imzalandığını, ....000 TL avans ödemesi yapıldığını, ancak televizyon kanalı sahibi şirketin yapım sözleşmesini feshetmesiyle dizi projesinin iptal edildiğini, davalıya 16.11.2012 tarihinde ihtarname göndererek sözleşmenin haklı nedenle feshini bildirdiğini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davalıya ödenen ....000TL'nin sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile sır saklama yükümlülüğüne aykırı hareketinden dolayı şimdilik 1000 TL cezai şartın ....2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine, dosyanın talep halinde ve karar kesinleştiğinde görevli ... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20197, Karar No: 2006/16526, Tarih: 26.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/20197 E.  ,  2006/16526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   : Şanlıurfa 2. İcra Mahkemesi

Tarihi            : 26.9.2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3.kişi)  vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine  karar vermiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 3.kişi Şanlı Urfa Topçu Meydanı Vergi Dairesi tarafından borçlu hakkında 6183 sayılı Yasaya göre yapılan takip nedeniyle mülkiyeti kendisine ait dava konusu malın üzerine konulan haczin kaldırılmasını istemiştir.

6183 sayılı Yasaya göre yapılan icra takiplerine dayalı istihkak davalarının aynı Yasanın 68. maddesi hükmü gereği dava değerine göre Sulh Hukuk veya Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekir. Görev konusu kamu düzeni ile ilişkin bulunduğundan Hakimin bu hususu yargılamanın her aşamasında görevi nedeniyle resen gözönünde bulundurması zorunludur. Şu durumda İcra Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek davada gösterilen değere göre dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak, İdari Yargı’nın görevli olduğundan bahisle davanın görev yönünden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6179, Karar No: 2008/6005, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6179 E.  ,  2008/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... İnş.Tem.Ltd.Şti. vs. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.05.2008 gün ve 2007/144-2008/148 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmeti alımına ilişkin sözleşmelerden kaynaklanmakta olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9649, Karar No: 2021/6869, Tarih: 09.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/9649 E.  ,  2021/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Sanıklar ... ve ...’un nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından; sanık ...’nun ise özel belgede sahtecilik suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ..., ... ve ...'nun, katılan ...’ın kimlik bilgileri kullanılarak ..., ... ve ... İletişim Şirketlerinden alınan ve görüşme bedelleri ödenmeyen hatların abonelik sözleşmelerini düzenleyen bayiilerin yetkilileri oldukları ve atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunmalarında, suça konu abonelik sözleşmelerinin kendileri tarafından düzenlenip imzalanmadığını, telefon aboneliği tesis etmek isteyen kişiden kimliğini doğrulayacak nüfus cüzdanı ibraz etmesini istediklerini ve bunun bir örneğini alarak sözleşmeye eklediklerini beyan ettikleri, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre abonelik sözleşmeleri üzerindeki yazı ve imzaların sanıklar ..., ... ve ...’nun eli ürünü olmadığının tespit edildiği anlaşılmakla; sanıkların mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15394, Karar No: 2016/5196, Tarih: 25.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15394 E.  ,  2016/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme.

HÜKÜM : 1- Sanığın kasten yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 62, 52 maddesi gereğince 2.000 TL adli para cezası,

2- Sanığın hakaret suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 62, 52 maddeleri gereğince 1.740 TL adli para cezası,

3- Sanığın kamu malına zarar vermek suçundan eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 35, 62, 52 maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ... ile evinin önündeki sokak lambasının yerine takılmaması nedeniyle tartışma yaşadığı, tartışma sırasında katılana sinkaflı hakaretlerde bulunarak basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve katılanın evinin önünde bulunan sokak lambasına taş atarak kırmaya çalıştığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen somut olayda;

1-Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanığın mala zarar vermek suçuna yönelik yapmış olduğu temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın iddalarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin mala zarar vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 25/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5292, Karar No: 2014/6534, Tarih: 22.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5292 E.  ,  2014/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/79-2014/126

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ispat edilememesi nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. A.. S.. ile davalılar vekili Av. S.. İ..'nın gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen 29.11.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkilinin yapı ruhsatı ile yenileme yapı ruhsatı ve eklerine göre arsa sahiplerine ait 6 parseldeki binayı inşa ederek teslim etmesine rağmen müvekkiline isabet eden 5 parselin tapusunun ihtara rağmen verilmediğini ileri sürerek, 2817 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilli, inşaatın sözleşme, yapı ruhsatı ve eklerine uygun şekilde sözleşme tarihinden itibaren 18 ay içinde yapı kullanım izin belgesi alınarak teslimi gerekirken sözleşme gereklerinin yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca yüklenicinin davalılara ait 5 ve 6 parselde inşaat yaparak davalılara ait bağımsız bölümleri sözleşmeden itibaren 18 ayda yapı kullanım izin belgesi alarak teslimi gerektiği, her iki parseldeki yapının fiilen tamamlandığı, arsa sahiplerine kalan 6 parselde projeye aykırı imalat bulunması nedeniyle merciince yapı tatil tutanağı düzenlendiği, binada kiracı bulunması nedeniyle aykırılığın giderilmeyeceği, yüklenicinin yapı kullanım izin belgesi alarak yapıyı teslim etmesi gerekirken bu gerekliliğe uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 29.11.2005 günlü düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile arsa sahiplerine ait 5 ve 6 parsellerde davacı yükleniciler tarafından yapılacak inşaatın sözleşme tarihinden itibaren 18 ay içinde yapı kullanım izin belgesi alınarak teslimi ve yapılacak inşaatın %60 payının yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. Davacılar tarafından, paylaşımda arsa sahiplerine kaldığı anlaşılan 6 parsel üzerindeki yapı tamamlanarak teslim edilmesine rağmen yapı kullanım izin belgesi alınmamıştır. Ne var ki, yapı kullanım belgesi alınmamasına rağmen, arsa sahipleri, paylarına isabet eden 6 parseldeki yapıyı teslim alarak önce 01.01.2007 günlü, ardından da 01.10.2010 günlü kira sözleşmeleri dava dışı kişilere kiraya vermek suretiyle tasarrufta bulunmuşlardır. Davacı yan, teslim sonrası arsa sahiplerinin 6 parseldeki yapıyı hastane amacıyla kiralamak istemesi üzerine, hastane amacıyla kullanımına uygun imalatlar yapılarak tadilat projesi hazırlandığını, tadilat projesine uygun imalat sonrası yapı kullanım izin belgesi alınacağı sırada, arsa sahiplerinin kiracısı tarafından yapıda proje dışı imalat yapılması nedeniyle yapı kullanım izin belgesi alınamadığını, kiracının tahliyesi ile imalatın teslim sırasındaki-tadilat projesine uygun- hale getirilmesi halinde yapı kullanım izin belgesi alınabileceğini ileri sürmektedir. Öncelikle, arsa sahiplerine ait 6 parselde kiracı bulunduğu için kiracının da davaya dahil edilmesi gerekmektedir. Ardından, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan ek rapor alınmak suretiyle; projeye aykırı imalatların giderilmesi için hastane amaçlı olarak kullanıldığı anlaşılan yapının tahliyesinin gerekip gerekmediği belirlenmeli, yapının tahliyesinin gerekmediği anlaşıldığı takdirde, yükleniciye taşınmazdaki projeye aykırılıkların giderilmesi için yetki ve süre verilmeli, aykırılıkların giderilmesi için yapının tahliyesi gerekiyorsa yapının tümünün mü yoksa kısmen mi tahliyesinin gerektiğinin belirlenmesi, buna göre gerekli kısımların tahliyesi ile birlikte yine yükleniciye projeye aykırılıkların giderilmesi için yetki ve süre verilmesi, yapı kullanım izin belgesinin alınması halinde gerekirse durumun yapılacak keşifle belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesi, aksi halde gerekli koşulların sağlanmasına rağmen yapı kullanım izin belgesinin verilecek makul ve kesin süre içinde alınmaması halinde ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, usul ve yasaya aykırı kararın bu nedenle davacılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına, BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/36, Karar No: 2022/323, Tarih: 10.05.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/36 E.  ,  2022/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Sahte kredi kartı üretme suçundan sanık ...'ün TCK'nın 245/2, 43/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası; yine aynı Kanun'un 245/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, her iki suç bakımından aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna ilişkin ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.10.2014 tarihli ve 537-615 sayılı hükümlerin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 07.06.2017 tarih, 10091-6652 sayı ve oy çokluğuyla;

"Olayda üretilen ve kullanılan sahte kredi kartlarının aynı bankaya ait olduğu anlaşılmakla; suç mağdurunun kredi kartı üretilen ve kullanılan 'banka' olacağı, aynı bankaya ait üretilmiş kartların farklı kişiler adına olması ve bu kartlarla birden fazla ... yerinde alışveriş yapılması durumunda da 'zincirleme suç' hükmünün değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde adına sahte kart üretilen kişi sayısınca hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Kaya; "Sanık ... hakkında açılan kamu davasının, Yerel Mahkemece yapılan yargılaması sonunda TCK'nın 204/1, 43, 245/2, 43, 245/2, 43, 245/3, 43. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair hükmün şikâyetçi ...’e yönelik sahte kart üretmek ve kullanmak suçları yönünden bozulmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Somut olayda, sanık ...’ün 2004 yılında kardeşi ...’ün kimlik bilgilerini kullanarak nüfus cüzdan talep belgesi ile yaptığı başvuru sonrası sahte oluşturduğu sahte nüfus cüzdanı ile ... adına ... şubesine başvurarak sahte kredi kartı çıkarıldığı ve bu kartı kullanarak kendisine yarar sağladığı, keza şikâyetçi ...'in kimlik bilgileri ile yine ... şubesine başvurarak oluşturduğu sahte kartı teslim alıp kullanarak kendisine yarar sağladığı iddia ve kabul edilmiştir.

13.02.2014 günlü iddianamede sanığın TCK'nın 245/3 (iki kez), 204/1, 43 (iki kez) maddeleri gereğince, 10.12.2012 günlü iddianamede ise sanığın TCK'nın 207/1, 43, 204/1, 207/1, 43, 245/1. maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiştir.

Banka ve kredi kartının tanımı, 5464 sayılı Banka veya Kredi Kartları Kanunu'nun 3 üncü maddesinde yapılmıştır.

Banka kartı, mevduat hesabı veya özel cari hesapların kullanımı dahil bankacılık hizmetlerinden yararlanmayı sağlayan kartı,

Kredi kartı, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını şeklinde, aynı maddenin (g) bendinde kart çıkaran kuruluş olarak da, banka kartı veya kredi kartı düzenleme yetkisini haiz bankalar ile diğer kuruluşlar olarak tanımlanmıştır.

Banka kartı, mevduat hesabı veya özel cari hesapların kullanımı dahil bankacılık hizmetlerinden yararlanmayı sağlayan kartı,

Kredi kartı, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını şeklinde, aynı maddenin (g) bendinde kart çıkaran kuruluş olarak da, banka kartı veya kredi kartı düzenleme yetkisini haiz bankalar ile diğer kuruluşlar olarak tanımlanmıştır.

5464 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde de kartlı sistem kurma, kart çıkarma, üye ... yerleri ile anlaşma yapma, bilgi alışverişi, takas ve mahsuplaşma faaliyetleri için Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulundan izin almaları gerektiği ifade edilmiştir.

Aynı Kanun'un 37/2. maddesine göre de, kredi kartı veya üye ... yeri sözleşmesinde veya eklerinde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile mahkûm edileceklerdir.

5464 sayılı Kanun'un 3, 4 ve diğer maddeleri birlikte değerlendirildiğinde banka veya kredi kartı çıkarmanın Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunun izin verdiği banka veya kredi kuruluşlarına aittir.

Banka ve kredi kartlarını ancak BDDK’dan izin alan kuruluşlar çıkartabileceklerdir.

TCK'nın 245/2. maddesinde 'Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üreten, satan, devreden, satın alan veya kabul eden...' şeklinde tanımlanan suçun oluşumu için, sahte oluşturulan kartın başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilmesi gerekir.

İlişkilendirmenin Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlük karşılığı 'ilişkili duruma getirmek' olarak tanımlanmıştır.

Burada önemli olan unsur, karta, başkasının hesap numarasını ve hesap bilgilerini aktararak kartın oluşturulmasıdır.

Maddedeki, üretme, satma, devretme, satın alma, kabul etme şeklindeki seçenek hareketler de fiilin ticari amaçla yapılmasını ifade etmektedir.

Suçun oluşumu için öncelikle, ilgili kuruluşlarca izin alan banka ve kredi kurumlarınca gerçek veya tüzel kişi adına açılmış bir banka ve kredi kartı hesabı olmalıdır. Daha sonra da bu hesaba ilişkin bilgilerin bir şekilde kopyalanarak kartın üretilmesi ve maddedeki diğer seçenek hareketlerin gerçekleştirilmesi gerekecektir.

Başka bir anlatımla, banka veya kredi kuruluşlarının yetkisinde bulunan banka veya kredi kartının yetkisiz olarak sahte oluşturulmasıdır.

Sahte kimlik ve belgelerle, kart çıkarma yetkisine sahip bankalara başvurup o kişiler adına hesap oluşturulması ve bu hesaptan kart alınıp kullanılması hesapla ilişkilendirme bulunmadığından TCK'nın 245/2. maddesindeki suçu oluşturmayacaktır.

Başkasına ait sahte kimlik veya kimlik bilgileri ile o kişi adına kart çıkarılması hâlinde, kart, kart çıkarmaya yetkili kuruluş tarafından düzenlenmekte ve doğrudan hiçbir ilişkilendirme olmadan çıkarılmış olması nedeniyle TCK'nın 245/2. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayacaktır.