muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18571, Karar No: 2023/7952, Tarih: 25.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, Mahkemece hukuki durumunun Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesine göre değerlendirilmemiş olması nedeniyle verilen kararın bozulması gerektirdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın hazine mülkiyetindeki Didim ... mh. 555 ada 1 nolu parsel üzerinde izinsiz olarak açma yaparak zeytin dikmek ve tarımsal amaçlı kullanmak suretiyle tecavüzde bulunduğu, buna ilişkin iki adet Kaymakamlık men kararının bulunduğu, bu nedenle kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Didim Kaymakamlığı tarafından 27.05.2011 tarih ve 14.04.2015 tarihli men kararlarının örnekleri dosya arasına alınmıştır.

3. Yargılama esnasında Mahkemece keşif yapılmıştır.

4. Fen bilirkişisi raporu ile 3091 sayılı Kanun gereği idari soruşturmaya konu taşınmazın sanık tarafından halen kullanıldığının tespit edildiği, ziraat bilirkişi raporu ile suç konusu taşınmazın üzerinde 4-5 yaşlarında 250 adet zeytin ağacı, 50 adet badem ağacının bulunduğu, toprağın işlenmediği ancak zeytin ağaçlarının bakım, budama işlerinin yapıldığının, ağaçlar arasında yabani otların temizlendiğinin tespit edildiği bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan Didim ... mh. 555 ada 1 nolu parsel üzerinde tarımsal faaliyette bulunması nedeniyle hakkında Didim Kaymakamlığınca iki kez men kararı verilip kararların infaz edildiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Didim 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4036, Karar No: 2011/48621, Tarih: 15.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/4036 E.  ,  2011/48621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kolluk tarafından düzenlenen 19.02.2001 tarihli yakalama ve zapt etme tutanağının içeriğine göre, sanık ve suç arkadaşı olan diğer şahsın yakınana ait İkizler Sokakta bulunan Vural Elektrik isimli iş yerinden hırsızlık yaptıktan sonra, çaldıkları eşya ile Sedef Çıkmazı sokağına geldikleri, burada kendilerini eylem sırasında görmeyen ve başka bir suç için tertibat almış olan polisler tarafından kesintisiz takip olmadan kuşku üzerine yakalandıkları ve ele geçirilen eşyayı çaldıkları adresi ve işyerini söyleyerek,yakınanın eline geçmesini sağladıkları, suçun tamamlandığı gözetilmeden , yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini,

2- Oluş ve dosya içeriğine göre sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 523. Maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışılmasız bırakılması,

3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1, (pek aşırı) 523/1. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 168/1, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53, 151/1, (53).maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları ile (işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları bakımından 5271 sayılı

CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri) değerlendirilip, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiğinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

4- 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesi ile suça konu eşyanın değerinin pek fahiş olması sebebiyle cezada 1/12 oranında arttırma yapılırken 2 yıl 10 ay 20 gün cezaya hükmedilmesi gerekirken, 2 yıl 8 ay 20 gün cezaya hükmedilerek hesap hatası sonucu eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22913, Karar No: 2014/24969, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22913 E.  ,  2014/24969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/74-2013/56

Dairemizin 2013/11399 esas, 2014/5443 sayılı 11.03.2014 tarihli kararı ile dosya daha evvel, davalı işverene ait 1078022 sicil sayılı işyerinde ve varsa ülke genelinde aynı iş kolunda faaliyet gösteren davalı işverene ait diğer işyerlerinde fesih tarihinde çalışan işçi sayısının belirlenmesi açısından geri çevrilmiştir. Mahkemece her ne kadar bu hususta Denizli Sosyal Güvenlik İl Kurumu ve Bölge Çalışma Müdürlüğüne müzekkere yazılmış ise de, müzekkere cevaplarının geri çevirme kararında istenilen hususları aydınlatıcı mahiyetteolmadığı anlaşılmıştır.

Bu sebeple, davalı işverene ait 1078022 sicil sayılı işyerinin fesih tarihi itibari ile düzenlediği Aylık Prim ve Hizmet Belgesi (dönem bordro kayıtları) celp edilmesi ve davacının çalıştırılmış olduğu 107.. sicil sayılı işyeri ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren ve davalı işverene ait olan başka işyerlerinin bulunup bulunmadığının ilgili kurumlara sorularak araştırılması varsa bu işyerlerinde yine fesih tarihinde çalışan işçi sayısını gösterir Aylık Prim ve Hizmet Belgesinin (dönem bordro kayıtları) de dosya içerisine eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16859, Karar No: 2014/14166, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16859 E.  ,  2014/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı yaralamalı trafik kazasında, araçta bulunan ...'ün yaralandığını, omurilik felci nedeniyle %100 işgöremez hale geldiğini, müvekkili tarafından 200.000,00 TL işgöremezlik tazminatının ödendiğini, araç sürücüsü ...'ın ehliyetsiz olarak araç kullandığından %100 kusurlu olduğunu ileri sürerek, rücuen 200.000,00 TL tazminatın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ödeme gücünün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile 200.000,00 TL alacağın 160.000,00 TL'nın 18.06.2012 tarihinden, 40.000,00 TL'nın 14.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçesinden kaynaklı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki ilişki, TTK’da düzenlenen ... sözleşmesinden kaynaklanmasına ve bu tür sözleşmeler TTK’nın 3. ve 4. maddeleri (6102 sayılı TTK m. 4) hükmü uyarınca, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, mutlak ticari işlerden olduğuna göre, talep gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz tirazlarının kabulü ile hükmün 2. bendinde yer alan “...işleyecek yasal faiziyle birlikte..” ibaresinin çıkartılarak yerine “...işleyecek avans faiziyle birlikte...” ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21251, Karar No: 2016/1613, Tarih: 08.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/21251 E.  ,  2016/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi .. Köyü 710, 1080 ve 1363 parsel sayılı taşınmazların bedellerinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırmasız el koyma nedeniyle oluşan zararın tazminat bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesinin 3. fıkrası gereğince, taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arsalarda irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %50'sini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmazın ve irtifak tesis edilen bölümün yeri ve niteliği dikkate alındığında, irtifak değer kaybı oranının en fazla %18,16 alınması gerekirken, bilirkişi kurulu raporunda %16 alınması suretiyle düşük bedel belirleyen rapora göre karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5485, Karar No: 2012/14712, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5485 E.  ,  2012/14712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan görgü tespit tutanağında kapının kilit kısmının eğilmiş olduğu, halen kilitli olduğu yani dilin dışarıda olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık yapılan yerde keşif yapılarak kapının muhkem olup olmadığın tespit edilmesi, sonucuna göre 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerekirken, keşif yapmadan muhkem olmadığı kabul edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12353, Karar No: 2018/11994, Tarih: 08.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12353 E.  ,  2018/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, ".. daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; her ne kadar eylem teşebbüs aşamasında kalmış ise de; sanığın kastının toplam değeri şikayetçi beyanına göre 44,10 TL değerindeki 1 adet saç jölesi ve 1 adet oyuncağa özgülendiği anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi hükmü uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilirken Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/948, Karar No: 2010/2440, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/948 E.  ,  2010/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 437 parsel sayılı 2.427,47 m2, 101 ada 444 parsel sayılı 2.309,55 m2, 101 ada 450 parsel sayılı 1.359,33 m2, 140 ada 2 parsel sayılı 140,39 m2, 141 ada 1 parsel sayılı 30,42 m2, 141 ada 3 parsel sayılı 19,14 m2, 148 ada 11 parsel sayılı 1.182,88 m2, 148 ada 18 parsel sayılı 647,42, 148 ada 26 parsel sayılı 162,69 m2, 149 ada 1 parsel sayılı 1.338,41 m2, 149 ada 9 parsel sayılı 1.679,03 m2 ve 149 ada 12 parsel sayılı 2.101,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın, davalıların zilyetliğinin malik sıfatıyla olmadığını kanıtlayamadığından söz edilerek karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf, dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazların kendi zilyet ve tasarufunda bulunduğunu belirtmiş ise de verdiği delil listesi ile tapu kayıtlarına da dayanarak dosyaya bir kısım tapu kayıtları sunmuştur. Mahkemece, davacı tarafın sunduğu ve 1.000 dönüm miktarlı olduğu anlaşılan tapu kayıtları ile ilgili olarak yöntemine uygun inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın sunduğu tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren bütün tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri araştırılmalı, revizyon gördüğü parseller varsa bunlara ait kadastro tutanak örnekleri istenmeli, davacılara, tapu kayıtlarıyla akti ya da irsi irtibatlarını kanıtlamaları için olanak tanınmalı, bundan sonra mahallinde, davada yararı bulunmayan yaşlı ve ehil kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, üç kişilik uzman fen bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişilerden tapu kayıtlarında yazılı köy, mevki ve sınırlar hususunda tek tek ve ayrıntılı bilgi alınmalı, tapu kayıtlarının kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca ve sınırlarının gayrı sabit sınırlı ya da sabit sınırlı olup olmadıkları dikkate alınarak belirlenmeli, fen bilirkişi kurulundan yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen noktaları, tapu kayıtlarının kapsamlarını gösterir ve keşfi izlemeye olanak tanır şekilde rapor ve harita düzenlemeleri istenmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kalması halinde tapu kayıtlarının davalı taraf yönünden hukuki kıymetini kaybedip kaybetmediği hususu, davalı tarafın zilyetliğinin niteliği de değerlendirilerek tartışılmalı, tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybetmediğinin ve çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığının saptanması halinde tapulu taşınmazlarda sürdürülen zilyetliğin değer taşımayacağı düşünülmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde davalı tarafın sürdürdüğü zilyetliğin malik sıfatıyla olup olmadığı hususu üzerinde durulmalı ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de, mahkemece esas hakkında hüküm verilip davadan el çekildikten sonra miktar sınırlaması yönünden araştırma yapılması; Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğü'ne yazı yazmak ve cevaplarını dosya içine koymak suretiyle delil ikame edilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 750

.000. TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.