muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/959, Karar No: 2015/4747, Tarih: 20.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/959 E.  ,  2015/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Mahkemece; takip edilmediğinden dosyanın 09.07.2013 tarihli celsede işlemden kaldırıldığı, 24.06.2014 tarihli celsede de davacının hazır bulunmadığı ve herhangi bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından HMK'nun 150 ve 320.maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı-üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK 18. maddesine göre icra mahkemesine arzedilen hususlarda basit yargılama usulü uygulanır. İİK 97/11 maddesi, "İstihkak davasına umumi hükümleri dairesinde ve basit yargılama usulüne göre bakılır" hükmünü içermektedir.

Dava, 6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girmesinden sonra 20.05.2013 ’de açılmıştır. HMK 320/4. maddesine göre, basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır. HMK'nun 150. maddesinin 1. bendinde; "usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilebilmesi için öncelikle tarafların duruşmaya usulüne uygun şekilde davet edilmiş olmaları gerekir. Dava dosyası incelendiğinde; Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırıldığı 09.07.2013 tarihli duruşma gününün davacı tarafa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, davacıya gönderilen tebligatta davacının semt adresi "Bağcılar" olmasına rağmen ..." olarak yazıldığı ve bu nedenle de davacıya gönderilen tebligatın bila tebliğ iade edildiği, davacı tarafın 09.07.2013 tarihli duruşma gününden haberdar olmadığı, Mahkemece davacıya gönderilen duruşma gününü bildirir davetiye bila tebliğ iade edilmiş olmasına rağmen, tebligatın davacının mernis adresine çıkarıldığı gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilen

24.06.2014 tarihli son oturumda ise, davacı taraf, bu duruşma gününün verildiği bir önceki celsede hazır bulunduğu için duruşma gününden haberdar olmasına rağmen 24.06.2014 tarihli duruşmaya katılmamıştır. Bu durumda; Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

24.06.2014 tarihli son oturumda ise, davacı taraf, bu duruşma gününün verildiği bir önceki celsede hazır bulunduğu için duruşma gününden haberdar olmasına rağmen 24.06.2014 tarihli duruşmaya katılmamıştır. Bu durumda; Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 20.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7281, Karar No: 2015/6038, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7281 E.  ,  2015/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ..... 1. Sulh Hukuk ve .... 12. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi istemine ilişkindir.

..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.02.2013 tarih ve 2012/1064 Esas, 2013/184 Karar sayılı ilâmı ile ..... kısıtlanarak kendisine ... vasi olarak atanmıştır. Vasi, 11.03.2015 tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 13.03.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının MERNİS adresinin “......” olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.... 12. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlının yerleşim yerinin, kaldığı kuruluşa yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri olduğu, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/12/2014 tarih, 2014/21217-19849 Esas-Karar sayılı kararıyla ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Daha önce kısıtlının taşınmazlarının kiraya verilmesine, adına banka hesabı açılmasına ve benzeri işlemlere izin verilmesi istemine ilişkin olarak ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve .... 12. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosyada Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/12/2014 tarih ve 2014/21217-19849 Esas-Karar sayılı ilâmı ile kısıtlının ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, o tarihten beri aynı mahkemede takip edildiği, kısıtlının veya vasinin adres değişikliği talebinin olmadığı ve TMK’nın 412. maddesi uyarınca vesayet makamı olan ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediği belirtilerek, uyuşmazlığın ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamında, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/12/2014 tarih ve 2014/21217 - 19849 Esas-Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine verilmiş bir karar bulunduğuna göre uyuşmazlığın .... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamında, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/12/2014 tarih ve 2014/21217 - 19849 Esas-Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine verilmiş bir karar bulunduğuna göre uyuşmazlığın .... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/310, Karar No: 2014/20078, Tarih: 01.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/310 E.  ,  2014/20078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-5237 sayılı TCK'nun 52/4 madde fıkrası gereğince, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün taksitlendirmeye ilişkin 5. bendinde yer alan "10 ayda" ibaresinden önce gelmek üzere “birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18226, Karar No: 2012/23286, Tarih: 12.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18226 E.  ,  2012/23286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 100.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece maddi tazminat talebinin kısmen kabulü, manevi tazminat talebinin reddi cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı arsa sahipleri ile dava dışı yükleniciler arasında akdedilen "Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi Ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" hükümleri gereğince, dava dışı yüklenicilere bırakılan 11 nolu bağımsız bölümün "Taşınmaz Mal Satış Vaadi Sözleşmesi" ile müvekkiline satılıp, teslim edildiğini, yüklenicilerle davalı arsa sahipleri arasındaki inşaat sözleşmenin feshedilmesi üzerine fiilen teslim edilen taşınmazın tapu devrinin müvekkiline yapılamadığını; arsa sahipleri ile yüklenicilere karşı açtıkları tapu iptal ve tescil davasının reddedildiğini belirterek; bu olay nedeniyle sebepsiz zenginleştiğini iddia ettiği arsa sahiplerinden, 100.000,00 TL maddi; 25.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir. Davalılar vekili cevap dilekçesinde; yükleniciler ile müvekkilleri arasındaki sözleşmenin feshedildiğini, yüklenicilerin müvekkilerinden hiçbir hak ve alacağının kalmadığını bu nedenle davacının müvekkillerine karşı açtığı davanın yersiz olduğunu belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının manevi tazminat talebinin reddine; sözleşmenin feshi nedeni ile davalıların malvarlığında artış meydana geldiği gerekçesi ile maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan bağımsız bölümü yükleniciden gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile alan davacının; yüklenici ve arsa sahibine karşı açtığı tapu iptal ve tescil davasının reddedilmesi üzerine, arsa sahibinden sebepsiz zenginleşme nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri karşılıklı taahhütleri ihtiva eden, iki tarafa da borç yükleyen eser yapımı ile satış vaadinden oluşan karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmelerde yüklenicinin asli edimi, arsa sahibinin arsası üzerinde sözleşme ve imara uygun olmak üzere finansmanı kendisi tarafından sağlanarak inşaat yapıp teslim etmek, arsa sahibinin borcu ise, bedel olarak kararlaştırılan bağımsız bölüm ya da arsa payının mülkiyetini yükleniciye devretmektir.Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan tapu kaydı ya da bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi inşaatı kusursuz ve eksiksiz tamamlayıp teslim etmesine bağlıdır. Sözleşmeden sonra ve inşaat süresince yükleniciye bir kısım payların devri avans niteliğindedir. Yüklenici edimini ifa ettiği oranda şahsi hak elde edebilir ve elde ettiği hakkını üçüncü kişilere devredebilir.Bütün sözleşmelerde olduğu gibi kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde de taraflar sözleşmenin kendilerine yüklediği borçları belirlenen zaman ve biçimde ifa etmek zorundadır. Yüklenici; sözleşme ve yasa hükümleriyle fen ve sanat kurallarına uygun şekilde yüklendiği edimini ifa ettiği oranda şahsi hak elde edebilir ve elde ettiği şahsi hakkını da üçüncü kişilere devredebilir.Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi; tapulu taşınmaz veya tapulu taşınmaz payının temlikini de içerdiği için tarafların iradelerinin birleşmesiyle veya mahkeme kararıyla fesih olunabilir. Gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri ise; tam iki tarafa borç yükleyen ve alacaklısına kişisel hak sağlayan sözleşmelerdendir. Kural olarak başkasına ait tapuda kayıtlı taşınmazların noter tarafından düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile satışı, kişisel borç doğuran bir sözleşme olması nedeniyle geçerlidir. Bu sözleşmenin geçerliliği hiç bir zaman satıcının satış tarihinde veya daha sonra o şeye malik olması şartına bağlı değildir. Vaatte bulunanın, satış vaadinin konusunu oluşturan taşınmaz üzerinde tasarruf yetkisinin varlığını aramak da gerekmez. Maliki olmadığı bir taşınmazı satmış bulunan kişi aleyhine açılacak ifa ve mülkiyetin alıcıya geçirilmesi davasının redde müncer olması, böyle bir satışın BK’nın 20. maddesinde öngörülen objektif imkansızlık nedeniyle geçersiz sayılmasını gerektirmez

. Bu sözleşmenin geçerliliği hiç bir zaman satıcının satış tarihinde veya daha sonra o şeye malik olması şartına bağlı değildir. Vaatte bulunanın, satış vaadinin konusunu oluşturan taşınmaz üzerinde tasarruf yetkisinin varlığını aramak da gerekmez. Maliki olmadığı bir taşınmazı satmış bulunan kişi aleyhine açılacak ifa ve mülkiyetin alıcıya geçirilmesi davasının redde müncer olması, böyle bir satışın BK’nın 20. maddesinde öngörülen objektif imkansızlık nedeniyle geçersiz sayılmasını gerektirmez. Çünkü, böyle bir sözleşme, "borç doğuran" bir sözleşme olarak geçerlidir ve sonuçta sübjektif imkansızlık nedeniyle tasarrufi işlemin yani ifanın yerine getirilememesi sonunda meydana gelen zararın tazmini satıcıdan istenebilir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı arsa sahipleri ile dava dışı yükleniciler arasında 2001 yılında resmi şekilde "Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi Ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" yapıldığı; bu sözleşmede yüklenicilere bırakılan bağımsız bölümün satışı hususunda davacı ile dava dışı yükleniciler arasında 2005 yılında satış vaadi sözleşmesi yapıldığı, 2007 yılında kat karşılığı inşaat sözleşmenin geriye etkili olarak feshedildiği, davacının 2007 yılında arsa sahiplerine ve yüklenicilere karşı Tapu İptal ve Tescil davası açtığı; kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle çekişme konusu bağımsız bölümün tescilinin istenemeyeceği, yapının getirildiği seviyenin % 60 olduğu, bu seviye itibariyle yüklenicinin inşaat yapım borcunun yerine getirildiğinin düşünülemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek 20.06.2011 tarihinde kesinleştiği, bu gelişmeler üzerine 08.08.2011 tarihinde temyize konu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. O halde; davacı ile dava dışı yükleniciler arasında düzenlenen satış vaadi sözleşmesi kanunun öngördüğü resmi şekilde düzenlendiği için geçerlidir. Tam iki tarafa borç yükleyen bu sözleşmede, edimini yerine getiren davacı, karşı tarafın yani yüklenicilerin de edimini yerine getirmesini isteyebilecektir. Arsa sahibi ile yüklenici arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi geriye etkili olarak feshedildiği için yüklenicinin taşınmazın mülkiyetini devir vaadine ilişkin "aynen ifa” yükümlülüğünün yerini "tazminat borcu" almıştır. Bu nedenle davacı satış vaadi sözleşmesini yaptığı satış vaadi borçlusu olan yükleniciye müracaat etmelidir. Davacının arsa sahibine karşı ileri sürebileceği hukuken korunabilecek bir hakkı bulunmamaktadır.Mahkemece; yukarıda belirtilen ilkeler göz ardı edilerek; yazılı ve yanılgılı gerekçelerle davacının açtığı maddi tazminat davasının arsa sahibi olan davalılar hakkında kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11346, Karar No: 2006/12327, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11346 E.  ,  2006/12327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22432, Karar No: 2012/26451, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22432 E.  ,  2012/26451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aynı mahkemeden Dairemize intikal eden Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/04/2011 tarih ve 2007/57 esas, 2011/86 karar sayılı dosyasındaki yargılama dava devam ederken, İçişleri Bakanlığı'nın 20/02/2011 tarih ve 2011/149 sayılı kararı ile ... İlçesine bağlı dava konusu ... Köyü'nün Ankara/Gölbaşı ilçe sınırlarına bağlandığı anlaşıldığından, Kamulaştırma Kanununun 37. maddesi ve HUMK'nun 13. maddesi (yeni 6100 sayılı HMK.nun 12.maddesi) uyarınca kesin yetkili mahkemenin Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu ve bu hususun yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla, Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisizliğine, dosyanın yetkili Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.