muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4838, Karar No: 2013/7664, Tarih: 09.09.2013

2) Davacı Hazinenin 101 ada 435 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, dava konusu 101 ada 435 sayılı parselin arsa niteliğinde olduğu ve davalı köy yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosya kapsamına ve dosyadaki delillere uygun düşmemektedir. Dosyadaki ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazın 15-20 eğimli olduğu, işlenmediği, yüzeyinin çayır ve yabani otlarla kaplı olduğu, tarım arazisi vasfında olmadığı ve arsa niteliğinde olduğu bildirilmiştir. Ne var ki, köy yerleşim alanı dışında olan taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü mümkün değildir. Tarım arazisi olarak da kullanılmadığına göre taşınmaz üzerinde 3402 sayılı Kanunun 17.maddesinde belirtilen zilyetlikle kazanma koşulları oluşmamıştır. Belirtilen nedenlerle bu parsele ilişkin davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci 1. bentde açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin 101 ada 217, 451 ve 458 sayılı parseller ile 111 ada 3 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile bu parseller yönünden hükmün ONANMASINA,

İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin dava konusu 101 ada 435 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsel yönünden hükmün BOZULMASINA, 09.09.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15680, Karar No: 2013/22035, Tarih: 19.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15680 E.  ,  2013/22035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, vekalet ücreti ve masraf alacaklarının tahsili için müvekkili olan davalı aleyhine başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davalının ikametgahı Olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi gerektiğini savunarak davanın yetki yönünden ve esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece,davalının ...'daki alacağının tahsili için davacıya vekalet verdiği, vekalet sözleşmesinin ifa yerinin ... olduğu, HMK.nun 10. maddesi gereğince yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeni ile reddine ve dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekalet sözleşmesinde kaynaklanan vekalet ücreti ve masraf alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin

bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, vekalet sözleşmesinden doğan para alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemi ile açılan eldeki davada, Afyonkarahisar Mahkemeleri de bu davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18827, Karar No: 2014/1079, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18827 E.  ,  2014/1079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1125-2013/116

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8245, Karar No: 2022/8164, Tarih: 01.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8245 E.  ,  2022/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğinin ihlal, silahla tehdit, kasten yaralama

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1-) Sanık ... ... hakkında mağdur ...’e yönelik şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından; mağdur ...’e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nın 134/2. maddesinde hapis cezasının alt sınırının "2 yıldan" başlamasına rağmen 134/2. ve 62. maddesinin uygulanmasıyla belirlenen hapis cezasının, "1 yıl 8 ay" yerine, "10" ay olarak yazılması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin katılanın soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, müvekkilini atılı suçları işlemediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme dair temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eylemini, birden fazla kişi tarafından ve silahla gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, birden fazla nitelikli hal bir arada gerçekleşmiş olduğundan, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

./..

S/2

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, katılanın soyut beyanları dışında delil bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-)Sanık ... ve sanık ... hakkında silahlı tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3-)Sanık ... ve sanık ... hakkında silahlı tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların, mağdurlar ... ve ...’i araca bindirerek, şikayetten vazgeçmeleri hususunda silah gösterek tehdit ettikleri ve bu şekilde ıssız bir yere götürdükleri olayda silahlı tehdit eyleminin TCK.nın "109/3-a-b" maddesi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru niteliğinde olduğu; ayrı suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin vasıf yönünden bölünerek iki ayrı suçtan hüküm kurulması suretiyle CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanıkların eylemlerini, birden fazla kişi tarafından ve silahla gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, birden fazla nitelikli hal bir arada gerçekleşmiş olduğundan, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 01.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2665, Karar No: 2018/11314, Tarih: 27.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2665 E.  ,  2018/11314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca bilinçli taksir hali hariç olmak üzere takibinin şikayete tabi olduğu, şikayet süresinin de TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca fiil ve failin öğrenilmesinden itibaren 6 ay olduğu, katılanın sanığın yetkilisi olduğu... Taşıma İnşaat Gıda Temizlik San. Ve Tic. Limited Şirketinde işçi olarak çalıştığı sırada şirketin üstlendiği ... Üniversitesi ... Ziraat Fakültesi binasının inşaat temizliği işinde bina içerisinde etrafı demir korkuluklarla çevrili alana girerek bu alanın zemininin kontraplakla kaplı olması nedeniyle kırılmasıyla 5 metre yükseklikten alt kat zeminine düşerek yaralanması biçiminde gerçekleşen olay nedeniyle 16.10.2012 tarihinde alınan ifadesinde düşmesine neden olanın çalıştığı şirket olmadığını, üniversitenin gerekli tedbirleri almadığını dolayısıyla üniversite yetkililerinden şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında sanık hakkında şikayet süresi içerisinde usulünce yapılmış bir şikayet bulunmadığı ve müsnet olayda bilinçli taksirin koşullarının da gerçekleşmediği anlaşıldığından, yasal süresinde yapılmayan şikayet nedeni ile kamu davasının düşmesine kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde yargılamaya devamla delil tartışmasına girilerek sanığın kusuru bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle TCK'nın 73, 139 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE, 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3986, Karar No: 2015/8449, Tarih: 26.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/3986 E.  ,  2015/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin feshinin haksız olup geçerli bir nedene dayanmadığını belirterek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, ayrıca işe başlatılmaması halinde en az 4 aylık brüt ücreti tutarında tazminat ve çalıştırılmadığı dönemler için 4

aylık ücretinin davalı işverenden alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, diğer davalı ...'nin adresi ... olduğundan davaya bakmaya yetkili Mahkemenin ... İş Mahkemeleri olduğunu, davacının diğer davalının çalışanı olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, iş akdinin İş Kanunu 25/II-g gereği haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin adresi ve işyerinin ... ilçesinde bulunduğundan yetkili Mahkemenin İstanbul İş Mahkemesi olduğunu, davacının hiçbir bildirim, mazeret ve bilgi vermeden işe devam etmediğinin tespit edilmesi nedeni ile iş akdinin haklı olarak sona erdirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ...'nin ... İlçe sınırları içerisinde bulunduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığı, ... İlçesinin mahkemelerinin yargı alanı dışında olması ve ... Mahkemelerinin yargı sınırları içerisinde kalması nedeniyle, davalıların yasal süresi içerisinde ileri sürdüğü yetkisizlik itirazının yerinde olduğu, diğer yandan, davacı ile iş ilişkisi bulunduğuna dair herhangi bir kanıt sunulmayan ve husumet itirazi olan davalı ...'nin yetki sınırları içerisinde olmasının, Mahkemelerini yetkili hale getirmeyeceği kanaatine varılarak, Mahkemelerinin yetkisizliğine, kararın kesinleşmesinden itibaren iki haftalık yasal süresi içerisinde taraflarca Mahkemelerine başvurulması halinde HMK nun 20. maddesi uyarınca, dava dosyasının yetkili olan İstanbul Nöbetçi İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davaya bakma yetkisinin ... İş Mahkemelerine ait olup olmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.

Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” hükmünü içermektedir.

E) Gerekçe:

Davaya bakma yetkisinin ... İş Mahkemelerine ait olup olmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.

Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacının işini yaptığı işyerinin ve davalılardan ...'nin faaliyet adresi dikkate alındığında yetkili Mahkemelerin ... İş Mahkemeleri olmasına rağmen yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18828, Karar No: 2014/1080, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18828 E.  ,  2014/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1129-2013/117

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4224, Karar No: 2022/5214, Tarih: 15.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4224 E.  ,  2022/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız işgal nedeniyle ecrimisil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı idare vekili ve davalılardan ... Turizm Seyahat ve Yatırım Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince; gerekçeli kararın davalılardan, ...,... , ..., ..., ..., dahili davalılar ..., ..., ... ve ...‘a doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.