muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14058, Karar No: 2022/20275, Tarih: 05.12.2022

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Müşteki...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin 1 no’lu kanun yararına bozma istemi ile 2,3,4,5 ve 6 no’lu kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesinde;

a) 5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’nin talimat ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafii, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 25/02/2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

d) Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamede, müşteki...’a yönelik hırsızlık suçu bakımından sevk maddesi olarak belirtilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile artırım yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

e) Hükmün gerekçe kısmında, müşteki...’a yönelik mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezası tercih edilerek alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtildiği halde, 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen ve alt sınırı 4 ay olan anılan suçtan hüküm kurulurken, temel cezanın 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

e) Hükmün gerekçe kısmında, müşteki...’a yönelik mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezası tercih edilerek alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtildiği halde, 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen ve alt sınırı 4 ay olan anılan suçtan hüküm kurulurken, temel cezanın 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

f) 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki...’a yönelik mala zarar verme suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi nedenleriyle 1,2,3,4,5 ve 6 no’lu kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden, müşteki...’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ve müşteki Emre Gezici’ye yönelik hırsızlık suçundan (ÇORLU) 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 25/02/2016 tarihli ve 2015/1007 Esas – 2016/293 Karar sayılı kararın, belirtilen nedenlerle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, bozma sonrası kurulacak hükümler ile verilecek olan cezaların, önceki hükümler ile belirlenmiş olan cezalardan daha ağır olamayacağının gözetilmesine,

2- 7 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; müşteki...’a yönelik eylemin gece vakti gerçekleştiğinin anlaşıldığı ve mahkemece de eylemin gece vakti gerçekleştiği kabul edilerek hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uygulandığı halde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde atılı suçun gece vakti işlenmesinden dolayı aynı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle 7 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, müşteki...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan (ÇORLU) 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 25/02/2016 tarihli ve 2015/1007 Esas – 2016/293 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

3- Müşteki...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

3- Müşteki...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Her ne kadar mahkemece, 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün olarak tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmemiş ise de; yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere müşteki...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde atılı suçun gece vakti işlenmesinden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verildiğinin, doğru uygulama yapılmış olsa idi suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün olarak kısa süreli olmayan bir hapis cezasına hükmedileceğinin, böylece yerel mahkemenin yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkarmış olduğu ve suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan sonuç esas alınmak suretiyle, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun kabulü halinde, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılacağının ve bu şekilde bir bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmediğinden bahisle bozma isteyen 1 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 05/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6677, Karar No: 2018/15063, Tarih: 24.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6677 E.  ,  2018/15063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...'a ait vekaletname bulunmamaktadır. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "Vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/19737, Karar No: 2014/3000, Tarih: 12.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/19737 E.  ,  2014/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

NUMARASI : 2009/366-2010/727

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11932, Karar No: 2024/1892, Tarih: 08.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/11932 E.  ,  2024/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1101 E., 2016/605 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317, maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiğinin anlaşılması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu uzlaşma kapsamında bulunmadığından, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın karar tarihinden sonra 11.02.2022 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Katılanlara ait suça konu kasaların sanık ... tarafından götürüldüğünü öğrenen katılan ...'ın kolluk görevlilerine yaptığı ihbar üzerine kolluk görevlilerinin saat 23.00'da olay yerine gelip sanıkları uyararak kasaları kamyondan indirttiklerinin, saat 04.00 sıralarında kolluk görevlilerinin kontrol amaçlı olay yerine gittiklerinde kasaların yerinde olmadığını gördüklerinin ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde gece vaktinin saat 06.15'te bittiğinin anlaşılması karşısında; atılı suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3. Sanık ...'un lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, hakkında daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de içerdiği hâlde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden sanık hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

3. Sanık ...'un lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, hakkında daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de içerdiği hâlde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden sanık hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18888, Karar No: 2015/1199, Tarih: 29.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18888 E.  ,  2015/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2012/160-2014/322

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazlardan 39 ada 55 parsel sayılı taşınmazın onaylı tapu kaydı, ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'nden istenildikten,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan fındık ürününün dekar başına verim miktarı İlçe Tarım Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatı da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1582, Karar No: 2011/5057, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/1582 E.  ,  2011/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/09/22728

MAHKEMESİ :İZMİR) İkinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :05/06/2008 gün ve 37/383

SUÇ :hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamak

S.. A..'i hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık U.. B..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) İkinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/06/2008 gün ve 37/383 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5439, Karar No: 2017/6268, Tarih: 04.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5439 E.  ,  2017/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçirilemeyen, suç tarihi ve öncesi uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan, kovuşturma aşamasında da uyuşturucu madde kullanmadığı kan tahlili raporu ile de tespit edilen sanığın savunmasının aksine kardeşiyle birlikte kaldığı ikamette 13.04.2009 tarihinde yapılan aramada sanıkla birlikte yargılanan ... ...’un odasında ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1579, Karar No: 2013/1974, Tarih: 07.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1579 E.  ,  2013/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın taraflar arasındaki 17/08/2007 tarihli genel temizlik, hizmet alım, götürü bedel sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12095, Karar No: 2012/13592, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12095 E.  ,  2012/13592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2012 gün ve 2011/364 Esas, 2012/103 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Resmî bir kurumda doğmadığı anlaşılan mağdurenin, kayden 20.10.1997 doğumlu olup mahkemece Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 31.01.2012 günlü 2012-1165 sayılı sağlık kurulu raporuna göre yaşının 16 yaş sonu ile uyumlu olduğu, ancak bu raporda radyoloji uzmanının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurenin kemik grafileri ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilip gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanarak bu konuda nihai rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, iki adli tıp uzmanı ile inceleme konusunun uzmanı olan bir çocuk psikiyatristi bulundurulmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı raporuna itibar edilerek TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyanınla BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18007, Karar No: 2014/2241, Tarih: 29.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18007 E.  ,  2014/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2009/365-2010/791

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.