muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1553, Karar No: 2022/16262, Tarih: 09.11.2022

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere, olay tarihinde yolda karşılaşan sanık ile mağdurun, sanığın teklifi üzerine birlikte bir müddet gezdikten sonra, geceyi mandıra

olarak tabir edilen kulübede geçirdikleri, akabinde mağduru merak eden ve sanık ile konuştuğu yönünde bilgiler alan mağdurun ailesinin sanığı arayarak mağduru görüp görmediğini sordukları, sanığın önce mağduru görmediğini söylediği, daha sonra mağdurun ailesini arayarak birlikte olduklarını belirterek ertesi gece mağduru ailesine teslim ettiği olayda; mağdurun beyanından da açıkça belirttiği üzere sanığın, birlikte oldukları süre boyunca, isterse mağdureye cinsel istismarda bulunabileceği halde böyle bir harekette bulunmadığı, mağdureye sadece bir kez evlenmek istediğini söylediği, bunun dışında mağdureye yönelik cinsel içerikli bir söz veya davranışta bulunmadığı, 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç ifadesinin çok geniş yorumlamaya müsait muğlak bir kavram olduğu, ceza içeren düzenlemelerin TCK.nın 2. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği dar yorumlanması gerektiği 06.10.2015 tarih ve ... Karar sayılı Ceza Genel Kurulu karanında da belirtildiği üzere "cinsel amaç kavramının dışa yansıyan cinsel içerikli davranışlar "olarak yorumlanmasının hukuk devletinin ve karunilik ilkesinin gereği olduğu, dar yorumun kanunilik ilkesi güvencesine, ve ceza, adaletine de uygun olacağı, bu bağlamda sanığın cinsel amaçla alıkoyduğuna dair türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanık hakkında 109/5. maddesinin de uygulanması gerektiğine dair verilen bozma kararına katılmadığımı saygıyla arz ederim. 09.11.2022
Yargıtay — Esas No: 2025/483, Karar No: 2025/2298, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/483 E.  ,  2025/2298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/758 Esas, 2024/11 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.01.2023 Tarihli ve 2022/519 Esas, 2023/44 Karar Sayılı Kararı

Davanın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olduğu, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı alacak davalarında yetkili mahkemenin davalının yerleşim yerindeki mahkemesi olduğu , davalı tarafça süresinde yetki itirazında bulunulduğu ve davalının yerleşim yeri adresinin Korkuteli ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Korkuteli 1. Asliye Hukuk( Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 10.04.2023 Tarihli ve 2023/236 Esas, 2023/381 Karar Sayılı Kararı

Davanın tüketici mahkemesi sıfatıyla görüleceği, her ne kadar davalı tarafça mahkemenin yetkisine yönelik itirazda bulunulmuş ve mahkemece yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmiş ise de; sebepsiz zenginleşme nedeniyle genel yetki kuralları gereğince davalının dava açılış tarihindeki yerleşim yeri mahkemesi yetkili mahkeme olsa da, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince gerek icra takibinin gerekse eldeki davanın davacı tüketicinin dava açılış tarihindeki ikametgahı olan Fethiye'de ikame edilmesinde herhangi bir hukuka aykırı yön bulunmadığı, dava dilekçesinde de davacının yerleşim yeri olarak Fethiye gösterilmiş olunduğu, davacının yerleşim yerinin davadan önce de açıldıktan sonra da Korkuteli İlçesi olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası.

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası.

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için Fethiye İcra Müdürlüğü' nün 2022/1523 Esas sayılı dosyasıyla takip başlatıldığı, davalının borca ve ferilerine itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacının davayı kendi ikametgah mahkemesi olan Fethiye Mahkemelerinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6476, Karar No: 2018/15930, Tarih: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/6476 E.  ,  2018/15930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca, “hırsızlık” suçu yönünden de suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, “iş yerinden mala zarar verme” suçu nedeniyle alınan uzman hekim raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10537, Karar No: 2017/4793, Tarih: 16.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10537 E.  ,  2017/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar); kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Mahkemece 06.11.2012 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, O Yer Cumhuriyet Savcısının 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra ibraz ettiği 26.11.2012 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği ve katılan ...'ün, sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan beraat hükmü yönünden atılı suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan ...'ün kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme ilişkin istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanın temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10742, Karar No: 2019/1190, Tarih: 16.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10742 E.  ,  2019/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararının taraflar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 30.06.2014 gün 2012/22320 Esas ve 2014/22453 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak verilen Yerel Mahkeme kararının taraflar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 28.04.2016 tarihli, 2016/12159 Esas ve 2016/10770 Karar sayılı kararı ile hükmün tekrar bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma alacağının tanık anlatımlarına dayanılarak yapıldığı, fazla çalışma ücretinden indirimi öngören yasal bir düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması, hayatın olağan akışına aykırı olduğu, hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmaz olduğu, böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düştüğü gerekçesiyle Dairemizin ikinci bozma ilamına karşı direnme kararı verilmiştir.

Dairemizin 27/10/2016 tarihli, 2016/34952 Esas ve 2016/18669 Karar sayılı ilamı ile; Mahkemenin direnme kararının 26.07.2016 tarihli olduğu ve bu tarih itibariyle Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçtiğinden 5521 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Dairemizce direnme kararının yerinde olup olmadığı değerlendirmesinin yapılamayacağı, direnme kararlarının temyiz inceleme yetki ve görevinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na ait olduğu gerekçesiyle dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17/12/2018 tarihli, 2016/9-2578 Esas ve 2018/1943 Karar sayılı ilamı ile 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine dayanılarak dosyanın öncelikli olarak Dairece incelenmesi için Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dairemizin “Fazla mesai alacağı hesaplanırken, bilirkişi tarafından hesaplanan toplam miktar üzerinden takdiri indirim yapıldıktan sonra davacının talebi bakiye kalan bu miktarlardan düşük olduğundan, davacının fazla mesai alacağına ilişkin talebinin tamamının kabul edilmesi gerekirken yapılan kısmi talepten takdiri indirim yapılarak hüküm kurulması hatalıdır...” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup bozma konusunun takdiri indirimin uygulanma usulüne ilişkin olmasına karşın "fazla çalışma ücretinden indirim yapılması gerektiği" gerekçesiyle verilen direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 16.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1706, Karar No: 2011/2999, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1706 E.  ,  2011/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, kadastro sırasında ... Köyü 161 ve 162 adalar arasında kalan yolun kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde kalması nedeniyle orman olarak Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın görevsizlik nedeniyle reddine, dosyanın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3302 Sayılı Yasaya göre 23.02.1993 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1277, Karar No: 2013/3024, Tarih: 22.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1277 E.  ,  2013/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/4109, Karar No: 2012/11256, Tarih: 25.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4109 E.  ,  2012/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının Antalya Büyükşehir Belediyesinden ihaleyi alan yeni alt işveren ... Yapı Temizlik Tur. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerinde çalışması bulunup bulunmadığının Belediyeden ve anılan şirketten sorularak verilecek cevabın ve varsa ilgili belgelerin dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/509, Karar No: 2013/7415, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/509 E.  ,  2013/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış, bilirkişi raporunda sulu arazilerde uygulanan ürün münavebesi ve sulu tarım arazilerindeki kapitalizasyon faizi esas alınarak değer biçilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-Mahkemece hükme esas alınan 2. raporda dava konusu taşınmazın salt konumu, belediye hudutlarına ve merkezlere olan mesafesi objektif nedene dayalı artırıma konu olamayacağı gözetilmeden %100 objektif artış uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Mahkemece hükme esas alınan 2. raporda dava konusu taşınmazın salt konumu, belediye hudutlarına ve merkezlere olan mesafesi objektif nedene dayalı artırıma konu olamayacağı gözetilmeden %100 objektif artış uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 591kg-500kg, mısır 2. ürünün dekar başına ortalama verimi 859 kg, pamuğun dekar başına ortalama verimi 551 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan birinci bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 650kg-550kg, 945 kg ve 606 kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ,temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.