muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7, Karar No: 2016/2733, Tarih: 28.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/7 E.  ,  2016/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, buna göre yapılması gereken sekiz adet villanın yapıldığını, davalı arsa sahiplerinin davacıya ait olması kararlaştırılan villaları sattıklarını, sözleşme adi yazılı olduğundan geçersiz olmakla tapu iptal ve tescil talep edilemeyeceğini ileri sürerek, inşaata yapılan harcamaların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıya ait olan bağımsız bölümlerin davacı tarafından satıldığını, inşaatın halen eksik olup, oturma ruhsatının alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamından, sözleşmede davacıya ait olacağı kararlaştırılan üç adet bağımsız bölümün onun talimatıyla üçüncü kişilere devredildiği, böylece sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesinin TMK.'nun 2. maddesine aykırı olduğu, davacının geçerli olan sözleşmeye dayanarak inşaat bedelini isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacılardan İ.. B.. ile davalılar arasında adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 22.11.2005 ve 18.04.2008 günlü ek sözleşmeler imzalanmış, buna göre inşa edilecek 8 adet villadan 4,5,6 ve 9 numaralı olanların arsa sahibine anahtar teslimi şeklinde teslim edileceği; diğer 3,7,8 ve 10 numaralı villaların ise yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamındaki belge ve bilgilerden, yükleniciye ait olacağı kararlaştırılan 7, 8 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin, onun talimatı ile üçüncü kişilere devredildiği ve tapu kayıtlarında halen üçüncü kişiler adına kayıtlı oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda, haricen yapılan sözleşme, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi geçerli bir sözleşmedir. Bununla birlikte, yükleniciye isabet eden 3 numaralı bağımsız bölümün ise, arsa sahiplerince satıldığı kendi beyanlarıyla sabit olmakla beraber, davalı arsa sahipleri, bu bölümün satış bedelini eksik işlerin tamamlanması için kullandıklarını savunmuşlardır. Davacı yüklenici,eldeki davada, ıslah işlemi ile, tercihini kendisine isabet eden bağımsız bölümlerin tapu iptal ve adına tescili değil, bağımsız bölümlerin bedelinin tahsili yönünde kullanmıştır. O nedenle, bu iddianın incelenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, 3 numaralı bağımsız bölümün rayiç değerinin belirlenerek, davalı arsa sahiplerinin yukarıda açıklanan savunmasının üzerinde durularak, bu hususun kanıtlanması halinde, ıspat edilen eksik işlerin giderilme bedeli ile halen varsa mevcut eksik işlerin bedeli hesap ettirilip, yüklenicinin sözleşme gereğince yapı kullanma izni alma borcu bulunduğundan, yapı kullanma izni için gereken vergi, SGK primi, ruhsat harçları vb tüm masraflar tespit edilip, ayrıca, taraflar arasındaki ek sözleşmeler gereğince arsa sahiplerinin alacağının olup olmadığı da saptanarak, sonuç olarak arsa sahiplerinin tüm alacaklarına nazaran, davacıların varsa alacaklarının tahsiline karar verilmelidir.

İzah edilen nedenlerle, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26432, Karar No: 2015/39708, Tarih: 20.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26432 E.  ,  2015/39708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/191246

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

NUMARASI : 2006/263 (E) ve 2010/345 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve suç arkadaşının müşteri gibi geldikleri yakınana ait marketten sigara ve bira aldıktan sonra para ödemeden çıktıkları, yakınanın taksiye binmek üzere olan sanığı yakalamak isterken sanığın mağdura döner bıçağı çektiği, dolayısıyla yağma suçunun silahla, birden fazla kişiyle birlikte ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılmaması gerektiğinin düşünülmemesi, teşdit gerekçesi ve uygulama karşısında; sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık H.. G.. ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5197, Karar No: 2012/13736, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5197 E.  ,  2012/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve kaçırma suçlarından sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Erzincan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2007 gün ve 2006/222 Esas, 2007/176 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kaçırma suçundan verilen hapis cezası ile ilgili olarak 765 sayılı TCK.nın 31. maddesi gereğince 3 yıl süreyle kamu hizmetlerinden yasaklanması yerine, daha dar kapsamlı olan memuriyetten yasaklanmasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6748, Karar No: 2015/170, Tarih: 13.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6748 E.  ,  2015/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/145-2013/284

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 2091 parsel sayılı taşınmaza davalı yüklenici şirketin moloz yığmak ve hafriyat dökmek suretiyle işgal ettiğini,bu nedenle hayvanları için ot temin edemediği gibi ağaç ve fidanlarının toprak altında kaldığından zarar gördüğünü,diğer davalı iş sahibi idarenin de yüklenici ile birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesine, 2.500,00 TL ecrimisile ve 4.000,00 TL tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece "... davacının elatmanın önlenmesi isteği yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, davacının temyiz isteği bulunmadığından temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamış olup tazminattan davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığının iş sahibi olarak denetim ve gözetim görevi bulunduğu gözetilerek yüklenici şirket ile birlikte sorumlu tutulmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde 2.500.TL ecrimisil ve zarar nedeniyle 4.000,00 TL tazminat talep etmiş, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde 421,80.TL ecrimisil 6.118,61TL olarak da zarar bedelinin belirlendiği, ecrimisil tutarının davacının talebinin altında kaldığı, ancak uğranılan zarar toplamı yönünden talebin aşıldığı, bu suretle 6100 Sayılı HMK’nun 26. maddesine aykırı olarak hüküm oluşturulması isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmuş,mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 421,80 TL ecrimisil ve zarar nedeniyle 4.000,00 TL tazminat olmak üzere toplam 4.421,80 TL nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ....... ..............'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekilinin öteki temyiz itirazları ile davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekilinin öteki temyiz itirazları ile davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 2013 tarihli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2. maddesi gözetilerek reddedilen 2.078,20 TL üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı yararına 440,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken maktu 1.320,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi ve kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde diğer davalı şirket lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de anılan bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 4. bendindeki " Davalılar kendilerini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre hesaplanan ve daha az olamayacağından 1.320 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, " cümlesinin çıkartılmasına, yerine "Davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre hesaplanan 440,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığına ödenmesine" cümlesinin yazılmasına, davacı vekili ile davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10132, Karar No: 2014/14857, Tarih: 25.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10132 E.  ,  2014/14857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile davacının miras bırakanı "... oğlu.."'nın çekişme konusu taşınmazın kayıt maliki olduğu saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ne varki; davacının murisi "..."'nın nüfus kayıtlarında soyadının yer almadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Öte yandan, asıl olan nüfus kayıtları olup, tapu kayıtlarındaki kimlik bilgileri nüfus kayıtları esas alınarak düzeltilebilir. Kimlik bilgileri yalnızca nüfus kaydına göre düzeltilebileceğinden o kişinin öncelikle soyadı almış olması gerekir. Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, bu gibi durumlarda tapu malikinin davacının ileri sürdüğü kişi ile aynı şahıs olduğunun kanıtlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir.

Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün ikinci bendindeki '' ...taşınmazda malik ...'ın soyadının... olarak tashihen tesciline, ....'' ibaresinin çıkartılmasına, yerine '' ... taşınmazda maliki ... ile davacının mirasbırakanı ... T.C. Kimlik numaralı ...'nın aynı kişi olduğunun tespitine...'' ibaresinin eklenmesine, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/616, Karar No: 2018/4743, Tarih: 09.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/616 E.  ,  2018/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 19. İş Mahkemesi

Davacı, ilk sigorta başlangıç tarihinin 15/11/1986 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılardan Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/505, Karar No: 2014/13874, Tarih: 30.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/505 E.  ,  2014/13874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'... aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın, sanığın duruşmada bildirdiği en son adresi yerine, doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiğinden usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10550, Karar No: 2019/8897, Tarih: 29.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10550 E.  ,  2019/8897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 20.12.2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.10.2015 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın ikamet adresine yapılan tebligatın eline geçmediğine ilişkin yasal dayanaktan yoksun eski hale getirme talebinin ve buna bağlı olarak temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 29.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28112, Karar No: 2015/4375, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28112 E.  ,  2015/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, yeniden yapılan yargılamada bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına göre, dava konusu taşınmazlardan davalı idare tarafından geçirilen sulama kanalları nedeniyle taşınmazlarda meydan gelen değer artışı hesaplanarak hükmedilen bedelden indirilmesi ve karar ve ilam harcının maktuen belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamından önceki ilk kararı davacı taraf temyiz etmediğinden dava konusu taşınmazlardan geçen kanaldan arta kalan kısımlarında değer azalışı uygulanmaması yönünden davalı idare lehine usuli kazanılmış hak doğduğu gözetilmeksizin, bozmadan sonra alınan ek rapor ile dava konusu taşınmazda değer azalışı uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14407, Karar No: 2013/274, Tarih: 15.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14407 E.  ,  2013/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 30.03.2005'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10843, Karar No: 2016/12112, Tarih: 13.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10843 E.  ,  2016/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13/12/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Hazine vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 07/12/2015 havale tarihli dava dilekçesi ile .... ilçesi, .. Köyü 981 (yeni 117 ada 1) parsel sayılı taşınmazın, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucunda, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/99-2015/542 sayılı kararı ile tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiğini, Türk Medeni Kanunun 1007. maddesinde, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan devletin sorumlu olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000 TL'nin tapu iptal kararının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra 04/05/2016 tarihli, harçlandırılan dilekçe ile dava değerini 324.061,56 TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 324.061,56 TL tazminatın tapu iptal kararının kesinleşme tarihi olan 24/11/2015 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK.nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilmek ve emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle, tapu iptaline ilişkin hükmün kesinleştiği 2015 yılı itibarıyla hesaplanan değer üzerinden karar verilmiş ise de; hükme esas alınan rapor dosya kapsamına uygun değildir.

Hukuksal dayanağını kusursuz sorumluluktan alan ve kusura değil tehlike prensibine dayanan davada, 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi gereğince, davacının zararından davalı Hazine sorumludur. Buna göre, davalı Hazinenin sorumlu bulunduğu tazminat miktarı belirlenirken, zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunludur. Zarar doğurucu eylem,

zarar görenin malvarlığında ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da o miktarda olmalıdır.(HGK’nın 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. 125 K., 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. 427 K., 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E /668 K. sayılı ilamları).