muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5653, Karar No: 2024/4055, Tarih: 06.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5653 E.  ,  2024/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

NCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/547 E. 2015/35 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli, 2013/547 Esas, 2015/35 Karar sayılı kararı ile, sanığın yaşı küçük mağduru dikenli teller ve otların olduğu bir alana götürdükten sonra yere yatırıp, boğazına bıçak dayayarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemini gerçekleştirmek istediği sırada polisler tarafından olaya müdahale edilip sanığa biber gazı sıkılıp etkisiz hale getirildiği şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemleri neticesinde;

1.Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4, 35/2, 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası,

2.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-(a)-(f), 109/5, 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurun zaten toprak yığınlarının orada şişe topladığına, bu sebeple mağdurun bir yerden alınıp bir yere götürülme olgusunun gerçekleşmediğine, mağdurun sanık tarafından cinsel istismara uğramadığına, sanığın eylemini cinsel bir saikle gerçekleştirmediğine, mağdurun ruh sağlığına ilişkin alınan raporun hukuka aykırı olduğuna, Mahkemenin yeterince inceleme yapmadan karar verdiğine, açıklanan nedenlerle sanık hakkında beraat hükümleri kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Tehdit suçundan hüküm kurulmadığı görülmüş olup; dava zamanaşımı süresi içerisinde bu hususta Mahkemece karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği esnada 5237 sayılı Kanun'un 109/3. maddesindeki birden fazla nitelikli hali gerçekleştirmesine rağmen alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebüs suçundan hüküm kurulurken yetersiz gerekçe ile teşebbüsten hakkaniyete uygun bir indirim yapılması gerekirken indirim oranının fazla belirlenmesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği esnada 5237 sayılı Kanun'un 109/3. maddesindeki birden fazla nitelikli hali gerçekleştirmesine rağmen alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebüs suçundan hüküm kurulurken yetersiz gerekçe ile teşebbüsten hakkaniyete uygun bir indirim yapılması gerekirken indirim oranının fazla belirlenmesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3 .Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13155, Karar No: 2015/6329, Tarih: 13.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13155 E.  ,  2015/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62/1, 50/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 06.04.2015 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 08.01.2014 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2504, Karar No: 2022/8604, Tarih: 29.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2018/2504 E.  ,  2022/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOYABAT Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- CMK'nın 150/3. maddesi gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, karar verilen tarih olan 27/01/2016 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve CMK’nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesinde, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesiyle yapılan değişiklikle adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi gerekirken ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1347, Karar No: 2014/16244, Tarih: 22.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1347 E.  ,  2014/16244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2011/430-2013/331

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi.....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 462 ada 3 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın 6.11.1950 tarihinde tesis kadastrosu ile İzzet Paşa adına tescil edildiğ i, taşınmazın Haremeyn den Mazbut Cennet Mekanı, Sultan Beyazıt Vakfından icareli olduğu ve kayıt maliki İzzet Paşa'ya İstanbul Defterdarının K.. K.. tayin edilerek tapuya 5.6.2007 tarihinde şerh edildiği, daha önce K.. K.. tarafından davalıların mirasbırakanı Fevzi aleyhine açılan ecrimisil davasının, '' davalının dava tarihinden önce öldüğü'' gerekçesiyle reddine karar verildiği ve yine K.. K.. tarafından 13.12.2011 tarihinde açılan eldeki davada; 1.1.2003 ila 31.12.2008 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil istendiği anlaşılmaktadır.

K.. K.. idaresindeki taşınmaza davalıların murisi tarafından bina yapılmak suretiyle taşınmazın bir kısmının kullanıldığı saptanarak ve davalıların zamanaşımı savunması da gözetilerek 14.12.2006 ila 31.12.2008 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisile karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, dava konusu taşınmazın cinsi tarla olup bilirkişi, taşınmazın üzerindeki binayı dikkate alarak ecrimisil hesabı yapmıştır. Ne var ki, taşınmaz üzerindeki bina davalıların murisi Fevzi tarafından yapıldığına göre, taşınmazın tarla olduğu gözetilerek tarlanın getireceği ecrimisilin belirlenmesi gerekirken davalıların murisince yapılan bina üzerinden ecrimisil hesabı yapılması ve mahkemece de bu rapor dikkate alınarak karar verilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, mahkemece, aralarında ziraat bilirkişinin de bulunacağı yeni bir bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle dava konusu taşınmaz üzerinde keşif yapılması, somut emsaller de incelenerek taşınmazın ''tarla'' olarak getireceği ecrimisil içeren bilirkişi raporu alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/623, Karar No: 2017/2904, Tarih: 13.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/623 E.  ,  2017/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hırsızlık, cinsel saldırı, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokulması, görevi yaptırmamak için direnme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ..., ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ve ... ile sanıklar savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıklar ... ile sanıklar hakkında, zamanaşımı süresince genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılan kamu davasıyla ilgili mahalinde işlem yapılması; sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK.nun 53.maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi; olanaklı görülmüştür.

I-Hükmedilen cezaların sürelerine göre, sanık ... savunmanınca yapılan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince;

Sanık ... hakkında yaralama suçundan hükmolunan doğrudan adli para cezalarının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi

Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan

mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanık ... savunmanının temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince; vaki taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan

mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanık ... savunmanının temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince; vaki taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin katılanlar ... ve ... savunmanının suç vasfına yönelik temyiz isteminin; sanık ... hakkında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ..., ... ve ... hakkında yakınan ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün; sanıklar ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet; sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...’ya yönelik cinsel saldırı suçundan kurulan beraat; sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...’ya yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet; sanık ... hakkında, yakınanlar ... ve ...’a yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4543, Karar No: 2017/4744, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4543 E.  ,  2017/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 02/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 30/05/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. .... ile diğer taraftan davalı ... ve arkadaşları vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu apartmandaki maliklerin gerçek arsa paylarının tespit edilmesi ve davacıların arsa paylarındaki yanlışlığın düzeltilmesi talep edilmiş, mahkemece, davaya konu taşınmazda 1979 yılında kat mülkiyetinin kurulduğu, bu tarihte bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenlerin ortaya konulmadığı, dava konusu taşınmazda kat mülkiyetinin kurulmasından itibaren aradan geçen sürede arsa paylarına herhangi bir itirazın yapılmadığı, yapılan keşifte yanlışlığa ilişkin bir tespitin bulunmadığı, aksine başlangıçta zeminde bulunan ve mesken olarak kullanılan davacılara ait bölümlerin, sonradan bölünerek dükkana çevrilmiş olduğu, bu şekilde sabit görülen dava nedeniyle yasada öngörülen kat mülkiyetinin kurulma tarihindeki iddia edilen yanlışlığın ispatlanamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmazdaki arsa paylarının yeniden tespit edilmesi ve yanlışlığın düzeltilmesi talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûle ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre 1.480,00.- TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 30/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4246, Karar No: 2010/8499, Tarih: 13.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/4246 E.  ,  2010/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Otamatik bir sistemi kullanarak hukuki yarar sağlamak

HÜKÜM : 765 S TCK'nun 525/b-2, 80, 40 md.gereği 2 yıl 4 ay hp ve 400 YTL apc

5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 311.maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olup, sanığın yokluğunda verilen 27.11.2007 gün ve 2007/207 E, 2007/613 sayıl kararın ikametgah adresinde 11.12.2007 tarihinde tebliğ edildiği anılan tarihte sanığın Boyabat Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunduğu bu suretle yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 09.10.2007 gün ve 2007/9-205/203 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 326. maddesi gereğince sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup, bozmada belirtilen ve aleyhine sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmadan savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3529, Karar No: 2025/2649, Tarih: 07.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3529 E.  ,  2025/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1964 E., 2024/1823 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/732 E., 2021/522 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete 11.09.2020 tarihinde elektrik aboneliği tesisi için başvuru yaptığını, davalı şirketin daha önce taşınmazda oturan kiracı ...ye abonelik borçları nedeniyle olumsuz cevap verildiğini, söz konusu borçların davacıya ait olmadığını belirterek abonelik tesis edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davalı şirketin elektrik enerji akışını eksiksiz bir şekilde yerine getirirken borçlu gerçek ve tüzel kişilerin elektrik enerji bedelini ödemekten kaçındığını, kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yapılan kolluk araştırmasında meskende dava dışı ...nin ikamet ettiğinin tespit edildiği, davacının mülk sahibi olduğu, davacının elektrik aboneliği talebinde bulunduğu meskende ikamet etmediği, davacının evi üçüncü kişilere kiraya vermek üzere elektrik aboneliği talebinde bulunmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinafa başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; kararın dayanağı olan kolluk araştırmasının eksik ve hatalı olduğunu, usulüne uygun gerçekleştirilmediğini, gerekçeli kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, müvekkilin söz konusu taşınmazın maliki olmasından kaynaklanan haklarının göz ardı edildiğini, davalı şirketin muvazaa iddiasının haksız ve kötü niyetli olduğunu, önceki abone olan dava dışı eski kiracının borçları gerekçe gösterilerek abonelik yapılmamasının mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik aboneliği tesisinde oluşan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik aboneliği tesisinde oluşan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

1. Kural olarak; abone sözleşmesi kimin adına düzenlenmiş ise tüketim bedelinden o kişi, eş söyleyişle sözleşmenin tarafı olan abone sorumludur. Dolayısı ile perakende satış şirketleri, önceki abonenin borcunu yeni aboneden talep edemeyeceği gibi yeni aboneliğin tesisi için de bu borcun ödenmesini isteyemez. Ancak, davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, önceki abonenin borçlarından kurtulmak için muvazaalı kira sözleşmesi yapıldığını iddia etmiştir.

Dava dosyasından; 29.04.2021 tarihinde "adreste ... isimli şahıs ile ailesinin ikamet ettiği, davacıyı tanıyan ve bilen kimseye rastlanılmadığı, ... isimli şahsı tanıyan veya bilen kimseye rastlanılmadığını, adres eksik olduğu için evrakta istenilen hususların tam olarak yerine getirilmediği" şeklinde tutanak düzenlendiği, adresin yetersiz olması sebebiyle gerekli araştırma yapılamadığı, önceki abonenin isminin de zuhulen yanlış sorulduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, İlk Derece Mahkemesince; önceki abone ve eski kiracı ... ile taşınmaz maliki davacının adres kayıtlarının temin edilmesi önceki abone ile davacı arasında bir bağ bulunup bulunmadığının zabıta marifetiyle araştırılması; bu eksikler giderildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2.Bozma nedenine göre; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.