muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12781, Karar No: 2010/2363, Tarih: 24.03.2010

Sanıklar ..., ... ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıkların Bekir ve ...’in iddianameye konu eylemlerin icrası sırasında yönetim kurulu üyeliklerinin düşmüş olduğu ve 26.10.1999 tarihindeki kararla görevlerine dönmüş olduklarının anlaşılması ve sanık ...’nin de iddianameye konu eylemlerin icrasına katıldığı konusunda savunmasının aksine mahkümiyetine yeter delil bulunmaması karşısında üzerlerine atılı zimmet suçundan ayrı ayrı beraetleri yerine isabetsiz gerekçelerle eylemleri görevi kötüye kullanma olarak nitelendirilip zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19920, Karar No: 2014/12883, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19920 E.  ,  2014/12883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Düzenli bir işi ve geliri olmayan sanığın, internet ortamında 2008 yılı Ekim ayında tanıştığı katılana, kendisini Kuzey Alp olarak tanıtarak, mesleğinin de Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi stajyer savcısı olduğunu beyan ettiği, evli olduğu halde bekar olduğunu söyleyerek niyetinin ciddi olduğundan bahisle katılanla internet üzerinden web kamera ile görüşmeye başladığı, internetteki görüşmeleri sırasında katılanın çalıştığı işyerinden emekliye ayrılacağını ve Kütahya il merkezinde ev alacağını öğrenen sanığın katılandan para koparmaya karar verdiği, ilk olarak Kütahya İlinde buluştukları, beraber emlakçıları gezip ev aradıkları, sonrasında katılanın yaşadığı Gediz İlçesine gittikleri, birkaç gün brlikte kaldıkları, sanığın bu süreçte İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Savcılık Bölümünden yeni mezun olduğunu, ailesinin Almanya’da oturduğunu, atamasının her an Kütahya Ağır Ceza Mahkemesi Savcılığına yapılabileceğini, ataması yapıldıktan sonra aylık 2.000 TL maaş almaya başlayacağını söylediği, ilerleyen dönemde Kütahya İlinde buluştukları, sanığın bu buluşmalarında, nasıl olsa atamasının Kütahya İline yapılacak olması nedeniyle ev tutması gerektiğini söyleyerek, bu defa ev kiralamak için emlakçıları dolaşıp kiralık ev buldukları, daha önceden kimliğini kaybettiği hususunda yalan söyleyen sanığın bu nedenle evin kiralanması sırasında sözleşmeye katılanın ismini yazdırıp, 50 TL kaporayı da katılana ödettiği, Kütahya’da evi kiraladıktan sonra katılana ait ev eşyalarını alıp, Kütahya’ya getirmek üzere Gediz İlçesine gittikleri, bu sırada sanığın, İzmir İlindeki öğrencilikten kalan eşyaları almak amacıyla İzmir’e gittiğini, ancak çeşitli nedenlerle eşyalarını getiremediğini, giysilerinin de İzmir’deki öğrenci evindeki eşyalarının arasında kalmış olması nedeni ile giysiye ihtiyacı olduğunu söyleyerek katılandan kendisine giyim eşyası aldırdığı, yine bu sırada tanıdığı bir yakınının yardıma muhtaç çocuğunun ihtiyacı olduğunu söyleyerek katılana kendi çocuğu için de giyim eşyası aldırdığı, bundan sonra katılana ait ev eşyalarını da alarak, Kütahya'da sanığın adına kiraladıkları eve getirdikleri, katılanın kapora olarak ödediği 50 TL dışında ilk kira bedeli olarak sanığın kiraladığı bu eve 820 TL kira bedeli ödediği, bir süre daha katılana ev satın almak amacıyla emlakçıları araştıran sanığın, sonradan katılana arkadaşı olan Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı ... Bey’in yeğeninin Kütahya'da satılık evi olduğunu, evin satımıyla ... Bey’in ilgilendiğini, normalde evin bedelinin 42.000 TL olduğunu, ancak kendisinin bu işin içinde olması nedeniyle ... Bey’in evi 38.000 TL’ye satmaya razı olduğunu söyleyerek kendisinin hazırladığı İl Tapu Müdürlüğü’ne hitaben yazılmış ön satış vaadi benzeri bir belgeyi satıcı ve şahit kısmına ... Bey ve sözde yeğeninin yerine her iki soy ismini de uydurmak suretiyle imza attığı, belge içeriğinde yazıldığı üzere 300 TL kaparo bedelini katılandan ..

... Bey’in ilgilendiğini, normalde evin bedelinin 42.000 TL olduğunu, ancak kendisinin bu işin içinde olması nedeniyle ... Bey’in evi 38.000 TL’ye satmaya razı olduğunu söyleyerek kendisinin hazırladığı İl Tapu Müdürlüğü’ne hitaben yazılmış ön satış vaadi benzeri bir belgeyi satıcı ve şahit kısmına ... Bey ve sözde yeğeninin yerine her iki soy ismini de uydurmak suretiyle imza attığı, belge içeriğinde yazıldığı üzere 300 TL kaparo bedelini katılandan ... Bey’e teslim edilmek üzere aldığı, aradan geçen zamanda satışın ne zaman yapılacağını soran katılana ise ... Beyin’in dayısının vefat ettiğini söyleyerek oyaladığı, bir süre sonra ileride satış sırasında mahsup edilmek üzere katılandan 1.500 TL daha aldığı, katılanın aradan geçen süre zarfında sanığın vaat ettiği işe yerleştirilmeyişi, satın alacağı evin sürüncemede kalması ve sanığın başka bir takım hareketlerinden şüphelenerek, kendi imkânları ile yaptığı araştırmalar sonrasında sanığın savcı olmadığını öğrendiğinin anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/993, Karar No: 2018/8791, Tarih: 10.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/993 E.  ,  2018/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.07.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı .... ... vekili hükmün ve 02.10.2015 tarihli ek kararın temyiz incelemesi ise davalı ... tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2)Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1-Davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nin 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2-Aleyhine geçit hakkı tesis edilen taşınmazlardan 183 ada 2 sayılı parselin tapu kayıt maliki ...'in ölü olduğu, dosyada mirasçılık belgesinin bulunmadığı anlaşılmıştır. ...'in mirasçılık belgesinin ilgilisinden temini ile gerekçeli kararın tebliğ edilmediği mirasçısı var ise 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/4040, Karar No: 2020/2900, Tarih: 08.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/4040 E.  ,  2020/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

No : 2018/2205-2019/599

İlk Derece

Mahkemesi : Amasya İş Mahkemesi

No : 2016/48-2017/574

Dava, 14.04.2014 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan peşin değerli gelirin 5510 sayılı Kanun’un 21’ncı maddesi hükmü gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı avukatınca istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı ile davalı şirket avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

14.04.2014 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalı ... 'in hak sahiplerine yapılan 226.017,45 TL'sinin 5510 sayılı Kanun’un 21’ncı maddesi hükmü gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

II-CEVAP:

Davalı vekili , davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

1-Davacının davasının KABULÜNE,

-Müteveffa ... hak sahibi yakınlarına kurum tarafından bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur oranlarına ve gerçek zarar tavanına göre hesaplanan 226.017,45 TL’sinin gelir bağlama onay tarihi olan 11.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,” dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

HÜKÜM : Yukarıdaki nedenlerle,

İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı ve davalı vekilinin İSTİNAF BAŞVURULARININAYRI AYRI ESASTAN REDDİNE, dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum ve davalı vekilleri ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı ve davalı vekilinin İSTİNAF BAŞVURULARININAYRI AYRI ESASTAN REDDİNE, dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum ve davalı vekilleri ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa’nın 21. maddesidir. Anılan maddede yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, sigortalı ...'in işverene ait işyerinde 14.04.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle vefat ettiği, kusur bilirkişi raporuna göre olayın meydana gelmesinde davalı şirketin %80 ve sigortalı ...'in %20 oranında kusurlu olduğu, sigortalının hak sahiplerine ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı 5510 sayılı Kanun uyarınca sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirin gelir bağlama onay tarihinden itibaren kusur oranlarına göre rücu alacağına hükmedilmesi gerektiği, davalı işverenin %80 oranında kusurunun söz konusu olduğu davacının davasının peşin sermaye değerli gelir yönünden kabulü ile kusur oranlarına göre hesaplanan ve sigortalının talep edebileceği tavan zarar altında kalan 226.017,45 TL’nin davalıdan tahsine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde sigortalı ile davalıların ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanun’un 21. maddesi, olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı Kanun çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Somut olayın incelenmesinde; sigortalının, iş kazasının olduğu yerde mütevveffa sigortalının üzerinde, bareti, iş ayakkabısı, eldiveni ve paraşüt tipi emniyet kemeri tespit edildiği, yapılan işin mesai saatleri içinde havanın aydınlı olduğu zamanda kazanın meydana geldiği belirgindir. Davalı işverene %80 kazalıya ise %20 kusur yüklendiği ve bu haliyle davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır. Konuyla ilgili olarak sigortalının, gerekli iş güvenliği tedbirlerine riayet etmeyerek atfedilen kusur oranı karşısında kusur raporunun olaya uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bu çerçevede İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile konusunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyetleri usûlünce belirlenmek suretiyle, yeniden oluşa uygun kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Uygulamada, sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri 1931 tarihli “PMF (Population Masculine et Feminine)” Fransız yaşam tablosundan yararlanılmakta ise de; Başkanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır. Mahkemece alınan hesap raporu yetersiz olup, gerçek zarar ile İlk Bağlanan peşin sermaye değerli gelirler belirlenip ve karşılaştırılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı şekilde belirlenen yöntemle karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir. Dairemizin yeni hesap ilkeleri gözeltilmeli ve mukayese yapılarak yeniden alınacak hesap raporu dikkate alınarak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10848, Karar No: 2019/2223, Tarih: 14.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10848 E.  ,  2019/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

... niteliğindeki ...... Mahallesi 210 ada 42 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, ......... Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili ......... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ......... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan depo niteliğindeki yapının dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklerine göre yapı sınıfının 1/B olarak alınması gerektiği gözetilmeden, 2/B sınıfında kabul edilerek, fazla yapı bedeli tespit edilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.