muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6571, Karar No: 2014/5688, Tarih: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6571 E.  ,  2014/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.01.2014 gün ve 2014-980/2877 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.03.2014 gün ve KYB 2014/23088 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2012 tarihli ve 2011/245 esas, 2012/979 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir.

Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20/02/2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunun ile 14/03/2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihi olan 11/10/2012 tarihinde özelleştirilmiş olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosyanın içeriğine göre; 02.09.2010 tarihli mühür bozma tutanağına konu 06.04.2010 tarihli mühürleme işleminin yapıldığı tarih itibariyle katılan... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi henüz özelleştirilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden CMK.nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26.03.2014 gününde oybirliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19203, Karar No: 2010/5279, Tarih: 30.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19203 E.  ,  2010/5279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından Dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirme tarihi olan 2006 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporlarında emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında somut emsal kabul edilen taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 111 ada 16 ve 102 ada 4 parsel sayılı taşınmazların, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışlarına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedelleri ve yüzölçümlerini gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek,

4-Dava konusu taşınmaz hakkında kıyı kenar çizgisi ile ilgili olarak açılan 2005/596 esas sayılı dava dosyası sonuçlanmış ve kesinleşmiş ise karar suretinin, kesinleşmemiş ise hangi aşamada olduğunun ilgili Mahkemesinden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14101, Karar No: 2010/10868, Tarih: 25.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14101 E.  ,  2010/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/05/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ile ihbar olunanlar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davada ihbar olunan konumunda olup haklarında karar verilmeyen ve yöntemine uygun biçimde davaya katılmamış olduklarından davada taraf sıfatları ve temyiz hakları bulunmayan ... ile ...'in temyiz dilekçeleri reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, tapu sicilinin tutulmasından dolayı uğranılan zararın, Devletin sorumluluğuna ilişkin Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince, ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı idare ile ihbar olunanlar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, tapu idaresinde resmi senet düzenlenerek satın aldığı taşınmazın adına tescil edilmesinin unutulması nedeni ile önceki sahibi tarafından dava dışı üçüncü kişiye satılarak devir edildiğini, 3 kişi aleyhine açtığı tapu iptali ve tescil davasının da reddedildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ve harca esas değeri 5.100,00 TL olarak göstererek taşınmazın dava gününe göre belirlenecek sürüm değeri üzerinden harcını tamamlamak koşulu ile dava günündeki sürüm değerinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, işlem gününden sonra 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde keşif yapılarak bilirkişilerce belirlenen 31.000,00 TL bedele göre yargılama sırasında harç tamamlatılarak, 31.000,00 TL'nin ödetilmesine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesine göre; yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez. Öncü dava açarak maddi zararının bir bölümünün ödetilmesini isteyen davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak koşuluyla, bu haklarının ödetilmesi amacıyla ek dava açabileceği gibi ıslah yolu ile de bu hakkını kullanabilir. Davacı HUMK'nun 83 ve devam maddelerine göre usulüne uygun davasını ıslah etmiş değildir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesine göre; yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez. Öncü dava açarak maddi zararının bir bölümünün ödetilmesini isteyen davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak koşuluyla, bu haklarının ödetilmesi amacıyla ek dava açabileceği gibi ıslah yolu ile de bu hakkını kullanabilir. Davacı HUMK'nun 83 ve devam maddelerine göre usulüne uygun davasını ıslah etmiş değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler ve yargılama aşamasında istemin yöntemine uygun biçimde ıslah edilmediği ve bu konuda ek dava da açılmadığı gözetilmeyerek, belirlenen zarar tutarına göre harç tamamlatılmak suretiyle, istemden fazlasına karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının (2) sayılı bentteki nedenlerle, ihbar olunanların temyiz dilekçelerinin ilk bentteki nedenle reddine ve ihbar olunanlardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7022, Karar No: 2018/446, Tarih: 30.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7022 E.  ,  2018/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın müvekkillerinin sürücüsü ve yolcusu olduğu motorsiklete tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkillerinin daimi malul kaldığını, davacı yolcu Ahmet’in belediyede fen memurluğunda görev yaptığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maluliyet tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle fazlaya dair haklarını saklı tutarak talebini davacı ... yönünden 63.355,70 TL’ye yükseltmiş, 3.6.2014 tarihli celsede dava dilekçesinde her bir davacı yönünden 5.000,00 TL maddi tazminat talep ettiklerini açıklamıştır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... yönünden açılan davanın reddine, davacı ...'ın açtığı maddi tazminat davasının kabulü ile 63.355,70 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite

Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda davacı ... için Adana Adli Tıp Kurumu’nca verilen ön rapor ile ortopedi ve beyin cerrahi muayenesi istenip ... iki bölümde de muayene olmuş ancak Adana Adli Tıp Kurumu’nca 18.12.2013 tarihinde maluliyet raporu verilirken davacı ...’in sadece ortopedi muayene raporuna atıf yapılarak davacı ...’in maluliyeti bulunmadığı belirtildiğinden mahkemece davacı ...’in davasının reddine karar verilmiştir. Davacı ... için ise Adana Adli Tıp Kurumu’nca verilen ön rapor ile beyin cerrahi muayenesi istenip ... beyin cerrahi bölümünde muayene olmuş ancak Adana Adli Tıp Kurumu’nca 18.12.2013 tarihinde maluliyet raporu verilirken ...’ın kendi beyin cerrahi muayene raporu yerine, kardeşi olan ...’ın beyin cerrahi muayene raporu değerlendirilerek davacı ... için %16 daimi maluliyet oranı belirlenmiş ve davacı ...’ın davası bu rapora göre kabul edilmiştir. Mahkemece ismen karıştırılan ve eksik olan raporlara göre hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece bu hususlar özellikle belirtilmek suretiyle Adana Adli Tıp Kurumu’ndan 26.8.2011 kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan "Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümleri doğrultusunda davacılar Ahmet ve Sedat’ın kendi muayene raporlarına göre düzenlenecek şekilde yeniden maluliyet raporu aldırılarak, davacı ... yönünden maluliyet oranı ve hükmedilen tazminat miktarı bakımından oluşan kazanılmış hakları da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 30/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20969, Karar No: 2010/2395, Tarih: 15.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/20969 E.  ,  2010/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tanıklar...ve ...ın görgüye dayalı beyanlarının olmaması, sanğın çelişkili beyanları mağdurenin beyanı, adli rapor ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, kovuşturma aşamasında dinlenmesi hükme bir katkı sağlamayacağından tebilğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4658, Karar No: 2025/2369, Tarih: 12.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/4658 E.  ,  2025/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2378 E., 2020/583 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak beraat kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğinin şikâyetçi beyanı, tanık ...'ın hazırlık, Mahkeme ve Bölge Adliyesinde verdiği yeminli tanık ifadesiyle açıkça anlaşıldığından mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamından şikâyetçinin iş yerinde astığı ceketinin cebinden, olay tarihinde gece vakti saat 20.00 ila 21.30 saatleri arasında 3.000,00 TL çalınmasına ilişkin olayda, tanık ...'ın hazırlık, mahkeme ve Bölge Adliyesinde verdiği yeminli tanık ifadelerinde olayı benzer şekilde anlatıp sanığın paraları aldığı esnada şikâyetçi ile aralarında 3-4 metre mesafe bulunduğu ve konuşmaya devam ettiklerini ifade etmesi karşısında, şikâyetçinin soruşturmadaki şikayet başvuruları esnasında alınan beyanları ile yetinilerek kovuşturma ve istinaf aşamalarında dinlenmediğinin anlaşılması karşısında, şikâyetçinin duruşmada beyanı alınarak tanığın beyanları ve sanığın kovuşturma aşamasında değişen savunmaları doğrultusunda beyanına başvurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6541, Karar No: 2023/12153, Tarih: 11.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6541 E.  ,  2023/12153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1586 Esas, 2023/856 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/288 Esas, 2022/115 Karar

Taraflar arasındaki 4650 ... Kanun'la değişik 2942 ... Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 ... Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, Akhisar ilçesi, ... Mahallesi 206 parsel ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz sulu tarım arazisi olup, değerinin buna göre tespit edilmesini, zeytin veriminin en üst değerden alınmasını, objektif değer artış oranının en az %100 uygulanması gerektiğini, vekâlet ücreti ve yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda net gelir hesabında masrafların brüt gelirin 1/3’ü oranında alınması nedeniyle bedelin yüksek bulunduğunu, bu nedenle resmi veriler kullanılarak taşınmazın değerinin tespit edilmesini, sulama masrafının da üretim giderleri hesabında dikkate alınmasını, objektif değer artış oranının %40 alınmasının yerinde olmadığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.