muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10290, Karar No: 2021/15795, Tarih: 09.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/10290 E.  ,  2021/15795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; davalı işveren nezdinde şoför olarak çalışan sigortalının 08.09.2004 tarihinde araç ile seyir halinde iken beyin kanaması geçirmesi ve buna bağlı olarak 26.09.2004’te vefat etmesi şeklinde oluşan iş kazası sonucu, sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece bozma ilamına uyularak, olayda %10 kaçınılmazlık olgusuyla beraber sigortalıya %30, davalı işverenin de %60 kusurlu olduğunu, dava dışı ...’in etkisinin olmadığını belirleyen kusur raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işverenin kusur gerekçesinde, sigortalının işe giriş periyodik sağlık muayenesinin yapılmadığı, sağlık gözetim ve denetiminin periyodik olarak takip edilmediği belirtilmiş ise de, yine raporda açıklanan hususlar çerçevesinde değerlendirildiğinde önceden farkedilebilecek bir durum olmayıp, ani gelişebilecek bir rahatsızlık olduğunun belirtilmesi karşısında işe giriş esnasında sağlık muayenesi yaptırılsa idi ortaya çıkıp çıkmayacağı, davaya konu iş kazasının meydana gelmemesi için işverenin hangi önlemleri alabileceği ve alınan önlemler ile önlenip önlenemeyeceği, sigortalının yüksek tansiyon ve beyin tümörü rahatsızlığı bulunup bulunmadığı, sigara kullanıp kullanmadığı gibi hususlar somut olarak değerlendirilmeden rapor hazırlanması isabetsiz olup, içerisinde uzman hekiminde yer aldığı yeni bir bilirkişi heyetinden kusur raporu alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09.12.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4570, Karar No: 2019/5144, Tarih: 16.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4570 E.  ,  2019/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı istemi;

Davacı, ... Halıcılık A.Ş'ye ait işyerinde 01.12.1989 ile 31.10.1991 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 01.12.1989 olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalıların Cevabı;

Davalı ...Ş ve feri müdahil Kurum vekili davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı :

İlk derece mahkemesince , 506 sayılı Yasa'nın 3.maddesine 20.06.1987 tarih 3395 sayılı kanunun 1. maddesi ile eklenen hüküm gereği davacının çalışmalarının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında değerlendirilemeyeceği, yasa koyucu tarafından herhangi bir istisna getirilmemesi nedeniyle iş işverene ait iş yerinde yapılsa dahi bu kapsamda sayılamayacağı,"D" bendini kaldıran 29/7/2003 tarih 4958 sayılı yasanın 57.maddesinde ve sonrasında yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunda kanunların geriye yürüyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmaması nedeniyle yasal sorumluluğunu dönemindeki mevzuata göre yerine getiren işverene yeni sorumluluklar yüklenemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince , davacının davalı şirkete ait halı dokuma atölyesinde işverene bağımlı olarak ve hizmet akdi ile çalıştığı, davacıya halı dokumak üzere evinde tezgah tahsis olunmadığı, işin işverenin denetim ve gözetiminde hizmet akdi ilişkisi oluşturacak şekilde gerçekleştiği gerekçesiyle,davacı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, mahkemenin kararının kaldırılmasına,davanın kabulüne,davacının ... isimli iş yerinde 01.12.1989 - 31.10.1991 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

E) Temyiz;

Davalı ... AŞ,dava konusu dönemde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamında olmadığını, kanunun TBMM tarafından görüşülmesi sırasında madde gerekçesinde,hiç bir istisna olmaksızın bir hizmet akdine bağlı olarak çalışılsa dahi uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmadığının belirtildiğini,imzalı ücret bordrolarına aykırı olarak ayda 30 gün üzerinden kesintisiz çalıştığının tespit edilmesinin de hatalı olduğunu belirterek temyiz etmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu, resmi belge niteliğindeki kurum kayıtlarının aksinin eşdeğer belge ile ispatlanabileceğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

F)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava,davacının 01/12/1989 ile 31/10/1991 tarihleri arasında davalıya ait halı dokuma işyerinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Sosyal Güvenlik Kurumu, resmi belge niteliğindeki kurum kayıtlarının aksinin eşdeğer belge ile ispatlanabileceğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

F)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava,davacının 01/12/1989 ile 31/10/1991 tarihleri arasında davalıya ait halı dokuma işyerinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 10/01/1975 doğumlu davacı adına 01/12/1989 tarihli bildirgenin 24971 ... Halıcılık AŞ işyerinden 02/01/1990 tarihinde Kuruma intikal ettiği,davalı işveren tarafından Kuruma süresinde verilen kısa vadeli sigorta kollarına tabi bordrolar incelendiğinde, davacının 01/12/1989 tarihinde işe girişi ile 1989/3 dönem bordrosunda 30 gün, 1990/1 dönemde 118 gün, 1990/2 dönemde 100 gün, 1990/3 dönemde 91 gün, 1991/1 dönemde 119 gün, 1991/2 dönemde 106 gün, 1991/3 dönemde 35 gün çalışmasının görüldüğü, 31/10/1991 tarihinde işi terk ettiğine dair işçi çıkış bildirim listesinin kuruma verildiği görülmüştür. Uyuşmazlık konusu dönemde kısa vadeli sigorta kollarına tabi olanlar dönem bordrosunda ismi bulunan davacı tanıkları ,davacının el halıcılığı dokuma işi yaptığını, ayrı bir tezgahı olduğunu,her gün işe geldiğini, dokunulan sıra üzerinden ücret aldığını beyan etmiştir. Dosyada bulunan ücret bordrolarında davacının ay içinde çalıştığı gün sayısının belirtildiği,bordroların imzalı olduğu görülmektedir.

Davacının, iş yerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Davalı işveren tarafından ibraz edilen ücret bordrolarının imzalı olduğu görüldüğünden, davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan bu aylarda 30 gün kesintisiz çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi, “Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir.” hükmünü içerirken yine aynı yasanın Geçici 54.maddesinde “01/04/1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60 ıncı maddenin (G) fıkrası hükmü uygulanmaz.” denilmiştir.

10.11.1975 doğumlu davacının 506 sayılı Yasa'nın Geçici 54. maddesi delaleti ile 60/G maddesi uyarınca 18 yaşını doldurduğu tarih olan 10.01.1993 tarihinden önceki sürelerin ancak prim ödeme gün sayısının hesabına dahil edileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

10.11.1975 doğumlu davacının 506 sayılı Yasa'nın Geçici 54. maddesi delaleti ile 60/G maddesi uyarınca 18 yaşını doldurduğu tarih olan 10.01.1993 tarihinden önceki sürelerin ancak prim ödeme gün sayısının hesabına dahil edileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

O halde, davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

G)SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12165, Karar No: 2006/14912, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12165 E.  ,  2006/14912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Gömemiş Köyü 120 ada 25 parsel sayılı 1.775,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Keko Çorman adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4007, Karar No: 2018/19461, Tarih: 13.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/4007 E.  ,  2018/19461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e yönelik tehdit eyleminden zamanaşımı içerisinde hüküm kurulabileceği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/461, Karar No: 2012/734, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/461 E.  ,  2012/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tesptine, 6111 sayılı Kanun'dan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Davacı, 2926 Sayılı Yasaya göre Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının 01.04.1995-15.03.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Davacı, 2926 Sayılı Yasaya göre Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının 01.04.1995-15.03.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Sosyal Güvenlik Kurumu’nun iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

Ayrıca, 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan Pancar Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile birliği, Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının Tarım ... sigortalısı olarak tescil kaydının 15.03.2011 tarihinden itibaren bulunduğu, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı, 15.03.2011 tarihinden itibaren ziraat odası kaydının bulunduğu, kooperatif kaydının bulunmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden 1995,1997 yıllarında prim kesintisinin yapıldığı, bunun dışındaki sürelerde ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığına ilişkin dosyada belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, prim kesintisinin bulunduğu 01.04.1995-31.12.1997 tarihleri arasında verilen tespit kararı yerinde ise de; 01.01.1998-14.03.2011 tarihleri arasında prim kesintisinin, iradi prim ödemesinin bulunmadığı, 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde belirtilen kayıtların olmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu tarihler arasında da Tarım ... sigortalısı kabul edilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davacının 01.01.1998-14.03.2011 tarihleri arasında da Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30160, Karar No: 2016/6972, Tarih: 06.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/30160 E.  ,  2016/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçunda temel ceza doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Ancak,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların kararlardan çıkarılması biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.