muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21800, Karar No: 2015/34719, Tarih: 08.12.2015

4-Davalının 1581 sayılı yasanın 19//B-a maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı aleyhine harca hükmedilmesi de isabetsizdir.

5-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Hükme esas bilirkişi raporunda; davacının sabah 07.00 akşam 19 .00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla mesai hesaplanmıştır. Ancak 12 saat çalışmada ara dinlenme 1,5 saat düşülmesi gerekirken 1 saat düşülmesi yerinde olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 08.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3246, Karar No: 2024/8255, Tarih: 04.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3246 E.  ,  2024/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/215 E., 2024/32 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/347 E., 2021/315 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davaları ile ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının boşanma ve ziynet alacağı davalarının kabulüne ve erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusu kısmen kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümleri kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, boşanmanın fer'îlerine ve dilekçede belirtilen ziynet alacağına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmanın fer'îlerine, erkeğin davasının reddine ve kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde İlk Derece Mahkemesi kararının fer'î miktarları ve vekâlet ücreti yönlerinden kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde İlk Derece Mahkemesi kararının her iki boşanma davası ile ziynet alacağı davası yönlerinden kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde İlk Derece Mahkemesi kararının fer'î miktarları ve vekâlet ücreti yönlerinden kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde İlk Derece Mahkemesi kararının her iki boşanma davası ile ziynet alacağı davası yönlerinden kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların başvuruları kısmen kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümleri kaldırılıp boşanmanın fer'îleri ve ziynet alacağı davasındaki vekâlet ücreti yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; erkeğin karşı davanın reddi kararına yönelik istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının karşı davanın reddine ilişkin bölümünün kaldırılarak dosyanın karşı davadaki eksikliklerin giderilerek karar verilmesi için İlk Derece Mahkemesine karar verilmiş ve tarafların sair istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde kararın kadının boşanma davasının kabulü, erkeğin boşanma davasında verilen gönderme kararı ve boşanmanın fer'îleri yönlerinden bozulmasını talep etmiştir.

2.Taraf vekilleri tarafların boşanma ve fer'îleri konusunda anlaştıklarını, protokol imzaladıklarını beyan ederek protokol doğrultusunda karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dosyaya sunulan protokol doğrultusunda karar verilip verilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası.

3.Değerlendirme

Dosyaya sunulan protokol içeriğinden tarafların boşanma ve fer'îleri, ev eşyaları ve kişisel eşyalar ve yargılama giderleri konusunda anlaşmaya vardıkları anlaşılmıştır. O halde, anlaşmalı boşanma protokolü hükümleri dikkate alınarak ve taraflar duruşmaya çağrılıp bizzat beyanları da alınmak suretiyle boşanma ve fer'îleri ile diğer yönlerden karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24111, Karar No: 2013/12857, Tarih: 11.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24111 E.  ,  2013/12857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4270, Karar No: 2024/478, Tarih: 17.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4270 E.  ,  2024/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/88 E., 2023/152 K.

SUÇ : Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.09.2015 tarihli iddianamesi ile taksirle yangına neden olma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, hapisten çevrili 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli kararı ile ''...Genel Güvenliğin Taksirle tehlikeye sokulması suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması...'' ve ''...basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği ..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, basit yargılama usulü uygulanarak hapisten çevrili 3.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine yeniden duruşma açılarak, Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, hapisten çevrili 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kendiliğinden çıkan yangının sanığa mal edilmesinin hatalı olduğuna, katılanların zararının abartılı olup mahkemenin bunu esas alarak alt sınırdan uzaklaşmasının doğru olmadığına, mahkûmiyete yeterli delil olmadığından kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılanlara ait baraka ile sınır olan tarlasında çalıştığı esnada, orada bulunan kuru otları yakarken yangının yayılmasıyla katılanlara ait barakanın içindeki eşyalarla tamamen yanmasına sebep olduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden:

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılanlara ait baraka ile sınır olan tarlasında çalıştığı esnada, orada bulunan kuru otları yakarken yangının yayılmasıyla katılanlara ait barakanın içindeki eşyalarla tamamen yanmasına sebep olduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.04.2022 tarihli, 2019/580 Esas, 2022/273 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere 6367 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesinin lehe aleyhe kanun değerlendirmesinin kül halinde uygulanması gerekmekte olup, aynı Kanun'un 75 inci maddesi gereğince ön ödemeye esas miktarın hapis cezasının gün karşılığının hesaplanmasının 30,00 TL üzerinden yapılması gerektiği hususu da nazara alındığında, Mahkeme tarafından yapılan ön ödeme ihtarında herhangi bir usule veya yasaya aykırılık görülmediğinden, Tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden:

Tüm dava dosyası içeriği, katılanların aşamalardaki değişmeyen tutarlı beyanları, tanığın olayın ardından sıcağı sıcağına verdiği ilk ifadesi, taraflar arasında herhangi bir husumet olmaması nedenleriyle sanığa iftira atılmasını gerektirecek bir sebep bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir

V. KARAR

Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenle Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/88 Esas sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13075, Karar No: 2024/8086, Tarih: 01.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/13075 E.  ,  2024/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/88 E., 2022/110 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM :Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, lehe olan indirim hükümlerinin uygulanması ve beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde Adana 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/2873 Değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden yolcu otobüsünde gerçekleştirilen aramada suça sürüklenen çocuğa ait olduğu tespit edilen valizlerde 172 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde, atılı suçlamayı kabul etmiş; kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise suçu kabul etmemiştir. Suça sürüklenen çocuk kendisine bildirilen kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödememiştir.

Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuktan ele geçirilen kaçak sigaraların ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/717, Karar No: 2017/1101, Tarih: 14.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/717 E.  ,  2017/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tacirler arasındaki plaj temizlik bakım katkı payı konulu hizmet ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Kararın temyiz incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek .... Hukuk Dairesi' ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un .../.... maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/.... maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, .../02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4719, Karar No: 2019/5726, Tarih: 19.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/4719 E.  ,  2019/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : K... 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile bu nevi veya başka suçlardan olan hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9, Karar No: 2011/34, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9 E.  ,  2011/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklamasının geri bırakılmasına dair Balıkesir 2.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2010 gün ve 2008/30 Esas, 2010/54 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmesi ve incelemenin de sanık müdafileri tarafından duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2011 günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 07.07.2011 Perşembe saat 13.50’ye duruşma günü tayin olunarak sanık müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 14.07.2011 Perşembe günü saat 13:50'a bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuyla ilgili verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığından sanık müdafilerinin temyiz istemleri CMK.nun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin diğer suçlardan kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: