muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/19479, Karar No: 2007/769, Tarih: 29.01.2007

Yapılan incelemede, davacının Ziraat Odası kaydının 08.12.1999 tarihinden itibaren başladığı, Tarım Kredi Koop ortağı olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazinin bulunduğu,  ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedellerinden ilk prim  kesintisinin 20.02.1995 tarihinde yapılıp başkaca kesintinin yapılmadığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 20.02.1995-31.12.1995 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde  ise de prim kesintisinin bulunmadığı 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002. 2003 , 2004 ve 2005  yılları yönünden 2926 sayılı yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmalarına dayalı olarak kabul edilmesi yasaya uygun değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8735, Karar No: 2024/1704, Tarih: 22.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8735 E.  ,  2024/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1089 E., 2023/797 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/134 E., 2023/127 K.

Taraflar arasındaki 29.03.2013 tarihinde geçirilen yaralanmanın iş kazası olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 29.03.2013 tarihinde işverene ait iş yerinde toprağa silindirle çim attığı sırada sol omuzunda şiddetli bir ağrı meydana geldiğini, kolunu hareket ettiremediğini, dinlenmeye alındığı sırada baygınlık geçirmesi üzerine acilen hastaneye götürüldüğünü, ameliyat edildiğini, geçirilen yaralanmanın yaptığı işten kaynaklandığını belirterek, 29.03.2013 tarihinde geçirilen yaralanma olayının iş kazası olarak tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili Kurum memurları tarafından yapılan inceleme sonucu yaralanmanın iş kazası olduğuna dair bir değerlendirme yapılamadığını, davacı sigortalının yaralanmadan önce de aynı omuzdan ameliyat olduğunun tespit edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı TPAO vekilinin cevap dilekçesinde özetle, olayın gerçekleştiği tarihte yağış nedeniyle işçilerin çalışmadığını, yapı başmühendisliği salonunda dinlendikleri sırada davacının rahatsızlanması ve kalp krizi olabileceğini söylemesi üzerine, ambulans ile hastaneye kaldırıldığını, hastanede adele ağrısı teşhisi ile ayakta tedavi edilerek taburcu edildiğini, olayın iş kazası olmadığını, iş kazası olarak değerlendirilse bile işverenin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini, Mahkeme masraf ve ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan araştırmalar ve alınan ATK raporu ışığında olay öncesinde söz konusu rahatsızlığın mevcut olduğu ve iş kazası olduğu iddia edilen olay ile illiyet bağının bulunmadığı anlaşıldığından davacının 29.03.2013 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olmadığının tespitine kanaat getirildiği gerekçesi ile davacının davalıya ait iş yerinde çalışırken 29.03.2013 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2-5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada, davacının 29.03.2013 tarihinde iş yerinde çalışırken aniden rahatsızlanarak ambulansla hastaneye götürüldüğü, hastane kayıtlarına göre daha önce kolundan ameliyat olan davacının yine kolunda ameliyat olmasını gerektirir şekilde kas yırtılması olduğunun tespit edildiği ve 30.03.2013 tarihinde opere edildiği anlaşılmakla 29.03.2013 tarihinde iş yerinde bahçe peyzaj işinde çalışırken çimlerin silindirle düzeltilmesi işini yapan ve 16:30 sırasında kol kaslarında yaralanma meydana gelen davacının geçirdiği rahatsızlığı iş kazasıdır.

Davacının aynı şekilde daha önce kolundan bir rahatsızlık geçirmiş olması olayın iş kazası olup olmayacağını değil iş göremezlik oranını etkileyecek bir husus olduğundan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6703, Karar No: 2019/15999, Tarih: 12.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6703 E.  ,  2019/15999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...’ün ve suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olup, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7192, Karar No: 2012/7261, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7192 E.  ,  2012/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35262, Karar No: 2021/804, Tarih: 28.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/35262 E.  ,  2021/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın katılan firmasında şoför olarak çalıştığı sırada taşıdığı yük ile birlikte gümrük işlemlerine tabi filtreli sigara kağıdı ele geçirildiği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın katılan şirket tarafından zilyetliği kendisine devredilmiş tırla filtreli sigara kağıdı taşıdığı sabit ise de, söz konusu tır ve dorse üzerinde devir amacı dışında tasarrufta bulunmadığı, taşıdığı yükün teslimi ile kullandığı tır ve dorsenin geri getirilmesi hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, eyleminin kendisine devredilen tır ve dorsede filtreli sigara kağıdı getirmekten ibaret olduğu, bu eylemi nedeniyle kaçakçılık kanununa muhalefet etmek suçundan cezalandırıldığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10933, Karar No: 2016/3216, Tarih: 10.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10933 E.  ,  2016/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Toplam 35,00 TL değerinde beş paket sigara çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7499, Karar No: 2017/9606, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7499 E.  ,  2017/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : RAPOR İPTALİ VE MENFİ TESPİT

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava dilekçesinde belirtilen, Çalışma ve İş Kurumu... İl Müdürlüğü’nün 17.12.2013 tarihli 9888/INC 33 sayılı raporunun ve eklerinin, ilgili müdürlükten celp edilerek dosyaya eklenmesi,

2-Davacı vekilince yargılama esnasında sunulmuş 01.09.2014 havale tarihli dilekçede, dosyaya iki adet klasör içerisinde belgelerin sunulduğunun belirtildiği, ayrıca 04.09.2014 tarihli duruşma zaptında da klasörden bahsedildiği görülmekte olup, Dairemize gönderilen dava dosyası ekinde bahsi geçen klasörlerin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu klasörlerin de dosyaya eklenmesi, eksiklikler giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22050, Karar No: 2015/916, Tarih: 21.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22050 E.  ,  2015/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.02.2012 tarihli ve 2009/1305 - 2012/137 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre ... Devlet Hastanesi'nin 07/09/2009 tarihli 962 kayıt numaralı geçici raporuna göre mağdur hakkında kati raporun tedavisinin yapılacağı Özel ...Hastanesi tarafından verileceği belirtilmesine ve bu hastanenin 02/10/2009 tarihli 125844 kayıt numaralı yazısı ile de hayati tehlike geçiren mağdurun ambulans uçak ile...'ya götürüldüğünün bildirildiği, 22/06/2010 tarihli oturumda katılan vekilince mağdurun beyin ölümünün gerçekleştiğinin bildirildiği, bu durumda mağdur hakkında tıbbi olarak son durumunu belirleyen kati raporu alınmaksızın hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle kararın CMK'nın 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 28.10.2014 gün ve 94660652-105-07-8959-2014/18698/63902 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2014 gün ve 2014/364390 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 16.08.2009 tarihinde mağduru taksirle yaraladığından bahisle TCK'nın 89/1,89/2-b-e maddeleri gereğince yargılanması talebiyle açılan dava neticesinde sanığın iddianamedeki sevk maddeleri uyarınca ... 1. Sulh Ceza Mahkemesince 09.02.2012 tarihinde kesin olmak üzere 2.240 TL adli para cezasına mahkum edildiği, yargılama sırasında 22.06.2010 tarihli ikinci duruşmada katılanlar vekilinin mağdurun beyin ölümünün gerçekleştiğini beyan ettiği, ancak mahkemenin bu hususu araştırmayarak sanık hakkında 09.02.2012 tarihinde taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verdiği, katılanlar vekilinin hükümden sonra 22.06.2012 havale tarihli dilekçesi ile mağdurun yargılama sırasında 19.12.2011 tarihinde öldüğünden bahisle sanık hakkında taksirle öldürme suçundan cezalandırılması istemiyle şikayetçi olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan aldırılan 26.06.2013 tarihli raporda, mağdurun ölümünün genel beden travmasına bağlı humerus ve kafatası kırıklarıyla birlikte kafa içi kanama, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, 16.08.2009 günü maruz kaldığı trafik kazasına bağlı yaralanma ile 19.12.2011 tarihindeki ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun bildirildiği, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılmış bir davanın mevcut olmadığı, taksirle yaralama suçuyla ilgili açılan dava neticesi verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında daha sonra ortaya çıkan ölüm olayı ile ilgili görevli Asliye Ceza Mahkemesinde ayrı bir dava açılmasının sağlanıp, yapılacak yargılamanın ardından tayin olunan cezadan, kanun yararına bozmaya konu edilen ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.02.2012 gün ve 2009/1305 esas, 2012/137 sayılı kararı ile hükme bağlanan cezanın, mahsubu yoluna gidilmesi gerekeceğinden ve bu hususun kanun yararına bozma istemine de konu edilmeyeceği anlaşıldığından, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Adalet Bakanlığı'nın, ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2012 tarihli ve 2009/1305 esas, 2012/137 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE; dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13790, Karar No: 2014/3204, Tarih: 27.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13790 E.  ,  2014/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığa hükmolunan 4000 TL adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren" ifadesinin çıkarılmasına, yine hükümden gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına, karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9573, Karar No: 2015/10582, Tarih: 25.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9573 E.  ,  2015/10582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/181483

MAHKEMESİ : Kocaeli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/463 (E) – 2013/543 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun sokağa, herhangi bir yere sabitlenmeden bırakılan motosikleti çalma şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması anılan maddelerdeki cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10869, Karar No: 2022/19027, Tarih: 16.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/10869 E.  ,  2022/19027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar duruşmasında Akhisar T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’in, SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı verilen 02/06/2021 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde,CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve usule uygun şekilde suça sürüklenen çocuğa herhangi bir tebligatın da yapılmadığının anlaşılması karşısında, gerekçeli karar suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun şekilde (Suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde cezaevinde 5271 sayılı CMK'nın 35/3. ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat tebliği, aksi halde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.