muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7895, Karar No: 2015/10645, Tarih: 10.09.2015

Şöyle ki, dosya kapsamı ile kaydı düzeltilmek istenen “Ahmet kızı Mümine ile Mehmet oğlu Ahmet'in” aile nüfus kayıtları temin edilmemiş, aynı isimde başka kişilerin nüfusa kayıtlı olup olmadıkları sorulmamış, mahallinde keşif yapılmamış ve dava konusu 540 parseli kimin kullandığı, kaydı düzeltilmek istenen kişilerin taşınmazla ilgileri tespit edilmemiştir.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde araştırma ve incelemenin yapılması, davacı iddiası bakımından ve ilgisi yönünden ilgili nüfus müdürlüğünden “Ahmet kızı Mümine ile Mehmet oğlu Ahmet'in” aile nüfus kayıtlarının temin edilmesi, aynı isimde başka kişilerin nüfusa kayıtlı olup olmadıklarının sorulması, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak mahalli bilirkişi ve tanıklar da dinlenilmek suretiyle dava konusu 540 parsel sayılı taşınmazda maliklerin kim olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi, kaydı düzeltilmek istenen kişilerin taşınmazla ilgilerinin belirlenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış nüfus kaydına (İlyas oğlu Ahmet'e ait) itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

../...

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19460, Karar No: 2018/13702, Tarih: 10.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/19460 E.  ,  2018/13702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar ..., ... ile müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların kendilerini kaçak balık avlarken yakalayan, olaya müdahale eden ve kaçak balık avladıklarını delillendirmek için fotoğraflarını çeken katılan ...'ün görevini yapmasına engel olmak ve haklarında yapılacak hukuki işlemi engellemek amacıyla direndikleri, katılanı yaraladıkları ve sanık ...'in açık ikrarına göre de, çıkan arbede sırasında katılanın boynundaki fotoğraf makinesinin çekip alınarak suya atılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların suça konu fotoğraf makinesinden yararlanma kasıtları bulunmadığından eylemde 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c. maddesinde belirtilen yağma ve TCK'nın 142/2-b. maddesinde belirtilen hırsızlık suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı; eylemin TCK'nın 281/1. maddesinde belirtilen suç delillerini yok etme kapsamında kaldığı düşünülse bile anılan maddenin son cümlesindeki şahsi cezasızlık hükmü nedeniyle sanıklar hakkında bu madde kapsamı uyarınca cezalandırma yoluna gidilemeyeceği; ancak sanıkların eyleminin TCK'nın 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253. maddesinin 3. Fıkrasına göre "uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen başka bir suçla işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" şeklindeki amir hükmü karşısında uzlaşmaya tabi olmayan görevli memura direnme suçuyla birlikte işlenen mala zarar verme suçu bakımından uzlaştırma hükümleri de uygulanamayacağı anlaşılmakla; sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan suç duyurusunda bulunularak kamu davası açılmasının sağlanıp, dava dosyaları birleştirilerek yapılacak yargılama sonucunda sanıkların hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve müdafileri ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2018 gününde I no'lu Onama hükmü yönünden oy birliği, II no'lu Bozma hükmü yönünden oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY :

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve müdafileri ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2018 gününde I no'lu Onama hükmü yönünden oy birliği, II no'lu Bozma hükmü yönünden oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY :

Sayın çoğunluk eylemin suç delillerinin ortadan kaldırılması ve mala zara verme suçunun oluşacağı, suç delillerini yok etmekten şahsi cezasızlık nedeniyle ceza verilemeyeceği, mala zarar vermekten dava açılarak birleştirilip mala zarar verme suçundan değerlendirme yapılması gerektiğini belirtmiş ise de;

Ayakkabıların suya atılması ile mala zarar verme suçunun oluştuğu,

Her ne kadar sanıklardan biri fotoğraf makinesinin suya atıldığını kendisini kurtarmak için beyan etmiş ise de, olay yerinde kalan mağdurun sudan ayakkabılarını çıkardığı ve olay yerinde kalmaya devam ettiği, jandarmanın da olay yerine geldiği, tırıvırı balık avlama aletinin bulunduğu, fotoğraf makinesi suya atılmış olsa mağdur veya jandarmanın bulabileceği, böyle bir durumun olmadığı, sanıkların dövdükleri mağdurun boynundan zorla fotoğraf makinesini çekerek ve tekrar tekme atıp mağduru suya düşürüp olay yerinden ayrıldıkları mağdurun ve tanığın hazırlık ifadelerinden sabittir.

Sanık ...'in beyanında olduğu gibi fotoğraf makinesi suya atılmış olsa mağdur suya atılan ayakkabılarını sudan çıkarıp aldığı gibi fotoğraf makinesini de çıkarıp alacaktır. Amaç suç delillerini yok etmek olsa içindeki SD kartı çıkarıp alacakları gibi, fotoğraf makinesini orada parçalayıp görev göremez ve içindeki görüntülere ulaşılamaz hale getirebilirlerdi. Bunlar yapılmadığı gibi olaydan sonra bile fotoğraf makinesi mağdura getirilmemiş veya zararı karşılanmamıştır.

Burada suç delillerini yok etmek kabul edilemez. Çünkü kaçak balık avladıklarını gören görevli katılan ile yakındaki tesiste çalışan tanık şahısları kaçak balık avlarken görmüştür. Onların olay yerinde ayrılması durumunda bile tutanak tutularak haklarında tahkikata başlanacaktır. Nitekim olay sırasında telaffuz edilen isimlerden Haşim ve Hasan'a ulaşılmış ve haklarında dava açılmıştır. Diğer olay yerinde bulunanlar (olayın sanığı olması gerekirken) ise dava sırasında tanık sıfatıyla dinletilmişlerdir.

Suç delillerinin yok edilmesi amacıyla alındığı düşünülse bile burada kendisi ve arkadaşları açısından fotoğraf makinesinin zorla alınması söz konusu olacaktır ve dolayısıyla yağma suçu yine gündeme gelecektir. Sanıklardan biri yönlendirme ve açılan davadan ceza almama saiki ile fotoğraf makinesini suya attığını beyan etmiştir. Sonuçta her ne şekilde olursa olsun olayımızda cebir kullanma sözkonusudur.

Suç delillerinin yok edilmesi amacıyla alındığı düşünülse bile burada kendisi ve arkadaşları açısından fotoğraf makinesinin zorla alınması söz konusu olacaktır ve dolayısıyla yağma suçu yine gündeme gelecektir. Sanıklardan biri yönlendirme ve açılan davadan ceza almama saiki ile fotoğraf makinesini suya attığını beyan etmiştir. Sonuçta her ne şekilde olursa olsun olayımızda cebir kullanma sözkonusudur.

Eylemin suç delilinin ortadan kaldırılması amacıyla işlendiği düşünülmesi durumunda, fiilin gerçekleştirilme şekli itibariyle yağma suçununda tartışılması kaçınılmaz olarak gündeme gelecektir. Zira olayın sanıkları, mağdura karşı zor kullanmak suretiyle ona ait fotoğraf makinesini almışlardır. Yağma suçunu düzenleyen TCK'nun 148. maddesinde; cebir kullanılarak bir malın alınması yağma olarak nitelendirilirken, eylemin amacı noktasında bir kısıtlamaya gidilmemiştir.

Yağma suçunun tekemmülü açısından malın cebir kullanılarak alınması yeterli görülmüş, bunun hangi saikle gerçekleştirildiğine önem atfedilmemiştir.

Bu durumda TCK' nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince; işlediği bir fiil ile suç delilini ortadan kaldırmak, mala zarar vermek ve yağma suçlarını gerçekleştirdiği iddia edilen sanıklar açısından daha ağır cezayı gerektiren yağma suçunun oluştuğunun kabulü gerektiğini düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/354, Karar No: 2012/4221, Tarih: 11.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/354 E.  ,  2012/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 1363 parsel sayılı taşınmaza davalıların haksız olarak ev yapmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece; “ilkeler doğrultusunda araştırma yapılması, davalı  H. U.yönünden  özel  parselasyonun  bağlayıcı  olup  olmadığının  açıklığa kavuşturulması, özel  parselasyon  yoksa  uyuşmazlığın  paylı  mülkiyet   hükümlerine  göre  çözümlenmesi” gereğine değinilerek bozulmuş olup,  mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, özel parselasyonun tarafları bağlayıcı nitelikte bulunmadığı benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1363 parsel sayılı taşınmazda davanın tarafları ile birlikte dava dışı kişilerinde paydaş bulundukları, davalılar arasında gösterilen K. M.nun da gerçekte paydaşlardan S. K. olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın reddine ilişkin kararın temyizi üzerine hükmüne uyulan bozma ilamında Dairece, özel parselasyonun bağlayıcı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, özel parselasyon yoksa uyuşmazlığın paylı mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

Ne varki; mahkemece bozma ilamının gereğinin eksiksiz olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere, bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usuli kazanılmış hakkın bir gereğidir.

Somut olayda, tüm paydaşları bağlayan geçerli bir özel parselasyon planı olmadığı kabul edilmiş ise de, davacıların çekişmeli taşınmazda paylarına karşılık çekişmesiz olarak kullanabilecekleri yer bulunup bulunmadığı, taşınmazın tümünün kimler tarafından kullanıldığı yeterince araştırılmamış ve keşfen saptanmamıştır.

Hal böyle olunca, Dairenin bir önceki bozma kararında değinilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılarak, çekişmeli taşınmazda davacıların paylarına karşılık kullanabilecekleri yer olup olmadığının saptanması, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4643, Karar No: 2009/4473, Tarih: 19.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4643 E.  ,  2009/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Ankara 12. Asliye ve Ankara 1. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, dilekçesinde emlak komisyonculuğu yapan davalı ile arsa satımı konusunda anlaştıklarını, ancak tapunun devredilmemesi nedeniyle ödenen bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Dava, Borçlar Yasasının 405. maddesinde yerini bulan tellallık sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Dosya kapsamından, davanın taraflarının emlak komisyoncusu ve gerçek kişi olduğu, resmi şekilde düzenlenen arsa satışının sözkonusu olmadığı, tellallık sözleşmesi düzenlendiği ve yine satımın arsa satışına ilişkin olduğu, arsa satışının da 4077 Sayılı Yasa kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla uyuşmazlığın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK'nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE. 19.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3480, Karar No: 2015/14751, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3480 E.  ,  2015/14751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/797-2014/249

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebzelerin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masraflar aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1285, Karar No: 2023/3236, Tarih: 03.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1285 E.  ,  2023/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Edremit 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.02.2022 Tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/115 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önceki son ikamet adresini ... Bulvarı ... Sokak Deniz Kızı Sitesi B Blok Kat:5 Daire:19 .../... olarak bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Erdemli Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.2022 Tarihli ve 2022/455 Esas, 2022/921 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 59-1 Sokak No:4 İç Kapı No:3 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Mersin Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 20.01.2022 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Erdemli/Mersin olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Erdemli Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erdemli Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5761, Karar No: 2018/8545, Tarih: 07.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5761 E.  ,  2018/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait ekmek büfesine girerek toplam 9,50 TL değerinde şeker çalmaları şeklindeki olayda suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2099, Karar No: 2015/15721, Tarih: 14.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2099 E.  ,  2015/15721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, diğer taraf yararına hükmedilen nafakalar ve manevi tazminat yönünden; davalı tarafından ise, lehine hükmedilen manevi tazminat ve nafakanın miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı, davaya süresinde cevap vermemiş, ön inceleme duruşmasına usulüne uygun olarak davet edildiği halde gelmemiştir. Daha sonra tahkikat sırasında 1.11.2013 tarihinde verdiği dilekçede tanıklarını bildirmiş, mahkemece bu tanıklar dinlenmiştir. Taraflar, kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Ancak bir delilin sonradan ileri sürülmesi, yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülmemesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir. (HMK. m. 145) Dava dilekçesi usulüne uygun olarak davalıya tebliğ edildiği halde, davaya süresinde cevap vermeyen, ön inceleme duruşmasına yine usulüne uygun olarak davet edildiği halde, özürsüz olarak duruşmaya katılmayan davalının, delillerini zamanında ileri sürememesinin, kendi kusurundan kaynaklanmadığına ve sonradan ileri sürmesinin haklı sebebe dayandığına ilişkin bir iddia ve olgu da göstermeksizin, tahkikat sırasında gelip delil bildirmesi usule aykırıdır. Kanunda belirtilen süreden sonra gösterilen tanıkların dinlenmesi ve bu tanıkların beyanları esas alınarak davacı kusurlu bulunup, davalı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3- Davalı, yoksulluk nafakası talebini iddia ve savunmanın değiştirilmesi ve genişletilmesi yasağı (HMK. m. 141/1) başladıktan sonra tahkikat sırasında verdiği 1.11.2013 tarihli dilekçesiyle ileri sürmüştür. Bu durum, savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Yasak başladıktan sonra savunma ancak, diğer tarafın muvafakatiyle genişletilebilir. Davacının bir muvafakati bulunmadığı gibi, davalının bir ıslahı da yoktur. O halde, davalının yoksulluk nafakası talebi hakkında usulüne uygun bir talep bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

4-Kabule göre de;

4-Kabule göre de;

Davalı, manevi tazminat talebini iddia ve savunmanın değiştirilmesi ve genişletilmesi yasağı (HMK.md.141/1) başladıktan sonra tahkikat sırasında verdiği 1.11.2013 tarihli dilekçesiyle ileri sürmüştür. Bu durum, savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Yasak başladıktan sonra savunma ancak, diğer tarafın muvafakatiyle genişletilebilir. Davacının bir muvafakati bulunmadığı gibi, davalının bir ıslahı da yoktur. O halde, davalının manevi tazminat talebi hakkında usulüne uygun bir talep bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ( 2.) bentteki bozma sebebinde ve (l.) bentte oybirliğiyle, (3.) bentteki bozma sebebinde oyçokluğuyla karar verildi. 14.09.2015 (Pzt.)

Yoksulluk nafakası, boşanmanın fer’isidir. Bu niteliği gereği, boşanma davası sırasında davanın yerel mahkemedeki tahkikatı sona erinceye kadar, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağına tabi olmaksızın ve herhangi bir harç gerektirmeksizin sözlü ve yazılı olarak talep edilebilir. Yeter ki sonradan ileri sürülmesi halinde diğer tarafa savunma hakkı tanınmış bulunsun. Bu bakımdan, bu talebi "iddia ve savunma kapsamında" gören sayın çoğunluğa katılamıyorum. Yoksulluk nafakasına ilişkin tarafların temyiz itirazının esası incelenmelidir.