muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13796, Karar No: 2016/15781, Tarih: 30.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/13796 E.  ,  2016/15781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve ... avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirket vekilinin tüm, davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’ nın 56/b ve “ Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56 ncı maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler” şeklindeki Ek Madde 7  delaleti ile Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 7 ve 10 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ 4- Davacının yaptığı toplam 211,34 TL. harç masrafının davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan sadece davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine,

10- Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Peşin harcın mahsubu ile bakiye 523,55 TL. karar-ilam harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Üniversite’ den 30.12.2014 tarihli makbuz ile yersiz alınan toplam 299,60 TL. temyiz harcının isteği halinde davalı Üniversite’ ye iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan... Hizmetleri Tic Ltd Şti.ye yükletilmesine, 30.06.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/1174, Karar No: 2010/5669, Tarih: 06.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/1174 E.  ,  2010/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun silahla, birden fazla kişi ile birlikte ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra ayrıca (c) ve (d) bendine de aykırı biçimde işlendiğinin kabulü ile 149/1-(a), (c) ve (h) bentleri ile uygulama yapılması ve temel ceza belirlenirken, anılan bentlerin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, hükümlünün suç ortakları ile birlikte geceleyin 21.00 sıralarında yanında arkadaşı ile birlikte evine gitmekte olan yakınanın önüne geçip kol saatini istedikleri, vermeyince onu bıçakla yaralayıp üzerini arayarak cebindeki parasını yağmalamak şeklindeki somut olayda da koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümlünün, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen hükümlü hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 06/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26745, Karar No: 2016/343, Tarih: 12.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/26745 E.  ,  2016/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Sivas 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2012/194-2014/232

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı K. Pazarlama İnş. Turz. Nak. Oto. Giy. Gıda Hay. Mad. Day. Tem. İlaç. Tic. San. San. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan alt işveren K. Pazarlama Ltd. Şti.'ne bağlı olarak asıl işveren Ç.Elektrik Dağıtım A.Ş.'de temizlik işçisi olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin işverence sonlandırıldığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevabının özeti:

Davalı K. Pazarlama Ltd. Şti. vekili, alacak talepleri yönünden zamanaşımı itirazlarının olduğunu beyan ederek müvekkili şirket yönünden davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Ç. Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, husumet itirazında bulunduklarını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosyaya sunulan nöbet çizelgelerinden Cumartesi günleri vezne bölümünün çalıştığı anlaşılmakta ise de temizlik görevlilerinin de çalıştıkları ispatlanamamıştır. Buna göre, davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalışan davacının haftanın beş günü 07:30-18:00 saatleri arasında birbuçuk saat ara dinlenme ile günlük dokuz saat mesai yapmak suretiyle haftalık kırkbeş saat çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Buna göre, fazla çalışma alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15275, Karar No: 2018/1822, Tarih: 19.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/15275 E.  ,  2018/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin sanığa yönelik vermiş olduğu 11.10.2011 tarihli ilk kararında sanık hakkında hapisten çevrilme 3.600 TL ve doğrudan 1.200TL olmak üzere toplam 4.800TL adli para cezasına hükmedildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 7. Ceza Dairesince 16.06.2014 tarih ve 2013/13401 esas, 2014/12023 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına hükmedildiği, bozmadan sonra kurulan incelemeye konu kararda ise aleyhe bozma yasağına aykırı olarak sanık hakkında hapisten çevrilme 4.500TL ve doğrudan 740TL olmak üzere toplam 5.240TL adli para cezasına hükmedilerek aleyhe hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasından 6. maddenin çıkartılması ve yerine “Sanığın CMK 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı dikkate alınarak hapisten çevrili 1.200,00 TL ve gün para cezası olarak 3.600,00 TL adli para cezasına hükmedilerek” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/383, Karar No: 2021/357, Tarih: 08.07.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/383 E.  ,  2021/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

.

Yağma suçundan sanık ...’nın TCK’nın 148/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.11.2015 tarihli ve 205-381 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 15.04.2019 tarih ve 6435-2433 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 08.05.2019 tarih ve 2570 sayı ile;

"Müştekinin sanık ile olay tarihinden önce uzun bir zaman resmî nikah olmaksızın birlikte yaşadığı ve olay gününden önce ayrılmış olduğu, sanığın müştekiyle görüşmeye devam etmek istediği ve telefonla rahatsız etmeye başlaması üzerine müştekinin telefon numarasını değiştirdiği, olay günü sabahında da işe gitmek için evden çıkan müştekiyi takip eden sanığın önce cep telefonu numarasını istediği, müştekinin vermek istememesi üzerine de elindeki çantasını almaya çalıştığı, müşteki vermemek için direndiğinde de 4-5 metre yerde sürüklemek ve cebir uygulamak suretiyle çantayı içindekilerle birlikte alarak olay yerinden ayrıldığı, şikâyet üzerine de yakalanarak hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Yüksek Daire ile Başsavcılığımız arasında itirazın konusunu oluşturan hukuki uyuşmazlık, müştekiye ait çantayı olaydan hemen sonra içindeki cep telefonu, özel eşyalar ve kimlik kartları ile birlikte iade eden ancak çanta içinde bulunan 110 TL parayı iade etmeyen sanığın eylemine kısmi iadeyi düzenleyen 168. madde hükmünün uygulanmasına rıza gösterip göstermediğinin müştekiden sorulmayarak eksik soruşturma ile hüküm tesis edilmesidir. Gerçekten de, sanık, müşteki ve kendisi tarafından ortak tanıdıkları olan ve müştekinin işe gitmek için devamlı önünde servise bindiği İpek fırın isimli iş yeri sahiplerine müştekiye ait çantayı sadece 110 TL para eksik olarak cep telefonu ve diğer eşyalar eksiksiz olduğu hâlde müştekiye verilmek üzere bırakmış ve müşteki de buradan çantasını içindekilerle birlikte teslim almıştır. Olay anında, çanta içinde bulunan 110 TL paranın eksik iade edilmiş olması nedeniyle müştekinin rızasına bağlı olmayan tam bir iade söz konusu değil ise de, çanta içerisindeki ekonomik değeri haiz cep telefonu, kimlik ve banka kartları, şahsi eşyalar ve çantanın sanık tarafından bizzat pişmanlık gösterilerek iade edildiğinin sabit olduğu olayımızda, müştekinin kısmi iade sebebiyle cezada indirime rızasının olup olmadığı kovuşturma aşamasında sorulmayarak eksik araştırma ile hüküm kurulmuştur. Müştekinin şikâyetinin devam etmesinin sanığın aleyhine yorumlanmasına yasal imkan bulunmamaktadır. Müştekinin çağrılarak kısmi iade sebebiyle cezada indirim yapılmasına rızasının olup olmadığı açıkça sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yasal zorunluluktur." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.06.2019 tarih ve 1678-3718 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Resmî nikah olmaksızın birlikte yaşayan katılan ile sanığın olay tarihinden iki yıl önce ayrıldıkları, sanığın ailesi ile birlikte yaşamaya başlayan katılanı cep telefonundan arayarak rahatsız ettiği, bu nedenle katılanın cep telefonu numarasını değiştirdiği, suç tarihinde saat 07.00'de katılanın işe gitmek için evden çıktığı, bu sırada sanık ile Mersinli Ahmet Bulvarında tesadüfen karşılaştıkları, sanığın katılandan cep telefonu numarasını istediği, katılanın numarasını vermek istememesi üzerine de sanığın ani bir hareketle katılanın kolundaki kol çantasını çekip almaya çalıştığı, katılanın çantayı vermemek için direndiği ve bu nedenle yere düştüğü, bu şekilde 4-5 metre kadar sürüklendiği, bu nedenle katılanın dizinde ve omuzunda sıyrıkların oluştuğu, sanığın çantayı alarak olay yerinden uzaklaştığı, bir süre sonra çantanın içerisinden 110 TL para alıp çantayı "İpek Fırını" isimli iş yerine bıraktığı, sanığın bu şekilde telefon numarasını öğrenme bahanesiyle katılanın çantasını zorla aldığı iddiası ile kamu davası açıldığı,

06.02.2015 tarihli genel adli muayene raporunda; katılanın sağ dizinde ve sol omzunda sıyrık mevcut olduğunun, bu yaralanmanın basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtildiği,

Aşamalarda katılandan sanık hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığının sorulmadığı,

Anlaşılmaktadır.

06.02.2015 tarihli genel adli muayene raporunda; katılanın sağ dizinde ve sol omzunda sıyrık mevcut olduğunun, bu yaralanmanın basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtildiği,

Aşamalarda katılandan sanık hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığının sorulmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... Güler kollukta; sanık ile nikahsız olarak yaşadıklarını, bu beraberliklerinden iki çocuklarının olduğunu, 06.02.2015 tarihinde saat 06.45 sıralarında ikametinden çıkarak iş yeri servis aracına binmek için durağa doğru gittiği sırada sanığın karşısına çıkarak cep telefonu numarasını istediğini, kendisinin ise vermediğini, çünkü sanığın telefonda sürekli kendisine "Orosbu, kahbe, fahişe, sürtük, genelev kahpesi, sen başkasıyla yatıyorsun!" şeklinde sözler söylediğini, bu yüzden birçok defa numarasını değiştirmek zorunda kaldığını, numarasını vermediği için sanığın sol omzunda takılı çantasını zorla almak istediğini, kendisinin ise vermemek için direndiğini, sanığın 3-4 metre kadar çantasından tutarak kendisini sürüklediğini, bu sırada sağ diz kapagının ve sol kolunun yaralandığını, sanığın çantasını bu şekilde alarak arabasına binip olay yerinden uzaklaştığını, bunun üzerine sanığın çalıştığı iş yerine gittiğini, sanığın iş yerinde olmadığını, iş yerindeki ismini bilmediği bir kişinin kendisine sanığın telefonda "Eşime söyleyin, çantasını 'İpek Fırını'na bıraktım." dediğini bildirdiğini, kendisinin de fırına giderek çantasını aldığını, çantasına baktığında 110 TL'sinin olmadığını gördüğünü, bunun dışında çantasında eksik bir şey olmadığını,

Mahkemede; sanık ile altı yıl nikahsız olarak yaşadıktan sonra ayrıldığını, olay günü iş yerine gittiği sırada sanığın yanına yaklaşarak cep telefonunu istediğini, vermeyince çantasını tutup çekiştirerek kendisini yere düşürdüğünü ve yerde sürükleyerek çantasını aldığını, çantanın içerisinde özel eşyaları, kimlik belgeleri, cep telefonu ve 110 TL parasının olduğunu, çantayı aldıktan sonra sanığın kaçarak olay yerinden uzaklaştığını, bunun üzerine sanığın iş yerine gittiğini, buranın karşısında bulunan parkta beklediği sırada iş yerinden birisinin yanına gelerek sanığın çantasını "Yıldız Ekmek Fırını" isimli iş yerine bıraktığını söylediğini, buranın servise bindiği yer olduğunu, buraya giderek çantasını alıp içerisini kontrol ettiğinde 110 TL parasının olmadığını fark ettiğini, çantasında eksik olan başka eşyasının olmadığını, cep telefonu da dahil olmak üzere diğer eşyalarının çantada olduğunu, bu olay nedeniyle 110 TL zararının olduğunu ve bu zararının giderilmediğini, şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

İfade etmiştir.

İfade etmiştir.

Sanık müdafisiz olarak kollukta; katılan ile 6 yıl birlikte yaşadıklarını, iki yıl önce ise katılanın kendisinden ayrılarak babasının evine gittiğini, 06.02.2015 tarihinde saat 06.40 sıralarında katılanın kendisini arayarak evine yakın bir yere çağırdığını, bu yere gittiğinde orda olan katılanın kendisine "Cep telefonuma 181 TL fatura geldi. Bana 181 TL vereceksin." dediğini, parası olmadığını belirterek veremeyeceğini söylediğini ve katılandan daha önceden ona aldığı cep telefonunu geri istediğini, katılanın da "Telefonu vermem." diyerek elinde bulunan siyah renkli çantayı üzerine atıp bağırarak kaçmaya başladığını, çantada bulunan malzemelerin yere döküldüğünü, bu çantanın içerisinde katılana almış olduğu cep telefonunun bulunmadığını, kendisinin de çantanın içerisindeki malzemeleri toplayarak katılanın evine yakın bir yerde bulunan Akat isimli ekmek fırınına bu çantayı bıraktığını, fırının sahibine "Bu çanta benim eşimin çantasıdır, gelip buradan alacak." dediğini, bu kişinin kendisini ve katılanı tanıdığını, katılanın diz kapağındaki yaralanmanın çantayı atması esnasında kendisini de yere atmasından kaynaklandığını, çantadan 110 TL almadığını, çantayı da zorla almadığını, suçlamaları kabul etmediğini,

Mahkemede müdafisi huzurunda; katılan ile hemen hemen her gün işe giderken buluşup arabada oturduklarını, servisin gelmesini bekleyip katılanı servise bindirdiğini, olay günü de yine aynı şekilde arabada otururken katılanın kendisinden çocuğun bilgisayarı için para istediğini, maaşını almadığı için parasının olmadığını söylemesi üzerine katılanın kendisine çantayı fırlatarak yanından ayrıldığını, çantasından eşyaların döküldüğünü, bu eşyaları tekrar çantaya koyup daha önceden tanıdıkları fırıncıya çantayı teslim ettiğini, içinden herhangi bir eşya ya da para almadığını, katılanın çantasından para alacak bir insan olmadığını, aksine kendisinin ona para verdiğini, katılanın kendisinden sonra düşmüş olabileceğini, katılanı darbetmediğini, yaraların nasıl meydana geldiğini bilmediğini, katılanın kendisini arayarak barıştıklarını söylediğini, daha sonra ise tekrar kızıp kendisini hapse attıracağını söylediğini, çelişki nedeniyle sorulduğunda ise kollukta faturadan bahsettiğinin doğru olduğunu, katılanın aynı zamanda bilgisayar parası da istediğini, katılanın cep telefonunu kesinlikle istemediğini ve onu darbetmediğini,

Savunmuştur.

"Pişmanlık" sözcüğü Türk Dil Kurumu Sözlüğü'nde; "Yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "Bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

Savunmuştur.

"Pişmanlık" sözcüğü Türk Dil Kurumu Sözlüğü'nde; "Yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "Bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

TCK’nın kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmayı gerektirir bir haksızlık çıkmakta ve kusurluluğu kaldıran bir sebebin bulunmaması hâlinde, fail hakkında bir ceza ya da güvenlik tedbirine hükmolunmaktadır. Fakat bazı hâllerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunması veyahut bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar "suçun unsurları dışında kalan hâller" başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara "objektif cezalandırılabilme şartları," bulunmaması gerekenlere ise "şahsi cezasızlık sebepleri" ya da "cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler" denilmektedir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016, 9. Baskı, s. 359). Bu yönüyle etkin pişmanlık, cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.

İşledikleri suç nedeniyle şahısların cezalandırılması kural olmakla birlikte, bir kısım şartların gerçekleşmesi durumunda kişi hakkında ceza davasının açılmasından, açılmış olan davanın devamından ve sonuçta ceza verilmesinden veya mahkûm olunan cezanın infazından vazgeçilmesi izlenen suç politikasının bir gereğidir. Bilindiği üzere suç, bir süreç içerisinde işlenmekte olup, buna suç yolu ya da "iter criminis" denilmektedir. Bu süreçte fail, önce belli bir suçu işlemek hususunda karar vermekte, daha sonra bunun icrasına yönelik hazırlıkları yapmakta, son olarak icra hareketlerini gerçekleştirmektedir. Çoğu suç, fiilin icra edilmesiyle tamamlanırken, kanuni tarifte ayrıca bir unsur olarak neticeye yer verilen suçlarda, suçun tamamlanması için fiilin icra edilmesinden başka ayrıca söz konusu neticenin gerçekleşmesi de aranmaktadır. Türk Ceza Kanunu’nun 36. maddesindeki "gönüllü vazgeçme" düzenlemesi ile failin suç yolundan dönerek, suçun tamamlanmasını veyahut da neticenin gerçekleşmesini önlemesi; etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemeler ile de, suç tamamlandıktan sonra hatasının farkına vararak nedamet duyup neden olduğu haksızlığın neticelerini gidermesi için teşvikte bulunulması amaçlanmıştır.

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

TCK'nın 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;