muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1000, Karar No: 2006/2212, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1000 E.  ,  2006/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırı yapılan balkon kapatılmasının ve pencere büyütülmesinin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada Kat Mülkiyeti hükümlerine tabi anataşınmazda davalının bağımsız bölümünün ön balkonunu kapattığı ayrıca salon kısmındaki küçük pencereyi büyütüp biçimini (görünümünü) bozduğu ileri sürülerek sözü edilen projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Dosyadaki toplanan bilgi ve belgelerden özellikle anataşınmaza ilişkin tapu kaydı içeriğinden davacı ...’ın anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olmadığı 6 nolu bağımsız bölümün maliki ... adlı kişinin eşi olduğu anlaşılmaktadır. Bir kişinin Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre somut olayda olduğu gibi projeye aykırılıkların eski hale getirilmesini isteyebilmesi ve dava açabilmesi için o kimsenin anataşınmazda bağımsız bölüm maliki (kat maliki ya da kat irtifak hakkı sahibi) olması gerekir. Davacının anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olmadığı saptandığına göre böyle bir davayı açabilme konusunda aktif husumet ehliyeti yoktur. Onun aynı anataşınmazdaki bağımsız bir bölümünün malikinin eşi olması doğrudan kendisine böyle bir davayı açma hakkı vermez.

Bu durumda mahkemece, davacının aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddi gerekirken işin esasına girilip ret kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, sonucu itibariyle doğru olan ret kararının gerekçesi yukarıdaki gibi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9322, Karar No: 2016/5090, Tarih: 01.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9322 E.  ,  2016/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça konu senetlerin aynı zaman dilimi içerisinde kullanılması halinde eylemin zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu değil, tek bir sahtecilik suçunu oluşturacağı cihetle, başlatılan icra takipleri arasındaki zaman dilimleri araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33547, Karar No: 2018/22921, Tarih: 23.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/33547 E.  ,  2018/22921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait 38 TK 750 plakalı tırın şoförü olduğunu,... Şirketi ile yapılan anlaşma gereğince bakır cevherinin....’nden ...’ye taşınması davacının kullandığı tır ile 5 adet şirkete ait tırın.... limanına girdiğini, davacının tartım sonrası aracından taşları süpürmesinin liman görevlilerince farkedilmesi üzerine tutanak tutulması üzerine şirket tırlarının limandan çıkartıldığını 6 adet tırın 2 gün baş kalması nedeniyle şirketin 12.000.00 TL zararının oluştuğunu beyanla faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; işverence davacının tazminatlarını ödememek için iftira atıldığını, tutanaktaki durumu kabul etmediğini, yük beklemenin taşımacılık şirketlerinde mutad bir durum olduğunu, işverenin araçların hem iki gün boş kaldıklarını ifade edip hem de araçların ertesi gün ...’ye getirildiğini ifadesinin çelişkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Safahatı:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davalının eylemi ile davacının maddi zarara uğrayıp uğramadığı, uğramışsa miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6098 sayılı Borçlar Kanunu 50. maddesine göre zarar görenin, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altında olduğu ifade edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davalının eylemi ile davacının maddi zarara uğrayıp uğramadığı, uğramışsa miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6098 sayılı Borçlar Kanunu 50. maddesine göre zarar görenin, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altında olduğu ifade edilmiştir.

Dosyaya işverence zararın ispatına yönelik hiçbir belge sunulmamıştır. Tahmini bir beyan mevcuttur. Davacı taraf iddiasını somutlaştırmamıştır. Tanık beyanlarından (Hasan Yıldırım, işçinin açtığı alacak dosyasında ) olay günü davalının kullandığı ile birlikte 4 tırın limanda olduğunu 2'sinin gitmediğini beyan etmiştir. Davacı ise dava dilekçesinde davacının kullandığı ile birlikte 6 tırın ertesi gün ...’ye getirildiğini belirtmiştir. Ayrıca tanık beyanında 06.11.2009 tarihli tutanaktaki..../... limanı yerine ... ifadeleri geçmektedir. Müşteki sıfatıyla ifade veren şirket yetkilisi 2 tırın yüklü 4 tırın yüksüz ...’ye döndüğünü belirtmiş, başka dosyada dinlenen şirket tanıkları ise araçların yük bularak ...’ye döndüklerini ifade ettiğinden çelişkiler giderilmemiştir. Davacıya ait kaç tırın limanda ve....’nde tutanak tarihinde bulunduğunun belgelenmesi için liman giriş-çıkış kayıtları, ile Cihan Nakliyat ile yapılan sözleşme celbedilmeli, ...’ye dolu dönen tırlar için yapılan taşıma sözleşmeleri de getirtilmelidir. Tüm deliller toplandıktan sonra gerekirse bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Zarar miktarı konusunda eksik inceleme ile hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/93, Karar No: 2014/2214, Tarih: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/93 E.  ,  2014/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Maden Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/3-2013/35

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 206 ada 51 ve 57 parsel sayılı sırasıyla 10973.07 m2 ve 21186.95 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; 51 sayılı parselin kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, 57 sayılı parselin kadastro tespitinin iptali ile kadastro bilirkişisi rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile işaretli 6487.28 m2 yüzölçümlü bölümün orman niteliği ile Hazine, (B) harfi ile işaretli 14699.67 m2 yüzölçümlü bölümün ise tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/10/2010 tarih ve 2010/11891 E. - 2010/14974 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece, eski tarihli memleket haritasının uygulanması sonucu çekişmeli 57 sayılı parselin bilirkişisi rapor ve krokisine (B) harfi ile işaretli 14699.67 m2'lik bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle bu bölüme yönelik davanın reddine karar verilmişse de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Ayrıca, karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları hem birbiriyle ve hem de kendi içinde çelişkili olduğu halde, mahkemece bu çelişkiler üzerinde durulup giderilmemiş olduğundan, raporlar çekişmeli taşınmazın öncesinin niteliğini ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici değildir. Birbirleriyle çelişen ve yetersiz raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. Öncelikle, yeniden keşif icra edilerek taşınmazın öncesinin eski tarihli resmî belgelerde ne şekilde nitelendirildiği ve diğer eksik hususlar giderilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak, yapılan yargılama sonunda; dava konusu 206 ada 57 nolu parsel içinde kalan krokide (B) harfi ile gösterilen 14699,67 m2 yüzölçümlü bölümün orman sayılmayan alanlardan olduğu anlaşıldığından, bu bölüm hakkındaki davanın reddine; bozma konusu yapılmayan 206 ada 51 sayılı parsel ile ile 206 ada 57 nolu parsel içinde kalan ve krokide (A) harfi ile gösterilen 6487,28 m2 yüzölçümlü bölüm hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimince 206 ada 57 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Temyize konu 206 ada 57 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin yapılan incelemede; dosya içinde mevcut 04.10.2013 havale tarihli orman bilirkişi raporunda taşınmazın (B) ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ise de, 22.03.2013 tarihli ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın (B) bölümü üzerinde taşınmazın batısı ve kuzeyinin meşelik olduğu, üzerinde 7-25 yaşlarında 130 adet orman ağacı olarak bilinen meşe ağacı, 7 adet 5-10 yaşlarında yabani ardıç, 1 acak 3-7 yaşlarında diken ve 9 adet dağ muşmulası, yabancı otlar ve büyük taşlar bulunduğu, arazinin eğimin fazla olduğu, bu nedenle tarla olarak kullanıma elverişli olamayacağı tespit edildiğinden, taşınmazın bu bölümünün 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla, mahkemece 206 ada 57 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin kabul kararı verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Ayrıca; yerel mahkemenin 07.05.2010 tarihli kararı, davacı Orman Yönetimi tarafından sadece (B) bölümü yönünden temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/10/2010 tarih ve 2010/11891 Esas 2010/14974 Karar sayılı kararı ile bozulmuş olup; dava konusu 206 ada 51 sayılı parsel ile 206 ada 57 nolu parsel içinde kalan ve eki krokide (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik olarak temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, yeniden karar verilmesine gerek olmadığına karar verilmesi gerekirken, son hükümde yeniden bu kısımlara yönelik karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetimin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22114, Karar No: 2014/35719, Tarih: 10.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/22114 E.  ,  2014/35719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve suça sürüklenen çocuk hakkında birleştirilen dosyada çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanınca düzenlenen 28.05.2010 tarihli rapor ile psikolog tarafından düzenlenen 07.06.2011 havale tarihli sosyal inceleme raporunda, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği ve davranışlarını yönlendirme becerisinin gelişmiş olduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21143, Karar No: 2014/18295, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/21143 E.  ,  2014/18295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9402, Karar No: 2019/10654, Tarih: 13.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9402 E.  ,  2019/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan eylemine uyan TCK’nın 165/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 03/10/2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4651, Karar No: 2014/12232, Tarih: 03.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/4651 E.  ,  2014/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.06.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... Taş. ve Loj.Tic.A.Ş. vekili Av.Irmak Balta ve karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2494, Karar No: 2015/3751, Tarih: 09.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2494 E.  ,  2015/3751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

1- Mağdurun, kafa, yüz ve boyun bölgesinde çok sayıda darp ve kesici alet yarası bulunduğu "beyin zar boşluğuna kanama ve beyin doku içine kanama" nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği ve yüz bölgesindeki yaralanmanın yüzde sabit eser niteliğinde olduğu anlaşılmakla; 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, üst sınırdan ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde 2 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun silahla kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11840, Karar No: 2016/14713, Tarih: 12.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/11840 E.  ,  2016/14713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiğini belirterek, işe iadesine ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş İlişkileri Kanunu’nun 25. maddesi uyarınca sendikal tazminatın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını savunmuştur.

Mahkemece, fesih tarihinde davalı işyerinde 30'dan fazla işçinin çalışmaması sebebiyle işe iade davası şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında sendikal sebeple ayrımcılık tazminatı şartlarının oluşup oluşmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Sendikal nedenlerle iş sözleşmesinin feshine karşı dava açmayı düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesinin 4. fıkrasında yer alan “fesih dışında” ibaresi ile 5. fıkrasının ilk cümlesinde yer alan “18. madde” ibaresi Anayasa Mahkemesinin 22.10.2014 tarih ve 2013/1-2014/161 sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Sözü edilen iptal kararı ile iş sözleşmesinin feshi halinde de işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere sendikal tazminat talep edebilme ve otuzdan az işçi çalıştıran işyerlerinde çalışan ve/veya 6 aydan az kıdemi olan işçilerin de sendikal nedenlerle işten çıkarılmaları durumunda işe iade davası açabilmeleri mümkün hale gelmiştir. Böylece kıdemi altı aydan az olan veya otuz kişiden az işçinin çalıştığı bir işyerinde çalışan işçi, sendikal nedenlerle işten çıkarıldığında feshin geçersizliğine, işe iade tazminatı olarak bir yıllık ücretinden az olmayacak sendikal tazminatın belirlenmesine ve dört aya kadar çalıştırılmayan süreye ilişkin ücretin ödenmesine karar verilmesini isteyebileceği gibi, dilerse, işe iade davası açmadan sendikal tazminat talebiyle de dava açabilecektir.

Somut olayda mahkemece dava konusu işyerinde fesih tarihi itibariyle otuzdan az işçi çalıştığı, davacının sendikal nedenle işe iade davası açamayacağı gerekçesi ile dava ön şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmişse de, yukarıda belirtildiği üzere Anayasa Mahkemesinin sözü edilen kararı ile otuzdan az işçi çalıştıran işyerlerinde çalışanların sendikal neden iddiasıyla işe iade davası açabileceği mümkün hale gelmiştir. Mahkemece işin esasına girilerek feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2216, Karar No: 2009/4798, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2216 E.  ,  2009/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisine getirtilen İl Tarım Müdürlüğü veri listesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan şeker pancarının tahmini veriler olduğu belirtilmiştir. Bu sebeple şeker pancarının değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin kesinleşmiş veri cetvelinin,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 7 yaşındaki kavak ağaçlarının değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla rayiç fiyatlarının,

İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.