muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3946, Karar No: 2020/2242, Tarih: 13.07.2020

Asıl ve birleşen davada davalı ... vekili, davacıların tapu kaydında ipotek şerhini bilerek dairelerini dava dışı yükleniciden satın aldıklarını, bu nedenle TMK'nın 889. maddesinin uygulanamayacağını, gönderilen muacceliyet ihtarnamesine rağmen ipotek bedelinin ödenmemesi nedeniyle icra takibi başlattıklarını savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar, asıl ve birleşen davada davalı, asıl davada davacılar ile birleşen davada davacı vekilleri temyiz edilmiş ve Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 14.04.2016 tarih, 2014/10251 Esas, 2016/2387 Karar sayılı kararı ile karar usulden bozulmuştur. Bozma üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucu bir kısım davalılar yönünden açılmamış sayılmasına bir kısım davalılar yönünden ise kabul kararı verilmiş, karar asıl dosya davacısı ile davalı arsa sahibi ... tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davacı, yükleniciden bağımsız bölüm satın alan 3. kişi konumunda olup,yükleniciden bağımsız bölümü satın alır iken taşınmaz üzerinde arsa sahibi lehine konulmuş bulunan ipotekle yüklü olarak temlik ve devir almıştır. İpoteğin kaldırılması ile ilgili verilecek karar yüklenicininde hukuki durumunu yakından etkileyecektir. Bu nedenle yüklenicinin de davada taraf konumunda olması savunma ve delillerinin sunulup incelenmesinden sonra esas hakkında karar verilmesi gerekir. usulunu uygun davada taraf olmayan yüklenici aleyhine sonuç doğuracak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; ipotek ile ilgili verilecek karar davacıya bağımsız bölümü devir ve temlik eden yüklenicinin de hukuki durumunu etkileyeceğinden yüklenicininde davada taraf olmasının sağlanması bakımından davacıya uygun ve yeterli süre verilip yüklenici aleyhine dava açmasının sağlanması ve açılacak bu davanın eldeki dava ile birleştirilerek eses hakkında değerlendirime yapılıp karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün asıl dosya davacısı ... ile asıl ve birleşen dosya davalısı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden asıl dosya davacısı ...'a, 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazal alınan temyiz harcının temyiz eden asıl ve birleşen dosya davalısına iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14513, Karar No: 2014/4017, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14513 E.  ,  2014/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanığın oturduğu binaya alkollü bir şekilde gelip, katılana ait olan ve kapı önünde bulunan cama tekme atıp kırdığı, katılanın söylenmesi üzerine ise katılana yönelik sinkaflı sözler sarf ettiği olayda, mahkemenin "mala zarar verme" ve "hakaret" suçlarının oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mala zarar verme uygulamasında temel cezanın asgari ceza miktarı olan "120 gün" yerine "90 gün" olarak tayin edilmesi suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi hususu aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11422, Karar No: 2021/9712, Tarih: 07.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11422 E.  ,  2021/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üyeler ... ve ...'ın muhalefetlerine karşı, Başkan ... ile Üyeler ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla, 07/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ... Halıcılık A.Ş. ye ait işyerinde 15.06.1990 tarihinde işe girdiğini ve işe giriş bildirgesinin kuruma verdiğini belirterek 15.06.1990 tarihinin sigorta başlangıcı olarak tespitini talep etmiştir. İstanbul 34. Bölge Adliye Mahkemesi davanın reddine dair vermiş olduğu kararın onanmasına ilişkin Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin çoğunluk görüşüne aşağıda belirtilen gerekçelerle katılamamaktayız.

Uyuşmazlık, davacının halı dokuma işyerinde geçen çalışmasının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında olup olmadığı ve davacının sigorta işe giriş bildirgesinde çalışma başlangıcı olduğu belirtilen tarihteki çalışmasının yöntemince kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

I)El Halıcılığı Dokuma İşyerlerinde Çalışanların Sigortalılığı :

506 sayılı Kanun'un ilk halinde "el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar" hakkında özel bir düzenleme bulunmamakta iken; 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanun'un 1'inci maddesi ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına aşağıdaki (D) bendi eklenmiştir.

"D)El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollan uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollan bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler."

"D)El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollan uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollan bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler."

06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57'nci maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

İşin, işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı belirgindir.

Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararların Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2019 gün ve 2016/21-626 E. 2019/522 K.sayılı kararında açıklandığı üzere; hukuk devleti, devlet ve insan faaliyetlerine yön veren, yönetilenlere hukuk güvenliği sağlayan ilkeler bütünüdür. Devletin organ ve kurumları bakımından bu ilkeler birer sınırlama niteliği taşırken, vatandaşlar açısından hukuki güvenlik içinde yaşamanın araçları olarak işlev görmektedir.

Hukuki güvenlikle bağlantılı olarak “genellik” ve “öngörülebilirlik”, hukuk devletinin iki temel unsuru kabul edilir. Genellik unsuru, hukukun özel kişi ya da durumlara değil, herkesi kapsayacak biçimde genel, soyut ve tarafsız, geçmişe uygulama yasağı çerçevesinde ileriye yönelik, kamuya açık kurallar üzerine inşa edilmesi anlamını taşır.

Hukukun öngörülebilirliği ise, hukukun anlam açısından belirgin ve açıkça ifade edilmiş, istikrarlı ve birbiriyle uyumlu kurallar ile önceden tahmin edilebilir uygulamalara dayanmasıdır. Bireylerin hukukun gerektirdiği şeyi önceden bilmeleri ve davranışlarını buna göre düzenlemelerini sağlayan bir ilke olarak hukuki öngörülebilirliğin hukuki belirlilik ile ilişkisi, bu noktada çok açıktır. Hukuk kurallarının bütünüyle belirsiz olduğu kabul edildiğinde, hukuki öngörülebilirlikten de söz edilemeyecektir. Hukuki güvenirlik ve yargı erkine güven sağlandığından kamu yararı ile doğrudan ilgilidir. Buradaki asıl amaç hukuki barışın sağlanmasıdır.

El halıcılığı dokuma işyerlerinde çalışan bir kısım sigortalıların hizmet tespiti veya sigorta başlangıç tarihinin tespiti davaları kabul edilmiş, Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmiş ve bu kişilere uzun vadeli sigorta kollarından yaşlılık aylığı dahi bağlanmış iken bir kısım sigortalıların davalarının reddedilmesi, toplumdaki adalet anlayışını örseleyen, hukuki güvenlik ilkesini ihlal eden sonuçlara yol açacağından çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

II) Hukuki Güvenlik İlkesi :

El halıcılığı dokuma işinin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı açık olup; bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kolları kapsamında sayılmamalarını gerektirir gerçek ve makul bir neden olmadığından, Anayasal sosyal güvenlik güvenlik ilkesine aykırı Kanun hükmünün dar yorumlanması gerektiği kanaatindeyim.

El halıcılığı dokuma işyerlerinin asli işi "el halısı dokunması" olup bu işi yapanların sigortalı sayılmamasına karşın bu işyerlerinde şoför, aşçı, yönetici olarak çalışan kişilerin sigortalı sayılmasının makul bir izahı bulunmamaktadır.

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Kanıtlanmasına Gelince :

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Kanıtlanmasına Gelince :

Davacının çalışmasının bordro tanığının beyanı ve kısa vadeli sigorta kolları bordrosu ile kanıtlandığı, başvuru koşulunun yerine getirildiği, davacının çalışmasının çırak olarak geçmediği, işin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi nedeniyle yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı, halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararlarının Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu, eldeki davanın sigorta başlangıç tarihinin tespitine yönelik olması nedeniyle gerçekte işverenin taraf gösterilmesine gerek olmadığı, Kurumun davalı olup feri müdahil olmadığı, davanın açılmasına neden olan Kurumun yargılama gideri ile sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, sigortalı işe giriş bildirgesinin hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilmesi nedeniyle hak düşürücü sürenin gerçekleşmediği anlaşılmakla; onama yönündeki çoğunluk görüşüne belirtilen gerekçelerle katılamamaktayız
Yargıtay — Esas No: 2014/2999, Karar No: 2015/170, Tarih: 14.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/2999 E.  ,  2015/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 14.04.2010 tarihinde imzalanan güvenlik hizmet alımı sözleşmesinin 15. maddesi ile davalının sözleşmenin bitiminden itibaren bir yıl süre ile müvekkili şirketin görevlendirdiği personeli kendi bünyesinde işe almayacağı gibi, aynı hizmeti veren başka firmada da çalıştırılmasına müsaade etmeyeceği, aksi halde cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının sözleşmenin 01.01.2012 tarihi itibariyle feshine karar verildiğine dair bildirimi üzerine müvekkili şirketin de feshi kabul ettiğini, davalının bir yıl dolmadan müvekkili şirket tarafından istihdam edilen personelden ikisinin aynı hizmeti satın aldığı yeni firmada çalıştırılmasına müsaade ettiğini, çekilen ihtarla davalı tarafın çalıştırdığı her personel için geçerli aylık 1.250,00 TL ücretin 4 katı cezai şartın toplam 10.000,00 TL olarak istendiği halde ödenmediğini, davalı hakkında başlatılan icra takibine vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu personelin sözleşmenin feshinden önce davacı işyerinden ayrıldığını, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki söz konusu iki personelin davacı şirketin değil, fesih tarihinden önce yeniden hizmet alım sözleşmesi düzenlenen ....'nin çalışanı olduğunu, müvekkili davalı şirketin davacı şirket çalışanlarını kendi bünyesinde işe almadığını ve hizmet almaya başladığı yeni güvenlik hizmeti bünyesinde çalışmasına izin ve onay vermediğini, maddenin dar yorumlanmasının Anayasa'nın çalışma özgürlüğüne ve çalışma hukuku ile ilgili tüm kurallarına aykırı olduğunu, dar yorumlandığı takdirde Borçlar Kanunu'na göre kesin hükümsüzlükle batıl olduğunu savunarak, davanın reddini ve %40 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmenin, sözleşme serbestisi sınırları içinde kalan bir sözleşme olduğu, her tacirin yapacağı iş ve işlemlerde basiretli bir tacir gibi hareket etmek yükümlülüğünde bulunduğu, düzenlediği sözleşmelerde kendi lehine ve ileride aleyhine olabilecek hükümleri iyi değerlendirmesi gerektiği, davalı şirketin gerek davacı ile yaptığı sözleşmenin 15. maddesi, gerekse daha sonra yaptığı (dava dışı ...) güvenlik sözleşmesinin 17. maddesi ile, daha önce hizmet aldığı şirketlerde çalışan personelin iş yerinde çalışmasını engelleyecek önlemler almakla yükümlü olduğunu kabul

ettiği, kaldı ki iş hayatında sözleşme ile bu tür yasaklar getirilmesine yasalarımızın kısmi olarak cevaz verdiği, çalışma özgürlüğü kapsamında davalı şirketin, davacı şirketten ayrılan personelin başka bir iş yerinde işe girmesini ve çalışmasını engelleme olanağı bulunmadığı, ancak, güvenlik hizmeti almaya devam etmek isteyen davalı şirketin, yapacağı yeni sözleşmede davalı iş yerinde çalışacak olan personelin, daha önce hizmet veren davacı şirkette çalışıp ayrılmış olan personellerden olamayacağını, böyle bir durumun tespiti halinde sözleşmenin feshi ve cezai şart yaptırımlarının devreye gireceğini bildiği, anılan yasak ve cezai koşul sözleşme serbestisi sınırları içinde kaldığından geçerli bir hüküm olduğu, söz konusu sözleşme hükümlerine rağmen, davalı şirketin, davacı şirket ile yaptığı sözleşme süresi içinde davalı iş yerinde çalışan ... ve ... isimli güvenlik görevlisi kişilerin, davalı şirketin yeni sözleşme ile hizmet alımına başladığı ... personeli olarak davalı iş yerinde özel güvenlik hizmeti vermeye devam ettikleri, davalı şirketin bu çalışmayı engelleyici bir davranışta bulunmadığı, bu iki personelin çalışmasına müsaade etmek suretiyle sözleşmenin 15. maddesinde yerini bulan "müsaade etmeme" kuralına aykırı davrandığı, dolayısıyla 10.000,00 TL cezai şarttan ve takipten önce temerrüt oluştuğundan yıllık yasal faiz oranı üzerinden hesaplanan 27,12 TL'den sorumlu olacağı, alacağın likit ve hesaplanabilir olduğundan takip tarihi dikkate alınarak % 40 oranında icra inkâr tazminatı isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile itirazın iptaline ve takibin aynen devamına, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tacir olan taraflar arasındaki sözleşmenin 15/son maddesi hükmünün dava dışı işçilerin çalışma özgürlüğünü kısıtlayıcı nitelikte olmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4983, Karar No: 2022/8836, Tarih: 30.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/4983 E.  ,  2022/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aşamalardaki beyanında suçlamayı reddetmesi, olayın görgü tanığı olan ...'ın aşamalardaki beyanında sanığın elinde balta olmadığını ve tehdit etmediğini beyan etmesi, suça konu baltanın ele geçirilmemiş olması ve mağdurun soyut beyanı dışında sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında; mağdur beyanının ne suretle sanık savunmasına ve tanık beyanından üstün tutulduğu açıklanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... İkiz müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12008, Karar No: 2013/11806, Tarih: 03.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/12008 E.  ,  2013/11806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Beyazıt Köyü çalışma alanında bulunan 123 ada 4 parsel sayılı 679,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 123 ada 4 parsel sayılı taşınmazın payları oranında Cemal Tokalak mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.