muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4789, Karar No: 2024/5663, Tarih: 08.07.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı taraf dava dışı Mey Şirketine ait "Tekel Birası" markasının sahibi gibi dava konusu başvuruları yaptığını, başvuruların müvekkilinin itirazı sonucu reddedildiğini, müvekkili tarafından yapılan itirazın ve dava konusu YİDK kararlarının yerinde olduğunun Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun vermiş olduğu kararlarda sabit hale geldiğini ve "Tekel Birası" markasının davacının mülkiyetine geçmediğinin mahkeme kararıyla açıkça ortaya konulduğunu, davacının dava konusu marka başvurularını, müvekkili tarafından Danıştay nezdinde dava açmasından sonra tamemen kötü niyetle ve marka yedekleme amacı ile yaptığını, devre onay veren Rekabet Kurumu kararının iptali istemiyle açılan davada davacının dava dışı şirkete ait markayı devralmasının usul ve yasa hükümlerine aykırı bulunduğunun tespit edildiğini, davacı ile dava dışı Mey Alkollü....A.Ş. arasında yapılan devir sözleşmesinin devre onay veren Rekabet Kurumu kararının iptal edilmesi nedeniyle kendiliğinden geçersiz hale geldiğini, davacı şirketin Rekabet Kurumuna yaptığı yeni başvurunun yok hükmünde olduğunu, müvekkilinin marka başvurularına itirazında kötüniyet iddiasını ileri sürdüğünü, itirazlarının yeniden değerlendirmesine ilişkin dilekçelerinde açıkça yürütme durdurma kararına rağmen davacının dava konusu başvurularının tescilinin bir nevi kanuna karşı hile sayılacağının ifade edildiğini, Danıştay tarafından verilen iptal kararının geçmişe etkili olduğunu, dosyaya sundukları uzman görüşte de aynı hususlara yer verildiğini, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı ve eksik incelemeye dayalı olduğunu, rapora karşı itirazlarının karşılanmadığını, Ankara 12. İdare Mahkemesinin 2019/1671 E. sayılı davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 28 inci ve 52 nci maddeleri hükümlerine rağmen davacının söz konusu markaların sahibi olduğunu kabul etmenin ve işlemlerin buna göre yürütmenin hukuken mümkün bulunmadığını, İdarenin Danıştay’ın yürütmenin durdurulması kararı doğrultusunda gecikmeksizin işlem tesis etmek veya eylemde bulunmak zorunda olduğunu, söz konusu karar üzerine temyiz yoluna başvurulmasının da Danıştay kararlarının yürütmesini durdurmayacağını, davacının başvurusunun tesciline izin verilmesi durumunda Danıştay 13. Dairesi kararının pratik bir sonuç doğurmayacağını, Rekabet Kurumunun kararının iptali biçimindeki Danıştay ilamı ile kesin hükümle sonuçlansa ve 76736 sayılı ile tescilli marka, eski sahibi “Mey Alkollü İçkiler” adına tescil edilmiş haline döndürülse bile, “Tekel Birası” ibaresinin başvuru sahibinin markası olarak kalmaya devam edeceğini, başvuru sahibinin hukukun izin vermediği bir sonuca yeni marka tescili yapmak suretiyle ulaşacağını, bu nitelikteki bir başvurunun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 18 inci maddesinin ikinci fıkrası anlamında basiretli davranma yükümlülüğüne uygun ve iyi niyetle yapılmış bir başvuru olarak kabul edilemeyeceğini, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı değerlendirmeler içerdiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, işlem dosyasının incelenmesinden davacının 08.10.2009 tarihinde, 32. sınıf mallar yönünden, 2009/52831 sayılı "Tekel Birası ASIRLIK TÜRK BİRASI" ibareli ve 2009/52832 sayılı "Tekel Birası" ibareli iki ayrı marka başvurusunda bulunduğu, davalı şirketin her iki başvuruya karşı dava dışı Mey Alkollü....A.Ş.'ye ait olduğunu iddia ettiği 76736 sayılı ve "Tekel+şekil" ibareli markaya dayalı olarak 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı itiraz ettiği, Markalar Dairesi Başkanlığınca, dava konusu her iki başvuruya karşı yapılan itirazların, itirazlara mesnet 76736 sayılı markanın davalı şirkete ait olmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı reddine karar verildiği, davalı şirketin Markalar Dairesi Başkanlığının bahsi geçen kararlarına karşı bu kere 76736 sayılı markaya dayalı olarak 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ileri sürdüğü itirazları yanında kötü niyet iddiasına da dayanarak itiraz ettiği, YİDK'in 2015-M-3552 ve 2015-M-3554 sayılı dava konusu kararıyla davalı şirketin kötü niyet itiraz yerinde görülerek başvuruların kötüniyetli olduğu gerekçesiyle reddine karar verildiğinin anlaşıldığı, görüldüğü üzere davalı şirketin, dava konusu başvuruların ilanı üzerine yaptığı itirazları 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine dayalı olup, kötü niyet iddiasının ileri sürülmediği, buna rağmen Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03.11.2020 tarih, 2020/656 E. ve 2020/471 K

. Hukuk Dairesinin 03.11.2020 tarih, 2020/656 E. ve 2020/471 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, dava konusu başvuruların yapıldığı tarih itibariyle somut olaya uygulanması gereken 556 sayılı KHK'nın 33 üncü ve 36 ncı maddeleri uyarınca inceleme yetkisi Markalar Dairesi Başkanlığı kararının kapsamı ve kendisine yapılan itirazla sınırlı olan YİDK tarafından somut olay bakımından başvuruya itiraz aşamasında ileri sürülmeyen ve bu sebeple Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından değerlendirilmeyen kötü niyet iddiasına dayalı olarak dava konusu başvuruların reddine karar verilmesi yerinde olmadığı gibi davalı şirketin 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yaptığı itirazlarının dayanağı markanın sahibi olmaması sebebiyle anılan maddelere dayalı olarak dava konusu başvurulara itiraz edemeyeceğinden bu itirazlarının da yerinde bulunmadığı, zira 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinde, bu maddeye dayalı itirazların ancak tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın sahibi tarafından ileri sürülebileceğinin açıkca düzenlendiği, her ne kadar aynı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine dayalı itiraz yönünden bu hususta açık bir düzenleme bulunmasa da 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 17 nci maddesi ile bu hususa açıklık getirilerek 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile aynı yönde düzenleme içeren aynı Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine dayalı itirazların ancak marka sahipleri tarafından ileri sürülebileceğinin kabul edildiği, bu duruma göre somut olay bakımından da 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ileri sürülebilecek itirazların, dayanak markanın sahibi tarafından yapılması gerektiğinin kabulü gerektiği, açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar ... vekili ile TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, istinaf mahkemesince müvekkili şirketçe yapılmış olan mutlak ret nedenleri arasında sayılan itirazını kanuna açıkça aykırı olacak şekilde sözde mutlak ret nedeni olamayacağını ileri sürerek kanuna, usul ve yasaya, anayasaya, anayasa mahkemesi kararlarına aykırı davrandığını, davacının, müvekkili şirketin Danıştay nezdinde dava ikame etmesinin ardından haksız ve kötü niyetle ve marka yedekleme amacı gütmek suretiyle ''Tekel Birası'' ibareli yeni marka başvuruları yaptığını, kötü niyetli marka başvurularına taraflarınca itiraz edildiğini, Türk Patentin, Danıştay kararını göz önüne alarak itirazlarını haklı bulduğunu ve marka başvurularının reddine karar verildiğini, Danıştay 13. Dairesinin iptal kararıyla marka devir sözleşmesinin hükümsüz hale geldiğini, davacının Rekabet Kurulu'na yapmış olduğu yeni başvurusunun yok hükmünde olduğunu, Ankara 12. İdare Mahkemesinin 2019/1671 E. sayılı dava dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurularının reddine dair YİDK kararlarının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ...Ş. vekilinin istinaf ve temyiz dilekçelerinde sonucunun beklenmesini ileri sürdüğü Ankara 12. İdare Mahkemesinin 26.06.2020 tarih, 2019/1671 E. ve 2020/864 K. sayılı kararı ile dava konusu Kurul kararında hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, Ankara Bölge İdare Mahkemesinin 8. İdari Dava Dairesince de davacının istinaf başvurusunun esastan reddine reddine karar verilmiş, bu kararın da Danıştay 13. Dairesinin 21.11.2023 tarih, 2021/696 E. ve 2023/4941 K. sayılı kararı ile onandığı ve kesin olarak sonuca bağlanmış olmasına göre davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4466, Karar No: 2014/17657, Tarih: 07.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/4466 E.  ,  2014/17657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/105172

MAHKEMESİ : Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2012/52 (E) ve 2013/8 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzenlenen ekspertiz raporuna göre, davaya konu üzerlerinde Voltran Mod 99 ibaresi bulunan 2 adet tabancanın, ses ve gaz fişeği ile özel nitelikteki fişekleri de istismal edebildiği, namluları içerisindeki gaz kanalı parçasının ortasındaki boşluktan özel nitelikteki fişeklerin ön kısmında bulunan saçma, kurşun, metal küre vb. cisimlerinde geçebileceğinin belirtilmiş olması ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; dava konusu bu tabancaların marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancaların gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18092, Karar No: 2014/3674, Tarih: 17.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18092 E.  ,  2014/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2010/196-2013/188

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacı adına kayıtlı olan taşınmazın, kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan davada, Mudanya Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/199-2003/518 sayılı kararı ile taşınmazın tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına hükmedildiği, kararın 11.05.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, taşınmaz üzerinde bulunan yapıya ise bayındırlık birim fiyatlarına göre yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer biçilmesinde ve TMK’nın 1007. maddesi gereğince bedelinin davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9, Karar No: 2011/1613, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9 E.  ,  2011/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 25.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, eserin ancak %40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davacının mülkiyet aktarımı isteminin reddine, 25.000 Amerikan Dolarının davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97. maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa imalatından vazgeçilerek, taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tasfiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından (bu bloktaki hak) temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 14.2.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20963, Karar No: 2012/22843, Tarih: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/20963 E.  ,  2012/22843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :524-93

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.