muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10864, Karar No: 2009/12944, Tarih: 15.10.2009

2-Dava, 1991 tarihinden itibaren davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davalı Kurum tarafından 01.04.2006 tarihi itibariyle tarım ... sigortalısı olarak tescili yapılmış olduğundan karar vermeye yer olmadığına, 1991 yılından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini talep etmiş ise de bu yönde yeterli delil bulunmadığından bu yöndeki taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasa'nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa'nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa'nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa'nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum'a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum'ca re'sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 36.maddesi kapsamında Kurum'un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...'a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum'a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...'un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re'sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re'sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 10. Maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, I .Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının dava tarihinden önce Kurum tarafından 28.02.2006 tarihli giriş bildirgesine istinaden 01.04.2006 tarihinden itibaren tescil edildiği ve halen kaydının devam ettiği,28.02.2006 tarihinden itibaren Ziraat Odasına üye olduğu, Tarım Kredi Kooperatifine ve ... Ekicileri Kooperatifine ortaklığının bulunmadığı, Kurum adına kesinti yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Kurum tarafından dava tarihinden önce 01.04.2006 tarihi itibariyle tescil edilen ve talep tarihi olan 1991 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa'nın 10. mAddesinde belirtilen kayıtları bulunmayan ve tarımsal faaliyeti bu madde kapsamında kanıtlanmayan davacının davasının tümden reddine karar verilerek,davalı Kurum lehine yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine, "1-Davacının 1991 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa uyarınca tarım ... sigortalısı olarak tescili talebinin reddine,

2-Alınması gereken 15,60 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 13,10 TL harcın düşümüyle kalan 2,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 67.20 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20812, Karar No: 2014/8635, Tarih: 28.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20812 E.  ,  2014/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava elatmanın önlenmesi, birleşen dava ise ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden kayden davacıya ait 240 ada 41 parselde yeralan 5 nolu bağımsız bölümün haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın davalı tarafından kullanıldığı saptanmak ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle asıl davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir, reddi ile asıl dava yönünden kurulan hükmün ONANMASINA,

Davacı tarafın ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince; bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız kullanım tazminatıdır.

Somut olayda, davacının, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/48 E. 2012/58 K. sayılı dosyasında, dava konusu taşınmazı, davalının haksız olarak işgal ettiğinden bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000.00-TL ecrimisil istemiyle dava açtığı, 21/12/2012 tarihinde anılan davanın eldeki dava ile birleştirildiği ancak mahkemece birleşen bu dava hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, eldeki dava ile birleştirilen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/48 E. 2012/58 K. sayılı dava dosyası ile ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11266, Karar No: 2019/11505, Tarih: 17.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11266 E.  ,  2019/11505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin harca ilişkin bendinin düzeltilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen kararın harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... mahallesi ... ada ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .../...-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesince verilen kararın harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, .../06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4714, Karar No: 2013/9480, Tarih: 14.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4714 E.  ,  2013/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaza ait tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, taşınmaza ait tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu 463 parsel sayılı taşınmazın 12.675,00 m2’lik bölümü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1988/250- 1992/41 sayılı, 30.9.1994 tarihinde kesinleşen kararı ile tapularının iptaline ve tescil dışı bırakılmasına hükmedildiği, iş bu davanın ise 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5581, Karar No: 2013/20944, Tarih: 20.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5581 E.  ,  2013/20944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.01.2013 tarih ve 2012/187-2013/28 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, talep eden şirketin inşaat işi ile uğraştığını, şirketin sermayesinin 750.000 TL olup, esas sermayesinin gereğinden fazla olduğunu, şirket kasasında fazlaca meblağın bekletildiğini, kasadaki meblağın yüksek olması ve bu nedenle sermaye taahhütlerinin ödenmesine ihtiyaç duyulmaması karşısında sermayenin tenzil edilmesine ihtiyaç duyulduğunu, şirket ortaklarının oybirliği ile şirket sermayesinin 100.000 TL'ye indirilmesi hususunda oybirliği ile karar aldığını ileri sürerek şirket sermayesinin ilgili makamlara sunulmak üzere 750.000 TL’den 100.000 TL’ye indirilmesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, limitet şirketin sermaye azaltılmasına gidilmesi sırasında, alacaklıların 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 475/1 maddesi gereğince sermaye azaltımı işleminin iptali için mahkemeye başvurmaları dışında, yasa gereği mahkemenin müdahale edebileceği veya mahkemeden talep edilecek bir tespit işlemi bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacının istemi şirket sermayesinin indirilmesinin tespiti istemine ilişkindir. Talep, hasımsız istenmiş olup, mahkemece de değişik iş defterine kaydedilerek karar verilmiştir. Bu durumda, davacının istemi, HMK'nın 400. maddesine göre delil tespitine ilişkin olup mahkemece verilen kararın temyizi kabil olmadığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10397, Karar No: 2011/19188, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10397 E.  ,  2011/19188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, irtibat nedeni ile dosyanın Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/91 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın Ankara İline bağlı Bala İlçesinde yer aldığı anlaşılmıştır.

1086 sayılı HUMK'nun 13. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 12. maddeleri uyarınca taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya aynı hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.

Kamulaştırmasız el koymadan kaynaklanan tazminat davaları da taşınmazın aynına ilişkin olup, gayrimenkulün bulunduğu yer mahkemesi yetkili olduğundan yetkisizlik kararı yerine yetkili olmayan mahkemece birleştirme kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10253, Karar No: 2024/731, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10253 E.  ,  2024/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/45 Esas, 2023/44 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kars 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.11.2022 Tarihli ve 2022/175 Esas, 2022/140 Karar Sayılı Kararı

Davacının yerleşim yerinin Cevatpaşa Mah. Fatih Sultan Mehmet Cad. No:80 İç Kapı No:1 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 32. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.02.2023 Tarihli ve 2023/45 Esas, 2023/44 Karar Sayılı Kararı

Ölümünün tespiti istenen ...'ın yerleşim yerinin Langerich/Almanya Federal Cumhuriyeti olduğu, yine adı geçenin nüfusa kayıtlı olduğu yerin Merkez/Kars da olduğu; ancak 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun'un) 41 inci maddesine göre son yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 32 nci maddesi 2 nci fıkrası gereğince "Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri, eğer Türkiye'de hiç yerleşmemiş ise nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer, böyle bir kayıt da yok ise anasının ya da babasının kayıtlı olduğu yer mahkemesidir.” denildiği, davacının Türkiye'deki nüfus kayıtlı olduğu yerin Merkez/Kars olduğu, Ulusal Yargı Ağı Projesi (Uyap) sistemi üzerinden yapılan araştırmada geçmiş ve güncel mernis adresinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, ölümün tespiti ile 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin yerleşim yeri adresinin Langerich/Almanya Federal Cumhuriyeti, adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, dosya kapsamından ise Türkiye'deki sakin olduğu yerin Merkez/Kars olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Kars 3. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kars 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10370, Karar No: 2017/4465, Tarih: 25.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/10370 E.  ,  2017/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla, bu hükümle sınırlı yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK.da cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

2- Bozma kararından önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirildiği anlaşılmakla; aleyhe temyiz de olmaması karşısında, CMK.nun 326/son maddesine aykırı olarak kazanılmış hak gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması ve hükme “sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönüne alınarak sanığa verilen adli para cezasının TCK.nun 52/4 maddesi gereğince, mahkemenin takdiri doğrultusunda birer aylık aralarla 24 eşit taksit halinde tahsiline” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/5377, Karar No: 2018/1218, Tarih: 14.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/5377 E.  ,  2018/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, silahla kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'a gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat belgesine dosyada rastlanmadığı, UYAP'tan yapılan incelemede tebligatın çıkarıldığı görülmekle birlikte tebliğin yapılıp yapılmadığı ve ne zaman yapıldığının anlaşılamaması nedeniyle, katılana gerekçeli kararın tebliğ edilip edilmediği ve tebliğ edilmişse hangi tarihte tebliğ edildiğinin araştırılarak buna ilişkin belgelerin gönderilmesi, katılana gerekçeli kararın tebliğ edilemediğinin tespiti halinde ise usulüne uygun olarak tebliğin yapılarak tebligat belgesi ve verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de gönderilmesi ile; mahkemenin 28/03/2014 gün ve 2012/ 72 Esas, 2013/ 145 Karar sayılı ek kararı, sanık ...'ye 31/03/2014 tarihinde aynı konutta yakınına tebliğ edilmişse de, tebligat zarfında sanığın askerde olduğunun belirtildiği, dosya içeriğinden sanığın ek kararın tebliği tarihinde asker olup olmadığı kesin olarak anlaşılamadığından, sanığın hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulması suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde (31/03/2014 tarihinde) sanığın asker olduğunun belirlenmesi halinde ise tebliğin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması yerine sanığın bilinen adresinde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olacağından, 28/03/2014 tarihli ek kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğinin yapılarak, tebligat belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.