muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3736, Karar No: 2021/3501, Tarih: 17.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3736 E.  ,  2021/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

...

Dava, sigorta başlangıç tarihinin 13.08.1989 tarihi olduğunu tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davalı Kurumun istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava; davacının 13.08.1989 tarihinde belirtilen işyerinde en az (1) gün sigortalı olarak çalıştığının tespitine ve tüm sigorta kollarında sigorta hizmet başlangıcının bu tarih olarak sayılması istemine ilişkindir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, Kurumun feri müdahil olması gerektiğini, hak düşürücü sürenin gözetilerek davanın reddine karar verilmesini, yrıca çalışma olgusunun kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi "davanın kabulüne;

Davacı ...’ın işveren ... Halıcılık San. Tic. AŞ'ye ait işyerinde ... sigorta sicil numarası ile 13.08.1989 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının ve ayrıca tüm sigorta kollarında sigortalılık başlangıcının 13.08.1989 tarihi olduğunun tespitine," karar vermiştir.

B-BAM KARARI

Kırklareli İş Mahkemesi'nin 05/01/2018 tarihli, 2015/131 Esas - 2018/3 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine,

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili; davanın yöntemince kanıtlanmadığını, hak düşürücü sürenin söz konusu olduğunu, yazılı belge bulunmadığını, davanın tanık sözleri ile kanıtlanamayacağını belirterek temyizen incelenmesi talep edilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır.

Halı imalatı işyerinde 13.08.1989 günü çalışmaya başladığı yönünde hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesi davalı Kuruma verilmesine karşın adına sadece kısa vade sigorta primleri denilen malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar için bordro düzenlenen davacının istemi, sigortalılık başlangıç tarihinin tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiş, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu ret edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde, anılan Kanun kapsamında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde gereğince isteğe bağlı sigortalılık başvurusu bulunmayan davacının sunduğu yazılı belgeler karşısında uyuşmazlık konusu dönemde davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/869, Karar No: 2016/2966, Tarih: 12.05.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/869 E.  ,  2016/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma

2-Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarına hasren, sanık ... müdafiinin isteği üzerine duruşmalı, sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

1-Sanık ... hakkında kenevir ekme ve uyuşturucu madde ticareti yapma, sanık ... hakkında kenevir ekme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanık hakkında 08/05/2014 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/96-694 sayılı ilamından dolayı mükerrir olduğu gözetilmeden, TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

a-Sanığın kenevir bitkisi ektiği ihbarı üzerine, olay tarihinde, sanığın kullanımındaki yaklaşık 50 dönümlük tarlada ekili ve dikili vaziyette 40.000 kök kenevir bitkisinin bulunduğu, bunun dışında sanığın evinde, eklentilerinde veya tarlasında esrar elde etmek amacıyla kurutulmuş ya da depolanmış herhangi bir maddeye rastlanmadığı ve sanığın suçu diğer sanık ... ile doğrudan birlikte işlediğine dair de herhangi bir delilin bulunmadığı gözetildiğinde, üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunun unsurlarının olayda mevcut olmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları ve duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sanığın salıverilmesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse bırakılması için yazı yazılmasına,

12/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları ve duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sanığın salıverilmesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse bırakılması için yazı yazılmasına,

12/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 12.05.2016 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'ın yokluğunda 26.05.2016 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/6665, Karar No: 2015/8633, Tarih: 09.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6665 E.  ,  2015/8633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/233732

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

NUMARASI : 2011/4 (E) ve 2011/11 (K)

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların birlikte, aynı mağdurlara karşı, 3-4 gün arayla iki defa hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri, ilk eylemin tamamlandığı, ikinci eylemi ise tamamlayamadan yakalandıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanırken tamamlanmış suçtan verilecek cezada artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, son eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığından söz edilerek, yazılı şekilde teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini ile sanık F.. Z..'in gözcülük yaparak suça doğrudan katıldığı dikkate alınmayarak, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi uygulanması yerine aynı kanunun 39/1. maddesi gereği cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddesine göre aynı kanunun 168. maddesinin zincirleme suç nedeniyle yapılan artırımdan sonra uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen cezalardan aynı kanunun 143. maddesi uyarınca artırım yapılırken 2 yıl 16 ay yerine, 3 yıl 4 ay olarak ceza belirlenmiş ise de, aynı kanunun 168/1. maddesinin uygulanması sırasında cezanın 1 yıl 8 ay olarak doğru tayin edilmiş olması nedeniyle yapılan yazım hatası sonuç ceza itibariyle sonuca etkili olmamaları nedeniyle bozma nedeni yapılmamış;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014-140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararının sanık H.. K.. yönünden infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar Hakkı Kömür ve Fatma Zafer müdafiinin temyiz itirazları yerinde

olmadığından reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2448, Karar No: 2025/3843, Tarih: 24.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2448 E.  ,  2025/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/202 Esas, 2024/214 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Iğdır Aile Mahkemesinin 04.06.2024 Tarihli ve 2024/287 Esas, 2024/487 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davalının ve müşterek çocukların hali hazırda ikamet adreslerinin Sivrihisar/Eskişehir olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sivrihisar Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 24.10.2024 Tarihli ve 2024/202 Esas, 2024/214 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davanın velayetin değiştirilmesi isteğine ilişkin olup, çekişmesiz yargıya dahil olduğu, çekişmesiz yargı işlerinde de, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğu, bu kurala göre, davacının kendi oturduğu yer mahkemesinde dava açabileceği, davacının dava açıldığı tarihteki ikamet adresinin ... 1142. Sokak No:10 Merkez/Iğdır olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, velayetin düzenlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yasal yerleşim yeri” başlıklı 21 inci maddesi şöyledir:

“Velâyet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hâllerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır. Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.”

5. 4721 sayılı Kanun'un “Ana ve baba evli ise” başlıklı 336 ncı maddesi şöyledir:

“Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velâyeti birlikte kullanırlar. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hâli gerçekleşmişse hâkim, velâyeti eşlerden birine verebilir. Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir.”

C. Değerlendirme

5. 4721 sayılı Kanun'un “Ana ve baba evli ise” başlıklı 336 ncı maddesi şöyledir:

“Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velâyeti birlikte kullanırlar. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hâli gerçekleşmişse hâkim, velâyeti eşlerden birine verebilir. Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, küçüklerin velayeti kendisine bırakılan davalı babanın yerleşim yeri adresinin Sivrihisar/Eskişehir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sivrihisar Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi sıfatıyla) görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sivrihisar Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7707, Karar No: 2019/3215, Tarih: 07.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7707 E.  ,  2019/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 04/02/2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ..., ... ve Ark. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20/10/2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ..., ... ve Ark. vekili Av. ..., Hazine vekili...... Yönetimi vekili....... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)........sayılı dosyasında davacıların dayandığı tapu kaydı uygulaması için yapılan keşfe ait keşif zaptı ile keşif sonucu düzenlenen tüm bilirkişi raporlarının onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1939, 1964, 1972, 1975, 1987 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ile varsa bu hava fotoğrafları dışındaki tarihlere ait diğer tüm hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve ....... Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/05/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10899, Karar No: 2009/13513, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10899 E.  ,  2009/13513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... Bal ile davalı ... vek.Av...... aralarındaki tespit davası hakkında Manisa 1. İş Mahkemesinden verilen 09.07.2009 gün ve 495/573 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekilinin İzmir 5. Mahkemesine verdiği 2009/384 muhabere sayılı temyiz dilekçesinin 31.07.2009 havale tarihinde temyiz defterine kaydının yapılıp yapılmadığının ilgili mahkemeden sorularak, buna ilişkin temyiz defteri sayfasının onaylı fotokopisinin ve varsa temyiz harcının ödendiğine ilişkin makbuzun getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1238, Karar No: 2011/7403, Tarih: 28.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1238 E.  ,  2011/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.782,00 lira alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili: davacı Birliğin bakım, onarım ve yer altı su hizmetinin karşılığı olarak taşınmaz sahibi davalı hakkında tahakkuk ettirilen 1.782,00 TL alacağın tahsili için Anamur İcra Müdürlüğünün 2008/688 E sayılı takip dosyası ile ilamsız takip yaptıklarını, davalının borca itiraz ettiğini beyanla haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, idare mahkemesinin görevli olduğu, faiz talebinin keyfi olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre, davalıya ait arazi ile sulama kanalı arasındaki bağlantının kopuk olması, "avara" suyu bulunmadığı gibi, sulama birliğinin de arazilerde oluşacak avara sularının uzaklaştırılması için tahliye kanallarının bulunmaması, dolayısıyla sulama birliğinin burada bir hizmetinin söz konusu olmaması nedeniyle davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ile davalının davacı ... birliğinin sulama sahasında taşınmazlarının olduğu ve davalının kendi imkanları ile açtığı ruhsatsız kuyu ile taşınmazlarını sulayarak çiftçilik yaptığı hususlarında taraflar arasında çekişme yoktur. Taraflar arasındaki çekişme kendi imkanları ile sulama yapan davalının davacıya karşı herhangi bir sorumluluğunun olup olmadığı hakkındadır.

Danıştay 8. Daire Başkanlığının 31.01.2002 tarih 2001/3380 Esas, 2002/567 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi 167 sayılı Yeraltı Suları Hakkında Kanun ve Tüzüğü ile 1580 sayılı sulama birlikleri kurulmasına ilişkin kanun hükümleri nazara alındığında yeraltı sularının kontrolsüz kullanımının önlenmesi, cazibeli suların çiftçiler arasında eşitsizliğe yol açması ve sulama tesislerinin su temin ettiği göl havzalarının kuruması ve birlik hizmetlerinin aksaması nedenleri ile düşük ücret tarifesi üzerinden sondaj suları ile su kaynağı dışındaki diğer cazibeli suların sulama birliklerince DSİ veya onun devrettiği sulama birliklerince ücretlendirilmesinde yasaya aykırılık yoktur. Zaten çiftçilerin münferiden ruhsatsız olarak yeraltı kuyusu açmaları da mümkün olmadığı gibi, davacı birliğin çalışmaları ve tahliye kanalları açması nedeniyle artık avara suların alt taşınmazlara zarar vermesi durumu önlenir hale gelmiştir.

Bu nedenle, yasa gereği tabi üye olan davalı hakkında tüzük uyarınca işlem yapıp, taşınmazlarındaki ürünleri tespit ederek, ölçü mesaha cetveli düzenleyerek yayınlayan, kendi imkanları ile sulama yapan çifçilerden sulama bedeli yerine daha düşük olarak bakım ve işletme gideri alınmasına dair Meclis Kararı bulunan, davacı Birliğin aldığı bu karar iptal edilmediğine göre, dava konusu alacağı talep etmesinde yasaya aykırılık olmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.