muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9423, Karar No: 2013/10590, Tarih: 02.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/9423 E.  ,  2013/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirascılık Belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul 16. Sulh Hukuk ile Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, mirascılık belgesi istemine ilişkindir.

İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesi, mirasçılık belgesi verilmesi talebinin çekişmesiz yargı işi olduğu, talepte bulunanın oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğunu, mernis adresine göre davacının Küçükçekmece adresinde oturduğundan Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı vermiştir.

Küçükçekmece 1.Sulh Hukuk Mahkemesi ise mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin çekişmesiz yargı işinde yetki kuralının kesin yetki olmadığını,resen dikkate alınamayacağı, itirazında olmadığı belirtilerek İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin dava 6100 Sayılı HMK'nın 382. maddesinin çekişmesiz yargı işlerinden sayılmış, 384.maddesinde ise kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğu, HMK.nın 11/3. maddesinde ise Mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda, mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre mirasçılık belgesinin verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp tarafların yetki itirazı da olmadığına göre davanın açıldığı ilk mahkeme olan İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK'nın 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3279, Karar No: 2015/43207, Tarih: 17.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3279 E.  ,  2015/43207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Yakınan 03/07/2009 tarihli ilk ifadesinde çantasını alıp kaçan ve eylemin sanıklarından olan, ... Çocuk Ağır Ceza mahkemesinde yargılanan sanık ... Buğdaycı'nın tişörtünden tuttuğunda, bu sanığın kendisinin koluna vurup ayrıldığını, sanık ...'in yargılandığı ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/161 Esas sayılı dosyasının 18/02/2010 tarihli duruşmasında da ilk anlatımı gibi "sanığın kendisinin koluna vurduğunu" beyan etmesine karşın, temyiz konusu dosyanın 29/09/2009 tarihli duruşmasında, "ilk ifadesinin yanlış anlaşıldığını sanık ...'in kendisine vurmadığını, kendisinin sanığın koluna vurduğunu" beyan etmesi karşısında; yakınanın mahkemelerdeki ifadeleri arasında açık aykırılık bulunduğu bir muhakkaktır.

Hal böyle olunca; öncelikle yakınanın bu beyanları arasındaki aykırılıkların duraksamaya yer bırakmayacak şekilde giderilip, sanık ... yargılandığı ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/161 Esas sayılı dava dosyasının iş bu dava dosyası ile birleştirilmesi, birleştirme olmazsa örneğinin denetime olanak sağlanması bakımından, dosya içine konulmasından sonra sonucuna göre sanıkların eylemlerinin hukuki vasıflandırılması gerektiği düşünülmeden, eksik incelemeyle yetinilip, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule göre; sanık ...’in yağma eylemini tamamladıktan sonra, kaçmasını temin amacıyla mağdurenin yanına gelip, “...'i tanıdıklarını, kendisine yardımcı olacaklarını” söyleyerek, çantayı alıp kaçan asli failin peşinden koşmaktan ibaret eylemlerinin, suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak kapsamında değerlendirilip TCK'nın 39/2-c maddesince uygulama yapılması gerekirken, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 37/1. maddesi uyarınca fazla ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2029, Karar No: 2022/7986, Tarih: 09.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2029 E.  ,  2022/7986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, buğday samanı ve slajlık mısır ile fiğ ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının İl Tarım ve Orman Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2020 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17024, Karar No: 2015/6932, Tarih: 28.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17024 E.  ,  2015/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 14/07/2009-03/08/2009 gününde verilen dilekçeler ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen 26/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların davalılardan ...'ye yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların davalılardan ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, ... Başkanlığı'na bağlı ... şirketinin yönetim kurulu başkanı ve ... üyesi olduklarını, davalılardan ...'ın ise ... şirketinden ... bulunan çay ocağı, otopark ve büfelerin işletmesini kiralayan kişi olduğunu, ... Başkanlığı tarafından ...'ın sözleşme şartlarına uymadığının tespit edilmesi nedeniyle sözleşmenin feshedilme aşamasına geldiğini, bu süreçte ... ile yaptıkları bir görüşmenin bu kişi tarafından hukuka aykırı bir şekilde gizli kamera ile kayda alındığını ve sözleşmenin feshedilmemesini sağlamak amacıyla basına servis edildiğini, söz konusu görüşmenin 10/06/2009 tarihli Sabah Akdeniz gazetesinde ''...'' başlığı ile yayınlandığını, olayın bu şekilde gündeme gelmesi sonucu görevlerinden istifa ettiklerini ve siyasi kariyerlerinin sona erdiğini, ... tarafından hukuka aykırı şekilde kayda alınan görüşmenin yayınlanması nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ... tarafından davacılarla aralarındaki görüşmenin kayda alınmasının davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı, görüşmenin kamu görevlisi olan davacıların tartışılabilir eylemlerinden kaynaklandığı, davalı gazete yönünden ise haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalılardan ... tarafından davacılarla aralarındaki görüşmenin kayda alınmasının davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı, görüşmenin kamu görevlisi olan davacıların tartışılabilir eylemlerinden kaynaklandığı, davalı gazete yönünden ise haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Anayasa’nın “Özel hayatın gizliliği” başlıklı 20. maddesi gereğince herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesinde de herkesin özel ve aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip olduğu belirtilmiş; maddenin ikinci fıkrasında ve Anayasanın 20/2. maddesinde yasaya uygun sınırlama nedenleri sayılmıştır. Bundan başka, Medeni Yasa'nın 24. ve 25. maddeleri ile hukuka aykırı olarak kişilik haklarına yapılan saldırılar koruma altına alınmış, bu hakların saldırıya uğramasının yaptırımı da Borçlar Yasası'nın 49. maddesinde gösterilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu eylem ile ilgili olarak davalılardan ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kaydetmek suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/579 esas, 2013/374 karar sayılı kararı ile ...'ın kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kaydetmek suçunu işlediği sabit görülerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, diğer suçlardan ise beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki görüşmenin davalılardan ... tarafından hukuka aykırı bir şekilde kaydedildiği mahkemenin de kabulündedir. Halka açık olmayan bir mekanda gerçekleşen söz konusu görüşmenin hukuka aykırı bir şekilde kaydedilmesi, davacıların özel hayatının gizliliğini ihlal edici niteliktedir. Şu durumda davacıların kişilik haklarının zarar görmediğinden söz edilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davacılar yararına uygun miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken, davalılardan ... yönünden de istemin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... yönünden BOZULMASINA, davalılardan ...'ye yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29771, Karar No: 2017/2464, Tarih: 02.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/29771 E.  ,  2017/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar ... ve ... ile beraber önceden verdikleri karar uyarınca müştekiye yönelik hırsızlık eylemini birlikte gerçekleştirdikleri gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine somut olayda uygulama olanağı bulunmayan aynı Kanun'un 39. maddesinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hapis cezasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itrazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Sanığın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ile beraber müştekiye ait markete camı kırarak girdikten sonra, ihbar üzerine olay yerine gelen polis ekibini görüp sigara kartonları ile doldurdukları poşetlerle kaçarken, ara sokakta kovalamaca sonucu yakalandıkları ve suça konu eşyaların ele geçmediği olayda, suçun tamamlandığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 35.maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

b- Müştekinin kamu davası açılmadan önce Cumhuriyet savcılığına verdiği 13/04/2009 tarihli dilekçe ile zararının tamamının sanık ...'ın babası tarafından karşılandığını, şikayetinden vazgeçtiğini bildirmiş olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Sanığın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar ... ve ... ile beraber önceden verdikleri karar uyarınca müştekiye yönelik hırsızlık eylemini birlikte gerçekleştirdikleri gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine somut olayda uygulama olanağı bulunmayan aynı Kanun'un 39. maddesinin uygulanması,

c- Sanığın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar ... ve ... ile beraber önceden verdikleri karar uyarınca müştekiye yönelik hırsızlık eylemini birlikte gerçekleştirdikleri gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine somut olayda uygulama olanağı bulunmayan aynı Kanun'un 39. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1599, Karar No: 2012/5323, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1599 E.  ,  2012/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Mucur Sulh Hukuk ve Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi iznine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Mucur Sulh Hukuk Mahkemesince, vesayet altına alınan ...ın "İncek Mahallesi, Turgut Özal Bulvarı, Cumhuriyet Caddesi,Muhtarlık arkası, NO;1 Gölbaşı/ Ankara" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının mernis adresinin "Mucur" olduğu ve "Gölbaşı" ile bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamından ...'a, 01.09.2006 tarihinde ...'ın vasiliğinin kaldırılarak ...'ın vasi tayin edildiği ve 09.06.2008 tarihinde vasiliğin devamına karar verildiği, 13.08.2008 tarihinde de vesayet makamı olan Mucur Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 462/14 maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine izin verilmesi ile yetkisizlik nedeni ile dosyanın Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesince, 30.04.2009 tarihinde Gölbaşı'nın yerleşim yeri olduğuna karar verildiği, 16.06.2011 tarihinde ise ek karar ile kısıtlının "Gölbaşı" ile bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesince, Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda vesayet makamı olan Mucur Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı ile kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğinden, uyuşmazlığın Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2555, Karar No: 2019/3463, Tarih: 28.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2555 E.  ,  2019/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15706, Karar No: 2013/21442, Tarih: 09.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/15706 E.  ,  2013/21442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, sanığın mağdur ...’in kolunu bileğinden kıvırmak suretiyle yaralamak suçundan da cezalandırılması talep edilmiş olduğu halde, sanık hakkında bu suçtan hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı içerisinde karar verilmesinin mümkün bulunduğu anlaşılmıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Yaralama eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’ün izinsiz yapılan ve gece geç vakitte devam eden düğünü sonlandırmalarını isteyen jandarma görevlilerinden ...’a yumrukla vurup boğazını sıkma, ...’e ise “benim canımı sıkmayın, bana kolunu kırdırtmak mı istiyorsun” diyerek, kolunu tutarak sıkmaktan ibaret olan eylemlerinin bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.