muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21541, Karar No: 2016/3124, Tarih: 14.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/21541 E.  ,  2016/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... ve ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddine;

2- Dava; 12.3.2001 tarihli iş kazasında, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. Maddesidir.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir. Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Somut olayda; iş kazasına uğrayan sigortalı .....’ın %53 sürekli iş göremezlik derecesine göre gelir bağlandığı, yapılan kontrol muayenesi sonucu 15.3.2003 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik derecesinin %33,20’e düştüğü, tekrar yapılan kontrol muayenesi sonucu 1.6.2011 tarihinden itibaren sürekli iş görmezlik derecesinin %26'e düştüğü kontrol gerektirmez kaydı düşülerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin, yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına karşılık gelen miktarının ilavesi gerekecektir. Öte yandan, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de sürecektir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... ve ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 14.3.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27731, Karar No: 2015/19180, Tarih: 15.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27731 E.  ,  2015/19180 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 27.04.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2014 gün, 2014/229 esas, 2014/257 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının paraya çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

... Laboratuvarı raporuna göre; suça konu silahın namlusunun yivset ihtiva etmediğinin, çalışma sisteminin yarı ve tam otomatik atış yapabilecek şekilde dizayn edilmiş olduğunun, saçma vb. maddelerin geçebileceği kadar namlusunun iç kısmında açıklığın olduğu, bu açıklığın tabancanın imali aşamasında mı sonradan mı yapıldığının tespit edilemediğinin, tabancanın şarjörü temin edilirse namlusu içinde yivset bulunmamasına rağmen şarjörü içindeki saçma tanesi ihtiva eden özel nitelik kazandırılmış fişekleri 6136 sayılı Kanunun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 2. maddesinin g fıkrasında belirtilen şekilde atabileceğinden 6136 sayılı Kanunun 12/4. madde ve fıkrası kapsamında değerlendirilebileceğinin; ...Dairesi'nin raporuna göre ise gaz ayırım parçasının bulunduğunun, çapına uygun 9 mm çapında kurusıkı ya da gaz fişeği atmakla birlikte çapına uygun özel şekil ve nitelikteki kurşun küre ve saçma taneleri ihtiva eden sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri de atabileceğinin, silahın vahim nitelikte olmadığının belirtilmesi ve olayda tabanca ile birlikte ses ve gaz fişeği ele geçmesi karşısında; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup ...Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorularak, bu silahların üretim şeması getirtilip, suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını gösterir fotoğrafları, faturası, polis kriminal raporu eklenerek üretici firmadan suça konu silah üzerinde imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na tekrar gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı ve vahim nitelikte olup olmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4054, Karar No: 2021/3596, Tarih: 13.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4054 E.  ,  2021/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/05/2019 tarih ve 2017/1543-2019/492 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile dava dışı Tatlıcı Aziz Tatlı İml. San. Tic. Ltd. Şti. arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalının da bu sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun ödenmemesi üzerine davacı tarafından asıl borçlu ve müşterek borçlu müteselsil kefiller aleyhine Adana 4. İcra Müdürlüğünün 2009/11937 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı lehine %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilince sözleşmenin tam metninin ibraz edilmediği, alacağın varlığını ve miktarını ispat yükünün davacı bankaya düştüğü, davalı tarafın 09.06.1998 ve 23.06.1998 tarihlerinde yapılan artışlarına ilişkin kısımda kefalet imzası bulunmakta ancak 30.000.- TL limite ilişkin kısımda kefalet imzası bulunmadığı, davalının kefalet limitinin 25.000.- TL olarak kabul edilmesi gerektiği, davalının takipten önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin belge sunulmadığı, sözleşmenin tam metni sunulmadığından davalının depo isteminden sorumlu olduğuna ilişkin taahhüdün ispatlanmadığı, temerrüt faizi oranına ilişkin sözleşme hükmünün tespit edilemediği, davalının takip konusu nakdi alacağın kefalet limiti olan 25.000.- TL kısmından sorumlu olabileceği, temerrüt faiz oranına ilişkin sözleşme hükmü ibraz edilmediğinden bu alacağa avans faizi uygulanması gerektiği, depo hakkının varlığı ispatlanmadığından bu istemin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Adana 4. İcra Müdürlüğünün 2009/11937 sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin davalı yönünden 25.000,00 TL asıl alacak için devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın depo isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2729, Karar No: 2013/20513, Tarih: 07.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2729 E.  ,  2013/20513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1729, Karar No: 2010/11771, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1729 E.  ,  2010/11771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki mal iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili ile davalı arasında imzalanan Finansal Kiralama Sözleşmesi uyarınca davalıya (1) adet tarım makinesinin finansal kiralama yolu ile kiralandığı ancak davalının sözleşme uyarınca ödemesi gereken borcunu ödemediği ve temerrüde düştüğünü, müvekkilinin davalıya noter kanalı ile ihtarname keşide ettiği ve ihtarnamede belirtilen (60) günlük sürenin dolmasına rağmen davalının borcunu ödemediği bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek, sözleşme konusu aracın müvekkili şirkete iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermeyip, yargılamaya da katılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda taraflar arasında Finansal Kiralama Sözleşmesi imzalanıp, davalıya sözleşme konusu aracın teslim edildiği, ancak davalının borcunu ödememesi üzerine davacı şirketin Finansal Kiralama Kanunu'nun 23/1. maddesi uyarınca davalıya noter kanalı ile ihtarname keşide edildiği, ancak ihtarnamenin davalıya tebliğ edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 27.03.2008 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesinin “Kiracı ve Kefillerin Tebligat Adresleri” başlıklı 50.maddesi “kiracı ve kefiller kiralayan tarafından herhangi bir husus için sözleşmenin özel şartlar bölümünde yer alan adreslerine yapılacak her türlü tebligatın kanuni ikametgahlarına veya kendilerine yapılmış tebligat olduğunu, Tebligat Kanunun 35. ve İİK.nun 21.maddesindeki usulün uygulanmasını şimdiden kabul ve taahhüt ederler” hükmünü içermektedir.

Mahkemece anılan madde hükmü değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklana nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2984, Karar No: 2016/5756, Tarih: 09.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/2984 E.  ,  2016/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı; ortak mirasbırakan babaları ...Yünden'den intikal eden 216 ada 9 numaralı parselde yer alan 11 nolu bağımsız bölümü murisin ölümünden sonra davalılarca kullanılmaya devam edildiğini, herhangi bir bedelde ödenmediğini ileri sürerek geçmiş beş yıllık dönemi kapsayan 7.500,00 TL ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Davalılar, istenen ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu, çekişme konusu taşınmaza yapılan faydalı ve zaruri masrafların mahsubunun gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ...yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, davalı ... yönünden ise iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 216 ada, 9 numaralı parsel, 11 nolu bağımsız bölümün tarafların murisi İsmail Yünden adına kayıtlı iken 06/03/2007 tarihinde ölümü üzerine mirasçılarına intikal ettiği davacı ve davalıların taşınmazda paydaş oldukları anlaşılmaktadır.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal ... elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda somut olaya bakıldığında, davacı paydaşın, ecrimisil isteyebilmesi davaya konu taşınmazdan veya gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşlara bildirmiş olmasına bağlıdır.

Davacının, intifadan men olgusunun gerçekleştiği yönündeki iddiasına dayandırdığı, ... idaresi aracılığıyla davalı tarafa gönderildiğini ileri sürüldüğü 23.10.2009 tarihli ihtarname dosyaya sunulamadığı gibi idare nezdinde de bir örneğinin bulunmadığı saptanmıştır.

Bu durumda, davacı intifadan men şartının gerçekleştiğini ispatlayamamıştır.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3426, Karar No: 2015/4163, Tarih: 16.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3426 E.  ,  2015/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...'ın eşi olan mağdur ... ve oğlu olan sanık ... ile birlikte aynı ikamette yaşadıkları, diğer oğlu sanık ...'ın ise şehir dışında yaşadığı ve taraflar arasında anlaşmazlıkların bulunduğu, 22/10/2007 tarihinde, sanık ...'ın birlikte ikamet ettikleri evde bulunan buzdolabı, çamaşır makinası ve sobayı anne ve babasının rızası olmadan satarak güveni kötüye kullanma suçunu, katılan sanık ...'a hitaben sinkaflı sözlerle küfür ederek hakaret suçunu işlediği; sanık ...'ın da katılan sanık ...'a hitaben sinkaflı sözlerle hakaret edip, “senin bir tarafını kırarım, öldürürüm” diyerek tehdit ettiği; 30/06/2008 tarihinde ise katılan sanık ... ve sanık ...'ın birbirleriyle tartışarak karşılıklı sinkaflı sözlerle hakaret edip, birbirlerine vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıklarının iddia edildiği olayda;

1-... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun'un

3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-... hakkında hakaret suçundan verilen beraat, güveni kötüye kullanma ve hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık, tanık ve katılan beyanları, nüfus kaydı ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık ...'ın ...'a karşı iki farklı tarihte hakaret suçunu işlediğinin iddia edilmesi ve mahkeme tarafından 22/10/2007 tarihli eylemle ilgili beraat kararı, 30/06/2008 tarihli eylemle ilgili ise ceza verilmesine yer olmadığına dair karar vermiş olması karşısında, tebliğnamedeki aynı eylemle ilgili olarak iki farklı karar verilmek suretiyle hükmün karıştırıldığına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30967, Karar No: 2013/3384, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/30967 E.  ,  2013/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde TCK.nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması, sanığın gece 24.00 sıralarında müştekinin pantolunundan oto anahtarı ile birlikte işyeri anahtarlarını da aldığı bilahare otoyu çaldığı, çaldığı bu oto ile çevre yolunda kaza yaptığı, götürüldüğü hastaneden kaçtığı, Elbistan’a gittiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 146/1. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı madde ile uygulama yapılarak cezadan indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi