muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8124, Karar No: 2011/10367, Tarih: 13.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8124 E.  ,  2011/10367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 1879 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 33,01 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve tespit dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece; “ ... Çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazın hazinenin de taraf olduğu ... Tapulama Mahkemesinin 12.03.1981 tarih, 1977/132 esas ve 1981/109 karar sayılı ilamı ile 74 ve 170 parsel sayılı taşınmazlar olarak Yurtaslan Başaran adına paylı mülkiyet üzere 08.07.1982 tarihinde tescil edildiği, anılan taşınmazların 02.07.1993 tarihinde intikal ve satış suretiyle ... ...adına pay tescili yapıldığı, 74 ve 170 parsellerin 11.04.1995 tarihinde imar uygulamasına tabi tutularak 1879 ada 2 parselin ... ...adına tam mülkiyet üzere tescilinden sonra 13.08.2003 tarihinde davalı ... adına satış suretiyle tescil edildiği, bu durumda hazinenin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil edebilecek yerlerden olduğu belirlenmek suretiyle bir tescil hükmü kurulur ise, artık bu kararın hazineyi bağlayacağı, öte yandan davalının tescil ilamını alan kişinin halefi bulunduğuna göre, ilamın davacıyı da bağlayacağı, hal böyle olunca; yerinde yeniden keşif yapılarak çap dayanağı tescil krokisinin yerinde uygulanması, çekişmeli taşınmazın tescil krokisi kapsamında kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması, kroki kapsamında kalan kısımlarla ilgili olarak davanın reddedilmesi, kroki kapsamında olmayan ve 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kalan yerlerle ilgili kabul kararı verilmesi gerektiği, ” hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak, mahkemece; çekişmeli taşınmazın, geldi kadastral parsellerine dayanak tarafları bağlayıcı tescil krokileri kapsamında kaldığının ve kesin hüküm bulunduğunun saptanmak ve 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükmü gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığının belirlenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması, karar tarihi itibariyle doğru ise de, 5841 Sayılı Yasanın, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas, 2011/77 Esas sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 23.07.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Ne var ki; çekişme konusu imar parselinin, geldisi olan 169 nolu parselin Hazinenin taraf olduğu ... Tapulama Mahkemesinin 1977/131 Esas, 1981/152 Karar sayılı ilamına yine 170 nolu parselin de Hazinenin ve davalının halefinin taraf olduğu 1977/132 Esas, 1981/109 Karar sayılı ilamlarına istinaden tescil edildiği ve mahkemece bozma doğrultusunda yapılan uygulama neticesinde dava konusu taşınmazın anılan tescil ilamları ile tescil krokileri kapsamında kaldığı belirlendiğine göre, kesin hüküm ve kesin delil niteliğindeki bu durumun Hazineyi bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davanın esastan reddine karar verilmesi ve yargılama giderlerinden davacının sorumlu tutulması belirtilen gerekçelerle ve sonucu itibariyle doğrudur.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HUMK'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, (Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2945, Karar No: 2012/4987, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2945 E.  ,  2012/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'ın 1975 olan ölüm yılının 1986 olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Ölüm tarihinin düzeltilmesi istenilen ...'ın kızı 01.11.1988 tescil tarihli Ayfer Yılmaz'ın nüfusa tesciline dair belgelerin,

2- Temyiz eden müdahil ... vekilinin müdahale nedeni olarak bildirdiği Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/93 Esas sayılı dava dosyasının (karara çıkmış ise karar örneğinin),

Bu dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3197, Karar No: 2018/3637, Tarih: 25.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3197 E.  ,  2018/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından Seydikemer Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde hükümlü ...'nın, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Fethiye İnfaz Hakimliğinin 11/05/2017 tarihli ve 2017/1039 esas, 2017/1030 sayılı kararının infazı sırasında, yükümlülük ihlalinde bulunması nedeniyle ileri sürdüğü mazeretinin kabulü ile hükümlünün uyarılması talebinin reddine, ancak konutta infaz yükümlülüğü ile yükümlendirilmesine dair Elmalı Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 08/09/2017 tarihli ve 2017/454 İDDK sayılı kararına karşı yapılan şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Elmalı İnfaz Hakimliğinin 22/09/2017 tarihli ve 2017/787 esas, 2017/771 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2017 tarihli ve 2017/572 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunun 18/1. maddesindeki "(1) Şube müdürlükleri ile koruma kurullarının idarî nitelikteki eylem ve işlemlerine karşı infaz hâkimliğine şikâyette bulunulabilir.(2) Bu Kanunun uygulanması kapsamında verilmiş olan hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde mahkeme kararlarına karşı itiraz yolu açıktır. Diğer kanunlarda belirtilen kanun yolları saklıdır." hükmü ile Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 48/1. maddesinde yer alan "(1) Yükümlüler ile kanuni temsilcileri, infaz hizmetlerinin yürütülmesi sırasında müdürlükçe hazırlanan denetim planları ve raporları ile müdürlükçe yapılan uyarılar gibi işlem ve eylemlerin kanun, tüzük ve yönetmelik hükümleri ile genelgelere aykırı olduğu gerekçesiyle müdürlüğe itirazda ya da infaz hâkimliğine şikâyette bulunabilirler.(2) Yükümlü, hakkındaki işlem ve eylemleri öğrendiği tarihten itibaren on beş gün, her halde işlem ve eylemlerin yapıldığı tarihten itibaren otuz gün içinde şikâyet yoluyla infaz hâkimliğine başvurabilir." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, mahkemesince talep konusu hakkında değerlendirme yapılması gerektiğinden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28/05/2018 gün ve 94660652-105-07-1862-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2017 tarihli ve 2017/572 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18530, Karar No: 2017/10850, Tarih: 18.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/18530 E.  ,  2017/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takipte borçlu icra mahkemesine başvurusunda; takip talebi ve icra emrinin yasaya uygun düzenlenmediğini, kesin borç ipoteğine bağlı olarak başlatılan takip nedeniyle zarara uğradığını, yapılan işlemlerin haksız ve mesnetsiz olduğunu ileri sürerek takibin iptaline, maddi ve manevi zararlarının tazminine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, davacının maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olarak açmış olduğu davada mahkemenin görevsizliğine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, borçlunun, haksız ve hukuka aykırı takip nedeniyle uğramış olduğu zararlarının tazmini istemi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Borçlunun itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü hususlar yargılamayı gerektirdiğinden, bu hususlar dar yetkili icra mahkemesince değerlendirilemeyeceğinden mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemenin görevsizliğine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3214, Karar No: 2017/9255, Tarih: 21.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/3214 E.  ,  2017/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen 05.03.2008 tarihli mahkumiyet kararının sanığın 18/04/2012 tarihli kararı temyiz ederken vermiş olduğu Cumhuriyet Mahallsei Funda sokak no... Uşak adresine tebliği yerine mernis adresine tebliğ edilmiş olması nedeniyle bahse konu karar sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildikten sonra temyiz talebinde bulunması halinde, ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15914, Karar No: 2012/21394, Tarih: 11.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15914 E.  ,  2012/21394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Duruşma istemi miktar itibariyle HUMK.nun 438.maddesi gereğince reddedildi.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, aylık 350 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece daha önce nafakanın kaldırılmasına ilişkin açılan davanın reddinden sonra davalının mali durumunda bir değişme olmadığı, davalının aldığı yetim maaşının yoksulluk durumunu ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir.Ancak, kaldırma talebi, azaltma talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Tarafların sosyo-ekonomik durumlarının araştırmasından; davacının diş hekimi olup aylık 2.500 TL gelirinin olduğu, aylık 750 TL yardım nafakası ödediği, annesiyle birlikte kira vermeden oturduğu; davalının ise vefat eden anne ve babasından dolayı toplamda 1250 TL yetim maaşı aldığı, miras olarak kendisine kalan hisseli evde kira vermeden oturduğu, ayrıca 1/3 miras hisseli ...'de bir yazlık ve ... ...'de bir stüdyo daireye sahip olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların boşanmasına ilişkin dosya incelenerek davalıya yoksulluk nafakası takdir edilmesi sırasındaki davalının geliri tespit edilmeli, bu davadan sonra davalının ikinci bir yetim maaşı alıp almadığı araştırılmalı, dava dilekçesindeki istem gözetilerek çoğun içinde az da istenilmiştir kuralı gereğince yoksulluk nafakası miktarından indirim yapılması gerekip gerekmediği değerlendirilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ve değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesi bozma nedenidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/295, Karar No: 2016/17, Tarih: 20.01.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/295 E.  ,  2016/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 15.01.2013 gün ve 2011/116 E. 2013/15 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 14.11.2013 gün ve 2013/12054 E. 2013/14333 K. sayılı ilamı ile ;

“…Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1. Maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1. Maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu ifrazen oluşan bir kısım parsellerin 359.000 m2 yüzölçümlü mera vasıflı 19.04.1955 tarihli ve 28 no'lu parselden geldiği, 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları ile Belediye adına mera vasfı ile tescil edildiği ve sonradan yapılan imar uygulamaları ile dava konusu taşınmazın belediye adına tescil edildiği ve üzerinde bina bulunmamasına rağmen dava konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır.