muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/421, Karar No: 2018/3306, Tarih: 15.03.2018

4)Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunmaması nedeniyle, hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk gereğince aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

5) Hükümde uygulandığı halde TCK nın 62/1. maddesinin gösterilmemesi,

6) TCK'nın 61. maddesinin 5. fıkrasının ''Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.'' şeklinde düzenlendiği; somut olayda ise mahkemenin hırsızlık suçundan hüküm kurarken 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesine göre uygulama yapıldıktan sonra 31/2 maddesi uyarınca uygulama yapması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

7)Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

8)Kayden 08/02/1999 doğumlu olup suç tarihi itibarıyla 12 yaşını tamamlayıp 15 yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

9)Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1069, Karar No: 2008/2655, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1069 E.  ,  2008/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Bursa 5. Sulh Hukuk ile Mudanya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...’in yerleşim yerinin “... ... ,...” olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11569, Karar No: 2018/4551, Tarih: 19.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11569 E.  ,  2018/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2015 gün ve 2013/108-2015/508 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi fer'i müdahil ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar fer'i müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, fer'i müdahil sıfatıyla temyiz isteminde bulunan ..., mülga HUMK 57 ile yürürlükteki HMK'nın 66 ve devamı maddeleri uyarınca yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorundadır. Mahkemece fer'i müdahil aleyhine de bir hüküm kurulmadığından fer'i müdahilin tek başına kararı temyiz hakkı bulunmadığı, davalı tarafın da mahkeme kararını temyiz etmediği gözetildiğinde fer'i müdahil ...'in tek başına yapmış olduğu temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31558, Karar No: 2014/15071, Tarih: 05.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31558 E.  ,  2014/15071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Tehdit eyleminden kurulan hükümde, TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

6136 sayılı Kanuna aykırılık eyleminden kurulan hükümde ise; 5237 sayılı TCK'da cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve içtimanın infaz sırasında gözetilmesi gerektiği düşünülmeden, sanığa doğrudan ve hapisten çevrilmek suretiyle verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, “ TCK'nın 53/l-(c) maddesinde yer alan haklardan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ve 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma eyleminden kurulan hüküm fıkrasındaki para cezalarının toplanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/6764, Karar No: 2011/9592, Tarih: 30.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/6764 E.  ,  2011/9592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanık hakkında iddianamede anlatılan ... eyleminden dolayı ik ayrı beraat kararı verilmesi,

2-Zabıt mümzi tanıklar sanığı balta ile kesim yaparken gördüklerini söylemesine rağmen, beyanlarına neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14891, Karar No: 2014/16219, Tarih: 04.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14891 E.  ,  2014/16219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2014/8-2014/13

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel haciz yoluyla takipte borçlu, alacaklı tarafın talebi üzerine kendisine gönderilen tahliye muhtırasına yönelik olarak şikayette bulunarak, ilgili taşınmaza istinaden açılan tasarrufun iptali davasının henüz kesinleşmediğini belirterek muhtıranın iptalini talep etmiş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

HMK'nun 367/2. maddesi gereğince taşınmaza ve buna ilişkin ayni haklara dair hükümler kesinleşmedikçe icra edilemez.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan genel haciz yoluyla takipte, İİK'nun 277 ve müteakip maddelerine göre tasarrufun iptaline ilişkin ilam alınmıştır. Bu kararın amacı İİK'nun 283.maddesine dayalı olarak yalnızca borçlunun tasarrufuna konu ettiği maldan alacaklının alacağının tahsili olanağını sağlamaktan ibarettir. Bu nedenle söz konusu ilam, bu haliyle ayni değil şahsi niteliktedir.

Kaldı ki tasarrufun iptali davası borçlu lehine sonuçlansa dahi kesinleşen ihale kararını etkilemez.

Somut olayda tahliyeye konu taşınmazla ilgili ihale süreci kesinleşmiş ve hatta alacaklı lehine tapuda tescil işlemi yapılmıştır.

O halde mahkemece borçlunun isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17033, Karar No: 2014/1295, Tarih: 20.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/17033 E.  ,  2014/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı oy: Olay günü...Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davanın duruşması sırasında; tutuklu sanıklardan birinin "biz de insanız, bize de acıyın, yeter artık" şeklindeki yakınması üzerine sanığın, tutuklu olan kardeşinin tahliye talebinin de reddi yönünde verilen karara tepki olarak "haklı ama, lanet olsun, bu nasıl adalet" şeklinde söz ile duruşma salonunun kapısını sert biçimde çarpmak biçimindeki eyleminde; sanığın mesleği, sosyal konumu, meramını anlatmak için bir çok yol olmasına rağmen muhatap mahkeme heyetini küçük düşürücü bir yolun seçilmiş olması, yargı görevini yapanlarla ilgili ifade özgürlüğünün dar yorumlanması gerektiği şeklindeki evrensel kabule rağmen, muhatapların bu eyleme katlanması sonucunu doğuran beraat yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/37614, Karar No: 2014/220, Tarih: 16.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37614 E.  ,  2014/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/1515

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dışı A.. A.. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı T.. A.. işçisi olduğu ve sendikaya üye olması nedeniyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanarak fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürülükte olan 8. ve 9. dönem TİS hükümlerinden davacının yararlandırılarak fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemsi sonucunda; davacının ASSİST işyerindeki sözleşmeleri, uyuşmazlık dönemine ait davacıya yapılan ücret ödemelerine dair belgeler getirtilerek, ADSL ve performans pirimleri adı altında yapılan ödemelerin, TİS'e göre hesaplanan alacaklardan mahsup edilmesi gerektiği beliritilerek karar bozulmuştur.

Bozmadan sonra bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen davada; davacının aynı gerekçelerle yine TİS'den doğan vardiya primi, altıncı gün primi, giyecek yardımı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakalrının ödenmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyularak 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında ASSİST şirketinin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilemsiyle muvaza olgusunun ortdan kalktığını bu nedenle davacının TİS'den doğan haklarını talep edemeyceğinden davaların reddine karar verilmiştir.

Telekom ve ASSİST şirketleri arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamlar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamaların dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının isteklerinin değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki iş kolu tespiti kararından önce davalılar arasındaki iş ilişkisi muvazaalı kabul edilerek bozma kararı verilmiştir. Bu durumda da, muvazaa olgusu kabul edildiğinden bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3751, Karar No: 2025/4079, Tarih: 13.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/3751 E.  ,  2025/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1585 Esas, 2023/73 Karar

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.06.2012 tarihli ve 616-218; 13.12.2011 tarihli ve 237-259; 16.12.2008 tarihli ve 144-234; 23.09.1974 tarihli ve 227-408 ile 16.04.1973 tarihli ve 213-345 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme ve karar verme görevi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, sanık müdafiinin 12.10.2023 havale tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1-2. maddesindeki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü uyarınca, sanığın bilinen en son adresi olan "İleri Mahallesi Dokuz Sokak No:38/8 Çankaya/Ankara" adresine yapılan tebligatın iade edilmesi sonrasında Mernis adresi olan ''Turgut Özal Mahallesi 2611 Sokak No:4B/4 Yenimahalle/Ankara'' adresine 18.04.2023 tarihinde yapılan tebligatın da iade edilmesi üzerine gerekçeli kararın bu kez aynı adrese 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre 08.05.2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın usulüne uygun şekilde yapılan tebligata rağmen 5271 sayılı Kanun'un 291/1-2. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süre içerisinde hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından ve eski hale getirme nedenleri de yerinde görülmediğinden, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29361, Karar No: 2013/2183, Tarih: 14.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/29361 E.  ,  2013/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b, 143/1, 145/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 15 gün hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan 29.08.2006 günü saat 02.00 sıralarında İnönü Mahallesinde bulunan telekom binasının yanındaki toprak sahanın üst tarafından Yıldıztepe Mahallesine doğru yürürken, daha önceden tanıdığı ancak pek fazla samimiyeti olmayan sanığın arkasından gelerek Nokia 6600 marka cep telefonunu elinden alıp kaçmaya başladığı, yakınanın sanığı yaklaşık olarak 100 metre kadar kovaladıktan sonra yakaladığı, sanığın bıçakla yakınanı sol yanağından yaralayarak kaçtığı somut olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 965 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif’ ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olaylarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 145.maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması,

3-5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 14/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3546, Karar No: 2009/3160, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3546 E.  ,  2009/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın yer altından su borusu geçirmek, kanal dolgusu yapmak ve çukur kazmak işlemini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7204, Karar No: 2011/17615, Tarih: 23.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7204 E.  ,  2011/17615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2010 tarih ve 2007/202-2010/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “şanlı delikli-kapsikumlu kaplanlı” markası ile tescil ettirdiği “yakı” tabir edilen ürünü olduğunu, davalının müvekkilinin tescilli ürününün sahtesini üretip piyasaya sürmeye hazırlanırken yakalandığını, davalının eyleminin müvekkilinin piyasadaki tercih edilirliğine, ticari altyapısı ve itibarına gölge düşürdüğünü ileri sürerek 5.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, haksız fiil mahkemesi olan Adana mahkemelerinin yetkili olduğunu, arabasında ele geçirilen ürünlerin .....tarafından emanet olarak yollandığını, husumetin ona yöneltilmesi gerektiğini, ürünlerin ambalaj olup mamul mal olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, ceza soruşturmasında yapılan aramada davalının aracında yirmi koli ve bir çuval içerisinde üzerinde “şanlı delikli yakısı” ve kaplan resmi ile “kapsikumlu” ibaresi bulunan zarfların ele geçerildiğini, her ne kadar ceza mahkemesince beraat kararı verilmişse de verilen beraat kararının mahkemeyi bağlamayacağını, olay tarihi itibariyle taklit markalı ambalajların ticari anlamda bulundurma eyleminin marka tecavüzü oluşturduğunu, davalının aracında ele geçirilen 120.000 adet sahte ürünlerin kendisine ait olmadığını iddiasını ispatlayamadığını, bilirkişi raporu ile de davacının davalı ile lisans sözleşmesi yapmış olsaydı yoksun kalacağı kazancının 9.720.00 TL olduğunu belirtmesi sonucu davacının da davasını ıslah ettiğini, tecavüzün varlığının sabit olduğu gerekçesiyle 9.720.00 TL maddi, 3.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 565,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.