muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3238, Karar No: 2019/5084, Tarih: 09.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/3238 E.  ,  2019/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı paranın miktarının 100,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/68032, Karar No: 2012/45700, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/68032 E.  ,  2012/45700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında hatalı yazılan suç tarihinin, 10.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi olan 10.12.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7324, Karar No: 2021/14308, Tarih: 16.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7324 E.  ,  2021/14308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

No : 2019/3191-2020/109

İlk Derece

Mahkemesi : Boyabat Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2016/431-2019/647

İş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/11/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Davalı adına da gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dosya kapsamından davacı kazalının dava tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle velayeten annesi Fadime Aşçıgil tarafından dava açıldığı, Fadime Aşçıgil’in herhangi bir tazminat talebinin bulunmadığı, davacı kazalı Ramazan’ın aşamalarda 18 yaşını ikmal ettiği, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden esas hakkında karar verilirken istinaf istemi kabul edilen davalının istinafa başvururken yatırmış olduğu istinaf karar harcını alınması gereken karar ve ilam harcından mahsubuna karar verdiği, yine bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen harç tahsil müzekkeresinin geri alınmasına, tahsil edilmiş olması halinde ise iş bu karardaki hükmedilen harcın mahsubu ile yeni duruma göre müzekkere yazılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Somut olayda, bölge adliye mahkemesi karar ilamı başlığında davacı kazalının annesi olan Fadime Aşçıgil davacı konumunda olmamasına karşın ayrı bir davacı olarak gösterilmesi isabetsizdir. Bunun yanında istinaf istemi kabul edilen davalı tarafından yatırılan nispi istinaf karar harcının da davalıya iadesine karar verilmesi gerekirken alınması gereken karar ve ilam harcından mahsup edilmesi hatalı olduğu gibi hükmün 9 numaralı bendinde “ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen harç tahsil müzekkeresinin geri alınmasına, tahsil edilmiş olması halinde ise iş bu karardaki hükmedilen harcın mahsubu ile yeni duruma göre müzekkere yazılmasına” şeklinde şarta bağlı hüküm kurulması da doğru değildir.

Ne var ki; bu konuların düzeltilmesi yeniden yagrılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 15/01/2020 Tarih, 2019/3191 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararının,

A)Karar ilamı başlığında yer alan "Davacı: 1-... – 11897942304“ rakam ve sözcüklerinin tamamen silinmesine,

B)Karar ilamı başlığında yer alan "2-..." rakam ve sözcüklerinin başında yer alan "2" rakamının silinmesine,

C)Hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 3 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "3-Davacı tarafın davasının kabul edilmiş olması nedeniyle 492 sayılı Harçlar Kanununun madde 2, 15/1, 21/1, 28/1.a hükümleri uyarınca kabul edilen değer üzerinden alınması gereken 7.258,54 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

Davalı tarafça istinaf aşamasında yatırılan 1.475,00 TL nispi istinaf karar harcı ile 121,30 TL istinaf yoluna başvuru harcının istem halinde davalı tarafa iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

D)Hüküm fıkrasının 9 numaralı bendinin tamamen silinerek hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine 16/11/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15836, Karar No: 2009/15902, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15836 E.  ,  2009/15902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tescil tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı ...’un diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle, sattığı ürün bedelinden, ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, Kurumca tescilinin yapıldığı 18.11.2008 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01.04.1996-18.11.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle, sattığı ürün bedelinden, ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, Kurumca tescilinin yapıldığı 18.11.2008 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01.04.1996-18.11.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile, 7. madde de, belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takIp eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile, sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip, kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda, 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödemesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ...

ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 18.11.2008 tarihinde Tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, tütün ürün bedelinden 27.3.1996 tarihinde ilk ... prim kesintisinin yapıldığı, 14.4.1997, 22.5.1998, 18.5.1999, 3.5.2001 ve 30.4.2002 tarihlerinde de prim kesintilerinin bulunduğu, Ziraat Odası kaydının 18.11.2008 tarihinden itibaren devam ettiği, adına kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, Tarım Kredi Kooperatifine kayıtlı olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının sattığı ürün bedelinden, ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 27.3.1996 tarihini takip eden ay başı olan 1.4.1996 tarihinden itibaren 31.12.2002 tarihine kadar olan dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.2003-18.11.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasanın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde, bu yılların soyut muhtar beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulüne, davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 27.3.1996 tarihini takip eden aybaşı olan 01.04.1996 ile 31.12.2002 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, fazla istemin reddine,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan peşin harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine,

3-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 575,00-TL. avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davanın kısmen reddi nedeniyle aynı tarife gereğince 575,00-TL. avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 109,00-TL. yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranına göre taktiren 50,00-TL. nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanının davacı üzerinde bırakılmasına ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 08.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15969, Karar No: 2015/23152, Tarih: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15969 E.  ,  2015/23152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2014/386-2014/807

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan kapama karışık meyve bahçesinde o yörede hangi meyve ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her meyve ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5238, Karar No: 2024/7901, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5238 E.  ,  2024/7901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2471 Esas, 2024/697 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Pütürge Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.06.2023 Tarihli ve 2023/86 Esas, 2023/90 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının...Mahallesi 376. Sokak No:61/4 ...../İstanbul adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.03.2024 Tarihli ve 2023/2471 Esas, 2024/697 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının...Mahallesi 376. Sokak No:61/4......İstanbul adresinde kaldığı ancak şuan Malatya ili Pütürge ilçesine bağlı ... köyünde kaldığı, bir süre sonra tam adresi belli olmayan Malatya merkeze geçeceği ve 2024 yılı Haziran ayına kadar bu adreste kalacağının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Pütürge/Malatya olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Pütürge Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Pütürge Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3978, Karar No: 2019/9720, Tarih: 19.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3978 E.  ,  2019/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahallinde zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı ,5271 sayılı CMK'nın 324/4.maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanunun 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20-TL'den az olduğu halde yargılama giderleri açısından suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2207, Karar No: 2017/8976, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2207 E.  ,  2017/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili, 20/12/2012 havale tarihli dava dilekçesi ile; davalı gerçek kişiler miras bırakanı adına kayıtlı olan ... ili,... ilçesi, ... köyü ... ada ... parsel sayılı 2828 m2 taşınmazın 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde olduğu halde, 2012 yılında ... numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda özel orman sayılarak orman sınırı dışında bırakıldığını ancak, eylemli devlet ormanı niteliğinde olduğunu belirterek, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına, tapu kaydının iptali ve el atmanın önlenmesine, 3. kişiler lehine olan şerhlerin silinmesine karar verilmesi istemiyle dava açmış, mahkemece, Orman Yönetimince açılan tapu iptali tescil davasının tefrikine, orman kadastrosuna itiraz davasının kabulüne, ... numaralı komisyonun orman sınırı dışına çıkarma işleminin iptaline, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 21/11/2012 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1971 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.