muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12696, Karar No: 2013/8286, Tarih: 09.09.2013

Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınarak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kabule göre de;

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infazda tereddüde sebep olacak biçimde uygulanması ve (e) bendindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O yer C.Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8319, Karar No: 2024/7190, Tarih: 04.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/8319 E.  ,  2024/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/660 E., 2022/658 K.

KARAR : Başvurunun kabulüne, asıl davanın Kabülüne, birleşen davanın

hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/643 E., 2021/654 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile karar kaldırılarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ... köyü 111 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalılar murisleri adına tescil edildiği, oysa ekte sunduğu krokide kırmızı ile boyalı yerin müvekkillerine ait olduğu, 111 ada 8 parselden ayrılması gerektiğini dava ve talep etmiştir.

Birleşen dosyaları ile Davacılar vekili özetle; ekte sunulan krokide dış alanı sarı olarak belirtilen kısım müvekkillerinin murisine ait olduğunu, ancak yapılan kadastro çalışmasında krokide yeşil olarak gösterilen ve ... köyü 111 ada 8 parsel sayılı taşınmazla sınırdaş olan bölüm, 101 ada 1 parsele, orman olarak belirlenen alanda bırakıldığını, taşınmazın orman vasfı bulunmadığını, dava konusu taşınmazın müvekkilleri adına, murisin veraset ilamındaki hisseleri oranında tesciline, mahkeme masraflarının davalı tarafa bırakılmasını talep etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmiştir,

Bölge Adliye Mahkemesince; Çekişmeli ... 101 ada 1 orman parselin kadastro tespit tutanağının tutanaktaki şerhe ve tapu kayıtlarına göre 19.02.2009 tarihinde kesinleştiği, birleşen dosyadaki davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) madde 12/3'te düzenlenen on yıllık hak düşürücü süreden sonra 08.08.2019 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, birleşen dava açısından mahkemece işin esasına girilmeksizin davanın hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğundan, istinaf edilmeksizin kesinleşen hususlar dikkate alınmak suretiyle hüküm kaldırılarak, Asıl dava olan 2018/643 Esas sayılı dosya yönünden davanın kabulüne, birleşen 2019/351 Esas sayılı dosya yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine şeklinde karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından, ... köyünde Orman Kadastro çalışmalarının henüz 2018 yılında yapıldığı ve askı ilanından 05.01.2019 tarihinde indirildiği, bu nedenle henüz 10 yıllık süre dolmadığından verilen kararın usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğinden bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/9648, Karar No: 2016/11845, Tarih: 16.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/9648 E.  ,  2016/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, 5237 sayılı TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; içinde anahtarların ve mendilin olduğu çantayı alan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3520, Karar No: 2023/4786, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3520 E.  ,  2023/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.04.2014 Tarihli ve 2013/2054 Esas, 2014/530 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, 02.04.2019 tarihli ek kararla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı 02.09.2022 tarihli dilekçesi ile yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 18.10.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerini .../... taşımak istediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.12.2022 Tarihli ve 2022/1439 Esas, 2022/1354 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin ... Caddesi Karanfil Sokak No:24 .../... olduğu, adres kayıt sistemindeki güncel adresinin ise ... Mahallesi ... Yolu Sokak No:13/2 .../... olduğu, ayrıca dosyada yerleşim yerinin değiştirildiğine ilişkin herhangi bir karar da olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12202, Karar No: 2013/29283, Tarih: 16.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/12202 E.  ,  2013/29283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :Düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.04.1942 Tarih, 1940/14 Esas ve 1942/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’na göre, ayırt etme gücüne sahip küçüklerin, kanuni temsilcilerinin rızası olsun veya olmasın doğrudan doğruya şahıslarına karşı işlenmiş olan suçlardan dolayı dava ve şikâyet hakkına sahip olması, kanuni temsilcilerin görevinin, mümeyyiz küçüklerin dava ve şikâyette bulunmadıkları takdirde, onların yerine geçerek yararlarını himaye etmek olduğunun belirtilmesi; suç tarihi itibariyle 14 yaş içerisinde bulunan ve ayırt etme gücüne sahip olmadığına dair dosyada aksine bir delil bulunmayan katılan ...'ın, soruşturma aşamasında 14.04.2012 ve 19.06.2012 tarihlerinde vekili huzuruyla alınan beyanlarında, olay sebebiyle sanıktan şikayetçi olduğunu belirtmesi, yargılama aşamasında yaş küçüklüğü nedeniyle baroca atanan vekilinin sanıktan şikayetçi olarak davaya katılması ve katılanın şikayetten vazgeçmeye dair bir beyanının bulunmaması karşısında; Türk Medeni Kanunu’nun 336. maddesi gereğince katılan küçük üzerindeki velayet hakkını tek başına kullanamayacağından ve katılanın annesi ...'ın 15.01.2013 tarihli sanıktan şikayetçi olmadığına dair beyanı tek başına hukuki değer taşımadığından, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde, şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21862, Karar No: 2015/10454, Tarih: 15.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21862 E.  ,  2015/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ....Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1951 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici tampon sahada bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 20.04.2010 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 12.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 43.383,00 metrekarelik kısmın davacı.... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, temyiz karar harcı da.... tarafından peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 15.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2776, Karar No: 2015/13634, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2776 E.  ,  2015/13634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/919-2014/197

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünüiçin ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tadrihi itibari ile hasat zamanındaki ortalam toptan kiloğram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1067, Karar No: 2014/7000, Tarih: 03.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1067 E.  ,  2014/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Boyabat Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :12.02.2013

Numarası :2011/827-2013/272

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalılar vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle doğan zararlar ve ödenen bedellerin istirdadı talebiyle açılan alacak davasıdır. Davacı yüklenici, davalılar ise taşerondur.

Davacı yüklenici vekili; müvekkili şirketin Durağan ilçesinde yurt yapımı işini ihale ile aldığını ve yurdun elektrik işlerinin yapılması konusunda davalı taşeronlar ile sözleşme yaptıklarını, davalılara ödemeler yaptıklarını ve davalıların sadece 14.521,76 TL'lik iş yaptıklarını daha sonra hiçbir iş yapmadıklarını, müvekkilinin davalıları ihtar ettiğini, kesin süreli işin zamanında bitirilmemesi nedeniyle dava dışı iş sahibi idarece ceza kesildiğini ve zararlarının oluştuğunu, davalı taşeronlardan ödediği iş bedeli alacağını ve uğradığı zararları talep etmiş, davalılar 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine uygun tebligata rağmen duruşmaları takip etmemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının üstlendiği binanın elektrik işlerinin yapımına ilişkin 21.09.2010 tarihli “Taşeron Sözleşmesi” başlıklı sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Taraflar arasında düzenlendiği çekişmesiz olan bu sözleşme, sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Kural olarak yapılan işin miktar ve değerini ispat yükü yüklenici (taşeron) de, iş bedelinin ödendiğini ispat yükü ise iş sahibinde (yüklenici) dir. Bir başka deyişle yüklenici (taşeron) yaptığı işin tutarını, iş sahibi (yüklenici) de iş bedelini ödediğini kanıtlamak zorundadır. Uyuşmazlık konusu sözleşmede

iş bedeli 105.000,00 TL + KDV olarak belirlenmiş olup, bu haliyle sözleşmenin mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 365. maddesi hükmünce götürü bedelli olduğu açıktır. Davada iş bedeli karşılığı ödenen bedelin iadesi istenildiğine göre taşeronların yaptığı imalât miktarının sözleşme hükümlerince hesaplanması gerekir. Mahkemece dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bilirkişi raporu alınmış olup, raporda imalâtlar görülmeden dava dışı iş sahibi idare ile davacı yüklenici arasında düzenlenen hakedişler esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığından alınan raporun uyuşmazlığı çözer nitelikte olmadığı ve yukarıda belirtilen ilkelere uygun hesaplama yapılmadığı açıktır. Götürü bedelli sözleşmelerde yüklenici (taşeron) alacağı, götürü bedelle, sözleşme gereğince yapılması gereken imalâta göre gerçekleşen imalâtın fizikî oranının uygulanması suretiyle bulunmalıdır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek elektrik mühendisi ve hesap uzmanından oluşturulacak bilirkişiler kurulu aracılığıyla gerektiğinde yerinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişiden mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli rapor alınarak sözleşmedeki tüm imalâta göre davalı taşeronların yaptığı imalâtın fizikî oranını hesaplatmak, bu oran götürü bedele uygulanmak suretiyle taşeron alacağını bulmak, davacının usulen kanıtlayabildiği tüm ödemeleri saptamak, saptanan ödeme tutarının mahsubuyla varsa iadesi gereken iş bedelini hesaplamak ve sonucuna uygun hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hükme varılması, usul ve yasaya aykırı olmuş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24616, Karar No: 2021/8888, Tarih: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/24616 E.  ,  2021/8888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ... ... ile ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ile ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar Murat ile Hamza); fuhuş (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesine, sanıklar .... ile ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ...’ın fuhuş suçlarından beraatlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile anılan kararın Yargıtay Ceza Daireleri Ortak Hükümler kısmında yer alan 4. madde düzenlemesine göre temyiz incelemesini yapma görevi daha önceden anılan dosya ile ilgili temyiz incelemesini yaparak 29.04.2019 gün ve 2018/1066 Esas, 2019/2671 sayılı bozma kararını veren Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, anılan dosya ile ilgili olarak daha önceden Yargıtay 6. Ceza Dairesince görevsizlik kararı verildiği anlaşıldığından, dosyanın mevcut görev uyuşmazlığının çözülmesi maksadıyla Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına iletilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.