muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1190, Karar No: 2010/988, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1190 E.  ,  2010/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 121 ada 42 parsel sayılı 73.753,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro komisyonu kararı ve kadim kullanım nedeniyle mera olarak tespit edilmiştir. Davacı ... Delikanlı, yasal süresi içinde tapu kaydı harici satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tamamının adına tescili istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında ...ve ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ..., kendisinin de hakkı olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının kısmen kabulüne, müdahillerin davasının kabulüne ve çekişmeli parselin eşit paylarla davacı ... Delikanlı ile müdahiller ..., ...ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı ... Delikanlı’nın dayanağını oluşturan Nisan 89 Y. Tarih 22 numaralı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu ve taşınmaz üzerinde davacı ile müdahillerin zilyetliklerinin olduğu, davacı ... Delikanlı’nın, müdahillerin de taşınmazda haklarının olduğunu kabul ettiği gerekçesi ile taşınmazın eşit paylarla davacı ile müdahiller adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmaz meraya komşu olduğu ve ziraatçi bilirkişi taşınmaz üzerinde mera bitkileri ile yabancı otların bulunduğunu, taşınmaz üzerinde en az on yıldır herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmadığını belirttiği halde, tespit bilirkişileri dinlenilmeden ayrıca davacı taraf dayanağı tapu kaydı mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamı belirlenmeden yerel bilirkişilerin tapu kaydı hudutları ile ilgili soyut beyanları ile yetinilerek karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ve uzman jeolog ile üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davacı taraf dayanağı olan tapu kaydı okunup, yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtta yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle kaydın kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmelidir.

Davacı taraf dayanağı olan tapu kaydının "Tarik, bayır ve kendisi" gibi hudutlar okumakta olup bu hali ile gayri sabit hudutlu olduğu ve miktarı ile geçerli olduğu düşünülmeli, keşif sırasında yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından tapu kaydı miktar fazlasının meradan kazanılıp kazanılmadığı, geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Uzman jeolog ve ziraat mühendisi kurulundan arazinin niteliği, toprak yapısı, öncesinin dere yatağı olup olmadığı, komşu mera parseli ile arada ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı konusunda ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınmalı, taşınmazın niteliği kesin olarak saptanmalı, çekişmeli taşınmazın niteliği değerlendirilirken komşu parsellerin nitelikleri üzerinde durulması gerektiği de düşünülmeli, mahkemenin bu konuya ilişkin gözlemi de keşif tutanağına geçirilmelidir. Yargılama sırasında toplanan delillerin tutanağın edinme sebebi sütunundaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tesbit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2785, Karar No: 2015/13655, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2785 E.  ,  2015/13655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/83-2014/63

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan fiğ ve buğdayın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21370, Karar No: 2019/1509, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21370 E.  ,  2019/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-...... alınan ...... İlçesi, ...... Mahallesi, 314 ada 1 ......... sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin satış senedi ile ...... kayıtlarının ilgili ...... Müdürlüğünden istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın ifrazen geldiği kök 1155 ......... sayılı taşınmazın ilk oluşumundan itibaren tüm tedavüllü ...... kayıtları ile kadastro tutanağının ve buna dayanak belgelerin ilgili ...... Müdürlüğünden getirtildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, ...... alınan taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar .........i mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro .........i mi oldukları ve imar .........i iseler kesilen, değil iseler kesilecek Düzenleme Ortaklık Payı oranı ilgili ......... Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Dava konusu taşınmaz ile ...... alınan taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında değerlendirme tarihi olan 2015 yılı için......... Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili .........Dairesinden araştırıldıktan,

5-Şehir Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile ...... kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (......, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

6-Dava konusu taşınmazın bulunduğu alandaki 1/1000 ölçekli ilave - revizyon uygulama imar planın yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise kesinleşip kesinleşmediği sorularak ve dava konusu taşınmazın konumu da imar paftasında işaretlenmek suretiyle getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9011, Karar No: 2016/4353, Tarih: 19.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9011 E.  ,  2016/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/01/2014 tarih ve 2013/121-2014/5 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19/04/2016 günü hazır bulunan davacı asil ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, .... Genel Kurulu'nun 26/03/2013 tarihindeki toplantıda gündemin kar dağıtım maddesinde ekseriyetle alınan kararda 27/05/1950 tarihinde ihdas edilen ana sözleşmesinin 58.maddesine aykırı karar aldığını ve kuruculara ait kar miktarında kısıntı yaptığını, ana sözleşmenin 1. maddesinde sözleşmenin taraflarının kurucular ile banka hissedarları olduğunu, 6762 sayılı TTK 385, 455. ve 6098. sayılı TTK 452. ve 507. maddelerine göre banka hissedarlarının kurucu intifa senedi sahiplerine verilmesi gereken kar payı miktarında kısıntı yapmasına yetkisi olmadığını, hissedarların genel kurulunun ana sözleşmenin bütün maddelerini değiştirilebileceklerini, fakat kurucu intifa senedi sahiplerinin her birinin ayrı ayrı rıza ve muvafakatini almadan ana sözleşmenin kar dağıtım maddesinde kurucular aleyhine karar alamayacağını ve değişiklik yapamayacağını, aksi yapılsa dahi bu değişikliğin geçersiz olduğunu ileri sürerek bu değişikliğin geçersiz bulunduğunun hükmen tespitine, eklenen tağyir cümlesinin kaldırılmasına ve genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şirket ana sözleşmesinin ilk kurulduğu anda ki 58. maddesine göre kar payı ödenmesinde kurucu hisselere %5 kar payı ödeneceği düzenlenmiş, şirkette yapılan sermaye arttırımları sonucunda sermaye arttırımına katılmayan kurucu hissedarlara ödenecek %5 kar payının ödenmiş sermayenin tamamı olan 200.000 TL ile sınırlandırılması hususunda 27/05/1992 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan karar ile kabul edildiği, davacı tarafça söz konusu ana sözleşme değişikliğinin iptali ya da butlanına ilişkin 1996 yılından 2007 yılına kadar bir dava açılmadığı, 26/03/2013 tarihinde kar payı dağıtımına ilişkin alınan genel kurul kararının 27/05/1992 tarihinde yapılan ve o tarihte yürürlükte bulunan TTK 388. maddesi uyarınca değiştirilen 55. maddesine uygun olarak yapıldığı, davacı tarafın şirket tarafından yapılan sermaye arttırımlarına da katılmadığı, dolayısı ile sermaye arttırımlarına katılmayan hissedara ödenecek kar payının sınırlandırılmasında sermaye arttırımına katılmayan kurucu hisselere ödenen kar payı tutarının 200.000 TL ile sınırlandırılmasında butlanı gerektirecek bir aykırılığın da bulunmadığı, kaldı ki 20 yılı aşkın önce yapılan ana sözleşme değişikliğinin ilk ana sözleşmeye aykırı olduğu iddiasının da 20 yıl sonra açılan davada ileri sürülmesinin Medeni Kanun 2. ve 3. maddelerinde düzenlenen hakkın açıkça kötüye kullanılması ve iyi niyet kurallarına da aykırı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2039, Karar No: 2014/16568, Tarih: 15.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2039 E.  ,  2014/16568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/315594

MAHKEMESİ : Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/453 (E) ve 2013/462 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere M. Medaş Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 30.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, dosyaya yansıyan mühür bozma tutanak tarihi olan 12.02.2012 tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28860, Karar No: 2015/7625, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28860 E.  ,  2015/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2013/1433-2014/1142

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1662, Karar No: 2014/10738, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1662 E.  ,  2014/10738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/114377

MAHKEMESİ : Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2011

NUMARASI : 2010/268 (E) ve 2011/7 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık E.. B..’in 18.01.2010 tarihinde mağdurun okuluna gidip, sınıfından kol çantasını çaldıktan sonra, 22.01.2010 tarihinde aynı suç işleme kastı ile mağdurun elinde bulunan cep telefonu ile kolunda taşıdığı kol çantasını çekip alarak çaldığı sırada mağdurun yardım istemesi üzerine olay yerinden uzaklaşamadan suça konu eşyalarla yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesine uyduğu gözetilip, TCK’nın 142/2-b, 43/1, 35/2, 62, 53. maddeleri ile cezalandırılması yerine, eylemlerin iki ayrı suç kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. B..’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2482, Karar No: 2024/5751, Tarih: 13.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2482 E.  ,  2024/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/18 Esas, 2022/18 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.07.2022 Tarihli ve 2022/71 Tereke, 2022/39 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı son yerleşim yeri adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sakarya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.10.2022 Tarihli ve 2022/18 Tereke, 2022/18 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son yerleşim yerinin vefat ettiği ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

5. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

4721 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağının belirtildiği, dosya kapsamından müteveffanın bakımevine alınmadan önceki yerleşim yeri adresinin Adapazarı/Sakarya olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sakarya 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sakarya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.