muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6314, Karar No: 2007/11818, Tarih: 09.07.2007

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1996 yılından dava tarihi olan 26.5.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosya içeriğinden  davacının Ziraat Odası  kaydının 22.03.2006’den başladığı , Tarım Kredi Kooperatifine ise ortak olmadığı,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı Ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 19.04.1996 tarihinde yapılıp,1997,1998,1999,2000,2001 ve2002 yıllarında da kesintilerinin bulunduğu  anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.5.1999-31.12.2002 dönemi yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin ve başkaca kaydının bulunmadığı 1.1.2003-26.5.2006  dönemi  yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtların varlığı  araştırılmaksızın sonuca gidildiği  gibi davacının tarımsal faaliyeti bu yıllar için ispatlanmadan  hüküm kurulduğu görülmektedir.

Yapılacak İş; davacıya  ihtilaf  konusu dönemlerde varsa başka ürün satışı yaptığı kişi,  kurum ve kuruluşları  açıklattırmak  bu kişi, kurum ve  kuruluşlardan  ürün bedelinden  prim kesintisi  yapılıp  yapılmadığını  sormak, yapılmış  ise belgelerini getirtmek ,pancar kesintileri nedeniyle Pancar Ekicileri Kooperatif kaydının olup olmadığını yöntemince araştırmak , gelen belgeler ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek  davacının kesintilerinin bulunmadığı 1.1.2003-26.5.2006 dönemine  ilişkin olarak 2926 sayılı yasanın 10.maddesinde belirtilen kayıt yada başkaca kesintinin bulunmaması halinde bu sürelere ilişkin talebin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5710, Karar No: 2014/10796, Tarih: 14.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5710 E.  ,  2014/10796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; davalı işverenin. davacının iş akdini 15/02/2013 tarihinde haklı ve geçerli sebep olmaksızın bildirimsiz olarak feshettiğini, fesih sebebinin müvekkilinin ...' daki şirket müşterisi ...' e ait olan işletmeye 31/05/2012 ve 25/07/2012 tarihlerinde verilmiş olan ürünlerin senetli ücretini tahsil edemeyerek işyerini zarara uğratması ve 29/01/2013 tarihi itibariyle hukuki sürece girmiş bulunması ikinci sebebinin ise müvekkilinin davalı şirketin ... bayisi ... Gıda' ya şirket satış direktörü ... tarafından ürün verilmemesi konusunda uyarılmasına rağmen ürün vermesi ve karşılığında ürünlerin ücretinin tahsil edilmediğini şirketin tahsilat olarak ... Gıdadan 20.001,00 TL değerindeki soğuk hava deposu dolaplarını satın almak durumunda kalınması olarak gösterildiğini, müvekkilinin davalı şirkette satış müdürü olarak görev yaptığını ve davalı şirketin yönetim anlayışı gereği ...' da ...' e ait işletmesi bulunan ... Gıda isimli işyerine bayilik verilebilmesi için müvekkilinden 50.000,00 TL bedelli 4030697 numaralı tarihsiz şirket çeki alınmasını, aksi taktirde bayilik verilemeyeceğinin müvekkiline bildirdiğini bunun üzerine müvekkilinin kendisine verilen emir ve talimat doğrultusunda ... isimli şahıstan Türkiye Finansbank ... Merkez Şubesine ait 50.000,00 TL bedelli şirket çeki aldığını, ...' e ait işletmeye üç posta mal sevkiyatı yapıldığını bunlardan üçüncüsünün ödenmemesi nedeniyle müvekkilinin ... isimli şahıstan 23.000,00 TL bedelli senet aldığını ve şirkete gönderdiğini bu durumdan duyduğu memnuniyeti şirket yetkililerinin müvekkiline bildirdiklerini, ayrıca davalı şirketin fesih bildiriminde adı geçen ... Gıda isimli şirketten de bu firmanın cirosunun düşük olması ve ödemelerini çoğu zaman kredi kartıyla yapmasından ötürü 20.000-30.000 TL arası şirket çeki alınmasını müvekkilinden talep ettiğini müvekkilinin de ... Gıda yetkilisi ...' ten talepten fazla şekilde Yapı Kredi Bankası ... Merkez Şubesine ait 50.000 TL bedelli tarihsiz aval çeki aldığını, ... Gıda nın davalı şirkete olan borcunu ödemeyeceğini müvekkiline bildirmesi üzerine müvekkilinin de bu durumu ilk amiri olan Türkiye Satış Direktörü ...' ya bildirdiğini ... nın da müvekkiline ... Gıdanın soğuk hava deposu dolaplarının olup olmadığını sorduğunu müvekkilinin de olduğunu söylemesi üzerine ... Gıda isimli işyerine müvekkili ile birlikte davalı şirketin Türkiye Satış Direktörü ... ve davalı şirketin fabrika teknik müdürünün geldiğini soğuk hava deposu dolaplarını inceleyerek davalı şirketin Genel Müdürü ...' dan da onay alarak % 18' lik KDV dahil 20.000 TL soğuk hava deposu dolaplarının, ... Gıda' nın 8

...' ya bildirdiğini ... nın da müvekkiline ... Gıdanın soğuk hava deposu dolaplarının olup olmadığını sorduğunu müvekkilinin de olduğunu söylemesi üzerine ... Gıda isimli işyerine müvekkili ile birlikte davalı şirketin Türkiye Satış Direktörü ... ve davalı şirketin fabrika teknik müdürünün geldiğini soğuk hava deposu dolaplarını inceleyerek davalı şirketin Genel Müdürü ...' dan da onay alarak % 18' lik KDV dahil 20.000 TL soğuk hava deposu dolaplarının, ... Gıda' nın 8.000 TL lik borcuna mahsuben şirket adına satın alındığını görüldüğü üzere müvekkilinin yaptığı bütün işlerde amirlerinin ve genel müdürlüğün izin ve onayıyla hareket ettiğini hiçbir şekilde davalı şirketin zarara uğratılmadığını ayrıca İş Hukukunda işverenin fesih bildiriminde açıkladığı fesih nedeniyle bağlı olması kuralının geçerli olduğunu bu nedenle davalı işverenin fesih nedenini sonradan değiştiremeyeceğini davalı işverenin fesih bildiriminin usûle aykırı olduğunu bu sebeplerle fesih geçersizliğinin tespiti ile işe iadesini ve 21. maddedeki tazminatın belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, müvekkili şirkette hangi firmalara ne kadar mal verileceğinin satış müdürlerinin inisiyatifine bırakılmadığını işletmeden ve amirlerden onay alma sürecinin işlediğini davacının ... Gıda adlı şirkete mal vermemesi, ... bayisi üzerinden gidilmesi konusunda defalarca sözlü ve yazılı olarak uyarıldığını ancak bu uyarılara rağmen mal verdiğini, ve bu malların bedelinin tahsil edilememesi üzerine ... adlı şirketin soğuk hava deposunun mecburen satın alınmak ve şirketin borcuna sayılmak zorunda kalındığını, ayrıca müvekkilinin kredi kartı-havale-çek dışında ödeme kabul etmemesine rağmen ... Gıda isimli şirkete kendi inisiyatifi ile zaman kazandırdığının ortaya çıktığını hatta ilgili şirketin sahibinin de müvekkiline bu konuda sonradan bilgi verdiğini neticede para tahsilatı yapılamadığını bu sebeple müvekkili şirketin diğer vekilleri tarafından yasal takibe intikal ettirildiğini burada müvekkili şirketin 20.000 TL üzerinde zararının bulunduğunu müvekkili şirketin kendisine verilen talimatları dinlemeyen şirketin zararına işlem yapmaya devam eden davacıyı çalıştırmaya devam etme zorunluluğunun olmadığını işletme yönetiminin davacıya olan güveninin sarsıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde satış müdürü (Bölge Müdürü) olarak yapmış olduğu satışlardan prim aldığı, bu nedenle amirleri tarafından kendisine ürün vermemesi gerektiği belirtilen bayilere ürün verdiği ve şirketin alacaklarını tahsil edilemediği, bu nedenle şirketin zarara uğradığı, uğranılan zarar miktarının yüksek olduğu hususu da dikkate alındığında , davacının iş akdinin haklı/geçerli nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 20/2.maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir.” İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesidurumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür(m.20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı ... Gıda A.Ş.'nin Müşteri Kredilendirme ve Alacak Takibi konulu genelgesindeki prosedürleri amirlerinin talepleri doğrultusunda yerine getirmiştir. Fesih bildiriminde belirtilen ... Gıda işletmesi ve ... Gıda işletmesi davalı şirketin bayileridir. Davalı şirket ile cari hesap şeklinde çalışıldığı dosyadaki belgelerden anlaşılmıştır. Her iki şirketten de teminat çeki ve alacağa mahsuben senetler alınmıştır. Ticari yaşamda tacirlerin borçlarını zamanında ödeyememesi sıkça karşılaşılan bir durumdur.Dosyadaki beyanlardan ...'ün borçlarını ödemeye devam ettiği ve ... Gıdanın soğuk hava depolarının borca mahsuben alındığı anlaşılmıştır. Davalı şirketin zararının ne olduğu açıklanmamıştır. ... hakkında icra takibi başlatılmasına sebebiyet verilmesinin tek başına fesih nedeni olamayacağı aşikardır. Kaldıki davalı şirketin davaya cevap dilekçesinde müvekkili şirkette hangi firmalara ne kadar mal verileceğinin satış müdürlerinin inisiyatifine bırakılmadığını işletmeden ve amirlerden onay alma sürecinin işlediğini beyan etmiş ancak davacının buna aykırı davrandığını belirtmiş olmasına rağmen bu durumun nasıl gerçekleştiğine dair ispat yükünü yerine getirmemiştir. Şirket onayı olmadan şirketten nasıl mal çıkarıldığı, müşteri çek ve senetleri davalı şirketçe kabul edildiği halde neden davacının onaysız davranışlarından bahsedildiği şüpheden uzak bir şekilde somut ve kesin delillerle ispatlanamamıştır. Davalı şirket davacıdan 15.02.2013 tarihinde tutanak tutmuş aynı tarihte savunma talep etmiş ve aynı tarihte fesih bildiriminde bulunmuştur.Tüm bu nedenlerle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması isabetli olmamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 25.20 TL harçtan peşin alınan 24.30 TL harcın tenzili ile bakiye 0.90 TL=1,00 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 25.20 TL harçtan peşin alınan 24.30 TL harcın tenzili ile bakiye 0.90 TL=1,00 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 281.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7356, Karar No: 2011/5056, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/7356 E.  ,  2011/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 8-B/2007/236508

MAHKEMESİ :DİYARBAKIR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :04/06/2007 gün ve 170/340

SUÇ :Silahla tehdit ve izinsiz silah taşımak

Silahla tehdit ve izinsiz silah taşımaktan sanık E.. T..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (DİYARBAKIR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/06/2007 gün ve 170/340 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562.maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında, ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/118, Karar No: 2022/104, Tarih: 16.03.2022

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2021/118 E.  ,  2022/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 12 ve 4. Ceza

Mahkemesi : ESKİŞEHİR 1. Çocuk

Sayısı : 750-901

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesince 29.06.2016 tarih ve 750-901 sayı ile; suça sürüklenen çocuk ...'in aynı suçtan TCK'nın 134/2-1, 31/3, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine, suça sürüklenen çocuk ...'in ise aynı suçtan beraatine karar verilmiştir.

Hükümlerin suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2020 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince 11.11.2020 tarih ve 1670-5899 sayı ile;

"Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. madde ve fıkrasının (a) bendi; 'Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir.' şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle; 'Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.' şeklinde değiştirilmiştir.

Yapılan yasal değişiklik uyarınca mahkumiyet dışındaki kararlarda iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki 'nitelendirme' esas alınarak görevli daire belirlenecek olup, 'nitelendirme' ibaresinden ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki yanlış ya da eksik biçimde uygulanması istenen maddeler veya suç ismi değil, unsurları yer alan ve açıkça saptanan fiil veya fiillere ilişkin suç ya da suçlar anlaşılmalıdır.

Yapılan yasal değişiklik uyarınca mahkumiyet dışındaki kararlarda iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki 'nitelendirme' esas alınarak görevli daire belirlenecek olup, 'nitelendirme' ibaresinden ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki yanlış ya da eksik biçimde uygulanması istenen maddeler veya suç ismi değil, unsurları yer alan ve açıkça saptanan fiil veya fiillere ilişkin suç ya da suçlar anlaşılmalıdır.

Nitekim gerek CMK’nın 170, 225 ve 226. maddelerinede yer alan hükümlere gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.10.2019 tarihli ve 2017/14-550-2019/574 sayılı kararı ile bu kararla uyumlu ceza dairelerinin istikrar kazanan uygulamalarına göre; ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek fiille ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmekte olup, iddianamede açıklanan fiile uygun sevk maddesinin yazılmaması ya da eksik yazılması, sanığa söz konusu fiilin ve bu fiile bağlı suçun yüklenmediği, diğer bir anlatımla Cumhuriyet savcısının nitelendirmesinde böyle bir suçun yer almadığı şeklinde yorumlanamaz. Ayrıca, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 05.02.2015 tarihli ve 2015/9-320, 15.07.2009 tarihli ve 7-7, 15.07.2009 tarihli ve 8-8, 25.12.2009 tarihli ve 13-13 sayılı kararlarında da, 'tavsif' in ve buna bağlı olarak görevli dairenin, yanlış ya da eksik belirlenmiş sevk maddelerine ve suç ismine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerektiği kabul edilmiş olup, bu kabulden ayrılmayı gerektiren herhangi bir yasal düzenleme de bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında; suça sürüklenen çocuk ...’nun TCK’nın 134/2-1, 31/3. madde ve fıkraları gereğince cezalandırılmasının talep edildiği 25.08.2015 tarihli iddianamede 18 yaşından küçük olan mağdur ...’e ait çıplak fotoğrafın suça sürüklenen çocuk ... tarafından diğer suça sürüklenen çocuğa verilmesi suretiyle ifşa edildiğinin iddia edilmiş olması karşısında, iddianamedeki anlatımın içeriğinden TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 226. maddesinin 5. fıkrasında tanımlanan müstehcenlik suçundan da dava açıldığı anlaşılmakla,

Suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz incelemesine konu edilen fiillere ilişkin iddianamedeki sevk ve anlatımla anlatımda yer alan nitelendirmeye, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesindeki; 'Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.' hükmüne, suça sürüklenen çocuk ... hakkında beraat hükmü kurulan ve iddianamede TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu iddia edilen eylemin aynı zamanda TCK'nın 226/5. madde ve fıkrasında tanımlanan müstehcenlik suçunu oluşturmasına, TCK'nın 226. maddesinin 5. fıkrasındaki müstehcenlik suçunun cezasının, TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun cezasından daha ağır olmasına, hukuki nitelendirmenin ve buna bağlı olarak görevli dairenin, yanlış ya da eksik belirlenmiş sevk maddelerine ve suç ismine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerektiğine dair Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun kararlarına göre, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu hükümlerin incelenmesi görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin görevsizliğine, 08.07.2020 tarihli ve 31179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı kararı ile Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve anılan daireye ait işlerin 01.10.2020 tarihi itibariyle Yargıtay 4. Ceza Dairesine devrine karar verilmesinden dolayı dosyanın görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine,",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 23.09.2021 tarih ve 34456-22552 sayı ile;