muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/867, Karar No: 2009/4586, Tarih: 30.03.2009

2-Davacı, l.4.l995 tarihinden dava tarihi olan 6.3.2007 tarihine kadar olan sürede 2926 sayılı Yasa Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkeme, davacının istemini kısmen kabul ederek l.5.l995- 3l.l2.l995 tarihleri arasındaki sürede sigortalı olduğunun tesbitine karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının teslim ettiği üründen prim kesintisinin 20.4.1995 tarihinde yapıldığı, başka prim kesintisinin mevcut olmadığı, ziraat odası kaydının 4.3.2006 tarihinden itibaren başlayarak devam ettiği, tarım kredi kooperatifine kayıtlı olmadığı, satış yoluyla l4.l0.2003 tarihinde edindiği üzerine kayıtlı zirai arazinin bulunduğu, Ereğli Pancar Ekicileri Kooperatifi yazılarında davacının ortaklığının hangi tarihten başladığına ilişkin açıklık bulunmadığı, ortaklık taahhütnamesinde 7.11.1985 tarihi bulunmakla birlikte, Yönetim Kurulunun ortaklığa kabul tarih ve sayısının bulunmadığı, bu haliyle davacının  kooperatifteki ortaklığının başlangıç tarihinin açıkca belirlenmediği görülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ve davacının kayıtlarına göre, sigortalılığın prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan l.5.l995 tarihinden başlatılmasında aykırılık bulunmamaktadır. Ancak 2926 sayılı Yasa'nın l0.maddesinde belirtilen ve tarımda kendi adına ve hesabına çalışmanın yasal karinesi sayılan kayıtlardan olan Ereğli Pancar Kooperatifindeki ortaklığının hangi tarihten itibaren başladığı tespit edilerek, prim kesintisinin yapıldığı tarihten önce veya kesintinin yapıldığı l995 yılından başlayarak aralıksız devam ettiğinin anlaşılması halinde davacının isteminin tümüyle kabulüne, ortaklığının bulunmadığı ya da kesintinin yapıldığı l995 yılından sonra başladığının belirlenmesi durumunda ise şimdiki gibi karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulu hüküm usul ve yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6066, Karar No: 2010/537, Tarih: 09.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6066 E.  ,  2010/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 11743 parsel sayılı 17.843 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... ile ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemace davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 03.07.2000 havale tarihli rapor ve haritasında (A) harfi ile işaretli 16,011 m2 yüzölçümündeki bölümünün ... çocukları davalılar ..., ... ve ... adına tapuya tesciline, aynı haritada (B) harfi ile işaretli 1832 m2 yüzölçümündeki bölümünün kıyı şeridinde kalması nedeniyle kadastro tespiti dışında bırakılmasına karar verilmiş, hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 24.04.2001 tarihli kararı ile onanarak kesinleşmiştir. Davacı ... ve ...'in tavzih talebi üzerine mahkemece 14.07.2009 tarihinde; ilamın hüküm kısmının 3 nolu bendinde "..." isminden sonra "...", "..." isminden sonra "..." soyadının eklenmek suretiyle hükmün tavzihen düzeltilmesine karar verilmiş, davacı hazine tarafından tavzih kararı temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1599, Karar No: 2014/6122, Tarih: 01.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1599 E.  ,  2014/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/258-2013/390

Taraflar arasındaki, sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı E.. G.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kardeşi M.. Ş.. ile davalı yüklenici Durbaba Şahin'in 31.05.1999 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşmeye konu parselin diğer maliki olan müvekkilinin de aynı şartları kabul ederek davalı yüklenici ile 30.07.1999 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, işe başlayan yüklenicinin haksız çıkar sağlamak amacıyla sözleşmeye ve ruhsata aykırı katlar yaptığını, bu nedenle ilgili belediyece bina için yapı tatil tutanağı düzenlendiğini, davalı yüklenicinin kaçak olarak binayı tamamladığını, bu aşamada sözleşmeye göre kendisine düşen bağımsız bölümlere ilişkin 8/18 oranındaki arsa payını üçüncü kişilere sattığını, satacağı bağımsız bölüm kalmamasına rağmen elinde kalan 1/18 oranındaki arsa payını da davalı E.. G..'e sattığını, bu kişinin arsa sahipleri aleyhinde haksız olarak ortaklığın giderilmesi davası açtığını ileri sürerek, 31.05.1999 ve 30.07.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine, davalı E.. G.. adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı E.. G.., taşınmaz hissesini annesi Zeynep Güner'den satın aldığını, yüklenici D.. B..'ın kendilerine bu hissenin dükkana karşılık geldiğini söylediğini, hissenin satın alındığı tarihte binanın tamamlanmış olduğunu, tapu kaydına güvenerek iyiniyetle taşınmazı satın aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı D.. B.., davaya cevap vermemiştir.

Davalı E.. G.., taşınmaz hissesini annesi Zeynep Güner'den satın aldığını, yüklenici D.. B..'ın kendilerine bu hissenin dükkana karşılık geldiğini söylediğini, hissenin satın alındığı tarihte binanın tamamlanmış olduğunu, tapu kaydına güvenerek iyiniyetle taşınmazı satın aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı D.. B.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı yüklenicinin yapı ruhsatına aykırı olarak binada üç kat kaçak inşaat yaptığı, belediye encümen kararı ile binanın kaçak olan bölümlerinin yıkılmasına karar verildiği, sözleşme tarihi ile dava tarihi arasında geçen süre dikkate alındığında yükleniciye inşaatı yasal hale getirmesi için süre vermenin sonuç doğurmayacağı, 31.05.1999 tarihli sözleşmenin tarafı dava dışı M.. Ş..'in davaya muvafakat verdiği, bu bakımdan davacının sözleşmelerin feshi talebinin yerinde olduğu, davalı E.. G..'in henüz kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulmadan, yükleniciden arsa payı satın aldığı, yüklenicinin sözleşme gereği kendisine devredilen arsa paylarına hak kazanabilmesi için edimini yerine getirmiş olması gerektiği, oysaki yüklenicinin edimini yerine getirmediği, binanın iskân ruhsatının alınmadığı ve halen kaçak nitelikte olduğu, bu haliyle yüklenicinin temerrüde düştüğü, davalı yüklenici taşınmazın mülkiyetini kazanamadığından, üçüncü kişilere yapılan devirlerin de hukuki bir geçerliliği bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 31.05.1999 ve 30.07.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine, davalı E.. G.. adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı E.. G.. temyiz etmiştir.

1)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

Kararı, davalı E.. G.. temyiz etmiştir.

1)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

Dosya kapsamından, sözleşmelere konu taşınmazda davacı ile dava dışı M.. Ş..'in hissedar olduğu ve yüklenicinin, dava dışı M.. Ş.. ile 31.05.1999 tarihli sözleşmeyi, davacı ile de 30.07.1999 tarihli sözleşmeyi imzaladığı anlaşılmaktadır. Diğer bir anlatımla; davacı, feshini talep ettiği sözleşmelerden 31.05.1999 tarihli sözleşmenin tarafı değildir. Bunun yanında, müşterek malın tümüne ilişkin bölünmeyen bir taleple açılacak davanın müşterek maliklerinin tümünün haklarını etkileyeceği, mevcut dava sonucunun, taşınmazın müşterek maliklerinden olan dava dışı M.. Ş..'in hukukunu etkileyeceği açıktır. TMK'nın 692. maddesi hükmüne göre de, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi olağanüstü tasarruflardan sayıldığından, oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Öncelikle sözleşmelere konu taşınmaz üzerine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılabilmesi ve yapılan sözleşmelerin paydaşları ve yükleniciyi bağlayıcı olması için tüm paydaşlarca ya da yetkili temsilcilerince sözleşmenin imzalanmış olması veya yapılan sözleşmelere "onay" verilmesi zorunludur. Somut olayda olduğu gibi yüklenici ile tüm arsa sahiplerinin ayrı ayrı sözleşme yapmaları halinde, sözleşmelerin feshi ya da iptali davası da "olağanüstü tasarruf" niteliğinde olduğundan, mahkemece, müşterek paydaşların tamamının birlikte dava açmasının zorunlu olduğu, 31.05.1999 tarihli sözleşmenin tarafı olan diğer arsa sahibi M.. Ş..'in davada zorunlu dava arkadaşı sıfatı bulunduğu dikkate alınarak, HMK'nın 59. ve 60. madde hükümleri de gözetilerek, davaya dahil edilmesi için davacı yana önel verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra iddia ve savunma üzerinde durulup toplanan deliller çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dışı paydaşın noterlikte verdiği muvafakatname yeterli görülerek, eksik taraf teşkili ile yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan, dava konusu 1/18 oranındaki arsa payı, öncelikle yükleniciden dava dışı Zeynep Güner'e, Zeynep Güner'den dava dışı Mehmet Emin Güner'e, Mehmet Emin Güner'den yine dava dışı Mehmet Sıddık Güner'e, Mehmet Sıddık Güner'den de davalı E.. G..'e devredilmiştir. Dava sonucunda verilecek hüküm hukuki haklarını etkileyeceğinden yükleniciden itibaren tedavüle katılan tüm maliklerin davada taraf olarak yer alması zorunludur. Bu durumda mahkemece, arsa payının ilk tesisinden itibaren intikallerini de gösterir tapu kayıtları dikkate alınarak, adı geçen şahıslar ile bu şahıslar dışında başka şahıslar da varsa bunlar hakkında dava açmak üzere davacıya süre verilerek, açılacak davanın bu dava ile birleştirilmesi, taraf teşkilinin bu yönüyle de tamamlanmasından sonra davanın sonuçlandırılması gerektiğinin gözetilmemesi de doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalı E.. G..'in temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı E.. G..'in temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11312, Karar No: 2006/12311, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11312 E.  ,  2006/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26232, Karar No: 2013/23099, Tarih: 02.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/26232 E.  ,  2013/23099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı yasaya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve her bir sanığa ayrı ayrı doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, "1000 TL vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılana verilmesine" kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ile "Doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi" suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 02.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8695, Karar No: 2020/4370, Tarih: 12.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/8695 E.  ,  2020/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...’ün tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkındaki görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın işyerinde polis memurlarına balta ile direnmediğini, polis memurları ile yürüyerek adliyeye gittikleri sırada yanlarına gelen katılan sanık...’in kendisini darp ettiğini savunması, tanık ...’ın da sanığın balta ile işyerinde direnmediğine dair beyanını doğrulaması karşısında, olay tutanağı ve taraf beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanıp tartışılması ve sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 265/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının ve olayların başlangıcı ve gelişimine göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.