muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/246, Karar No: 2007/1631, Tarih: 14.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/246 E.  ,  2007/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18193, Karar No: 2012/27571, Tarih: 28.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/18193 E.  ,  2012/27571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında 5728 sayılı Yasa ile de değişik 6831 sayılı Yasanın 93. maddesinin uygulanmış olmasına rağmen kesme suçunun açmanın unsuru kabul edilmesi yerinde değil ise de bilirkişi açmanın 2007 Mart-Nisan aylarında yapıldığını tesbit edilmesi karşısında sanığın eyleminin tek suç kabul edilmesinde isabetsizlik görülmemiş ise de iddianamede ağaç kesme suçundan dava açılması karşısında bu suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Yediemine alınan emval bulunmadığı halde emvalin müsaderesine karar verilmesi,

3) Yediemine alınan balta hakkında bir karar verilmemesi,

4) Ek raporu tanzim eden bilirkişiye yeniden yemin verdirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16225, Karar No: 2012/12249, Tarih: 22.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/16225 E.  ,  2012/12249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCY'nın 184/1. maddesinde, ruhsatsız veya ruhsata aykırı bina yapılması cezalandırılmaktadır.

TCY'nın 184/4.maddesinde "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır denilmektedir.

Dairemiz kararlarında "özel imar rejimine tabi yerler"; 2960 ... Boğaziçi Kanunu, 2634 ... Turizm Teşvik Kanunu, 2863 ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, 4562 ... Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu gibi özel imar düzenlemeleri ve kısıtlamalar getiren yerler şeklinde anlaşılmaktadır. Nitekim 3194 ... İmar Kanunu'nun 4. maddesinde, belirtilen nitelikteki özel kanun hükümlerinin geçerliliği kabul edilmiştir.

Belirtilen kanuni düzenlemeler karşısında,TCK'nın 184/1. maddesinde ruhsatsız veya ruhsata aykırı "bina yapılması"bağlamında özel kanunlardaki hükümlere göre daha özel nitelikli bir norm olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda özel hüküm-genel hüküm çatışmasında "özel normun önceliği ilkesi"gereği yalnızca TCK'nın 184/1. maddesi uygulanmalıdır.

Bu açıklamalar doğrultusunda sanığın, Bakanlar Kurulu'nun 22.10.1990 tarih ve 90/1117 ... kararı ile ilan edilen Datça -Bozburun Özel Çevre Koruma Bölgesi sınırları içerisinde, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Kurulu'nun 14.02.1996 gün ve 5576 ... kararı ile tescil edilen III. Derece Sit alanında yetkili kurumlardan izin ve yapı ruhsatiyesi alınmadan iki katlı betonarme bina inşa etmek biçiminde gerçekleşen eyleminin,5237 ... TCK'nın 184/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden eylemin aynı zamanda 2863 ... Kanunun 65/b maddesini de ihlal ettiğinden söz edilerek 5237 ... TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 2863 ... Kanun uyarınca hüküm kurulması,

2-İmar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanamamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCY'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi

karşısında, sanık hakkında CYY'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken "eski hale getirilmemesi nedeniyle zarar karşılanmadığından" biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının uygulanmamasına karar verilmesi,

karşısında, sanık hakkında CYY'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken "eski hale getirilmemesi nedeniyle zarar karşılanmadığından" biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/20642, Karar No: 2025/10574, Tarih: 09.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/20642 E.  ,  2025/10574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/261 E. - 2024/55 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34 Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/228 E. - 2023/32 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Veri inceleme raporunda ... Başkanı ... bey kod adlı ... ... isimli şahıs, ... bey kod adlı ... ... Kütük ve ... Atalay isimli kişilerin duruşmada tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve sanık ile yüzleştirme yapılması, teşhis ve ifade tutanaklarının CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından, sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10985, Karar No: 2009/11938, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10985 E.  ,  2009/11938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... İlçesi ... Köyüne ait (...) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20269, Karar No: 2014/5955, Tarih: 01.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20269 E.  ,  2014/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/414-2013/435

Davacı dava dilekçesinde; dedesi Y.. R..'ın, V.. R..'ın oğlu olduğunun tesbiti ile dedesi ve dedesinin kardeşi H...R..'ın anne adlarının Ligeri olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ihbar olunan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, dedesi Y..R..'ın, V..R...'ın oğlu olduğunun tesbiti ile dedesi Y.. R..ın anne adının Ligeri olarak düzeltilmesini, yine dedesi Y.. R..'ın kardeşi olan H.. R..'ın anne adının Ligeri olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, Y.. R..'ın, V.. R..n oğlu olduğunun tesbiti ile Y.. R...'ın ve H..R..'ın annesinin adının Ligeri olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarında ve bilimsel çevrelerde ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir temel kişilik hakkı olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda bir kimsenin ölümünden sonra adının değiştirilmesine olanak yoktur.

Somut olayda, davacının murislerinin kendi nüfus kayıtlarındaki adının düzeltilmesini istediğine göre, çoğun içinde azı da vardır kuralı uyarınca düzeltme isteminin tespiti de kapsayacağı dikkate alınarak, her ne kadar ölü kişinin ismi değiştirilemez ise de; dosyada bulunan ve toplanacak kanıtlara göre koşulları oluştuğu takdirde davacının büyük dedesi V.. R.. eşi "L..' ile dedesi Y.. R...'ın annesi "L.." nın ve yine dedesi Y..R..'ın kardeşi olan H.. R..'ın annesi "Li..i"nin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği dikkate alınmadan yerinde olmayan gerekçe ile davanın kabulüne ve adı geçenlerin anne adlarının "L.." olarak düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2697, Karar No: 2023/6512, Tarih: 26.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2697 E.  ,  2023/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3948 E., 2023/11 K.

...

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/145 E., 2022/370 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında karar verilmek suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile görücü usulü evlendiklerini, evlendikleri günden beri geçimsizliğin mevcut olduğunu, davalının zaman zaman ortak evden kendisini kovduğunu, anne babasına sığınmak zorunda kaldığını, davalının asabi ve geçimsiz bir kişiliğe sahip olduğunu, küçük sorunları büyüttüğünü, şiddete maruz kaldığını, erkeğin hakaret ettiğini, kendisinin Milli Eğitim Müdürlüğünde işçi memuru olarak çalıştığını, davalının ise işsiz olduğunu, birçok yerde işe girmesine rağmen hemen ayrıldığını, sorunlu olarak iş yerlerinden ayrıldığını, çalışmadığını, elinden tüm maaşını erkeğin aldığını, uzun zamandır karı koca hayatlarının bulunmadığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuklarının velâyetinin tarafına verilmesine, her bir çocuk için aylık ayrı ayrı 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kendisi için aylık 200.00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile lehine 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karara verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediğini, asıl sorunun kendisinden kaynaklı olduğunu, anne ve babasına saygısızlık yaptığını, anne ve babasının yaşlı olduğu ve annesinin felçli olduğu dönemde kardeşler arasında anlaşarak birer ay bakma kararı aldıklarını, ancak eşinin buna rağmen sorun çıkardığını, annesine sinkaflı cümleler kullandığını, annene bakmak zorunda değilim dediğini, zaten anne babasının öncesinden de sorun çıkmaması adına yanlarına dahi gelemediklerini, aile huzuru için eşine sürekli hediyeler aldığını, olayları büyütmediğini, maddî sıkıntının kaynadığının eşinin kardeşinin düğünü için kredi çektiğini bu nedenle borçlandığını, borçları birlikte ödediklerini, yaklaşık 2 yıldır işsiz olduğunu, öncesinde devamlı suretle çalıştığını, İstanbul'da iki kez iş bulmasına rağmen eşinin kabul etmediğini, halen iş aradığını, kayınvalidesinin aile hayatlarına ilişkin müdahaleleri yüzünden eşi ile aralarının bozulduğunu, eşinin bir defasında telefon kablosu ile boğazını sıktığını, kafasında cam kırdığını, sebepsiz yere evi 3-4 kere terk ettiğini, tüm bu olanları çocukları için sineye çektiğini, davanın reddine, aksi halde ortak çocuklarının velâyetinin tarafına verilmesine, lehine 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 05.10.2021 tarih ve 2019/317 Esas, 2021/619 Karar sayılı kararı ile; kadına hakaret eden, kadını aşağılayan, kadına karşı fiziksel şiddet uygulayan erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu, yine SİR kanaati ile birlikte ortak çocuk ...'un velâyetinin davacı anneye verilmesinin çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişimi bakımından daha yararlı olacağı, davacının boşanma sonucunda yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk aylık 300,00 TL iştirak nafakasına, davacı açısından maddî ve manevî tazminat isteminin koşullarının oluştuğu ancak davalının sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek kadın lehine 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, karşı dava yönünden davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tamamı

yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tamamı

yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2022 tarih ve ...sayılı kararı ile; "...yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m. 27).Davalı cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış süresinde sunduğu 20/01/2020 tarihli delil dilekçesinde babası ...'i tanık olarak bildirmiştir. Mahkemece alınan 08/09/2020 tarihli ara karar gereğince tanık ... 'ın dinlenmesi için davetiye çıkarılıp tebliğ edilmesine rağmen, tanığın duruşmaya katılmadığı, davalının bu tanığın dinlenmesinden açıkça vazgeçmediği halde tanığın dinlenmesi için usulü işlemlerin yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda davalı tanığı ...'in Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 243. ve devamı maddeleri gereğince dinlenmesi için usulü işlemlerin yerine getirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek sureti ile hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır..." gerekçesiyle kararın kaldırılmasına ve Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadına hakaret eden, kadını aşağılayan, kadına karşı fiziksel şiddet uygulayan erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu, yine SİR kanaati ile birlikte ortak çocuk ...'un velâyetinin davacı anneye verilmesinin çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişimi bakımından daha yararlı olacağı, davacının boşanma sonucunda yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk aylık 300,00 TL iştirak nafakasına, davacı açısından maddî ve manevî tazminat isteminin koşullarının oluştuğu ancak davalının sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek kadın lehine 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, karşı dava yönünden davacının maddî manevî tazminat taleplerinin sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının kusurlu olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek hükmün tamamı yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının kusurlu olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek hükmün tamamı yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ortak çocuk ... için takdir edilen nafakanın karar tarihinden boşanma hükmünün kesinleşmesine kadar tedbir, boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası niteliğinde olduğu bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince eşine hakaret eden, şiddet uygulayan, eşini aşağılayan ve tehdit eden kocanın tam kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarına göre erkeğe yüklenen tehdit kusurunun sübut bulmadığı anlaşılmakla bu kusurlu davranışın erkeğin kusurlarından çıkarılması gerektiği ayrıca kadının da erkeğe fiziksel şiddet uyguladığı, erkeğe hakaret ettiği, tartışma sırasında evdeki eşyaları kırdığı ve kayınvalidesinin hastalığı ile ilgilenmediği anlaşılmakla bu kusurlu davranışların kadına yüklenmesi gerektiği bu durumda boşanmanın meydana gelmesindeki olaylarda kadına hakaret eden, fiziksel şiddet uygulayan, aşağılayan erkek ile erkeğe hakaret eden, fiziksel şiddet uygulayan, tartışma sırasında evdeki eşyaları ... ve kayınvalidesinin hastalığı ile ilgilenmeyen kadının eşit kusurlu olduğu, karşı dava ile değil davaya cevap dilekçesi ile maddî ve manevî tazminat isteminde bulunduğu anlaşıldığından kocanın cevap dilekçesi ile istediği maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekir iken karşı dava açmış gibi karşı dava yönünden davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin sübut bulmadığından reddine karar verilmesi isabetli bulunmadığı, tarafların eşit kusurlu olduğu dikkate alınarak erkeğin maddî ve manevî tazminat istemlerinin reddi gerektiği gerekçesiyle erkek vekilinin kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, gerekçenin düzeltilmesine, tarafların tazminat taleplerinin reddine, erkek vekilinin sair yönlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri