muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7479, Karar No: 2023/3929, Tarih: 22.06.2023

13. İncelemeye konu, genel adı ... ve ... Vakfı olarak kabul edilen ... Hakimi, ..., ... Ebu ... ... bin Ebu ... ... ... Vakfı'nın 29.10.0873 H. (12.05.1469 M.) tarihli vakfiye, ... ... ... bin ... ... ... Vakfına ait 889 H/1484 M tarihli vakfiye, ... ... ... oğlu ... ... ... Vakfına ait 919 H/1513 M tarihli vakfiye ve Köprüyapan namıyla meşhur ... Hoca ... aid gurrei ... 928 H /1 Aralık 1521 M tarihli vakfiye bulunmaktadır.

13. İş bu vakfiyelerdeki galle fazlasına dair hükümlere bakılığında;

... Hakimi, ..., ... Ebu ... ... bin Ebu ... ... ... Vakfı'nın 29.10.0873 H. (12.05.1469 M.) tarihli vakfiyesinde; "... şayed birinci batından biri; evlâdı veya oğullarının evlâdı olmaksızın vefat eder ve bu takdirde vakıfın bir veya daha ziyade sulbî kızları kalırsa vakf sulbiye kızlara döner yine bu takdirde sulbiye kızlarla beraber vakıfın oğlunun evlâdından biri de bulunursa vakf aralarında ikili-birli bölünür veya yine bu takdirde vakıfın sulbiye kızlarından da hiç biri bulunmazsa ikinci batından olan mevkufün aleyhe aid hisse ehli vakften kendi derecesinde ve kendi tabakadmda olanlara aid olur tenasül ve teakup ettikçe 3 üncü, 4 üncü batında da hüküm böyledir vakifi müşarün ileyhe yakın olanlar derece derece takdim olunurlar kardeşlerden ana baba bir olanlar ile baba bir olanlar müsavidir .vefat eden mevkufün aleyhlerin derecesinde müsavisi bulunmazsa mevcudlar içinde ehli vakıftan müteveffalara en yakın olanlara hisseleri intikal eder sonra da onun evlâdına nesli ve zürriyeine yukarıkı şart ve tertip üzre intikal eder Bu vakıftan bir manfaata müstahik olmadan vefat edüp de evladını bırakan bir kimsenin evlâdı ölen murisi yerine geçerek onu halefiyet tarikiyle temsil eder ve babası sağ olsaydı ne kafar hisse alacak idise onu kendisi alır bundan sonra da evlâdına ve nesil ve zürriyetine yukarıda muayyen şart ve tertip üzre cari olur bunlar tevalüd ve tenasül ve teakup ettikçe hüküm böylece devam eder gider...",

618 Numaralı defterin 9 uncu sayfasının 3 üncü sırasında kayıtlı ... ... ... bin ... ... ...'ın kurduğu 889 H. Tarihli Vakfın vakfiyesi; "... ve eğer mumaileyh vâkıfa zükûretle ve babalar tarafından mensup olan zükûr tamamen münkariz olup kimse kalmaz ise vâkıf tamaman benat-i sülbiyenin evlâdına ve evlâd-ı evlâdına ve vâkıfın oğullarının kızlarının evlâdına ve daima tenasül ettikçe oğullarının kızlarının evlâdına aid olur ve bunların aralarında siham müsavat üzre olup uzaklık ve yakınlıkta tevafüt etmez...",

618 Numaralı defterin 19 uncu sayfasının 4üncü sırasında kayıtlı ... ... ... ... ... ... müstakil bir vakıfnamede yazılı ve 919 H. Tarihli Arapça vakfiyede; "...ve babalar cihetinden vâkıfa zükûretle mensub bulunan erkekler münkariz olup bunlardan bir kimse kalmazsa vâkfın kaffesi sulbiye kızların evlâdına ve ilel ebed üredikçe bunların evlâd-ı evlâdına ve vâkıfın oğullarının kızlarının evlâdına ve oğullarının oğullarının kızlarının evlâdına vakf olmasını ve yakınlık uzaklıkta tefavüt etmeyerek aralarında sehimleri müsavi olmasını bunların da kaffesi münkariz olup kürre-i arz bunlardan hâli kaldığında tayin ve tafsilatı yakında gelecek olan cihete vakf olmasını...",

618 Numaralı defterin 16 ncı sayfasının 5 inci sırasında kayıtlı ...'da köprü yapan namıyla meşhur ... Hoca ... ait gurrei ... 928 H. Tarihli vakfiyede; "...babalar tarafından vâkıfa mensub olan mevkufün aleyhimden erkek baki ve daim oldukça alel itlak kızlarının evlâdları vakfın menafiinden hiç bir şeye müstehik olmazlar. Vâkıf-ı mezkûre baba tarafından müntesib olanlar münkariz olup bir kimse kalmazsa vakfın temamı mevaniden âri olduğu halde vakf-ı sahih-i şer'iye habs-i mer'i ile vâkıfın oğullarının kızlarının evlâdına devam ve tenasül ve teâküp etdikçe vâkıfın oğullarının oğullarının kızlarının evlâdına vakf-u habs eyledi ve aralarında sehim almakda müsaviler olub uzaklık ve yakınlık mevzubahs değildir. Bunlarda tamamen münkariz olup kürre-i arz bunlardan hâli kalırsa vakfın menfaati aşağıda ve yakında gelecek olan cihetlere vakf olacakdır..." yazılıdır.

14. Her dört vakfiyede de galle fazlasına dair benzer hükümler olduğu, buna göre galle fazlasının ilk batından sonra batın şartı ile erkek evlat soyundan gelen kız ve erkeklere, batında erkek var ise kızlara pay verilmemesi, ölenin payının kendi evlatlarına verilmesi, erkek evladın soyu kesilir ise; batın şartı olmaksızın kız evladın kız ve erkek çocuklarına eşit şekilde dağıtılması şart koşulmuştur.

14. Her dört vakfiyede de galle fazlasına dair benzer hükümler olduğu, buna göre galle fazlasının ilk batından sonra batın şartı ile erkek evlat soyundan gelen kız ve erkeklere, batında erkek var ise kızlara pay verilmemesi, ölenin payının kendi evlatlarına verilmesi, erkek evladın soyu kesilir ise; batın şartı olmaksızın kız evladın kız ve erkek çocuklarına eşit şekilde dağıtılması şart koşulmuştur.

15. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kök muris ... ile vakfedenler arasında bağ kurulamadığına, yine ...'nin vakfedenlerin kız mı yoksa erkek evlat soyundan mı geldiklerinin de tespit edilemediğine değinilmiş ise de; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.02.1948 tarihli ve 1947/228 Esas, 1948/92 Karar ... kararı ile ... ve ... Çocuklarının (... ve kardeşleri) galle fazlasına müstahak olduklarına karar verildiği, yine dosya kapsamındaki Şeriye Mahkemesinin 25 Temmuz 336 (1920) tarihli ilamı esas alınarak oluşturulan ... Ağa Bin ... ...'ya ait soybağı çizelgesi ve listesine göre ... Ağa Bin ... ...'nın ..., ...'nin kızı ..., ...'nin oğlu ..., ...'in oğlu ..., ...'nın kızı ...'nin altsoyunda (... oğlu ... kızı ... oğlu ... oğlu davacı ...) bulunduğu, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.10.1970 tarihli ve 1970/170 Esas, 1070/382 Karar ... kararı ile davacının babaannesi ... ve kardeşleri hakkında da vakıf evlatlığına dair verildiği, ...'nin diğer oğlu ...'nin altsoyları ..., ... ve diğerleri hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/12 Esas, 1994/142 Karar ... kararı ile verilen galle fazlasına müstehak evlat kararına ilişkin hükmün Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 1994/6267 Esas ... dosyası üzerinden onandığı, nitekim Dairemizin 19.12.2022 tarihli ve 2021/2708 Esas, 2022/10329 Karar ... ilamı ile davacının kök murisi ...'nin kardeşi Sacide'nin alt soyu hakkında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/101 Esas, 2020/177 Karar ... kararı ile verilen galle fazlasına müstehak vakıf evladı kararının onandığı, yine ...'nün 24.06.2020 tarihli ve 70398 ... yazısı ekindeki evlat listesine göre mahkeme ilamı ile 112 vakıf evladı olduğu da dikkate alındığında vakfedenlerin erkek evlat soyunun münkariz olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmış, bu nedenle evlat kararı alanların kız evlat soyundan geldikleri kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bozma ilamı dışına çıkılarak ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

16. İlk Derece Mahkemesince yapılacak iş; uyulan bozma ilamı da dikkate alınarak davacının dava konusu edilen genel adı ... ve ... Vakfı olarak bilinen dava konusu vakıfların galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun teptine karar vermek olmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

16. İlk Derece Mahkemesince yapılacak iş; uyulan bozma ilamı da dikkate alınarak davacının dava konusu edilen genel adı ... ve ... Vakfı olarak bilinen dava konusu vakıfların galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun teptine karar vermek olmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2150, Karar No: 2019/3353, Tarih: 27.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2150 E.  ,  2019/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet (İki ayrı suçtan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7348, Karar No: 2014/16715, Tarih: 24.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7348 E.  ,  2014/16715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/349-2014/71

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3903, Karar No: 2011/7264, Tarih: 06.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3903 E.  ,  2011/7264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesiyle değişik CMK’nın 231.maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı ve temyiz aşamasında katılan vekilinin zararlarının giderildiği yönündeki beyanı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4712, Karar No: 2014/9818, Tarih: 16.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4712 E.  ,  2014/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/228887

MAHKEMESİ : Torul Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2012

NUMARASI : 2010/90 Esas, 2010/80 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kürtün ilçesi Aşağıkaradere köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın, 13/10/2006 tarihinde köy ihtiyar meclisine karar aldırarak, mağdurların 28/04/2009 tarihinde vefat eden murisleri M.. B..'a ait araziden, malikin rızasını almadan ve kamulaştırma işlemi yapmadan yol geçirerek görevini kötüye kullandığı iddiası ile cezalandırılmasının talep edildiği; sanığın, köy ihtiyar meclisi kararına dayanılarak ve arazi sahiplerinin rızası alınarak söz konusu yolun yapıldığını belirttiği, 13/10/2006 tarih, 50 sayılı köy ihtiyar meclisi kararının onaylı suretinin dosya arasında mevcut olduğu, mağdurların, murislerinin yoldan yararlanacak köy halkından toplanacak 5.000 TL'nin kendisine ödenmesi koşuluyla yolun yapımına rıza gösterdiğini, ancak buna dair yazılı bir sözleşme yapılmadığını beyan ettikleri, sanığın ise Kaymakamlık tarafından yapılan yardım üzerine murisin rıza gösterdiğini, ödeme yapılmasına dair bir anlaşma yapılmadığı şeklinde savunmada bulunduğu, tanık H.. İ..'ın yoldan yararlanacak üç haneden para toplanıp murise verileceğini duyduğunu ancak paranın toplanamadığını, bu nedenle taraflar arasında husumet bulunduğunu beyan ettiği, yol yapım tarihi 2006 olmasına rağmen mağdurların 24/06/2009 tarihinde sanık ile aralarında meydana gelen darp ve hakaret olayı sonrasında şikayetçi oldukları, bu durumun yolun yapımına rıza gösterildiği şeklindeki savunmayı destekler nitelikte olduğu, bedele ilişkin uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu nazara alınarak, yüklenen suçun kasıt unsurunun ne şekilde gerçekleştiğinin karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve

reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 230/1-a-b maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 230/1-a-b maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53/1-2-3. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edildiği halde 53/5. maddesindeki hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Gerekçeli karar başlığında 13/04/2012 olan karar tarihinin 16/04/2012 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4368, Karar No: 2019/8324, Tarih: 10.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4368 E.  ,  2019/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Suç Tarihleri : 31/10/2008, 19/03/2009

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; 6352 sayılı Kanunun 80.

maddesi ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3, 62, 53/1-2-3, 52/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin 01.06.2010 tarihli hükmün, katılan vekilinin temyiz istemine dayalı olarak Dairemizin 13.01.2014 tarihli, 2013/8325 esas, 2014/59 karar sayılı ilamı ile bozulmasının ardından bozma ilamına uyularak kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3, 62, 52/2-3. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2015 tarihli ve 2014/787 esas, 2015/482 karar sayılı kararının 11.06.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 24.03.2018 tarihinde TCK'nın 86/2-3-e maddesinde tanımlanan silahla kasten yaralama suçunu işlediği ve Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 04.10.2018 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarihli ve 2018/1075 esas, 2019/181 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, işvereni olan katılan ve iş yerinde muhasebeci olarak istihdam edilen Esat isimli şahısla, katılanın odasında bir araya geldikleri 31.10.2008 günü, cep telefonunun kamera fonksiyonunu aktif hale getirerek, iş akdinin fesh edilmesinden kaynaklanan tazminat alacağı ile ilgili üçü arasında geçen konuşmaları gizlice kaydedip, elde ettiği kayıttan oluşturduğu CD'yi, katılan aleyhine açtığı iş mahkemesindeki davaya 19.03.2009 tarihli dilekçe ekinde delil olarak ibraz ettiği olayda,