muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18688, Karar No: 2014/1271, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18688 E.  ,  2014/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/793-2013/242

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

2)Taşınmazların, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim alanına mesafesi gözetilerek, gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedellerine 421 ve 426 sayılı parsellerde %30, 444 sayılı parselde % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerekirken, yerleşim merkezine olan uzaklığı dikkate alınarak daha aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/987, Karar No: 2018/6569, Tarih: 22.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/987 E.  ,  2018/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.06.2016 tarih ve 2014/950-2016/559 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili, davalı şirket vekili ve davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ...'ın davalı şirketin ortağı olduğunu, 25.06.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalı şirketin sermayesinin 1.000.000 TL'ye arttırıldığını, sermaye arttırımının 550.000,00 TL'sinin davalı ...'ın şirketten olan alacağından yapıldığını, şirket kayıtların usulsüz tutularak davalı ...'ın şirketten alacaklı gösterildiğini, davalı şirketin davalı ...'a borcu olmadığını ileri sürerek davalı ...'ın şirketten alacağı olmadığının tespiti ile şirkettin sermaye arttırımına kaynak olarak gösterilen 550.000,00 TL'nin ödenmediğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının şirket sermayesinin 1.000.000 TL'ye arttırılmasına ilişkin 25.06.2009 tarihli ortaklar kurulu kararını itirazı olmadan imzaladığını, karara karşı süresi içinde iptal davası açmadığını, sermaye arttırım kararına göre davalı ...'ın şirketten alacağı olduğunun kabul edildiği, şirket ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmamasının tek başına alacağın varlığını ya da yokluğunu gerektirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı şirket vekili ve davalı ... vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, şirket ortağının şirketten alacağı olmadığının ve dolayısıyla sermaye borcunun ödenmediğinin tespitine ilişkin davanın şirket tarafından açılması gerekmekle davacı ortağın aktif dava ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle red kararı verilmesinin sonucu itibariyle doğru bulunmasına, değişik bu gerekçeye göre davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre davalıların tüm davacının aşağıda yazılı bent dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava reddedildiğinde red harcının peşin harçtan mahsubu ile bakiyesinin davacıya iadesi gerekirken bakiyesinin de tekrar davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş anılan eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2- Dava reddedildiğinde red harcının peşin harçtan mahsubu ile bakiyesinin davacıya iadesi gerekirken bakiyesinin de tekrar davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş anılan eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacının temyiz isteminin kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Alınması gerekli 29,20 TL maktu red harcı dilekçede peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından fazla ödenen 9.363,63 TL'nin istek halinde davacıya iadesine" ibaresinin yeniden yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 22,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3519, Karar No: 2013/5249, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3519 E.  ,  2013/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, biber, patlıcan, taze fasülye ve domatese ait 2011 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri (masraf kalemleri ayrı ayrı açıklanmak suretiyle) ile kg başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2011 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının,

Gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7630, Karar No: 2012/35396, Tarih: 22.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7630 E.  ,  2012/35396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : - Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan;

- Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden haklarında takdiri indirim uygulamayan mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; sanık ...’dan elde edilen davaya konu gaz tabancasının özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanık ...’ın adli sicil kaydında geçen adli para cezasından ibaret sabıka kaydının silinme koşulları araştırılarak, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarından bir daha suç işleyip işlemeyeceği hususunda mahkemede oluşan kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin sabıkalı olmasına dayanılarak yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4245, Karar No: 2015/11065, Tarih: 26.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4245 E.  ,  2015/11065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/921-2014/639

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2014/921-2014/639 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Ö. Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı ve genel müdürü olduğunu, davalı ile dava dışı Ö. Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 28.9.2009 tarihli taahhütlü satış sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşmenin teminatı olmak üzere müvekkilince 20.000,00 TL tutarlı bononun davalıya verildiğini, davalı firma tarafından teminat olarak verilen senedin İstanbul 22. İcra Müdürlüğü'nün 2012/18346 esas sayılı takip dosyasında icra takibine konu edildiğini, müvekkili ve dava dışı Ö.Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından sözleşmeden kaynaklı tüm borçların yerine getirildiğini, davalının sözleşmeden kaynaklı bir alacak veya cezai şart alacağının bulunmadığını ileri sürerek takip konusu senedin ve icra takibinin iptaline, takibin kötü niyetle yapılması nedeniyle davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 18.3.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile takip dosyası borcunun 2.1.2014 tarihinde 14.548,72 TL olarak icra dosyasına ödendiğini belirterek bu miktarın ödeme tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; takip konusu bononun sebepten mücerret olması nedeniyle teminat için verildiği hususunun yazılı delille ispatının gerektiğini, müvekkili ile dava dışı Ö. Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen sözleşme uyarınca müvekkil firmadan sözleşme süresince belirli miktarda ürün alınması taahhüdünde bulunulduğunu, bu taahhüt uyarınca müvekkilince sözleşmeye uygun olarak hizmet bedeli altında davalıya ödeme yapıldığını, dava dışı firmanın sözleşme uyarınca taahhüt ettiği kadar malı almadığı gibi müvekkiliyle olan ilişkisini kestiğini, sözleşmeye aykırı bu eylem nedeniyle cezai şart alacağının doğduğunu, bononun teminat olarak verildiğinin kabulü halinde dahi müvekkilinin cezai şart alacağının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; alınan bilirkişi raporları uyarınca davalının dava dışı Ö. Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'den cari hesaptan kaynaklı alacağının bulunmadığı, ancak dava dışı firmanın sözleşme ekindeki talep belgesinde taahhüt ettiği yıllık 46.614,15 TL'den sadece 42.638,62 TL'lik kısmı gerçekleştirdiği, taahhüt edilen bedelden yapılan satış miktarının düşülmesi ile bulunan bedelin cezai şart miktarına oranlanması sonucu alacak miktarının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 12.843,01 TL'nin 2.1.2014 tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı ve dava dışı Ö.Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmenin cezai şarta ilişkin hükümlerini de kapsayacak biçimde, davacı tarafından teminat olarak verilen bono nedeniyle yapılan icra takibinde, davalıya borçlu bulunulmadığının tespiti ve takip sırasında ödenen bedelin istirdatı istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 179.) ve devamındaki maddeler uyarınca taraflar; yaptıkları sözleşmelerde, kararlaştırılan edimlerin ifa edilmemesi veya eksik ifası halinde ödenmek üzere, karşı tarafa çezai şart adı altında belli bir meblağın ödenmesini kararlaştırabilirler. Cezai şarttan kaynaklı alacağın talep edilebilmesi için alacaklının zarara uğraması gerekmediği gibi cezai şart olarak belirlenen meblağın haricindeki zararların talep edilmesine engel bulunmamaktadır. Taraflar, yapmış oldukları sözleşmelerde cezai şart miktarını tayinde serbesttir. Ancak; ceza, kanuna veya ahlaka (adaba) muğayir bir borcu teyit için şart edilmiş veya hilafına mukavele olmadığı halde borcun ifası borçlunun mesuliyetini icap etmeyen bir hal sebebiyle gayri mümkün olmuş ise, şart olunan cezanın tediyesi talep edilemez. Bunun yanında Hakim, fahiş gördüğü cezaları tenkis ile mükelleftir.

Somut olayda; tacir olan davalı ile davacının ortağı ve genel müdürü olduğu dava dışı Ö. Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 28.8.2009 ila 28.8.2010 tarihleri arasıda geçerli olacak şekilde Taahhütlü Satışlar Sözleşmesi ve bunun eki niteliğindeki Sözleşme Talep Belgesi imzalanmış, söz konusu sözleşmenin 4. maddesi uyarınca kararlaştırılan cezai şart ve diğer alacakların teminatı olarak davacı tarafından düzenlenen 20.000,00 TL tutarlı bono davalıya verilmiş, sözleşme uyarınca yıllık 46.614,15 TL tutarında davalı ürünün satışının yapılacağı hususu taahhüt edilmiştir. Aynı sözleşmenin 6. maddesinden; işletmecinin, (dava dışı Ö. Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.) sözleşme ile üstlendiği edim, taahhüt ve yükümlülüklerinden herhangi birini yerine getirmemesi, ihlal etmesi veya sözleşmeye aykırı davranması halinde 20.000,00 TL cezai şartı, sözleşmenin yürürlükte kaldığı süre içerisinde gerçekleşen alım miktarı dikkate alınmaksızın, hiç bir ihtara ve ayrıca hükme hacet kalmaksızın ödemeyi, ileride veya ihtilaf halinde cezai şarttan indirim, takas, mahsup dahil olmak üzere kurtuluş talebinde bulunmamayı kabul ve taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan bilirkişi raporu uyarınca; dava dışı şirketçe sözleşmede taahhüt edilen tutarın altında ürün satışının gerçekleştirildiği, bu nedenle sözleşmede belirlenen cezai şart alacağının istenebilir hale geldiği, davacı tarafından bu alacağın tahsili babında teminat olarak verilen bononun icra takibine konu edildiği de dosya kapsamıyla sabittir. Yukarıda açıklandığı üzere; cezai şart ve bunun miktarı sözleşme serbestisi cerçevesinde taraflarca serbestçe belirlenebilecek olup, mahkemece ancak BK'nın 161, 19 ve 20. maddeleri uyarınca sözleşmenin cezai şarta ilişkin hükümlerine müdahale edilebilir. Bununla birlite 6762 sayılı TTK'nın 20. (6102 sayılı TTK'nın 18.) maddesi uyarınca tacirin basiretli davranma yükümlülüğünün bulunması, alım miktarı dikkate alınmaksızın cezai şartın ödeneceğinin ve cezai şarttan indirim yapılmasının istenemeyeceğinin sözleşmede açıkça düzenlenmesi, BK'nın belirtilen hükümleri uyarınca taraflarca kararlaştırılan cezai şart miktarına müdahale edilmesini gerektirir bir durumun dava konusu olayda gerçekleşmemiş olması ve davacının sözleşme hükümleri uyarınca takip konusu bonoyu düzenlemesi karşısında, mahkemece cezai şart alacağından yazılı gerekçeyle indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16274, Karar No: 2023/7531, Tarih: 19.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16274 E.  ,  2023/7531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/442 Esas, 2022/526 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar ... vd. vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar ... vd. vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü yetki belgesi ile davalılar ... vd. vekili Avukat ... ile davacı idare vekili Avukat ... gelmiş, diğer davalılar vekili ve davalı asıllar duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Davaya konu taşınmazda taşınmazda düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılıp yapılmadığı, yola terki bulunuyorsa söz konusu terkin bedelsiz olup olmadığı, herhangi bir kesinti yapılmadığı takdirde ise imar uygulamasına alınarak düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılıp yapılmayacağı ve uygulanacak düzenleme ortaklık payı oranının ne olacağına ilişkin ilgili Belediye İmar Müdürlüğü yazısının,

2. Davaya konu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarını ihtiva eden ilgili Tapu Müdürlüğünden alınan resmî belgelerin,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/797, Karar No: 2014/8500, Tarih: 17.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/797 E.  ,  2014/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

7201 sayılı Tebligat Kanununun 12'nci ve 13'üncü maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesi anlamında işveren sıfatını taşıyan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın, kurumun yetkili temsilcisine yapılması gerekir.

Somut olayda, aleyhine hüküm kurulan davalılardan .... Sanayi Limited Şirketi adına çıkarılan gerekçeli kararın tebliğine dair tebligat "birlikte çalışana" yapılmış olup yetkili temsilcisine yapılmadığından yapılmama gerekçesi de gösterilmediğinden usulüne uygun değildir. Bu haliyle, gerekçeli kararın yeniden anılan davalıya yukarıda belirtilen yasal düzenleme uyarınca tebliğinin sağlanarak temyiz süresi de beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.