muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1027, Karar No: 2015/12514, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1027 E.  ,  2015/12514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/813-2014/49

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı O.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2764, Karar No: 2018/5440, Tarih: 04.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2764 E.  ,  2018/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

PKK/KCK sözde yürütme konseyinin öz yönetimden başka seçenek kalmadığına yönelik çağrısı üzerine, terör örgütünün amaca ulaşmak için gerçekleştirdiği stratejik hamlelerden en önemlilerinden birisi olan, yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ve Ülkemizin değişik yörelerinde hakimiyet alanları oluşturmak için güvenlik güçlerine ve kamu binalarına topluca saldırı girişiminde bulunmak kararı kapsamında, PKK/KCK terör örgütünün şehirlerdeki milisleri ve kırsal alandaki örgüt mensuplarının silahları ile şehir merkezlerine gizlice girerek halkın arasına karıştıkları, zaman zaman bir kısım belediyelerin araç ve gereçlerini de kullanmak suretiyle insanların yoğun olarak yaşadıkları sokaklara, mahallelere hendekler kazarak el yapımı bomba ve düzenekleri yerleştirdikleri, umumun kullandığı karayollarına mayın döşeyerek patlamaya hazır hale getirdikleri, tonlarca patlayıcı yüklü kamyonlar, iş makineleri ve diğer araçlarla canlı bomba saldırıları hedefledikleri, güvenlik güçlerinin kamu düzenini ve bu yörede yaşayan vatandaşların güvenliğini sağlamak için operasyon yapma zorunluluğu sonucunda, örgüt mensuplarıyla güvenlik güçleri arasında çıkan çatışmalar sırasında daha önce yerleştirilen patlayıcıların infilak ettirilmesi ve bireysel ya da araçlarla gerçekleştirilen canlı bomba saldırılarıyla çok sayıda sivil vatandaş, kamu görevlisi ve güvenlik güçlerinin ölüm ve yaralanmasına sebebiyet verdikleri, bu süreçte yöre halkının oturduğu evleri terk etmelerini cebren engelleyerek canlı kalkan yaptıkları, yerleşim alanlarının teröristlerden ve patlayıcılardan temizlenmesi için sürdürülen operasyonların haftalarca sürdüğü, çok sayıda özel konut ve işyeri, okul, hastane gibi kamu konutları ve şehrin alt yapı tesislerinin ağır hasar görerek kullanılamaz duruma geldiği, bölge halkının büyük bir çoğunluğunun terör örgütünün yasalara ve devlet otoritesine itaatsizlik çağrısına itibar etmemesiyle, silahlı çatışmaya giren birçok örgüt mensubunun etkisiz hale getirilerek, yerleşim alanlarının, örgütün işgalinden ve patlayıcılardan temizlenerek, kamu düzeninin sağlandığı dava dosya kapsamındaki deliller ve benzer dosyalardan anlaşılması karşısında;

Somut olayda; sanığın meydana gelen vahim eylemlerde Cizre’de döşenen patlayıcıların, kazılan hendeklerin ve kurulan barikatların yer, konumu ve sanığın eylemdeki durumu ile kolluk kuvvetleri ile silahlı çatışmanın yaşandığı yerde sanığın silahlı olarak nöbet tutmak ve yer yer güvenlik kuvvetleri ile çatışmaya girmek şeklindeki eylemlerinin vehamet arz etmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 302. maddesinde düzenlenen devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMK'nın 283 ve 307/4. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14746, Karar No: 2015/12101, Tarih: 15.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14746 E.  ,  2015/12101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir. Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 03.06.2013 tarihli ilamı ile “...Bu sebeple mahkemece hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından hakkaniyet indirimi yapılması yerinde ise de daha yüksek bir oranda indirim yapılması gerekirken indirim oranının %10 ile ile sınırlı tutulması hatalı olmuştur. 3-...Somut olayda; davacının 20 gün çalışıp 10 gün tatil yaptığına dair taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda günlük çalışma süresi 13 saat kabul edilmiş ve bu süreden 2 saat ara dinlenmesi düşülmüştür.Yine normal çalışma saatlerine göre çalışan bir işçinin iki aylık periyotta çalışması gereken süre ile davacının çalışma düzenine göre çalıştığı saat kıyaslanarak davacının fazla mesai alacağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Söz konusu hesaplama yöntemi ile hem günlük 11 saati,gece çalışmasında 7.5 saati aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi olmayacağı kuralı ihlal edilmiş hemde 11 saati aşan çalışmalarda 1.5 ara dinlenmesi düşülmesi gerekeceği kuralına uyulmamıştır.Söz konusu aksaklıkları içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu aldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda, mahkeme hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil ücretlerinde %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına karar verdiğini belirtmiştir. Hüküm kısmında ise hafta tatili ücretinden %50 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı anlaşılmakta ise de, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretinde yapılan indirim %25 oranına tekabül etmekte olup, bu şekilde gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır.

Yapılacak iş; bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14770, Karar No: 2012/2727, Tarih: 07.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14770 E.  ,  2012/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı takiplerin; genel yetkili olan borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki icra dairesinde (takip tarihinde yürürlükte bulunan HUMK.nun 9.madde), ödeme yerindeki icra dairesinde (TTK.nun 692/4.madde), ödeme yeri çekte gösterilmemişse, muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde ve çekin keşide edildiği yerde, ayrıca İİK.nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK.nun 9/2.maddesinin l.cümlesine göre davalı (borçlu) birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında yapılması mümkündür. Somut olayda takibe konu çeklerden keşide yerinin İzmir olduğu, muhatap bankanın bulunduğu yerin de Yeşilyurt/İzmir olduğu; takip talebinde borçlunun adresinin İzmir olarak gösterildiği anlaşıldığından ve çeklerin ibraz edildiği yer icra dairelerinin yetkili olamayacağı da göz önüne alınarak, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8230, Karar No: 2015/8439, Tarih: 16.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8230 E.  ,  2015/8439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile bunu destekleyen annes ile ablası tanık .. ve rehberlik öğretmeni tanık ..'in beyanları, sanığın çelişkili savunmaları, mağdurenin ifadelerine itibar edilebileceğine dair duruşmadaki psikolog gözlemi ve tüm dosya içeriğinden; sanığın, dayısının kızı olan mağdureye yönelik olarak 2010 yılının Mayıs ayından başlayarak 2011 yılı Mart ayına kadar devam eden süreç içerisinde akrabaları olması sebebiyle evlerine gittiğinde ev içerisinde yalnız yakaladığı anlarda mağdurenin göğüslerine dokunmak, arkasından sarılmak şeklinde cinsel hareketlerde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan ya da Adli Tıp Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumlarına bağlı hastanelerden rapor alınıp, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de dikkate alınarak lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya

tatbik edilerek ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenecek ceza doğrultusunda mahkûmiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5829, Karar No: 2019/2287, Tarih: 18.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5829 E.  ,  2019/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait Uluslararası Nakliye isimli şirkette şoför olarak çalışan sanığın, Özbekistandan Türkiye’ye getirmek üzere malzeme yüklü tırın kendisine teslim edilmesine rağmen alacaklarını alamadığını belirterek tırı İran ülkesinde park ederek tıra ait JX73106403 seri numaralı tır karnesini de yanına alarak Türkiye’ye giriş yaptığı, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddia edildiği olayda;

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek katılana ait şirketten alacaklarını alamadığını bu nedenle tırı park edip tır karnesini de yanına aldığını savunması, dosya kapsamından tırın sanık tarafından güvenli bir yere park edilerek anahtarının başka bir şoföre teslim edildiği, araç ve içindeki yükün katılan şirketçe teslim alındığı, sanığın ücret ve harcamalar konusunda çalıştığı şirket ile anlaşmazlığa düşmesi üzerine alacağını alabilmek amacıyla eşyayı temsil eden belge niteliğindeki tır karnesini iade etmemekten ibaret eylemi nedeniyle oluşan uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olması karşısında unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35714, Karar No: 2014/22770, Tarih: 26.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/35714 E.  ,  2014/22770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/222759

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/592 (E) ve 2012/517 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 27 TL değerindeki 3 adet kaşar peyniri çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. K..’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3977, Karar No: 2021/5446, Tarih: 23.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/3977 E.  ,  2021/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii,

suça sürüklenen çocuk ... müdafii

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuklara atılı suçların yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye farklı gerekçeyle uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 23/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14234, Karar No: 2025/3162, Tarih: 10.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/14234 E.  ,  2025/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/270 Esas, 2024/258 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.09.2024 Tarihli ve 2024/5 Esas, 2024/1529 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin Muğla ili, ... ilçesi, olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.11.2024 Tarihli ve 2024/270 Esas, 2024/258 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 751 Sokak No:14 İç Kapı No:2 .../ Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına ve yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 751 Sokak No:14/2 .../Antalya olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1206, Karar No: 2015/16885, Tarih: 19.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1206 E.  ,  2015/16885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2010/131-2014/216

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan alacak için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali ve takibin devamı ile %40 inkar tazminatının tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı A.. Ç..'ın 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca lisansüstü eğitim yapması amacı ile kadrosunun Gazi Üniversitesine tahsis edildiğini, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığından gönderilen 24.04.2007 tarihli yazı ile davalı Aziz'in yeterlilik sınavından başarısız olması nedeniyle kaydının silinerek kadrosunun Selçuk Üniversitesine iadesine, taahhütname ve yüklenme senedine göre işlem yapılması şartıyla genel kurulun 13.04.2007 tarihli toplantısında uygun bulunduğunun bildirildiğini, davalı asıl ve kefillerin 12.771,44 TL asıl ve 10.071,18 TL işlemiş faiz borcu bulunduğunu, haklarında takip yapıldığını, itiraz ettiklerini, itirazların iptali ile takibin devamına karar verilerek %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalılar tarafından davacı üniversiteye verilen 29.12.2005 tarihli yüklenme senedi ve müteselsil kefalet senedi ile davalı A.. Ç..'ın 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca yüksek lisans/doktora öğrenimi için kadrosunun geçici olarak Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Entitüsüne tahsis edildiği, davalının bu yüklenme senedi ile öğrenim süresi kadar mecburi hizmet yapacağını ve mecburi hizmet yapacağı Selçuk Üniversitesine dönmediği takdirde fiilen ilişiğinin kesildiği tarihe kadar kendisine yapılan yurtiçi maaşları dahil tüm ödemeleri yüzde elli fazlası ve yasal faizi ile birlikte ödeyeceğini taahhüt ettiği, davalının yeterlilik sınavında başarısız olması nedeniyle kaydının silindiği ve Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 24.04.2007 tarihli yazısı ile kadronun üniversiteye iadesine karar verildiği, davalının 5662 sayılı Yasa uyarınca 29.05.2007 tarihinde Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesine naklen atandığı, davalı tarafından Konya 1. İdare Mahkemesi'nin 25.09.2008 tarih ve 2008/342 Esas-2008/1210 Karar sayılı dosyasında da davalı A.. Ç..'ın 29.05.2007 tarihi itibariyle Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi personeli olması nedeniyle Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesiyle ilişiğinin ./..

-2-