muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5057, Karar No: 2019/4930, Tarih: 24.10.2019

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda,taraflar arasında 25.09.2003 tarihinde 3 yıl süreli olarak Gezici –Mamul ...- Toptan Satıcılık Sözleşmesi imzalandığı ve davacının sözleşme ile davalının ... Toptan Satıcılığı'nı üstlendiği,kaçak/sahte ... mamulleri satışı nedeniyle davacının satış belgesi iptal edildiği,davacı çalışanı ... ile bazı bayiler hakkında TCK 345 ve 363. maddesine muhalefet suçlaması ile açılan ceza davasında yapılan yargılama sonucunda, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.05.2005 tarih, 2005/152 E.- 2005/156 K. sayılı kararı ile, "Sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından ayrı ayrı beraatlarine" karar verildiği, kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 19.11.2007 gün ve 2005/11626 Esas, 2007/8093 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,bozma sonrası alınan bilirkişi raporu ve ek rapor kapsamları itibariyle ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda asıl davanın kısmen kabulüne 651,00 TL teminat tutarından kaynaklanan asıl alacağın ve ayrıca dava tarihine kadar işlemiş 935,34 TL faizinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, sadece asıl alacak miktarı olan 651,00 TL'ye dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 95,00 TL el konulan maldan kaynaklanan asıl alacağın ve ayrıca dava tarihine kadar işlemiş 145,91 TL faizinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, sadece asıl alacak miktarı olan 95,00 TL'ye dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, mahrum kalınan kardan kaynaklanan 34.867,89 TL tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bu miktara 20.08.2013 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, Tekel 2000 marka sigaraya yönelik tazminat istemini yönünden; 26.680 TL tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bu miktara 11.07.2011 dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, davacı tarafın yasal koşulları bulunmayan manevi tazminat isteminin reddine,birleşen İstanbul 13 Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2016/616 Esas sayılı dosyasında; davanın kabulü ile Tekel 2000 marka sigaraya yönelik tazminat istemi bakımından 11.07.2011 dava tarihine kadar işlemiş 8.668,44 TL faiz alacağının ve ayrıca mahrum kalınan kar yönünden 193,88 TL asıl alacak ile 20.08.2013 ıslah tarihine kadar işlemiş 61.226,00 TL faiz alacağının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu miktarlardan sadece 193,88 TL’lik asıl alacak kısmına 20.08.2013 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, faize faiz işletilmesine yönelik talep yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dosyada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının kaçak aldığı için el konulan sigaraların bedellerinden kaynaklanan zararının hesaplanmasında davacının el konulan kaçak sigaralarının 594 paket olduğu tutanak ile sabit olduğu halde 5930 adetmiş gibi kabul edilip hesaplama yapılması böylelikle davacının bu kalem alacağının fazla hesaplanması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dava davalısına iadesine, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2770, Karar No: 2019/1628, Tarih: 13.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2770 E.  ,  2019/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Bilgisayar Teknolojileri Elektronik İnşaat Gıda Temizlik İletişim San. ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki tazminat davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)'nden verilen 19/03/2014 gün ve 2013/87 E. - 2014/188 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu .

- KARAR -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen, dava konusu çeklerin okunaklı suretlerinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14296, Karar No: 2012/8939, Tarih: 25.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14296 E.  ,  2012/8939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/08/2011 tarih ve 2011/198-2011/362 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/05/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 1965 tarihli Lahey sözleşmesinin 10. maddesindeki posta yoluyla tebligat usulüne Türkiye’nin çekince koyduğu, tenfizi istenen kararın da davalıya posta yoluyla tebliğ edildiği için tenfizi mümkün olan kesinleşmiş bir karardan söz edilemeyeceği, TTK 405/2 maddesi uyarınca pay sahiplerinin şirkete sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyeceği, tenfizi istenen kararın TTK 329 ve 405. maddelerine aykırı sonuç doğuracağı için kamu düzenine aykırı bulunduğu, Türk mahkemelerinde açılan davaların ret edilmesi nedeniyle tenfizin kabul edilmesi sonucunun eşitliği zedeleyeceği ve hissenin davacı elinde olması nedeniyle mükerrer tahsilata yol açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden ise; dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre diplomatik yollarla yapılmadığı, posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nın 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu şeklindeki yazılı diğer gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, tenfize konu karar, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığı ile davalı vekili Av......’na 08.01.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olup, buna ilişkin tebliğ evrakı dosya içinde yer almaktadır. Bu durumda tenfizi istenen mahkeme kararı usulüne uygun olarak davalının vekiline tebliğ edilmiş ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunmasına göre, mahkemece tenfize konu kararın kesinleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca; mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi de, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır. Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine

aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır. Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez. Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16604, Karar No: 2022/354, Tarih: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/16604 E.  ,  2022/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın, kendisine ait olup haciz işlemi nedeniyle katılan ...’a yedi emin olarak bırakılan ... plakalı suça konu tır çekiciyi katılanın evinin önünden çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, dosya içerisindeki 25.03.2011 tarihli haciz tutanağına göre suça konu tır çekicinin katılana kontak anahtarsız olarak teslim edildiği, Dairemizin 05.02.2020 tarihli bozma ilamı sonrasındaki 27.10.2020 tarihli duruşmada sanığın, “tır çekicinin anahtarının kendisinde bulunduğunu ve suça konu tır çekiciyi kendisinde bulunan bu anahtarla çalıştırarak götürdüğünü” ifade ettiğinin anlaşılması karşısında sanığın, haciz işlemi nedeniyle yediemin olarak katılan ...’a bırakıldığını bildiği ve buna rağmen anahtarını teslim etmediği suça konu tır çekiciyi haksız yere elinde bulundurduğu bu anahtarla çalıştırarak götürmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 290/2 maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4354, Karar No: 2010/7106, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4354 E.  ,  2010/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.12.2000, 04.12.2001, 21.01.2001, 11.12.2000 ve 23.06.2008 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil, kademeli olarak tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; feragat nedeniyle davanın reddine, davanın açılmamış sayılmasına, tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 24.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve ... vekili, davacı ... vekili, davalı ... Turizm San. Ltd. Şti., ..., ..., ... vekili ve davalı arsa maliki Kooperatif vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleştirilen davalar, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacıların tapu iptali ve tescil, kooperatif üyeliğinin tespiti, tahliye, ikinci kademedeki istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Davalı arsa maliki SS. ... Konut Yapı Kooperatifi, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshedildiğini savunmuştur.

Davalı ..., ...,.., ..., ... aleyhlerine açılan davanın husumet yönünden reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar duruşmalara katılmamış ve savunma yapmamışlardır.

Mahkemece davacı ... , ..., ..., ... , ... ... , ... ve ...’ın davalarının feragat nedeniyle reddine,

Davacı ...’in tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin yüklenici şirket yönünden kabulüne,

Davacı ..., ... ve ... ...’nun davalarının HUMK.nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına,

Davacı ... Radyocunun tapu iptali ve tescil, kooperatif üyeliğinin tespiti ve tahliye istemlerinin reddine, tazminat isteminin yüklenici şirket ve şirket ortakları ..., ... ve ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı ..., ..., ... davalı arsa maliki SS. ... Konut Yapı Kooperatifi, davalı yüklenici .... Sanayi Tic. Ltd. Şti ve şirket ortakları ..., ... ve ... temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, delillere ve dosya içeriğine göre davacı ..., ..., ... ve davalı yüklenici ... Sanayi Tiç. Lmt. Şti.nin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davalı yüklenici şirket ortakları ..., ... ve ....’nin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Hükmü davacı ..., ..., ... davalı arsa maliki SS. ... Konut Yapı Kooperatifi, davalı yüklenici .... Sanayi Tic. Ltd. Şti ve şirket ortakları ..., ... ve ... temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, delillere ve dosya içeriğine göre davacı ..., ..., ... ve davalı yüklenici ... Sanayi Tiç. Lmt. Şti.nin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davalı yüklenici şirket ortakları ..., ... ve ....’nin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Davada ikinci kademede tazminat talebinde bulunulmuştur. Davacı akidi olan yükleniciden Borçlar Kanunun 96. maddesine dayanarak ademi ifa nedeniyle tazminat isteyebilir. Buradaki borcun nedeni, borçlunun (yüklenicinin) taahhüdünü ihlal etmesidir. Davacı ... 25.09.1997 ve 14.08.1998 günlü noterde düzenlenen temlik sözleşmelerine dayanmıştır. Anılan sözleşmelerin tarafı davalı yüklenici ... Ltd. Şti. Türk Ticaret Kanunun hükümlerine tabi bir ortaklık olup ortaklarından ayrı bir tüzel kişiliğe sahiptir. Yüklenici şirketin yapmış olduğu taahhüt işlemi nedeniyle temlik sözleşmelerinde taraf olmayan şirket ortakları ..., ... ve ...nin tazminat miktarından sorumlu tutulmaları bu nedenle doğru değildir.

3-Davalı arsa maliki SS. ... Konut Yapı Kooperatifinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi hükmü uyarınca konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekalet ücreti nispi tarifeye göre hesaplanması gerekir. Taşınmazlar üzerindeki mülkiyet hakkı para ile değerlendirilebilen haklardan olduğundan reddedilen tapu iptali ve tescil davası nedeniyle davalı arsa maliki SS. ... Konut Yapı Kooperatifi yararına dava dilekçesinde gösterilen ve harcı yatmış dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmolunması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davacı ..., ..., ... ve davalı yüklenici ... Sanayi Tic. Ltd. Şti.nin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle davalı yüklenici şirket ortakları ..., ... ve Şayetse Ekmekçi’nin temyiz itirazlarının, (3). bentte yazılı nedenlerle davalı arsa maliki SS. ... Konut Yapı Kooperatifinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının iadesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.