muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17406, Karar No: 2019/8607, Tarih: 26.09.2019

Davalı sigorta şirketi sigortalı ...'un ölüm sebebinin mide kanseri olduğunu, tedavi gördüğü hastanedeki bilgilere göre sigortalının poliçenin tanziminden önceki dönemde mide kanseri tedavisi gördüğü halde poliçe tanzim edilirken bu rahatsızlığını bildirmediğini, TTK'nın 1290. maddesi ve Hayat Sigortası Genel Şartları’nın C.2/2.2. maddesi uyarınca talebin teminat dışında kaldığını savunmuştur.

Poliçenin akdinden sonra muris 28.03.2012 tarihinde vefat etmiştir. Ölüm belgesinde murisin kanser tedavisine yönelik olarak uygulanan kemoterapi sonrasında gelişen koplikasyonlar neticesinde vefat ettiği, belirtilmiştir. Dosya kapsamından poliçenin akdinden önce murise, 07.12.2011 tarihinde ... Tıp Fak. yapılan mide endoskopisi neticesinde 12.12.2011 tarihinde kötü huylu mide kanseri teşhisi konulduğu, daha sonra Onkoloji Bölümüne sevk edildiği, 27.12.2011 tarihinde ... Hastanesinde çekilen PET-CT sonucu iskelet sistemine sirayet ettiği için kemoterapi ve radyoterapi tedavisi planlandığı, 02.01.2012 ile 13.01.2012 arası 1. kez, 30.01.2012 ile 10.02.2012 tarihleri arası 2. kez ışın tedavisi uygulandığı, 12.03.2012-14.03.2012 arası 1 kür kemoterapi verildiği, sonrasında gelişen komplikasyonlar neticesinde 28.03.2012 tarihihnde vefat ettiği, anlaşılmaktadır. Muris, poliçenin akdinden önce geçirdiği rahatsızlığı ve gördüğü tedaviyi poliçenin tanzimi sırasında bilerek gizlemiş ve bu konuda bilgi verme yükümlülüğünü ihlal etmiştir. Bu nedenle poliçe genel şartlarının C.2/2.2. maddesi uyarınca teminat dışında kalan talebin tümden reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre; 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 2. maddesinde “Bu Kanunda aksi öngörülmemiş veya farklı bir şekilde düzenlenmemişse; a) Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce meydana gelen olayların hukukî sonuçlarına, bu olaylar hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişlerse, o kanun hükümleri uygulanır. b) Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce gerçekleşmiş hukukî fiiller, bağlayıcılıkları ve hukukî sonuçları itibarıyla, bu tarihten

sonra dahi, gerçekleştikleri tarihte yürürlükte bulunan kanuna tâbidir...” hükmü, aynı kanunun 6/1. maddesinde de “Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” hükmü düzenlenmiştir.

sonra dahi, gerçekleştikleri tarihte yürürlükte bulunan kanuna tâbidir...” hükmü, aynı kanunun 6/1. maddesinde de “Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” hükmü düzenlenmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlük tarihi 01/07/2012 olup, somut olayda uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nun 1268. maddesine göre “Sebepsiz yere ödenmiş bulunan primin veya sigorta bedelinin geri alınması alacakları dahil sigorta mukavelesinden doğan bütün mutalebeler, iki yılda müruruzamana uğrar.” Aynı kanunun 1332. maddesinin son fıkrasına göre, "Sigortalı veya sigortadan faydalanan kimse, rizikonun gerçekleştiğini öğrendiği tarihten itibaren beş gün içinde durumu sigortacıya bildirmeye mecburdur. Sigorta bedeli, bu beş günlük müddetin geçtiği tarihte muaccel olur."

Davacı vekili 11.05.2016 tarihli dilekçesi ile dava değerini ıslah etmiş, ıslah dilekçesi davalı tarafa 16.05.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı sigorta şirketi ıslaha karşı 12.05.2016 tarihli dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunmuştur. Mahkemece karar duruşmasında ıslaha karşı yapılan zamanaşımı itirazı yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemiş, ancak gerekçeli kararda, davalı sigorta şirketinin sözleşmeden cayma hakkını kullanarak dava dışı T. İş Bankasına sigortalının borcunu ödememesi ve borcun davalı haricinde ödenmesi üzerine, dain-i mürtehin hakkı sahibi Türkiye İş Bankasının 10/09/2014 tarihinde sigorta bedelinin davalı tarafından varislere ödenmesine muvafakat etmesi ile sigorta bedeli davacılar yönünden talep edilebilir hale geldiği, dolayısıyla sigorta sözleşmelerine ilişkin 2 yıllık zamanaşımı süresi de bu tarihte işlemeye başlamış olup ıslah tarihi itibariyle 2 yıllık zamanaşımı süresi henüz dolmadığından davalının zamanaşımı itirazına itibar edilmeyerek, davacılar tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir. Somut olayda davacıların murisi 28.03.2012 tarihinde vefat etmiştir. Davacılar 01.08.2012 tarihinde dava açmışlar, davalı vekili 12.05.2016 tarihli dilekçe ile ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Islah tarihi itibari ile 6762 sayılı TTK’nın 1268. maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresi dolmuş olup ıslahla talep edilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlere davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlere davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalıya geri verilmesine, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9744, Karar No: 2012/11222, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9744 E.  ,  2012/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2011 gün ve 2011/182 Esas, 2011/204 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu zincirleme şekilde işleyen sanık hakkında TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/1. maddesi uyarınca verilecek ceza üzerinden 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak miktarın, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç nedeniyle 103/6. maddesinin tatbikiyle bulunacak ceza üzerine eklenerek sanığın cezasının belirlenmesi gerekirken TCK.nın 43. maddesinin 103/6. maddesinden önce uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin onaylı nüfus kayıt örneğine göre 08.01.1994 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşını doldurmasına çok az bir süre kalması ve 14-15 yaş civarında olduğunun belirtildiği Çorum Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunun 05.03.2009 tarihli raporunun da radyoloji uzmanının bulunmadığı heyet tarafından düzenlenmesi karşısında, suçun oluşumuna etkisi bakımından mağdurenin yaşı üzerinde durularak, resmi bir sağlık kuruluşunda doğup doğmadığının araştırılması, resmi bir sağlık kuruluşunda doğmadığının anlaşılması halinde, yaşını belirlemeye yönelik kemik grafileri çektirilip, tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş sorulup mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Uygulamaya göre de;

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14619, Karar No: 2022/20869, Tarih: 13.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14619 E.  ,  2022/20869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I- Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiilerinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık

ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk yönünden diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müdafii ataması yapılmadan sanığın savunmasının alındığı, sonrasında atanan müdafiinin sanık olmaksızın duruşmaları takip ettiği ve hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla; 28/06/2014 tarihli 6545 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla müdafii huzurunda savunması alınmadan hüküm kurularak aynı kanunun 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK’nın 168/2. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

4-Dosya içerisinde bulunan dekont bilgilerine göre müştekinin zararının 15/06/2015 tarihinde tamamının giderildiği, iddianame kabul tarihinin 16/06/2015 olduğu nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1 maddesi hükümleri uygulanması gerekirken TCK'nın 168/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4518, Karar No: 2016/5366, Tarih: 31.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4518 E.  ,  2016/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile gündüz vakti, meskun mahal, 7 metre genişliğindeki iki yönlü yolda sağ şeritte seyir halinde iken, sol taraftan kaplamaya giren 68 yaşındaki yayaya, sağ şeritte çarptığı, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil polikliniğine getirilen yaralının, sağ posterior kotlarda fraktür ve beyinde epidural kanama nedeni ile Cerrahi Yoğun Bakım Ünitesine yatırıldığı, hastane yoğun bakım servisinde 21.03.2013 tarihinde öldüğü olayda, ceset üzerinde ölü muayenesi yapılmayarak kesin ölüm nedeni tespit edilmemiş ise de; ölenin hasta öyküsünde, her ne kadar serebro vasküler (beyin damar tıkanıklığı) hastası, görme ve işitme kaybı şikayetleri hususları var ise de; olay nedeni ile hastanenin yoğun bakım ünitesine sağ ve sol temporal loblarda hematom nedeni ile yatırıldığı ve epidural hematom (beyin kanaması) nedeni ile tedavi devam ederken hastanede ölmesi şeklindeki tespitler karşısında, ölende var olan önceki hastalıklarının ölümün meydana gelmesinde etken olmadığı, ölümün trafik kazasından kaynaklandığı anlaşılmakla, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp İhtisas Dairesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.03. 2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7260, Karar No: 2015/11430, Tarih: 09.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/7260 E.  ,  2015/11430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davaya mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01/01/2013 tarihinde ... Şube Müdürlüğü'nden ... Marka 2012 Model bir araç satın aldığını, aracın 17/01/2013 tarihinde teslim edildiğini, aracı 20/04/2013 tarihinde ... Servisi olan ...'a rutin kontrollerinin yapılması için götürdüğünde, aracın bagaj kapağında boydan boya bir çizgi ve boya çökmelerinin olduğunun fark edildiğini, söz konusu aracı sıfır aldığını, aynı gün ...'ın durumu fabrika ile görüşeceklerini ve bilgi vereceklerini söylemiş olmalarına rağmen bir bilgilendirme yapılmadığını, aracı sıfır kilometrede almış olması sebebiyle söz konusu hatanın aracın orjinalliğini bozduğunu ve fiyatını düşürdüğünü, ayıplı satılan aracın geri alınarak aynı model araç ile değiştirilmesine bunun mümkün olmaması halinde bedelinin aracın satın alındığı tarihten itibaren yasal faizi ile tahsiline, karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, yetki itirazı ile davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı ile dosyanın... Yetkili Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, HMK.'nın 6. maddesi gereğince genel yetki kuralının uygulanması gerektiği, davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, dava açıldığı tarihte davalı tüzel kişilerin yerleşim yerinin ... olduğu anlaşılmakla; dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, 4077 sayılı yasanın 23/3. madde ve fıkrasına göre tüketici davalarının tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği belirtilmiştir. Bu özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Genel yetki kuralı 4077 sayılı yasanın 23. maddesindeki özel yetkili mahkemenin yetkisini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Davacı, yetkili mahkeme yönünden seçimlik hakkını 4077 sayılı yasanın 23/3. maddesi gereğince ikametgahı mahkemesi yönünde kullanmıştır. O halde mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30179, Karar No: 2013/22951, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/30179 E.  ,  2013/22951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret ve ilave tediye alacağı, vardiya zammı, kıdem zammı, yemek yardımı, giyim yardımı, sosyal yardım, şeker ikramiye alacağı ile yemek yardımı ve aile yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı veya yasadaki unsurları taşıyıp taşımadığının belirlenebilmesi için hukuksal ve ekonomik bağımsızlığa sahip iki ayrı işyerinin bulunup bulunmadığı, alt işveren işçilerinin sadece asıl işverenden alınan işkapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadıkları, alt işverene verilen işin yardımcı işlerinden olup olmadığı, alt işverenin ise uygun yeterli ekipman ve tecrübeye sahip olup olmadığı, istihdam edeceği işçilerin niteliklerinin yapılacak işe uygun olup olmadığı, alt işverene verilen işte asıl işverenin işçisinin çalışıp çalışmadığı, yapılan alt işverenlik sözleşmesinin İş Hukuku'nun öngördüğü kamusal yükümlülüklerden kaçınmayı amaçlayıp amaçlamadığı, yapılan alt işverenlik sözleşmesinin işçilerin haklarını kısıtlamaya yönelik olup olmadığı araştırılması gerekmektedir.

Bu açıklamaların ışığında somut olaya dönüldüğünde; davacı işyerinde tezgahtar atölyesinde temizlik elemanı olarak çalışmaktadır. Ancak, teknik şartnamede malzemelerin çapaklarının flex taşı veya keski ile alınması, yüzey temizliğinin yapılması, kaynak yerlerinin asit ile veya flex taşı ile temizlenmesi işi de bulunmaktadır. Bu iş ise tamamen üretime dönük bir iş olup, yardımcı iş olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. O halde, alt işverene ihale ile verilen işin, mustakilen bir üretim veya hizmet işi olmayıp, asıl işin bir parçası olduğu; anahtar teslimi vaziyette ayrı bir işin bulunmadığı, davacının yaptığı işin teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmadığı, asıl işveren ve diğer alt işveren işçilerinin yaptığı ve birbiri ile bağlantılı olan işin, sürekli iş niteliğinde olması nedeniyle, davacının baştan beri davalı A.Ş.'nin işçisi olduğu görüşündeyim.31.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/2114, Karar No: 2012/4708, Tarih: 06.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2114 E.  ,  2012/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı vekilince ve birleşen davada davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, arsa sahibi müvekkilinin davalı kooperatifle 05.03.1993 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini imzaladığını, sözleşmede 651 numaralı parsele yapılacak 40 adet daireden 10 adedinin müvekkiline ait olacağının kararlaştırıldığını, buna rağmen dairelerin verilmediğini ileri sürerek, 10 adet dairenin adına tescilini talep ve dava etmiş 25.07.2011 tarihli dilekçesiyle de, 84.436,80 TL eksik ve kusurlu işler bedelinin tahsili yönünden davasını ıslah etmiştir.

Davacı arsa sahibi vekili birleşen davasında ise, kendi payına düşen dairelerin davalı ... ve ...met üzerine tapuda kayıtlı olduğunu beyanla, bu kişiler üzerindeki kayıtların iptaliyle müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif, davacı arsa sahibinden taşınmazı tapuda resmi olarak satın aldıklarını, sözleşmenin de geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davanın davalıları da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre yanlar arasında 05.03.1993 tarihli adi şekilde düzenlenen sözleşme imzalandığını ve bu sözleşme uyarınca davacının taşınmazını tapuda satış suretiyle davalı kooperatife devretmiş olduğunun saptandığını, davalı kooperatif başkanı ...'ın da mahkemedeki beyanında, davacının bağımsız bölümlerini 1999 yılı sonuna kadar teslim etmeyi taahhüt ettiklerini bildirdiğini, ancak 10 daireden 8 adedin davalı ...'e, 2 adedin ise diğer davalıya tapudan satış suretiyle devredildiğinin görüldüğünü belirtmiş; asıl davada, tapu iptali tescili talebinin reddine, birleşen davada ise davalılar üzerindeki bağımsız bölümlerin tapularının iptaline ve davacı arsa sahibi adına tesciline, 84.436,80 TL eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelinin de tüm davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı yüklenici Kooperatif ile birleşen davanın davalıları üçüncü kişiler ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatifin tüm, diğer davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.