muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11811, Karar No: 2022/5237, Tarih: 23.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11811 E.  ,  2022/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, Malazgirt İlçesi, Tatlıca Köyü, 180 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin ve ecrimisilin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücreti ve harca ilişkin bentlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 23/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5167, Karar No: 2015/5254, Tarih: 15.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5167 E.  ,  2015/5254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'ın suç tarihinde şikayetçi ...’un sahibi olduğu ... adresinde bulunan iplik deposuna giderek amcasının daha önceden bu iplik deposundan alışveriş yaptığını, bu alışveriş nedeniyle 450 TL borcunun bulunduğunu, bu parayı ödemek istediğini söylediği, bunun üzerine işyeri çalışanlarının sanığı işyeri deposunun bulunduğu apartmanda ikamet eden şikâyetçi ile görüştürdükleri, sanığın şikayetçiye paranın yanında olmadığını, kendisi ile birlikte gelmesi halinde bu parayı verebileceğini söylediği, şikayetçinin kabul etmesi üzerine sanığın şikayetçiyi şikayetçiye ait işyerinin yakınlarında bulunan 8 katlı bir apartmanın yanına götürdüğü ve yengem bu apartmanda ikamet ediyor diyerek parayı alma bahanesi ile apartmana girdiği, bir süre sonra aşağıya inen sanığın yengemde 3 adet 200 TL para var sen 150 TL ver ben yengemden 600 TL’yi alıp geleyim dediği, şikayetçinin ilk başta bu teklifi reddettiği, bunun üzerine sanığın şikâyetçiye yengesinin apartmanın 4. katında oturduğunu söylediği ve yengesinin yanına beraber gitmeyi teklif ettiği, suç tarihinde 77 yaşında olan ve çeşitli sağlık problemleri bulunan şikayetçinin asansörü de bulunmayan binanın 4. katma yürüyerek çıkmayı göze alamadığı ve sanık tarafından istenilen 150 TL parayı sanığa verdiği, sanığın bu parayı aldıktan sonra apartmana girdiği, bir süre sonra apartmandan hızlı bir şekilde çıkan sanığın yengem az sonra parayı getirecek diyerek şikayetçiden aldığı para ile birlikte koşarak olay yerinden kaçtığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı “dolandırıcılık” suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanığın üzerine atılı suça kabule dayalı savunmasına, şikayetçi beyanına, tanık anlatımlarına, 27/12/2010 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı ile 14/01/2011 tarihli teşhis tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı bu suçtan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, Uyap sisteminden temin edilen sanığa ait adli sicil kaydına göre sanığın özellikle suç tarihinden önce ve sonra benzer eylemlerden dolayı birçok suç kaydının olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; mahkemenin alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi anlamında kanuni, yeterli ve dosya kapsamına uygun bulunduğu ve buna bağlı olarak alt sınırdan belirtilen miktarda uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin yerinde bir uygulama olduğu kanaatine varılmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1599, Karar No: 2019/4398, Tarih: 26.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/1599 E.  ,  2019/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1656, Karar No: 2012/4484, Tarih: 19.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1656 E.  ,  2012/4484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SOLHAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, kadastro çalışmaları sırasında çekişme konusu yerin 38 parsel numarası ile davalılar ile miras bırakanları adına tespit ve tescil edildiğini, ancak taşınmazın Hazineye ait yerlerden olduğunu  ileri sürerek, tapu iptal ve Hazine adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, dedelerinden kalan taşınmazı 50-60 yıldır kullandıklarını ve otunu biçtiklerini belirterek, davanın reddini savunmuşlar, bir kısım davalılar ise; savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu yere davalıların 20 yıldan fazladır zilyet oldukları, eski tapu kayıtlarının da bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar   verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, zilyetlikle edinme koşullarının  gerçekleştiği, öte yandan kadastro öncesi tapu kaydının bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; mahallinde yapılan uygulama neticesinde ziraat mühendisi bilirkişinin raporunda taşınmazın doğal yapısı, toprak ve topoğraf ile yapısı itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan arazilere benzediğini bildirdiği halde, taşınmaza kadastro tespiti sırasında uygulanan tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gitti kayıtları getirtilerek mahalline uygulanıp sınırları belirlenmeden, öte yandan tapu kaydı dışında kalan kısım var ise bu kısımlar yönünden de zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan sonuca gidilmiştir.

Bilindiği üzere; harita ve krokisi  bulunan tapu kayıtlarına Türk Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur.Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi,gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip,doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması,doğru esasa dayanmıyorsa,ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi,ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi,böylece yanların dayandığı,usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan, dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi  iyi  bilen  yaşlı  ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi;gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, yerel bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar yönünden, tarafların  tanıklarının HUMK'nun 259. maddesi hükmü gereğince dinlenerek sınırlar hakkında bilgi alınması, komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi, tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtacak şekilde, her bir sınırı krokide gösterilmek suretiyle  infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Hal böyle olunca; öncelikle taşınmazın çap kaydı ile  kadastro tespiti sırasında revizyon gören (uygulanan) tapu kaydının ilk tescilinden itibaren tüm tedavüllü kayıtları ile varsa dayanak ilam, kroki ve haritalarının getirtilmesi, daha sonra mahallinde yukarıda açıklandığı şekilde uygulama yapılarak, revizyon gören  tapunun çekişmeli taşınmaza uygunluğunun saptanması, tapu kaydı değişir nitelikte sınırlar ihtiva ettiğinde, kapsamının miktarıyla geçerli olduğu gözetilerek, miktarı kadar yerin, sabit ve değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle kapsamının belirlenmesi; miktar fazlası bölüm bakımından ise, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığı,  zilyetlikle mülk edinmeye elverişli olup olmadığı ve  davalılar yararına  3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesi koşullarının oluşup oluşmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.04.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/500, Karar No: 2020/3336, Tarih: 12.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/500 E.  ,  2020/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, asıl ve birleşen davada davalılar ... Belediye Başkanlığı ve diğerleri aleyhine 06/01/2011 ve 19/01/2012 günlerinde adli yardım talepli olarak verilen dilekçeler ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/10/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Gerekçeli karar başlığında asıl ve birleşen dava tarihinin 06/01/2011 ve 19/01/2012 olarak yazılması gerekirken, hatalı olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’nın tüm, davacılar ..., ..., ..., ...’nun tüm, diğer davacılar ..., ... ve ...’un ve davalı ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-a)Davacılar ..., ... ve ...’un diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi gereğince, manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi gereğince, manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

Mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye uygun olarak, birleşen davada reddedilen manevi tazminat üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre hesaplanan 9.950,00 TL vekalet ücretinin birleşen davanın davacılarından müştereken ve müteselsilen alınarak davalı ...’na verilmesine karar verilmesi gerekirken, 12.350,00 TL vekalet ücretinin birleşen davanın davacılarından tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

b) Davalı ...’nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi gereğince, manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

Mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye uygun olarak, asıl davada reddedilen manevi tazminat üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre hesaplanan 21.550,00 TL vekalet ücretinin davacılardan müştereken ve müteselsilen alınarak yalnızca davalı ... Belediyesi’ne verilmesine gerekirken, davada kendisini bir vekil ile temsil etmeyen diğer davalı ...'in yararına da vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a) ve (2-b) nolu bentlerde gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 8 nolu bendinde yazılı "ve ...'e" söz dizisinin çıkarılmasına, hüküm fıkrasının 10 nolu bendinde yazılı “12.350,00 TL’ ibaresinin çıkartılarak yerine “9.950,00 TL” ibaresinin yazılmasına, davalı ...’nın tüm, davacılar ..., ..., ..., ...’nun tüm, davacılar ..., ..., ...’un ve davalı ...’nın diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddiyle, kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacılardan ..., ..., ... ve ...'a yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve davacılardan ..., ... ve ... ile davalı ... Başkanlığından peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 12/10/2020 gününde oy birliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1281, Karar No: 2024/2697, Tarih: 16.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1281 E.  ,  2024/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/829 E., 2022/2066 K.

8-... Vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 19.12.2019

HÜKÜM : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/386 E., 2021/323 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı ücretsiz onarım, mümkün olmadığı takdirde üçüncü kişi tarafından onarımı sağlanarak bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkin davada, davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasında 02.03.2015 tarihli "6306 Sayılı Kanun Kapsamında Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" imzalandığı, davacıların taşınmazlarını dava dışı üçüncü kişiler olan arsa sahiplerinden satın aldıkları ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadıkları, davacılar ile davalı yüklenici arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmadığı, davacıların arsa sahibinin halefi olarak bu davayı açabilmeleri için arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasındaki 02.03.2015 tarihli 6306 Sayılı Kanun Kapsamında Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden kaynaklanan hakların, satıcı arsa sahipleri tarafından, satın alan davacılara temlik edildiğine ilişkin, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6088 sayılı TBK'nın 189/1 maddesi hükmüne uygun, yazılı temlik sözleşmesi sunulmadığı anlaşıldığından, davanın reddine dair karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı yine; arsa sahiplerinden pay satın alan kişilerin dava hakları ancak sözleşmeden doğan hakların kendilerine temlik edildiğinin ispatı ile mümkün olduğu, dosya kapsamında ispat koşulunun gerçekleşmediği anlaşıldığından davacılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ilgilisinden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7990, Karar No: 2015/7075, Tarih: 25.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7990 E.  ,  2015/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2012/115-2013/430

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece, davalı vekilinin 20.02.2012 tarihli dilekçesindeki kabul beyanına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalı vekili Av. E.. E..'in davayı kabul yetkisini içeren vekaletnamesine dosyada rastlanamamıştır.

Davalı vekili Av. E.. E..'ten davayı kabul yetkisini içeren vekaletnamesinin temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.