muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/45276, Karar No: 2013/5037, Tarih: 11.02.2013

feshedilmemiş, yeni mevsim başına kadar askıya alınmıştır. Bu olguyu, 4857 sayılı Yasanın 29 uncu maddesinin yedinci fıkrasındaki düzenleme de doğrulamaktadır. Değinilen fıkra hükmü gereğince, mevsim sonu toplu işten çıkarmalarda, toplu işçi çıkarmaya ilişkin hükümlerin uygulanmaması, ... sözleşmesinin feshedilmediği gerekçesine dayanmaktadır.

4857 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanamaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi ... Kanununun yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz. Hemen belirtmek gerekir ki, bu kural nispi emredici nitelikte olup, işçi lehine ... ya da toplu ... sözleşmesi ile yıllık ücretli izne ilişkin hükümler düzenlenebilir. Bu durumda sözleşmedeki izinle ilgili hükümler uygulanacaktır. Diğer taraftan, bir işyerinde mevsimlik olarak çalıştırılan işçi, mevsim bitiminde, mevsimlik ... dışında askı süresi içinde işverenin diğer işyerlerinde çalıştırılıyorsa, devamlı bir çalışma olgusu söz konusu olduğundan, bu durumda işçinin yıllık ücretli izin hükümlerinden yararlandırılması gerekir. Aynı işverene ait ... ve kışlık tesislerde, sezonluk işlerde fakat tam yıl çalışan işçiler de, 4857 sayılı Yasanın 53/3 maddesi ve Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliğinin 12 nci maddesi uyarınca yıllık ücretli izne hak kazanacaklardır.

Diğer taraftan işçinin yıllık izne hak kazanmasında takvim yılı başlangıcı değil, işe girdiği tarih esas alınır. İşe girdiği tarihten itibaren, aralıklı da çalışsa bir yılı doldurduğunda, izne hak kazandığı kabul edilmelidir.

Bir işyerinde başlangıçta mevsimlik olarak ve daha sonra devamlılık arzeden işte çalıştırılan işçinin, mevsimlik dönemdeki çalışması kıdeminde dikkate alınmasına rağmen, yıllık ücretli izinde dikkate alınmaz.

Kısaca mevsimlik işte çalışan işçinin kıdemi ile izne hak kazanması farklı kabul edilmelidir.

Bu nedenle işçinin mevsimlik dönemde geçen kıdemi, daha sonra izne hak kazandığı dönemde izin süresinin belirlenmesinde dikkate alınmalıdır. Ancak bu olgu için işçinin mevsimlik çalıştığı belirtilen dönemde yapılan işin gerçekten mevsime bağlı olarak yapılması gerekir. Yapılan ... mevsimlik değil, ancak işçi aralıklı çalıştırılmış ise, mevsimlik işten söz edilemeyeceğinden, bu sürede de bir yılı doldurmak koşulu ile izne hak kazandığı kabul edilmelidir.

Bu nedenle işçinin mevsimlik dönemde geçen kıdemi, daha sonra izne hak kazandığı dönemde izin süresinin belirlenmesinde dikkate alınmalıdır. Ancak bu olgu için işçinin mevsimlik çalıştığı belirtilen dönemde yapılan işin gerçekten mevsime bağlı olarak yapılması gerekir. Yapılan ... mevsimlik değil, ancak işçi aralıklı çalıştırılmış ise, mevsimlik işten söz edilemeyeceğinden, bu sürede de bir yılı doldurmak koşulu ile izne hak kazandığı kabul edilmelidir.

Ancak Uygulamada tam yıl çalışılması gereken ve devamlılığı olan bir işte, işçilerin işlerine 1-2 ay ara vererek mevsimlik olarak çalıştıkları birçok olayda gözlemlenmektedir. Tam bir yıldan daha az sürmüş olan bu tür çalışmalarda, mevsimlik ... kriterlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, sırf bir yıldan az çalışma olduğu gerekçesiyle çalışmanın mevsimlik olduğunu kabul etmek doğru değildir. Bir işyerinde ... kolundaki faaliyeti yılın her dönemi yapılıyor, ancak bazı işçiler yılın belirli bir zamanında çalıştırılmakta ise, bu işçilerin aralıklı çalıştıkları kabul edilmelidir. Zira bu durumda yapılan işin mevsimlik ... olarak kabulü mümkün değildir. Böyle bir durumda, işçi ... sözleşmesi devam ederken, işin mevsimlik ... olmadığı ve yıllık ücretli iznin kullandırılması gerektiği yönünde tespit davası açabilir. Zira yıllık ücretli izin, ... sözleşmesinin feshi ile ücret alacağına dönüşeceğinden, eda davası açma olanağı bulunmayan işçinin tespitte hukuki yararı vardır (Yargıtay 9.HD. 10.10.2008 gün 2007/27145 E, 2008/26149 K.).

Mevsimlik işte çalışan işçilerin, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 20 nci maddesi uyarınca, çalıştıkları işyerinin bağlı olduğu ... kolunda kurulu işçi sendikasına üye olabilme hakları bulunmaktadır. Bunun yanında, sendika organlarına seçilme hakları da vardır. Mevsimlik işin sona ermesi ve işçinin ... sözleşmesinin askıya alınması, sendika üyeliğini olumsuz yönde etkilemez. Sendikalar Kanununun 24 üncü maddesi uyarınca, sendika üyesi işçinin geçici olarak işsiz kalması, sendika üyeliğini kaldırmaz. Ancak işçinin askı döneminde bir başka işkoluna giren işyerinde çalışmaya başlaması halinde, sendika üyeliği aynı Yasanın 25 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ereceğinden, işçinin ertesi yıl mevsim başında eski işyerinde işbaşı yapması durumunda, yeniden sendikaya üye olması gerekecektir.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesinin 08.09.2008 tarihinde askıya alındığı, yeni sezon başlangıç döneminde işe çağrılmadığı davalı tanığı Serdar ...’ın beyanından anlaşılmaktadır.

Akdin askıda olduğu dönemde başka bir işyerinde çalışılıyor olmasının sonuca etkisi yoktur.

Mahkemenin, "davacı işçinin çağrıya rağmen başka bir yerde ... bulduğu için işe başlamadığı" şeklindeki yanılgılı kabulüne bağlı olarak verdiği ret kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1250, Karar No: 2019/1895, Tarih: 18.04.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/1250 E.  ,  2019/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ..., ..., asıl ve birleşen dosya davalısı... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi, davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından temyiz edilmiş, birleşen dosya davalıları ..., ..., ... ve ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı asiller ve birleşen dosya davacısı vekili ile davalılar vekilleri gelmedi. Birleşen dosya davalıları ..., ..., ... ve ... vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup bir kısım arsa sahipleri tarafından sözleşmenin feshi ve kira alacağının tahsili, birleşen davada ise yüklenici sözleşme gereği yaptığı imalât bedelinin tahsilini talep etmiş olup mahkemece yapılan yargılama sonucunda asıl davada fesih talebinin kabulüne, tazminat talebinin reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, birleşen dosya davalıları arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., asıl ve birleşen dosya davalısı yüklenici kooperatif, davalı ve birleşen dosya davacısı yüklenici ... ve birleşen dosya davalısı arsa sahibi ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 45. maddesinin 1. fıkrasında, "Aynı mahkemede görülmekte olan davalar, aralarında bağlantı bulunması halinde, davanın her safhasında, istek üzerine veya kendiliğinden mahkemece birleştirilebilir." düzenlemesi bulunmaktadır. Yine yargılama devam ederken yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesinde de, "(1) Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir." (4) Davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda bağlantı var sayılır." hükmü düzenlenmiştir. Kural olarak aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar diğer mahkemeyi bağlar. Davalar, ayrı yargı çevrelerinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış ise, bağlantı sebebiyle birleştirme ikinci davanın açıldığı mahkemeden talep edilebilir. Birinci davanın açıldığı mahkeme talebin kabulü ile davaların birleştirilmesine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren bununla bağlıdır. HMK 166/4. maddesine göre davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda, bağlantı varsayılır.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; davalılardan..., ..., ... ve ... vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/329 Esas ve 2011/115 Esas sayılı dosyalarının iş bu dava dosyası ile irtibatlı olduğu ve birlikte görülmesi gerektiğini belirtmiştir. Davacıları farklı olmak ile birlikte, aynı kooperatif ile arsa sahipleri ve yükleniciler arasında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/329 ve aynı inşaat ile ilgili düzenlenen eser sözleşmesi nedeni ile açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/115 Esasına kayıtlı dosyalar mevcut olup dosyaların aynı taşınmazla ilgili olması ve bir kısmının sözleşmelerinin aynı olması nedeni ile davanın konusu bakımından aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu, davalardan biri hakkında verilecek karar diğerini etkileyeceğinden, üç davanın birlikte görülmesinde, gerek usûl ekonomisi ve gerekse birbirleriyle çelişkili kararların çıkmasının önlenmesi bakımından fayda bulunmaktadır.

Mahkemece iş bu davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/117 Esas sayılı davası ile birlikte görülüp, deliller birlikte toplanarak TMK'nın 692. maddesi hükmünce arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tüm arsa sahiplerince yapılıp yapılmadığı, geçerli olup olmadığı değerlendirilip inşaatın gerçekleşme seviyesi ve temerrüt tarihi araştırılarak fesih koşulları ve yine imalat bedeli ile ilgili fesih iradelerinin birleştiği tarih itibari ile piyasa rayiçleri ile bedelinin istenebileceği gözetilip eser sözleşmesinde yapılan imalatların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yapılıp yapılmadığı değerlendirilerek sonuçlandırılması gerektiğinden 6100 sayılı HMK 166. maddesi uyarınca birleştirme kararı verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre birleşen dosya davalıları arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., asıl ve birleşen dosya davalısı yüklenici kooperatif, davalı ve birleşen dosya davacısı yüklenici ... ve birleşen dosya davalısı arsa sahibi ...'nun diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin asıl ve birleşen dosya davacılarından alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan birleşen dosya davalıları ..., ..., ... ve ...'na verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden birleşen dosya davalıları ..., ..., ... ve ...'ndan, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden asıl ve birleşen dosya davalısı SS ... ... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi'nden, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısı ...'dan, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden birleşen dosya davalısı ...'ndan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ... ve ... ile asıl ve birleşen dosya davalısı SS ... ... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi ve davalı-birleşen dosya davacısı ...'a iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/394, Karar No: 2011/3056, Tarih: 14.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/394 E.  ,  2011/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2010 gün ve 2009/164 Esas, 2010/49 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 06.04.2011 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 20.04.2011 Çarşamba saat 13.30'a bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Öğrenci servis şöförü olan, kendi servis grubunda bulunan İlköğretim 7. sınıf öğrencisi Ayşe Banu'nun sınıf arkadaşı olması sebebiyle tanıştığı mağdure ve arkadaşlarını aracına davet edip mağdureyi yanına çağırarak yanaklarından öpen sanığın, kendisi ile mağdurenin yer aldığı cinsel içerikli rüya anlatarak ve arkadaşlarını bakkala gönderdiği mağdureye, serviste yalnız kaldıkları sırada "şimdi seni daha iyi öperim" şeklinde sözler söyleyerek yaşça kendisinden oldukça küçük mağdureye yönelik cinsel istismar kastını ortaya koyduğu, elindeki şişeyi yere bırakma bahanesiyle mağdurenin dizine ve bacağına dokunmak suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı eylemini gerçekleştirdiği, ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 02.06.2009, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı uzmanlarının 13.10.2009, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29.01.2010 günlü raporları ile de sanığın bu eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edildiği, tüm dosya kapsamı, dosya içindeki deliller, bu deliller doğrultusunda oluşan vicdani kanaate göre eylemin sübuta erdiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

14.04.2011 tarihinde verilen işbu karar 20.04.2011 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından Erdal Baytemir hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/735, Karar No: 2018/9215, Tarih: 12.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/735 E.  ,  2018/9215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tutanağı içeriğine, sanığın savunmasına ve dosya kapsamına göre, mahkemenin vasfa yönelik takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28791, Karar No: 2013/5386, Tarih: 14.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28791 E.  ,  2013/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık 08.02.2006 tarihinde Elazığ İl Emniyet Müdürlüğüne müracatta bulunarak, 1960 yılında ölen büyük dedesinden kalma 1909 model Almanya yapısı Mauser marka tüfeğin bulunduğunu, söz konsu tüfeğin antika özellikler taşıdığını düşüne- rek 6136 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca bulundurma ruhsatı almak üzere sözlü olarak başvurmuş ve ruhsat verilebileceği cevabı üzerine aynı gün dava konusu tüfeği emniyet müdürlüğüne getirerek teslim etmiştir.

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun salt biçimsel açıdan dar bir yorumla değerlendirilmesi halinde suçun oluştuğu düşünülebilir ise de; bu silahı her zaman başka bir surette elinden çıkarma olanağı bulunan sanığın, bu yolları denemeden Devletine güvenerek hakkında hiçbir ihbar ve araştırma konusu olmadan kendiliğinden teslim etmesinden ibaret yasaya saygılı olma irade ve hareketinde Yasaya aykırı biçimsellik saptamanın vatandaşlık görevi yaptığı inancında huzur arayan kişileri yasa dışı yollara yönelteceği, adalet duygularını incilteceği, kanunun dürüst davranışlara pirim vermediği yargısını doğuracağı cihetle sanığın dedelerinden kalan ve antika olduğunu düşüdüğü silahı evinde bulundurması eyleminde suç kastının bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraatı yerine yazılı şekilde yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmü bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde- si uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.02.2013 gününde oybirilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2634, Karar No: 2020/627, Tarih: 19.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/2634 E.  ,  2020/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Netice sebebiyle ağırlaşmış yaralanma

HÜKÜM : CMK'nin 223/2-c maddesi ile beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan açılan davada kurulan beraat hükmünün katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ün Saltuk Hudut Takım Komutanlığında askerlik görevini ifa etmekte iken suç tarihinde aynı yerde görevli Piyade Uzman Çavuş ... ve 6 askeri şahıs ile kaçakçılık eylemlerinin men ve takibi için pusu vaziyeti aldıkları, sanık ...’ın tanık ... ile birlikte olayın meydana geldiği Çeçen Gölü set yolunun bir tarafında diğer askerlerin ise set yolunun diğer tarafında çember oluşturacak şekilde bulundukları esnada maktulün aynı köyde ikamet eden tanıklar ..., ... ve ... ile birlikte İran ülkesinde atlarına yükledikleri kaçak sigaraları getirmek için Türkiye topraklarına girerek Çeçen Gölünün Kuzeybatı yönünde 1. derece askeri yasak bölgeye 2100 metre mesafede ilerlemekte olduklarının tespit edilmesi üzerine sanığın ve tanık ...’ın dur ihtarında bulunmasına rağmen atlı grubun durmayarak kaçmaya başlaması üzerine sanığın zimmetinde bulunan G3 marka otomatik tüfekle toplam dört el ateş ettiği, mermilerden bir tanesinin maktulün karın bölgesine isabet ederek ateşli silah yaralanmasına bağlı iç kanama sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Sanığın, atlı gruba dur ihtarında bulunduklarını, buna rağmen atlı grubun durmayarak hızla üzerine geldiğini, bu sırada uyarı amacıyla üç el havaya ateş ettiğini, maktulün üzerinde bulunduğu atın suratına çarparak geri döndüğünü, bu esnada dengesini kaybederek düştüğünü, düşerken silahının birden ateş aldığını belirten savunması karşısında;

1-) Suçta kullanılan G-3 marka 248685 seri numaralı otomatik piyade tüfeğinin üzerinde çap ve şarjörlü ağırlığı değerlendirilerek yapılacak inceleme neticesinde yere düşmesi sonucu kaza ile ateşlenip ateşlenmeyeceği, mekanik bir arızasının bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak tetiğin devre dışı kalıp kalmayacağı hususlarının tanzim olunacak uzmanlık raporu marifetiyle belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Sanığın olay anında maktulün eylemi nedeniyle yaralanıp yaralanmadığının tespiti için yanında bulunan Piyade Uzman Çavuş ... ve diğer 6 askeri şahısın tanık sıfatı ile beyanlarına başvurularak olay sonrasında sanığa atın çarpması ve yere düşmesi nedeniyle sağlık kuruluşuna müracaatının ve tedavi kayıtlarının mevcut olup olmadığının araştırılması, mevcut ise yaralanmanın nitelik ve derecesi ile ilgili hüküm vermeye yeterli bir rapor temin edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.