muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10738, Karar No: 2019/11782, Tarih: 12.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10738 E.  ,  2019/11782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70, TCK’nın 62/1, 52/2-4, 53, 58, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslim

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın ikametinde Edremit 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 tarih 2013/94 S. İş sayılı kararına istinaden yapılan aramada 867 adet 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı ele geçirildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında davaya konu eserleri süreç içerisinde çeşitli kimselerden aldığını beyan ettiği, korunması gerekli taşınır kültür varlıklarını 2863 sayılı Kanunun 24. maddesine aykırı olarak ikametinde bulunduran sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken taksitlerden birisinin süresinde ödenmediği takdirde kalan kısmının tamamının bir defada tahsil edilmesine karar verilerek infaz yetkisinin de kısıtlanması ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılmamış olması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 4. fıkrasının son cümlesindeki “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının bir defada tahsiline” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibarelerinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10490, Karar No: 2018/6208, Tarih: 21.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10490 E.  ,  2018/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar vekillerince talep edilmiş, davalılar ... ve ... vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.06.2018 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 21/10/2010 tarihinde davacı yolcunun davalıların sürücü, işleten ve trafik sigortacısı olduğu araçta seyir halindeyken meydana gelen çift taraflı kazada yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle tüm davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini, 20.000,00 TL manevi tazminatın ise davalı ... şirketi hariç olmak üzere davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi talebini yükseltmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, olayda hatır taşımacılığı söz konusu olduğunu, davacıların müterafık kusurunun bulunduğunu bu nedenlerle hükmedilecek tazminattan indirim yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, sigortalısının kusuru oranında ve gerçek zarardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile 149.342,16 TL maddi tazminatın, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminatı istemine ilişkindir.

Davalılar ... ve ... vekili yargılama aşamasındaki savunmalarında, davacının kazaya karışan araçta hatır için taşındığını ileri sürerek belirlenecek zarardan indirim yapılması gerektiğini bildirmiştir. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nin 51.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hatır taşımasından ya da kullanmadan söz edebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır. Taşınan veya kullananın yararının söz konusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır. Bu bakımdan hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik olabileceği gibi, ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir.

Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Somut olayda; ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/29 Esas sayılı dosyası incelendiğinde kazayı yapan aracın sürücüsü sanık davalı ... savunmasında ".... olay günü katılan ... ve diğer arkadaşı ... ile birlikte

alkol aldıklarını, daha sonra katılanı evine bırakmak istediklerini, araba ile birlikte yola çıktıklarını, arabayı kendisinin kullandığını,...." beyan etmiş, kaza yapan araçta bulunan tanık ... alınan ifedesinde özetle: “... olay günü sanık, katılan ve kendisinin alkol aldıklarını, daha sonra katılanı eve bırakmak için sanığın kullandığı araç ile yola çıktıklarını...” beyan etmiştir. Tüm bu beyanlardan olayda hatır taşıması olduğu açıktır. Bilirkişi raporunda hatır taşıması ile ilgili değerlendirilme yapılmamış, mahkemece karar verilirken hatır taşıması bulunup bulunulmadığı hususu tartışılmamıştır. Bu durumda mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan tazminat miktarlarından Dairemiz uygulamalarına göre davacı için davalılar ... ve ... yararına %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-)6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesine (818 sayılı BK 44) göre zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.

Davalılar vekilleri, davacının sürücüsünün alkollü olduğunu bildiği araca binmesi nedeniyle müterafık kusurlu olduğunu savunmuştur. Mahkemece, indirim uygulanmamıştır.

Somut olayda, davalı ... şirketine trafik sigortalı sürücü Mehmet’in ceza yargılaması sırasında alınan ifadesinde davacının arkadaşı olduğunu, birlikte alkol aldıklarını, daha sonra davacı ...’yı evine bırakmak istediklerini, araba ile birlikte yola çıktıklarını beyan etmiş; kaza yapan araçta bulunan tanık ... ceza yargılaması sırasında alınan ifadesinde olay günü sanık, katılan ve kendisinin alkol aldıklarını, daha sonra katılanı eve bırakmak için sanığın kullandığı araç ile yola çıktıklarını beyan etmiş, keşif mahallinde yeniden dinlenen tanık ...; kaza günü sanık ... ve katılan ... olduğu halde araçla Küre Beldesinden ... istikametine doğru geldiklerini, Küre Beldesinde yola çıkmadan hemen önce kendisi ve sanık ...'in içtiklerini alkollü olduklarını, sanık ...'in aracı kullanamayacak kadar alkollü olmadığını beyan etmiştir. Davalı sürücünün 2,30 promil alkolü olduğu dosya kapsamından

dosya kapsamında sabit olup, davacının sürücüsünün alkollü olduğunu bildiği araca bindiği anlaşılmaktadır. Alkollü sürücünün aracına bilerek binmek zararın doğmasına veya artmasına sebebiyet vermektedir.

Bu durumda mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi (818 sayılı BK 44) gereğince davacının müterafik kusuru nedeniyle tüm davalılar yararına tazminattan indirim yapılması gerekirken %20 oranında indirim yapılmaksızın hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

4-) Mahkemece hükme esas alınan 05.01.2015 tarihli hesap raporunda, davacının geçici iş göremezlik zararlarının hesaplanmasında, net asgari ücret üzerinden geliri belirlenmesi gerekirken, brüt asgari ücret üzerinden hesaplama yapılarak fazla tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Bu konuda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekilinin, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12779, Karar No: 2018/6416, Tarih: 26.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12779 E.  ,  2018/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, plakası tespit edilemeyen bir aracın müvekkilinin kullandığı araca tam kusurlu olarak çarpıp kaçması sonucu müvekkilinin malul kaldığını, kazanç kaybına uğradığını, müvekkilinin tatlıcı ustası olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle sürekli işgöremezlik tazminatı talebini 13.520,66 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 13.520,66 TL'nin 4/10/2012 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 693,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3393, Karar No: 2011/3498, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3393 E.  ,  2011/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava alacak, karşı dava kira kaybı nedeniyle tazminat ve cezai şartın tahsili istemiyle açılmış, mahkemece her iki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında 26.06.2007 tarihi yerine dava tarihinin 02.07.2007 olarak yazılması maddi hata niteliğinde olup, mahkemesince düzeltilebileceğine, karar başlığına yazılmayan karşı dava tarihinin 31.03.2008 olduğunun anlaşılmasına, mahkemece cinsi belirtilmeksizin dava ve karşı dava yönünden faiziyle tahsil kararı verilmiş olup, bu konuda tarafların temyiz itirazlarının bulunmaması dikkate alınarak, her iki dava yönünden faizin yasal faiz olarak uygulanacağının tabiî olmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Şantiye binasının yapılması, sözleşmede aksine bir düzenleme yoksa yükleniciye aittir. Yüklenici inşaatla ilişkisini kestiği zaman şantiye binasını da söküp götürebilir. Taraflar arasındaki 09.11.2006 tarihli sözleşmede şantiye binasının iş sahibi tarafından yapılacağının veya bedelinin işsahibi tarafından karşılanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durumda yüklenici kendisi tarafından yapılan şantiye binasının yapım giderinin iş sahibinden tahsilini isteyemez. Mahkemece bu konuda yanılgıya düşülerek şantiye binasının yapımından iş sahibinin sorumlu tutularak, şantiye binası yapım bedelinin iş sahibinden tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Taraflar arasındaki 09.11.2006 tarihli sözleşmenin 5. maddesinde düzenlenen ceza, Borçlar Kanunu'nun 158/II. maddesinde yer alan ifaya ekli cezadır. Sözleşmede başka bir tazminat veya ceza ile birlikte gecikme nedeniyle kira tazminatı ödeneceğine ilişkin bir düzenleme yer almamaktadır. Mahkemece karar altına alınan ifaya ekli ceza ile kira tazminatı aynı döneme ilişkin olduğundan, miktar olarak fazla olan ifaya ekli cezanın karar altına alınmasıyla yetinilmesi gerekirken, ayrıca kira tazminatının yükleniciden tahsiline karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca iş sahibi ... , 3. bent uyarınca yüklenici ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5410, Karar No: 2013/6376, Tarih: 02.12.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/5410 E.  ,  2013/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 30.....2012 vade tarihli bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti ve alacak istemiyle açılmış, mahkemenin, yetkisizlik nedeniyle davanın reddi ile talep halinde dosyanın yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine dair kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihi itibariyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın ....maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme davalının ikametgahı mahkemesi, aynı Kanun'un ....maddesine göre sözleşmelerden doğan davalarda sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesi, yine aynı Kanun'un ....maddesi uyarınca, taraflar arasında yetki sözleşmesi yapılmışsa yetkili mahkeme, yetki sözleşmesinde belirtilen yer mahkemesidir.

Her ne kadar, İİK'nın 72/son maddesinde, açılacak olan menfi tespit ve istirdat davalarının icra takibinin yapıldığı yer mahkemesinde ve davalının ikametgahı mahkemesinde açılabileceği kabul edilmişse de; davalılardan .....Isı .... ve Tic. Ltd.Şti. tarafından davacı ile beraber diğer davalı ... aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/258 takip sayılı dosyası ile icra takibinde bulunmuş, sözü edilen icra takibi eldeki dava açıldıktan sonra ve ....01.2013 tarihinde yapıldığından İİK'nın 72/son maddesinde belirtilen yetkiye ilişkin hükümlerin eldeki davada uygulama imkanı yoktur. Bu sebeple davaya bakmakta yetkili mahkemenin az yukarda değinilen HMK hükümlerine göre tayini gerekir.

Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Davalıların ikametgahı ise ... ve ...'dır. Ancak, kalorifer tesisatı .....'da bulunan bir binaya yapıldığından akdin ifa yeri bu ilçedir. Bu nedenle açılmış olan bu davaya bakmakla yetkili mahkemelerden birisi de Malkara mahkemeleri olup, davacı seçimlik hakkını doğru kullanarak yetkili mahkemede bu davayı açmıştır.

Bu sebeple, davalılardan.........Şti. vekilinin yetki itirazının reddedilerek işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/31, Karar No: 2024/1231, Tarih: 14.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/31 E.  ,  2024/1231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/876 E., 2023/1873 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/1359 E., 2021/424 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 2003 yılından itibaren davalı apartmanda görevli sıfatı ile fiilen çalışmaya başladığını, Kuruma bildirilmediğini, biriken işçilik alacaklarını talep etmesi üzerine iş akdinin 17 Haziran 2016 tarihinde haksız olarak feshedildiğini belirterek, davacının 2003 yılından itibaren bugüne kadar ki sigortası yapılmayan hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Apartman Yönetimi cevap dilekçesinde özetle; apartmanın devamlı kapıcı ihtiyacı kalmadığından 26.01.2004 tarihli kat malikleri kurulu kararı ile kapıcı dairesinin kiraya verilecek şekilde yaptırıldığını, 28.08.2004 tarihli kararı ile ...'e kiraya verilmesine karar verildiğini, ...'in bir hastanede çalıştığını, çöplerin alınmasını, 15 günde bir apartman temizliğini, işe gitmeden gazete ihtiyaçlarının karşılanmasını yapabileceğini, bunun karşılığı da kira alınmamasını teklif edince onunla anlaşıldığını, davacı ile aralarında hiçbir anlaşma bulunmadığını, davacının ...'in eşi olduğunu, apartman içinde ve dışında gündelik işlere gittiğini, kocasıyla birlikte köye gittiğini, 14 sene ücret almadan çalışmanın mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ..... Apartmanı Yönetim Kurulu imzalı 28.08.2004 tarih ve 109 karar numaralı belge ve 28.08.2004 tarihli apartman kararı ile kapıcı dairesinin ...'e kiraya verilmesine karar verildiği, dinlenen tanık.....'nin davalı apartmanın 5 numaralı dairesinde oturduğunu, kapıcı dairesini davacının eşine kiraladıklarını, kira karşılığı olarak çöpleri alma ve temizlik yapma üzerine anlaştıklarını, davacının bu işleri yaptığını, zaman zaman kocasının yardım ettiğini, bahçe temizliği ve sulaması işlerinin yapıldığını beyan ettiği; davacı tanığı Merih'in davacının, davalı apartmanda kapıcı dairesinde oturduğunu, temizlik, alışveriş ve çöp dökme işleri yaptığını, kira karşılığında kapıcılık hizmetlerini yaptığını, 2016 yılı sonuna kadar bu şekilde çalışmaya devam ettiğini beyan ettiği; kamu tanığı.....' un, davalı apartmanın yanındaki apartmanda ikamet ettiğini, etraftan davacının davalı apartmanın kapıcısı olduğunu duyduğunu beyan ettiği; bu minvalde davacının davalı apartmanın 28.08.2004 tarihli karar tarihinden itibaren kapıcılık hizmetlerini yapmaya başladığı, apartmanın temizlik ve çöp alma işlerini yerine getirdiği, bu işler için günlük 2 saat harcadığı ayda toplam 60 saatlik bir çalışmasının olduğu, davacının, dava dışı iş yerinde çalışmaya başladığı 26.04.2016 tarihi öncesi 25.04.2016 tarihine kadar davalı apartmanda hizmet akdine dayalı olarak ayda 8 gün üzerinden asgari prime esas kazançla çalıştığı kanısına varılarak davanın kısmen kabulün karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkemece işe giriş tarihinin hatalı değerlendirildiğini, bu durumun tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, davacının çalışmasının tam zamanlı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.

Davalı Apartman yönetimi istinaf başvuru dilekçesinde özetle; 14 yıl boyunca ücretsiz çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, mahkemenin tüm tanıklarını dinlemeden karar verdiğini belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının eylemli ve gerçek bir çalışma yaptığının saptanamadığını, tanık beyanlarının taraflı ve çelişkili olduğunu, davacının görev tanımının ve sürelerinin belirsiz olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç