muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9532, Karar No: 2011/9715, Tarih: 14.11.2011

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.10.1994 yılından dava tarihi olan 23.02.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un ... bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar

ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda ise; davacının Ziraat Odası kaydının 15.01.1994-20.12.2000 ve 11.01.2011-devam şeklinde olup, Tarım Kredi Kooperatifine kaydının olmadığı üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı ve ekli zabıta araştırması ile de 20 yıldır ... merkezde yaşayıp çiftçilik yapmadığı belirtilmekle birlikte 14.09.1994 tarihli tek kesintinin de Ethem kızı Birgül Kara adına olup bu kesinti bilgilerinin dahi davacının kimlik bilgileri ile aynı olmadığı görülmektedir.

Mahkemece belirtilen kesintinin davacıya ait olup olmadığı ve başkaca kesintisinin bulunup bulunmadığı, zabıta araştırmasına verilen olumsuz yanıta rağmen ne şekilde çiftçilik yaptığı araştırılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18355, Karar No: 2018/15375, Tarih: 29.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18355 E.  ,  2018/15375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Soruşturma aşamasındaki mağdur ve tanık beyanlarına göre, sanığın, mağdurun kolundan tutarak kolundaki saati çıkarıp alma eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4619, Karar No: 2006/4676, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/4619 E.  ,  2006/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacılar iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ile davacı çocuklar ..., .... ve ... ’nın tüm, davacı eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacı eş ... için 30.000,00.-YTL manevi tazminat yerine 15.000,00.-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinmesine, yerlerine,

“1-Davacı eş ... için 30.000,00.-YTL ile davacı çocuklar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00.-YTL manevi tazminat olmak üzere toplam 45.000,00.-YTL manevi tazminatın 24.08.2000 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine,

2-Alınması gereken 2.430,00.-YTL ilam harcının peşin alınan 5.400,00.-YTL harçtan indirimi ile fazla yatan 2.970,00.-YTL harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde davacılara iadesine,

3- Davacı tarafça peşin olarak yatırılan 2.430,00.-YTL harcın davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine,

4- Red edilen ve kabul edilen miktarlar nazara alınarak, 248,95.-YTL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına, 31,55.-YTL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

5- Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı eş ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 2.840,00.-YTL, davacı çocuk ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 600,00.-YTL, davacı çocuk yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 600,00.-YTL ve davacı çocuk ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 600,00.-YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

6- Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davalı yararına red edilen manevi tazminat miktarları üzerinden 2.840,00.-YTL avukatlık ücretinin davacı eş ... ’dan, 600,00.-YTL avukatlık ücretinin davacı çocuk ... ’dan, 600,00.-YTL avukatlık ücretinin davacı çocuk ’dan ve 600,00.-YTL avukatlık ücretinin davacı çocuk ... ’dan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 04.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4130, Karar No: 2011/15146, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4130 E.  ,  2011/15146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Torul Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2009 tarih ve 2007/31-2009/592 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili banka şubesinden ipotek karşılığı kredi kullandığını ancak borcunu süresinde ödemediğinden hakkında Torul İcra Müdürlüğünün 2004/1 esas sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, davalı tarafından işlemiş faiz ve oranlarına itiraz edildiğinden, takibin bu cihetten durduğunu, kredi sözleşmesinden doğan faiz ve BSMV alacağından oluşan toplam 48.522.00 TL. 'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Ziraat Bankası Kürtün Şubesinden 2000 yılında 7500 TL ticari kredi kullandığını, ekonomik kriz nedeniyle ödeme noktasında sıkıntıya düştüğünü asıl borç miktarı 8.877.37 TL'nin ödenmesi hususunda kendisine ihtar çekildiğini, 4 taksitte ödemede anlaştıklarını, halen ödeme yaptığını, bankanın talep ettiği faiz ve oranın haksız olduğunu, davayı kabul etmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, benmsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile, 46.211.00 TL işlemiş faiz ile 2.311.00 TL işlemiş faizin BSMV 'si olmak üzere toplam 48.522.00 TL 'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yasal faiz talebinin ise reddine karar verilmştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.390.90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16158, Karar No: 2006/19444, Tarih: 17.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/16158 E.  ,  2006/19444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2003

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1587, Karar No: 2023/5050, Tarih: 18.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1587 E.  ,  2023/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/573 Esas, 2021/1597 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/154 E., 2020/15 K.

Taraflar arasındaki TPMK Yeniden İnceleme Değerledirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunu esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "namlı" ibareli pek çok tescilli markasının bulunduğunu, davalı şirketin 2016/60380 sayılı ve "namlıdağ" ibareli marka tescil başvurusunun, müvekkilinin markaları ile görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer olduğunu, iltibas tehlikesinin oluştuğunu, buna rağmen müvekkilinin başvuruya itirazlarının davalı kurum tarafından reddedildiğini, davalı şirketin davacının tanınmış markasını tescil ettirmesinin kötüniyetli olduğunu, davalı şirketin marka başvurusunun davacının ticaret unvanının çekirdek unsurunu da ihtiva ettiğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'in 13.02.2018 tarihli ve 2018/M-1003 sayılı kararının iptaline ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, itiraza konu markanın “namlıdağ” ibaresinden meydana geldiği ve tertip tarzı itibariyle itiraza konu markalardan uzaklaştığı ve başvuru ile itiraza gerekçe olarak gösterilen markaların bütün olarak bıraktıkları izlenim itibariyle ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığının anlaşıldığının belirtildiğini; ayrıca ihtilaf konusu hizmetler için tüketicinin dikkat düzeyinin düşük olmadığını; bu sebeple markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili şirketin 1931 yılından beri faaliyette bulunduğunu, uzun yıllardır "Çamlıdağ" adı altında Samsun’da hizmet verdiğini, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili şirketin 1931 yılından beri faaliyette bulunduğunu, uzun yıllardır "Çamlıdağ" adı altında Samsun’da hizmet verdiğini, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davalının dava konusu marka başvurusunda başkaca bir unsur bulunmamakla esaslı unsurunun bir sıfat tamlaması olması nedeniyle “namlı dağ” olduğu, davacının markalarının "nam" ve "namlı" esas unsurlu markalar olduğu, davacının "NAM" ibaresi dikkate alındığında taraf marklarının şekilsel, anlamsal ve sesçil olarak olarak benzemediği, ancak davacının "NAMLI" ibaresi dikkate alındığında, davacının 171835, 183979, 192669, 2003/36960, 2007/06633, 2008/34847, 2011/103864, 2011/103869, 2012/70083, 2013/86245, 2013/86196, 2014/34991, 2014/34997, 2016/43574 sayılı markaları ile davalının 2016/60380 sayılı marka başvurusunun sesçil ve anlamsal olarak benzer olduğu, davacının NAMLI esas unsurlu markalarının bir kısmının kapsamında davalının dava konusu marka başvurusunun kapsamında yer alan 35. sınıf hizmetlerin tamamının yer aldığı, emtia benzerliği oluştuğu, markalar arasında yüksek derecede bir benzerlik olmamakla birlikte markaların kapsamında yer alan hizmetlerin aynı ve aynı türden olması, davacının NAMLI ibareli seri nitelikte markalarının bulunması nedenleri ile somut olayda iltibas tehlikesinin oluştuğu, ortalama tüketici aynı hizmetleri sunacak olan markaların birbirinin serisi olduğunu düşünebileceği gibi, işletmeler arasında idari ya da ekonomik bir bağ olduğunu da düşünebileceği, ayrıca ortalama tüketici davacının markası zannederek davalının markasına yönelebileceği ve böylelikle markaların karıştırılabileceği, bu nedenle somut olayda davalının dava konusu marka başvurusu ile davacının 2003/36960, 2008/34847, 2011/103864, 2011/103869, 2012/70083, 2013/86196, 2014/34991, 2014/34997, 2016/43574 sayılı markaları arasında mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne TPMK YİDK'in 2018/M-1003 sayılı kararının iptaline, davaya konu markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafl markaları arasında mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafl markaları arasında mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının 2016/60380 sayılı ve "NAMLIDAĞ" ibareli başvurusu ile "NAMLI" ibareli davacı markaları arasında, mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğu, taraf markalarının emtia listelerinin 35. sınıfta aynı hizmetlerde olduğu, bu itibarla markalar arasında karıştırılma ihtimalinin ve tescil engelinin bulunduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin "NAMLIPARK" ibaresini davacının "NAMLI" markaları ile benzer gören 04.02.2019 tarihli ve 2017/3639 E.- 2019/771 K. sayılı ilamının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ... başvurusuna yapılan itirazın reddine ilişkin YİDK kararının iptali ile tescil edilmiş ise markasının hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasını (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı TPMK'ya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı TPMK'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1420, Karar No: 2018/1080, Tarih: 16.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1420 E.  ,  2018/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “fark ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elazığ İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.08.2013 gün ve 2011/905 E., 2013/484 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 18.11.2013 gün ve 2013/32748 E., 2013/24926 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Toplu İş Sözleşmesinden sonra aldığı geniş anlamda ücretin arttığını, emsal dosyalarda davaların reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.