muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4600, Karar No: 2013/15438, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4600 E.  ,  2013/15438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık suçuna teşebbüs etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanak tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 5 TL değerindeki el radyosunu çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8376, Karar No: 2013/12298, Tarih: 05.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8376 E.  ,  2013/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneklerinden sanığın hükümden sonra 16.09.2009 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1336, Karar No: 2023/2449, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1336 E.  ,  2023/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erdek Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.11.2017 Tarihli ve 2017/326 Esas, 2017/549 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 17.12.2021 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 19.01.2022 tarihli ek karar ile yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının ... Keşan/Edirne adresindeki bakımevinde kaldığının bildirildiği gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Keşan Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.02.2022 Tarihli ve 2022/140 Esas, 2022/236 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliği talebinin bulunmadığı, mahkemece kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmeden dosyanın yetkisizlik kararı verilerek gönderildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Erdek Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Keşan Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Erdek Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Erdek Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Keşan Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Erdek Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erdek Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4759, Karar No: 2017/4625, Tarih: 30.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/4759 E.  ,  2017/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... Rant Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verildikten sonra, Ek karar ile feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, Mahkemece, 02.07.2015 tarihinde davanın kabulüne dair hüküm kurulmuş, dosya davacı vekili tarafından temyiz edildikten sonra, yine davacı vekili tarafından 18.12.2015 tarihli dilekçesi ile davadan feragat edildiği beyan edilmiş, Mahkemece, 22.12.2015 tarihli Ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312 'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94 'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece, hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat hakkında, 22.12.2015 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine dair karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece, hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat hakkında, 22.12.2015 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine dair karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davacı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, mahkemenin 22.12.2015 tarihli davanın feragat nedeniyle reddine dair ek kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davacıya iadesine, 30.05.2017gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/14340, Karar No: 2012/18896, Tarih: 22.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14340 E.  ,  2012/18896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/11/2010 gün ve 2009/142-2010/770 sayılı kararı onayan Daire’nin 28/05/2012 gün ve 2012/514-2012/9102 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ın oğlu olduğunu, davalı ...'ın eşi ...dan aldığı düzenleme şeklinde genel vekaletname ile eşine ait taşınmazı teminat göstererek kredi aldığını, ancak müvekkilinin annesi ...ın vekaletname vermeden önce hukuki ehliyetinin bulunmadığını ve müvekkilinin annesine vasi olarak atandığını ileri sürerek davalı banka şubesince akdedilen kredi sözleşmesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının bugüne değin tüm işlemler yürürken herhangi bir itiraz ve talepte bulunmadığını, taşınmazın satışından sonra tamamen kötü niyetli olarak bu davayı açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tam ehliyetsizlere ilişkin TMK'nın 15'inci maddesi hükmüne getirilen ikinci sınırlamanın BK'nın 54'üncü maddesindeki "hakkaniyet iktiza ediyorsa hakim, temyiz kudretini haiz olmayan kimseyi ika ettiği zararın tamamen yahut kısmen tazminine mahkum eder" hükmü olduğu, BK'nın 98/2'nci maddesi yollaması ile akde aykırılık hallerinde de uygulanması mümkün olan BK'nın 54/1 maddesi uyarınca, "hakkaniyet elverdiği takdirde tam ehliyetsiz olan kişi, diğer tarafın batıl hukuki işleminin hüküm ifade ettiğine güveni nedeni ile doğan zarardan sorumludur" hükmü gereğince, TMK'nın 452/2 maddesinde, vesayet altındaki kişinin fiil ehliyetini haiz olduğu hususunda diğer tarafı yanıltmış olması halinde, onun bu yüzden uğradığı zarardan sorumlu olacağının öngörüldüğü, buna göre kendisini ehil bir kişi gibi gösterip hukuki işlem yapan ve bu suretle karşı tarafı zarara uğratan ehliyetsiz kişinin bu zarardan sorumlu olacağının kabulü gerektiği ve ...ın vekaletname düzenlenmesine iştirak ettiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/05/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 201/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5499, Karar No: 2023/6116, Tarih: 11.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/5499 E.  ,  2023/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1061 E., 2018/1248 K.

KARAR : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/252 E., 2018/140 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin davanın niteliği gereği reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 595 ada169 parsel sayılı taşınmaz maliki mirasbırakan ... 'a ait Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/448 Esas, 2012/451 Karar sayılı ve aynı Mahkemenin 2012/682 Esas, 2012/683 Karar sayılı mirasçılık belgesi ile davalıların dava konusu taşınmazı kendi adlarına intikal ettirdiklerini, oysa ki tapuda malik görülen ... 'ın, ... oğlu davacı ...'ın babası olduğunu, dosyada delil olarak bildirilen nüfus cüzdan suretleri, askerlik kayıtlarının tamamının davacının babası ... 'a ait olduğunu, kendi beyanlarında ileri sürdükleri ... 'ın, başka bir şahıs olmadığını, bu kişinin hiçbir kaydının olmadığı, davacının babası ...'in anne adının ..., baba adının ... olduğunu, Girit'in Kanduye şehrinde doğduğunu, 6 yaşında yetim kaldığını, ... himayesinde Türkiye'ye geldiğini, İskan kayıtlarına ..., ...'i, kardeşi gibi kayıt ettirdiğinden anne adı ..., baba adı ... olarak yazıldığı, aslında ...'nin ...'in anneannesi olduğunu ancak anne adının Girit'ten gelince ... tarafından kardeşi olarak gösterildiği için ... yerine ... yazıldığını, davacı ...'nın babasının ... 'ın Mudanya'da yaşadığını ... isimli bir kadınla evlendiğini, denizci olarak 12.10.1938'de askere gittiğini ... Gemisinde onbaşı olduğunu 02.03.1942 tarihinde terhis olduğunu alınan mirasçılık belgelerinin yanlış olduğundan bahisle Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/451 Esas, 2012/683 Karar sayılı ve buna ek verilen tavzih kararı ile 2012/448 Esas, 2012/682 Karar sayılı mirasçılık belgelerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının Mudanya Nüfus Müdürlüğü'nün 1970'li yıllarda yanmasını fırsat bilerek, Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü ve İskan kayıtlarını ve bu kayıtlara istinaden verilen taşınmazların tapu kayıtlarına ilişkin arşiv kayıtlarının varlığını düşünmeden tapu kayıt malikinin babası ... oğlu ... Bayraktar olarak düzeltilmesi için davalar açtığını, bu davaların gerek Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü kayıtları ve gerekse İskan kayıtlarına istinaden reddedildiğini, müvekkillerinin Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/448 Esas, 2012/682 Karar sayılı mirasçılık belgesi aldıklarını ve aynı ilamda müvekkillerinin mirasbırakanının doğum tarihinin iskan kayıtlarında hatalı olarak 1335 yazıldığını, bunun düzeltilmesi amacıyla 17.05.2013 tarihli tavzih ile mahkemece iskanen verilen taşınmaz tapu kayıtlarındaki doğum tarihinin Mudanya Nüfus Müdürlüğü kayıtları ve tapu kayıtlarının içerisindeki nüfus kayıtları ve ... ve ... oğlu ...'in askerlik terhis belgesinde mevcut doğum tarihinin 1333 olduğu da esas alınarak mirasbırakanın doğum tarihinin 1333 olarak tavzih edildiğini, davacının dedesinin Urla Askerlik Şubesi'nden askere gittiğini 30 ay askerlik yaptığını, müvekkillerinin mirasbırakanın ise Bursa Mudanya Askerlik Şubesi'nden askere gittiğini ve 54 ay askerlik yaptığını, davacının mirasbırakanının Mudanya ilçesine göç ederken 41 yaşının üzerinde olduğundan kayıtların Urla Askerlik Şubesi'ne gönderilmediğini dolayısıyla Bursa Askerlik Şubesi'ndeki kayıtların müvekkillerinin mirasbırakanına ait olduğunu, belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının aynı iddialarını Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/240 Esas, 2012/246 Esas sayılı dosyalarda da ileri sürdüğünü ve davaların reddedildiğini, askerlik kayıtlarından da anlaşılacağı üzere davacının babasının 1939 yılında askere gidip 1942 tarihinde terhis olduğunu, davacıların mirasbırakanı ...'in ise 1938 tarihinde askere gidip 1942 tarihinde terhis olduğunu, tapu kayıtlarında hiç bir işlemde ... oğlu ... 'ın yer almadığından bahisle davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın 595 ada 169 parseldeki taşınmaza hukuksuz şekilde el koyma maksadı ile açıldığını, davacının taşınmaza sahip olmak için defalarca dava açtığını, davacının, açtığı her davada birbirine tamamen zıt resmi merciileri ve mahkemeleri yanıltma yöntemleri denediğini, 2008 yılında açılan davada söz konusu taşınmazı ...'ın bizzat kendisinin satın aldığını ancak adının yanlışlıkla ... yerine ... yazıldığını iddia ettiğini, 2009 yılında açılan davada ise babası ... Bayraktar'ın taşınmazı satın aldığını ancak büyük babasının adının ... yerine ... olarak yanlış yazıldığını iddia ettiğini, 2010 yılında ise babaannesinin adının da yanlışlıkla Melek yerine Reyhane yazıldığını iddia ettiğini davacının resmi merciileri ve mahkemeleri yanıltarak kişilerin mülküne tecavüz teşebbüsleri sebebiyle Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasını talep ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının baba adının ..., anne adının ... olduğu, mübadele sırasında davacının babasının yetim olması nedeniyle kendi anneannesi ve dedesi üzerine kayıt yapıldığı, bu nedenle davacının babasının anne adının ..., baba adının ... olarak kayıtlara geçtiği, Askerlik Şube Müdürlükleri'ne yazılan ikinci yazı cevaplarında 1933 doğumlu ... oğlu ... 'a rastlanıldığı, davalıların mirasbırakanı olduklarını iddia ettikleri ... oğlu ... 'n kayıtlarına rastlanılmadığı, ... oğlu ... 'a ait taşınmazın satın alınmasından itibaren davacı ve babası tarafından kullanılmış olması dinlenilen tanık beyanları ile sabit olduğu, davalıların mirasbırakanı olduklarını iddia ettikleri ... oğlu ... ile davacının babası olan ... ’ın doğum tarihlerinin aynı olması, ... oğlu ... kimlik aslının davacı tarafından sunulduğu, dosya arasında bulunan askerlik belgelerindeki resimler ile davacı tarafından sunulan resimlerdeki kişilerin aynı kişi olması, duruşmada beyanı alınan tanık ... yeminli ifadesinde dosya arasına ibraz edilen nüfus cüzdanındaki kişinin davacının babası olan ...'a ait olduğunu, dosya arasına gelen askerlik belgesindeki ... ’ın davacının babası olduğunu başka bir ... bilmediğini beyan ettiği, tanık ... ...'ın davacının mirasbırakanı olduğunu iddia etmiş olduğu ... oğlu ... 'ın tapu kayıtlarında geçen taşınmazı halası olan ... aldığını bildiğini beyan ettiği, davalıların bir kısmının yaşları itibari ile bekar ve çocuksuz öldüğü iddia edilen ... oğlu ... 'ı tanıyor olmalarının mümkün olmadığı, davacının davasını ispat ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/451 Esas, 2012/683 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline, mirasbırakan ... oğlu ... 'a ait yeni mirasçılık belgesi düzenlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar