muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20543, Karar No: 2016/19608, Tarih: 26.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/20543 E.  ,  2016/19608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince uygulama yapılmamış ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyizde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3920, Karar No: 2009/3652, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3920 E.  ,  2009/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7904, Karar No: 2007/14014, Tarih: 18.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/7904 E.  ,  2007/14014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Çorum  İş Mahkemesi

Tarih                : 25.09. 2006

Davacı,  ilk prim kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının  1.5.1995 tarihinden itibaren  tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının  1.5.1995 tarihinden itibaren  tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının tarım Bağ-Kur'a  ilk prim kesintisinin 14.4.1995 tarihinde  yapıldığı, 1996,1997,1998,2000 yıllarında prim kesintilerinin bulunduğu,     1999,2001,2002,2003,2004,2005,2006 yıllarında tevkifat yolu ile prim kesintisi yapıldığına ilişkin  bir belgenin bulunmadığı,  ziraat odası ve kooperatif kaydının olmadığı  görülmektedir.

Mahkemece prim kesintisinin bulunduğu 1.5.1995-31.12.1998 ve 1.1.2000-31.12.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tespit kararı  yerinde ise de prim kesintisinin  olmadığı  1999,2001,2002,2003,2004,2005,2006  yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde belirtilen  kayıtların bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı  halde bu yılların  soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi yasaya uygun değildir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın  yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19852, Karar No: 2014/24469, Tarih: 18.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19852 E.  ,  2014/24469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2012/65-2014/134

Hüküm süresi içinde davalı Ö.. İ..P.. Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17109, Karar No: 2012/4676, Tarih: 13.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/17109 E.  ,  2012/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen sigortalı çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin b bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanunî temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekir. ....’nin, yargılamanın devamında ... . ile birleşme sonucu tüzel kişiliği sona erip, ticaret sicilinden terkin edildiği gözetilmeksizin, karar başlığına ... Müdürlüğü yerine, ....’nin yazılması, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Davacı, 15.05.1990 – 15.06.1991 tarihleri arasında ....’ye ait....işyerinde, halı dokuyarak, hizmet sözleşmesine dayalı çalıştığının tespitini istemiştir. ....’ye ait iken, ... 03.06.1994, ...14.06.1995 tarihli kararları ile ... devredildiği gözetildiğinde; davacı yönünden, çalışmaların sona erdiği belirtilen 1991 yılında bir işyeri devrinden söz edilemeyeceği için; işverenlik, ....’ye (birleşme ile ünvanı ... Genel Müdürlüğü oldu) ait olup; anılan şirket yanında, ... de işveren olarak kabul edilip, aleyhine hüküm kurulması, isabetsiz bulunmuştur.

3- İşin esasına gelince; davacı için, .... ünvanlı işyerinden düzenlenen 15.05.1990 tarihli işe giriş bildirgesinin süresinde Kurum’a verilip; 1990 yılı ikinci dönem bordrosunda, Mayıs ayında 9 gün, Haziran ayında 6 gün, Temmuz ayında 3 gün olmak üzere toplam 18 gün çalıştığı bildirilmiş ise de; bu çalışmalar hizmet cetveline işlenmediği gibi, davacının çalışmalarının, işin öğrenilmesine yönelik kısa vadeli sigorta kollarında gerçekleştiği ileri sürülmüştür. Davacı ve tanıklar ise, ... Müdürlüğünün açtığı kursa, 1989 yılından 1990 yılı Mayıs ayına kadar kursiyer olarak katıldıklarını, davacının, sonrasında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalışmaya devam ettiğini, dokunan halı miktarına göre ücret aldıklarını beyan etmişlerdir. Uyuşmazlık konusu olan diğer dönem bordroları bulunamadığı gibi, ... arşivini sel bastığından belgelere ulaşılamadığı bildirilmiştir. Mahkemece, öncelikle, davacının çalışmalarının, işin öğrenilmesine yönelik kısa vadeli sigorta kollarında mı, yoksa, kursun bitimi sonrasında, hizmet sözleşmesine tabi uzun vadeli sigorta kollarında mı gerçekleştiğinin tespiti için; 1990 yılı ikinci dönem bordrosunda yazılı primler araştırılmalı, halıcılık kursunun ne kadar sürdüğü ilgili kuruluşlardan sorulup, bordroda adı geçen veya çalışmalarla ilgili bilgi sahibi kişiler belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; davacının çalışmalarının işin öğrenilmesine yönelik olmayıp, üretime yönelik olduğunun anlaşılması durumunda ise; davacının, normal mesai ile tam zamanlı olarak mı çalıştığı, yoksa, part-time usulü çalışıp, ücretinin ürettiği parça hesabına göre ödenip-ödenmediği üzerinde durulmalı; yine, davacının çalışmalarının sona erdiği tarih araştırılmalı; anılan hususlar kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde .... haricindeki davalılara iadesine, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5893, Karar No: 2023/329, Tarih: 17.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5893 E.  ,  2023/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esas hakkında yeniden hüküm kurulması

Taraflar arasındaki Ticaret Sicil Müdürlüğü kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ortağı olduğu Balsan...Ltd. Şti.’nin 30.01.2003 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan karar doğrultusunda tasfiye sürecine girdiğini ve tasfiye memuru olarak ... ’nın atanmasına karar verildiğini, ancak tasfiye memurunun vefat etmesi sebebiyle tasfiyenin tamamlanamadığını, müvekkilinin davalı ... Müdürlüğüne ihtar göndererek vaziyeti bildirdiğini ve şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesine dayalı olarak resen ticaret sicilden terkinine karar verilmesini istediğini, ancak davalı tarafından bu talebin haksız bir şekilde reddedildiğini ileri sürerek davalı ... Müdürlüğünün davaya konu kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; terkini istenilen şirketin durumunun, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinde sayılan hâllere uymadığını, bu nedenle müvekkilinin şirketi sicilden resen terkin edebilmesine yasal olanak bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre Balsan...Ltd. Şti.’nin resen terkini koşullarının oluştuğunun anlaşıldığı, davalı yanca bu şartların oluştuğuna dair taraflarına yapılan bir bildirim bulunmadığı savunulmuş ise de, aynı Kanun hükmünün üçüncü fıkrasına göre, ticaret sicil müdürlüklerinin maddede belirtilen hallerin gerçekleşip gerçekleşmediğini resen araştırmakla yükümlü olduğu, talep tarihi itibariyle anılan şirketin devam eden bir davasının da bulunmadığı, bu hale göre davaya konu kararın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; terkini istenilen şirketin durumunun, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinde sayılan hâllere uymadığını, bu nedenle müvekkilinin şirketi sicilden resen terkin edebilmesine yasal olanak bulunmadığını, şirketin devam eden davasının resen terkine engel olduğunu, kendilerine davanın kesinleştiğine dair evrakın gelmediğini, davanın 17.09.2015 tarihinde kesinleştiğini, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin uygulanabilmesinin terkin durumunun 01.07.2015 tarihine kadar tespit edilen şirketler için söz konusu olduğunu, bilançosu genel kurula sunulamayan şirketlerin ticaret sicilden kayıtlarının silinebilmesi için tasfiye memurları tarafından ticaret siciline başvuru yapılması gerektiğini, şirketin sicil kaydının silinebilmesi için müdürlüğe tasfiye memurunun başvurması gerektiğini, şirketin tasfiye aşamasında olduğunu, şirketin tasfiye memuru olarak atanan ... ...’nın istifa ettiğini, müvekkili kurumun şirkete ihtar gönderdiğini, tasfiye memuru atamasını istediklerini, bu yazıya rağmen yeni tasfiye memuru görevlendirilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Balsan...Ltd. Şti.’nin 2003 tarihli ortaklar kurulu kararıyla tasfiye sürecine girdiği ve tasfiye memuru olarak ... ...’nın atanmasına karar verildiği, ancak tasfiye memurunun bir süre sonra istifa ettiği, bu durumda öncelikle yeni bir tasfiye memuru atanarak tasfiye işlemlerine devam edilmesi gerektiği, davalı Müdürlüğün ancak tasfiye memurunca gerekli işlemler yapılmasına rağmen genel kurulun toplanamaması nedeniyle tasfiyenin sonuçlandırılamaması halinde 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre şirketi resen terkin edebileceği, ancak somut olayda, davalı Müdürlüğün 22.05.2007 tarihli ihtarına rağmen Balsam...Ltd. Şti.’nin yetkilileri tarafından yeni bir tasfiye memuru atanmadığı, şirketin sicilden terkini için 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesindeki koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin işbu davanın açılmasından önce tasfiye sürecinin bir an önce sonuçlandırılabilmesi için tasfiye memuruna ve şirket müdürüne ihtarname gönderdiğini ve bu hususta dava yoluna dahi başvurduğunu, ancak sonuç alamadığını, gelinen noktada Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtildiği üzere şirket genel kurulunu toplayarak yeni bir tasfiye memuru atanmasına imkan bulunmadığını, şirketin ticari defterleri vefat eden önceki tasfiye memurunda kaldığından ve defterlere de erişilemediğinden ara bilançoların son ve kati bilançonun genel kurula sunulma imkanın da kalmadığını, şirketin ancak 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesine göre resen terkin edilebileceğini, Bölge Adliye Mahkemesinin ret gerekçesinin yasal bir dayanağı bulunmadığı gibi anılan Kanun hükmünün amacı ve ruhuyla bağdaşmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... Müdürlüğü kararının hukuka uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.