muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11185, Karar No: 2013/5844, Tarih: 08.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11185 E.  ,  2013/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...;

765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesine dair karar,

Sanık ...;

765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59/2. Md. 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası,

I-Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi kararına karşı derhal beraat kararı verilecek haller dışında sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında resmi evrakta sehtecilik suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Bir suç işleme karırın icrası kapsamında bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği cihetle, borçluları tarafından katılan şirket lehine keşide edilen veya ciro yoluyla devredilen suça konu dört adet çeki, muhasebeye teslim etmeyip katılan şirket adına ciro yapmak suretiyle yetkili hamil durumuna geldikten sonra tahsil amacıyla üçüncü kişilere devreden sanık hakkında, soruşturma aşamasında aynı şekilde usulsüzlük yaptığı altı adet çekle ilgili ibraz yerlerine göre tefrik kararı verilerek dosyalarının yetkisizlikle Fatih, Eyüp, Bağcılar, Ankara ve Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılıklarına gönderildiği, Kadıköy 1 Ağır Ceza Mahkemesi ve Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandığı anlaşılmakla, mükerrer cezalandırmayı önlemek, suç tarihi ve zamanaşımı süresinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti için ilgili soruşturma ve kovuşturma dosyalarının akıbeti araştırılıp dosyalar celp edilerek mümkünse dava dosyalarının birleştirilmesi, aksi takdirde özellikleri ayrıntılı olarak duruşma tutanağına geçirilip dosyamızı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması sanık tarafından çeklerin hangi tarihlerde üçüncü kişilere devredildiği ve suç tarihi de kesin olarak tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2017/216, Karar No: 2017/4619, Tarih: 18.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/216 E.  ,  2017/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza tayin edilirken hırsızlanan malın değerinin, TCK'nın 61. maddeye göre cezanın bireyselleştirilmesi esnasında “suç konusunun önem ve değeri” kriteri bağlamında alt sınırdan ayrılma nedeni olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni kabul edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13752, Karar No: 2010/9978, Tarih: 03.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/13752 E.  ,  2010/9978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, dava konusu emval ile balta ve 1 adet merkebin belirlenen değerine, 5237 Sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 14.07.2004 ... ve 5219 Sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK'nun 305/1. ve HUMK'nun 427 maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11496, Karar No: 2006/12437, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11496 E.  ,  2006/12437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8208, Karar No: 2016/2569, Tarih: 27.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8208 E.  ,  2016/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın yokluğunda verilen 10.12.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünün, mahkemeye bildirdiği “....Mahallesi .... Sokak no:...Yüreğir/...” adresi yerine, daha önce tebligat yapılan “... Mahallesi ... Sokak no:... Sarıçam/...” adresine tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, 10.12.2013 tarihli hükmün kesinleşmediği, buna bağlı olarak 05.06.2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin 10.12.2013 tarihli karara yönelik ve öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18656, Karar No: 2014/1312, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18656 E.  ,  2014/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1210-2013/548

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerlerinde bulunan ve taşınmazlara bahçe niteliği vermeyen ağaçlara da maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15229, Karar No: 2010/5362, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15229 E.  ,  2010/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,Yenimahalle ilçesi Çiğdemtepe mah. ... cad. ... sok. BYZ ... sitesinde (A blok 4 nolu daire) bulunan dairesine su aboneliği için yaptığı müracaatla 06.02.2008 tarihinde abone olduğunu, kendisinden peşin 480 TL, kalan kısmı taksitli olmak üzere kanal katılım bedeli ve şebeke hissesi talep edildiğini, istenen bedeli ödediğini ancak bu bedelden sorumlu olmadığını, bu nedenle ödediği 950 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, 28.07.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini toplam 1740 TL çıkarmıştır.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının abonelik talep ettiği konutun yapı kullanma izin belgesinin bulunduğu, dosyada mevcut İmar Müd. yazısından kanal katılım bedelinin ödendiğinin yazılı olduğu,abonelik başvurusunun iskan tarihinden sonra yapılmış olması nedeniyle davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki

2009/15229-2010/5362

şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe ... vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı tarafından dosyaya sunulan, davalı ASKİ Genel Müdürlüğünün ... 5.Tüketici Mahkemesi’ne hitaben yazmış olduğu 18.12.2007 tarihli yazı ile, davaya konu aynı adreste pissu hatlarının bulunduğu ve pissu hattının yenilenmesinin sonraki yatırım programına alındığı belirtilmektedir. Bu yazı da nazara alınarak davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi çalışması olup olmadığına dair tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12908, Karar No: 2016/3878, Tarih: 02.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12908 E.  ,  2016/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve müşterek çocuklar ... ile ...'in velayetleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar ... ve ...'in ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2016 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2021/1833, Karar No: 2021/6217, Tarih: 23.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1833 E.  ,  2021/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle aynı kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gereken temyiz talebinin merciince değerlendirmek üzere, incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçinin henüz bir ihbar ve şikayeti yokken, 19.04.2015 tarihli tutanağa göre, bir araç içerisinde 2 şahıs olduğu ve şahısların ellerinde laptop bulunduğu ihbarı üzerine olay yerine giden polislerce sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...’ın araç içinde olduğu ve araç içinde yapılan kontrolde arkada oturan suça sürüklenen çocuk ...’in altında siyah renkli ... marka laptop olduğunun görüldüğü, laptopun kime ait olduğu sorulduğunda kendilerinin olmadığını beyan etmeleri üzerine laptop üzerinde yapılan incelemede üzerinde şifresi olmadığından ...İnşaat isimli iş yeri ile ilgili bilgiler olduğu tespit edildiği esnada haber merkezinin ...İnşaat isimli işyerinde hırsızlık olayının gerçekleştiği ve işyerinden 1 adet ... marka, 1 adet Toshiba marka laptopların çalınmış olduğu bildirilmesi üzerine araçta ele geçirilen laptopun şikayetçinin iş yerinden çalınan iki laptoptan biri olduğunun anlaşılarak kolluk tarafından şikayetçiye 1 adet ... marka laptopun iade edildiği ancak daha sonra sanık ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadesinde laptoplardan diğerinin suça sürüklenen çocuk ...'da olduğunu söyleyip suça sürüklenen çocuk ...'ı aradığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ...'ın diğer laptopu polis merkezine getirmesi ile şikayetçiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı şikayetçiden sorularak sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.