muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10613, Karar No: 2024/1100, Tarih: 05.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10613 E.  ,  2024/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/152 Esas, 2023/116 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.10.2022 Tarihli ve 2022/873 Esas, 2022/1288 Karar Sayılı Kararı

Menfi tesbit ve istirdat davalarının, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabileceği, davalının yasal süresi içerisinde sunmuş olduğu cevap dilekçesinde usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu, takibin Muş İcra Müdürlüğü nezdinde bulunduğu ve davalının adresinin de Van olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.03.2023 Tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/116 Karar Sayılı Kararı

Davanın üçüncü kişinin açtığı menfi tespit istemine ilişkin olup söz konusu davada kesin yetki kuralı bulunmadığı, davanın icra takibinin yapıldığı yer mahkemesinde ya da davacının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği, bu halde davanın ilk açıldığı Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin davacının yerleşim yeri olması nedeni ile yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan menfi tespit istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı Kanun “Menfi tesbit ve istirdat davaları” başlıklı 72 nci maddesinin sekizinci fıkrası şöyledir:

“Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.”

3. 2004 sayılı Kanun “Alacaklar ve üçüncü sahış elinde haczedilen mallar hakkında” başlıklı 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrası şöyledir:

2. 2004 sayılı Kanun “Menfi tesbit ve istirdat davaları” başlıklı 72 nci maddesinin sekizinci fıkrası şöyledir:

“Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.”

3. 2004 sayılı Kanun “Alacaklar ve üçüncü sahış elinde haczedilen mallar hakkında” başlıklı 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrası şöyledir:

“Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde itiraz etmezse, mal yedinde veya borç zimmetinde sayılır ve kendisine gönderilen haciz ihbarnamesine süresinde itiraz etmediği, bu nedenle de malın yedinde veya borcun zimmetinde sayıldığı ikinci bir ihbarname ile bildirilir. Bu ikinci ihbarnamede ayrıca, üçüncü şahsın ihbarnamenin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde ikinci fıkrada belirtilen sebeplerle itirazda bulunması, itirazda bulunmadığı takdirde zimmetinde sayılan borcu icra dairesine ödemesi veya yedinde sayılan malı icra dairesine teslim etmesi istenir. İkinci ihbarnameye süresi içinde itiraz etmeyen ve zimmetinde sayılan borcu icra dairesine ödemeyen veya yedinde sayılan malı icra dairesine teslim etmeyen üçüncü şahsa onbeş gün içinde parayı icra dairesine ödemesi veya yedinde sayılan malı teslim etmesi yahut bu süre içinde menfi tespit davası açması, aksi takdirde zimmetinde sayılan borcu ödemeye veya yedinde sayılan malı teslime zorlanacağı bildirilir. Bu bildirimi alan üçüncü şahıs, icra takibinin yapıldığı veya yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde süresi içinde menfi tespit davası açtığına dair belgeyi bildirimin yapıldığı tarihten itibaren yirmi gün içinde ilgili icra dairesine teslim ettiği takdirde, hakkında yürütülen cebri icra işlemleri menfi tespit davası sonunda verilen kararın kesinleşmesine kadar durur. Bu süre içinde 106 ncı maddede belirtilen süreler işlemez. Bu davada üçüncü şahıs, takip borçlusuna borçlu olmadığını veya malın takip borçlusuna ait olmadığını ispat etmeye mecburdur. Üçüncü şahıs açtığı bu davayı kaybederse, mahkemece, dava konusu şeyin yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere bir tazminata mahkûm edilir. Bu fıkraya göre açılacak menfi tespit davaları maktu harca tabidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Menfi tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. 2004 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca üçüncü şahıslar tarafından açılan menfi tespit davaları ise üçüncü şahsın yerleşim yeri mahkemelerinde de açılabilir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu belirtilerek genel yetkili mahkemelerin yetkisi düzenlenmiş olup menfi tespit ve istirdat davalarında yetki kesin değildir. Bu davalarda kesin yetki kuralı bulunmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla genel ve özel yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı davasını, bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. Somut olayda, dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri Kızıltepe/Mardin olan davacının davayı, 2004 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu Kızıltepe Mahkemelerinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28850, Karar No: 2015/7623, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28850 E.  ,  2015/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2013/1459-2014/1108

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12042, Karar No: 2024/3307, Tarih: 28.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/12042 E.  ,  2024/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/213 E., 2016/318 K.

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın eşinin parkta oturmakta olduğunu görüp katılanın eşi parkta oturmaya devam ederken, katılanın evine gelip sokağa açılan kapıyı çaldığı, katılanın kapıyı açtığında karşılaştığı önceden tanımadığı sanığa, "Sen kimsin" diye sorduğunda, sanığın katılana gülümseyerek "Ben sana geldim" dediği, akabinde katılanın hemen kapıyı kapattığı ve kilitlediği, sanığın kapıya herhangi bir zorlama yapmadığı, devamında evin sokağa bakan dış kısım duvarında bulunan elektrik şalterini indirerek elektriğini kestiği, bir müddet evin dışında beklediği bu sırada katılanın eşinin eve gelmesi ve katılanın konuyu anlatması üzerine evin çevresinde arama yaparlarken katılana ait evin yan tarafında bulunan konut niteliği taşımayan metruk yapının bahçesinden sesler gelmesi üzerine, o tarafa baktıklarında metruk yapının çatısından birinin atlayıp kaçtığını fark ettiklerine ilişkin olayda kül olarak sanığın eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturacağı, gözetilmeden hatalı olarak tehdit suçu şeklinde nitelenmesi ve beraat kararı verilmesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun ise unsurları itibarıyla oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyete hükmolunması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.02.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanığın savunması, katılanın beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın, katılana " ben sana geldim" şeklindeki sözünün cinsel amaçla gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, cinsel taciz suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı, sanığın eyleminin bir kül halinde değerlendirilmesi neticesinde, eylemin TCK 123. maddesinde tanımlanan, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu oluşturduğu kanaatinde olduğumdan yerel mahkeme hükmünün bu sebepten dolayı bozulması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/36948, Karar No: 2015/11570, Tarih: 25.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36948 E.  ,  2015/11570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15.10.2006 tarihinde davalıya ait işyerinde yeraltı lağım ustası işçisi olarak işe başladığını, işveren gerekli güvenlik tedbirlerini almadığı için sürekli tedirgin, can korkusuyla çalıştıklarını, kendisi işten ayrıldıktan sonra bir işçinin göçük altında kalarak can verdiğini, kendisi ve diğer işçilerin gerekli iş güvenliği ve işçi sağlığı tedbirlerini alması için defalarca işverene müracaat ettiğini, ancak netice alamayınca kendisi ve birkaç arkadaşının haklı ve geçerli sebeple 28.02.2011 tarihinde iş sözleşmelerini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının herhangi bir gerekçe bildirmeksizin 23.02.2011 tarihinden itibaren işe gelmemeye başladığını ve bu durumun Şirket tarafından 28.02.2011 tarihinde tutulan tutanak ile tespit edilerek mazeret bildirmeksizin işe gelmemesi sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-g bendi gereğince haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini feshetmekte haklı sebebe dayandığını ispatlayamadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı aylık net 1.140,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiştir. Davacının imzasını içeren bir kısım hesap pusulalarında ücretin asgari ücret olarak belirtildiği görülmüştür. Karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacının ücretinin iddia edilen ücret seviyesinde olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacının aylık ücretinin net 950,00 TL olarak kabul edilmesinin dosya içeriğine ve Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 2014/24434, 2014/24480, 2014/24479 esas numaralı emsal dosyalara daha uygun düşecektir. Bu tespite göre dava konusu yapılan ve mahkemece kabul edilen alacak kalemleri yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3069, Karar No: 2020/1804, Tarih: 10.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3069 E.  ,  2020/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Tefecilik yapma

Hüküm :Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 237. Maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın kamu davasına katılma hakkı olmadığı, mahkemece kanuna aykırı olarak verilen katılma kararının temyiz hakkı vermeyeceği bu itibarla hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, incelemenin katılan hazine vekilinin sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazı ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Soruşturma ve kovuşturma safhalarında dinlenen tanık beyanlarının müştekinin beyanlarını doğrular şekilde olduğu, tanık ...'ın sanığın tefecilik işiyle uğraştığı şeklindeki beyanları karşısında, maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından sanığın icra dairelerinden alacaklı olduğu icra dosyalarının sorulup, var ise aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesi ve tüm bu hususların sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7159, Karar No: 2012/20660, Tarih: 14.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7159 E.  ,  2012/20660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa atılı suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haber- dar edilmeyen, Ağaçlı Köyü murtarlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak köy muhta- rına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsav- cılığına (TEVDİİNE), 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/12049, Karar No: 2019/15470, Tarih: 05.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12049 E.  ,  2019/15470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasa'nın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK' nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiye yönelik hırsızlık eylemi nedeni ile kurulan hükümde Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötüniyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir. Somut olayda müştekinin işyerinden çalınan eşyaları sattığı kişiyi söyleyerek müştekiye kısmi iadesinin sağlandığı olayda, hakkında TCK’nun 165. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün açıklanması geri bırakılan dava dışı sanık ...’ın iyi niyetli 3. kişi olarak kabulüne olanak bulunmadığından, suça sürüklenen çocuğun suç konusu televizyonun satışından elde ettiği 50,00 TL parayı kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma ya da kovuşturma makamlarına teslim etmemiş olmasına rağmen hakkında TCK’nun 168. maddesinin uygulanması aleyhe olmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan cezaya hükmolunurken TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasa'nın önce 31/3. maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeniyle indirip yapılıp, sonra 61/5. maddesindeki sıra gözetilip 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükmünden indirim maddesinin uygulanması kuralına riayet edilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1271, Karar No: 2018/8999, Tarih: 10.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/1271 E.  ,  2018/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,