muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2866, Karar No: 2010/6288, Tarih: 11.05.2010

Dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanağından, taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... niteliği ile davalı adına tespit edildiği anlaşılmakta olup, yerel bilirkişiler dava konusu taşınmazın davalının özel çayırlığı olduğunu davalının 20 yıldan fazla zamandır burasını kullandığını, bu yerin devamlı hayvan otlatılan bir yer olmadığını, ziraatçı uzman bilirkişi de dava konusu taşınmazın % 25-35 eğimli organik maddeci ... ... toprağı niteliğinde olduğunu, yaz aylarında (Haziran-Temmuz-Ağustos) hayvan otlatmak amacı ile kullanıldığını ve ... otunun her yıl düzenli olarak biçildiğini. Etrafınında ayni nitelikte özel mülk ... alanları ile çevrili olduğunu bildirmiştir. Bir yerin kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilebilmesi için, taşınmazın niteliği itibariyle kazanılmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Kural olarak mera ve yaylaklar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılamaz. Yerel bilirkişiler, taşınmazın yaz aylarında ... evi ve hayvanların otlatılması için çayırlık olarak tasarruf edilen yerlerden olduğunu bildirmişlerdir. Bu açıklamalar

karşısında dava konusu taşınmazın 4342 Sayılı Mera Kanununda düzenlenen yaylak niteliğinde yerlerden bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bu tür bir yer ise yaz aylarında belli dönemlerde bu yerden yararlanmanın mülkiyet hakkı sağlamayacağının düşünülmesi gerekir. Anılan Kanunun tanımlar başlığını taşıyan 3. maddesinin (e) bendinde yaylak çiftçilerin hayvanlarıyla birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarından dava konusu yerin bu tür bir yer olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki; mahkemece bu husus gereği gibi araştırılıp belirlenmemiştir. Tüm bu açıklamalar gözönünde tutularak dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/b ve 4342 sayılı Mera Kanununun kapsamında kalan yaylak yerlerden olup olmadığının yöntemine uygun bir biçimde araştırılıp belirlenmesi, bu tür bir yer ise yaz aylarındaki yararlanmanın kazanma sağlamayacağı ve davalı adına tespit edilmiş olmasının yaylak bir yerin niteliğini değiştirmeyeceğinin düşünülmesi, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların da ayni şekilde kadastro mahkemesinde dava konusu olduğu anlaşıldığından çekişmeli taşınmazın tüm davalı komşu parsellerde dikkate alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendisi, bir harita mühendisi ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; teknik aletler ve münhaniler yardımıyla eğim belirlenmeli; taşınmaz üzerindeki bitki örtüsü, ağaç cinsi ve sayısı, kapalılık oranı, hakim bitki örtüsü detaylı şekilde tesbit edilmeli; kesinleşmemiş tahdit söz konusu olduğuna göre, uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren, ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılmalı; memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisi 1/5000 ölçeğe dönüştürülüp, kadastro paftası ölçeği ile eşitlenerek birbiri üzerine aplike edilmeli, çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumu saptanmalı; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte (özellikle komşu veya yakınındaki orman parselleri) haritalar üzerinde gösterecekleri ,hem mera hem de orman sınırlarını ayrı ayrı renklerle gösteren, krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmelidir

... parsellerle birlikte (özellikle komşu veya yakınındaki orman parselleri) haritalar üzerinde gösterecekleri ,hem mera hem de orman sınırlarını ayrı ayrı renklerle gösteren, krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmelidir. Bu şekilde yapılan araştırma ve inceleme sonucu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği taktirde; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/b ve 4342 sayılı Mera Kanununun kapsamında kalan yaylak yerlerden olup olmadığı araştırılmalıdır. Bu durumda komşu köylerden seçilecek mahalli bilirkişilere taşınmazın niteliği ve ne şekilde kullanıldığı konusunda bilgileri sorulmalı, taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine

dayanarak davalı adına tespit edilmiş olduğundan ve zilyetlik maddi bir olgu olup, bunun tanık dahil her türlü delille kanıtlanması gerektiğinden, mahkemece, taraflardan tanıkları sorulup, H.Y.U.Y.’nın 259. ve 265. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyedliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı, sırf ... biçmek ya da hayvan otlatmak şeklinde sürdürülen zilyedliğin kazanma koşullarını sağlamayacağı düşünülmeli, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı yanında, murisi yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince ... ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulü ile dava konusu 122 ada 1 nolu parselin kadastro tespitinin iptaline, 26.10.2010 tarihli ... bilirkişi raporunda (A) işaretli 4702,03 m2'lik bölümün mera niteliği ile özel siciline kaydedilmesine, (B) işaretli 352,04 m2'lik bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın tamamının mera niteliğinde olduğu belirtilmesine rağmen kısmen mera olarak özel siciline kaydedilmesi şeklinde hüküm kurulması doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının iki nolu bendinin tamamen hükümden çıkartılarak yerine, "... İlçesi, ... Köyü 122 ada 1 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile mera niteliği ile özel siciline kaydedilmesine”cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 11.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29600, Karar No: 2015/38561, Tarih: 23.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29600 E.  ,  2015/38561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın iki ördek beslediği, olay gecesi ördeklerin serbest dolaştıkları, evin önünde dolaşırken görülen ördeğin alınıp götürüldüğü, diğer ördeğin görülemediği için alınmadığı olayda daha fazlasını alma imkanı varken sanığın daha azı ile yetinmesi söz konusu olmadığından koşulları bulunmayan TCK'nın 150/2. maddesi ile uygulama yapılması; ördeğin arabadan inen iki kişi tarafından alınıp götürülmesine göre TCK'nın 149/1-c maddesinin uygulanması gerektiği halde uygulanmaması, sanığın yakınanın zararını gidereceğine ilişkin herhangi bir savunmada bulunmadığı gibi zararın ödenmesi yönünde herhangi bir irade de ortaya koymadığı gözetilmeden TCK'nın 168/1-3 maddesinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık S.. T.. savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9378, Karar No: 2009/7876, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9378 E.  ,  2009/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Annesi ...

Otel Tic. A.Ş.

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İzmir 3. Asliye Hukuk ve İzmir 13. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının çocuğunun davalıya ait havuzda yaralanması sonucu uğranılan zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının oğluna velayeten tazminat talebinde bulunduğunu ve aile reisi sıfatıyla hareket ettiğini belirterek, davanın TMK.’nun 369. maddesine dayalı olduğu gerekçesiyle Aile Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

İzmir 13. Aile Mahkemesi ise, dava konusu olayda çocuğun verdiği zarar değil, çocuğa verilen zarar söz konusu olduğundan ve yine davacı annenin kendisi içinde olay nedeniyle, işine dönememesi ve yaşadığı elem nedeniyle tazminat isteminde bulunduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 369 .maddesi, ev başkanının küçüğün başkalarına verdiği zarardan dolayı sorumluluğunu düzenlemekte olup, zarar gören çocukla ilgisi bulunmamaktadır.Dava ile davacı çocuğunun uğradığı zarar yanında, olay ve tedavi nedeniyle işine geç dönmesi, duyduğu elem ve ızdırap nedeniyle kendisi içinde tazminat istemiştir. Olayda TMK’nun 369 maddesinin uygulama olanağı bulunmadığından Aile Mahkemesi görevli değildir.

../...

-2-

2009/9378

2009/7876

Somut olayda, davacı ücret karşılığında davalıdan bir hizmet satın almış, ancak bu hizmet nedeniyle davacının çocuğu yaralanmış olup, uyuşmazlığın 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar uyuşmazlığa düşen mahkemeler arasında Tüketici Mahkemesi bulunmamakta ise de, görev kamu düzeninden olup, kendiliğinden dikkate alınacaktır. Bu durumda uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir Nöbetçi Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7342, Karar No: 2014/18335, Tarih: 15.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7342 E.  ,  2014/18335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/284-2014/62

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7568, Karar No: 2015/19628, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7568 E.  ,  2015/19628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/892-2014/99

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Değerlendirmede esas alınan karışık meyve yetiştiriciliğinde o yörede hangi meyve ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir meyve ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2409, Karar No: 2016/1030, Tarih: 23.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2409 E.  ,  2016/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilince duruşmalı, asıl ve birleşen davada davalı ... tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalılar vekili avukat ... gelmiş olup, duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davada, davalı yüklenici ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, kat irtifakı tesisi sırasında arsa sahipleri vekilinin sözleşmeye aykırı olarak sehven davacılara isabet eden daireleri arsa sahibi Hediye adına tesis ettiğini, Hediye'nin mirasçıları olan davalıların tapuları davacılara devretmediğini ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmede, murisin arsa payına göre az miktarda bağımsız bölüm verildiğini, kat irtifakı sözleşmesinin geçerli olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,tüm dosya kapsamına göre, kat irtifakı tesisinin sözleşmeye aykırı olduğu, ancak, arsa sahipleri vekilinin, müvekillerinin iradesine uygun olarak kat iritifakını tesis ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, vekilin hatalı olarak bu işlemi yaptığına dair delil sunulmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili ve davalı yüklenici ... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava, taraflar arasında imzalanan 31.03.2006 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacılara isabet eden 6, 8 ve 14 numaralı bağımsız bölümlerin tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davacıların murisi olan arsa sahiplerinden Hatice Çetiner tarafından, ... isimli kişiye 31.03.2006 tarihinde kat irtifakı tesisi yetkisi de dahil olmak üzere vekaletname verilmiş,... 01.08.2007 tarihinde öldüğü halde kat irtifakı tesisi, vekil tarafından 27.09.2007 günü tesis edilmiştir. 818 sayılı BK.'nun 397. (TBK md. 513) maddesinde, vekaletin ölümle kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiş olmasına rağmen, bu hususun gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

İzah edilen sebeplerle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

İzah edilen sebeplerle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili ve davalı yüklenici ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılar ... ve ...'dan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen davalarda davacılara verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6026, Karar No: 2012/19792, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6026 E.  ,  2012/19792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5283, Karar No: 2018/7530, Tarih: 13.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5283 E.  ,  2018/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanık müdafiin katılmadığı anlaşıldığından, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 102/2, 102/3-b, 102/3-d. maddeleri gereğince belirlenen 10 yıl 6 ay hapis cezasının suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulması sebebiyle aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince 20 yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması suretiyle eksik ceza tayini,

Sanığın eylemini silahla ve hizmet ilişkisinden kaynaklanan nüfuzunu kötüye kullanarak işlemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 3/1 ve 61. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile katılanın iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, katılanın hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın işyerinde gerçekleştirdiği iddia edilen cinsel saldırı eylemi sırasında katılanın hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle eylemin sadece nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,