muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/962, Karar No: 2018/1071, Tarih: 16.05.2018

Hemen belirtmek gerekir ki, kök ücretin (temel ücretin) işveren tarafından tek taraflı olarak indirilmesi İş Kanunun 62.maddesi uyarınca mümkün değildir. Ancak İş Kanunun 22.maddesi gereğince tarafların anlaşması veya toplu iş sözleşmesi ile asgari ücretin altında düşmemek kaydıyla kök ücretin indirilmesi mümkün olup, bu noktada öğreti ve uygulamada herhangi bir görüş farklılığı bulunmamaktadır.

Somut olayda davacı işçi, iş sözleşmesi ile kendisine verilen günlük kök ücretin, toplu iş sözleşmesi kapsamına girdikten sonra, düşürülmesi nedeniyle fark alacak isteğinde bulunduğuna göre, konunun toplu iş sözleşmesi mevzuatı bağlamında ele alınması gerekir. Bu nedenle dava konusu uyuşmazlığın İş Kanunun 22 ve 62.maddeleri ile ilgisi bulunmamaktadır.

Söz konusu çekişmede uygulanacak yasal düzenleme, olayın meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 2822 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 6.maddesi hükmüdür. Anılan hükme göre “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir”.

Buna göre bireysel iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi hükümleri çatıştığında işçi yararına olanı uygulanacaktır. Somut olayda esasen bu noktada özel daire ile yerel mahkeme arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık işçi yararına olanın nasıl tespit edileceği ile ilgilidir.

Yararlılık ilkesi, işçi lehine olan hükümlerin belirlenmesi çerçevesinde bireysel iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi hükümlerinin karşılaştırılması temeline dayanır. Türk hukukunda doktrinde eskiden hükümlerin tek tek karşılaştırılması önerilirken bugün aynı konu ile ilgili hükümlerin toplu olarak, gruplar halinde karşılaştırılması yöntemi benimsenmektedir (SOYER, Polat, Toplu Sözleşme Hukukunda İşçiye Yararlılık İlkesi, Ankara 1991, sh. 67; ASTARLI, Muhittin, İş Hukukunda Çalışma Süreleri, Ankara 2008, s.76). Grup karşılaştırılmasında birbirleriyle sıkı ilişkisi olan konular aynı gruba dahil edilerek karşılaştırma yapılır. Örneğin izin süresi, izin ücreti grubunu oluşturur. Bunun gibi iş ilişkisinin temeli olan ücret, ikramiye ve diğer parasal haklar bir grup olarak karşılaştırılmalı ve işçi lehine olan şarta ilişkin kanun hükmü bu şekilde değerlendirilmelidir(ŞAHLANAN, Fevzi, Toplu İş İlişkileri Açısından Yargıtay’ın 2015 yılı Kararlarının Değerlendirilmesi, s.80 vd) Alman Hukukunda da bu uygulama benimsenmiş olup işçi lehine olanın tespiti toplu iş sözleşmesinin bütünü ile bireyel iş sözleşmesinin bütününün değil nitelikleri itibariyle benzer hakların gruplandırılarak karaşılaştırılması suretiyle yapılması gerekir (TUNCAY, A. Can, Toplu İş Hukuku, 2.Bası, Ağustos 2010, İstanbul, s.199'da belirtilen yazarlar).

Hukuk Genel Kurulunun 03.05.2017 tarih ve 887-885 sayılı kararında da belirtildiği üzere bireysel iş sözlemesi ile toplu iş sözleşmesi hükümlerinin bire bir, tek tek ya da bütün olarak değil, konuların gruplandırılarak karşılaştırılması gerekir. Bu yönde bir karşılaştırma yapılırken ücrete ilişkin lehe olan hükümlerin bir kısmının toplu iş sözleşmesinden bir kısmınn ise bireysel iş sözlemesinden alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

Somut olayda davacıya bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile sağlanan benzer nitelikteki parasal haklar bir bütün olarak birlikte değerlendirildiğinde davacının toplu iş sözleşmesinin uygulanması ile birlikte ücret ve ekleri yönünden yaklaşık %100 oranında bir artışın olduğu açıktır. Yukarıda belirtildiği üzere yararlılık karşılaştırmasında parasal haklar bir bütün olarak değerlendirilmelidir. Karşılaştırmada ücret ve ekleri birbirlerinden ayrı değerlendirilemez. Bu nedenle sırf bireysel iş sözleşmesindeki kök ücretle toplu iş sözleşmesindeki kök ücretin karşılaştırılması yararlılık ilkesi ile bağdaşmaz. Karşılaştırmada göz önünde bulundurulan ücret ekleri belirli şartların gerçekleşmesine bağlanmış arızi nitelikte haklar da değildir. Dava konusu işyerinde iş sözleşmesi ile çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanan her işçiye sürekli olarak sağlanmış haklardır.

Direnme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/24938, Karar No: 2013/18423, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24938 E.  ,  2013/18423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... Yangı ile davalı vekili avukat Ender Arif Azizoğlu'nun duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının vekili olarak pek çok dava ve icra dosyalarını takip ettiğini , 1.8.2006 tarihli ücret sözleşmesinde belirtilen işlerle onun dışındaki işleri takip edip sonuçlandırdığını, 2008/404 esasta görülen dava sırasında davalının haber vermeden başka bir avukata vekalet vererek muvafakatsız davaya katılımını sağladığı, bu nedenle vekaletten istifa ve vekalet ücretini talebe hakkının doğduğunu, 8.7.2010 tarihli ihtara rağmen ücret olarak sadece 14.050 TL.nin ödendiğini bunun da masraflara sayıldığını ileri sürerek, fazla hakları saklı 20.000 TL:nin 8.7.2010 tarihinden yasal faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, ücret sözleşmesinin geçersiz olduğunu ayrıca fahiş ücret belirlendiğini, sözleşme dışı davalar açısından kesinleşme olmadığından ücret ödenme koşulunun oluşmadığını, 2009/357 esasta görülen davada devamlı mazeret göndererek takipsiz bıraktığını bu nedenle ücret isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 73.077,43 TL.nin temerrüt tarihi 19.7.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan

tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, 73.077,43 TL.nin temerrüt tarihi 19.7.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan

tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı avukatın 1.8.2006 tarihli ücret sözleşmesinde belirtilen işlerle sözleşme kapsamı dışındaki pek çok dava ve icra dosyalarını takip ettiği ve 8.7.2010 tarihli ihtarla vekalet ücretlerinin ödenmesini aksi halde istifa ettiğini davalıya bildirdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, taraflar arasındaki ücret sözleşmesinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ve takip ettiği dosya ve takipler için Avukatlık Kanununun 164/4 maddesine göre % 10 vekalet ücreti hesaplanmıştır. Mahkemece, ücret sözleşmesinin geçersiz olduğu kabul edildiğine ve davacı tarafça temyiz edilmeyerek bu husus kesinleştiğine göre, değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde, o tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ücret belirlenmesi gerekir. O halde bu davalar açısından açıklanan şekilde ücret hesabı yapılması gerekirken, tarifedeki maktu ücretleri aşacak şekilde ücret üzerinden hesap yapılması usul ve yasaya aykırı olup olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, iki nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24232, Karar No: 2021/11699, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24232 E.  ,  2021/11699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın suça konu tabanca şarjör ve mermileri bir arkadaşı vasıtasıyla tanıştığı bir kişiden temin edip ikametine getirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3247, Karar No: 2024/3952, Tarih: 12.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3247 E.  ,  2024/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1080 E., 2023/799 K.

BİRLEŞEN 2020/112 ESAS SAYILI DOSYADA

BİRLEŞEN 2020/494 ESAS SAYILI DOSYADA

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2019/230 E., 2021/194 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; asıl ve birleşen dosyada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, tazminat ile taşınmaz üzerindeki takyidatların kaldırılması davasında, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğu, davalı yüklenicinin sözleşme gereğince edimlerini yerine getirmediği, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan takyidatların devam etmesinin davacıya mükellefiyet yükleyeceği, ipotek ve haciz takyidatlarının asıl borçlusunun davalı yüklenici şirket olduğu gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, tazminat isteminin kabulüne, dava konusu taşınmaz üzerindeki takyidatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı .... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı .... vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davalı yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince üzerine düşen edimlerini yerine getirmediği, davacı arsa sahibinin sözleşmenin başında davalıya avans verdiği arsa payının sözleşmenin feshi ile iadesi gerektiği, bu aşamada davalı ipotek ve haciz sahiplerinin iyi niyet iddialarının dinlenme olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı .... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı .... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.11.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal-tescil ve taşınmazlar üzerinde bulunan ipotek ve hacizlerin kaldırılmasına ilişkindir.

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal-tescil ve taşınmazlar üzerinde bulunan ipotek ve hacizlerin kaldırılmasına ilişkindir.

Mahkemece, iptal-tescil yanında ipotek ve hacizlerin de kaldırılmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, ipotek ve haciz lehtarlarının iyi niyet savunmalarının dinlenip dinlenmeyeceğine ilişkindir.

Tapu maliki ile ipotek ve haciz borçlusu yüklenici arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi bulunması halinde iyi niyet savunmasının dinlenmeyeceği yönündeki çoğunluk görüşüne katılmak mümkün değildir.

İpotek ve hacizler konulduğu anda taşınmazın kimin adına tapuya kayıtlı olduğu, üzerinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi şerhinin bulunup bulunmadığı önem arz etmektedir.

İpoteğin veya haczin tapu kaydına işlendiği sırada taşınmaz, takyidat borçlusu adına kayıtlı ve önceki malik, veya tapuyu avans olarak yükleniciye veren arsa maliki lehine, yüklenici ve arsa maliki arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi tapuya şerh edilmemişse, artık haciz veya ipotek alacaklılarının kötü niyetli olduklarının, veya arsa malikini zararlandırmak kastıyla yüklenici ile birlikte hareket ettiklerinin ispatı gerekmektedir. Mahkemece bu yönde herhangi bir araştırma yapılmamış, tarafların buna ilişkin delilleri toplanmamış, küçük bir araştırma ile bu hususun bilinebileceği kabul edilerek adeta ispat külfeti ters çevrilmiştir.

Açıklanan bu nedenlerle hiçbir araştırma yapmadan doğrudan ipotek veya haciz alacaklılarının kötü niyetli kabul edilerek takyidatların kaldırılması yönündeki kararın onanması şeklinde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/368, Karar No: 2015/773, Tarih: 17.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/368 E.  ,  2015/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin davalıdan tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece karşı yetkisizlik yönünde verilen karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici tarafından, dava, ilk olarak 11.02.2013 tarihinde .... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmıştır. Davalı vekili cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunmuş olup, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.01.2014 tarih 2013/136 Esas ve 2014/10 Karar sayılı kararı ile .......... Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir. .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/136 Esas ve 2014/10 Karar sayılı kararı, tarafların temyiz etmemesi üzerine 28.03.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Davacı vekilinin süresinde verdiği dilekçesi ile dosyanın yetkili .......... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiş olup, talep üzerine dava dosyası .......... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilerek, ............ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/267 sayılı esasına kaydı yapılmıştır.

........... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 02.05.2014 tarih 2014/267 Esas ve 2014/278 Karar sayılı kararı ile dosya üzerinden re'sen karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 19/1. maddesinde, yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorunda olduğu; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebileceği, HMK'nın 19/2. maddesinde yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerektiği, yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildireceği, aksi takdirde yetki itirazının dikkate alınmayacağı, HMK'nın 19/3. maddesinde, mahkemenin, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de göstereceği, HMK'nın 19/4. maddesinde ise yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkemenin yetkili hâle geleceği düzenlenmiştir.

Mevcut düzenlemeler karşısında, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen yetkisizlik kararından sonra, taraflarca ............ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkisine itiraz edilmediği davaya konu uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli talebine ilişkin olduğu ve kesin yetki şartının bulunmadığı halde mahkemece re'sen dosya üzerinden yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

Mevcut düzenlemeler karşısında, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen yetkisizlik kararından sonra, taraflarca ............ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkisine itiraz edilmediği davaya konu uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli talebine ilişkin olduğu ve kesin yetki şartının bulunmadığı halde mahkemece re'sen dosya üzerinden yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35558, Karar No: 2016/6136, Tarih: 15.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35558 E.  ,  2016/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi'ne yükletilmesine, 15/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1398, Karar No: 2018/18943, Tarih: 22.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/1398 E.  ,  2018/18943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ... 10. İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, ilk derece mahkemesi karar tarihinin 26.04.3016 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu, gerekçeli kararın davalı vekiline 29.11.2017 tarihinde tebliğ edildiği, ancak 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 08.12.2017 tarihinde kararın davalı vekilince temyiz edildiği, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin süre geçtiğinden REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9127, Karar No: 2011/10194, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9127 E.  ,  2011/10194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.11.1997-01.11.2004 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının 1.11.1997-1.11.2004 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 1.11.1997-31.12.1998 ve 1.9.2000-31.12.2001 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.