muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/483, Karar No: 2025/2711, Tarih: 08.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/483 E.  ,  2025/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/400 E., 2024/587 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafiince vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (Tarife) 14/4. maddesi gereğince, beraat eden ve kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedileceği, Baro tarafından görevlendirilen ve dosyada vekaletnamesi bulunmayan zorunlu müdafii nedeniyle sanık lehine idari işlem niteliğinde olan tarife ile ücreti vekaletin belirlenemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/615, Karar No: 2019/3993, Tarih: 28.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2018/615 E.  ,  2019/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan, temyize konu 105 ada 97 parsel sayılı 5.405,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleriyle, 108 ada 67 ve 110 ada 208 parsel sayılı 8.318,86 ve 26.229,62 metrekare yüzölçümlü taşınmazlar ise iskan kaydı, harici taksim ve hibe nedenleriyle dahili davalı ... adına tespit ve tescil edildikten sonra, 23.11.2011 tarihinde kayden satılarak davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., çekişmeli taşınmazlarda iskan tapusuna dayalı hakları olduğu gibi; tapu kayıtlarında malik olan görülen anneleri ... ve babaları ...’den mirasen intikal eden haklarının olduğunu, davalının kardeşleri ...’in eşi olması nedeniyle iyi niyetli olamayacağını ve satışın muvazaalı olduğunu belirterek, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ve zilyetliğe ve tapu iskan kayıtlarına göre murislerinin mirasçıları adına miras hisseleri oranında tescili istemiyle dava açmışlar, yargılama sırasında verdikleri 25.12.2013 tarihli dilekçeleriyle de, iskan kayıtlarındaki paylarının ve murisleri ... ve ...’dan gelen kendi miras payları oranında dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptalini talep etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 105 ada 97 parsel sayılı taşınmaz ile 110 ada 208 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının 22/35 payının iptali ile, 9/35 oranında davacı ..., 9/35 oranında davacı ..., 2/35 oranında ..., 2/35 payının ... adlarına kayıt ve tesciline, kalan kısımların davalının üzerinde bırakılmasına, 108 ada 67 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının 22/35 oranında iptali ile 9/35 oranında davacı ..., 9/35 oranında davacı ..., 2/35 oranında ..., 2/35 oranında ... adına kayıt ve tesciline, kalan kısmın davalının üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafça iddia edildiği gibi taraflar arasında miras paylaşımının bulunmadığı, davalı ... terekeye karşı üçüncü kişi konumunda ise de; dava konusu taşınmazların kadastro sırasındaki tespit malikinin ... olduğu, taşınmazların iskan kaydından geldiğinin davalı ... tarafından bilindiğinin keşifteki davalı beyanları ile sabit olduğu, sonradan satın alma suretiyle malik olan ...’ın mirasçı ...’nin halefi olacağı, bu nedenle her mirasçının tek başına miras payına ilişkin olmak üzere dava açabileceği gerekçesiyle, iskan kayıt maliklerinden ... ve ... vefat ettiği dikkate alınmak suretiyle, iskan kaydı ve muris ... ve ...’dan gelen payların toplamı oranında davacılar lehine tescile karar verilmiştir.

Davacılar dava dilekçelerinde, çekişmeli taşınmazlarda iskan kaydına dayalı hakları olduğu gibi, iskan kayıtlarında kendileriyle birlikte paydaş olan gözüken anneleri ... ve babaları ...’den mirasen intikal eden haklarının olduğunu; davalının; kardeşleri ...’in eşi olması nedeniyle iyi niyetli olamayacağını ve satışın muvazaalı olduğunu belirterek, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali, zilyetliğe ve iskan kayıtlarına göre murislerinin mirasçıları adına miras hisseleri oranında tescili istemiyle dava açmışlar, yargılama sırasında dosyaya sundukları 25.12.2013 tarihli dilekçelerinde ise, iskan kayıtlarındaki payları ile murisleri ... ve ...’dan gelen kendi miras payları oranında taşınmazların tapularının iptalini talep etmişlerdir. Bir başka ifadeyle davacılar bu taleple birlikte, mirasen gelen haklarını miras paylarına hasretmişler ve talep sonucunu daraltmışlardır. Burada çözülmesi gereken husus, davacıların iskan kaydında yer alan payları bakımından, iskan kayıtlarının tapu kaydına dönüşüp dönüşmediği ve davacıların murisleri ... ve ...’dan gelen miras payları yönünden, terekeye göre üçüncü kişi konumundaki davalı ...'a karşı, miras paylarına yönelik olarak dava açıp açamayacakları noktasında toplanmaktadır. Dosya arasında bulunan belgeler ve müzekkere cevaplarından, davacılarca dayanılan ve tespite de esas olan iskan kayıtlarına dayanılarak, her hangi bir tapu kaydının oluşmadığı; bir başka ifade ile iskan kaydının tapu kaydına dönüşmediği anlaşılmakta olup, iskan kayıtlarının bu haliyle ancak zilyetlik belgesi olarak değerlendirilebileceği kuşkusuzdur. Öte yandan davacıların murisleri olan ... 1979 tarihinde, ... ise 1978 tarihinde ölmüş olup, mirasçılardan ...'in eşi olan davalı ..., eşi ...'in hayatta olması nedeniyle terekeye göre üçüncü kişi konumundadır. Tereke karşısında üçüncü kişi durumunda bulunan davalıya karşı miras payına hasredilen tapu iptali ve tescil davasının, artık tereke adına devam ettirilen bir dava bulunmadığından, diğer mirasçıların muvafakatinin alınması ya da terekeye temsilci atanması suretiyle devam ettirilmesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum karşısında eldeki davada, aktif dava ehliyetinin tamamlanma olanağı bulunmadığından, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de mirasçılardan ... ve ... tarafından çekişmeli taşınmazlar hakkında açılan bir dava bulunmadığı veya davaya usulünce bir katılımları olmadığı halde, onlar yönünden de yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18396, Karar No: 2016/12784, Tarih: 18.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/18396 E.  ,  2016/12784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dosyası ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/29 Esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle birleştirme kararı verilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 168. maddesi “Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna; bölge adliye mahkemesi kararları hakkında ise temyiz yoluna, ancak hükümle birlikte gidilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına, bölge adliye mahkemesinde hükmün kaldırılarak esastan incelenme; Yargıtay’da ise bozma sebebi teşkil etmez.” şeklindedir.

Hal böyle olunca, birleştirme kararı niteliğindeki gerekçeli kararı yalnız başına temyizinin mümkün olmaması ve ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebileceği göz önünde tutularak temyiz dilekçesinin reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14591, Karar No: 2014/33389, Tarih: 26.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14591 E.  ,  2014/33389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/63630

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2009/343 (E) ve 2012/328 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplam 15 TL değerindeki hurdaları alan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12936, Karar No: 2016/2532, Tarih: 01.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12936 E.  ,  2016/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 26.03.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ...'ın terekesinin tespiti ile defterinin tutulmasını ve terekeye temsilci atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 11.02.2015 tarihinde vefat eden....'ın yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, 1587 sayılı Nüfus Kanununun 4. maddesi uyarınca nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olduğu, murisin nüfusa kayıtlı olduğu yerin ... olduğu gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine dosyanın, kararın kesinleşmesi ve talep halinde yetkili ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Muris yerleşim yerinde ölmüş ise murisin son yerleşim yeri sulh hukuk mahkemesi tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri almak zorundadır.

Muris yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hukuk mahkemesi hakimi murisin ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alır. Bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi murisin yerleşim yeri sulh hukuk mahkemesine göndererek bu ölümü gecikmeksizin bildirir. Önlem alma isteğinin yetki yahut başka bir sebeple reddedilmesi tereke mallarının kaybına sebep olabileceği gibi hak sahiplerine intikal etmeme sonucunu da doğurur.

Terekenin tespiti, koruma önlemlerinin alınması ve terekeye temsilci atanması isteğine ilişkin taleplerin duruşma açılmadan inceleneceğine ilişkin yasal bir hüküm yoktur. Terekeye temsilci atanması isteğinde husumetin tüm mirasçılara yöneltilmesi gerekmektedir.

1587 sayılı Nüfus Kanunu'nun 4 ve 28. maddeleri gereğince nüfusa kayıtlı olunan yer, yerleşim yerine karine kabul edilirken, 1587 sayılı Nüfus Kanunu'nun 28. maddesi 21.10.2003 tarihli 4992 sayılı Kanunun 1. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığından bu karineden vazgeçilmiş, 29.04.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununda da böyle bir hükme yer verilmemiştir.

Bu nedenle mahkemece tüm mirasçıların davaya katılmalarının sağlanması, ölüm yerinde bulunan tereke mallarının korunması için gerekli önlemlerin alınması, murisin yerleşim yerinin hadise şeklinde incelenerek tespiti ile murisin yerleşim yerinin başka bir yer olduğunun belirlenmesi halinde yetkisizlik kararı verilerek tereke dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bu nedenle mahkemece tüm mirasçıların davaya katılmalarının sağlanması, ölüm yerinde bulunan tereke mallarının korunması için gerekli önlemlerin alınması, murisin yerleşim yerinin hadise şeklinde incelenerek tespiti ile murisin yerleşim yerinin başka bir yer olduğunun belirlenmesi halinde yetkisizlik kararı verilerek tereke dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4643, Karar No: 2019/831, Tarih: 14.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4643 E.  ,  2019/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/05/2017 gün ve 2017645 Esas, 2017/668 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sanığın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğuna, sanık müdafiinin sanığın öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkeme heyetinin keşif sırasında bulunmadığına yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile maktul ...'in... Köyünde ikamet ettikleri ve aynı zamanda arkadaş oldukları, sanığın annesi ... ve kızı ... ile aynı evde yaşadığı, olay tarihinde gece saat 01:00 sıralarında ...'un evin dışarısından sesler geldiğini duyması ve evin içerisine ışık yansıdığını görmesi üzerine babası olan sanık ...'a haber verdiği, dışarı bakan sanık ...'ın dışarıda dosya kapsamında neden ve ne şekilde orada bulunduğu tespit edilemeyen maktul ...'i görmesi üzerine evde bulunan ruhsatsız tabancayı alarak annesinin yattığı odaya gittiği ve buranın penceresinden maktul ...'in bulunduğu yöne doğru etkili mesafeden bir el ateş etmesi sonucu, sırtından vurulan maktulün sırtına isabet eden mermi çekirdeğinin buradan çıkış yaparak sol göğüs boşluğuna girdiği ve maktulün iç ve dış kanama sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Sanığın karartıya doğru sokakta bulunan kişi yada kişilerinde isabet alıp yaralanabileceğini yada ölebileceğini öngörmesine rağmen ateş ederek, sokakta bulunan maktul ...'i öldürmesi eyleminde olası kastla hareket ettiğinin kabulü ile; bu kabule uygun şekilde meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da dikkate alınarak, olası kastla öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3489, Karar No: 2011/5072, Tarih: 16.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/3489 E.  ,  2011/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesi nin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan ka nıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların red dine, ancak:

1 Suç tarihinde yürürlükte bulunmayan, infaz işlemine ilişkin olan ve sa nık aleyhine sonuç doğuran 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrir lere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2 TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı isede, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun

maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLE REK ONANMASINA), 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21356, Karar No: 2014/11381, Tarih: 30.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21356 E.  ,  2014/11381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/401221

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2011/49 (E) ve 2011/600 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuğun soyadı ‘Aksu’olarak belirtilmiş ise de UYAP üzerinden alınan kayıtta soyadı ‘Güler’ olarak görünmesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun soyadının ‘Güler’ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun savunmasında, suçu kabul etmediğini beyan etmesine göre, iddianamede evrakları ayrılan ve iş yerine birlikte girdikleri belirtilen Arzu Çelik ile İbrahim Kılıç’ın ifadeleri alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK.nun 50.maddesinin 3. fıkrası uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK.nun 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorguları esnasında mahkemece suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin nazara alınmaması,

c- Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 31/2.maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldığı halde indirim oranının 1/3 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.