muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14162, Karar No: 2016/7889, Tarih: 28.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/14162 E.  ,  2016/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin evine girip telefon ile CD oynatıcı aldığı, bu esnada eve gelen müşteki ile evin içerisinde karşılaştıkları, suça sürüklenen çocuğun müştekiyi iterek eşyalarla birlikte kaçtığının anlaşılması karşısında eyleminin TCK'nın 149/1-d maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından suça sürüklenen çocuğıun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 28/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1935, Karar No: 2015/6565, Tarih: 18.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1935 E.  ,  2015/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yerleşmiş Adli Tıp uygulamalarına göre mağdur çocukların ruh sağlığının bozulup bozulmadığının eylem tarihinden en az altı ay geçtikten sonra alınacak rapora göre belirlendiği gözetilmeden yazılı şekilde olay üzerinden 6 ay geçmeden alınan rapora dayanılarak lehe kanun değerlendirilmesi yapılması,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun, kardeşi olan mağdure ile aynı odada bulundukları esnada ırzına geçmeye çalıştığı mağdurenin karşı koyarak direnmesi nedeniyle aralarında boğuşma yaşandığı, bunun dışında suça sürüklenen çocuğun mağdureyi hürriyetinden yoksun kılmaya yönelik bir eylemi bulunmadığın tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7303, Karar No: 2022/16545, Tarih: 21.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7303 E.  ,  2022/16545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Mustafakemalpaşa Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili ile bir kısım davalı vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, davalılar yönünden reddine, davacı idare yönünden ise kısmen kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, bir kısım davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, Güllüce Mahallesi 1894 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden ise kısmen kabulü ile hükmün bedele ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz maliki Fahrettin Balta'nın dosyaya ibraz edilen veraset ilamına göre mirasçılardan Sezgin Balta hakkında dava açılmadığı halde, adı geçen mirasçının da payını kapsar şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)(B-1) numaralı bendinde bulunan (iptali) kelimesinden önce gelmek üzere (Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1996/964 Esas, 870 Karar Sayılı veraset ilamına göre davalıların payı oranında) ibaresinin yazılmasına,

b)(B-2) numaralı bendinden (284.202) ve (8.208) sayılarının çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı sırasıyla (230.914,13) ve (61.495,87) sayılarının yazılmasına,

B)(B-3) ve (B-4) numaralı bentlerde yer alan (55.076) sayılarının çıkartılmasına, yerine (1.788,13) sayısının yazılmasına,

b)(B-2) numaralı bendinden (284.202) ve (8.208) sayılarının çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı sırasıyla (230.914,13) ve (61.495,87) sayılarının yazılmasına,

B)(B-3) ve (B-4) numaralı bentlerde yer alan (55.076) sayılarının çıkartılmasına, yerine (1.788,13) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalı ... vd.den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2907, Karar No: 2024/4033, Tarih: 13.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2907 E.  ,  2024/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/127 E., 2024/355 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul-Ret

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif üyeliğine dayalı tapu iptal tescil davasında, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davacının taraf olmadığı, arsa maliklerince davacı ortağa karşı bağımsız bir taahhüt altına girilmediği, yüklenici kooperatif ortağı adına taşınmazın tesciline karar verilebilmesi için öncelikle kooperatifin tapuya hak kazanması gerektiği, inşaatların iskan izni alınmadığından, kooperatifin arsa sahiplerine karşı sözleşme ile üstlendiği edimi yerine getirdiğinden ve dolayısıyla tapuya hak kazandığından söz edilemeyeceği, kooperatifin tapuya hak kazanmasından sonra davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmesinin gerektiği, arsa sahibi yönünden kooperatife karşı devir borcunun doğmadığı, davacı yararına tescil şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, taşınmazlara iskan kaydı almanın yüklenicinin yükümlülüğünde olduğu, taşınmazların iskan kaydının bulunmadığı, bu nedenle arsa sahibinin yükleniciye taşınmazı devretme yükümlülüğünün doğmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2021/4052 Esas, 2022/5475 Karar sayılı ilamıyla dava konusu taşınmazda, taşınmazın davalı ...’e devredildiği tarih itibariyle, davacının ikamet edip etmediği; ikamet ediyorsa ne zaman başladığı belirlenip, davalı ...’nin iyiniyetli olup olmadığı tartışılıp, davalı kooperatifin davacıya yönelik aidat borcu savunması olmadığı arsa sahiplerinin de yüklenici kooperatiften eksik ifa talebinde bulunmadıkları hususları göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının doğru olmadığı gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği tapu iptal tescil talebinin kabulüne dair kararına karşı davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalı ... vekilinin temyizindeki sebepler yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararına ilişkin davalı ... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4076, Karar No: 2019/12856, Tarih: 23.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/4076 E.  ,  2019/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı 20/05/2014 tarihinde tefhim olunan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28/05/2014 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2640, Karar No: 2025/830, Tarih: 12.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2640 E.  ,  2025/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/43 Esas, 2024/241 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/64 E., 2021/369 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, 233 sayılı KHK hükümlerine tabi, sermayesinin tamamı devlete ait bulunan bir iktisadi devlet teşekkülü olduğunu, Kurumun unvanının “Et ve Balık Kurumu” iken 25/03/2013 tarih ve 2013/4553 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile “Et ve Süt Kurumu” olduğunu, müvekkilinin 2009/03281, 2010/31025, 2013/52156, 2013/62596 tescil numaralı markaların sahibi olduğunu, davalının 2017/87583 sayılı “İstanbul e.b.ü. et ve balık ürünleri” markasını tescil ettirdiğini, müvekkilinin 2013/62596 sayılı markasında bulunan logonun ters çevrilerek kullanıldığını, markalar arasında iltibas ihtimali bulunduğunu ve hükümsüzlük kararı verilmesinin gerektiğini, 6765 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç, 6/5 ve 6/9. hükümleri anlamında davalı markası bakımından tescil engeli bulunduğunu, “Et Balık” ibarelerinin tesadüfen seçilmiş olamayacağını, müvekkilinin tanınırlığının iltibas incelemesinde dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek davalıya ait 2017/87583 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının şikayeti üzerine müvekkili hakkında başlatılan ceza soruşturmasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, diğer yandan yine davacının şikayeti üzerine başlatılan başka bir ceza soruşturmasında takipsizlik kararı verildiğini bu soruşturmada ceza hakiminin belirlediği hususların maddi olgu mahiyetinde olduğunu, söz konusu dosyada alınan bilirkişi raporunda, ürünlerin taklit olmadığının belirlendiğini, müvekkili markalarının hükümsüz kılınması şartlarının mevcut olmadığını, davacı markaları ile müvekkili markası arasında iltibas tehlikesi bulunmadığını, "Et, balık ve süt" kelimelerinin davacının tekelinde olan kelimeler olmadığını, bu kelimelerin, SMK'nın 5/1-c hükmü uyarınca ticaret alanında cins, çeşit belirten adlandırmalardan olup kimsenin tekeline marka olarak verilemeyecek ibareler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka kapsamındaki "29. SINIF: Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. 35. SINIF: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" mal ve hizmetleri bakımından, davacıya ait 2013/62596 sayılı marka ile dava konusu marka arasında SMK'nın 6/1 hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi doğuracak derecede benzerlik bulunduğu, davacıya ait diğer markalarla, dava konusu marka arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi doğuracak derecede bir benzerlik bulunmadığı, davacıya ait markanın tanınmış marka olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığından SMK'nın 6/5 hükmü koşulunun somut olayda gerçekleşmediği, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/51985 Soruşturma ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/109333 Soruşturma sayılı dosyalarına konu eylemlerin fiili markasal kullanımlara ilişkin olup, dava konusu marka tescil başvuru tarihinden sonraki döneme ilişkin oldukları, bu ceza soruşturmalarına konu eylemlerin, dava konusu markanın kötüniyetli olarak tescil başvurusuna konu edildiğini ispatlamaya yeterli olmadığı, davalının, engelleme, spekülasyon, tuzak, yedekleme, şantaj vb gibi ticari dürüstlük kuralları ile bağdaşmayan eylemlerde bulunmak amacıyla dava konusu markayı tescil başvurusuna konu ettiği hususu ispatlanamadığından, davalının kötüniyetli olduğu iddiasının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, her ne kadar "Et" ve "Balık" ibarelerinin, iltibas bulunduğu kabul edilen mal ve hizmetler yönünden ayırt ediciliği düşük ise de, bu ibarelerin davacı yanca uzun süredir kullanıldığı ve bu şekilde davacı Kurum'u işaret eder şekilde bir tüketici algısının oluştuğu gözetildiğinde, anılan unsurların taraf markalarında ortak olarak yer almasının markalar arasında iltibasa neden olduğu, diğer taraftan somut olay bakımından SMK'nın 6/5 hükmündeki koşulların ve kötüniyet iddiasının ispatlanamadığı, tek başına benzer marka başvurusunda bulunmanın kötüniyet olarak kabul edilemeyeceği, ceza soruşturmasına konu markasal kullanımlar ile dava konusu başvurunun aynı olmadığı, soruşturma sonucu eldeki davaya etkili olmadığından beklenmesine gerek olmadığı, SMK'da hükümsüzlük davası sonucunda verilen hükmün ilan edileceğine dair bir düzenleme bulunmadığı, bu nedenle ilan talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, yine davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle taraflar lehine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmesinin de usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24961, Karar No: 2016/4334, Tarih: 10.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24961 E.  ,  2016/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Adana E tipi kapalı cezaevinde başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 08.10.2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2596, Karar No: 2015/951, Tarih: 27.05.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/2596 E.  ,  2015/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın içerisinde bulunduğu ticari takside yapılan arama esnasında ele geçirilen satıma hazır 30 adet şeffaf kilitli poşet içerisinde toplam 15,49 gram esrar ile yakalanmış olması ve dosyadaki diğer deliller dikkate alınarak, sanığın eyleminin satmak ya da başkasına vermek amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılarak hukukî durumunun belirlenmesi görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kovuşturma sürdürülerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9920, Karar No: 2012/21453, Tarih: 21.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9920 E.  ,  2012/21453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.04.2012 tarih ve 2011/443-2012/152 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.12.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve ..... ile davalı vekili Av. ....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Mainz Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 15.04.2010 tarihli, 5 O 357/08 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın TTK’nun 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, ayrıca yabancı mahkemenin dava dilekçesi ve kararı posta yolu ile tebliğ etmesi nedeniyle davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve bu nedenle kararın usulüne uygun kesinleşmediği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilâta neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin katılma yolu ile yapmış olduğu temyiz temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nın 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.