muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/722, Karar No: 2022/4419, Tarih: 28.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/722 E.  ,  2022/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8260, Karar No: 2013/12734, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8260 E.  ,  2013/12734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 09.05.2003’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21110, Karar No: 2024/13587, Tarih: 01.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/21110 E.  ,  2024/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/243 E., 2018/1938 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I. Sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme de gözetilerek sanığın temyiz talebinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, ceza miktarına ve zarar giderme talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafiinin “sanığın müdafii istemediğini beyan etmesi nedeniyle mazeretinin reddi ile zorunlu müdafilik görevinin sonlandırılmasına” şeklinde ara karar verilerek yargılamaya devamla aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18726, Karar No: 2014/1047, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18726 E.  ,  2014/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1066-2013/524

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7535, Karar No: 2014/1669, Tarih: 06.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7535 E.  ,  2014/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2010/41-2012/251

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı yüklenici ile dava dışı malik S. K. arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin sözleşmeye göre arsa malikine düşecek bir daireyi satın aldığını, inşaat ruhsatında her dairede üç adet balkon olması gerekirken müvekkiline ait dairede iki adet balkon bulunduğunu, sözleşmeye göre dairenin ısıtılmasının panel radyatörle yapılması kararlaştırılmasına rağmen alttan ısıtma şeklinde radyatör döşendiğini, binadaki eksikliklerden dolayı iskân ruhsatı alınamadığını ve teslim süresinin aşıldığını ileri sürerek, bağımsız dairenin projeye uygun hale getirilmesi için gereken masraf karşılığı olan 7.000,00 TL ile kira kaybından doğan 8.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nın, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla inşaatın bitirilmesi gereken tarih olan 01.06.2008 tarihinde itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan edimini sözleşmeye uygun olarak süresinde yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenicinin inşaatı 01.06.2008 tarihinde teslim etmesi gerektiği, tanık beyanları ve iş bitirme tutanaklarına göre davalı tarafından işin zamanında teslim edildiği, dava konusu balkonun davalı tarafça önce projeye uygun olarak yapılmış olmasının ve daha sonra kapatılmasının davalının balkonun davacı tarafça kapatıldığı yönündeki savunmasını doğruladığı, alttan ısıtma sisteminin yapımından davacının haberdar olup herhangi bir itirazının olmadığı, bu hususun davacıya ait daireye değer kattığı, bu nedenlerle davacının tazminat taleplerinin yerinde olmadığı, davalı tarafın kusuru sebebiyle iskan ruhsatının alınmasında gecikme olmadığı, davacının gecikme nedeniyle kira tazminatı isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahibi arasında düzenlenen 03.04.2007 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, arsa sahibine isabet eden 1 nolu bağımsız bölümü arsa sahibinden satın alan davacı üçüncü kişi, aynı sözleşmeye dayanarak eksik ve kusurlu işlerin bedelinin tahsilini istemiş, mahkemece talep esas yönünden incelenerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahibi arasında düzenlenen 03.04.2007 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, arsa sahibine isabet eden 1 nolu bağımsız bölümü arsa sahibinden satın alan davacı üçüncü kişi, aynı sözleşmeye dayanarak eksik ve kusurlu işlerin bedelinin tahsilini istemiş, mahkemece talep esas yönünden incelenerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Ne varki, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.03.2008 gün, 2008/15-279 esas, 2008/277 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişinin, salt satış sözleşmesine dayanarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden dolayı yükleniciden talepte bulunabilmesi, ayrıca bir yazılı temlikname ile devralınan bağımsız bölümle ilgili sözleşmedeki hakları da devraldığı kanıtlanmadıkça mümkün değildir. Bu itibarla öncelikle, davacının arsa sahibinden devraldığı bölümle ilgili olarak yazılı temliknamesinin bulunup bulunmadığı denetlenerek resen incelenmesi gereken husumet sorununun halli ve ancak ondan sonra işin esasına girmek gerekirken, esasa girilerek karar verilmesi doğru değil ise de; davacının dava tarihinden sonra bağımsız bölümünü dava dışı H.. B..'ya tapuda satması ve adı geçen vekilinin mahkemeye sunduğu dilekçesinde, mevcut uyuşmazlık konusu hakkında hiç bir taleplerinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, davanın aktif husumet ehliyeti kalmadığından reddi gerekirken, esastan reddi doğru olmamış, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nun 438/son. maddesi hükmüne göre değişik yukarıda yazılı gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3134, Karar No: 2018/4504, Tarih: 12.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3134 E.  ,  2018/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Temizlik Gıda Eğitim Sağlık Peyzaj Otomotiv İnşaat İthalat İhracat Limited Şirketinin suç tarihi öncesi ... ve ...'e ait olduğu, sanık ...'in ise şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, 08/07/2008 tarihinde şirketin ... ve ...'ya devredildiği ve ...'in şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, şirket devrinden sonra da sanığın şirketi fiilen yönetmeye devam ettiği, sanığın katılandan 63.000 TL borç aldığı, bu borca karşılık olarak da ... Temizlik şirketine ait 28/02/2009 tarihli 30.000 TL bedelli ve 30/03/2009 tarihli 33.000 TL bedelli iki adet suça konu çekleri verdiği, çeklerin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığının anlaşılması üzerine katılan tarafından keşideci şirket hakkında takip başlatıldığı, şirket ortaklarının çeklerdeki imzaların kendilerine ait olmadığını ileri sürdükleri, şirket yetkililerinin birlikte hareket ederek borçtan kurtulmak amacıyla şirket çeklerini yetkisi olmayan sanık ...'e imzalattırmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; dosya arasında bulunan bilirkişi raporu ile çeklerdeki keşideci imzalarının sanığa ait olmaması, çeklerin sanık tarafından verildiği kabul edilse dahi, işbu dosya ile birleştirilen Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan yetkisizlik kararı ile gelen dosyada bulunan şirket yetkilisi ...'in sanık ...'e 23/09/2008 tarihli vekaletname ile şirket adına çek keşide etme yetkisi verdiği gözönüne alındığında sanığın çek keşide etme yetkisi bulunması nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanığın yetkisi olsa dahi imzaların sanığa ait çıkmaması nedeniyle atılı suçun oluştuğuna yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 12/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7525, Karar No: 2014/18408, Tarih: 10.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7525 E.  ,  2014/18408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/394889

MAHKEMESİ : Aybastı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/210 (E) ve 2013/381 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; suça konu tabancanın gaz kanalı parçasının üzerinde bulunduğu, bilinen standart ateşli silah fişeklerini istimal edecek halde olmadığı, 8 mm. çapındaki sesgaz fişeklerini istimal ettiği, mevcut haliyle namlusu içindeki gaz kanalı parçasının ortasındaki boşluktan özel nitelikli fişeklerin ön kısmında bulunan saçma kurşun metal küre vb. cisimlerin ise geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit edilerek, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetil- meden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince

uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24239, Karar No: 2016/7409, Tarih: 19.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24239 E.  ,  2016/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/07/2012 yerine 28/07/2012 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Suça sürüklenen çocukların, kilitlenmeden sokağa park edilen motosikleti çalmaları biçimindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle (eleştiri yönünden oyçokluğuyla) karar verildi.

Karşı Oy:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun hırsızlık suçunun nitelendirilmesine ilişkin eleştirisinin isabetli olmadığını düşünüyorum.

Ayrıntılarını Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/04/2015 gün ve 2014/833 - 2015/98 sayılı kararında azınlık görüşü olarak ifade ettiğimiz üzere; motosikletler, motorlu araçlar, iş makineleri, traktörler aynı nitelikte eşya olup, çoğunlukla kapı ve kontak kilit sistemleri olduğundan kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmakta, yine bir anahtar ile çalıştırılmak suretiyle bir yerden başka bir yere taşınmaktadırlar. Bu nedenle direksiyon veya kontak kilit sistemi bulunan motosikletlerin bu kilit sistemiyle kilitlenmek suretiyle, böyle bir kilit sistemi olmayanların ise tekerleğin dönmesini veya direksiyonun çalışmasını engelleyecek bir kilit ile kilitlenmek suretiyle, kolaylıkla taşınmasını engelleyecek şekilde kilitlenerek sokak ve açık alanlara park edilmiş olmaları halinde, bu motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerinin, (TCK.nun 142/2-d madde kapsamındaki eylemler hariç) suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı; hiç bir şekilde kilit sistemi olmayan ve yukarıda izah edildiği gibi veya herhangi bir şekilde kilitlenmeden veya kontak anahtarı üzerinde olduğu halde açık alanda bırakılmış motosikletlere yönelik eylemlerinin ise, TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlanan basit hırsızlık suçunu oluşturacağı düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/24215, Karar No: 2021/11700, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24215 E.  ,  2021/11700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın suça konu tabancayı tanımadığı bir kişiden satın alarak ikametine getirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18708, Karar No: 2014/983, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18708 E.  ,  2014/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/996-2013/510

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.