muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22264, Karar No: 2021/22904, Tarih: 29.09.2021

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın, katılan ...’e hakaret ettikten sonra olay yerine gelen diğer katılanların yüzüne karşı katılan ...’a da gıyabında hakarette bulunması şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle, hakaret suçundan bir kez mahkumiyetine karar verilerek cezasından TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden her bir katılan için ayrı ayrı ceza verilmesi,

b- TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesine karşın, olayın meydana geldiği yerin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre aleniyet öğesinin oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11914, Karar No: 2006/1207, Tarih: 13.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11914 E.  ,  2006/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 9.6.2004 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; müdahalenin önlenmesi talebinin kabulüne, tazminat isteminin reddine dair verilen 24.5.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

806 parsel maliki olan davacı üzerinde meyve ağaçları bulunan taşınmazını sulamak için davalıya ait 807 parsel ile hazineye ait taşınmaz içerisinden su kanalı geçirdiğini ancak davalının kanalı kapatmak suretiyle elattığını, vaki elatmanın önlenmesini istemiş, mahkemece istek hüküm altına alınmış, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Çekişmeli yerin paftasından davacıya ait taşınmaza su götüren ark işareti bulunmadığı görülmektedir. Davacı 26.5.2004 günlü tesbit keşfinde arkın 2003 yılında açıldığını söylemiştir. Gürülüyor ki, dava konusu su arkı kadim ark yeri değildir. Türk Medeni Kanununun 683. maddesince birşeye malik olan kimse o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik ayrıcalıklar dışında taşınmazına karşı her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteyebilir. Somut olayda, davacının üstün bir hakkı yokken mülkiyeti davalıya ait bir yerden ark yeri talep etmesinin hukuka uygunluğu yoktur. Şayet davacı bir mecra ihtiyacı içinde ise Türk Medeni Kanununun 744. maddesine dayanarak ve o maddedeki koşuları yerine getirmek suretiyle mecra irtifakı kurulmasını isteyebilir. Mahkemece davalının mülkiyet hakkı bertaraf edilmek suretiyle davalı adına kayıtlı 807 sayılı parsel içerisinden ark yeri verilmesi suretiyle istemin kabulü doğru olmadığından hüküm bozulmalıdır.

./..

2005/11914-2006/1207

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 13.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28965, Karar No: 2014/23722, Tarih: 03.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/28965 E.  ,  2014/23722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20979, Karar No: 2010/13184, Tarih: 12.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20979 E.  ,  2010/13184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışındaki, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21642, Karar No: 2015/878, Tarih: 22.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21642 E.  ,  2015/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,...'da ikamet etmeye başladığı 07/11/1987 tarihinden itibaren ileriye doğru hesaplama yapılma sureti ile ... (4-a) üzerinden hizmet borçlanması yapıp emekliliğe hak kazanacağının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,...'da ikamet etmeye başladığı 07/11/1987 tarihinden itibaren ileriye doğru hesaplama yapılma sureti ile ... (4a) üzerinden hizmet borçlanması yapıp emekliliğe hak kazanacağının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Türkiye'de 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında 13/10/2011-10/11/2011 ve 11/09/2012-29/09/2012 tarihleri arasında 48 gün sigortalılığının bulunduğu,...'da 13/09/1988-31/10/1988 tarihleri arasında analık sigortası kapsamında olduğu, 01/11/1988-31/07/1992 tarihleri arasında çocuk yetiştirmeden kaynaklı zorunlu sigortalılık kapsamında olduğu ve 01/04/1999-31/12/2006 tarihleri arasında sigortadan muaf cüzi çalışmasının bulunduğu, davacının 30/11/2011 tarihinde yurtdışı borçlanması talebinde bulunduğu ve Kurum tarafından 07/11/1987-07/09/2000 ve 18/05/2001-31/12/2010 tarihleri arasındaki 8085 günlük süre için 4/1-a kapsamında borç tahakkuk cetvelinin düzenlendiği, davacının Kuruma ödeme yaptığına dair herhangi bir belge bulunmadığı, davacının Kuruma yaptığı bir tahsis talebinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının Kuruma yaptığı bir tahsis başvurusu bulunmadığı gibi Kurumun da yaşlılık aylığı bağlanması hususunda henüz çıkarmış olduğu bir ihtilaf bulunmadığı anlaşıldığından ve davacının ilk olarak 3201 sayılı Yasa kapsamında yaptığı yurtdışı borçlanmasını tamamlaması gerektiğinden yaşlılık aylığı talebinin reddine karar verilmesi doğru ise de davacının 13/09/1988 tarihinde analık sigortasından kaynaklı olarak prim kesintisinin bulunduğu anlaşıldığından sigortalılık başlangıcının 13/09/1988 olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir.

.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1990, Karar No: 2013/1563, Tarih: 14.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/1990 E.  ,  2013/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalının zorunlu mali sorumluluk ve ferdi koltuk sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek ıslah dilekçesi ile toplam 160.000,00 TL işgücü kaybı tazminatının davalıdan tahsiline ... verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile toplam 155.900,00 TL maddi tazminatın dava ve ıslah tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline ... verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı aracın trafik sigortacısı ve ferdi koltuk sigortacısı olup, Trafik Zorunlu Mali Sorumluluk ... Poliçesi Genel Şartları'nın B-2-b maddesi ve Ferdi Koltuk ... Genel Şartları B.1 ve devamı maddeleri uyarınca davacının dava tarihinden önce ... şirketine başvurarak davalıdan ödeme talebinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacılar vekili fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak dava açmış daha sonra ıslah dilekçesi ile tazminat tutarını artırmıştır. Bu durumda davalının hem dava dilekçesi hem de ıslah dilekçesi ile artırılan tazminat talebi yönünden dava tarihinden itibaren temerrüde düştüğünün

kabulü gerekir. Mahkemece hatalı değerlendirme ile ıslah ile artırılan tazminat yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanmasına ... verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK'nin 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "(11.000,00 TL için 14.07.2009 olan dava tarihinden, 144.900,00 TL için 27.01.2011 olan ıslah tarihinden itibaren)" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "dava tarihinden" ibaresinin yazılmasına hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14.2.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3858, Karar No: 2023/9231, Tarih: 18.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3858 E.  ,  2023/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1683 Esas, 2023/479 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/502 Esas, 2022/156 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 74 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 74 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırılan taşınmaz sulu tarım yapılan boş tarım arazisi olup taşınmazın 10 metre uzağındaki havuza yıl boyunca kendiliğinden akan su kaynağından sulandığını, bilirkişilerin kamulaştırılmak istenilen taşınmazın sulu tarım yapılan tarım arazisi olarak kamulaştırma bedelini hesap etmesini talep ettiklerini, dava konusu taşınmazın verimli bir tarım arazisi olup Akhisar İlçe Ortalamasının en az % 50 üzerinde verim elde edildiğini, bilirkişilerin taşınmazın kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında işbu hususa dikkat ederek hesaplama yapmasını talep ettiklerini, dava konusu taşınmaz davalı müvekkilerden ... tarafından kullanıldığını; dava konusu taşınmazda 2021 yılı içerisinde buğday tarımı yapıldığını, dava konusu taşınmazda 2020 yılı içerisinde kavun mahsulünün yetiştirildiğini, dava konusu taşınmazda 2019 yılı içerisinde kapya biber mahsulü yetiştirildiğini, davaya konu taşınmazın boş kısmının buğday – kavun – kapya biber münavebe planı esas alınarak kamulaştırma bedelinin hesaplanmasını talep ettiklerini, dava konusu taşınmazın yolunun bulunduğunu, yolu sürekli açık olup yol hizmetinden maksimum düzeyde faydalandığını, ayrıca taşınmazın kamulaştırma bedeli hesaplanırken konumu dikkate alınarak objektif değer artırıcı unsur uygulanmasını talep ettiklerini,aynı bölgeden temyiz incelemesinden geçen dosyalar emsal alınarak dava konusu taşınmaza % 40 oda artışı uygulanmasını talep ettiklerini, dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 olarak uygulanması gerektiğini, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3’ünden fazla olamayacağını; bilirkişilerce davaya konu taşınmazın kamulaştırma bedeli hesaplanırken işbu hususun dikkate alınmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bedelin davalılara derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim masrafının brüt gelirin 1/3'ü olarak hesaplandığından m² birim değerinin yüksek bulunduğunu, dava konusu taşınmazın sulu arazi vasfında olmadığını, resmî veriler dikkate alınarak değerinin yeniden hesaplanması gerektiğini, objektif değer artış oranı uygulanmasının yerinde olmadığını, idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim masrafının brüt gelirin 1/3'ü olarak hesaplandığından m² birim değerinin yüksek bulunduğunu, dava konusu taşınmazın sulu arazi vasfında olmadığını, resmî veriler dikkate alınarak değerinin yeniden hesaplanması gerektiğini, objektif değer artış oranı uygulanmasının yerinde olmadığını, idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; verim miktarları ve objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini, münavebe deseninin uygun olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazın, sulu arazi olarak 2.900,00 m²sinin arazi niteliğinde olduğu kabul edilerek, 2021 yılı Akhisar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü sulu şartlarda yetiştirilen buğday, salçalık biber ve dane mısır münavebesi uygulanarak, 2021 yılı Akhisar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü maliyet cetveli kullanılarak, net gelir hesabı üzerinden bedel tespiti yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi doğru olup dava konusu taşınmazın bilirkişi raporlarına yansıyan nitelikleri itibariyle sulu arazi olarak değerlendirmesi, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz yönünden %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanması ve dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi ve Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre maliyet cetveline göre bulunan üretim giderinin brüt gelirin %50'sine yakın olması, bu hali ile ekonomik tarım yapılabilmesi için Türkiye ortalamasına göre, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağını gözetilerek değerlendirme yapılması ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden, Yargıtay denetiminden geçen dosyalarda objektif değer artışının %40 olarak uygulandığının dikkate alınması ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru olduğundan taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Manisa ili, Akhisar ilçesi, Muştular Mahallesi 74 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.