muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12951, Karar No: 2019/6022, Tarih: 10.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12951 E.  ,  2019/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Caminin imam odasına giren suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık eyleminin imam odasından gerçekleşmiş olması nedeniyle TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 142/1-a maddesiyle karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun müşteki beyanına göre toplamda 40-45 TL bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan değerin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5785, Karar No: 2024/2815, Tarih: 21.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/5785 E.  ,  2024/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun sair şikayetleri ile birlikte taşınmazların ilamsız icra yolu ile tahliye takibi yapan alacaklının sıfatı kalmadığını ileri sürerek tahliye emrinin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, davanın süre aşımından reddine dair kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; icra mahkemesine yapılan başvurunun şikayet niteliğinde olduğu ve bu talebin süreden reddi kararı hakkında, İİK 365/1 maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacağından istinaf dilekçesinin reddine karar verildiği, kararın şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 06.06.2023 tarihli ek kararı ile kararın kesin nitelikte olduğu, temyiz kabiliyeti bulunmadığı gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, şikayetçi borçlu tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Hukuk davalarında olduğu gibi, icra takibinin taraflarının da takip ehliyetine sahip olmaları gerekir. Takip ehliyeti, yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre kamu düzenine ilişkin olduğundan, her zaman (süresiz) şikayet yolu ile ileri sürülebilir. İcra müdürü ve icra mahkemesi, bu işlemlerin geçersizliğini kendiliğinden (re'sen) gözetmelidir.

Şikayetçi borçlunun alacaklının takip yapma hakkı olmadığına ilişkin şikayetinin temyiz kabiliyeti bulunduğu anlaşılmış olup Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin temyiz dilekçesinin reddine dair 06.06.2023 tarih ve 2023/1144 E., 2023/1108 K. Sayılı ek kararının oy birliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra asıl temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Şikayetçi borçlunun alacaklının takip yapma hakkı olmadığına ilişkin şikayetinin temyiz kabiliyeti bulunduğu anlaşılmış olup Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin temyiz dilekçesinin reddine dair 06.06.2023 tarih ve 2023/1144 E., 2023/1108 K. Sayılı ek kararının oy birliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra asıl temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Somut olayda şikayetçi ... Otel Emlak ... Ltd. Şti. ile davalı Şanlı Otomotiv ... Ltd. Şti. arasındaki 24.03.2018 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiraya veren şirket 29.08.2019 tarihli temlikname ile kiralanan taşınmazdan kaynaklanan alacaklarını Türkiye Halkbankası A.Ş.'ne temlik etmiştir. Alacağın devri (temliki), borç ilişkisinden doğan belli bir talep hakkının devrine yönelik olarak, alacaklı ile onu devralan üçüncü kişi arasında, borçlunun rızasını (onamını) aramaksızın yapılan ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir sözleşmedir. Alacağın temliki, devir eden alacaklı ile devir alan (temellük eden) kişi arasında yapılan bir sözleşme niteliğindedir. Bu nedenle, temlik edenin açık ya da örtülü rızası olmadan yapılamaz. Hukuki niteliği açısından alacağın temliki, temlik eden alacaklı ile temellük eden şahıs arasında yapılan bir akde dayanılarak meydana gelen kazandırıcı bir tasarruf işlemidir. Temlik işlemi, belirli alacağı, temlik edenin malvarlığından çıkarıp, temellük edenin malvarlığına geçirir. Alacaklının tek taraflı bir hukuki muamelesi değil, temlik alanla yaptığı bir akittir. Kira sözleşmesinin tarafları alacağın temliki sözleşmesi ile değişmemiştir. Kiralananın tahliyesi ancak kira sözleşmesinin tarafı olan kiraya veren tarafından istenebilir.

O halde Bölge Adliye Mahkemsince şikayetçi borçlunun alacaklının takip yapma hakkı olmadığına ilişkin istinaf başvurusunun esasının incelenmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulüyle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 26.04.2023 tarihli 2023/1144 E., 2023/1108 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 371. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8355, Karar No: 2023/21250, Tarih: 19.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/8355 E.  ,  2023/21250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1457 E., 2019/1380 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın 5327 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyizinin özetle; şikâyetçiyi şahsen tanımadığını ve mesajları ona yönelik atmadığını, olay tarihinden önce pek çok kez 112 ve 155 numaralarını aradığını ancak kendisi ile ilgilenilmediğini haksızlığa uğradığını düşünüp bahse konu mesajları çektiğini, kendisine tekerrür hükümleri uygulanmasına yönelik ek savunma verilmediğini bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. Sanık müdafiinin temyizinin özetle; mesajların sanık tarafından atıldığına dair dosya kapsamında delil bulunmadığı, mahkemece sanık tarafından atıldığının kabul edilmesi halinde ise mesajların hakaret içeriğinin bulunmadığı, sanığın şikâyetçiyi tanımadığı, sanık tarafından resmi kurumlara yapılan şikâyetlere ilişkin işlem yapılmaması nedeni ile bir serzeniş sayılması gerektiği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde cep telefonu ile saat 22:24 ile 23:06 arasında "Siz ne buçum bi yaratıksınız sizi boşa mı ya insan yerine koyduk siz geerçekten insanmksınız Aölah Aikina, Yıllardır ... mahallesinden, Şikâyetci olduk, Ama zerre kadar ilgilenmediniz, Siz, ... sokak, Böyle dedik, Hiç s..ne takmadınız, Çümkü mahalleyle iş birli, Çünkü ihanet, Bak sayın ... dedim ama swn ... ı doğruluyln, Yazıklar ılsun, Sana ve ekibine, Yqzıklar olsun, Sayın ..., Beni ihbatr et sayın ..., ... sana adın gibi ... dwdik çalıştığın ... ne adın gibi ..., Bir alayı ..., Uyuşturucuyu ortak satarlar, Öyle ..., Hayırlı, İçler, Biz mahalle kerhane, Aynı kerhane ... kerhanesi" şeklinde 112 Çağrı Acil Hizmetlerine (155 ihbar hattına) çekmiş olduğu 24 adet mesaj ile şikâyetçi polis memuruna hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanık savunması, şikâyetçi beyanı, olaya ilişkin kolluk güçlerince düzenlenen tutanakların içeriği ve tüm dosya kapsamı ile atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararında sanık ile ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, savunmalarının inandırıcı gerekçelerle reddedildiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, yerel mahkemece kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmediği ancak hükmün 3 üncü maddesinde "TCK'nın 62 maddesi ile indirim yapılırken 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması gerekirken sehven "10 ay adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazıldığı ve bu ibarenin maddi hata olduğu, düzeltilebilir nitelikte bulunduğu kabul edilerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşılmakla Tebliğname'de bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşılmakla Tebliğname'de bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın bahse konu mesajları gönderdiğini aşamalarda ikrar ettiği, sanığa adli sicil kaydının okunması nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması için ek savunma verilmesine gerek bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali sonucuna sebebiyet verecek ve böylece Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10242, Karar No: 2013/31617, Tarih: 18.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10242 E.  ,  2013/31617 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... Vekili Avukat ... ile ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.10.2011 tarih ve 2-395 sayılı hükmün Dairenin 27.11.2012 tarih ve 12940-26982 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı şirket, davalı ...'nın, şirkete borçlu olan murisi....şi ve mirasçısı olduğunu, muris .... şirket ile ticari ilişkisi mevcut olup, muhtelif tarihlerde satın almış olduğu elektrik malzemeleri nedeniyle muris adına faturalar kesildiğini, cari hesap tablosuna göre bakiye 36.372,75 TL borcu bulunduğunu, murisin şirkete olan bakiye borcunun tahsili için davalı aleyhine ... icra Müdürlüğünün 2009/4323 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, ancak borca itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, murisin davacı şirketle hiçbir ilişkisinin bulunmadığını, murisin böyle bir borcu olduğuna dair bir bilgisi de bulunmadığını, kaldı ki murisin kendisinden başka mirasçılarının da bulunması nedeniyle takibin tüm mirasçılara karşı yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “alınan bilirkişi raporuna göre davacı şirketin, davalının murisine satmış olduğu mal nedeniyle faturaya dayalı olarak 36.372,75 TL alacağı bulunduğu” belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, davalının icra takibine yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalının temyizi üzerine Dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Medeni Kanunumuz, tereke malları ve alacakları üzerinde mirasçıların iştirak halinde hak sahipliğini kabul 2013/10242-31617

Ederken, murisin borçları konusunda bu prensipten ayrılarak, “mirasçıların müteselsil sorumluluğu” esasını kabul etmiştir. (MK’nun 641. maddesi) BK'nun 142. maddesinde düzenlenen "alacaklı, müteselsil borçluların cümlesinden veya birinden borcunun tamamen veya kısmen edasını istemekte muhayyendir" hükmüne göre de müteselsil sorumluluğun gereği olarak, mirasçılardan her biri borcun tamamından sorumludur. Kanundan doğan teselsül hallerinden biri olan “mirasçıların müteselsil sorumluluğu” esasına göre alacaklı alacağının tahsilini, bütün mirasçılardan talep edebileceği gibi, dilerse içlerinden birinden de talep edebilir. Ancak bu durumda borcu ödeyen mirasçının, bu borçtan hisselerine düşen miktar oranında diğer mirasçılara rücu hakkı saklıdır. (MK’nun 682/son maddesi)

Somut olayda dava, davacı şirket ile davalının murisi arasındaki elektrik malzemesi satışından kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, murisin davacı şirketle hiçbir ilişkisi bulunmadığını savunarak, akdi ilişkiyi ve murisin davacıya borçlu olduğu yönündeki iddiayı kabul etmemiştir.

Davalı, murisi Mehmet Salih Tatlıcı’nın, davacı şirkete borçlu olduğunun kanıtlanması halinde bu borçtan sorumlu ise de, Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince, herkes iddiasını ispatla yükümlü olup, davacı şirket de, davalının murisinden alacaklı olduğunu yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Yine ilamsız takibe dayalı olarak açılan ... bu itirazın iptali davasında ispat yükü, alacaklı olduğunu iddia eden davacı tarafa aittir. Davacı, davada delil olarak “cari hesap tablosu, faturalar, defter kayıtları, bilirkişi incelemesi ve diğer delillere” dayanmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki, takibe dayanak olarak gösterilen faturalar ve cari hesap tablosu, borçlunun imzasını taşımayıp, alacaklı tarafından tek taraflı olarak düzenlendiğinden, tek başına alacağın varlığını ispat etmek için yeterli değildir. Kaldı ki faturaların, borçlu tarafından teslim ve tebliğ alındığı da iddia ve ispat edilmemiştir.

Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, davacı şirketin ticari defterlerine göre şirketin, davalının murisinden 36.372,75 TL alacağı bulunduğu belirtilmiş ve mahkemece de buna göre hüküm kurulmuşsa da dosya kapsamından davalının tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Davalı ise, murisin tacir olmadığını, defter tutma yükümlülüğü de bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece davalının murisinin tacir olup olmadığı, ticari defterlerinin bulunup bulunmadığı konusunda bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Oysa ki ticari defterler TTK. 82 maddesi gereğince ancak tacirler arasındaki uyuşmazlıklarda delil niteliği taşır. Başka bir 2013/10242-31617

ifade ile ticari defterlerin delil olabilmesi için iki tarafın da defter tutma yükümlülüğünün olması gereklidir. Nitekim bir tacire, tacir olmayan bir kişiye karşı iddiasını ticari defterleriyle ispat imkanı tanınması, buna karşılık diğer tarafın aynı imkandan yoksun bırakılması, iddia ve savunmada eşitlik ilkesine aykırıdır. Bu itibarla taraflardan birinin tacir sıfatı bulunmaması halinde, ticari defterler sahibi lehine delil olamaz.

ifade ile ticari defterlerin delil olabilmesi için iki tarafın da defter tutma yükümlülüğünün olması gereklidir. Nitekim bir tacire, tacir olmayan bir kişiye karşı iddiasını ticari defterleriyle ispat imkanı tanınması, buna karşılık diğer tarafın aynı imkandan yoksun bırakılması, iddia ve savunmada eşitlik ilkesine aykırıdır. Bu itibarla taraflardan birinin tacir sıfatı bulunmaması halinde, ticari defterler sahibi lehine delil olamaz.

O halde açıklanan tüm bu nedenlerle mahkemece, öncelikle davalının tacir olup olmadığı, ticari defterlerinin bulunup bulunmadığı araştırılıp, davalının tacir olmaması halinde ticari defterlerin davacı lehine delil olamayacağı dikkate alınmak suretiyle, davada ispat yükü kendisine düşen davacı şirkete, iddiasını ispat konusunda tüm delilleri ve davalıdan da karşı delilleri sorulup değerlendirilerek, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce sehven onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 27.11.2012 tarihli, 2012/12940 esas ve 2012/26982 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 27.11.2012 tarihli, 2012/12940 esas ve 2012/26982 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/111, Karar No: 2020/5534, Tarih: 20.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/111 E.  ,  2020/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahalli bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmazın tamamının mı yoksa bir kısmının mı muris ... tarafından davalı ...’a bağışlandığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 127 ada 34 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişinin 14.05.2015 havale tarihli raporunda 1 nolu kümes olarak gösterilen 267.75 metrekarelik bölüm ile sarı renkle gösterilen 194.94 metrekarelik ahşap ev ve avlusunun davalı adına, geri kalan 4192.91 metrekarelik bölümün 2/8 payının davacı, 6/8 payının ise davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre, hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar vermesi gerekir. Çekişmeli taşınmaz bölümünün zemininin paylı olarak taraflar adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de mahallinde icra edilen keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, fen ve inşaat bilirkişi raporlarında 2 ve 3 numaralı kümes olarak gösterilen çekişmeli taşınmaz bölümü üzerindeki yapıların davalı ... tarafından tespit tarihinden önce yaptırıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde bulunan kümeslerin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereğince davalı ... lehine muhdesat olarak kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmesi gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.