muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2200, Karar No: 2012/2433, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2200 E.  ,  2012/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

15 yaşından küçük mağdurenin ırzına geçme suçundan sanık ... ile 15 yaşından büyük mağdurenin ırzına geçme suçundan sanık ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; ...'in beraatine, ...'in ise değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2006 gün ve 2005/308 Esas, 2006/170 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine karar verilen 20.04.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;

Katılanın aşamalardaki sanığın zorla ırzına geçtiğine ilişkin iddiaları, tanık Mübeccel Düzgün'ün soruşturma aşamasındaki sanığın kendisine katılan ile ilişkiye girdiğini söylediğine ilişkin beyanları ve dosyada onaylı örneği bulunan ve katılan tarafından sanığa gönderildiği anlaşılan mektup içeriklerine göre sanık ile mağdurenin 2001 yılı yaz aylarında cinsel ilişkiye girdikleri, ancak bu ilişkinin zora dayalı olduğuna dair katılanın dosyadaki mektup içeriklerine de uygun olmayan soyut beyanı dışında delil bulunmadığı, buna göre sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 414/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK ile usulüne uygun biçimde kıyaslama yapılarak lehe kanunun belirlenip uygulanması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/798, Karar No: 2021/2861, Tarih: 22.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/798 E.  ,  2021/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/4, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gece saat 21.30 sıralarında, aydınlatmanın olduğu, ışık kontrollü dört yönlü kavşakta bölünmüş yolun ilk bölümünü geçtikten sonra yolun ikinci bölümünde seyrine göre sağından gelen sürücü ... idaresindeki motosiklet ile çarpışması sonucu motosikletteki iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda,

Kaza tespit tutanağında, kaza anında kaza mahallinde olan görgü tanığı ...’in motosiklet sürücüsünün yeşil ışıkta geçtiğini, sanığın kırmızı ışıkta geçtiğini belirttiği, bu nedenle sanığın ışık ihlali yaptığı kanaatine varıldığının belirtildiği, tanık ...’in kollukta alınan ifadesinde Mekan Restaurantta çalıştığını, kaza olduğunda mekanın önünde olduğunu,kazanın tam önünde olduğunu, motosikletin Altınkum’dan yukarı doğru geçerken yeşil ışığın motosikletin sürücüsünün olduğu yolda yandığını, araç sürücüsünün karşı yoldan geçerken aşağıdan yukarı giden yolda trafiğin aktığını, kaza anından yaklaşık 30 saniye sonra motosikletin olduğu yolun kırmızı ışığa döndüğünü belirttiği; ancak tanığın mahkemede alınan beyanında olaya ilişkin doğrudan görgüsü olmadığını, olay esnasında kapının önünde olduğunu, dışarıda oturan müşterilerin söylediğine göre yeşil ışık kırmızıya dönerken sanığın geçtiğini belirttiği, sanığın kolluk ifadesinde kavşaktan karşıya geçtiği sırada yeşil ışığın yanıp söndüğünü belirttiği, mahkemece keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, sanığın seyir yönünde kırmızı ışık yandığında bulvar üzerinde iki yöne yeşil ışık yandığını, tanığın kaza anında Altınkum istikametine trafik akışı olduğunu beyan ettiği, sanığın kırmızı ışıkta geçerek asli kusurlu olduğunun belirlendiği, mahkemece de sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Tanığın ilk ifadesinde kazadan 30 saniye sonra motosikletin yönünde kırmızı ışık yandığını, mahkemedeki beyanında ise müşterilerin söylediğine göre yeşil ışık kırmızıya dönerken sanığın geçtiğini belirttiği, iki ifadenin çelişki oluşturduğu, sanığın olay günü alınan ilk ifadesinde yeşil ışığın yanıp söndüğünü belirttiği, bilirkişi raporunun ışıkların çalışma şekli ile yanma süreleri hakkında yeterli olmadığı anlaşıldığından, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla olay gün ve saati itibarıyla, sinyalizyon sisteminin çalışma şekli ile ışıkların yanma süresinin araştırılması, sanık, katılanlar ve tanık hazır edilerek keşif yapılması, tanık beyanındaki çelişkinin giderilmesinden sonra, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden rapor alınarak, olayın meydana geliş şekli ve ışık ihlali yapan kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlendikten, tarafların kusur durumu ve derecesi saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi;

Kabule göre ise ;

Mahkemece kırmızı ışık ihlali yaptığı kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması;

Kanuna aykırı olup; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12762, Karar No: 2010/18132, Tarih: 25.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/12762 E.  ,  2010/18132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 05.06.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında değişen suç vasfına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-d maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan idare temsilcisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında idari yaptırım uygulanmasına yer olmadığına, merkep, balta ve emvalin sanığa iadesine, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6558, Karar No: 2022/20855, Tarih: 21.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6558 E.  ,  2022/20855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

...

...

I. Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II. Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafiin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanığın, 12.03.2013 tarihinde Kahramanmaraş Merkezde bulunan ve oto kiralama işiyle uğraşan katılan ... ve şikayetçi ...’a ait iş yerlerine gidip kendisini ... olarak tanıtarak oto kiralama sözleşmelerine ... adına sahte imza atmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, “sahtecilik” suçlarında suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu nazara alındığında; dosya kapsamına göre, farklı zamanlarda düzenlenen oto kiralama sözleşmelerine sahte imza atan ve suç işleme kastının yenilenmediği anlaşılan sanık hakkında zincirleme şekilde işlenen özel belgede sahtecilik suçundan tek hüküm kurulması gerekirken, iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14656, Karar No: 2023/4071, Tarih: 20.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14656 E.  ,  2023/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/854 E., 2020/1323 K.

HÜKÜM/KARAR : Davalı ...'nin istinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2006/107 E., 2017/401 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davacıların Mersin Vif olarak anılan ... Taş. Turz. Güz. Miz. ve Hizm. San. Tic. Ltd. Şti.'den bilet satın aldıklarını, yapılan yolculuk sırasında diğer davalı ... adına kayıtlı ...plakalı şehirlerarası otobüsün Kula yakınlarında kaza yaptığını ve müvekkillerinin yaralandığını, davalılardan Ankara Sigorta'nın 398921 nolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza poliçesi ile müvekillerinin sigortalandığını, kazadan sonra müvekkillerinin tedavi altına alındığını, müvekkili ...'in felç geçirdiğini, kaza sonrasında müvekkili ... için uzun ve masraflı bir tedavi sürecinin başladığını, yapılan tedavi giderleri ile ilgili olarak Ankara Sigorta'ya başvuruda bulunulduğunu, herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacı ...'in bakım giderleri ile hayatı boyunca ihtiyacı olacak bakım giderleri için 3.000,00 TL, ...'in kaza neticesinde çalışamaması sonucu uğradığı zarar bedeli için 3.000,00 TL, müvekkili ... için 1.000,00 TL kazanç kaybının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılara usulüne uygun tebligat yapmasına rağmen davalılar tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalılardan .... Taş. Ltd. Şirketi hakkında açılan davanın sübut bulmadığından, ... ile ... hakkında açılan davanın atiye terk edildiğinden açılmamış sayılmasına, davalı ... yönünden ise davanın bu sigorta şirketinin davacıların içinde bulunduğu araçta yolcu iken oluşan trafik kazasında yaralanarak malul kaldıkları, bu zararlardan dolayı bu davalının zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında sorumlu olduğu hesaplanan tazminattan davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; eldeki davanın 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'un (TTK) 4 ve 5 inci maddeleri gereğince ticari dava sayılması nedeniyle Asliye Ticaret Mahkemelerinde bakılması gerektiğini, müvekkili şirketin poliçe limitleri kapsamında ödemeler yaptığını, poliçeden kaynaklı herhangi bir sorumluluğunun kalmadığını, mahkemece poliçe limitleri dikkate alınmadan karar verildiğini, ödemenin güncellenmiş faizi ile birlikte poliçe limitinden düşülerek sorumluluğun belirlenmesi gerektiğini, kusur oranı ve maluliyet raporuna göre bakiye ömür dikkate alınarak hesaplama yapılmasının mümkün olmadığını, ferdi koltuk kaza sigortasının sorumluluk poliçelerinden farklı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kusur oranlarının doğru tespit edildiği, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılmasında usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı, poliçe suretinin tetkikinde davalı ... şirketinin davacıların içerisinde yolcu olarak bulunduğu otobüsün 40.000,00 TL otobüs zorunlu koltuk, 40.000,00 TL sakatlanma ve ölüm teminatı ile 40.000,00 TL tedavi giderleri limiti ile sigortalandığı, 4925 sayılı yasanın 18 inci maddesi gereğince karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırması zorunluluğu bulunduğu, ihtarlı davetiyeye rağmen davalı ... şirketinin ödeme belge ve kayıtlarını sunmadığı anlaşılmakla, davalı ... şirketinin ödeme savunmasına yönelik istinaf sebepleri yerinde olmadığı, bilirkişi raporuna göre, davacı ...'in kazada kısmi felç olduğu, %78 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, poliçe limiti olan 40.000,00 TL'nin %78 'i oranında 31.200,00 TL zararının, poliçe sakatlık teminatı kapsamında kaldığı, tedavi giderleri için hekim bilirkişi tarafından 52.607,57 TL hesaplama yapılmış ise de; tedavi giderlerine yönelik poliçe limitinin 40.000,00 TL olup, 40.000,00 TL'lik limitin teminat altına alınmış olduğu, sürekli iş görmezlik tazminatlarının koltuk ferdi kaza poliçesi teminatı kapsamında bulunmadığı, bu zararlardan araç sahibi, işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısının sorumlu olduğu, ...'in toplam zararının (40.000,00 TL+31.200,00 TL) =71.200,00 TL olup, davalı ... şirketinin bu miktar zarardan sorumlu olduğu, davacı ... yönünden yapılan incelemede; %22,2 oranında meslekte kazanma gücünde kayıp oluştuğu, Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Genel Şartları ve poliçe uyarınca sağ bilek hareketinin tamamen kaybı için teminat bedelinin %20'sine hak kazanacağı belirlenmiş, bedelin; (40.000,00%20) =8.000,00 TL olduğu, davacının %22,2 maluliyet oranına göre zararının (8.000,00%22,2 ) =1.776,00 TL olup, davacının sakatlığından dolayı talep edebileceği zararının 1.776,60 TL olduğu, hekim bilirkişi tarafından hesaplanan 226,70 TL geçici iş görmezlik tazminatı, 977,40 TL bakım gideri ve 2.000,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 3.204,10 TL zararının poliçe teminatı kapsamında kaldığı, davalı ... şirketinin, davacı ...'in toplam (1.776,60+3.204,00)=4.980,60 TL zararından sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ... şirketinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; yargılama aşamasında davalının cevap dilekçesi dahi sunmadığı, davalının itirazları olmamasına rağmen poliçe limitinin dikkate alınmasının hatalı olduğunu, aleyhe olacak şekilde vekalet ücreti verilmesinin isabetsiz olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; yargılama aşamasında davalının cevap dilekçesi dahi sunmadığı, davalının itirazları olmamasına rağmen poliçe limitinin dikkate alınmasının hatalı olduğunu, aleyhe olacak şekilde vekalet ücreti verilmesinin isabetsiz olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurtiçi karayolu ile yolcu taşıma sözleşmesi uyarınca yolculuk sırasında oluşan trafik kazasında yaralanan davacıların meydana gelen iş görmezlik ve tedavi giderlerinin zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3213, Karar No: 2014/14276, Tarih: 16.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3213 E.  ,  2014/14276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2013/65-2013/593

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Davacı, dava konusu .. ada 1, .. ada 2 , ... ada 1 ve ..ada 1 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanı 1.7.1902 doğumlu Süleyman ve Ayşe oğlu M. İ.' ye ait olduğunu ileri sürerek, doğum tarihi, anne ve baba adının tespitine karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında isteğinin tapu kayıtlarına doğum tarihinin eklenmesi olduğunu, diğer isteklerinden vazgeçtiğini bildirmiş, mahkemece tapu kayıtlarına doğum tarihi eklenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 27. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata 2013 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 75. (1994 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 87.) maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Hâl böyle olunca, gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak tapu kayıt maliki ile davacının mirasbırakanın aynı şahıs olduğu yönünde tam bir kanaat oluştuğu taktirde "Çoğun içerisinde az da vardır." kuralı gereğince davanın tespit davası olarak değerlendirilerek aynı şahıs olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken doğum tarihi eklenmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.