muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7985, Karar No: 2007/13901, Tarih: 18.07.2007

Yapılan incelemede davacının   Ziraat Odası kaydının olduğu ancak kayıt tarihinin Mahkemece araştırılmadığı,  Tarım Kredi Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi kaydının olmadığı, Pancar Ekicileri Kooperatifi kaydının araştırılmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, Ziraat Bankası’ndan kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 20.04.1999 tarihinde bankaya yatırıldığı, 24.5.2004 ve24.5. 2005 tarihlerinde de prim kesintinin olduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1999-31.12.1999 ve  01.06.2004-31.12.2005 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.2000-01.06.2004, 01.01.2006-05.05.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu olan 01.01.2000-01.06.2004, 01.01.2006-05.05.2006   tarihleri arasındaki dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, Tokat ziraat odasına kayıtlı olduğu tarihleri tespit etmek,  Pancar Ekicileri Kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatiflerde kaydının bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve varsa zirai amaçlı banka  kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.07.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6466, Karar No: 2019/3054, Tarih: 20.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/6466 E.  ,  2019/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı-davacı kadın vekili Av. ...'na ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli karar davalı-davacı kadına tarafa usulüne uygun şekilde tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 20.03.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/9715, Karar No: 2020/16133, Tarih: 23.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9715 E.  ,  2020/16133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Tekerrüre esas alınan ....Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/20 Esas, 2005/63 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu nazara alınarak, bu cezalardan en ağırı olan kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/20 Esas, 2005/63 Karar sayılı ilamındaki kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen 8 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6203, Karar No: 2014/11537, Tarih: 23.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6203 E.  ,  2014/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre suç tarihinde reşit olan mağdurenin TCK.nın 102/5. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az bir yıllık sürenin geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık mahkemece hükme esas alınan Pamukkale Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin 12.11.2013 günlü raporundaki muayenenin nitelikli cinsel saldırı eyleminin gerçekleştiği tarih olan 20.07.2013 tarihinden yaklaşık 4 ay sonra düzenlenip anılan rapora istinaden sanık hakkında TCK.nın 102. maddesinin 5. fıkrasının uygulanması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13676, Karar No: 2015/1849, Tarih: 12.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/13676 E.  ,  2015/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ve davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin faturalardan kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının icra takibine dayanak yaptığı faturaların ödenmiş faturalar olduğunu, taraflar arasındaki tek satıcılık ilişkisinin 2002 yılından 2009 yılı sonuna kadar sürdüğünü, davacının sözleşmeyi 01.01.2010 tarihi itibariyle tek yanlı olarak feshettiğini, müvekkilinin aldığı mal bedellerini çoğu zaman vadeli çeklerle ödemekte olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, taraflar arasında ay içerisindeki satışların bir sonraki ayın sonunda mutabakata bağlanması ve bundan sonra 60 günlük çeklerle ödenmesi şeklinde teamül oluştuğu, takip konusu son faturanın tarihi 18.07.2009 ila takip tarihi 10.11.2009 arasındaki kayıtlara göre davalı tarafından 507.580,59 TL'lik alım yapıldığı, aynı dönemde davalının nakit ve vadeli çeklerle yapmış olduğu ödeme miktarının 627.616,08 TL olduğu, aradaki 120.135,49 TL'lik ödemenin takip konusu faturalara istinaden yapıldığının kabulü gerektiği, takibe konu faturalar toplamının 116.160,96 TL olduğu nazara alındığında davacının takip tarihi itibariyle takibe konu faturalardan dolayı davalıdan alacağının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10141, Karar No: 2013/15320, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10141 E.  ,  2013/15320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan elma ve şeftalinin sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2157, Karar No: 2007/2885, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2157 E.  ,  2007/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2094, Karar No: 2022/15467, Tarih: 08.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2094 E.  ,  2022/15467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle kurulan hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki... İlçesi, ...Mahallesi, 43150 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin olarak ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tescile ilişkin infazı zorlaştıracak şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi hükmünün A-7 bendinde yer alan (davacı adına olan tapu kayıtlarının) ibaresinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27175, Karar No: 2016/11061, Tarih: 23.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/27175 E.  ,  2016/11061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılan sanıkların yaşanan tartışma esnasında birbirlerine hakaret ettiklerinin anlaşılması ve bu hususun gerekçeye de yansıtılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2782, Karar No: 2022/6747, Tarih: 06.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2782 E.  ,  2022/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

BİRLEŞEN DAVA : KUMLUCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ'NİN 2008/501 ESAS

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.12.2020 tarih ve 2015/265 E. - 2020/299 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-birleşen dava davalısı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortaklarından olduğunu, diğer ortakların müvekkilinin şirket ile ilgili olan faaliyetlerini engellediklerini, şirket idaresinde müvekkilinin görüşünü almadıklarını ve keyfi davrandıklarını, 2005-2006 ve 2007 yılı kar paylarını ödemediklerini, müvekkilini şirket ortaklığından çıkardıklarını ve dava açtıklarını, şirketin kötü yönetildiğini ileri sürerek şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-birleşen dava davacısı vekili, davacının şirket işleri ile ilgilenmediğini, iddia ettiği yılların kar paylarını talep etmediğini, 2008 yılı karından davacıya düşen kısmın davacının borçlu olduğu icra dosyasına gönderildiğini savunarak davanın reddini istemiş, birleşen davasında da TTK'nın 522. maddesine göre alacaklının şirketin fesihinin talep hakkının bulunduğunu, aynı yasanın 523/4. maddesi gereğince maddede belirtilen koşullar sağlanarak davalının ortaklıktan çıkarılmasına 04.04.2012 tarihinde karar verildiğini ileri sürerek davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirkete 10.000.-TL sermaye taahhüdünde bulunduğu ve bu sermaye tutarını davalı şirkete ödediği, davacının 2008 yılı şirket öz sermayesine göre, birikmiş 22.006,48 TL şirket karından 1/3 hissesine göre 7.335,49 TL şirket karı alacağı olduğu, davacıya ait hakiki sermaya değerinin, 10.000+7.335,49 =17.335,49 TL olduğu, ilgili icra dosyası tetkik edildiğinde davalı şirketin davacının şirketteki kar payına mahsuben toplam 883,66 TL ödeme yapıldığı, diğer tahsilat makbuzları tetkik edildiğinde davalı şirket tarafından yapılan ödeme olmadığı gibi kar payına mahsuben ödeme yapıldığına ilişkin herhangi bir açıklama ihtiva eden ödeme de olmadığı, davalı şirketin bakiye kalan 16.451,83 TL hakiki sermaye bedelini davacıya ödemediği, birleşen davada davacı şirket, davalı ortağın payına haciz konulması üzerine şirketin feshini önlemek için hissedarın şirket ortaklığından çıkarılması ve bu yönde dava açılması için karar alındığını ileri sürerek davalının şirket ortaklığından çıkarılmasını talep etmiş ise de, olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 523/1. maddesinin 4. bendinde, infisahın tescilinden önce esas sermayenin ekseriyetini temsil eden ortakların sayı itibariyle ekseriyeti, aleyhinde takibat yapılan ortağın koymuş olduğu sermayenin hakiki bedelini alarak şirketten çıkarılmasına karar verebileceği ancak somut olayda kanuni zorunluluk tatbik edilmeksizin davacının ortaklıktan çıkarılmasını istemesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla birleşen davanın reddine karar verilmesi gerektiği, davacıya kar payının ödenmediği sabit olmakla birlikte asıl dava yönünden ise T.T.K. 636 ve devamı maddeleri ile öngörülen haklı sebeplerin oluştuğu ancak şirketin feshi yerine alternatif çözüme hükmedilmesinin daha rasyonel olacağına kanaat getiridiği, T.T.K. 636/3. maddesi gereğince şirketin feshi yerine davacı ortağın şirket ortaklığından çıkarılarak davacı ortağın ödenmeyen 16.451,83 TL, hakiki sermaye bedelinin davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl dava yönünden açılan davanın kabulü ile; T.T.K. 636/3. maddesi gereğince şirketin feshi yerine davacı ortağın şirket ortaklığından çıkarılarak davacı ortağın ödenmeyen 16.451,83 TL, hakiki sermaye bedelinin davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine, birleşen dava yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına , delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemeye göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.