muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13002, Karar No: 2013/1005, Tarih: 18.01.2013

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının ... duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, ... 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi ... hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17860, Karar No: 2014/10786, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17860 E.  ,  2014/10786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ve temyiz dışı sanık ... soruşturma aşamasında ayrılan ...’ın oto galericiliği alanında faaliyet göstermek üzere bir iş yeri açtıkları, aracını satmak isteyen katılanın ... plakalı aracına, katılanın gazeteye verdiği ilan vasıtasıyla ona ulaşarak müşteri oldukları, bu şekilde katılan ile kurdukları bağlantı sonrasında bu aracı almak üzere 12.500,00 TL tutarı üzerinden anlaştıkları, 50,00 TL kapora verdikleri, kalan parayı aracın satışı ile ilgili olarak vekaletnamenin katılan tarafından kendilerine verildiği taktirde vereceklerini beyan ettikleri, sonrasında katılanı, ... adına vekaletname düzenletmek üzere notere gönderdikleri, katılanın vekaletnameyi düzenleterek tekrar iş yerine geldiği, düzenlettiği vekaletnameyi ...’a verdiği, sonrasında ... tarafından “aracın bir problemi olup olmadığı

hususunu kontrol ettirmek amacıyla temyiz dışı sanık ...’yü dışarıya gönderdiği, sonrasında kendisinin de gittiği, bu süreç içerisinde katılanın aracın her hangi bir arızası olup olmadığı konusunda kontrol yapılacağı ve sonrasında da parasının ödeneceğini düşünerek beklediği sırada kontrol amacıyla iş yerinden ayrılmış gibi gözüken temyiz dışı sanık ... ve ...’ı beklerken önceden iş birliği içerisinde aldatma sürecinde sanığın ise katılanı iş yerinde oyaladığı, daha sonra bu süre içerisinde temyiz dışı sanık ...’ye suça konu aracın satışının, .... tarafından düzenlenen vekaletname çerçevesinde yapıldığı, daha sonra bir bahane ile sanığın da bu satış işlemi gerçekleştikten sonra iş yerini kapatarak iş yerinden ayrıldığı, durumdan şüphelenen katılanın notere giderek vekaletname verdiği kişiyi vekillikten azlettiği, ancak araç satışının daha önceden yapıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanıklar ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2797, Karar No: 2024/7977, Tarih: 25.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2797 E.  ,  2024/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1874 E., 2024/300 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/13 E., 2023/15 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çorum ili Kargı ilçesi Demirören köyü çalışma alanında yapılan kadastro sonucundan, 179 ada 8 parsel sayılı 9524,29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasıfıyla Maliye Hazinesi adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Çorum ili Kargı ilçesi Demirören köyü 179 ada 8 parsel sayılı taşınmaz uzun yıllardır müvekkili olan davacı tarafından kullanıldığını, ancak taşınmazın kadastro tespiti yapılırken Hazine adına yazıldığını, davacının taşınmaza 20 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla zilyet olduğunu ileri sürerek, taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "... dava konusu taşınmazın imar ihya faaliyetinin bilirkişi raporuna göre 1952 yılından önce tamamlandığı, davacının eklemeli olarak 20 yılı aşkın malik sıfatıyla taşınmaza zilyet olduğunun anlaşıldığı ..." gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hükme karşı, davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/24588, Karar No: 2012/31652, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24588 E.  ,  2012/31652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 01.05.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1152, Karar No: 2009/11377, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1152 E.  ,  2009/11377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Tanış Değirmen Mak.San.ve Tic.Aş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sEbeplere ve özellikle davacının maddi tazminat alacağı belirlenirken hesaplanan zararından hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tüm peşin sermaye değerinin indirilmesi gerekirken gelir bağlama tarihindeki ilk peşin sermaye değerinin indirilmesi hatalı ise de maddi tazminat isteminin reddedilmiş olması nedeniyle bu hususun sonuca etkili bulunmamasına göre, davacı ile davalılardan Tanış Değirmen Mak. San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 60.00 TL temyiz başvuru harcının taraflarca yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

29.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7968, Karar No: 2021/8365, Tarih: 15.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7968 E.  ,  2021/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Müştekinin motosikletini, 02/01/2015 tarihinde, saat 00.50 sularında, Mimar Sinan Mahallesindeki bir sokak üzerinde kilitlemeden bıraktığı, suça sürüklenen çocuk ile yaş büyüklüğü nedeniyle evrakı tefrik edilen ...’in motosikleti bulunduğu yerden alıp ... Bulvarında itekleyerek götürürken saat 02.15 sıralarında şüphe üzerine görevlilerce görüldükleri, durumlarından şüphe edilmesi üzerine yanlarına yaklaşan görevlileri fark edince motosikleti atıp kaçmaya çalışırken yakalandıkları olayda, suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Müştekinin motosikleti bir sokak üzerine bıraktığını söylediği, suça sürüklenen çocuğun ise görevlilerce motosikleti bulvar üzerinde sürükleyerek götürürken görülmesi karşısında, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, suç tarihinden uzun bir süre önce 07/07/2013 tarihinde işlediği başka bir hırsızlık suçu nedeniyle alınmış sosyal inceleme raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4-Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 15/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8960, Karar No: 2024/9812, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8960 E.  ,  2024/9812 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/876 Esas, 2024/1192 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Göksun Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.03.2020 Tarihli ve 2019/273 Esas, 2020/67 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... 'ün vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 15.01.2024 tarihli dilekçesiyle vasilik süresinin dolduğunu bu nedenle vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 22.01.2024 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerinin ...Mah. ..Cad. No: 3 Ceyhan/ Adana olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ceyhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.05.2024 Tarihli ve 2024/876 Esas, 2024/1192Karar Sayılı Kararı

Vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan mahkemece re'sen kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin ya da dosya hakkında yetkisizlik kararı verilemeyeceğigerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya atanan vasinin vasilik süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Göksun Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Göksun Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Göksun Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Göksun Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Göksun Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27231, Karar No: 2014/29097, Tarih: 27.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27231 E.  ,  2014/29097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/367-2014/437

Davalı işyerinde davacının çalışma düzenine ilişkin kayıtların (nöbet çizelgeleri, puantaj kayıtları, takograf kayıtları vs. belgeler) temini ile sözkonusu belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6465, Karar No: 2023/1805, Tarih: 27.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6465 E.  ,  2023/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/339 E., 2021/635 K.

KARAR : Karar düzeltme dilekçesinin reddine

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1333 E., 2021/1454 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.05.2022 tarihli ve 2022/1906 E., 2022/4382 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş, İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek karar ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu defa davacı karar düzeltme dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 Sayılı Kanun) 6217 sayılı Kanun ile ilave edilen geçici 3 üncü maddenin 1 inci bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kabahatler Kanunu (5236 sayılı Kanun) ile yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlanmış, 6100 Sayılı Kanunla Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yolu düzenlenmemiştir. Öte yandan Yargıtay'ın vermiş olduğu kararlara karşı taraflarca yapılacak karar düzeltme istemleri yine bu kararları veren ilgili Yargıtay Dairesi tarafından değerlendirilecektir. İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme talebi hakkında karar verme yetkisi bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, üç dereceli yargılama sistemine geçiş ile karar düzeltme yolu kaldırıldığından, bu sistemde Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından, Yargıtay tarafından verilen kararlara karşı yapılacak karar düzeltme istemleri de yine bu kararları veren Daire tarafından değerlendirilmesi gerektiğinden, davacının İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme dilekçesinin reddine dair ek kararı temyiz istemi yerinde görüldüğünden 07.07.2022 tarihli ek kararın ortadan kaldırılarak, Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama ilamı ile Mahkeme kararı şekli anlamda kesinleşmiş olduğundan, davacının karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli ek kararının kaldırılarak, davacının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

168,30 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme talep eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6747, Karar No: 2015/5114, Tarih: 31.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6747 E.  ,  2015/5114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Resmî bir sağlık kurumunda doğmadığı anlaşılan mağdure hakkında ... Hastanesinde oluşturulup içerisinde radyoloji uzmanı bulunmayan sağlık kurulunca düzenlenen 13.09.2011 günlü raporda mağdurenin kemik gelişiminin 22 yaş ile uyumlu olduğunun belirtilmesi karşısında suçların oluşumu ve niteliklerini belirlemeye etkisi bakımından, mağdurenin daha önce yaşının belirlenmesine yönelik kemik grafilerinin celp edilerek tam teşekküllü bir hastaneden, içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorulup, mağdurenin suç tarihindeki yaşı bilimsel olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin ... Hastanesine ait 13.09.2011 tarihli sağlık kurulu raporunda, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatri uzmanı ile adli tıp uzmanının bulunmaması karşısında, ruh ve beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül eden ihtisas kurulundan rapor alınması düşünülmeyerek mağdurenin doğum yapmış olması nedeniyle beden sağlığının bozulduğu şeklindeki kabul ile sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.