muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2094, Karar No: 2015/13641, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2094 E.  ,  2015/13641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/217-2014/274

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, patates, fiğ'in dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5997, Karar No: 2013/8927, Tarih: 30.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5997 E.  ,  2013/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDAHAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/09/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydının düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, miras bırakan babası F..in soyadı  D...olduğu halde maliki olduğu 275 ada 3, 4, 19, 20, 21 ve 22 parsel sayılı taşınmazların sicil kaydında  D..olarak  yazılı olduğunu ileri sürerek,  anılan kayıtların nüfus kaydına uygun olarak  düzeltilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nın 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin  hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; çekişme konusu taşınmazlara kadastro sırasında revizyon gören tapu kayıtlarına dayanak belgelerin (mahkeme ilamı, veraset belgesi, vekaletname vs.) getirtilmediği, özellikle 22 nolu parsele uygulanan 6.7.1964 tarih, 47 sıra nolu tapu kaydının hükmen oluştuğu belirtildiği halde dayanak tescil ilamının istenmediği, davacının babası F.D..nun anne, baba ve kardeşlerini gösterir vukuatlı aile nüfus kayıt tablosu istenerek kadastro tutanağında yeralan bilgilerle karşılaştırılmadığı, öte yandan; çekişme konusu taşınmazları kimin tasarruf ettiğinin araştırılmadığı, dinlenen tanıkların bu konuda bilgilerine başvurulmadığı  görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişme konusu taşınmazların paydaşı R.. oğlu F..D..ın davacının miras bırakan babası R..oğlu F..D..olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişme konusu taşınmazların paydaşı R.. oğlu F..D..ın davacının miras bırakan babası R..oğlu F..D..olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9218, Karar No: 2019/4231, Tarih: 08.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9218 E.  ,  2019/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 02.04.2019 Salı günü davacı vekili Av. .... ve davalı vekili Av. .... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davaya konu kaza tarihi itibariyle Zorunlu Karayolu Yolcu Taşımacılığı Ferdi Kaza Koltuk Sigortası bulunmayan aracın yaptığı kazada, davacıların eşi/ annesi Nuran'ın öldüğünü, aracın zorunlu ferdi kaza koltuk sigortası bulunmadığından davalının sorumlu olduğu bedelin ödenmesi için yapılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek davalının takibe itirazının iptalini ve % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davalının icra takibindeki 100.000,00 TL. asıl alacağa ilişkin haksız itirazının iptaline, takibin bu miktar ve bu miktara takip tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte devamına; alacak likit olduğundan, asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davaya konu kazanın tarihi ve taşımanın mahiyeti gereği, davacılar yakınının yolcu olduğu aracın zorunlu koltuk sigortası yaptırma zorunluluğu olan araç olduğunun ve araç sigortasız olduğu için de davalının zarardan sorumlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine; davalının sorumlu olduğu zorunlu koltuk sigorta bedelinin maktu olması ve sigortanın meblağ sigortası olması nedeniyle, alacağın likit olduğunun kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 5.123,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2537, Karar No: 2017/7633, Tarih: 29.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/2537 E.  ,  2017/7633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ilk derece mahkemesi dava dosyası, temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş olup, aşamada, taraf vekillerinin karşılıklı olarak davadan ve temyizden feragat ettiklerine ilişkin dilekçelerinin de yerel ilk derece mahkemesinde gönderildiği anlaşılmakla, dosya re'sen ele alındı, içerisindeki tüm belgeler okunup incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.Dava, inançlı işleme dayalı olarak devredildiği ileri sürülen şirket hisselerinin, davalı yanca üçüncü bir kişiye devri nedeniyle bedelinin tahsiline ilişkin olup, dosyanın incelenmesinden, yerel ilk derece mahkemesince, 08.03.2017 tarihinde, istinaf başvurusunda bulunma yolu açık olmak üzere davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davalı yan vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Yerel ilk derece mahkemesince verilen nihai nitelikteki kararın, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiği açıktır. Keza, dava dosyasında 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belge olmadığı, bu meyanda, mahkemece verilen 11.02.2016 tarihli ihtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin ara kararına yönelik temyiz isteminin konuyla ilgili İBK çerçevesinde Dairemizce reddedilmiş olmasının anılan kanunun Geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle, bu durumun mahkemece verilen 08.03.2017 tarihinde verilen nihai hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece verilen kararın kanunyolu incelemesi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup taraflar arasında vaki olduğu belirtilen sulh çerçevesinde davadan ve kanunyolundan feragat hususundaki taraf beyanlarıyla birlikte yasa gereğinin takdir ve ifası bakımından dava dosyasının yerel ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının yerel ilk derece mahkemesine İADESİNE, 29/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11262, Karar No: 2010/1605, Tarih: 12.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11262 E.  ,  2010/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ilçesi 61066 ada 2 parsel üzerinde bulunan 1.blok 44 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılar haksız muarazanın meni ile mekanik sayaç takılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantası yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle abonelik tesisi yönünden davanın kabulüne mekanik sayaç takılması isteminin reddine dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 97.20 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10022, Karar No: 2013/41928, Tarih: 25.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10022 E.  ,  2013/41928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza tertibine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ve yargılamanın doğrudan doğruya olmasına ilişkin temel kurallar ile sözlülük ve duruşmada hazır bulunma ilkelerinin istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK' nin 193/2.maddesinin beraat kararı yönünden dosya kapsamından ancak ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulanabileceği gözetilmeden,anılan maddenin olayda uygulama olanağı bulunmamasına karşın,maddenin yanlış yorumlanması sonucu sanığın usulüne uygun sorgusu yapılmadan mevcut delillerin değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Akıl hastası olması nedeniyle kendisini savunamayacak derecede malul olduğu anlaşılan sanığa 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi gereğince istemi olmaksızın müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle koruma ve tedavi altına alınmasına yönelik güvenlik tedbirine hükmedilmesine rağmen yargılama giderlerinin sanığa yükletilmesi yerine kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25/11/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6658, Karar No: 2013/12646, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6658 E.  ,  2013/12646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2013 gün ve 2012/255 Esas, 2013/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarında belirtmemesine ve mahkemece mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edildiğinin ifade edilmesine karşın, sanığın mağdureye sokakta yürüdüğü sırada yakalayıp öpmesi eyleminde, mağdureyi bir başka yere götürmemesi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, bu suçtan beraat yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2483, Karar No: 2015/39372, Tarih: 09.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/2483 E.  ,  2015/39372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/408584

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2005

NUMARASI : 2003/207 (E) ve 2004/162 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlülerin yokluğunda verilen 13.06.2005 tarihli uyarlama kararında, kanun yolunun temyiz yerine itiraz olarak belirtilmesi nedeniyle yanılgılı uygulama sonucu verilen bütün kararlar yok hükmünde kabul edilerek, 13.06.2005 günlü hükme yönelik yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 ve 765 sayılı Yasalara göre yağma suçunu oluşturan eylemler nedeniyle verilecek temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,

2-) 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği

bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçların işleniş biçimleri, olayların özellikleri ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınan E... K...'e yönelik yağma eylemi ile ilgili olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesine düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler S.. K.. ve C.. A.. savunmanı ile hükümlü G.. G..'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.