muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/25, Karar No: 2008/5586, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/25 E.  ,  2008/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 107 ada 20 parsel sayılı 8360 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi ve ağaçlık niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine aynı iddia ile müdahil olduktan sonra mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29.05.1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Hükme esas alınan uzman bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 25 civarın da olduğu, üzerinde 10 - 30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu, bu ağaçların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiği ve toprak yüzeyinde az miktarda humus tabakası olduğu, toprak derinliğinde humus olmadığı, 1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında yeşil renkli ormanlık alanda kalmakla birlikte ağaçlık alanların çevresiyle birlikte 3 hektarı aşmaması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden mısır tarlası iken yüksek eğim nedeniyle uzun süre ekilememesi sonucu ağaçlık ve çalılık haline geldiğini haber vermiştir.. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını iddia etmektedir.

6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin ikinci fıkrasındaki bendlerde hangi tür taşınmazların orman sayılmayacağı belirtilerek ormanın olumsuz yönden tanımı yapılmıştır. Bunlardan 1/G bendi “orman sınırları dışında, yüzölçümü 3 hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıkla kaplı yerlerin”, 1/J bendinde “funda ve makilikle kaplı orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin” orman sayılmayacağını öngörmektedir. (G) bendine konu olacak yerlerin “sahipli” yani tapulu arazi olması, (J) bendine konu olabilecek yerlerin ise orman toprak muhafaza karakteri taşımaması yani eğiminin % 12'nin altında olması gerekir. Çekişmeli taşınmazın tespiti belgesiz zilyedliğe dayalı olarak yapılmıştır. Sahipliliği belgeleyen bir tapu kaydı bulunmadığı gibi taşınmazın eğimi % 25 civarındadır. Kullanılmaması nedeniyle üzerinde kendiliğinden yetişmiş 10-30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe ağaçları bulunduğu gibi 1954 tarihli hava fotoğrafından bütünlemesi yapılan 1959 tarihli memleket haritası ile 1978 tarihli memleket haritasında orman alanında kaldığı ve 1954 yılından beri tarım amaçlı olarak kullanılmadığı ve bu hali ile taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılamaycak yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yukarıda açıklanan olgular göz önünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Yönetime iadesine 08/04/2008 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14703, Karar No: 2020/3198, Tarih: 24.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14703 E.  ,  2020/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’un yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle adı geçen sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “.../İSTANBUL” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken; sanığın doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, adresten ayrılmış olduğu da belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığının ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın öncelikle adı geçen sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine) buradan iade dönerse MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6353, Karar No: 2018/18838, Tarih: 22.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/6353 E.  ,  2018/18838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 25. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 30. İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, ilk derece mahkemesi karar tarihinin 16.02.2017 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu, gerekçeli kararın davalı vekiline 05.04.2018 tarihinde tebliğ edildiği, ancak 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 18.04.2018 tarihinde kararın davalı vekilince temyiz edildiği, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2904, Karar No: 2019/8333, Tarih: 09.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2904 E.  ,  2019/8333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma veya ayrılık halinde çocuk kendisine tevdii edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK m.182). Ancak velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılması, mali gücü varsa söz konusu olur. Davalı-davacı kadının çalışmadığı, düzenli bir geliri ve mal varlığının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden davalı-davacı kadının velayeti babaya bırakılan ortak çocuk için iştirak nafakası ile sorumlu tutulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/9264, Karar No: 2015/24561, Tarih: 12.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/9264 E.  ,  2015/24561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/65342

MAHKEMESİ : Kayseri(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2010

NUMARASI : 2009/1240 (E) ve 2010/986 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre olayın tek görgü tanığı T.'ın hazırlık aşamasında sanığın, ".... seninle görüşürüz..." duruşmada ise "... seninle dövüşeceğim ... Kayseri'yi dar edeceğim ..." diyerek tehdit ettiği yönünde çelişkili ifadelerinin mahkumiyete yeterli kesin kanıt oluşturamayacağı; "lan" sözcüğünün ise de, tartışma sırasında söylenmesi, bu şekliyle ancak kaba söz niteliğinde olabileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan M.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20939, Karar No: 2012/6165, Tarih: 05.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20939 E.  ,  2012/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 168-5 maddesi gereğince yetki itirazı, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren 5 gün içinde yapılması gerekir.

Somut olayda borçlular ... ödeme emrinin 17.3.2011 tarihinde, ... 18.3.2011 tarihinde tebliğ edildiği ve borçluların yasal 5 günlük süreden sonra 25.3 2011 tarihinde yetki itirazında bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen  madde hükmüne aykırı olarak yetki itirazının süreden reddine karar verilmesi  yerine işin esasına girilerek hüküm tesisi  doğru değil ise de, sonuçta istem ret edildiğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24296, Karar No: 2023/10269, Tarih: 02.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24296 E.  ,  2023/10269 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/277 İddianame No.lu iddianamesi ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,b,c,h, 39/1, 53/1. maddeleri uyarınca, sanıklar ... ve ... hakkında ise aynı Kanun'un 149/1-a,b,c,h, 37/1, 53/1. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2017 tarihli ve 2017/133 Esas, 2017/250 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c,h, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 25.02.2019 tarihli ve 2019/888 Esas, 2019/509 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi, sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına ve beraat etmesi gerektiğine;

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi, hakkında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, mahkeme kararının gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, katılana zararının giderilip giderilmediğinin sorulmasına ve eylemin yağma suçunun basit halini oluşturduğuna İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi, hakkında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, mahkeme kararının gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, katılana zararının giderilip giderilmediğinin sorulmasına ve eylemin yağma suçunun basit halini oluşturduğuna İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanık ... ve katılan ..., tanık H.D.'nin evinde bulunmaktadır. Tanık, sanıkların akrabası, katılanın ise komşusudur. Katılan aslen Belçika'da yaşamakta olup tatil amacıyla Türkiye'de bulunmaktadır. Olay günü katılan, tanığın evinden ayrılmak üzere kapıda ayakkabılarını giyeceği sırada, apartmanın karanlık olduğu ve kapıyı kapatmamasına ilişkin uyarılmasına rağmen sanık ...'ın kapıyı kapatarak katılanı karanlıkta bıraktığı, akabinde ise diğer sanıkların yüzleri kapalı bir şekilde apartmana girerek katılanın ağzını kapatıp kollarından tutarak üzerinde bulunan ve içerisinde katılana ait nüfus cüzdanı, yurt dışı kimliği, yurt dışı banka kartı, ailesine ve dairesine ait anahtar ve tapuların, 4 adet 100 €, 1 adet 200 € geri kalanı 50 € şeklinde 2000 €, 120,00 TL para, 2 adet siyah 1 büyük diğeri küçük cüzdan, 9 adet 22 ayar burma bilezik, 3 tane 5'i bir arada, 1'i büyük 2'si küçük 2 adet zincir, normal kol saati, takı seti, Halkbank kartı, pasaport, Belçika sigorta defterleri, içerisinde 0 543 ... .. .. nolu hat bulunan Nokia marka cep telefonunu, Samsung marka cep telefonu bulunan çantayı alarak olay yerinden kaçtıkları, katılanın sanıkların peşinden koşması üzerine sanık ...'ın katılanı korkutmak amacıyla elindeki kuru sıkı silahla havaya iki el ateş ettiği anlaşılmaktadır.

2. Sanıklardan yalnızca ... atılı suçlamayı kabul ederek eylemi kendisinin tek başına gerçekleştirdiği, kardeşlerinin suça iştirak etmediğini belirtmiş, diğer sanıklar suçlamayı reddetmiştir.

3. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan (BTİK) celbedilen raporlara göre, sanıkların olay saatinde kısa ve sık aralıklarla çok sayıda görüşme yaptığı tespit edilmiştir.

4. Katılan, sanık ...'ın olay anından hemen önce sık sık telefon görüşmesi yaptığını, kendisi evden çıkarken perdeleri kapattığını ve ayakkabısını giyeceği esnada kapıyı kapatarak kendisini karanlıkta bırakarak suça iştirak ettiğini beyan etmektedir.

5. Soruşturma aşamasında usulüne uygun verilen arama kararı sonucu sanıkların ikamet ettiği evlerde yapılan aramada, katılana ait bir takım eşyalar ve suçta kullanılan kuru sıkı tabanca ele geçirilmiş, sanık ... evde gizlenir vaziyette yakalanmıştır.

6. Ele geçirilen eşyalar katılana el koyma kararının akabinde iade edilmiş fakat yağma suçuna konu eşyaların bir kısmının sanıklar tarafından yakıldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

5. Soruşturma aşamasında usulüne uygun verilen arama kararı sonucu sanıkların ikamet ettiği evlerde yapılan aramada, katılana ait bir takım eşyalar ve suçta kullanılan kuru sıkı tabanca ele geçirilmiş, sanık ... evde gizlenir vaziyette yakalanmıştır.

6. Ele geçirilen eşyalar katılana el koyma kararının akabinde iade edilmiş fakat yağma suçuna konu eşyaların bir kısmının sanıklar tarafından yakıldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d maddesinde yer alan nitelikli halin oluşmasına rağmen uygulanmaması eleştirisi dışında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın tutarlı ve istikrarlı beyanları, sanıklar arasındaki iletişimi gösterir BTİK raporları, sanık ...'ın ikrarı, katılanın anlatımına uygun şekilde sanıkların evinde ele geçirilen eşyalar karşısında sanıkların suça konu suçu işlediği sabittir. Bu nedenle tüm sanık müdafilerinin sübuta yönelik temyiz sebepleri yönünden kurulan hükümlerde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi sanıklar hakkında takdiri indirim hükümlerini uygulamıştır. Somut olayda ise haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartları gerçekleşmemiştir. Bu nedenle sanık ... müdafiinin bu yöndeki temyiz talepleri yönünden kurulan hükümlerde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Katılan zararının tamamının giderilmediğini beyan etmiştir. Hali hazırdaki tazmin ise, arama- el koyma kararı sonucu ele geçirilen eşya ve paraların katılana iadesiyle oluşmuştur. Bu nedenle sanık ... müdafiinin bu yöndeki temyiz talebi yönünden kurulan hükümlerde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

4. Sanıkların eyleminin nitelendirilmesi ve ceza tayini yönünden, Bölge Adliye Mahkemesi'nin de eleştirdiği 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d nitelikli halinin uygulunamaması hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Bu husus, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık ... müdafinin eylemin basit yağma suçunu oluşturduğu yönündeki temyiz sebebi yönünden kurulan hükümlerde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 25..02.2019 tarihli ve 2019/888 Esas, 2019/509 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/871, Karar No: 2012/18897, Tarih: 05.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/871 E.  ,  2012/18897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bingöl Asliye Hkuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinin, davalının tutuklu olarak bulunduğu Ceza İnfaz Kurumu kanalıyla mahkemesine gönderildiği görülmektedir. Cezaevi kanalıyla gönderilen temyiz dilekçesinde temyiz edenin imzası bulunmamaktadır. Bu temyiz dilekçesi, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak cezaevi idaresince elektronik ortamda gönderilmiş olsa dahi elektronik ortamdan çıkartılan fizik örneklerin aslının aynı olduğu hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi gerekir (6100 s. HMK. md. 445/3). Dosyadaki temyiz dilekçesinde bu yönde "aslının aynı" olduğuna ilişkin bir şerh ve imza bulunmamaktadır. Kaldı ki, temyiz dilekçesinin cezaevi müdürlüğüne verildiği tarihte elektronik ortamda işlem yapmayı mümkün kılan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu da henüz yürürlüğe girmiş değildir. Bu bakımdan;

1-Fiziki olarak cezaevi müdürlüğüne verilmiş bulunan temyiz dilekçesinin, temyiz edenin imzasını ihtiva eden aslının dosyaya alınması,

2-Temyiz dilekçesinin ilgilisi tarafından 30.09.2011 tarihinde cezaevi müdürlüğüne verildiği bu dilekçenin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda mahkemeye gönderildiği ve mahkemece 14.10.2011 tarihinde kayda alındığı görüldüğüne göre, temyizin süresinde olup olmadığını tespit bakımından, temyiz dilekçesinin mahkemeye elektronik ortamda ulaştığı tarihin tespit edilip bildirilmesi ve bu iletiye ilişkin kaydın elektronik ortamdan çıktısının alınarak eklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2012 (Per.)