muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5205, Karar No: 2021/27121, Tarih: 22.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/5205 E.  ,  2021/27121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,

Taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunup, olay tarihinde karşılaştıklarında, sanıklar ... ve ...'in yanlarında getirdikleri sopalarla mağdur sanık ...'e saldırmaları üzerine mağdur sanık ...'in de belindeki silahı çıkartarak yere doğru bir el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, dosyadaki cd çözüm tutanağına göre de, sanıklar ... ve ...'in birlikte mağdur sanık ...'e saldırdıklarının tespit edildiği, sanığın olay esnasında silah kullandığına dair bir tespitin yer almadığı gibi, tanık ...'un aşamalardaki beyanlarında sanıkların doğrudan mağdur sanık ...'i darp etmeye başladıklarını, bundan sonra bir el silah sesi duyduğunu söylemesi, ayrıca mağdur sanık ...'in silahı sanıkların üzerlerine doğru değil yere doğru ateşlemiş olması hususu da göz önüne alındığında, bu oluş ve kabule göre sanığın kendisine ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile hareket ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa hükmünün uygulanması gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7586, Karar No: 2020/9096, Tarih: 03.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7586 E.  ,  2020/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat talepli icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olarak açılan davada ... 17. Asliye Hukuk ile ... 15. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat talepli icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 17. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı şirket sigortalısının adresinin ... ili olduğu, haksız fiil davalarında davalının yerleşim yer ve zarar görenin yerleşim yeri mahkemeleri yetkilidir.

Dava sözleşmenin tarafları arasında değil; sorumluluğundan kaynaklanmış olup, kasko sigorta poliçesi ile sigortalanmış araç da hususi otomobildir. TTK'nun 1301. maddesi (6102 sayılı TTK m. 1472) hükmü gereğince kasko sigortacısı, sigorta bedelini ödedikten sonra hukuken sigorta ettiren yerine geçer ve bu sebeple sigortalı mal sahibinin hak ve yetkilerine sahip olur. Bu halefiyet ilkesi gereğince, sigortalı zarar sorumlusuna karşı tazminat davasını hangi yer mahkemesinde açması gerekiyor ise, kasko sigortacısının da rücu davasını aynı yer mahkemesinde açması gerekir. Somut olayda, haksız fiilden zarar görenin ve davalının yerleşim yerleri ... ili olmakla uyuşmazlığın çözümünde ... ili mahkemeleri yetkilidir. Davacı taraf davasını yetkili mahkeme açmadığından seçim hakkı davalı taraf geçmekle davalının seçimi doğrultusunda yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 15. Asliye Hukuk Mahkemesi ise her ne kadar ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/196 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama neticesinde haksız fiilden zarar görenin yerleşim yerinin mahkeme yargı çevresi içinde bulunduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmişse de, davaya dayanak yapılan icra takibinin ... İcra Dairelerinde gerçekleştirildiği, takibe dayanak olan alacağın para borcuna ilişkin olması nedeniyle götürülecek borçlardan olduğu, bu sebeple davanın davacının ikametgahında açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Somut olayda; uyuşmazlık, 6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile (trafik kazasına) sebebiyet veren davalı sürücü ve araç malikinden rücuan tahsili isteminden kaynaklanmaktadır.

Somut olayda; uyuşmazlık, 6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile (trafik kazasına) sebebiyet veren davalı sürücü ve araç malikinden rücuan tahsili isteminden kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir" hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde de esasen HMK'nın 7/I-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Kanun koyucunun maddenin düzenlenmesinde ortaya koyduğu gerekçeden de bu durum fiilden doğan davalarda uygulamada ve doktrinde oluşan görüşler dikkate alınarak haksız fiilin işlendiği yer dışında zararın meydana geldiği yer, gelme ihtimalinin bulunduğu yer ve karşılaştırmalı hukuktaki örnekler de dikkate alınarak zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olarak kabul edilmiştir. Bu anlamda; dava sebebi olan haksız fiil halinde dahi HMK'nın 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olması gözönüne alındığında, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davasında, davacı vekili tarafından ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açılmış olup, dava dilekçesi davalıya 04/07/2019 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından 10/07/2019 tarihinde cevap dilekçesi ile davalının ... 'da ikamet etiği ,dava konusu kazanında ... 'da gerçekleşmiş olduğu, yetkili icra dairesi ve mahkeme ... İcra Daireleri ve ... Ticaret mahkemesi olduğu dolayısıyla dosyanın ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesi talep edilmiştir.

sayılı HMK'nın 19/2 . maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Aynı maddenin son fıkrasında ise yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir "hükümleri karşısında davalının süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu ve somut uyuşmazlıkta kesin yetki kuralının bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18873, Karar No: 2014/1110, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18873 E.  ,  2014/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/777-2013/198

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21067, Karar No: 2014/11656, Tarih: 13.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21067 E.  ,  2014/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması. 2-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Katılan ...'un temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın yüzüne karşı 11/10/2012 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 29/01/2013 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik sanık ... müdafinin ile sanık Feridun Kılınç'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafii ve sanık Feridun Kılınç'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’nın saat 15.30 sıralarında idaresindeki halk otobüsü ile güzergahı olan sokaktan seyredip, kontrolsüz kavşağa girdiğinde sağındaki sokaktan kavşağa giren sanık ... idaresindeki motosiklete ön kısımları ile çarpması sonucu, motosiklette yolcu olan ...’un ölümüne, ...’un hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden oldukları olay nedeniyle tanzim edilen kaza tespit tutanağı ile 02.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda sanık ...’nın idaresindeki halk otobüsü ile seyrettiği yolun ana yol konumunda olması sebebiyle sanığın ilk geçiş hakkına sahip olduğunun ve bu nedenle kusurlu olmadığının bildirilmesine rağmen hükme esas alınan

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 15.05.2012 tarihli raporunda olay mahallinin kontrolsüz kavşak olduğunun, sanık ...’nın seyrettiği yolun sokak yada cadde olmasının sonuca etkili bulunmadığının, sanığın sağından kavşağa giren motosiklete ilk geçiş hakkını vermesi gerekmesine rağmen kavşağa girerek asli kusurlu olduğunun bildirilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından; sanıkların seyrettikleri yolların durumunun tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilerek karayolları fen heyetinden ya da teknik üniversitelerin konu ile ilgili bölümleri öğretim üyelerinden seçilecek bilirkişi heyetinden rapor aldırılması sonrası sanıkların hukukî durumlanının tespit ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-Olayda, sanık ...'nın yanı sıra diğer sanık ... ile ölen ve yaralanan katılanın da kusurlu olduğunun kabul edilmesine, sanık ...'nın sabıkasının bulunmamasına rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının “kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkında TCK’nın 85/2, 62/1. maddeleri gereğince tayin edilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verildiği sırada tayin edildiği bildirilen hapis cezası miktarının haten “5” yıl olarak yazılması,

3-Sanık... hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4060, Karar No: 2013/5916, Tarih: 30.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/4060 E.  ,  2013/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni olduğu aracı sürücü belgesi olmaksızın kullanan dava dışı kişinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada yaralanan kişiler için davacının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olarak ödemek zorunda kaldığı 17.034 TL tedavi giderinin ödeme tarihi olan 14.10.2004'den işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tedavi gideri tazminatı istemine ilişkindir. Dairemizce de benimsenen H.G.K’nun E:1999/4-619,1999/737 sayılı kararında belirtildiği gibi, yaşam hakkı kişinin vazgeçilmez en önemli haklarından olup, somut olaydaki gibi yaralanmalar nedeniyle kişinin sosyal durumuna uygun özel bir sağlık

kurumunda tedavi görmesinin doğal karşılanması gerekir. Davacı tarafından ödenmesi gereken tedavi gideri miktarı Sağlık Bakanlığının belirlediği resmi tarife tutarı değil, özel sağlık kuruluşlarının emsal tedaviler için uyguladığı genel ve ortalama rayiç bedelidir.

Mahkemece yapılacak iş, uzman bilirkişiden trafik kazası sonucu yaralanan kişilere uygulanan tedaviye ait fatura tutarının özel sağlık kuruluşlarının emsal tedaviler için uyguladığı genel ve ortalama rayiç bedele uygun olup olmadığı konusunda rapor alarak sonucuna göre karar vermektir.Anılan husus gözetilmeden mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30.4 2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14024, Karar No: 2015/2894, Tarih: 27.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14024 E.  ,  2015/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 2 parsel sayılı 1.782,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, avlulu iki katlı kargir ev vasfıyla ... adına, 101 ada 3 parsel sayılı 1.218,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve arsa vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli parseller ile dava dışı 101 ada 1 parselin tespitten evvel murislerince taraflar arasında taksim edildiğini, taksim sözleşmesine uyarınca kendisine ait 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait bir bölümün davalı ...'ye ait 101 ada 2 parsel içerisinde kaldığını, yine taksim sözleşmesi uyarınca diğer davalı ...'e ait 101 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile kendisine ait 1 parsel numaralı taşınmaz arasında yol olarak paftasında gösterilmesi gereken yerin davalı ...'e ait 3 nolu parsel içerisinde tespit gördüğünü ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın 101 ada 3 parselden ifrazı ile paftasında yol olarak terkinine, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen kısmın 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile davacıya ait 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan ağaçların kal'ine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile teknik bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen kısmın 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile davacıya ait 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan ağaçların kal'ine karar verilmiş ise de yapılan inceleme araştırma ve uygulama hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacının dayandığı 19.9.1999 tarihli taksim sözleşmesi zemine uygulanmaksızın sadece bilirkişi ve tanık beyanlarına göre fiili kullanım durumu belirlenmiş, taksim sözleşmesinde geçen ve tarafların taşınmazları arasındaki müşterek sınırın belirlenmesinde esas olacak ..........'e ait duvarın neresi olduğu, tanık ve bilirkişi ve taraflardan sorulup fen bilirkişi raporunda işaretlenmemiştir. Ayrıca keşif zaptındaki mahkeme gözleminde davacının dava konusu ettiği ve kal'ini istediği ağaçların davacıya ait 1 nolu parsel içerisinde kaldığı belirtilmesine rağmen, keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda davaya konu ve kal'i istenen ağaçların davalı ...'ye ait 2 nolu parsel içerisinde kaldığı açıklandığı halde bu çelişki giderilmemiştir. O halde mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak, davacının dayandığı 19.9.1999 tarihli taksim senedi mahalli bilirkişiler ve tanıklar marifetiyle keşif yerinde uygulanarak taraflar arasındaki müşterek sınırlar taksim sözleşmesi esas alınarak belirlenmeli, taksim sözleşmesinde bahsi geçen ve müşterek sınırın belirlenmesinde esas teşkil edecek davalı ...'e ait duvarın neresi olduğu belirlenerek fen bilirkişi raporunda işaretlenmeli, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları taraflara usulünce tebliğ edilerek itiraz hakkı sağlanmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller esas alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz edene iadesine, 27.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/233, Karar No: 2023/117, Tarih: 18.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/233 E.  ,  2023/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/425 E., 2021/104 K.

DAVA TARİHİ : 13.08.2009-14.12.2010

HÜKÜM/KARAR : Karar Verilmesine Yer Olmadığına

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada İİK 94. md. göre tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; dahili davalı yüklenici ...'un müvekkili kooperatiften aldığı kredileri ödememesi nedeniyle çok sayıda takip başlatıldığını, icra takiplerinde borçlunun borca yeter malı olmadığının anlaşılması üzerine İİK'nın 94. maddesine istinaden yetki belgesi alındığını ileri sürerek, borçlu yüklenici ile arsa sahibi davalılar arasında imzalanan arsa payı inşaat sözleşmesine göre, borçluya verilmesi kararlaştırılan 1, 3, ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin yüklenici ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen 2009/294 Esas sayılı davada davacı arsa sahipleri vekili, yüklenici ile aralarındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre müvekkillerine düşen bağımsız bölümler ve ortak alanlarda eksiklikler bulunduğunu, iskân ruhsatının alınmadığını ileri sürerek, gecikme tazminatı ile sözleşmeye göre yükleniciye verileceği kararlaştırılan 1,3 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin, iskân ruhsatının alınabilmesi ve tazminatları için satış yetkisi verilmesini talep etmiştir.

3. Birleşen 2010/538 Esas sayılı dosyada davacı arsa sahipleri vekili, 13.08.2009 ve 01.09.2010 tarihleri arasındaki gecikme tazminatının davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı arsa sahipleri vekili cevap dilekçesinde, binanın iskân ruhsatının alınmaması ve ince işlerinin bitirilmemesi sebebiyle yüklenicinin sözleşmeye göre dava konusu bağımsız bölümleri talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Dahili davalı yüklenici ... vekili, davacı kooperatife borcunun bulunduğunun doğru olduğunu, sözleşme konusu inşaatın iskân ruhsatının alınmadığını, binada birtakım eksikliklerin bulunduğunu beyan etmiş, birleşen davalarda ise davaların reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI