muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/432, Karar No: 2019/7485, Tarih: 16.04.2019

Aladağ Asliye Ceza Mahkemesi yaptığı yargılama sonrası sanığın TCK 116/4, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar vermiş, bu karar sanık tarafından temyiz edilmiş.

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 16/04/2019 gün 2019/7485 sayılı kararıyla hükmün oy çokluğuyla onanmasına karar vermiştir.

Yüksek Daire'nin onama kararına katılmıyoruz.

Nedenler: Sanığın konutun eklentisi olan samanlığa meşru olmayan bir amaç için girmesi değil, müşteki ile arasında yaşanacak olaylardan korunmak için girip saklandığı anlaşılmaktadır. Başka bir ifadeyle sokakta konuşma ve mağdurun korkusundan samanlığa girme, kendisine karşı bir fillden korunmak için saklanma söz konusudur.

Konutta veya eklentisinde meşru olmayan bir ilişkiden, hareketten söz edilmemektedir.

Samanlığın önü açık, kapısı olmayan, dış dünyadan ayıran, herkesin girmesini yasaklayan belli kriterler tespit edilmeden ve olay yerinde bulanan sanığın ve tanığın çocuğu olan kişi dinlenmeden, eksik incelemeyle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Sanık tanığın rızası dahilinde samanlığa girmiş, bu açıklanan rızanın meşru bir amaca yönelik olması gerekir, buradaki amaç kocanın korkusundan veya yanlış anlamasını önlemek için olay çıkmasın diye eklentiye saklanması söz konusudur.

Meşru olmayan ilişki için konut veya eklentiye girme söz konusu değildir, sokakta konuşma, sanığın mağdur tarafından görülüp yanlış anlaşılma ve olay çıkmasını önlemek için eklentiye girmesi ve saklanması söz konusudur. Bu durumda TCK 25 maddesinin koşullarını tartışmak gerekir.

Meşru amaç hukuka aykırı olmayan, hukuki açıdan kabul edilebilir, hukuk düzenini bozmayan, konusu haksız fiil veya suç teşkil etmeyen maksatlar olarak tanımlanabilir. Meşru amaç konuttaki hak sahibinin hukuken korunan yararları bakımından zarar veya tehlike yaratmayacak amaçtır. Burada korunan yarar mağdurun rızası dışında konut veya eklentisine girilip onun menfaatine aykırı hareket edilmesidir. Olayımızda sokakta bayanla konuşma ve yanlış anlama nedeniyle olay çıkmasın diye tek başına samanlığa girme, saklanma ve kendisini koruma amacı güdülmüştür.

Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle, olayda konutta veya eklentisinde meşru olmayan bir hareket olmadığı ve tanığın rızasıyla konuta girildiği için konut dokunulmazlığı ihlal suçunun unsurlarının oluşmadığı ve beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararının onanmasına karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2013/6431, Karar No: 2013/8479, Tarih: 26.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6431 E.  ,  2013/8479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesinde,... Köyü 121 ada 95 parsel nolu taşınmazın, 121 ada 52 parsel sayılı taşınmazın ifrazı sonucu kanal ve yol olarak davalı Hazine adına tescil edildiğini, ancak; ifraz olunan 121 ada 52 parsel sayılı taşınmazın orman vasfıyla hazine adına kayıtlı olduğunu ve memleket haritasında da orman olarak gözüktüğünü iddia ederek, 121 ada 95 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve 121 ada 95 nolu, 210 m2 yüzölçümlü, kanal ve servis yolu nitelikli taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanun uyarınca orman kadastrosu yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 26/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7192, Karar No: 2017/2088, Tarih: 20.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/7192 E.  ,  2017/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ile müdahil ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 27.07.2006 harç tarihli dilekçesi ile asliye hukuk mahkemesinde açtığı davada; sınırlarını bildirdiği kendilerinin zilyetliğinde bulunan taşınmaza davalının ot biçmek suretiyle haksız yere müdahalede bulunduğu belirtilerek davalının müdahalesinin men'ini talep etmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince; dava konusu taşınmaz için kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş ve dosya kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Kadastro sırasında; Yuva köyü çalışma alanında bulunan, 14156,93 m2 yüzölçümlü 102 ada 37 parsel sayılı taşınmaz asliye hukuk mahkemesinin 2007/106 Esas sayılı dosyasında davalı olduğundan bahisle taşınmaz hakkında düzenlenen tespit tutanağı kadastro mahkemesine devredilmiştir.

... kadastro mahkemesine verdiği 31/07/2008 havale tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazın babası İbrahim oğlu Abdullah Güler'den intikal ettiğini 102 ada 37 parseldeki hissesinin kendisine verilmesini talep etmiştir.

Kadastro mahkemesince; davacılar ... ve ...'ın davalı ...'e karşı açmış oldukları davanın kabulüne, asli Müdahil ...'in açmış olduğu davanın reddine,

Dava konusu ... köyünde kain 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile 34429508342 T.C nolu 01/07/1932 doğumlu Hasan Ali Bektaş'ın mirasçıları adına taşınmazın 128 pay kabul edilerek

- 2 -

2016/7192 - 2017/2088

Dava, müdahalenin men'i davası iken, yargılama sırasında arazi kadastrosunun yapılmış olması nedeni ile arazi kadastrosuna itiraz davası niteliğini de kazanmıştır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3402 Kanunla değişik 5304 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu çalışmaları bulunmaktadır.

- 2 -

2016/7192 - 2017/2088

Dava, müdahalenin men'i davası iken, yargılama sırasında arazi kadastrosunun yapılmış olması nedeni ile arazi kadastrosuna itiraz davası niteliğini de kazanmıştır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3402 Kanunla değişik 5304 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, taşınmaza komşu 102 ada 13, 33, 34, 36, 38, 39, 40 ve 41 parsel sayılı taşınmazların tarla/kargir ev vasfıyla tapuda kayıtlı olduğu, müdahil davacı murisi ile davacı yan murisi arasında yapılan becayiş sonrasında davacı yanın 50-55 yıl gibi uzun bir süre taşınmazda kullanımı bulunduğu, mahkemece gerçek hak sahibinin Kadastro Kanununun 30/2. maddesi uyarınca belirlendiği ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, mahkemece, taşınmazın kadastro tespitinin iptaline karar verilmesi gerekirken “tutanağının iptaline” karar verilmiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hüküm fıkrasının üç numaralı bendinde yer alan “tespit tutanağının” ibaresi hükümden çıkartılarak, bunun yerine “tespitinin” kelimesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22333, Karar No: 2023/12218, Tarih: 20.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/22333 E.  ,  2023/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2017/199 E., 2019/426 K.

vekili Avukat ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul, Esastan ret

Taraflar arasındaki dar teminatlı kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirkete ait ve davalıya kasko sigortalı olan aracın 17.12.2016 tarihinde çift taraflı maddi hasarlı trafik kazasına karıştığını, davalının hasar dosyası açtığını, anlaşmalı eksperden alınan raporda aracın değerinin 72.500,00 TL olarak belirlendiğini, ancak bu bedelin piyasa değeri altında olup davacının bu bedeli kabul etmediğini, zira emsal fiyatların 85.000,00 TL-95.000,00 TL arasında değiştiğini, davalının aracın onarım bedelinin araç değerinin %60'ı altında kalması nedeniyle ödeme yapmayacağını bildirdiğini, davalının düzenlettiği eksper raporunun gerçeği yansıtmadığını, aracın kullanılamaz halde olduğunu, araçta meydana gelen maddi hasarın tespiti ile aracın pert olduğu ve tamir edilemeyeceğinin belirlenmesi halinde araç bedelinin tamamının tahsili gerektiğini belirterek açılan kısmi davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 09.05.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 80.000,00 TL'ye artırarak, pert total işlemi yapılması gereken aracın davalı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kasko poliçesi dar kapsamlı olup yalnızca aracın pert olması veya Katma Değer Vergisi hariç onarım masraflarının, sigortalı aracın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerinin %60'ını aşması halini teminat altına aldığını, onarım masraflarının bu oranın altında kalması halinde aracın kısmi hasarlı kabul edilip poliçe kapsamında herhangi bir tazminat ödenmediğini, ekspertiz raporunda aracın KDV hariç onarım masrafının 37.360,79 TL olup aracın hasar tarihindeki piyasa değeinin 72.500,00 TL olduğunu, onarım masrafının piyasa değerinin %60'ını aşmaması nedeniyle talebin poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu, bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, kaza tarihinden itibaren faiz talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamada alınan 04.12.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre aracın hasarlanarak kullanılamaz duruma geldiği, sigorta eksperi tarafından 54.207,51 TL + KDV'nin hesaplandığı, eksper tarafından iskonto uygulanarak hasarın 37.360,79 TL + KDV'ye indirgendiği ve tamirin ekonomik olmayıp pert total işlem yapılması gerektiği kanaatine varıldığı, arazın 17.12.2016 kaza tarihi itibariyle kazasız piyasa değerinin 80.000,00 TL olarak belirlendiği, tespit edilen hasarın kasko değerine yaklaşması nedeniyle tamirin teknik ve ekonomik olarak uygun olmadığı ve pert total işlem yapılması gerektiği, hasar bedelinin araç değerine oranının ise %65.499 olarak belirlendiği, davalı vekilinin itirazları doğrultusunda alınan 27.02.2018 tarihli ek bilirkişi raporuna göre aracın tamir sonrası serbest piyasada kazasız değerinden %10 aşağı satılabileceği, tamiri mümkün olmayan ve yenisiyle değişimi yapılacak yedek parçalardan dolayı araçta kıymet artış tenzilatı olarak 5.887,13 TL oluşacağı, ancak bu bedelin tamir sonrası oluşacak 8.000,00 TL değer kaybından daha az olması nedeniyle dikkate alınmadığı, maddi hasara kıymet artış tenzilatı ve değer kaybı ilave edildiğinde hasar miktarının daha da arttığı, davalının itirazı kapsamında ilave edilen kıymet artış tenzilatı ve değer kaybı sonrasında KDV hariç hasar bedelinin araç değerine oranının ise %68.140 olduğu, hesaplanan hasarın kasko değerine yaklaşması nedeniyle aracın tamirinin teknik ve ekonomik olarak uygun olmadığı ve pert total işlemi yapılması gerektiğinin bildirildiği, davacının seçimlik hakkını 09.05.2018 tarihli dilekçesi ile kullanarak aracın hurdasının davalı ... şirketine bırakılması yönünde kullandığı, sigortalı aracın onarım masrafının rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerinin %60'ının üzerinde olduğu ve hasar tamirinin teknik ve ekonomik anlamda uygun olmadığı, pert total işlemi yapılması ve davacının talebinin poliçe kapsamında olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile aracın bedeli olan 80.000,00 TL'nin 08.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziye birlikte davalıdan tahsiline, davacı adına kayıtlı aracın hurdasının davalı ... şirketine bırakılmasına, davacının fazlaya dair faiz isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kasko poliçesinin dar kapsamı olduğu, her türlü riski değil aracın pert olması ve KDV hariç onarım masraflarının aracın riziko tarihindeki değerinin %60'ını aşması halinde teminat altına aldığı, mahkemece yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporları esas alınarak karar verildiği, poliçede kararlaştırıldığı gibi gerekli iskontolar yapılarak ve KDV'siz hesaplama sonucu ortaya çıkan hasar tutarının rayiç değerin %60'ının altında olduğunu, talebin teminat kapsamında olmadığını, bilirkişi raporlarında hatalı olarak gerekli iskonto ve KDV indirimi yapılmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait araçtaki hasar oranının %60'tan fazla olması nedeniyle hurdaya ayrılması gerektiğine ilişkin bilirkişi raporlarının hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Türkiye İş Bankasının rehin kaydı mevcut olup bankanın muvafakati olmadan sigortalının hak sahibi olamayacağı, davanın husumet yokluğundan reddi gerektiği, poliçedeki pert özel şartının yok sayıldığı, bilirkişi raporlarında iskontonun ve anlaşmalı servisteki işçilik ücretlerinin doğru hesaplanmadığı, onarım maliyeti hesaplanırken KDV hariç olmak üzere sigortacının ilgili markadaki orijinal yedek parça tedarik iskontoları ve eksper tarafından tespit edilen anlaşmalı servisteki işçilik maliyetleri üzerinden hesaplama yapılmasının iki tarafça kabul edildiği, müvekkilinin aldığı kesin ekspertiz raporuna göre sigortalı aracın KDV hariç onarım masrafı 37.360,79 TL olarak belirlenmiş olup bu tutarın aracın kaza tarihindeki değerinin %60'ı altında kaldığı, bu nedenle hasarın teminat kapsamı dışında kaldığı, kabul anlamına gelmemek kaydıyla aracın piyasa değeri ve sovtajın doğru tespit edilmediği, sigorta şirketinin aldığı ekspertiz raporunda aracın hasarsız ikinci el değerinin 72.500,00 TL ve sovtajın 30.000,00 TL olarak tespit edildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 17.12.2016 tarihinde davacıya ait ve davalı ... tarafından dar teminatlı kasko poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu meydana gelen hasar bedeline ilişkindir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 17.12.2016 tarihinde davacıya ait ve davalı ... tarafından dar teminatlı kasko poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu meydana gelen hasar bedeline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1409, 1453 ve 1459 uncu maddeleri, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle daini mürtehin tarafından verilen muvafakatin davanın her aşamasında tamamlanabilen dava şartı olup temyiz aşamasında banka nezdinde daini mürtehin kaydı ve alacak bulunmadığının belgelenmiş olmasına, davaya konu dar teminatlı kasko poliçesinde sadece aracın tam hasara uğraması hali teminat altına alındığından parça tedariki ve onarım yapılacak servise ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemesine, davalının aldığı eksper raporunda da KDV hariç ve iskontosuz yedek parça bedelinin 51.127,51 TL ve işçilik bedeli 3.080,00 TL olmak üzere hasar bedelinin 54.207,51 TL olarak belirlenmesine, onarım masrafının her halükarda aracın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerinin %60'ı üzerinde olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2257, Karar No: 2010/6061, Tarih: 30.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2257 E.  ,  2010/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.11.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davacı-davalı kadının boşanma davası, kusur, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 30.03.2010 günü temyiz eden davalı-karşı davacı İ.E.ile vekili Av. ..geldiler. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-davacı kocanın manevi tazminat istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin E.'dan alınıp İ.'ye verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/5564, Karar No: 2018/4464, Tarih: 18.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/5564 E.  ,  2018/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erişimin engellenmesi talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğiyle Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine, Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye ve talep edenin başvuru tarihinde İstanbul adresinde ikamet etmesine göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 07/03/2018 gün ve 2018/2234 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.