muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3890, Karar No: 2022/5651, Tarih: 09.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3890 E.  ,  2022/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın her bir davalı yönünden ayrı ayrı reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 09/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/481, Karar No: 2018/9220, Tarih: 12.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/481 E.  ,  2018/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanıklar lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29118, Karar No: 2013/19966, Tarih: 10.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29118 E.  ,  2013/19966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, sokağa kilitli vaziyette parkedilmiş halde bulunan otomobilden hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1.b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı yasanın 142/1.e maddesi uyarınca sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi her iki fıkrada ögörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5025, Karar No: 2013/5441, Tarih: 20.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5025 E.  ,  2013/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2011 tarih ve 2011/249-2011/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı ... arasında acentelik sözleşmesi imzalandığını, bu davalının acentelik faaliyetinden doğmuş ve doğabilecek borçlarına diğer davalı ...'in taşınmazlarını 150.000 TL'ye kadar ipotek verdiğini, müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini ve davalı ...'in 169.263,79 TL borcunun olduğunu, alacağın tahsili için ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takibe davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ipoteğin teminat ipoteği olduğunu, bu nedenle alacağın likit olmayıp yargılamayı gerektirdiğini, müvekkili tarafından davacıya yapılan ödemelerin dikkate alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı acente ...'in sigorta primlerini ödememesi nedeniyle sözleşmenin feshinin haklı olduğu, anılan davalının davacıya, yapılan ödeme ve komisyon alacağı düşüldükten sonra, 168.203,79 TL borcu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı ...'in icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, davalı ...'in yaptığı itirazın 150.000 TL ile sınırlı olarak iptaline, alacak belirli ve likit olduğundan icra inkar tazminatı tutarı 60.024,66 TL icra inkar tazminatının davalı ...'ten, bu miktar içinde yer almak üzere 60.000 TL icra inkar tazminatının davalı ...'ten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.997,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17265, Karar No: 2008/21587, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17265 E.  ,  2008/21587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1994-tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, ilk prim kesinti tarihi olan 1994 yılından tescil edildiği 1.5.2000 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.05.1994 tarihinden 1.5.2000 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, ilk prim kesinti tarihi olan 1994 yılından tescil edildiği 1.5.2000 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.05.1994 tarihinden 1.5.2000 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği , T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden tarım Bağ Kur’a ilk prim kesintisinin 15.3.1995 tarihinde yapıldığı, 1996,1997,1998,1999,2000,2001, 2004 ve 2005 yıllarında da prim kesintisinin bulunduğu, 4.3.1999 tarihinden beri ziraat odasına, 15.05.1992 tarihinden beri Tarım Kredi ve 14.12.1968 tarihinden beri de ... Ekicileri kooperatifine kayıtlı olduğu, 1.5.2000 tarihinden itibaren Kurumca tarım Bağ Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı ve üzerine kayıtlı tarım arazisinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.04.1995 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 1994 yılı ürün bedelinden kesintisinin takip eden 1995 yılında yapıldığı gözetilmeksizin 01.05.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümünün silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile davacının 01.04.1995 – 01.05.2000 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine, fazla istemin reddine

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harç giderinin karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine

3- Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 500,00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine , davanın kısmen reddi nedeniyle aynı ücret tarifesi uyarınca 500,00 YTl avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalı Kurum’a verilmesine

4-Davacı tarafından yapılan toplam 76,70 YTL yargılama giderinin taktiren 65,00 YTL nın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, kalan masrafın davacı üzerine bırakılmasına"

rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 25.12.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12198, Karar No: 2012/12704, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12198 E.  ,  2012/12704 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2012 gün ve 2007/257 Esas, 2012/102 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 27.08.2007 tarihinde çocuk gelişim uzmanı ile yaptığı görüşmede verdiği ifadesinde cinsel istismarın yanlışlığını bildiğini ancak kendisine engel olamadığını bu yüzden tedavi olmak istediğini belirtmesi karşısında, çocuk gelişim uzmanının sanığın psikiyatri bölümünde tedavi olması gerektiği yönündeki kanaati de gözetilerek, fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış yada önemli derecede azalmış olup olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumuna inceleme yaptırılıp rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun TCK.nın 32. maddesi hükümleri de gözetilmek suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/26070, Karar No: 2015/37087, Tarih: 04.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/26070 E.  ,  2015/37087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/301402

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2010/757 (E) ve 2011/235 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. TCK’nın 106/2-d bendinde tanımlanan ağırlaştırıcı nedeninin uygulanabilmesi için, tehdidin “var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak” işlenmelidir. Bendin uygulanabilmesi için failin, var olan veya var sayılan suç örgütüne üye olması, yöneticisi olması gerekmediği gibi suç örgütünün, eylemden önce hukuken TCK'nın 220. maddesi ya da 3713 sayılı Kanun kapsamında örgüt olarak kabul edilmiş olması da şart değildir. Bendin ağırlaştırıcı neden olarak kabulü, tehdidin kaynağının suçla irtibatlı organize bir güce dayanması nedeniyle gerçekleştirilme olasılığının yüksekliği, tehlikenin nerede, ne zaman ve ne şekilde geleceğinin kestirilememesi, buna bağlı olarak da korunma ya da savunma yapmanın zor oluşudur. Korkutucu güç olarak “var olan veya var sayılan suç örgütlerinin” kullanılması, fiilin tehlikeliliğini, failin ise ciddiliğini, kararlılığını ortaya koyarken, mağdurda, muhatap olacağı bireysel tehdide göre daha yoğun korku, kaygı ve endişe yaratmaktadır. Mağdurun, bireysel tehdide göre daha yoğun korku, kaygı ve endişeye maruz kaldığının kabul edilebilmesi için, failin, suç örgütüyle dolaylı bile olsa bağlantısı olduğu veya olabileceği ya da en azından suç örgütü ile zayıf da olsa irtibatının bulunduğu ihtimaline inanmasını gerektirecek makul nedenlerinin bulunması gerekir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, sanığın, aralarında var olan önceye dayalı bir husumet nedeniyle mağdura gönderdiğini kabul ettiği ve tespit edilen mesaj içeriklerine göre ''Ben de PKK'yım…, seni dar ağacına asacam, görüşelim o zaman ben Şırnaklıyım avradına bu akşam boşalacam, kim olduğumu yakında görürsün, ben Kurt M.., istesem sana Konya’yı dar ederim, halam öğretmen istesem adam tutar seni öldürtür, …sıra bende T.. tek mermilik işin var Şırnaklı, uani Kendennim T.. denim, Şırnaktan mı alcan, Mitkurun, kendennim'' biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, öfkenin suç kastını kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle olayda TCK'nın 106/1-1 ve 106/2-d maddesinde tanımlanan tehdit suçunu oluştuğu gözetilmeden, “PKK ismi kullanılmış ise de örgüt adına bir tehdit eyleminin olmadığı, eylemler basit tehdit kapsamında kaldığı ve şikayete tabi olduğu” biçimindeki, kanuni olmayan gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14337, Karar No: 2020/2066, Tarih: 03.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/14337 E.  ,  2020/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, borçlu şirket ile müvekkili firma arasında 08.12.2009 tarihli alacağın temliki sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye istinaden borçlunun üçüncü kişiler nezdinde doğmuş ve doğacak olan tüm hak ve alacaklarının müvekkili şirkete gayri kabili rücu olarak devir ve temlik edildiğini,üçüncü kişi konumunda olan davalılara temlik ihbarnamelerinin bildirildiğini, Kadıköy 3. İcra Müdürlüğünün 2009/14891 Esas sayılı dosyası kapsamında dosya alacaklısı tarafından temlik borçlusu şirketin üçüncü kişiler nezdinde ki alacaklarının haczi için üçüncü kişilere İİK 89/1 maddesi gereğince haciz ihbarnamelerinin tebliğ edildiğini, temlik bildirimine rağmen, ödeme taahhüdünde bulunduklarını, bir kısmının ödeme yaptığını belirterek müvekkillerine temlik edilen toplam 281.283,00- TL tutarındaki alacak üzerindeki istihkak iddialarının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı şirketin ABD uyruklu bir şirket olduğunu, teminat yatırması gerektiğini, muafiyet anlaşması olmadığını, davanın süresinde açılmadığını, tebligatların haciz ihbarnamesinden sonra gönderildiğini, borçluya aktarım olmaksızın borçlunun tüm alacaklarının temlik edilmesinin de muvazaa göstergesi olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişiler, husumetten ret kararı verlilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, temlik sözleşmesine dayanarak icra takip dosyasında taraf olmayan davalılara davanın yöneltildiği, icra takip dosyasında haciz ihbarnamesi gönderilmiş olmakla yasal sorumlulukları gereğince icra takip dosyasına karşı mükellefiyetleri bulunduğundan davalı üçüncü kişilere husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın husumetten reddine, davalı alacaklı yönünden ise, istihkak yönünden yasal şartların oluşmadığı, davanın ispatlanamadığı, davacının istihkak davası yerine genel hükümlere göre hakkını araması gerekirken istihkaka konu olmayan bir hususa dair talepte bulunduğu gerekçesi ile davalı alacaklı yönünden açılan istihkak davasının yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.