muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9678, Karar No: 2011/11567, Tarih: 30.09.2011

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir

(Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5417, Karar No: 2009/7508, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5417 E.  ,  2009/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Mahkemesi

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık ... hakkında açılan davada müştekinin şikayet hakkının İİK’nun 347.maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığa isnat edilen ve İİK’nun 345/a maddesinde düzenlenen gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçu nedeniyle yapılacak yargılama anılan Yasa'nın 349. maddesinin 1. fıkrası uyarınca şikayet dilekçesiyle veya şifahi beyanla İcra Mahkemesine başvuru üzerine başlayacaktır. Somut olayda suç tarihi 1.3.2007 olup, şikayetin de 9.3.2007 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına yapıldığı göz önünde bulundurulduğunda, yanlış merciye verilen dilekçenin hak kaybına yol açmayacağının, eş anlatımla şikayetin süresinde olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece yargılamaya devamla toplanan delil durumuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine İİK’nun 347.maddesinde belirtilen şikayet süresinin geçtiği gerekçesiyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11095, Karar No: 2023/13222, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/11095 E.  ,  2023/13222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/146 Esas, 2023/1963 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2015 Tarihli ve 2015/799 Esas, 2015/1237 Karar ... Kararı

Kısıtlı ..., 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 406 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı 17.03.2021 tarihli dilekçesi ile, kısıtlılığın kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 03.11.2022 tarihli ek karar ile, kısıtlının yerleşim yeri adresinin 5 Nisan Mahallesi 833. Sokak ... Apartmanı A Blok No:5/4 Bağlar/Diyarbakır olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.09.2023 Tarihli ve 2023/146 Esas, 2023/1963 Karar ... Kararı

Kısıtlının talebinin kısıtlılığın kaldırılmasına ilişkin olduğu, kısıtlı adayının yerleşim yerinin Yüreğir/Adana olduğu ve kısıtlının yerleşim yeri adresinin mahkemenin yetki sınırları dışında kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 406 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının kısıtlılığının sona erdirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 ... Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 ... Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4179, Karar No: 2009/4874, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/4179 E.  ,  2009/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda ... ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.11.2008 ... ve 2008/10973 - 13666 sayılı ilamiyle temyiz isteminin reddine karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceğini ileri sürerek davalılar adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, taşınmazın hükmen tescili edildiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, davalıların dava konusu taşınmazın hükmen tescil edildiği gerekçesine dayanan temyiz istemleri, 13.11.2008 tarih ve 2008/10973-13666 sayılı karar ile temyiz süresi geçirildiğinden reddedilmiştir.

Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılara gerekçeli karar 03.04.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, 29.06.2006 tarihinde de temyiz isteminde bulunmuşlardır. Davalıların temyiz istemleri süresindedir. Bu nedenle, Dairemizin 13.11.2008 tarih 2008/10973-13666 sayılı kararı kaldırılarak davalıların süresinde bulunan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

Çekişme konusu 112 ada 283 parsel sayılı taşınmaz 08.12.1987 tarih, 36 cilt, 41 sayfa, 1 nolu ve 12.09.1981 tarih, 37 cilt, 40 sayfa, 2 nolu tapuların revizyon görmesi ile 13.08.1997 tarihinde davalılar adına tescil edilmiştir. Revizyona esas alınan tapularının dayanak ve tedavül kayıtları dosya içerisine

alınmamıştır. Anılan tapu kayıtlarının getirtilmesinden sonra, ilk tesise esas kaydın Hazine’nin de taraf olduğu mahkeme kararı veya Hakkı Karar ile oluşturulduğunun anlaşılması halinde bu kararlar Hazine’yi bağlayacağından, davanın bu nedenle reddi gerekir.

alınmamıştır. Anılan tapu kayıtlarının getirtilmesinden sonra, ilk tesise esas kaydın Hazine’nin de taraf olduğu mahkeme kararı veya Hakkı Karar ile oluşturulduğunun anlaşılması halinde bu kararlar Hazine’yi bağlayacağından, davanın bu nedenle reddi gerekir.

Taşınmazın ilk tesisinin Hazine’nin taraf olmadığı bir karar ile tescil edildiğinin anlaşılması halinde ise, Hazineyi bağlayıcı bir hüküm bulunmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesi yasaya aykırılık oluşturmaz. Ancak, davanın açıldığı 23.12.2005 tarihinden sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir ... sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken ... ya da ... hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazine’ce açılan davalardan, taşınmazların ... ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazine’ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında da vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç doğuracağından 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve

araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında da vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç doğuracağından 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve

araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre, somut olayda taşınmaz Hazine’yi bağlayan bir karar ile tescil edilmiş ise, davanın bu nedenle reddi; Hazine’yi bağlayan bir karar ile ilk tesisi oluşturulmadığının anlaşılması halinde de, hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalıların ... ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazine’nin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçeler ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.11.2008 tarih 2008/10973-13666 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/854, Karar No: 2019/1119, Tarih: 14.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/854 E.  ,  2019/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacıya davalının temyiz başvuru dilekçesi tebligatı mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen, en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Davalının bilinen adresi ile mernis adresi farklıdır. Bilinen adresine çıkarılan tebligat tebliğ edilemeden iade gelmiştir. Mernis adresine öncelikle mernis adresi şerhi düşülmeden Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesi uyarınca tebligat çıkarılması gerekir. O halde davacıya davalının temyiz başvuru dilekçesinin mernis adresine öncelikle mernis adresi şerhi yazılmadan tebliğ edilmesi, bu şekilde tebliğ gerçekleşmezse Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca mernis şerhi yazılarak tebligatın yapılması gerekmektedir. Açıklanan sebeple davacı tarafa, davalının temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, katılma yolu ile temyiz süresi beklenikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/31657, Karar No: 2014/31066, Tarih: 23.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/31657 E.  ,  2014/31066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer sanık ... hakkında verilen kararın incelenmesinde Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 12/06/2013 gün, 2012/4870 E. - 2013/18255 K. sayılı ilamı ile “yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen tahsiline” ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “her bir sanığın sarfına yol açtığı masraflar ayrıştırılarak 27,00 TL yargılama giderinden 6,00 TL’nin sanık ...’den, 21,00 TL’nin sanık ...’ten tahsiline” tümcesinin eklenmesine karar verildiği anlaşılması karşısında bu konuda ayrıca karar verilmesine yer olmadığı düşünülerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18928, Karar No: 2020/2639, Tarih: 11.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18928 E.  ,  2020/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın kardeşi olan mağdura iki üç kez tokat attığı devamında yanında taşıdığı bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında kamu davası açılırken, eylemler bölünerek hem kardeşe karşı basit yaralama (86/2, 86/3-a) suçundan hem de silahla kardeşe karşı kasten yaralama suçundan (86/1, 86/3-a-e) ayrı ayrı cezalandırılması talep edilmiş ise de; sanığın mağduru kasten yaralamaya yönelik birden çok eyleminin aynı anda ve çok kısa zaman aralığı içerisinde meydana gelmesi nedeniyle olay bir bütün olarak değerlendirilip TCK'nin 61. maddesi de dikkate alınarak, sanığın sadece TCK'nin 86/1, 86/3-a-e maddeleri uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, fiiller bölünmek suretiyle yazılı şekilde hem silahla kardeşe karşı kasten yaralama suçundan hemde kardeşine karşı basit yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilerek karışıklığa neden olunması,

2)Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müşteki hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 18.06.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden müştekinin yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Sanık hakkında verilen hapis cezaları yönünden ceza verilirken tekerrüre esas alınan ilamdaki mala zarar verme suçu açısından, hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan hakkında tekerrüre esas alınan TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın adli sicil kaydında bulunan ve UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanarak Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 27.03.2019 tarih ve 2008/330 Esas ve 2009/60 Karar sayılı ek karar ile uzlaşma sağlandığı gerekçesiyle CMK’nin 254/2 maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla; bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas sabıkası da bulunmadığı anlaşılmakla, mükerrir kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması yönündeki hükmün bozulmasında zorunluluk bulunması,

4)Sanık hakkında verilen hapis cezaları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 11.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.