muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1684, Karar No: 2020/8132, Tarih: 07.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1684 E.  ,  2020/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1)Davalılardan ..., ... ve ...’a TK m. 21/1 uyarınca gerekçeli karar tebliği yapıldığı ancak, muhatapların adreslerinden geçici mi yoksa sürekli mi ayrıldığının tebligat parçalarından anlaşılamadığı; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz oldukları anlaşıldığından, mahkemece anılan davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli karar tebliği sağlanıp yasal temyiz süresinin beklenilmesi;

2) Dava konusu 116 ada 311 parsel ve 116 ada 312 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olan ölü...’a ait mirasçılık belgelerine dosya içerisinde rastlanamadığından taraf teşkilinin denetlenebilmesi için adı geçenlerin mirasçılarını gösterir mirasçılık belgelerinin ilgilisinden temini ile evraka eklenmesi ve belirtilen diğer eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 07.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22500, Karar No: 2014/18724, Tarih: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22500 E.  ,  2014/18724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Safranbolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 25.03.2013

No : 2011/66-2013/261

Dava, rucüan tazminat istemine istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan L. İnş Tic Ltd tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi, gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan L. İnş Tic Ltd şirketi vekillerinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan L. İnş. Tic. Ltd. Şti'ne iadesine, 26.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7375, Karar No: 2012/32591, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/7375 E.  ,  2012/32591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, spor aidatı kesintisinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede çalışırken emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı dönemde rızası dışında maaşından spor aidatı kesildiğini, bu kesintinin haksız olduğunu belirterek, yapılan kesintilerin iadesini istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapılan kesintilerin yasal olduğunu ve TİS uyarınca kesildiğni belirterek, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, TİS'e konulan spor aidatı kesintisinin işçinin rızasına dayanmaması nedeniyle yasal olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, toplu iş sözleşmesi özerkliği çerçevisinde kural koyma yetkilerinin dışına çıkılarak, işçilere sağlanan sosyal yardımlarda bir azalmaya gidilmemiş, tersine artışlar öngörülmüş, işçi ücretlerinden spor kesintisi adı altında bir kesintiye gidilmiştir.

Bu kesintiler uygulamada gerçek anlamda bir kesinti niteliğinde olmayıp, temizlik yardımı olarak fazladan sağlanan hakların bir kısmının geri alınması şeklinde görünümdedir.

Toplu iş sözleşmesine konulan temizlik yardımı adı altındaki artışlarla bağlantılı olarak yapılan spor aidatı kesintileri Dairemizin 01.11.2011 tarih, 2011/47503 Esas, 2011/42072 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere muvazaalı olduğundan, bu kesintinin bir kez de işçiye ödenmesi halinde işveren ikinci bir zarara uğrayacağından, mahkemece isteğin reddi yerine kabulüne karar verilmesini hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10422, Karar No: 2016/6534, Tarih: 26.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10422 E.  ,  2016/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların görücü usulü ile tanışarak nişanlandıklarını ve 03.08.2007 tarihinde de resmi nikah yaptıklarını, davacının nişan ve nikah esnasında evlilik olacağı düşüncesi ile davalıya 25 gr. 22 ayar 11 adet burma bilezik (20.900 TL), set takımı 22 ayar gerdanlık ve bileklik (4.000 TL), 5 adet yüzük (800 TL), 4 adet küpe (1.000 TL), işlenti bohçası (1.000 TL) olmak üzere toplam 27.700 TL değerinde altın ve eşyayı bağışladığını, nikah yapıldıktan sonra davalının tavır ve davranışlarının değiştiğini, altınlar için davacı ile nikah yaptığının anlaşıldığını, yine davacının nikah sonrasında davalıya 1.500 Euro para gönderdiğini, masraflar yaptığını, davalının ise...1.Aile Mahkemesi'nin 2009/33 Esaslı dosyası ile davacıya karşı boşanma davası açtığını, davacının ise bu boşanma davasında verdiği cevap dilekçesi ile bağıştan rücu ettiğini ifade ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla yukarıda sayılan eşyaların davacıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde ise bedelinin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; resmi nikah sonrasında davacının davalıyı beraberinde yurt dışına götüreceğini, biraraya geldikten sonra ise düğün yapacağını söylediğini ve sonrasında da yurt dışına gittiğini, tarafların fiilen biraraya gelmediklerini, davacının davalıyı yurt dışına gittikten sonra arayıp sormadığını ve sonrasında da davalıya onu istemediğini ve evlenmeyeceklerini belirttiğini, davacının davalıya herhangi bir maddi katkısı olmadığını, davacının gönderdiği paralar ile bilezik alındığını, davaya konu olayda bağıştan rücunun şartlarının oluşmadığını, nitekim davacının kusurlu davranışları nedeniyle birlikteliğin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; 25 gr.22 ayar 11 adet burma bilezik (20.900 TL), set takımı 22 ayar gerdanlık bileklik (4.000 TL), 5 adet yüzük (800 TL), 4 adet küpe (1.000 TL), işlenti bohçası, yatak masa ve kırlent örtüsü (300 TL) bedelleri belirtilen eşyaların aynen, olmadığı takdirde tüm eşyaların toplam değeri olan 27.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; tarafların 03.08.2007 tarihinde resmi nikah ile evlendikleri, ancak fiilen birarada yaşamadıkları, 2007 yılında yapılan resmi nikah sonrasında 2008 yılında düğün merasiminin yapılması konusunda taraflar ve aile büyüklerinin anlaştıkları, düğün sonrasında davalının da davacı ile yurt dışına gideceği ve orada yaşayacakları hususunda taraflar arasında herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak sonrasında dosya kapsamında yer alan...1.Aile Mahkemesi'nin 2009/33 Esas 2012/130 Karar sayılı ilamından da anlaşılacağı üzere tarafların fiilen biraraya gelmeden boşandıkları sabittir.

Mahkemece her ne kadar boşanma davasında her iki tarafın da eşit kusurlu oldukları, taraflar arasında gerçek anlamda bir evliliğin olmadığı ve bu olayda da davalının kusurlu olduğu ve davacının bağıştan rücu etme hakkına sahip olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de; taraflar arasında Türk Medeni Kanunu anlamında gerçekleşen ve sonrasında da boşanma ile sona eren geçerli bir evlenme akdinin mevcut olduğu kuşkusuzdur. Bu kapsamda ise, evlilik sırasında davalı kadına takılan ziynet eşyalarının kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılacağı ve davacı koca tarafından iadesinin istenemeyeceği hususunun mahkemece gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; taraflar arasında Türk Medeni Kanunu anlamında geçerli bir evlilik akdinin kurulduğu ve sonrasında da boşanma ile sona erdiği, evlilik sırasında davalı kadına takılan ziynet eşyalarının kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılacağı ve davacı koca tarafından iadesinin istemeyeceği dikkate alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4920, Karar No: 2018/336, Tarih: 30.01.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/4920 E.  ,  2018/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamayacağı belirtilerek; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davacı tarafın tanıkları adlarına davetiye çıkartılarak taşınmaz başında dinlenmeleri, bundan sonra yöreyi iyi bilen el verdiğince yaşlı, yansız, yerel, uzman fen bilirkişi, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun hükümleri uyarınca keşif yapılması, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınması, tutanak bilirkişilerinin de ayrı ayrı taşınmaz başında dinlenilmesi, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 1001 ada 1 ve 965 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 03.08.2015 tarihli duruşmada verilen kesin süre içerisinde davacının keşif için gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığından bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinde; taraflardan her birinin dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorunda olduğu, davacının hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı, bu Kanun gereğince re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderlerin, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanacağı hususu" düzenlenmiştir. Mahkemece bozmadan önce verilen keşif kararı uyarınca davacı tarafça önceden yatırılan gider avansından keşif ücreti karşılanmış ve taşınmaz başında keşif yapılmış böylelikle davacı iddiasını kanıtlamak bakımından dayandığı keşif delili ile ilgili yükümlülüğünü yerine getirmiştir. Ancak, mahkemece usulüne uygun şekilde yapılmayan keşif sonucunda verilen önceki günlü hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur. Mahkemece keşfin usulüne uygun şekilde yapılmaması ve sonrasında ilk keşfin yeterli görülmeyerek re'sen keşfe karar verilmesinde davacıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığına göre, 03.08.2015 tarihli duruşma ara kararıyla hüküm altına alınan keşif giderlerinin, gerektiğinde ileride haksız çıkan taraftan alınmak üzere suç üstü ödeneğinden karşılanması suretiyle keşif yapılması gerekirken, davacı taraftan yeniden keşif ücreti istenilmesi ve süresinde yatırılmaması nedeniyle de yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15326, Karar No: 2023/6242, Tarih: 18.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/15326 E.  ,  2023/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2016/208 E., 2016/512 K.

SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.....2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi, aynı eylemle ilgili olarak ikinci kez cezalandırıldığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yaşı küçük mağduru balık tutma bahanesi ile tünele götürdüğü, burada yaşı küçük katılanın karşı çıkması üzerine ellerini misina ile bağlayarak istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/40 E. Sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda 15 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve bu kararın Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 2015/6825 E., 2015/12061 K. Sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü yaşı küçük katılanın arkadaşları ile beraber balık tutmaya gittikleri, burada sanık ile karşılaştıkları ve balık tuttukları, bir süre sonra sanığın katılanı ve yanında bulunan arkadaşını balık tutma teklifi ile ... Mahallesi ... yolu .. mevkinde bulunan tünel adlı yere getirdiği, tanığın tünel girişinde kaldığı, katılan ile sanığın tünel içinde bulunan derede balık tutmaya gittiği, sanığın burada katılana istismarda bulunduğu, dönüş yolunda sanığın tekrar istismarda bulunmak istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine ellerini misina ile bağladığı ve katılana istismarda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda alınan ifadesinin istikrarlı olduğu ve sanık tarafından ellerinin bağlanarak istismarda bulunulduğunun beyan edildiği tespit edilmiştir.

3. Sanık savunmasının inkara dayalı olduğu belirlenmiştir.

4. Tanık ....'nin alınan ifadesinde sanık ile katılanın beraber tünele girdiğini, döndükten sonra katılanın kendisine sanığın istismarda bulunduğunu söylediğini beyan ettiği tespit edilmiştir.

2. Katılanın aşamalarda alınan ifadesinin istikrarlı olduğu ve sanık tarafından ellerinin bağlanarak istismarda bulunulduğunun beyan edildiği tespit edilmiştir.

3. Sanık savunmasının inkara dayalı olduğu belirlenmiştir.

4. Tanık ....'nin alınan ifadesinde sanık ile katılanın beraber tünele girdiğini, döndükten sonra katılanın kendisine sanığın istismarda bulunduğunu söylediğini beyan ettiği tespit edilmiştir.

5. Katılan ifadesi, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dava dosyası kapsamından, sanığın yaşı küçük katılanı balık tutma bahanesi ile söz konusu yere götürdükten sonra katılanın ellerini misina ile bağlayıp istismarda bulunduğu, böylece üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmış olup mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunamamış, sanığın aynı eylemden ikinci kez cezalandırıldığına ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

6. Mahkeme tarafından sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezadan uzaklaşılması nedenlerinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede yer alan bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

7. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sair temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mustafakemalpaşa 3.. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.....2016 tarihli kararında sanık tarafından ... sürülen temyiz itirazı ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.