muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14264, Karar No: 2023/12731, Tarih: 25.09.2023

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9092, Karar No: 2014/3240, Tarih: 20.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9092 E.  ,  2014/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanm, dernekler kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, ... ve ... Derneğinin başkanı olduğu, 03.03.2010 tarihli denetimde, dernek adına basılan ve ... Matbaacılık tarafından dernek yetkilisine teslim edilen 000051- 00100 sıra numaralı 1 cilt alındı belgesini denetim esnasında dernek denetleme komisyonuna ibraz etmediği, ayrıca dernek adına demirbaş listesinde kayıtlı herhangi bir motorlu araç bulunmadığı halde akaryakıt kullanımına ilişkin 35 adet yazar kasa fişi ile otomobil parçası alımına ilişkin 1 adet fatura toplamı olan 2.648,26 TL'yi dernek defterine gider olarak kaydedilmesini sağlamak suretiyle derneği zarara uğratarak atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mahkemenin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Dernekler kanununa muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın,... Matbaacılık tarafından başkanı olduğu dernek adına basılan ve kendisine teslim edilen 000051 – 000100 sıra numaralı 1 cilt alındı belgesini denetim esnasında dernek denetleme komisyonuna ibraz etmemesinden ibaret eyleminin, 5253 sayılı Dernekler Kanunun 32/f maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve bu suçtan da sanığın mahkûmiyetine karar verildiği gözetilmeden, ayrıca dernekler kanununa muhalefet suçundan da hüküm kurmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3897, Karar No: 2019/1577, Tarih: 18.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3897 E.  ,  2019/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracı sevk ve idare eden davacıların eşi/ babası Hikmet'in yaptığı kazada öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını, davaya konu kazada davacılar murisinin tali kusurlu bulunduğunu, davalıya başvuru yapıldığı halde talebin reddedildiğini, zarar gören 3. kişi konumunda olan davacıların zararından davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 60.000,00 TL tazminatın davalıya başvuru tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kabul anlamına gelmemek kaydıyla poliçe limitiyle sınırlı biçimde zarardan sorumlu olduklarını, araç sürücüsü olan davacılar desteği kazada tam kusurlu olduğundan davacıların tazminat talep hakkının olmadığını, davacılar desteği aracı hatır için işletenden aldığından bu nedenle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, ayrıca destek emniyet kemeri takmadığı için müterafik kusurlu olduğundan tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı ... için 40.000,00 TL, ... için 4.500,00 TL, ... için 5.500,00 TL ve ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL. maddi tazminatın 18.11.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacıların talebinin doğrudan kendileri üzerinde doğan destekten yoksunluk zararına ilişkin olması, bu zararın oluşumundaki desteğin kusurunun davacılara yansıtılamayacağı, sürücü desteğin kusurlu olmasının, onun desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine ilişkin HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas-411 Karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas- 2012/92 Karar, HGK'nun 16.1.2013 gün ve 2012/17-1491 Esas- 2013/74 Karar sayılı ilamları uyarınca, davalının tazminattan sorumluluğuna hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; desteğin emniyet kemeri takmadığına dair tespit içeren bir delilin dosya kapsamında bulunmadığı dikkate alındığında, tazminatlardan müterafik kusur indirimi yapılmayışında bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücretin, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığı olduğu, ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif dönem (devre) zararının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı açıktır. Zira, asgari geçim indirimi (AGİ), ücretin eki olmadığından, tazminat alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez.

Hükme esas alınan 30.11.2014 tarihli aktüer raporunda; desteğin pasif devresi doğru biçimde tespit edilmiş olmakla birlikte; 06.10.2030 ile 08.10.2039 arasındaki bu devrede, aktif dönmede elde edeceği gelirin % 70'ini elde edeceği kabul edilmek suretiyle, asgari ücretin 1,98 katı gelirin hesaplamaya esas alındığı görülmektedir ki rapor bu yönden hatalı hesaplama içermektedir.

Diğer taraftan; hükme esas alınan raporda, davacı eş ...'ın rapor tarihindeki yaşı ve küçük çocuk sayısı dikkate alınarak evlenme ihtimalinin bulunmadığı kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Dairemiz'in yerleşmiş içtihatları gereği; evlenme ihtimali oranları belirlenirken, destek gören eşin kaza tarihindeki yaşına göre, AYİM Evlenme İhtimali Tablosu'ndaki belirlemelerin esas alınması gerekmektedir. Davacının kaza tarihindeki yaşı gözetilerek, evlenme ihtimali oranının belirlenmesi gerekirken, rapor tarihindeki yaşı esas alınmak suretiyle bu belirlemenin yapılması da doğru değildir.

Benimsenen bilirkişi raporunda, davacıların hak kazanacağı toplam tazminat miktarı 388.920,64 TL. olarak hesaplanmış olup, davalının düzenlediği trafik sigorta poliçesindeki limitin 60.000,00 TL. olduğu dikkate alındığında, garame hesabı ile davacıların talep edebileceği tazminatların belirlenmeyişi de hatalıdır.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; davacılar desteğinin pasif devresi olarak tespit edilen dönem için, AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması; davacı eş ...'ın evlenme ihtimalinin kaza tarihindeki yaşına göre saptanması ile tazminatın hesaplanması hususlarında, konusunda uzman başka bir aktüerya bilirkişisinden rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; davacılar desteğinin pasif devresi olarak tespit edilen dönem için, AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması; davacı eş ...'ın evlenme ihtimalinin kaza tarihindeki yaşına göre saptanması ile tazminatın hesaplanması hususlarında, konusunda uzman başka bir aktüerya bilirkişisinden rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davaya konu kazanın gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 1479 sayılı sayılı Bağ-kur Kanunu'nun 63/1. maddesinde "Üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurum, sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapar" düzenlemesine; aynı maddenin 2. fıkrasında ise "Ancak, Kurum, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere, (...) ve diğer sorumlulara rücu eder. Bu kimselerin hak sahiplerine yaptıkları ödemeler dolayısıyla Kurumun zarara uğraması halinde, hak sahiplerine rücu hakkı saklıdır" düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan bu düzenlemeler ile, kurumun bağladığı gelirlerin peşin sermaye değeri, haksız fiil ilgililerinden rücuen talep edilecektir.

Dava dışı SGK Başkanlığı tarafından, davaya konu kaza nedeniyle davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının tespiti bakımından yazılan yazı üzerine, Bağ-kur ... İl Müdürlüğü tarafından gönderilen cevapta; 1479 sayılı Bağ-kur Kanunu'nun 82. maddesi uyarınca ve kanunun 63. maddesine göre işlem yapılmak kaydıyla, davaya konu kaza iş kazası olarak kabul edilip ölenin hak sahibi olan davacılara 93.082,68 TL. peşin sermaye değerli aylık bağlandığının bildirildiği ve PSD tablosunun gönderildiği görülmektedir. Ne var ki, SGK tarafından yapılan bu ödemenin rücuya tabi olup olmadığı mahkeme tarafından araştırılmamış; hükme esas alınan aktüer raporunda ise, bu ödemeler rücuya tabi olmadığı için tazminattan düşülemeyeceği gerekçesiyle, SGK ödemeleri dikkate alınmadan hesaplama yapılmıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davacılara SGK (Bağ-kur) tarafından bağlanan gelirin rücuya tabi olup olmadığı ve rücuya tabi ise sorumlulara karşı rücu davası açılıp açılmadığının SGK Başkanlığı'ndan sorulması; alınacak cevaba göre, SGK'nın yaptığı rücuya tabi ödeme bulunması halinde, peşin sermaye değerli gelir ödemesinin tazminat hesabında dikkate alınması ve bu gelirin tazminattan mahsubu suretiyle tazminat hesaplaması yaptırılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı tarafça, sigortalı aracın davacılar desteğine hatır için verildiği yargılamada savunulmuş olmasına rağmen, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan ve bu savunma gerekçede tartışılmadan hüküm tesis edilmiştir.

4-Davalı tarafça, sigortalı aracın davacılar desteğine hatır için verildiği yargılamada savunulmuş olmasına rağmen, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan ve bu savunma gerekçede tartışılmadan hüküm tesis edilmiştir.

2918 sayılı KTK'nun 87/1. maddesinde "Yaralanan veya ölen kişi, hatır için karşılıksız taşınmakta ise veya motorlu araç, yaralanan veya ölen kişiye hatır için karşılıksız verilmiş bulunuyorsa, işletenin veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin sorumluluğu ve motorlu aracın maliki ile işleteni arasındaki ilişkide araca gelen zararlardan dolayı sorumluluk, genel hükümlere tabidir" düzenlemesine yer verilmiş; aracın hatır için verildiği ya da hatır için taşıma yapılan durumda oluşacak zararlarla ilgili değerlendirmenin genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir. Anılan kanun hükmünün atıf yaptığı genel hükümler, Türk Borçlar Kanunu'nun sorumluluğa ilişkin hükümleri olup, böylesi durumda 818 sayılı BK'nun 43. (6098 sayılı TBK'nun 51.) maddesi uygulama alanı bulacaktır.

Bu durum karşısında mahkemece; davacılar desteğinin, sigortalı araç malikinin yakını olduğu anlaşılan ...ile düğünden dönerken davaya konu kazayı yaptığı dikkate alınmak suretiyle, desteğin aracı malikinden hatır için alıp almadığının, ceza dava dosyasındaki beyan ve deliller de dikkate alınarak saptanması; aracın hatır için desteğin idaresine verildiğinin anlaşılması halinde, 818 sayılı BK'nun 43. maddesi (6098 sayılı TBK md. 51.) gereği tazminattan, hakkaniyete uygun bir indirim (Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre indirim oranı % 20) yapılması gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/819, Karar No: 2014/4621, Tarih: 07.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/819 E.  ,  2014/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2012/500-2013/162

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin yükleniciyle davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik aldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin sözleşmenin yapılmasından kısa bir süre sonra hapis cezası alarak inşaata gelmediğini ve inşaat sözleşmesinden doğan edimlerini yerine getirmediğini, davalılardan G.. K..'nın dava konusu taşınmazın maliki olmadığını ve 25.12.2009 günlü kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 29.03.2011 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici, açılan davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin tarafı olan yüklenici ve arsa maliklari arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verildiği bu fesihten sonra yüklenici ve davacı üçüncü kişinin feshedilen sözleşmedeki hükümlerden yararlanamayacağı, davalı G.. K..'nın ise tapu kaydında malik görünmediğinden kendisine husumet düşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalılar arasında aktedilen 25.12.2009 günlü kat karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye kişisel hak sağlar. Koşulları yerinde ise, yüklenici

kazandığı şahsi hakka dayanarak arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Kişisel hak kazanan yüklenici, bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, şahsi hakkını arsa sahibinin rızası gerekmeden yazılı olmak koşuluyla (BK m.163) üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması arsa payı devri karşlığı inşaat yapım sözleşmesinin ifa ile sonuçlanmasına bağlıdır. Çünkü, temlik işleminin dayanağını arsa sahibi ile yüklenici arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi oluşturur.

Ne var ki somut uyuşmazlıkta, davalılar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi noterde biçimine uygun olarak feshedildiğinden ve kural olarak da fesih geriye etkili sonuçlar doğuracağından bu fesih işleminden sonra ne yüklenici ne de onun temlik ettiği üçüncü kişi feshedilen sözleşmedeki hükümlerden yararlanamaz.

Ne var ki somut uyuşmazlıkta, davalılar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi noterde biçimine uygun olarak feshedildiğinden ve kural olarak da fesih geriye etkili sonuçlar doğuracağından bu fesih işleminden sonra ne yüklenici ne de onun temlik ettiği üçüncü kişi feshedilen sözleşmedeki hükümlerden yararlanamaz.

Ancak davacı, feshin Borçlar Kanunu 18. maddesi uyarınca muvazaalı yapıldığını iddia etmiştir. Bu durumda mahkemece inşaatın fiziki olarak tamamlanma oranı keşfen tespit edilmeli, fesih tarihi itibariyle arsa sahiplerince tahammül edilebilecek bir seviyeye ulaştığı tespit edilirse davacının muvazaa iddiasına ve davalıların bu yöndeki savunmalarına ilişkin delilleri toplanmalı, muvazaa iddiasının kanıtlanması halinde eksik işler bedeli davalı arsa sahiplerine ödenmek üzere davacı tarafça depo edildiği takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

İnşaatın yukarıda belirtilen seviyede tamamlanmamış olması veya bu oranda tamamlanmış olmakla birlikte muvazaa iddiasının kanıtlanmaması halinde davacının yükleniciye karşı BK 96. (6098 sayılı TBK 112) maddesi uyarınca rayiç bedele ilişkin tazminat talebi de bulunmadığına göre davanın reddine karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21968, Karar No: 2021/10333, Tarih: 27.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21968 E.  ,  2021/10333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, sanığın değişik tarihlerde birden fazla cinsel ilişkiye girdiği iddia edilmesine rağmen Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 29.12.2009 günlü 2009/5476 sayılı raporda mağdurenin yapılan genital muayenesinde hymen anüler vasıfta, fevhası işaret parmağı duhulüne müsait olup, eski veya yeni yırtığa rastlanılmadığı ve şahsın halen bakire olduğunun belirtilmesi, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde üvey kızı olan on beş yaşından küçük mağdureye yönelik istismar eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren cinsel organını vajinaya sürtme eylemlerinin zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.12.2021 tarihinde üye ...’ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizce "sanığın ... üvey kızı olan on beş yaşından küçük mağdureye yönelik istismar eyleminin organ sokmak sureti ile gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı, mevcut haliyle sübuta eren cinsel organını vajinaya sürtme eylemleri zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiş ise de;

KARŞI OY

Dairemizce "sanığın ... üvey kızı olan on beş yaşından küçük mağdureye yönelik istismar eyleminin organ sokmak sureti ile gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı, mevcut haliyle sübuta eren cinsel organını vajinaya sürtme eylemleri zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiş ise de;

Sanığın soruşturma aşamasında Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesindeki 29.12.2009 tarihli sorgusunda üvey kızı olan mağdure ile bir yıl kadar önce cinsel ilişkiye girdiğini ve bir hafta kadar önce de onu okşadığını hakim huzurunda ikrar ettiği, aynı tarihte C. Savcısına verdiği ifadesinde ise mağdure ile bir yıl kadar önce cinsel ilişkiye girdiğini ve bir hafta kadar önce de onu okşayıp cinsel organını vücuduna sürttüğünü beyan ettiği, yargılama aşamasında sanığın ikrarından döndüğü, mağdure ve müştekinin de ifadelerini tamamen değiştirip sanığa iftira attıklarını beyan etmişlerse de sanığın soruşturma aşamasındaki Hakim ve C. Savcısı huzurundaki ikrarı nazara alınarak mahkumiyet hükmü kurulduğu, ikrarın bölünmesinin mümkün olmadığı, ikrarda geçen "cinsel ilişkiye girdim" bölümünün kabul edilmeyip "onu okşayıp cinsel organımı vücuduna sürttüm" bölümünün hükme esas alınmasının çelişki oluşturacağı, Adli Tıp Kurumu Büyükçekmece Şube Müdürlüğünün 29.12.2009 tarihli raporuna göre mağdurenin "hymen anüler vasıfta, fevhası işaret parmağı duhulüne müsait olduğu, bu haliyle bakire olduğu" belirtilmiş olup mağdurenin anatomik bakire (kızlık zarı duhule müsait yapıda) olmasının organ sokma suretiyle cinsel ilişkiye girmesini mümkün kıldığı, dolayısıyla sanığın "cinsel ilişkiye girdim" şeklindeki ikrarının aksini kabul etmeye imkan sağlayacak bir delilin de dosyada mevcut olmaması nedeniyle sanığa müsnet "organ sokmak suretiyle ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunun" sabit olduğu, ilk derece mahkemesince kurulan hükmün dosya kapsamına uygun olup onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

-
Yargıtay — Esas No: 2012/2993, Karar No: 2012/34327, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2993 E.  ,  2012/34327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 01.01.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.