muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31130, Karar No: 2015/32536, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/31130 E.  ,  2015/32536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/377-2015/655

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti farkı, yabancı dil ücreti farkı ile verimlilik teşvik primi farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8580, Karar No: 2011/4925, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8580 E.  ,  2011/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kadastro Mahkemesinin 2009/168 ve 2009/169 Esas sayılı dava dosyalarının,

2- Çekişmeli taşınmaza güneyden komşu bulunan ve ... Köyü çalışma alanında kalan parselleri gösterir geniş çaplı kadastro paftasının getirtilmesi, buna göre ada ve parsel numaraları belirlenecek komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa uygulanan kayıtların,

3- 10.6.1970 tarih 113, 10.12.1962 tarih ve 225 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının, varsa haritası ile tüm oluşum belgelerinin, söz konusu tapu kayıtlarının kadastro tespiti sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmedikleri Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorularak, varsa revizyon gördükleri parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretlerinin,

4- Komşu parsele uygulandığı anlaşılan 10.06.1970 tarih 20 sıra numaralı tapu kaydının ve tüm tedavüllerinin,

5- Toprak Tevzi Komisyonunun 876 ve 877 parsellerine ilişkin belirtmelik tutanakları, tevzi haritaları tablendikatif cetveli ve bu parseller hakkında 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kayıtlarının ve tüm tedavüllerinin ile birlikte dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

6- Çekişmeli taşınmaza komşu ... ada 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56,57, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 83 sayılı parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa uygulanan kayıtlarının, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro tespiti ile oluşan tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3.maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 25. maddesine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlanması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7550, Karar No: 2017/3769, Tarih: 30.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/7550 E.  ,  2017/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekiye ait, park halindeki motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Motosikletin 1404. Sokak üzerinden çalındığı, polis tarafından bulunduğu esnada ise 1408. Sokak üzerinde terk halde bulunduğu, motosikletin çalındığı yer ile bulunduğu yer arasındaki mesafe gözetilmek suretiyle sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3-Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin tatbik edilmemesi,

4-Suçta kullanılan emanete kayıtlı eşyalar hakkında karar verilmemesi,

5-Hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın TCK'nın 151/1 maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12389, Karar No: 2023/9630, Tarih: 29.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/12389 E.  ,  2023/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/1273 Esas, 2022/1560 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/631 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararı ile tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kurulan “1 yıl 8 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince “silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin bölümlerin tamamının çıkartılarak yerlerine;

"1-Her ne kadar sanık ...'in üzerine atılı katılan ...'ya yönelik silahla tehdit suçundan dolayı cezalandırılması için hakkında kamu davası açılmış ise de; TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresi gerçekleştiğinden TCK’nın 66/1-e, 67/2-a, 67/3 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddeleri uyarınca kamu davasının DÜŞMESİNE,

DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE” hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18459, Karar No: 2021/14523, Tarih: 29.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18459 E.  ,  2021/14523 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : ...Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer hususlar incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 29/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/379, Karar No: 2007/8339, Tarih: 27.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/379 E.  ,  2007/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra ve İflas Kanunu’nun 72.maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup; Ankara 28.İcra Müdürlüğü’nün 2005/5812 takip sayılı icra dosyasında takibe dayanak alınan bonodan ötürü davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Ankara 28.İcra Müdürlüğü’nün 2005/5812 takip sayılı dosyası kapsamından; takip alacaklısı ... tarafından, 15.10.2004 keşide, 15.12.2004 vade tarihli ve 22.000.000.000 TL.(22.000,00 YTL) tutarlı ve lehtarı ... olan, ... tarafından keşide edilen bono dayanak alınarak kambiyo senetlerine özgü takip yoluyla ... hakkında icra takibinin başlatılmış olduğu anlaşılmıştır. Davacı keşideci, bononun davalı lehtar ...’ın eşi Emine Yaşar ile yapılan 07.03.2004 tarihli ve taşınmaz satışına ilişkin “satış mukavelesi” başlıklı sözleşme gereğince ve “teminat” olarak verildiğini iddia ettiği halde; senet lehtarı davalı ise, bononun takip borçlusu davacıya verilen ödünç para karşılığı keşide edilerek kendisine verildiğini savunmuştur. Dosya kapsamındaki “bono” fotokopisi incelendiğinde; Türk Ticaret Kanunu’nun 688.maddesi hükmünde öngörülen zorunlu unsurları içerdiği ve dolayısıyla kambiyo senedi niteliğinde olduğu sonucuna varılmaktadır. Bono, hukuksal niteliğince belli bir borç ikrarını içeren kambiyo senedi olup; bononun belli bir sebeple düzenlendiğini, düzenleme sebebinin

gerçekleşmediğini veya bonoda yazılı borcun ödendiğini ya da istenebilir olmadığını yasal delillerle keşideci, kanıtlamakla ödevlidir. HUMK’nın 288.ve 290.maddeleri gereğince somut olayda kural olarak uyuşmazlık konusu bononun, teminat senedi olduğunu ve dolayısıyla bedelsiz kaldığını davacı keşidecinin yazılı delillerle kanıtlanması zorunludur. Davacı, yazılı delil başlangıcına dayanmadığı için HUMK’nın 292.; karşı tarafın açık onayı bulunmadığı için de, aynı kanunun 289.maddeleri hükümleri gereğince iddiasını kanıtlamak için tanık deliline dayanamaz.

Davacı, az yukarıda belirtilen 07.03.2004 tarihli adî yazılı sözleşme uyarınca bononun “teminat” olarak keşide olunup davalıya verildiğini ileri sürmüş ise de; sözleşme kapsamında uyuşmazlık konusu bonoyla ilgili bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu sözleşmenin sol kısmına ilave olarak dört bent halinde hükümler yazılmış ise de, HUMK’nın 298.maddesi hükmü gereğince bu çıkıntılar sözleşmenin taraflarının imzalarıyla onaylanmadığı gibi; davalı da bu sözleşmenin tarafı değildir. O halde, bono kapsamını “talil” eden keşideci davacının 07.03.2004 tarihli sözleşmeye ve tanık deliline dayanarak iddiasını kanıtlamasına yasal olanak bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; davacı, dava dilekçesinde “yasal delil” kapsamında “yemin” deliline dayanmış olduğundan, iddiasının kanıtlanmasına yönelik olarak davalıya yemin önerme hakkının bulunduğu davacıya hatırlatılarak önerilmesi halinde yeminin edasıyla ilgili yargısal işlemler yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

kabulü göre de; takip alacaklısı davalının takibinde kötüniyetli olduğu davacı tarafça yasal delillerle kanıtlanmadığı halde; davacı yararına kötüniyet tazminatına mahkemece hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31136, Karar No: 2015/32542, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/31136 E.  ,  2015/32542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/375-2015/653

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti farkı, yabancı dil ücreti farkı ile verimlilik teşvik primi farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/190, Karar No: 2025/1518, Tarih: 20.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/190 E.  ,  2025/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1080 E., 2024/1443 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/853 E., 2024/104 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerinin 14.308,44 TL olduğu, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesi kapsamında kalmadığı, temyize konu edilen değerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında olduğu anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6277, Karar No: 2019/1200, Tarih: 06.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6277 E.  ,  2019/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Mağdurun beyanında motosikletin direksiyon kilidi ile kilitlenip iş yerinin önüne sokak üzerine park edilmiş haldeyken çalındığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, TCK’nun 142/2-h maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun motosiklette meydana gelen zararı kovuşturma aşamasında giderdiği anlaşılmakla şartları oluşan 5237 sayılı TCK'nun 168/2. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17571, Karar No: 2015/14806, Tarih: 07.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17571 E.  ,  2015/14806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/56-2014/67

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .......Köyü çalışma alanında bulunan temyiz konusu 186 ada 33 parsel sayılı 22.889,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı........, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın bir bölümü için tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 186 ada 33 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile ekli krokide (A) harfi ile gösterilen kısmın ana parselden ayrılarak takip eden parsel numarası altında davacı.... oğlu ..... adına bahçe niteliği ile tesciline, kalan kısmın Hazine adına mevcut niteliği ile tesciline, karara fen bilirkişisi ......tarafından düzenlenen krokinin eklenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.