muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1394, Karar No: 2016/7369, Tarih: 25.04.2016

6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla değişiklik yapılarak asliye ticaret mahkemesiyle asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan davanın her safhasında mahkemece res’en gözetilmelidir. Ancak 6335 sayılı kanunla 6102 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddede görev düzenlemesinin bu kanunun yürürlüğünden önce açılmış olan davaları etkilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kart çıkaran kuruluşlar ( bankalar ) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda 5464 sayılı Yasanın 44/2 maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapıldığına, HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca bu atfın HMK’nun ilgili hükümlerine yapılmış sayılacağına, gerek HUMK’un göreve ilişkin 1-8. maddelerinde, gerekse HMK’nun 1-4. maddelerinde genel mahkemelerin görevleri düzenlenmiş olup ticaret mahkemelerinin görevine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına, ticaret mahkemelerinin görevinin ( 6762 sayılı TTK’nun 5. ) 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde ise TTK’nun göreve ilişkin hükümlerine herhangi bir atıf yapılmamasına göre 01.10.2011 tarihinden önceki davalar bakımından dava değerine göre sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü gerekir.

Yeri gelmişken bu kuralın istisnalarına da değinmek gerekmektedir. Zira 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesinde; “kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça” ifadesine yer verilmiştir. Aksine düzenleme, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1 ve 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde yer almaktadır.

Gerçekten 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde; “Bu kanunun 8. maddesinin ikinci fıkrası, 9'uncu,12'inci,24'üncü,25'inci,26'ıncı ve 44'üncü maddesi hükümleri tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü gibi, kanun koyucu, tacirlere verilen kredi kartları ile tüketiciye verilen kredi kartları hakkındaki uyuşmazlıklarda görev yönünden farklı bir düzenlemeyi benimsemiş, tacirlere verilen kredi kartları bakımından 6762 sayılı TTK'nun 4/1-6 ( 6102 sayılı TTK'nun 4/1-f ) maddesindeki ticari dava tanımına uygun olarak 5. madde uyarınca asliye ticaret mahkemelerinin görevli olacağı hususunu istisnai bir şekilde hükme bağlamıştır.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar ( 1 ) ve ( 2 ) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak;.. tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir. Nitekim yukarıda tarih ve numarası yazılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da bu husus açıkça belirtilmiştir.

Kuşkusuz, ... tarihli ve ...sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yayımı tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülen 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun ... maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan görev hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek somut olayda davanın açıldığı tarih 04.07.2013 dikkate alındığında ... görevli olduğu gözetilerek işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken , yazılı şekilde görevsizlik karar verilmesi doğru olmamış,hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3188, Karar No: 2014/2628, Tarih: 14.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3188 E.  ,  2014/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/261-2012/1084

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Bala Tarım İşletmesi Müdürlüğünde çalışmakta iken bu işletmenin kiralanması üzerine Antalya Boztepe Tarım İşletmesi emrine atandığını, kanun hükümlerine uygun harcırahının ödendiğini, nakil sırasında önce ailesini ve evini Bala'da bıraktığını, uygun şartlarda ev bulamadığından naklinin Kırşehir Malya Tarım İşletmesi Müdürlüğüne yapılmasını talep ettiğini, uygun görülmesi üzerine bu yere naklinin olduğunu, bunun üzerine ailesini Bala'dan Malya'ya taşıdığını, kendisine bunun için nakil harcırahı ödenmediğini, önceki verilen harcırahın ise davacıdan davalı idare tarafından tahsil edildiğini, Bala-Malya arası tam harcırahın, Antalya-Malya arası şahsi harcırahın ödenmesi gerektiğini belirterek nakil harcırahının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının Boztepe Tarım İşletme Müdürlüğüne tayinin yapıldığını ve nakil sırasında harcırahının ödendiğini, davacının buraya ailesini ve ev eşyasını getirmediğini, ailevi problemlerden dolayı Malya Tarım İşletmesine harcırahsız tayin edilmesini talep ettiğini, bunun üzerine davacının bu işletmeye tayin edildiğini, daha sonra davacının harcırah talebinde bulunduğunu, nakil talebini harcırahsız talep ettiğini, davacının Bala-Antalya ve Antalya-Malya nakillerinde harcırah ödenmediğini belirterek talepte bulunduğunu, bunun üzerine yapılan incelemede davacının aile fertlerini ve evini götürmediği halde sürekli görev yolluğunun tam olarak ödendiğinin tespit edildiğini, davacıya ödenen miktardan geri ödeme alınmasına karar verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının harcırah talep etmeden atama istemesi Anayasa'nın 2. maddesinde düzenlenen '' sosyal hukuk devleti '' ilkesine aykırı olduğu gibi davalı kurumun harcırah ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, taraflar arasında eşit ilişki bulunmadığı gibi harcırahsız atama istemesi halinde atama yapılacağı vaadi ve atamanın bu şekilde gerçekleştirilmesi hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu, hukuk tarafından

korunamayacağı, aksinin kabulü hukuksal eşitliğin ihlali anlamına geleceği, başka bir ifade ile nakilden önce harcırah talebinden vazgeçilmesi hukuken geçersiz olduğu, bu sebeplerle davacıya harcırah ödenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

korunamayacağı, aksinin kabulü hukuksal eşitliğin ihlali anlamına geleceği, başka bir ifade ile nakilden önce harcırah talebinden vazgeçilmesi hukuken geçersiz olduğu, bu sebeplerle davacıya harcırah ödenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının harcırah alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Davacı tayin olması sebebiyle ödenmesi gereken harcırahın ödenmediğini belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının nakil talebinde harcırahsız olarak tayininin yapılmasını istediğini ve bu sebeple nakil işleminin harcırahsız olarak yapıldığını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tek başına Antalya'ya gittiği kabul edilerek, buna göre harcırah hesaplaması yapılmıştır. Dosya kapsamından davacının ailesini Antalya'ya götürüp götürmediği anlaşılamamaktadır. Hal böyle olunca davacının ailesini Antalya'ya götürüp götürmediğinin araştırılması ve sonucuna göre harcırah alacağının hesaplanması gereklidir.

Kabule göre de davacının ıslah dilekçesinde 27.02.2012 tarihinden itibaren faiz talebinde bulunmasına karşın mahkemece talep aşılarak 27.02.2009 tarihinden itiraben faize hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14854, Karar No: 2022/1611, Tarih: 10.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/14854 E.  ,  2022/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2020 tarihli ve 2020/1004 soruşturma, 2020/44 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/02/2021 tarihli ve 2020/189331 soruşturma, 2021/4313 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/393 Değişik iş sayılı Kararının;

Benzer bir olay sebebi ile Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 14/10/2019 tarihli ve 2019/7116 Esas, 2019/9638 Karar sayılı ilamında "... sahte çeklerin Kuveyt Türk Bankası Ordu Şubesine ibraz edildiğinin belirtildiği nazara alınarak Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle...değişik iş sayılı kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA..." şeklinde belirtildiği üzere, sahte olarak düzenlenen çek hakkında yürütülen soruşturmalarda suç yerinin sahte olduğu iddia edilen çekin ibraz edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, şikayete konu Halkbank ... Şubesine ait 903542111410 seri numaralı, 31/12/2020 keşide tarihli ve 22.500,00 Türk lirası bedelli çekin Yapı Kredi Bankası ... şubesine ibraz edildiği anlaşıldığından, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 05/10/2021 gün ve 94660652-105-66-16466-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15/04/2021 tarihli ve 2021/393 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1219, Karar No: 2015/8488, Tarih: 25.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1219 E.  ,  2015/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat, tapu iptali ve tescil davaları sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.11.2014 gün ve 5625 Esas, 7188 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar-davacılar ... ve ... vekili ile davacı-davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada, davacı yüklenici vekili, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacıya isabet eden 2 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ve davacı adına tescilini, diğer iki adet bağımsız bölümün davalı arsa sahiplerince satıldığını ileri sürerek, değerinin tahsilini; birleşen 2010/264 esas sayılı davada, davacı arsa sahipleri, yükleniciye sözleşme gereğince isabet eden 4 numaralı bağımsız bölümü, hataya düşürülmek suretiyle davalıya tapuda devrettiklerini ileri sürerek, bu bölümün tapu kaydının iptali ile davacı arsa sahipleri adına tescilini; birleşen 2010/302 esas sayılı davada, davacı arsa sahipleri vekili, iskan ruhsatı, imar harç ve cezalarının tahsilini talep ve dava etmişler; mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen 2010/264 esas sayılı davanın reddine, birleşen 2010/302 esas sayılı davanın kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 12.11.2014 tarih, 2014/5625 esas ve 2014/7188 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davalılar-davacılar ... ve ... vekili ile davacı-davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1)Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici ... vekilinin tüm, asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar arsa sahipleri ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2) Mahkemece, talep olunmasa dahi, yargılama giderleri hakkında,resen karar verilmesi gerekir. Dolayısıyla, temyiz halinde bu hususun Yargıtay tarafından nazara alınması zorunludur. Mahkemece verilen ilk karar arsa sahiplerince temyiz edilmiş olmakla,

Dairemiz bozma ilamının “1” numaralı bendinin son paragrafında arsa sahiplerinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenemeyeceğine dair karar yerinde olmamıştır.

Taraflar arasında imzalanan 15.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye verilecek son iki adet bağımsız bölümün ferağı yapı kullanma izin belgesi alınma koşuluna bağlanmıştır. Ne var ki, yapı kullanma izin belgesi dava tarihinden sonra, 29.06.2010 tarihinde alınarak dosyaya ibraz edilebilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 15.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye verilecek son iki adet bağımsız bölümün ferağı yapı kullanma izin belgesi alınma koşuluna bağlanmıştır. Ne var ki, yapı kullanma izin belgesi dava tarihinden sonra, 29.06.2010 tarihinde alınarak dosyaya ibraz edilebilmiştir.

Bu durumda, dava tarihinde yüklenicinin haklı olduğundan sözedilemeyeceğinden 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümler yönünden verilen hükümle ilgili olarak karar düzeltme talep eden arsa sahipleri ... ve ...'nın yargılama giderleri ile sorumlu tutulmaması gerekirken, Dairemiz bozma ilamında bu hususun sadece 2 numaralı bağımsız bölüme özgülenmesi, bu itibarla yerinde olmadığından davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile yukarıda yazılı sebeplerin de bozma ilamına ilave edilmesi ve bu şekilde değiştirilmesi uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklana nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici ... vekilinin tüm, asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar ... ve ... vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan şekilde değiştirilmiş ve ilave yapılmış olarak BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme harçlarının istek halinde ... ve ...'ya iadelerine, 57,60 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen ...'ten alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10529, Karar No: 2024/1607, Tarih: 27.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10529 E.  ,  2024/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/33 E., 2015/308 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilten sonra, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında olay günü dayısının evine götürdüğü on beş yaşını tamamlamamış kız arkadaşı mağdureyle rızası dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişkiye girerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 31/3. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/33 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanunun 103/2, 103/6, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Usul ve kanuna aykırı olduğunu düşündükleri mahkeme hükmünü temyiz ettiklerine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Mağdureyle ilgili Hacettepe Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 30.07.2015 tarihli heyet raporunda, kendisine majör depresif bozukluk tanısı konulan mağdurenin yaşı ve gelişimsel düzeyine uygun olmayacak şekilde suça sürüklenen çocukla yaşadığı cinsel deneyim sonrası hamile kalarak doğum yapmasının yanı sıra eğitim hayatının sona ermesi ve oturduğu yerden ayrılmak zorunda kalmasından dolayı da ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında cezası tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanması hususunda şüphe oluşup, şüpheden suça sürüklenen çocuğun yararlanacağı nazara alındığında söz konusu maddenin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR

Gerekçenin (1.) ve (2.) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/33 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28173, Karar No: 2011/1363, Tarih: 17.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/28173 E.  ,  2011/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanlar ... ve ...'e karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçları gece sayılan zaman dilimi içinde (05.00- 05.20) ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği halde 5237 sayılı TCK.nun 143/1 , 116/4 ve 119/1-c maddeleri ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.02.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/116, Karar No: 2017/12131, Tarih: 21.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/116 E.  ,  2017/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre temyiz isteminin mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre temyiz dışı katılanlar Hanife ve ...'un birlikte ikamet ettikleri konutlarında misafir olarak bulunan katılan ...'un, hırsızlık amacıyla diğer katılanlara ait konutun penceresine verilen zarar nedeniyle oluşan mala zarar verme suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu suç yönünden usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği cihetle temyiz isteminin 1412 sayılı Yasa'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27725, Karar No: 2013/23808, Tarih: 06.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/27725 E.  ,  2013/23808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak ;

1) Suça konu sahada orman kadastrosunun yapıldığı bildirilmekle birlikte suç tarihi itibariyle kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmadan hüküm tesisi,

2) Keşif günü ve saatinin sanığa bildirilmemesi suretiyle CMK.nın 181/2 maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3) Sanık hakkında tayin edilen para cezası taksitlendirilirken, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nin 52/4.maddesine muhalefet edilmesi,

4) Suça konu evin değerinin uzman bir inşaat bilirkişi vasıtasıyla tespitinin gerektiği gözetilmeden orman mühendisi bilirkişinin piyasa araştırması ile belirlediği değerin esas alınması suretiyle bu değer üzerinden nispi vekalet ücreti tayini,

5) Suça konu sahada ağaç bulunmadığı halde infazı kabil olmayacak şekilde ağaçların müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.