muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/865, Karar No: 2022/11128, Tarih: 20.06.2022

Gerek CMK’da, gerekse CMUK’da kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı hâlinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin “Suçtan zarar görmesi” şartı aranmış, ancak Kanun’da “Suçtan zarar gören” ve “Mağdur” kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tabi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Bu nedenle konuya açıklık kazandırılırken öğretideki görüşlerden de yararlanılarak, maddede katılma yetkisi kabul edilen “Mağdur”, “Suçtan zarar gören” ve “Malen sorumlu” kavramlarının, kamu davasına katılma hususundaki uygulamaya ışık tutacak biçimde tanımlanması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK’nun 2. Maddesinin i bendinde Malen sorumlu; "İşlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddi ve mali sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir." olarak tanımlanmıştır.

Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğü’nde, “Haksızlığa uğramış kişi” olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de, bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilir. Bazı suçlarda mağdur belli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir.

Kamu davasına katılmak için aranan “Suçtan zarar görme” kavramı Kanun’da açıkça tanımlanmamış, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “Suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli” olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Nitekim bu husus, Ceza Genel Kurulunun 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 22.10.2002 tarihli ve 234–366 ile 11.04.2000 tarihli ve 65–69 sayılı kararlarında; “Dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez.” şeklinde açıkça ifade edilmiştir.

Aslında malen sorumlu suçtan zarar gören değil, tam tersi sanığın cezalandırılmasından etkilenen kişi olduğu için, kamu davasını açan iddia makamının yanında katılan olarak değil, sanığın yanında bulunmaktadır. Örneğin taksirle yaralama ya da ölüme neden olma suçunda sanığın kullandığı aracın sahibi malen sorumlu olan kişidir. Aracı kullanan sanığın cezalandırılması durumunda, adam çalıştıran bir kişi olarak malen sorumlu olan kişi de verilen zararı tazmin etmek zorundadır. Bu nedenle haklı olarak, öğretide malen sorumluya kamu davasına katılma hakkının verilmesi eleştirilmektedir. Malen sorumlu suçtan zarar gören ile mağdurun karşısında yer almaktadır. Katılmanın amaçlarından birisi de davaya yön verme olduğuna göre, bu hakkın suçtan zarar gören ve mağdura tanınması asıl olandır. Malen sorumluya bu hakkın verilmesi ise katılma kurumu ile bağdaşmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında ilk inceleme konusu değerlendirildiğinde; Malen sorumlunun davaya katılma hakkı sınırlı bir katılma olup, davanın aydınlatılması için delil toplama, delil sunma ve davayı genişletici taleplerde bulunması kabul edilmemektedir. Malen sorumlunun hakkı malı ile sınırlı olup taleplerinin de bu yönde değerlendirilmesi gerekmektedir. Pratikte malen sorumlunun davaya katılması hiç bir sonuç doğurmazken davaya katılmak istemeyip sadece malının kendisine verilmesi talebi bir katılma olarak değerlendirilmeli ve somut olayımızda duruşmalara gelerek iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olup aracının kendisine teslimini talep etmesi bir katılma talebidir. Mahkemenin malen sorumluya hiç bir hatırlatma yapmadan ve bu talebinin bir katılma olarak kabul edilerek davaya katılması hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar vermemesi ve malen sorumluya davaya katılmaz ise istinaf ve temyiz hakkının olmadığı bildirilse idi davaya katılacağı açıkça ortada iken malen sorumluya istinaf ve temyiz hakkı vermesi gerekirken temyiz talebinin reddine karar verilmesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 20/06/2022
Yargıtay — Esas No: 2013/1700, Karar No: 2013/3325, Tarih: 20.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1700 E.  ,  2013/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... Yapı Kooperatifi'nin davalıdan olan aidat alacağını, ........2008 tarihli temlikname ile adı geçen kooperatiften temlik aldığını, bu temlikname uyarınca davalı aleyhine başlatılan ilamsız ... takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile %40'dan az olmamak üzere ... inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurul tarafından yönetim kuruluna yetki verilmediği için yapılan temlik sözleşmesinin geçersiz olduğunu, ayrıca müvekkilinin davalı kooperatife borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair kararın Dairemizin 04.07.2012 gün ve 2012/2634 - 4606 esas - karar sayılı ilamı ile "kooperatif ile ... arasında görülen dava sonucu verilen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/297 - 2008/289 esas - karar sayılı menfi tespit hükmünün eldeki davada kesin hüküm oluşturmayacağı, dava dışı kooperatifin defter kayıt ve belgeleri incelenmek suretiyle temlik tarihi itibariyle davalının kooperatife olan borcunun tespit edilmesi gerektiğine" işaret edilerek bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının takip miktarı kadar alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına ve asıl alacağın %40'ı oranında ... inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, temlik sözleşmesine dayalı olarak başlatılan ... takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, dava dışı kooperatifle aralarında imzalanan ........2008 tarihli temliknameye dayanmıştır. Davalının ortak olduğu kooperatif, davalıdan 31.....2008 tarihi itibariyle olan ....875,00 TL ve bu tarihten sonra işleyecek faiz alacağını davacıya temlik etmiştir. Davacı yan, bu temliknameye dayanarak davalı hakkında ....875,00 TL asıl alacak, ....574,00 TL işlemiş faiz ve asıl alacağa işleyecek %... faizi ile birlikte tahsili istemiyle genel haciz yolu ile takip başlatmıştır.

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiden rapor alınmış ve bu kez davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan rapor yeterli incelemeyi içermemektedir. Zira, alacağın hangi kalemlerden oluştuğu ve dayanakları açıklanmadan, sadece kooperatif kayıtlarında davalının davacıya takip miktarı kadar borçlu gözüktüğünün belitilmesi ile yetinilmiş, dosyaya mahkeme ve ... denetimine elverişli bir rapor sunulmamıştır.

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiden rapor alınmış ve bu kez davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan rapor yeterli incelemeyi içermemektedir. Zira, alacağın hangi kalemlerden oluştuğu ve dayanakları açıklanmadan, sadece kooperatif kayıtlarında davalının davacıya takip miktarı kadar borçlu gözüktüğünün belitilmesi ile yetinilmiş, dosyaya mahkeme ve ... denetimine elverişli bir rapor sunulmamıştır.

Bu durumda, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve dava dışı ... Yapı Kooperatifi'nin anasözleşmesi hükümleri de gözetilerek temlik konusu alacağın hangi kalemlerden oluştuğu, bunların dayanakları, peşin ödemeli ortak olan davalının bunlardan sorumlu olup olmayacağı, muacceliyet tarihleri saptanıp, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 120. maddesindeki yasal sınırlama ile varsa davalının ödemeleri de nazara alınmak suretiyle, kooperatif uygulamaları ve mali konularda uzman bir bilirkişiye, kooperatifin tüm kayıt ve defterleri, genel kurul kararları, varsa banka hesapları incelettirilerek alınacak rapordan sonra oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22148, Karar No: 2010/16060, Tarih: 18.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/22148 E.  ,  2010/16060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların sabit kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında hırsızlığa kalkışma suçundan hüküm kurulurken uygulanması gereken 5237 sayılı TCK.nun 35/2. maddesinin kararda gösterilmemesi, yerinde eklenmesi olanaklı görülmüş, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleri ile her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesi ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 18/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2015, Karar No: 2010/6649, Tarih: 12.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2015 E.  ,  2010/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden,

2- Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 ; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıklarının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 124 ada 1, 2, 3; 128 ada 1 ila 6; 129 ada 1, 2, 3; 130 ada 5 ila 104 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2099, Karar No: 2007/2598, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2099 E.  ,  2007/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7409, Karar No: 2016/4325, Tarih: 12.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7409 E.  ,  2016/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

... tarafından .... İlçe Jandarma Komutanlığına hitaben yazılan 05.06.2012 günlü müzekkere ile yapılacak olan keşifte ismi yazılı şahısların belirtilen keşif gün ve saatinde hazır edilmelerinin istenilmiş olduğu, sanık tarafından düzenlendiği tespit edilen 28.03.2012 tarihli Tebliğ Tebellüğ belgesi başlıklı yazıda ise adı geçen şahıslara keşif gün ve saatinde keşif mahallinde bulunmalarının tebliğ edilmiş olduğu anlaşılmakla; bilirkişi ve tanıkların keşif mahalline ilk çağrılmasında HMK'nun 243. ve 244. maddelerinde belirtilen mahkemeye çağırmaya ilişkin hükümlerin uygulanacağı, buna göre bilirkişilerin usulüne uygun olarak çağrılmalarına rağmen mazeret bildirmeksizin gelmemeleri halinde zorla getirtileceğinin aynı yasanın 245. maddesinde düzenlenmiş olduğu; sanığa isnat olunan "Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun oluşması için sahte resmi belgeyi düzenleyen kamu görevlisinin belgeyi düzenlemeye yetkili olması ve düzenlenen belge ile kamu görevlisinin görevi arasında nedensellik bağının bulunması yani verilen görev gereği düzenlenmesi gerektiğinden; öncelikle sanığın görev ve yetkisi dahilinde düzenlemekle yükümlü olduğu bir belgenin mevcut olup olmadığının belirlenmesi için ...ne ait .... sayılı dosyanın celbi ile daha önceden mahalli bilirkişilere HMK ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca davetiye çıkartılıp çıkartılmadığının tespiti, sanığa verilen görevin bilirkişileri keşif mahallinde hazır etmek olması ve buna ilişkin belge düzenleme görevi verilmemesi nazara alındığında TCK 257 maddesinde düzenlenen suçun oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu sanığın düzenlemiş olduğu sahte belgenin görevi gereği düzenlemekle yükümlü belgelerden ve adli görevine ilişkin olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Kabule göre de;

1-Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge aslının celp edilerek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulması, bu belgenin yasal unsurları taşıyıp taşımadığı, iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu kararda tartılışıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmalarında tanık olarak bildirdiği .....'ın ve soruşturma aşamasında beyanları alınan ... ve ...'nun beyanları alınmaksızın karar verilmiş olması, yasaya aykırı

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

2-Sanığın savunmalarında tanık olarak bildirdiği .....'ın ve soruşturma aşamasında beyanları alınan ... ve ...'nun beyanları alınmaksızın karar verilmiş olması, yasaya aykırı

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21055, Karar No: 2022/17400, Tarih: 21.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21055 E.  ,  2022/17400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin, 11.01.2020 tarihinde dava dışı araçta yolcu olarak bulunduğunu, davalı tarafından ... ile sigortalanan araç ile gerçekleşen çift taraflı trafik kazasında yaralandığını ve malul olduğunu beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 15.100,00 TL geçici ve sürekli maluliyet tazminatının başvuru tarihinden ticari faizi ile tahsilini talep etmiştir; ıslah ile geçici iş göremezlik talebini 4.668,95 TL’ye, sürekli iş göremezlik talebini 91.825,25 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

... Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulü ile 91.825,25 TL sürekli iş göremezlik, 4.668,95 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 96.494,48 TL maddi tazminatın 29.12.2020 tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiş; ... kararına karşı davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine, davalının itirazının reddine karar verilmiş; ... kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacıda oluşan zararın belirlenmesi amacı ile alınan raporda geçici iş göremezlik süresi için davacının geçici iş göremezlik zararının 4.668,95 TL olduğu belirlenmiş, hakem heyetince tazminat raporu esas alınarak karar verilmiştir.

Dava dilekçesine eklenen maaş bordrolarına göre davacının 1 aylık geçici iş göremezlik süresine denk gelen 2020 ocak ayında maaşını aldığı, şubat ayına ilişkin maaş bordrosunun bulunmadığı anlaşılmıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez. Davacı, çalışamadığı, geçici iş göremezlik dönemine denk gelen ocak ayında maaşını almaya devam ettiğinden, davacı lehine geçici iş göremezlik tazminatına karar verilmesi doğru değildir. Davacının bu dönemde ancak düzenli ek gelirlerden mahrum kalması söz konusu olabilir. Geçici iş göremezlik dönemine denk gelen şubat ayı yönünden de maaş bordrosu getirtilerek maaşını alıp almadığı araştırılmalıdır.