muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9409, Karar No: 2024/897, Tarih: 15.02.2024

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkek lehine 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, davacı lehine tahsilde tekerrür olmak üzere 9.200.00 TL vekâlet ücretine ve yargılama giderlerine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; kusur belirlemesi, tazminatların miktarları ile vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erkek lehine hükmedilen tazminatların miktarının dosya kapsamına uygun olup olmadığı ve davacı lehine hükmedilen vekâlet ücreti ile yargılama giderleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ilk kararı ile davacı yararına hükmedilen vekâlet ücreti ile yargılama giderleri Dairemizin 19.10.2021 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği halde Mahkemece bozma sonrası verilen son kararda bu yönlerden yeniden hüküm kurulmuştur. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davalı kadının aleyhine hükmedilen yargılama giderleri ile vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (5) ve (7) numaralı bentlerinin hükümden çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11428, Karar No: 2014/9057, Tarih: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/11428 E.  ,  2014/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/150156

Mahkeme : İZMİR 12. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 02.02.2011 - 2010/735 esas ve 2011/167 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hapis cezasıyla birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş olması nedeniyle hüküm temyiz kanun yoluna tabi olduğundan, kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğuna ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştitak edilmemiştir.

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16522, Karar No: 2023/2848, Tarih: 09.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16522 E.  ,  2023/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2018 tarihli ve ...sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237

sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2018 tarihli ve....sayılı kararı ile ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur..

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucunda mahkumiyet hükümü kurulduğuna, somut hiçbir delil bulunmadığına, sanığın ByLock kullanmadığına, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının çelişkili olduğuna, sanığın üzerine atılı suçtan dolayı hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken usul ve kanuna aykırı olarak mahkumiyet kararı verilmiş olmasına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının haberleşmede kullandıkları By Lock isimli gizli haberleşme programını kullandığı iddia edilerek buna ilişkin tespit tutanakları dosya içerisine alınmıştır. Sanığın ablası F. Ö. Giresunlu adına kayıtlı olan ancak fiilen kendisi tarafından kullanılan 0 538(...)(..)(..) numaralı GSM hattında 35894006108497 IMEI numaralı cihaz üzerinden ByLock tespiti yapılmıştır. Lüzum üzerine sanığa, dosya içerisinde bulunan ByLock döküm içerikleri okunmak suretiyle sorulduğunda; Fatih1416 şeklindeki kullanıcı adının beni temsil ettiğine ilişkin açıklamayı kabul etmiyorum. Ailem Bursa'da oturmaktadır. Bende Bolu'da eğitim görmekteyim. Ancak buradan hareketle Bolu ve Bursa'nın plaka kodlarından oluşan kullanıcı adının bana ait olduğu sonucuna varılması doğru değildir. B. H.'yi tanımam. Yine ByLock programında kayıtlı olan A. S., M. K., Y. A., İ. D. ve D. T. isimli şahısları da tanımam. ByLock kullanıcısı olduğuma yönelik iddiaları kabul etmiyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan gelen kayıtlar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde; sanığın adına kayıtlı ve fiilen kendisi tarafından 35894006108497 IMEI numaralı cihaz üzerinden kullanılan 0 538 ... .. .. numaralı GSM hattı ile, 30.05.2015-14.02.2016 tarihleri arasında ByLock IP sunucuları arasında yer alan 46.166.164.177 IP adresli sunucu ile 2.013 kez bağlantı sağladığı tespit olunmuştur. Mahkememize gönderilen sanığa ait By Lock dökümleri ve dosya içerisinde bulunan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağından; sanığın ablası F. Ö, G. adına kayıtlı olan ancak fiilen kendisi

tarafından kullanılan 0 538 ... .. .. numaralı GSM hattı üzerinden 386085 numaralı ID ve "fatih1416" kullanıcı adı, "fth14" şifresi ile kullandığı anlaşılmaktadır. Kullanıcı adı ve şifresinde geçen "14" sayısının üniversite okuduğu Bolu ilinin plaka kodunu simgelediği, şifresinde geçen "16" sayısının doğup büyüdüğü ve ailesinin ikamet ettiği Bursa ilinin plaka kodunu simgelediği değerlendirilmiştir. ByLock iletişim sisteminde bağlantı tarihi, bağlantıyı yapan IP adresi, hangi tarihler arasında kaç kez bağlantı yapıldığı, haberleşmelerin kimlerle yapıldığı ve haberleşmenin içeriğinin tespiti mümkündür. Bağlantı tarihi, bağlantıyı yapan IP adresinin tespit edilmesi ve hangi tarihler arasında kaç kez bağlantı yapıldığının belirlenmesi kişinin özel bir iletişim sisteminin bir parçası olduğunun tespiti için yeterlidir. Haberleşmelerin kimlerle yapıldığı ve içeriğinin tespit edilmesi kişinin yapının (terör örgütü) içindeki konumunu tespit etmeye yarayacak bilgilerdir. Diğer bir deyişle kişinin örgüt hiyerarşisi içerisindeki konumunu (örgüt yöneticisi/örgüt üyesi) tespit etmeye yarayacak bilgilerdir. Sayılan hususlar birlikte göz önüne alındığında, sanığın; indirilmesi, dahil olunması ve kullanılması itibariyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarınca gizli haberleşme programı olarak kullanılan ByLock isimli iletişim programının aktif bir kullanıcısı olduğu her türlü şüpheden uzak ve kesin bir şekilde tespit edilmiş olup, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmemiştir. Sanığın örgüte müzahir yurt ile evlerde kaldığı ve örgüt üyelerince düzenlenen toplantılara katıldığı iddiası mevcuttur. Bu iddianın temelini sanığın soruşturma aşamasında savcılık ve kolluk tarafından alınan beyanları oluşturmaktadır. Sanık mahkememizce alınan savunmasında; "...Ben örgüte müzahir ev yada yurtlarda örgüt tarafından düzenlenen dini sohbet toplantılarına iştirak etmedim. AİBÜ'ye 2013 yılında kayıt yaptırdım. KYK'ndan yurt çıkmayınca maddi imkansızlığım nedeniyle daha uygun olduğunu düşündüğüm yurda kaydımı yaptırdım. Yurtta yaklaşık 1 dönem kadar kaldım. 17-25 Aralık sürecinin yaşanmasından sonra beraber kaldığım bir kaç arkadaşla birlikte ev tuttum. Evde kaldığım arkadaşlarım yapıyla hiçbir bağlantıları bulunmamaktadır. Yine kaldığımız yerin örgütle hiçbir bağlantısı da yoktur. Bu durumun aksininin iddia edilmesini kabul etmiyorum. Ne yurtta nede evde kaldığım dönemlerde örgütsel bir faaliyetin içinde olmadım. Toplantı vesaire organizasyona da iştirak etmedim." şeklinde beyanda bulunmuştur. Sohbete katılma; bir kişinin bu örgüt ile irtibatını gösteren önemli delillerden biridir. Burada, kişinin dini duygularını tatmin amacıyla sohbete katıldığı düşünülebilir ise de; FETÖ/PDY örgütü içerisinde sohbet, sadece dini bilgilenme anlamında yapılmamakta, örgütsel bağı kuvvetlendirecek şekilde ...'in vaazları, konuşmaları, sözleri aktarılmakta, örgüte yapılacak yardımlar, bağışlar, kurban hisseleri, örgütün finansmanı planlanmaktadır

." şeklinde beyanda bulunmuştur. Sohbete katılma; bir kişinin bu örgüt ile irtibatını gösteren önemli delillerden biridir. Burada, kişinin dini duygularını tatmin amacıyla sohbete katıldığı düşünülebilir ise de; FETÖ/PDY örgütü içerisinde sohbet, sadece dini bilgilenme anlamında yapılmamakta, örgütsel bağı kuvvetlendirecek şekilde ...'in vaazları, konuşmaları, sözleri aktarılmakta, örgüte yapılacak yardımlar, bağışlar, kurban hisseleri, örgütün finansmanı planlanmaktadır. Şayet, bir kişi, örgütün, terör örgütü olduğunun anlaşıldığı 2014 yılından itibaren düzenli olarak belli periyotlarla bu sohbetlere katılmış ise, bu sohbete katılma, kişinin örgüt üyeliğini gösteren önemli bir delil niteliğindedir. Sanık soruşturma aşamasında alınan beyanlarında söz konusu sohbet toplantılarında dini sohbetler yapılıp, dini içerikli eserler okunduğundan bahsetmekte ise de; bu toplantılarda ...'e ait kitapları okumalarının söylenmesi, yine ...'den bahsedilmesi dikkate alındığında, söz konusu toplantıların, örgütsel tavrın daha geniş kitlelere yayılmaya çalışıldığı ve hem yeni insanlar kazanma hem de mevcudu koruma adına çabaların sergilendiği örgüt çalışmaları olduğunu göstermektedir. 17-25 Aralık 2013 tarihinde örgütün emniyet ve yargı teşkilatındaki elemanları ile gerçekleştirdiği operasyonlar, daha sonra 19 Ocak 2014 tarihinde örgütün, devletin emniyet ve jandarma teşkilatına sızmış elemanları aracılığıyla MİT'e ait Suriye'ye giden tırlara yapılan silahlı operasyon, Milli Güvenlik Kurulunun 26.02.2014 tarihinden itibaren bu yapıyı ulusal güvenliği tehdit eden yapılanma olarak görmeye başlaması gibi sosyal hayata ve ülke kamuoyuna yansıyan pratikler nedeniyle; artık bu tarihlerden itibaren bir kişinin, bu örgütün silahlı bir terör örgütü olduğunu, devletin içinde

paralel yapılanma oluşturduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına uygun görülmemiştir. Sanığın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca da kabul edildiği üzere FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarınca gizli haberleşme programı olarak kullanıldığında şüphe bulunmayan ByLock isimli haberleşme programını kullanmış olması nedeniyle, örgütle olan organik bağını ve irtibatını geçmişten bu yana sürdürdüğü değerlendirilerek, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu vicdani kanaatine varılmıştır. Sonuç olarak sanığın yukarıda detayları ile arz ve izah olunan eylemleri nedeniyle, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapılanmasına dahil olmak suretiyle, örgütün genel amacını bilerek, sürekli faaliyette bulunduğu, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylem ve faaliyetler icra ettiği sonucuna varıldığından, üzerine atılı eylemin 5237 sayılı TCK'nın 314/2 nci maddesini ihlal ettiği kabul edilmiş ve anılan kanun maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, sanığın kastının ağırlığı, sanığın güttüğü amaç ve saik göz önüne alınarak asgari hadden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanığın ByLock iletişim sistemi kullanıcısı olduğunun belirtilmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

1-ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, kod adı kullandığına dair tanık beyanı da bulunmaması, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağındaki kullanıcı adı ile sanığın adı arasında irtibat kurulamadığı görülerek oluşan kuşkunun giderilmesi amacıyla ByLock kullandığının kesin olarak belirlenmesi ve örgütle irtibatının tespiti açısından sanığın ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre ekleyen, eklenen ve aynı grupta yer alan kişiler hakkında örgüt üyeliği sebebiyle ceza soruşturması yürütülüp yürütülmediğinin araştırılması, yürütülen bir ceza soruşturması veya kovuşturması mevcut ise bu kişilerin aşamalardaki ifade örnekleri ile dosya kapsamında aşamalardaki ifade örnekleri getirtilerek incelenmesi ve UYAP’ta oluşturulan Örgütlü Suçlar Bilgi Bankasında hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılarak, bulunması halinde beyan veya ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilip, 5271 sayılı CMK’nın 217/1 inci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak, gerekirse beyan yahut ifade sahipleri

tanık olarak dinlenildikten sonra deliller bir bütün halinde değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/238 Esas, 2018/234 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8451, Karar No: 2014/1365, Tarih: 20.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8451 E.  ,  2014/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17.09.2009 yerine 15.09.2009 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Müştekinin Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 17.09.2009 tarihli ifadesindeki "...bu sabah beni dövmüştür..." ve kovuşturma aşamasındaki "...o gün bana vurdu...kollarımdan sıktığı için ben de can havli ile bilgisayarı yere attım bana elleri ile vurdu..." şeklindeki anlatımlarına, sanığın kovuşturma aşamasındaki "...dükkana gelir gelmez hışımla bilgisayarı yere attı ben kendisini dışarı çıkardım..." şeklindeki dolaylı ikrarını içerir savunmasına, müştekinin ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 17.09.2009 tarihli raporunda "sağ üst kol medial yüzde 4x3 cm yüzeyel sıyrıklı ekimotik alan, sağ üst kol medialde 1x1 cm ve 2x1 cm ekimoz, sol üst kol medialde 1x1 cm ekimoz" şeklinde lezyonların olduğunun bildirilmesine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4147, Karar No: 2019/4434, Tarih: 06.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4147 E.  ,  2019/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hakaret suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, Mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Adana ...'nün tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 06/03/2019 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15216, Karar No: 2011/1457, Tarih: 21.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/15216 E.  ,  2011/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hürriyeti tahdit

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın suç tarihinde müdahili kendi iş yerine götürerek silahla tehdit edip ellerini bağladıktan sonra bir gece boyunca zorla alıkoyduğu bu esnada darp ettiği, daha sonra kendi aracına bindirip şehir dışına götürerek burada da alıkoyup şikayet ettiği takdirde karısını ve çocuklarını öldüreceğinden bahisle tehdit ederek hürriyetini tahdit ettiği anlaşılmakla mahkumiyeti yerine dosya içeriğine uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, istem gibi (BOZULMASINA), 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1327, Karar No: 2015/2420, Tarih: 04.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1327 E.  ,  2015/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 06.11.2012 gün ve 2011/81 E. 2012/187 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.10.2013 gün ve 2013/9951 E. 2013/12976 K. sayılı ilamı ile ;

“…Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;