muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/31, Karar No: 2024/6258, Tarih: 25.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/31 E.  ,  2024/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/40 E., 2015/121 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a, 3, 6, 105/2 son, 43. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile cinsel taciz suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; usul ve kanuna aykırı kararların bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin ruh sağlığına ilişkin rapor aldırılmasına mütakiben 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerde tartışılarak sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Tebliğnamede temyiz ret isteyen görüşe tevdi kararının içeriği itibarıyla iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mağdure vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3654, Karar No: 2018/7024, Tarih: 23.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/3654 E.  ,  2018/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-7201 Sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Olayımıza gelince; davalılar ...,... ve ...'e gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edildiği bilinen son adrese tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu, öte yandan dosya içerisindeki nüfus kayıtlarından davalı ......'in 23.10.2012 tarihinde, ...'in 01.02.1981 tarihinde, ...'ın 24.04.2013 tarihinde ve ...'in 19.05.2003 tarihinde öldükleri anlaşıldığından adı geçen davalıların mirasçılık belgelerinin ilgilisinden temin edilerek dosya arasına alınması ve gerekçeli karar tebliğ edilmeyen mirasçıları bulunması halinde belirlenen mirasçılara ve yukarıda belirtilen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenilmesi için,

2-17.12.2012 tarihli celsede davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı itirazlarını içerir dilekçe sunduğunun zapta geçirildiği halde dosya arasında davacı vekilinin belirtilen dilekçesine rastlanılamadığı anlaşıldığından bu dilekçenin araştırılarak dosya arasına alınması için,

2-17.12.2012 tarihli celsede davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı itirazlarını içerir dilekçe sunduğunun zapta geçirildiği halde dosya arasında davacı vekilinin belirtilen dilekçesine rastlanılamadığı anlaşıldığından bu dilekçenin araştırılarak dosya arasına alınması için,

3-... Belediye Encümenini 04.06.1998 tarih 2917 sayılı encümen kararı ile yapılan 40 no'lu imar uygulaması ile oluşturulan 8130 ada 3 ve 8131 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin cetvellerinin ilgili belediyeden temin edilerek evraka eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13273, Karar No: 2010/13615, Tarih: 06.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/13273 E.  ,  2010/13615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hürriyeti tahdit

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkındaki 9.6.2004 tarihli hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanıklar hakkındaki hükmün yeni TCK değerlendirmesi yapılmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığınca iade edildiği anlaşılmakla, sanıklar ..., ... haklarındaki yargılama ile hükümlü ... hakkında re'sen yapılan uyarlama yargılamasının birlikte yapılması hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu halde davanın birlikte görülmesi,

2- Sanık ...'ın boşanmak üzere olduğu, eşinin mağdurun abisi tarafından kaçırıldığı iddiası ile, sanıkların mağduru önce abisini bulmak için zorladıkları, daha sonra sanıklar ... ile ...'ün mağduru araçlarına alarak bulundukları yerden ...'ya götürdükleri, araçta sanık ...'un mağdura tokat attığı, ...'in ise hakaret ve tehdit ettiği, ...'ya geldiklerinde ...'ın da aralarına dahil olduğu, ...'dan İzmir'e dönerken verdikleri mola sırasında mağdurun sanıkların yanından kaçması şeklinde gerçekleşen olayda hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 6.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27870, Karar No: 2018/6336, Tarih: 12.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/27870 E.  ,  2018/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalının Hirfanlı ve yöresi Hidroelektrik santrallerinin temizlik işlerini ihale ile alan firmaların temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi işçisi olmadığını, alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kıdem tazminatının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden davacıya çalıştığı firmalar tarafından iş sözleşmesi devam ederken kıdem tazminatı açıklamasıyla ödeme yapıldığı görülmektedir. Çalışırken işçiye yapılan kıdem ödemesi avans niteliğinde olup ödeme tarihinden sözleşmenin feshi tarihine kadar olan dönem için yasal faiz işletilerek bu miktarın mahsubu gerekir. Mahkemece işçiye çalışırken ödemesi yapılan kıdem tazminatının ödeme tarihinden fesih tarihine kadar işlemiş faiziyle birlikte hesaplanan kıdem tazminatından mahsubu gerekirken sadece yapılan ödemenin mahsup edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2184, Karar No: 2023/2910, Tarih: 29.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2184 E.  ,  2023/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı tarafın 1981 yılından beri dava konusu taşınmazı elektrik direği dikmek suretiyle işgal ettiğini bildirerek ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu yer hakkında kamu yararı kararı alındığını, taşınmazın kira getirisi olan bir yer olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli 2014/308 Esas ve 2015/431 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne toplam 24.028,44 TL'nin davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.02.2021 tarihli 2018/9327 Esas ve 2021/1108 Karar sayılı kararı ile; ecrimisil hesabı yapılırken dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariye m² kira bedelinin bulunup; bulunan miktara geriye doğru endeks uygulanmak sureti ile talep edilen dönem için toplam 24.028,00 TL ecrimisil belirlendiği, davalı vekilinin rapora itiraz ettiği ancak itirazlarının mahkemece karşılanmadığı, hesap şeklinin Yargıtay içtihatlarına uygun olmadığı belirtilerek davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ve hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile; bozma ilamına uyularak yeniden alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı vekilinin ıslah edilmiş davasının kısmen kabulü ile toplam 21.515,15 TL ecrimisil bedelinin 10.000,00 TL'sine dava tarihi olan 20.11.2014 tarihinden, 11.515,15 TL'sine ıslah tarihi olan 01.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin 2.513,29 TL talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, cevap dilekçesinin içeriğini tekrarla, enerji nakil hattının Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının oluru ile yapıldığını, taşınmazın kullanımında fiziki herhangi bir kesintiye sebep olmadığını, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme

Somut olayda, davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesince bozulduktan sonra, taraflar arasında takip eden ecrimisil dönemine ilişkin açılan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/135 Esas sayılı dosyası eldeki dava ile birleştirilmesine karar verilerek dosya arasına alınmasına rağmen birleştirilen dava hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4125, Karar No: 2011/5619, Tarih: 03.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4125 E.  ,  2011/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/131910

MAHKEMESİ :İZMİR Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :10/12/2009 - 15/296

SUÇ :Kasten öldürme

Ş.. K..'ı hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık H.. Ö..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, sanık İ.. D..'in üzerine atılı suçtan CMK.nun 223/2-6.maddesi gereğince beraatine ilişkin (İZMİR) Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/12/2009 gün ve 15/296 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı öldürmeye teşebbüs olayının failleri olarak yargılanan ve savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Hasan ve İsmail'in ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasanının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152.maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı ve sanık Hasan müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle tebliğnamadeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/404, Karar No: 2022/1155, Tarih: 27.09.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/404 E.  ,  2022/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki asıl davada “maddi tazminat”, karşı davada “kira alacağı” isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Sulh Hukuk Mahkemesince verilen asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ilişkin karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

2. Direnme kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; farklı branştan doktorların bir arada çalışacağı muayenehane olarak kullanılmak üzere müvekkilinin davalıya ait taşınmazı 15.09.2012 tarihli sözleşmeyle kiraladığını, Sağlık Bakanlığının Muayenehane Yönetmeliği’ne göre ruhsat alınabilmesi için bazı koşulların arandığını, müvekkilinin de bu doğrultuda binanın depreme uygun olup olmadığını davalıdan sorduğunda binanın depreme dayanıklı olduğuna dair raporların bulunduğu ve kendisine verileceği cevabını aldığını, binada beton yangın merdiveni olması nedeniyle yangın tedbirleri yönünden herhangi bir sorun yaşanmayacağını düşünen müvekkilinin ruhsat için başvurduğunda İtfaiye Daire Başkanlığının acil çıkış kapıları ve yön levhaları gibi birtakım eksiklikler tespit ederek uygunluk raporunu vermediğini, davalının yangın çıkış kapısının olduğu yeri bir başka kiracısına tahsis etmesi nedeniyle yangın çıkış kapısının kapalı durumda olduğunu, bu eksikliklerin giderilmesi istenmiş ise de menfi yanıt alındığını, müvekkilinin kendi çabalarıyla gereken uygunluk raporlarını almaya çalıştığını ancak binanın depreme uygunluğuna ilişkin raporun idarece kabul edilmediğini, binanın statik projesi incelettirildiğinde depreme dayanıksız olduğunun tespit edildiğini, aynı binada birden fazla doktorun muayenehanesinin bulunduğunu ve kendileriyle ilgili işlemlerde bu sorunlar yaşanınca İl Sağlık Müdürlüğünün diğer muayenehanelere de uygunluk belgesi düzenlenene kadar faaliyette bulunulmamasını ihtar ettiğini, davalının açıkça tüm kiracıları kandırması nedeniyle muayenehanelerin kaçak duruma düştüğünü, eksik işlem ve evrakın tamamlanması yönünde gönderilen 13.06.2013 tarihli ihtarı keşide eden müvekkilinin bu ihtardan sonuç alamayınca tespit dosyası ile hâlihazır durumu tespit ettirip kira sözleşmesini 05.07.2013 tarihli ihtarla feshettiğini, kira sözleşmesinde kiralananın kullanımı için herhangi bir engel bulunmadığı belirtilmesine rağmen davalının üzerine düşen edimleri ifa etmemesi nedeniyle müvekkilinin maddi manevi zarara uğradığını, muayenehane olarak kullanılabilmesi için yapılan ve tespit dosyasında belirlenen 61.289,96TL harcama yanında, inşaatı yapan kişilere 102.827,80TL, emlak komisyoncusuna ise 11.800TL ödendiğini, tüm bu harcamalara rağmen ruhsat alınamaması nedeniyle yapılan tadilat yerinde bırakılarak kiralananın teslimi edilmek durumunda kalındığını, sözleşmenin haklı feshine sebep olan davalının müvekkili aleyhine sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek tespit vb. masraflarla birlikte toplam 175.917,80TL maddi zararın davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı ve Karşı Dava:

Davalı Cevabı ve Karşı Dava:

5. Davalı vekili; davacı şirket yetkilisinin kira sözleşmesine konu yeri sözleşme imzalanmadan önce gezip gördüğünü, muayenehane olarak kullanıma elverişli olup olmadığını ayrıntılı şekilde araştırmak istediğini söyleyerek sözleşmenin imzalanması için iki kez süre talep ettiğini, bu süreçte gerekli araştırmaları bizzat yapan davacının binanın depreme uygunluğu konusunda rapor aldığını, hatta İlçe Sağlık Müdürlüğünden görevli memur getirerek daireyi gezdirdiğini ve bu kişilerin de dairenin muayenehane olmaya elverişli olduğunu belirttiğini, kira sözleşmesinin bu süreç tamamlandığında imzalandığını, ancak sonrasında davacının itfaiye raporunun alınması için birtakım eksikliklerin giderilmesi gerektiğini yazı ile bildirdiğini, müvekkilinin talepte bahsi geçen hususların zaten binada mevcut olduğunu yazı altına düşülen şerhle açıkladığını, bu konuda diğer muayenehanelerin uygunluk raporları olduğu gibi itfaiyeden verilen 17.06.2013 tarihli raporla da uygunluk durumunun tespit edildiğini, müvekkilinin karşı tarafı hiçbir zaman yanıltmadığını, davacının kiralananı bırakıp gitmek istemesinin gerçek sebebinin ise bambaşka olduğunu; beş altı doktorla çalışmayı planlıyorken bazı doktorlarla anlaşma sağlayamadığı için kiralananın boşaltılmak istendiğini, tahliyeyle birlikte bakiye kiraları ödememek isteyen davacının gerçek dışı isnatlarla bu yola başvurduğunu, tespit dosyası raporunun kendilerine tebliğ edilmediğini, kiralanandaki büro eşyası ve klima gibi malların bedeli istenmiş ise de davacının tahliye sırasında bu malların bir kısmını götürüp bir kısmını harap hâlde bıraktığını, harcama faturalarının da gerçeği yansıtmadığını, masraf yapılmış olsa dahi bu bedelin istenemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

6. Karşı dava ile; sözleşmeyi süresinden önce ve haksız şekilde fesheden davacının 12.07.2013 tarihinde taşınmazı tahliye etmesine rağmen Temmuz ayı ve sözleşme gereğince ödenmesi gereken üç aylık kira bedelini ödemediği ileri sürülerek toplam 34.000TL kira borcunun davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Karşı Davaya Cevap:

7. Davacı-karşı davalı vekili; feshin haklı nedene dayandığını belirterek karşı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: