muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14951, Karar No: 2015/15046, Tarih: 15.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14951 E.  ,  2015/15046 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 25.03.2015 günlü ve 2013/89-2015/224 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1) Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davacıdan tahsili istemine ilişkindir

Ancak, iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu hak sahiplerine bağlanan gelir, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düşmüştür.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düştüğü gerçeği karşısında, bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gerekmekte olup, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi gerektiğinden, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarına ilişkin bilgi kurumdan sorularak, gelecek cevabın eklenmesinden sonra gönderilmek üzere,

2) Birleşen Mersin 2. İş Mahkemesinin 2009/238 sayılı dosyası eklendikten sonra gönderilmek üzere,dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2351, Karar No: 2023/9339, Tarih: 04.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/2351 E.  ,  2023/9339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/214 E., 2016/48 K.

SUÇ : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2013/214 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 205 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediği dikkate alınarak hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Köy muhtarı olan sanığın, sahte evlilikler yaptığı iddiası üzerine araştırma, inceleme ve soruşturmaya konu belgelerin yetkili makamlarca talep edilmesi üzerine suça konu evlenme defterini, kütüğünü ve ilgili belgeleri yok ettiği veya gizlediği belirlenmiştir.

2. Kamu görevlisi olan sanık hakkında, Kilis Valiliği İl İdare Kurulu tarafından 4483 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 6 ncı maddeleri kapsamında 08.04.2013 tarihli soruşturma izninin verildiği belirlenmiştir.

3. Sanık hakkında, oğlu ... tarafından BİMER'e gönderilen 16.10.2012 tarihli şikâyet dilekçesi dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Jandarma görevlileri tarafından sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde suça konu belgelerin bulunamadığına dair 04.12.2012 tarihli tutanak dava dosyasına eklenmiştir.

3. Sanık hakkında, oğlu ... tarafından BİMER'e gönderilen 16.10.2012 tarihli şikâyet dilekçesi dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Jandarma görevlileri tarafından sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde suça konu belgelerin bulunamadığına dair 04.12.2012 tarihli tutanak dava dosyasına eklenmiştir.

6. Sanığın babası olan tanık ...'ın Mahkemece bizzat tanık sıfatıyla dinlenildiği ve " ... ben ...'i evlenme kütüğü defterini yakarken gördüm, evin arka tarafında... ile birliktelerdi, ... ateş yakıp elindeki evlenme kütüğü defterini yaktı,... yakma dedi, bende ...'e yakma onun içerisinde resimler var, önemli bir evrak dedim, fakat beni dinlemedi ve yaktı, ben bu ...'in elinde gördüğümde tanıdım, çünkü gelinim ... ve şehit olan torunum ...'in evlenirken bende nikah şahidi olarak orada bulunuyordum ve o deftere imza attım, bunun için o defteri iyi biliyorum, sonrasında jandarma defteri istemiş, defterde bulunamamış, muhtarlığa ait olan bilgisayarı da ... evin balkonundan aşağıya attı, ben atma dedim ise de, bu bize ait değil, babama ait diyerek bilgisayarı balkondan aşağıya attı, defteri ... yakmadı, defteri yakan ... ..." şeklinde anlatımda bulunduğu anlaşılmıştır.

7. Sanığın oğlu olan...nin, 30.07.2012-31.07.2012 tarihleri arasında resmi olarak mazeret izinli olduğuna dair görev yaptığı askerî birim tarafından düzenlenen resmî izin belgesi dava dosyasına eklenmiştir.

8. Tanık ... A.'nın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

9. Sanığın, idari makamlara sunduğu 05.11.2012 tarihli dilekçesinde özetle eşi ve çocukları ile ilişkilerinin bozulduğunu, kendisinin evden ayrıldığını, akabinde eşi ve çocuklarının Gaziantep'e taşındıklarını, giderken kapıları kilitlediklerini, resmi evrakların bu evde olduğunu, kendisinde anahtar bulunmadığını ve evin eşine ait olması sebebiyle eve giremediğini, bu duruma ilişkin olarak 08.10.2012 tarihli şikâyet dilekçesini Cumhuriyet savcılığına sunduğunu beyan ettiği tespit edilmiştir.

10. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

10. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın her aşamada istikrarlı anlatımlarda bulunarak atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanık ...'ın, suça konu evrakı sanığın oğlu olan ...'in yaktığını açıkça beyan etmesi, tanık ...'in BİMER şikâyet dilekçesinde sahte olduğunu ileri sürdüğü kardeşi...nin 30.07.2012 tarihli nikâh işlemine istinaden nüfus müdürlüğünce evlilik işleminin tescil edildiği ve denetlenen vukuatlı nüfus kayıt örneğinden...nin 30.07.2012 tarihinde resmi olarak evlendiğinin belirlendiği,...nin eşi tanık ...'in, nikah akdinin gerçekliğini doğrulayarak...nin nikah tarihinde izinli olduğunu ve nikah merasimine bizatihi katıldığını beyan ettiği, ayrıca...nin, 30.07.2012-31.07.2012 tarihlerinde mazeret izinli olduğuna dair görevli olduğu askerî birliğin resmi izin belgesinin dava dosyasında mevcut olduğu gözetilerek tanık ...'in BİMER'e yaptığı şikâyet içeriğinin de dayanaktan yoksun bulunması karşısında sanığın, muhtarlık görevi nedeniyle kendisine tevdi edilen resmi evrakı bozduğu, yok ettiği veya gizlediğine dair mahkûmiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2013/214 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1700, Karar No: 2020/81, Tarih: 06.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1700 E.  ,  2020/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18.06.2015 tarih ve 2013/944-2015/575 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigortası ile sigortalı plastik enjeksiyon makinesinin sevki esnasında davalıya ait vinç ile araca yüklenirken vinç operatörünün kusurlu hareketiyle halatın kopması sonucu hasara uğradığını, 3.444,50 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek anılan bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, bahse konu vinçle makinenin kamyona yüklenmesi işini yaptığını ancak, hasarın başka bir vinçle indirildiği esnada meydana geldiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu somut olayda davalı şirketin söz konusu zarardan sorumlu ve kusurlu olduğuna ilişkin bir delil ortaya konulamadığı, hükme esas alınan 13/11/2014 tarihli bilirkişi raporunda da bu durumun teyit edildiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9077, Karar No: 2024/10670, Tarih: 07.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/9077 E.  ,  2024/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/106 D.İş - 2024/187 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede,

1-06.10.2022 tarihli ara karar, ara kararın taraflara tebliği ve tarafların muvafakatları,

2-28.12.2023 tarihli ara karar, ara kararın taraflara tebliği, davacı muvafakatı, davalının muvafakat vermediğine dair beyanının,

dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19645, Karar No: 2014/4121, Tarih: 17.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19645 E.  ,  2014/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2011/1273-2013/1338

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, P... Mahallesi A... Sokak Divan Konutları .. ada,.. parsel üzerinde kayıtlı bulunan .. Blokta yer alan ../.. numaralı bağımsız bölümü satın aldığını; dairesine su bağlatmak amacıyla A.. M..ne gittiğini; ancak su aboneliği yaptırabilmesi için öncelikle kanal katılım payı ve şebeke hissesi için toplam 2.000,40 TL talep edildiğini; oysa, abonelik yapılan bölgenin altyapı çalışmalarının yıllar öncesinden tamamlandığını, binanın yapı ruhsatının mevcut bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, haksız suretle alınan kanal katılım payı ve şebeke hisse tutarının tespiti ile şimdilik 550 TL kanal katılım payı ve 550 TL şebeke hissesi bedelinin faiziyle birlikte istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; anılan bedellerin, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ile 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 87 ve 88. maddeleri gereğince tahsil edildiğini; davanın haksız ve mesnetsiz açıldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kabulü ile 1.100,00 TL'nin dava tarihi olan 30.12.2011 tarihinden itibaren, 900,40 TL'nin ıslah tarihi olan 05.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine A.. M..nce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1697, Karar No: 2014/1206, Tarih: 24.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/1697 E.  ,  2014/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Aksaray 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :28.11.2012

Numarası :2011/462-2012/502

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici İ.. Ç.. vekili Avukat U.. G.. müvekkilinin davalı iş sahibi S.. Y..’e ait E ...Karayolu üzeri A..Kasabası Aksaray adresinde bulunan petrol istasyonunun toprak dolgu işlerini yaptığını, bu dolgu bedelinin tespiti için Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/31 D.iş Esas, 2011/31 Karar sayılı dosyasında tespit yaptırdığını, bilirkişi raporuna göre kazı, nakliye ve stabilize nakli bedeli toplam 105.438,00 TL olarak hesap edildiğini, bu bedelin bir kısmının davalı tarafın göstermiş olduğu petrol istasyonundan alınan akaryakıt ile ödendiğini, bakiye 40.000,00 TL alacağın kaldığını ileri sürerek bu bedelin tespit tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı iş sahibi S.. Y.. davaya cevap vermediği gibi duruşmaları da takip etmemiştir.

Yanlar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır.

Taraflar arasında yapıldığı ileri sürülen eser sözleşmesinin davacı tarafından yazılı kanıt ile, olmadığı takdirde kesin kanıt sayılan karşı tarafa önerilecek yemin delili ile kanıtlanması gerekir.

Dava konusu somut olayda davacı kanıt listesinde N..P..Ürünleri ve Market isimli işyerinden alınan akaryakıt ile ilgili veresiye fişleri sunmuştur. Bu fişlerde davalı S.. Y..’in adı ve imzası da bulunmaktadır. Anılan bu belgeler 6100 Sayılı HMK’nın 202. maddesi hükmü uyarınca delil başlangıcı niteliğindedir. Bu yasal nedenle mahkemece, öncelikle HMK’nın 169. maddesi gereğince davalıya isticvap çağrı kağıdı gönderilmesi, çağrıya uyulduğunda veresiye fişleri ile ilgili beyanının alınması, içeriğinin ve imzanın kabulü halinde dinlenen tanık sözlerinin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Açıklanan olgular ışığında taraflar arasındaki akdî ilişkinin kanıtlanamaması halinde ise; davacı yasal delil kapsamında yemin deliline de dayanmış bulunduğundan varlığı ileri sürülen akdî ilişkinin kanıtlanmasına yönelik olarak davalıya yemin önerme hakkının bulunduğunun davacı tarafa hatırlatılması ve yemin önerilmesi halinde yeminle ilgili yargısal işlemin tamamlanması ile varılacak sonuca göre akdî ilişkinin kanıtlanmış olduğunun kabulü halinde işin esasının incelenerek yerinde tatbiki keşif yapılıp uygulama uzman teknik bilirkişi vasıtasıyla sağlanıp dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Yasası’nın 366. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiç fiyatlarına göre iş bedeli tespit edilip ödemeler de mahsup edildikten sonra elde edilecek sonuç dairesinde karar vermekten ibaret olmalıdır. Aksi taktirde istemin kanıtlanamadığı gerekçesiyle şimdiki gibi davanın reddine karar verilmelidir.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.