muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3676, Karar No: 2014/21538, Tarih: 21.11.2014

değildir. Adi istihkak talebinden kaynaklanan tazminata ilişkin davalarda HMK'nun 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme olarak davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. Somut olayda, davalının yerleşim yerinin Ankara olduğu, davalı tarafça yapılan yetki itirazında Ankara mahkemelerinin yetkili olarak gösterilmediği, yetkili olmayan İstanbul mahkemelerinin yetkili mahkeme olarak bildirildiği anlaşılmaktadır. Yetki itirazında bulunan tarafın, itirazında yetkili mahkemeyi doğru olarak göstermesi gerekir. Davalının yetkili mahkeme olarak bildirdiği İstanbul mahkemelerinin davaya özgü olayda yetkisi bulunmadığından ve davada kesin yetki kuralı uygulama alanı bulmadığından mahkemece davalı tarafın yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken hatalı nitelendirme ve gerekçe ile yazılı şekilde dava dilekçesinin yetki bakımından reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacının temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 21.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11289, Karar No: 2012/12442, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/11289 E.  ,  2012/12442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, yakalanamayan arkadaşı ile birlikte çaldıkları ziynet çantası ile uzaklaşmaya çalışırken, başından beri kendilerini takip eden mağdure ve tanık ...'in bağırması üzerine vatandaşlar tarafından yakalanması ve suça konu ziynet çantasının da attıkları yerden bulunarak el konulmuş olmasına göre, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

2-1 nolu bozma gerekçesine göre; sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Suça konu ziynet çantası ile kaçmaya başlayan sanık ve arkadaşının, mağdure ve tanık ... tarafından kovalanmaları sonucunda ziynet çantasını yakalandıkları yerden bir sokak ötede bulunan sokakta yere atması ve çocuklar tarafından bulunarak mağdureye iade edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, rızai iade koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3137, Karar No: 2022/10857, Tarih: 01.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3137 E.  ,  2022/10857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa uygun kabule göre, sanığın işlediği konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımı süresini en son kesen 20.11.2014 günlü mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay gecesi zorla evine girdiği mağdureyi yere yatırarak kalçasını elleyip, öpmeye ve pijamasını indirmeye çalıştığı, gösterilen direnç üzerine mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında başka bir engel sebep olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin sarkıntılık düzeyini aşan cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilip, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14558, Karar No: 2016/6098, Tarih: 20.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/14558 E.  ,  2016/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

30.09.2013 (Temyiz isteminin reddine dair Ek Karar)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar

verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık müdafiinin mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizleri mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddi kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizleri mümkün olmadığından, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 30.09.2013 tarih, 2013/301 Esas ve 2013/464 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

III-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, hüküm tarihinde ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 13/09/2013 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6281, Karar No: 2019/12867, Tarih: 24.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/6281 E.  ,  2019/12867 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İmar kirliliğine neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/11/2018 tarihli ve 2018/96788 soruşturma, 2018/60745 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/103 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2019 gün ve 43990 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda ise, şüphelinin Bursa İli Yıldırım İlçesi Samanlı Mahallesi 4. Çamlıca Sokakta bulunan resmi parsel üzerine 20x25 metre ebadında zemin betonu attığından dolayı şüpheli hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan başlatılan soruşturma neticesinde, şüphelinin idari para cezasını ödediği ve Çevre Şehircilik Bakanlığından yapı kayıt belgesi aldığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

3194 sayılı İmar Kanunu'na 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile eklenen geçici 16. maddesinde yer alan, "Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar (31/12/2018 tarihine kadar uzatılmıştır) başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir ... Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir. Yapı Kayıt Belgesi verilen yapılarla ilgili bu Kanun uyarınca alınmış yıkım kararları ile tahsil edilemeyen idari para cezaları iptal edilir. ... Yapı Kayıt Belgesi, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerlidir. Yapı Kayıt Belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümleri uygulanır. Yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğundadır

. Yapı Kayıt Belgesi verilen yapılarla ilgili bu Kanun uyarınca alınmış yıkım kararları ile tahsil edilemeyen idari para cezaları iptal edilir. ... Yapı Kayıt Belgesi, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerlidir. Yapı Kayıt Belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümleri uygulanır. Yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğundadır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, 31/12/2017 tarihinden önce yapılan yapılar hakkında yapı kayıt belgesinin verilebileceği ve bu belgenin verilmesinde ilgililerin kendi yaptıkları fotoğraflamanın ve beyanların esas alındığı ancak Yıldırım Belediye Başkanlığı Hukuk İşleri Müdürlüğünün 25/10/2018 tarihli dilekçeleri ekinde sunmuş oldukları belgelerden ve fotoğraflamalardan söz konusu beton zeminin bir yapı inşa etmek üzere hazırlık amacıyla 31/12/2017 tarihinden sonra yapılmaya başladığının belirlenmesi karşısında, bu tarihten sonra yapılan yapılar için alınan kayıt belgesinin, kişilerin beyanına dayalı olarak verildiği de gözetilerek atılı suça bir etkisinin olamayacağı ve toplanan delillerden şüphelinin imar kirliliğine neden olmak suçunu işlediği hususunda kamu davasını açmaya yeterli delil ve şüphenin elde edildiği; diğer taraftan ise, yasal düzenlemeden sonra yapı yapmak amacında olduğu anlaşılan şüphelinin, yapı kayıt belgesi talep ederken vermiş olduğu beyanın ve sunmuş olduğu fotoğrafların incelenerek, sanki parselinde önceden yapılan bir yapı varmış gibi beyanda bulunup yapı kayıt belgesi alıp almadığı, dolayısıyla resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçunu işleyip işlemediği hususunda soruşturmanın genişletilmesi gerektiği, yine şüphelinin e-devlet başvurusu ekine eklediği fotoğrafların başka bir yapıya ait fotoğraflar olup olmadığının tespit edilerek, başka bir yapının fotoğrafı eklenmiş ise, şüphelinin ileride yapı kayıt belgesine istinaden yapılacak denetimlere kadar fotoğrafı eklenen bu yapının aynısını yapı kayıt belgesi almış olduğu parsel üzerine de yaparak, sanki önceden öyle bir yapı varmış gibi ilgilileri aldatmak amacıyla eyleme başlayıp başlamadığı hususlarında da toplanacak delillere ve oluşacak sonuca göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

3194 sayılı İmar Kanunu'na 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile eklenen geçici 16. maddesinde "Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar (31/12/2018 tarihine kadar uzatılmıştır) başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir ... Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir. Yapı Kayıt Belgesi verilen yapılarla ilgili bu Kanun uyarınca alınmış yıkım kararları ile tahsil edilemeyen idari para cezaları iptal edilir. ... Yapı Kayıt Belgesi, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerlidir. Yapı Kayıt Belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümleri uygulanır. Yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğundadır." şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

İncelenen dosyada, tüm dosya kapsamına göre Yıldırım Belediye Başkanlığı Hukuk İşleri Müdürlüğünün 25/10/2018 tarihli dilekçeleri ekinde sunmuş oldukları belgelerden ve fotoğraflamalardan sonra alınan şüpheli ifadesine göre bahse konu beton zeminin üzerine bir bina yapmak amacıyla inşa edildiğinin beyan edildiği, 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılar için alınan kayıt belgesinin, kişilerin beyanına dayalı olarak verildiği, bu suretle şüpheli hakkında imar kirliliğine neden olmak suçunu işlediği hususunda kamu davasını açmaya yeterli delil ve şüphenin elde edildiği; ayrıca yasal düzenlemeden sonra yapı yapmak amacında olduğu anlaşılan şüphelinin, yapı kayıt belgesi talep ederken vermiş olduğu beyanın ve sunmuş olduğu fotoğrafların incelenerek, sanki parselinde önceden yapılan bir yapı varmış gibi beyanda bulunup yapı kayıt belgesi alıp almadığı, dolayısıyla resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçunu işleyip işlemediği, şüphelinin e-devlet başvurusu ekine eklediği fotoğrafların başka bir yapıya ait fotoğraflar olup olmadığının tespit edilerek, başka bir yapının fotoğrafı eklenmiş ise, şüphelinin ileride yapı kayıt belgesine istinaden yapılacak denetimlere kadar fotoğrafı eklenen bu yapının aynısını yapı kayıt belgesi almış olduğu parsel üzerine de yaparak, sanki önceden öyle bir yapı varmış gibi ilgilileri aldatmak amacıyla eyleme başlayıp başlamadığı hususlarında da araştırma yapılmadan eksik soruşturma ile takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Bu nedenle itiraz merciince etkin soruşturma yapılmaması dikkate alınarak, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/103 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24622, Karar No: 2023/3038, Tarih: 07.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24622 E.  ,  2023/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/695 D. İş, 2021/849 K.

SAYISI : 2021/İHK-27769

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulüne - İtirazın Reddine

SAYISI : 2021/76941

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıya sigortalı araçta yolcu konumunda olan davacının aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralandığını belirterek şimdilik 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiz ile davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslahla toplam talebini 194.747,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yararın olmadığını, başvuru sahibi tarafından sunulan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, maluliyet ile kaza arasında illiyet bağının bulunmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatından davalının sorumlu olmadığını, alkollü sürücünün aracına binmekten ve ayrıca hatır taşımasından dolayı ayrı yarı indirim yapılması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacının yolcu olduğu sigortalı araç sürücüsünün 170 promil alkollü olması nedeniyle alkollü kişinin aracına binmekten %20 oranında müterafik kusur indirimi ve arkadaş olan davacı ile sigortalı araç sürücüsünün eğlenmek amacıyla seyahat ettiklerinin anlaşılmasına göre %20 oranında hatır taşıması indirimin yapılması gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, toplam 124.638,08 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvuru sahibi tarafından sunulan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, maluliyet ile kaza arasında illiyet bağının bulunmadığını, geçici iş göremezlik tazminatından davalının sorumluluğunun olmadığını, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç