muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2667, Karar No: 2023/3224, Tarih: 17.05.2023

1. Mahkemece "mağdurenin alınan raporlar, yapılan gözlemler dikkate alındığında ağır ve süregen akıl hastalığının bulunduğu, hastalığının tespiti için tam teşekküllü sağlık kuruluşlarına sevki için uzun uğraşlara rağmen raporunun alınamadığı, en son uyutulmak suretiyle sevki üzerine ADÜ Adli Tıp Anabilim Dalının 12.11.2013 tarihli raporu ile kendisine kronik psikoz tanısı konulduğu, olay tarihinde akıl hastası olduğu, akıl hastalığının ağır ve süregen olduğu, kendisine yapılan eyleme karşı koyabilecek temyiz gücünün bulunmadığı, eylemin sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunmadığının belirlendiği, olay tarihinde sanığın açık bulunduğu kapıdan girmek suretiyle mağdurenin bulunduğu eve girdiği, mağdurenin kızının hazırlıkta mağdurenin kendisine olayın oluş şeklini anlattığını söylediği ifadesi, mağdurenin üzerinde ve evde yapılan tespitler ve yine tanık ...'in anlatımları ve sanığın mağdureyi elbisesinden tutarak çektiği ve yere düşürdüğü, elbisesinin yırtılmış olabileceği şeklindeki tevilli ikrarı dikkate alındığında, mağdurenin üzerinde bulunan giysileri yırtmak suretiyle çıkardığı, mağdurenin tamamen çıplak kaldığı, sopada kızdırdığı demiri mağdurun vücudunun değişik yerlerine sürmek suretiyle basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde mağdureyi yaraladığı, evin bir odasının ortasında ateş yakmak suretiyle zarar verdiği, tanık içeri girdiğinde, mağdure ile sanığı, mağdurenin çıplak bir şekilde, hazırlıkta elleri ve dizi yerde olduğu halde, duruşmada uzanmış şekilde, sanığı ise arkasında durur bir şekilde, yine hazırlıkta ileri geri gider şekilde ve eşofmanının dizlerine kadar sıyırmış halde, duruşmada ise giyinik halde iken gördüğü, mağdurenin vasisi olan tanığın şikayetten vazgeçmesi nedeni ile çelişkinin giderilemediği, mağdurenin akli rahatsızlığı nedeni ile izin vermemesi ve rıza dışı yapılacak muyenenin tıbben ve pratik olarak mümkün olmadığı belirtilerek beden muayenesinin yapılamadığı, bu nedenle mağdurun cinsel saldırıya maruz kalıp kalmadığının tıbbi olarak tespit edilemediği, tanık ... mağdurenin tamamen çıplak olduğu ve elleri ve dizi üzerinde dururken sanığın arkasında eşofmanı inmiş halde arkasında durduğu ve ileri geri gidip geldiğini söylemiş iken, sonrasında durulmada sanığın giyinik olduğu, mağdurenin yüzükoyun yattığının söylemiş olması nedenleri ile sanığın cinsel saldırı suçunu tamamladığı konusunda delil elde edilemediğinden, tanık ...'in polise ilk müracaatında sanığın cinsel tacizde bulunduğunu söylemiş olması, ilk ifadelerinde olayı olduğu gibi anlatmış olması, mağdurenin elbiselerinin yırtılmış olarak bulunması nedenleri ile cinsel saldırı suçunun gerçekleştiği kabul edilmiştir

...'in polise ilk müracaatında sanığın cinsel tacizde bulunduğunu söylemiş olması, ilk ifadelerinde olayı olduğu gibi anlatmış olması, mağdurenin elbiselerinin yırtılmış olarak bulunması nedenleri ile cinsel saldırı suçunun gerçekleştiği kabul edilmiştir. Ancak mağdurenin muayeneyi kabul etmemesi nedeni ile muayenesinin yapılamamış olması, organ sokma olayının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tam olarak tespit edilememiş olması, sanığın tanık eve girdiğinde eylemini sonlandırmış olması nedenleri ile eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Sanığın eylem sırasında ... demir kullanarak, mağdureye cebir uygulaması nedeni ile cezada artırım yapılmıştır. Mağdurenin ileri derecede akıl hastalığının bulunması, ruh sağlığı kalıcı ve ileri derecede bozuk birisinin sanığın eylemi nedeni ile ruh sağlığının bozulmasının mümkün olmadığı düşüncesi ile sanık hakkında 102 inci maddenin beşinci fıkrası uyarınca artırım yapılmamıştır.'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan deliller; sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, mağdur beyanları, tanık anlatımları, olay tutanakları ve doktor raporlarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2012/139 Esas, 2014/57 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8604, Karar No: 2014/17310, Tarih: 15.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8604 E.  ,  2014/17310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2009/570-2014/65

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 15.12.1997 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle %37 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Y.. Z.. aleyhine açılan davaların reddine, davalı şirket aleyhine açılan maddi tazminat davasının reddine-15.000,00TL manevi tazminatın davalı Z.. Su ürünleri AŞ tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, iş kazasının oluşumunda davacının %25 oranında mütefarik kusurunun bulunduğu, hükme esas alınan hesap raporunda Kurum'un davacıya iş kazası sigorta kolundan yaptığı ödemenin ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi kısmı yerine tüm peşin sermaye değerinin düşülerek neticeye varıldığı anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (iş kazasına dayanan maddi tazminat tazminat davaları) haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya ölüm halinde hak sahiplerine iş kazası sigorta kolundan bağlanan bir gelirin bulunup bulunmadığının tespiti ile var ise bu gelirin B.K.'nın 55.maddesi de gözetilerek ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısmının hesaplanan tazminattan tenzili gerekir.(Rücuya tabi kısım=Kurumun sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bağladığı sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödemesi tahsislerinin sigortalının kusuruna denk gelen miktarlarının bu tahsislerin toplamından tenzili ile ortaya çıkan değerler.)

Somut olayda, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacı sigortalıya yaptığı ödemenin tüm peşin sermaye değerinin hesaplanan maddi tazminattan tenzil edilerek neticeye varılmasının doğru olup olmadığı, ayrıca manevi tazminatın miktarına ilişkindir.

Somut olayda, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacı sigortalıya yaptığı ödemenin tüm peşin sermaye değerinin hesaplanan maddi tazminattan tenzil edilerek neticeye varılmasının doğru olup olmadığı, ayrıca manevi tazminatın miktarına ilişkindir.

Yukarıda da belirtildiği üzere iş kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararların karşılanmasına dair davalardır. Buna göre davacının sürekli iş göremezliği nedeniyle Kurumun iş kazası sigorta kolundan kendisine yaptığı bir ödeme var ise bunun, ayrıca yine var ise geçici iş göremezlik ödemesinin hesaplanan maddi tazminattan düşülmesi esastır.

Bunun yanında Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalı yakınlarına verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu,olayın ağırlığı,davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir.

Bu açıklamalar kapsamında somut olayda, davacı için hesaplanan maddi tazminattan Kurumun bu sigortalıya yaptığı bu tahsislerin ilk peşin sermaye değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödemesinin rücuya tabi kısımlarının tenzili yerine tüm peşin sermaye değerinin düşüldüğü hesap raporuna itimat edilmesi doğru olmamıştır. Bunun yanında manevi tazminat davası bakımından da olay tarihi, tarafların sosyal ekonomik durumları ile davacının mütefarik kusur oranı ve maluliyeti gözetildiğinde lehine kararlaştırılan 15.000,00TL tutarlı manevi tazminat da fazla olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; maddi tazminat davası bakımından davacının maddi zararını güncel verilere göre yeniden hesaplatmak, davacıya anılan iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri olarak Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri ile yine Kurumca sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinin rücuya tabi kısımlarını( Rücuya tabi kısım=Kurumun sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bağladığı sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödemesi tahsisleri toplamının sigortalının kusuruna denk gelen miktarlarından tenzili ile ortaya çıkan değerler) hesaplanan bu tazminattan düşerek neticeye varmak, manevi tazminat davası bakımından ise davacı lehine daha uygun miktarda tazminata karar vermekten ibarettir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin kabul ve uygulama şekli bakımından ise, karar başlığında davalı Zaman Su ürünleri A.Ş.'nin adının belirtilmemesi ayrıca yargılama sırasında vefat eden davalı Y.. Z..'ın davanın tarafları arasında gösterilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 15.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25134, Karar No: 2012/34593, Tarih: 16.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/25134 E.  ,  2012/34593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cezanın miktarına göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve istemin süresinde yapılmamış olması karşısında sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Dosya üzerinde yapılan incelemede;

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. ve 63. maddeleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilerek; sanık ... hakkında Diyarbakır (CMK 250. Madde ile Görevli) Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/452 esas numarası ile yapılan yargılama sırasında tanık olarak dinlenen Kadri Cihan'ın beyanının yer aldığı 27.10.2011 tarihli duruşma tutanağının ve iletişim tespit tutanaklarının dayanakları olan mahkeme kararlarının asılları yada onaylı örneklerinin dosyada bulundurulması gerekirken, onaysız fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ... müdafii tarafından tapelerin tercümesine ilişkin 24.02.2012 tarihli dilekçe ile sunulan konuşma metinlerinin soruşturma aşamasında görevli polis memurları tarafından yapılan ve dosyada mevcut tercüme içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, tüm tape kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak içeriklerinin belirlenmesi ve bu belgelerle dosyadaki bütün delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre tüm sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, sanıklar hakkında eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/369, Karar No: 2010/1653, Tarih: 18.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/369 E.  ,  2010/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden davalılara ait 302 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece " davanın esası hakkında hüküm kurulduğu halde harç konusunda bir karar verilmemesinin yerinde olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden çekişme konusu 4 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 754 parselin kadastro tespitinin 04.12.1981 tarihinde yapıldığı 09.7.1986 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 29.6.2005 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastronun kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği üzere; 3402 Sayılı Yasanın 12/3. Maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya dayeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya dayeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı hazinenin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12252, Karar No: 2019/3623, Tarih: 23.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12252 E.  ,  2019/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve dahili davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

.........parsel sayılı taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli, 1957 tarihli memleket haritasına esas ve tespit tarihinden 20 yıl önceki hava fotoğraflarının tamamının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak;

• Taşınmazların niteliği ile,

• Varsa üzerlerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranını,

• Tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, varsa tasarruf sınırlarını,

• 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklık olup olmadıklarını,

• Kullanım durumunu, varsa niteliği, imar-ihya edilen yerlerden ise imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tarımsal kullanıma dair emare bulunup bulunmadığını belirtir ve bu hususlarda ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınarak bu dosya içine konulması (rapor ekine renkli haritalar ve hava fotoğrafları tarihleri ile birlikte eklenmelidir.)

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/659, Karar No: 2017/308, Tarih: 17.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/659 E.  ,  2017/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .. 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/09/2015 tarih ve 2013/2-2015/667 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.01.2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı... A.Ş. vekili Av.... ve fer'i müdahil ... vekili Av...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce ... A.Ş'nin ... Şubesine 02/12/1999 tarihinde 12.170 USD yatırdığını, banka yönetimine el konulmasından sonra müvekkilinin mevduatının .... adlı banka hesabına aktarılmış olduğunu ve.... mevduatların sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesi ile ödenmediğini, müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığını, bu şekide toplanan paranın ... A.Ş. yönetimi tarafından grup şirketlere ve hayali şirketlere usulsüz kredi vermek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, 12.170 USD mevduat alacağının paranın bankaya yattığı tarihten vade sonuna kadar %18 akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı Kanun'un 2. maddesi son bendi gereğince %18 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi uygulanmak suretiyle davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının muhabir bankaya off shore hesaplarına para yatırılmasına ilişkin açık bir talimatı olup, bu aşamada muhabir bankanın, müşteri olan davacının iradesini fesada uğratacak bir davranış, hareket ve eylemine ilişkin emare, hileli, aldatıcı ve iradeyi ifsad eden bir fiili olmadığı gibi, bu hususlara ilişkin emare sayılabilecek bir bilgi ve belge de bulunmadığı, dolayısıyla davacının ... hesaplarına yatırdığı dava konusu meblağı talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, off shore hesabına yatırılan paranın tahsili istemine ilişkindir.