muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1702, Karar No: 2018/8018, Tarih: 18.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1702 E.  ,  2018/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/11/2016 tarih ve 2015/226E - 2016/842 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen15/02/2017 tarih ve 2017/33-2017/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Necati Matraş'ın davalı şirketin hissedarı olduğunu, davalı şirketin 28/11/2008 tarihinde çağrısız olağanüstü genel kurul toplantısı yaptığını, toplantıya murisin katılmadığını, murise ait imzanın sahte olduğunu, zira murisin toplantı tarihinde hastanede yattığını ve ertesi gün vefat ettiğini, bu nedenle bu genel kurulda alınan sermaye artısına ilişkin kararın yok hükmünde olduğunu, ayrıca bu genel kurul kararı ile artırılan sermaye ile toplanan 27/07/2011 tarihli genel kurul toplantısında alınan sermayenin artırılmasına ilişkin genel kurul kararının da yok hükmünde olduğunu ileri sürerek 28/11/2008 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların yokluğunun tespitine, 27/07/2011 tarihinde yapılan 2010 yılı olağan genel kurul toplantısında sermayenin artırılmasına ilişkin kararın yokluğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 28/11/2008 tarihinde yapılan genel kurul tutanağında yer alan davacıların murisinin imzasının sahte olmadığını, zira bu tutanağın davacılar ve hükumet komiseri tarafından hastaneye götürülmek suretiyle imzalatıldığı, bu surette genel kurulunun usulüne uygun yapıldığını, 27/07/2011 tarihli genel kurul toplantısına da davacıların katıldığını, 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, ayrıca aradan geçen 7 yıl içerisinde birçok kez genel kurul toplantısı yapıldığını ve davacıların da bu toplantılara iştirak ettiğini, herkesin haklarının kullanırken dürüstlük kurallarına riayet etmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 28/11/2008 tarihli çağrısız olağanüstü genel kurul toplantısının yasal hükümlere aykırı yapılması sonucu yok hükmünde bulunduğu, ancak davacı ortakların da katılıp olumlu oy verdikleri 27/07/2011 tarihinde yapılan 2010 yılı olağan genel kurul toplantısında alınan kararla bu genel kurul kararının teyit edildiği, bir nevi icazet verildiği, bu nedenle işbu davada şimdi iki genel kurul kararının da yok olduğunun tespiti isteminin hakkın kötüye kullanılmasını oluşturduğu, dava konusu 27/07/2011 tarihinde yapılan 2010 yılı olağan genel kurul toplantısına davacıların da katıldığı ve olumlu oy verdiği, iptal ve yokluğunu gerektiren başkaca bir neden bulunduğunun iddia ve ispat edilmemiş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu 28.11.2008 tarihli olağanüstü genel kurulun çağrısız olarak yapıldığı, muris Necati Matraş'ın 28.11.2008 tarihli genel kurulun yapıldığı sırada hastanede bulunduğu ve toplantıya katılmadığı her iki tarafın kabulünde olduğu, tutanağın sonradan bu ortağa hastanede imzalatılıp imzalatılmaması taraflar arasında ihtilaflı olsa da sonuca etkili dolmadığı, zira anonim şirket genel kurulu fiziki veya elektronik ortamda yapılabileceği, toplantı dışında kullanılmış oylarla alınan genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğu, yok hükmünde olan 28.11.2008 tarihli sermaye artırım kararı uyarınca oluşan yeni sermaye yapısına göre oluşturulan hazirun cetvellerine göre toplanan 27.07.2011 tarihli genel kurulda alınan sermaye artış kararının da yok hükmünde olduğunun kabulü gerektiği, İlk Derece Mahkemesince, 27.07.2011 tarihli toplantıda alınan sermaye artış kararına davacıların olumlu oy kullanarak itiraz etmediklerini tespit edildiği ve yine davacıların 2. sermaye artış kararına olumlu oy vermiş olmaları nedeniyle 28.11.2008 tarihli karara icazet verdikleri şeklinde yorumlandığı, fakat dosyada örneği bulunan genel kurul tutanağı incelendiğinde gündemin 8. maddesiyle görüşülen sermaye artış kararına davacıların vekili olarak katılan Av. ...'in bu karara muhalif kaldığının anlaşıldığı, ayrıca yok hükmündeki bir işlemin icazet yoluyla meşruyet sağlanmasının da mümkün bulunmadığı, yok olan bir hukuki işlemin geçerliliği veya geçersizliğinden bahsedilemeyeceği, dürüstlük kuralına aykırılık sebebiyle hakkın kötüye kullanılması yasağı geçersizlikte uygulama alanı bulurken, yokluğun ileri sürülmesi dürüstlük kuralına aykırılık olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf isteminin HMK.353/1.b.2.maddesi uyarınca kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilamının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalı şirketin 28/11/2008 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında ve bu toplantıya dayalı olarak 27/11/2011 tarihinde yapılan 2010 yılı olağan genel kurul toplantısında alınan sermaye artışına ilişkin kararların yok hükmünde olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurul kararının yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesince, 28.11.2008 tarihinde yapılan çağrısız olağanüstü genel kurul toplantısında tüm ortakların hazır bulunmaması nedeniyle, sermayenin artırılma kararının yok hükmünde olduğu, 27.07.2011 tarihli genel kurulda alınan sermayenin artırılması kararının da 28.11.2008 tarihli çağrısız olağanüstü genel kurulda artırılan sermaye yapısı ile toplandığından yok hükmünde olduğu, bu kararlara karşı yokluğun ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırılık oluşturmadığı, başka bir anlatım ile dürüstlük kuralına aykırılık sebebiyle hakkın kötüye kullanılması yasağının yokluğun ileri sürülmesinde değerlendirilemeyeceği gerekçesi davanın kabulüne, anılan kararların yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir. Ancak, bir genel kurul toplantısından söz edebilmek için ana sözleşme ve yasanın öngördüğü yeter sayılarla alınmış bir kararın varlığı gereklidir. Eğer ortaklarca yasal bir genel kurul gerçekleştirilmemiş ise bu toplantıda alınan kararlar yok hükmündedir. Yine, toplantı veya karar yeter sayılarının sağlanamadığı toplantıda alınan kararlar da aynı şekilde yok hükmünde sayılmalıdır. Yokluğun tespiti hususunda dürüstlük kurallarına aykırı düşmedikçe olumlu oy vermiş paydaşlar da dahil olmak üzere menfaat sahibi tüm ilgililer herhangi bir süreye tabi olmaksızın dava açabilirler. Ancak, yokluk gerektiren hususun öğrenilmesinden sonra uzun süre sessiz kalıp dava açmayan ilgililer yönünden TMK'nın 2. maddesi uyarınca dava açma hakkının düşüp düşmediğinin de değerlendirilmesi gereklidir.

Bu açıklamalar uyarınca, mahkemece davacılar vekilinin bu yöndeki taleplerinin TMK'nın 2. maddesinde belirtilen iyi niyet kurallarıyla bağdaşıp bağdaşmadığı değerlendirilmelidir. Davacı ortaklar, dava konu yapılan 28.11.2008 tarihli çağrısız olağanüstü genel kurul toplantısından sonra yapılmış olan 9 farklı genel kurula dava konusu yapılan işbu genel kurul kararı ile artırılan sermaye sonrasında oluşan hisse oranlarına göre hazırlanmış olan hazirun uyarınca icra edilen genel kuruldan 6 tanesine katılmışlar ve icra edilen bu genel kurul toplantılarından katılmadıkları da dahil olmak üzere hiçbirine davacılar tarafından herhangi bir dava da açılmamıştır. Ayrıca davalı şirket tarafından yine 28.11.2008 tarihli çağrısız olağanüstü genel kurul toplantısından sonra 2009, 2010, 2011 ve 2013 yıllarında yine dava konusu yapılan genel kurulda artırılmış sermaye sonrasında oluşan hisse yapısına göre kâr payı dağıtımı yapılmış olup, davacılar yine kâr payına da itirazda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Son olarak davacılar 28.11.2008 tarihli çağrısız olağanüstü genel kurul toplantısından sonra makul bir süre içinde dava açmayıp, 22.05.2015 tarihinde, işbu davayı açtıkları gözetildiğinde TMK'nın 2. maddesi uyarınca dava açma hakkının düştüğü gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine,

18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2122, Karar No: 2020/10637, Tarih: 15.04.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/2122 E.  ,  2020/10637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erişimin engellenmesi talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğiyle Tunceli Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine, Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye ve talep edenin başvuru tarihinde Antalya adresinde ikamet etmesine göre, yerinde görülmeyen Tunceli Sulh Ceza Hakimliğinin 06/12/2019 gün ve 2019/1937 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/04/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16197, Karar No: 2014/9993, Tarih: 05.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16197 E.  ,  2014/9993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/209180

MAHKEMESİ : Erciş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2012

NUMARASI : 2010/620 (E) ve 2012/9 (K)

SUÇ : Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla saklamak

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında ve temyiz dilekçesinde ruh sağlığının bozuk olup, bu konuda raporlarının bulunduğunu beyan etmesi karşısında, ilgili rapor ve tedavi evrakı hakkında araştırma yapıldıktan sonra, TCK'nun 32.maddesi uyarınca sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda bir Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14749, Karar No: 2017/5276, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/14749 E.  ,  2017/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, Irak'ın kuzeyinde bulunan davalıya ait şantiyelerde demirci ustası olarak 15.03.2006-Mart 2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, ücretin günlük 39 $ ve aylık 1170 $ olduğunu, çalışmanın haftanın 6 günü günde 9 saatten az olmamak üzere yapıldığını, ücretin yarısının banka kanalı ile yarısının elden ödendiğini, müvekkilinin ailevi sorunlarını halletmek ve süresi dolmakta olan pasaportunun süresini uzatmak için Şubat 2011 tarihinde şirket formeni Zülküf ( Nihat) isimli kişiden izin alarak yurda döndüğünü işlerini ve pasaport süresini uzattıktan sonra 25.02.2011 tarihinde işe başladığını, 3 gün çalıştıktan sonra genel formen Hamza Ayık’ın kendisini çağırarak neden işe geç geldiğini sorduğunu, Zülküf adlı kişiden izin aldığını mazeretini bu kişiye bildirdiğini söylemesine rağmen kendisine ağza alınmayacak sözler söylemek suretiyle kovduğunu, müvekkilinin bu nedenle yurda dönmek zorunda kaldığını, üç günlük ücret alacağının bulunduğunu, yurda döndükten 40 gün kadar sonra iş akdinin feshi ile ilgili ihtarnamenin gönderildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 01.12.2006 tarihinde aylık 500 $ ücretle Irak’ta çalışmaya başladığını, çalışma saatlerinin 08.00-17.00 saatleri arası olduğunu, Cuma günü tatil yapıldığını, dini bayramların l.günü ile nevruz bayramında çalışma yapılmadığını, davacının 03.02.2011 tarihinde 6 günlük ücretsiz izin kullanarak yurda döndüğünü, izin süresi bitimi olan 09.02.2011 tarihinde dönüp işbaşı yapmadığını, kendisine 11.04.2011 tarihinde ihtarname çekildiğini ve ihtamame gerekleri yerine getirilmediği için iş sözleşmesinin iş yasasının 25/II-g maddesine göre haklı olarak sona erdirildiğini, ücret alacağı talebinin asılsız olduğunu, tatil günlerinde çalışmadığını, ödemelerin şantiyede yapıldığını, aylık ücretlerin Türkiye’deki hesaplarına yatırıldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İş sözleşmesinin ne şekilde sona erdiği ve işçinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, ailevi sorunlarını halletmek ve süresi dolmakta olan pasaportunun süresini uzatmak için Şubat 2011 tarihinde şirket formeni Zülküf ( Nihat) isimli kişiden izin alarak yurda döndüğünü işlerini ve pasaport süresini uzattıktan sonra 25.02.2011 tarihinde işe başladığını, 3 gün çalıştıktan sonra genel formen Hamza Ayık’ın kendisini çağırarak neden işe geç geldiğini sorduğunu, Zülküf adlı kişiden izin aldığını mazeretini bu kişiye bildirdiğini söylemesine rağmen kendisine ağza alınmayacak sözler söylemek suretiyle kovduğunu ve bu nedenle yurda dönmek zorunda kaldığını iddia etmiştir.

Davalı ise davacının, 03.02.2011 tarihinde 6 günlük ücretsiz izin kullanarak yurda döndüğünü, izin süresi bitimi olan 09.02.2011 tarihinde dönüp işbaşı yapmadığını, kendisine 11.04.2011 tarihinde çekilen ihtamame gerekleri yerine getirilmediği için iş sözleşmesinin iş yasasının 25/lI-g maddesine göre haklı olarak sona erdirildiğini savunmuştur.

Mahkemece; her ne kadar davacı tanık beyanları davacının iddiasını destekler nitelikte beyanda bulunsalarda, celbedilen yurda giriş ve çıkış kayıtları dikkate alındığında, davacı işçinin 02.02.2011 tarihinde yurda giriş yaptığı ve bu tarihten sonra çıkış kaydının bulunmadığı dolayısı ile izin dönüşü Kuzey Irak'taki şantiye amiri ile yaptığı tartışma sonucunda işine son verildiği yönündeki davacı iddiasının ispatlanamadığı, davacı işçinin izin süresi sonunda tekrar işe dönmediği gerekçeleri ile kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine hükmedilmiştir.

Gerekçeli kararda belirtildiği üzere yargılama sırasında celbedilen kayıtlardan, davacının en son 02.02.2011 tarihinde yurda giriş yaptığı ve bu tarihten sonra ise yurt dışına çıkış yapmadığı anlaşılmaktadır.

Ancak davacı vekilince temyiz aşamasında sunulan pasaport suretinde "25 FEB 2011 ve 27 FEB 2011" yazılı arapça vize kaşeleri bulunmaktadır.

Bu hususta gerekli araştırma yapılarak, davacının 02.02.2011 tarihinden sonra yurt dışına çıkıp çıkmadığı somut bir biçimde tespit edilmeli ve dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ile bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı belirlenmelidir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22647, Karar No: 2012/29675, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22647 E.  ,  2012/29675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya teslim etmiş olduğu üzümlerin bedelinin ödenmediğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan üzün almadığını, davacının üzümlerini dava dışı ...Ticarete teslim ettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, yörede üzün satışlarında belge düzenlenmediği kabul edilerek, dosyaya ibraz edilen kantar fişleri ve tanık beyanları gereğince davacının üzümlerini davalıya satıp teslim ettiği, satış bedelinin ise ödenmediği belirtilmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne, 6.720,00 TL asıl alacak ve 1.486,32 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 8.206,32 TL üzerinden takibe yapılan itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacak üzerinden hesaplanan 2.688,00 TL % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya satmış olduğu üzüm bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek, alacağının tahsili için takip başlatmış, davalı ise davacıdan üzüm satın almadığını savunarak, akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince, herkes iddiasını ispatla yükümlü olup, davacı da davalıya üzüm sattığını yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Davada delil olarak kantar fişlerine dayanılmışsa da, dosyaya ibraz edilen söz konusu kantar fişlerinde davalının imzası bulunmadığı gibi, bir kısmında firma adı karşısında “...” yazısı, diğer bir kısmında da “Ser Şarap” yazısı bulunmaktadır. Davalının imza ve yazısını taşımayan böyle bir belge, borç ikrarını havi nitelikte bir belge olmadığı gibi, yazılı delil başlangıcı niteliğinde de değildir. Yine davalının açık muvafakatı bulunmadığından olayda tanık dinlenemeyeceği gibi, tanık beyanları esas alınarak da hüküm kurulamaz.

Her ne kadar mahkemece örf ve adet gereğince üzüm satışlarında belge düzenlenmediğinden bahisle mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre hüküm kurulmuşsa da, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 203. maddesinin 1/b fıkrası (HUMK’nun 293/4 maddesi) hükmüne dayanılarak tanık dinlenebilmesi için, teamül unsurunun gerçekleşmesi, bir çevrede herhangi bir hukuki işlemin devamlı olarak senede bağlanmamasının adet haline gelmesi, bu hususun zaman içinde herkesçe uyulmak suretiyle istikrarlı bir nitelik kazanmış olması ve ayrıca kamuoyunda da bu teamüle inanılmış olması gerekmektedir. Mahkemece yapılan araştırma sonuçları ise, olayda teamülün varlığını kabul etmek için yeterli değildir.

O halde davacı, davalıya üzüm sattığını ve bu nedenle takip konusu miktar üzerinden davalıdan alacaklı olduğunu yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki davacı, dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olduğundan, mahkemece bu konuda davalıya yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, teamül unsuru oluşmadığı halde dinlenen tanık beyanlarına göre, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.