muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14976, Karar No: 2013/4218, Tarih: 01.03.2013

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması sebebiyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda; kalite kontrol görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesini ücretsiz izne çıkmaya zorlanması, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile feshettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. İşçinin ücretlerinin ödenmemesi 4857 sayılı Kanun'un 24. maddesine göre işçiye sözleşmeyi derhal fesih hakkı veren hallerdendir. Dosya kapsamına göre davacının ücretlerinin ödenmediği sabit olup iş sözleşmesinin davacı tarafından bu sebeple feshedildiğinin kabul edilmesi gerekir. Iş sözleşmesini haklı sebeple de olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. Bu sebeple ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/655, Karar No: 2023/925, Tarih: 22.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/655 E.  ,  2023/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/293 E., 2022/844 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/122 Esas, 2015/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a, c ve e bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/122 Esas, 2015/27 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2017/16586 Esas, 2022/5782 Karar sayılı kararı ile 213 sayılı Kanun'un 367 inci maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilmiş olması, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mütalaa bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir

3. Bozma üzerine, İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/293 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; Davada zamanaşımı gerçekleşmediğinden hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08.07.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/293 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

2. Olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08.07.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/293 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/293 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2520, Karar No: 2019/6388, Tarih: 10.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2017/2520 E.  ,  2019/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.12.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, davalılar ... vd. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, 45361 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazlardaki payının davalı ... tarafından vekâlet görevi kötüye kullanılarak diğer davalılara danışıklı olarak satış suretiyle temlik edildiğini, yapılan işlemlerden haberi olmadığını, satış bedelinin de ödenmediğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescile olmadığı takdirde 5.000,00 TL tazminatın davalı Mürüvvet'ten tahsiline, 28.02.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile tapu iptali ve tescil talebi geçerli olmak üzere terditli tazminat talebi yönünden 107.300,00 TL'nin davalı Mürüvvet'ten tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, öncelikle davacının vesayet altına alınması gerektiğini, satışların davacının bilgisi dahilinde yapıldığını ve satış bedelinin de davacıya ödendiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Terditli tazminat talebi yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; "...davalı ... tarafından davacının kısıtlanmasına ilişkin açılan davanın sonucunun eldeki davada davacının taraf ehliyetini etkileyeceği açıktır. Anılan nedenle,...11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/512 Esas, 2014/1508 Karar sayılı dava dosyasının eldeki dava bakımından bekletici sorun olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Hâl böyle olunca; davacının kısıtlanması için açılan davanın eldeki dava açısından bekletici mesele yapılması, sonucuna göre varsa usûli eksikliğin giderilmesi ondan sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerektiği.." gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda noterde düzenlenen vekâletname kullanılarak vekil tarafından yapılan satışların geçerli olduğu, ancak vekilin satış bedelini davacıya ödediğini kanıtlayamadığı gerekçeleri ile tapu iptal ve tescil isteğinin reddine, tazminat isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalılar vekilinin 07.02.2017 tarihli duruşmaya mazeret dilekçesi gönderdiği, mahkemece, mazeret dilekçesi hakkında herhangi bir karar vermeden davalı yanın yokluğunda, sözlü yargılama için ayrı bir gün belirlenmeksizin karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır.

Yazılı Yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Bu ilkeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 184. ve 186. maddelerinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmıştır. 6100 Sayılı Hukuk muhakemeleri Kanunu 184. maddesinde açıkça; Hâkimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, mahkemenin tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini, taraflara tefhim edeceği, yine aynı Kanunun 186. maddesi hükmü ile de; mahkemenin tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkeme de hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildireceği, mahkemenin sözlü yargılamada tarafların son sözlerini sorarak hükmünü vereceği düzenlenmiş olup, anılan düzenlemeler emredici niteliktedir.

Somut olayda, söz konusu ilkeler dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, HMK'nın 184. maddesi hükmü gereğince, tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için taraflara söz verilip tahkikatın bittiği tefhim edildikten sonra, taraflara sözlü yargılama için duruşmanın başka bir güne bırakılmasını isteyip istemediklerinin sorulması, talep halinde başka bir gün tayin edilmesi ve taraflara meşruhatlı davetiye gönderilmesi; başka bir duruşma gününü istememeleri halinde sözlü yargılama aşamasına geçilerek aynı Kanunun 186. maddesi gereğince taraflara sözlü yargılama yoluyla beyanda bulunma hakkı verilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen yasal düzenlemeler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davacı vekili 08.04.2014 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinde ...'ın sehven iki kez yazıldığını, ... ...'ın davalı olarak gösterildiğini unuttuğunu belirterek ... ...'ın davalı olduğunun gözetilmesini istemesine rağmen, bu yönde olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması da isabetsizdir.

Öte yandan, davacı vekili 08.04.2014 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinde ...'ın sehven iki kez yazıldığını, ... ...'ın davalı olarak gösterildiğini unuttuğunu belirterek ... ...'ın davalı olduğunun gözetilmesini istemesine rağmen, bu yönde olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması da isabetsizdir.

Davalılar vekilinin değinilen yönden yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden taraflardan gelen davalı Mürüvvet Parlakay vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz eden davacıdan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz eden davalı Mürüvvet Parlakay'a geri verilmesine, aşağıda yazılı 13.00.TL bakiye onama harcının diğer temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3676, Karar No: 2014/6091, Tarih: 03.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3676 E.  ,  2014/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan yazlık domates, buğday, buğday samanı ve ikinci ürün güzlük patlıcanın kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı olmak üzere 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimleri, ayrıntılı üretim giderleri (her bir masraf kalemini gösteren) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19087, Karar No: 2016/12124, Tarih: 04.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19087 E.  ,  2016/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 15.09.2008- 16.10.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ...'nın ... S.S numarasına kayıtlı bulunan Davacı ... T.C nolu ...'ın ... Meydanı No:10 D:2 .../... adresinde bulunan ve ...'nın ... numarasında kayıtlı ... A.ş' ye ait büro iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 04/11/2008-19/05/2010 tarihleri arasında 556 gün süreyle çalıştığının ve bu çalışmalarının ...'a bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından biri 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin büro işyeri olduğu, ihtilaflı dönemde 506 sayılı kanun kapsamında olup ihtilaflı döneme ait birtakım bordroların gönderildiği, dinlenen bir kısım davalı ve bordro tanıklarının beyanlarında davacının davalı işyerinin anlaştığı temizlik şirket elemanı olduğunun iddia edildiği, davacının da başlangıçta Yamanlar isimli temizlik şirketi tarafından davalı işyerinde çalışmak üzere görevlendirildiği, ancak sonrasında davalı işverenlikçe çalışması beğenildiğinden bu şirket elemanı olarak çalışmaya başladığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı işverenin temizlik işini ihale ile alt işverenlere devredip devretmediği, davalı işyeri ile davacı arasında mahkemece kabul edilen sürenin tamamı ya da bir kısmında iş akdi olup olmadığı araştırılmadan, ihtilaflı döneme ilişkin tüm bordrolar getirtilmek suretiyle bordro ve gerektiğinde komşu işyeri tanıkları dinlenmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğu görülmüştür.

Somut olayda, davalı işverenin temizlik işini ihale ile alt işverenlere devredip devretmediği, davalı işyeri ile davacı arasında mahkemece kabul edilen sürenin tamamı ya da bir kısmında iş akdi olup olmadığı araştırılmadan, ihtilaflı döneme ilişkin tüm bordrolar getirtilmek suretiyle bordro ve gerektiğinde komşu işyeri tanıkları dinlenmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğu görülmüştür.

Yapılacak iş, davacının çalıştığı temizlik şirketini araştırmak, davacının davalı işyerindeki görevlendirmesinin kim tarafından yapıldığı, davacıya emir ve talimat verme yetkisinin kimde olduğu, davacının izin, sevk gibi işlemlerinin kim tarafından yapıldığı, davalı işverenin davacının çalışma yapacağı iş ve çalışma şekli ile ilgili tasarrufta bulunma yetkisi olup olmadığı, neticeten dava dışı temizlik şirketi ile davacı arasında iş akdi olup olmadığı, davalı işveren ile dava dışı şirket arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi veya vekalet ilişkisi olup olmadığı, varsa ihtilaflı dönemin tamamında mı bir kısmında mı devam ettiği, kısmi devam etmişse hangi tarihlerde bu ilişkinin devam ettiği hususlarında araştırma yapılması ve davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının hangi işverene bağlı olarak geçtiği hususu tespit edilerek, gerektiği takdirde dava dışı şirketi davaya dahil etmesi için davacıya süre vererek taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların gösterdiği delilleri toplamak, bu kapsamda ihtilaflı döneme ilişkin çalışmaların geçtiği işyerlerinin ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarını getirtmek, bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptayarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, ... Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalıya o tarihte komşu olan işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri ile davalının komşuları ve apartman görevlisi araştırılıp tespit edilerek davacının ihtilaflı dönemde fiili ve kesintisiz bir çalışmasının olup olmadığı hususunda yöntemince beyanlarını almak, çalışmanın hangi işveren nezdinde hangi tarihlerde geçtiğini net bir şekilde belirlemek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği de nazara alınıp gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz kapsam ve nedenlerine göre sair temyiz nedenleri incelenmeksizin temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'ye iadesine 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11607, Karar No: 2013/25660, Tarih: 07.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11607 E.  ,  2013/25660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından; her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-karşı davalı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.11.2013(Prş.)

Müd.S.Karakoca
Yargıtay — Esas No: 2018/1633, Karar No: 2018/17146, Tarih: 12.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1633 E.  ,  2018/17146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerleşik Daire uygulamasına göre, sanığın işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalıp azalmadığı hususunda aldırılacak raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınması gerektiği, tek hekim tarafından düzenlenen raporların yetersiz olduğunun kabul edilmesi karşısında, tebliğnamenin bozma istemli bir numaralı,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, tebliğnamenin iki numaralı düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 12.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.