muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7225, Karar No: 2018/14177, Tarih: 04.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7225 E.  ,  2018/14177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilin davalı şirket nezdinde 15.09.2007 tarihinde site güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 31.10.2013 tarihinde iş akdini feshederek ayrıldığını beyanla kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, net yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri ve Sistemleri San. Tic. A.Ş. vekili, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini, davacı iş akdini haksız olarak feshettiğinden kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığını, bordro bedellerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 20.06.2017 tarihli ilamı ile ücret, yılık ücretli izin ve fazla mesai alacakları yönünden bozulmuş,Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. Maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece, bozma ilamına göre davacının son bir yıl günlük 08.00-19.00 saatleri arasında onbir saat çalıştığı, bir buçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük dokuz buçuk saat çalıştığı kabul edilmiş ise de, ara dinlenme süresinin bir saat yerine bir buçuk saat olarak kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2096, Karar No: 2007/2595, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2096 E.  ,  2007/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/403, Karar No: 2024/2750, Tarih: 14.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/403 E.  ,  2024/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/335 E., 2023/730 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen 01.05.1998-31.12.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı 01.05.1998-31.12.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacı hakkında yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2018 tarih, 2016/386 E., 2018/706 K. sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında "...Davacı kooperatife süt teslimi yaptığını ve dolaysıyla tespitini istediği sürede hayvan yetiştiriciliği (süt üreticisi) ile ilgili faaliyeti olduğunu iddia etmekte olup mahkemece; 01.05.1998-31.12.2000 dönem yönünden sütçülük faaliyeti ile ilgili araştırma yetersizdir. Mahkemece, 01.05.1998-31.12.2000 tarihleri arasında davacının 2926 sayılı Kanun'a tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak hususlar ayrıntılı olarak araştırılmalı, bu bağlamda davacının bu faaliyetini nerede, nasıl ne kapsamda yaptığı, faaliyetin devamlılığı ve niteliği kapsamında ürettiği sütleri nerelere sattığı araştırılmak suretiyle yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde faaliyet araştırması yapılarak sonucuna göre karar..." verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının 1999 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Ekim aylarında S.S. 3 Nolu Tarımsal Kalkınma Kooperatifinde kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, diğer tarihlere ait hizmet tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.

C. 2 nci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, "... davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olmadığından ve Dairemiz bozma ilamında kapsamlı bir şekilde, davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri olduğu ve talebin 01.05.1998-31.12.2000 tarihleri arasında kendi nam ve hesabına faaliyet olarak yürütülen tarım bağkur sigortalılık süresinin tespiti istemli olduğu belirtildiği halde, temyize konu eldeki kararda, davacının, S.S 3 Nolu Tarımsal Kalkınma Kooperatifinde hizmet akdi ile çalışmalarının tespitine dair hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş, uyulan bozma ilamı doğrultusunda davacının sigortalılık süresi talep ettiği dönemde, kendi nam ve hesabına yaptığı tarımsal faaliyetleri ile ilgili olarak teslim edilen ürün veya süt bedellerinden yapılan tevkifatlar ve ürün teslimatları ile tarımsal faaliyetin usulünce araştırılarak varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir..." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının 1999 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Ekim dönemlerinde Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

E. 3 üncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, "... İnceleme konusu davada davacının 01.05.1998-31.12.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitini talep ettiği, dosya içerisine alınan bilgi ve belgeler ile özellikle davalı Kurum tarafından dosya içerisine gönderilen yazıya göre davacının 25.04.1998 tarihli tevkifat listesinde adının bulunması ve 1999/5, 6, 7, 8, ve 10 uncu aylara ait tevkifat kesintilerinin Kurum kayıtlarına intikal ettiğinin belirtilmesi karşısında davacının tüm talep tarihi itibariyle tarımsal faaliyetinin bulunduğu anlaşıldığından, istem gibi davanın kabulüne karar verilmesi..." gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak, davanın kabulüne, davacının 01.05.1998-31.12.2000 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 01.05.1998-31.12.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33251, Karar No: 2019/5050, Tarih: 28.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33251 E.  ,  2019/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 20.11.2001-17.09.2013 tarihleri arasında tezgahtar olarak çalıştığını,aylık ücretinin net 1.250 TL olduğunu, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının mazeretsiz olarak devamsızlık yaptığını, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin feshinde davalı işverenin haklı olup olmadığı, uyuşmazlık konusudur.

Davacı, iş akdinin feshedildiği 17/09/2013 tarihinde hiçbir neden yokken işten çıkartıldığını iddia etmekte, davalı vekili ise davacının mazeret veya özrünün olmaksızın 9-10-11 Eylül 2013 tarihlerinde arka arkaya 3 gün devamsızlık yaptığı için işten çıkartıldığını savunmaktadır.

Dosyada mevcut fesih bildiriminden, işveren feshinin devamsızlığa dayalı olduğu görülmektedir. Davalı işveren, feshinin haklılığını ispat bakımından mahkemeye, devamsızlık yapıldığı iddia edilen günlere ilişkin devamsızlık tutanakları sunduğu gibi, dinlettiği tutanak mümzii tanık da devamsızlığı doğrulamıştır. Davacı tanıklarının ise bu hususa ilişkin bilgileri ve beyanları yoktur.

SGK bildirimleri incelendiğinde, davacının Eylül ayında 7 günlük çalışmasının bildirildiği görülmekte olup, 08.09.2013 tarihinin Pazar gününe rastladığı da dikkate alındığında; bu bildirimin, davalının davacının 09.09.2013 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığı şeklindeki savunmasıyla uyumlu olduğu görülmektedir. Ayrıca davacının dava dilekçesinde işyerinden 7 günlük ücret alacağı bulunduğu şeklindeki açıklaması da, davalının son çalışmanın 07.09.2013 tarihi olduğuna ilişkin savunmasını teyit eder niteliktedir.

Açıklanan delil durumuna göre davalının, gerçekleştirdiği devamsızlık feshinde haklı olduğu kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Açıklanan delil durumuna göre davalının, gerçekleştirdiği devamsızlık feshinde haklı olduğu kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18843, Karar No: 2011/8800, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18843 E.  ,  2011/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirketler, davalının açtığı ihalenin üzerlerinde kaldığını ve davalı ile "Genel temizlik yemek pişirme sözleşmesi" imzaladıklarını, daha sonra Kamu İhale Kurumunca ihalenin iptaline karar verildiğini, bunun üzerine 4.7.2008 tarihli sözleşmenin de feshedildiğini ileri sürerek, haksız fesih işlemi ile yaratılan muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların, davalının açtığı ihaleyi kazanarak, taraflar arasında 4.7.2008 tarihli "36 aylık genel temizlik ilaçlama malzemeli yemek pişirme ve dağıtım hizmetleri sözleşmesi" nin imzalandığı, ancak bu sözleşme imzalanmadan önce dava dışı YK Grup Ltd. Şti'nin şikayeti üzerine, Kamu İhale Kurumunca 21.1.2008 tarihli karar ile ihalenin feshine karar verildiği, davalı tarafından davacılara gönderilen yazı ile sözleşmenin 5.2.2010 tarihinde fesholunacağının bildirildiği, dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, davacı fesih kararının haksız olduğunun tespitine karar verilmesi için, bu davayı açmıştır. Ancak davacılar, davalı hakkında ... 6.İdare Mahkemesinde 2008/394 Esas Sayılı davayı 2010/18843-2011/8800

açarak, 21.1.2008 tarihli Kamu İhale Kurulu Kararının iptalini istemişlerdir. Bu dava İdare Mahkemesince reddedilmiş olup, henüz kesinleşmemiştir. Temyiz aşamasındadır. Bu dava, eldeki davanın sonucunu etkileyecek nitelikte olduğundan, ... 6.İdare Mahkemesindeki davanın sonucunun beklenmesi gerekirken, eksik incelemeyle davanın kabulü, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/440, Karar No: 2005/461, Tarih: 13.07.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/13-440 E.  ,  2005/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Nazilli Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 22.2.2005

**Sayısı** : 23-54

Taraflar arasındaki “*itirazın kaldırılması”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Nazilli Asliye 1.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 2.12.2003 gün ve 2003/89 E. 754 K.sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 9.12.2004 gün ve 15715-18025 sayılı ilamı ile;

*(...**Davacı, maliki olduğu daireyi satması için vekil tayin ettiği davalının, tapuda 8.000.000.000. -Liraya sattığı daire bedelinden 5.000.000.000.-Lirayı verdiğini, kalan 3.000.000.000.-Lirayı ödemediğini öne sürerek, 3.520.000.000.-TL'nın tahsili için başlattığı icra takibine vaki davalı itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.*

*Davalı, olası bir şufa davası ihtimaline karşılık taşınmazın tapuda satış bedelinin yüksek gösterildiğini, gerçek satış bedeli olan 5.000.000.000.-Lirayı davacıya ödediğini bildirmiştir.*

*Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, Dairemizce 6.7.2004* *tarihli onama ilamı üzerine davacı karar düzeltme talebinde* *bulunmuştur.*