muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13029, Karar No: 2012/1324, Tarih: 06.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/13029 E.  ,  2012/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; ayrıca ayrıntıları YCGK’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanık hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak ve kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Ayrıntıları YCGK’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanık hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak ve kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17942, Karar No: 2021/21860, Tarih: 16.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/17942 E.  ,  2021/21860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçundan temyizin kapsamının vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, yargılandığı aynı davada tehdit suçundan beraat kararı verilmiş ise de, hakaret suçundan düşme kararı verilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle de vekalet ücretine hükmedilemeceği anlaşıldığından,

Vekalet ücretine yönelik, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, suça sürüklenen çocuk bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE 16/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15955, Karar No: 2017/3755, Tarih: 27.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15955 E.  ,  2017/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinde esas alınan Mayıs 1934 tarih 159 sıra numaralı tapu kaydının ilk oluşumdan itibaren sıra izler biçimde tüm gittilerinin ilgili yerlerden sorulmak suretiyle getirtilmesi,

2) Dava konusu taşınmaza komşu olan 123 ada 77 sayılı parselin kadastro tespit tutanağının var ise dayanak belgelerinin, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş ise kadastro veya hükmen oluşan tapu kaydının, davalı ise dava dosyasının istenerek dosya içine alınması,

3) Dava konusu yere ait en eski tarihli memleket haritası ile kadastro tespit tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve yapımlarına esas alınan hava fotoğraflarının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilerine verilerek; memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafı, stereoskop aletiyle üç boyutlu incelenerek, davaya konu taşınmazların varsa tasarruf sınırları ile üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) ve kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 27/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/190, Karar No: 2024/711, Tarih: 08.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/190 E.  ,  2024/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/789 E., 2015/216 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ve dahili davalılar ortak vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davaya konu 247 parsel sayılı taşınmazda müvekkiline ait sulama kanalı ile servis yolunun bulunduğunu, Hazineye ait olan bu taşınmazın müvekkiline tahsis edildiğini, söz konusu sulama kanalının 1968 yılında inşâ edilmiş olduğunu, davalının el atması sebebiyle müvekkilinin tasarruf hakkına tecavüz edildiğini ve hizmetlerin aksamasına neden olduğunu belirterek el atmanın önlenmesi ile kâl talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili, cevap dilekçesinde; iddiaların gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Dahili davalılar, cevap vermemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2010/789 Esas, 2015/216 Karar sayılı kararında belirtilen "...davalının mülkiyeti Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan, üzerinde DSİ Genel Müdürlüğüne ait YS6 Sulama Kanalı ve servis yolları bulunan ... köyü, 247 parsel sayılı taşınmazın 331 m²'lik kısmına el attığı, bu el atmanın herhangi bir hakka dayalı olmadığı ve davacı kurumun görev sahası içerisinde kalan sulama kanallarının işletme, bakım ve onarım işlerini aksattığı..." gerekçesiyle davanın kabulü ile "davalıların Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 247 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi ... 'ın 04.07.2014 tarihli krokili raporunda sarı taralı olarak gösterilen 331 m²'lik kısmına yönelik müdahalesinin men'ine, tecavüzü bulunan yerin kâl'ine" karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve dahili davalılar ortak vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu,

2. Paydaşlardan ... mirasçıları olarak her ne kadar ... ve ... görülse de ... ve ...’ın da mirasçı olduklarını ve onların davaya dahil edilmediklerini,

3. Savunma haklarının kısıtlandığını,

4. Öte yandan davacı tarafından Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/702 Esas sayılı dosyası ile önceden benzer bir dava açıldığını ve eldeki davadan farklı bir kararın verildiğini, o davada taşınmazı kullananlar hakkında davanın kabulü ile kullanamayanlar hakkında ise ret kararının verilmiş olduğunu,

2. Paydaşlardan ... mirasçıları olarak her ne kadar ... ve ... görülse de ... ve ...’ın da mirasçı olduklarını ve onların davaya dahil edilmediklerini,

3. Savunma haklarının kısıtlandığını,

4. Öte yandan davacı tarafından Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/702 Esas sayılı dosyası ile önceden benzer bir dava açıldığını ve eldeki davadan farklı bir kararın verildiğini, o davada taşınmazı kullananlar hakkında davanın kabulü ile kullanamayanlar hakkında ise ret kararının verilmiş olduğunu,

5. Ancak eldeki davada ise tüm davalılar yönünden hüküm kurulduğunu, müvekkillerinin 247 parsel sayılı taşınmaza herhangi bir müdahalelerinin bulunmadığını,

6. Hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak verilen kararın hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ve dahili davalılar ortak vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4399, Karar No: 2010/4392, Tarih: 13.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4399 E.  ,  2010/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...arasındaki davadan dolayı Küre Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 30.03.2010 gün ve 179-30 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık karz akdinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, karar Sulh Hukuk Mahkemesince tesis olunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3769, Karar No: 2009/4910, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3769 E.  ,  2009/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bilirkişi kurulunca bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazında içerisinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu yere özgü (lokal) veriler üzerinden kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan ürünlerin Dairenin geri çevirme kararı üzerine .... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen ve ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi esas alınarak bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

2- Tamamı 25225 m2 olan taşınmazın 2362.08 m2’si kamulaştırılmış, geriye teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3370.14 m2 ve (C) harfi ile gösterilen 19492.78 m2 olmak üzere iki ayrı parça kalmıştır.

Bilirkişi Kurulunca (A) harfi ile gösterilen kısımda kamulaştırma nedeniyle herhangi bir değer kaybı olmadığı konusundaki saptamada bir isabetsizlik yoktur. Ancak; kamulaştırmadan arta kalan ve (C) harfi ile gösterilen parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı birlikte değerlendirildiğinde bu kısımda da herhangi bir değer kaybının sözkonusu olmayacağı gözetilmeden %5 ve %6 oranındaki kapitalizasyon faiz oranına göre hesaplanan değerler arasındaki farkın değer düşüklüğü olarak kabul edilmesi ve bu miktarın kamulaştırma bedeline eklenmiş bulunması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 625,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6815, Karar No: 2012/9989, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/6815 E.  ,  2012/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davacı ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, davaya konu taşınmaz üzerinde bulunan 1'er adet erik, ceviz, ayva ağacının kendisi tarafından dikilip yetiştirildiğini, taşınmazı çevreleyen duvarın, evin içinde bulunan mutfak dolaplarının, su tesisatının banyonun, 2 adet elektrik ve su saatinin kendisi tarafından yaptırılıp takıldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmaz üzerindeki evde bulunan muhdesat ile ağaçların davacıya ait olduğuna karar verilmiş ise de, varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Taşınmaz üzerinde daha önce mevcut bir muhtesata yeni bölümler ilave edilmesi, muhdesatın tamamlanması veya mevcut muhtesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhtesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhtesatın daha kullanılır hale gelmesini, bir başka deyişle muhtesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerdir. Bu işler için harcanan giderler de muhtesatın değerini artıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. İyileştirici nitelikteki bu giderleri tek başına karşılayan taşınmaz malik ya da maliklerinin koşullarının varlığı halinde bu giderlerden paylarına düşen kısmını sebepsiz zenginleşme ../..kurallarına göre açacağı eda nitelikli bir alacak davası ile taşınmazın diğer maliklerinden isteyebileceği kuşkusuzdur. İyileştirme giderlerini yapan malik ya da maliklerin taşınmazın ortaklığının giderilerek satılması ve muhtesattan yararlanmalarının son bulması ile istenebilir hale gelecek bu giderler için eda nitelikli alacak davası açma hakkı mevcut iken önceden bu iyileştirme giderlerinin tespitini dava etmekte hukuki yararı bulunduğundan söz edilemez.

Somut olaya gelince; toplanan delillerden ortaklığın giderilmesi davasına konu 611 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin tüm maliklere ait olduğu konusunda ihtilaf bulunmayıp esasen mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki; davacı tarafından talep edilen evin içindeki mutfak dolaplarının, su tesisatının, banyonun, 2 adet elektrik ve su saatinin yapılıp takılması işlerinin ise inşaatı tamamlamaya yönelik iyileştirme gideri olduğu kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; toplanan delillerden ortaklığın giderilmesi davasına konu 611 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin tüm maliklere ait olduğu konusunda ihtilaf bulunmayıp esasen mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki; davacı tarafından talep edilen evin içindeki mutfak dolaplarının, su tesisatının, banyonun, 2 adet elektrik ve su saatinin yapılıp takılması işlerinin ise inşaatı tamamlamaya yönelik iyileştirme gideri olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; az yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözetilerek mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1'er adet erik, ceviz, ayva ağacının davacı tarafından dikilip yetiştirildiğinin, taşınmazı çevreleyen duvarın davacı tarafından yapılıp meydana getirildiğinin tespitine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi hüküm yerinde muhdesatların değerinin gösterilmesi, kabulüne karar verilen muhdesatların niteliği, yaşı, cinsi, sayısının gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratılması dahi isabetsiz olup davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacıdan harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.