muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11121, Karar No: 2013/14296, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11121 E.  ,  2013/14296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları aracın, 06.01.2006 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda müvekkili Sosyal Güvenlik Kurumu iştirakçisi Kasım İnanlı'nın yaşamını yitirdiğini, müvekkili kurum tarafından, ölenin hak sahiplerine peşin sermaye değerli aylık bağlandığını belirterek, 30.000,00 TL peşin sermaye değerinin işlemiş yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece verilen 06.03.2008 tarihli ilk kararda, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir. Bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2010 tarihli kararı ile yetkisizlik kararı onanmıştır. Dosya, yetkili mahkemeye gönderilmiş ve yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 75.618,03 TL peşin sermaye değerinin, 9.904,30 TL aylık ödemesinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Emekli Sandığı iştirakçisi olan Kasım İnanlı'nın trafik kazası sonucu vefatı ile mirasçılarına bağlanan aylıkların peşin sermaye değerinin, araç sürücüsü ve işleteni olan davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davanın dayanağı 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası'nın 129. maddesi olup dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası'nın 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 5510 sayılı yasa 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nü ortadan kaldırıp bu kurumların yerine ... kurularak Sosyal Güvenlik Kurumları tek çatı altında toplanmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu'nun uygulayacağı yasa 5510 sayılı yasa olup anılan yasanın 101. maddesinde yasanın uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerince çözümleneceği öngörülmüştür.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde 02.07.2012 tarihli düzenlemeye göre, görevli mahkeme Sosyal Güvenlik İş Mahkemesi'dir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, temyiz edenlerin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek duyulmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30674, Karar No: 2014/26109, Tarih: 17.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/30674 E.  ,  2014/26109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3592, Karar No: 2016/6121, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3592 E.  ,  2016/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin davada, Ankara 7. Sulh Hukuk ve Bala Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi,gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın reddine ilişkindir.

Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince, mirabırakanın yerleşim yeri adresinin, "..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Bala Sulh Hukuk Mahkemesi ise re'sen yetkisizlik kararı verilemeyeceği, davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili olduğu gerekçesi ile karşı yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir ( TMK 609. md – Y.2.HD 2009/129191 E. - 2009/17413 K.).

Somut olayda mirasbırakan ...'in, nüfus kaydına göre son yerleşim yeri adresinin "..." olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Bala Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20772, Karar No: 2015/9743, Tarih: 08.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20772 E.  ,  2015/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 23.11.2011 gününden önce, taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 23.11.2011 değerlendirme, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 23.08.2010 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dosyada mevcut 05.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 23.08.2010 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dosyada mevcut 05.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 23.08.2010 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13166, Karar No: 2022/8940, Tarih: 13.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13166 E.  ,  2022/8940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a,168, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 25/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleride yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında iddianamede 28/11/2014 tarihli olayda anlatılarak TCK’nın 43. maddesinin talep edildiği halde bu yönde sanığın savunmasının alınmadığı gibi, bu hususta bir hüküm de kurulmaması,

2-Tüm aşamalardaki beyanlara ve dosya kapsamına göre, toplam 30 TL parayı çalan suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168. maddesinin aynı Yasanın 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

4-Dosya kapsamı ve alınan ifadelerden mağdura yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıkla birlikte işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

4-Dosya kapsamı ve alınan ifadelerden mağdura yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıkla birlikte işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 13/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13971, Karar No: 2014/786, Tarih: 16.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/13971 E.  ,  2014/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/285346

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2011

NUMARASI : 2010/701 (E) ve 2011/313 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde. 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik ve doğalgaz dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet Özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK'nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK'nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 gün ve 2525 sayılı cevabi yazıdan Eskişehir bölgesindeki doğalgaz dağıtım işinin 10.03.2004 tarihinde özelleştirildiği ve 26.05.2010 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK’nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1217, Karar No: 2021/4618, Tarih: 22.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1217 E.  ,  2021/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davaya konu edilen alacaklarının ödenmesi için davalıyı davadan önce 17/10/2012 tarihinde keşide edilip, 31/10/2012 tarihinde tebliğ edilen ve 3 gün içerisinde ödeme yapılması gerekli ihtarnamesi ile 04/11/2012 tarihi itibarı ile temerrüde düşürmüştür Dava dilekçesinde fazla çalışma ücret alacağına 17/10/2012 tarihli ihtarnamesinin davalıya tebliğ tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesinde ise alacaklarının net olarak tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacının belirsiz alacak davası olarak açtığı fazla çalışma alacağına dava dilekçesi ile hakkın doğumu (temerrüt) tarihinden faiz yürütülmesini talep ettiği halde, dava dilekçesindeki miktarlara dava tarihinden ve ıslah ile artırılan miktarlara ise ıslah tarihinden faiz yürütülmesi, hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının fazla çalışma alacağına dair 1. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine;

“1-Davacının 63.907,90 TL net fazla çalışma alacak talebinin, her ne kadar bilirkişi raporunda 54.616,89 TL net fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ise de, davacının çalışma dönemi içerisinde hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle çalışmadığı günler de bulunabileceğinden %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak hesaplanan net 38.231,82 TL alacağın 5.000,00 TL'sinin temerrüt tarihi olan 04/11/2012 tarihinden, bakiye 33.231,82 TL'sinin dava tarihi olan 21/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 22.02.2021. tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1718, Karar No: 2012/18863, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/1718 E.  ,  2012/18863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı T.C. ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının... Çocuk Hastanesinde bilgi işlem personeli, bilgisayar elemanı olarak çalıştığını, emir ve talimatları Hastane yetkililerinden aldığını, asıl işvereninin davalı bakanlık olduğunu, 01.01.2011 tarihindeki ihaleyi başka bir şirketin kazandığını, iş sözleşmesinin de geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacının ... Hizmet Org.İnş. Taah. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalıştığını, bakanlığın ihale makamı olması sebebiyle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, esas yönünden de davacının düzensiz ve problemli bir çalışan olduğunu, hakkında çok sayıda tutanak tutulduğunu iş sözleşmesinin diğer davalı tarafından haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, bakanlıkla aralarındaki hizmet alım sözleşmesinin sona erdiğini, sözleşmelerinin süresi belli olduğu için işçinin süre bitiminde işten çıkarılacağını bildiğini, kendilerinin ihaleyi almasından önce hastanede çalışmaya başlayan davacının bilgi işlem elemanı olduğunu, oysa kendilerinin temizlik işini aldıklarını, kendileri ihaleyi alamadıkları için davacının talep ettiği gibi hastanedeki işinde çalıştırılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında hizmet ihale sözleşmesinin muvazaalı olduğu, davacının temizlik firması elemanı olarak gözükmesine rağmen bilgisayar işlerinde çalıştırıldığı, personel üzerindeki denetim ile işe alıp çıkarma yetkisinin tamamen hastane yönetiminde olduğu kağıt üzerindeki resmi işlemlerde sadece ihaleyi alan şirketlerin sorumlu olduğu anlaşıldığından davalılar arasında gerçek bir asıl işveren- alt işveren ilişkisinden söz edilemeyeceği, ayrıca fesihte açık ve kesin sebep gösterilmediği gerekçesiyle, feshin geçersizliğine ve davacının davalı ... nezdinde işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.