muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5642, Karar No: 2014/753, Tarih: 06.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5642 E.  ,  2014/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :29.12.2009

Numarası :2004/575-2009/419

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı birleşen davalar davalısı A.. B.. ile davalılar birleşen davalar davacıları vekillerince temyiz edilmiş, davalılar birleşen dava davacıları tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı birleşen davalar davalısı vekili Avukat E..Y.. ile davalılar birleşen davalar davacıları vekili Avukat A..İ.. geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava tapu iptâli ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat, birleşen 2005/17 Esas sayılı dava gecikme tazminatı ve manevi tazminat alacakların tahsili, birleşen 2005/59 Esas sayılı dosyadaki dava ise; tapu iptâli ve tescil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece asıl davada tapu iptâl tescil talebinin reddine, alacak isteminin ıslahla artırılan miktarda dikkate alınarak kabulüne, birleşen davaların reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Mahkemece asıl davada tapu iptâl tescil talebinin reddine, alacak isteminin ıslahla artırılan miktarda dikkate alınarak kabulüne, birleşen davaların reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yüklenici A.. B.. ile arsa sahipleri M..A..K, N.. S.., M..G.., M..K.., M.. E.. ve N.. D.. arasında A.. 3. Noterliği'nde 22.02.2001 gün....yevmiye no ile imzalanan düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici, arsa sahiplerine ait taşınmaz üzerinde inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin 2/d maddesinde paylaşım hususu düzenlenerek 1, 3, 4 ve 5 nolu dairelerin arsa sahiplerine 2, 6, 7 ve 8 nolu dairelerin yükleniciye bırakılacağı kararlaştırılmıştır. 2-e maddesinde arsa sahiplerinin müştereken müteaahhitten zemin kat ve normal kattan 1'er daire alacakları, daireler satın alındıktan sonra arsa sahiplerinin kendi aralarındaki daire paylaşımının 1 nolu dairenin M..E.., 2 nolu dairenin %68,5 hissesinin M..A..K, %31,5 hissesinin yüklenci, 3 nolu dairenin M.. G.., 4 nolu dairenin %68,5 hissesinin N.. S..'e, %31,5 hisesinin yüklenici, 5 nolu dairenin %68,5 hissenin M.. K.., %31,5 hissenin yüklenici, 6 nolu dairenin arsa sahibi N.. D..'ye ait olacak şekilde yapılacağı kabul edilmiştir. Sözleşmenin 3. maddesinde işe başlama, işin süresi ve gecikme tazminatı hususları düzenlenmiştir. 2-e maddesinin birinci cümlesindeki yükleniciden alınacak zemin kat ve normal kattaki dairelerin tarafların beyanı ve dosya kapsamından 2 ve 6 nolu bağımsız bölümler olduğu anlaşılmaktadır. Dosya içerisine getirtilen begelere göre kat irtifakı arsa sahipleri vekili olarak yüklenici tarafından tesis edilmiştir.

Davalı arsa sahiplerince 6 nolu dairenin yükleniciden satın alındığına dair yazılı delil ibraz edilememiş olmakla birlikte, 2/d maddesine göre 2 nolu daire de yükleniciye kalmakta olup, 2-e maddesinde satın alma işlerinden sonra 2 nolu bağımsız bölümün %68,5'inin arsa sahibi M..A..K'a, %31,5 hissenin yükleniciye ait olacağı kabul edildiği ve 22.08.2001 sözleşme tarihinden sonra yüklenici tarafından 30.01.2004 tarihinde yapılan kat irtifakı ile 2 nolu daire sözleşmenin 2-e maddesine göre paylı olarak tescil edildiğini, bu suretle 2-e maddesinin birinci cümlesindeki koşul gerçekleştiği ve yüklenici tarafından kendisine kaldığı halde %68,5 arsa sahibi M..A..K.. tescil edilen 2 nolu bağımsız bölümle ilgili talep ve davası olmadığından arsa sahiplerinin 6 nolu bağımsız bölümün bedelini ödeyerek satın aldıklarının kabulü zorunludur.

Bu durumda mahkemece arsa sahiplerinin dava konusu 6 nolu bağımsız bölümü dava edilen hissesini bedelini ödeyerek satın almaları sebebiyle asıl davanın reddine ve kabule göre birleşen davaların özellikle 2005/59 esas sayılı dosyadaki davalı A.. B..'ın 6 nolu bağımsız bölümdeki hissesi satın almasıyla ilgili deliller değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile asıl ve birleşen davalarda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Kabul şekli itibariyle de, asıl davada reddolunan alacak bulunmadığı halde davalı N.. S.. mirasçıları lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve davadan önce temerrüt gerçekleşmediğinden dava ve ıslah tarihi yerine tüm alacağa dava tarihinden faiz yürütülmesi, davalıların hisseleri oranında talep olmadığı ve arsa sahipleri alacaktan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacaklarından hisseleri oranında tahsil kararı verilmesi de usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 900,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı birleşen davalar davalısı A.. B.. ile davalılar birleşen davalar davacılarına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1519, Karar No: 2018/8284, Tarih: 25.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/1519 E.  ,  2018/8284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, cadde ve sokaklarda meydana gelen hasarların giderilmesi işini konu alan sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 15. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6798, Karar No: 2019/7414, Tarih: 26.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6798 E.  ,  2019/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARS Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet (Tüm sanıklar yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığına "12/11/2008, 18/11/2008, 04/12/2008, 21/12/2008, 05/02/2009, 16/02/2009, 19/02/2009, 22/02/2009" yerine "05/02/2008" olarak yazılması mahkemece düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

A) Sanıklar ... ile ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas; 2015/185 karar sayılı iptal kararı gözetilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ..., ... ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

19/02/2009 tarihli tutanak, iletişimin tespiti tutanakları içerikleri ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın savunmasının aksine, ...’nın soyut beyanları dışında temyiz dışı sanıklar ... ve ...'nda ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgisi olduğuna veya ... ve ...’na uyuşturucu maddeyi temin eden sanık ...’un eylemine iştirak ettiğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafılerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

12/11/2008 tarihli tutanak, iletişimin tespiti tutanakları içerikleri ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın savunmasının aksine, tanıklar ... ve ...’nin bulundukları araçta ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgisi olduğuna ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

D) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

CMK'nın 196/2. maddesi gereğince alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği gözetilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

E) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanık hakkında Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2008 tarih ve 2008/790 nolu iddianamesiyle 18/11/2008 tarihinde ele geçirilen 260,70 gram reçine esrarı satmak amacıyla bulundurduğuna ilişkin delil elde edilemediği belirtilerek uyuşturucu madde kullandığına dair ayrı bir rapor alınmadan, bu esrarı kullanmak için bulundurduğu iddiası ile "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan Kars Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, daha sonra 04/12/2008 ve 21/12/2008 tarihli olaylarla ilgili açılan kamu davaları da bu ilk dosya ile birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda Kars Sulh Ceza Mahkemesinin 31/03/2009 tarih ve 2009/9-310 sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu ve hükmün 24/04/2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup, dava konuları aynı uyuşturucu maddeler olduğu halde, aynı eylem nedeni ile verilip kesinleşen hüküm dikkate alınmaksızın bu kez de uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ikinci kez hüküm kurulmak sureti ile sanığın aynı eyleminin iki kez cezalandırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

F) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Aynı eylem nedeniyle hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen sanık hakkında Tuzluca (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/26 esas numarası ile yargılamasının yapıldığı anlaşıldığından, bu davanın sonucu araştırılarak derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, karar verilmiş ve kesinleşmiş ise getirtilerek dosya arasına konulması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14590, Karar No: 2020/1591, Tarih: 10.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14590 E.  ,  2020/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1) Gerekçeli kararın dahili davalılardan ..., İbrahim Soğanöz ve Ahmet Rüştü Soğanöz’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmış olup yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen dahili davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2) Davaya konu taşınmazlardan 207 ada 27 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından ..., ...,...’ın dosyada bulunan nüfus kayıt örneklerine göre vefat ettikleri anlaşılmış olup bu kişilerin mirasçılık belgelerinin dosyada bulunmaması sebebiyle taraf teşkili denetlenemediğinden adı geçen paydaşlara ait mirasçılık belgelerinin ilgililerinden temini ile dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9340, Karar No: 2012/16384, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9340 E.  ,  2012/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2011 tarih ve 2010/296-2011/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 45 yıldır süt ürünleri üretimi yaptığını, bu amaçla bir peynir cinsi olan kaşkaval peyniri üretip pazarladığını ve ürünlerinde “M MURATBEY KAŞKAVAL PEYNİRİ” ibaresini kullandığını, davalının ise “Kaşkaval” ibareli markasının bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin eyleminin davalının marka hakkına tecavüz oluşturmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıya gönderdiği ihtarname ile davacı eyleminin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu bildirdiği, bu hali ile taraflar arasında uyuşmazlığın baş gösterdiği, davacının peynir cinsini belirtmek amacıyla “kaşkaval” ibaresini kullandığı, bu ibarenin esaslı unsur konumunda olmadığı, “kaşkaval” ibaresinin bir peynir çeşidinden ibaret olduğu ve davacının kullanımının davalının marka hakkına tecavüz oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının “M MURATBEY KAŞKAVAL PEYNİRİ” ibarelerini taşıyan ürün ambalajı ile peynir ürünü satım, dağıtım, tanıtımındaki “kaşkaval” ibaresinin peynir ürününün cins ve çeşidini açıklar nitelikte oluşu ve ibarenin peynir türü oluşu gözetilerek, davacının uyuşmazlığa konu kullanım şeklinin davalının marka hakkına tecavüz oluşturmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12687, Karar No: 2010/13680, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12687 E.  ,  2010/13680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2008 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin meni - mera ve köy sınırlarının tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine, karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, köy sınırlarının tespiti ve merada müşterek yararlanmaya karşı müdahalenin men-i istemlerine ilişkindir.

Davalı köy, söz konusu meraları davacı köyle ortak kullandıklarını, elatmaları olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 18.10.1963 tarihli Toprak Tevzi Komisyonunun tahsisinden sonra davacı köye bir tahsis yapılmadığı ve on yıllık hak düşürücü sürenin de geçirildiğinden bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Meraların kullanım hakkı, bir veya birden çok köy veya belediyeye bırakılabilir. Kuşkusuz bu tür yerler, devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; taraf köylerin bulunduğu sahada 4342 Sayılı Mera Kanununa göre tespit ve tahdit ile tahsis çalışmalarına başlandığı, ancak sonuçlandırılamadığı anlaşılmaktadır. 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesinin 2.fıkrası uyarınca mera, tespit, tahdit ve tahsis çalışmaları henüz bitmediğinden evvelce çeşitli kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre, meranın kullanılmasına devam edilmesi gerektiğinden, eldeki davanın incelenmesi zorunludur. Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece, ortada yetkili toprak tevzi komisyonun yaptığı hüküm ve sonuç doğuran 18.10.1963 tarihli tahsis kararı varken, keşif yapılarak bu karar uygulanmamış, tarafların iddia ve savunmaları keşifte dinletecekleri tanıklar aracılığıyla araştırılmamıştır.

Eksik inceleme ve araştırmayla kurulan hüküm, bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/386, Karar No: 2024/323, Tarih: 23.10.2024

**Ceza Genel Kurulu         2022/386 E.  ,  2024/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2021/117085

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 10. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 222-970

I. HUKUKÎ SÜREÇ