muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/15628, Karar No: 2008/403, Tarih: 25.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15628 E.  ,  2008/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.11.2004 gününde verilen dilekçe ile yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.08.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yaylaya yapı yapılarak oluşan elatmanın kal suretiyle giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalı, yapının murisi babası tarafından yapıldığını, kendisinin el atmasının olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Çekişmeli taşınmaz 135 ada 1 parsel sayısıyla Kaş yaylası olarak sınırlandırılmış, sınırlandırma işlemi kesinleşmiştir. Esasen, taşınmazın yer aldığı alanın Kaş yaylası olarak bilinen yer olduğu çekişmeli de değildir.

4342 Sayılı Mera Kanununda yapılan tanıma göre yayla, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Özel mülkiyete geçirilemeyeceği, amacı dışında kullanılamayacağı, zamanaşımı ile kazanılamayacağı yasa kuralı gereğidir.

Somut olaya gelince; Türk Medeni Kanunun 6.maddesi hükmü uyarınca iddia eden iddiasını ispatla yükümlüdür. Kısaca, dava konusu yere davalının yapı yaparak el attığını ispat yükü davacı Hazineye düşer. Davacı bu konuda delil bildirmemiştir. Ancak, yerel bilirkişi dava konusu yapının davalının miras bırakanı ... tarafından yapıldığını ifade etmiş, bu beyan davalı tarafından da kabul edilmiştir. Türk Medeni Kanununun 599.maddesi uyarınca mirasçılar mirasbırakanın ölümüyle mirası bir bütün olarak kanun gereğince kazanırlar. Kanunda öngörülen ayrık durumlar saklı kalmak üzere mirasçılar mirasbırakınının ayni haklarını, alacaklarını, diğer mal varlığı haklarını, taşınır ve taşınmazlar üzerindeki zilyetliklerini doğrudan doğruya kazanırlar ve mirasbırakanın borçlarından da kişisel olarak sorumlu olurlar. Anılan yasa hükmüne göre, davalının doğrudan yaylaya el atması olmasa dahi, miras yoluyla yaylada mirasbırakanı tarafından yapılan yapıdan davada kal istemi de bulunması sebebiyle sorumluluğu vardır. Böyle olunca, davalının mirasbırakanı ... ’e ait mirasçılık belgesi veya nüfus bilgilerini içeren nüfus kayıt örneği sağlanmalı, ... Özdemir’in davalı dışındaki diğer mirasçılarının da davada taraf durumunu almaları için davacıya uygun bir mehil verilmeli, yayladaki yapı sebebiyle davada “kal” istemi de olduğundan sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece açıklanan bu durum gözardı edilerek, davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Mahkemece açıklanan bu durum gözardı edilerek, davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5021, Karar No: 2011/3566, Tarih: 23.05.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5021 E.  ,  2011/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığnda CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak "suçun işlendiği yer" ve "zaman dilimi" gösterilmemiş ise de belirtilen eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Kasıtlı bir suçtan geçmiş mahkumiyeti bulunması sebebiyle hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13960, Karar No: 2010/4617, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13960 E.  ,  2010/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, imalat sanayinde faaliyet gösteren işletmelere faaliyet konusuna göre çeşitli destekler verdiklerini, bunlardan birinin de bilgisayar yazılım desteği olduğunu, mevzuat gereği davalı …..Ltd.Şti.’nin yararlanıcı işletme, davalı ...…A.Ş. nin tedarikçi işletme olduğunu, davalı …...Ltd.Şti’nin destekten yararlanmak için kendilerine başvurduğunu, aralarında düzenlenen sözleşme kapsamında bu davalıya 18.394,96YTL destek ödemesi yaptıklarını, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı müfettişlerinin yaptıkları teftiş sırasında davalıların parayı almak amacıyla aralarında muvazaalı olarak sözleşme yapılıp fatura düzenlendiğinin tespit edildiğini, haksız ve usulsüz destek alındığını ileri sürerek, 18.394,96 YTL destek bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı …..Ltd.Şti. davaya cevap vermemiş,davalı ...….A.Ş. ise yetki itirazında bulunarak ikametgahı itibariyle ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden ... davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava

2009/13960-2010/4617

tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca HUMK 10 ve BK 73.maddesi uyarınca para alacağı aksi kararlaştırılmadıkça alacaklının ikametgahında ödeneceğinden davaya bakmaya alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9.maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda, davacı ile davalı ….Ltd.Şti. arasındaki 7.10.2004 tarihli sözleşmenin 8.maddesi uyarınca ... Mahkemeleri’nin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Bu yetki sözleşmesi ile HUMK 10 ve BK 73 maddesi uyarınca davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer mahkemesi olan ... Mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. Davalı ...…..A.Ş. ile davacı arasında bir sözleşme bulunmamakta ise de, davacı bu davalı hakkında haksız fiile dayanarak talepte bulunmaktadır. Davalılar arasında el ve işbirliği yapıldığı iddiasının olduğu ve davaların birlikte görülmesinin gerektiği gözetilerek mahkemece işin esasına girilip sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, Temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/20559, Karar No: 2015/21422, Tarih: 07.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/20559 E.  ,  2015/21422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, bildirilmeyen hizmet süreleri ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 07.12.2010-02.11.2012 döneminde, davalılardan şirket işyerinde bildirilen günler dışında ve aylık net 1.350 TL ücretle çalıştığının tespitini talep etmiş; Mahkemece, bildirilmeyen günlerde çalıştığının tespiti ile davacının net 1.250 TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

1-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. ve 80/1-a maddeleridir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerektiğinde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dava konusu somut olayda; talep konusu dönem içerisinde dava dışı işyerlerinde çalışmaları olduğu görülen davacının, davalı işyeri ile bu işyerleri arasında bağlantı olup olmadığı araştırılmadan, davalı şirket nezdinde çalıştığına karar verilmesi hatalı olmuştur. Yapılacak iş; davalı işyeri ile 1068034 ve 1068298 sicil numaralı işyerlerine ait işyeri dosyası getirtilerek, davacı adına bildirimde bulunan söz konusu bu işyerleri ile davalı işveren arasında fiili veya hukuki bağlantı bulunup

bulunmadığını belirlemek, eğer aralarında bağlantı varsa bu işyerlerinin talep konusu döneme ilişkin dönem bordroları Kurumdan getirtilip, bordro tanıkları resen tespit edilerek dinlenmeli, gerekirse Kurum, vergi dairesi, belediye ve emniyet müdürlüğü gibi kamu kurumları aracılığıyla tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurarak fiili çalışmayı belirlemek, tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

2-5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belirli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas

alınır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 Esas - 2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı aylığın tespitinde, emsal ücret araştırmaları ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18920, Karar No: 2014/17031, Tarih: 26.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/18920 E.  ,  2014/17031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlık mutfak dolapları yapımı işini konu alan eser sözleşmesine ilişkin olup, dosyanın temyiz incelemesi dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7040, Karar No: 2022/21384, Tarih: 22.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7040 E.  ,  2022/21384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 17.11.2015 olan suç tarihinin 15.11.2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, olay yerini gören güvenlik kamerası kayıtlarına göre sanığın suça konu PTT matiğin başına saat 20.45’te geldiği, sokak üzerinde bulunan MOBESE ve başka iş yeri kameralarına göre de sanığın sokağa saat 20.49’da giriş yaptığının belirtildiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 17.46’da başladığı bu nedenle eylemin gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8183, Karar No: 2014/7960, Tarih: 22.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8183 E.  ,  2014/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜRGÜP ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/325-2013/152

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava 750 TL tedbir nafakası istemine ilişkindir .

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, ara kararıyla hükmolunan 350 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, kararın kesinleşmesiyle birlikte 300,00 TL tedbir nafakasının her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine hükmolunmuş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK.nun 197.maddesi uyarınca, ayrı yaşamda haklı olan eş diğerinden tedbir nafakası talebinde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği karı-koca birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır(TMK.md.186/son).

Nafaka takdirinde, tarafların ekonomik durumları tam ve sağlıklı araştırılıp, gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına ve TMK 4.md. vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktar nafakaya hükmedilmelidir.

Yargılama sürecinde tarafların sosyo ekonomik durumunun tespitine yönelik yerel mahkemece salt zabıta tahkikatı yaptırılmış, davalı tarafa ait banka mevduat hesap kayıtları , maaş bodrosu ve davalıya ait mülk ayrıntılarını havi tapu kayıtları dosyaya celbolunmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi cihetine gidilmiştir.

Mahkemece; davalıya ait mülk ayrıntılarını havi tapu kayıtları, maaş bodrosu ve banka mevduat hesap kayıtları dosyaya celbolunmak, davalının kiraya verdiği taşınmazından elde ettği gelir miktarı saptanmak suretiyle davalının tespit olunan sosyo ekonomik durumu dahilinde TMK md. 4 de vurgulanan hakkaniyet ilkesi uyarınca hüküm tesisi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4536, Karar No: 2018/5523, Tarih: 27.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/4536 E.  ,  2018/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Karar Tarihi – Numarası : 05/05/2017 - 2017/784 esas ve 2017/759 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a)Mahkûmiyet;...7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07/12/2016 tarihli 2015/440 esas ve 2016/396 sayılı kararı

b)İstinaf başvurusunun esastan reddi;...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 05/05/2017 tarihli 2017/784 esas ve 2017/759 sayılı kararı

Temyiz Edenler : Sanık müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafii Av. ...'in yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii Av. ...'in temyiz dilekçesinde, suça konu maddenin asıl sahibi hakkındaki iddia ve beyanların araştırılmadığını, taleplerin reddedilerek sanık lehine sunulan delillerin toplanmadığını, bu nedenle eksik inceleme ile karar aşamasına getirilen dosyanın tekemmül etmediğini, bunun sonucunda savunma ve adil yargılanma hakkının kısıtladığını, koşulları oluştuğu halde TCK'nın 192/3. ve 62. maddelerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu; sanık müdafii Av. ...'ın temyiz dilekçesinde, yakalama sonrası düzenlenen arama kararının usule aykırı olduğunu, sanık lehine olan delillerin toplanmadığını, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmadığını, sanık hakkında eylemine uyan TCK'nın 191. maddesinin uygulanması gerektiğini belirtmeleri karşısında temyiz istemlerinin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde “istinaf

./..

başvurusunun esastan reddine” dair hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK 302/1 maddesi gereğince, sanık müdafilerinin TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine,

27.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.