muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26015, Karar No: 2024/3152, Tarih: 12.03.2024

2. Sanığın dilekçeleri kendisinin yazdığını ancak hakaret kastının bulunmadığı yönünde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. 27.11.2014 ve 01.12.2014 tarihli dilekçeler dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri ile Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın 27.11.2014 ve 01.12.2014 tarihli dilekçelerindeki katılanlar ile şikâyetçiye yönelik sözlerinin mağdurlar ile şikâyetçilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de,

a. Sanığın, birden fazla mağdura yönelik, birden fazla ve farklı zamanlarda eylemlerini gerçekleştirmesi durumunda, sanığın bu eylemleri aynı suç işleme kararı altında işlendiği kabul edilerek, 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddesi uyarınca belirlenecek temel cezanın, zincirleme suç hükümleri gereği aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre artırıldıktan sonra, ayrıca 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının da uygulanarak cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden,

Karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10790, Karar No: 2011/17953, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10790 E.  ,  2011/17953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp, kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davacılar vekilinin temyizine gelince,

Değerlendirme ilk dava tarihine göre yapıldığından ilk dava tarihi yerine, ek dava tarihinden faize hükmedilmesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (dava tarihinden) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (ilk dava tarihi olan 12.01.2010 tarihinden) ibarelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davacıya geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15961, Karar No: 2018/4853, Tarih: 19.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/15961 E.  ,  2018/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 20.03.2013, 12.06.2013, 12.07.2013 tarihli duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılması ve 12.09.2013 tarihli duruşmaya kapalı başlandığı halde, hükmün açık olarak tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 21/02/2012 tarihli müşteki ifade tutanağına göre; müşteki binanın metruk bir bina olduğunu, binanın kapılarını en son 1,5 ay önce kaynak yaptırdıklarını ve bu tarihten itibaren de kimsenin binayı kontrole gelmediğini söylemesi karşısında, müştekinin iş yeri olarak çalıştırmayıp, suça konu yerin, ticari faaliyet gösterilen işyeri niteliğinde bulunmadığı ayrıca binanın kapı ve pencerelerine suça sürüklenen çocuklar tarafından zarar verildiğine ilişkin delil bulunmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocukların hırsızlık eylemini müştekinin sorumlu olduğu Türk Telekominasyon A.Ş’ye ait kullanılmayan binada gerçekleştirdikleri ve şirketin özelleştiği dikkate alındığında, suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

3- 22/01/2013 tarihli olay tutanağına göre; suça sürüklenen çocuklara elektrik panolarını nereden aldıkları sorulduğunda, aldıkları yeri söylemek suretiyle henüz yasal müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 8 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1735, Karar No: 2023/9588, Tarih: 24.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1735 E.  ,  2023/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/7 Esas, 2021/42 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki müdahalenin men'i ve kal istemine ilişkin asıl dava ile ecrimisil ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini istemine ilişkin birleştirilen davaların kabulüne dair Mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, davacı ... davalı Hazine vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin 13.09.2022 tarihli ve 2022/4222 Esas, 2022/11824 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilerek hükmün harç, yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin bölümleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ve hüküm 13.09.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; mahkeme kararının ecrimisil bedellinin tahsiline ilişkin bölümünde davalılardan alınmasına ilişkin bölümün davalılardan müştereken ve müteselsilen alınması şeklinde düzeltmesini talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairemizce verilen onama kararına karşı maddi hata düzeltim talebinde bulunulmuş ise de Dairemiz ilamında maddi hata yapılmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi hata düzeltim dilekçesinin REDDİNE,

Davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine,

24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6500, Karar No: 2010/7348, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6500 E.  ,  2010/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 21/04/2010

Nosu : 299/105

- K A R A R -

Uyuşmazlığın inşaat bünyesinde yapılacak ahşap doğrama, dolap vb.işlemi konu olan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15320, Karar No: 2012/29855, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/15320 E.  ,  2012/29855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının Silopi' deki çalışması esnasında aldığı izin ve rapor süreleri ve tarihlerinin tespiti açısından bu dönem çalışması sırasında aldığı tüm izin ve raporlara ilişkin belgeler işverenden getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5165, Karar No: 2020/775, Tarih: 17.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5165 E.  ,  2020/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile birlikte ...ah. 105 pafta, 403 ada 63 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada 5 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, arsa paylarının orantılı tahsis edilmediğini ve bu haliyle hatalı bir şekilde tapuya tescil edildiğini bildirerek; bağımsız bölümlerin gerçek arsa paylarının belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 2017/3402 E.- 2019/1293 K. sayılı kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, verilen bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava anataşınmazda bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden belirlenmesi ve tescili istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda mahkemece her ne kadar anataşınmazın kat mülkiyetine 51 sene evvel geçtiği, aradan uzunca bir süre geçmesine rağmen herhangi bir itirazda bulunulmadığı ve açılan davanın 6306 sayılı Kanun çıktıktan sonra kötüniyetle açıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de davacının maliki olduğu bağımsız bölümü 29/05/2016 tarihinde edindiği gözönüne alınarak arsa paylarının tekrar düzenlenmesi için haklı nedenler var ise bu yönde inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı yahut kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi tüm bu nedenlerle doğru görülmemiştir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda ilk derece mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/75, Karar No: 2023/15721, Tarih: 07.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/75 E.  ,  2023/15721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.12.2021 tarihli ve 2021/4780 soruşturma, 2021/2864 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/01/2022 tarihli ve 2022/117 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 gün ve 2022/139021 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında Fetö silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan soruşturma esnasında, kolluk açık kaynak araştırma raporunda, Cumhurbaşkanının fotoğrafı ile birlikte hakaret teşkil edebilecek birtakım cümleleri içeren paylaşımın şüpheliye ait ... hesabından paylaşılmasının tespit edilmesi üzerine, yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin paylaşımlarının onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek şekilde bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek suretiyle onur şeref ve saygınlığına saldırı niteliğinde olmadığı, somut olayda şüphelinin üzerine atılı hakaret suçu bakımından suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; dosya kapsamındaki mevcut araştırma raporunda tespit edilen, şüphelinin Cumhurbaşkanı ile ilgili olarak alenen "... 12 Yılda Ne Yaptı? 1) KENDİ SİLAHLI KUVVETLERİNİ YOK ETTİ 2) ADALETİ YOK ETTİ 3) EKONOMİYİ ÇÖKERTTİ 4)GÜNEYDOĞUYU ...'YA TESLİM ETTİ 5) ÖZGÜRLÜKLERİ YOK ETTİ 6) DİNİ İNANÇLARI DEJENERE ETTİ 7) AHLAKI YOK ETTİ 8) ATATÜRK VE CUMHURİYETİ UNUTTURMAYA ÇALIŞTI 9) SAHTEKARLIĞI NORMAL BİR DEVLET UYGULAMASI HALİNE GETİRDİ 10) TARIM VE HAYVANCILIĞI ÇÖKERTTİ 11) MİLLİ EĞİTİMİ ÇÖKERTTİ 12) SAĞLIK SİSTEMİNİ ÇÖKERTTİ 13) TÜRKİYE KOMŞULARIYLA DÜŞMAN HALİNE GETİRİLDİ 14) CUMHURİYETİN BÜTÜN ESERLERİNİ SATTI 15) DÜNYANIN GELMİŞ GEÇMİŞ EN BÜYÜK HIRSIZLIK VE YOLSUZLUKLARINI YAPTI" şeklinde sözler içeren ve Cumhurbaşkanının fotoğrafının da yer aldığı paylaşımı paylaşmak suretiyle alenen hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, dosyada mevcut delillerin Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte olduğu, şüpheli hakkında anılan suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 299/3. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığından kovuşturma izni talep edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13 üncü maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E.- Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; şüpheliye ait ... hesabından suça konu paylaşımın yapıldığı 03.08.2014 tarihinde şikayetçi ...'ın başbakan olduğu, Cumhurbaşkanı olmadığından eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında soruşturma yapılması gerektiğinden kovuşturmanın Adalet Bakanlığı'nın iznine tabi olmadığı, ancak TCK 125/3-a yerine aynı Kanun'un 299 uncu maddesine aykırılık suçundan soruşturma yapılmasının yerinde olmadığı gözetilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.01.2022 tarihli ve 2022/117 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16503, Karar No: 2017/9327, Tarih: 26.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/16503 E.  ,  2017/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğuna hükmedilemeceğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi ve gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin suça konu faturaların 2005 takvim yılında kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 16/04/2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.