muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3347, Karar No: 2018/1541, Tarih: 21.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3347 E.  ,  2018/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Suç tarihinde onbeş yaşını bitirmiş olup onsekiz yaşından küçük olan sanığın cezasında TCK’nın 31/3.maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/285, Karar No: 2016/2534, Tarih: 15.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/285 E.  ,  2016/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre (içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, adli tıp uzmanı bulunmayan... Üniversitesinin 28.04.2015 tarihli kurul raporuna itibar edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbikine karar verilmesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11384, Karar No: 2013/24076, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11384 E.  ,  2013/24076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ikamet adresine tebligat yapıldığında cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, temyizinin süresinde olduğu kabul edilip yapılan incelemede;

Sanık hakkında mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, bu hususun infaz sırasında resen nazara alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5633, Karar No: 2024/6667, Tarih: 02.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5633 E.  ,  2024/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/48 E., 2015/9 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/48 Esas, 2015/9 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi hali ile 103/2, 103/4, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında aynı Kanun'un 31/2 maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Dosyada mağdure ve diğer suça sürüklenen çocuk ... ile tanık İsa’nın beyanları dışında delil bulunmadığına, mağdure hakkında müvekkili hakkında adli bir rapor da bulunmadığına, mağdure ve müvekkilin ailesi arasında husumet bulunduğuna, verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında,uzman olmayan doktor görüşü nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin doğru olmadığına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında indirim maddelerinin uygulanmasının usul ve yasaya uygun olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemece suça sürüklenen çocuğun eylemini cebir kullanarak gerçekleştirdiği kabul edilmekle beraber, bu cebirin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu nazara alınmadan 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/48 Esas, 2015/9 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/48 Esas, 2015/9 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan mağdure vekili temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1119, Karar No: 2020/7291, Tarih: 16.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1119 E.  ,  2020/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1)Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'a gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Davalı ... oğlu ...'a gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Davalı ... oğlu ...'a gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

3)Dava konusu 204 ada 18 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 16.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9061, Karar No: 2012/10534, Tarih: 14.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9061 E.  ,  2012/10534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2006/467-2009/269 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/06/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunandavalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, eser sahibi olduğu "Aşka Bir Şans Daha " isimli eğlence programının 2002 yılında davalıya teklif şeklinde ulaştırıldığını, davalının ise 2005 yılı Ocak ayında içerik ve biçim yönünden aynı bir programı sahibi bulunduğu tv. kanalında yayımlandığını kendisine haber verilmediğinden programı yönlendiremediğini ve uzun süreli yayınlanamayıp başarısız olduğunu ileri sürerek, (75.000) TL maddi ve (25.000) TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, programın orjinal sahibinin Euromedia Şirketi, Türkiye yayın hakları sahibinin ise müvekkilinin sözleşme imzaladığı Sinevizyon Yapımcılık Ltd. Şti. olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirkete ait tv kanalında yayımlanan "Gel Yeniden Mutlu Olalım" isimli programın, davacı programı ile aynı fikri kullandığı, ancak kurgusu ile yayın akışının farklı olduğu, dolayısıyla en fazla davacı programından ilham alınmak suretiyle hazırlandığı, dolayısıyla davacı programının eser niteliğinde sayılması halinde bile ilham alma ve esinlenme için davacıdan izin alınmasının gerekmediği, programların işleniş biçiminin ve kurgularının dahi farklı olduğu, sonuç olarak davalının tv. kanalında yayımlanan programın davacı programından ihtihal niteliğinde hazırlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/15324, Karar No: 2015/11976, Tarih: 25.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15324 E.  ,  2015/11976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/329243

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2012/36 (E) ve 2013/53 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/4 maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olma suçunun oluşabilmesi için taşınmazın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi olması gerektiği gözetilerek, 27.05.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre özel imar rejimine tabi olmayan ve köy yerleşik alanı içerisinde bulunan bina hakkında suçun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. A..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/461, Karar No: 2021/1167, Tarih: 05.10.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/461 E.  ,  2021/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “kiracılık sıfatının tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Kooperatifin 01.01.2007 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesine istinaden İstanbul Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğünün Zeytinburnu ilçesi Merkez Efendi Mahallesi 3305 (eski 2980) ada 29 ve 30 parselde kain ve tapuda Harameyn Vakfı adına kayıtlı taşınmazın kiracısı olduğunu, kira bedellerinin her ay düzenli olarak ödendiğini, İstanbul Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğü tarafından keşide edilen 10.11.2010 tarihli ihtarname ile 01.01.2011-31.12.2011 dönemi yönünden kira sözleşmesinin devam ettiğinin bildirildiğini, ancak Zeytinburnu Belediye Başkanlığınca 26.08.2011 tarihinde 3305 ada 29 parselde kayıtlı bir kısım işyerleri için “yapı tespit tutanağı” düzenlenerek müvekkili Kooperatife tebliğ edildiğini, tutanakta taşınmazın mal sahibinin Harameyn Vakfı, kiracısının ise ... olarak görüldüğünü, davalılar ... ile İstanbul Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğü arasında 3305 ada 29 parsel ile ilgili olarak 15.07.2011 tarihinde 30 yıllığına kiralanmasına ilişkin protokol düzenlendiğinin öğrenildiğini, bunun üzerine Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/30 D. İş sayılı dosyasıyla ihtiyati tedbir talepli tespit talebinde bulunduklarını, mahkemeye ibraz edilen bilirkişi raporunda müvekkilinin işgalci olmadığının ve yasal bir hakka dayalı olarak taşınmazı kullandığının tespit edildiğini, davalı Belediyenin yıkım talebinin uygulanması hâlinde müvekkilinin ve üyelerinin mağduriyetinin telafi edilemeyeceğini, müvekkilinin dava konusu taşınmazı 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun’a (6570 sayılı Kanun) tabi olarak kullandığını ileri sürerek müvekkilinin tahliye tehdidi ve baskısı altında olması nedeniyle dava sonuna kadar dava konusu 3305 (eski 2980) ada 29 ve 30 parsel sayılı taşınmazlarda kiracı sıfatı ile oturmasının sağlanmasını teminen ihtiyati tedbir kararı verilmesine, müvekkilinin kiracılık sıfatının tespiti ile muarazanın giderilmesine, davalıların müvekkilinin kiracılık sıfatına ve hakkına müdahalelerinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabı:

Davalılar Cevabı:

5. Davalı ... (İstanbul 1. Bölge Müdürlüğü) vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların 31.12.2011 tarihine kadar ...u Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifinin kirasında bulunduğunu, davacının kiracılık sıfatının 31.12.2011 tarihi itibariyle sona ereceğini, davacının kira ilişkisinin 6570 sayılı Kanun kapsamında olduğu iddialarının hukukî geçerliliğinin bulunmadığını, müvekkili idareye ait taşınmazların 5737 sayılı Kanun’un 79. maddesi ile yapılan değişiklikle 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’na (2886 sayılı Kanun) tabi hâle geldiğini, anılan Kanun’a göre kira sözleşmelerinin 6570 sayılı Kanun’un aksine süre sonunda kendiliğinden uzamadığını, sözleşmenin dönem sonunda kendiliğinden sona erdiğini, 2886 sayılı Kanun’un 75. maddesine göre kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren kiracının işgalci durumuna düştüğünü ve ecrimisil ile sorumlu tutulduğunu, davacı tarafa 28.09.2011 tarihli yazı ile 31.12.2011 tarihi itibariyle sözleşmenin sona erdiğinin, 2886 sayılı Kanun’un 71. maddesi gereğince ihaleye çıkıldığının ve ... ile 05.07.2011 tarihi itibariyle restorasyon ve kira protokolü yapıldığının ihtar edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın idari yargının görev alanında olduğunu, müvekkili Belediyenin teknik elemanları tarafından 26.08.2011 tarihinde tutulan “yapı tespit tutanağı” nın dava konusu 3305 ada 29 parsel 65 kapı sayılı yerdeki yapılar ruhsatsız olduğundan ve plan gereği ruhsata bağlanması mümkün olmadığından yapıların yedi gün içinde kaldırılması, ruhsatsız yapılar hakkında 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 32 ve 42. maddelerinin uygulanması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 184. maddesi gereğince suç duyurusunda bulunulması gerektiğine ilişkin olduğunu, müvekkili Belediyenin idari işlemlerinin uygulanması söz konusu olduğundan dava konusu yere haksız müdahalesinin bulunmadığını, davacı Kooperatifin kiraladığı taşınmazlar üzerinde ruhsatsız yapılar yaptığını, ruhsatsız yapılara uygulanacak müeyyidenin İmar Kanunu’nda belli olduğunu, anılan Kanun’un 32. maddesinin prosedürü işletilerek ruhsatsız yapılar hakkında yıkım kararı alındığını, dava konusu yerin imar planı amaçlarına uygun kullanımı için ... ile ... arasında “Seyitnizam Yeni Cami Arkası Otopark ve İşyerleri Yapımı İşine Ait Protokol” düzenlendiğini, ancak müvekkili idarece bu aşamada taşınmazın kullanımı için bir el atmanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı: