muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8395, Karar No: 2016/5776, Tarih: 17.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8395 E.  ,  2016/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 103 ada 76, 77, 78, 80 ve 81 parsel sayılı taşınmazlara komşu 103 ada 79 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağı, davalı ise dava dosyası, kesinleşip tapuya kayedilmiş ise tapu kaydı ve dayanaklarının birlikte getirtilerek,

2) Dava konusu taşınmazların, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişi raporlarında 1954 yılı uçuşlu hava fotoğrafındaki konumunun gösterilmediği anlaşıldığından, dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dava konusu taşınmazların keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1954 yılı uçuşlu hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8614, Karar No: 2015/11, Tarih: 12.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8614 E.  ,  2015/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın, motorsikleti ile ıssız alana götürdüğü mağdureyi cebir kullanmak suretiyle yere yatırdığı ve üzerine çıkarak vücuduna sürtünmek suretiyle boşaldığı anlaşılan olayda, sanığın eylem sırasında organ sokmaya yönelik girişiminin olduğuna ya da nitelikli halin gerçekleşmesini engelleyici neden bulunduğuna dair dosyada mevcut bir anlatım ya da başkaca bir delil bulunmadığı halde sanığın eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60, 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde ve fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren ve kanunların hükümleri faklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11952, Karar No: 2009/2024, Tarih: 20.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11952 E.  ,  2009/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....vek.Av.... ile davalı ... Dil İnternational Pty Ltd.Şti.vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.10.2006 gün ve 219-446 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29.05.2008 gün ve 2781-5872 sayılı ilamına karşı taraf vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 3.40.-ar TL harç ve takdiren 170.00.-ar TL.para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3596, Karar No: 2018/5092, Tarih: 24.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3596 E.  ,  2018/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 19.11.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan ödemeler nedeniyle oluşan kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21 ve 23. maddesi kapsamında davalıdan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir. Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca yarıya indirilmiş olup olmadığı belirlenerek yarıya indirildiğinin belirlenmesi halinde gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. madde (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı bilirkişi raporuyla hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli, fiili ödeme hususu da dikkate alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen davalı yönünden davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumuda gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, 24.05.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13572, Karar No: 2024/15720, Tarih: 04.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13572 E.  ,  2024/15720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Üniversitesi (...) Rektörlüğüne bağlı ... Hastanesinde hizmet ihalesi alan Şirketlerde aralıksız olarak çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini ve hâlen Hastaneye bağlı kadrolu işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren Şirketlerde çalışırken Şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede ödenecek çıplak ücretin asgari ücretin en az % fazlası olarak düzenlendiğini ve işçilerin mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak sürekli işçi kadrosuna geçişlerinin yapıldığını, davacının davalı Kurumla belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmenin 4 üncü maddesinin (a) bendinde ücretinin "... asgari ücret+(varsa)% fazlası ..." şeklinde belirlendiğini, davacının ücretlerinin belirtilen şekilde tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye, fark fazla çalışma, fark gece zammı ile fark ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin, öngörülen geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağının hüküm altına alındığını, davacının ücret ve diğer hakları bakımından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacının alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin yüzde fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 26.09.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 4 üncü maddesinde bulunan düzenleme ile ücretin asgari ücretin belirli bir fazlası olarak ödeneceğinin ve bu şekilde hesaplanacak ücrete asgari ücrette yapılması muhtemel değişikliklerin aynen yansıtılacağının kararlaştırıldığı, bu nedenle fark ücret alacaklarının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.02.2024 tarihli kararı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, ödeme günü gelmeyen 15.11.2021 ödeme tarihli ikramiye alacağının usulden reddine karar verilmesinin gerektiği ve davacının 2021 yılının Ekim ayı ücretinin %15 zam uygulanarak belirlenmesinin hatalı olduğu belirtilmiş, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; asgari ücretin yüzde fazlasının üzerine ayrıca toplu iş sözleşmesinde belirtilen %4 zammın uygulanmasının talep edilmesinin mükerrer zam yapılması sonucunu doğuracağını, davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin 696 sayılı KHK'nın ilgili maddelerine uygun olduğunu, davacının asgari ücretle herhangi bir bağı kalmadığını, ücretin belirlenmesinde mevzuat hükümlerinin ve Bakanlık görüşlerinin dikkate alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; talep edilen fark alacakların hesap yöntemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31245, Karar No: 2013/16560, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31245 E.  ,  2013/16560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık tarafından, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 13.12.1980 tarih ve A-2587 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik ve doğal sit alanı olarak belirlenen, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 2.10.2002 tarih ve 10947 sayılı kararıyla arkeolojik sit derecesi 2. derece olarak değiştirilen Denizli İli, Merkez İlçesi, Kurtluca Köyü, 388 parsel sayılı taşınmazda, bir tarafı ahır duvarına dayanmış, temelsiz, profil dikmeler üzerine etrafı açık, üzeri sac örtülü, basit hayvan gölgeliği olarak kullanılan sundurma yapıldığının tespit edildiği, hükme esas alınan inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; suça konu sundurmanın 2-3 yıllık olduğunun belirlendiği, arkeolog bilirkişi raporunda ise, dava konusu gölgelik şeklindeki yapının etrafında herhangi bir arkeolojik kalıntı veya eser bulunmadığının, zeminde herhangi bir zarar söz konusu olmadığının ancak 2863 sayılı Kanunun 9. maddesine göre izinsiz inşai faaliyet kapsamında bulunduğunun belirtildiği, suça konu uygulamaya ilişkin olarak dosya kapsamında mevcut fotoğraflar nazara alındığında sanığın kastının dava konusu taşınmazda süreklilik arz edecek şekilde bir yapı oluşturma ve kullanmaya matuf olduğu, suça konu yerin sit alanı olduğunu bildiğini beyan eden sanığın, izinsiz olarak gerçekleştirilen eylemde ısrar ettiği ve söz konusu uygulamanın keşif tarihinde dahi mevcudiyetini koruduğu anlaşılmış olup,

2863 sayılı Kanunun 65/d, 57/7-8-9 ve 3194 sayılı İmar Kanununun 21 inci maddeleri nazara alındığında, koruma amaçlı imar planı onaylanmış olan sit alanlarında, taşınmaz kültür varlığının bulunduğu parseller dışındaki tüm inşai ve fiziki müdahalelerin, idarenin bünyesinde koruma, uygulama ve denetim bürosu mevcut ise belirtilen bürodan, aksi halde ilgili Koruma Bölge Kurulundan alınacak izin ile gerçekleştirilebileceği, anılan kurumlardan izin alınmaksızın yapılan basit veya esaslı onarım kapsamında bulunan tüm inşai ve fiziki müdahalelerin 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi uyarınca cezalandırılacağı, dava konusu yere ilişkin olarak koruma amaçlı imar planı mevcut olmaması durumunda ise basit tamirat ve tadilatta bulunabilmek için yine idarenin bünyesinde koruma, uygulama ve denetim bürosu mevcut ise belirtilen bürodan, aksi halde ilgili Bölge Kurulundan izin alınması gerektiği ve izinsiz olarak yapılan uygulamaların 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi ile yaptırım altına alındığı, esaslı onarım ve tamiratların ise mutlaka ilgili Bölge Kurulu izni ile gerçekleştirilebileceği ve Kurul izini olmaksızın yapılan müdahalelerin anılan Kanunun 65/b maddesi kapsamında müeyyide altına alındığı, bu itibarla öncelikle dava konusu yere ilişkin olarak onaylanmış bir koruma amaçlı imar planı mevcut olup olmadığı, suça konu uygulamayı gerçekleştirebilmek için sözü edilen kurumlardan izin alınıp alınmadığı araştırılmak suretiyle sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/b ve 65/d maddelerinde düzenlenen suç tiplerinden hangisine temas ettiği belirlenerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturmaya dayalı yetersiz ve hatalı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/90, Karar No: 2018/3082, Tarih: 29.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/90 E.  ,  2018/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 14/12/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkındaki iddianamenin iadesine dair ... Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/06/2017 tarihli ve 2017/261 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/06/2017 tarihli ve 2017/955 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/12/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla ...:

1- Şüpheli hakkında, 01/05/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 24/10/2016 tarihinde tebliğine rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine gönderilen ikinci uyarılı başvuru davetiyesinin de 08/11/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

3- Ancak buna rağmen, şüphelinin denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “...tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği...” gerekçesiyle kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan iddianame düzenlendiği,

4- ... Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/06/2017 tarihli ve 2017/261 sayılı kararı ile "şüphelinin yapılan tebligatlardan haberi olmadığı, tebligatların tamamen adres kayıt sisteminde belirtilen adrese ilişkin olması nedeni ile kanun gereği yapılmış olduğu " gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği,

5- Cumhuriyet savcısının bu karara itiraz ettiği ancak ... Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/06/2017 tarihli ve 2017/955 değişik iş sayılı kararı ile itiraz yerinde görülmeyerek reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi: