muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18204, Karar No: 2024/9239, Tarih: 31.10.2024

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Sanık ... Hakkında Ruhsatsız Ateşli Silahlarla Mermileri Satın Alma veya Taşıma veya Bulundurma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Tehdit, Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ... müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/683, Karar No: 2013/165, Tarih: 30.01.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/683 E.  ,  2013/165 K.**

* TAPU İPTALİ VE SİCİLİN KÜTÜKTEN TERKİNİ

* TAPULAMA TESBİTİNİN KESİNLEŞMESİNDE HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRENİN GEÇMESİ

* ANAYASA MAHKEMESİ İPTAL KARARLARANIN DERDEST DAVALARI ETKİLEMESİ

* KIYI KENAR ÇİZGİSİ KAPSAMINDA KALAN TAŞINMAZ

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 76

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 12

* KIYI KANUNU (3621) Madde 4

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 153

* TEBLİGAT KANUNU VE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6099) Madde 16

* TEBLİGAT KANUNU VE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6099) Madde 17

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 33

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “tapu iptali-terkin ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine  dair verilen 16/04/2009 gün ve 2007/656 E. - 2009/243 K. sayılı kararın incelenmesi davacı hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 28.04.2010 gün ve 2010/4685 E. - 4935 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının kadastroca tesis tarihinden itibaren dava tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesine ilave düzenlemeler getiren 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. O halde bu yöne değinen karar düzeltme isteği yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren bir yasa hükmü veya İnançları Birleştirme Kararı uyarınca dava tarihi itibariyle haklı olduğu halde haksız duruma düşen tarafın yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan Avukatlık Ücretinden ve harçtan sorumlu tutulamayacağı tartışmasızdır.

Öyleyse, mahkemece 28–11–1997 tarih, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı gözetilerek kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, taşınmazın veya bir bölümünün tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde belirtilen kıyıda kalıp kalmadığının saptanması, buna göre yargılama giderlerinin hangi taraf üzerinde bırakılacağı konusunun belirlenmesi gerekirken, anılan bu husus göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir...)

gerekçesiyle hüküm açıklanan nedenlere oyçokluğu ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilin kütükten terkini istemine ilişkindir.

gerekçesiyle hüküm açıklanan nedenlere oyçokluğu ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilin kütükten terkini istemine ilişkindir.

Eldeki dava 13.12.2007 tarihinde Hazine tarafından açılmıştır. Konusunu, kadastrosu 1979 yılında kesinleşen, mülkiyeti davalıya ait 111 parsel nolu arsa vasıflı 586 metrekarelik taşınmazın 255,76 metrekaresinin kıyı kenar çizgisi kapsamında kalması oluşturmaktadır.

Yerel Mahkemece; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire’ce;  yukarıda başlık bölümünde yer alan nedenlerle yargılama giderleri yönünden karar bozulmuştur.

Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davacı hazine vekili getirmiştir.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin 16.04.2009 tarihli ilk kararı, 5841 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.3.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; tümüyle bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 Sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 Sayılı Kanunun 12.maddesinin

3.fıkrasına:

“Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın “

İbaresi eklenmiş;

3. maddesi ile eklenen geçici 10.maddesinde de;

“Bu Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Özel Dairece bu düzenlemeler gözetilerek kadastro tespitinden dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği belirlenerek davanın reddine dair verilen yerel mahkeme kararı bu yönden onanmış, yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağının belirlenmesi yönünden bozulmuş, mahkemece de bu bozmaya karşı direnilmiştir.

Ne var ki,  bozma ve direnme kararlarının verilmesinden sonra, direnme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesiyle 21.6.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarih ve 28003 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmede, Özel Dairece bozmaya gerekçe yapılan 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde düzenlenen “…iddia ve taşınmazın niteliğine bakılmaksızın...” hükmünün iptaline ilişkin bu Anayasa Mahkemesi kararının eldeki davaya etkisinin ne olacağı, öncelikle tartışılmıştır.

Bu durumda üzerinde durulması gereken ilk husus; yerel mahkeme kararının bir bölümüne yönelik temyiz istemlerinin Yargıtay Özel Dairesince reddedilmiş olmasıyla (onanmasıyla) bozma kapsamı dışında bırakılan hususların, dayanağını teşkil eden hükmün Anayasa Mahkemesinin iptal kararına konu olması üzerine, derdest olan davada yeniden esastan inceleme konusu yapılıp yapılamayacağı meselesidir.

Anayasa'nın 153.maddesi uyarınca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları gerekçesi yazılmadan açıklanamamakta; ancak Resmi Gazetede yayımlandıktan sonra yürürlüğe girmektedir.

Yayınlanmakla yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının; yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu(HUMK)'nun 76. maddesinde “Hakim re'sen Türk kanunları mucibince hüküm verir....” ; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)'nun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükümleri ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler.

Her ne kadar Özel Dairece 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle Yerel Mahkemenin esasa ilişkin ilk hükmünün bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince-yukarıda değinildiği üzere- iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Bu noktada, usuli kazanılmış hakka ilişkin açıklama yapılmasında yarar vardır:

Yargıtay'ca bir kararın bozulması ve mahkemece bu bozma kararına uyulması halinde, bozulan kararın bozma sebeplerinin kapsamı dışında kalmış cihetlerinin kesinleşmiş sayılması, usuli kazanılmış hak olup; bu hüküm davaların uzamasını önlemek maksadıyla kabul edilmiş çok önemli bir usul hükmüdür.

Bir konunun bozma sebebi sayılmamış ve başka sebeplere dayanan bozma kararına mahkemece uyulmuş olması halinde, bu durum taraflardan birisi lehine usulü bir müktesep hak meydana getirir ki, bu hakkı ne mahkeme ne de Yargıtay halele uğratabilir.

Bir konunun bozma sebebi sayılmamış ve başka sebeplere dayanan bozma kararına mahkemece uyulmuş olması halinde, bu durum taraflardan birisi lehine usulü bir müktesep hak meydana getirir ki, bu hakkı ne mahkeme ne de Yargıtay halele uğratabilir.

Ne var ki, davadaki taleplerden biri hakkındaki kararın, Yargıtay’ın bozma kararının kapsamı dışında kalması (kısmi onama) ile kesinleşmesi nedeniyle doğan usulü kazanılmış hakkı, maddi anlamda kesin hüküm ile karıştırmamak gerekir. Maddi anlamda kesin hükümde, mahkeme (ve Yargıtay) davadan elini tamamen çekmiş (dava bitmiş, kesin biçimde sonuçlanmış) durumdadır. Oysa, davadaki taleplerden biri hakkındaki kararın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde, mahkeme davadan elini henüz çekmiş durumda değildir ve mahkeme hakkındaki karar bozulan taleple ilgili olarak davaya devam etmektedir. Bu davada hakkındaki karar kesinleşmiş olan taleple ilgili olarak (maddi anlamda kesin hüküm nedeniyle değil) usulü kazanılmış hak nedeniyle inceleme yapılamamaktadır. Ancak usulü kazanılmış hakkın istisnalarından birinin varlığı halinde, hakkındaki karar bozmanın kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmiş olan talep yönünden de mahkemece inceleme yapılabilir ve yeni bir karar verilebilir (Prof. Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü 6. Baskı, cilt 5, s: 4770).

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, Temyiz Mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya Temyiz Mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.  Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.  Zira, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları usulü kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler.

Eldeki dava sonuçlanıp kesinleşmeden bu davaya uygulanabilecek olan yasa metni Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiğine göre, iptal kararı sonucu oluşan durumun 28.06.1960 tarih, 21/9 sayılı YİBK’da da belirtildiği üzere maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan eldeki davaya da uygulanması zorunludur.

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce; Yerel Mahkemece davanın 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle reddedildiğinden ve Özel Dairece bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmış olduğundan direnme kararının doğru olduğu, Bu bakımdan, dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği belirtilmişse de Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğunca bu görüşe itibar edilmemiştir.

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce; Yerel Mahkemece davanın 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle reddedildiğinden ve Özel Dairece bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmış olduğundan direnme kararının doğru olduğu, Bu bakımdan, dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği belirtilmişse de Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğunca bu görüşe itibar edilmemiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğunca, Yerel Mahkemece eldeki davada 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ve Özel Dairece bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmışsa da, davanın reddine gerekçe yapılan yasa metni Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanmasının zorunlu olduğu ve mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılması gerektiği sonuca varılmıştır.

Diğer taraftan, yargılama giderleri yönünden 18.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasanın 16 ve 17. maddeleri gözetilerek karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, yerel mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, bozma ve direnme kararlarının kapsamları ile bağlı olmaksızın, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak karar verilmek üzere ve - diğer hususlar bu aşamada incelenmeksizin- salt bu değişik neden ve gerekçe ile direnme kararının bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının, mahkemece oluşan yeni yasal durum nazara alınarak karar verilebilmesi için, yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma kapsamına göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, aynı kanunun 440. maddesi uyarınca

hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.01.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18810, Karar No: 2015/31127, Tarih: 04.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/18810 E.  ,  2015/31127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2013/195-2014/189

Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin en son davalılardan Ş. Marketler Tic. A.Ş.nin asıl işveren olduğu iş yerinde alt işveren U. Grup Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizmetleri San. Tic. Ltd.Şti.nin işçisi olarak 29.03.2002- 24.09.2012 tarihleri arasında çalıştığını, 24.09.2012 tarihinde işveren U. Grup şirketi tarafından iş sözleşmesinin işin sona ermesi gerekçesi ile feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı M.. A.. vekili; müvekkilinin davalı Ş. Marketler Ticaret AŞ’deki hisselerini 01.08.2011 tarihinde devrettiğini, bu tarihten sonra bu şirket ile herhangi bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, bu tarihte müvekkili ile davalı alt işveren U. Grup şirketi arasındaki hukuki ilişkinin sona erdiğini ve diğer davalı Ş.’un yeni bir sözleşme imzaladığını, 01.08.2011 öncesi dönemde M. ile U. Grup arasındaki hukuki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, M. anahtar teslimi iş suretiyle ihale makamı olduğunu, bu nedenle müvekkili şirkete bir husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ü.. A.. vekili; müvekkili şirket ile davacının işvereni şirket arasında bir asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ş. Marketler Tic. A.Ş. vekili; davacının işvereni U. Grup şirketi ile hizmet alım ilişkisinin 16.08.201l’de kurulduğunu, hizmet alımın anahtar teslimi niteliğinde olduğunu, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, bir an için asıl işveren alt işveren ilişkisi kabul edilse bile müvekkili şirketin kendi döneminden sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı U. Grup Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizmetleri San. Tic. Ltd.Şti. Vekili davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı U. Grup Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizmetleri San. Tic. Ltd.Şti. Vekili davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesi İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca 24.09.2012 itibariyle feshedildikten sonra, işveren davacıya işyeri nakli bildirdiği ve davacının buna uymaması üzerine de iş sözleşmesinin İş Kanunu’nun 25/II- g maddesi uyarınca feshini ihtar ettiği, bozucu yenilik doğuran bir hukuki işlem olarak feshin, muhatabına ulaşmakla hükümlerini doğuracağı, bunu yapanın tek başına geri almasının mümkün olmadığı, ancak karşı tarafın kabulü ile hükümsüz bırakılmasının olanaklı olduğu, davalı işveren U. Grup'un ihbar önelli fesih bildiriminden sonra, sözleşme hemen dolmadan önce davacıya işyeri nakli bildirmişse de, davacı bunu kabul etmediğinden, sözleşmenin 24.09.2012’de sona erdiği, bu nedenle davalıların haklı fesih savunmasının, hukuken geçersiz olduğu davacının iş sözleşmesinin İş Kanunu’nun.17. maddesi uyarınca kıdem tazminatına hak kazandırır biçimde davalı işveren tarafından sona erdirildiği, ayrıca davacının kıdem tazminatı isteği ile davacı tarafından kanıtlanan, ancak karşılığının ödendiği sorumlu davalılar tarafından ispatlanamayan fazla çalışma ücret alacağının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan M.. A.. ile U. Grup Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizmetleri San. ve Tic.Ltd.Şti. , Ş. Marketler Ticaret A.Ş.'nin tüm temyiz itirazlarının reddi ile; davalı Ü.. A..'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davalı Ü. AŞ yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesine rağmen, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasına davalı Ü. AŞ yönünden vekalet ücreti ile ilgili “Davalı Ü. AŞ vekili için takdir edilen 1500,00 TL'nin avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Ü. AŞ'ye verilmesine,” bendinin eklenmesine hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden M.. A.. , Ü.. A.. ile U.Grup Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizmetleri San. Ve Tic.Ltd.Şti.'ye yükletilmesine, 04/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7093, Karar No: 2013/9064, Tarih: 13.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7093 E.  ,  2013/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2013/1-2013/1

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bala İcra Müdürlüğü'nün 2011/7 E. sayılı icra takip dosyasının aslı veya aslına uygun onaylı ve okunaklı bir sureti ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15330, Karar No: 2014/34025, Tarih: 01.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15330 E.  ,  2014/34025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İkametinde uyumakta olan mağdurun üzerindeki pantolonun cebinden 950 TL paranın çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/2-b maddesi kapsamında kaldığı halde aynı yasanın 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24636, Karar No: 2013/26069, Tarih: 20.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24636 E.  ,  2013/26069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik olmadığından tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Dava konusu yerde meyve ağaçları bulunmadığı halde infazı mümkün olmayacak şekilde meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi

2) Keşif ... ve saatinin sanığa bildirilmemesi suretiyle CMK’nin 181/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3) Müsaderesine karar verilen yapının değerinin inşaat bilirkişisi yerine orman bilirkişisi tarafından tespit ettirilmesi,

4) Bilirkişi raporuna göre, dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu dışında orman sayılan alanlar içinde kaldığının belirtilmesi karşısında, 6831 sayılı Yasanın 93/2. maddesi uygulanarak sanık hakkında 1 kat fazla ceza verilmesi,

5) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası taksitlendirilirken, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi suretiyle TCK’nin 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.