muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/858, Karar No: 2012/130, Tarih: 07.03.2012

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunludur ve mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

O halde, yerel mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, bozma ve direnme kararlarının kapsamları ile bağlı olmaksızın, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak karar verilmek üzere ve - diğer hususlar bu aşamada incelenmeksizin- salt bu değişik neden ve gerekçe ile direnme kararının bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının, mahkemece oluşan yeni yasal durum nazara alınarak karar verilebilmesi için, yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma kapsamına göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,  07.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/668, Karar No: 2012/7043, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/668 E.  ,  2012/7043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve özel hayatın gizliligini ihlal suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliligini ihlal suçlarından beraatine, ... olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2010 gün ve 2009/313 Esas, 2010/81 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan ... vekilinin hükmü temyiz etmesinden sonra, ... ...'nin 31.05.2012 havale tarihli dilekçesiyle şikâyetten vazgeçtiğini bildirmesi karşısında katılma kararı hükümsüz kaldığından katılın vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanık müdafiin ... olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılan ...'nin hükümden sonra 31.05.2012 tarihinde hakim tarafından havale edilen dilekçe ile şikâyetten vazgeçtiğini beyan etmiş olması karşısında, sanık hakkında yeniden mahkemesince değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9254, Karar No: 2014/11913, Tarih: 03.07.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9254 E.  ,  2014/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, nohut ve kavunun 2014 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ..... ..., ... ve ... İlçe Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

...-Değerlendirme tarihi olan 03.02.2014 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24903, Karar No: 2013/16652, Tarih: 09.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/24903 E.  ,  2013/16652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre olay günü yakınanın tanık ...'nun 25 TL alacağını belirttiği kişiden aldıktan sonra dönerken, daha önce tanıdığı sanığın önünü kesip bıçak zoruyla parayı yakınandan aldığı, sanığın ifadesinde arkadaşı olan yakınandan suça konu parayı borç olarak istediğini belirtmesi karşısında, yakınanın aralarında herhangi bir husumet bulunmayan sanığa suç atması için bir nedeni olmadığı da göz önüne alınarak sanığa yüklenen suçun sübuta erdiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/191, Karar No: 2020/6751, Tarih: 03.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/191 E.  ,  2020/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ... ..., ..., ..., ... ve Ümmühan Uysal’a gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz oldukları anlaşıldığından mahkemece, anılan davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 03.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13201, Karar No: 2025/4408, Tarih: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13201 E.  ,  2025/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/378 Esas, 2023/385 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.03.2023 Tarihli ve 2022/210 Esas, 2023/61 Karar Sayılı Kararı

Davanın haksız fiilden kaynaklandığı, bu davalarda yetkili mahkemenin haksız fiilin gerçekleştiği yer mahkemesi olduğu, dava dilekçesinin davalılara usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği, on günlük süre içinde yetki ilk itirazlarını ileri sürerek haksız fiilin gerçekleştiği yer mahkemesi olan Manisa Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.10.2023 Tarihli ve 2023/378 Esas, 2024/385 Karar Sayılı Kararı

Yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerektiği, yetki itirazında bulunan tarafın yetkili mahkemeyi bildirmesi gerektiği, aksi halde yetki itirazının dikkate alınmayacağı, davalı ... vekilinin yetki itirazı üzerine yetkisizlik kararı verilmiş ise de cevap dilekçesinin süresinde olduğu, sadece yetki itirazında bulunulduğunun belirtildiği ancak yetkili mahkemenin hangi yer mahkemesi olduğunun belirtilmediği, o halde usulüne uygun yapılmış bir yetki itirazının bulunmadığı, kaldı ki, davalı ...'in yerleşim yerinin Gölmarmara ilçesi olduğu gibi kazanın meydana geldiği yer de Gölmarmara ilçesi olduğu, hiç bir davalı yönünden Manisa Mahkemelerinin yetkili olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

3. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 nci maddesi şöyledir:

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 16 ncı maddesinde haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda, davalı vekilinin cevap dilekçesinde; yetki itirazında bulunduğu, ancak yetkili mahkemeyi belirtmediği, bu hali ile yetki itirazının usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6137, Karar No: 2024/8012, Tarih: 26.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/6137 E.  ,  2024/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/40 E., 2023/150 K.

DAVA TARİHİ : 21.03.2017

KARAR : Bozma sonrası davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen vakıf evladı olduğunun tespiti davasına dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların Trablusgarp Hamidiye Mahallesinde kurulmuş "... ... Efendi oğlu ... ...Efendi Vakfı"nın evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiş, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu vakfın galle fazlasının önce vakıfın kızı Adile Hanım'a, Adile Hanım'dan sonra batın tertpili olarak onun birinci nesil çocukları ile ikinci nesil torunları ile sınırlandırıldığı, davacıların Adile Hanım'ın üçüncü kuşak torunları olmaları ve vakfiyede haklarında hüküm bulunmaması sebebiyle ... ...Efendi Vakfı'nın gallesine müstehak vakıf evladı olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinaf istemi Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

İstinaf isteminin esastan reddine dair kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.12.2022 tarihli ve 2021/2190 Esas, 2022/10316 Karar sayılı ilamı ile; "6100 sayılı HMK'nin 26. maddesine göre, hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava dilekçesinde davacıların ... ... Efendi oğlu ... ...Efendi Vakfı’nın evladı olduğunun tespitine karar verilmesinin istendiği, Beyoğlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/4-2002/70 sayılı ilamı ile davacıların babası ...'ın dava konusu Vakfın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği, sözkonusu ilam sebebiyle davacıların vakıf kurucusu ile soybağının usulüne uygun şekilde kurulduğu anlaşıldığına göre; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü yerine HMK'nin 26. maddesine aykırı olarak vakfiye hükümleri uyarınca galle fazlasına müstahak evlat olmadıklarından bahisle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş..." gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucu; "...davanın vakıf evladı olduğunun tespitine istemine ilişkin olduğu, davalının davanın reddini savunduğu, mahkememizce "reddine" şeklinde kurulan ilk hükmünün temyiz incelemesi neticesinde davacının "davacıların ... ... Efendi oğlu ... ...Efendi Vakfı’nın evladı olduğunun tespitine karar verilmesinin istendiği, Beyoğlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/4-2002/70 sayılı ilamı ile davacıların babası ...'ın dava konusu Vakfın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği, sözkonusu ilam sebebiyle davacıların vakıf kurucusu ile soybağının usulüne uygun şekilde kurulduğu anlaşıldığına göre; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü yerine HMK'nin 26. maddesine aykırı olarak vakfiye hükümleri uyarınca galle fazlasına müstahak evlat olmadıklarından bahisle reddine karar verilmesi doğru görülmediği" tespiti ile bozulmasına karar verildiği, uyulmasına karar verilen Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda mahkememizce yapılacak yeni bir araştırma ve değerlendirme bulunmadığı..." gerekçesi ile davanın kabulü ile davacıların ... ... Efendi Oğlu ... ...Efendi Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili İlk Derece Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; vakfa ait akarların günümüzde Türkiye sınırları dışında kaldığı, alınan bilirkişi raporu ile davacıların dava konusu vakfın evladı olmadıkları tespitinin yapıldığı, arz ve izah olunan haklı sebeplere istinaden

Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı ... Genel Müdürlüğünün diğer temyiz itirazları yönünden;

6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi gereği, Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

2.Davalı ... Genel Müdürlüğünün diğer temyiz itirazları yönünden;

6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi gereği, Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Dava dilekçesinde davacıların "... ... Efendi oğlu ... ...Efendi Vakfı"nın evladı olduğunun tespitine karar verilmesinin istenmiş olması, bu hususun Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamında belirtilmiş olmasına ve Mahkemece de hükmün gerekçesinde davanın vakıf evladı olduğunun tespiti davası olduğu belirtilmiş olmasına rağmen Mahkemece; dava dilekçesindeki talep dikkate alınarak davacıların vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken talep aşılarak davacıların galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi doğru değil ise de bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 6100 sayılı Kanun'un 370/2 nci maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

1.) Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yukarıda (2.) nolu bentte açıklanana nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı hüküm fıkrasının (1.) bendindeki "...galle fazlasına müstahak..." kelimelerinin hükümden çıkartılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/2 nci maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA,

2.) Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte açıklanana nedenlerle REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.