muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4046, Karar No: 2011/7439, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4046 E.  ,  2011/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1995 yılından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 1995 yılından dava tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.09.1995 tarihinden 01.04.2010 dava tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçimde prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

./.

-2-

./.

-2-

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1995, 1997, 1998 yıllarında satmış olduğu ürün bedellerinden prim tevkifatı yapıldığı, Ziraat Odası’na 24.08.2001 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, zirai amaçlı Tarım Kooperatiflerine ortak olup olmadığının ise Mahkemece araştırılmadığı görülmektedir.

Mahkemece ilk prim kesintisini takip eden ay başı olan 01.09.1995 tarihinden 31.12.1998 tarihine kadar tespit kararı verilmesi yerinde ise de; Ziraat Odası kaydının 24.08.2001 tarihinden başladığı, 1999, 2000 yıllarında ürün satmadığı veya sattığı ürün bedelinden prim kesintisi yapılmadığından Ziraat Odası kaydının 24.8.2001 tarihinde başlamasının uyuşmazlık konusu döneme etkisinin bulunmadığı gözetilmeksizin 1.1.1999-1.4.2010 tarihleri arasındaki dönemin tesbitine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş davacının prim tevkifatının bulunmadığı 1.1.1999 tarihi ile dava tarihi olan 01.04.2010 tarihleri arasındaki dönem için 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde sayılan ve yukarıda belirtilen Kooperatif kayıtlarını araştırmak, davacıdan 1.1.1999 tarihinden dava tarihine kadar olan dönemde varsa ürün satışı yaptığı kişi veya kurumları sormak, bulunması halinde kayıt ve kesinti tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve tüm delilleri bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/588, Karar No: 2014/15078, Tarih: 12.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/588 E.  ,  2014/15078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 09/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/11/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava hakaret nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir. Davacı, delil olarak ceza dosyasına dayanmış, başka bir delil ibraz edilmemiş; mahkemece ceza dosyası ve mahkûmiyet kararına istinaden dava kısmen kabul edilmiştir.

... 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin E: 2012/821, K: 2013/286 sayılı ilamıyla sanıklardan ...’ın (davalı) adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve hakkındaki hükmün 5271 sayılı CMK 231/8 gereği açıklanmasının geri bırakılmasına; diğer sanık ...’in de (davalı) adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve fakat hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş; karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dosyada, balkona monte edildiği anlaşılan kamera kayıtlarında, komşu evin balkonundan kameraya doğru hakaret eden erkek ve kadın görüntüleri vardır. Kameranın aynı zamanda ses kaydı yaptığı da anlaşılmaktadır. Ceza dosyasında, kamera kaydına ilişkin CD nin çözümü yaptırılmış, başka delil sunulmamıştır.

Sanıklar vekili ceza yargılamasında sunduğu 19/03/2013 havale tarihli dilekçede, müştekinin (davacı) müvekkillerinin ev yaşamına ait alanları da kaydeder şekilde kamera tesisi kurduğunu, bunun da özel hayatın gizliliğini ve kişisel mahremiyeti ihlal ettiğini, kamera kayıtlarının hukuka uygun delil olmadığını savunmuştur. Ceza yargılamasında bu itiraz incelenmeksizin ve gerekçede muhakemesi yapılmaksızın hüküm kurulmuştur.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 6098 sayılı TBK 74 gereği, ilam niteliğinde değildir. Dolayısıyla Aydın yönünden ceza kararının bağlayıcılığı yoktur.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 6098 sayılı TBK 74 gereği, ilam niteliğinde değildir. Dolayısıyla Aydın yönünden ceza kararının bağlayıcılığı yoktur.

Anayasamızın 90/5 hükmü gereği temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası andlaşmalar kanun hükmündedir, bunların Anayasa’ya aykırılığı iddia olunamaz. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi devletimizce de imzalanıp onaylanmıştır. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliği Sözlenmenin 8. maddesiyle koruma altına alınmıştır. Ayrıca sözleşmenin yorumlanması konusunda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin içtihatları bağlayıcıdır ve mahkemenin yetkisi ülkemizce de tanınmıştır. Bunun sonucu olarak AİHS nin kanunlarımızdan, AİHM içtihatlarının da ülkemiz mahkemelerinin içtihatlarından üstün ve bağlayıcı olduğunu kabul etmek gerekir. Bu durumda, Yasemin hakkında TBK 74 açısından bağlayıcı bir ceza ilamı varsa da AİHM nin konuya ilişkin içtihatlarına üstünlük tanınması gerektiğinden anılan ceza ilamı da bağlayıcı değildir.

Somut uyuşmazlıkta, güvenlik ihtiyacı nedeniyle kurulan kameraların görüntü alanının diğer kişilerin konut dokunulmazlık alanını da kapsaması ve özellikle kameranın aynı zamanda ses kaydetme özelliği, özel hayatın gizliliği, konut dokunulmazlığı, aile mahremiyeti kavramları ve dolayısıyla hukuka aykırı delil bakımından tartışılmalıdır.

Yerel mahkemece, davalıların ceza yargılamasında ileri sürdükleri hukuka aykırı delil iddiası değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmeliydi. Bu itiraz değerlendirilmeden ve karşılanmadan davanın kabulü hatalı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.12/11/2014
Yargıtay — Esas No: 2016/1331, Karar No: 2016/3576, Tarih: 01.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1331 E.  ,  2016/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü 113 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ecrimisil bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan bağın 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15132, Karar No: 2011/20190, Tarih: 08.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15132 E.  ,  2011/20190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, davalının kendisine bakmayıp sokağa attığını, kız kardeşinin evinde kaldığını, davalının önceki eşinden olan çocuklarının baskısı ile evi terketmek zorunda bırakıldığını, davalının açtığı boşanma davasının reddedildiğini beyanla kendisi için 750 TL, her bir çocuk için 350 TL olmak üzere aylık 1.450 TL tedbir nafakası talep etmiştir.Davalı, evi terketmede davacının kusurlu olduğu, 1.377 geliri olup, eğitim çağındaki üç çocuğuna baktığını beyanla davanın reddini savunmuştur.Mahkemece davanın kabulü ile davacı için 750 TL , müşterek çocuk ...için aylık 350 TL, müşterek çocuk ... için aylık 350 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir.TMK'nun 195.maddesi uyarınca evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde, eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır".Yine aynı yasanın 197.maddesinde de "...Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır".Ancak nafaka, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, çocukların yaşına ve özellikle davalının maddi gücü dikkate alınarak belirlenir. Hakim nafaka takdirinde, nafaka alacaklısı kadın ve çocukların ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumu arasında bir oranlama yaparak aile birliğinin giderlerine katılma bedelini belirler.Somut olayda takdir edilen tedbir nafakası miktarları TMK 4.maddede de vurgulanan "hakkaniyet" ilkesine uygun düşmeyecek şekilde yüksektir.Mahkemece yukarıdaki hususlar gözetilerek hakkaniyete uygun bir miktar nafakaya hükmedilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5212, Karar No: 2014/21475, Tarih: 17.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5212 E.  ,  2014/21475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/119751

MAHKEMESİ : Kozan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2010

NUMARASI : 2010/47 (E) ve 2010/171 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık F.. Ö..'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 25.01.2005 tarihinde sanık Y.. S..'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraatları yerine, mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7535, Karar No: 2013/2593, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7535 E.  ,  2013/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; yağma suçundan beraatine, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun eyleminin ise çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.05.2008 gün ve 2008/117 Esas, 2008/225 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar ... ve ... vekili ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle yağma suçundan verilen beraat hükmü ile, delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5434, Karar No: 2021/1869, Tarih: 17.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5434 E.  ,  2021/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1- Davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...'na gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adlarına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2) Aleyhine geçit tesis edilen parsellerden olan 125 ada 54 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydı getirtilerek evraka eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.