muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6223, Karar No: 2008/8365, Tarih: 03.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6223 E.  ,  2008/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : RİZE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları babalarının adına kayıtlı çekişme konusu 9 adet taşınmazını mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğullarına intikalini sağladığını, davalıların alım güçlerinin olmadığını ileri sürerek kayıtların iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılardan M.cevap vermemiş, diğer davalılar ise davacıların babadan gelen paylarının uzlaşma ile çözülebileceğini belirtmişlerdir.

Mahkemece, işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil ve tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan H.'in maliki olduğu 99 ve 215 parsel sayılı taşınmazlar dışındaki 7 adet taşınmazlar yönünden davalılara yapmış olduğu temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir,reddine.

Ancak, mahkemece 99 ve 215 parseller yönündende davanın kabulü cihetine gidilmiştir.Oysa 215 parsel sayılı taşınmaz bakımından miras bırakanın davalılara yapmış olduğu bir temlik işlemi bulunmamaktadır.Davalıların anılan taşınmazı ahardan edindikleri kayden sabittir.Miras bırakanın bedelini kayıt malikine ödeyerek taşınmazın sicil kaydının davalılara intikalini sağlama şeklindeki işleminin gizli bağış niteliğinde bulunduğu ve anılan bu işlemde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek  tapu iptali tescil isteğinin reddedilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.Nevarki, bedelin miras bırakan tarafından ödendiğinin kanıtlanması halinde ise anılan işlemin bağış niteliğini taşıyacağı ve koşullarının bulunması  halinde tenkis hükümlerine tabi olacağında kuşku yoktur.

Öyle ise, mahkemece bu parsel bakımından da tapu iptal ve tescil isteğinin kabul edilmiş olmasının doğru olduğu söylenemeyceği gibi, tenkis isteği bakımından da bir araştırma yapılmamış olması da isabetsizdir.Öte yandan 99 parsel sayılı taşınmaz hakkında iptal tescil davası mahkemece kabul edilmiştir.Anılan taşınmazın tamamının miras bırakandan intikal etmediği davalıların bazı payları dava dışı kişilerden edindikleri kayden sabittir.

O halde miras bırakandan temlik yoluyla davalılara geçen paylar gözetilerek davanın kabul edilmesi gerekirken, diğer paylarında kabul kapsamına alınmak suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

O halde miras bırakandan temlik yoluyla davalılara geçen paylar gözetilerek davanın kabul edilmesi gerekirken, diğer paylarında kabul kapsamına alınmak suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlere hasren  HUMK.nun 428.maddesi gereğince  BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 3.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7790, Karar No: 2021/6907, Tarih: 21.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7790 E.  ,  2021/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelemesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suça konu faturaların 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesi gerekmeyeceğinden ve 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan; Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelemesinde;

2007 ve 2008 takvim yıllarında en son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle sırasıyla "31.12.2007" ve "31.12.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun kanunda gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüsütü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2427, Karar No: 2006/5791, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2427 E.  ,  2006/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... köyü 263 adada yer ... kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 263 sayılı adada yer ... diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası ya da tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2182, Karar No: 2007/3248, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2182 E.  ,  2007/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7716, Karar No: 2011/9912, Tarih: 06.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7716 E.  ,  2011/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan A. N.’nin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 2 parça taşınmazı üçüncü kişiden satın alıp oğlu davalı adına tescilini sağladığını, davalının alım gücü olmadığını, murisin oğlu davalıya bir çok taşınmazını ve şirket hisselerini de satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile tereke adına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazların murisle ilgisi olmadığını, üçüncü kişiden bedelini ödeyerek satın aldığını, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların murisle ilgisi olmadığı, üçüncü kişiden satış suretiyle davalıya temlik edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişmeli 185 ada 1 parseldeki 2 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin ½ payının bizzat miras bırakan tarafından davalıya temlik edilmediği, dava dışı S.G. adına kayıtlı iken anılan kişinin satışından davalı adına tescil edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 1.4.1974 tarih, 1/2 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının, konusu ve sonuç bölümü itibariyle murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcı olduğu, bedeli ahara ödenerek "gizli bağış" şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında anılan kararın uygulama yeri bulunmadığına göre, somut olayda iptal-tescil isteği bakımından davanın reddedilmesi doğrudur. Davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, ''gizli bağış'' iddiasının kanıtlanması ve koşullarının gerçekleşmesi halinde tenkis hükümlerine tabi tutulacağında şüphe yoktur. Ancak, mahkemece bu yönde bir soruşturma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, kademeli istek olan tenkis isteği bakımından taraf delillerinin  toplanarak hükme yeterli bir soruşturma yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilmesi isabetsizdir. Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  06.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5064, Karar No: 2011/5739, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5064 E.  ,  2011/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşme kapsamı işlerden bakiye alacak ile sözleşme dışı işler bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece alınan 23.01.2007 tarihli ilk raporda iki adet tuvalet giderinin pvc borular ile bina iki yanından ana kanala bağlanması bedeli 550,00 TL ile birlikte yüklenici alacağı 4.865,00 lira olarak hesaplanmış, daha sonra düzenlenen 12.02.2008 tarihli bilirkişi raporunda ise tuvalet giderinin pvc boru ile ana kanala bağlanması bedeli 550,00 lira ile birlikte fazladan kullanılan beton bedeli 2.145,00 lira olarak hesaplanmış, mahkemece ilk rapor kapsamındaki fazladan kullanılan beton bedeli 855,00 TL'nin yerine ikinci rapordaki 2.145,00 lira kabul edilerek 6.155,00 liraya hükmedilmiştir. Bu miktarın içinde yer alan tuvalet giderinin pvc boru ile ana kanala bağlanma bedeli 550,00 lira mükerrer olarak davacı alacağına dahil edildiğinde bu miktarın mahsubu ile 5.605,00 TL'nin hüküm altına alınması gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27292, Karar No: 2016/5460, Tarih: 21.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/27292 E.  ,  2016/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin düzenleme, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/03/2016 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(KARŞI OY)

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun hakaret suçunda karakol binasının aleni yer olduğuna ilişkin görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılmıyorum.

Hakaret suçlarında suçun işlendiği yerin aleni olması cezayı arttıran neden olarak düzenlenmiştir. Aleniyet belirsiz sayıdaki kişilerin hakaret içeren sözleri duyabileceği şartların oluşmasıdır. Yasa koyucu bu düzenleme ile şerefine karşı saldırılan mağdurun bu halde daha çok rencide olup etkileneceği düşüncesiyle cezada arttırım yapılmasını öngörmüştür.

Karakol binaları, yasaların kolluğa verdiği idari ya da adli konulardaki görevlerini yapabilmelerini sağlama amacına yönelik yapılmış yapılardır. Ağırlıklı olarak bu yerlerde kamuya kapalı ceza soruşturmalarının yapılması ve terör saldırılarının hedefi olması nedeniyle koruma altında bulundurulmakta bu amaçla kapılarında nöbetçi memur bulundurulmaktadır. Uygulamada karakol içerisine işi olmayanların alınmamaktadır.

Ceza içeren yasa maddelerinin yorumlanmasında göz önüne alınacak hususlardan birisi de temel haklarda sanık aleyhine sonuç doğuracak yaklaşımlar sergilememektir. Zira; TCK'nın 4. maddesi "Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz" hükmünü içermekte olup yasanın metninden anlaşılmayan sanık aleyhine yorumlar sanıklara ceza kanunun yorumunu da bilmeyi zorunlu hale getirecektir. Bu ise hukukçuların dahi üzerinde tartışma yaptıkları hususların sanıklarca bilinmesi zorunluluğunu doğurmaktadır.

Ceza içeren yasa maddelerinin yorumlanmasında göz önüne alınacak hususlardan birisi de temel haklarda sanık aleyhine sonuç doğuracak yaklaşımlar sergilememektir. Zira; TCK'nın 4. maddesi "Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz" hükmünü içermekte olup yasanın metninden anlaşılmayan sanık aleyhine yorumlar sanıklara ceza kanunun yorumunu da bilmeyi zorunlu hale getirecektir. Bu ise hukukçuların dahi üzerinde tartışma yaptıkları hususların sanıklarca bilinmesi zorunluluğunu doğurmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında; karakol binalarının aleni yerlerden sayılamayacağı, sanık aleyhine yorum yoluyla aleni yer sayılarak cezanın artırılmasının yerinde olmadığı düşüncesindeyim. Bu gerekçelerle sayın çoğunluğun aksi görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/2432, Karar No: 2006/5796, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2432 E.  ,  2006/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 268 adada yer ... kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından,

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 268 sayılı adada yer ... diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi