muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/980, Karar No: 2023/4079, Tarih: 20.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 24.11.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararı ile; davalı ... İlçesi Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının kanunla kurulmuş olması, Vakfın başkanının mülki idare amiri olması, yine Vakıf mütevelli heyetinin kamu görevlilerinden oluşması, Vakfın gelirlerinin bir kısmının Başbakanlığa bağlı fondan ve bütçeye konulacak ödeneklerden karşılanacağının kanunda belirtilmiş olması, Vakfa birtakım vergi bağışıklığının tanınması, Vakfın gözetim ve denetiminin 5263 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun ile kurulan Başbakanlığa bağlı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü tarafından yerine getirilmesi, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğünün de genel bütçe kapsamındaki bir kamu idaresi olması dikkate alınarak davalı ... İlçesi Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının bu niteliği itibarıyla 6772 sayılı Kanun kapsamında sayılan Devlete bağlı bir kuruluş olması nedeniyle, davacının 6772 sayılı Kanun'da belirtilen ilave tediye alacağından yararlanması gerektiği; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.09.2018 tarihli ve 2017/128 Esas, 2018/15504 Karar sayılı ilâmı ile; il ve ilçelerde 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu uyarınca kurulan sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarının Devlete bağlı, 6772 sayılı Kanun kapsamında sayılan işyerlerinden olduğu ve 21.07.2017 tarihli ve 30130 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 09.....2017 tarihli ve 2016/3 Esas, 217/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının ilave tediye alacağına ilişkin olarak olumsuz bir etkisinin olmadığı; ancak İlk Derece Mahkemesince davacının çalıştığı süreye ilişkin sözleşme ve işyeri kayıtları değerlendirilerek ödenen ikramiye miktarı yıllara göre tespit edildikten sonra ikramiye ödemesi yapılan yıllar için ilave tediyenin ödendiğinin kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya ödenen ikramiye miktarları kadar ikramiye ödemesi yapılan yıllar için ilave tediyenin ödendiği kabul edilerek bilirkişi tarafından yapılan ödemelerin tenzili ile ek rapordaki hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İlçesi Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı müdürü; Yargıtayın son kararları gereğince davalı ... İlçesi Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının özel hukuk tüzel kişisi olup 6772 sayılı Kanun kapsamında sayılan işyerlerinden olmadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacıya yapılan ikramiye ödemelerinin tespiti ile ilave tediye alacağından mahsubuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. İlk derece mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dairemiz uygulamasına göre Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları özel hukuk tüzel kişisi olup 6772 sayılı Kanun kapsamında sayılan işyerlerinden değildir. Bu nedenle davalı Vakıf bünyesinde çalışan davacı işçinin 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye alacağına hak kazanması mümkün değil ise de Mahkemece Dairemizin 11.09.2018 tarihli ve 2017/128 Esas, 2018/15504 Karar sayılı ilâmına uyularak hüküm kurulmuş olup bozmaya uyulmakla davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edilemeyeceği dikkate alınarak hükmün onanması gerekmiştir.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28203, Karar No: 2014/17576, Tarih: 11.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28203 E.  ,  2014/17576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmeyen ...’un İski Genel Müdürlüğü'nden Kanalizasyon çalışmaları işini ihale ile alan ... İnşaat Şirketi'nde inşaat mühendisi ve şantiye şefi olduğu, sanık ...’ün aynı şirkette topoğraf ve saha sorumlusu olarak görev yaptığı, sanık ...’nın ise şirkette kepçe operatörü olarak çalıştığı, olay günü kepçe operatörü sanık ... tarafından, büz döşenmesi için açılan 2.5 metre derinliğindeki çukura, kanalizasyon borusu halatla indirilirken, halatın yer altı kablosuna takılması sonucu, kanal etrafındaki toprağın kaydığı ve kanalda çalışma yapan şirket işçisinin öldüğü olayda sanıkların kusurlu olduklarının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, bir nedene dayanmayan, sanık ...’nın, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12433, Karar No: 2007/16939, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12433 E.  ,  2007/16939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 14 parsel sayılı 1.246,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak bahçe niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine yönelik verilen kararın Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.10.2006 gün 2006/9422-13515 sayılı bozma kararında özetle; “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, bu sebeple eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenejman planı bulundukları yerlerden getirtilerek önceki bilirkişiler dışında üç orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun orman araştırması yapılması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede bu güne kadar orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede bu güne kadar orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri yerine getirilmemiştir. Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu raporunda;Çekişmeli taşınmazın 1953 basım tarihli memleket haritasında yapraklı ağaç rumuzlu yeşil renkli alanda gözüktüğü, ancak bu yer ve çevresinin ... ve meyvelik niteliğinde olduğu, meyveliklerin memleket haritasında yanlışlıkla yapraklı ağaç olarak gösterildiği, davalı taşınmazın zemindeki durumu kesin olarak tesbit edildiğinden ... fotoğrafları üzerinde detaylı incelemeye gerek kalmadığı, çekişmeli yer ile çevresinin kadim bağ, bahçe olup çevrelerinde meyve ağaçları bulunduğu, bu sebeplerle orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmışsa da rapor kendi içinde çelişik olup bilimsellikten uzaktır. Bilirkişi raporunda; memleket haritasının yanlış olduğu, meyveliklerin yeşil renkli yapraklı ağaç rumuzları ile gösterildiği açıklanmakla birlikte çekişmeli taşınmazın fiili durumu kesin olarak belirlendiği yönündeki bilimsel veriye dayanmayan soyut bir gerekçe ile eski tarihli ... fotoğrafları incemenmemiştir. Bilindiği gibi 1/25000 ölçekli memleket haritaları daha önce çekilen ... fotoğrafları esas alınarak ve yerinde bizzat üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, boyu, sıklığı görülerek yapılmaktadır. Memleket haritasının yanlış boyandığı savı ileri sürüldüğüne göre bu durumda 1953 basım tarihli memleket haritasının yapımına esas

alınan eski tarihli ... fotoğrafları ve 1953 tarihli memleket haritası dışında bu tarihten sonra üretilen ... fotoğrafını ve memleket haritası da getirtilip uygulanarak, çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi gerekir. Hükme dayanak rapor bu hali ile yetersizdir. Bu nedenle, uzman bilirkişilerin raporu çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

alınan eski tarihli ... fotoğrafları ve 1953 tarihli memleket haritası dışında bu tarihten sonra üretilen ... fotoğrafını ve memleket haritası da getirtilip uygulanarak, çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi gerekir. Hükme dayanak rapor bu hali ile yetersizdir. Bu nedenle, uzman bilirkişilerin raporu çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Mahkemece, 1953 tarihli memleket haritası ile bu haritanın yapımına esas ... fotoğrafı ile bu tarihten sonra üretilen memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi , bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan,, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; ... ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde en az bir ada bazında gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı,1953 tarihinden sonra üretilen ... fotoğrafları ve memleket haritaları da aynı yöntemle yerine uygulanarak, eski ve ... tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritaları karşılaştırılarak, çelişki olup olmadığı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın keşif sırasındaki fiili durumu (taşınmaz üzerinde neler bulunduğu, bitki örtüsü, ağaçların cinsi,sayısı, yaşı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, çekişmeli yeri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 26/12/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2425, Karar No: 2023/2358, Tarih: 13.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2425 E.  ,  2023/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen, 22.10.2020 tarihli ve 2020/33174 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır.

2.İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.01.2022 gün ve 2021/440 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 5 ay hapis cezası ile ccezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/805 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkum edilmesi gerektiğine, sanığın uzun bir süre firari olduğu ve savunmalarını değiştirdiği yargılamaya yardımcı olmadığına, pişman olmadığı belirtilerek sanık lehine takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, mağdurenin beyanlarının tutarlı olduğuna ve bu kadar zaman anlatamamasının nedeninin sanığın tehditleri olduğuna bu nedenle sanığın 5237 Sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, katılan mağdurenin babasının amcasının oğlu olduğu, sanığın ilk dokunmalarında katılan üzerinde kıyafetinin olmadığı, ilk olarak katılan mağdure 6 yaşındayken kuzeninin ikametinde uyuduğu esnada sanığın kıyafetlerini çıkartarak katılan mağdureyi videoya aldığı ve videoyu katılan mağdureye gösterdiği, sanığın, katılan mağdure 6-7 yaşlarındayken yaz aylarında gündüz vakti ağabeyinin odasında katılan mağdurenin alt kıyafetini indirdiği ve cinsel organını katılan mağdurenin hatırladığı kadarıyla arka özel bölgesine sokmaya çalıştığı, katılan mağdurenin canının çok acıdığı ve içine girdi diye hatırladığı, sanığın katılan mağdurenin bağırmamasını istediği, katılan mağdure 7-8 yaşlarındayken eliyle kıyafeti üzerinden katılan mağdurenin kalçasına dokunduğu, bazı zamanlarda katılan mağdurenin yanından geçerken kıyafeti üzerinden ön cinsel bölgesi ile katılan mağdurenin kalçasına dokunmaya çalıştığı, katılan mağdurenin 6 yaşından 8 yaşına kadar sanığın dokunmalarının kıyafet içinden olduğu, daha sonraki dokunmalarının kıyafet üzerinden göğüslerine ve kalçasına olduğu, ikametinde kimse olmadığı zamanlarda sanığın cinsel organını katılanın ön cinsel bölgesine sürterek ön cinsel bölgesine boşaldığı, cinsel organını katılan mağdurenin ön cinsel bölgesinin içine girecek şekilde dokunmadığı, daha sonra katılan mağdureden yıkanmasını istediği, sanığın dokunmalarının katılan mağdurenin ve kuzeninin ikametinde gerçekleştiği ve olayları gören kimsenin olmadığı, sanığın, katılan mağdureden yaşananları kimseye anlatmamasını istediği ve "Birine anlatırsan kötü şeyler olur" dediği, sanığın farklı zamanlarda cep telefonu ile katılan mağdurenin resimlerini çektiği, bir defasında katılan mağdurenin kuzeninin, sanığın katılan mağdurenin kalçasını çektiği resmi görerek sildiği, sanığın en son 2018 yılında katılan mağdurenin mutfakta bulaşık yıkadığı esnada arkasından gelerek boynundan öptüğü ve eliyle kalçasına dokunduğu, sürekli olarak katılan mağdureye bakarak göz kırpma ve dudak ısırma hareketleri yaptığı, sanığın cinsel organı ile kıyafet üzerinden katılan mağdurenin kalçasına dokunduğu, katılan mağdurenin kuzeninin ikametinde kustuğu esnada sanığın katılan mağdureye hitaben "Hamileysen benden değil" dediği, sanığın kullanmakta olduğu 0530 ... \*\* \*\* numaralı hattan katılan mağdureye hitaben "Son kez benim ol senin için her şeyi yaparım, hayatımı sana harcamaya hazırım, unutamıyorum sizi, bakireni mi bozdum, sadece sürtüyordum boşalıyordum" mesajları gönderdiği şeklinde olayın kabul edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, katılan mağdurenin beyanları, tanık beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/805 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18634, Karar No: 2011/20113, Tarih: 02.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/18634 E.  ,  2011/20113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça konu taşınmazın hissedarlarından ....ın yasal mirasçısı olmayan bu nedenle de suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen yakınan ...'ın davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı, yasaya aykırı olarak kamu davasına katılan olarak kabulünün katılana yasa yoluna başvuru hakkı vermeyeceğinden, hükmü temyiz etme yetkisi olmayan yakınanın, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 02/11/2011 tarihinde oybirliğine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1985, Karar No: 2018/8698, Tarih: 13.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1985 E.  ,  2018/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 13.07.2018(Cuma)