muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/420, Karar No: 2017/6326, Tarih: 06.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/420 E.  ,  2017/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm dahili davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkemece dava konusu 160 ada 8 parsel (eski 926 parsel) sayılı taşınmazın, 22/2-a uygulamasına ilişkin tutanak, pafta ve tapu kaydı ile keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1960 tarihli memleket haritasına altlık olarak hazırlanan hava fotoğrafının ilgili yerlerden sorulmak suretiyle getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra, dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve ... bilirkişilerine verilerek; bu hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ve 22/2-a uygulama paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ve 22/2-a uygulama paftası ölçeği de hava fotoğrafı ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın hava fotoğrafındaki konumu genel kadastro paftası ve 22/2-a uygulama paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilerek ayrıca hava fotoğrafının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/07/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6586, Karar No: 2021/10220, Tarih: 18.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6586 E.  ,  2021/10220 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi-Numarası : 16/06/2015 - 2015/345 esas ve 2015/633 karar

(TDST: ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi 24/10/2013 tarih 2013/175 esas, 2013/530 sayılı kararı)

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 18/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4459, Karar No: 2019/6409, Tarih: 15.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2017/4459 E.  ,  2019/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 15.10.2019 gün ve saatte temyiz eden ... vd. vekili Avukat...,... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelen tarafın yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazlara kuzeyden komşu 522, 523, 524, 525 ve 526 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile tespite esas alınan tapu kayıtlarının iktisap sebeplerini de gösterecek şekilde gerektiğinde kök kayıtların Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığı'ndan da getirtilmek suretiyle tüm tedavüllerinin,

2- Çekişmeli taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarının geldileri olan Haziran 311 Tarih 224, 225 ve 226 No'lu tapu kayıtlarının mahalli Tapu Sicil Müdürlüğünden revizyon durumları sorularak revizyon gördüğü taşınmazlara ait tutanakların onaylı örneklerinin,

3- Çekişmeli taşınmazların tespitine esas tapular ile aynı kökten gelen tapu kayıtlarının uygulandığı ve çekişmeli taşınmazların güneyinde bulunan 142, 143, 144, 145 (ifrazen 739,740, 741), 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, ...,...,... 632, 633 parsel sayılı taşınmazların tutanaklarının onaylı örnekleri ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının dosyaya getirtilmesi, ondan sonra temyiz yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9936, Karar No: 2011/13226, Tarih: 20.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9936 E.  ,  2011/13226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları S. A.K.'nın maliki olduğu 17 parsel sayılı taşınmazın mal kaçırmak amacıyla davalı 2.eşine satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini, davalının bu taşınmazı satarak gelen para ve murisin katkıları ile 1 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümü satın aldığını ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali, tescil veya tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu, çekişmeli taşınmazın bedeli karşılığı 3.kişiden satın aldığını, alım gücü bulunduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalıya intikalinin gizli bağış suretiyle yapıldığı, davada tenkis isteği bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.12.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ...ile temyiz edilen vekili Avukat .... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın yapılan işlemlerin gizli bağış niteliğinde olduğu ve tenkis talebinde de bulunulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Gerçektende, TMK hükümlerine göre miras bırakanın sağlar arası yapmış olduğu ölüme bağlı tasarrufların aynı yasanın 560 ila 571 maddeleri arasında öngörülen tenkis davasına konu teşkil edeceği açıktır. Oysa somut olayda, miras bırakan S. A. maliki olduğu, Adana da bulunan ve üzerinde iki katlı bina olan 17 parsel sayılı taşınmazını 13.4.1992 tarihinde satış suretiyle ikinci eşi olan davalıya temlik etmiş ve davalı da edindiği bu taşınmazı dava dışı kişiye satarak elde ettiği para ile çekişmeye konu edilen taşınmazı satın almış ve iptal tescil davası da satın alınan bu parsele yönelik olarak açılmıştır. Çekişmeye konu edilen taşınmaz doğrudan miras bırakan tarafından davalıya temlik edilmediğine göre olayda 01.4.1974 tarih ½ sayılı İ.B.K.’ nın uygulama yeri bulunmamaktadır. Öyleyse çekişmeli taşınmaz bakımından açılan tapu iptali ve tescil isteğinin reddi bu gerekçelerle ve sonucu itibariyle doğrudur.

Ne var ki, miras bırakanın davalıya satış suretiyle devrettiği 17 parsel sayılı taşınmaz bakımından, bu temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiği ileri sürülerek eldeki dava açılmıştır. Taşınmaz satış suretiyle ahara intikal ettirildiğine ve bu taşınmaz bakımından da bir iptal ve tescil davası açılmadığına göre, mahkemece öncelikle yapılması gereken iş bu taşınmazın davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olup olmadığının tespit edilmesidir. Şayet yapılacak olan araştırma sonucunda gerçektende miras bırakanın temlikteki amacının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kanaatine varılır ise davada tazminat isteminde de bulunulduğu gözetilerek, anılan taşınmazın gerçek satış değeri belirlenerek, bu değer üzerinden davacıların miras payları oranında bedelin hüküm altına alınması gerekirken yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2492, Karar No: 2024/3967, Tarih: 15.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2492 E.  ,  2024/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan inceleme sırasında; Boyabat Sulh Ceza Hakimliğiyle Bakırköy 1. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Bakırköy 1. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin 17.07.2023 tarih ve 2023/622 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34699, Karar No: 2016/951, Tarih: 18.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34699 E.  ,  2016/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2015

NUMARASI : 2013/434-2015/361

Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin eksik ödendiğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda; davacının hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tanık anlatımlarına göre hesaplandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanları ve dosya içeriğine göre sözü edilen alacaklardan gerekçesi de açıklanmadan % 20 oranında takdiri indirim yapılması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan %30'dan aşağı olmamak üzere dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22846, Karar No: 2013/16932, Tarih: 11.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/22846 E.  ,  2013/16932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/07/2010 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan, zamanaşımı içerisinde işlem yapılması, olanaklı görülmüştür.

1-Yakınanın, ikinci kattaki konutuna şahsi çeviklikle çıkıp girererek içerden hırsızlık yapan sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu, aynı Yasanın 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin” elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-21.09.2005 günlü keşif tutanağında, bilirkişinin kimliğinin saptanıp, andının yaptırıldığı kısmın, önceden düzenlenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 56/1, 62, 219/1. maddelerine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanıkların kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek suça konu eşyaların değerinin az olmadığı gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde TCK’nun 145. maddesinin uygulanması suretiyle cezadan indirime gidilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11/09/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7869, Karar No: 2022/722, Tarih: 19.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7869 E.  ,  2022/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

1-2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006, 31.12.2007, 31/12/2008, 31.12.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

a)Sanık hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan açılan kamu davasında; varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile suçun oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun vergi mükellefi olan sanığa ait olduğu , 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme zorunluluğunun bulunduğu, 2008 yılına ait defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin yazının şirket yetkilisi olan sanığa 29.01.2010 tarihinde tebliğ edildiği hâlde, istenilen defter ve belgelerin 15 günlük yasal sürede ibraz edilmediği, sanığın "benim şirketle alakam yoktu, eşim Mustafa Yıldırım tarafından işletiliyordu" şeklindeki savunmasının yasanın aradığı anlamda mücbir sebep oluşturmadığı gözetilmeden, tüm unsurlarıyla oluşan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan sanığın mahkumiyeti yerine, isabetsiz ve hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

b)Kabule göre de; Kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesiYasaya aykırı, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.