muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10108, Karar No: 2012/19821, Tarih: 08.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/10108 E.  ,  2012/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda:

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tutuklu bulunduğu Cezaevi İdaresi aracılığıyla gönderdiği 05.01.2012 tarihli Diyarbakır 1.Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına hitaben yazdığı, konusunu “cezasının onanması hakkında” olarak belirttiği dilekçesinde, 27.12.2011 tarihinde verilen 5 yıl cezanın onanmasını talep ettiği; ancak 17.01.2012 tarihli dilekçesinde ise duruşma sırasında kendisi hakkında verilen karardaki cezayı 5 yıl hapis olarak anladığını, bilahare Cezaevinin İdaresi tarafından kendisine cezasının 15 yıl olduğunun söylendiğini, eğer cezasının 15 yıl olduğunu bilseydi onanması için dilekçe yazmayacağını belirterek, dosyasının tekrar ele alınmasını talep ettiği, bunun üzerine Mahkemenin dilekçeleri arasındaki bu çelişki sebebi ile beyanlarının tespiti için sanığı çağırdığı; yazı işleri müdürü ve katip tarafından da imzalanarak doğruluğu teyit edilen beyanlarında sanığın “Ben hakkımda mahkumiyet kararı verilen dava dosyasındaki cezayı temyiz etmek istemediğime ilişkin dilekçe vermişsem de, onanması yönündeki talebimden vazgeçiyorum, dosyamın temyize gönderilmesini istiyorum” dediği tespit edilmiş, sanığın savunmanı Av....’nun ise kararı usulüne uygun olarak temyiz ettiği anlaşılmıştır.

27.12.2011 tarihli hükmün açıklandığı oturum tutanaklarında kararın açıkça okunup usulen anlatıldığının belirtildiği; 1986 doğumlu olan sanığın suç ve karar

tarihlerinde 18 yaşından büyük olup temyizden vazgeçme iradesine sahip olduğu hususları da göz önüne alındığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aldığı cezaya yönelik olarak temyiz başvurusundan vazgeçtiği anlaşıldığından, sanık ... savunmanının bu suç yönünden temyiz itirazlarının REDDİNE,

Sanık ... hakkında yağma ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7662, Karar No: 2022/11320, Tarih: 27.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7662 E.  ,  2022/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yetim aylığını sona erdiren Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Önceki bozma ilamı ile "... Eldeki davada, bir önceki bozma ilamında belirtildiği üzere davacı ile boşandığı eşinin 18.09.2014 tarihine kadar -26.05.2009 - 18.09.2014 tarihleri arasında- birlikte yaşadıkları sabit kabul edilmiştir. Bozma ilamında bu kabul açıklıkça belirtilmişken; uyulan bozma ilamındaki kazanılmış haklara aykırı şekilde, uyuşmazlığın 18.09.2014 tarihinden sonraki dönem yönünden değerlendirilmesi gerekirken, 26.05.2009 - 18.09.2014 tarihleri yönünden davanın kabulü yerinde değildir. Ayrıca, 18.09.2014 tarihinden, dava tarihi olan 18.12.2014 tarihine kadar bozma ilamı doğrultusunda toplanan delillerden davacının boşandığı eşi ile ayrı yaşadığına dair delil toplanamadığından bu dönem yönünden de kabule dair hüküm kurulması isabetsizdir." şeklinde detaylı ve yol gösterici açıklama yapılarak karar bozulmuş olup, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de Mahkemece bozma sonrası yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, medula sisteminden araştırma yapılmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Eldeki davada, Mahemece verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı bulunmuştur.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, önceki bozma ilamında belirtildiği üzere davacı ile boşandığı eşinin 18.09.2014 tarihine kadar, 26.05.2009 - 18.09.2014 tarihleri arasında birlikte yaşadıkları sabit kabul edildiğinden bu tarihler yönünden verilen red kararı yerinde olmakla birlikte; borç dönemi olarak geriye kalan 2014/9-12 dönemine ilişkin olarak ise, aynı sandıkta oy kullandıklarına dair seçmen kayıtları, dinlenen tanık beyanları ve toplanan tüm deliller kapsamında davacının bu dönemde de boşandığı eşiyle birlikte yaşadıkları anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3214, Karar No: 2015/6673, Tarih: 01.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3214 E.  ,  2015/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay günü belirlenemeyen bir saatte müştekinin konutunun önünde park halinde bulunan ...... ...... ..... plakalı aracın sağ arka kelebek camını kırmak suretiyle içine girip, .. marka oto teybini çalarak diğer sanık ....'a 50 TL karşılığında sattığı, müştekinin şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, dosya içerisindeki “İş Yeri Arama ve Muhafaza Altına Alma tuatanağına” göre, 18/12/2010 günü saat 03:22 sıralarında kolluk ekibini görerek elinde bulunan oto teyplerini atmak suretiyle ara sokaklara kaçan ve görevliler tarafından yakalanan sanık ... ile yapılan ön görüşmede adı geçen şahsın ilçe genelinde birçok otodan hırsızlık suçunu işlediği ve çalmış olduğu oto teyplerinden bazılarını “....... Et Kasabı” çalışanı .... isimli şahsa sattığını beyan etmesi üzerine, söz konusu kasap dükkanında bulunan ...'a durum izah edilerek bu iş yerinde yapılan aramada kasap dükkanının içerisinde iki adet oto teybinin olduğu görülerek teslim alındığı ve müşteki tarafından teşhis edilen .. marka teybin kendisine iade edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Tüm dosya içeriğine göre sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde alt sınırdan uzaklaşılarak ve mala zarar verme suçu yönünden hapis tercih edilmek suretiyle ceza tayin edilirken gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli kabul edilerek tebliğnamedeki 1 ve 2 no'lu, yine suça konu teyp müştekiye iade edilmiş ise de, sanığın suçtan elde ettiği haksız çıkarı iade etmemesi nedeniyle hakkında TCK'nın 168. maddesinin tartışılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 3 no'lu, ayrıca mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümde “sanığın kastının yoğunluğu, suçun işlenişindeki özellikler ve sanığın eylemi nedeniyle pişmanlık göstermemesi ile katılanın mala zarar verme suçu yönünden maddi zararı giderilmediği anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nın 50, 51 ve CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmek suretiyle erteleme hususunun da tartışıldığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 4 no'lu bozma düşüncelerine katılınmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10772, Karar No: 2018/2570, Tarih: 05.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/10772 E.  ,  2018/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma evresinde sanıktan şikayetçi olmayan mağdurenin kovuşturma evresinde kamu davasına katılmasına engel bir hüküm bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre de katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu ve kovuşturma evresinde beyanı alınan mağdurenin, sanıktan şikayetçi olup davaya katılma isteğini açıkça belirttiği gibi vekilin de mahkemece verilen hükmü temyiz ettiği ve mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19973, Karar No: 2018/11050, Tarih: 10.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/19973 E.  ,  2018/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1)Suça konu televizyonu olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun elinde gördüğünü ve suça sürüklenen çocuğun kendisine söz konusu televizyonu birlikte satmalarını teklif ettiğini söylediği anlaşılan tanık ...'nın olayın tek görgü tanığı olmasına ve beyanının hükme dayanak alınmasına karşın kovuşturma aşamasından dinlenmesinden vazgeçilerek, tanığın hazırlık aşamasındaki beyanları ile yetinilmesi suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması;

2)Suça sürüklenen çocuğun talimatla alınan savunmasında ... isimli tanığı olduğunu belirttiği halde, suça sürüklenen çocuk müdafiine tanığın adresini bildirmesi hususunda ihtarat yapılmadan yargılamaya son verilerek savunma hakkının kısıtlanması;

3)Müdafi ile takip edilen işlerde müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ ile temyiz süresinin başlayacağı, sanığa yapılan tebligatın, temyiz süresi yönünden ek bir sürenin doğmasına yol açmayacağı ve müdafi ile sanık bakımından temyiz sürelerinin aynı olacağı gözetilmeden, C.M.U.K'un 310/1. maddesi ile uyuşmayacak şekilde " suça sürüklenen çocuk müdafiine tefhimden, suça sürüklenen çocuğa tebliğinden itibaren 7 gün içinde temyiz yolunun açık olduğuna” karar verilmesi suretiyle hükümde karışıklık yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/09/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7616, Karar No: 2020/7614, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/7616 E.  ,  2020/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

11/07/2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesine rağmen kaçak tüketim miktarı konusunda bilirkişi raporunda bir tespite yer verilmemesi karşısında; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nun 168/5. ve CMK'nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları ile benzer sonuçlar doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5761, Karar No: 2010/6294, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5761 E.  ,  2010/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık mutfak dolabı, gardrop, vestiyer ve kapı işlerini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2158, Karar No: 2025/6249, Tarih: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2158 E.  ,  2025/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/544 Esas, 2024/538 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.10.2023 Tarihli ve 2022/604 Esas, 2023/133 Karar Sayılı Kararı

Davalı ...'nin şirket merkezinin Adana ili olduğu, icra takiplerinin de Adana İcra Dairelerinde yapıldığı, süresinde sunulan cevap dilekçelerinde her iki davalı tarafça da yetkili mahkemenin Adana Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun belirtildiği, bu nedenle davalılar tarafından süresi içinde yapılan yetki itirazının kabul edildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.12.2024 Tarihli ve 2024/544 Esas, 2024/538 Karar Sayılı Kararı

Davacılar QNB Finansbank’ı davalı olarak göstermiş iseler de bu davalı sunduğu cevap dilekçesi ile alacağını ... Varlık Yönetim AŞ.’ye devrettiğini bildirerek davanın husumet nedeniyle reddini istediği, ... Varlık Yönetim AŞ. vekili dahili davalı sıfatı ile davaya cevap verdiği, verilen cevapta yetki itirazında bulunulmadığı, davalı ... vekilince yetki itirazında bulunulmuşsa da zorunlu dava arkadaşlığının söz konusu olduğu bu davada tüm davalıların ortak yetkili mahkemeyi göstermelerinin zorunlu olduğı tüm şartlar sağlanmadığı takdirde davanın açıldığı mahkeme yetkili hale geleceği, hükmen reddi davalarında davanın tüm alacaklılara yöneltilmesi zorunlu olup tespit edilen tüm alacaklıların davaya katılımı sağlanmadan davaya devam edilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 605 inci maddesi uyarınca mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Ret beyanı” başlıklı 605 inci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Genel yetkili mahkeme" başlıklı 6 ncı maddesinin 2 inci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

4. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Genel yetkili mahkeme" başlıklı 6 ncı maddesinin 2 inci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

4. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

1. Mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığından, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim

hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Dosya kapsamından, davacının davayı, yetkisiz Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalılara geçmiş ve davalılardan ... vekilince ve davalı ... Finansbank vekilince süresinde ve usulüne uygun olarak Adana Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazda bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.