muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13523, Karar No: 2014/2253, Tarih: 10.02.2014

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden ....’nin 22.12.1999 tarihinde ...’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise ... A.Ş. ile devren birleştirildiği, yine ... ile ... A.Ş. (sonraki unvanı ...) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından ...’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen ....’nin işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ve fer'i müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 2.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine ''davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 21,15 TL başvuru harcı ve 44,55 TL peşin harcın talep halinde davacıya iadesine,'' ibaresinin eklenmesine, 3. paragrafta yer alan “Davacı tarafından başlangıçta yatırılan toplam 69 TL harç ” ibaresinin çıkarılması ve “...toplam 967,00 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “toplam 898,00 TL” ibaresinin konulması ile kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7588, Karar No: 2012/13128, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7588 E.  ,  2012/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 20.06.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, ayçiçeği, fasulye ve şeker pancarının 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri cetvelinin Afşin Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/116, Karar No: 2015/1, Tarih: 15.01.2015

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/116 E.  ,  2015/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, gerçek kişiler arasındaki özel ağaçlandırma izin hakkına ilişkin sözleşmeden kaynaklanan tespit ve tescil istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 13. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine 15.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5421, Karar No: 2019/4393, Tarih: 06.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5421 E.  ,  2019/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-karşı davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalılar vekili Avukat ... ... geldi. Davalı-karşı davacı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-karşı davalılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava, arsa payı karşığılı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava gecikme tazminatı alacağının tahsili, karşı dava ise sözleşme dışı fazla imalât bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece karşı davada yapılan ıslah da dikkate alınarak asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacı yüklenici vekilinin tüm, davacı-karşı davalı arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde sözleşme dışı olarak yapılan fazla imalâtlardan ortak alanlardaki fazla imalât bedellerinin buralarda yapılan fazla işlerden yüklenicinin de yararlanacağı, ona ait bağımsız bölümlerin de değerini artıracağından arsa sahiplerinden bu yerlerle ilgili fazla imalât bedelinin talep edilmesi mümkün değildir. Dairemiz ve bir dönem bu davalara bakmakla görevlendirilen Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin yerleşik içtihat ve uygulamaları bu doğrultudadır (Yargıtay 15. Hukuk

Dairesi’nin 05.03.2014 gün 2013/6396 Esas, 2014/1579 Karar, 03.03.2008 gün 2006/5837 Esas, 2008/1349 Karar, 07.02.2002 gün 2001/4524 Esas, 2002/572 Karar, 23. Hukuk Dairesi’nin 12.10.2017 gün 2016/587 Esas, 2017/2636 Karar sayılı ilamları).

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri ve genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici iş – arsa sahibi yararına olarak ona ait bağımsız bölümlerde yaptığı sözleşme dışı fazla imalât bedellerini 6098 sayılı TBK’nın 526 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleri ile isteyebilecektir. Mahalli piyasa rayiçlerinin tespitinde piyasa fiyatları araştırılırken faturalardan yararlanılması mümkün ise de; tek başına sunulan faturanın rayiç bedel tesbitinde esas alınması mümkün değildir. Mahalli piyasa rayiçleri içerisinde yüklenici kârı ve KDV alacağından bunlar ayrıca eklenmeyecektir.

Davacı-karşı davalı arsa sahipleri tarafından bir kısım dekont ve kredi kartı ödeme belgeleri ibraz edilmiş, bunlardan bir kısmı bilirkişi ve yerel mahkemece değerlendirilmiş ise de; ... tarafından ödenen 2013 yılı I. dönem arsa vergisi dekontundaki 2.893,00 TL ödemenin sözleşmeye göre yüklenicinin sorumluluğunda olup arsa sahipleri tarafından ödenen bir miktar olup olmadığı, yine ... tarafından yüklenici şirket temsilcisi ...’e gönderilen 15.08.2013 tarihli EFT dekontundaki 15.000,00 TL, 25.09.2013 tarihli 20.000,00 TL’lik ödemelerin karşı davanın konusu olan her iki sözleşme nedeniyle fazla imalât bedellerine mahsuben yapılıp yapılmadığı ve yüklenici alacağından mahsup edilip edilmeyeceği mahkemece tartışılıp değerlendirilmemiştir.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen 2. bilirkişi kurulundan karşı davanın konusu olan 27.12.2007 tarihli sözleşmede yapımı kararlaştırılan 6937 ada 11 parsel ve 03.03.2010 tarihli sözleşme ile yapımı kararlaştırılan 6938 ada 29 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde yapılan sözleşme dışı imalâtlardan ortak alanlarda yapılan imalât bedellerini, kendi bağımsız bölümlerinin değerini de artıracağından yüklenicinin arsa sahiplerinden isteyemeyeceğini dikkate alarak bunların dışında kalan her iki sözleşme kapsamında arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerde yapılan sözleşme dışı fazla imalâtların, sunulan faturaların mutlak olarak kabul edilmeyip piyasa araştırması da yapılmak suretiyle vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldıkları yıl mahalli piyasa rayiçleriyle karşı davada yüklenicinin isteyebileceği imalât bedeli konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp bulunacak rakamdan arsa sahiplerinin 2013 yılı I. dönem arsa vergisi ödemeleri ile yüklenici temsilcisine 15.08.2013 tarihli EFT dekontu ile 15.000,00 ve 25.09.2013 tarihli EFT dekontu ile gönderilen 20.000,00 TL ödemelerin karşı davada hesaplanacak yüklenici alacağından mahsup edilip edilmeyeceği ve gerekçesi mahkemece tartışılıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken karşı davada yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı-karşı davalı arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı-karşı davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı-karşı davalı arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı-karşı davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA,

2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı-karşı davacı yükleniciden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacı-karşı davalı arsa sahiplerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 12.774,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 353,20 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı-karşı davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalılara iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26789, Karar No: 2014/26335, Tarih: 22.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/26789 E.  ,  2014/26335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/313326

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/543 (E) ve 2013/289 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında İstanbul 3. Çocuk Mahkemesi'nin 17.12.2007 tarih ve 2006/636-2007/591 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK'nun 491/ilk,son, 522, 55/3, 59, 647 sayılı Yasanın 4 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına, çocuğun 3 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, ikametgahına en yakın Halk Eğitim Merkezine devam etmek suretiyle okuma yazma ve meslek edindirme kurslarına (hangi konuda eğitim alabileceği halk eğitim merkezince yeteneğine göre değerlendirilerek) katılmak hususunda yükümlü kılınmasına karar verildiği, verilen karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından süresinde itiraz edildiği ve İstanbul 3. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2007 tarih ve 2007/72 Değişik İş sayılı itirazın reddi kararı ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla; kesinleşme tarihi olan 25.12.2007 itibariyle suça sürüklenen çocuğa hükmedilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için yapılan çağrının tebliğ edildiği 08.02.2012 tarihleri arasında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesindeki 3 yıllık denetim süresinin dolmuş olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk İ.. S.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11902, Karar No: 2012/7214, Tarih: 09.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/11902 E.  ,  2012/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay tarihinde saat 01:00 sıralarında yakınanın işlettiği düğün salonuna girerek soğutucu dolaplarının sağlam ve muhkem yapıdaki kilitlerini kırarak dolap içerisindeki 650 TL değerindeki çeşitli içecekleri torbaya doldurarak götürmek istediği sırada bekçi tarafından görülüp elindeki poşetlerin alındığı, sanığın kaçtıktan sonra aynı gece tekrar geldiği, bir şey alamadan kaçtığı, üçüncü gelişinde de bir şey alamadan saat 04:00 sıralarında yakalandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında TCY'nın 80.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14967, Karar No: 2023/3978, Tarih: 25.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14967 E.  ,  2023/3978 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun)10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, kesinlik, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 215 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.06.2019 tarihli ve 2018/456 Esas, 2019/214 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2020 tarihli ve 2019/5345 Esas, 2020/482 Karar sayılı kararı ile davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2020 tarihli ve 2019/5345 Esas, 2020/482 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2020 tarihli ve 2019/5345 Esas, 2020/482 Karar sayılı kararı ile davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2020 tarihli ve 2019/5345 Esas, 2020/482 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu, arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği; ancak taşınmaz üzerindeki binanın sınıfının resmi verilere göre 3. Sınıf B grubu olarak kabulü ile değeri tespit edilmiş ise de dosya içindeki dava konusu taşınmaza ait acele el koyma dosyası ile tespit dosyasındaki bilirkişi raporlarında dava konusu bina sınıfının 4. sınıf A grubu belirlendiği gözetildiğinde, bu husustaki çelişki giderilmek üzere bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak, binanın yüksekliği kesin olarak tespit edilip, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca açıklanan Yapı Yaklaşık Maliyetleri Tebliğine göre yapı sınıfının net olarak belirlenip değer biçilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalı olduğu gibi taşınmaza ilişkin acele el koyma dosyasında yapı bedeline ilişkin hesaplama bölümünde ve iş bu esas sayılı dosyada bulunan 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporu ile 18.01.2019 tarihli ek bilirkişi raporunda, taşınmazda bulunan yapının fiziki durumu, yapılan tadilatlar (kısmi ahşap, kısmi pvc esaslı doğramaya sahip olması gibi vs) dikkate alınarak yıpranma payının %10 olarak belirlendiği anlaşıldığı halde, hükme esas alınan 13.05.2019 tarihli ek bilirkişi raporunda, Rize Belediyesi İmar Şehircilik Müdürlüğünün, yazı cevabı doğrultusunda yapının fiziki durumu gözetilmeden, salt ruhsat tarihi dikkate alınarak %25 oranında yıpranma payı belirlenmek suretiyle eksik bedel belirlenmesi doğru olmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı uyarınca inceleme yapılarak istinaf eden davalılar yönünden belirlenen fark bedelin bloke edilmesi için davacı idareye usulüne uygun iki defa verilen kesin süreye rağmen fark bedel bloke edilmediğinden ilk kararı istinaf eden davalılar yönünden davanın reddine, ilk kararı istinaf etmeyen davalılar bakımından ise mahkemece verilen ilk karar kesinleşmiş olduğundan bu davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece bloke edilmesine karar verilen fark bedelin karar tarihinden sonra bloke edildiğini, işin esasına girilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmemiş ise de, sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin mahkemenin karar tarihinden sonra 14.09.2022 tarihinde depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediği yönünde beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6, Karar No: 2022/4710, Tarih: 18.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6 E.  ,  2022/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamında mevcut raporlarda orta derecede mental retardasyon olduğu belirtilen mağdurenin ruh sağlığındaki bozukluğa ilişkin nitelik belirtmeyen ve ayrıntı da içermeyen raporların muhteviyatı itibariyle yetersiz olduğu anlaşıldığından, söz konusu dava dosyası ile birlikte mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle belirtilen hususta açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.