muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12511, Karar No: 2009/15128, Tarih: 19.10.2009

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 ... içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyed olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, ... henesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında yazılı hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak davanın esasının incelenmesi gerekirken henüz tesbit tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 19.10.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8371, Karar No: 2015/5201, Tarih: 14.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/8371 E.  ,  2015/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2013/478-2013/942 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... ve davalı şirket vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi tarafından verilen 06.07.2010 tarih 22 O 86/09 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve masraf kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu yabancı mahkeme kararının müvekkiline önce adi posta yoluyla tebliğ edildiğini, daha sonra davacı vekilinin talebi üzerine bakanlık aracılığı ile 09.06.2011 tarihinde tebliğinden sonra yabancı mahkeme nezdinde yaptıkları temyiz başvurusunun kararın adi posta yoluyla tebliğ edildiği ve temyiz süresinin geçtiği, 09.06.2011 tarihinde yapılan tebligatın müvekkile yeni bir temyiz hakkı bahşetmeyeceği gerekçesiyle reddedildiğini, Lahey Sözleşmesi hükümleri gereğince tebligatların diplomatik yollardan yapılacağının kararlaştırıldığını, bu yolla yapılmayan bir tebligat geçersiz olduğundan ortada kesinleşmiş bir yabancı mahkeme ilamı bulunmadığını, müvekkilinin savunma hakkının ihlal edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen yabancı mahkeme ilamının yargılama sürecinde dava dilekçesinin diplomatik yolla davalılara tebliğ edildiği, ilamın da yine aynı yolla davalılara tebliğ edildiği, davalının süresinde itiraz etmeyerek kendi aleyhine karar verilmesine kendi kusuruyla sebebiyet verdiği, Türk Mahkemelerince bu konuda verilmiş aksi yöndeki kararlarla oluşan çelişkiye davalının kendi davranışıyla sebebiyet verdiği, tenfizi istenen ilamın Türk kamu düzenini açıkça aykırı olmadığı, masraf tespit kararının da davalı şirketin ...’daki vekiline 10/05/2012 tarihinde tebliğ edildiği, bu tebliğin 1965 tarihli uluslararası sözleşme hükümlerine aykırı olmadığı, diplomatik yolla tebliği gerektiren bir durum olmadığından masraf tespit kararının da tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, gıyabi kararın ve masraf kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yabancı bir mahkeme kararının tenfiz edilmesi için öncelikle kararın usulünce kesinleşmiş olması gerekmektedir.

Türkiye ile ... arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümleri gereğince tebligatların diplomatik yolla yapılacağı kararlaştırılmış olup, davacı tarafça dosyaya tercümesi sunulan ... Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi kararı ile tebliğe ilişkin belgelerden tenfizi istenilen kararın önce posta yolu ile davalılara tebliğ edildiği, daha sonra ise Lahey Sözleşmesi uyarınca tebliğ olunduğu, ancak diplomatik yoldan yapılan tebliğ üzerine davalı şirket vekilinin yaptığı itirazın posta yoluyla yapılan tebliğin geçerli bulunduğu, sonradan diplomatik yoldan yapılan tebliğin davalıya yeni bir hak bahşetmeyeceği gerekçesiyle reddedildiği, bu karar üzerine de davalı şirket vekilinin temyiz talebinin reddine dair kararı ... nezdinde temyiz etmesine rağmen temyiz başvurusunun aynı nedenle reddedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, yabancı mahkemenin kararının tebliğinin posta yoluyla yapıldığı, diplomatik yoldan yapılan tebliğe yabancı mahkemece bir değer verilmediği, usulünce tebliğ edilmeyen kararın davalı şirket yönünden kesinleşmediği gözetilerek mahkemece, tenfiz isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı şirket yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ......ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 14.04.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı şirket yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ......ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 14.04.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 50. maddesi, yabancı mahkemelerce hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş bulunan kararların, verildiği devlet kanunları uyarınca kesinleşmiş ise tenfiz kararı verilebileceğini öngörmektedir. Bu çerçevede, anılan kanun hükmünün, yabancı ilamın kesinleşmesi için, ilamın verildiği devletin kanunlarına atıf yapmakta olduğu ve şekli anlamda bir kesinleşmeyi gerekli ve yeterli bulduğu açıktır. ... halde, o devlet ülkesinde kanun yollarından da geçerek yahut bu hak ilgilisi tarafından kullanılmaksızın şeklen kesinleşmiş olduğu karar üzerine şerh edilen yabancı ilamların, aslında o yer kanunlarına aykırı olarak kesinleştirildiğinin öne sürülebilmesinin, bu durum aynı zamanda ilgilinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olmakla, 5718 sayılı Kanun’un 54/ç maddesine temas eden bir mahiyette olduğu kabul edilmek gerekir. Her ne kadar, 54/ç maddesinde de “o yer kanunları” ibaresine yer verilmiş ise de, savunma hakkının evrensel bir insan hakkı meselesi olması nedeniyle, 50. ve 54. maddelerde yer verilen bu ibarelerin birbirinden farklı anlamlar içerdiği ve farklı menfaatlere yöneldiği kabul olunmalı, 50. maddedeki düzenlemenin yukarıda da söz edildiği üzere şekli anlamda bir kesinliğe delalet ettiği, 54. maddedeki düzenlemenin ise savunma hakkının ihlali niteliğinde bir hal olup olmadığına dair daha derinlikli bir incelemeyi gerektirdiği dikkate alınmalıdır. Bu halde, söz konusu hususun tenfiz mahkemesince nazara alınması ve araştırılması, 54. madde hükmünde sınırlandırıldığı üzere, ancak, aleyhine tenfiz talep edilen tarafından Türk mahkemesinde bu hususun ileri sürülmesi koşuluna bağlıdır. Bu husus ileri sürülmemiş ise, tenfiz mahkemesince nazara alınmamalıdır.

Aksi halde, 50. maddedeki düzenlemenin şekli anlamda kesinlik dışında re’sen ve savunma hakkının ihlali mahiyetinde olup olmadığı hususu mahkemece araştırılacak olursa, bu durum, Lahey Sözleşmesi’nin varlığına rağmen, kararın posta yolu ile yapılan tebligat ile ... Kanunları mucibince kesinleştiği tespitinde bulunan ... Temyiz Mahkemesinin kararının yok sayılması anlamına geldiği gibi aynı zamanda o yer kanununa atıf yapan 5718 sayılı Kanun’un 50. maddesinin açık hükmünün de ihlali anlamına gelir ki, bu yaklaşımın pratik sonuçları itibariyle bir paradoksa yol açtığı da görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında dava dosyasına bakıldığında, davalı şirket vekilinin tenfiz yargılaması sırasında da savunduğu üzere, anılan davalının temyiz başvurusunun, bu başvuruyu incelemekle görevli yabancı mahkemece adi posta yolu ile yapılan tebliğe değer verilerek esastan incelenmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlanmış olmasından ötürü davalı şirket bakımından 5718 sayılı Kanun'un 54/ç maddesi açısından yabancı mahkeme ilamının tenfiz edilemeyeceği gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesindeyim. Bu açıdan konuya yaklaşıldığında Dairemizin bozma kararındaki “kesinleşmeye” bağlı dava engeline ilişkin gerekçeye katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6335, Karar No: 2013/4550, Tarih: 12.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/6335 E.  ,  2013/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... 2-... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... . İş Mahkemesi tarafından verilen 29.12.2011 günlü ve 2008/574-2011/715 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı ve davalı ... avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile sosyal yardım zammı tutarını onay tarihi ile birlikte açıklıkla gösterir "peşin sermaye değerli gelir tablosunun" Kurumdan getirilip eklenmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1081, Karar No: 2019/8103, Tarih: 27.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1081 E.  ,  2019/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarih, 2014/202 Esas ve 2014/808 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin suça sürüklenen çocuk ... müdafiince temyizi üzerine; Dairemizin 07.11.2016 tarih, 2016/7948 Esas ve 2016/11374 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan davaların zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine karar verildiği, Dairemizin düşürülme ilamının temyiz talebinde bulunan sanık ... hakkında değil başka suça sürüklenen çocuk hakkında olması karşısında, sanık ... hakkındaki hükümlerin bozma üzerine verilmeyip ilk kez verildiği ve veriliş tarihi itibarıyla temyize değil, 5271 sayılı CMK’nun 272. ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yasa yoluna tabi olması nedeniyle gerekli kararı verme görevi yetkili ve görevli Adana Bölge Adliye Mahkemesi Ceza dairesine ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/861, Karar No: 2023/6510, Tarih: 16.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/861 E.  ,  2023/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/93 E., 2022/278 K.

HÜKÜM/KARAR : Manevi tazminat davasının kısmen kabulü - Maddi tazminat davasının kabulü

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, maddi tazminat davasının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl davada; davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın yaya murise çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, murisin ölmeden önce Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'ndan emekli olduğunu, emekli olduktan sonra da gemilerde çarkçıbaşı olarak çalışmak için gemi adamı cüzdanı çıkarttığını ve bazı firmalarla 1500-2000 USD aylık ücret karşılığı anlaşma yaptığını, murisin müvekkillerinin eşi ve babaları olduğunu, müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, elem çektiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş Seher için 2.500,00 TL manevi, 50,00 TL maddi, davacı çocuk Oktay için 2.500,00 TL manevi, 50,00 TL maddi, davacı oğul Zafer için 2.500,00 TL manevi, 50,00 TL maddi tazminatın varsa murisin kusuru düşülerek kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle (davalı ... sadece maddi tazminatla, poliçe limitiyle ve dava tarihinden itibaren faizle sorumlu olmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; birleşen davada; ilk davada fazlaya dair haklarını saklı tuttuklarından ek dava olarak 16.4.2007 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 258.027,65 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek faiziyle tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.04.2014 tarihli ve 2002/278 Esas, 2014/125 Karar sayılı kararıyla; maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davalı ... şirketinin 18.000,00 TL ile sınırlı sorumlu olması kaydı ile davacı ... için 53.661,21 TL, davacı ... için 4.584,27 TL, davacı ... için 17.489,40 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsil alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile her bir davacı için 2.000,00 TL manevi tazminatın 23.05.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir. edilmiştir.

IV. İLK BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. İLK BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı asıl-birleşen dava davacıları vekili ile asıl-birleşen dava davalısı ... vekili, katılma yoluyla asıl-birleşen dava davalısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 05.07.2017 tarih ve 2014/25141 - 2017/7213 sayılı illamı ile ".... Asıl ve birleştirilen davalar hakkında tek hüküm kurulmuş olması, gerekçeli karar başlığında da tarafların asıl ve birleşen davadaki konumlarının belirtilmemesinin doğru görülmediği, asıl-birleşen dava davalısı ... vekiline birleşen Kdz. Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/406 Esas sayılı dosyasındaki duruşma günü tebliğ edilmiş ise de, birleşen dava dilekçesi ve asıl davada hükme esas alınan 30.09.2013 tarihli hesap bilirkişi raporunun tebliğ edilmediği, HUMK'nun 73. maddesine göre; kanunun gösterdiği istisnalar dışında hâkim, her iki tarafı dinlemedikçe veyahut sav ve savunmalarını bildirmeleri için yasal şekillere uygun olarak davet etmedikçe kararını veremeyeceği, Yasanın bu açık hükmüne aykırı olarak ve mahkemece kendisine yöntemince tebligat yapılmayarak savunma hakkı kısıtlanmış olan asıl-birleşen dava davalısı ... vekiline birleşen dava dilekçesi ve asıl davadaki hükme esas alınan 30.09.2013 tarihli hesap bilirkişi raporu usulünce tebliğ edilip, ortaya koyacağı deliller toplanıp savunması çerçevesinde değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin doğru olmadığı" belirtilerek kararın bozulmasına bozma neden ve şekline göre asıl-birleşen dava davacıları vekili ile asıl-birleşen dava davalısı ... vekilinin tüm, katılma yoluyla temyiz eden asıl-birleşen dava davalısı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkememece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 25.05.2018 tarihli ve 2017/258 Esas, 2018/116 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 150,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, manevi tazminat yönünden talebin kısmen kabulü ile her bir davacı için 2.000,00 TL manevi tazminatın 23.05.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacılara verilmesine, birleşen mahkemenin 2007/406 Esas 2008/78 Karar sayılı davası yönünden davanın kısmen kabulü ile davalı ... şirketinin 17.850,00 TL ile sınırlı sorumluluğu olması kaydı ile davacı ... için 53.611,21 TL, davacı ... için 4.534,27 TL, davacı ... için 17.439,40 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı asıl ve birleşen davada davalılar ... vekili ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2020 tarih ve 2020/4545-2020/6774 Karar sayılı ilamı ile; manevi tazminatın takdirinde T.B.K.nun 56. Maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına, davalı vekilinin hükme esas alınan bilirkişi raporuna itiraz etmediği, 31. Celsede son alınan ek raporu (30.09,2013 tarihli) kabul ettiğine dair beyanları karşısında bu durumun davacı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmasına göre, davalı ... vekilinini diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra; "Dosya kapsamından davalı ... vekilinin yargılama sırasında yaptığı masrafların, hükümde kabul-red oranına göre hesaplanarak davacının sorumlu olacağı miktar hakkında olumlu ya ad olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmamıştır. Davalı tarafça düzenlenen ... poliçesindeki ölüm kişi başına teminat limiti 11.000,00 TL'dir. Davalı ... şirketinin sorumlu olacağı tazminat yönünden hükme kesas alınan hesap raporunda ölüm kişi başı teminat limiti 11.000,00 TL olmasına rağmen garame hesabı yapılarak zarar eksik inceleme ile karar verilemez. Açıklanan maddi ve hukuki vakalar karşısında mahkemece; hak sahibi durumuna göre raporda hesaplanan toplam tazminat, davalı ... AŞ'nin düzenlediği ... poliçesindeki 11.000,00 TL'lik limiti aştığı için, tüm hak sahiplerinin (..., ... ve ...'ın) payları dikkate alınıp tazminatlarının hesaplanması ve tüm hak sahipleri arasında garameten paylaştırma yapılması konularında, ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre ve davalı ... şirketinin sorumluluğunun 11.000,00 TL teminat limiti kadar olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm tesisi doğru olmamıştır." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkememece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar