muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12588, Karar No: 2009/696, Tarih: 26.01.2009

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 27.06.2001 tarihinde Ziraat Odasına kayıt olduğu,kaydının devam ettiği,  davacı dan ilk prim kesintisinin 20.06.1995 tarihinde  yapıldığı,ayrıca 1997,1998,1999,2000,2001,2003 yıllarında da tarım Bağ-Kur prim kesintisi yapıldığı,tanıkların yeminli beyanları ile davacının tarımsal faaliyetinin doğrulandığı,1996 yılında 217 gün,1997 yılında 255 gün,1998 yılında 164 gün,2001 yılında 5 gün,2002 yılında 135 gün kısa süreli SSK’lı çalışmalarının bulunduğu,01.05.2003 tarihinde 2926 sayılı Yasa kapsamında tescil edildiği  anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunduğu ve tarımsal faaliyetin kanıtlandığı 01.07.1995- 01.05.2003 tarihleri arasında kısa süreli SSK’lı çalıştığı günler dışında kalan sürede davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü yerine, davanın reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli  hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3821, Karar No: 2011/3624, Tarih: 22.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3821 E.  ,  2011/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın temizlik işlerini konu alan sözleşmeden kaynaklanmasına ve davalının sıfatına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5465, Karar No: 2013/10857, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5465 E.  ,  2013/10857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 05/01/2008 tarihinde meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... Mutfak Dolapları Dek....San.Tic.Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1119, Karar No: 2024/1974, Tarih: 20.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/1119 E.  ,  2024/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/3105 Değişik iş

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İmar kirliliğine neden olma suçundan şüpheliler ... ve.....haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.05.2023 tarihli ve 2022/30313 soruşturma, 2023/18126 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Mersin 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.06.2023 tarihli ve 2023/3105 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2024 gün ve 2024/1722 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2 nci maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172 inci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3 üncü maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre; müşteki ... tarafından şüpheliler haklarında Mahmudiye Mahallesi Zeytinli Bahçe Caddesi No:44 sayılı adreste bulunan...... Apartmanının zemin katında bulunan iş yerlerinde proje harici değişiklikler yaparak apartmanın ortak kullanım alanlarını işgal etmek suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işledikleri iddiası ile şikâyetçi olunması üzerine, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Akdeniz Belediye Encümeninin 08.04.2020 tarihli ve 46 ile 47 numaralı kararları ile şüpheliler haklarında idari para cezası verildiği, Belediye görevlileri tarafından düzenlenen 19.07.2022 ve 28.04.2023 tarihli tutanaklarla şüpheliler tarafından projeye aykırılıkların giderilerek, projeye uygun hale getirildiği, bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184/5 nci maddesinde yer alan ''Kişinin ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imara planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde kamu davası açılmaz.'' şeklindeki düzenleme nedeniyle şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Soruşturmaya konu Mahmudiye Mahallesi Zeytinli Bahçe Caddesi No:44 /B adresinde yer alan tapunun 14 pafta, 213 ada, 9 numaralı parselde bulunan 17, 18, 19 ve 20 numaralı dükkanlarda kaçak ve ruhsatsız olarak proje harici eklenti ve ilavelerin yapıldığı, Belediye Encümeninin 08.04.2020 tarihli anılan kararları ile tespit edilip şüphelilere idari para cezası verildiği anlaşılmış olup, bağımsız bölümlerle ilgili hukuka aykırılıkların projeye uygun hale getirilmediği, projeye ve yönetim planına aykırı hususların giderilmediği iddiaların değerlendirilebilmesi için soruşturma konusu bağımsız bölümlerde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılmak suretiyle bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten sonraki Cumhuriyet savcısının kararına "itiraz" başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13 üncü maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; şikâyetçi ...'un şikayeti üzerine şüphelilere ait dükkanlarda kaçak ve ruhsatsız olarak proje harici eklenti ve ilavelerin yapıldığı iddiası ile başlatılan soruşturmada Belediye görevlileri tarafından düzenlenen 19.07.2022 ve 28.04.2023 tarihli tutanaklar ile şüpheliler tarafından projeye aykırılıkların giderildiğinin tespit edildiği belirtilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasındaki düzenleme uyarınca şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, suça konu yapıların bulunduğu taşınmazın tapu kaydının getirtilerek şikâyete konu taşınmazın bulunduğu yerde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılmak suretiyle bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre şüpheliler hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle itiraz merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.06.2023 tarihli ve 2023/3105 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereğince oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7714, Karar No: 2024/12642, Tarih: 24.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/7714 E.  ,  2024/12642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/400 E., 2020/364 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Şikâyetçinin olay günü sabah saat 05.00 sıralarında ... Büfe isimli iş yerini açmak için gittiğinde hırsızlığı fark ettiğini beyan ettiğinin, ancak iş yerini kapattığı gün ve saate ilişkin herhangi bir beyanının bulunmadığının, suça sürüklenen çocuğun da aşamalardaki beyanlarında suç saatini hatırlamadığını ama havanın karanlık olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; şikâyetçiye iş yerini kapattığı gün ve saat sorularak sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan eksik kovuşturma ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Suça sürüklenen çocuk tarafından şikâyetçinin iş yerinden içerisinde 30,00 TL - 40,00 TL civarında para bulunan yazar kasanın çalındığı, dosya kapsamında yazar kasanın değerine ilişkin herhangi bir tespit ya da beyanın bulunmadığı anlaşıldığından, çalınan yazar kasanın değeri şikâyetçiye sorulup, sonucuna göre içerisindeki paralarla birlikte toplam değer dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince cezasında indirim yapılıp yapılamayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3. Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldığı halde artırım oranının 1/2 olarak gösterilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2137, Karar No: 2007/2897, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2137 E.  ,  2007/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15058, Karar No: 2023/1536, Tarih: 28.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/15058 E.  ,  2023/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu , 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/265 Esas, 2022/346 Karar

sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/2634 Esas, 2022/2108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına yönelik istihbari bilgi üzerine verilen adrese gidildiği adres önünde yakalanan ve tanık olarak dinlenen Ü. Y.'ın üzerinde ele geçen uyuşturucuyu sanıktan aldığına dair beyanı, ikamet içerisinde yapılan aramada uyuşturucu maddenin satışa hazır parçalar halinde ele geçirilmiş olması, kolluk tutanakları ve tutanak mümzilerinin beyanları, sanık ...'in tevili ikrarı ile sanığın atılı suçu işlemediğine ve uyuşturucu kullanıcısı olduğuna dair suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemesi ve tekerrür hükümlerinin hatalı uygulanması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi bu hükümler yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın üzerinde ve ikametinde arama yapılması için Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/2634 Esas, 2022/2108 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülm