muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1258, Karar No: 2017/525, Tarih: 05.12.2017

Katılanın aşamalardaki istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu anlatımlarında kendisini önce sanık ...'ın daha sonra ise sanık ... ile birlikte iş yerine gelen inceleme dışı sanık ...'in tehdit ettiklerini ve bu tehditler sonucu adı geçenlere herhangi bir borcu olmamasına rağmen toplam 1.500 Lira bedelli iki adet senedi zorla imzaladığını ifade etmesi, sanık ...'ın inceleme dışı sanık ... ile gerçekleştirdiği görüşmelerin, savunmasının aksine alacağını istemek amacı ile yapılan görüşmeler olmayıp suç işlemek amacıyla örgüt kurduğu belirlenen sanık ...'ten aldığı talimatlar doğrultusunda, katılana ve kimliği belirlenmeyen diğer mağdurlara yönelik olarak örgütün yöntem olarak benimsediği şekilde esasen var olmayan bir alacak iddiası oluşturulması, daha sonradan da bu alacağın tahsil edilmesi için cebir ve tehdit ile yağma yoluyla elde edilen senetleri tahsil etmeye ve bu faaliyetler hakkında örgüt yöneticisi olan inceleme dışı sanık ...'e bilgi vermeye yönelik olması, sanık ... ile örgüt yöneticisi olan inceleme dışı sanık ... arasında farklı tarihlerde örgütün amacı doğrultusunda çok sayıda telefon görüşmesinin gerçekleştirilmesi, her ne kadar sanık ... atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de savunmalarında inceleme dışı sanık ...'in çek senet tahsilatı ile uğraştığını ve adı geçenden korktuğu için yanına gelen ....'nun kendisinden inceleme dışı sanık ...'i aralarındaki olaya karıştırmama isteğini beyan etmesi birlikte değerlendirildiğinde; örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olan sanık ...'ın, inceleme dışı sanık ... tarafından kurulan ve yönetilen 5237 sayılı TCK’nun 220. maddesi kapsamında gerekli ve yeterli unsurları taşıyan suç örgütüne inceleme dışı sanıklarla birlikte üye olduğunun ve adı geçen sanıklarla birlikte örgüt yöneticisi inceleme dışı sanık ... tarafından verilen görevler çerçevesinde faaliyette bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanık ...'ın suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olduğuna yönelik delil bulunmadığına, aksinin kabulü halinde ise TCK'nun 220. maddesinin yedinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiğine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazlarının reddine karar verilmelidir.

2- TCK'nun 150. maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi yönünden eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesinde;

Bu itibarla, sanık ...'ın suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olduğuna yönelik delil bulunmadığına, aksinin kabulü halinde ise TCK'nun 220. maddesinin yedinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiğine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazlarının reddine karar verilmelidir.

2- TCK'nun 150. maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi yönünden eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesinde;

5237 sayılı TCK’nda, 765 sayılı TCK’nun 308. maddesindeki "kendiliğinden hak alma" suçuna benzer bağımsız bir suç tipine yer verilmemiş, onun yerine kanunda belirtilen bazı suçların bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde failin daha az ceza ile cezalandırılması öngörülmüş, bu bağlamda hırsızlık suçunda 144, yağma suçunda 150/1, dolandırıcılık suçunda 159, belgede sahtecilik suçunda 211. maddeler düzenlenmiştir. Nitekim 5237 sayılı TCK’nun "Daha az cezayı gerektiren hal" başlığı altındaki 150. maddesinin konumuzu ilgilendiren 1. fıkrası; "Kişinin bir hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit veya cebir kullanması halinde, ancak tehdit veya kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" şeklindedir.

Buna göre, 765 sayılı TCK’nun 308. maddesinde adliye aleyhine işlenen bir suç olarak yaptırıma bağlanan eylemlerin bir kısmı, 5237 sayılı TCK’nun 150. maddesinin birinci fıkrasıyla malvarlığına ilişkin bir suç haline dönüştürülmüştür. Bu düzenlemeye göre, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla cebir veya tehdit kullanılması halinde eylem yağma suçunu oluşturmakla birlikte, bu özel düzenleme nedeniyle fail kasten yaralama ve/veya tehdit suçundan cezalandırılacaktır. Böylece, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla hareket edilmiş olması daha az ceza verilmesini gerektiren bir hal olarak kabul edilmiş, başka bir anlatımla failin saikine önem verilmiştir.

Bu madde hükmünün uygulanabilmesi için fail ile mağdur arasında alacak hakkı doğuran herhangi bir hukuksal ilişkinin bulunması gereklidir. Bu hukuki ilişkinin, ilgili kanunda belirtilen şekil şartına uygun olarak kurulmuş olması zorunlu olmayıp, hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir. Başka bir anlatımla, şekil şartına uyulmadan kurulan bu ilişkinin ilgili kanun hükümleri uyarınca özel hukuk alanında hukuki sonuç doğurmayacak olması, ceza hukuku alanında dikkate alınmasına engel olmayacaktır. Burada önemli olan şekil şartına uyulsun veya uyulmasın meşru bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığı ve bu hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hareket edilip edilmediğidir.

Bununla birlikte fail tarafından alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirilen yağma eyl....in alacak ile orantılı olması gerekmektedir. Alacak miktarından bariz bir şekilde çok daha fazla miktarın alınması durumunda artık TCK’nun 150. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması mümkün değildir.

Bununla birlikte fail tarafından alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirilen yağma eyl....in alacak ile orantılı olması gerekmektedir. Alacak miktarından bariz bir şekilde çok daha fazla miktarın alınması durumunda artık TCK’nun 150. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması mümkün değildir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunda açıklanan bu oluş ve kabul karşısında; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında aralarında ticari ilişki bulunmayan sanık ...'a herhangi bir borcunun olmadığını ifade etmesi, sanık ...'ın, sattığı tarla nedeniyle katılanın almış olduğu komisyon ücretinde kendisinin de payı olduğunu iddia etmesine rağmen bu hukuki ilişkiyi kanıtlayacak nitelikte hiçbir belge ibraz edememesi, iletişim tespit tutanakları içeriklerinden de böyle bir hukuki ilişkinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; katılanın hükümden sonra sunduğu 26.04.2013 tarihli dilekçesindeki taşınmaz satışından dolayı sanık ...'a vermesi gereken komisyon ücretini ödemediği şeklindeki beyanın sanığı suç ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanık ... ile katılan arasında 5237 sayılı TCK'nun 150. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasını gerektiren bir hukuki ilişkiden bahsedilemeyeceği gibi bu konuda bir araştırma yapılmasına da gerek bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanık ... hakkında TCK'nun 150. maddesinin birinci fıkrasının uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

3- TCK'nun 168. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusuna gelince,

Uyuşmazlığın daha sağlıklı çözümü için “etkin pişmanlık” kavramı üzerinde durulmalıdır.

Pişmanlık Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

Uyuşmazlığın daha sağlıklı çözümü için “etkin pişmanlık” kavramı üzerinde durulmalıdır.

Pişmanlık Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

Türk Ceza Kanununun kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmayı gerektirir bir haksızlık çıkmakta ve kusurluluğu kaldıran bir sebebin bulunmaması halinde, fail hakkında bir ceza ya da güvenlik tedbirine hükmolunmaktadır. Fakat bazı hallerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunması veyahut bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar "suçun unsurları dışında kalan hâller" başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara "objektif cezalandırılabilme şartları," bulunmaması gerekenlere ise "şahsi cezasızlık sebepleri" ya da "cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler" denilmektedir. (....Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016, 9. Baskı, s. 359). Bu yönüyle etkin pişmanlık, cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.

İşledikleri suç nedeniyle şahısların cezalandırılması kural olmakla birlikte, bir kısım şartların gerçekleşmesi durumunda kişi hakkında ceza davasının açılmasından, açılmış olan davanın devamından ve sonuçta ceza verilmesinden veya mahkûm olunan cezanın infazından vazgeçilmesi izlenen suç politikasının bir gereğidir. Bilindiği üzere suç, bir süreç içerisinde işlenmekte olup, buna suç yolu ya da "iter criminis" denilmektedir. Bu süreçte fail, önce belli bir suçu işlemek hususunda karar vermekte, daha sonra bunun icrasına yönelik hazırlıkları yapmakta, son olarak icra hareketlerini gerçekleştirmektedir. Çoğu suç, fiilin icra edilmesiyle tamamlanırken, kanuni tarifte ayrıca bir unsur olarak neticeye yer verilen suçlarda, suçun tamamlanması için fiilin icra edilmesinden başka ayrıca söz konusu neticenin gerçekleşmesi de aranmaktadır. Türk Ceza Kanununun 36. maddesindeki "gönüllü vazgeçme" düzenlemesi ile failin suç yolundan dönerek, suçun tamamlanmasını veyahut da neticenin gerçekleşmesini önlemesi; etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemeler ile de, suç tamamlandıktan sonra hatasının farkına vararak nedamet duyup neden olduğu haksızlığın neticelerini gidermesi için teşvikte bulunulması amaçlanmıştır.

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

5237 sayılı TCK'nun 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

5237 sayılı TCK'nun 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

"1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde iken; 6352 sayılı Kanunun 84. maddesi ile yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; TCK'nun 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, aynen geri verme ya da tazmin suretiyle gidermesi gerekmektedir.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına, üçüncü kişilerce giderilmesi halinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... müdafiinin hükmün verildiği 27.12.2012 tarihli oturumda yapmış olduğu savunmasında ve aynı tarihli dilekçesinde, katılanın uğradığı 1.130 Liralık zararı posta havalesi ile giderdiklerini beyan etmesi ve buna ilişkin dekontun mahkemeye sunulduğunun duruşma tutanağı ve dilekçe içeriğinden anlaşılması karşısında; sanık müdafinin beyanlarında ve dilekçesinde bahsettiği ancak dosya içerisinde bulunamayan posta havale dekontunun aslı ya da onaylı örneğinin getirtilmesi, katılandan uğramış olduğu zararın sanık ... tarafından giderilip giderilmediğinin sorulması, sonucuna göre sanık ... hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire onama kararının sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- Sanık ...'ın suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olma veya örgüte yardım etme eyl....in sübutu ve nitelendirilmesi ile nitelikli yağma suçuna ilişkin olarak TCK'nun 150. maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi yönünden eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlıklar yönünden REDDİNE,

b- Nitelikli yağma suçundan TCK'nun 168. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.05.2015 gün ve 8188-40734 sayılı, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2012 gün ve 436-361 sayılı sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA, sanık hakkındaki cezanın infazına başlanmış ise İNFAZIN DURDURULMASINA, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değilse DERHAL SERBEST BIRAKILMASI için YAZI YAZILMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2017 tarihinde yapılan müzakerede her üç uyuşmazlık bakımından oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/332, Karar No: 2021/2660, Tarih: 12.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/332 E.  ,  2021/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1-Davalılar ..., ... vasisi ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ya yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu,

2-Davalılar ... ve ...’a ise hiç gerekçeli karar tebligatı çıkarılmadığı,

3-Ayrıca davalılardan ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatında davalıların vefat etmiş olduğu bildirildiğinden, adı geçenlere ait mirasçılık belgelerinin ilgililerinden temin edilerek mirasçılarına usulüne uygun olarak tebligat yapılmadığı görülmüştür.

2-Davalılar ... ve ...’a ise hiç gerekçeli karar tebligatı çıkarılmadığı,

3-Ayrıca davalılardan ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatında davalıların vefat etmiş olduğu bildirildiğinden, adı geçenlere ait mirasçılık belgelerinin ilgililerinden temin edilerek mirasçılarına usulüne uygun olarak tebligat yapılmadığı görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece adı geçen davalılar ve mirasçılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE,12.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.