muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15711, Karar No: 2012/22843, Tarih: 07.11.2012

.03.2006-20.03.1996 tarihleri arasındaki on yıllık süre için her bir yıla ait ürün bedeli hesabı yapılmış bu bedel nazara alınarak mahkemenin 04.03.2010 karar tarihli ilamı ile davacının miras sebebiyle davalıdan 570.679,22 TL alacağı olduğunun tesbitine, ıslah dilekçesinden hareketle istemin 200.000 TL olarak kabulüne dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, tarafların temyizi üzerine bu ilam Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 03.02.2010 tarihli 2010/6274 E.- 2011/1600 K.sayılı ilamı ile “Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle konusu gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde isabetsizlik olmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir denerek, devam eden bozma ilamında; davacı, muris annesinin vekili olan davalının hesap verme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, murisin taşınmazlarını ekip biçtiğini, destekleme ve mazot paralarını aldığını, taşınmazların bir kısmını sattığını, kamulaştımalar nedeniyle kamulaştırma bedellerini aldığını ve paraların zimmetine geçirdiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı, davalının 1967 yılından itibaren aldığı vekaletnameler ile muris annesinin tüm işlerini vekil sıfatıyla yürüttüğü ihtilafsız olup, mahkemeninde kabulündedir. Davacı, davalının murise ait arazileri işleterek ürün alınması nedeniyle hissesine düşen miktar ile davalı tarafından ahara satışı yapılan ve kamulaştırılan taşınmazların toplam satış bedelinden payına düşen miktarı isteyebilir. Mahkemece, davacının ¼ hissesine düşen meblağa “TEFE endeksinin uygulanması suretiyle dava tarihi itibariyle ulaştığı değere hükmedilmesi” usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir gerekçesiyle bozulmuş mahkeme bozma ilamına uyulmuş, yargılaması halen dava etmektedir.Somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde taraflar arasındaki derdest olan ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası ve tüm dosya içeriği nazara alındığında; önceki ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı taraf 20.03.1996-20.03.2006 tarihleri arasındaki ürün bedellerini sebepsiz zenginleşmeye göre talep etmiş ve bu davadaki hükme esas alınan bilirkişi raporunda bahsi geçen on yıllık döneme ilişkin dava konusu taşınmazlarla ilgili davalının kullanımından dolayı ürün bedeline (ecrimisil) karar verilmiş bu dava halen derdesttir. Eldeki davada da 2005, 2006, 2007 yıllarına ilişkin ecrimisil talebinde bulunulmuştur. Bu durumda temyize konu eldeki davada dava edilen kısım olan 20.03.2006 tarihi öncesi ecrimisil bedeliyle ilgili olarak ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin sonucu beklenerek bunun sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu nedenle 2005, 2006 yılının bir kısmına ilişkin olarak önceki dosya beklenmeden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin dava tarihi olan 20.03.2006 ve eldeki davanın açıldığı tarih olan 30.05.2007 tarihi arasındaki ecrimisil bedeline ilişkin olarak ise, bu dönemlerde davalı tarafın iddiasına göre kuraklık olup olmadığı, nadasa bırakma olup olmadığı araştırılıp dava konu tarlalara münavebe esasına göre hangi ürünün ekildiği tesbit edilip buna göre hüküm kurulması gerekirken buğday ve mercimek ürünün ortalaması alınarak hesap edilen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2232, Karar No: 2017/5697, Tarih: 25.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2232 E.  ,  2017/5697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2015 tarih ve 2014/212-2015/682 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 1950li yıllarda babasının aldığı bankaya ait 1 adet hissenin değerinin 100 TL olduğunu, miras yoluyla müvekkiline intikal ettiğini, sermaye arttırımları yapıldığı dönemlerinde rüçhan haklarının kullandırılmadığını, haklarının gasp edildiğini, kar dağıtımlarının yapılmadığını, 1984-2000 yılları arasında genel kurul toplantılarının da yapılmadığını, daha sonra 100 TL olan hisse değerinin 1 TLye indirildiğini, bu işlemin haksız olduğunu ileri sürerek davanın kabulü ile 1 adet 100,00 TL hisse bedelinin bankanın bugünkü sermayesine orantılı olarak değer tespiti yapılarak uyarlanması, itibarsızlaştırılan 1 hissenin 1 TL'ye indirilmesi işleminin iptal edilerek bugünkü rayiç bedelinin tespiti ve bu bedelin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Bankası A.Ş. vekili; banka pay sahipleri defterinde 1955 yılında alınmış ... adına kayıtlı 100 eski TL itibari değerli hisse bulunduğunu, 5274 sayılı Kanun kapsamında YTL'ye dönüşüm işlemlerinin 5615 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca gerçekleştirildiğini ve 100 eski TL'lik hissenin itibari değeri 1 TL olan hisse haline dönüştürüldüğünü, bankanın 18 kez sermaye arttırımı gerçekleştirdiğini ve bunların tamamının bedelli sermaye arttırımı şeklinde yapıldığını ancak davacının katılamdığını,1950-1980 döneminde bankanın kar payı dağıtımı yaptığını, 2308 sayılı yasa gereğince kanuni bir mazeret bulunmaksızın 5 yıllık zamanaşımına uğrayan kar paylarının hazineye intikal ettiğini, 1984-2000 döneminde 233 sayılı KHK gereğince genel kurul toplantılarının kaldırıldığını, 2000 yılı sonrasında bankanın 4603 sayılı yasa ile 233 sayılı KHK dışına çıktığını, bu tarihten itibaren genel kurul toplantılarının yapılmaya yeniden başlandığını, bankanın her dönemde genel kurullarını sermaye arttırımlarını ve kâr payı ödemelerini yürürlükteki yasal mevzuat çerçevesinde yaptığını, bankanın hiçbir dönemde kendi insiyatifinde hissedarların haklarını kısıtlayıcı bir işlem yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Özelleştirme İdaresi Başkanlığı vekili; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davalı banka tarafından her dönemde yürürlükteki kanun mevzuatına göre işlem yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; ... ile Maliye Hazinesinin ayrı tüzel kişileri olduğunu, izafeten dava açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Özelleştirme İdaresi Başkanlığı vekili; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davalı banka tarafından her dönemde yürürlükteki kanun mevzuatına göre işlem yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; ... ile Maliye Hazinesinin ayrı tüzel kişileri olduğunu, izafeten dava açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; muris ...'a ait hissenin davacıya intikal ettiği, 1963, 1966 ve 1967 yılları kar paylarının ...'a ödendiği, 1968 ve 1969 yıllarına ait 2,41 TL temettünün 5 yıllık zamanaşımına uğradığından hazineye intikal ettirildiği, 2003-2007 dönemine ilişkin toplam 162,68 TL temettünün zamanaşımına uğradığı, 2008-2013 dönemine ait toplam 1,71 TL temettünün sahibinin müracaatının beklendiği, sermaye arttırımlarının kanuna göre yapıldığı, 1986-1999 dönemi hariç sermaye arttırımlarından ortaklara rüçhan hakkı kullanmalarına imkan sağlandığı, bu hakkın verilmesinin öngörülmediği dönemin bankanın KİT statüsüne alındığı ve 233 sayılı KHK'ya tabi olunduğu dönem olduğu, 100 TL'lik hissenin 1 TL'ye indirilmesinin kanun gereğince yapıldığı, bu sebeple davacı iddialarının yerinde olmadığı, davacının kar payı talebinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14292, Karar No: 2012/17452, Tarih: 15.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/14292 E.  ,  2012/17452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/402 esas 2003/1415 karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-) Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5851, Karar No: 2022/6233, Tarih: 27.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5851 E.  ,  2022/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından hüküm kurulmayan TMK. 163., 161 özel boşanma sebeplerine dayalı talepleri, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminatın reddi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise manevi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince bozma öncesi verilen 31.10.2018 tarihli ilk hükümde davacı kadın yararına 15.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, bu hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince tazminat miktarları yönünden kadının istinaf talebi kabul edilmiş ve tazminatlar yönünden ilk derece mahkemesinin ilgili hükmü kaldırılmış, kadın lehine 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, bölge adliye mahkemesince verilen bu karar Dairemizin 01.12.2021 tarihli ilamı ile "kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu" gerekçesiyle bozulmuş, bozmadan sonra bölge adliye mahkemesince “Kadının, manevi tazminat miktarına yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının 4 nolu bendinin manevi tazminata ilişkin kısmının kaldırılmasına, kadının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada, Dairemizin bozma ilamına uyulduğu belirtilmiştir. Şu halde bölge adliye mahkemesince yapılacak iş, uyulduğu belirtilen Yargıtay bozma ilamı uyarınca yeni bir hüküm tesis etmekten ibaret olup, verilecek yeni karar ilk derece mahkemesi kararının istinaf kanun yolu incelemesi niteliğinde olmayıp, münhasıran Yargıtay bozma ilamı kapsamında hüküm tesisinden ibarettir. Buna karşın bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince verilen ilgili hükmü 08.06.2021 tarihli kararı ile kaldırdığı gözetilmeden, istinaf incelemesi yapıldığı yönünde yanılgılı değerlendirme sonucu ilk derece mahkemesi kararının manevi tazminata ilişkin kısmını kaldırarak hüküm tesisi hatalı olmuştur. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının ilk paragrafının çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 27.06.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/5604, Karar No: 2021/5096, Tarih: 28.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5604 E.  ,  2021/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... ve İletişim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/03/2020 tarihli ve 2020/100 soruşturma, 2020/10 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu defa şüpheliler ... ve İletişim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. ve ... İnş. Oto. Tel. San. ve Tic. Ltd. Şti haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri bakımından dosyanın Gerede Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/07/2020 tarihli ve 2020/7799 soruşturma, 2020/1741 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Gerede Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/08/2020 tarihli ve 2020/841 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, müştekinin bilgi ve rızası dışında adına kayıtlı ...,... numaralı cep telefonu hat aboneliği satış sözleşmelerinin ...,... İlçesinde bulunan ... İletişim ... isimli iş yerinde düzenlenmesi karşısında, suç yerinin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01/04/2021 gün ve 94660652-105-14-5090-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

CMK'nin 161/7. maddesi uyarınca yetkili savcılığı belirlemenin mercin görevi ve yetkisi dahilinde bulunduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21/08/2020 tarihli ve 2020/841 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 28/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5220, Karar No: 2019/8580, Tarih: 14.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5220 E.  ,  2019/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanun'un “Uzun Vadeli Sigorta Hükümleri” başlığını taşıyan 4. bölümünde 25 – 42. maddeler yer almakta olup 32. maddede, ölüm sigortasından sağlanan haklardan birisinin, hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanması olduğu açıklanmış, “Uzun vadeli sigorta kolları bakımından üçüncü kişinin sorumluluğu” başlıklı 39. maddenin 1. fıkrasında da, üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü durumunda hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edileceği belirtilmiştir. Dava 26.03.2010 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylıklar ile sigortalıya yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 39. maddesidir. Mahkemece, davaya konu olayda 5510 sayılı Yasanın 39. maddesi irdelenerek, anılan Yasa maddesi uyarınca davaya konu olayda davalının kastının bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, kurum tarafından dosyaya sunulan bir takım belgelerde, davacının kuruma olan borçlarını yapılandırdığı ve bununla ilgili bir ödeme planı çıkarıldığı, ayrıca davalın kuruma karşı açtığı davadan ve taleplerinde feragat ettiği görülmekle, mahkemece davacı kurumdan davalının kuruma yaptığı yapılandırma başvurusuna ait tüm kayıt ve belgeler getirtilerek, yapılandırmanın içeriği, seyri ve sonucunun ne olduğu hususu irdelenerek elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmaya ve değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12499, Karar No: 2007/14924, Tarih: 21.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12499 E.  ,  2007/14924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1946 tarihli ilk orman tahdidi ile 1987 yılında yapıldığı anlaşılan 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği ile,

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/11/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8359, Karar No: 2022/16102, Tarih: 04.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8359 E.  ,  2022/16102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri basit krokisi çizimine ve katılanın aşmalarda alınan beyanlarına göre; sanığın sokak üzerinde direksiyon kilidi ile kilitli olarak park halinde bulunan suça konu motosikleti çalması şeklindeki eyleminin, motosikletin sabit bir yere herhangi bir kilit sistemi ile kilitlenmemesi nedeniyle TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi

2-Katılanın sokak üzerine park ettiği motosikletini düz kontak yapılmak suretiyle çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçunun konusu olan mal ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı anlaşılmakla, sanığın mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.