muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11688, Karar No: 2024/13745, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11688 E.  ,  2024/13745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/123 E., 2024/211 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ... adına kayıtlı işyerinde 1987 yılından itibaren 05.08.2014 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, ancak SGK hizmet dökümü kaydında sigorta başlangıç tarihinin 15.10.1992, bitiş tarihinin 05.08.2014 olarak gözüktüğünü beyanla sigortalı başlangıç tarihinin 1987 yılı olarak tespitine, emeklilik işlemlerinin yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 16.05.2018 günlü dilekçe ile; tespite yönelik başlangıç tarihini 01.01.1987 olarak belirtmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; sigortalılık başlangıç tarihinin tespitine ilişkin davaların yalnızca SGK aleyhine açılması gerektiğini, 1987 yılında davalının işyeri olmadığını, davacının sigortalılık başlangıcını istediği tarihte 18 yaşını doldurmadığını ve o tarihte çırak olduğunu, 1987 yılındaki işe giriş bildirgesinin de Giresun Çıraklık Eğitim Merkezi tarafından verildiğini, 506 sayılı Kanun'un 3/II-B bendine göre özel kanunda nitelikleri belirtilen çırakların, çıraklık devresi sayılan süre içerisinde malullük, yaşlılık, ölüm sigortaları hükümlerine tabi olamayacaklarını, bu hükmün sonucu belirtilen sürelerin sözü edilen Yasanın 108. maddesinde de gösterilen sigortalılık başlangıcı olarak kabul edilemeyeceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı SGK cevap dilekçesinde özetle; davanın 5 yıllık hak düşürücü süre yönünden, ayrıca resmi kayıtlarla doğrulanmayarak usul ve yasalara aykırı olması nedeniyle esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı SGK cevap dilekçesinde özetle; davanın 5 yıllık hak düşürücü süre yönünden, ayrıca resmi kayıtlarla doğrulanmayarak usul ve yasalara aykırı olması nedeniyle esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/399 E., 2022/7183 K., sayılı kararıyla davacının dava konusu yapılan tarihte çırak statüsünde olmayıp işin görülmesine fiilen katıldığı kabul edildiğinden ve davacının istem döneminde 18 yaşını ikmal etmediği, 18 yaşını ikmal tarihinin 01.11.1988 tarihi olduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne, 2801012764220 sigorta sicil numaralı davacının 2 2830 01 01 0017530 0 28 01-64 sicil numaralı iş yerinde 01.01.1987 tarihinde hizmet akdiyle bir gün çalıştığının, sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 01.11.1988 tarihi olduğunun ve davacının 01.01.1987 tarihindeki bir günlük çalışmasına ait primlerinin prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/1592 E., 2022/1537 K., sayılı kararıyla; davalıların istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/1592 E., 2022/1537 K., sayılı kararıyla; davalıların istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.12.2022 tarihli ve 2022/14333 E., 2022/16688 K. sayılı kararıyla; "davacının talebinin 01.01.1987 tarihinde davalı ... unvanlı işyerinde çalışmak suretiyle, sigorta başlangıcının tespitine yönelik olduğu ve davacının 01.10.1987 tarihinde dava dışı Giresun Çıraklık Eğitim Merkezinde işe başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin Kurum kayıtlarına intikal ettiği hususları dikkate alınmak suretiyle, çıraklık eğitim merkezi ile yazışma yapılmak kaydıyla, davacıya ait çıraklık sözleşmesi celp edilmeli, davalı işveren ... ile çıraklık eğitim merkezi arasında herhangi bir ilişkinin bulunup bulunmadığı bu çalışmanın mesleki eğitim merkezinin denetiminde pratik eğitim olarak gerçekleşip gerçekleşmediği; eğitim merkezi ile davalı işveren arasında herhangi bir ilişkinin bulunmadığının anlaşılması durumunda, çalışmanın bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olarak çıraklık ilişkisine mi, yoksa diğer çalışanlar gibi üretime yönelik olarak mı gerçekleştiği üzerinde durulmalı, davalı ... unvanlı işyerine yönelik olarak Kurum tahkikat raporunun bulunup bulunmadığı araştırılmalı, davacı yanın talebine ve Mahkemenin kabulune konu 01.01.1987 tarihinde, davacı adına verilen işe giriş bildirgesinin olup olmadığı Kurumdan sorulmalı, hak düşürücü süre de irdelenerek, toplanan deliller ışığında, çalışma olgusu ve niteliği şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir." hususlarına işaret edilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli, 2023/65 Esas, 2023/296 Karar sayılı kararında; davanın kabulüne, 2801012764220 sigorta sicil numaralı davacının 2 2830 01 01 0017530 0 28 01-64 sicil numaralı iş yerinde 01.01.1987 tarihinde hizmet akdiyle bir gün çalıştığının, sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 01.11.1988 tarihi olduğunun ve davacının 01.01.1987 tarihindeki bir günlük çalışmasına ait primlerinin prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine, dair hüküm kurulmuş, davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairenin 15.11.2023 tarih 2023/11067 Esas, 2023/11290 Karar sayılı ilamı ile Mahkemece uyulan bozma sonrası kararında, 01.11.1970 doğumlu davacı adına 01.01.1987 tarihinde işe başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin mevcut olmamasına rağmen, 01.01.1987 tarihi sigorta başlangıcı kabul edilmek suretiyle, davalıya ait iş yerinde 1 günlük süre ile çalıştığının tespitine karar verilmişse de, davacı adına 01.10.1987-02.01.1990 tarihleri arası geçerli olan çıraklık sözleşmesinin mevcudiyetinin karşısında, çıraklık öncesi dönem yönünden kabul kararı verilmesinin hatalı olduğu, diğer yandan beyanlarına itibar edilen tanıkların uyuşmazlık konusu dönemde kayıtlı bordro tanığı olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde sonuca gidilmesinin isabetsiz olduğu, önceki bozma ilamı içeriği kapsamında toplanan deliller ışığında hak düşürücü sürenin de irdelenmesi gerektiği ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği hususlarına işaretle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü yerine reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece yanlış değerlendirme yapıldığını, tanık beyanları ile davanın ispatlandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigorta başlangıç tarihinin tespiti ile 1 günlük çalışmanın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17603, Karar No: 2016/2947, Tarih: 16.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17603 E.  ,  2016/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten basit yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten basit yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 29, 62, 53, 58/6 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve hak yoksunluğu, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi

2-Sanık ... hakkında ...'a yönelik mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 29, 62, 53, 58/6 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve hak yoksunluğu, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi

3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında Mehmet Ali Büran'a yönelik kasten basit yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 29, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası

4-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ...'a yönelik mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 29, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...'ın olay tarihinde alkollü eğlence mekanında şoför olarak çalıştığı, işi dolayısı ile olay gecesi söz konusu iş yerinde çalışan tanıklar ...,... ... ve ... isimli şahısları evlerine bırakmak için yola çıktığı, tanık ...'yı evine bırakmak için olayın geçtiği sokağa girdiği, söz konusu araçtan...ve tanık ....'nın indiği, savunmalarına göre olay tarihlerinde çevrede yapılan hırsızlıklar nedeniyle nöbet tuttuklarını söyleyen sanıklar ...,..., ..., ... ve ...'ın da sokakta bekledikleri sırada sokağa gelen araç içindekilere ve araçtan inenlere baktıkları, sokakta bekleyen sanıkların yanındaki kadınlara bakması üzerine katılan ...'ın sanık ... ile tartışmaya başladığı, tartışmayı kimin başlattığının tespit edilemediği, kavganın büyümesi üzerine ilk önce ... ile ...'ın karşılıklı olarak birbirlerine yumruk vurdukları, olayın devamında sanıklar ...'un olay yerinde bulunan katılan sanık ...'ın aracına sopa ile vurarak zarar verdiği anlaşıldığından mala zarar verme, kasten yaralama suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Sanıklar ..., ... ve ...'ın, katılan ... ...'a yönelik kasten basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ...'un katılan ......'a yönelik mala zarar verme ve kasten basit yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

2-Sanık ...'un katılan ......'a yönelik mala zarar verme ve kasten basit yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Tekerrüre esas alınan.... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/284 Esas, 2008/185 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 04.10.2011 tarihinde kesinleştiğinin ve tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4126, Karar No: 2012/6098, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4126 E.  ,  2012/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında... köyü 172 ada 1 sayılı 14.353,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ün zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek, tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra, 172 ada 1 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6813, Karar No: 2012/7845, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6813 E.  ,  2012/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2010 gün ve 2008/211 Esas, 2010/57 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemeninde duruşmalı yapılmasını talep etmesi üzerine dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle, 04.07.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... Reis Koca hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanığın müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ, inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bu gün dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bu gün dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında ...Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi çocuk psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 18.06.2008 tarihli raporda, ruh sağlığının bozulduğu belirtildiği halde, aynı psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 29.04.2009 tarihli raporda olayın travmatik etkilerinin azalıp azalmadığı, psikososyal durumunun iyi olup olmadığı ve rahat tavırlar sergileyip sergilemediği yönündeki kesin raporun verilmesi için İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevkinin uygun olduğunun belirtilmesi, mağdurenin 16.01.2009 tarihli oturumda vekili ve psikolog huzurunda alınan beyanında, ilk üç ay uyku düzeninin yerinde olmadığını ve bazı rahatsızlıklar yaşadığını, ancak artık gayet iyi olduğunu, halk içine karıştığını, arkadaşlarıyla gayet iyi olduğunu ve artık kendisinde bir değişiklik görmediğini söylemesi ve beyanının alınması sırasında hazır bulunan psikolog tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda mağdure ile daha önce yapılan görüşmede başına gelen olayın travmatik etkilerini yaşadığı izlenimine varıldığı, fakat 26.01.2009 tarihinde yapılan görüşmede olayın mağdure üzerindeki etkilerinin azaldığı, psikososyal durumunun iyi olduğu, ".. yaşadığı cinsel istismar olayının mağdurenin ileri dönemlerde psikososyal yaşantısını ketleyici sonuçlar doğurmayacağı" yönünde görüş belirtilmiş olmasına karşın, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 25.12.2009 tarihli raporunda, mağdurenin kurullarında 16.12.2009 tarihinde yapılan muayenesinde “... olayın psikolojisini etkilediği, uyku düzenini değiştirdiği, kendi başına bir şey yapmak istemediği, korkuları olduğu, evde tek kalamadığı, yalnız sokağa çıkamadığı ...” şeklindeki, mağdurenin beyanıyla çeliştiği anlaşılan bulgulara ulaşıldığı ifade edilerek ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği, mahkemece 17.04.2009 tarihli oturumda yapılan gözlemde, mağdurenin kısmen rahat tavırlar sergilediğinin anlaşıldığının ifade edilmiş olması da gözetildiğinde, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun belirtilen raporu ile diğer raporlar ve mağdurenin duruşmadaki beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi için mağdurenin olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre, sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2532, Karar No: 2018/2849, Tarih: 29.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2532 E.  ,  2018/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın, "kahvede otururken 3 kişi geldiğini, ‘bekçi olmak istermisin’ diye sorduklarını, kendisinin de kabul ettiğini, notere götürüp bazı belgeler imzalattıklarını, şirket kurup herhangi bir imza atmadığını, düzenlenen sahte fatura varsa kendisinin imzasının olmadığını" beyan eden savunması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan başkaca şirketler hakkında da inceleme yapılıp yapılmadığının ve kamu davası açılıp açılmadığının araştırılarak, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeksizin sanık hakkında tek suçtan beraat hükmü kurulması,

2-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeksizin sanık hakkında tek suçtan beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.