muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21361, Karar No: 2019/1522, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21361 E.  ,  2019/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-...... alınan ...... İlçesi, ...... Mahallesi 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin satış senedi ile tedavüllü ...... kayıtlarının ilgili ...... Müdürlüğünden istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, emsal alınan taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ve imar parseli ise kesilen, değil ise kesilecek .........Payı oranı ilgili ...... Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında değerlendirme tarihi olan 2015 yılı için ......... Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili ......... Dairesinden araştırıldıktan,

4-Şehir Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (......... ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

5-Dava konusu taşınmazın bulunduğu alandaki 1/1000 ölçekli ilave - ...... uygulama imar planın yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise kesinleşip kesinleşmediği sorularak ve dava konusu taşınmazın konumu da imar paftasında işaretlenmek suretiyle getirtildikten,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13396, Karar No: 2014/1704, Tarih: 27.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13396 E.  ,  2014/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kök muris ... ve ... kızı ...ın (davacıların annesi) verasete esas olacak şekilde aile nüfus kayıt tablolarının,

2- Çekişmeli taşınmazın kayıt miktar fazlası olarak kesildiği Gündoğan Köyü 151 ada ... parsel sayılı taşınmaza uygulanmış; Mayıs 1309 tarih ve 42 numaralı tapu kaydının tüm tedavülleri ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilerek dosya içine konulması;

3- Çekişmeli taşınmaza komşu 8...taşınmazların kadastro tutanaklarının tasdikli suretleri ile varsa dayanağını oluşturan kayıtlar (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşmeler varsa mahkeme ilamları ile Yargıtay ilamlarının tasdikli suretlerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/114, Karar No: 2018/3222, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/114 E.  ,  2018/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yerin orman olmadığının yapılan keşif sonucu fen ve orman bilirkişilerinin raporlarından kesin şekilde anlaşılması nedeniyle, kararı temyiz eden Orman İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı, müştekiye kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3639, Karar No: 2015/1857, Tarih: 06.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3639 E.  ,  2015/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüklenen suçu işlediğine ilişkin, tüm aşamalarda suçlamayı inkar içeren savunması ile ikinci el telefon alım – satım işiyle uğraşan ...'nin telefonu suça sürüklenen çocuktan satın aldığına ilişkin delil olarak ibraz ettiği tarih ve imza içermeyen fotokopiden ibaret kimlik belgesi dışında suça sürüklenen çocuğun hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33028, Karar No: 2016/4721, Tarih: 17.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/33028 E.  ,  2016/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya dava dışı Dicle Üniversitesi Hastanesi' nde kendisinin sattığı stendin operasyonla takıldığını ancak davalının stend bedelini ödemediğini bunun üzerine şirketin ikametgahında yani Ankara' da icra takibi yaptığını fakat davalının icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin hastanenin bulunduğu ve ikametgahı yer mahkemesi olan Diyarbakır Mahkemelerinin olduğunu belirterek öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini dilemiştir

Mahkemece, İİK.'nun 50 maddesi delaletiyle HMK.’nun 6. maddesi gereğince Diyarbakır İcra Müdürlüğü yetkili olduğundan Ankara İcra Müdürlüğünün yetkisizliği nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.'nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca TBK.'nun 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının ikametgahında ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda az yukarıda anılan HMK.' nun 10 . ve TBK.' nun 89. maddesi gereğince taraflar arasında oluşan sözleşme ilişkisine göre alacaklı olan davacının yerleşim yeri olan ve takibin yapıldığı, davanın açıldığı Ankara İcra Müdürlüğü ve Mahkemesi bu takibe ve davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/68, Karar No: 2005/66, Tarih: 16.02.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/8-68 E.  ,  2005/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 22.6.2004

**Sayısı** : 368-489

Taraflar arasındaki “*tapu iptal,tescil*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 5.11.2003 gün ve 2002/652-2003/933 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 8.3.2004 gün ve 893-1512 sayılı ilamı ile;

*(...Davacı vekili, 211 ada 21 ve 22 nolu parsellerin tapu kayıtlarının kısmen iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.*

*Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.*

*Mahkemece, HUMK.nun 163.maddesi gereğince verilen kesin süreye uyulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.*

*Dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.*

*Mahkemece, “Davacı tarafa 22/01/2003, 16/4/2003, 28/5/2003, 10/7/2003 ve 10/9/2003 tarihli yargılama oturumlarında keşfin yapılması için süre verildiğini, ancak davacı tarafın hiçbir ara kararını yerine getirmediğini, HUMK.nun 163.maddesi gereğince esasen gereksiz sayıda süre verildiğini, davacı tarafın tutumu ile davanın bitirilmesinin mümkün olmadığını, dava avukatla takip edilmekte olup, ikinci sürenin kesin süre olduğunu ve davacı tarafın kesin süreye rağmen ara kararı gereklerini yerine getirmediğini” belirtmek suretiyle davanın reddine karar vermiştir. Mahkemenin bu gerekçesine katılmak mümkün değildir. HUMK.nun 163.maddesi uyarınca; sözü edilen kesin sürenin hakkın düşümüne yol açabilmesi için, her şeyden önce verilen ara kararlarında hak ve yükümlülüklerin açıkça belirtilmiş olması ve usulüne, uygun verilmiş bir ara kararı olması koşuluna bağladır. Mahkemenin 22/01/2003, 05/03/2003, 16/4/2003, 28/5/2003 ve 10/9/2003 tarihli yargılama oturumlarında alınan ara kararları uyarınca, sırasıyla 26/2/2003, 9/4/2003, 15/5/2003, 23/6/2003 ve 22/10/2003 günlerinde keşif yapılması kararlaştırılmış ise de, tüm ara kararları tek tek incelendiğinde vasıta ücretinin tayin edilmediği, HUMK.nun 258 ve 259.maddeleri uyarınca tanıkların ne şekilde keşifte dinlenecekleri, nasıl çağrılacakları veya hazır bulundurulacakları konusunda bir açıklık bulunmadığı gibi tanıklar ve bilirkişiler için gerekli davetiye ve posta pulu konusunda da bir karar alınmamıştır. Öte yandan, sadece mahkeme heyetinin ücretinin alınacağı belirtilmiş olup, rakam da ara kararına yazılmamıştır.*

*HUMK.nun 364/1.maddesinde; “Keşif iki taraf usulen davet edildikten sonra vicahlarında ve davete icabet etmedikleri halde gıyaplarında mahkeme veya tahkikat hakimi tarafından yapılır.” Denildiğine göre, taraflar gelmese dahi yokluklarında keşfin yapılacağı kanun açık hükmü gereğidir. Bu bakımdan keşif için verilecek bir ara kararının usulüne uygun olduğunun kabul edilebilmesi için, ara kararında; keşfin yapılacağı gün ve saat, bilirkişi için takdir edilecek ücret, vasıta ücreti, tanıkların ve bilirkişilerin ne şekilde çağrılıp dinlenecekleri konusunda gerekli açıklık, tanık ve bilirkişi başına alınacak davetiye adedi ve posta pulu miktarı tek tek ve kalemler halinde anlaşılabilecek biçimde hüküm altına alınmasına bağlıdır. Öte yandan, tanıklar ve bilirkişiler davetiye ile keşif yerine çağırılmak istendiği takdirde, keşif günüyle davetiyenin gidiş dönüş arasında uygun bir sürenin de olmasına özen gösterilmelidir. Ancak bu halde usulüne uygun bir ara kararından söz edilebilir. Bu bakımdan mahkemece keşif için verilen ara kararları ve dayandığı gerekçe HUMK.nun 163, 364, 258 ve 259.maddelerinin açık hükümlerine aykırılık teşkil etmektedir..*...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**A-Davacının isteminin özeti**: Davacı vekili, 20 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğunu, kadastro tespiti sırasında taşınmazın bir kısmının davalıya ait 21 parsel sayılı taşınmaza dahil edildiğini ileri sürmüş, davalı taşınmazında kalan kısmın tapusunun iptali ile davacıya ait 20 parsel sayılı taşınmazla birleştirilmesine, davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

**B-Davalının cevabının özeti****:**Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

**C-Yerel mahkemenin kararının özeti**: Yerel mahkemece, davacı tarafa keşif yaptırması için çeşitli tarihlerde süre verildiği, davacı tarafın hiçbir ara kararını yerine getirmediği, HUMK’nun 163 maddesi uyarınca ikinci sürenin kesin olduğu, davacı tarafın kesin süreye rağmen ara kararını yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

**D-Temyiz evresi bozma ve direnme**: Davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş, mahkemece, HUMK’nun 163.maddesi hükmü gereğince yeniden süre verilemeyeceğinden, davacı taraf ara kararının gereğini yerine getirmediğinden direnme kararı verilmiştir.

**D-Temyiz evresi bozma ve direnme**: Davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş, mahkemece, HUMK’nun 163.maddesi hükmü gereğince yeniden süre verilemeyeceğinden, davacı taraf ara kararının gereğini yerine getirmediğinden direnme kararı verilmiştir.

**Gerekçe:** Davaların kısa zamanda sonuçlandırılması, adaletin gerçekleşmesi için taraflarca veya mahkemelerce yapılması gereken bir kısım adlî işlemler sürelere bağlamıştır. Bu sürelerin bazılarını kanun bizzat belirlerken bir kısmını işin özelliğine, tarafların durumlarına göre belirlemesi için hakime bırakmıştır. Kanunî süreler, açıkça belirtilen ayrıcalıklar dışında kesindir. Bu nedenle HUMK.nun 159.maddesinde belirtildiği üzere kanunun tayin ettiği süreler, hakim tarafından azaltılıp çoğaltılamaz. Buna karşılık HUMK.nun 163.maddesine göre hakimin belirlediği süreler kural olarak kesin değildir. Hakim, tayin ettiği süreyi azaltıp çoğaltabileceği gibi, süre geçtikten sonra da tarafın isteği üzerine yeni bir süre tanıma yoluna da gidebilir. Bu durumda verilen ikinci süre kesindir. Ancak, hakim kendi belirlediği sürenin kesin olduğuna da karar verebilir. Kesin sürenin tayin edilmesi halinde karşı taraf yararına usulî kazanılmış hak doğar.İster kanun, ister hakim tarafından tayin edilmiş olsun kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesine olanak yoktur. Böylelikle kesin sürenin kaçırılması, o delile veya hakka dayanamamak gibi ağır sonuçları birlikte getirmekte, bazen davanın kaybedilmesine neden olmaktadır.

Bu durumda geciken adaletin, adaletsizlik olduğu düşünülerek, davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere getirilen kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır.

Kesin süreye ilişkin ara kararı, her türlü yanlış anlaşılmayı önleyecek biçimde açık ve eksiksiz yazılmalı, yapılacak işler teker teker belirtilmelidir. Bunun yanı sıra verilen süre yeterli, emredilen işler gerekli ve yapılabilir nitelik taşımalı, ayrıca hakim süreye uymamanın sonuçlarını açıkça anlatmalı, tarafları uyarmalıdır.

Diğer taraftan kesin süre tarafların yanında hakimi de bağlayacağından uyulmaması halinde gereği hakim tarafından hemen yerine getirilmelidir.

Somut olayda davacı tarafa 22.1.2003 tarihli oturumda *“...mahallinde 26.2.2003 günü saat 14’den itibaren keşif icrasına, fenni bilirkişi için 35.000.000 TL. ücret ile mahkeme heyeti yolluğunun davacı vekili tarafından yatırılmasına...”* şeklinde süre verilmiş; 5.2.2003, 15.5.2003, 28.5.2003 tarihli oturumlarda önceki keşif ara kararının aynen yerine getirilmesine karar verilmiş, davacı taraf kesin süreye rağmen ara kararı gereklerini yerine getirmediğinden davanın reddi yönünde hüküm kurulmuştur.

Ne var ki ara kararlarında yukarıda belirtilen hukuk kurallarına uyulmamış, taşıt ücreti tayin edilmemiş, tanıkların ve bilirkişilerin nasıl çağrılacakları, davetiye ve posta pulu konusunda açıkça bir karar alınmamıştır. Tanık ve bilirkişi ücreti, keşif gün ve saati, davetiye giderleri ve taşıt ücreti, mahkeme heyetinin ücreti gibi masrafları içermeyen ara kararının yerine getirilmemesi sonuçlarından davacı sorumlu tutulamayacağından, kesin süreye riayetsizlikten davanın reddi doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle Özel Daire bozma kararı yerindedir. Usul ve kanuna aykırı olan direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 16.2.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2339, Karar No: 2024/4218, Tarih: 02.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/2339 E.  ,  2024/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlunun İcra Mahkemesine başvurusunda, ödeme emrinin tebliğ edildiği 16.03.2022 tarihinde yurt dışında olduğunu ve 30.04.2022 tarihinde döndüğünü ileri sürerek gecikmiş itirazda bulunduğu İlk Derece Mahkemesince, borçlunun başvurusu ödeme emri tebliğ işlemine yönelik şikayet olarak değerlendirilerek tebliğ tarihinin düzeltildiği, tarafların istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedildiği, tarafların temyiz başvurusu üzerine Dairemizce; ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun gecikmiş itiraz niteliğinde olduğunun kabulü ile bu doğrultuda inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmek üzere kararın bozulduğu, İlk Derece Mahkemesince hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan inceleme sonucunda, gecikmiş itirazın süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın 65. maddesinde (Değişik: 18/2/1965 - 538/35 md.); "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir."

İİK'nın 65/2. maddesine göre ise; “Ancak borçlu, maniin kalktığı günden itibaren üç gün içinde, mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve mütaakıp fıkra için yapılacak duruşmaya taallük eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur.”

Somut olayda, resmi kayıtlara göre borçlunun 30.04.2022 tarihinde yurda giriş yaptığı, 3-4 Mayıs 2022 tarihlerinin Ramazan Bayramı nedeniyle resmi tatil olduğu, borçlunun gecikmiş itiraz başvurusunun Uyap havale tarihine göre 05.05.2022 tarihinde ve süresinde olduğu anlaşılmıştır.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, gecikmiş itirazın esasının incelenmesi gerekirken süre aşımı nedeniyle ret kararı verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile Kayseri 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 20.02.2024 tarih 2024/49 E.-2024/81 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/4 maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14662, Karar No: 2018/5926, Tarih: 02.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14662 E.  ,  2018/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/03/2016 tarih ve 2013/539-2016/234 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın taşınması işinin davalılar tarafından üstlenildiğini, taşımanın kusurlu ifası sonucu yükün hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 4.524.70 YTL’nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... Ltd. Şti. vekili, hasar ihbarının süresinde yapılmadığını, emtianın deniz yolu ile taşınmasında korozyona uğramadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; konşimento üzerinde yer alan " ... , ... " şeklindeki ibarenin malların temiz olduğuna karine teşkil ettiği, ithalatçı firma olan Tai tarafından yapılan kontrolde hasar tespit edilen levhalarla ilgili olarak gönderici firmaya tebligat yapılmış olması halinde, ithalatçı firma tarafından sunulacak belgelerle malların gemiye korozyonsuz olarak temiz bir şekilde sunulduğu hususunun kanıtlaması veya kanıtlayamaması imkan dahilinde iken, hasar tespitinin ithalatçı firmaya bildirilmemiş olması, levhaların yükleme esnasında korozyonlu olup olmadığı hususunun tespitine olanak verecek bu kanıta ulaşma imkanını ortadan kaldırdığı, uyuşmazlığa konu zararı ödeyen davacı ... şirketinin rücuen alacak davasında haklı olup olmadığı hususunun tespiti için öncelikle hasarın taşımanın hangi aşamasında meydana geldiğinin kanıtlanması gerekip hasarın taşıma esnasında meydana geldiği, bağlamda korozyonun deniz suyundan kaynaklı olup olmadığı da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.