muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12844, Karar No: 2024/14883, Tarih: 19.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12844 E.  ,  2024/14883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın usulden reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen müfettiş raporunun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece kararın ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirkete ait işyerinde yapılan denetim sonucunda 06.03.2018 tarihli raporun düzenlenerek davacıya tebliğ edildiğini, raporun eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı olduğunu, söz konusu denetimin işçilerin tamamının şikâyetinden kaynaklanmadığını, tüm işçiler ile işveren Şirket arasında herhangi bir ihtilafın söz konusu olmadığını, buna rağmen işçilerin tamamının şikâyetleri ve talepleri varmış gibi rapor düzenlenerek hemen hemen bütün işçiler için bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğine dair tespit yapıldığını, rapora dayanılarak davacı Şirket hakkında tahakkuk ettirilen idari para cezasına karşı yetkili sulh ceza hakimliği nezdinde itiraz edildiğini, müvekkili Şirket yetkilisi tarafından konulan şerhler, yapılan itiraz ve beyanlar dikkate alınmadan sadece işçi beyanları dikkate alınarak rapor düzenlendiğini, işçi ücretlerinin banka kanalıyla ödendiğini ve elden ödeme yapılmadığını, ücret bordrolarının tamamının işçiler tarafından imzalı olduğunu, bordrolarda yazılı tutarların banka kanalı ile ödenen tutarlar kadar olduğunu, işçilerin fazla çalışma yapması, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışması hâlinde yapmış oldukları bu çalışma karşılıklarının bordrolarda tahakkuk ettirilerek banka kanalıyla ödendiğini, ara dinlenmelerin yasal düzenlemeye uygun olarak kullandırıldığını, aksi yönde yapılan tespitlerin gerçeğe aykırı beyanlara dayandığını, söz konusu teftiş raporunun usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek ... İş Teftiş Kurulu tarafından düzenlenen "İşverence Yerine Getirilmesi ve Uyulması Gereken Hususlar" başlıklı 06.03.2018 tarihli ve 9678- İNC-I2 sayılı raporunun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; konusu teftiş raporunun iptali olan davada müvekkili Bakanlığın hasım sıfatının bulunmadığını ve davanın öncelikle husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, davanın Bakanlığa değil lehine kazanım olması muhtemel işçilere yöneltilmesi gerektiğini, dolayısıyla tüm işçilerin davaya dâhil edilmesinin zaruri olduğunu, iş müfettişlerince davacıya ait işyerinde yapılan denetimler sonucunda düzenlenen rapor ile 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) muhalefet edildiğinin tespit edildiğini, iptali istenen İş Teftiş Kurulu raporu düzenlenirken işverence sunulan kayıtlar işçilere ait ücret bordroları ve sair bilgi ve belgenin iş müfettişlerince tetkik edildiğini, yapılan denetimde davalı işveren tarafından yasal yükümlülüklere aykırı davranıldığının tespit edildiğini, davacı Şirketin söz konusu tespitlerinin aksini yöntemince ispatla yükümlü olduğunu, emsal Yargıtay içtihatları ile de vurgulandığı üzere teftiş, kontrol ve denetleme yetkisine sahip iş müfettişlerince tutulan tutanakların aksinin yine aynı değerde belgelerle kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.10.2018 tarihli ve 2018/96 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararı ile; bilirkişi raporunda özetle müfettiş raporunun aksinin ispatlanamadığına dair görüş bildirildiği, dava konusu edilen müfettiş raporunda işçilerin ad, soyad ve kimlik numarası bilgileri zikredilerek her bir işçi bakımından açıkça fazla çalışma hesabının yapıldığı, bu durumda eldeki davanın menfi tespit davası olduğu ve dolayısıyla raporda adları geçen işçilerin davalı sıfatı ile davaya dâhil edilmeleri gerektiği, Mahkemece bu hususta verilen ara karar gereğinin davacı tarafça yerine getirilmediği ve bu surette usulüne uygun taraf teşkili sağlanılmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin 02.03.2022 tarihli ve 2022/424 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile; iş müfettişi raporlarının işçilerin alacaklarına yönelik kısımlarına karşı işçi ya da işveren tarafından açılacak davaların, yerine göre eda davası yerine göre ise menfi tespit davası özelliği göstermekte olduğu, her hâlükârda bu davaların taraflarının işçi ve işveren olduğu, İlk Derece Mahkemesince 27.05.2021 tarihli celsede verilen ara karar ile açıklamalı ihtaratlı kesin süreye rağmen davacı taraf ara karar gereğini yerine getirmediğinden dosyada taraf teşkilinin sağlanamadığı, taraf teşkilinin dava şartı olduğu, davada taraf teşkili sağlanamadığından davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine dair İlk Derece Mahkemesince oluşan kanaat gereği verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.12.2022 tarihli ve 2022/16011 Esas, 2022/17138 Karar sayılı kararı ile; davanın davalı Bakanlık ile birlikte sadece şikâyet hakkını kullanan işçiye yöneltilmesi gerektiği, nitekim bu davada verilecek kararın, davanın tarafı olmayan işçiler bakımından bağlayıcı olduğundan söz edilemeyeceği, iş müfettişlerince düzenlenen raporlara karşı 4857 sayılı Kanun'un 92 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılacak davaların, rapor düzenleme suretiyle işlem tesis eden müfettişlerin bağlı olduğu Kurum ve/veya Bakanlık ile şikâyette bulunduğu tespit edilebilen işçiye karşı yöneltilmesi gerektiği, tespite dair hakkın ilgilendirdiği işçilerin tamamının davaya dâhil edilmelerinin gerekmediği, Mahkemece davacıya süre verilerek şikâyet hakkını kullanan işçinin yöntemince davaya dâhil edilmesinin sağlanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; son celsede taraflar katılmadığından beyanlarının alınamadığı, davacı vekilinin e-duruşma istemi kabul edildikten sonra duruşmaya katılamayacağından mazeret dilekçesi sunmuş olması nedeni ile e-duruşma yapılamadığı ve dosya kapsamına binaen yargılamanın sürüncemede kalmaması için mazeretin reddine karar verildiği, somut olayda eldeki davanın işveren tarafından iş müfettişi raporuna karşı açıldığı, dosya kapsamındaki bilirkişi raporunda özetle müfettiş raporunun aksinin ispatlanamadığına dair görüş bildirildiği, dava konusu edilen teftiş raporunda işçilerin ad, soyad ve kimlik bilgileri zikredilerek her bir işçi bakımından açıkça fazla çalışma hesabı yapıldığı, bu durumda davanın işverence açılan menfi tespit davası niteliğinde olduğu, bozma kararı gereğince, ... İş Teftiş Kurulu müfettişleri tarafından düzenlenen dava konusu inceleme raporunda şikâyetçi olarak belirtilen işçi ... davalı sıfatı ile davaya dâhil etmesi ve yargılama giderini tamamlaması hususundaki ihtaratlı kesin mehil içeren tensip zaptının davacı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, kesin süreye riayet edilmeyerek gereği yerine getirilmediğinden dosyada taraf teşkilinin sağlanamadığı, taraf teşkili dava şartı olup eksikliği tamamlanabilecek nitelikte olduğundan davacıya eksikliği tamamlaması için bozma tensip zaptı ile ihtaratlı kesin süre verildiği, ancak eksiklik giderilmediğinden davanın esasına girilemediği gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine dair karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 01.11.2023 tarihli ve 2023/18015 Esas, 2023/16466 Karar sayılı kararı ile; dosya içeriğine göre tarafların bozmaya karşı beyanları alınmadan ilk celsede karar verildiği, davacı vekilinin duruşmaya katılamayacağına yönelik mesleki mazeret bildirmesine rağmen yargılamanın sürüncemede kaldığı gerekçesiyle kabul edilmediği, ancak davacının bozma sonrası yürütülen yargılamada, daha önce talike mahal vermediği, duruşmaya katılamamasına ilişkin mazeretini açıkladığı anlaşılmakla davacı vekilinin mesleki mazeretinin yazılı şekilde reddedilmesinin isabetli olmadığı, tarafların yöntemince duruşmaya davet edilerek bozma ilâmına karşı diyeceklerinin sorulması ve taraf beyanları alındıktan sonra bozmada belirtilen esaslar doğrultusunda yargılama yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak, bozma kararı ekli tensip zaptının davacı vekiline tebliğ edildiği, 07.03.2024 tarihli celsede, tarafların bozmaya karşı beyanlarının alındığı, davacı vekilinin bozmaya diyeceğinin olmadığını beyan ettiği, 07.03.2024 tarihli duruşmada hazır bulunan davacı vekiline bozma kararının gereğinin yerine getirilerek teftiş raporunda adı yazılı işçinin davaya dâhil edilmesi için süre verildiği, ancak davacı vekili masraf yatırmadığından ara kararın yerine getirilemediği ve dava dışı işçinin davaya dâhil edilemediği ve taraf teşkilinin sağlanamadığı, bozma tensip zaptı tebliği ile verilen açıklamalı ihtaratlı kesin süreye rağmen davacı taraf tensip ile verilen kesin sürenin ve bozmanın gereğini yerine getirmediğinden, dosyada taraf teşkili dava şartının sağlanamadığı, eksiklik giderilmediğinden davanın esasına girilemediği, eldeki davada taraf teşkili sağlanamadığından ve dâhili davalı hakkında hüküm kurulması da mümkün olmadığından davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; şikâyetçi işçinin davaya dâhil edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davaya konu teftiş raporunun, davalı Bakanlık tarafından müvekkili Şirket hakkında düzenlendiğini, şikâyetçinin davada taraf sıfatı bulunmadığını, davanın, taraf sıfatı bulunan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına karşı yürütülerek esasa girilmesi gerektiğini, çalışan tüm işçiler ile müvekkili işveren arasında herhangi bir ihtilaf bulunmadığını, teftiş raporunun yalnızca işçi beyanları dikkate alınarak taraflı düzenlenmiş olduğunu, müvekkili Şirket yetkilisinin beyanlarının dikkate alınmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmalar karşılığının ödenmediği yönündeki tespitin gerçeği yansıtmadığını, işçilerin izinli ve/veya raporlu oldukları ve dolayısıyla çalışmadıkları günler dışlanmadan yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, fazla çalışma ücreti hesaplanırken, dışlama yapılması gerekirken yapılan ödemelerin mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, bilirkişiden ek rapor alınması ve yerinde inceleme yapılması konusundaki taleplerinin hukuka aykırı olarak reddedildiğini, eksiklikler giderilip bilirkişi ek raporu alınmaksızın hüküm kurulduğunu, tanık beyanlarına göre davanın reddi gerektiğini, müvekkili Şirkette personelin fazla çalışma yapması, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışması hâlinde karşılığı ücretlerinin bordrolarda tahakkuk ettirilerek banka kanalı ile ödendiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; husumet, taraf teşkili ve bozma sonrası yürütülen yargılamada taraf teşkilinin yöntemince sağlanıp sağlanmadığı konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü ve 115 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin ikinci fıkrası şu şekildedir:

"...

(Ek fıkra: 13/2/2011-6111/77 md.; Değişik fıkra: 12/10/2017-7036/13 md.) İşçilerin kanundan, iş ve toplu iş sözleşmesinden doğan bireysel alacaklarına ilişkin başvuruları üzerine, iş sözleşmesinin devam etmesi kaydıyla birinci fıkra hükmü uyarınca işlem yapılabilir.

..."

3. 4857 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi ise söyledir:

"91 inci madde hükmünün uygulanması için iş hayatının izlenmesi, denetlenmesi ve teftişiyle ödevli olan iş müfettişleri, işyerlerini ve eklentilerini, işin yürütülmesi tarzını ve ilgili belgeleri, araç ve gereçleri, cihaz ve makineleri, ham ve işlenmiş maddelerle, iş için gerekli olan malzemeyi 93 üncü maddede yazılı esaslara uyarak gerektiği zamanlarda ve işçilerin yaşamına, sağlığına, güvenliğine, eğitimine, dinlenmesine veya oturup yatmasına ilişkin tesis ve tertipleri her zaman görmek, araştırmak ve incelemek ve bu Kanunla suç sayılan eylemlere rastladığı zaman bu hususta Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte açıklanan şekillerde bu halleri önlemek yetkisine sahiptirler.

(Değişik ikinci fıkra: 13/2/2011-6111/78 md.) Teftiş, denetleme ve incelemeler sırasında işverenler, işçiler ve bu işle ilgili görülen başka kişiler izleme, denetleme ve teftişle görevli iş müfettişleri (…)tarafından çağrıldıkları zaman gelmek, ifade ve bilgi vermek, gerekli olan belge ve delilleri getirip göstermek ve vermek; iş müfettişlerinin birinci fıkrada yazılı görevlerini yapmaları için kendilerine her çeşit kolaylığı göstermek, bu yoldaki isteklerini geciktirmeksizin yerine getirmekle yükümlüdürler.

(Değişik üçüncü fıkra: 13/2/2011-6111/78 md.) Çalışma hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili iş müfettişleri (…) tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. İş müfettişleri tarafından düzenlenen raporların ve tutulan tutanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içerisinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İş mahkemesinin kararına karşı taraflarca 5521 sayılı Kanunun 8 inci maddesine göre kanun yoluna başvurulabilir. Kanun yoluna başvurulması iş mahkemesince hüküm altına alınan işçi alacağının tahsiline engel teşkil etmez."

4. 31.10.2012 tarihli ve 28543 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... İş Teftiş Kurulu Yönetmeliği'nin 43, 44, 45, 46 ve 47 nci maddeleri.

5. 19.04.2022 tarihli ve 31814 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren İş Teftişi Hakkında Yönetmelik hükümleri.

4. 31.10.2012 tarihli ve 28543 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... İş Teftiş Kurulu Yönetmeliği'nin 43, 44, 45, 46 ve 47 nci maddeleri.

5. 19.04.2022 tarihli ve 31814 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren İş Teftişi Hakkında Yönetmelik hükümleri.

6. Dairemizin 04.07.2024 tarihli ve 2024/6747 Esas, 2024/10742 Karar sayılı kararının ilgili kısmı şu şekildedir:

"... bir veya birden fazla kimliği belirlenebilen işçinin şikâyet veya ihbarı üzerine düzenlenen rapor veya tutanağa itiraza ilişkin davada, davalı ... ile kimliği belirlenebilen şikâyetçi veya ihbar eden işçiler arasında şekli anlamda zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir.

..."

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7285, Karar No: 2021/3482, Tarih: 27.05.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/7285 E.  ,  2021/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak

ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, Kamu malına

zarar verme

Hüküm : 1-Tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında Kanuna

aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara

rağmen kendiliğinden dağılmama suçundan CMK'nın

223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında

Kamu malına zarar verme suçundan CMK'nın 223/2-e

maddesi uyarınca beraat,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında

Kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak

ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçundan

CMK’nın 231/5 maddesi uyarınca hükmün

açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Katılan vekilinin tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında “Kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama” suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebi ile suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuklara yüklenen “Kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama” suçunun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Atakum Belediyesinin davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden;

2-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiine 01.07.2016 tarihinde yöntemine uygun olarak tefhim edilen hükmü, müdafilerinin yasal süresinden sonra 19.07.2016 tarihinde temyiz ettikleri anlaşılmakla;

Katılan vekilinin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç için öngörülen cezanın süresi itibariyle, TCK'nın 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağan zamanaşımı süresinin, TCK'nın 152. maddesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik de nazara alındığında sorgu ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, CMUK'un 322. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki anılan davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9081, Karar No: 2019/2222, Tarih: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9081 E.  ,  2019/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.09.2013 tarih ve 2013/20936 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmış ise de; ... Vergi Denetim Kurulu’nun 28.06.2012 tarih ve ...sayılı vergi suçu raporunun, sanığın babası olan ... hakkında düzenlendiği, sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suça konu faturaları düzenleyen şirketler veya mükellefler hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hazırlanmış karşıt inceleme raporlarının tamamının ilgili vergi dairelerinden getirtilip, şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açılmış ise, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı ve gerekçeli kararda sahte fatura kullanma eylemi anlatılmasına rağmen, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden farklı suçlar olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında suç vasfının “sahte veya yanıltıcı belge düzenlemek ve kullanmak” şeklinde ifade edilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.