muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9841, Karar No: 2016/5554, Tarih: 04.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9841 E.  ,  2016/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin ise hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, olay tarihinde geceleyin hız limitinin 120 km olarak belirlendiği yerleşim yerinde, virajlı ve aydınlatma bulunan bölünmüş yolda, sanığın, idaresindeki otomobili ile sol şeritte seyir halinde iken olay mahalline geldiği esnada, yaya geçidi levhası bulunan yerden karşıya geçmek isteyen 2006 doğumlu yayaya aracının ön sol yan kısmı ile çarptıktan sonra 110 metre ileride banket üzerinde durduğu ve yayanın ölümü ile sonuçlanan kazada, mahkemece hükme esas alınan adli tıp raporunda da belirtildiği üzere, sanığın yaya geçidine yaklaştığı esnada müteyakkız hızda seyretmediğinden bahisle yaya geçidinde yayaya çarparak ölümüne neden olduğu olayda asli kusurlu olduğunun kabulüne rağmen temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 231. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1939, Karar No: 2014/6026, Tarih: 08.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1939 E.  ,  2014/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/76-2013/435

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.06.2010 gününde verilen dilekçe ile mecra irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın 744. maddesi uyarınca mecra hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 1430 ve 1436 parsel sayılı taşınmazların davalının maliki olduğu 1437 parsel sayılı taşınmazın kenarından geçen su kanalından kadimden beri sulandığını, davalının su kanalına müdahalesi ile sulama hakkının engellendiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesini, davalıya ait taşınmazdan su yolu mecra hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının parseli üzerinde davacı yararına irtifak hakkı tesis edilmiş bir sulama kanalı bulunmadığından davalının müdahalesinden bahsedilemeyeceği ayrıca davacının taşınmazlarının sulama ihtiyacının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 20.10.2011 günlü ve 2011/9235 Esas 12403 Karar sayılı ilamı ile bilirkişi raporlarına göre davacının paylı malik olduğu taşınmazların sulama ihtiyacı içinde bulunduğu anlaşıldığından Dairemizin sulama suyu mecra hakkı tesisine ilişkin ilkeleri doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak en az masrafı gerektiren güzergahtan kesintisiz bağlantı sağlayacak şekilde mecra tesisine karar verilmesi gerektiğine işaretle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak 1436 parsel sayılı taşınmazla ilgili davadan feragat edildiğinden bu parsel yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 1430 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulü ile, davacıya ait 1430 parsel sayılı taşınmaz lehine 0.30 metre genişliğinde 5.73 metre uzunluğunda 1.62 metrekarelik kısımda mecra irtifakı tesisine karar verilmiştir.

TMK'nın 744. maddesi uyarınca “Her taşınmaz maliki, uğrayacağı zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmesi olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde, kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür.”

TMK'nın 744. maddesi uyarınca “Her taşınmaz maliki, uğrayacağı zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmesi olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde, kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür.”

Somut olayda, dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre davacı, 9250 m2 yüzölçümlü tarla ve kargir ev vasıflı 1430 parsel sayılı taşınmazda davalı kardeşi H.. C.. ile birlikte 1/7'şer paylı maliktir. Davacı, 3300 m2 yüzölçümlü tarla vasıflı 1436 sayılı parselde ise dava dışı Hatice Seçim ile 1/2'şer paylı maliktir. Davacı, 1436 parsel sayılı taşınmaza ilişkin su yolu geçit hakkı isteminden vazgeçmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 11.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda 1430 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan yola paralel devam eden DSİ kanaletinden plastik boru ile alınan suyun yolun altından geçirilerek 1430 parsel sayılı taşınmazın sulanabileceği belirtilmiştir. Ancak, mecra hakkının bağlandığı taşınmazın DSİ idaresine ait olduğu anlaşıldığına göre davacının su almasına idare tarafından izin verilip verilmediği ilgili merciden sorulmamıştır. Bu durumda mahkemece, su yolu mecra hakkı tesis edilen DSİ idaresine ait kanaletten davacının su almasına izin verilip verilmediği sorularak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1335, Karar No: 2019/7294, Tarih: 15.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/1335 E.  ,  2019/7294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik müdahalenin men’i, kal ve zarar gören ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik müdahalenin men’i, kal ve zarar gören ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yüksek gerilim hattına ilişkin müdahalenin men'i talebinin kabulüne; diğer taleplerle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, hükmün dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın parsel numarasının hüküm fıkrasında hatalı gösterilmiş olması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (18) rakamının çıkartılmasına, yerine (12) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5890, Karar No: 2015/10690, Tarih: 18.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5890 E.  ,  2015/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, verimliliği teşvik ile idareci primi alacaklarının ödetilmesnie karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 5. Ana Bakım Merkezi Komutanlığında mühendis olarak çalışmakta olduğunu, üyesi olduğunu, işveren ile imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 40, 60/c ve ç maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin eki niteliğinde olmayıp ücretin temeli niteliğinde olduğunu, ücretinin 60/d maddesindeki verimliliği teşvik primlerinin, 67-69. maddelerde düzenlenen idareci primlerinin, toplu iş sözleşmesinin 59. maddesi gereğince ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretlerinin, yıllık, günlük ve ücretli mazeret izni gibi tüm izin ücretlerinin cetveldeki saat ücretinin anılan maddelerdeki oranlar kadar ayrı ayrı bulunacak artırılmış saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekmekte iken sadece saat ücret cetvelindeki miktarlar esas alınarak zamsız saat ücreti üzerinden ödendiğini belirterek verimliliği teşvik primi ve idareci primi alacağının davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı verimliliği teşvik primi, idareci priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliliği teşvik primi ve idareci primi alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır. " düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi ve idareci primi hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.03.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40 ıncı maddesi uyarınca hak kazandığı mühendis ve mimar zammı ile yabancı dil zammının çıplak ücrete dahil olup olmadığı ve bunun sonucu olarak, teşvik primi fark alacaklarının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan ’in 39 uncu maddesinde, 22. Sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40 ıncı maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendislerin uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmış, maddenin devamında, bu zamlı ücretin bayram, genel tatil, akdi tatil, ücretli izin, ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınacağı Belirtilmiştir.

TİS 60/c maddesinde, yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden, ihtiyaç duyulan dil için yapılacak 70 ve daha fazla not alanların ücretlerinin % 15 zamlı ödeneceği hükme bağlanmış, yine aynı maddenin (d) bendinde, 8,5 saat ve üzeri çalışanlara saat ücretlerinin % 15’i, 7,5 saat ve altında çalışanlara ise % 10’u tutarında verimliliği teşvik primi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Diğer yandan 67/b ve 69/c maddeleri uyarınca da kısım şeflerine, görevde ve iş başında kaldıkları saatler için saat ücretlerinin % 6’sı kadar İdarecilik primi verileceği öngörülmüştür.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır.

Açıklanan nedenlerle; söz konusu zam ve primin, kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin bu yöndeki kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, Dairenin bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum. 18.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2016/417, Karar No: 2016/4053, Tarih: 27.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/417 E.  ,  2016/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, suça sürüklenen çocuğun belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuğun tutuklu olarak bulunduğu alı Ceza İnfaz Kurumu .................. ..... nolu odasının banyosundaki iki adet musluğu 10.04.2010 tarihinde, odada bulunan iki adet küçük dolap, masa ve banyo bataryasını ise 12.04.2010 günü saat 14.30 sıralarında kırdığı, aynı gün saat 16.45 sıralarında da kaldığı odanın pencere çerçevesi ile camını kırdığı somut olayda kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin herhsngi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17269, Karar No: 2024/9162, Tarih: 30.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17269 E.  ,  2024/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/182 E., 2016/149 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet Savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdureyle cebir tehdit hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın birden fazla vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri kabul edilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanın Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanık hakkında verilen cezanın az olup daha ağır yaptırımlar uygulanması için hükmün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sanık hakkında hata hükümleri uygulanması gerektiğine, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle, dosyada mevcut rapor doğrultusunda sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/6. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, kabule göre de yargılamanın uzamasına sebep olan sanık hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 217/1. maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210/1 maddesinde ise "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda sanığın yaş konusunda hata iddiasında bulunması karşısında Mahkemece olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurenin sanığa yaşı konusunda beyanda bulunup bulunmadığının sorulmaması,

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdure ile katılan beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile katılan mağdurenin kısa bir süre önce tanıştıkları, gerekçede belirtildiği üzere sanıkla katılan mağdurenin ilkokulda buluştuklarına dair bir anlatımlarının olmadığı, Mahkemenin, sanık hakkında katılan mağdurenin yaşı konusunda hata hükümlerinin uygulamama gerekçesinin dosya kapsamına uygun olmaması,

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdure ile katılan beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile katılan mağdurenin kısa bir süre önce tanıştıkları, gerekçede belirtildiği üzere sanıkla katılan mağdurenin ilkokulda buluştuklarına dair bir anlatımlarının olmadığı, Mahkemenin, sanık hakkında katılan mağdurenin yaşı konusunda hata hükümlerinin uygulamama gerekçesinin dosya kapsamına uygun olmaması,

2. Katılan mağdure hakkında düzenlenen Hacettepe Üniversitesinin 20.02.2015 tarih ve 2014/1921 sayılı raporunda, katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, ancak bu bozulmanın kendisine karşı yapıldığı iddia edilen cinsel eylem nedeniyle mi olduğu yoksa ailesel ve çevresel koşulların yetersizliği ve ihmal edilmişliği ile mi olduğu hususunda ayrım yapmanın mümkün olmadığının belirtilmesine karşın sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanabilmesi için cinsel eylem nedeniyle ruh ve beden sağlığının kalıcı olarak bozulmasının gerekmesine rağmen alınan raporda da bu hususta belirleme bulunmadığından aynı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin 1. ve 2. bölümlerinde açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.