muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1597, Karar No: 2014/22432, Tarih: 05.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1597 E.  ,  2014/22432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine dair temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tayin olunan cezaların karar tarihindeki miktar ve türüne, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2.maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine dair temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik hizmetinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümlerin bu konu ile ilgili fıkrasındaki “temizlik hizmetinde” ifadesinin “kamuya yararlı bir işte” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12182, Karar No: 2015/14201, Tarih: 07.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12182 E.  ,  2015/14201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2012/287-2014/157

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Asıl davada davacı; mirasbırakanı saniye'nin 18/12/2007 tarihli vasiyetname ile eşi Cavit 'ten intikal eden 3, 4, 7, 31, 67 ve 109 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını davalıya kazandırdığını vasiyetnamenin yapıldığı tarihte mirasbırakanı Saniye'nin temyiz kudretinin bulunmadığını ileri sürerek öncelikle vasiyetnamenin iptaline olmaz ise vasiyetnameye konu kazandırmaların saklı payı oranında tenkisine karar verilmesi isteği ile dava açmıştır.Birleşen davada davacılar; miras bırakanı Saniye'nin 18/12/2007 tarihli vasiyetname ile eşi Cavit 'ten intikal eden 3, 4, 7, 31, 67 ve 109 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını davalıya kazandırdığını vasiyetnamenin yapıldığı tarihte mirasbırakanı Saniye'nin temyiz kudretinin bulunmadığını, mirasbırakanının okuma yazma bilmemesinden istifade eden davalının başkaca bir akit yapılacağı olgusunu uyandırarak hile yoluyla vasiyetnamenin yapılmasını sağladığını ileri sürerek, öncelikle vasiyetnamenin iptaline olmaz ise vasiyetnameye konu kazandırmaların saklı payları oranında tenkisi ile her bir davacı için ayrı ayrı olmak üzere 5.823,25 TL tutarındaki bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, mirasbırakanın bütün ihtiyaçlarını kendisinin karşıladığını, taşınmazların kendisine minnet duygusu ile temlik edildiğini, açılan izaleyi şuyuu davası sonunda taşınmazların satışa çıkartıldığını bildirmiş ve davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davacıların asıl ve birleştirilen davada davanın, vasiyetnamenin iptaline ilişkin iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine, tenkise ilişkin istemlerin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ................'in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davanın niteliği ve temyiz edenin sıfatına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6958, Karar No: 2019/774, Tarih: 23.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6958 E.  ,  2019/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

....1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 23.05.2012 tarih 2011/472 esas 2012/383 karar sayılı hüküm temyiz üzerine dairemizce incelenerek,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu ve bandrolsüz eserlerle ilgili olarak şikayet bulunmasının da durumu değiştirmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında,....1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 22/05/2012 tarih 2012/4 Esas 2012/382 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/7853 esasında,....2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 01/10/2013 tarih 2011/472 Esas 2013/708 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/19748 esasında,....1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 14/05/2013 tarih 2013/135 Esas 2013/230 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/13117 esasında,....1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 26/12/2012 tarih 2012/319 Esas 2012/819 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/11948 esasında kayıtlı olan dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olanların birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 esas, 2016/380 karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek....1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarih 2016/313 esas, 2016/399 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nun da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nun 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nun 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5231, Karar No: 2021/2996, Tarih: 16.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5231 E.  ,  2021/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Kanun'un "Dava süreleri" başlıklı 26. maddesi;

"Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının bir muhakeme şartı olarak, günlük süreli yayınlar yönünden dört ay, diğer basılmış eserler yönünden altı ay içinde açılması zorunludur.

Bu süreler basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği tarihten başlar. Basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmemesi halinde yukarıdaki sürelerin başlama tarihi, suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği tarihtir. Ancak bu süreler, Türk Ceza Kanununun dava zamanaşımına ilişkin maddesinde öngörülen süreleri aşamaz.

Sorumlu müdürün ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin karşı çıkmasına rağmen yayımlatıldığı iddia edilen eserden dolayı yayımlatan aleyhine açılacak dava yönünden süre, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilecek beraat kararının kesinleşmesinden itibaren başlar.

Sorumlu müdürün yayımlanan eserin sahibini bildirmesi durumunda, eser sahibi aleyhine açılacak davada süre, bildirim tarihinden itibaren başlar.

Kovuşturulması şikâyete bağlı suçlarda dava açma süreleri, suç için kanunun öngördüğü dava zamanaşımı süresini aşmamak şartıyla, suçun işlendiğinin öğrenildiği tarihten başlar.

Kamu davasının açılması izin veya karar alınmasına bağlı olan suçlarda, izin veya karar için gerekli başvurunun yapılmasıyla dava açma süresi durur. Durma süresi dört ayı geçemez."

Hükümlerini içermektedir.

Davaya konu somut uyuşmazlıkta; sanığın, suça konu düzeltme ve cevabın yayımlanmasına dair kesinleşen hakim kararına, düzeltme ve cevap metnini tarihli günlük gazetede yayımlamamak suretiyle, uymaması şeklindeki eyleminin, ilgili Cumhuriyet savcılığı tarafından katılanın (şikayetçinin) 09/01/2015 (havale) tarihli dilekçesiyle yaptığı şikayet üzerine öğrenilmesi, 5187 sayılı Kanun'a göre "4 aylık" dava açma süresinin son gününün 11/05/2015 günü olmasına rağmen, sanıklar hakkında 15/07/2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile kamu davasının açılması karşısında;

Yerel mahkemece "kamu davasının dört aylık yasal süre içinde açılmadığı" gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın beraatine karar verilmesi,

Yerel mahkemece "kamu davasının dört aylık yasal süre içinde açılmadığı" gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 26. ve CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2104, Karar No: 2010/6675, Tarih: 12.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2104 E.  ,  2010/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden,

2- Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıklarının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 124 ada 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 26, 27 ve 126 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5498, Karar No: 2023/3568, Tarih: 08.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5498 E.  ,  2023/3568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/18 E., 2022/6 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen uygulama kadastrosuna itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca 2015 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında ... ili Merkez ilçe Yeni ... Mah/Köyü çalışma alanında bulunan davacı Hazine adına tapuda kayıtlı eski 5483 parsel 2.482,46 metrekarelik taşınmaz 259 ada 123 parsel numarası ile 2.041,48 metrekare olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı eski 5960 parsel 5.493,77 metrekarelik taşınmaz 259 ada 125 parsel numarası ile 5.501,74 metrekare olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı eski 1364 parsel 890 metrekarelik taşınmaz ise 259 ada 122 parsel numarası ile 915,87 metrekare olarak tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Hazine adına kayıtlı taşınmazın yüzölçümünde uygulama kadastro çalışmaları sonucu 440,98 m2'lik azalma olduğunu, davalılara ait taşınmazların yüzölçümünde ise artma olduğunu ileri sürerek, davalıların taşınmazlarında meydana gelen artışın iptali ile Hazine adına kayıtlı taşınmaza tevhiden taşınmazın eski hali olan 2.482,46 m2 yapılması istenmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde; davacının taşınmazına müdahale etmediğini, yapılan çalışmalardan haberi olmadığını, taşınmazını eski sınırları ve yüzölçümünde bir değişiklik olmadan kullandığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2017 tarihli ve 2015/87 Esas, 2017/11 Karar ... kararıyla; davacıya ait 259 ada 123 parsel ile davalı 122 parsel arasındaki sınırın sabit sınır olduğu ve bu sınır esas alınarak yenileme çalışmasının yapıldığı; davacıya ait 123 parsel ile davalı 125 parsel arasındaki sınırın ise hava fotoğraflarında tespit edilemediği ve mahalli bilirkişilerce de zeminde sınırın gösterilememesi nedeni ile ilk tesis kadastrosundaki sınıra göre belirlenen sınıra göre 77,94 m2'lik bir alanın davacı parsele eklenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar