muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/169, Karar No: 2011/209, Tarih: 11.10.2011

Sanık müdafiinin 29.01.2009 günlü dilekçeyle, mağdurların zararlarının karşılandığını gerekçe göstererek yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunduğu, bu istemin de yerel mahkemece reddedildiği ve ret kararının da itiraz üzerine kesinleştiği,

Sanık Ş.... Ö....’ın, hakkındaki hükmün infazı amacıyla cezaevine alındıktan sonra mahkemeye gönderdiği dilekçede mağdurların zararlarını karşıladığını belirttiği ve bu konuya ilişkin yazılar ibraz ettiği,

Sanığın mahkemeye gönderdiği dilekçe ekinde bulunan A... K... imzasını taşıyan 30.01.2009 günlü yazıdan, mağdurun zararının karşılandığı ve bu nedenle şikâyetçi olmadığı, mağdur M... Y...’ın imzası bulunan 10.07.2009 tarihli yazıdan da mağdurun zararının sanığın ailesi tarafından karşılandığı ve adı geçen mağdurun da şikâyetçinden vazgeçtiği,

Anlaşılmaktadır.

765 sayılı TCY’nın 523. maddesinde; “Bu babın birinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fasıllarında ve 516 ncı maddenin birinci fıkrasında ve 518 ve 519 ve 521 inci maddelerinde beyan olunan cürümlerden birini işleyen kimse kendi hakkında bir güna takibat icrasına başlanmadan evvel aldığını iade eylerse yahut işlenen fiilin mahiyetine ve sair ahvale nazaran red ve iade kabil olmadığı takdirde mutazarrırın zararını tamamen tazmin ederse göreceği ceza üçte birden üçte ikiye kadar indirilir. Eğer bu red ve iade veya tazmin hususi takibat esnasında fakat işin mahkemeye verilmesinden evvel vuku bulursa failin göreceği ceza altıda birden üçte bire kadar indirilir. 494 üncü maddenin 2, 3 ve 4 numaralı bentleri ile 521/a ve 521/b maddelerinde yazılı cürümlerden dolayı da yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanır” biçimindeki hüküm, 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde “Etkin Pişmanlık” başlığı altında; “hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde; cezası üçte birden üçte ikiye kadar indirilir. Yağma suçunda ise cezada altıda birden üçte bire kadar indirim yapılır. Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun rızası aranır” şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Bu hüküm de 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Yasanın 20. maddesiyle değiştirilerek;

“Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

“Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır” şekline dönüştürülmüştür.

Anılan madde, bu düzenleniş şekli itibarıyla 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 765 sayılı Yasanın 523. maddesi, 29.06.1955 gün ve 10–16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulu’nun 11.11.1997 gün ve 248–228 sayılı kararı başta olmak üzere pek çok yargısal kararlarda açıklandığı üzere “iade ve tazmin” esasına dayalı iken, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesi tazminden çok “pişmanlık” esasına dayanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127–147 sayılı kararında açıkça vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Öğretide de hâkim görüş olarak; 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin, 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Prof. Dr. Durmuş Tezcan, Doç. Dr. Mustafa Ruhan Erdem, Yrd. Doç. Dr. R. Murat Önok, 4. Baskı, s. 520–523; 5237 Sayılı Yasa Kapsamında Ceza Hukuku Özel Hükümleri Sedat Bakıcı, Ankara 2008, s. 934; Hırsızlık Suçları, Erdal Noyan, Ankara 2007, s. 396; 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu Yorumu, Muzaffer Hatipoğlu, Ali Parlar, Ankara 2007, c. 2, s. 1318)

Anılan yasal düzenleme ve açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin uygulanma koşulları oluşmayacaktır. Buna karşın, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşulu yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, davranış yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre olanaklı olabilecektir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde incelemeye konu olmayan sanıklarla birlikte mağdurlara karşı nitelikli hırsızlık eylemini gerçekleştiren sanık Ş... Ö...., soruşturma aşamasında çalınan bir kısım eşyaların sahiplerine iadesinde herhangi bir katkıda bulunmamış, hakkındaki hapis cezasının infazı amacıyla yakalanarak cezaevine alındığı aşamaya kadar iadeden de bahsetmemiştir. Kaldı ki yerel mahkemece katılanlara uzlaşma önerisinde bulunulmuş ve katılanlar da hiçbir maddi beklentileri olmaksızın uzlaşma önerisini kabul ettiklerini belirtmişlerdir.

Mağdurlardan yalnızca birine karşı gerçekleştirilen eylemi kabul eden, suça konu eşyaların iadesinde herhangi bir katkısı bulunmayan ve bu yönde bir irade de ortaya koyma¬yan sanık, hakkındaki hükmün kesinleşmesinden ve hapis cezasının infazına başlanarak yakalanıp cezaevine alındıktan sonra cezaevinden gönderdiği dilekçede mağdurların zararını karşıladığını belirtip, bu konuda mağdurların imzalarını içerir yazılar ibraz etmiş ise de, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesi hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararı karşılamaya yönelik pişmanlığın, hüküm verilmeden önce gösterilmesi koşulunun aranması karşısında somut olayda zararın giderilmesinde pişmanlığın değil cezadan kurtulma saikinin etkili olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

Diğer taraftan yerel mahkemece ilk hükümde sanıklar hakkında tamamen iade ve tazmini esas alan ve lehe olan 765 sayılı TCY’nın 523. maddesi de uygulanmamış ve bu hüküm de Özel Dairece onanmıştır.

Ayrıca hüküm kesinleştikten sonra 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinde yapılan değişiklikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının, şikâyete bağlı olmayan ve iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçları da kapsaması üzerine sanık müdafiinin bu yöndeki talebini değerlendiren yerel mahkemece de dosya içerisinde mağdurların zararlarının karşılandığına ilişkin bir belgenin bulunmaması gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ve bu karara yapılan itiraz da merciince reddedilmiştir.

Bu itibarla, suça konu bir kısım eşyaların iade edilmesinde katkısı bulunmayan ve mağdurların zararlarının karşılanmasına yönelik pişmanlığını gösterir bir irade de ortaya koymayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinde düzenlenen “etkin pişmanlık” hükümlerini uygulamayan yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında bir isabetsizlik olmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2011 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1216, Karar No: 2018/3776, Tarih: 15.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1216 E.  ,  2018/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalıları vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesinin bir türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı ifa nedeniyle uğranılan zararların tazmini, birleşen dava tapu iptâl, tescil ve tazminat davasıdır. Asıl davada davacılar arsa sahibi, davalı yüklenici, birleşen davada davacı yüklenici, davalılar ise arsa sahibidir.

Asıl davada davacı arsa sahipleri vekili; taraflar arasında ... 3. Noterliği'nin 10.11.2010 tarih 15935 yevmiye sayılı "Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı Gayrimenkul Satış Vaadi ve İnşaat Sözleşmesi"ne göre ... İli, ... İlçesi, Atapark mahallesinde, 1275 sokak adresinde ve tapunun ... ada ... parselinde kayıtlı 1056 m2 yüzölçümlü gayrimenkul üzerinde daire karşılığı bina inşası konusunda anlaşma yapıldığını, inşaat ruhsatını almak, plan ve projelerini tanzim ettirmek, iskan ruhsatını almak, teknik elemanlarla sözleşme imzalamak ve sair hususlarda tam yetki ile hareket edebilmesi için arsa sahipleri tarafından davalıya düzenleme şeklinde vekâletname verildiğini, paylaşımın belirlendiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin Genel Şartlar 1. maddesinde binanın imarca tasdik edilecek plan ve projelerine fen ve sanat kaidelerine uygun olarak yapılacağını, 07.03.2011 tarihli inşaat ruhsatına göre 06.09.2012 tarihinde 18 aylık süre sona ermesine rağmen dairelerinin teslim alamayan arsa sahiplerinin davalıyı yazılı olarak uyardıklarını, ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/9 D. iş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre; 5 katlı bina inşa edildiğini, binada katlarda bulunan dairelerin arsa payları eşit olmasına rağmen arsa sahiplerin dairelerinin aynı kattaki müteahhit dairesinden m2 olarak küçük imâl edildiğini, fen ve sanat kuralları ile dürüstlük kuralına aykırı yapan müteahhidin kusurlu olduğunu, davacı ... için 3 nolu 1/2, 9, 13 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin müteahhide ait olan dairelerden m2 olarak eksik yapılması nedeniyle değer kaybı olarak 28.591,71 TL çevre düzenlemesinin eksik yapılmasından dolayı 721,59 TL'nin, 9 ve 13 nolu bağımsız bölümlerin fen ve sanat kaidelerine

aykırı imalât sebebiyle 8.000,00 TL şerefiye bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, davacı ... için 3 nolu 1/2, 7, 11 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin müteahhide ait olan dairelerden m2 olarak eksik yapılması nedeniyle değer kaybı olarak 33.999,00 TL çevre düzenlemesinin eksik yapılmasından dolayı 721,59 TL'nin, 17 nolu bağımsız bölümlerin fen ve sanat kaidelerine aykırı imalât sebebiyle 4.000,00 TL şerefiye bedelinin dava tarihinden itibaren işeyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili, inşaat sözleşmesine göre ve davacıların imza etmiş olduğu etüt projeye göre imalâtını yapmış olduğunu ve inşaat sözleşmesine göre inşaat yapım süresinin sonu olan 07.09.2012 tarihinden önceki bir tarih olan 31.01.2012 tarihinde binadaki tüm imalâtı eksiksiz şekilde bitirmesine ve davacıların daireleri ve dükkanlarını davacılara teslim etmesine ve davacılarında iş bu daireleri emlakçılara vermek suretiyle dairelerine satılık veya kiralık yazıları astırmak suretiyle teslim aldıkları daire ve dükkanlarının anahtarlarını teslim almadıklarını iddia ederek haksız bir hak talebinde bulunduklarını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacı yüklenici vekili; davacı ile davalılar arasında kat karşılığı gayrimenkul satış vaadi ve inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı arsa sahiplerince satış hakkı verilmeyen ve davalı arsa sahipleri adına kayıtlı olan ... ili, ... ilçesi, ... ada ... Parsel ... ve 2 nolu bağımsız bölümlerin tapusunun iptâl edilerek kendilerine verilmesi gerektiğini, ayrıca satış hakkının zamanında verilmesinden kaynaklı müvekkil zararı için şimdilik 5.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı arsa sahipleri vekili; taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinde "Müteahhide ait dairelerin satış yetkisi" başlıklı bölümü dikkat edileceği üzere sözleşmenin genel özel ve teknik şartlardan sonra düzenlendiğini, bina yapımında belirli işlerin görülmesi ile satış yetkisinin verileceği kuralı işin genel, özel ve teknik şartlarının yerine getirilmesine bağlı olduğunu, davacının kendi edimlerini yerine getirmeden iki dairenin tapusunun verilmesini istediğini, davacının maddi zarar iddiasının yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu asıl davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin asıl davaya yönelik tüm, birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu asıl davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin asıl davaya yönelik tüm, birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında ... 3. Noterliği'nin 10.11.2010 tarih 15935 yevmiye sayılı "Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı Gayrimenkul Satış Vaadi ve İnşaat Sözleşmesi" başlıklı eser sözleşmesi niteliğinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği konusunda çekişme bulunmamaktadır. Kat karşılığı inşaat sözleşmenin eki olan "... ada ... parsel daire paylaşımı" başlıklı krokide; 18/A nolu dükkan, 3 nolu meskenin 1/2'si 9, 13 ve 15 nolu meskenlerin davacı ...'a, 18/B nolu dükkan, 3 nolu meskenin 1/2'si 7, 11 ve 17 nolu meskenlerin davacı ...'e ait olacağının, kalan dairelerin yükleniciye ait olacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin edimi, yüklendiği işi fen ve sanat kurallarına uygun olarak yapıp teslim etmek, arsa sahiplerinin edimi de sözleşmedeki paylaşıma göre yükleniciye düşen bağımsız bölümleri devretmektir.

Davalı birleşen dosyada davacı yüklenici vekili; birleşen davasında sözleşme gereği kendisine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tescili talebi yanında satış hakkının geç

verilmesinden dolayı zarar talebinde bulunmuş ise de bu talebini kanıtlayamadığı anlaşılmaktadır. Tapu iptâl ve tescil yönünden ise; iskan alındığına göre sözleşme gereği yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin tapusunun arsa sahiplerince devri edimlerin karşılıkla olarak ifası anlamında zorunludur. Kaldı ki asıl davada davacı arsa sahiplerinin eksik ve ayıplı imalâtlar nedeniyle zararları da karşılanmış olmakla paylaşım esaslarına göre yükleniciye düşen 2 ve 14 nolu bağımsız bölümlerin tapusunun iptâl edilerek davacı yüklenici adına tescil kararı verilmemesi doğru olmamıştır.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı tarafından davadan önce “delil tespiti” talebinde bulunulmuş ve talep kabul edilerek, ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/9 D. iş sayılı dosyasına bilirkişi kurulu raporu sunulmuştur. Mahkemece, davacı tarafça yapılan delil tespiti gideri müddeabihe katılmıştır. Tespitin yapıldığı ve davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 323. maddesinde de geçici hukuki korumalara ilişkin giderlerde yargılama giderleri kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden delil tespitine ilişkin giderler her halükarda yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmelidir. Mahkemece, bu hususun gözden kaçırılarak tespit giderlerinin asıl alacağa dahil edilerek hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacı yüklenici tarafından davalı arsa sahipleri aleyhine açılan birleşen davada tazminat talebini şimdiki gibi reddetmek, tapu iptâl ve tescil talebini ise kabul ederek dava konusu 2 ve 14 nolu bağımsız bölümlerin davacı yüklenici adına tesciline karar vermek ve 6100 sayılı HMK'nın 323/1-ç maddesi hükmü gereği delil tespiti giderleri yargılama giderlerinden olduğundan asıl davada bu giderlerin müddeabihe dahil edilmeyerek yargılama giderleri arasına dahil edilerek kabul ve ret oranına göre davalıdan tahsiline karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının asıl davaya yönelik tüm, birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulüne, 3. bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 1.630,00'ar TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.803,30 TL asıl davaya yönelik temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalılarına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4200, Karar No: 2024/751, Tarih: 27.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4200 E.  ,  2024/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş olup yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmesi üzerine, Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde; taraflarca ... 2. Noterliği'nde akdedilen 26/01/2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde B bloktan davalıya 2 adet daire verileceğinin ve bu dairelerin çekilecek kur'a ile belirleneceğinin kararlaştırıldığını, inşaat bitirilerek davalıya düşen daireler teslim edildiği halde yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin devredilmediğini belirterek 2103 ada 1 parsel no.lu taşınmazda bulunan C Blok zemin kat 1 ve 2 no.lu bağımsız bölümler ile D blok zemin kat 18 no.lu bağımsız bölümde davalı adına kayıtlı olan hisselerin iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı arsa sahibi vekili cevap dilekçesinde; sözleşmede 4 blok yapılacağı, her katta 4 daire bulunacağı ve binaların zemin üzeri 4 kat olacağı kararlaştırılmasına rağmen davacının 4 yerine 6 blok yaptığını, blok vaziyetlerinin planda değiştirildiğini ve arsa sahibine caddeden uzak konumdaki bloktan bağımsız bölüm verildiğini, sözleşmeye aykırı davranıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09/05/2013 tarihli ve 2012/70 Esas, 2013/267 Karar sayılı kararı ile taraflar arasındaki sözleşme gereğince yüklenicinin edimini yerine getirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA KARARLARI VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı arsa sahibi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09/05/2013 tarihli ve 2012/70 Esas, 2013/267 Karar sayılı kararı ile taraflar arasındaki sözleşme gereğince yüklenicinin edimini yerine getirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA KARARLARI VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı arsa sahibi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 26/11/2014 tarihli ve 2014/3608 Esas, 2014/7585 Karar sayılı ilamında davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile inşaatın fiilen tamamlandığı ve iskân edildiği, keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre gerçekleştirilen imalatın sözleşmeden farklı şekilde yapıldığı, dava konusu bağımsız bölümlerin davalı paydaş arsa sahibinin teminatını teşkil edip etmediğinin anlaşılmadığı, sözleşmeye aykırı imalat nedeniyle davalının varsa beklenen menfaatlerinden dolayı uğradığı zararlar giderilmeden ve hakları teslim edilmeden tescil kararı verilemeyeceği, davalının savunması karşısında, ayrı bir dava açılmasına gerek olmaksızın dava konusu dairelerin arsa sahibinin teminatını teşkil etmesi halinde mahkemece tasfiye gerçekleştirilerek akdi ilişki nedeniyle doğan uyuşmazlıkların sonlandırılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/1448 Esas, 2015/8550 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 17/07/2018 tarihli ve 2016/83 Esas, 2018/248 Karar sayılı kararı ile yüklenicinin edimlerini yerine getirdiği ve sözleşmeye aykırı imalat ile davalının beklenen menfaatlerinden dolayı zarara uğramadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı arsa sahibi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.