muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7896, Karar No: 2024/7837, Tarih: 08.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7896 E.  ,  2024/7837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/708 E., 2022/1336 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/218 E., 2019/284 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yargı yolu uyuşmazlığı nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının harp/terör malulü olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un 5/c maddesine göre genel sağlık sigortası priminden muaf olduğunun tespiti ve alınan primlerin iadesi ile 22.11.2010-Şubat 2015 tarihleri arasında hatalı olarak 01a üzerinden alınan primlerin iptal edilerek 23a kısa vadeli sigorta kolları üzerinden işlem yapılmasına dair Kurum işleminin iptali ile 22.11.2010-Şubat 2015 tarihine kadar 24a Harp Malulleri kodu üzerinden uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğuna dair tashih yapılması ile haksız olarak kesilen Genel Sağlık Sigortası primlerinden şimdilik 1.000 TL'nin 22.10.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile "davanın kabulüne, davacıdan 2010/Aralık - 2015/Şubat ayları arası asıl ve ek bildirgelerle kesilen toplam 21.050,20 TL genel sağlık sigortası priminin talep tarihi olan 29.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının statüsü gereği 22.11.2010 - 2015/Şubat tarihleri arasında hatalı olarak 01a üzerinden alınan primlerin iptal edilerek 23a kısa vadeli sigorta kolları üzerinden işlem yapılmasına dair davalı Kurumun işleminin hatalı olduğu, 24a Harp Malülleri kodunda uzun vadeli sigortalı kollarına tabi olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminde bir hata olmadığını beyanla usul ve yasalara aykırı verilen kararının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminde bir hata olmadığını beyanla usul ve yasalara aykırı verilen kararının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5510 sayılı Kanun'un 5/c maddesine göre genel sağlık sigortası priminden muaf olduğunun tespiti ve bu primlerin iadesi ile 22.11.2010 tarihinden 2015/2 nci aya kadar hatalı olarak 01a üzerinden alınan primlerin iptal edilerek 23a kısa vadeli sigorta kolları üzerinden işlem yapılmasına dair Kurum işleminin iptali ile 24a olarak işlem yapılmasına, haksız kesilen genel sağlık sigortası primlerinin yasal faiziyle tahsili istemine ilişkin eldeki uyuşmazlığın çözümünde; 5434 sayılı Kanun hükümleri uygulanacak olup, 506 veya 5510 sayılı Kanunların uygulama yeri bulunmadığından, sözü edilen 134 ve 101 inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemeleri görevli olmayıp, bu tür davaların idari yargının görev alanı içerisinde olduğu gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yargı yolu uyuşmazlığı nedeni ile dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kararın yerinde olmadığı, adli yargının görevli olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının uzun vadeli sigorta kolları üzerinden alınan primlerin iptal edilerek kısa vadeli sigorta kolları üzerinden işlem yapılmasına dair Kurum işleminin iptalini, haksız olarak kesilen genel sağlık sigortası primlerinin Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 5, 101 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, davacının uzun vadeli sigorta kolları üzerinden alınan primlerin iptal edilerek kısa vadeli sigorta kolları üzerinden işlem yapılmasına dair Kurum işleminin iptalini, haksız olarak kesilen genel sağlık sigortası primlerinin Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 5, 101 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun "Bazı Sigorta Kollarının Uygulanacağı Sigortalar" başlıklı 5 inci maddesinin c bendinde; "Harp malülleri ile 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun'a veya 2330 sayılı Kanun hükümleri veya 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uygulanarak aylık bağlanmasını gerektiren Kanunlara göre vazife malullüğü aylığı bağlanmış malullerden 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) (b) ve (c) bentleri kapsamında sigortalı olarak çalışmaya başlayanların aylıkları kesilmez. Aylıkları kesilmeksizin 4 üncü maddenin 1 inci fıkrasının (c) bendi kapsamında çalışanlar hakkında uzun vadeli sigorta kolları, 4 üncü maddenin 1 inci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında çalışanlar hakkında ise iş kazası ve meslek hastalığı sigortası hükümleri uygulanır. İş kazası ve meslek hastalığı sigortası hükümleri uygulananların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayı istemeleri halinde, bu isteklerini Kuruma bildirdikleri tarihi takip eden ay başından itibaren, haklarında uzun vadeli sigorta kolları da uygulanır. Bu fıkra kapsamına girenlerden ayrıca Genel Sağlık sigortası primi alınmaz" hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu dosyada; davacının Kara Kuvvetleri Komutanlığı nezdinde uzman çavuş olarak görevli iken 08.01.2010 tarihinde vazife malulü olarak emekliğe sevk edildiği ve 15.01.2010 tarihinden itibaren 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'na göre malulen emekli olup aylık bağlandığı anlaşılmaktadır. Davacının emekli olduktan sonra 22.11.2010-30.09.2022 tarihleri arasında 4/1-a kapsamında sigortalı olarak veteriner Kontrol Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde çalışması bulunmaktadır. Davacının 19.02.2015 tarihli dilekçesi ile uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayı talep etmesi üzerine 01.04.2015 tarihinden itibaren uzun vadeli sigortalı kollarına tabi tutulduğu, 19.02.2015 tarihli dilekçesi üzerine 2015 yılı Şubat itibariyle maaşından genel sağlık sigortası primi kesildiği görülmektedir.

Somut dosyada uyuşmazlık; vazife malullüğü aylığı almakta olan davacının uzun vade sigorta kollarına tabi olup olmayacağı ve maaşından genel sağlık sigortası primi kesilmesi gerekip gerekmediğine ilişkin olup 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği 101 nci madde de düzenlenmiş olduğunda ve uyuşmazlık anılan yasanın 5/c bendinden kaynaklandığından adli yargı ( iş mahkemeleri) görevli olup davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2950, Karar No: 2007/4239, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2950 E.  ,  2007/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4159, Karar No: 2012/8604, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4159 E.  ,  2012/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı ile imzalanan 13.03.2006 tarihli Bayilik Sözleşmesi sona ermeden davalının haksız fesih ihtarı ile sözleşmeyi feshettiğini, müvekkilinin ariyet olarak verdiği demirbaş malzeme ve teçhizatın müvekkiline iade edilmediğini ileri sürerek, sözleşme gereği davalıya verilen demirbaşların davalıdan istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 05.09.2010 tarihinde bağlayıcılığının ortadan kalktığını, müvekkilinin ikametgâhı olan Urla Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki ilk itirazında bulunmuş, esas yönünden de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, HMK 6/1,2 maddesine göre mahkemenin iş bu davaya bakmakta HMK 10. maddesi uyarınca yetkili olmadığı anlaşıldığından yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve yasal sürede başvurulduğunda dosyanın yetkili ve görevli Urla Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi, davalı tarafından inkar edilmemiş, tam tersine davalı akdi ilişkiyi kabul etmiş, sözleşmenin süresinin dolduğunu savunarak genel yetkili mahkeme olarak Urla mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiştir. Davacının dayandığı ve taraflar arasında imzalanan 13.03.2006 tarihli Bayilik Sözleşmesinin 26. maddesinde Kadıköy Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin de yetkili kılındığı gözetilmeden yanılgılı gerekçelerle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13328, Karar No: 2022/12836, Tarih: 19.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13328 E.  ,  2022/12836 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞLETME DÜZEYİNDE YETKİ TESPİTİNE İTİRAZ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlığın yetki tespitinin Kanun ve ilgili mevzuata aykırı olduğunu, davacı Şirketin sağlık kolunda ihale yoluyla taşeron olarak hizmet sunduğunu, müvekkili Şirketin ihale ile aldığı tüm işlerin süreli olup, birçok ihalenin süresinin bitmek üzere olduğunu, davalı Sendika tarafından ihale süresi biten ve bitmek üzere olan tüm ihalelerin göz ardı edildiğini, davacı Şirketin süreli ihaleler aldığının dikkate alınmaması, sürelerin dolmak üzere olduğunun göz ardı edilmesinden dolayı yetki tespitine yasal süre içerisinde itiraz ettiklerini, davalı Bakanlığa ... İl Müdürlüğü kanalıyla 12.03.2021 tarihli 524699 sayı ile kayıt yaptırarak bildirimde bulunduklarını, davacı Şirketin işkolu ve çalışan sayısının hatalı hesaplandığını, aynca davalı 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 41 inci maddesinde anılan üye şartını da yerine getirmediğini, davalı Sendikanın tüm işkolunda üye işçi sayısının en az %1 olması gerekirken bu şartı sağlayamadığını, ayrıca davacının işçi sayısının ve bu sayıya göre hesaplamanın hatalı yapıldığını, başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasını üye yapma koşulunu da sağlamadığını, davacı Şirketin hastanelerde taşeron olarak çalıştığını, bu yönü ile asıl işverenin işçi sayısının dikkate alınmadan yetki tespitinde bulunulmasının hukuka aykırı olduğunu, Şirketin ... Devlet Hastanesi, ... Şehir Hastanesi, ... Şehir Hastanelerinde alt işveren olarak çalıştığını, dava dışı asıl işverene ait hastaneleri işyeri olarak kullandığını, işyerlerinin hastaneler olmasından dolayı asıl işverenin tüm çalışanları üzerinden yarıdan fazla hesabının yapılması gerektiğini, davalı Sendikanın işçi sayısını ve çoğunluğu sağlayamadığını iddia ederek davalı Bakanlığın yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; yetki tespit yazısını tebliğ alan davacı tarafın yetki tespit yazısına karşı itiraz dilekçesini süresinde sunup sunmadığının tetkiki ile süresinde sunulmadığının tespiti halinde davanın süre yönünden reddine karar verilmesini talep ettiklerini; esasa ilişkin olarak da; davalı Bakanlık kayıtlarına göre davalı Sendikanın ... Özel Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerleri için 22 02.2021 tarihinde yetki tespit başvurusunda bulunduğunu, Bakanlıkta kullanılan yetki tespit sistemine göre, işverenlerin Sosyal Güvenlik Kurumuna yapmış olduğu bildirimlere göre 200 isçinin çalıştığı, e-Devlet üzerinden gelen sendikal bilgilere göre bu isçilerden 81'inin yetki tespiti için başvuran Sendikaya üye olduğu, bu bağlamda yetki tespiti için başvuran Sendikanın 6356 sayılı Kanun'da düzenlenen şartları taşıdığını belirten 04.03.2021 tarihli ve 544489 sayılı olumlu yetki tespit yazısının taraflara iletildiğini, yetki tespit yazısının işverene 10.03.2021 tarihinde tebliğ edildiğini, yetki tespitine yasal itiraz süresi olan 6 iş günü içerisinde itiraz kaydının ... Valiliği Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne 12.03.2021 tarihinde yapıldığını, 6356 sayılı Kanun'a göre toplu iş sözleşmelerinin süresinin en az 1 en çok 3 yıl olduğunu, ancak mezkur Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında "Faaliyetleri bir yıldan az süren işlerde uygulanmak üzere yapılan toplu İş sözleşmelerinin süresi bir yıldan az olabilir. İşin bitmemesi halinde bu sözleşmeler bir yılın sonuna kadar uygulanır" hükmünün bulunduğunu, ihalenin süreli iş olmasının Anayasa ve kanunlarca sağlanan toplu iş sözleşmesi hakkını engellemediğini, 6356 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Bakanlıkça her yıl Ocak ve Temmuz aylarında bir işkolunda çalışan ve sendikalı işçi sayısının Resmî Gazete'de yayımlandığını, 31 Ocak 2021 tarihli ve 31381 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Tebliğ'e göre ... Sağlık-İş Sendikasının %28,37 oranı ile işkolunda aranan %1 lik şartı sağladığını, ilgili Kanun maddeleri uyarınca Bakanlığa yapılan yetki tespit başvuruları değerlendirilirken işverenler tarafından Kuruma yapılan işyeri ve işçi bildirimleri ile Bakanlığa yapılan sendika üyelik ve istifa bildirimlerinin esas alınarak değerlendirildiğini ve ayrı işverene ait aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması hâlinde işletme olarak tespit yapıldığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinde "... asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile İlgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur

... asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile İlgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur." denildiğini, söz konusu maddede geçen "alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesi" ifadesinden alt işverenlerin fiziki olmasa da hukuken ayrı bir işyeri olarak toplu iş sözleşmesinin tarafı olabileceğinin mümkün görüldüğünü, devamında asıl işverene de alt işverenlerce yapılan toplu iş sözleşmelerinden doğan yükümlülükler için işçilere karşı birlikte sorumluluk yüklendiğini, sonuç olarak Bakanlıkça yapılan olumlu yetki tespiti işleminin ıısul ve kanuna uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Sendika vekili cevap dilekçesinde; davacı vekili tarafından yetki tespiti yazısının tebliğ tarihinden itibaren 6 iş günlük süre geçtikten sonra dava açıldığından davanın usul yönünden reddi gerektiğini, yine davacı vekili tarafından yetki tespitine itiraz dilekçesinin yetkili makam olan işletme merkezinde bulunduğu yerdeki Çalışma ve İş Kurumu İI Müdürlüğüne kaydettirilmeden dava açıldığından, davanın esasa girilmeden usulden reddi gerektiğini, davacı Şirket tarafından dava dilekçesi ve ekinde dava konusu yetki tespitinin eksik yapıldığına dair hiçbir somut delile yer verilmediğinden 6356 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereği itirazın inceleme yapılmaksızın reddine karar verilmesi gerektiğini, esasa ilişkin olarak, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğünün 04.03.2021 tarihli olumlu tespit yazısının 6356 sayılı Kanun'da yer alan yasal düzenlemeler ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğunu, davalı Sendikanın davacı Şirkete ait işletmede toplu iş sözleşmesi yapmak üzere 22.02.2021 yetki tespit başvuru tarihi itibarıyla üye çoğunluğunun bulunduğunu, davacıya ait işyerlerinde fiilen çalışan işçilerin %40,5'inin 22.02.2021 yetki tespit başvuru tarihi itibarıyla davalı Sendikanın üyesi olduğunu, bu durumun dosyaya sunulacak olan üye kayıt fişleri ve üyelikten çekilme bidirimlerinin incelenmesi ile ortaya çıkacağını, yetki tespit başvuru tarihi alan 22.02.2021 tarihi itibarıyla diğer davalı Bakanlık kayıtlarına göre davacı Şirketin işletme bünyesinde çalışan işçi sayısının 200 (ikiyüz) olup bunlardan 81 (seksenbir) işçinin davalı Sendikanın üyesi olduğunu, diğer davalı Bakanlık kayıtlarına göre davalı Sendikanın üye sayısıyla kanunda aranan çoğunluğu sağladığını, 31.01