muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18818, Karar No: 2022/4530, Tarih: 16.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18818 E.  ,  2022/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; sanığın, olayın hemen akabinde polis merkezine yaptığı müracaatında katılanın kendisini sopayla darp ederek kıyafetlerini çıkarttırıp pantolonunun cebinden 400 TL parasını aldığına ilişkin iddiası üzerine başlatılan soruşturma kapsamında alınan doktor raporunda, vücudunda tokat atma, sopa vb. cisimle meydana gelmesi mümkün künt travma ile oluşmuş yaralanmaların oluştuğunun tespit edildiğinin belirtilmesine, katılan hakkında yağma suçundan delil yetersizliği nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesine, soruşturma ve kovuşturma aşamasında olayın oluş şekline ilişkin çelişkili anlatımlarda bulunan tanıkların beyanlarına göre, sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3018, Karar No: 2021/8934, Tarih: 30.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/3018 E.  ,  2021/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin vekalet ücretine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Dava konusu çay ve sigara cinsi eşyaya yönelik eylemler hakkında her iki eylemin TCK'nun 44. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... İdaresi adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8322, Karar No: 2013/9926, Tarih: 11.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8322 E.  ,  2013/9926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından müvekkili aleyhine elektrik kullanım bedelinin tahsili istemli icra takibi başlatıldığını belirterek; müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. 25.12.2008 tarihli ıslah dilekçesinde ise; yargılama devam ederken davalının icra alacağını tahsil ettiğini belirterek; müvekkilinden tahsil edilen 60.880,00 TL'nin davalıdan istirdadı ile müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın icra takibine itiraz etmeyerek borcu kabul ettiğini ve 56.000,00 TL ödeme yaptığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 42.823,44 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; belediyeler arasındaki menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

Bir hak üzerinde uyuşmazlığa düşmüş olan iki tarafın anlaşarak, bu uyuşmazlığın çözümlenmesini özel kişi veya kişilere bırakmalarına ve uyuşmazlığın bu özel kişi veya kişiler tarafından incelenip karara bağlanmasına tahkim denir.

Kural olarak taraflar bir uyuşmazlığın çözümlenmesi için hakeme başvurmaya mecbur değildirler. Ancak bazı hallerde bir uyuşmazlığın çözümlenmesi için hakeme başvurmak zorunludur ki; buna zorunlu tahkim denir.

Tahkimin hangi hallerde zorunlu olduğu, özel bir kanun hükmü ile belirlenir.

Mecburi tahkim hallerinden birinin düzenlendiği 3533 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle, sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Bu bağlamda eldeki davada taraflar, 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olup, uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, tarafların sıfatı gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden (hakem sıfatıyla bakılması gerektiğinden) reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilmek suretiyle talebin genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece, tarafların sıfatı gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden (hakem sıfatıyla bakılması gerektiğinden) reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilmek suretiyle talebin genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21482, Karar No: 2013/982, Tarih: 17.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/21482 E.  ,  2013/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, borçluya tebliğe çıkarılan ödeme emri davetiyesinin usulsüz olduğunu iddia ederek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 24.4.2012 tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesini ve takip dayanağı bonolardaki imzanın borçluya ait olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep etmiş; mahkemece ödeme emrinin Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine uygun olarak tebliğ edildiği gerekçesiyle imza itirazının süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Takip dosyasında örnek 10 ödeme emri davetiyesinin üzerine ''Mernis Adresi'' yazılarak tebliğe çıkarıldığı, dağıtıcı tarafından Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre tebliğ edildiği ve bu tebliğe dayanarak takip işlemlerine devam edildiği görülmüştür.

2709 Sayılı 1982 Anayasası'nın Hak Arama Hürriyeti başlıklı 36.maddesine göre  "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.''

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3.maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen 2.fıkra uyarınca; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır''.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in Bilinen Adreste Tebligat başlıklı 16/2.maddesi gereğince de; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''

6099 Sayılı Kanunun Genel Gerekçesinde ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere Tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun da kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanununa intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir.'' görüşüne yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın  adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve  normal tebligat çıkarılacaktır.Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır.Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre  çıkarılacaktır.Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2.maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın  adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2.maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz.Bu davranış Anayasanın 36.maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir.Yasa koyucu 5490 sayılı Kanuna göre  doğru adresini zamanında Nüfus Müdürlüğü'ne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını  gütmüştür. Tebligat Yasasının dar  yorumlanması geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında  Nüfus Müdürlüğü'ne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta  gibi) birkaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan  vatandaşın cezalndırılmasına neden olur.Yasanın yorumunda yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde,hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın  sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkca anlaşılan bir adres olmadığı için  öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30.maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir.Tebligatın anlamı bildirimdir.Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere  iki ana unsuru vardır.Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay  Hukuk Genel  Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli 2009/12-563Es.2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür

.Tebligatın anlamı bildirimdir.Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere  iki ana unsuru vardır.Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay  Hukuk Genel  Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli 2009/12-563Es.2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciye yöneltebilmesi  usulüne  uygun olarak yapılacak tebligat  ile sağlanabilir.

Somut olayda şikayet konusu yapılan tebligatın, TK.'nun 10/2.maddesi gözardı edilerek, borçluya önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK.'nun 21/2 maddesine göre  çıkartıldığı ve bu tebligatın yukarıda anlatılan nedenlerle usule aykırı olduğu görülmüştür.

Usule aykırı tebliğin hükmü ise 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32.maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 53.maddesinde düzenlenmiş; tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatap tebliğe muttali olmuş ise geçerli sayılıp, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceği belirtilmiştir.

O halde mahkemece ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğuna yönelik şikayetin kabulü ile tebliğ tarihinin, borçlunun tebligattan haberdar olunduğu ileri sürülen "24.4.2012" tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi ve imza itirazının esasının incelenmesi gerekirken,yerinde bulunmayan gerekçe ile istemin süre aşımından reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1984, Karar No: 2020/6273, Tarih: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/1984 E.  ,  2020/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleştirilen davalar kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden esastan, ... yönünden ve davanın yargı yolu bakımından reddine, birleştirilen davaların kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/268 E. - 2018/89 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleştirilen davalar kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince ... yönünden davanın esastan, ... yönünden ise davanın ise yargı yolu bakımından reddine, birleştirilen davaların ise kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktar veya değeri her paydaş için 47.530,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle birleştirilen davalar bakımından verilen karar kesin olup, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildikten sonra, asıl dava yönünden yapılan incelemede;

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/268 – 2018/89 E/K. sayılı kararının incelenmesinde,

Bu nedenle birleştirilen davalar bakımından verilen karar kesin olup, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildikten sonra, asıl dava yönünden yapılan incelemede;

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/268 – 2018/89 E/K. sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu Gaziemir İlçesi, Sakarya Mahallesi, 284 ada, 95 parsel sayılı taşınmazın, 15/07/1994 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığınca onaylanan, 1/1000 ölçekli imar planının bulunduğu, farklı tarihlerde onaylanmış plan değişiklikleri ile kullanım kararları son halini alan söz konusu parselin ayrık nizam 2. kat yapılaşma koşullu, "gelişme konut alanı, yeşil alan ve yaya yolu"nda kaldığı ancak söz konusu parseli de kapsayan alanın 05/08/2012 tarih ve 28375 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 16/07/2013 tarih ve 2012/3434 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile "Aktepe ve Emrez Mahalleleri Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Proje Alanı" olarak ilan edildiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince yapılan keşifte dava konusu taşınmaz üzerinde; parsel üzerindeki baraka depolara ulaşmak için kullanılan toprak yollar olduğu, bu yolların dava konusu taşınmazın kısmen cephe aldığı Akçay Caddesi ile bağlantısını sağlayan 105. sokak ile birleşmekte olduğu belirtilmiş olup, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü'nün Parsel Sorgulama Uygulama sitesinden edinilen bilgilerden dava konusu taşınmaz içerisinde geçen bu toprak yola sokak numarası verildiği (105. sokak) tespit edilmiştir.

Bu itibarla; dava konusu taşınmazın üzerinden geçen bu yolun davalı idarelerin sorumluluğundaki yol ağı içerisinde olup olmadığı, sokak numarası verilip verilmediği ve bu yolun kamuya açık herkes tarafından kullanılabilen bir yol olup olmadığı, belediyenin sorumluluğundaki yollar ile bağlantısının bulunup bulunmadığının mahallinde yapılacak keşif ile tespit edilip; yol olarak fiilen el atıldığının tespit edilmesi halinde bu yol ile; dava konusu taşınmazın bulunduğu alana ilişkin 1/1000 ölçekli Uygulama imar planlarının kesinleşip kesinleşmediği de araştırılarak proje bütünlüğü gözönüne alınarak imar planında kamuya özgülenen kısımların bedelinin de sorumlu idarelerden tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi

Doğru görülmemiştir.

Davacılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/268 – 2018/89 E/K. sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14711, Karar No: 2012/9031, Tarih: 17.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14711 E.  ,  2012/9031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :182-445

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 10 ve 26’ncı maddeleri gereğince davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı avukatı ile davalı ... Dayanıklı Tüketim Mamülleri Optik ve Elektronik Aletler Nakliyat Tekstil ... Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalı ... Dayanıklı Tüketim Mamülleri Optik ve Elektronik Aletler Nakliyat Tekstil ... Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-)Gerçekleşen trafik - iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü %28 oranında azalan sigortalıya davacı Kurum tarafından 01.09.2003 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlandıktan sonra işbu davanın açıldığı, yargılama aşamasında kazalının durumunun yeniden değerlendirmeye tabi tutulması üzerine, bu kez 26.05.2008 tarihli Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu gözetilerek sigortalının sürekli iş göremezlik oranının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nca 03.06.2009 tarihinde %20,2 olarak saptandığı belirgin bulunmakla, mahkemece yapılan yargılamada anılan azalan oran esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Peşin sermaye değeri, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme olasılığı ve Kurum tarafından belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 10 ve 26’ncı maddelerinde, iş kazası nedeniyle yapılan ödemelerle birlikte bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin, maddelerin öngördüğü koşullara bağlı olarak işveren veya üçüncü kişilerden tazmini olanağı öngörülmüştür. Sürekli iş göremezlik nedeniyle bağlanan peşin sermaye değerli gelirin hesabındaki temel unsurlardan olan iş göremezlik oranındaki değişim, anılan Kanunun 96’ncı maddesinin dördüncü fıkrasındaki ayrık durum dışında, bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile buna bağlı olarak tazmini gereken tutarın da değişmesine neden olduğundan, tazmin sorumluluk sınırlarının, iş göremezlik oranındaki değişim gözetilerek belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir anlatımla, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranındaki her azalma veya artma durumu yeni bir olgu olup, bu azalma veya artmaya dayalı olarak sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değerinin belirlenmesi zorunluluğu bulunmaktadır.