muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15853, Karar No: 2010/423, Tarih: 19.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15853 E.  ,  2010/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanakları varken, yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

2-) Sanık ...’ın yağmaladığı paranın, yakınan tarafından hukuk davası yoluyla sanıktan alınmasının olanaklı olduğu gözetilmeden, suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi yararların yakınana iade edilememesi durumunda uygulanabilecek olan ve bu kapsamda yasal koşulları gerçekleşmeyen 5237 sayılı TCY’nın 55. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 40 YTL’nın sanıktan tahsiline karar verilmesi,

3-) Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/806, Karar No: 2011/1438, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/806 E.  ,  2011/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK.’432. madde yollaması ile aynı yasanın 426/D maddesi gereğince işlem yapılması ve 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen(HUMK.432-426/F), temyiz defterine kaydı yapılmayan(HUMK. 432-426/C) veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan(HUMK. 432-426/D) kararlar kesinleşmiş olur.

Mahkemece, temyizin süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine dair verilen 12.11.2009 tarihli ek kararın davalı Altunlar Gıda Uluslararası Nakliyat Petrol Ürünleri Temizlik İşleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine 18.01.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ek kararın temyiz tarihinin ise 29.01.2010 tarihi olduğu anlaşıldığından HUMK. nun 432.madde yollaması ile aynı kanunun 426/F maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle davalı Altunlar Gıda Uluslararası Nakliyat Petrol Ürünleri Temizlik İşleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17190, Karar No: 2014/9826, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17190 E.  ,  2014/9826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/132719

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

NUMARASI : 2009/783 (E) ve 2010/330 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılana ait şirkette işçi olarak çalışan sanığın, katılan şirketin müşterisi olan A... Gıda şirketinden, katılan şirket adına sipariş sözleşmesine istinaden tahsil ettiği 3.000 TL'yi alarak ortadan kaybolduğu olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 07.06.1976 tarih ve 4/3 sayılı kararı ile bu karara uyum gösteren Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş kararlarında belirtildiği üzere, “erteleme” cezanın doğrudan doğruya sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören yargısal bir kişiselleştirme kurumudur.

Cezanın ertelenip ertelenmeyeceğine ilişkin takdir, mutlaka olayla uyumlu olmalı, yargıç soyut kanılara değil, sanığın kişiliğinde var olan somut nedenlere dayanmalı, sanığın olay öncesi ve sonrası davranışları göz önünde bulundurularak, gelecekteki yaşamı sezilmeli, suç işleme hususundaki eğilimi buna göre belirtilmelidir. Yasa metnini tekrar etmek gerekçe olmadığı gibi, uçun unsurlarını ya da cezayı ağırlaştıran nedenler de gerekçe olarak kabul edilemez.

Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanığın, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yasal şartların oluşmadığından bahisle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanığın, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yasal şartların oluşmadığından bahisle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi hükmü karşısında, adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiği halde gün olarak belirlenen adli para cezasının hemen paraya çevrilerek, TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirimin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18425, Karar No: 2018/6540, Tarih: 22.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18425 E.  ,  2018/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hussuta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, yetkisiz vekilin boşanmaya yönelik temyiz isteminden feragat işleminin incelenemeyeceğinin ihtarıının tebliği sağlanarak uygun süre beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 17.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/5195, Karar No: 2010/8860, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5195 E.  ,  2010/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ..., ... ve ... adına açılan davaların HUMK.nun 67. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, ..., ... ve ... tarafından açılan davalarda karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın 109,60 metrekarelik kısmına Ürgüp Sokak isimli yolun yapımı sırasında el atıldığı ve adı geçen sokağın onaylı imar planlarına göre 10 metre genişliğinde yol olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda; 5216 sayılı Belediyeler Kanununun, uygulama yönetmeliğine göre, dava konusu taşınmazdan geçen yolun, genişliği itibariyle ana arter niteliği taşımadığı ve Büyükşehir Belediyesinin sorumluluğunda olmadığı gözetilerek, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2273, Karar No: 2015/574, Tarih: 19.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2273 E.  ,  2015/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/640-2013/1672

Taraflar arasındaki davadan dolayı Boyabat Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 13.11.2013 gün ve 640-1672 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

I-Sinop İli, Boyabat İlçesi, Esentepe mahallesi 538 ada 4 parsel sayılı taşınmazın imar öncesi mülkiyet durumunu gösterir tedavül kaydının Tapu Müdürlüğünden istenilerek evrakına eklenmesi,

II-Davacının temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve gerekli süreler beklenildikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11192, Karar No: 2019/14622, Tarih: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11192 E.  ,  2019/14622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında; mahkemenin 24.08.2009 tarihinde işlenen suç için 26.10.2010 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 13.01.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde 22.07.2011 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 31.03.2015 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 04.11.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 13.01.2011 tarihi ile deneme süresi içinde ikinci suçun işlendiği 22.07.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımı sürelerinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 116/2, 31/2. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 24.08.2009 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9279, Karar No: 2017/6331, Tarih: 14.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9279 E.  ,  2017/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 2.43 promil alkollü olduğu halde sevk ve idaresindeki araç ile maddi hasarlı trafik kazasına karıştığı somut olayda, alt sınırdan uzaklaşılması isabetli ise de, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2323, Karar No: 2014/5632, Tarih: 26.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2323 E.  ,  2014/5632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu ... İlçesi, ... Köyü 817 parsel sayılı taşınmaza ait çaplı krokinin kadastro müdürlüğünden,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölüme ait OS. 548 ilâ 558 noktalarını gösteren orman tahdit haritasının Orman İşletme Müdürlüğünden istenerek,

3) Bir ve ikinci bentlere cevap geldikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16200, Karar No: 2014/17572, Tarih: 28.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16200 E.  ,  2014/17572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın duruşmada gözlemlenen ve dosyaya yansıyan olumsuz tutum ve davranışlarının neler olduğu açıklanmadan sanık hakkında yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, kamu zararının giderilmediğinin anlaşılması karşısında anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27560, Karar No: 2012/10368, Tarih: 08.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27560 E.  ,  2012/10368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınana ait dükkana müşteri olarak gelip çerez dolabının üzerinde bulunan cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 142/1-b maddesiyle hüküm kurulması gerekirken, aynı yasanın 141/1. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16565, Karar No: 2015/3452, Tarih: 10.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16565 E.  ,  2015/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... ili ... İlçesi ... ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafından 10.12.2013 tarihli yazı ekinde gönderilen veri cetvelinde bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan mandarinin 2011 yılı itibariyle dekara verimi 3.900 kg, satış fiyatı 0,55 TL ve üretim masrafı 610,25 TL olarak bildirilmesine rağmen davalı vekilince ibraz edilen aynı müdürlüğe ait ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/239 esas sayılı dosyaya sunulan 11.02.2014 tarihli yazı ekindeki veri cetvelinde ise mandarinin dekara verimi 4.500-7.500 kg, satış fiyatı 0,40-,050 TL ve üretim masrafı 700-1.000 TL olarak belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen aynı idareye ait iki veri listesi arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı, hangisinin doğru olduğu ilgili kurumdan sorularak mandarinin 2011 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19208, Karar No: 2021/11650, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19208 E.  ,  2021/11650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ruhsatsız tabanca ve mermileri satın aldığını beyan etmesi karşısında, eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yerine anılan Yasanın 13/3. maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.