muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15400, Karar No: 2012/20352, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15400 E.  ,  2012/20352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... ile ...-...- Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.500.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 3.601.00 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan 2012/15400-20352

sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 28.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11468, Karar No: 2017/4310, Tarih: 18.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11468 E.  ,  2017/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27425, Karar No: 2015/13539, Tarih: 10.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/27425 E.  ,  2015/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin kilitlemeden ikametinin bulunduğu bina önüne park ettiği motorsikletinin çalındığının anlaşılması karşısında; SSÇ'ler hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesi yerine aynı Yasa'nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14611, Karar No: 2020/19003, Tarih: 15.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/14611 E.  ,  2020/19003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, Kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralamaya teşebüs suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay esnasında her iki sanığın da olay yerinde bulunduğu, sanık ... ve sanık...'un aynı fikir ve eylem birliği içerisinde mağdura saldırdıkları, sanık...'un silah ile ateş etmek suretiyle mağduru kasten yaraladığı,sanık ...'un ise bu esnada demir çubuğu mağdura fırlattığı ancak isabet ettiremediği ve sanık...'un kasten yaralama eylemine sanık ...'un bu eylemiyle iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Kasti suçlardan verilen hapis cezalarına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerine istem gibi ONANMASINA, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14011, Karar No: 2012/19713, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14011 E.  ,  2012/19713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 09.02.2007'de davalı kızına ev alması için 135.000,00 TL nı banka havalesiyle, 56.500,00 TL nı da elden ödemek suretiyle borç verdiğini, daireyi bizzat kendisinin bulduğunu ve müteahhitle anlaştığını, davalının da 186.500,00 TL ya ...'de bulunan daireyi satın aldığını, sonrasında yaptığı araştırmada davalının daireyi sattığını öğrendiğini, davalının daireyi satmasına rağmen dairenin alış bedeli olan 186.500,00 TL yı ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL nın 09.02.2007'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, TSK'da subay olarak ...'da görev yaptığından ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacıyla aralarında borç ilişkisi bulunmadığını, bir para havalesi ya da elden ödemenin olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının borç ilişkisini kabul etmediği, bu hali ile BK 73. maddesinin dosyada uygulanamayacağı, yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı ye

mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca BK 73.maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Sözleşme ilişkisi davalı tarafından inkar edildiğine göre, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunup bulunmadığı konusunda araştırma ve inceleme yapılarak taraflar arasında sözleşme ilişkisinin varlığı kanıtlanırsa davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede dava açılabilir. O halde mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek öncelikle sözleşme ilişkisinin var olup olmadığı konusunda işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/476, Karar No: 2017/1201, Tarih: 16.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/476 E.  ,  2017/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin "" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ceza infaz kurumuna ait olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikametgah adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “... mahallesi ... Sokak No:... .../...” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7037, Karar No: 2022/17669, Tarih: 20.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/7037 E.  ,  2022/17669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut sosyal inceleme raporunun başka bir dava dosyası kapsamında alınmış rapor olduğu ve bu raporun teslim tarihinin de suç tarihinden önce olmak üzere 24.04.2013 olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2088, Karar No: 2007/2587, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2088 E.  ,  2007/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10500, Karar No: 2012/13506, Tarih: 23.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10500 E.  ,  2012/13506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 12.12.2011 gün ve 2011/14754-15357 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı ... arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen 07.12.1994 tarihli inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye düşen dava konusu 5808 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa edilen ... Blok 10. kat ... numaralı bağımsız bölümün tarihsiz satış sözleşmesiyle satın alındığını belirterek yüklenici, arsa sahipleri ve dava konusu taşınmazın tapu maliki ... aleyhine dava açmış, yargılama sırasında arsa sahipleri ve yüklenici aleyhine açmış olduğu alacak davasından feragat etmiş, tapu maliki ... aleyhine açtığı tapu iptali ve tescil davası yönünden davanın devamını talep etmiştir.

Mahkemece, inşaatın fiziki seviyesinin %82' de bırakıldığı, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği, inşaatın tamamlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; Dairemizin 12.12.2011 tarihli 2011/14754-15357 esas ve karar sayılı ilamı ile dava konusu bağımsız bölümün muvazaalı olarak arsa sahiplerince davalı ...'na devredildiği ileri sürüldüğüne göre davalı ...'nun iyiniyetli kayıt maliki olup olmadığı hususu üzerinde durulmadan karar verilmiş olması doğru bulunmadığından karar bozulmuştur.

Davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava konusu ...-Blok 10. kat ... no'lu bağımsız bölümün davalı yüklenici ile diğer davalılar arsa sahipleri arasında yapılan 07.12.1994 tarihli arsa Payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye isabet eden dairelerden olduğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı ile yüklenici arasında imzalanan dava konusu dairenin satışına ilişkin sözleşme tarihsizdir.

Davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava konusu ...-Blok 10. kat ... no'lu bağımsız bölümün davalı yüklenici ile diğer davalılar arsa sahipleri arasında yapılan 07.12.1994 tarihli arsa Payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye isabet eden dairelerden olduğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı ile yüklenici arasında imzalanan dava konusu dairenin satışına ilişkin sözleşme tarihsizdir.

Ancak sözleşme gereği 20.000 TL peşinatın ödendiğine ilişkin 18.10.2000 tarihli bir makbuz mevcuttur. Dava konusu bağımsız bölüm tapuda 26.02.1998 tarihli ve ... yevmiye numaralı işlemle davalı ...'na satış suretiyle devredildiğinden davalı ... artık ayni hak sahibidir. Davacı, dava konusu taşınmazı tapuda devir işlemi yapıldıktan sonra sözleşme tarihi olarak kabulü gereken peşinat makbuzunun düzenlendiği tarih olan 18.10.2000' de yükleniciden temlik alan kişidir. Bu sözleşmenin alacaklı tarafı olan davacıya bedel ödeme edimini, borçlu olan tarafa yani yükleniciye de sözleşme konusu meskenin tapuda devir borcunu yüklediği açıktır. Davalı yüklenici bu sözleşme ile arsa sahibi ile yapmış olduğu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine isabet eden meskenin mülkiyetini devir borcunu yüklenmiştir. Yani eser sözleşmesini eksiksiz yerine getirdiği takdirde arsa sahiplerinden talep edeceği mülkiyetin naklini isteme hakkını yani alacağını davacıya temlik etmiştir. Burada bir şahsi hakkın devri söz konusudur. Ancak yüklenici yapacağı inşaatın finansmanını sağlamak için sözleşme gereği kendisine isabet eden bağımsız bölümleri eseri tamamlamadan önce üçüncü kişilere temlik edebileceği gibi arsa maliklerine vereceği talimatla mülkiyetini de devredebilir. Nitekim arsa sahibi dava konusu bağımsız bölümü üçüncü kişi olan davalı ...'a devretmiştir.

Davalı arsa sahipleri savunmalarında; dava konusu bağımsız bölümün yapmış oldukları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye isabet ettiğini, dairenin yüklenici tarafından diğer davalı ...'na tapuda devredildiğini ve arsa sahiplerinin bu olayla ilgilerinin bulunmadığını ileri sürmüşlerdir. Davalı yüklenicinin kendisine isabet eden yerlerin arsa sahipleri tarafından başkalarına satılıp zarara uğratıldığı yönünde açmış olduğu bir dava da bulunmamaktadır.

Davalı arsa sahipleri savunmalarında; dava konusu bağımsız bölümün yapmış oldukları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye isabet ettiğini, dairenin yüklenici tarafından diğer davalı ...'na tapuda devredildiğini ve arsa sahiplerinin bu olayla ilgilerinin bulunmadığını ileri sürmüşlerdir. Davalı yüklenicinin kendisine isabet eden yerlerin arsa sahipleri tarafından başkalarına satılıp zarara uğratıldığı yönünde açmış olduğu bir dava da bulunmamaktadır.

Dava konusu bağımsız bölüm yüklenici tarafından davalıya 26.02.1998 tarihinde tapuda devredilmiştir. Davacı ise bu tarihten sonra 18.10.2000 tarihinde dava konusu bağımsız bölümü yükleniciden temlik almıştır. Yüklenici arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca edindiği bağımsız bölümü davalıya tapuda devrettikten sonra davacıya kendi üzerinde olmayan bir hakkı temlik etmiştir. Bu durumda davacının tapu maliki olan davalıya karşı ileri sürebileceği bir hakkı yoktur. Ancak akidi olan yükleniciden verdiğini geri isteyebilir. Davacı 26.12.2007 tarihli oturumda yükleniciye karşı açtığı davadan feragat ettiğinden mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu nedenle davalının yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin bozma ilamının kaldırılmasına, sonuç itibariyle usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.12.2011 tarih 2011/14754-15357 esas ve karar sayılı bozma ilamı kaldırılarak sonuç olarak doğru hükmün gerekçesi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı, dava konusu daireyi tarihsiz yazılı sözleşme ile davalı yüklenici şirketten satın almış ve daire bedeli 20.01.2000 tarihinden itibaren taksitler halinde ödenmiştir. Elektrik abone sözleşmesi 30.11.2001 tarihinde yapılmış olup davacı halen taşınmazın zilyedidir.

Tapu kayıtlarına göre; davalı ... 26.02.1998 tarihden beri tapu kayıt malikidir. Dava konusu taşınmaz arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye isabet eden bağımsız bölümdür. Gerek davacı ve gerekse davalı ... bu yeri yükleniciden satın aldıklarını bildirmişlerdir.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil davasının kabulüne dair verilen 27.12.2007 tarihli karar yüklenici ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmemiştir. Kararı davalılardan arsa sahibi ... sadece vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir. Dairemizce yapılan incelemede davalı ...'a yapılan tebligatların usulsüz olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve değerlendirme sonucu tapu kayıt maliki ...'nun iyiniyetli tapu kayıt maliki olup olmadığının araştırılması için yerel mahkeme kararı eksik inceleme nedeniyle bozulmuştur.