muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10386, Karar No: 2021/187, Tarih: 27.01.2021

CMK 289. maddesinin 1-a-e bentlerinde, kanuna kesin aykırılık halleri içinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması" gösterilmiştir. Temyiz denetiminde bu madde kapsamındaki hukuka aykırılıklar temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da re'sen incelenecektir (CMK 289/1).

Tüm bu hususlar dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde; silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütü üyeliği” suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafii hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

2-ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında;

İlgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilmesi, temin edilememesi halinde gerekirse teknik olarak programı kullandığının tespiti açısından HIS/CGNAT kayıtları ve HTS üzerinden uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması ayrıca UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankası üzerinden sanıkla ilgili beyan bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa onaylı suretleri dosyaya getirtilip, gerekirse ilgili şahısların tanık olarak dinlenmeleri sağlandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz ByLock sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2439, Karar No: 2016/4963, Tarih: 15.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2439 E.  ,  2016/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.03.2016 günü temyiz eden davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalı ... ... vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davacı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 15.03.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/21166, Karar No: 2015/363, Tarih: 15.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21166 E.  ,  2015/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/94-2013/231

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bala Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 21.11.2013 gün ve 94-231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere,

1-Dava konusu 257, 372 ve 374 parsel sayılı taşınmazların "H..Ö.." adına tesciline dayanak teşkil eden kayıtların hükmen oluştuğu gözetilerek, dayanak mahkeme kararlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden temini,

2-Çekişme konusu 372 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tapu kayıtlarının bütün tedavülleri ile birlikte (tapulama tutanağı, mirasçılık belgesi, vekaletname, tescil istem belgesi, imar kayıtları, taksim sözleşmesi, mahkeme kararı vb) tapu müdürlüğünden temini ile evraka eklenmesi istenilen kayıtların eksiksiz evrak arasına alınıp alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1525, Karar No: 2016/4822, Tarih: 11.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/1525 E.  ,  2016/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3013, Karar No: 2017/8402, Tarih: 18.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/3013 E.  ,  2017/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/02/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 06/01/2015 tarihli ... TV kanalında yayınlanan "S..." programına konuk olan davalının, davacı hakkında ...'ın 2011 yılında Twitter'dan tanışıp ...'a gelmesini sağladığı ...'in o dönem evli olduğu ...'e boşanmaya ikna olması ve hakkında basına olumsuz demeç vermemesi karşılığında ...'in çok iyi bir yerinde 450 bin TL'lik ev aldığını ve bu iddianın doğru olduğunu ...li hatırı sayılı insanlardan duyduğunu ifade ettiğini, bu beyanların davacının, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil ve olgu isnadı ile gerçek dışı yakıştırmalar olduğunu, kişilik haklarına saldırı yapıldığını belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı, 06/01/2015 tarihinde TV programında söylediği ve davacının kişilik haklarını zedelediği iddia ettiği konuların 01/12/2014 tarihinde sosyal medyaya aksettiğini, çeşitli mecralarda onlarca haberin yapıldığını, davacının eski eşi tarafından medyada defalarca dile getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının medyatik bir kişi olmadığı, birlikte olduğu iddia olunan kişiden dolayı toplumun ilgisini çektiği, davalının da sanatçı camiasıyla ilişkisi olan bu camiayı yakından tanıyan bir kişi olduğu, ancak davalı, davacı medyatik bir kişi olmadığı halde sırf birlikte olduğu kişinin toplumda tanınan ve medyatik bir kişi olması nedeniyle ev alındığı iddiasını ileri sürerek davacının yaşadığı ... ilinde tanıyanlar arasında ve ailesi içerisinde küçük düşürülmesine sebep olduğu ve bu nedenle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı kamuoyu tarafından bilinen ve tanınan bir kişidir. Davalı tarafından söylenen sözler yayının yapıldığı tarihlerde basın yayın organlarında haber olarak verilmiş, davacı da bu bağlamda söylentileri televizyondaki bir magazin programında ve internet sitesinde dile

getirmiştir. Olayın oluş şekli ve söylenen sözlerin niteliği itibariyle davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek mahiyette olmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

getirmiştir. Olayın oluş şekli ve söylenen sözlerin niteliği itibariyle davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek mahiyette olmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24901, Karar No: 2015/37230, Tarih: 05.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/24901 E.  ,  2015/37230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/68736

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/360 (E) ve 2011/353 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın tehdit suçunu birden fazla müştekiye karşı tek bir eylemle işlemesi nedeniyle, TCK'nın 43/2 maddesi ve fıkrası yollamasıyla, aynı maddenin 1. fıkrası gereğince verilecek cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,

2-Tehdit eyleminde, uygulama maddesi olarak TCK'nın 106/1 maddesi yerine, aynı Kanunun 179/3. maddesinin yazılması,

Kanuna aykırı ve sanık C.. K..'ıın temyiz nedenleri ile tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14700, Karar No: 2014/2928, Tarih: 05.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14700 E.  ,  2014/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

I- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kolluk görevlilerinin başka bir soruşturma kapsamında suça sürüklenen çocuğu yakalamak için konutuna gittiklerinde, suça sürüklenen çocuğun ağabeyi olan tanık ...'in hırsızlık suçuyla ilgili bilgi verdikten sonra suça konu eşyaları kolluk görevlilerine iade ettiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu iadeye suça sürüklenen çocuğun rızasının bulunmadığını gösterir dosyada bulgu yer almadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında, soruşturma aşamasında gerçekleştirilen etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

2- 5237 Sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Kanuna özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda, suça sürüklenen çocuğun mağdurun konutuna girdikten sonra evin bütün odalarında araştırma yapması, sandıkları boşaltması, en son suça konu telsiz telefon ve el fenerini alıp evden ayrılması biçimindeki eyleminde, 5237 Sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılarak eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 05/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26021, Karar No: 2015/37098, Tarih: 04.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/26021 E.  ,  2015/37098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/306845

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2011

NUMARASI : 2011/57 (E) ve 2011/168 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık H.. K..’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/412, Karar No: 2020/7143, Tarih: 01.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/412 E.  ,  2020/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın tanık ...'dan satın aldığı kol saatlerinin kaçak olmadığı anlaşılmış ise de;

Sanık ...'a ait işyerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada, muhtelif markalarda toplam 1.076 adet kol saati ele geçirildiği, sanığın ...'a ait firma tarafından 08.06.2011 tarihinde düzenlenmiş 32 sıra nolu fatura ibraz ettiği, ...'un tanık sıfatıyla alınan ifadesinde sanığa kol saati sattığını ve buna ilişkin faturayı da düzenlediğini beyan ettiği, ayrıca fatura üzerine yapılan bilirkişi incelemesinde, ...’un vergi mükellefi olduğu, 08.06.2011 tarihli fatura ile sanığa muhtelif markalarda saat satışı yapmış olduğu, bu işlemin İşletme Defterinin 217 sırada kayıtlı olduğu, ancak İşletme Defterinin alış ve gider kısmının fotokopisi olmadığı için 2011 yılı içerisinde hangi mükelleflerden saatleri aldığının tespit edilemediği, bu nedenle menşe incelemesi yapılmasının mümkün olmadığının belirtildiği olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, ...'a ait İşletme Defterinin 2011 yılına ait alış ve gider kısmına ilişkin belgelerin temini ile saatleri kimden aldığının, faturanın olayda yakalanan kol saatleri ile uygunluk arz edip etmediğinin, firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yapılarak ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/12310, Karar No: 2017/24204, Tarih: 02.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12310 E.  ,  2017/24204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, nohut, antepfıstığı ve zeytin'in dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1621, Karar No: 2013/1687, Tarih: 04.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1621 E.  ,  2013/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın taraflar arasındaki "Temizlik, kalorifer yakma, çamaşır yıkama ve ilaçlama hizmet alım sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 04/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.