muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3266, Karar No: 2019/34948, Tarih: 19.09.2019

Sanık ... hakkında, 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.03.2019 tarih ve 2018/11722 K. sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/06/2019 tarihli itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine ilişkin sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

09.03.2013 tarihinde satmak için gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara bulunduran sanık hakkında eylemiyle ilgili olarak 29.03.2013 tarihinde iddianame düzenlendiği, yapılan yargılama sonucunda 12.06.2013 tarihli ilk kararla 4733 sayılı Yasanın 8/4, 5237 sayılı TCK'nun 62, 52, 51, 53/1-3, 54. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği; bozma sonrası birleştirilen 2013/252 Esas nolu dosyada ise, 16.03.2013 tarihinde satmak için gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara bulunduran sanık hakkında bu eylemiyle ilgili olarak 04.04.2013 tarihinde iddianame düzenlendiği, yapılan yargılama sonucunda 12.06.2013 tarihli ilk kararla 4733 sayılı Yasanın 8/4, 5237 sayılı TCK'nun 62, 52, 51, 53/1-3, 54. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği; birinci kararın sanık ... sanık lehine Cumhuriyet Savcısı, ikinci kararın ise sadece sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.06.2017 tarih ve 2017/5106 ve 2017/5108 karar sayılı ilamlarıyla “... TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bozmaya uyma kararı veren mahkemece her iki dosya birleştirildikten sonra temyize konu 09.03.2018 tarih ve 2018/155 Karar nolu kararla 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle 4733 sayılı Yasanın 8/4, 5237 sayılı TCK’nun 43, 62, 52/2, 53/1-3, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın da sadece sanık tarafından temyiz edildiği, hükmolunan sonuç hapis cezasının iki yılın üzerinde olması nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinde düzenlenmiş olan erteleme hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Onanmasına karar verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası miktar olarak sanık lehine görünse bile, sadece sanık ... sanık lehine Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilerek Dairemizce bozulmasına karar verilen önceki her iki hükümdeki 1 yıl 8 ay hapis cezalarının toplamları fazla olmakla birlikte erteli olması nedeniyle sanık lehine olduğu anlaşılmakta olup, sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak incelemeye konu hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Onanmasına karar verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası miktar olarak sanık lehine görünse bile, sadece sanık ... sanık lehine Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilerek Dairemizce bozulmasına karar verilen önceki her iki hükümdeki 1 yıl 8 ay hapis cezalarının toplamları fazla olmakla birlikte erteli olması nedeniyle sanık lehine olduğu anlaşılmakta olup, sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak incelemeye konu hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Tüm bu anlatılanlar dikkate alınarak sanığın, gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara satma şeklinde gerçekleştirdiği iki eylemi nedeniyle 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 4733 sayılı Yasanın 8/4, 5237 sayılı TCK’nun 43, 62, 52, 53/1-3, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmünün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca 12.06.2013 tarihli ilk hükümlerdeki erteli 1 yıl 8 ay hapis cezalarının sanık lehine olması ve sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedenleriyle ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilmeden yazılı şekilde aleyhine olacak şekilde hüküm kurulması gerekçesiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabul edilerek bozulmasına karar verilmesi yerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 19.09.2019
Yargıtay — Esas No: 2010/5341, Karar No: 2010/6584, Tarih: 07.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5341 E.  ,  2010/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 446, 934 ve 1505 parsel sayılı taşınmazlarda pay maliki olduğunu, taşınmazın bir bölümünü komşu 454, 442 parsel maliklerinin tarım yapmak suretiyle, davalı kurumun ise kanal ve sol açmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve geriye dönük 5 yıllık davalıların kullandıkları süre ve yer ile orantılı ecrimisil tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, iddiaların yersiz olduğunu, kurum tarafından kamulaştırmasız elatmanın olmadığını, köy sakinlerinin başvurusu üzerine ırmak yatağının ihyası amacıyla su kanalı yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya karşı savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece; elatmanın önlenmesi isteği bakımından davanın kabulüne, ecrimisil isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı kurumun temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/161, Karar No: 2019/3944, Tarih: 30.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/161 E.  ,  2019/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafın davacı sitede bağımsız bölüm sahibi olduğunu, genel kurul gereğince ödemesi gereken aidat ve ruhsat yenileme ücretini ödemediği için hakkında yapılan icra takibine ... Mahkemelerinin ve İcra Dairelerinin yetkili olmadığına ve Anadolu İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğuna ilişkin itiraz ettiğini, borçlu hakkında yapılan alacak takibinin konusu olan gayrimenkulün ... sınırları içinde olduğundan kesin yetkili icra dairesi ... olduğu ileri sürerek itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; HMK'nın 6/1.maddesinde genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağının hükme bağlandığı, icra takiplerinde de İİK'nın 50/1'deki atıf nedeniyle yetkili icra dairesinin HMK hükümleri gereğince davalının yerleşim yeri olan İstanbul İcra Daireleri olduğu, borçlu tarafından yapılan yetki itirazı haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6111, Karar No: 2011/490, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6111 E.  ,  2011/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 15.maddesi uyarınca bilirkişi kurulunun üçü odalar listesinden, ikisi de idare kurulu listesinden seçilecek olan beş kişiden oluşturulması gerektiği dikkate alınmadan üç kişilik bilirkişi kurulunun düzenlediği rapora dayalı olarak karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-İrtifak hakkı tesis edilmek suretiyle kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırma bedeli, Kamulaştırma Kanunu'nun 11.maddesinin son fıkrası hükmüne göre taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesisinden sonraki değeri arasındaki farktan ibarettir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama karışık meyve bahçelerinin ağaçların cinslerine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan dekar başına verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri esas alınmak suretiyle elde edilebilecek net gelir üzerinden değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Bilirkişi kurulunca zemin değerinin dekar başına verim, üretim maliyeti resmi verileri yerine ağaç başına veriler üzerinden hesaplanması,

3-Kamulaştırma işleminden dolayı doğrudan bir zarara uğradıklarının belirlenmesi halinde zemin üzerinde bulunan yapılar için değerlendirme yapılabilir ise de, kamulaştırmadan doğrudan zarar görmeyen yapılar için bedel belirlenmesine gerek ve yer olmayıp, yapıların kapladığı alan da, taşınmazın arsa veya arazi niteliğine göre değerlendirilir ve yasanın 11.maddesinin (i) bendi uyarınca yapılacak artırım salt zemin değeri üzerine uygulanır.

Dosyaya ibraz edilen bilirkişi asıl ve ek raporlarında taşınmazın zemini üzerinde yer alan yapı için belirlenen değerin zemin için belirlenen değere eklenmesi, bunun üzerine objektif artırım uygulanması suretiyle arazi m² değerinin ve dolayısıyla irtifak bedelinin fahiş olarak tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatına ilişkin resmi veri listelerinin dosyaya getirtilmesinden sonra yasa hükümlerine uygun olarak beş kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup inceleme yapılarak rapor alınmalı, raporun resmi verilere ve bozma ilamına uygunluğu da denetlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatına ilişkin resmi veri listelerinin dosyaya getirtilmesinden sonra yasa hükümlerine uygun olarak beş kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup inceleme yapılarak rapor alınmalı, raporun resmi verilere ve bozma ilamına uygunluğu da denetlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1784, Karar No: 2017/4537, Tarih: 20.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/1784 E.  ,  2017/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 26.06.2015 tarihinde talimatla yapılan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu ve müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında; aynı gün mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 26.06.2015 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6423, Karar No: 2018/6050, Tarih: 16.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6423 E.  ,  2018/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan on yedi yaşındaki mağdure ...’in, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ile yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesinin ardından inceleme safhasında dosyaya gönderdiği 01.08.2016 havale tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14878, Karar No: 2017/5815, Tarih: 05.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14878 E.  ,  2017/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Bir başkasının, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Malın alınması veya verilmesini temin için zilyedin üzerinde cebir ve tehdit kullanılmamış ise yağma suçu oluşmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Olay tarihinde 14 yaşında olan mağdurun babasının işlettiği dükkanda yalnız olarak bulunduğu sırada, önceden tanımadığı sanığın alkollü bir şekilde gelip bir jilet satın aldığı, dükkana alışveriş yapmak için gelen açık kimliği belirsiz resmi kıyafetli bir şahsın işini bitirip dükkandan dışarıya çıkarken sanık ...'e adı ile hitap edip “nasıl” olduğunu sorduğu,

Sanığında “kendimi öldüreceğim” diye ona cevap vermesini müteakip, resmi kıyafetli şahsın karşılık vermeden dükkandan çıkarak ayrıldığı,

Sanığın satın aldığı jileti kırmaya çalıştığı, başaramayınca bu yönde mağdurdan yardım istediği,

Mağdurun “kırmasını bilemiyorum” dedikten sonra jileti sanığa iade ettiği, sanığın bir şekilde jileti kırıp kendi koluna doğru tuttuğu, bu durumu gören mağdurun “abi yapma” diyerek ağlamaya başladığı,

Sanığın da “tamam o zaman bana 20 TL ver dükkanın dışında kendimi keseyim” demesi üzerine mağdurun “tamam vereyim” diyerek, 20 TL'yi sanığa verdiği,

Sanığın da aldığı 20 TL para ile dükkandan dışarı çıkıp, elindeki jilet ile kolunu kesip kendi bedenine bir şekilde zarar verdikten sonra bulunduğu noktadan ayrıldığı,

Sanığın 23.10.2013 tarihinde de intihara teşebbüs ettiği bilgisinin de dosyaya yansıdığı da anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca;

Bir takım psikolojik değişkenler ve/veya sosyal etkenler altında bulunan sanık, olay günü bir şekilde kendi bedenine zarar vermeyi düşünüp, bu duyguların etkisi ile mağdurun dükkanına gelip jilet satın aldığı, jileti kırmaya çalıştığı, bu konuda mağdurdan yardım talep ettiği, aldığı olumsuz yanıt üzerine uğraşıp bir şekilde elindeki jileti kırmayı başardığı,

Sanığın elinde tuttuğu kırık jilet ile kendine zarar vermek istediğini önce sözle, ardından eylemsel olarak yansıtmaya başladığı,

Sanığın, kendisine ait olan bedeni üzerinde sıra dışı tasarrufuna yönelik açıklamaları ve eylemlerini istemeden de olsa mağdurun bir şekilde izleyip, tanık olduğu,

Sanığın elinde tuttuğu kırık jilet ile kendine zarar vermek istediğini önce sözle, ardından eylemsel olarak yansıtmaya başladığı,

Sanığın, kendisine ait olan bedeni üzerinde sıra dışı tasarrufuna yönelik açıklamaları ve eylemlerini istemeden de olsa mağdurun bir şekilde izleyip, tanık olduğu,

Sanığın bu aşamaya kadar kendi bedeni üzerinde yapacağı olumsuz eylemleri ile ilgili söylemlerinin hiçbirinin mağdura yönelik olmadığı gibi, mağdurun malını zorla almaya yönelik nicelik ve nitelikte yağma suçlarında aranan bir araç suç olan tehdit niteliğinde bulunmadığı,

Sanığın kendisine ait bedene zarar vermeye yönelik olumsuz söylem ve geliştirdiği eylemlerini bir şekilde izlemek zorunda kalıp bundan duygusal olarak etkilenen ancak bu noktadan sonra ise sanığın kendi bedenine her ne yaparsa yapsın hiçbirini bir şekilde izlemek ve/veya tanık olmayı düşünmeyen ayrıca olaylarda ne aktif ne de pasif bir şekilde bir taraf konumunu da dilemeyen mağdurun duygusal olarak yaşadığı bu çaresizlik içinde ağlayarak tepkimelerini sanığa yansıttığı,

Bu durumu gören sanığın “ağlama 20 TL para ver dükkanın dışında kendimi keseyim” demesini bu bağlamda benimseyerek, mağdurun sanığa 20 TL parayı verdiği,

Sanığın, mağdurdan aldığı 20 TL ile dükkandan dışarı çıkıp hemen oracıkta kendi bedenine önceden de söylediği gibi zarar verdiği,

Sanığın olayların bu aşamasındaki eylem ve söylemlerinin yine mağdurun malının zorla alınması ve/veya mağdurun malının alınmasına karşı duruşu engellemek kastı altında yapılmış yağma suçundan aranan araç suçlardan tehdit ve/veya şiddet niteliğinde kabul edilmesinin de olanaklı bulunmadığı düşünülmeden suçun unsurlarında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7075, Karar No: 2015/799, Tarih: 30.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7075 E.  ,  2015/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçi kuruma bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ... Başkanlığı vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 30/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3577, Karar No: 2007/4231, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3577 E.  ,  2007/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.