muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5491, Karar No: 2024/1984, Tarih: 12.03.2024

.01.2014 tarihli tensip tutanağında davacının tedbir isteminin kısmen kabulü ile 2010/06174 ve 2013/04084 tescil numaralı tasarımlara tecavüz teşkil eder nitelikteki “TUANA ” ve “TRİO ” ibareli davalıya ait ürünlerin toplatılmasına ve bu ürünleri üretiminin durdurulmasına, katalog ve broşür gibi tanıtıcı reklam ürünlerinde ve internette yeralan “TUANA” ve “TRİO” ibareli görsellerin kaldırılmasına, kendi adına tescilli 2013/04084-7 ve 12 no.lu, 2013/03379-4 ve 5 no.lu, 2010/06174-1,2,3 ve 4 no.lu tasarımlara davalı tarafın tecavüzünün ve haksız rekabetinin önlenmesine, maddi ve manevi zararının tespit ve tazmin edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Karşı davada davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2013/04084- 7 ve 12 no.lu tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadığını, dolayısıyla onun “TUANA” ve “TRİO” ibareli ürünlerine ilişkin tasarım haklarına tecavüz oluşmadığını, aynı şekilde, 2010/06174 - 3 no.lu tasarımın da yeni olmadığını, piyasada daha önceden beri kullanılmakta olduğunu, her ne kadar davacı 2010/06174 - 1,2,3 ve 4 no.lu tasarımlarına da tecavüz edildiği iddiasında bulunmuş ise de, 3 no.lu tasarım dışındakilerin kullanımıyla bir ilgilerinin bulunmadığını, bilirkişi incelemesinde bunun dikkate alınmasını, 2013/03379 - 4 ve 5 no.lu koltuk tasarımlarını ise sadece katalogda kullandıklarını, üründen bir takım dahi satmadıklarını, bu sebeple davacının maddi tazminata hak kazanamayacağını, 2013/22 D. İş sayılı dosyadaki delil tespiti raporuna itiraz ettiklerini, itiraz edilen delil tespiti raporunun hükme esas alınamayacağını, re'sen yapılacak araştırmanın neticesine göre, karşı davalarının kabulünü ve davacı şirket adına tescilli 2013 04084 - 7 ve 12 no.lu tasarımlar ile 2010 06174 - 3 no.lu tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalı şirket olarak kendi kullanımlarının davacı şirketin tescilli tasarım haklarından doğan haklarına tecavüz teşkil etmediğinin, davacının esasen bu haklara sahip olmadığının tespitine, tecavüzün men’ine, refine ve gerek maddi gerekse manevi tazminata yer olmadığına, davalı-karşı davacı şirket olarak her türlü dava ve talep haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

2.Karşı davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının, karşı-davacı olarak, 2013 04084/7. ve 12. sıra ile 2010 06171/ 3. sıra no.lu tasarımların hükümsüzlüğünü talep ettiğini, oysa marka, patent ve endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğü taleplerinin, hükümsüzlüğü talep edilen birden fazla tescilin sahibi aynı olsa da ayrı davalara konu olması gerektiğini, ayrıca davalı/karşı davacının hükümsüzlük iddia ettiği tasarımlar için iddiasını destekleyecek kanıtlar sunması gerektiğini, halbuki davalı-karşı davacının ispat yükümlülüğünü sayın Mahkemeye ve sayın bilirkişilere yüklediğini, bilirkişilerin bir tarafın yerine geçip delil toplaması ve delil araştırması yapmasının etik olmadığı gibi hukuka aykırı olduğunu ve Anayasa'da açıklanan angarya yasağının ihlali olduğunu, hükümsüzlük talebi için dosyaya sunulan tek delilinin 2013 04084/7. ve 12. sıra no.lu koltuk tasarımlarına ait olduğu iddia edilen ve üçüncü kişi konumundaki bir firmadan elde edildiği söylenen fotoğraf olduğunu, bu fotoğrafın hangi tarihte elde edildiğinin kesin delili olmadığından delil olarak kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşı davada hükümsüzlüğü talep edilen asıl davacı tasarımlarının, başvuru tarihinden önce kamuya arz edildiğinin, yenilik ve ayırtediliğinin bulunmadığının ispatlanmadığı gerekçesiyle karşı davanın reddine, asıl davada, davalı karşı davacı tasarımlarının davacı karşı davalı tasarımlarından doğan hakka tecavüz ettiği, bu durumun aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğu gerekçeleriyle, tasarımdan doğan hakka tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, maddi zarar hesaplanamadığından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesine göre, asıl davada talep edilen maddi ve manevi zarar miktarlarının yerinde olduğuna, www.salonevmobilyasi.com alan adlı internet sitesinin erişime kapatılması talep edilmiş ise de, internet sitesinde davaya konu ürünlerin sergilenmediği ve tanıtılmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davalının davacıya ait Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde tescilli 2013/04084 sayılı çoklu tasarım belgesi 7 ve 12 numaralı tasarımlar, 2013/03379 sayılı çoklu tasarım belgesi 4 ve 5 no.lu tasarımlar, 2010/06174 sayılı çoklu tasarım belgesi, 1, 2, 3 ve 4 no.lu tasarımların birebir benzerlerini üretip satışa sunmak, kataloglarında yer vermek suretiyle, davacının tescilli tasarımlarından kaynaklanan haklarına tecavüz ettiğinin, haksız rekabette bulunduğunun tespitine ve önlenmesine, davalıya ait katalogda TUANA ibaresi ile koltuk, LOTUS ibaresi ile koltuk takımı TRİO ÜNİTE ibaresi ile TV ünitesi, olarak adlandırılan ürünlerinin toplatılmasına, ürünlere ve ürünlerin yer aldığı kataloglara broşürlere el konulmasına karar kesinleştiğinde imhasına, davalının www.salonevmobilyası. com alan adlı internet sitesinin erişemin kapatılması talebinin reddine, 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın 15.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, ispatlanamayan karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece TÜRKPATENT nezdinde herhangi bir araştırma yapılmaksızın karar verildiğini, TÜRKPATENT nezdinde yapılacak basit bir araştırma ile davacı adına TÜRKPATENT nezdinde 2013/03379 sayılı çoklu tasarım belgesinde 4 ve 5 numaralı tasarımların bulunmadığının kolaylıkla tespit edilebileceğini, 2013/03379 sayılı çoklu tasarım belgesinde 4 ve 5 numaralı tasarımlar açısından red kararı verilmesi gerekirken hüküm kurulmuş olmasının hukuka ve usule aykırı olduğunu, davacı karşı davalı tarafın tasarımlarının tescil tarihinden önce dava dışı üçüncü şirketler tarafından fuarlarda sergilendiği ve satışa sunulduğuna ilişkin fotoğrafların ve diğer tüm delillerin dikkate alınmadan karar verildiğini, tasarımın tescili için aranan yenilik ve ayırt edicilik kriterlerinin ne olduğu tartışılmadan ve bunların dava konusu ürünler açısından karşılaştırılması yapılmadan karar verildiğini, benzerlik araştırılması yapılırken incelenmesi gereken kriterler ele alınmaksızın rapor hazırlandığını, söz konusu kök raporun ve yine kök rapor ile aynı doğrultuda ek raporun hazırlandığını, eksik ve hatalı incelemenin ürünü olan ek raporun dikkate alınarak verilen kararın hukuka ve usule aykırı olduğunu, gerek bilirkişi heyeti gerekse Mahkemenin, teknik zorunluluk sebebi ile mevcut olması gereken kısımlar ile nelerin ayırt edici nitelikte olduğu açısından herhangi bir değerlendirmede bulunmadığını, davacı tarafın tasarımlarının tamamının bilinen çekyat formundaki koltuklar, berjerler ve TV ünitelerinden ibaret olduğunu, bu bağlamda davacı tarafın tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini haiz olmadığını, davacı karşı davalı ürünlerinin, tescilden önce kamuya arz edilen ürünler olduğunu, dolayısıyla ortada bir zarar da bulunmadığını, aksi yönde karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, zarar iddialarının ispatlanamadığını, maddi ve manevi zarara hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacı vekilinin, davacı karşı davalıya ait tasarımların, başvuru tarihinden önce kamuya arz edildiğine ilişkin iddiasını yeterli bilgi, belge ve delil ile ispatlayamadığı, bu kapsamda, mevcut delil durumuna ve denetime elverişli 26.11.2015 tarihli bilirkişi raporu ile 21.12.2016 tarihli ek rapora göre; davacı tasarımlarının yenilik ve ayırtedicilik unsurlarını içerdiği, davacı karşı davalı tarafın 2013/04084 sayılı çoklu tasarım belgesi 12 no.lu tasarımı ile davalı karşı davacıya ait ''TUANA'' kodlu koltuk ürününün ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, aynı gövde, kolçak ve minder yapısı ile 2013/04084-7 no.lu tasarımdaki tekli koltuğunda benzer olduğu ve aynı takımın bir parçası olarak algılandığı, davacı karşı davalı adına tescilli 2013/03379-4 ve 5 no.lu tasarım tescil belgesi ile davalıya ait ''LOTUS'' kodlu koltuk takımının da ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, davacı karşı davalıya ait 2010/06174-1, 2, 3 ve 4 no.lu tasarımlar ile davalı karşı davacıya ait katalogda ''TRIO ÜNİTE'' ibaresi ile yer alan TV ünitesindeki parçaların aynı modüler yapıda olduğu, özellikle 2010/6174-3 no.lu tasarımdaki modüler yapının birebir aynısı olduğu, davalı karşı davacının İstanbul Anadolu 2. FSHHM'nin 2013/22 D.İş sayılı dosyasında, adresinde yapılan keşif sırasında tespiti yapılan ürünlerin dosya kapsamına alınan kataloglarında tanıtımını yaptığı "TUANA", "LOTUS" ibareli koltuk takımları ile "TRIO ÜNİTE" ibareli TV ünitesinin, davacı karşı davalının tescilli tasarımlarından kaynaklanan haklarına tecavüz ettiğinin ve haksız rekabet oluşturduğunun tespit edilmesine göre, Mahkemece asıl dava ve karşı davada verilen kararların isabetli olduğu, diğer yandan, maddi zararın hesaplanamadığından 6098 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri uyarınca Mahkemece takdir edilen maddi tazminat miktarında ve davalı karşı davacı eylemleri sebebiyle manevi zarara hükmedilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl dava, davacı karşı davalı adına tescilli tasarımlardan doğan haklara vaki tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile, maddi (yoksun kalınan kazanç) ve manevi tazminat, karşı dava ise; davacı karşı davalı adına tescilli 2013 04084/7 ve 12 no.lu endüstriyel tasarımları ile 2010 06174/3 no.lu endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl dava, davacı karşı davalı adına tescilli tasarımlardan doğan haklara vaki tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile, maddi (yoksun kalınan kazanç) ve manevi tazminat, karşı dava ise; davacı karşı davalı adına tescilli 2013 04084/7 ve 12 no.lu endüstriyel tasarımları ile 2010 06174/3 no.lu endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri, 554 sayılı KHK'nın 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı-karşı davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4811, Karar No: 2009/4975, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4811 E.  ,  2009/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Komşu parsellere uygulanan tapu kayıtları getirtildikten sonra taşınmaz başında keşif yapılması, tespitte uygulanan ve tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtları uygulanarak kapsamlarının tespit edilmesi, teknik bilirkişiden kayıtların kapsamını belirten ve kayıt miktar fazlasını gösteren rapor düzenlettirilmesi, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden intikal ettiği, kimin ne zamandan beri zilyet bulunduğu hususunda bilgi alınması gerektiği gibi, kabule göre de tespite esas alınan Mayıs 1323 tarih 97 ve 99 numaralı tapu kayıtlarının taşınmazı kapsadığı, tapu kayıt miktar fazlasının adına tescil karar verilenler tarafından bilahare tarla haline getirildiği belirtilmiş olmasına rağmen her iki tapu kaydında 1/2 payın mütegayyip eşhastan Hazine'ye intikal ettiği, tapu kayıtlarının toplamının 24 dönüme ulaştığı, bunun 1/2'sinin 12 dönüm yere karşılık geldiği gözardı edilerek 8 dönüm yerin Hazine adına tesciline karar verilmiş olmasının da isabetsiz olduğuna" değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı Hazine'nin davasının reddine ve çekişme konusu 75 sayılı parselin tamamı 2.580.480 pay kabul edilerek 1.290.240 payın Hazine adına, diğer 1.290.240 payın hisseleri oranında tespit maliki mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hüküm; davacı Hazine vekili ve davacı (davalı) ... çabuk mirasçısı ... ..., davalı ... mirasçısı ..., ... (...) mirasçısı ... ..., ... mirasçısı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19605, Karar No: 2020/17548, Tarih: 23.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/19605 E.  ,  2020/17548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuklara atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın tabi bulunduğu 4 yıllık ve suça sürüklenen çocuklar ...,’ın tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 23/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14303, Karar No: 2009/16413, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14303 E.  ,  2009/16413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, 10 ilâ 30 nolu orman sınır noktaları görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14749, Karar No: 2024/7956, Tarih: 30.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14749 E.  ,  2024/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/153 E., 2016/8 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ve 2014/153 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, olay esnasında ikamette yalnız kaldığı kuzeni olan mağdurenin arkasından yaklaşıp beline sarılarak alt kıyafetlerini çıkaramaya çalıştığı sırada bağırmasını engellemek maksadıyla ağzını eliyle kapattığı, mağdurenin sanığı ittirmesi ile adı geçenin yere düşmesi üzerine mağdurenin ikametten ayrıldığının kabulü ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümle, 103/4, 62 ve 53. maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalarda değişen ve maddi delillerle çelişen iddiaları dışından mahkumiyete elverişli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalarda değişen ve maddi delillerle çelişen iddiaları dışından mahkumiyete elverişli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, ikametten çıkmakta olan mağdurenin arkasından yaklaşıp beline sarılarak salon kısmına götürüp alt kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı sırada bağırmasını engellemek maksadıyla ağzını eliyle kapattığı iddia edilen eylemin cebirle işlenip sarkıntılık için kabul edilen "ani", "kesintili" olma ölçütlerini aşarak çocuğun cinsel istismarı kapsamında kaldığı, çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinin hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Kula Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.09.2024 tarihinde karar verildi.