muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10164, Karar No: 2015/15288, Tarih: 10.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10164 E.  ,  2015/15288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/92157

MAHKEMESİ : Trabzon Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/160 (E) ve 2014/52 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun gece saatlerinde mağdura ait işyerine kapıyı zorladıktan sonra girerek işyerindeki yazar kasayı kırıp buradan yaklaşık 50 TL tutarındaki bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, yasanın öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5028, Karar No: 2016/23163, Tarih: 08.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/5028 E.  ,  2016/23163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek ... numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda yetkili icra dairesinin ... İcra Dairesi olduğunu ileri sürerek ... İcra Dairesinin yetkisine itiraz ettiği mahkemece yetki itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'nun ....01.2014 tarih ve 2013/...-476 Esas-2014/... Karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararının verildiği mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun .... maddesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesinde ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yerin, icra takibi için yetkili hale gelemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, her ne kadar alacaklı, ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 07.05.2014 tarih ve 2014/195 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile takibe başlamış ise de, yukarıda açıklandığı üzere ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesi, icra takibi için yetkili hale gelmez. Bu durumda, yetki itirazının İİK'nun 50. maddesi atfı ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun genel yetki kuralları kapsamında incelenmesi gerekir.

Nitekim, İİK'nun 50/.... maddesi uyarınca, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/.... maddesi atfıyla HMK'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı olan akdin yapıldığı icra dairesi de takipte yetkilidir.

Buna göre; çeke dayalı takip, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK .... md.) ya da muhatap bankanın bulunduğu yer, ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK .... md.) veyahut İİK'nun 50/.... maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Buna göre; çeke dayalı takip, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK .... md.) ya da muhatap bankanın bulunduğu yer, ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK .... md.) veyahut İİK'nun 50/.... maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Diğer taraftan, HMK'nun .../.... maddesi birinci cümlesinde de borçlu birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri icra müdürlüğünde takip yapılabileceği düzenlemesine yer verilmiştir. Bu durumda, diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm, borçlulardan birinin, onun için genel yetkili yerleşim yeri icra dairesinde takip yapılması ve onun hakkındaki yetkinin kesinleşmiş olması hali içindir.

Somut olayda, takibe konu çekte keşide yerinin ve muhatap bankanın ... olduğu görülmektedir. Öte yandan, muteriz borçlunun adresinin ... olduğu ve ödeme emrinin de bu adreste sözü edilen borçluya tebliğ edildiği açıktır. Ayrıca, lehtar olan diğer borçluya ödeme emri tebligatı gönderilmediği gibi adresinin de Beykoz olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Belirtilen durum karşısında icra takibi yönünden ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğu tartışmasızdır.

O halde, mahkemece, borçlu şirketin yetki itirazının kabulü ile icra dosyasının muteriz borçlu şirket yönünden tefrik edilerek yetkili ... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/.../2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28277, Karar No: 2016/26372, Tarih: 05.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/28277 E.  ,  2016/26372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden .... Temizlik Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 05.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42184, Karar No: 2017/21481, Tarih: 03.10.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/42184 E.  ,  2017/21481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında katılan ...'nu "seni yatırır yırtarım" şeklinde tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın, katılanın kendisine hakaret etmesi üzerine "seni yatırır dilini sökerim" şeklinde sözler söylediğini kabul etmesi ve tanıkların da, tehdit sözlerini duyduklarını ifade etmeleri karşısında, bu hususlar gözetilmeksizin yasal ve yeterli olmayan gerekçeler ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/467, Karar No: 2019/4809, Tarih: 03.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/467 E.  ,  2019/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Birden fazla ruhsatsız tabanca ve 12 adet merminin sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilmesi karşısında, eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. madde ve fıkrası yerine anılan Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28923, Karar No: 2016/2892, Tarih: 31.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28923 E.  ,  2016/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Müştekilerin yetkilisi olduğu .... Ürünleri Limited Şirketinde hizmet sözleşmesine dayanarak işçi statüsünde çalışan ve fiilen müdürlük yapan sanığın, .... yılı Aralık ayı içinde işyerinde kullanılmak üzere şirket adına satın aldığı ve faturalarını da şirket adına kestirdiği iki adet dizüstü bilgisayar, iki adet cep telefonu, üç adet sprit klima, bir adet çamaşır makinesi, bir adet temizlik robotu, koltuk takımı ve buzdolabından oluşan eşyaları hiç bir şekilde işyerine getirmeyip şirket yönetiminin bilgisi ve rızası dışında kız arkadaşı ile birlikte kurdukları eve götürerek kullandığı, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, atılı suçlamayı kabul etmemesi, 30.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, iddianamede işyerine kullanılmak üzere şirket adına satın alındığı, faturalarının şirket adına kestirildiği ve sanığın evinde kullandığı iddia edilen demirbaş ve gider faturalarının gider yazmak maksadıyla şirket resmi kayıtlarına intikal ettirildiği, hesaplarda bedellerinin peşin olarak ödendiği, ödeme ile ilgili şirket evraklarında herhangi bir resmi evraka rastlanmadığı, alınan bazı demirbaşların kullanım amacı olarak işyerinin faaliyetinde kullanılacak tarzda olamayacağı, ayrıca fatura bedellerinin sanığın kredi kartı ile ödendiği, resmi kayıtlarda yapılan nakit ödemelerin gerçek durumu yansıtmadığının belirtildiği, daha sonra alınan ek bilirkişi raporunda ise suça konu demirbaşların toplam tutarının 19.762,04 TL olduğu, bunun 16.983,04'lük kısmının sanığın kredi

kartıyla ödendiği, 2000 TL'lik kısmının ..... Petrol tarafından ödendiği ve 779.00 TL tutarın sanık tarafından ödendiğine dair belgeye rastlanmadığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, katılanlara ait şirketin ticari defter, bilgisayar kayıtları, irsaliye ve faturalar ile diğer hukuki belgelerin temin edilmesi, bu şekilde finansal kayıtların toplanması ile ilgili belgelerin getirtilmesinden sonra dosyanın bilirkişi kuruluna tevdiinin sağlanarak sanığın suça konu demirbaşları şirket adına alıp almadığının belirlenmesi, sözkonusu demirbaşların bedellerinin sanık tarafından mı yoksa şirket hesabından mı ödendiğinin kesin olarak tespit edilmesi, sanığın eylemi nedeniyle şirketin zarara uğrayıp uğramadığı, zarara uğramış ise buna ilişkin belgelerin neler olduğu hususlarında yeniden denetime elverişli rapor alınarak daha önce alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden dava konusu edilmeyen eylemlerle ilgili zararların da belirtildiği yetersiz ek bilirkişi raporuna dayanılarak eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2023, Karar No: 2019/6859, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2023 E.  ,  2019/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, Yargıtay'ca incelenmesini gerektiren temyiz yolu bulunmadığından, yasal süre içerisinde yapılan itirazlar için gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık; sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık bakımından; Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32936, Karar No: 2015/10011, Tarih: 18.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32936 E.  ,  2015/10011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/129582

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2010/54 (E) ve 2013/18 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların üzerlerine atılı kasten yaralamaya teşebbüs eylemlerini TCK'nin 6/1-f-4. maddesi kapsamında silahtan sayılan odun, taş ve tuğla ile gerçekleştirmeleri karşısında, bu suçların soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olmadığı halde, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanıklar hakkında silahla yaralamaya teşebbüs eylemleri yönünden düşme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2804, Karar No: 2020/421, Tarih: 15.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/2804 E.  ,  2020/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de cinsel eylem süresince mağdurenin alıkonulması çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kalıp ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9002, Karar No: 2015/6251, Tarih: 28.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/9002 E.  ,  2015/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, 30.11.2010 tarihinden 15.06.2011 tarihine kadar davalı şirketten ürün satın alan müvekkili şirketin, davalı şirkete borçlandığını, borcun bir kısmını zaman içinde ödeyen müvekkili şirketin bakiye 33.496,11 TL borcu kaldığını, bu borcunun 25.000 TL'sini de ürün iadesi, banka havalesi, müşteri senetleri, kredi kartı ile ödediğini, buna rağmen davalı yana teminat olarak verilen 50.000,00 TL bedelli senedin 33.496,11 TL üzerinden takibe konu yapıldığını iddia ederek müvekkili şirketin 25.000,00 TL borcunun olmadığının tespitine ve takibin bu miktar için iptaline, davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 09.05.2013 tarihli celse, davacı tarafça iddia edilen ödemelerin, müvekkili şirketin alacağına hasren değil, davacı şirket yetkilisi...'ın şirketlerine olan şahsi borcuna mahsuben yapıldığını, müvekkili şirkete protokol sonucu verildiği belirtilen 15 adet müşteri senedinin teslim edilmediğini, bu nedenle savcılığa yaptıkları şikayete ilişkin soruşturmanın devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre 01.01.2012 tarihi itibarı ile davalı tarafın ticari defterlerinde 32.645,72 TL alacaklı göründüğü, davalı tarafın ödemelerin ....'ın şahsi borcuna yönelik olduğu savunmasının ispatlanamadığı, davacı tarafın 4.608,00 TL bedelli mal iadesi konusunda HMK 169,170 ve 171. maddeleri uyarınca davalı şirket yetkilisine isticvap davetiyesi çıkartılarak tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmediği gibi mazerette bildirmediği, bu durumda isticvap konusu vakıanın ikrar edilmiş sayılması gerektiği, davacının takibe konu alacaktan dolayı toplam 22.758,28 TL davacıya borçlu bulunmadığı, davacı tarafça yapılan ödemelerin davalı tarafça bilindiği halde davacıdan fazla alacak talep edildiği, bu nedenle borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.