muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16443, Karar No: 2023/6000, Tarih: 03.07.2023

sanığın birlikte ve organize şekilde hareket ettikleri hususunda tereddüt bulunmadığı böylece sanıkların eylemlerini 3 kişi ile birlikte gerçekleştirdikleri anlaşıldığından sanıklara verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yarı oranında artırılmasına, suça konu uyuşturucu maddenin niteliğinin metamfetamin olması nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulama koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, bu maddenin uygulanmasından doğan hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar müdafilerinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanık ...'ın 04.10.2022, sanık ...'in 04.11.2022 ve sanık ...'nun 06.10.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz istemlerinden vazgeçtiklerini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, bu sanıklara ilişkin temyiz talepleri inceleme dışı bırakılmıştır.

B. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmamasının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz Talepleri Yönünden Yapılan İncelemede;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talepleri Yönünden Yapılan İncelemede;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/2019 Esas, 2022/1869 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3260, Karar No: 2019/11333, Tarih: 03.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3260 E.  ,  2019/11333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla iki yönlü asfalt köy yolunda seyri esnasında, yol kenarında çalışma yapan İl Özel İdaresi görevlerine yol sormak için durduğu, katılan ...'ın da çalışanların yanında bulunduğu, yol sorduktan sonra sanığın yoluna devam etmesini takiben İl Özel İdaresi çalışanlarının Katılan ...'a yolda yatan çocuğun ona ait olup olmadığını sorduğu, 3 yaşındaki çocuğun yerde kanaması olduğu halde yattığı, babası olan Katılan ... tarafından hemen hastaneye kaldırıldığı ancak hastanede öldüğü, sanığın sevk ve idaresindeki araçla iki yönlü asfalt köy yolunda seyri esnasında, yol kenarında çalışma yapan İl Özel İdaresi görevlerine yol sormak için durduğu, katılanın ...'ın da çalışanların yanında bulunduğu, yol sorduktan sonra sanığın yoluna devam etmesini takiben İl Özel İdaresi çalışanlarının Katılan ...'a yolda yatan çocuğun ona ait olup olmadığını sorduğu, 3 yaşındaki çocuğun yerde kanaması olduğu halde yattığı, babası olan Katılan ... tarafından hemen hastaneye kaldırıldığı ancak hastanede öldüğü olayda, her ne kadar fiilin öncesi ve sonrasında sanığın kullandığı araç dışında yoldan bir araç geçmediği yönünde beyanlar olsa da, 16.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda çocuğun sürücünün görüş alanına kapalı yerden girmiş olduğu kabulü ve bu kabule göre kusursuz sayılacağına ilişkin ATK raporu görüşü esas alınarak sanığın kusursuz olduğu, ayrıca sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı kanaati ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15069, Karar No: 2018/3647, Tarih: 31.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/15069 E.  ,  2018/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında .../... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ..., ... ada ..., ... ve ... ada ... parsel sayılı yüzölçümleri ... tutanaklarında yazılı taşınmazlar ... Komisyonunca tapu kaydı nedeniyle eşit paylarla ... ve ... adına, ... ada ..., 101, 103 ve 104 parsel sayılı yüzölçümleri ... tutanaklarında yazılı taşınmazlar ise ... Komisyonunca tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ..., ... ve ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların davalı ..., ... ile birlikte ... ..., ... ve ... adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli ... ada ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların ... Komisyon kararı gibi tapuya tesciline, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tamamı 6 pay kabul edilerek 3 payın ..., 3 payın da eşit paylarla ..., ... ve ... adına, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın eşit paylarla ... ve ... adına, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ... adına ve dava konusu olmayan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davalı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaza ... Komisyonunca dayanak yapılan tapu kaydının taşınmaza ait olmadığı, ... ada ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ... Komisyonunca dayanak tapu kayıtlarının taşınmazlara ait olduğu, dava konusu ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... ve dava konusu olmayan ... ada ... parsel sayılı taşınmazların ise davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarından hangisine ait olduklarının belirlenemediği, davalılardan Müslüm Yıldız ve ...'ın beyanları esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, mahkemenin kabul ve değerlendirmesi dosya içeriğine uygun olmadığı gibi mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama da karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazların evveliyatında kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, taksime veya paylaşıma konu olup olmadıkları kesin olarak belirlenmemiş, ... Komisyonunca dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaza dayanak yapılan 01.06.1971 tarih ve 1 sıra sayılı, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza dayanak yapılan 01.06.1971 tarih ve 2 sıra sayılı, ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmaza dayanak yapılan 01.06.1971 tarih ve 3 sıra sayılı ve ... ada ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara dayanak yapılan 11.6.1959 tarih ve 1, 2, 3 ve 4 sıra sayılı tapu kayıtları incelendiğinde sırasıyla ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 19.12.1958 tarih ve 1957/7 Esas ve 1958/85 Karar sayılı ve ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 21.10.1970 tarih ve 1967/36 Esas ve 1970/84 Karar sayılı tescil ilamıyla oluştukları, anlaşılmaktadır. 3402 sayılı ... Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince taşınmazların dayanağı tapu kayıtlarının harita ve krokisinin bulunması halinde kapsamının miktara göre değil haritasına göre belirlenmesi gerekir. Hal böyle olmasına rağmen tapu kayıtlarının dayanağı olan tescil krokileri getirtilip mahalline uygulanarak usulünce uygulanıp kapsamları kesin olarak açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşabilmek için öncelikle ... Komisyonunca dava konusu taşınmazlara uygulanan yukarıda tarih ve sayıları belirtilen tapu kayıtlarının iktisap sebebini oluşturan tescil ilam ve krokileri getirtilerek dosya arasına alınmalı, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıkları, davalı tarafın tutunduğu ve ... Komisyonunca taşınmazların tespitine esas alınan tapu kayıtlarının kapsamı, ... paftasıyla ölçekleri eşitlenip zemine çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, kapsamları 3402 sayılı ..

... Komisyonunca taşınmazların tespitine esas alınan tapu kayıtlarının kapsamı, ... paftasıyla ölçekleri eşitlenip zemine çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, kapsamları 3402 sayılı ... Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmeli, tapu kayıtlarının haritalarının uygulanabilir olmaması halinde tapu kayıtlarının sınırları ayrı ayrı okunmak suretiyle yerel bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkânı sağlanmalı, sınırlar komşu parsel tutanak ve varsa dayanağı kayıt ve belgelerle denetlenmeli, bu şekilde tapu kayıtlarının haritalarının dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı ve kapsamlarının neresi olduğu belirlenmeye çalışılmalı, yine keşif sırasında dava konusu taşınmazların tarafların kök murisi ...'den kalıp kalmadığı, kaldı ise taşınmazların taksim veya paylaşıma konu olup olmadığı, taksim veya paylaşım varsa kime hangi taşınmazın düştüğü, kim tarafından hangi tarihten beri, ne şekilde kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı biçimde sorulup saptanmalı, dosya arasında bulunan tapu kayıtları keşif mahallinde uygulanmak sureti ile kapsamları belirlenmeli, fen bilirkişisinden tapu kayıtlarının kapsamını tescil haritasına göre gösterir ölçekli kroki ve keşfi takibe elverişli ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazların tarafların kök murisi ...'den kaldığının ve tapu kayıtlarının kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde tapu kayıtlarının dayanağı tescil davalarında taraf olmayan mirasçılar yönünden tescil ilamının bağlayıcı olmayacağı, yine davacılardan ... ile davalılardan ...'ün yargılama sırasında aralarında anlaşmasının terekeyi bağlamayacağı ve diğer mirasçılar yönünden hukuki değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davaya konu paylar yönünden bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de; ... ada ... parsel sayılı taşınmaz hakkında usulünce açılmış bir dava olmadığı halde keşif sırasındaki yer göstermeye dayalı olarak dava konusu olmayan bu taşınmaz hakkında da hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2023/2911, Karar No: 2023/3843, Tarih: 30.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/2911 E.  ,  2023/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) uyarınca tedbir istemi üzerine yapılan yargılama sırasında; Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesiyle Hatay Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20/06/1960 tarihli ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Hatay Çocuk Mahkemesiyle Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9644, Karar No: 2024/11289, Tarih: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9644 E.  ,  2024/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/112 E., 2024/272 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulamaya konulan toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücrette indirimin veya hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.02.2024 tarihli ilâmı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunun brüt ücret farkının tespitine dair tablosu incelendiğinde; "Ödenen Ücret" sütununda mevcut miktarların gerçeği yansıtmadığı, ücret bordrolarıyla uyumsuz olduğu, bu durumun ise fark yevmiyelerin tespitinde hata yapılmasına ve alacakların da hatalı hesaplamasına sebep olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda hesaplama yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bozma sonrası alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu ve usuli kazanılmış hakkın ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak bu ücret üzerine %4'lük zam yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini, iddia edilenin aksine davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında zam uygulanmadığını, davacının 2018 yılı ücretinin korunarak %4 oranında zam yapıldığını, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, hükmedilen faiz türünün ve faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının bulunup bulunmadığı, varsa fark alacakların hesabı ve hükmedilen faiz hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 nci ve 34 üncü maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9791, Karar No: 2020/6477, Tarih: 30.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9791 E.  ,  2020/6477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/199 E. - 2019/97 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ...ili, Boyabat İlçesi, Bağlıca Köyü 401 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 30/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.