muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17689, Karar No: 2013/18262, Tarih: 13.06.2013

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir.

Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler.

İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemesi, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit edilmelidir. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur.

Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir.

Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmemesi ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemesi, işçinin ücret, sigorta primi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır.

Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmemesi ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemesi, işçinin ücret, sigorta primi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır.

Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenip, düzenlenmediğinin de araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davacı işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmaksızın, iddia edilen ücretle çalıştığı kabul edilerek verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/253, Karar No: 2011/2334, Tarih: 18.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/253 E.  ,  2011/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/09/2010 -2010/1096 Değişik İş

SUÇ : Şantaj

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/322127

YARGITAY İLAMI

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Adam öldürmeye teşebbüs suçundan hükümlü İ.. A..’ın, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/08/2005 tarihli ve 2005/231-266 sayılı kararı ile 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasını müteakip, hükümlünün 10/12/2006 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine dair aynı Mahkemenin 07/12/2006 tarihli ve 2006/671 değişik iş sayılı kararından sonra, hükümlünün deneme süresi içerisinde 09/12/2009 tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık suçundan dolayı Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2010 tarihli ve 2009/558 esas, 2010/30 sayılı kararı ile 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması sebebiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/12 maddesi gereğince şartla tahliye kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 09/12/2009 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 23/10/2011 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair, Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/08/2010 tarihli ve 2010/791 değişik iş sayılı kararına hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2010 tarihli ve 2010/1096 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesinin 12. fıkrasındaki “Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” hükmü uyarınca koşullu salıvermenin geri alınabilmesi için hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçun işlenmesi gerektiği, hükümlünün deneme süresi içerisinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, dolayısıyla koşullu salıvermenin geri alınamayacağı cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden söz edilerek Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 03/12/2010 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-22-8005-2010/13711/71866 sayılı yazılı istemlerine müsteniden anılan kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2010 tarih 322127 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I)Olay :

TÜRK MİLLETİ ADINA

I)Olay :

Adam öldürmeye teşebbüs suçundan hükümlü İ.. A..’ın Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/08/2005 gün 2005/231-266 sayılı kararıyla aldığı 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının infazı sırasında 10/12/2006 tarihinde aynı mahkemenin koşullu salıverme kararıyla tahliye edildiği, koşullu salıverildikten sonra işlediği hırsızlık suçundan dolayı 09/12/2009 tarihinde Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesince TCK 142/1-a,35/2,62,50/1-a maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, ayrıca önceki mahkumiyeti sebebiyle koşullu salıverilme ile bihakkın tahliye tarihi arasında geçen sürede kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle bu sürenin geri alınması yönünde karar kesinleştiğinde ilgili mahkemeye yazı yazılmasına karar verildiği, bu karar üzerine Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 09/12/2009 ile 23/10/2011 tarihleri arasındaki sürenin 5275 sayılı Yasanın 107/12, 13/a maddeleri gereğince bir daha koşullu salıverilmeden yararlandırılmamak suretiyle aynen çektirilmesine ilişkin 19/08/2010 gün 2010/791 d.iş sayılı karara yönelik, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2010 tarih ve 2010/1096 sayılı itirazın reddine dair kararın bozulması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yasa yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Hükümlü İ.. A..’ın adam öldürmeye teşebbüs suçundan koşullu salıverildikten sonra, denetim süresi içerisinde işlediği hırsızlık suçundan adli para cezasına mahkum edilmesi nedeniyle koşullu salıverilmenin geri alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

III) Hukuksal değerlendirme;

II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Hükümlü İ.. A..’ın adam öldürmeye teşebbüs suçundan koşullu salıverildikten sonra, denetim süresi içerisinde işlediği hırsızlık suçundan adli para cezasına mahkum edilmesi nedeniyle koşullu salıverilmenin geri alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

III) Hukuksal değerlendirme;

Hükümlü İ.. A..’ın adam öldürmeye teşebbüs suçundan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükümlendirildiği, bu suçundan Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2006 gün 2006/671 d.iş kararıyla 10/12/2006 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverildiği, hükümlünün 23/10/2011 olan bihakkın tahliye tarihi dolmadan 09/12/2009 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla TCK 50/1-a,52 maddeleri gereğince 3000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, 5275 sayılı Yasanın 107/12,13/a maddelerinde koşullu salıverilmenin geri alınabilmesi için hapis cezası gerektiren kasıtlı bir suçtan hüküm giymesi veya infaz hakiminin yüklediği yükümlülüklerin bu süre içinde yerine getirilmemesi gerektiği, olayımızda hırsızlık suçundan kasıtlı suç işlediği anlaşılmış olan hükümlünün cezasının para cezasına çevrildiği ve TCK 50/5 maddesi gereğince uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası olduğu, adli para cezasının ise koşullu salıverilmenin geri alınmasını gerektirmediği, 5275 sayılı Yasanın 15. maddesinin a bendinde “hükümlü geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilirse, hükmü veren ilk derece mahkemesi tarafından koşullu salıverme kararının geri alınabileceğine” ilişkin düzenleme de dikkate alındığında Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2010 tarihli ve 2010/1096 d.iş sayılı kararında isabet görülmediği anlaşıldığından, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV) Sonuç ve Karar:

Bu nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Edirne 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2010 tarih, 2010/1096 D.İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA),diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5799, Karar No: 2013/820, Tarih: 14.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5799 E.  ,  2013/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığı gerekçesiyle duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Yargılamanın yenilenmesini talep eden davalı ... vekili, müvekkili ile arsa sahibi muris ... arasında 1999 yılında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmenin hile nedeniyle iptali istemiyle davacı ... tarafından açılan ....Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/89 E. 2007/295 K. sayılı kararı ile reddine karar verildiğini, bu kararın kesinleştiğini, bununla birlikte davacının yargılanmanın yenilenmesi istenen 2001/756 E, 2006/111 K. sayılı dosya ile aynı sözleşmeye dayalı olarak açtığı tapu iptal tescil davasının kabul edilerek, davaya konu iki dairenin tapusunun iptali ile davacı ... adına tesciline karar verildiğini, kesinleşen iki kararın birbirleri ile tezat oluşturduğunu ileri sürerek, anılan yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf davacılar vekili, talebin reddine karar verilmesini istemiş, dahili davalı ... yargılamanın iadesi talebini mahkemenin taktirine bıraktığını beyan etmiştir.

Mahkemece, yargılanmanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, istemin reddine dair verilen karar, ... .... Hukuk Dairesi'nin 09...2009 tarih ve 2009/5025 E, 6013 K sayılı ilamıyla, birinci kararda, noterden düzenlenen sözleşmenin iptali istemi reddedilerek, sözleşmenin geçerliliğinin kabul edildiği, ikinci kararda ise aynı sözleşme uyarınca, arsa sahibine bir daire verilmesi yazılı iken bunun iptali ile iki dairenin davacı arsa sahibi adına tesciline karar verildiği, böylelikle HUMK'nın 445/.... maddesinde düzenlenen "evvelki hüküm hilafında bir hüküm" tesis edildiği,yargılamanın iadesi şartları gerçekleştiği, davacının talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile, 2001/704 E., 2006/111 K. sayılı davanın kabulüne dair kararın kaldırılmasına, yargılamanın yenilenmesi talebi ve bozma ilamı doğrultusunda 2001/704 E, 2006/111 K sayılı dosyada davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, karşı taraf davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir. ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/89 E, 2007/295 K sayılı dosyasında, arsa sahibi (muris) ... ... tarafından yüklenici aleyhine açılan davada taraflar arasındaki ... .... Noterliği'nde tanzim edilmiş 07.05.1999 tarih ve 12305 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin hile nedeniyle iptali istenmiş, sözleşmenin geçerliliği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, bu karar kesinleşmiştir.

Yargılamanın iadesi talebine konu dosyada ise arsa sahibi (muris) ... ... tarafından yüklenici ve dahili davalı ... . aleyhine aynı sözleşmeye dayalı olarak tapu iptali ve tescil talebi ile dava açılmış, ilk hüküm ile geçerliliği kesinleşen sözleşmede arsa sahibine bir daire verilmesi kabul edilmiş iken, yargılama sonunda, ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/704 E, 2006/111 K. sayılı kararında anılan ilk hükümle çelişecek şekilde iki dairenin arsa sahibi (muris) adına tesciline hükmedilmiş ve bu karar da kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduğuna, bozma ilamında, kesinleşen sonraki kararda arsa sahibine bir daire verilmesini öngören ve ilk kesinleşen karar ile geçerli olduğu belirlenen sözleşmenin dışına çıkılarak iki dairenin davacı arsa sahibi adına tesciline karar verildiği belirtilmiş olup, bu anlatımla bozma ilamında geçerli olduğu ilk kesinleşmiş mahkeme kararı ile kabul edilen sözleşme hükümleri değerlendirilip tapu iptali ve tescil isteminin bu sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi ve bu hususlar gözetilerek yargılamanın iadesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğine işaret edildiği gözetilerek, tapu iptali ve tescil isteminin sözleşme hükmüne göre değerlendirme yapılarak karara bağlanması gerekirken, bozma ilamına yanlış anlam verilerek, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile anılan sonraki davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, karşı taraf davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararının davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14212, Karar No: 2019/8459, Tarih: 16.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/14212 E.  ,  2019/8459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ... Köyü çalışma alanında bulunan, 112 ada 10; 126 ada 20 ve 32 parsel sayılı sırasıyla 5.167.07, 5.159,90 ve 3.609,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla 1/4’ü verasete ilişkin payları oranında... ve ... adına, 3/4’ü ... ve ... adına; 126 ada 55 parsel sayılı 7.455,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla eşit paylarla .... ve ... adına; 137 ada 11 ve 25 parsel sayılı sırasıyla 2.890,76 ve 4.503,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla verasete ilişkin payları oranında....ve ... adına; 147 ada 1 parsel sayılı 8.902,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla 1/2’si verasete ilişkin payları oranında....ve ... adına, 1/2’si ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazların ortak muris Hüseyin Akaç’a ait iken ölümüyle mirasçılarına intikal ettiği halde davalılar adına tescil edildiğini belirterek, miras payı oranında taşınmazların tapusunun iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 112 ada 10 parsel, 126 ada, 20, 32, 55 parsel, 137 ada, 11, 25 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının 1/4 hissesinin iptal edilerek 1/4 hissesinin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/374 Esas, 2011/459 Karar sayılı ilamı uyarınca 672 pay kabul edilerek; 84/672 payın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; 147 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın tapu malikleri ..., ... ve ...'ın hisselerine ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile; bu hissenin 4 pay kabul edilerek; 1/4 hissenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/374 Esas, 2011/459 Karar sayılı ilamı uyarınca 672 pay kabul edilerek; 84/672 payın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, tarafların temyiz etmemesi üzerine 28.02.2013 tarihinde kesinleşmiştir. Bu kez ... Tapu Müdürlüğü temsilcisi hali hazırdaki tapu kayıtları ile verilen hükmün uygulanmasında uyumsuzluk olduğunu, bu durumun infazda tereddüt oluşturduğunu belirterek hükmün tavzihini talep etmiştir. Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda verilen ek kararla, 28.02.2013 tarih ve 2011/382 Esas, 2013/43 Karar sayılı kararın hüküm kısmı baki kalmak üzere; hükümde dava konusu edilen ve haklarında iptal kararı verilen, 112 ada 10 parsel, 126 ada 20, 32 ve 55 parsel, 137 ada 11 ve 25 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile 1/4 hissesinin davacı ... adına, kalan hisselerin ise tapu kayıtlarında malikler adına tapudaki hisseleri hesaplanarak tapuya kayıt ve tesciline, 147 ada, 1 parsel sayılı taşınmazda ..., ... ve ... adına kayıtlı 1/2 hissenin iptali ile; 1/8 hissesinin davacı ... adına, kalan 21/24 hissesinin ise ..., ... ve ..

... adına, kalan hisselerin ise tapu kayıtlarında malikler adına tapudaki hisseleri hesaplanarak tapuya kayıt ve tesciline, 147 ada, 1 parsel sayılı taşınmazda ..., ... ve ... adına kayıtlı 1/2 hissenin iptali ile; 1/8 hissesinin davacı ... adına, kalan 21/24 hissesinin ise ..., ... ve ... adlarına tapudaki hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; ek karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tavzih, 6100 sayılı HMK’nın 305 ve 306. maddelerinde düzenlenmiş olup buna göre; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir." Buradan anlaşıldığı üzere tavzih talebi taraflara tanınan bir haktır. Somut olayda tavzih isteyen... Tapu Müdürlüğü davanın tarafı olmadığına göre tavzihe ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne ilişkin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi; kabule göre de tavzih yoluyla hükmün kapsamının genişletilemeyeceği ve hükümle kazanılmış hakların ortadan kaldırılamayacağına ilişkin ilke ve yasa hükümlerini ihlal edecek biçimde; mahkemece verilen, "dava konusu 112 ada 10 parsel, 126 ada 20, 32, 55 parsel, 137 ada 11, 25 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile 1/4 hissenin 672 pay kabul edilerek 84/672 payın davacı ... adına, dava konusu 147 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın tapu malikleri ..., ... ve ...'ın hisselerine ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile 1/4 hissenin 672 pay kabul edilerek 84/672 payın ... adına tapuya kayıt ve tesciline" dair hüküm değiştirilerek; "dava konusu 112 ada 10 parsel, 126 ada 20, 32 ve 55 parsel, 137 ada 11 ve 25 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile 1/4 hissesinin davacı ... adına, kalan hisselerin ise tapu kayıtlarında malikler adına tapudaki hisseleri hesaplanarak tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu 147 ada 1 parsel sayılı taşınmazda ..., ... ve ... adına kayıtlı 1/2 hissenin iptali ile; 1/8 hissesinin davacı ... adına, kalan 21/24 hissesinin ise ..., ... ve ... adlarına tapudaki hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline" şeklinde karar verilmesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.