muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14568, Karar No: 2016/3031, Tarih: 24.02.2016

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK, dava değerine göre görev belirlemenin uygulamada birçok sorun yarattığı, bu ayrımın pratik olmadığı ve ihtiyaçlara da tam olarak cevap vermediği gerekçeleriyle miktar ayrımı yapılmaksızın kanunlarda belirtilen istisnalar dışında mal varlığına ilişkin davalarda asliye hukuk mahkemelerini asıl mahkeme haline getirmiştir. Buna göre, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak mal varlığına ilişkin davalarda HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla değişiklik yapılarak asliye ticaret mahkemesiyle asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan davanın her safhasında mahkemece res’en gözetilmelidir. Ancak 6335 sayılı kanunla 6102 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddede görev düzenlemesinin bu kanunun yürürlüğünden önce açılmış olan davaları etkilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda 5464 sayılı yasanın 44/2 maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapıldığına, HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca bu atfın HMK’nun ilgili hükümlerine yapılmış sayılacağına, gerek HUMK’un göreve ilişkin 1-8. maddelerinde, gerekse HMK’nun 1-4. maddelerinde genel mahkemelerin görevleri düzenlenmiş olup ticaret mahkemelerinin görevine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına, ticaret mahkemelerinin görevinin (6762 sayılı TTK’nun 5.) 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde ise TTK’nun göreve ilişkin hükümlerine herhangi bir atıf yapılmamasına göre 01.10.2011 tarihinden önceki davalar bakımından dava değerine göre sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü gerekir.

Yeri gelmişken bu kuralın istisnalarına da değinmek gerekmektedir. Zira 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesinde; “kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça” ifadesine yer verilmiştir. Aksine düzenleme, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1 ve 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde yer almaktadır.

Yeri gelmişken bu kuralın istisnalarına da değinmek gerekmektedir. Zira 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesinde; “kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça” ifadesine yer verilmiştir. Aksine düzenleme, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1 ve 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde yer almaktadır.

Gerçekten 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde; “Bu kanunun 8. maddesinin ikinci fıkrası, 9'uncu,12'inci,24'üncü,25'inci,26'ıncı ve 44'üncü maddesi hükümleri tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü gibi, kanun koyucu, tacirlere verilen kredi kartları ile tüketiciye verilen kredi kartları hakkındaki uyuşmazlıklarda görev yönünden farklı bir düzenlemeyi benimsemiş, tacirlere verilen kredi kartları bakımından 6762 sayılı TTK'nun 4/1-6 (6102 sayılı TTK'nun 4/1-f) maddesindeki ticari dava tanımına uygun olarak 5. madde uyarınca asliye ticaret mahkemelerinin görevli olacağı hususunu istisnai bir şekilde hükme bağlamıştır.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir.

Kuşkusuz, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.05.2014 tarihinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-j,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Kuşkusuz, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.05.2014 tarihinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-j,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan görev hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek somut olayda 14.04.2014 tarihinde davanın açıldığı dikkate alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden tüketici mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. Y.T
Yargıtay — Esas No: 2017/18423, Karar No: 2019/3906, Tarih: 19.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/18423 E.  ,  2019/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına, 12.10.2013 tarihli olay yakalama, üst arama, görgü tutanağına ve Kürtün Transit caddesinde devam etmekte olan Karayolları yol çalışmasının sınırındaki arsa üzerinde inşaat yapan sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında demir korkulukları kestiğine dair açık kabulü ile kamu malına zarar verdiğinin anlaşılması karşısında sanığın unsurları itibariyle oluşan suçtan mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19741, Karar No: 2013/22600, Tarih: 30.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19741 E.  ,  2013/22600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın Cumhuriyet savcılığında alınan 21.4.2009 tarihli beyanında, 'sanıkla tartıştığını ve akabinde, sanığa "hırsızlar aç mı kaldınız" diye söylediğini, onun da kolundan tutarak kendisini hırpaladığını bildirmesi, sanığın savunmasında '' katılanın hırsızlar aç mı kaldınız diye söylemesi üzerine katılanı kolundan tutup dışarı çıkardığını ,vurmadığını beyan etmesi karşısında, katılanın dernek bürosuna giderek sanıkla bağırarak tartıştığı ve kastı olmaksızın katılanı kolundan tutarak büro dışına çıkardığı olayda sanıkta kasten yaralama suç kastı bulunmadığının gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 30/05/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14239, Karar No: 2020/2753, Tarih: 20.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14239 E.  ,  2020/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Dosyanın incelenmesinde, 26.02.2010 tarih 13 sayılı İş Müfettişi raporu ile rapora karşı açılan dava ile ilgili kesinleşen dava dosyasının incelenmesine gerek görüldüğünden, sözü edilen belgelerin, dosyanın ve davalı üniversite ile ... Yemekçilik Mobilya Temizlik Hiz. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki sözleşme ile varsa ihale şartnamesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8341, Karar No: 2012/19576, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8341 E.  ,  2012/19576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.761.94 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 14.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18008, Karar No: 2018/13621, Tarih: 01.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18008 E.  ,  2018/13621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 800,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 20.11.2014 tarih, 2014/343 Esas ve 2014/1055 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8277, Karar No: 2013/12292, Tarih: 01.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8277 E.  ,  2013/12292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; dava dışı ... Tarım Şirketi'nin sahibi olduğunu söyleyen davalının çiftçi olan müvekkiline ürün ekimi için gerekli masrafları vermeyi ve çıkan ürünü de müvekkilinden almayı teklif ettiğini, müvekkilinin teklifi kabul ettiğini ve teminat olarak davalıya boş bir senet verdiğini, müvekkilinin davalıdan aldığı masraflar ile ürünleri ektiğini ve mahsulü davalıya verdiğini, davalının masrafların çoğunu ödemediğini, müvekkilinin teslim ettiği ürünler nedeniyle davalıdan 85.000,00 TL alacaklı olduğunu, davalının borçlu olduğunu kabul etmediğini ve teminat senedini doldurarak icra takibine konu ettiğini belirterek müvekkilinin takibe konu senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, ... Tarım Şirketi'nin icra dosyasında taraf olmadığını, bu iddialarla müvekkiline yöneltilebilecek bir husumetin de söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacının takibe konu senedin teminat amacıyla verildiğini kanıtlayan yazılı bir delil sunmadığı, davacının dava dışı ... Tarım Şirketi'nden alacağının bulunmadığı, senedin bu şirkete verildiği iddia edilmiş ise de senet üzerinde alacaklı olarak davalının isminin bulunduğu, davacının anlaşma gereği şirket adına davalıya senet verdiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekili temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını da ileri sürmüş ise de, söz konusu dilekçe temyiz defterine kaydedilmemiş olduğu gibi, temyiz harcının da yatırılmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13244, Karar No: 2013/28219, Tarih: 14.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/13244 E.  ,  2013/28219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı avukat, vekalet ücretinin tahsili için müvekkili olan davalı aleyhine başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davanın ikametgahı olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi gerektiğini savunarak, davanın yetki yönünden ve esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ...'daki alacağının tahsili için davacıya vekalet verdiği, vekalet sözleşmesinin ifa yerinin ... olduğu, HMK.nun 10. maddesi gereğince yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeni ile reddine ve dosyasının yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73. maddesi gereğince, vekalet sözleşmesinden doğan para alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemi ile açılan eldeki davada, ... Mahkemeleri bu davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hüküm temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20039, Karar No: 2019/3382, Tarih: 21.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/20039 E.  ,  2019/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, katılan ... ile tanıklar... ve...’nın , katılana ait boş binada sanıkları kalorifer peteklerini balta ile kırarken gördüğü, sanık ...’ın balta ile ‘Seni keseceğim, delik deşik edeceğim..’diye katılanın üstüne yürüdüğünü beyan etmeleri karşısında, sanıkların eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10243, Karar No: 2015/25475, Tarih: 27.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/10243 E.  ,  2015/25475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Tanık ....'un Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdiği yeminli beyanında, sanık .. mağdur ..“seni öldüreceğiz” diyerek tehdit ettiğini, kovuşturma aşamasında ve kollukta verdiği beyanlarda ise, sanık ... mağdur .. küfür ettiğini, .. de araç içerisinde mağdur .. “seni öldüreceğim” dediğini belirtmesi karşısında, tanık ...'un beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra sanık ... hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

2-Mağdurlar .. ve ..., sanık ..'nin tüfek ile kendilerine doğru ateş ettiğine ilişkin aşamalarda değişmeyen iddiaları karşısında, tanıklar .... ve ....'a mağdur ... olay sırasında diğer mağdur... ile birlikte evlerinin önünde bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık ..'nin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Üst ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1195, Karar No: 2018/6288, Tarih: 15.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1195 E.  ,  2018/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 11/03/2014 tarihli duruşmada alınan savunmasında... isimli şahsın araç satışına yardımcı olduğunu, suça konu kamyonu çalmadığını, tanık olarak dinlenmesini ifade ettiğinin, 30/05/2014 havale tarihli temyiz dilekçesine de...’in kimlik fotokopisini eklediğinin anlaşılması karşısında, tanık olarak gösterilen... ile suça konu kamyonun satışının yapıldığı... ve ... duruşmaya davet edilerek beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ve inceleme ile sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sokakta park halinde bulunan kilitli haldeki kamyonun çalınması şeklindeki eylemin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması,

b) Şikayetçinin beyanına göre suça konu kamyonu 25/01/2014 günü sokağa park ettiğinin ve 27/01/2014 günü saat 06:30 sıralarında kamyonun çalındığını fark ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddenin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.