muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5027, Karar No: 2024/2597, Tarih: 15.05.2024

3. Mahkemenin 26.11.2020 tarihli ve 2019/115 Esas, 2020/539 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Mahkemenin 26.11.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 15.03.2022 tarihli ve 2021/4868 Esas, 2022/2035 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin 24.11.2020 tarihli dilekçesi ile 26.11.2020 tarihinde yapılacak duruşmaya, aynı gün başka mahkemelerde yapılacak duruşmalar sebebiyle katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulü ile duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesini talep ettiği, mahkemece, mazeret dilekçesi hakkında karar verilmeden sözlü yargılama aşamasına geçilerek davanın karara bağlandığı, bu durumun hukuki dinlenilme hakkına aykırı olduğu ve bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı yanın talebi doğrultusunda önceki bilirkişilerden ek rapor alındığı, kök ve ek raporlar somut dosya kapsamına uygun, hüküm için yeterli ve denetime elverişli olduğu, davalı yanın itirazlarının soyut nitelikte olduğu, belirlenen emsaller arasında çelişki bulunmadığı, son ek raporda matematiksel hesap hatası düzeltilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, 01.07.2011- 31.12.2011 tarihleri arası 30.793,00 TL, 01.01.2012-31.12.2012 tarihleri arası 58.668,00 TL, 01.01.2013-31.09.2013 tarihleri arası 44.235,00 TL olmak üzere toplam 133.586,00 TL ecrimisil alacağının dönem sonundan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili duruşmalı olarak, davacı vekili duruşmasız olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece ıslah taleplerinin reddedilmesinin yasal olmadığını, bozma sonrası tahkikata ilişkin işlem yapılmış olması nedeniyle ıslah yapılabileceğini, davanın türü itibariyle belirsiz alacak davası olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin dava konusu yerde tecavüzünün söz konusu olmadığını, mahkemece hükmedilen ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu, müvekkili şirketin ecrimisil dönemleri sonunda temerrüde düşürülmediğinden dönem sonlarından itibaren faize hükmedilmesinin doğru olmadığını, davacı tarafın ıslah talebinin kabul edilemeyeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Fazla alınan onama harcının davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35503, Karar No: 2017/5964, Tarih: 23.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35503 E.  ,  2017/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde, yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Şikayetçi ...'ın olaydan hemen sonra kolluk görevlilerince alınan beyanıyla olaydan bir hafta kadar sonra Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği beyanın benzer olduğu, alınan beyanların içeriğine göre sanıklardan ... ve ...'nın diğer sanık ...'ın şikayetçinin eşi ...'ı oyaladığı sırada şikayetçinin direnmesine rağmen sol kolunda bulunan bileziği zorla kolundan çıkartmak ve kulağında iple bağlı olan küpeyi çekip almak suretiyle çaldıkları, şikayetçinin bağırması üzerine küpeyi attıklarının anlaşıldığı, suç tarihinde alınan genel adli muayene raporunda da

şikayetçinin sol omuz kolda üstte 5 ile 8 cm çapında kızarıklık ve ağrı hissi olduğunun belirtildiği, şikayetçinin kovuşturma evresinde 10/04/2013 tarihinde alınan ifadesinde sanıkların kolundan zorla bileziği çekip çıkartmadıklarını, yatmadan önce bileziğini çıkarttığını, sanıkların çıkarttığı yerden bileziği aldıklarını beyan etmişse de bu beyanından sonra şikayetçi ...'nın beden ve ruh bakımından kendisini savunacak durumda bulunup bulunmadığına ilişkin 22/05/2013 tarihinde Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen rapor içeriğinde şikayetçinin geliş nedeni sorulduğunda iki kişinin kolundaki bileziğini zorla aldıklarını beyan ettiği gözetildiğinde olayın şikayetçi ...'nın soruşturma evresinde verdiği beyanlarına uygun şekilde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin TCK'nın 149/1-c-d-e maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden şikayetçinin kovuşturma aşamasında değişen ve sanıkları korumaya yönelik beyanına itibar edilerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 23.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5230, Karar No: 2012/2911, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/5230 E.  ,  2012/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın çalmış olduğu bisiklet ile dolaştığı esnada müştekiyi görerek bisikleti olay yerinde bırakıp kaçtığının anlaşılması karşısında etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakında 5237 sayılı TCK.'nın 168.maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13976, Karar No: 2017/3270, Tarih: 17.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13976 E.  ,  2017/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... köyü 268 ada 1 parsel sayılı 2050,68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ..., 268 ada 2 parsel sayılı 1708,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ..., 268 ada 3 parsel sayılı 1501 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ..., 268 ada 4 parsel sayılı 1655,59 m2 ve 279 ada 4 parsel sayılı 1770,05 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ..., 279 ada 6 parsel sayılı 1550,61 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Hazineye ait olan 19.02.2001 tarih 38 ve 13 sırada kayıtlı tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiası ile dava açmıştır Mahkemece davanın reddine ile dava konusu 268 ada 1, 2, 3 ve 4 numaralı parseller ile 279 ada 4 ve 6 numaralı parsellerin tespit gibi davalılar adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23/03/2009 gün ve 2009/3636 - 4818 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...Çekişmeli taşınmazların orman içi açıklık niteliğinde olduğu, orman içi açıklıkların özel mülke konu olamayacağı bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi...” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve çekişmeli .... köyü 268 ada (1), (2), (3) ve (4) numaralı parseller ile 279 ada 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitinin iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi ve davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 2012/14564 – 2013/281 sayılı karartıyla “...Mahkemece bozma ilâmına uyularak çekişmeli taşınmazların orman içi açıklığı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Daire bozma kararından önce davalı kişiler tarafından Şubat 1327 D. no: 2, Mart 1935 tarih no: 5 sayılı tapulara dayanıldığından ve tapulu taşınmazların orman içi açılık niteliğinde olduğunun kabulü mümkün olmadığından daire kararından maddi hata sonucu verildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle davacıların dayandığı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra tapu kaydına dayanan davacı tarafın kayıt maliki yada malikleri ile akdi, irsi ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki yada maliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri, ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilmeli, ya da bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsi ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdi ilişkiye dayanıldığı takdirde ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı ya da bu konuya ilişkin yazılı kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, kayda dayanan tarafın tapu kayıt maliki yada malikleri ile akdi ya da irsi ilişkisi saptandığı takdirde tarafların dayandığı tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği, tapu müdürlüğü ve kadastro müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ya da taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita kadastro müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada kayıtların revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, taşınmazlar dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı belirlenirse dava reddedilmeli, aksi halde çekişmeli taşınmazların orman içi açıklığı olarak kabul edilerek dava kabul edilmelidir.Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır...” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uylarak yapılan yargılama sınucunda mahkemece davanın reddine, dava konusu ... ili, ...ilçesi, ... köyü 268 ada 1, 2, 3 ve 4 nolu parsellerin tespit gibi tesciline, dava konusu ... ili, ...ilçesi, ... köyü 279 ada 4 ve 6 nolu parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş hüküm, davacı Hazine ve davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce yapılan ve 11/09/1998 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Orman Yönetimine yükletilmesine, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

17/04/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5030, Karar No: 2018/10286, Tarih: 01.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5030 E.  ,  2018/10286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenilen "birlik görevlerini yapmadığı" vakıasının ispatlanmadığı, bu sebeple erkeğe kusur olarak yüklenilmeyeceğinin anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir

2-Yoksulluk nafakası isteğinin kabul edilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir (TMK m. 175). Mahkemece aldırılan sosyal ve ekonomik durum araştırma tutanağında davacı kadının ev hanımı olduğu, ailesi ile birlikte kaldığının belirtilmesine karşın, davacı kadının tanığı ...'nin anlatımına göre fındık fabrikasında altı aydır çalıştığı, aylık 1.300 TL. gelir elde ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda yeniden usulünce ekonomik ve sosyal durum araştırması yapılması, kadının çalışıp çalışmadığının belirlenmesi, çalıştığının anlaşılması halinde ise, geliri sorulmak suretiyle düzenli ve sürekli olup olmadığı, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde bulunup bulunmadığı araştırılarak, gerçekleşecek sonuca göre, davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6142, Karar No: 2022/7339, Tarih: 08.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6142 E.  ,  2022/7339 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-birleşen dosya davalısı vekili asıl dava dilekçesinde; davalı işçinin 09.01.2003 tarihli taahhütname kapsamında mesleki bilgi ve görgüsünü artırmak ve yetiştirilmek üzere Amerika Birleşik Devletleri’ne (ABD) gönderildiğini, davalı işçi ABD’de kaldığı sürece aylık ücreti dışında kendisine harcırah ödemesi yapıldığı gibi eğitim, ulaşım, barınma, seyahat ve benzeri tüm giderlerinin müvekkili Şirket tarafından karşılandığını, davacının imzaladığı 09.01.2003 tarihli taahhütnamenin 3 üncü maddesi ile yetiştirme dönemini tamamlayıp döndükten sonra yer ve görev tefriki yapmaksızın müvekkili Şirket bünyesinde 2 yıl 6 ay süreyle görev yapmayı yükümlendiğini, 5 inci madde ile de mecburi hizmet süresi boyunca kendisine tevdi edilen görevleri ifa etmediği ya da işten ayrıldığı takdirde müvekkili Şirket tarafından yapılmış olan seyahat, harcırah, lojman, eğitim ve öğretim masrafları da dâhil olmak üzere 122.800,00 Amerikan dolarından aşağı olmamak üzere bilcümle masrafları faizleriyle birlikte müvekkili Şirkete ödeyeceğini taahhüt ettiğini, davalı işçinin ABD’deki görev süresinin sona ermesinden sonra müvekkili Şirkette çalışmaya başladığını ancak henüz yükümlendiği mecburi hizmet süresi dolmadan 22.02.2011 tarihinde mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun (1475 sayılı Kanun) 14 üncü maddesine göre sigortalılık süresi ve prim gün sayısını doldurduğu gerekçesiyle işten ayrıldığını, davacının bu gerekçeyle işten ayrılmasının hemen ardından ABD’de başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, müvekkili Şirketten ayrılma sebebinin ve gerçek iradesinin başka bir işyerinde çalışmak olduğunu ileri sürerek davalı işçinin eğitimi için yapılan masrafların davalı işçiden tahsilini istemiştir.

2. Davalı-birleşen dosya davacısı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin 17.10.1991-22.02.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, 1475 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kıdem tazminatına hak kazanması nedeniyle iş sözleşmesinin müvekkili tarafından feshedildiğini, davalı işveren tarafından hak ettiği kıdem tazminatının ödenmediğini, müvekkiline uzun süre yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-birleşen dosya davacısı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; davacının fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak belirsiz alacak davası açmasının usule aykırı olduğunu, sözü edilen taahhütnamede davalı Şirketin imzasının bulunmadığını, taahhütnamenin tanzim tarihinin de 09.01.2003 tarihi değil 09.01.2004 tarihi olduğunu, müvekkilinin yurt dışına 10.01.2004 tarihinde çıkış yaptığını, müvekkilinin taahhütnamede belirtildiği gibi ABD’ye eğitim için değil çalışmak amacıyla gönderildiğini ve orada da fiilen çalıştığını, müvekkilinin eğitim için gönderilmediğini, eğitim masrafı olarak hiçbir ödeme ve harcama yapılmadığını, ABD’de kaldığı sürece yapılan masraf ve ödemelerin tamamının davacı Şirket tarafından BOİNG firmasına fatura edildiğini, parasının da fazlasıyla alındığını, müvekkilinin davacı Şirkete para kazandırdığını, müvekkilinin işçi olarak çalıştığını ve yurda 30.06.2010 tarihinde döndüğünü, taahhütnamenin 6 ncı maddesinde, "Personelin dönüşünde gerçekleşen maliyet ve kalınan süreye göre taahhütname güncelleştirilir." denilmesine rağmen 22.02.2011 tarihine dek bir değişiklik yapılmadığını, müvekkilinin ailesi de ABD’de kaldığından, müvekkilinin 1475 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin birinci fıkarası uyarınca kıdem tazminatına hak kazandığı için işyerinden ayrıldığını, ayrıca talebe dayanak yapılan taahhütnamenin sadece tek taraf aleyhine cezai hükümler içermesi nedeniyle de geçersiz olduğunu, davacı iddialarını kabul etmemekle birlikte müvekkilinin Temmuz 2007’den Şubat 2011 tarihine kadar taahhütnamede öngörülen süreden çok daha fazla çalışması bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davacı-birleşen dosya davalısı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davacının sigortalılık süresi ve prim gün sayısını doldurduğu gerekçesiyle müvekkili işyerinden ayrılmasının hemen ardından ABD’de Navistar Corporated Headquartes isimli başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, işyerinden ayrılma sebebinin ve gerçek iradesinin başka bir işyerinde çalışmak olduğunu, bu sebeple kıdem tazminatına hak kazanmadığını, birleşen dosya davacısı işçinin tüm izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-birleşen dosya davacısı işçinin 15 yıl sigortalılık süresi ve prim gün sayısını doldurması nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı, taahhütname uyarınca eğitim giderlerini işverene ödemesi gerektiği gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davanın kabulüne, birleşen davada kıdem tazminat talebinin kabulüne, yıllık izin alacak talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri