muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8663, Karar No: 2012/10282, Tarih: 04.12.2012

Mahkemece davacı tarafın dayandığı tapu kaydının sabit sınırlarla dava ve temyiz konusu taşınmazları kapsadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de tapu kaydı uygulaması yeterli olmadığı gibi bir an için dava ve temyiz konusu taşınmazlara ait olduğu kabul edilse bile tapunun kıraç ve tepe sınırı itibariyle değişebilir sınırlı olduğu kuşkusuzdur. Aynı tapu kaydına dayanılarak dava ve temyize konu taşınmazların bitişiğindeki 116 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tespit edildiği, tespit edilen miktarın tapu miktarına uygun olduğu göz önüne alındığında tapu kaydının miktar fazlasını oluşturan taşınmazla ilgili uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözülmesi zorunludur. Dinlenen tanık ve bilirkişi beyanlarından davacının dava konusu taşınmazlarda kadastro tespit gününe kadar 20 yıla ulaşan ve çayır niteliğiyle otunu biçmek suretiyle zilyetliği bulunduğu anlaşıldığına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen sınırlama engeli bulunmaması halinde zilyetlikle edinmenin diğer koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Ne var ki dosyaya getirtilen, belgesiz zilyetlik yolu ile davacı adına tespit edildikleri anlaşılan taşınmazlardan 132 ada 3 ve 133 ada 1 parsel sayılı taşınmazların Mahkemenin 2008/209 Esas sayılı dosyasında dava konusu olduğu anlaşılmaktadır. Belgesiz zilyetlik yolu ile edinilebilecek miktar sınırlaması yönünden sözü edilen dosya ile bu dava dosyası birlikte değerlendirilmesi gerekir. Hal böyle olunca anılan dava dosyası ile iş bu dava dosyası birleştirilerek, bir şahsın aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yolu ile kuru arazide en fazla 100, sulu arazide ise 40 dönüm yer edinebileceği göz önüne alınmak suretiyle araştırma ve inceleme yapılmalı, davacının adına tespit edilen taşınmazlara ek olarak taşınmaz edinebileceği sonucuna ulaşıldığı takdirde taşınmazlardaki tercih hakkı sorulmak suretiyle bu miktarın davacı adına tesciline karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3810, Karar No: 2020/7165, Tarih: 30.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3810 E.  ,  2020/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ...’a bozmadan sonra duruşma gününün bildirilmediği ve yokluğunda verilen kararın anılan müdafiye tebliğ edilmediği, suça sürüklenen çocuk ...’un bozmadan sonra ifadesinin alınamadığı ve müdafii istemediğine dair herhangi bir beyanının da bulunmadığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ....’a usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname düzenlenerek, incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31446, Karar No: 2013/4232, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31446 E.  ,  2013/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın otomobilin sol ön kapı camını kırmak suretiyle araçtan oto teybi ile orta dikiz aynası ve OGS cihazını çaldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden; suçun konusunu oluşturan 250 TL tutarındaki oto teybi ile orta dikiz aynası ve OGS cihazının değerinin az olmamasına rağmen koşulları gerçekleşmeyen 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması; etkin pişmanlık göstererek çalınan şeyin iade ya da bedelinin tazmininin suç faili tarafından bizzat pişmanlık göstererek yerine getirilmesi gerekir ise de; fail adına, failin bilgisi ve pişmanlık göstermesiyle yakınları tarafından da yerine getirilebileceği, ancak somut olayda sanığın babası ...’un olaydan sonra evinin bulunduğu sokaktan iki sokak ileride hırsızlık olduğunu duyup, kimin getirdiğini bilmediğini ve evde masanın üzerinde bulduğunu söyleyerek müştekinin otomobilinden çalınan oto teybi, OGS cihazı ve dikiz aynasını jandarmaya teslim ettiğinin anlaşılması ve babası tarafından kendisine ait oto teybinin teslim edilmiş olduğunu ısrarla savunan sanığın gerçek anlamda pişmanlık gösterdiğinden söz edilemeyeceğinden koşulları gerçekleşmediği halde 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi gereğince hükmolunan cezadan indirim yapılması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1382, Karar No: 2024/4607, Tarih: 03.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1382 E.  ,  2024/4607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2072 Esas, 2022/2119 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/334 E., 2019/1199 K.

Taraflar arasındaki genel kurul kararını iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin ortağı olan müvekkilinin, 05.03.2019 tarihinde davalı şirkette genel kurul toplantısı yapıldığını 16.07.2019 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinden tesadüfen öğrendiğini, bu genel kurul toplantısı için müvekkiline resmî, gayri resmî çağrı yapılmadığını, müvekkilinin yokluğunda toplantı yapıldığı halde noter tasdikine konu evrakta ve 12.03.2019 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde toplantıya katılmış gibi adına yer verildiğini, hisse oranlarının usulsüz sermaye arttırımlarıyla düşürüldüğünü, geçmiş tarihli hisse devir işlemlerindeki usulsüzlükler nedeniyle de alınan kararların nisaba uygun olmadığını ileri sürerek genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının 05.03.2019 tarihindeki yokluklarında yapıldığını belirttikleri genel kurul kararının iptalini istediğini, ancak böyle bir toplantının yapılmadığını, şirketin daha önce aldığı sermaye arttırım kararına istinaden 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 461 inci maddesi gereği rüçhan hakkı kullanmaya davet ilanı yapıldığını, davacı tarafından, sermaye arttırım kararı alınan toplantıya ilişkin 2019/185 esasına kayden açtığı davanın derdest olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı taraf 05.03.2019 tarihli genel kurul toplantısından bahsetmiş ise de bu tarihte şirketin herhangi bir toplantı yapmadığı, şirketin 20.02.2019 tarihli toplantısına ilişkin olarak alınan sermaye arttırım kararının 05.03.2019 tarihinde İzmir 15. Noterliği'nin 3305 yevmiye no.lu kaydıyla onaylatıldığı, daha sonra Ticaret Sicilde tescil edildiği ve 08.04.2019 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği belirlenmiş olduğundan davacının davasının konusu bulunmadığı, davacının davadan önce bunu tespit ederek dava açmaması gerektiği halde dava açtığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin katılmadığı bir genel kurul toplantısı yapıldığını, ancak bu genel kurula müvekkili katılmışçasına sicil gazetesinde yayın yapıldığını, bu genel kurulun iptaline ilişkin davada müvekkilinin bu tasdike konu genel kurula katılıp katılmadığına dair esasa girilmeden verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığı şekilde genel kurula katılmadığını, tutanaklarda imzasının olmadığını, noter evrakında imzasının olmadığını, bu konunun araştırılmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin 05.03.2019 tarihinde bir genel kurul toplantısı yapmadığı, 20.02.2019 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı neticesinde şirket sermaye arttırımı kararı alındığı, bu genel kurul uyarınca yasal rüçhan hakkı kullanım prosedürünün işletildiği, 05.03.2019 noter tasdik tarihli, 12.03.2019 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlanan hususun da 6102 sayılı Kanun'un 461 inci maddesi uyarınca "rüçhan hakkı kullanımına davet"e ilişkin olduğu, davacı tarafından sermaye arttırımına dair genel kurul kararına ilişkin olarak aynı mahkemenin 2019/185 E. sayılı dosyasında yargılama yapılıp istinaf aşamasında olduğu, davanın "rüçhan hakkı kullanımı"na yönelik işlemlere değil, açıkça "05.03.2019 tarihli genel kurul kararlarının iptali" istemiyle açıldığı, mahkemenin "taleple bağlılık ilkesi"ni gözeterek davanın reddine dair verdiği kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, müvekkilinin 20.02.2019 tarihli toplantıya davalı şirket ortağının tavırlarından dolayı iştirak etmediğini, bu tarihteki toplantıda müvekkilinin aleyhine olacak şekilde sermaye artırımı kararı alındığını, bu karar doğrultusunda da 15 gün sonrasında toplantı düzenlendiğini, müvekkilinin toplantıya çağrılmadığını, ancak 12.03.2019 tarihli Ticaret sicil Gazetesi'nde müvekkili toplantıya katılmış gibi ilan yapıldığını, iki ortaklı limited şirkette sermaye artırımı için iki ortağın da katılımı gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kurul kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26, 114/1-h bendi, 115/2 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 461 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kurul kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26, 114/1-h bendi, 115/2 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 461 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2727, Karar No: 2019/3877, Tarih: 10.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2727 E.  ,  2019/3877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davalı-birleşen dosya davacısı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldi. Davacı-birleşen dosya davalısı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı-birleşen dosya davacısı avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava sözleşmenin feshi nedeniyle gerçekleştirilen imalât bedelleri ile uğranılan menfi zararının tahsili istemine, birleşen dava, yüklenici tarafından ödenmesi gerektiği halde arsa sahibi kooperatifçe ödenmek zorunda kalınan SGK primleri, vergiler, yapı denetim ücretleri ve emlak vergilerinin yükleniciden tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı-birleşen dosya davacısı kooperatif vekilince temyiz edilmiştir.Kararın verildiği 22.06.2017 tarihinde Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesi nedeniyle istinaf kanun yolu başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmesi gerekmekte ise de; dava ilk olarak ticaret mahkemesinde açılmış olup ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin kesinleşen 15.03.2013 gün 2012/616 Esas, 2013/128 Karar sayılı görevsizlik ilamı ile Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiğinden 6100 sayılı HMK'nın gecici 3/2. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce dava ile ilgili karar verilmiş olmakla istinaf değil temyiz kanun yoluna başvurulabileceği ve davalı-birleşen dosya davacısının dilekçesinin temyiz kanun yolu dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilmiş ve Dairemizce temyiz incelemesi yapılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve

özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Arsa payı karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmeleri tapuda pay devrini de içerdiklerinden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararları, Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamaları ve bir dönem bu davalara bakmakla görevlendirilen Yargıtay 23. Hukuk Dairesi kararlarında tek taraflı fesih-dönme irade beyanı ve bu beyanın karşı tarafa ulaşmasıyla hukuki sonuç doğurmayıp, tarafların fesih-dönme konusunda irade beyanlarının birleşmesiyle ya da açılacak dava sonucunda mahkemece verilecek fesih-dönme kararının kesinleştiği tarihte gerçekleşeceği kabul edilmektedir.

Yine 818 sayılı BK'nın 106/II., 108 ve 6098 sayılı TBK'nın 125/son maddesi hükümleri gereğince taraflar ifa yükümlülüğünden kurtulup, daha önce verdiklerini ve karşı taraf temerrüde düşmekte kusurlu olmadığını ispat edemez ise sözleşmenin hükümsüz kalması nedeniyle uğradığı zararın giderilmesini de isteyebilecektir.Bu hükümler gereğince arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ya da dönme halinde kusura bakılmaksızın taraflar verdiklerini geri isteyebilecekleri ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenici arsa sahibinin arsası üzerine inşaat yapmış olup söküp götüremeyeceğinden bedelini arsa sahibinden isteyebilecektir.Kural bedelin fesih-dönmenin kesinleştiği tarihe göre belirlenmesi olup tarafların iradelerinin uyuşmaması halinde fesih kararının kesinleştiği tarihin esas alınması gerekir ise de, tarafların fesih-dönme konusunda iradelerinin birleştiği durumlarda mahkeme kararına ihtiyaç kalmayacağından iradelerin birleştiği tarihin esas alınması gerekmektedir. Bedelin neye göre belirleneceğine gelince, gerek mahkeme kararının kesinleştiği gerekse fesih-dönme iradelerinin birleştiği tarih esas alınsın, bedelin bu tarihlerdeki mahalli piyasa rayiçleri ile hesaplanması gerekir. Mahalli piyasa rayiçleri içerisinde yüklenici kârı ve KDV olacağından bunların piyasa rayiçleri ile belirlenen bedele ayrıca katılması mümkün değildir.İmalât bedelinin fesih-dönmenin haklı olup olmadığına bakılmaksızın istenmesi mümkün olmakla birlikte BK'nın 108, TBK'nın 125/son madde hükümleri gereğince menfi zararın borçlunun temerrüde düşmede kusurlu olmadığının ispat etmemesi halinde alacaklı tarafından talep edilmesi mümkündür. Doktrin ve Yargıtay uygulamalarında da menfi zarar, geçerliliğine veya tamamlanacağına güvenilen bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi veya tamamlanmaması yüzünden bu ihtimalin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan, akit yapılmasaydı uğranılmayacak zarar olarak tanımlanmaktadır (Tandoğan age s. 427). Menfi zarara da, sözleşmenin yapılmasına ilişkin giderler, sözleşmenin yerine getirilmesi ve karşılıklı edimin kabul edilmesi için yapılan masraflar, sözleşmenin geçerliliğine inanılacak başka bir sözleşme fırsatının kaçırılması dolayısıyla ve başka bir sözleşmenin yerine getirilmemesi dolayısıyla uğranılan zararlar ve dava masraflarının gireceği kabul edilmektedir ( Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 01.12.2016 gün 2016/4313 Esas, 2016/4946 Karar, 27.02.2009 gün 2008/1658 Esas, 2009/1058 Karar sayılı ilamları).Sözleşmenin ifası için yapılması gereken masraflar kural olarak talep edilemez. Çünkü yapılacak işte kâr edilebilmesi için bu masrafların yapılması zorunludur ve yapılan iş bedeline dahildir

. Hukuk Dairesi'nin 01.12.2016 gün 2016/4313 Esas, 2016/4946 Karar, 27.02.2009 gün 2008/1658 Esas, 2009/1058 Karar sayılı ilamları).Sözleşmenin ifası için yapılması gereken masraflar kural olarak talep edilemez. Çünkü yapılacak işte kâr edilebilmesi için bu masrafların yapılması zorunludur ve yapılan iş bedeline dahildir. Ancak işin bir bölümü yapıldıktan sonra ve iş tamamlanmadan önce sözleşmenin feshedilmesi-dönülmesi halinde eksik kalan kısmın ifası için yapılan masrafların isteneyemeceğinin kabulü haklı sayılamayacağından yapılan zorunlu giderlerin işin ifa edilen kısmına oranlanarak bulunacak miktarın ödenecek ya da ödenmiş iş bedeline dahil kabul edilip ödendiğinin kabulü, yapılmayan bölüme isabet edecek oranda yapılan masrafın yükleniciye iade edilmesi gerekir. (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 21.02.2008 gün 2006/6555 Esas, 2008/1047 Karar ve 09.02.2016 gün 2015/5062 Esas, 2016/766 Karar sayılı ilamları).Arsa payı karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesinin feshi halinde ödenmesi yükleniciye yükletilse dahi inşaat yapılacak arsanın emlak vergisi yükümlüsü ve Yapı Denetim Kanunu'na göre yapı denetim hizmet sözleşmesinin tarafı arsa sahibi olacağından bunları ödeyen arsa sahibi yükleniciden istirdadını talep edemez ise de; yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtlarla ilgi çalıştırdığı işçilerin SGK primleri ve vergilerini iş ve imalât bedeline dahil olarak iş-arsa sahibinden tahsil ettiği veya edeceği ve bunların ödeme yükümlüsü yüklenici olacağından, bunları yüklenici adına ödediğini kanıtlayan iş-arsa sahibi kendisine sebepsiz zenginleşme yükümlerine göre ödenmesini isteyebilir.Arsa sahibi kooperatifin ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/447 Esas sayılı dosyasında açıp görevsizlikle ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/19 Esas sayısın alıp bozmadan sonra 2018/521 Esasına kayıtlı 31.08.2012 tarihli dava dilekçesiyle açtığı kat karşılığı inşaat yapım ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle ilgili verilen sözleşmenin feshine ilişkin karar bozma kapsamı dışında kalarak 17.07.2014 tarihinde kesinleşmiş ise de; asıl davanın davacısı olan yüklenici kooperatif ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/616 Esasına kayıtlı olarak açtığı davadaki 09.11.2012 tarihli dava dilekçesinde arsa sahibinin ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/447 Esas sayılı dosyasında açtığı fesih davasını kabul edip, fesih nedeniyle imalât bedeli ve menfi zararlarını talep ettiğinden tarafların, fesih iradeleri bu davanın açıldığı 09.11.2012 tarihi itibariyle birleşmiş ve hukuki sonuçlarını doğurmuştur.Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ile ilgili 31.08.2012 tarihli dilekçe ile ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/447 Esasına kayıtlı olarak açıp, görevsizlikle ...19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/19 Esas ve bozmadan sonra 2018/521 Esas numarasını alan davasından sonra yüklenicinin eldeki asıl davayı açtığı 09.11

.11.2012 tarihi itibariyle birleşmiş ve hukuki sonuçlarını doğurmuştur.Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ile ilgili 31.08.2012 tarihli dilekçe ile ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/447 Esasına kayıtlı olarak açıp, görevsizlikle ...19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/19 Esas ve bozmadan sonra 2018/521 Esas numarasını alan davasından sonra yüklenicinin eldeki asıl davayı açtığı 09.11.2012 tarihli dilekçesiyle arsa sahibinin fesih istemini kabul ederek feshe bağlı imalât bedeli ve menfi zararlar talep etmek suretiyle tarafların fesih konusunda iradeleri birleştiğinden yüklenicinin hakettiği imalât bedelinin 09.11.2012 tarihindeki mahalli piyasa rayiçleri ile belirlenmesi menfi zarar istemleri ile ilgili talep eden yüklenicinin arsa sahibinin fesihte haksız ve kusurlu olduğunu, arsa sahibinin temerrüde düşmede kusurlu olmadığını kanıtlayamamış olması gerekir.