muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4507, Karar No: 2021/1478, Tarih: 16.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4507 E.  ,  2021/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sorgusunda bildirdiği adresine gönderildiği ve tebliğ edilemeden iade gelmesi üzerine, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi, aynı adrese daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından geçersiz olduğu cihetle; sanığın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

A) Sanık hakkında 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 saylı TCK’nin 53. Maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdani kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

2007 ve 2008 takvim yıllarında en son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe yorumla suç tarihinin sırasıyla "31.12.2007" ve 31.12.2008 olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzamış dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2774, Karar No: 2022/8456, Tarih: 27.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2774 E.  ,  2022/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kararda alt sınırdan uzaklaşılmadan temel cezanın belirlendiğinin belirtildiği, suç tarihi itibariyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, temel cezanın 5 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Katılanın olayla ilgili müracaatında, çalınan ATV cinsi motorlu taşıtının sanığın ikametinin bahçesinde olduğunu bildirmesi üzerine kolluk görevlilerince belirtilen yerden suça konu motorlu taşıtın sanığın herhangi bir rızai iadesi bulunmaksızın hasarlı ve bir kısım parçaları eksik olarak teslim alındığı, sanığın kovuşturma aşamasında katılanın motorlu taşıtında oluşan zararı giderdiği, kovuşturma aşamasında sanık tarafından gerçekleştirilen kısmi iade nedeniyle katılandan, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre TCK'nın 168/2-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, katılanın rızası sorulmadan doğrudan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK’nın 168/2. maddesi ile uygulama yapılması,

3- Kabule göre de;

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken kararda indirim oranının belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/734, Karar No: 2013/3393, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/734 E.  ,  2013/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından sanık ... ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından; sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Söke l. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.08.2012 gün ve 2010/358 Esas, 2012/161 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş ve sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler re'sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Dosya içeriğine göre, sanık ...'un yaklaşık 7-8 yıldır mağdurelerin anneleri ile birlikte yaşaması sebebiyle mağdurelerle aynı evde kaldığı ve anneleri evde yokken mağdureler ile sanığın ilgilendiğinin anlaşılmış olması karşısında, sanığın mağdureleri koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mağdure ...'nin ifadelerinden ve dosya kapsamından, sanık ...'ın iş bulmak amacıyla geldiğinde mağdurenin ikamet ettiği evde kaldığı ve iş bulamayınca çocuklara baktığı eylem tarihinde de mağdurenin annesinin evde olmadığı, bu surette sanığın mağdureyi koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu anlaşılmasına karşın, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2003 tarih ve 2002/488 Esas, 2003/98 sayılı Kararı ile ilgili yapılan uyarlama yargılaması sonucu aynı Mahkemenin 30.09.2005 tarihli kararı ile 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği adli sicil kaydından anlaşılmasına karşında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasında 5 yıl hapis cezasının göz önünde bulundurulacağı gözetilmeden, uyarlamadan önceki 9 yıl 2 ay hapis cezasının göz önünde bulundurulmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrada tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden " 9 yıl 2 ay hapis cezası" yazılı kısmın çıkartılarak, yerine "9 yıl 2 hapis cezası yerine uyarlama yargılaması sonucu aldığı 5 yıl hapis cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan re'sen de temyize tâbi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18741, Karar No: 2013/30353, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18741 E.  ,  2013/30353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık askerlik hizmetini yaparken duruşmada bildirdiği ikamet adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, temyiz isteğinin süre yönünden reddine ilişkin kararın kaldırılması ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.10.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7260, Karar No: 2013/9010, Tarih: 16.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7260 E.  ,  2013/9010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın temizlik hizmeti sözleşmesinden kaynaklanmasına, tarafların sıfatına, dosyanın Yargıtaya geliş tarihine göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6875, Karar No: 2012/16588, Tarih: 16.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6875 E.  ,  2012/16588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken günlüğünün 20 TL'den belirlenmesi esnasında dayanağı kanun maddesinin TCK.nun 52/2. olarak gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/12359, Karar No: 2010/4034, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12359 E.  ,  2010/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yenimahalle ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, BYZ ... Sitesinde bulunan bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın men’i ile kanal katılım payı ve şebeke hissesi olarak ödediği 1.612-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87. ve 88.maddeleri ile Aski Tarifeler Yönetmeliği’nin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskân izni alınmış binadan daire satın aldığı, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskân izni verilmeyeceği, iskân izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.612-TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp davalının ... 5. Tüketici Mahkemesine yazdığı 18.12.2007 tarihli yazı içeriği de değerlendirilip gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 102.70 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17373, Karar No: 2016/10320, Tarih: 21.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17373 E.  ,  2016/10320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı şirketin Zambaklı Sokak No:3 Levent-Beşiktaş/İstanbul adresine gerekçeli karar tebliğ edilip tebligat parçası dosyaya konularak yasal temyiz süresinin beklenilip gerektiğinde HUMK'nın 432. maddesi hükümleri uygulanmak suretiyle gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5982, Karar No: 2013/17856, Tarih: 24.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5982 E.  ,  2013/17856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.12.2012

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple manevi tazminat miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.06.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8449, Karar No: 2013/2431, Tarih: 30.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/8449 E.  ,  2013/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.03.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, çocuklardan A.velayeti ve diğer çocuk B. için takdir edilen iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların müşterek çocukları 1997 doğumlu A. idrak çağında olup, uzman ile yaptığı görüşmede annesi ile kalmak istediğini bildirmiştir. Çocuğun yüksek yararına açıkça aykırı düşmedikçe görüşüne önem verilir (Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md.6/c). Uzman raporu ve haklı ve geçerli bir sebep olmadığı halde kardeşlerin ayrılmasının onların menfaatine aykırı olacağı da gözetilerek bu çocuğun velayetinin de anneye verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Velayeti babadan alınıp anneye verilen müşterek çocuk 2000 doğumlu Beyza için Türk Medeni Kanununun 182. maddesi nazara alınarak uygun miktarda iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.01.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/13976, Karar No: 2009/14546, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13976 E.  ,  2009/14546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.06.2009 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi kayyum vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 598 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki ipoteğin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı kayyum savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, ipotek bedeli güncelleştirilerek depo edilmek suretiyle dava kabul edilmiştir.

Eldeki dava 18.6.2009 tarihinde açılmıştır. Dosyada yer alan tapu kayıt örneğinden davacı malikin 16.7.2009 tarihinde 14 parsel sayılı taşınmazı üçüncü bir kişiye tapuda satış yolu ile temlik ettiği görülmektedir.

HUMK.nun 186.maddesi uyarınca “dava ikame edildikten sonra iki taraftan biri müddeabihi ahara temlik ederse diğer taraf muhayyerdir. Dilerse temlik eden taraf ile olan davasından sarfı nazar ederek müddeabihi temlik eden kimseye karşı dava eder…. dilerse davasını müddeabihi ahara temlik eden taraf hakkında zarar ve ziyan davasına tebdil eder.”

HUMK.m.186, daha çok davalının müddeabihi temlik etmiş olması halini düzenlemişe benzemektedir. Bu nedenle m.186’da davacının müddeabihi temlik etmiş olması halinin düzenlenmediği fikri savunulmaktadır. Fakat, m.186’daki “iki taraftan biri müddeabihi başkasına temlik ederse, diğer taraf muhayyerdir” denildiğinden, bu madde hükmünü imkan nisbetinde her iki taraf için de aynı şekilde uygulamak gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davanın görülmekte olduğu sırasında dava konusu üçüncü bir kişiye temlik edildiğinden müddeabihi devralan üçüncü kişi devreden davacının yerine geçerek davaya devam edebilir.

Mahkemece HUMK.nun 186.maddesi hükmü ve yukarıda yapılan saptama gözardı edilerek davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 22.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1992, Karar No: 2020/10446, Tarih: 08.04.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1992 E.  ,  2020/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 gün ve 2020/30 E. 2020/15 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/04/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.