muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17163, Karar No: 2021/8665, Tarih: 14.09.2021

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8249, Karar No: 2020/1409, Tarih: 20.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8249 E.  ,  2020/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı kadın vekili Av. ... İahin'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3749, Karar No: 2021/8307, Tarih: 29.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3749 E.  ,  2021/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suça sürüklenen çocuk : ...

Müstehcenlik suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 03.04.2019 tarihli ve 2018/8135 esas, 2019/4460 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, suça sürüklenen çocuk hakkında müstehcenlik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; 28.01.2020 gün ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve 11.06.2021 olan tebliğname tarihine nazaran uygulanması gereken, 23.01.2020 gün ve 2020/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararının, ''Yargıtay Ceza Daireleri ... Bölümü Ortak Hükümler'' kısmının dördüncü maddesindeki; ''Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hâllerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır.'' hükmü ile, beşinci maddesindeki; ''Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır.'' hükmüne, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.05.2019 tarihli ve 2019/83-120 sayılı kararı ile 25.12.2019 tarihli ve 2019/199-236 sayılı kararında; "ilgili daire" kavramından bu ... bölümüne göre görevli olan dairenin anlaşılması gerektiğinin belirtilmesine, bozma sonrası kurulan hükümde dairemizin temyizen inceleme görevine giren bir suç bulunmamasına göre, temyize konu müstehcenlik suçundan kurulan hükmün incelenmesi görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 08.07.2020 tarihli ve 31179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı kararı ile Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve anılan daireye ait işlerin 01.10.2020 tarihi itibariyle Yargıtay 4. Ceza Dairesine devrine karar verilmesinden dolayı dosyanın görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5247, Karar No: 2021/3366, Tarih: 20.05.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/5247 E.  ,  2021/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10/09/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 07/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların iştirak halinde malik olduğu 6 adet taşınmaz ile 1 adet araç üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiş; dava konusu 839 ada 6 No'lu parselde Hazinenin, 99 No'lu parselde ise ...'nin de paydaş olduklarının anlaşılması üzerine bu paydaşların da davaya dahil edilmesini istemiş; 27/12/2013 tarihli dilekçesiyle de araç hakkındaki davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ..., taşınmazlardaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini istemiş; davalı ... ile birlikte sundukları 30/12/2013 tarihli dilekçede ise araç hakkındaki davadan feragate bir diyeceklerinin olmadığını bildirmiştir

Dahili davalı Hazine vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu taşınmaz yönünden davanın reddini savunmuş; diğer dahili davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının duruşma gününden haberdar olmasına rağmen herhangi bir mazeret bildirmeksizin 24/12/2014 tarihli celseye katılmadığı, duruşmada hazır bulunan davalı Hazine vekilinin de davayı takip etmeyeceklerini bildirdiği, bu nedenle aynı tarihte HMK'nın 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve üç aylık yasal süre içerisinde de yenilenmediği gerekçe gösterilerek HMK'nın 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Mahkemece, öninceleme tutanağı imzalandıktan sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7/1. maddesi uyarınca 1.100TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucuna 5. bent olarak "Yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 1.100TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye ödenmesine" cümlesinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23448, Karar No: 2019/9522, Tarih: 08.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/23448 E.  ,  2019/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : 1)...; a)TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

b- 5237 sy TCK 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2)Sanık ...; a) TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

b) TCK'nın 281/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

3) Sanık ... TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan, sanık ...’nun dolandırıcılık ve suç delillerini gizleme suçundan, sanık ...’in sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü;

Sanıklar....ve ...’ın, sanık ... tarafından temin edilen altın görünümü verilmiş ancak herhangi bir maddi değeri bulunmayan bilezikleri piyasaya sürmek amacıyla Antalya ilinden Aydın’ın Nazilli ilçesine geldikleri, bu kapsamda katılan ...’nun işletmekte olduğu ....’ye sanık....’ın bir adet altın görünümü verilmiş ancak herhangi bir maddi değeri bulunmayan bileziği 1.743 TL’ye sattığı, sanık ...’nın şüpheli hareketleri nedeniyle ihbar edilmesi üzerine emniyet görevlilerince yakalandığı ve sanığın .... plaka sayılı bir araçla Antalya’dan geldiklerini beyan etmesi üzerine emniyet görevlilerince söz konusu aracın yanına gidildiği, bu esnada emniyet görevlilerini fark eden sanık ...’in üzerinde kendi fotoğrafının bulunduğu ancak ...’un kimlik bilgileri bulunan sahte sürücü belgesini sanık Suzan’a verdiği, sanık ....’ın da bu sürücü belgesini iç çamaşırına gizlediğinin fark edildiği, sanıklar üzerinde usulune uygun olarak yapılan aramada altın görünümlü bileziklerin ele geçirildiği, ikmal edilen bilirkişi raporu uyarınca söz konusu bileziklerin gövde kısmının altın olmadığının sadece toka ve zincir bölümlerinin altın olduğunun belirlendiği,sanıkların bu şekilde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia edilen somut olayda;

1)Sanık ...’nun suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme ve sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık savunmaları, tutanaklar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetlerine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafilerinin atılı suçun oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ..., sanık ..., sanık ...'in dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafilerinin atılı suçun oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ..., sanık ..., sanık ...'in dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların dolandırıcılık eyleminde bulundukları esnada sahte sürücü belgesi kullanmadıkları, kolluk kuvvetleri tarafından yakalandıkları esnada sanık ...’in sahte sürücü belgesini sanık ...’a saklaması için verdiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanıkların eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandıcılık suçunu oluşturduğu görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4675, Karar No: 2011/4275, Tarih: 18.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4675 E.  ,  2011/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Mak. San. Tesisleri ve Tic. A.Ş aleyhine 19/01/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, organize sanayi bölgesi içerisinde kalan taşınmaza izinsiz inşaat atığı dökülmesi nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı hükmedilecek tazminat miktarına dava tarihinden faiz yürütülmesini istemiştir. Dava tarihi 19/01/2007 olmasına rağmen yerel mahkemece faiz başlangıç tarihinin 18/09/2007 olarak kabulü usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; davacı, davalı Şirket tarafından yapılan binanın inşaat atıklarının taşınmazına dökülmesi nedeniyle 993,42 TL zirai zarar, 2.911,00 TL eski duruma getirme gideri ile 57.757,50 TL inşaat atığının kaldırılması bedeli toplamı 61.661,92 TL'nin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

İnşaat atığının kaldırılması için gereken giderin belirlenmesi amacıyla talimat yazılarak yaptırılan keşfe katılan inşaat mühendisi bilirkişi, dava konusu taşınmazın eski hale getirilebilmesi için, (hafriyatın kaldırılması için) 64.404,00 TL harcama yapılması gerektiğini belirtmiş; yerel mahkemece de, dökülen atığın kaldırılması için gereken gider ile sınırlı olarak 61.661,92 TL tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı, inşaat atığının kaldırılması için 57.757,50 TL tazminat istediği halde, dava konusu edilen diğer tazminat kalemleri yönünden keşif ve araştırma yapılmadan, dava konusu edilen tutarın tamamı inşaat atığının kaldırılması bedeli olarak değerlendirilip istekten fazlaya karar verilmesi, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye aykırıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10083, Karar No: 2023/9372, Tarih: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10083 E.  ,  2023/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/641 E., 2022/849 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇ TARİHLERİ :

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii ile sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların katılan ...'ye ait ikametin bahçesinde bulunan tel örgüleri kesmeleri ve kapıdaki asma kilidi kırmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 24.02.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli; sanık ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan ...'ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c. maddesinde düzenlenen suça uyduğu ve zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

II) Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli; sanık ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan ...'ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c. maddesinde düzenlenen suça uyduğu ve zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; İskenderun İlçesindeki katılan ...'ye ait ikametin eklentisinde bulunan hayvan barınağından 4 adet hayvanın, aynı ilçede ikamet eden şikâyetçi ...'e ait .. .. 614 plakalı araçla çalındığı sabit kabul edilen somut olayda; tanık Remzi Uyuzlu'nun şikâyetçi ...'e ait araçtan atıldığı tespit edilen malzemelerin bulunduğu yerde beyaz renkli pikap tarzı aracı yanında 3-4 kişi ile birlikte gördüğünü beyan etmesi, sanık ...'ın tanık olarak verdiği beyanda, sanık ...'ün aynı gün saat 05.00- 06.00 sıralarında yanındaki tanımadığı şahıs ile birlikte 31 plakalı bir araçla 3 hayvan getirdiklerini belirtmesi ve olayın oluş biçimi birlikte değerlendirildiğinde; konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ... hakkında Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2010 tarihli ve 2010/477 Esas, 2010/1391 Karar sayılı ilâmı ile aynı Kanun'un 186/1. maddesi gereğince 10 ay hapis cezasının yanısıra 80 TL adlî para cezasına da hükmedildiği halde, yalnızca hapis cezasının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.