muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11661, Karar No: 2018/977, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11661 E.  ,  2018/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Arama esnasında ele geçtiği belirtilen ve Adli Emanetin 2012/657 sırasında kayıtlı olduğu anlaşılan 1 adet not defteri ile 3 adet not kağıdının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, dosya içerisine konulmak üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36465, Karar No: 2017/5934, Tarih: 23.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36465 E.  ,  2017/5934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, şikayetçinin sokak üzerine açığa kilitlemeden bıraktığı motosikletini çalması biçimindeki eyleminin, TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü saat 08:30 sıralarında sokak üzerine park ettiği motosikletini, saat 23:30 sıralarında kontrol ettiğinde yerinde olmadığını beyan ettiği, suça konu motosikletin hangi saatler arası çalındığının tam olarak tespit edilememesi karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11841, Karar No: 2010/7212, Tarih: 15.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11841 E.  ,  2010/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/05/2008 gününde verilen dilekçe ile kesinleşmiş mahkumiyet kararı ile sabit olan hakaret eylemine dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 27/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Haksız eylemi nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunan davalı, ceza mahkemesinde yargılanıp cezalandırılmış ve verilen cezadan davacının kışkırtması (tahriki) nedeniyle 1/3 oranda indirim yapılmıştır.

Davacının, davalıya yönelik kışkırtma niteliğindeki haksız eylemi bulunduğuna ilişkin ceza mahkemesinin belirlediği bu olgu, Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayda, davacının davalıyı kışkırtması eylemi, onun bölüşük kusurunu oluşturur ve Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, takdir edilen manevi tazminattan davalı yararına uygun bir indirim yapılmasını gerektirir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat tutarından matematiksel oranda olmamak üzere, davalı yararına uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “...5.000,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...3.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafının tümden silinerek yerine ikinci paragraf olarak “Peşin alınan harç, alınması gereken harcı karşıladığından başka harç alınmasına yer olmadığına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “...600,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...575,00...” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13884, Karar No: 2013/13759, Tarih: 11.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13884 E.  ,  2013/13759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Sinop Sulh Hukuk ve Boyabat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, küçüğün davacı ile birlikte "... Mah. ... Sok ....” adresinde oturduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22 maddeleri gereğince Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3055, Karar No: 2012/5096, Tarih: 13.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3055 E.  ,  2012/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile arsa sahibi davalılar arasında 1995 yılında arsa payı karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, müvekkillerinin tüm edimlerini yerine getirerek taşınmazları davalılara teslim ettiği halde davalıların sözleşme konusu gayrimenkullerin tapuda tesciline muvafakat etmediklerini ileri sürerek, davaya konu arsa vasfındaki taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davacının inşaatları yaparak ondokuz adet bağımsız bölümü davalılara teslim ettiği, bağımsız bölümlere ilişkin olarak davalıların eksik ve ayıplı işler ile ilgili itirazlarının bulunmadığı, bu sebeple yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacı kooperatifin edimini yerine getirdiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, arsa payı karşılığı inşaat ve gaymenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Sözleşme uyarınca belirlenen ondokuz bağımsız bölümün arsa sahiplerine, diğerlerinin ise kooperatife ait olacağı kararlaştırıldığı halde mahkemece, taraflara kalacak bağımsız bölüm karşılığı arsa payı oranları dikkate alınmadan tüm tapu kaydının iptali ile kooperatif adına tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır. Öte yandan, davanın konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açık olup, bu tür davalarda 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28'nci 30'ncu ve 32'nci maddeleri gereğince ve 1 sayılı tarife, madde III/1-a uyarınca nispi karar ve ilam harcı alınması zorunluluğu bulunduğuna göre; Mahkemece, davaya konu bağımsız bölümlerin keşif yapılarak bilirkişi tarafından belirlenecek değeri üzerinden eksik harç tamamlatılmadan yargılamaya devam edilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16602, Karar No: 2016/3338, Tarih: 16.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/16602 E.  ,  2016/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın trafik kazasına karıştığını ve aracın pert olduğunu, davalı şirket tarafından talebin ret edildiğini, belirterek, dava konusu kaza nedeniyle pert olan aracın kaza tarihindeki rayiç değeri olan 16.500,00 TL'nin, davalıdan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kazanın sürücünün münhasıran alkolün etkisi altında iken meydana geldiği sabit olup, bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, kazanın salt-münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği, alkolün varlığının kazadaki kusura etkisinin açık olduğu gerekçesiyle davanın reddine verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29528, Karar No: 2014/20694, Tarih: 02.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29528 E.  ,  2014/20694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, bedelsiz senedi kullanmak

HÜKÜM : TCY'nın 204/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası. TCY'nın 156/1, 62/1 ve CMK'nun 231. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası hükmün açıklamasının geri bırakılması

1- Sanık hakkında "bedelsiz senedi kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi ve fıkrası uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabii bulunduğu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hukuka ayrılıkların bu aşamada temyize konu edilemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, vaki istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Suça konu senedin üzerine başka bir kalemle yazılan “kefil” ibaresinin paraflanmamış olduğu da dikkate alınarak aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19498, Karar No: 2016/2477, Tarih: 24.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/19498 E.  ,  2016/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- TAPDK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TAPDK davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK'nun 260. maddesi uyarınca TAPDK vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan TAPDK, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5615, Karar No: 2010/6449, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/5615 E.  ,  2010/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «Tekir Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın Tekir Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil

edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 03.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.