muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2792, Karar No: 2017/5827, Tarih: 18.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2792 E.  ,  2017/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 02.02.2004 tarihinde meydana trafik kazası sonucu sigortalı ...’in vefat etmesi nedeniyle hak sahiplerine ödenen ilk peşin değerli gelirin davalılardan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, davalı ... yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ....Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti., .... Oyak Sigorta A.Ş. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hâkiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkûmiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, sayı 2, 2007, s.45-61) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 gün 2011/19–639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4–13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2–76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyecektir.

Rücû davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurum'un rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Mahkemece aldırılan 03.06.2014 tarihli rapora göre, davalı ... % 60 oranında, davalı alt işveren ....Temizlik % 20 oranında, davalı asıl işveren .... Belediyesi %10 oranında sigortalı işcinin ise % 10 oranında kusurlu davalı ...’ün ise kusursuz olduğu belirtilmiş olup, Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/519 Esas – 2010/80 Karar sayılı dosyasında Adli Tıp İhtisas Dairesinin 17.02.2005 tarihli raporunda sanık ...’ın tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Şu hâlde Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin dosyasında bulunan kusur raporunda sanığın tam kusurlu olduğunu belirtmesine rağmen mahkemenin 03.06.2014 tarihli kusur raporunda ...’a % 60 oranında kusur verilmesi raporlar arasında çelişkiye sebep olduğu bu durum gözetilmek suretiyle, yeniden kusur raporu aldırılmalı, maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyetleri usûlünce belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yapılarak, elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ....Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti., .... Oyak Sigorta A.Ş. ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti., .... Oyak Sigorta A.Ş. ve ...'na iadesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4103, Karar No: 2019/2064, Tarih: 01.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4103 E.  ,  2019/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24/06/2008 gün ve 2008/3876 nolu iddianame anlatımında “Şüpheli ...'in müşteki ...'ten alacaklı olduğu, suç tarihinde şüpheli Şeref'in alacağını almak maksadıyla arkadaşı şüpheli ...ile birlikte müştekinin evinin önüne geldiği, şüpheli Şeref'in müşteki ...'ten alacağını istediği bu nedenle aralarında tartışma meydana geldiği, şüpheliler Şeref ve Nihat'ın aynı suçu işleme iradeleri altında müşterek fail olarak birlikte şüpheli ...'in alacağını almak maksadıyla ayrı ayrı şüphelilerin müşteki ...'e hitaben "Borcunu öde ödemez isen seni öldürürüz" şeklinde ciddi korku ve endişe yaratacak ölçüde birden fazla kişi olacak şekilde şüphelilerin birlikte müştekiyi tehdit ettikleri...” iddia edilmesi karşısında; eylemin yağma ve/veya yağmada “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 01/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15143, Karar No: 2018/791, Tarih: 01.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15143 E.  ,  2018/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yalları için mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2008-2009 ve 2010 yıllarına ait sahte fatura kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizi ile, sanık ... hakkında aynı yıllarda sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’nun yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan 10.03.2015 tarihli tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmış olduğundan, sanık ve müdafiinin öğrenme üzerine temyizlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

a)5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın19.01.2013 tarih ve 2013/3018 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından hükümler kurulması,

b)Kabule göre de;sanıklar hakkında 2008,2009, 2010 tarihlerinde sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, sanığın düzenlediği iddia olunan faturalardan 2008 ve 2010 takvim yıllarına ait fatura asıllarının dosyada bulunmasına karşılık, 2009 yılına ait fatura asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; 2009 yılına ait sahte fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenip, unsurları taşıdığının tespiti ile, suça konu yıllara ait faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağa geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1578, Karar No: 2019/62, Tarih: 08.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/1578 E.  ,  2019/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... vs. arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 03.05.2016 gün ve 2013/413-2016/163 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ile ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dahili davalı ...'in yurt dışında olduğu belirlenip Dışişleri Bakanlığı kanalıyla çıkarılan tebligat akıbeti araştırılmadan dosyanın Dairemize gönderilmesi hatalı olup mahkemece Dışişleri Bakanlığı kanalıyla yapılan tebligat akibetinin tekit edilmek suretiyle sonucunun beklenip alınacak cevabi yazının dosyaya konulması ve usulüne uygun şekilde tebliği yapılması sağlanarak, ayrıca davacının temyiz dilekçesinin de belirtilen yöntemle tebliği sağlanarak dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4514, Karar No: 2015/8567, Tarih: 19.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4514 E.  ,  2015/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/36-2014/1307

Taraflar arasında görülen davada Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 tarih ve2014/36-2014/1307sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının P. San. Tic. Ltd. Şti'nin ortağı olduğunu, davalı tarafın ana sözleşme gereğince sermaye koyma borcunu yerine getirmediğini, genel kurul toplantılarına katılmadığını, davalının gönderilen ihtarnameye rağmen ödeme yapmadığını belirtilerek, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın ana sözleşme gereğince üzerine düşen sermaye koyma borcunu yerine getirmediği, 640/3. maddesine göre şirket ortağının ortaklıktan çıkarılması için haklı sebebin oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye koyma borcunu yerine getirmeyen ortağın şirketten çıkarılmasına ilişkindir Ancak, dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 585. maddesi atfıyla uygulanması gereken aynı Yasa'nın 482 ve 483. maddelerinde sermaye koyma borcunu yerine getirmeyen ortağın şirketten ne şekilde çıkarılacağı gösterilmiştir. Bu durumda, davacı şirketin bu lazımiyeye riayet etmeden mahkemeye dava açması doğru olmadığı gibi, mahkemecede bu konuda yasada özel düzenleme yapıldığı gözden kaçırılarak haklı sebebin gerçekleştiği gerekçesiyle çıkarmaya karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26117, Karar No: 2017/6862, Tarih: 05.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/26117 E.  ,  2017/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 2013 yılı eylül ayı içerisinde bir adet oturma odası takımı ve bir adet misafir odası takımı aldığını, aldıktan kısa bir süre sonra misafir odası takımının üçlü koltuğundan birisinin oturma yerinde, kumaşın yeterli uzunlukta kesilmemesi nedeniyle hatalı imalattan dolayı, pile diye tabir edilen kumaşların birleştiği yerdeki dikiş yerinin söküldüğünü, bu durumu davalıya bildirdikten 15-20 gün sonra davalının bir elemanını gönderdiğini, gelen elemanın sadece koltuğa bakıp gittiğini, sorunun giderileceğinin söylendiğini ancak koltuklardaki sorunun giderilmediğini, almış olduğu oturma odası koltuklarında da benzer deformasyonların olduğunu, oturma yerlerindeki ipliklerin söküldüğünü, kumaşlarda pamuklanma olduğunu, bu nedenle ürünlerin ayıplı olduğunun tespiti ile ürün bedeli olan 5500,00 TL nin ve yeni evli olmaları, misafirlere koltukların durumunu izah edememeleri sebebiyle uğramış olduğu manevi zararlara karşılık 1000 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 14.09.2013'te davacıya satmış oldukları 2 koltuk takımı ve yemek masa takımını 2.10.2013'te teslim ettiklerini, daha sonra davacının eşinin 16.4.2014'te mağazaya gelerek üçlü koltuğun dikişinde açılma olduğunu bildirdiğini, 19.4.2014'te davacıyı arayarak sorunun evde ya da firmaya göndermek suretiyle çözüleceğini beyan etmemize rağmen davacının sorunu hallettiklerini söyleyerek bir daha firmayı aramadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; "Davacının davasının KABULÜ ile davacının davalıdan almış olduğu iki adet koltuk takımının iadesi ile satış bedeli olan 5500,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının manevi tazminat talebinin reddine " karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece; "Davacının davasının KABULÜ ile davacının davalıdan almış olduğu iki adet koltuk takımının iadesi ile satış bedeli olan 5500,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının manevi tazminat talebinin reddine " karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın almış olduğu bir adet oturma odası ve misafir odası takımının ayıplı olduğu gerekçesiyle ödemiş olduğu bedelin tahsili amacı ile eldeki davayı açmış, davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece,yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde ürünlerin ayıplı olduğu kanaatine varılmış, mahkemece dava kabul edilerek iki adet koltuk takımının iadesi ile satış bedeli olan 5.500,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı tarafından iadesine karar verilen koltuk takımlarının bedelinin toplam 3.632,21 TL olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir. Dosya içerisinde yer alan 14/09/2013 tarihli faturada ''Miranda oturma odası takımı'' isimli ürünün KDV hariç bedelinin 1.627,12 TL, 24/3/2014 tarihli faturada ''... Koltuk Takımı'' isimli ürünün KDV hariç bedelinin 2.005,09 TL olduğu belirtişmiştir. Davacının talebi aldığı diğer ürünlere değil yalnızca bu iki adet koltuk takımının bedelinin iadesine yönelik olup mahkemece koltukların toplam bedelinden daha fazlasına hükmedilmiştir. 6100 sayılı HMK.’nın “taleple bağlılık ilkesi” başlıklı 26/1 maddesinde hâkimin tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu ve talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği hüküm altına alınmıştır. Sözü edilen yasa maddesi uyarınca, mahkemenin talepten fazlasına karar vermesi, mümkün bulunmamaktadır. O halde mahkemece, değinilen bu yön göz önünde bulundurularak davacının iki adet koltuk takımının bedel iadesi talebine yönelik bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3607, Karar No: 2012/5188, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3607 E.  ,  2012/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 305 ada 2 parsel sayılı 4.393,33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... mirasçılarının zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 305 ada 2 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile paylı olarak davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4794, Karar No: 2014/6085, Tarih: 10.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4794 E.  ,  2014/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında:

Mağdure ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 87/1-son 2. cümlesi, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre: sanık ... ile mağdur ...'ün uzun süre birlikte yaşadığı ancak daha sonra ayrıldıkları, olay tarihinde mağdurun, eşi olan tanık Tayfur ile yürüdükleri esnada sanık ile karşılaştıkları, sanık ile mağdurun eşi arasında tartışma ve kavga çıktığı, bu esnada sanığın bıçakla sol göğüs ve karın bölgesine vurarak yaşamsal tehlike geçirecek şekilde mağduru yaraladığı olayda; olayın oluş şekli, kastın yoğunluğu ve kullanılan silahın etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde, kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında 1 ile 3 yıl hapis cezası aralığında alt sınırdan uzaklaşılarak neticeye etkili olacak biçimde ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'ü kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 10/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7113, Karar No: 2012/3317, Tarih: 25.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7113 E.  ,  2012/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dosya içerisinde, kayıt maliki ...'a ait nüfus aile kayıt tablosu ya da veraset belgesi bulunmamaktadır.

1) ...'a ait verasete esas nüfus aile kayıt tablosunun ilgili Nüfus Müdürlüğünden,

2) Kayıt maliki ...'a ait hasımlı olarak açılan dava sonunda alınmış mirasçılık belgesinin davacı taraftan istenilerek dosya içerisine konulması, gerekmesi halinde davacı tarafa hasımlı veraset belgesinin alınması için yetki, süre ve imkan verilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.