muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/888, Karar No: 2008/7539, Tarih: 02.06.2008

tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı özel amaçla kullanmak için satın aldığı araçta oluştuğunu iddia ettiği arızalar nedeniyle eldeki bu davayı açmış bulunmaktadır. Dava konusu aracın, davacının özel amaçları ve kullanımı dışında, ticari faaliyetlerde kullanıldığı iddia ve ispat edilemediği gibi, araca ait ruhsatnamedede aracın kullanım şeklinin hususi olarak belirtildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı ile davalı arasında araç satımı hususunda sözleşme yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğunun kabulü gerekir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketici Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4132, Karar No: 2013/5357, Tarih: 19.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/4132 E.  ,  2013/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2010 tarih ve 2003/953-2010/206 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.03.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” markasının bulunduğunu, davalının ise müvekkili markası ile aynı anlamı taşıyan “...” ibareli markasının bulunduğunu, davalıya ait markanın müvekkiline ait marka ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunu, bu durumun müvekkiline ait marka hakkına tecavüz ve haksız rekabete neden olduğunu, bununla birlikte davalıya ait markanın “lamba veya lamba cinsi” olarak bilinmesi nedeniyle 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi gereğince vasıf bildirmesinden dolayı hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tesbit ve men’ini, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... ibaresinin lamba anlamına geldiği, ancak davalının markayı tescilinden önce yoğun kullanımla ayırt edicilik kazandırması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 7/son maddesi gereğince hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davacıya ait marka ile davalıya ait markalar arasında iltibas oluşturacak şekilde benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1156, Karar No: 2015/13162, Tarih: 09.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/1156 E.  ,  2015/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2012 yılı Şubat ayı ile ağustos ayları arasına ücretinin ve fazla çalışma alacağının ödenmediğini, izin sonu işe çağrılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap dilekçesi verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda salt tanık anlatımları dikkate alınarak davacının haftada altı gün çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Oysa davacı tanıkları haftada kaç gün çalışma yapıldığını beyan etmemiştir. Varsayıma dayalı tanık anlatımlarına itibar edilemez. Bu sebeple haftada kaç gün, çalışma yapıldığı netleştirilmeli oluşacak sonuca göre değerlendirme yapılarak karar verilmelidir

Öte yandan davacı tanığı ... beyanı doğrultusunda davacının domates sezonu bitiminde iki ay ücretsiz izne ayrıldığı dikkate alınmalı ve fazla çalışma alacağından bu dönem dışlanarak hesaplama yapılmalıdır .

3-Fazla çalışma ücret alacağında takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda, fazla çalışma alacağı tanık anlatımlarına göre hesaplanıp mahkemece hüküm altına alınmıştır. Davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13430, Karar No: 2016/18287, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/13430 E.  ,  2016/18287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız sona erdirilğini beyan ederek, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai alacağı ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre kıdem tazminatının reddine diğer isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai hesaplamasında ara dinlenmeler yönünden uyuşmazlık vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda davacının çalışmaları 28.11.2012-31.12.2012 döneminde OEDAŞ; 01.01.2013-30.09.2013 döneminde OEPSAŞ işverenliğinde geçmiştir. Tanık beyanlarına göere iki dönem arası çalışma süresi farklılık arz eder. Bilirkişi tarafından ilk dönem için davacı tarafça ibraz edilen çalışma listelerine göre pazar günleri hariç fazla çalışma süresi otuzdört saat olduğu istedeki çalışma sürelerinden dört saate kadar olan sürelerden onbeş dakika, dört saat üzerindeki sürelerden otuz dakika ara dinlenme süresi düşülerek otuzbir saat fazla mesai yapıldığı tespit edilmiştir. Sözleşmesine bir tespit olmadıkça günlük çalışmalar belirlenip onbir saat prensibi üzerinden ara dinlenme belirlemesi yapılması gerekirken yapılan bir ara dinlenme düşümü yukarıda belirtilen ilkere aykırılık taşımaktadır. Mahkeme tarafından hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda; davacının çalışmaları 28.11.2012-31.12.2012 döneminde OEDAŞ; 01.01.2013-30.09.2013 döneminde OEPSAŞ'ta geçmekte olup ilk dönem için çalışma listeleri sunulmuş; ikinci dönem tanık beyanlarına göre belirlenmiştir. Mahkeme tarafından tüm dönem için indirim yapılmıştır. Yazılı blege ile ispat edilen fazla çalışma alcağından indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31754, Karar No: 2015/7458, Tarih: 26.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/31754 E.  ,  2015/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2012/2-2014/15

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının temyiz dilekçesinde bildirdiği Bala Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından temin edilen imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporunun temini ile onaylı suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3811, Karar No: 2012/9695, Tarih: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3811 E.  ,  2012/9695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli insan öldürmeye teşebbüs, hırsızlık, hırsızlığa yardım, cinsel saldırı

HÜKÜM : 1- Sanık ...: TCK'nun 82/1-h, 35/2, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis,

2- Sanık ...: TCK'nun 102/1, 102/5, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis

3- Sanık ...: TCK'nun 142/1-b, 143, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis,

4- Sanık ...: TCK'nun 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası

5- Sanıklar ... ve ...: TCK'nun 142/1-b, 39/2-c, 143, 31/3, 62, 50/3, 52/4 maddeleri uyarınca 5000'er TL. adli para cezası ile cezalandırılmalarına

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-) Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nun 142/1-b maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra TCK 143. maddesiyle arttırım yapılıp TCK 39.maddesiyle indirim yapılması gerekirken önce TCK 39. maddesiyle indirim yapıldıktan sonra TCK 143.maddesinin uygulanması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs ve hırsızlık, sanık ...'in cinsel saldırı ve hırsızlık ile sanıklar ... ve ...'un hırsızlığa yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi

takdir kılınmış,savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin öldürmeye teşebbüs suçunun vasfına, CMK 231.maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan sanıklar ... ve ... müdafiilerinin sübuta, vesaireye,katılanlar vekilinin öldürmeye teşebbüs ve cinsel saldırı suçlarının iştirak halinde işlediklerine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının sair yönlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1-) Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlığa yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-)Sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs,sanık ... hakkında cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

a-) Sanık ...'ın, bıçakla, mağdur ...'ün batIn ve sol toraks bölgelerine iki darbe vurduğu,batına nafiz bir adet yarlanmanın midede yaralanmaya ve yaşamsal tehlikeye yol açtığı diğer yaralanmanın ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu olayda;5237 sayılı TCK.nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre makul bir ceza tayini yerine 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

a-) Sanık ...'ın, bıçakla, mağdur ...'ün batIn ve sol toraks bölgelerine iki darbe vurduğu,batına nafiz bir adet yarlanmanın midede yaralanmaya ve yaşamsal tehlikeye yol açtığı diğer yaralanmanın ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu olayda;5237 sayılı TCK.nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre makul bir ceza tayini yerine 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

b-) Mağdure Özlem'in ruh sağlığının bozulması halinin yalnızca cinsel saldırı suçu ile ilgili olarak cezada arttırım hali olarak öngörüldüğü dikkate alınarak, sadece cinsel saldırı eylemi sonucu mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı yönünde rapor alınarak, sonucuna göre TCK 102/5 maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece mağdurenin maruz kaldığı cinsel saldırı ve yağma suçları yönünden ruh ve beden sağlığının bozulup bozulmadığının sorulması üzerine, Adli Tıp Kurumu 6. ihtisas Dairesi'nin, yağma ve cinsel saldırı olayı sonucunda mağdure Özlem de "travma sonrası stres bozukluğu" denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiğini ve olay nedeniyle ruh sağlığı bozulduğunu belirten 20.02.2009 tarihli raporuna dayanılarak sanık ... hakkında TCK 102/5 maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Tarık ve ... müdafiileri ile katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlan bu nedenle yerinde görülmüş olduğundandan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8423, Karar No: 2012/12760, Tarih: 08.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/8423 E.  ,  2012/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

Davacı, davalı .... Ltd. Şirketinin, diğer davalı Sağlık Bakanlığına bağlı bulunan Diyarbakır ....Sağlık Ocağının temizlik işlerini ihale ile üstlenmiş bir firma olduğunu, Diyarbakır ..... Sağlık Ocağının temizlik işlerinin uzun süreden beri davalı şirketçe yürütüldüğünü, davalı tarafların bu ilişkisinin halen de devam ettiğini, Ergani..... Sağlık ocağında davalı şirketin temizlik elemanı olarak asgari ücretle çalışmaya başladığını ve 31.12.2010 tarihinde haksız bir şekilde işine son verildiğini, işine son verilme gerekçesinin ise şirketin bu alandaki işinin bittiğinin bildirildiğini belirterek, yıllık izin ücreti, yol ücreti, yemek ücreti, ödenmeyen ücret alacağı ile kıdem ve ihbar tazminatı istemiştir.

Davalılardan şirket vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını, davacının daha önceki işverenlerle çalışmış olması davacının müvekkilinden hak ve alacaklarını talep etmesi sonucunu doğuramayacağını, davacının haklı nedenle müvekkili şirket tarafından işten çıkarıldığını, müvekkili şirketin Diyarbakır Sağlık İl Müdürlüğünün hizmet alımı ile ilgili ihaleye uygun olarak personellerini istihdam ettiğini ve faaliyetlerini sürdürdüğünü, ancak aile hekimliğine geçiş ile birlikte personel sayısının düşürülmesine karar verildiğini, 25.05.2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliği ile ilgili düzenlemelerin Diyarbakır ilinde de hayata geçirildiğini ve neticesinde personel kısıtlaması yoluna gidildiğini, müvekkil şirketlerinin bu hususta kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Diğer Davalı Sağlık Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde, öncelikle husumet itirazında bulunarak davacı ile davalı Sağlık Bakanlığı veya Diyarbakır İl Sağlık Müdürlüğü arasında akdedilmiş herhangi bir iş sözleşmesinin bulunmadığını, müvekkili aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, yüklenici firmalar ile müvekkili Bakanlık arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi  bulunduğu  iddiasının yasal dayanaktan yoksun bulunduğunu, davacının talep ettiği alacaklardan işveren olarak diğer yüklenici firmanın sorumlu olup bu nedenle davanın müvekkili idare yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, 25.05.2010 tarih ve 27591 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Aile Hekimliği Uygulaması Yönetmeliği'ne göre yüklenici firma uhdesinde çalışan işçi sayısının mevzuat gereği 84’den 45’e düşürüldüğünü ve bunun dışındaki işçilerin işine son verildiğini, davacının da mevzuat gereği işine son verildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan Sağlık Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan Sağlık Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve bunun sonucu olarak da feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşullarının gerçekleşmiş  gerçekleşmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin tarafı olan işçi ya da alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle veya asıl işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin  feshe bağlı haklar olan  ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz. Buna karşın iş sözleşmesinin feshi yönünde bir irade açıklamasının kanıtlanması durumunda iş sözleşmesi bildirimin karşı tarafa ulaşması ile sona ereceğinden, işçinin daha sonraki çalışmaları yeni  bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin  niteliğine göre hak kazanma durumunun incelenmesi gerekir.

Somut olayda, Diyarbakır .....Sağlık Ocağının temizlik işlerinin davalı şirketçe yürütüldüğü uyuşmazlık konusu değildir. Davacının iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından feshedildiğine ilişkin yazılı bir bildirim bulunmamaktadır. Ancak, davacı işçinin 31.12.2010 tarihinde davalı şirketten çıkış yaptığı, öncesinde de Sur .....Sağlık Merkezinde 18.12.2010 tarihinde çalışmaya başladığı ve anılan işyerindeki çalışmalarının devam ettiği Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı alt işverenin işyerinden çıkış tarihi olarak gözüken 31.12.2010 tarihinden önce asıl işveren olan Sağlık Bakanlığında 18.12.2010 tarihinde işe başladığı ve ara vermeksizin asıl işverene ait işyerinde çalışmaya devam ettiği anlaşılan davacı işçi yönünden ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti koşulları oluşmayacağından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, kabule göre de, davalılardan Sağlık Bakanlığı 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereği harçtan sorumlu olmadığı halde başvuru harcından diğer davalı şirket ile birlikte sorumluluğuna hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 08.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.