muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25141, Karar No: 2015/24509, Tarih: 12.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/25141 E.  ,  2015/24509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/148717

Tehdit suçundan şüpheliler M.. T.., İ.. Ç.. ve kimliği tespit edilmeyen şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/09/2013 tarihli ve 2013/38235 soruşturma, 2013/21895 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 06/01/2014 tarihli ve 2013/1822 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/05/2014 gün ve 148717 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut dosya kapsamına göre, müşteki tarafından dosyaya ibraz edilen ve üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılan iş yeri güvenlik kamera görüntülerinde görülen kimliği tespit edilemeyen diğer şüphelinin kimliğinin tespit edilmesinin akabinde ifadesine başvurularak savunmasının tespit edilmesi gerektiği, keza şüphelilerin telefon görüşme kayıtları celp edilerek müştekinin beyanı ile tutarlılığı araştırılıp şikayet tarihinden sonra şüphelilerden İ.. Ç.. tarafından gönderildiği iddia edilen mesaj içeriğinin doğru olup olmadığı tespit edilmeden şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan şüpheliler M.. T.., İ.. Ç.. ve kimliği tespit edilmeyen şüpheli hakkında yapılan soruşturma sonucunda, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2013 tarihli kararıyla, soyut iddia dışında delil bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki A. Ö.'ün karara süresinde itirazı üzerine, mercii Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 06/01/2014 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müştekinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

(4) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki A. Ö.'ün şikayet dilekçesinde ve Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu ifadelerinde, kendisine 75000 TL lik bono nedeniyle borçlu olan şüpheli M.. T..'ın azmettirmesiyle şüpheli İ.. Ç.. ve kimliği belirsiz diğer şüphelinin söz konusu bonoyu kendisinden istediklerini, vermeyeceğini söylemesi üzerine kendisini tehdit ettiklerini iddia ettiği ve soruşturma sonucu delil yetersizliği gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Ancak olay günü şüphelilerin müştekinin bulunduğu dükkana geldiklerinin, şüphelilerden İ.. Ç..'in müştekinin iddiaları ile uyumlu şekilde cep telefonu ile aramada bulunduğunun ve el işareti yaptığının, ayrıca kimliği tespit edilmeyen şüphelinin eşkalinin güvenlik kamerası görüntülerinden anlaşılması ile müşteki tarafından suç tarihinden bir gün sonra şüpheli tarafından kendisine iddiayı doğrulayan mesaj gönderildiğinin ileri sürülmesi karşısında, kimliği belirlenmeyen şüphelinin kimlik tespitinin yaptırılarak ifadesine başvurulmadığı, şüpheli İ.. Ç..'in olay saatine ilişkin HTS kayıtları getirtilerek müşteki iddialarının tutarlılığının tespit edilmediği gibi, itiraz dilekçesinde şüpheli İsmail tarafından gönderildiği ileri sürülen yazılı mesajın temini için gerekli araştırma yapılmayıp ek ifade alınmadığı görülmektedir. Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 06/01/2014 tarih ve 2013/1822 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1494, Karar No: 2012/2703, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/1494 E.  ,  2012/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli ve tescil istemiyle açılmış; mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, Adana 4. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 07.07.1995 tarihli ve 27956 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılmıştır. Davada, sözleşme konusu 7161 ada 4 parsel sayılı taşınmaza yüklenici kooperatif tarafından yapılan C bloktaki zemin kat 1 bağımsız bölüm numaralı tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmesi istenmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin kapsamı incelendiğinde; dava konusu bağımsız bölümün davacı yükleniciye verilmesinin, sözleşmede kararlaştırılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “özel şartlar” bölümünün 1. maddesi gereğince, arsa sahiplerinin binası bitip iskâna hazır hale getirilmiş olması durumunda, davacı yükleniciye ait bağımsız bölümlerin tapularının arsa sahiplerince, kayden intikâlinin sağlanması gerekmektedir. Dosya kapsamındaki Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/1010 Esas ve 2004/1611 Karar sayılı ve verilen kesinleşme kaydına göre 06.10.2008 tarihinde kesinleşen hükmünde C bloktaki tüm eksik işler bedelinin 8.536,73 TL olduğu kabul edilerek ve birlikte ifa kuralı uygulanarak bu miktardaki eksik iş bedelinin, hükmün kesinleşmesinden sonra arsa sahiplerine ödenmesine ve dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâli ile davacı kooperatif adına tesciline karar verilmiştir. Mahkemece, Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen sözü edilen karar ve bağlı dosyası kapsamı getirtilerek incelenmemiştir. Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/1010 Esas ve 2004/1611 Karar sayılı hükmün kesinleşmiş ise, yüklenici tarafından yüklenilen edimin ifa edildiğinin ve dolayısıyla arsa sahiplerinin karşı edimlerinin yerine getirilmesini yüklenicinin isteyebileceğinin kabulü gerekir. Mahkemece yüklenici tarafından iskân ruhsatının alınmadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru olmamıştır. Çünkü, yüklenici kooperatif arsa sahiplerine ait binanın tamamlanıp iskâna hazır hale getirilmesi durumunda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine verilmesi kararlaştırılan taşınmazların adına tescilini isteyebilecektir.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek; Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 2004/1611 Karar sayılı hükmün, kesinleşmiş olduğunun belirlenmesi durumunda dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümde pay sahibi olan davalıların paylarının iptâli ile davacı kooperatif adına tesciline karar verilmesinden; aksi halde ise, arsa sahiplerine ait inşaatın tamamlanıp tamamlanmadığı araştırılarak iskâna hazır hale getirilip getirilmediğinin saptanması, iskâna hazır hale getirilmiş ise yine yukarıda açıklanan şekilde davacı adına tescile karar verilmesi, iskâna hazır hale getirilmemişse davanın reddine karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5757, Karar No: 2017/3834, Tarih: 02.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5757 E.  ,  2017/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve birleşen dosya davacısı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1990 ve 2011 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B tahdidine ilişkin tüm işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin ve taşınmazların kadastro paftalarının getirtilerek dosyanın, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişisine verilerek; değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmazlar ile komşu taşınmazların, kadastro paftası, orman kadastro haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde( 1990 ve 2011 yılında yapılan çalışmalarda ayrı ayrı) ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı, açıklamalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5867, Karar No: 2024/7984, Tarih: 11.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2020/5867 E.  ,  2024/7984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/316 E., 2020/4 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça konu faturaların en son 2012 takvim yılı Şubat ayı içerisinde düzenlendiği anlaşılmakla, suç tarihinin en aleyhe kabulle 29.02.2012 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/278, Karar No: 2019/4728, Tarih: 17.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/278 E.  ,  2019/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Hipermarket Gıda İnş. Taah. Nakl. Turizm Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 01/08/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/10/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Taraflar arasında düzenlenen 24/04/2012 tarihli sözleşme ile bir adi ortaklık kurulduğu, buna göre davacının adi ortaklığa nakit para, davalının da otobüsün mülkiyetini sermaye olarak koyduğu ve adi ortaklığın herhangi bir resmi şekil şartına bağlı olmadığı (TBK md. 620) anlaşıldığına göre, tarafların ortaya koydukları sermaye ve yaptıkları ödemeler de dikkate alınarak adi ortaklığın tasfiyesi yoluna gidilmesi gerekirken, bir ortağın sermaye borcu olarak koyduğu otobüsün mülkiyetinin devri konusunda KTK'nin 20/1 maddesinde öngörülen şekil şartına uymaması nedeniyle adi ortaklığın geçersiz sayılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.17/10/2019
Yargıtay — Esas No: 2012/11327, Karar No: 2013/409, Tarih: 23.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/11327 E.  ,  2013/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yaralama, şantaj ve hakaret suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2012 gün ve 2010/270 Esas, 2012/84 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca; sonuç olarak belirlenen adli para cezalarının miktarına göre, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca 3.000.TL dahil 3.000 TL ye kadar doğrudan hükmedilen adli para cezaları kesin olup temyizi kabil olmadığından hakaret ve yaralama suçları yönünden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve şantaj suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın mahkemece şantaj olarak kabul edilen eylemleri, cinsel saldırı suçunun tehdit unsuru niteliğinde bulunduğundan, TCK.nın 42. maddesi gereğince nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet kararı verilmesiyle yetinilmesi gerekirken TCK.nın 107. maddesinden de sanığın cezalandırılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/939, Karar No: 2010/2217, Tarih: 01.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/939 E.  ,  2010/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GELİBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 21/10/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden maliki olduğu 585 ve 587 parsel sayılı taşınmazları davalıların haksız olarak kullandıklarını ileri sürerek, el atmanın önlenmesi  isteminde bulunmuştur. Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar G.ve A.vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmazlara elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların öncesinde davalıların murisi adına kayıtlı iken, davacının açmış olduğu tapu iptal ve tescil davasının kabul edilmesi üzerine davalıların miras bırakanı üzerindeki sicil kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hiçbir araştırma yapılmaksızın davalıların önceki malik olmaları nedeniyle haklarındaki dava kabul edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, elatmanın önlenmesi davalarında tarafların gösterecekleri tanıklar HUMK'nun 259. maddesi hükmü uyarınca taşınmaz başında dinlenmek suretiyle taşınmazı kimlerin kullandığı belirlenerek neticeye gidilmesi iktiza etmektedir.

Oysa somut olayda, keşifte taşınmaz üzerinde ayçiçeği ekili bulunduğu belirlenmiş ise de kim tarafından ekildiği saptanmadan davanın kabulü için yukarıda değinilen gerekçenin başlı başına hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerinin toplanması, tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  01.03.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.