muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2002, Karar No: 2013/5302, Tarih: 10.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2002 E.  ,  2013/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiştir.

1- Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 30793 ada 2 parsel sayılı arsa üzerindeki 10 no'lu bağımsız bölümün 30.7.2008 tarihinde satın alma yoluyla davacı adına kayıtlı olduğu, kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmayan davalının davacıya ait taşınmazı haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandığı belirlenmek ve kayda üstünlük tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

2- Davacının ecrimisile ilişkin temyiz itirazlarına gelince; ecrimisil kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız fiil tazminatı niteliğindedir. Davalının taşınmazı dava tarihine kadar haksız olarak kullandığı sabit olduğuna göre ecrimisilden sorumlu olacağı açıktır.

Öyle ise, haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisilin kapsayacağı dönemi belirleyebilmek için davalının taşınmazı tasarruf etmeye başladığı tarihin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması önem taşımaktadır. Tarafların bu konuda dosyaya sunacakları delillerin toplanarak işgalin başlangıç tarihinin saptanması ve istek de gözetilmek suretiyle, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulü ile (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/697, Karar No: 2019/2767, Tarih: 13.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/697 E.  ,  2019/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat .. ile davalılar vekili Avukat...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklandığı iddia edilen alacak ile ilgili olarak yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalı S.S. Hazan Konut Yapı Kooperatifi'ne 45.817,86 TL tutarında mutfak malzemesi ve çeşitli dolaplar yaptığını, karşılığında faturaları düzenleyerek davalıya teslim ettiğini, davalının söz konusu malzemelerin tutarını ödemediğini, bu nedenle yaptığı icra takibine de itiraz ettiğini belirterek davalının takibe itirazının iptâline karar verilmesini istemiş, davalı savunmasında taraflar arasında dava konusu faturalar ile ilişkili hiçbir sözleşmenin yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece taraflar arasında, davalı kooperatife ait yapıdaki mutfak dolapları ve oda kapı imalâtları konusunda anlaşma bulunduğu, 16.04.2013 tarihli "İş Yapım Sözleşmesi" ve icra takibi öncesinde yüklenici davacı tarafından edimlerin bir kısmının yerine getirildiği ancak yapılan iş bedellerinin 24.09.2013 tarihinde tamamen ödenmiş olduğu, kaldı ki, icra takibine konu toplam fatura alacağın varlığı kabul edilse dahi, 16.04.2013 tarihli "İş Yapım Sözleşmesi" ile borcun tecdit edilmiş sayılacağı, bu nedenlerle davacının davalıdan, icra takibine konu edilen alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına ve tarafların beyanlarına göre taraflar arasında mahkemenin de kabulünde olduğu gibi eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu ihtilâfsızdır. Davacı 2012 yılında düzenlenen faturalara dayanarak icra takibine geçmiştir. Davalı kooperatif yetkili temsilcileri yargılama sırasındaki yeminli beyanlarında davacının kooperatife ait bir kısım mutfak dolaplarını yaptığını ancak faturaya konu edilen imalâtları teslim etmediğini belirtmişlerdir. Bu durumda taraflar arasında 2012 yılı içerisinde sözlü eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasında sözlü olarak kurulan bu sözleşme 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olup, uyuşmazlığın bu hükümlere göre

Okundu.

Okundu.

çözümlenmesi gerektiği açıktır. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenicinin sadece eseri meydana getirmesi, aslî edim borcunu yerine getirdiği anlamına gelmemektedir. Yüklenici, sözleşmeye uygun meydana getirdiği eseri teslim borcu altındadır. Yüklenici üstlendiği eseri meydana getirecek ve meydana getirdiği bu eseri, iş sahibine usul ve yasaya ve sözleşme hükümlerine uygun olarak teslim edecektir. Eseri teslim borcu yüklenicide olduğundan eserin teslim edildiğini kanıtlama borcu da yükleniciye düşmektedir. Bir başka deyişle yüklenici, eseri, iş sahibine sözleşmeye uygun teslim ettiğini kanıtlamak zorundadır. Davacı yüklenici savunmasını kanıtlayabilmesi için, eseri iş sahibine süresi içerisinde iş sahibinin iş yerinde teslim ettiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Eser sözleşmelerinde teslim, yüklenicinin tamamladığı eseri sözleşmeyi ifa etmek niyeti ile iş sahibinin fiili hakimiyetine geçirmesi olarak tanımlanmaktadır. Teslimi kanıtlama yükü somut olaydaki savunmaya göre davacı yüklenicide olmakla bu teslimin nasıl kanıtlaması gerektiği davanın çözüm noktasını oluşturmaktadır. Eserin teslim edilip edilmediğinin ispatında taraflar ispatın hangi delillerle yapılacağı hususunda sözleşmeye hüküm koyabilirler ve teslim konusunda bir delil sözleşmesi yapabilirler. Böyle bir delil sözleşmesi yoksa yüklenicinin meydana getirdiği eseri teslim ettiği vakıasını, teslim, hukuki işlem değil, hukuki fiil olduğundan kural olarak her tür kanıtla bu arada tanıkla dahi ispat edebilir. Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; taraflar arasında kurulan sözleşme ilişkisinde yazılı bir sözleşme ve bu sözleşmede yer alan teslime dair bir delil sözleşmesi niteliğinde teslim vakıasının ispatına dair bir hüküm bulunmadığından davacı yüklenici teslim vakıasını her tür delil ile kanıtlayabilecektir. Davacı vekili dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olmakla, usulüne uygun şekilde teslim vakıasına dair olarak davacı tanıkları dinlenmeli, davacı taraf aşamalardaki dilekçelerinde keşif ve bilirkişi incelemesi deliline de dayandığı anlaşılmakla gerektiğinde mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi de yapılarak diğer deliller de gözetilmek suretiyle teslim yapılıp yapılmadığı hususu hiç bir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, teslimin kanıtlanması halinde taraflar arasında bedel konusunda uzlaşma bulunmadığından yapılmış imalâtların 6098 sayılı TBK'nın 481. maddesine göre yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre hesaplattırılıp kanıtlanacak ödemelerin mahsubu ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/248 Esas sayılı dosyasındaki dava konusu işin, davalı kooperatif yetkililerinin yemin beyanlarında dahi başka bir sözleşmeye ilişkin olduğu belirtilmesine rağmen savunma dışına çıkılarak borcun yenilendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14129, Karar No: 2012/1128, Tarih: 31.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14129 E.  ,  2012/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyize cevap dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş, olmakla duruşma için belirlenen 31.01.2012 günü temyiz eden davalı vekili ile davacı idare vekili ...'un yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve kavunun dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4105, Karar No: 2014/9034, Tarih: 01.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4105 E.  ,  2014/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) mağdurun nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre; sanığın olay gecesi akıl hastası olan mağdureyi cebir ve tehdit kullanmak suretiyle evine götürüp kendi cinsel organını zorla mağdurenin ağzına soktuğu olayda, nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyla 18 yaşından büyük olan mağdurun olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından, olaydan itibaren bir yıl geçtikten sonra rapor alınması gerekirken, Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca oluşturulan kurul tarafından düzenlenen 21.03.2013 tarihli rapor esas alınarak sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16153, Karar No: 2015/19238, Tarih: 02.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/16153 E.  ,  2015/19238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2010/2794-2014/76

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında %20 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken bu oranın %70 olarak kabulü ile fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26087, Karar No: 2014/27804, Tarih: 13.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/26087 E.  ,  2014/27804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait ikametten çalınan 280 TL ile cep telefonunun suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarında ele geçirilememesi nedeniyle hırsızlık eyleminin tamamlandığı dikkate alınmaksızın TCK'nın 35. maddesinin koşulları oluşmadığı halde uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10421, Karar No: 2011/1223, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10421 E.  ,  2011/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 03.12.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/501, Karar No: 2024/6524, Tarih: 11.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/501 E.  ,  2024/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1126 E, 2022/2368 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılmasısuretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2017 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında ''Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama'' suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin 16.10.2017 tarihli kararıyla suçun işlendiği yerin Bakırköy olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiş, Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesinin 20.12.2017 tarihli kararıyla da karşı yetkisizlik kararı verilmiş, yetki uyuşmazlığı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 29.01.2018 tarihli kararıyla; Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesinin 20.12.2017 tarihli yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

3.Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuğun bilişim sistemi veya sistemdeki verilere zarar vermek suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin yollamasıyla 244 üncü maddesinin birinci ve dördüncü üçüncü fıkraları, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları gereğince 1 yıl 4 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 6 ay süre ile denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

4.Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi aleyhe istinaf olmadığından neticeten 1 yıl hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 3 ay denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A-Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B-Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmemiş olduğuna dair rapor dikkate alınmadan ceza verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2-Eksik inceleme ile karar verildiği nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuğun, şikayetçiye ait kredi kartı bilgilerini şikayetçinin bilgisi ve rızası dışında ele geçirerek farklı internet sitelerinden toplam 5.194,62 TL'lik harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Şikayetçinin 5437 \*\*\*\* \*\*\*\* 3348 numaralı Türkiye İş Bankası A.Ş'den verilme kredi kartı ekstresinin incelenmesinde; 16.07.2015 tarihinde Doğal Hayatı Koruma Vakfı'na 5 TL, ...com.tr'den 230,75 TL, ....com'dan 1.904,39 TL ve 29,48 TL, Turkcell 3D Data yüklemeden 25,00 TL, kimseyokmu.org.tr'den ayrı ayrı 3000 TL ve 3000 TL harcama işlemlerinin gerçekleştiği görülmüştür.

3. ...Elektronik Hizmetler ve Ticaret A.Ş'nin 23.03.2016 tarihli yazı cevabında; 16.07.2015 tarihinde 1.904,39 TL'lik taşınabilir bilgisayar satın alındığı, teslimat bilgilerinde yer alan kişinin hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen ve suça sürüklenen çocuğun akrabası olan ... olduğu belirtilmiştir.

4.... aşamalardaki beyanında;... isimli şahsın kuzeni olan suça sürüklenen çocuğa ve kendisine başkalarına ait kredi kartı numaralarını vererek internetten alışveriş yaptırdığını, kargoya gelen eşyaları da suça sürüklenen çocukla birlikte teslim aldıktan sonra ... isimli şahsa vererek karşılığında prim aldıklarını belirtmiştir.

4.... aşamalardaki beyanında;... isimli şahsın kuzeni olan suça sürüklenen çocuğa ve kendisine başkalarına ait kredi kartı numaralarını vererek internetten alışveriş yaptırdığını, kargoya gelen eşyaları da suça sürüklenen çocukla birlikte teslim aldıktan sonra ... isimli şahsa vererek karşılığında prim aldıklarını belirtmiştir.

5.Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu'nun 20.11.2020 tarihli raporunda; suça sürüklenen çocuğun olay tarihi olan 16.07.2015 tarihinde işlediği başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtilmiştir.

6. 27.03.2018 tarihli sosyal inceleme raporunda; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun anlamını bildiği ve sonuçlarını öngörebildiği, eylem ile suç kavramı arasında ilişkilendirme yapabildiği belirtilmiştir.

7.Şikayetçi beyanında; olay tarihinde kredi kartının birden çok kez kullanıldığını ancak alışverişleri hemen iptal ettirdiğini ve maddi zararının bulunmadığını belirtmiştir.

8.Suça sürüklenen çocuk savunmasında; facebook sosyal paylaşım sitesinde zaman zaman ... tarafından paylaşılan kredi kartı bilgilerini kullanarak kuzeni ... ile birlikte 3D güvenlik koruması olmayan sitelerden ürün satın alarak harcamalar yaptığını, harcamalar sonucunda gelen ürünleri satarak parayı paylaştıklarını, şikayetçiyi tanımadığını beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun kuzeni ...'nün; suça sürüklenen çocuk ...'in isteği üzerine olay tarihlerinde adına kargodan gelen eşyaları, kargodan alıp suça sürüklenen çocuğa verdiğini, daha sonra ...'in başkalarının kredi kartı ile benzer işlemler yaptığını öğrendiğini belirtmesi, suça sürüklenen çocuk ...'in savunmasında; teyzesinin oğlu ... ile birlikte söz konusu eylemi gerçekleştirdiğini, o tarihte facebook sosyal paylaşım sitesi üzerinde, belli sayfalarda vatandaşların kredi kartı bilgilerinin paylaşıldığını, kendisi ve ...'in bu kredi kartı bilgileri ile internette çeşitli sitelerde alışveriş yaptıklarını belirterek suçlamayı kabul etmesi nedenleriyle suça sürüklenen çocuğun bilişim sistemi veya sistemdeki verilere zarar vermek suretiyle haksız çıkar sağlama suçunu işlediği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü