muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30368, Karar No: 2014/16607, Tarih: 07.07.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi, TCK'nın 135. maddesinde “Kişisel verilerin kaydedilmesi” başlığı altında, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, aynı Kanunun 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak tanımlanmış olup, anılan suçların maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir.

Bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, “kişisel veri” olduğunda kuşku bulunmamakta ise de, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesinin, bilgisi dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması TCK'nın 134/2. maddesinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında düzenlendiğinden, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü, fotoğrafı ya da sesi, yasal anlamda, TCK'nın 135 ve 136. maddeleri kapsamında kişisel veri olarak değerlendirilemez.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamında göre; sanık ...'in, mağdure ...ile seviştikleri ana ilişkin mağdurenin çıplak görüntülerini gizlice kaydedip, bu görüntüleri, diğer sanık ...'e verdiği, sanık ...'in de, bu görüntüleri, mağdurenin nişanlısı olan tanık Murat ve mağdurenin iş vereni olan tanık Mehmet'e izlettiği kabulüne konu olayda,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamında göre; sanık ...'in, mağdure ...ile seviştikleri ana ilişkin mağdurenin çıplak görüntülerini gizlice kaydedip, bu görüntüleri, diğer sanık ...'e verdiği, sanık ...'in de, bu görüntüleri, mağdurenin nişanlısı olan tanık Murat ve mağdurenin iş vereni olan tanık Mehmet'e izlettiği kabulüne konu olayda,

Mağdurenin bilgisi ve rızası dışında kaydettiği özel görüntülerini diğer sanık ...'e vererek ifşa eden sanık ...'in eylemlerinin, TCK'nın 134/1-2 ve 134/2-1, aynı görüntüleri tanıklara izleten sanık ...'in eyleminin TCK'nın 134/2-1. maddelerindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı,

TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanunun 139/1. maddesi gereğince soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, 13.07.1994 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlamış olan mağdure ile annesinin kovuşturma aşamasında istinabe yoluyla ... Asliye Ceza Mahkemesince alınan 14.02.2012 tarihli ifadelerinde, şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettikleri, sanık ...'in duruşmada, sanık ...'in gerekçeli kararı tebellüğ ettiğinde, mağdure ve annesinin vazgeçme beyanlarını öğrendikleri ve her iki sanığın da açıkça vazgeçmeye karşı koymadıkları, dosya içeriği itibarıyla da, CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığı nazara alınarak, kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki davaların düşmesine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık ...'in kişisel verilerin kaydedilmesi ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, sanık ...'in verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

İddianamedeki anlatım ve dosya kapsamına göre, mağdurenin şikayeti üzerine adli soruşturma başladıktan sonra, kolluk görevlilerince, sanık ...'in bilgisayarındaki görüntülerin aktarımı sonucunda elde edilen ve mağdurenin özel görüntülerini içeren adli emanetin 2011/4264 sırasında kayıtlı 1 adet CD'nin, bu haliyle suçta kullanılması mümkün olmayıp, delil değeri olduğu nazara alınmaksızın, anılan CD'nin, sanıklar tarafından suçta kullanıldığından bahisle, TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/25983, Karar No: 2022/3359, Tarih: 24.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/25983 E.  ,  2022/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut İstanbul Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğü tarafından verilen rapor ve Adli tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik inceleme Şube Müdürlüğünden alınan raporlara göre, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel bir gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, saçma tanesi, metal küre, kurşun veya benzeri cisim konulması suretiyle özel yapılmış fişekleri atabileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözetilerek, suç tarihinde engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 6545 sayılı Yasanın 72. maddesi ile değişik ve suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan CMK.nın 231. maddesinin 8. maddesine dayanılarak "daha önce verilmiş Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararına rağmen denetim süresi

içinde suç işlemesi nedeniyle" şeklinde yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11987, Karar No: 2013/12579, Tarih: 29.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/11987 E.  ,  2013/12579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma ... bulunmadığı halde, mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, Maliye Hazinesine bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca Maliye Hazinesi vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6585, Karar No: 2014/29032, Tarih: 10.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6585 E.  ,  2014/29032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/241682

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2011/409 (E) ve 2012/211 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın talimatla alınan ifadesinde savunmasını bizzat kendisinin esas mahkemesi huzurunda yapmak istediğini belirtmesi ve duruşmalardan bağışık tutulması konusunda talebi olmaması karşısında, sanığın duruşmaya getirilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2718, Karar No: 2016/3039, Tarih: 17.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/2718 E.  ,  2016/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, sigorta primi kesintisi ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, sigorta primi kesintisi ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu, davacının mazeretsiz devamsızlık yaptığını, verilen görevleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki delillere ve bilirkişi raporuna dayanarak uluslar arası tır şoförü olarak çalışan davacının asgari ücret+sefer primi ile çalıştığının kabulüyle, iş akdinin işveren tarafından tarafından haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları, ulusal bayram ve genel tatil, sigorta primi için haksız olarak yapılan kesintiler yönünden davanın kabulüne, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının kısmen kabulüne, ispatlanamayan fazla çalışma ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının asgari ücret+sefer primi ile çalıştığını iddia ettiği ve Mahkemenin son yıla ait giriş çıkış kayıtları ve emsal ücret araştırması dikkate alınarak davacının ayda 1,5 sefer yaptığı ve sefer başı 362,5 Euro +asgari ücretle çalıştığının kabul edilerek buna göre yapılan hesaplamaları hükme esas aldığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile bizzat davacı tanıklarından ...’in "..yaklaşık olarak 2 ayda 3 sefer yaptıkları ve en son sefer başına 550 Euro harcırah aldıklarını, bunun haricinde herhangi bir ücret almadıklarını.."diğer davacı tanığı ...’nın ise"…sefer başına 500 Euro aldıklarını" beyan etmeleri karşısında; davacının sadece sefer primi ile çalıştığı, ayrıca sabit bir ücret almadığı ortaya çıkmaktadır. Buna göre davacının sefer başı 500 Euro ücretle çalıştığının kabulü ile talep konusu alacakların hesabında bu miktarın esas alınması gerekirken asgari ücret+sefer primi şeklindeki ücretin esas alınması hatalıdır.

3- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3462, Karar No: 2020/2255, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3462 E.  ,  2020/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1-c.2. maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunun soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan ...'ün, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 21.10.2016 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19712, Karar No: 2006/16982, Tarih: 05.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/19712 E.  ,  2006/16982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \*25.9.2006 gün ve \*10605-12342 sayılı ilamiyle\*bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oybirliğiyle karar verildi. 05.12.2006

KARŞI OY YAZISI

1-Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre velâyetin kaldırılması davası açıldığı ve dava konusu çocuğun bir temsil kayyımı tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin kaldırılması davasında dava konusu çocuk “usulüne uygun biçimde” temsil edilmediği halde işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum. .../.../...

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre açılan velâyetin kaldırılması davasıdır.

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyetin kaldırılması gibi “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir davada çocuğun üstelik velâyetin kendisinden “kaldırılması istenilen” bir davalı tarafından temsil edilmesi; velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Velâyetin kaldırılması davasında bu yön gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (Y2HD, 25.11.2002, 11983-12963, İçtihat metni için: Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1585).

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/168, Karar No: 2023/2925, Tarih: 06.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/168 E.  ,  2023/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2401 E., 2022/2028 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/751 E., 2022/411 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; kadın ile 3,5 yıllık evli olduklarını, müşterek çocuklarının olmadığını, 1,5 yıldır ayrı yaşadıklarını, davalıya ... 5. Aile Mahkemesinin 2018/197 Değişik İş Esas 2018/202 Değişik İş Karar sayılı kararıyla eve dön ihtarı gönderdiğini, davalının buna rağmen eve dönmediğini, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 164 üncü maddesi gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddini istemiş, erkeğin müvekkiline hakaret ve küfürler ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, alkol ve madde bağımlısı olduğunu, müvekkilini küçük düşürdüğünü, küçümsediğini ileri sürerek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, maddî tazminat talebi saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2019 tarih, 2018/574 Esas ve 2019/446 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, tarafların terk sebebi ile boşanmalarına, erkek yararına 2.000,00 TL maddî tazminata, davacı-karşı davalı erkeğin manevî tazminat, kadının yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2019 tarih, 2018/574 Esas ve 2019/446 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, tarafların terk sebebi ile boşanmalarına, erkek yararına 2.000,00 TL maddî tazminata, davacı-karşı davalı erkeğin manevî tazminat, kadının yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kadın vekili hem cevap hem de karşı dava dilekçesi sunduklarını, karşı dava ile ilgili hüküm kurulmadığı gibi karşı dava için tefrik kararı da verilmediğini, karşı dava yokmuş gibi karar verildiğini ileri sürerek tüm yönlerden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 01.11.2021 tarih, 2019/1876 Esas ve 2021/1622 Karar sayılı kararı ile kadın tarafından 16.07.2018 tarihinde ayrı ayrı cevap dilekçesi ve karşı dava dilekçesi ibraz edildiği halde, mahkemece kadına karşı dava harcını tamamlamak üzere süre verilmediği, karşı davada dilekçeler aşaması tamamlanmadığı gibi, mahkemece karşı dava yok sayılarak karşı dava ile ilgili olumlu-olumsuz hüküm kurulmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesindeki yasal unsurların gerçekleşmediği, karşı davanın ise ispatlanamadığı, boşanma veya ayrılık davası açılınca hakimin, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına ve geçimine ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorunda olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davanın ayrı ayrı reddine, kadın yararına dava tarihinden itibaren aylık 450,00 TL tedbir nafakasının 17.02.2022 tarihli ara kararıyla aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına yükseltilmesine, aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı-karşı davalı erkek vekili, asıl dava yönünden ilk karar ile ikinci karar arasında farklılıklar olmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, terk ihtarının kadına tebliğ edildiğini, asıl davanın kabulü gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.