muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8674, Karar No: 2022/17744, Tarih: 27.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8674 E.  ,  2022/17744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan mahkemece bozma öncesinde verilen 27.11.2015 tarihli ilk kararda verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizin 17.02.2021 tarihli ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verilerek hükmün kesinleşmesine rağmen, mahkemece 27/04/2021 tarihli hüküm ile mala zarar verme suçundan yeniden kurulan mahkumiyet hükmünün hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin konusu olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13817, Karar No: 2023/24164, Tarih: 15.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13817 E.  ,  2023/24164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/240 Değişik iş

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İmar kirliliğine neden olma suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.01.2022 tarihli ve 2019/160210 soruşturma, 2022/7711 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23.09.2022 tarihli ve 2022/240 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 gün ve 2023/85327 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2 inci maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, şüphelilerin sorumlu denetim elemanları, yapı müteahhidi ve şantiye şefi olduğu inşaatta asma kat imalatlarının hatalı olduğunun tespiti üzerine ilgili yerlerin yıkılarak yeniden yapıldığının ve söz konusu işlemler bittikten sonra inşaat hakkında belediyeye müracaat ederek iskan alındığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, şüphelilerin sorumlu denetim elemanları, yapı müteahhidi ve şantiye şefi olduğu inşaatta asma kat imalatlarının hatalı olduğunun tespiti üzerine ilgili yerlerin yıkılarak yeniden yapıldığının ve söz konusu işlemler bittikten sonra inşaat hakkında belediyeye müracaat ederek iskan alındığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Somut olayda, şüphelilerden ...'ın şirket ortağı ve sorumlu denetim elemanı, ..., ... ve ...'in sorumlu yapı denetim elemanı, ...'nin ise yapı müteahhidi ve şantiye şefi olduğu ... ili, ... ilçesi, 14678 ada 3 no.lu parseli üzerindeki ... YİBF no.lu yapıda İl Yapı Denetim Komisyonu tarafından yapılan inceleme neticesinde tespit edilerek belediyeye bildirilen aykırılıklar sebebiyle imar kirliliğine neden olma suçundan şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, şüphelilerin sorumlu denetim elemanları, yapı müteahhidi ve şantiye şefi olduğu inşaatta asma kat imalatlarının hatalı olduğunun tespiti üzerine ilgili yerlerin yıkılarak yeniden yapıldığının ve söz konusu işlemler bittikten sonra inşaat hakkında belediyeye müracaat ederek iskan alındığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelilerin ifadelerinde söz ettikleri ... Belediyesi tarafından verildiği söylenen 21/12/2018 tarihli ve 341 sayılı yapı kullanım izin belgesinin dosya arasına alınarak buna göre şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13 üncü maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; şüphelilerin sorumlu denetim elemanı, şantiye şefi ve yapı müteahhidi olduğu suça konu inşatta, projeye aykırı olarak yapılan imalatların yıkılarak yeniden yapıldığı ve belediyeye müracaat ederek iskan alındığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelilerin ifadelerinde söz ettikleri 21.12.2018 tarihli 341 sayılı Yapı Kullanım İzin Belgesi dosyaya kazandırılmadan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara 10. Sulh Ceza Hakimliğinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/240 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara 10. Sulh Ceza Hakimliğinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/240 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/123, Karar No: 2022/1414, Tarih: 23.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/123 E.  ,  2022/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılara satmış olduğu gayrimenkulün satış bedelinden bakiye kalan miktar ödenmediği için icra takibinde bulunduğunu, gayrimenkulün satış bedeli olarak 320.000,00-TL'ye anlaştıklarını, ancak davalı tarafın 26.645,00-TL borcu kaldığını, bu sebeple takip yapmak zorunda kaldığını, borçluların borca itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve borçluların %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi'nin 2016/28932 E. 2019/7493 K. sayılı kararı ile hüküm bozulmuş olup; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilince karar temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, harici satış sözleşmesi ile satışı yapılıp, bilahare tapu devri yapılan taşınmazın ödenmeyen bakiye bedelinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Davacı, davalıya ait mesajların bulunduğunu belirterek, mesajlardaki yazışmalara delil olarak dayanmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de; davacı yanca delil olarak dayanılan mesajlar 6100 sayılı HMK'nın 199. maddesi anlamında belge niteliğinde olup yazılı delil başlangıcı olduğundan ve HMK'nın 202. maddesi gereği tanık dinlenebileceğinden, bu hususların değerlendirilmesi gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davacı tanığı ... ..., 19/04/2021 tarihli duruşmada; tüm tarafları tanıdığını, satış işleminde kendisininde yanlarında olduğunu, (... ...) davalının bankada borç çıkabilir diye teminat amaçlı 26 bin küsür parayı uhdesinde bıraktığını, anahtar tesliminde vereceğini söylediğini, daha sonra bu parayı vermediğini beyan etmiştir. Mahkemece, taraflar arasındaki resmi akit tablosunun 29/12/2013 tarihli, eldeki davanın ise 22/04/2015 tarihli olduğu, davalının davacıda uyandırdığı güvene karşılık bakiye bedeli uhdesinde tuttuğu, daha sonra ödemediği hususunun davalının hilesine dayandığı, dolayısıyla irade fesadı halleri olarak 1 yıl içerisinde buna dayanması gerekirken, eldeki davanın bu süreden sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, artık bozma ilamı doğrultusunda işlem yapma yükümlülüğü vardır. Öyle ki bozma ilamında da belirtildiği üzere, tarafların telefon mesajları yazılı delil başlangıcı niteliğinde olup, bu hallerde kanun gereği tanık dinlenebildiğine ve dinlenen davacı tanığının, davacının iddialarını doğrulayan beyanları gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dosya içeriğine uygun düşmeyen hile nedeni ile davanın süresinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8189, Karar No: 2017/3210, Tarih: 27.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8189 E.  ,  2017/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanıklar hakkında 2005,2006,2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... müdafiinin, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına 2. bendinden sonra gelmek üzere “sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1500- TL vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine” fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan kurum vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılı içerisinde “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, sahte faturaların düzenlendiği 2004 suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son faturanın düzenlendiği 2004 suç tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekili ile sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.04.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23995, Karar No: 2014/126, Tarih: 13.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23995 E.  ,  2014/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... 2-Fidan Humar adlarına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av...., 2- ... adına Av. Mustafa ..., 3-..., 4-... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 11.07.2013 günlü ve 2012/336-2013/899 sayılı hükmün, davalı Kurum ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...'a gıyabi hükmün "... Mahallesi, ... Sokak, No:...,İç Kapı No:...,.../Ankara" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edildiği oysa nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin "...Mahallesi, ... sokak, No:... İç Kapı No:...,.../Ankara" olduğu, davalı Kurum vekili olarak hükmü temyiz eden Av....'a, davalı Kurum tarafından verilmiş vekaletname veya yetki belgesi aslı/onaylı örneği dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, gıyabi hükmün davalı ...'ın adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılarak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77. maddesi gereğince, anılan avukata davalının vekili olduğunu gösterir vekaletname ibrazı, aksi takdirde davalıya yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile bildirmesi için kesin süre içerir muhtıra ile tebliğ edilip, ibrazı halinde dosyanın aynen, aksi halinde gıyabi hükmün, davalıya yöntemince tebliğ edilerek, takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18030, Karar No: 2013/6139, Tarih: 25.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18030 E.  ,  2013/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.2009-30.10.2010 tarihleri arasında davalı şirkette şoför olarak çalıştığını, haftanın yedi günü onbir ila oniki saat mesai yaptığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, hafta tatili alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla mesai yapmadığını, fazla çalışma yaptığında bedelini aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir.

Davacı işyerinde fazla çalışma yaptığını iddia ederek fazla çalışmaları karlılığı ücret alacağı isteğinde bulunmuş, karara esas alınan hesap raporunda davacı şahitlerinin beyanlarına göre davacının haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanan tutar üzerinden mahkemece % 30 oranda hakkaniyet indirimi yapılarak fazla çalışma ücreti isteği hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine ve şahit beyanlarına göre davalı işyerinde fazla mesai yapıldığı yönündeki iddiası doğrulanmakta ise de mahkemece fazla çalışma ücretinden yapılan hakkaniyet indirimi yetersiz kaldığından dosya içeriğinden ve şahit anlatımlarına göre hesaplanan fazla mesai üzerinden %40 dan aşağı olmamak üzere indirim yapılması gerekirken daha az oranda indirim ile yetinilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/926, Karar No: 2014/3951, Tarih: 01.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/926 E.  ,  2014/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.