muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8004, Karar No: 2011/10502, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8004 E.  ,  2011/10502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.01.2009 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden temlik alınan hakka dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılardan yüklenici davayı kabul etmiştir.

Diğer davalı arsa sahipleri işin tümüyle bitirilmediğini, yapıda eksiklikler olduğunu, ruhsatın alınmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Belirtmek gerekir ki, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici arsa sahibine karşı şahsi hak kazanır. Şahsi hak kazanan yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi şahsi hakkını arsa sahibinin rızası gerekmeden yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Bu açıklamalara göre davada dayanılan 13.09.2005 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin aslında bir temlik işlemi olduğu anlaşılmaktadır.

Yine belirtilmelidir ki, temlik alanın (davacı üçüncü kişinin) ifa talebine muhatap olan borçlu (davalı arsa sahipleri) bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan yeri alacaklı (davacı üçüncü kişi) temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını ispat etmiş olsa bile borçlunun (davalı arsa sahiplerinin) ona karşı bir takım itiraz ve def’ilerde bulunmak imkanı vardır. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesinde göre “borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir”. Bu hüküm uyarınca, temliki öğrenen borçlu temlik işlemi olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürebilecekse aynı def’iler yeni alacaklıya (temlik alan davacı üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Bu anlatılanlardan çıkan sonuca göre arsa sahiplerinin yapıdaki eksik işler bedelini davacıdan talep yetkisi bulunduğu gibi, sözleşmede bu konuda hüküm varsa iskan ruhsatını onun tarafından alınmasını talep yetkisi de vardır. Davacı, bu borçlarını yerine getirmeyeceğini yöntemince mahkemeye bildirdiğinden Borçlar Kanununun 81. maddesi gereğince edimler bütünüyle yerine gelmeden davacının taşınmaz tescilini talep etmesi olanaklı değildir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6688, Karar No: 2021/15664, Tarih: 26.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/6688 E.  ,  2021/15664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müştekiler ... ve ...'ye duruşma günü bildirir davetiye tebliğinin doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılmasından dolayı usulüne uygun olmadığı, müştekilerin öğrenme üzerine 10/04/2015 tarihli dilekçeleri ile hükümleri temyiz ettikleri anlaşılmakla, müştekilerin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan doğrudan zarar gören müştekiler ... ve ...'ye davaya katılma, mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluklarında karar verilerek CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve müştekiler ... ile ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye farklı gerekçeyle uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9519, Karar No: 2018/2410, Tarih: 04.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9519 E.  ,  2018/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.05.2016 tarih ve 2015/1437-2016/448 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010 yılından bu yana kanalizasyon ve baca temizleme işleri ile iştigal eden ... Kanal, Kanal Açma, Doktor Türk, Doktor Arıza isimli işyerlerini işlettiğini, davalının 2011 yılı Mart ayı içinde ilan ve broşürlerle hukuka aykırı olarak davacının işletmesi ile ilgili yanıltıcı, yanlış ve incitici beyanlarla yayım ve tanıtımlar yaparak müvekkilini mağdur ettiğini, piyasada müvekkili ile aynı iş kolunda çalışan rakiplerini ve bu arada kendi işletmesini üstün konuma getirdiğini, haksız kazanç elde ettiğini, davalının yine "www....l.com" adlı internet sitesinde davacı müvekkilinin işyerleri ile ilgili tıpkı bastırıp yayınladığı el ilanlarındaki gibi küçültücü, karalayıcı beyanlarda bulunarak müvekkilini maddi ve manevi zarara uğratmaya devam ettiğini, davacının bu olaydan sonra ruhsal halinin, onur bilincinin, müşterilere var olan gönül bağlığının ve daha sayılması imkansız tüm kişisel değerlerinin zarar gördüğünü ileri sürerek 10.000,00 TL tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini, davalı tarafından hukuka aykırı olarak yayımlanarak piyasaya dağıtılan broşürdeki yanıltıcı, yanlış ve küçük düşürücü beyanların düzeltilerek yayınlanmasını, hükmün kesinleşmesinden sonra hüküm özetinin Türkiye genelinde yayınlanan tirajı yüksek bir gazetede ve Denizli'de yayınlanan yerel bir gazetede yayınlanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...' in.... isimli işyerinde tuvalet, kanalizasyon ve baca temizleme işleri yaparken aynı iş kolunda sonradan davacı tarafından kurulan ..., .... Kanal... ve .... Kanal isimli işyerlerinde faaliyet gösteriyor olması nedeniyle davalının kendi iş kolunda faaliyet gösteren davacıya ait işyerinin çıkarmış olduğu ve dağıttığı broşürler ile "www...com" isimli internet sitesindeki yayınları ile davacıya ait işyerlerini TTK'nun 57.maddesine aykırı olarak küçültücü, incitici, yanıltıcı ve yanlış bilgiler vermek suretiyle zarara uğrattığı, tarafların aynı alanda faaliyette bulunduğu ve davalı ...'in eyleminin hukuka aykırılığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 256,16 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10226, Karar No: 2018/1031, Tarih: 15.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10226 E.  ,  2018/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 30/01/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davacı gelmedi karşı taraftan davalı Hazine vekili Av. ... geldi, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 03/11/2014 havale tarihli dava dilekçesi ile davacı adına tapuda kayıtlı, ... mahallesi 405 ada 41 parsel sayılı taşınmazın, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucunda, Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/504-2004/99 sayılı kararı ile tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verildiğini, Türk Medeni Kanununun 1007. maddesinde, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devletin sorumlu olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra 03/11/2015 tarihli duruşmada dava değerini 67.577,12.-TL olarak ıslah ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 67.577,12.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21/02/2017 gün ve 2016/12846 E. - 2017/1367 K. sayılı bozma kararı özetle; "Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davalar nisbi harca tabi davalardandır.

492 sayılı Harçlar Kanununun 32. maddesinin birinci cümlesinde “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır” hükmüne yer verilmiştir.

Harçlar Kanununda, harç alınması veya tamamlanması yanların isteğine bırakılmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi hükme bağlanmış ve yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmıştır. Nitekim bu ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 12.10.2011 gün ve E: 2011/3-629, K: 2011/613 ile 23.10.2013 gün ve E: 2013/7-31, K: 2013/1481 , 24.12.2013 gün ve 2013/21- 445 E. - 2013/1625 K. sayılı ilâmlarında da benimsenmiştir.

Harçlar Kanununda, harç alınması veya tamamlanması yanların isteğine bırakılmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi hükme bağlanmış ve yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmıştır. Nitekim bu ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 12.10.2011 gün ve E: 2011/3-629, K: 2011/613 ile 23.10.2013 gün ve E: 2013/7-31, K: 2013/1481 , 24.12.2013 gün ve 2013/21- 445 E. - 2013/1625 K. sayılı ilâmlarında da benimsenmiştir.

Bundan ayrı; HMK'nın 177 ve devamı maddelerine göre yargılama aşamasında taraflardan her biri, yapmış olduğu usûl işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Kural olarak ıslah işlemi harca tâbi bir işlem olup; ıslah edilen husus, değer artırımı ise nispi tarifeye göre; değilse maktuen harç yatırılmalıdır. Davacı taraf, 492 sayılı Kanun kapsamında kendisi harçtan muaf olmadığı gibi, işlemi de yargı harçlarından müstesna değildir. Davacının yargı harçlarını ödeme yükümü altında olduğu anlaşıldığına göre, ıslah edilen dava değeri üzerinden nisbi tarifeye göre ıslah harcı ödenmedikçe eldeki davaya devam etme olanağı bulunmamaktadır. Davalı taraf harçtan muaf olsa dahi ıslah harcının alınması gerekir. Islah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilâm harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde 50.000,00.-TL olarak açıkladığı tazminat talebini, 03/11/2015 tarihli duruşmada 67.577,12.-TL’ye yükseltmiş ise de başlangıçta nispi tarifeye göre harç yatırmadığı gibi; ıslah harcının da nispi olarak yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece, yukarıda belirtilen kanunî düzenleme gereğince, başvurma harcı ve ıslah tamamlama harcını nispi tarifeye göre yatırmak üzere davacıya süre verilip harçlar tamamlandıktan sonra ıslah edilen miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken harcı yatırılmayan dava ve ıslah dilekçesine değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir" şeklindedir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan ve harçlar tamamlattırıldıktan sonra, davanın kabulü ile 67.577,12.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan ve harçlar tamamlattırıldıktan sonra, davanın kabulü ile 67.577,12.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın niteliği tarla olarak kabul edilmek suretiyle ve kuru ot geliri üzerinden hesaplanan net gelir yöntemine göre, dava tarihi itibarıyla değerini belirleyen bilirkişi raporu hükme esas alınarak hüküm kurulmuş ise de çekişmeli taşınmaz hakkında Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/504 E. - 2004/99 K. sayılı kararıyla, Orman Yönetimi tarafından ... aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davası kabul edilerek, sicil kaydının iptali ve taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş ve anılan karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.10.2005 gün ve 7552 E. - 12332 K. sayılı kararıyla onanarak 2005 yılında kesinleşmiştir.

O halde, davacının mülkiyet hakkını kaybettiği 2005 yılı itibarıyla taşınmazın nitelikleri ve özellikleri gözetilerek belirlenecek değer bakımından tazminat isteğinin kabulü gerekirken dava tarihine göre değer tespiti doğru değildir.

Bundan ayrı taşınmazın tapu kaydının iptal edildiği tarihteki niteliği 40 ağaç zeytinli tarla olduğundan; bu niteliğine göre hesaplama yapılması gerekirken kuru ot dışında bir şey yetişmeyeceğinden hareketle, m2 birim fiyatı 1,06.-TL üzerinden değerlendirme yapılmış olması da isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1630,00.-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak kendisini avukat ile temsil ettiren davalı Hazineye; davalıdan alınarak davacıya verilmesine 15/02/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1470, Karar No: 2018/9738, Tarih: 02.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1470 E.  ,  2018/9738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek 21.05.2015 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'in ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların hırsızlık yapmak için müştekinin iş yerine girdikleri, yapılan ihbar üzerine müştekinin ve polislerin işyerine gelmesi üzerine suça sürüklenen çocuklardan ...'in, adli emanette kayıtlı bıçağı çıkararak müştekiye sallamaya başladığı sırada polisler tarafından zor kullanılarak etkisiz hale getirildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

2-Farik-mümeyyiz raporunun zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Adli Tıp Kurumuna ödenen 75,00 TL’nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33663, Karar No: 2021/11274, Tarih: 01.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/33663 E.  ,  2021/11274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın ... İnşaat Elektrik Elektronik Taahhüt Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile ... İnşaat Eletrik Temizlik Gıda Tarım Turizm Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi isimli şirketleri temsile yetkili olduğu, bu şirketlerin ... ilinde bulunan ... Elektrik Üretim A. Ş. nin taşeron firma olarak işlerini yaptığı, sanığın katılanları 7.500’er TL bedel karşılığında yetkilisi olduğu şirket aracılığıyla ...’e işe aldırabileceği vaadinde bulunup, daha sonra katılanları ...'teki ofisine çağırarak yanında çalışan tanık ... vasıtasıyla katılanların tulum ile ayakkabı ölçülerini aldırdığı, yine tanık ... vasıtasıyla onları ...'in içerisinde bir günlük iş güvenliği kursuna gönderdiği, yetkilisi olduğu şirketlerde işe giriş kaydı başlatıp, daha sonra çıkış işlemleri yaptığı, bu suretle katılanlardan menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda, sanığın suça konu eylemlerini yetkilisi olduğu şirketlerin faaliyetleri kapsamında yaptığının iddia edilmesi karşısında, eylemlerinin TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5080, Karar No: 2022/6915, Tarih: 12.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5080 E.  ,  2022/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun bozma kararına uyularak verilen 22.03.2021 tarih ve 2019/408 E. - 2021/90 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Edmondo De Amicis tarafından yazılan Constantinopoli (İstanbul) 1874 adlı eserin Prof. Dr. ...... tarafından Türkçeye çevrildiğini, 1993 yılında 3'üncü, 2006 yılında 4'üncü baskısının müvekkili tarafından yapıldığını, telif sözleşmesi uyarınca eserin mali haklarının müvekkiline ait olduğunu, aynı kitabın davalı ... tarafından tercüme edililip diğer davalı tarafından yayınlandığını, ancak davalı çevirisinin yeni bir tercüme olmadığını, müvekkilince yayınlanan eserdeki dil ve ifadelerin biraz değiştirildiğini, intihalin bulunduğunu ileri sürerek tecavüzün ve dava konusu kitapların satışı ile yeni baskılarının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının aktif dava ehliyetini ispatlaması gerektiğini, müvekkili tarafından yapılan çevirinin tamamen farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Bakkalbaşı, dava konusu eseri tercüme etmeden önce Fransızca yapılmış tercümeyi incelediğini, ancak Fransızcadan yapıldığı için tercüme kalitesini bilemediğini, kendi çevirisini yaparken önceki mütercim "ne şekilde tercüme yapmış" diyerek gözattığını, fakat o tercümeyi almadığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, eserler arasındaki farklar dikkate alındığında, her iki çevirmenin kelime hazinesi ve üslup farkının derhal göze çarptığı, daha önce yayınlanmış bir çok çeviri eseri, monografi, roman ve şiiri bulunan davalı eser sahibinin, önceki eserin varlığını bilmesine rağmen kendi özgün çevirisini oluşturduğu, bazı sözcüklere her iki yazarın da Türkçe'de aynı kelimeyi kullanmasının intihal olarak yorumlanmasının mümkün bulunmadığı, intihale kaçmayacak ölçüde daha önce yayınlanmış olan bir eserden esinlenmenin de hukuka aykırı olmadığı, davacı tarafın, davalının intihal yaptığını ispat edecek hiçbir somut kanıt göstermediği, davalı çevirisinin nitelik itibariyle orijinal olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair kararın davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 11. H.D.’nin 25.11.2013 tarih, 2013/6623 - 2013/21330 sayılı kararıyla ve direnme kararı da Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2019 tarih, 2017/11-63 - 2019/86 K. sayılı kararıyla, bozulmuştur.