muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6522, Karar No: 2020/354, Tarih: 15.01.2020

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davacı taraf iş akdinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Davacının iş sözleşmesinin feshedildiğine dair yazılı bildirim bulunmadığı ancak işverenlikçe 25/07/2016 tarihli Kartal 20.Noterliğinden düzenlenen ihtarnamede, davacının 18/07/2016 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığı, devamsızlığının haklı ya da geçerli bir nedeni bulunduğunu iki iş günü içinde ibraz etmediği takdirde iş sözleşmesinin 27/07/2016 tarihi itibariyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca feshedileceğinin açıklandığı, ihtarnamenin 28/07/2016 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu, işverenlikçe işten ayrılış bildirgesi tanzim edilerek SGK'ya 29/07/2016 tarihinde verildiği ve işten ayrılış tarihinin 27/02/2016 olarak belirtildiği tespit edilmiştir. Tebliğ tarihi dikkate alındığında, davacıya mazeretini bildirmesi için tanınan iki günlük süre sona ermeden işten çıkışın yapıldığı öte yandan davacının 05/08/2016 tarihli işe başlatılması talebini içeren cevabi ihtarname içeriği ve dosyaya yansıyan beyanlarından, davacının bayram tatili sonrası süreçte ciddi ailevi sorunlar yaşadığının anlaşıldığı, davacının eşi tarafından verilen ve Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmek üzere Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı Muhabere Defterine kaydedildiği anlaşılan 12/07/2017 tarihli şikayet dilekçesinde, davacının ve müşterek çocuğun ailesi tarafından zorla alıkonulduğunu ifade ettiği görülmüştür. Tüm bu tespitler karşısında davacının devamsızlığının makul ve kabul edilebilir bir mazerete dayandığı gibi fesih işleminin davacıya verilen süre beklenmeden gerçekleştirilmiş olması nedenleriyle geçersiz olduğu kanaatine varılmıştır. " gerekçesiyle istinaf talebinin esastan kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş akdi 27/07/2016 tarihi itibariyle devamsızlık gerekçesiyle feshedilmiş olup buna ilişkin noter ihtarnamesi 28/07/2016 tarihinde muhatap adreste alıcı bulunamadığından muhtara bırakılmış, davacı işçi söz konusu ihtarnameden davacı vekilinin 05/08/2016 tarihli noter ihtarnamesindeki açıklamaya göre 29/07/2016 tarihinde haberdar olmuştur. Davacı işçi iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini 29/07/2016 tarihinde öğrendiğine göre 31/08/2016 tarihinde açılan işe iade davası bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmamıştır. Davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davacının istinaf talebinin kabulüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H)Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 6 tebligat gideri 73 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 3.400,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7083, Karar No: 2019/20162, Tarih: 19.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/7083 E.  ,  2019/20162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'un TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ve sanıklar hakkında tehdit ve sanıklar hakkında yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara ve suça sürüklenen çocuklara yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., sanık ... müdafii ve sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15945, Karar No: 2022/1389, Tarih: 17.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/15945 E.  ,  2022/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs

HÜKÜM : Sanığın çocuğun istismarı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2019 gün ve 2018/34 Esas, 2019/373 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerçekleştirilen istinaf incelemesi sonucunda verilen 03.06.2020 günlü hükmün atılı suçtan tutuklu sanığa kesin olduğu derciyle cezaevi idaresi kanalıyla tebliğ edildiği anlaşılmakla söz konusu hükmü temyize hakkı bulunan tutuklu sanığın yokluğunda verilip, temyizi kabil nitelikte olduğu halde kesin olduğu belirtilen istinaf ilamının tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine cezaevi idaresi kanalıyla dilekçe verilmek ya da zabıt katibine temyiz istemine ilişkin beyanda bulunup tutanak tutturularak hakime onaylatılmak veya bir başka ilk derece ceza mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla dilekçe göndermek suretiyle CMK'nın 286/1 maddesi uyarınca hükmü temyiz edebileceği hususunun CMK 35 Md göre tebliğiyle, tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17580, Karar No: 2012/36624, Tarih: 29.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17580 E.  ,  2012/36624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına, sanık savunması ve bilgi sahibi olarak dinlenen eşi İlknur Karataş’ ın beyanına göre sanığın eşinin yaktığı mumun düşmesi sonucu yangın çıkması ve sanığın yangının çıktığı esnada evde bulunmaması karşısında suçun sanık tarafından işlenmediği gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6855, Karar No: 2013/1658, Tarih: 18.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6855 E.  ,  2013/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 438/I. maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanun'un .... maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde ...’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için ....220,00’dir.

Temyize konu ....09.2012 tarihli kararda duruşma talep eden davacıların temyizine konu asıl davadaki red miktarı ....000,00 TL, karşı davadaki kabul miktarı da ayrı ayrı karşı davalı ... için ....612,... TL, temyiz sitemlerinden feragat eden karşı davalı ... ... ....211,... TL ve karşı davalı ... ... ....031,... TL olması nedeniyle, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu kapsamda öngörülen hisse dağılımının gerçekleşmediğini, müvekkillerinin tapudaki yüzölçüm payının olması gerekenden daha az olduğunu, davacıların her biri için ayrı ayrı zararlarının hesap edilmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ....000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; davalının açmış olduğu karşı davada ise, taleplerin haksız ve fahiş olduğunu savunarak, karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların taleplerinin haksız olduğunu, taşınmazın ... bitirme belgesiyle arsa sahiplerine telim edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiş; açmış oldukları karşı davada ise, taşınmaza fazladan yapılan imalat bulunduğunu ileri sürerek, davalıların hissesine düşen ....625,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen 31...2011 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kat irtifakının kurulmasına ilişkin liste, resmi senet ve onaylı proje ile sözleşmedeki paylaşım oranlarının taraflarca değiştirildiğinden davacılarının talebin haklı olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine; karşı dava davacısı yüklenicinin yapmış olduğu fazla imalat bedelini talep edilebileceği gerekçesiyle, karşı davanın kısmen kabulü ile davalı ...’dan ....612,... TL, karşı davalı ... ...’tan ....211,... TL ve karşı davalı ... ...’tan ....031,... TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

...) Asıl dava davacısı-karşı dava davalısı ... vekilinin temyiz istemi açısından; asıl dava; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat, karşı dava; yüklenici tarafından fazladan yapıldığı ileri sürülen imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Yargılama aşamasında, projeye uygun olarak inşa edilen bölümlerden arsa sahipleri aleyhine 35,53 m² eksik alan verildiği saptanmıştır. Her ne kadar, mahkemece bu belirlemenin aksine, arsa sahiplerinin noterlikçe düzenlenen liste beyanında tespit edilen arsa paylarını benimsedikleri ve artık böyle bir istemde bulunmayacakları gerekçesiyle asıl dava reddedilmişse de, liste beyanında arsa paylarının belirlenmesinin, listede bu bölümlerin alanları gösterilmediği için arsa sahiplerini bağladığından ve sözleşmedeki paylaşım oranının değiştiğinden bahsedilemeyeceğinden, asıl davada arsa sahibi-temyiz eden ...’un hissesine düşen miktarın hüküm altına alınması gerekirken, hatalı yorumla yazılı sonuca varılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

...) Asıl dava davacısı-karşı dava davalısı.... ve ... vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra temyiz isteminden feragat etmiş olup, feragate yetkili olduğu, ... .... Noterliği'nin ....02.2009 tarih ve 0001654 yevmiye no'lu vekaletnamesinden de anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, adı geçenlerin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-karşı davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen taraf yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenle, asıl davada davacı-karşı davada davalı ... ... ve ... ... vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16467, Karar No: 2022/2198, Tarih: 20.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/16467 E.  ,  2022/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 tarih ve 2019/5 - 2019/72 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-2. cümle, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-3713 sayılı Kanunun 7/2. fıkrasında tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değiştirilerek ''terör örgütünün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde'' propaganda yapmayı yaptırıma bağlamıştır.

Terör örgütü propagandası yapma suçunun oluşması için; Terör örgütü ile ilgili bir öğretinin, düşüncenin veya inancın başkalarına tanıtılması, benimsetilmesi ya da yayılması amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayda sanığın kullanımında olan sosyal medya hesabından "asker de bizim polis de bizim karşı karşıya getirilmeye çalışılıyor sokaklara çıkma", "sokağa çıkma oyuna gelme", "Hükümet darbeyi savuşturmak için her zaman ki gibi yine paralel yapı savsatasına sarıldı..", "Erdoğan millete sokağa çıkın diyor. Ama kendisi uçağından ülkeyi izliyor. Oyuna gelme Türkiye Evini terk etme...", "ak hırsız milleti birbirine düşürmek için, oluk oluk kan akıtmak için gayret ediyor, sakın dışarı çıkmayın" şeklinde paylaşımları yapma eyleminin silahlı terör örgütünün başvurmuş olduğu cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemleri meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek, yada bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olmaması nedeniyle 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde yazılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurlarını oluşmayacağı gözetilmeksizin, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı neticesinde atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkındaki hükümde 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesi uyarınca temel ceza taktiren ve teşdiden 1 yıl 9 ay hapis olarak belirlendikten sonra, 3713 sayılı Kanunun 7/2-2. cümle maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılırken "1 yıl 19 ay 15 gün" hapis cezasına hükmolunması gerekirken "2 yıl 7 ay 15 gün"; devamında TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim yapılırken "1 yıl 14 ay 7 gün" hapis cezası yerine hesap hatası sonucu "2 yıl 2 ay 7 gün" hapis cezasına hükmolunması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13692, Karar No: 2011/15855, Tarih: 02.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/13692 E.  ,  2011/15855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında mükerrirlere ilişkin infaz rejiminin uygulanmasına esas alınan, Kürtün Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/47 Esas, 2001/57 sayılı kararında 6136 13/1, 59, 647 sayılı Yasanın 4 maddesi ile adli para cezasına çevrilerek aynı yasanın 6. maddesine göre ertelenen ilamın karar tarihi 14.06.2001 den itibaren 765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesinde gösterilen 5 yıllık deneme süresinin 14.06.2006 tarihinde dolması, sonraki suçun ise 15.11.2006 tarihinde işlenmesi karşısında mükerrirliğe esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi gereğince, karardan 4. bendin çıkarılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4311, Karar No: 2017/4896, Tarih: 04.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/4311 E.  ,  2017/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihi olan 16.09.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.10.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1433, Karar No: 2025/4234, Tarih: 09.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1433 E.  ,  2025/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1637 E., 2022/2281 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, İstinaf başvurusunun reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma kararının kaldırılması

İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.02.2025 tarihli ve 2023/15502 Esas, 2025/2441 Karara

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2023/15502 Esas, 2025/2441 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2025 tarihli ve KD-2022/159384 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın katılanları ... Sokak'tan alarak ... Mahallesi Şefkat Sokağa kadar zorla getirdiği nazara alındığında, katılanların hürriyetlerinden yoksun kaldıkları sürenin yağma suçunun işlenmesi için gerekli ve sınırlı bir süre olarak kabul edilemeyeceği, bu gerekçeyle sanığın ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozma ilâmının kaldırılmasına ve sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu yerleşik içtihatlarında sanığa ceza verilmesi için şüpheye yer vermeyecek şekilde eylemi gerçekleştirdiğinin ispatı gerekecektir.

Bu ispat için öncelikle suçun işlenip işlenmediği sonra bir olayın kanuni unsurlarının belirlendiği şekilde işlenip işlenmediği ve son olarak da sabit olan bu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tartışılması ve kesin olarak ispatı gerekir. Tüm aşamalarda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu yerleşik içtihatlarında sanığa ceza verilmesi için şüpheye yer vermeyecek şekilde eylemi gerçekleştirdiğinin ispatı gerekecektir.

Bu ispat için öncelikle suçun işlenip işlenmediği sonra bir olayın kanuni unsurlarının belirlendiği şekilde işlenip işlenmediği ve son olarak da sabit olan bu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tartışılması ve kesin olarak ispatı gerekir. Tüm aşamalarda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2017/6-1147 Esas, 2018/519 Karar sayılı ilâmlarında "...Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir..." şeklinde içtihatta bulunarak bu husus işaret etmişlerdir.