muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17382, Karar No: 2024/1132, Tarih: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17382 E.  ,  2024/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3542 E., 2020/930 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2019 tarihli ve 2019/28 Esas, 2019/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

3. Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 03.06.2020 tarih ve 2019/3542 Esas, 2020/930 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan verilen beraat kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın her defasında yeni bir sahte para vermesi nedeniyle eyleminin parada sahtecilik suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kardeş olan sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'un evden çıktıktan sonra, mağdurlar ...'ın dükkanından sahte 100 TL para vererek alışveriş yaptıkları, ... isimli şahsın işlettiği . Market'ten sahte 100 TL para vererek 1 adet Montecarlo sigara alıp gerçek para üstü aldıkları, ....in işlettiği ... Market isimli işyerinden sahte 100 TL vererek 1 adet Marlboro sigara ve çakmak alıp gerçek para üstü aldıkları, en son olarak da ...'in çalıştığı benzinlikten sahte 100 TL verip gaz alarak gerçek para üstü aldıkları iddiasına ilişkindir.

2. Dosya kapsamında, T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.

2. Dosya kapsamında, T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.

3. Sanık savunmasında temyiz dışı sanıktan aldığı paraların sahte olduğunu bilmediğini, kendisine her defasında nakit 100 TL vermesinden şüphelenmediğini, çünkü paraların bozulması gerektiğini söylediğini beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

4. Temyiz dışı sanık ..., ağabeyi sanık ...'in sahte paralardan haberdar olmadığını ifade etmiş ve üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

5. 17.03.2019 tarihli Olay, Yakalama ve Rızaen Muhafaza Altına Alma Tutanağı, 18.03.2019 tarihli görüntü inceleme tutanağı ve tutanak tanıklarının beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası kapsamında yer alan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, temyiz dışı sanık ...'un sanık ...'e iş yerlerinden mal veya hizmet alması için her seferinde yeni bir tüm 100 TL para vermesi ve sahte paraların üstü olarak müştekilerce verilen gerçek paraların sanık ...'in üzerinden çıkması karşısında, sanık ...'in ifadesinin kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşıldığından, temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanığın üzerine atılı parada sahtecilik suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraate yönelik Mahkemenin kabul ve uygulaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2651, Karar No: 2019/8227, Tarih: 02.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2651 E.  ,  2019/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararını sanıklar aleyhine temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; sanık ...'in müdafii huzurunda alınan kolluktaki ifadesinde; gece saat 02.00 sıralarında dosyada yargılanan diğer sanık ... ile birlikte motosiklete bindiklerini ve... Mahallesi ara sokaklarında oldukları esnada sanık ...'in bekle diyerek yanından gittiğini ve bir müddet sonra elinde radyotör ile geldiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

1-Sanık ...'in, şikayetçinin kapıları, camları ve kaporta kısımlarının kilitli olarak evinin önüne park ettiği aracının ön kaput kısmının ele geçirilemeyen alet ile eğmek suretiyle açarak, aracın radyatörünü söküp götürdükleri ve sanığın aracın içindeki radyatörü çalmak için aracın kaportasına zarar verdiğinin anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçunun sabit olduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine “suçun sanık tarafından işlenmediği” şeklinde dosya içeriğine uygun olmayan yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde beraat hükmü kurulması,

2-UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın karar tarihinden sonra, 05/12/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8.maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün ise açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9507, Karar No: 2014/11913, Tarih: 22.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9507 E.  ,  2014/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2014/89-2014/101

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte 12.000 TL asıl alacak, 2.400 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 14.400 TL alacağın, takip tarihinden itibaren işleyecek %150 faizi ile tahsilinin istendiği, talep edilen faizin cinsinin belirtilmediği, takibin bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Takip tarihinden sonrasına değişen oranlarda faiz uygulanabilmesi için talep edilen faiz oranının takip tarihi itibariyle ticari veya yasal faiz oranına denk olması gerekir. Böyle bir durumda alacaklının ticari ya da yasal faiz istediği kabul edileceğinden, faizin anılan faiz türlerine göre değişen oranlarda hesaplanması gerekir ve bu husus borçlu tarafından her zaman ileri sürülebilir. Somut olayda 24.10.2005 tarihli takip talebinde yürütülmesi istenen işleyecek %150 faiz oranının, yasal ya da ticari temerrüt faiz oranına denk gelmediği açıktır. Bu durumda talep edilen faiz oranı, belirtilen faiz oranlarına uygun olmadığından, alacaklının da; takipten sonrası için, yasal ya da avans faiz oranının uygulanmasını istediği sonucuna varılamaz. Dolayısıyla, takip tarihinden sonraki dönem için işlemiş faizin belirlenmesinde değişen oranlarda avans faiz oranlarına göre hesaplama yapılması mümkün olmayıp; kesinleşen %150 faiz oranı esas alınmalıdır.

O halde, mahkemece, yukarıda değinilen açıklamalar doğrultusunda, takipten sonrası için işlemiş faiz miktarının, %150 faiz oranı üzerinden saptanması gerektiği hususu göz önünde bulundurularak, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8088, Karar No: 2016/12999, Tarih: 02.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8088 E.  ,  2016/12999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı ile işveren arasında yaşanan sorunlar ve davacının fazla çalıştırılması ve yıllık izin kullandırılmadığı halde ücretinin de verilmemesi, davacıya sürekli hakaret edilmesi sebebiyle sözleşmenin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının izin alacağının bulunmadığı, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunduğu belirtilerek bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla mesai ücreti alacağından mahkemece indirim yapılmaması noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izni mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Ancak hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda mahkemenin kabulüne göre fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı tanık beyanlarına göre tespit edilmiş olmasına rağmen hesaplanan miktarlardan, işçinin çalışma şekline ve işin düzenine göre uygun bir indirim yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1075, Karar No: 2014/2106, Tarih: 26.02.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1075 E.  ,  2014/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/130-2013/595

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeniyle taşınmazın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait Kahramanmaraş ili Elbistan ilçesinde bulunan taşınmazın, G.. A.. Kahramanmaraş İl Müdürlüğüne kiralandığını, kira sözleşmesinin 10. maddesinde kiracının kullanım hakkını başkasına devredemeyeceğinin kararlaştırılmış olmasına rağmen davalı G..E..A.Ş.'nin davacı kuruluşun izni ve muvafakati olmadan sözleşmeye aykırı olarak dava konusu taşınmazı diğer davalı A.. A..'ye devrettiğini belirterek dava konusu taşınmazın kira sözleşmesine aykırı ve izinsiz olarak kiralanması nedeniyle kira sözleşmesinin feshedilerek davalıların dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, kira sözleşmesinde İstanbul mahkemeleri ile icra dairelerinin yetkili olduğu belirtilmiş ise de, kira sözleşmesinin sadece davacı ile davalılardan G.. A.. arasında olduğu, davalılardan A.. A.. ile davacı arasında herhangi bir yetki sözleşmesinin olmadığı, davalıların birden fazla olduğu, davalılar süresinde ibraz ettikleri cevap layihasında yetki itirazında bulundukları, her iki davalının da adresinin Kahramanmaraş olduğu, yetkili mahkemenin Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle HMK.nun 7/1. maddesi uyarınca davanın yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu genel yetki kurallarına göre belirlenir. HUMK’nun 9. maddesi hükmü gereğince davalı kiracının ikametgah mahkemesi yetkili olduğu gibi aynı Yasanın 10. maddesi ve BK’ nun 73. maddesi gereğince kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle davacının ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Ancak, HMK.nun 17/1. maddesinde “ Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmü getirilmiştir.

Olayımızda; Taraflar arasında bulunan 09/12/2010 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlarının 15.1 maddesinde: "Bu sözleşme ve eklerinin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlıkların çözümünde İstanbul mahkemeleri yetkilidir.” şerhi bulunmakta olup, bu yetki sözleşmesi geçerli olup tarafları bağlar. Kira sözleşmesinin taraflarının ticari şirket olması nedeniyle HMK.nun 17/1. maddesi gereğince yetki sözleşmesi ile kararlaştırılan İstanbul Mahkemeleri yetkilidir. Bu nedenle davaya bakan mahkeme de yetkili olduğundan işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1234, Karar No: 2019/5235, Tarih: 09.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1234 E.  ,  2019/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : SAMSUN Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-)Mahkûmiyet;Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23.03.2018 tarihli 2017/25 esas ve 2018/21 sayılı kararı

2-) a-)Sanıklar... ve ... hakkında; İstinaf başvurusunun esastan reddi; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin

26.12.2018 tarihli 2018/2490 esas ve 2018/3160 sayılı kararı

b-)Sanıklar... hakkında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2018 tarih ,2017/25 esas ve 2018/21 sayılı kararı

5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden yargılama sonucu beraat, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesinin 26/12/2018 tarih, 2018/2490 esas ve 2018/3160 kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde; sanığın cezalandırılmasına yeterli, kesin ve somut delil bulunmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna ve diğer sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delillerin yanlış değerlendirildiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine,

B-) Sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

B-) Sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu, anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; sanığın beraatına dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

C-) Sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde belirttiği; sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Olay yakalama tutanağı ve iletişim tespit tutanakları içerikleri, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; hakkında mahkûmiyet hükmü verilen sanık ...’in 09.12.2016 tarihinde İstanbul’a giderek uyuşturucu getireceğine dair alınan ihbar üzerine polislerin Boyabat girişinde gerekli tertibatı aldıkları, suç tarihinde sanığın sürücülüğünü yaptığı diğer sanık ...’in de içinde olduğu... plakalı aracın durdurularak savcılıktan alınan yazılı arama emri ile araçta arama yapıldığı...’in oturduğu koltuğun ön ayak kısmında poşet içinde net 130.80 gram 5-Fluora -ADB etken madde ihtiva eden sentetik kannobinoid ile sanık ...’in montunun cebinde 200 adet MDMA içeren hapın ele geçtiği, somut olayda Hüseyin’in savunmalarında araca binerken...’in elindeki poşeti gördüğünü sanığın giderken birileri ile konuştuğuna ilişkin beyanları ile uyuşturucu ticaretinin yapıldığı sırada sanık ile diğer sanık ... arasında geçen tape kaydı da nazara alındığında sanıkların birlikte bulundukları araçta ele geçirilen uyuşturucu maddeyi iştirak halinde naklettiklerinin anlaşılması karşısında sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik CMK’nın 304/2.fıkrası uyarınca dosyanın takdiren gereği için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.