muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26015, Karar No: 2016/336, Tarih: 12.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/26015 E.  ,  2016/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesi, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile aylık ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve ... avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan alt işveren ...'ne bağlı olarak asıl işveren ...'de temizlik işçisi olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin işverence sonlandırıldığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevabının özeti:

Davalı ... vekili, alacak talepleri yönünden zamanaşımı itirazlarının olduğunu beyan ederek müvekkili şirket yönünden davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunduklarını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosyaya sunulan nöbet çizelgelerinden cumartesi günleri vezne bölümünün çalıştığı anlaşılmakta ise de temizlik görevlilerinin de çalıştıkları ispatlanamamıştır. Buna göre, davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalışan davacının haftanın beş günü 07:30-18:00 saatleri arasında birbuçuk saat ara dinlenme ile günlük dokuz saat mesai yapmak suretiyle haftalık kırkbeş saat çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Buna göre, fazla çalışma alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.01.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3415, Karar No: 2013/19571, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3415 E.  ,  2013/19571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/09/2012 tarih ve 2011/451-2012/984 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, perakende satış faaliyetinde bulunan müvekkilinin bir kısım emtiayı depolanması amacıyla davalıya teslim ettiğini, davalının "depoda bulunan müvekkiline ait emtianın sel baskını nedeniyle hasarlandığını, sigorta muafiyetinin mahsubu ile 138.365,00 USD'yi 15.12.2009 tarihli bir çek düzenlemek suretiyle ödeyeceklerini" sözlü ve yazılı beyan etmesine rağmen bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait 401 kap emtianın zayi olduğunu, büyük çapta meydana gelen ve engellenmesi mümkün olmayan, mücbir sebep niteliğindeki sel felaketi nedeniyle iade yükümünü yerine getiremeyen müvekkiline bir kusur yüklenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bir zararın olup olmadığı, var ise miktarı, sel baskınının mücbir sebep sayılıp sayılmayacağının tespiti için keşfen bilirkişi incelemesine karar verildiği, verilen kesin süreye rağmen davacının geçerli bir mazeret bulunmaksızın keşif yolluğu ve bilirkişi ücretlerini yatırmadığı, talep edilebilecek hasar tutarının ve davalının hasardan sorumluluğunun belirlenmesinin ancak keşif ve bilirkişi incelemesi ile mümkün olabileceği, davacının bu hususları ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, davalının deposuna bıraktığı emtianın kendisine teslim edilemediğini ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı ise, mücbir sebep niteliğindeki sel felaketi sebebiyle davacıya ait bir kısım emtianın zayi olduğunu, kendisine kusur izafe edilemeyeceğini savunmuştur. Mahkemece, sel baskınının mücbir sebep sayılıp sayılmayacağının tespiti için keşif kararı verildiği, kesin süreye rağmen davacı vekilinin keşif yolluğu ve bilirkişi ücretini yatırmadığı, dolayısıyla davalının sorumluluğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, sözleşmenin ifasını olanaksız kılan mücbir sebebin varlığını ispat yükü bu durumu iddia eden davalıya aittir. Hal böyleyken mücbir sebebin ispat külfeti davacıya yüklenerek, davacının keşif yolluğu ve bilirkişi ücretini yatırmadığı, mücbir sebebin ve davalı sorumluluğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2327, Karar No: 2015/6854, Tarih: 03.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2327 E.  ,  2015/6854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2014

NUMARASI : 2014/1565-2014/1585

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 4. Sulh Hukuk ile Amasya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi atanması istenen kısıtlı adayının nüfus kayıt örneğine göre yerleşim yerinin “H. Mahallesi İstasyon Caddesi No:9/16 Merkez/AMASYA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Amasya Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kendisine vasi atanması istenen kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre yerleşim yerinin "O. Mahallesi 587.Sokak No:45/1 Bayraklı/İZMİR" olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir."

Dosyanın incelenmesinde, kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre adresinin “H Mahallesi İstasyon Caddesi No:9/16 Merkez/AMASYA” olduğu belirtildiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre en son güncel adresinin “Osmangazi Mahallesi 587.Sokak No:45/1 Bayraklı/İZMİR” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/07/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/545, Karar No: 2015/2234, Tarih: 13.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/545 E.  ,  2015/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/45236

MAHKEMESİ : Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/10/2013, 2013/177 (E) ve 2013/250 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-Sanık bıçakla mağdur toraksa nafiz hemopnömotoraks oluşturarak hayati tehlike meydana getirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza tayin edilmesi yerine, hiç isabet olmaması durumlarında uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç vasfına, suç kastının bulunmadığına, tahrikin varlığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8504, Karar No: 2025/5932, Tarih: 15.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8504 E.  ,  2025/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/725 E., 2024/787 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 53. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/569 E., 2024/29 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabul ile asıl davanın kısmen kabulü ile birleşen davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; murislerin ...'un davalıya ait iş yerinde çalışırken 08.11.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini, olayın meydana gelmesinde kusurun işverene ait olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminatı alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı, olayın meydana gelmesinde kendi kusurlarının bulunmadığını, idarenin kusurlu sayılması halinde ise yargı yolunun İdari Yargı olması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..A-1-Asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

2-720,654,10 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminat bedellerinin kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

3-353.272,10 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminat bedeli kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

B-1-Birleşen davanın kabulüne,

2-45.000 TL manevi tazminat bedelinin kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birleşen davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine,

3-45.000 TL manevi tazminat bedelinin kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birleşen davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine,.." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

B-1-Birleşen davanın kabulüne,

2-45.000 TL manevi tazminat bedelinin kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birleşen davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine,

3-45.000 TL manevi tazminat bedelinin kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birleşen davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine,.." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; ".1)Taraf vekillerinin istinaf itirazının kısmen kabulüne, hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/2 hükmü gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere ortadan kaldırılmasına,

2) a-Asıl davanın kısmen kabulüne;

720.654,10 TL maddi ve 250.000.00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ... 'a verilmesine,

353.272,10 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine,

3)a-Birleşen davanın kabulüne;

45.000 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ... 'a verilmesine,

45.000,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 08.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine,

.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; her bir davacı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın İdari Yargının görevine girdiğini, Ankara Mahkemelerinin yetkisiz olduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını, olayın meydana gelmemesi için tüm iş güvenliği tedbirlerinin alındığını, aralarında müteveffanın da bulunduğu personelin T-155 çekili panter obüsünün onarımı ile uğraştığını, bu esnada basınç etkisiyle silindir kapağının patlaması sonucu ...'un yaralandığı ve akabinde de vefat ettiğinin, müteveffaya tamirata ilişkin pratik eğitimlerin verildiğini, kusurun %100 oranında bakanlığa verilmesinin hatalı olduğunu, hesap bilirkişi raporunda da hesaplama hatalarının olduğunu, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarlarının fazla olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

1- Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

1- Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 378.290,00 TL olup hükmedilen tazminata yönelik temyizi kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraf vekillerinin hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur belirlemesine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2. Taraf vekillerinin hükmedilen maddi tazminata yönelik tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3. Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7692, Karar No: 2012/10983, Tarih: 07.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7692 E.  ,  2012/10983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1)Beraat,

2)213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi ve (765 sayılı) TCK.nun 59. maddesi ile 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince erteli 15 ay hapis cezası

1-Katılan vekilinin sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 21.01.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 03.04.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen

yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5398, Karar No: 2006/6750, Tarih: 15.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5398 E.  ,  2006/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 1 parsel sayılı 287.810,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ancak, orman kadastrosu sırasında davalı adına tespit edildiği, orman kadastrosunun iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, Orman Yönetiminin dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasının 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Orman Yönetiminin dava dilekçesi ile bu dilekçesine eklediği 03.01.2006 günlü inceleme raporu ve onun eki harita ve belgelerden ... Köyünde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi gereğince yapılan ve kısmi ilana çıkartılan orman kadastrosu sırasında muhtelif adalarda toplam 21 adet parselin orman niteliği ile tesbit tutanaklarının düzenlendiği, ancak numarası yazılı orman sınır noktaları ile sınırlandırılan bu orman parsellerinin dışında kalan ve ekli haritada yerleri gösterilen bir bölüm arazi parçasının orman sayılmayarak orman parsellerinin dışında isimleri yazılı kişilerin zilyetliğinde bırakıldığını, orman parselinin yüzölçümünün eksik yazıldığını, eski tarihli memleket haritasında orman olan taşınmaz bölümünün orman sınırı içinde alınmasını ve orman parseline eklenmesini istediği, davanın orman niteliği ile tesbiti yapılan parsel hakkında açılmadığı anlaşılmaktadır. Nitekim davacı temsilcisi temyiz dilekçesinde de bunu açıklamaktadır.

Mahkemece davanın orman niteliği ile tesbiti yapılan parsel hakkında açıldığı, bu nedenle bu davayı açmakta Orman Yönetiminin hukuki yararı bulunmadığı düşüncesiyle davanın reddine karar verilmişse de bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;