muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5588, Karar No: 2010/9329, Tarih: 24.06.2010

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18400, Karar No: 2015/5576, Tarih: 09.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18400 E.  ,  2015/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Mahallesi 437 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 437 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 01.10.2013 gününden önce, emsal alınarak incelenen 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 03.07.2013 tarihinden önce; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 437 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 01.10.2013, 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 03.07.2013 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 437 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından, sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6408, Karar No: 2018/17168, Tarih: 29.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6408 E.  ,  2018/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARINA BOZMA

Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 151/1, 31/3 ve 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, mala zarar verme suçundan hükmedilen 4 ay hapis cezasının anılan Kanun’un 50/1-d maddesi uyarınca 4 ay süreyle alkollü içki satılan ve içilen yerlere gitmekten yasaklanmaları tedbirine çevrilmesine dair İzmir 6. Çocuk Mahkemesinin 30/10/2008 tarihli ve 2005/273 esas, 2008/653 sayılı kararını takiben, suça sürüklenen çocuk ...’ın tedbirin gereklerine uygun davranmadığından bahisle mala zarar verme suçu açısından 1.200,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Mahkemenin 06/10/2015 tarihli ve 2005/273 esas, 2008/653 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2015 tarihli ve 2015/451 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 24.09.2018 gün ve 94660652-105-35-10937-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.10.2018 gün ve 2018/78908 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocukların katılana ait aracı düz kontak yapmak suretiyle çaldıklarından bahisle mala zarar verme suçunu işledikleri iddia edilmiş ve mahkemece de bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyaya, bu suçu işlemek amacıyla zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturduğu, suça sürüklenen çocukların hırsızlık kastının suça konu aracın mülkiyetine yönelik olduğu, söz konusu araca zarar verilmesine yönelik eylemin ayrıca cezalandırılamayacağı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında suça sürüklenen çocukların beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

I-Suça sürüklenen çocuk .... hakkında kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında ya da çalınmasından sonra araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mala zarar verme

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında ya da çalınmasından sonra araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mala zarar verme

suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk... hakkında İzmir 6. Çocuk Mahkemesinin 30.10.2008 tarihli ve 2005/273 esas, 2008/653 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk...'ın BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kanun yararına bozma talebinin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında ya da çalınmasından sonra araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2015 tarihli ve 2015/451 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10057, Karar No: 2015/1020, Tarih: 12.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/10057 E.  ,  2015/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.01.2015 gün ve 2014/1945/5230 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.02.2015 gün ve KYB.2015/32886 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarihli ve 2013/464-715 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip 29/12/2010 tarihinde özelleştirilmiş olan .... yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 Esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 04.12.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 16.10.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan ..... Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden,... Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2013 gün ve 2013/464 Esas, 2013/715 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraati ile cezanın çektirilmemesine ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17458, Karar No: 2022/7098, Tarih: 12.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17458 E.  ,  2022/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin delil yetersizliği, katılan beyanlarına dayalı karar verildiği, tanık beyanına itibar edilmediği hususlarına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Olay günü gece saat: 22:00 sıralarında sanığın sokak üzerinde yürüyen müştekiyi yanına çağırdığı, müştekinin gelmemesi üzerine kendisinin müştekinin yanına gelerek bir eli ile gırtlağını sıkıp diğer elinde bulunan taşla vuracakmış gibi yaparak müştekinin cebinde bulunan 65 TL'yi alarak kaçtığı, sanığın peşinden koşan müştekinin sanığın yere düşmesi üzerine parasını almak için üzerine çullandığı ancak sanığın müştekinin elinden ısırarak olay yerinden uzaklaştığı olayda, sanığın katılan ...’a karşı eylemi hakkında TCK’nın 149/1-a, h, 62. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, katılana ait 65 TL paranın yağmalandığı anlaşıldığından, suç tarihi olan 26.05.2016 tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, katılana ait 65 TL paranın yağmalandığı anlaşıldığından, suç tarihi olan 26.05.2016 tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22316, Karar No: 2012/18610, Tarih: 08.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/22316 E.  ,  2012/18610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dar,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/691, Karar No: 2016/1760, Tarih: 15.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/691 E.  ,  2016/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan ... vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Sanığa ait iş yerinde gece usulüne uygun verilmiş arama kararı olmaksızın yapılan incelemede suça konu içkilerin, kapalı dolapta ele geçirilmiş olması karşısında hukuka aykırı elde edilmiş delille mahkumiyet kararı verilemeyeceğinden;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, göre katılan TAPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, neticesi itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/526, Karar No: 2019/639, Tarih: 05.11.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/526 E.  ,  2019/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 358-359

İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesince 27.06.2012 tarih ve 122-267 sayı ile kurulan hükmün, katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 17.06.2014 tarih ve 2265-6713 sayı ile;

"İstanbul Barosuna bağlı olarak görev yapan sanık avukatın 06/11/2003 tarihinde katılanın vekilliğini üstlenerek SSK primlerini eksik yatıran işvereni aleyhine, dava konusu işin görüldüğü yeri belirtmeden ve davalı şirketin iş yeri adresini Ümraniye-İstanbul şeklinde gösterdiği hâlde tespit davasını açtığı, İstanbul 3. İş Mahkemesinin 12/05/2004 tarih, 2004/95-344 E.-K. sayılı kararı ile Üsküdar İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi kararının verilmesine neden olduğu, akabinde de karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 193. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kararın 08/06/2004 tarihinde kesinleşmesinden itibaren on gün içinde yetkili mahkemeye dava dosyasının gönderilmesi için dilekçe vermesi gerekirken 13/07/2004 tarihinde belirtilen dilekçenin verildiği, dava dosyasının görüldüğü Üsküdar 1. İş Mahkemesinin 08/02/2007 tarih, 2006/840 E. 2007/72 K. sayılı davanın kabulüne dair kararının temyizen gönderildiği Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 03/03/2008 tarihli, 2007/7197 E. 2008/2703 K. sayılı ilamıyla, 'yetkili mahkemeye yasal süresi içinde başvurulmadığı ve bu nedenle davanın açılmamış sayılmasına dair karar verilmesi gerektiği' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesine ve bozma üzerine Mahkemenin 2008/561 Esas sırasına kaydedilen davayı da takip etmeyen sanığın yukarıda belirtilen Yasanın 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına ilişkin 23/10/2008 tarih, 2008/804 K. sayılı kararın verilmesine sebebiyet verdiği,

Daha sonra katılanın 13/09/2001 tarihinde sona eren hizmetinin tespiti için ilgili yılın bittiği tarihten itibaren 5 yıl içinde açılması gereken davayı bu kez hak düşürücü süre sona erdikten sonra 13/10/2008 tarihinde açması nedeniyle davanın görüldüğü Üsküdar 2. İş Mahkemesince 24/06/2009 gün, 2008/1165 E. 2009/472 K. sayılı karar ile 'davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı' gerekçesiyle red kararı verilmesine neden olduğu,