muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12010, Karar No: 2019/7897, Tarih: 09.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/12010 E.  ,  2019/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait .... Hiz. Tic. Ltd. Şirketi’nin Gerede’de bulunan şubesinde 2004-2009 yılları arasında aşçı olarak çalışmış olduğu dönemde, zilyetliği kendisine devredilmiş olan çay ocağını, çay kazanını, tost makinelerini, buz dolaplarını ve kantin içinde bulunan çikolata, şeker gibi malzemeleri satarak kendisine yarar sağladığı, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6659, Karar No: 2011/10774, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6659 E.  ,  2011/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazda davacı adına daimi irtifak hakkı tesisi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi, yine taşınmaz üzerindeki tapuya kayıtlı şerhlerin bedele yansıtılmaması doğru değil ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin karar metninden çıkartılması, 2. bendinin sonuna "dava konusu taşınmazın tapusundaki şerhlerin bedele yansıtılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12086, Karar No: 2016/9861, Tarih: 03.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/12086 E.  ,  2016/9861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu ve davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazasında, davacının ağır derecede yaralandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, geçici ve sürekli iş göremezlik zararı olarak 1.000,00 TL, ilaç gideri 100,00 TL, tedavi gideri 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.100,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 23.9.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini bilirkişi raporuna göre toplam 16.002,38 TL.na yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, kusur oranının belirlenmesini, poliçe limitiyle sorumlu olup manevi tazminatla sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, Dairemizin 06/05/2013 tarih 2012/9942 Esas 2013/6349 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne ve resen hatır indirimi de yapıldıktan sonra 11.201,66 TL tazminatın tüm davalılardan, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ve 4.000,00 TL manevi tazminatın

davalılar ... ve ...’ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,, davalı ... hakkında istenilen manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 943,22 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ten alınmasına 3.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11048, Karar No: 2017/8943, Tarih: 13.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11048 E.  ,  2017/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, dava konusu 63 parsel sayılı davalı adına kayıtlı taşınmazın tahminen 13.275,95 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ...vekili, taşınmazın tapulu olduğunu ve Kıyı Kanununun 10/2 maddesinin mülkiyet hakkına aykırı olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer davalılar savunmada bulunmamıştır.

Davanın kabulüne dair ilk hüküm Yargıtay....Hukuk Dairesi'nin 23.3.2009 tarih, 2008/12919 Esas, 2009/3533 Karar sayılı ilamı ile "kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 10.12.1952 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu, davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuş, Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın hak düşürücü süre dolduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine bu defa, Yargıtay ...Hukuk Dairesi'nin, 13/05/2010 tarih 2010/5257 Esas, 2010/5683 Karar sayılı ilamı ile; "... davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz,....dava tarihinde davacı Hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre, davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretiyle maktu harçtan sorumlu tutulması" gereğine işaret edilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verildikten sonra yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine, harç, yargılama gideri ve davacı lehine hükedilen vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır. Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hâkim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, taşınmaza ait tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tedavüllerine esas tüm belgeler getirtilip keşifte uygulanması ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle davacı ... vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK. 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bir kısım davalılar vekilinin itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’ndan kaynaklanan tapu iptali talebine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalılar vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 23/03/2009 tarih ve 2008/12915-2009/3533 sayılı ilamı 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen, “ bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” hükmü gözetildiğinde on yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması hak düşürücü sürenin olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine, davacı tarafından yapılan yargılama masraflarının üzerinde bırakılmasına, 3.312,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine, davalılar tarafından yapılan 574,00 TL temyiz giderinin davacıdan alınıp davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir. Yargıtay ... Hukuk Dairesi’nce, 13.05.2010 tarih, 2010/5257 -5683 sayılı Kararı ile davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin yerel mahkeme kararında isabetsizlik olmadığı belirtilerek bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilip, hüküm, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden davanın reddine, davacı tarafından yapılan 884,45 Tl yargılama giderlerinin davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin ilk kararın, Yargıtay ....hukuk Dairesi’nce hak düşürücü süre yönünden davanın reddi gerektiğinden bahisle bozulduğu, bozma ilamına ilişkin karar düzeltme talebinde bulunulmadığı, Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verildiği, ... vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nce hükmün esası yönünden temyiz itirazlarının reddedildiği, hükmün yargılama masrafı ve vekalet ücreti yönünden bozulduğu, bozma ilamına ilişkin olarak davacı ... vekilinin karar düzeltme talebinde bulunmadığı, bu şekilde hükmün, esas yönünden kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Mahkeme hükmün onanan kısmı yönünden de bozmadan sonra verdiği kararda yeniden hüküm kurmuş ise de, bu usuli bir hata olup, sonuca etkili değildir ve yok hükmündedir. Hükmün onanan kısmı kesinleşmiş artık kesin hüküm haline gelmiştir. Kesin hüküm, hükmü veren mahkeme de dahil olmak üzere bütün mahkemeleri bağlar. Kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olduğundan, tarafların iradesine tabi değildir.

Hukuki güvenlik ve yargıya güven kesin hüküm müessesesi ile sağlanır. Hukuki güvenlik ilkesi; hukuk devleti ilkesinin olmazsa olmaz koşulu olup, mevcut emredici hukuk kurallarının herkese eşit şekilde ve düzgün bir şekilde uygulanmasını da içeren bir ilkedir. T.C. Anayasa’sının 2. maddesi’nde Cumhuriyetin nitelikleri sayılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir hukuk devleti olduğu vurgulanmıştır. Hukuk devleti kişilerin hukuki güvenliğini sağlayan bir devlettir.

Hukuki güvenlik ilkesi, herkesin bağlı olacağı hukuk kurallarını önceden bilmesi, tutum ve davranışlarını buna göre güvenle düzene sokabilmesi anlamına gelir. Hukuk devleti hukuk kurallarının onu koyanlar da dahil olmak üzere, her kişi ve kuruluşu bağlamasını ifade eder. Hukuk devleti kavramının özünü devlet organlarının hukuka bağlılığı yani, yönetimin eylem ve işlemlerini hukukun içinde kalarak yerine getirmesi oluşturmaktadır.

T.C. Anayasası 36. Maddesi; " Herkes .. adil yargılanma hakkına sahiptir. " hükmünü içerir. Türkiye’nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin adil yargılanma başlığı taşıyan 6. Maddesinde; " Herkes …. davasının ….. hakkaniyete uygun …… olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir. " denilmektedir.

T.C. Anayasası 36. Maddesi; " Herkes .. adil yargılanma hakkına sahiptir. " hükmünü içerir. Türkiye’nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin adil yargılanma başlığı taşıyan 6. Maddesinde; " Herkes …. davasının ….. hakkaniyete uygun …… olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir. " denilmektedir.

Adil yargılanma hakkının en önemli alt kavramlarından birisi, silahların eşitliği ilkesidir. Yargılamada taraflar arasında adil, hakkaniyete uygun bir denge kurulması gerekir.

Anayasa’nın 2. maddesiyle benimsenen hukuk devletinde, hukuki güvenliği sağlayan bir düzen kurulması asıldır. Böyle bir düzende devlete güven ilkesi vazgeçilmez temel unsurlardandır. Hukuk devletinde yasama, yürütme ve yargının hukuka bağlı olması gerekir. Yargısı hukuka bağlı olmayan bir devlette vatandaşların kendilerini güvencede hissedebileceklerini söylemek mümkün değildir.

Hukuk devletinde bireyler devlete güven duyabilmeli aynı şekilde devlet de bu güveni vatandaşa verebilmelidir.

Kesin hükme saygı uluslar arası hukuk düzenine özgü hukukun genel ilkelerinden biri olarak da kabul görmektedir. . Eğer bir hukuk sistemi içerisinde yargının verdiği ve bağlayıcı olan bir kesin hüküm işlevsiz bir duruma getirilmiş ise adil yargılanma hakkının sağladığı güvencelerden söz edemeyiz.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar esas yönünden, Yargıtay .... Hukuk Dairesi’nce onanarak kesinleşmiştir. Kesin hüküm gücü kazanan bir kararın, bozmaya konu edilmesi, kamu düzenini bozacak bir sonuç yaratır. Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin karar esas yönünden kesinleştiğine göre, kesin hüküm gücü kazanan bir kararın bozulması uluslararası hukuk düzeninde kabul görmüş ilkelere, T.C Anayasası’nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti ilkesine, hukuki güvenlik ilkesine, adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil eder. Devlete ve yargıya güveni ciddi bir şekilde sarsar. Açıkladığım nedenlerden dolayı Mahkemece verilen hüküm esas yönünden daha önce kesinleştiği için bozmaya konu edilmemesi kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun, bozmaya ilişkin görüşlerine katılmıyorum. 13/06/2017
Yargıtay — Esas No: 2013/1544, Karar No: 2014/8115, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1544 E.  ,  2014/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/368886

MAHKEMESİ : (İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 05.05.2011

NUMARASI : 2010/329 Esas, 2011/377 Karar

SUÇ : Müstehcenlik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın kullanımında olan internet sitesinden elde edilen görüntülerle ilgili olarak kolluk tarafından hazırlanan 02.02.2007 tarihli tutanakta, doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüler tespit edildiğinin ve bir kısım görüntülerde de çocukların kullanıldığının belirtilmesine karşın, 03.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise, görüntülerdeki kişilerin çocuk olup olmadığına dair kesin kanaat bildirilemeyeceği belirtilip, bunun dışında TCK.nın 226/4. maddesi kapsamında hiçbir değerlendirmede bulunulmadığının anlaşılması karşısında, bu görüntülerin TCK.nın 226/3-4. maddesinde düzenlenen suçları oluşturup oluşturmayacağı, ar ve haya duygularını incitip incitmediği ve cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlâka aykırı olup olmadığı hususlarında konunun uzmanı bilirkişilere inceleme yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Elde edilen müstehcen görüntülerde çocuklarında kullanıldığı kabul edilmesine karşın, sanık hakkında TCK.nın 226/3. maddesi yerine aynı maddenin 2. fıkrasıyla hüküm kurulması,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda karar verilirken CMK.nın 231. maddesinde öngörülen koşullar tartışılarak bir sonuca varılması ve bu hususun aynı Kanunun 231/7. maddesi gereğince erteleme hükmünden önce değerlendirilmesi gerekirken, dosya içeriğine göre sabıkası bulunmayan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluştuğu için hapis cezasıda ertelenen sanık hakkında kanuni hiçbir gerekçe gösterilmeden ve takdiren denilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13414, Karar No: 2019/22743, Tarih: 18.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13414 E.  ,  2019/22743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idare bünyesinde 01.03.1998 tarihinde temizlik elemanı olarak çalışmaya başladığını, alt işveren işçisi olarak çalışan davacının emeklilik nedeniyle iş akdinin sonlandığı 02.02.2015 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, haftanın 6 günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, son ücretinin 1.300,00 TL olduğunu, %70 oranında engelli olan davacının vergi indirimine tabi olduğunu, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının ihaleyi alan dava dışı şirketlerde çalıştığını, müvekkili kurum ile davacı arasında bir iş ilişkisinin bulunmadığını bu nedenle husumet itirazlarının bulunduğunu, istenen faiz ve faiz oranlarının fahiş olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacıya iş akdi devam ederken dava dışı alt işverenlerden Altay Yem. Tem. Turz. Tıbbi Gör. Bilg. Ot. San. Tic. Ltd. Şirketinin 31.12.2007 tarihinde 2.268,88 TL kıdem tazminatı ödemesi yaptığı dosyadaki imzalı belgeden anlaşılmakta olup söz konusu meblağın ödeme tarihinden fesih tarihine kadar hesaplanacak yasal faizi ile birlikte hesaplanıp hüküm altına alınan kıdem tazminatı tutarından mahsubunun gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3.Dava kısmi eda külli tespit istemli belirsiz alacak davası olup faiz başlangıcı yönünden dairemiz uygulaması bu dava türündede kısmi dava esasları ile aynıdır. Açıklanan nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenilen miktara dava, ıslah-talep arttırım dilekçesi ile arttırılan miktara ıslah- talep arttırım tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken alacağın tamamı için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de ayrıca hatalıdır.