muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14734, Karar No: 2006/15142, Tarih: 12.12.2006

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının 1.6.1997 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası  kaydının 4.3.2001 tarihinde başladığı,Tarım Kredi Kooperatif kaydının olmadığı, Pancar Ekicileri  Kooperatifi kaydının araştırılmadığı,  zirai arazisinin bulunduğu,  davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.5.1997 tarihinde bankaya yatırıldığı, başkaca prim kesintisinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığı,1.10.2003 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği  görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.6.1997-31.12.1997 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 1.1.1998-1.10.2003  tarihleri arasındaki döneme yönelik istemin kabulüne karar verilmiş olması ayrıca  davacı 1.10.2003 tarihi itibariyle kayıt ve tescil edilip, 1.10.2003 tarihi ile dava tarihi olan 18.4.2006 tarihleri arasında davalı Kurumca ihtilaf çıkarılmadığı halde bu tarihleri de kapsar şekilde tespit kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu dönemde ürün satışı yaptığı kişi,kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi,kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak,yapılmış ise belgelerini getirtmek Pancar Ekicileri Kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatif kaydının bulunup bulunmadığının araştırılarak,bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve varsa zirai amaçlı banka  kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp   tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,12.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22480, Karar No: 2014/6874, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22480 E.  ,  2014/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 7. İş Mahkemesi

Tarihi : 25.09.2013

No : 2012/39-2013/556

Asıl dava, Kurumun ölüm (yetim) aylığının iptaline yönelik işleminin iptali, borçlu olunmadığının tespiti ve aylığın yeniden bağlanması, birleşen dava ise, yersiz ödenen ölüm (yetim) aylıkları ile tedavi giderlerinin tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-birleşen davanın davacısı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 03.05.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, 17.06.1985 tarihinde yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümleri gereğince bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, Kurumca 2011 yılının Aralık ayında gerçekleştirilen işlemle 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.11.2008 – 28.02.2012 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar ve 11.11.2008-24.10.2011 döneminde yapılan tedavi giderleri yönünden icra takibine geçildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer

Verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin banka hesaplarında yer alan adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; Kurum işleminin dayanağı denetim raporunda ve yargılama aşamasında ifadesine başvurulan komşular ile apartman görevlisi beyanları değerlendirilmeli, boşanan eşlerin Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, telefon, elektrik ve su abonelikleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, medula sisteminde yer alan adres bilgileri ile seçmen bilgi kayıtları dava konusu dönem yönünden araştırılmalı, mahalle muhtar ve azaları celbedilerek dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile hak sahibi yönünden kabul, Kurum yönünden red kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-birleşen davanın davacısı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2471, Karar No: 2016/5585, Tarih: 21.11.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/2471 E.  ,  2016/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamından 12.12.2007 tarihli önleme aramasına ilişkin kararın olay yeri ve tarihini kapsayan karar olmadığı anlaşılmakla; somut olaya ilişkin olarak dosya kapsamında sanık hakkında verilmiş herhangi bir arama kararı yada yazılı arama emrinin bulunmaması karşısında, arama işleminin sulh ceza mahkemesince verilmiş önleme araması kararına istinaden yapıldığına, gece saatlerinde suçüstü halinde Cumhuriyet savcısından ve mahkemeden arama kararı almanın mümkün olmadığına, yapılan arama işleminin geçerli, elde edilen suç delillerin hukuka uygun kabul edilmesi gerektiğine ilişkin bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, ... dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 21.11.2016 tarihinde Üye ... ve Üye ...'nun karşı oyları ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde saat 04.20 sıralarında 8668 kod nolu ekip olarak tarlabaşı bulvarı ve ara sokaklarında kontrol görevi yapan kolluk görevlilerinin yanına bir şahıs gelerek "abi şu anda ... ... otabüs durağında 35 - 40 yaşlarında kirli sakallı siyah renk ceketli bir erkek şahsın uyuşturucu madde sattığını" söyleyip hızla uzaklaşması üzerine, kolluk görevlilerinin belirtilen yere geldiğinde eşgale uygun şahsın şüpheli şekilde sağa, sola bakınıp, eliyle pantolonunun bel tarafını kontrol etmesi sebebiyle, şüphelenilerek şüpheli şahsa polis kimlikleri gösterilip, şahıstan kimlik istenmesi ve şahsın koşmaya yeltenmesi üzerine şahsın yakalanıp yapılan üst aramasında 5 pakette net 1.1 gram kokain ve bir pakette 0.01 gram eroin ve ruhsatsız tabancanın bulunduğu olayda, sanığın üzerinde yapılan arama işleminin 5271 sayılı CMK'nın 90, 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun 4,13 ve ek 6 maddelerine, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesine uygun olarak yapıldığı, yapılan aramanın usulüne uygun olduğu, bu nedenle sanığın eyleminin TCK'nın 188/3. maddesinin 3. fıkrasındaki uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğundan bu madde gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile mahkeme hükmünün bozulması düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun sanık hakkında verilen beraat hükmünün onanması görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/3535, Karar No: 2014/7990, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3535 E.  ,  2014/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/76624

MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30.01.2014

NUMARASI : 2013/198 Esas, 2014/43 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre, 18 yaşından büyük mağdurenin eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 1 yıl geçtikten sonra yapılması yerine, suç tarihinden 6 ay 12 gün sonra Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 21.10.2013 tarihli rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesiyle artırıma tâbi tutulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12520, Karar No: 2011/12878, Tarih: 21.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12520 E.  ,  2011/12878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece hükümüne uyulan Dairemizin 10.12.2009 tarih ve 2009/16228 esas-2009/24684 karar sayılı bozma ilamında “mahkemece belediyeden taşınmazlara ait imar planları da getirtilerek hukukçu ve teknik bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile taşınmazların başında ayrı ayrı keşif yapılarak, her bir taşınmazın kamu hizmetinde fiilen kullanılıp kullanılmadığının, bilirkişi kurulundan alınacak raporla tesbit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği” belirtilmiştir. Bozma ilamına uyan mahkemece yapılan keşif sonucunda verilen 10.12.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazların paftasının zemine uygulanmasında arsa oldukları, dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşiften taşınmazların kamu yararına kullanıldıkları ifade edilmiş olup, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak hacze konu taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanıldıkları gerekçesiyle hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, madde de açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı vb. bir idari işlem ya da kararla taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olmaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Haczedilmezlik şikayetine konu olan taşınmazların tapuda borçlu belediye adına arsa vasfıyla kayıtlı olduğu, Urla Belediye Başkanlığı İmar Ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 14.07.2010 tarihli yazısına göre taşınmazlardan . Ada .. parsel ve . Ada ..Parsel sayılı taşınmazların 1/1000 ölçekli uygulama imar planında yeşil alan olarak planlı olduğu, 1401 Ada.. parsel sayılı taşınmazın ticari yeşil alan olarak,.. Ada ..parselin ise bir kısmının yeşil alan olarak, bir kımının ise belediye hizmet alanı olarak planlı olduğunun bildirilmiş olduğu görülmektedir.

Taşınmazlardan.. Ada ..parsel ve .. Ada ..Parsel sayılı taşınmazların 1/1000 ölçekli uygulama imar planında yeşil alan olarak, .. Ada .. parsel sayılı taşınmazın ticari yeşil alan olarak, .. Ada .. parselin ise bir kısmının yeşil alan olarak, bir kısmının ise belediye hizmet alanı olarak planlı olmaları fiilen kamu hizmetinde kullanıldıkları sonucunu doğurmaz. Bahsi geçen bu taşınmazların zeminde arsa oldukları, fiilen de kamu hizmetinde kullanılmadıkları keşfen de anlaşılmasına göre mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12953, Karar No: 2024/3800, Tarih: 04.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/12953 E.  ,  2024/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/235 Esas, 2021/63 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak, sanıklar hakkında beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/235 Esas, 2021/63 sayılı Kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli, 2018/161 Esas ve 2019/101 sayılı Kararı ile icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, sanıklardan ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 168/2, 62, 50/1-a, 52/1. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500,00 TL, sanık ...'ın aynı Kanun'un 257/1, 168/1, 62, 50/1-a, 52/1. maddeleri uyarınca 50 tam gün karşılığı 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, kararların katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/235 Esas, 2021/63 sayılı Kararı ile sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümlerin kaldırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce, işin esasının incelenmesine geçilmeden önce temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir:

Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi; “(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,