muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7487, Karar No: 2019/11262, Tarih: 02.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7487 E.  ,  2019/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanıklar)

HÜKÜM : Sanık ...'ün beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyetine, sanıklar Erdal ile Vedat'ın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'e isnat edilen reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması alıkonulması suçlarının bu sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, sanıklar Erdal ile Vedat'a isnat edilen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu yönünden ise, sanıkların müsnet suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektirir nitelikte kesin delil bulunmadığının tespit edildiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16594, Karar No: 2022/12196, Tarih: 23.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16594 E.  ,  2022/12196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SALİHLİ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2841, Karar No: 2016/12498, Tarih: 22.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/2841 E.  ,  2016/12498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... ... Orman İşletme Şefliği vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine asıl davada 22/02/2005 ve birleşen davada 13/06/2005 tarihlerinde verilen dilekçeler ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl dava ve birleşen dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava ve birleşen davada davacı kurum vekili, davalılardan ...'na ait hayvan besi çiftliğinin üst kısmında, çiftlikte çalışan diğer davalılarca ot ve saman atıklarının yakılması sonucu çıkan ateşin bitişikteki ormana sirayet etmesi nedeniyle, orman yangınına sebebiyet verildiğini belirterek, oluşan zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yangının çıktığı yerin kesin ve net bir şekilde tespit edilememesi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davalılardan ... hakkında dava konusu olay nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/352-2011/48 sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında toplanan delillere göre; 02/07/2004 tarihinde meydana gelen orman yangını nedeniyle, aynı tarihte ilçe jandarma görevlileri tarafından tutulan olay yeri tespit tutanağında; yangının başlangıç noktasının davalılardan ...'na ait hayvan besi çiftliği olduğu, çiftlikteki hayvan atıklarının ormana bitişik yerde yakılması sonucu yangının sirayet ettiğinin belirtildiği, yine olayın görgü tanıkları ve diğer bir kısım tanıkların olayın oluş biçimini doğrular mahiyette beyanda bulundukları, orman idaresince düzenlenen 06/07/2004 tarihli suç tutanağı ile olaydan sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/42 değişik iş sayılı dosyasında yapılan tespit ve alınan bilirkişi raporları ile mahkemece alınan bilirkişi raporları ve dosyada mevcut diğer tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davalılardan ...'na ait ve diğer davalıların çalıştırıldığı çiftlikte yakılan ateşin, gerekli tedbirlerin alınmamış olması nedeniyle bitişikteki ormana sirayet etmesi sonucu yangının meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece davalıların kusur durumları da araştırılarak, zararın kapsamı belirlenmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, mahkemece davalıların kusur durumları da araştırılarak, zararın kapsamı belirlenmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15352, Karar No: 2013/17445, Tarih: 09.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15352 E.  ,  2013/17445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin .......Bulvarı, ... Sitesi A-... Blok, ...... nolu bağımsız bölümü satın aldığını, su abonesi olmak için davalı idareye başvurduğunu, davalının müvekkilinden şebeke hisse bedeli ve katılım payı adı altında toplam ....375,74 TL talep ettiğini, müvekkilinin abone olabilmek için talep edilen bu bedeli davalıya ödemek zorunda kaldığını belirterek; ....375,74 TL'nin ödeme tarihi olan ........2010 gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Belediye Gelirleri Yasası'nın 87. maddesi gereğince, kanalizasyon tesisi yapılması halinde bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacıya ait bağımsız bölümün bulunduğu bölgenin imar planının önceden yapıldığı, ilk imar planına göre yapılmış kanal ve içme suyu şebeke hattı bedellerinin bu yapılaşma sırasında tahsilinin gerektiği, var olan imar planının değiştirilerek yeni yapılan konutların kanalizasyon ve içme suyu hattının yeniden tesisi veya tesislerin her hangi bir şekilde tevzii ve ıslahının söz konusu olmadığı, bu nedenle davacıdan yapılan tahsilatın mükerrer olduğu ve davacının ödediği bedelin davalıdan tahsilinin gerektiğinin rapor edildiği belirtilerek; davanın kabulü cihetine gidilmiş, ....345,74 TL'nin ödeme tarihi ........2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık, davacının maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin, ferdi su aboneliğinin tesisi için, davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup, olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyize konu uyuşmazlık, davacının maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin, ferdi su aboneliğinin tesisi için, davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup, olmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.maddesiyle, bu kanuna dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesi ve 3194 sayılı İmar Kanununun 30.maddesinin ....fıkrası birlikte değerlendirildiğinde; davalı idarenin yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapmış olması, mevcutlarını iyileştirmesi halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilinde bulunan gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep hakkı bulunduğu açıktır. Davalı tarafça hizmet götürüldüğünün kanıtlanması halinde iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur.

Hal böyle olunca mahkemece; inşaat mühendisi veya mimar bilirkişi marifetiyle, dava konusu bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2007/23528, Karar No: 2008/1625, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/23528 E.  ,  2008/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı(Alacaklı) ... vekili Avukat ... ile davalı(3.kişi) ... vek.Av. ... aralarındaki istihkak davası hakkında Zile İcra Mahkemesinden verilen 13.05.2005 gün ve 15/83 sayılı kararın BOZULMASINA ilişkin Dairemizin 05.04.2007 gün ve 11103/5702 sayılı ilamına karşı taraf vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Uyuşmazlık, alacaklının İİK'nun 99. ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı 3. kişi, borçlunun annesi olup, dava konusu ev eşyaları haciz mahalline komşu olan şahsın borçlunun evde olmadığını beyan etmesi üzerine birlikte oturdukları evde, borçlu vekilinin huzurunda, 31.5.2004 tarihinde 3.kişinin yokluğunda haczedilmiştir. İ.İ.K.’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla davacı alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin inandırıcı güç ve nitelikte bulunan her türlü delille kanıtlanması olanaklıdır.

Haciz sırasında, haciz mahalli evde davalı borçlu çocuklarına ait kişisel eşyalar bulunduğu gibi, 11.3.2005 tarihli zabıta tahkikat yazısında haciz mahalli evde beş yıldır borçlunun oturduğu bildirilmiştir.

Dinlenen davalı tanıklarının anlatımları yeterli ve hükmü dayanak alınacak nitelikte olmadığı gibi Taner Ticaret tarafından koltuk takımı, yatak odası takımı ve yemek odası takımına ilişkin olarak düzenlenen tarihsiz belge de her zaman temin edilmesi olanak dahilinde bulunan adi nitelikte belge olduğundan ayrıca davalı 3. kişi kadının bu eşyaları alım gücüne sahip olduğuna ilişkin gelir ve kazancının varlığıda iddia ve ispat edilmemiştir. Ancak davalı 3. kişi haczedilen bir kısım ev eşyaları yönünden eşi olan Şahin Üstüner adına borcun doğumumundan ve takip tarihinden önceki 3.9.1999 ve 29.10.1999 tarihlerinde düzenlenen fatura ibraz etmiştir.

Ne varki; bu faturaların hacizli mallara uygunluğu saptanmadığı gibi faturaların gerçekliliği de araştırılmamıştır. Hal böyle olunca karinenin aksinin kanıtlandığından söz edilemez.

Yapılacak iş; hacizli malların faturadaki mallarla uyumlu olup olmadığını tesbit etmek, fatura dip koçanlarının faturayı düzenleyen şirketten getirtilerek incelemek gerekirse faturayı düzenleyen işyeri yetkilisini dinlemek, giderek faturanının satıcısının ticari defterinde ve envanterinde kayıtlı olup olmadığını bilirkişi aracılığıyla saptanarak oluşacak sonuca göre karar vermek, diğer hacizli taşınırlar yönünden ise davanın kabulüne karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup davacı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup davacı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Ne varki; Dairemizce maddi yanılgı sonucu davalı 3. kişinin ibraz ettiği kocası adına düzenlenmiş faturalar nazara alınmadığı gibi davayı alacaklının açmasına, mahkemece davanın reddine karar verilmesine ve Dairemizce davacı alacaklının temyiz itirazları kabul edilmesine rağmen davayı 3. kişinin açtığının kabulüyle " davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu kabule karar verilmesi" gerekçesiyle kararın bozulması, ayrıca kararın gerekçe bölümünün 3. bendinin ilk satırında" davalı borçlu" yerine " davacı " 4. satırında " davalı 3. kişinin eşi" yerine " davacının eşi", 6. satırında " davalı 3. kişi kadının" sözcükleri yerine " davacı kadının" sözcüklerinin yazıldığı görülmektedir. O halde davacı alacaklı ile davalı borçlunun bu yönleri amaçlayan karar düzeltme istemi kabul edilmeli Dairemizin 5.4.2007 tarihli bozma kararının gerekçesi değiştirilerek mahkeme kararı yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı alacaklı ile davalı 3. kişinin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 5.4.2007 tarihli, 2006/11103 Esas, 2007/5702 Karar sayılı bozma kararının gerekçesinin kaldırılarak mahkemenin 13.5.2007 tarihli karanının yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA Dairemiz kararının bu şekilde düzeltilmesine 7.2.2008 gününde oybirliğiyle gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26193, Karar No: 2010/7589, Tarih: 30.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26193 E.  ,  2010/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 30/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5993, Karar No: 2010/8632, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5993 E.  ,  2010/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi; ... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun kısmi ilana çıkartıldığını, ancak dava dilekçesine ekli memleket haritasında 17 ile gösterilen alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman sınırları içine alınması ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yönelterek dava açmıştır. Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazların tespit tutanağı düzenlenip malik hanesi açık bırakılarak mahkemeye gönderilmiş, mahkemece; tutanak iktisabında zilyet olarak ismi ... kişiler davaya dahil edilip taraf oluşturulduktan sonra; Hazine ve köy tüzelkişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, bu davalılar yönünden yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, Hazine zorunlu hasım olduğundan lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, dahili davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne ve 15.06.2009 tarihli ... bilirkişi rapor ve krokisinde 129 ada 1 nolu parselin (a) ile gösterilen 1161,74 m²'lik kısmı, 130 ada 1 nolu parselin (a) ile gösterilen 6595,69 m²'lik kısmına ilişkin kadastro tespitlerinin iptali ile bu kısımların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 129 ada 1 nolu parselin (b) ile gösterilen 655,69 m²'lik kısmı, 130 ada 1 nolu parselin (b) ile gösterilen 578,42 m²'lik bölümlerinin ise tespit gibi ... Bilgin adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 129 ada 1 ve 130 ada 1 nolu parsellerin (b) ile gösterilen bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu, orman ve kadastro tespitine itiraz davalarında Hazine yasal hasım olduğu gibi usulüne uygun katılımı bulunmadığı ve aleyhine bir hükümde kurulmadığı da anlaşıldığından davacı ... Yönetiminin taşınmazın (b) bölümüne ilişkin temyiz itirazları ile davalı Hazinenin vekalet ücreti yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,