muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6094, Karar No: 2015/1334, Tarih: 04.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6094 E.  ,  2015/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar Vek. Av. ... ile davalılardan ... Vek. Av. ... ve Av. Seçkin Uyanık Yaşar ve davalı kooperatif Vek. Av. ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkili ... ile diğer müvekkillerinin murisi ... ve davalı ... ile davalı yüklenici kooperatif arasında düzenlenen 16.08.1993 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile sonraki tarihlerde düzenlenen ek sözleşme uyarınca müvekkillerine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tamamının verilmeyerek eksik verilen 23.39 adet bağımsız bölümün tapusunun iptali ile adlarına tesciline, davalı arsa sahibi ... adına kayıtlı sözleşme konusu 57 ada 1 parselin tapu kaydının iptaline, aksi halde belirlenecek değerlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıların vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sözleşme uyarınca arsa sahiplerinin 53.47 adet bağımsız bölümü hak etmelerine rağmen 54 adet bağımsız bölüm verildiği,taraflar arasındaki sözleşme ve ek sözleşmelerin anlaşılması güç ve karışık olması ile arsa sahipleri arasındaki uyuşmazlığın raporlar arasındaki çelişkiye neden olduğu sözleşme konusu 57 ada 1,2,3 parsellere konut yapılamayacak olmasının farazi hesaplar yapılarak çelişki ve yargılamanın uzamasına neden olduğu, arsa sahiplerinin hak ettikleri bağmsız bölümleri aldıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen 16.08.1993 günlü asıl ve ek arsa payı karşığılı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, sözleşme ve ek sözleşmelerin anlaşmasının güç ve karışık olmaları, arsa sahipleri arasında uyuşmazlık bulunması ve davacılardan ...'in davasının takipsiz bırakılması,

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen 16.08.1993 günlü asıl ve ek arsa payı karşığılı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, sözleşme ve ek sözleşmelerin anlaşmasının güç ve karışık olmaları, arsa sahipleri arasında uyuşmazlık bulunması ve davacılardan ...'in davasının takipsiz bırakılması,

davanın reddine gerekçe yapılmış ise de anılan gerekçe yerinde değildir. Sözleşme tarihinde yürürlükte olan 22.07.1991 tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planında sözleşme konusu 57 Ada 1, 2, 3, parsal numaralı taşınmazların turistlik tesis alanı olarak belirlenmişken 25.02.1994 tarihli revize imar planında söz konusu parsellerin güney cephesinin günü birlik alan, kuzey cephelerin ise turistlik tesis alanı olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu tarihten sonra davacı ve dava dışı arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen 19.09.1997, 22.09.1997, 23.09.1997, 25.11.1997 ve özellikle 09.11.2001 tarihli düzenleme şeklinde ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde 57 Ada 1, 2, 3 parsel sayılı taşınmazların turistik tesis alanı ve günü birlik alanı olarak belirlenen imar durumuna rağmen anılan parsellerin yükleniciye tapu da devri ile arsa sahiplerinin paylarına isabet edecek bağımsız bölümleri 50 ve 58 Adalarda alacaklardan kararlaştırılmasına ve bu sözleşmelerin irade fesadına uğranılarak imzalandığının ileri sürülmemiş olması karşısında, anılan ek sözleşmeler uyarınca paylaşımın gerçekleştiği anlaşılmıştır. Kaldı ki dosya kapsamında verilen denetime elverişli 13.10.2011 ve 26.07.2012 tarihli bilirkişi kurulu raporlarında da asıl ve ek sözleşmeler uyarınca 57 Adada imar durumlarına göre yapılabilecek bağımsız bölüm sayısı farazi olarak hesaplandıktan sonra arsa sahiplerini almaları gereken bağımsız bölüm sayısından daha fazla yer aldıkları belirlenmiştir.

O halde, mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçeler ile reddi gerekirken,aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın ... nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle. davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29960, Karar No: 2021/2334, Tarih: 03.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/29960 E.  ,  2021/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...’in Kanal Tek Yayıncılık San. Tic. A.Ş. yetkilisi, İnge Demirdöğen’in ise Radyo 35 İzmir Radyo ve Televizyon Yay. ve Rek. A.Ş yetkilisi olduğu ve her iki sanığın evli oldukları,

Katılan Ulusal Kanal İletişim Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş ile Kanal Tek A.Ş arasında 16/08/2002 tarihinde reklam ve prodüksiyon başlıklı bir sözleşme imzalandığı, sözleşme uyarınca katılan şirket tarafından 16/08/2002 tanzim tarihli, 1.000.000 USD tutarlı bonunun teminat senedi olarak sanık ...'ye verildiği ve arkasına "işbu senet 16/08/2002 tarihli sözleşmeye istinaden verilmiş teminat senedidir." ibaresinin katılan şirket yetkilisi ... tarafından yazıldığı, sanıkların suça konu bononun tanzim tarihini 16/08/2007 olarak değiştirip, 21/07/2008 vade tarihi ilave ederek İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2008/21555 esas sayılı dosyasıyla icra takibine koydukları, bononun arkasındaki "İşbu senet 16/08/2002 tarihli sözleşmeye istinaden verilmiş teminat senedidir." ibaresinin üzerinin damga pulları ile kapatıldığı ve arkası 1. ciranta Kanal Tek Yay. San. Tic. A.Ş, 2. ciranta Radyo 35 İzmir Radyo Tel. Yay. ve Reklam A.Ş olarak ciro edilip imzalanmış olduğu, sanıkların bu şekilde suça konu bononun tanzim tarihini değiştirip, arka kısmındaki teminat senedi olduğuna ilişkin yazı ve imzanın üzerini damga pullarıyla kapatarak, tespit edilemeyen başka bir şahsa kendi adlarına ciro yaptırmak suretiyle senedi icra takibine koyarak atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 18/09/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ve katılan arasındaki uyuşmazlığın ticari sözleşmeden kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşılmakla; atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ve katılan arasındaki uyuşmazlığın ticari sözleşmeden kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşılmakla; atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçların sübut bulduğuna, olayın hukuki ihtilaf olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8647, Karar No: 2013/22993, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8647 E.  ,  2013/22993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.02.2013 tarih ve 2012/523-2013/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 20/06/2012 günü yapılan davalı şirkete ait olağanüstü genel kurulda sermaye arttırımı ile ortaklardan ...'na ait artırılan sermaye hissenin 34.092.000 TL'lik kısmının ayni olarak konulmasına oybirliği ile karar verildiğini, bu kararın Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren TTK'nın ayni sermayeye ilişkin hükümlerinin söz konusu ayni sermaye bakımından oluşmadığını, ortaklardan ...'na ait gayrimenkulün üzerinde ipotek bulunduğunu, Tapu Sicil Müdürlüğü'nde bu gayrimenkulün mülkiyetinin davalı şirket adına devrini yapmadığını, söz konusu genel kurul kararın yasaya açıkça aykırı olması sebebiyle batıl olduğunu, bu nedenle batıl olan 20/06/2012 günlü genel kurulda alınan ayni sermaye arttırımına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde batıl olan 20/06/2012 tarihli genel kurulda alınan ayni sermaye arttırımına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini sağlamak için davayı kabul ettiklerini bildirmiştir.

Mahkemece iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 6102 sayılı TTK'nın 445'inci maddesinde, "446'ncı maddede belirtilen kişiler, kanun veya esas sözleşme hükümlerine ve özellikle dürüstlük kuralına aykırı olan genel kurul kararları aleyhine, karar tarihinden itibaren üç ay içinde, şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinde iptal davası açabilirler." denilmek suretiyle genel kurul kararlarının iptalinin 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde istenilebileceği, iptali istenen genel kurul kararının 20/06/2012 tarihinde alınmasına karşın iptali için mahkemeye 09/11/2012 tarihinde başvurulduğu, yasada belirtilen 3 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece dava açma konusundaki hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak; davalı şirket vekili 22.11.2012 tarihli dilekçe ve 05.02.2013 tarihli duruşmadaki beyanı ile davayı kabul etmiş olup, mahkemece hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın kabulüne ilişkin beyana itibar edilmemiştir. Hak düşürücü süre geçmiş olsa bile yetkili kişinin yaptığı kabul kesin hüküm sonucu doğuracağından hukuki sonuç doğurur. Ancak; genel kurul tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK 317. maddesi uyarınca anonim şirket idare meclisi tarafından idare ve temsil olunur. 6762 sayılı TTK 321. maddesine göre ise temsile yetkili olanlar şirket maksat ve mevzuuna dahil olan her nevi işleri ve hukuki muameleleri şirket adına yapmak hakkını haizdirler. Somut olayda iptali istenen sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararı davalı şirketin maksat ve mevzuuna dahil hukuki muamelelerden olmayıp olağanüstü işlerdendir. Bu nedenle şirketi temsilen yönetim kurulu üyesinin tek imza ile vekalete dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davayı kabul konusunda alınmış genel kurul kararı bulunmadan genel kurul kararının iptali davasının kabulü mümkün bulunmadığından böyle bir genel kurul kararı bulunup bulunmadığı araştırılıp yok ise bu konudaki eksikliğin giderilmesi için taraflara imkan verilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/269, Karar No: 2017/949, Tarih: 08.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/269 E.  ,  2017/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 06/10/2015 tarih 2015/400 Esas, 2015/655 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/12/2016 tarih 2015/1157 Esas 2016/579 Karar sayılı gönderme kararıyla;

6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307. maddesinde yapılan deşiklik ve ekleme ile yine 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. madde uyarınca yeniden incelenmek üzere dairemize gönderilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 10/02/2011 tarih 2010/396 esas, 2011/87 karar sayılı hüküm temyiz üzerine dairemizce incelenerek,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas, 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2010/395 Esas, 2010/745 Karar sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/2001 Esasına kayıtlı olan dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2012/47 Esas, 2012/516 Karar sayılı dava dosyasının ve Bakırköy 2.Fikri ve Sinai Haklar Ceza Mahkemesinin 2012/71 Esas, 499 karar sayılı dava dosyasının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın/dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olanları birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların ise suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddanamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 Esas, 2016/380 Karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 06/10/2015 tarih 2015/400 esas, 2015/655 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 Esas, 2016/380 Karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 06/10/2015 tarih 2015/400 esas, 2015/655 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından,

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.