muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4763, Karar No: 2024/3527, Tarih: 15.05.2024

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemleri özetle; eylemin tasarlanarak işlendiğine, sanık lehine tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ceza miktarına,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin oranına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Boyabatta bulunan Kar Pet isimli akaryakıt istasyonunun mülkiyetinin sanığa ait olup, işletmeyi olay tarihinden bir süre önce ...'nın hukuken kiraladığı, ancak fiilen kendisi kullanmayıp maktul ...'un işletmeyi çalıştırdığı, tanık ... ile maktul arasında yaşanan anlaşmazlık sonrası tanık ...'in kiralama sözleşmesinden döndüğü, tahliye taahhütnamesi imzalayarak iş yerini boşalttığı, maktulün iş yerinden çıkmak için sanık ve ailesinden petrol istasyonuna masraf yaptığını beyanla para istediği, bu nedenle maktul ile sanık ve oğulları arasında tartışmalar yaşandığı, olay günü maktulün önce öğlen saatlerinde sanığın yazıhanesine gidip orada sanık ile tartıştığı, ardından sanığa ait tuğla fabrikasına giderek sanığın diğer oğlu Kemal ile tartışıp ayrıldığı, olay saatinde de sanığı arayarak nerde olduğunu sorup yanında tanık ... ile petrol istasyonuna geldiği, petrol istasyonunda çıkan tartışmada sanık ile oğlu Fatih'in basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, sanığın ruhsatsız tabancası ile ateş etmesi sonucu maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı akciğer yaralanması ve göğüs boşluğu içi kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî

kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, elverişli vasıta tabanca ile maktule çok sayıda ateş eden sanığın eylemine uyan suç vasfının ve buna bağlı yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun uygulanamayacağı, maktulden kaynaklanan haksız söz ve hareketlerin içeriği, ulaştığı boyut dikkate alındığında uygulanan haksız tahrik hükümlerinde ve indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, suçun işleniş şekli, tanık anlatımları, oluş ve dosya kapsamına göre meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/514 Esas, 2023/711 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3609, Karar No: 2016/1337, Tarih: 04.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3609 E.  ,  2016/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/269524

Mahkemesi : İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/04/2014

Numarası : 2013/460 - 2014/159

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme yapıldığına, katılanlar vekilinin ise ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

03.12.2013 günü saat 09.45 sıralarında sanık sürücü M.. T..'nın yönetimindeki kamyoneti ile yerleşim yeri içinde, 9 metre genişliğinde, orta refüj ile bölünmüş, aydınlatması olan, düz, kuru, asfalt kaplama yolda orta şeridi takiben ilerlemekte iken, olay mahalli Acıbadem Hastanesi trafik ışıklarının 300 metre kadar gerisine geldiğinde, sevk ve idare hatası ile direksiyon hakimiyetini kaybedip, önce orta refüje, akabinde yola dönmek isterken 35,7 metre uzunluğunda savrulmadan kaynaklı lastik izi, devamında sağdaki yaya kaldırımına çıkması neticesi yan yatarak sürüklendiği esnada, yaya kaldırımı üzerinde temizlik işlerini yürüten belediye temizlik işçisi yayaya çarparak 27 metre kadar sürüklenmeleri neticesi yayanın ölümüne neden olunan olayda, sanığın toplamda 32,7 metre kadar sürüklenme akabinde son konumunu alması, kanında uyuşturucu ölçer cihaz ile yapılan ölçümde COC uyuşturucu maddesinin tespit edilmesi hususları dikkate alınarak, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15003, Karar No: 2023/19032, Tarih: 06.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15003 E.  ,  2023/19032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1207 E., 2023/1430 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/630 E., 2023/317 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 02.11.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının dava tarihi öncesinde 16.11.2014 tarihinde iş sözleşmesinin son bulduğu ve somut dosyada verilen hükmün ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı görülmekle; hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyize konu edilen toplam miktar 10.418,27 TL olup belirtilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1023, Karar No: 2008/545, Tarih: 30.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1023 E.  ,  2008/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yükleniciye devredilen arsa payı ile ilgili tapu kaydının iptâli ve davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanmış 31.10.2005 tarihli özel protokoldür başlıklı ve arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ve arsa payı satışına ilişkin sözleşme BK’nın 213, TMK’nın 706, Tapu Kanunu’nun 60 ve Noterlik Kanunu’nun 26.maddeleri uyarınca resmi şekilde yapılmadığından geçersiz ise de 25.01.1984 gün ve 3/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da ifade edildiği üzere bu sözleşmenin yapılmasından sonra tapuda pay devri yapılarak arsa sahibi edimini ifa ettiğinden sözleşme geçerli hale gelmiştir. Bundan sonra sözleşmenin geçersizliğini ileri sürmek TMK’nın 2.maddesi uyarınca hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğundan kabul edilemez.

Davacı yanca 31.10.2005 tarihli adi yazılı protokoldür başlıklı adi yazılı sözleşmenin hata, hile. ikrah gibi iradeyi sakatlayan sebeplerle geçersiz olduğu ve arsa sahibine bir daire bir dükkan verilmesi şeklinde anlaşıldığı halde protokolde hata, hile ile bir daire şeklinde yazıldığı kanıtlanamamıştır. Davacı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini feshettiğini de ileri sürmemiştir. Bu durumda kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7210, Karar No: 2014/18681, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/7210 E.  ,  2014/18681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/236262

MAHKEMESİ : Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/1343 (E) ve 2013/645 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince katılan kurumun zararını gidermesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek; bilirkişinin, zirai bilirkişinin verilerine göre hesapladığı vergisiz ve cezasız normal elektrik kullanım bedelinin 1.776,35 TL olmasına rağmen kurumun bildirdiği cezalı bedelin 28.927,27 TL olduğunun anlaşılması karşısında; "Sanığa, bilirkişinin hesapladığı 1.776,35 TL kurum zararını gidermesi durumunda, 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2150, Karar No: 2023/12216, Tarih: 11.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2150 E.  ,  2023/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1463 E., 2022/66 K.

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/141 Esas, 2020/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2020/1463 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekillerinin Temyiz Sebepleri

Suça konu hattın sanık tarafından kullanıldığının tanık beyanlarıyla ispatlandığına ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekillerinin Temyiz Sebepleri

Suça konu hattın sanık tarafından kullanıldığının tanık beyanlarıyla ispatlandığına ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

S.B.'nin, Boyabat İlçe Emniyet Müdürlüğün müraacat ettiği, kız kardeşi olan katılan ... ...'nın olay tarihinde evden ayrılarak internet üzerinden tanıştığı erkek bir şahsın yanına otobüsle gittiğini ve kardeşinin bulunarak kendisine teslim edilmesini istediğini beyan etmesi üzerine olayla ilgili olarak yapılan soruşturma neticesinde; kayıp katılan ... ...'nın 01.01.2019 günü saat 14.00 sıralarında ... Emniyet Müdürlüğü ekipleri tarafından bulunduğu, katılanın beyanları üzerine yapılan araştırmada; sanık ...'in 0542 670 .. .. numaralı hattı kullandığı ve internet üzerinden kendisini ... olarak tanıttığı ve birden fazla kez sahte facebook hesapları ve kendisine ait hat üzerinden katılanla irtibata geçip, katılanın adının bir cinayet olayına karıştığı yönündeki asılsız iddialarla katılanı kandırıp, çıplak fotoğraflarını kendisine göndermesini sağladıktan sonra, bu fotoğrafları katılanın abisine vereceğinden bahisle kendisine bir yarar/çıkar sağlamak maksadıyla tehdit edip, kendisiyle sürekli olarak buluşmak ve birlikte olmak istemek suretiyle şantaj suçunu işlediği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Taraf beyanları, tanık ifadeleri ve tüm dosya içeriği göz önüne alındığında katılanın iddiasına konu, sanık ile katılan ... ...'nın yaptıkları görüşmeler ile aralarındaki mesajların içeriğine ilişkin her hangi bir tanık beyanı, mesaj tespit tutanağı yada benzeri bir delilin dosya içerisinde bulunmadığı ve katılan iddialarını destekleyip sanık savunmasının aksini ortaya koyan kesin, net ve somut hiç bir delilin olmadığı görülmekle, ilk derece mahkemesinin sanık ...'in şantaj suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmünün hukuka aykırı görülmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kaldırılarak sanığın yüklenen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nazara alınarak aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, her ne kadar tanık R. G. tarafından sanığın suça konu hattı kullandığı doğrulanmış ise de, bu hattan katılana şantaj içerikli mesaj atıldığına veya yapılan aramalarda şantajda bulunulduğuna dair somut delil bulunmaması nedeniyle, verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, her ne kadar tanık R. G. tarafından sanığın suça konu hattı kullandığı doğrulanmış ise de, bu hattan katılana şantaj içerikli mesaj atıldığına veya yapılan aramalarda şantajda bulunulduğuna dair somut delil bulunmaması nedeniyle, verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2020/1463 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararında katılanlar vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8873, Karar No: 2011/28609, Tarih: 15.11.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/8873 E.  ,  2011/28609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- TCK’nın 82/1-g-h, 35/2, 62, 53/1-2-3, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (iki kez),

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK'nın 62, 52/2-4, 53/1-2-3, 63, 54, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık müdafileri

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafilerinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup, kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek kasten adam öldürmeye teşebbüs, suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; toplanan delillere karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 05.09.2008 tarihinde kurulan ilk hükmün lehe temyiz edilmesine rağmen sehven aleyhe bozulması nedeniyle anılan suçtan tayin olunan temel cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca artırılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan bölümündeki "sanığa verilen ceza 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince yarı oranında artırılarak sanığın 9 ay hapis ve 37 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak sonuç cezanın 5 ay hapis 400 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7071, Karar No: 2020/3317, Tarih: 04.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/7071 E.  ,  2020/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 116/4, 31/2. maddelerinde tanımlanan cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddesinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet tarihi olan 19/10/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.