muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2474, Karar No: 2023/12267, Tarih: 12.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2474 E.  ,  2023/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/157 E., 2016/502 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/123 İddianame Nol'lu iddianamesi ile 5237

sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.05.2016 tarihli ve 2016/157 Esas, 2016/502 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

Suça ilişkin duyan tanık M. K. dinlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun, iddia konusu olaydan yaklaşık bir ay öncesine kadar sanığa ait iş yerinde çalıştığı, çalıştığı esnada kendisine verilen telefonu iade etmeden ayrıldığı, sanığın bu telefonu isteyerek mağdurdan aldığı fakat mağdura ait hattın telefonun içinde kaldığı, olay günü mağdur ve ağabeyi tanık M.K.'nin söz konusu hattı istemek üzere sanığın yanına gittikleri ve sanığın mağduru "sıkarım sana" diyerek tehdit ettiği iddia olunmaktadır.

2. Mağdur duruşmada alınan beyanında, hazırlık aşamasındaki beyanlarından dönerek şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

3. Temyize konu dinlenilmesi talep edilen tanığın mağdurun ağabeyi olduğu anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, mağdurun beyanlarından döndüğü, olayı duyan tanığın sanığın ağabeyi olduğu ve tarafsızlığının şüpheli olduğu anlaşılmakla, kurulan beraat hükmünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.05.2016 tarihli ve 2016/157 Esas, 2016/502 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18703, Karar No: 2011/42, Tarih: 17.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/18703 E.  ,  2011/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 8000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davacılara ait iki adet parselin davalı ... tarafından kamulaştırma yapılmaksızın ... olarak işgal edildiği ve yine diğer davalılarında bina yaparak haksız işgal ettikleri ... sürülerek geçmiş beş yıl için fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 8000,00 TL. ecrimisil bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; dayanak alınan bilirkişi raporunda şehir merkezine daha yakın arsaların bile boş olduğu nedeniyle kira getirisi olmayacağı bildirildiğinden ecrimisil isteminin koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemek zorunda olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Somut olayda, davalı şahısların davacılara ait tapulu taşınmaza inşaat yapmak ve Belediyenin ise kamulaştırma yapmaksızın ... geçirmek suretiyle kötüniyetli şagil oldukları anlaşıldığına göre, kazanç sağladıklarına göre bunu iade etme yükümlülüklerinin varlığı kabul edilerek işgal edilen kısım için ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde ecrimisil davasının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ile işgal edilen taşınmaz yönünden getirebileceği ecrimisil miktarı emsallerde dikkate alınarak hesaplanmalı, oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/375, Karar No: 2010/71, Tarih: 13.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/375 E.  ,  2010/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, proje kapsamında binaların kaba ve ince temizlik işlerinin yapımını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 13.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5261, Karar No: 2023/11354, Tarih: 19.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/5261 E.  ,  2023/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/296 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; beraat karanının Kanun'a aykırı olmasına, sigaralardan haberdar olmadığı yönündeki beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik ve gerçeği yansıtmamasına, sanığın nakliyecilik yaptığını ve araçta ne taşıdığını bilmediğini beyan etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olmasına ve re'sen nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'nın sevk ve idaresindeki aracın önleme araması kararı uyarınca uygulama noktasında durdurulduğu, araçta ne olduğu sorulduğunda cam sehpa olduğunu ve irsaliyesinin bulunduğunu beyan ederek irsaliyeyi teslim ettiği, irsaliyede eşya cinsinin işlemeli masa olduğu halde sanığın cam sehpa olduğunu söylemesi ve tedirgin hareketler sergilemesi üzerine yapılan aramada; aracın arka kapağı açıldığında aracın kasası içerisinde cam sehpası görünümlü ahşap malzemelerin olduğu ve bu malzemelerin streç naylonlar ile kaplandığı, streç naylonlar ile kaplı olan ahşap tahtaların sarılı olan naylonları açıldığında yaklaşık 100 cm ye 120 cm yapılmış, arasında da yaklaşık 10 cm boşluk oluşturulmuş zula bulunduğu tespit edilerek sökülen zula kısmı açıldığında toplamda 131.750 paket kaçak ve bandrolü bulunmayan sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık; aracı ile yük taşıma işleri yaptığını, ismini Hüseyin olarak bildiği bir şahıstan bahse konu yükleri aldığını ve taşımak amacıyla yola çıktığını, yüklerin içinde suça konu sigaraların olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3.27.11.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; ele geçen sigaraların kaçak ve bandrolsüz olduğu bildirilmiştir.

4.Dosyada kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının bulunmadığı görülmüştür.

2.Sanık; aracı ile yük taşıma işleri yaptığını, ismini Hüseyin olarak bildiği bir şahıstan bahse konu yükleri aldığını ve taşımak amacıyla yola çıktığını, yüklerin içinde suça konu sigaraların olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3.27.11.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; ele geçen sigaraların kaçak ve bandrolsüz olduğu bildirilmiştir.

4.Dosyada kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının bulunmadığı görülmüştür.

5.Sanık adına kayıtlı bulunan 33 P 0891 plakalı nakil aracının, 1998 model Mercedes Benz marka seyyar tenteli kamyon olup, 02.10.2015 tarihinde sicili üzerine tedbir şerhi konulduğu ve 14.10.2015 tarihinde sanığa teslim edildiği, araç üzerinde daha öncesinde 24.04.2012 tarihinde Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesince de tedbir şerhi konulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

01.10.2015 tarihinde sanık ...'nın sevk ve idaresindeki aracın önleme arama kararı uyarınca uygulama noktasında durdurulduğu, araçta ne olduğu sorulduğunda cam sehpa olduğunu ve irsaliyesinin bulunduğunu beyan ederek irsaliyeyi teslim ettiği, irsaliyede eşya cinsinin işlemeli masa olduğu halde sanığın cam sehpa olduğunu söylemesi ve tedirgin hareketler sergilemesi üzerine yapılan aramada; aracın arka kapağı açıldığında aracın kasası içerisinde cam sehpası görünümlü ahşap malzemelerin olduğu ve bu malzemelerin streç naylonlar ile kaplandığı, streç naylonlar ile kaplı olan ahşap tahtaların sarılı olan naylonları açıldığında yaklaşık 100 cm ye 120 cm yapılmış, arasında da yaklaşık 10 cm boşluk içerisinden 131.750 paket kaçak ve bandrolü bulunmayan sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık olay günü ücret karşılığı Nusaybin'den İstanbul'a yük götürmek için anlaştığını, tanımadığı kişilerin kendisine ait olan araca yükü yüklemeleri için aracını bıraktığını ve geri döndüğünde aracın yüklü olduğunu gördüğünü, yola çıktıktan sonra kolluk görevlilerinin durdurması üzerine araçta kaçak sigara bulunduğunu öğrendiğini beyan etmiş ise de; olay tutanağı ve dosya kapsamı birlikte

değerlendirildiğinde, ele geçen sigaraların miktarı, sanığın kendisine ait aracı tanımadığı kişilere bırakarak yükleme bittikten sonra gelmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, araçta bulunan eşya ile sanığın sunduğu irsaliyenin farklı özellikteki eşyalara ait olması karşısında, sanık ...'nın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde yetersiz gerekçelerle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/296 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4225, Karar No: 2014/20464, Tarih: 04.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4225 E.  ,  2014/20464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Katılanın tek başına yolda yürüdüğü sırada, yanına yaklaşan ve kim olduğu tespit edilmediği için dosyası ayrılan şahsın, oğlu ...'ı iyi tanıdığını, babalarının öldüğünü söyleyip ağabeyi olarak tanıttığı sanık ile birlikte babalarından kalan miras parasını dağıtıp dağıtamayacağını sordukları katılanın, olumlu cevap vermesi üzerine önünde durdukları beş katlı apartmanı gösterip evlerin tamamının kendilerine ait olduğunu, yukarı çıkıp 5.000,00 TL getireceklerini, kolundaki bilezikleri vermesi halinde Hacı amcalarına okutabileceklerini söyledikleri, katılanın kolundaki dört adet bileziği vermesi üzerine hemen geleceklerini söyleyen sanık ve yanındaki şahsın ortadan kayboldukları somut olayda; sanığın inkara yönelik savunmasına karşın katılanın beyanı ve teşhis tutanağı içeriğine göre nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500,00 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80,00 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4787, Karar No: 2023/11589, Tarih: 21.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/4787 E.  ,  2023/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/207 E., 2015/634 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/634 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eylemin haksızlık içeriğinin az olduğu şeklindeki gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.10.2020 tarihli ve 7-2016/55531 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın suçu ikrar ettiği ve ceza verilmesine yer olmadığına karar verilemeyeceği belirtilerek mahkûmiyeti gerektiğinden bahisle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk birimlerince gerçekleştirilen önleyici devriye faaliyeti sırasında, sanığın sevk ve idaresindeki araçta, Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/224 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada 10 paket kaçak sigara ele geçirildiği, sanığın evinde de kaçak sigaralar bulunduğunu ve rızası ile teslim edebileceğini beyan etmesi üzerine kolluk görevlilerinin sanıkla birlikte intikal edip kapısının önünde bekledikleri ikametten sanığın kendisinin çıkartarak teslim ettiği 110 paket kaçak sigaranın daha ele geçirildiği, böylelikle araçta ve ikamette toplam 120 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalarda alınan savunmasında; suçlamayı kabul ettiğini, ele geçen kaçak sigaraları tır şoföründen satmak amacıyla aldığını, pişman olduğunu beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul ederek ele geçen tüm kaçak sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmesi karşısında, atılı kaçakçılık suçunu işlediği sabit olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken ele geçen kaçak eşya miktarı nazara alınarak "eylemin haksızlık içeriğinin az olduğu" şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

IV. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul ederek ele geçen tüm kaçak sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmesi karşısında, atılı kaçakçılık suçunu işlediği sabit olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken ele geçen kaçak eşya miktarı nazara alınarak "eylemin haksızlık içeriğinin az olduğu" şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2.Müsaderesi talep edilen suça konu eşya hakkında karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/634 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7422, Karar No: 2025/1214, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7422 E.  ,  2025/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/23 Esas, 2024/15 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 12. Tüketici Mahkemesinin 19.09.2023 Tarihli ve 2021/204 Esas, 2023/410 Karar Sayılı Kararı

Tapu kayıtlarına göre taşınmazın Mudurnu'da bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 22.01.2024 Tarihli ve 2024/23 Esas, 2024/15 Karar Sayılı Kararı

Yerleşim yeri Maltepe/İstanbul olan davacının, davayı yetkisiz İstanbul 12. Tüketici Mahkemesinde açtığı ancak davalının cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunmadığı, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmenin iptali, sözleşme karşılığında davacı tarafça ödenen bedellerin hakkaniyet ve denkleştirici adalet ilkesi gereği güncel değeri hesaplanarak faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir: