muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2218, Karar No: 2024/4917, Tarih: 11.06.2024

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde, dava konusu hesaplar ile bir ilgilerinin olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu sosyal medya hesaplarındaki davalıların kullanımlarının davacı adına tescilli MASKOOP ibareli markasına karşı markasal ve ticari amaçlı bir kullanım olmadığı, bu nedenle uyuşmazlığın Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında markaya tecavüz şeklinde değerlendirilemeyeceği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun) 54-63 üncü maddeleri kapsamındaki haksız rekabet hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiği, davalıların davacıdan yetki almadan kooperatif adına sosyal medya hesapları oluşturarak, resmi hesapmış gibi açıklamalarda bulunmalarının ve davacı markasını küçük düşürücü, rencide edici ve işletmenin itibarına zarar verici nitelikte beyanlarda bulunmalarının haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... ve ... aynı içerikli istinaf dilekçelerinde; dava konusu sosyal medya sayfalarının kendilerine ait olmadığını, mahkemenin hatalı değerlendirme yaptığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu edilen Facebook ve Twitter hesabının kimin tarafından oluşturulduğu net olarak tespit edilemediğine dair bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca davaya konu sosyal medya paylaşımlarının davalılar tarafından yapıldığı ispatlanamadığı gerekçesi ile istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın davalılar ... ve ...'a yönelik olarak reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar ... ve ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bölge adliye mahkemesi kararının hatalı olduğunu, davalılar hakkında evvelce açılan davaların müvekkilleri lehine sonuçlandığını, bu durumun kesin hüküm oluşturduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalılar ... ve ..., bölge adliye mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırıp diğer davalılar hakkında davanın reddine karar vermesinin, İlk Derece Mahkemesinde kendi aleyhlerine kurulan hüküm ile çelişki yarattığını, vekalet ücreti ve yargılama masraflarının hatalı hesaplandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalılar ... ve ..., bölge adliye mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırıp diğer davalılar hakkında davanın reddine karar vermesinin, İlk Derece Mahkemesinde kendi aleyhlerine kurulan hüküm ile çelişki yarattığını, vekalet ücreti ve yargılama masraflarının hatalı hesaplandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve durdurulması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun 54 ila 63 üncü maddeler

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Kural olarak İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kendisi hakkında yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu itibarla davalılar ... ve ...'ın İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmediği gözetildiğinde adı geçenlerin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalılar ... ve ...'ın temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalılar ... ve ...'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2232, Karar No: 2018/2957, Tarih: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2232 E.  ,  2018/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5214, Karar No: 2012/2883, Tarih: 30.04.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5214 E.  ,  2012/2883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine karar verilmesi istemiyle açılmış; mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davacıların miras bırakanı ... ile davalı ... arasında yapılan ve ... 3. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 02.09.2004 tarih ve 24326 yevmiye numaralı, 01.11.2006 tarih ve 28300 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri ile davacı mirasçıları ile davalı ... arasında yapılan 18.07.2008 tarih, 16469 yevmiye numaralı ve ... 4. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklendiği edimini davalı yerine getirmediğinden “borçlu temerrüdüne” düştüğünü ileri sürerek; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geriye etkili olarak feshine karar verilmesini istemiştir.

02.09.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu, 20, 2 ve 10 numaralı parsellerdir. 01.11.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu ise, sadece 20 numaralı parseldir. Bu sözleşmede 02.09.2004 tarihli sözleşmedeki şartların geçerli olacağı açıklanmış ise de; 2 ve 10 numaralı parseller hakkındaki 02.09.2004 tarihli ilk sözleşme arsa sahibi ... ile yüklenici ... tarafından fesih olunmuştur. Davacılar, arsa sahibi ...’in mirasçıları olup; tüm mirasçılar ile yüklenici ... arasında ... 4. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 18.07.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, sadece 20 numaralı parsel üzerine sözleşmedeki koşullarla inşaat yapılması için imzalanmıştır. Bu sözleşmede önceden yapılan diğer sözleşmelere yollama yapılmamıştır. O halde, 02.09.2004 ve 01.11.2006 tarihli sözleşmelerin feshinde taraf iradelerinin birleşmiş olduğunun kabulü gerekir.

Davacı mirasçıları ile davalı yüklenici arasında imzalanan 18.07.2008 tarihli arsa payı

Davacı mirasçıları ile davalı yüklenici arasında imzalanan 18.07.2008 tarihli arsa payı

karşılığı inşaat sözleşmesinin 5. maddesi hükmünde en geç 15.08.2008 tarihine kadar alınması gereken yapı ruhsatının yüklenici tarafından alınması ve yapı ruhsatı alınmadan yüklenici tarafından gerçekleştirilen inşaat sebebiyle doğacak tüm sorunlardan ötürü yüklenicinin sorumlu olacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 6. maddesi hükmünde ise inşaatın bitim süresinin en geç 30.03.2009 tarihi olduğu öngörülmüştür. Oysa, inşaatın yapımına yapı ruhsatı alınmadan yüklenici tarafından devam olunduğu ... Belediye Başkanlığı’nın dosyası kapsamındaki yazılarından anlaşıldığı gibi; 20 numaralı parseldeki inşaat için yapı tatil tutanağı da düzenlenmiştir. 3194 Sayılı İmar Yasası’nın 21. maddesi hükmü gereğince, aynı Yasa'nın 26. maddesinde gösterilen istisnalar hariç, ilgisine göre belediye ya da il özel idaresinden yapı ruhsatı alınmadan inşaat yapılamaz. Yapı ruhsatı alınmadan ya da alınan yapı ruhsatına ve onaylı mimari projesine aykırı olarak yapılan inşaat, tamamen ya da kısmen “kaçak yapı” sayılır. İnşaatın, tamamen ya da kısmen “kaçak yapı” niteliğinde olması durumunda, 3194 Sayılı Yasa'nın 32. maddesi gereğince ilgili idarece yapı “tatil tutanağı” düzenlenir ve aynı Yasa'nın 42. maddesi uyarınca da yapı sahibine ceza yaptırımı uygulanır. Somut olayda; tamamlanmamış inşaat yüklenici davalı tarafından “tamamen kaçak” olarak yapılmıştır. Yapı ruhsatı alınması ve gerekli olan harç ve giderlerinin karşılanması yükümlülüğü yüklenicinin edimi kapsamında olduğu halde; arsa sahipleri tarafından verilmesi gereken belgelerin verilmemesi sebebiyle yapı ruhsatının alınmadığını ileri süren yüklenici, inşaatın teslimi gereken tarihten sonra davacılara gönderdiği ihtarnamelerle ruhsat için gerekli eksik belgelerin verilmesinin istenmesi, davacıları karşı edimlerinin ifasında borçlu temerrüdüne düşürücü nitelikte değildir. Çünkü, ... Belediye Başkanlığı’nın dosya kapsamındaki 31.10.2009 tarih ve 4509 sayılı yazısından; evrak eksiğinin 07.02.2006 tarihinde tamamlanmış olduğu; ancak, inşaat ruhsatı harç ve giderlerinin yatırılmamış olması sebebiyle inşaat ruhsat işlemlerinin tamamlanmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu sebeplerle, yüklenicinin ediminin ifasında ve dolayısıyla inşaatın tesliminde temerrüdünün gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerektiğinden; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece, hukuksal olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9269, Karar No: 2017/738, Tarih: 23.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/9269 E.  ,  2017/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurarak meskeniyet şikayetinde bulunduğu, mahkemece şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince; borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK'nun 82/3. maddesine göre satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu unsurları içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Borçlunun, şikayete konu taşınmazın bulunduğu yerde oturması zorunlu olmadığından, sosyal ve ekonomik durumuna uygun daha mütevazi semtlerde edinebileceği meskenin değerinin bilirkişi marifeti ile tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan ve ev değerini 700.000,00 TL, borçlu hissesini 350.000,00 TL olarak tespit eden raporda; borçlunun haline münasip meskeni edinebileceği miktarın bildirilmediği görülmüş olup, rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun, şikayete konu meskeninin bulunduğu semtte veya o yere yakın semtlerde mesken edinmesi zorunlu değildir. Bu nedenle borçlunun, ...'nın daha mütevazi semtlerinde edinebileceği haline münasip meskenin değerinin belirlenmemesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan borçlunun daha önce ipotek ettiği taşınmazı hakkında sonradan haczedilmezlik şikayetinde bulunabilmesi için ipoteğin konut kredisi, zirai kredi gibi zorunlu olarak kurulmuş ipoteklerden olması gerekir. Zira zorunlu olarak kurulan ipoteğin meskeniyet

Öte yandan borçlunun daha önce ipotek ettiği taşınmazı hakkında sonradan haczedilmezlik şikayetinde bulunabilmesi için ipoteğin konut kredisi, zirai kredi gibi zorunlu olarak kurulmuş ipoteklerden olması gerekir. Zira zorunlu olarak kurulan ipoteğin meskeniyet

şikayetine engel teşkil etmeyeceği ilkesi bu ipoteğin sosyal amaçlı olarak verilen kredinin teminatını oluşturmasından kaynaklanmaktadır. Bunun dışında, borçlunun serbest iradesi ile kurduğu ipotekler, adı geçenin daha sonra bu yerle ilgili olarak meskeniyet iddiasında bulunmasını engeller. Somut olayda şikayete konu taşınmaz üzerinde ipotek tesis edildiği anlaşıldığından ipoteğin mesken kredisi, zirai kredi gibi zorunlu olarak kurulmuş ipoteklerden olup olmadığının araştırılması gerekir.

O halde, sonuç olarak icra mahkemesince ipoteğin niteliği araştırılarak, zorunlu olarak kurulan ipotek olduğunun anlaşılması halinde, bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle borçlunun ikamet ettiği yerden daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değer yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen şekilde saptanmalı, bu tespitlerden sonra borçlunun alabileceği evin değeri, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip evi alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, borçlu şikayet dilekçesinde hacizli taşınmaz yönünden haline münasip meskeni olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını istediği halde, mahkemece inceleme sırasında istemin kıymet takdirine itiraz olarak değerlendirilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/317, Karar No: 2024/474, Tarih: 22.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/317 E.  ,  2024/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/25 E., 2021/87 K.

DAVALILAR : ..., ... ..., ..., ... ..., ... ... vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM : Davanın Kısmen Kabul-Kısmen Ret

Taraflar arasında görülen kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse tazminat ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı ...'ın kardeş ve diğer davalıların ise ...'ın çocukları olduğunu, ... Mahallesinde bulunan 121 ada 18 ve 19 parsel, aynı ilçe ... Mahallesi 101 ada 20, ... ve 190 parsel sayılı taşınmazlar ile aynı yer 137 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davacı ile davalı ...'ın babası ...'ya ait olmasına rağmen kadastro çalışmaları sonucunda davalılar adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların miras payı oranında tapu kaydının iptali ve davacı adına tescilini, 2008 ila 2012 yılları için faiziyle birlikte toplam 500 TL ecrimisil ve tapu iptali ve tescil davası reddedildiği takdirde faiziyle birlikte 500 TL tazminat talep etmiş, davacı vekili yargılama sırasında 101 ada 38 ve 190 parseller yönünden bu taşınmazda davacının pay sahibi olduğunu, tapu iptali ve tescil talepleri olmadığını yalnızca ecrimisil talepleri olduğu yönünde ıslah talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların kök mirasbırakan ... tarafından tüm çocuklarına fiilen taksim edildiğini, kadastro çalışmalarının da bu taksime göre yapıldığını, nitekim dava konusu edilen 101 ada 38 ve 190 parsel sayılı taşınmazların davacı adına kayıtlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların kök mirasbırakan ... tarafından tüm çocuklarına fiilen taksim edildiğini, kadastro çalışmalarının da bu taksime göre yapıldığını, nitekim dava konusu edilen 101 ada 38 ve 190 parsel sayılı taşınmazların davacı adına kayıtlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.04.2016 tarihli ve 2013/56 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların mirasbırakan ...’ya ait olduğu, taşınmazların mirasbırakan tarafından davalı ... ...’ya zilyetliğin devriyle birlikte hibe edilmemiş olduğu, tüm mirasçıların katılımıyla yapılmış bir taksim de bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu 101 ada ..., 121 ada 18, 19 ve 137 ada 8 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının 1/9 payının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; 101 ada 163 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunup 09.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda ve eki krokisinde (C) harfi ile gösterilen 2 katlı betonarme binanın davalılar ..., ... ve ... ...'ya ait olduğunun 3402 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereği tapunun ilgili hanesine kaydına; dava konusu 101 ada 38 ve 190 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki tapu iptali ve tescil davası yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına; davalı ... ...'ya karşı açılan tapu iptali davası yönünden davalı sıfatı bulunmadığından davanın husumet yönünden reddine; 101 ada 38, 115, 190 , 121 ada 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar için 2008 ila 2012 yıllarına ait olmak üzere hükümde gösterilen miktarda ecrimisil tazminatının her yılın 31 Aralık tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ...’dan tahsili ile davacı ...’ye ödenmesine; 101 ada 20, 28, ... ada 8 parsel sayılı taşınmazlar için 2008 ila 2012 yıllarına ait olmak üzere hükümde gösterilen miktarda ecrimisil tazminatının her yılın 31 Aralık tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 2008, 2009, 2010 yıllarına ait olanların davalılar ..., ... ve ...’dan, 2011, 2012 yıllarına ait olanların ...,... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...’ye ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2020/287 Esas, 2020/903 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 101 ada 38 ve 190 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davacı vekilinin tapu iptali ve tescil talebini ecrimisil ödenmesi olarak ıslah ettiği, davacının ecrimisil talebi yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkemece feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair hükmün 1 inci bendinin karardan çıkartılarak hükmün bu şekilde düzeltilerek onanmasına; dava konusu 101 ada ... 163 ve 137 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davacının mirasbırakan babası ...'dan intikal eden miras hakkına dayalı olarak dava açtığı, davalı ...,... ve ...'nun kök mirasbırakan ...'nun mirasına babaları ... ...'nun sağ olması nedeniyle üçüncü kişi konumunda oldukları ve kök mirasbırakan ... terekesinin elbirliği hükümlerine tabi olduğu böylece mirasçılardan birisinin kendi payı hakkında açtığı dava diğer mirasçıların paylarını kapsamadığından ve aynı zamanda onlar adına açılmadığından, davaya diğer mirasçıların katılması (icazet vermesi) veya terekeye temsilci atanması suretiyle devam ettirilerek sonuçlandırılması da mümkün olmadığından davacının miras payı oranında açtığı tapu iptali ve tescil ile bu talebe bağlı tazminat davasının reddine karar verilmesi gerektiği; dava konusu 101 ada 115, 121 ada 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, taşınmazlar üzerindeki fındıkları mirasbırakanın sağlığında davalı ... ...'nun dikip toplaması, 101 ada 38 ve 190 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan ...’nun bağışı sonucu davacı ... ve dava dışı diğer mirasçılar adına tespit ve tescil edilmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazların mirasbırakan ... tarafından sağlığında davalı ... ...’ya hibe edilip zilyetliğin teslim edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle bu taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş; davacı vekilinin karar düzeltme talebi aynı Dairece 20.01.2021 tarihinde reddedilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyularak davacının tapu iptali ve tescil ile tazminat talebi yönünden davanın reddine; ... ada 38 ve 190 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ecrimisil talebinin kabulü ile davalı ... ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri