muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11921, Karar No: 2013/12940, Tarih: 18.09.2013

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ....Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ....Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %... oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin ....fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/.... maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Bunun yanında bahsi geçen ... ....Vergi Mahkemesinin 2011/543 Esas 2012/963 Karar sayılı kararı 02/05/2011 tarihlidir, oysa somut olayda dava tarihi 27.05.2009'dur. Her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir. Kaldı ki taraflar arasında abonelik tesisi ile ilgili muaraza bu davanın açılmasıyla ortaya çıkmıştır.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; konunun uzmanı olan inşaat mühendisi veya mimar bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, dava tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5714, Karar No: 2014/17813, Tarih: 27.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5714 E.  ,  2014/17813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın ziyarete gittiği arkadaşının ikametinin alt tarafındaki boş alana kilitlemeden bıraktığı motosikleti hırsızlayan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11820, Karar No: 2019/8690, Tarih: 16.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11820 E.  ,  2019/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.7Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1)Davalılardan ... yargılama sırasında ... 2. İdare Mahkemesinin 2015/1140 Esas sayılı dosyasıyla kamulaştırmasız elatmadan kaynaklı tazminat davası açtığını bildirdiğinden, ... 2. İdare Mahkemesinin 2015/1140 Esas sayılı dosyası karara çıkmış ise kesinleşme şerhini içerir onaylı örneğinin, derdest ise mahkemece yapılacak dosya inceleme tutanağının evraka eklenmesi,

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1)Davalılardan ... yargılama sırasında ... 2. İdare Mahkemesinin 2015/1140 Esas sayılı dosyasıyla kamulaştırmasız elatmadan kaynaklı tazminat davası açtığını bildirdiğinden, ... 2. İdare Mahkemesinin 2015/1140 Esas sayılı dosyası karara çıkmış ise kesinleşme şerhini içerir onaylı örneğinin, derdest ise mahkemece yapılacak dosya inceleme tutanağının evraka eklenmesi,

2)Davalılardan ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapılmasının usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından adı geçen davalının adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanıp yasal temyiz süresi beklenerek ve belirtilen diğer eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/16350, Karar No: 2014/17414, Tarih: 11.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/16350 E.  ,  2014/17414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/422-2014/310

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, tapu kaydında eksik veya yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 2139 ve 2142 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kayıtların 31.10.1974 tarihinde hükmen oluştuğu anlaşılmaktadır.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; Tapu Müdürlüğü’nün 24.10.2013 tarihli yazısında taşınmazların 1471 parsel sayılı taşınmazdan geldiği bildirilmiş, anılan parsele ilişkin Kocaeli 2.Tapulama Mahkemesi'nin 1969/463 Esas, 1974/2 Karar sayılı kararında, Kocaeli 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1960/744 Esas ve 1966/610 Karar sayılı ilamı gereğince, parselle ilgili uyuşmazlığın kesin olarak çözüldüğü belirtilerek tescil işlemi yapılmak üzere bu dosya ile birlikte tüm belgelerin Tapu Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmiş, ne var ki uyuşmazlığı çözüme kavuşturduğu anlaşılan 1960/744 Esas sayılı ilam dosya arasına alınmamış, tanık beyanları ve nüfus kayıtları gereğince hüküm kurulmuştur. Öte yandan getirtilen nüfus kayıtlarında aynı isimli birden fazla kişi olduğu halde başkaca hiçbir araştırma ve inceleme yapılmaksızın talep doğrultusunda karar verilmiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle Kocaeli 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1960/744 Esas ve 1966/610 Karar sayılı ilamının Tapu Müdürlüğü ve ilgili mahkemesinden sorulup teminine çalışılması, payları düzeltilmek istenen kişilere ilişkin tüm nüfus kayıtları ve veraset ilamlarının getirtilmesi ve varsa paydaşlar arasında irsi bağlantıyı gösterir kayıtların irdelenmesi, tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip olanlar sağ iseler kendileri ölmüşlerse mirasçılarının duruşmaya çağrılarak mülkiyet iddiaları bulunup bulunmadığının sorulması, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişilerin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3252, Karar No: 2011/5051, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/3252 E.  ,  2011/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/07/160270

MAHKEMESİ :ANKARA Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :07/06/2007 - 265/221

SUÇ :kasten yaralamak

B.. G..'i kasten yaralamaktan sanık F.. G..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/06/2007 gün ve 265/221 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20097, Karar No: 2014/24596, Tarih: 20.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20097 E.  ,  2014/24596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1034-2014/281

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların kesilme tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile aylıkların kesildiği tarih olan 1.3.2007 tarihinden itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 30.01.1992 tarihinde evlenen davacının 06/01/2012 kesinleşme tarihli ilam ile eski eşi Y.. A..'dan TMK.nun 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak boşandığı, yaptığı başvuru sonucunda davalı kurum tarafından davacıya, önceden vefat eden babası A.. K..'dan dolayı 02.02.2012 tahsis talebine istinaden ölüm aylığı bağlandığı,davalı Kurum tarafından başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 09.05.2013 tarihli kontrol memuru raporuna göre; davacının, eski eşinin kayıtlı olduğu adreste fiilen yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile 19.6.2012-20.07.2013 tarihleri arası davacıya ödenen aylıklar toplamı 6.340.98 TL nin yersiz ödeme olarak davacı adına borç kaydedildiği,davacının tespitin yapıldığı günün sabahında memleketinden geldiğini oğlu İbrahim Can ve eski eşi Y.. A..'ın birlikte ikamet ettiğini ,kendisinin oğlunun yanına geldiğini,Y.. A..'ın ise kendileri geldiği için annesinin evine gittiğini, kendisinin kızı ile birlikte annesine ait evde yaşadığını belirterek eski eşi ile birlikte yaşamadıklarını vurguladığı,davacının oğlu olan İ.. A..'ın ise önceki beyanında annesi ve babasının memlekete birlikte gittiklerini,annesinin memleketten döndüğünü babasının ise halen memlekette olduğunu beyan edip ,davacının beyana etkisi üzerine annesinin kız kardeşi ile birlikte anneannesine ait evde,kendisininin de babası ile birlikte tespit yapılan adreste yaşadıklarını beyan ettiği, davacıya ait resmi kayıtlı adrese gidldiğinde davacının kardeşi olan E.. K..'nın bulunduğu, adı geçenin beyanında davacının 2 ay önce eşinden şiddetli geçimsizlik sebebi ile boşandığını ve eşi ile 2 çocuğunu bırakarak bu adreste kendileri ile birlikte yaşadığını beyan ettiği ,davacının nüfusa dayalı adres kayıt sistemine göre adres bilgilerini 23.1.2012 tarihinde K.. ilçesi A.. mahallesi Ş... sokak no:13 olarak değiştirdiği,eski eşi Y.. A..'ın ise 17.4.2012 tarihinde adresini C.. Mahallesinden E.. Mah. A.. sokak A.. apt.blok no 4/9 K.. adresine taşıdığı, E.. Muhtarı A.. C..'ın 17.12.2013 tarihli cevabi yazısına göre davacının abisi olan E.. K.. ile birlikte ikamet ettiklerini bildirdiği,Kontrol memuruna dayanak olan Ş.S. A.. Polis Amirliğinin cevabi yazısına göre davacı ve eski eşinin boşandıktan sonra birlikte oturduklarının tespit edildiği, seçmen kayıtlarına göre, davacının ,18.01.2012 tarihinde C.. mahallesi Saraylar caddesi no:../.. Kartal adresinde,24.01.2012 tarihinden itibaren A.. Mahallesi Ş.. sokak no:../.. Kartal adresinde kayıtlı olduğunun belirtildiği,davacı ve eski eşi adına kayıtlı elektrik ,su ve doğalgaz abonelikleri bulunmadığı,dosya kapsamına sunulu bulunan elektrik ve su faturalarının davacının oğlu İ.. A.. adına tanzim edili olup 2013/2.ayına ilişkin faturanın İ.. caddesi A.. Blokları A... Blok Daire.. Kartal adresi için ve 2013/7 ayına ilişkin faturanın ise E.. mahallesi A.. sokağı A.. sokak Bina no :....,daşre no 0.. Kartal adresleri için tahakkuk ettirildikleri , mahkeme huzurunda dinlenen davacı tanıkları C.. K.. ve K.. B.

.. A.. adına tanzim edili olup 2013/2.ayına ilişkin faturanın İ.. caddesi A.. Blokları A... Blok Daire.. Kartal adresi için ve 2013/7 ayına ilişkin faturanın ise E.. mahallesi A.. sokağı A.. sokak Bina no :....,daşre no 0.. Kartal adresleri için tahakkuk ettirildikleri , mahkeme huzurunda dinlenen davacı tanıkları C.. K.. ve K.. B..'ın davacının eski eşi ile fiilen birlikte yaşamadığını beyan etmiş oldukları, kontrol memuru araştırmasında beyanına başvurulan tanıklar İ.. A.. ve E.. K..'nın ise yargılama esnasında haklı nedene dayanmaksızın beyanlarını değiştirerek, davacının eski eşi ile fiilen birlikte yaşamadığını ifade ettikleri anlaşılmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, hernekadar davacı ve eski eşinin adres hareketleri farklı olsada kontrol memuru raporunun içeriğine göre davacı ve eski eşin birlikte yaşadıklarının çevre sakinlerince bilindiği, tanık olarak idari tahkikat aşamasında beyanlarına başvurulan İ.. A.. ve E.. K..'nın mahkeme huzurunda haklı nedene dayanmaksızın beyanlarını değiştirdikleri ve beyanlar arasında çelişki oluştuğu,bu nedenle sözkonusu beyanlarının hükme esas alınamayacağı hususları birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.