muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3169, Karar No: 2015/16385, Tarih: 07.12.2015

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir.

Kuşkusuz, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.05.2014 tarihinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-l,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan görev hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek somut olayda 26.07.2013 tarihinde davanın açıldığı dikkate alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden davanın esasına ilişkin karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre temlik alan davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4513, Karar No: 2015/803, Tarih: 30.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4513 E.  ,  2015/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçi kuruma bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 30/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19653, Karar No: 2010/16113, Tarih: 19.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/19653 E.  ,  2010/16113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1412 sayılı CMUK.nun 138, 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 149, 150.maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde savunman talep edebileceği gibi, şüpheli veya sanık onsekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın kendisine savunman atanacağı, 5271 sayılı CMK.nun 2.maddesinde soruşturmanın yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar, kovuşturmanın ise iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreleri ifade ettiği, bu nedenle baro tarafından istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan savunmanın görevinin ilk hükmün kesinleşmesiyle son bulduğundan,

Mahkemenin 20.12.2005 günlü, 560-322 sayılı uyarlama kararının, hükmün kesinleşmesi ile görevi son bulan hükümlünün soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki Yasaya göre atanan savunmanına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; anılan kararın hükümlü ...'a, CMK'nun 232/6.maddesine uygun olarak yasa yolu başvurusu için hangi sürede, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceğini gösterir şekilde açıklamalı davetiye ile tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz isteğini içeren dilekçesi eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11020, Karar No: 2023/7377, Tarih: 22.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11020 E.  ,  2023/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/105 E., 2021/611 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLARIN TARİHİ : 03.07.2013

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2022 tarihli ve 2022/165442 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26/03/2019 tarihli ve 2017/1760 esas, 2019/5880 karar sayılı ilâmında yer ... " ... 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, ... cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 ... ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını ... almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır ... " şeklinde yer ... açıklamalar nazara alındığında, somut olayda suça konu 1 adet balinin değerinin ne olduğuna ilişkin değer tespiti yaptırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

2-Sanık hakkında gece vakti birden fazla kişi tarafından müştekiye ait alışveriş merkezine girerek gerçekleştirdiği eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen gece vakti birden fazla kişi tarafından iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.03.07.2013 tarihli tutanağa göre olayın anonsu üzerine polisin olay yerine gittiği, olay yerinde inceleme konusu sanık ile diğer sanığın olduğu ve polisi görünce kaçmaya başladıkları, ara sokaklarda devam eden kovalamaca da sanıkların ara ara görülmelerine rağmen kaçmaya devam ettikleri, daha sonra inceleme konusu sanığın yakalandığı ve beyanında kaçan diğer sanığın adını ve adresini verdiği, polisin denilen adrese gidip diğer sanığı yakaladığı ve bu sanığın üstünde şikâyetçinin iş yerinden çalınan suça konu balinin ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; diğer sanığın kesintili takip sonucu yakalanıp, suça konu malı hakimiyet alanına geçirdiği ve bu şekilde eylemin tamamlandığının anlaşılmasına rağmen hırsızlık suçu için teşebbüs hükümlerinin uygulandığı tespit edilmiştir.

2. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10904, Karar No: 2018/7993, Tarih: 07.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10904 E.  ,  2018/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazların bulunduğu yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları ile kadastro tespit tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarıyla bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları getirtildikten sonra dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmazlar ile komşu taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünün tarif edildiği, varsa ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, dava konusu taşınmazın tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı ve kullanım şekli ile kullanım durumunun detaylı olarak incelendiği, denetime elverişli ek rapor düzenlettirilmesi,

2) Dava konusu taşınmazların geniş çevresiyle gösterildiği orijinal kadastro paftasının,

3) Bozkır Kadastro Mahkemesinin 2006/597 E. - 79 K., 2006/631 E. - 68 K. ve 2006/629 E. - 55 K. sayılı dava dosyalarının, bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1132, Karar No: 2024/3945, Tarih: 11.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1132 E.  ,  2024/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2620 E., 2022/1634 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/67 E., 2022/434 K.

1- İlk derece mahkemesince, icra takibine konu edilen borç nedeniyle açılmış menfi tespit istemine ilişkin davada, davacılar ile dava dışı yüklenici şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, bağımsız bölümü yükleniciden satın alan davalı ile davacı arsa sahipleri arasında herhangi bir sözleşme bulunmamakla birlikte davacıların kanundan kaynaklanan kusursuz sorumluluklarının da bulunmadığı, davalının satın almış olduğu bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı işler nedeniyle yaptığı masrafları kendi akidi olan dava dışı yükleniciden talep edebileceği, sözleşmenin tarafı olmayan arsa sahiplerinin davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılması ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı arsa sahipleriyle dava dışı yüklenici arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre inşaatı tamamlayarak teslim etme yükümlülüğünün yüklenicide olduğu, davalının, söz konusu bağımsız bölümü yükleniciden satın aldığı ve arsa sahipleriyle aralarında herhangi bir sözleşme olmadığı, arsa sahiplerinin, gerek yükleniciye, gerekse yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davalıya karşı eksik ve ayıplı işleri tamamlama gibi bir sorumluluklarının olmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ilgilisinden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2903, Karar No: 2007/3273, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2903 E.  ,  2007/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5405, Karar No: 2012/10460, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5405 E.  ,  2012/10460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; müvekkili tarafından davalı aleyhinde ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/2197 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun borca itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek davalı tarafından yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; itirazın iptali davası yönünden yetkili mahkeme konusunda özel düzenleme yapılmadığı, dolayısıyla yetkili mahkemenin HUMK'nın 9 ve sonraki maddelerine göre belirleneceği, davalının süresi içinde yetki itirazında bulunduğu ve yetkili mahkemeyi gösterdiği, buna göre yetkili mahkemenin davalının ikametgahı olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı 18/06/2009 tarihli cevap dilekçesinde borcunu tamamen ödediğini savunmuş, ayrıca yetki itirazında bulunmuştur. Faturaya dayalı olarak başlatılan icra takibinde davalının akdi ilişkiyi kabul ederek ödeme savunmasında bulunması halinde BK'nın 73. maddesi uyarınca yetkili mahkeme davacının ikametgahı mahkemesi olup davanın ... Mahkemesi'nde görülmesi gerekirken yetki itirazının kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11614, Karar No: 2014/16173, Tarih: 13.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11614 E.  ,  2014/16173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosyalar davacısı .... ile davalı-birleşen dosyalar davalısı .... ve birleşen 2011/348 esas sayılı dava dosyası davalısı .... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 03.02.2014 gün ve 2012/192 E.-2014/25 K. Sayılı hükmün davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekili mahkeme kararını 04.06.2014 tarihinde temyiz etmiştir. Davacı vekilinin temyiz dilekçesi 16.06.2014 tarihinde davalılar vekiline tebliğ edilmiş, davalılar vekili ise muhabere kanalı ile göndermiş olduğu 17.06.2014 havale tarihli dilekçesinde davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesini istedikten sonra, temyiz nedenleri ileri sürerek hükmün düzeltilerek onanmasını talep etmiştir. Bu temyiz dilekçesi muhabere kanalı ile gelmiş olması nedeni ile süresindedir. Ancak UYAP sisteminden yapılan kontrolde, kaydının yapılmadığı, temyiz harçlarının yatırılmadığı ve davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davacı vekilinin katılma yolu ile süresinde olan ve içerik olarak temyiz talebi içeren dilekçesi açısından davalılar vekilinin temyiz isteği olup olmadığının tespit edilmesi, temyiz isteği olması halinde kaydının sağlanması, harcının HUMK’nın 434/3 maddesi uyarınca ikmal ettirilmesi ve ayrıca bu dilekçenin davacı vekiline tebliğinin sağlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.