muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13551, Karar No: 2013/16308, Tarih: 20.11.2013

Dava donusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece de doğru olarak tespit edilmiş bulunmaktadır. Ne var ki, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeliyle ilgili sorumlu olduğu miktarın belirlenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiyatları esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. Şu haliyle, abonelik başvurusunun yapıldığı tarihtek.....birim değerleri esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, inşaat ruhsatı aşamasındaki ödeme tarihindeki birim fiyatlarının esas alınarak hesaplama yapılmış olması yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir.

Mahkemece, eksik inceleme sonucu, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükümde isabet görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20986, Karar No: 2015/201, Tarih: 13.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20986 E.  ,  2015/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Başka bir suçun soruşturulması sırasında sanığın işyerinde yapılan aramada 1 adet Roma dönemine ait 2863 sayılı Kanun kapsamında tescil ve tasnife tabi müzede korunması gerekli olan testicik ele geçirildiği olayda; sanığın savunmasında suç konusu tarihi eser niteliğindeki testinin kendisine ait olmadığı, kim tarafından iş yerine getirilmiş olduğunu da bilmediğini beyan ettiği, ancak tutanak mümzii tanıkların beyanları ile sanığın testinin bulunduğu dolabın temizliğini yaptığını ve testinin varlığından haberi olduğunu bildirmesi hususu dikkate alındığında,

2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde düzenlenen bildirim yükümlüğünün, taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını bulanlar, malik oldukları veya kullandıkları arazinin içinde kültür ve tabiat varlığı bulunduğunu bilenler veya yeni haberdar olan malik ve zilyetler için öngörülmekte olduğu, somut durumda ise sanığın suça konu eseri işyerinde, dolap içerisinde, temellük etmek gayesiyle alarak suç tarihine kadar bulundurduğu, bu itibarla, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında bir bulmadan söz edilemeyeceği gibi, sanığın söz konusu eserlerin ticaretini yaptığına dair delilin de mevcut olmadığı, sanığın sübuta eren eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70. maddesine temas eden, izinsiz olarak kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturduğu nazara alınmaksızın, anılan Kanunun 67/2 maddesi uyarınca ceza tesis edilmesi

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, sonuç ceza olarak kazanılmış hakkının gözetilmesine 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6166, Karar No: 2020/7002, Tarih: 12.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6166 E.  ,  2020/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 21.12.2009 tarihinde davalıların işleteni, sürücüsü ve sigortacısı oldukları aracın kusurlu biçimde davacıya çarparak hayati tehlikeye ve organ kaybına neden olacak şekilde yaraladığını beyanla, şimdilik 30.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın (sigorta şirketi için sorumluluk kapsamı gözetilerek) olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar... Grup İletişim Elektronik Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili, davanın öncelikle usulden reddinin gerektiğini, ayrıca ceza dosyasında alınan kusur raporunun bağlayıcı olmadığını, davacının organ kaybına uğramadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davacının maddi tazminat talebinin reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Grup

İletişim Elektronik Tic. Ltd. Şti. ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı Güneş Sigortaya yönelik manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili ile davalılar... Grup İletişim Elektronik Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamına göre; davacı vekili ile davalılar... Grup İletişim Elektronik Tic. Ltd. Şti. ve ... vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf Posta dağıtım görevlisi olan davacı için cismani zarar nedeniyle geçici ve kalıcı işgöremezlik nedeniyle maddi tazminat isteminde bulunmuş, Mahkemece alınan 04.09.2015 havale tarihli ATK Genel Kurul raporu ile; davacının iyileşmiş olduğu, maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği belirlenmiş; mahkemece söz konusu rapor benimsenerek; PTT'den gelen 07.07.2017 tarihli yazı cevabında, davacının 4,5 ay raporlu olduğu ve bu sürede raporlu olması sebebiyle maaşında herhangi bir kesinti yapılmadığı bildirildiğinden davacının maddi zararının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Söz konusu yazı cevabında; davacının sıhhi izinli olduğu Aralık, Ocak, Şubat ayında 3.düzeyden ödeme yapıldığı, Mart, Nisan, Mayıs ayında 1. düzeyden ödeme yapıldığı sonuç kısmında ise davacının 4.5 aylık raporlu olduğu ve raporlu olduğu sürece maaşında herhangi bir kesinti yapılmadığı belirtilmiş; davacı tarafça; davacının dağıtıma çıkamaması nedeniyle maaşında eksik ödeme yapıldığını beyanla, itiraz etmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; ATK raporunda belirlenen geçici işgöremezlik süresinde davacının geçici

işgöremezlik süresi içerisinde maaşı eksik ödenmiş ise buna ilişkin fark bedeli ve varsa bu süre için mahrum kaldığı ek ödemeler, döner sermaye gelirleri gibi ek gelirleri araştırılarak hesaplama yapılması için ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi Kararının BOZULMASINA, HMK 373/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2200, Karar No: 2023/2930, Tarih: 10.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2200 E.  ,  2023/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/459 E., 2022/1123 K.

KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/8 E., 2020/19 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görevsizlik sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince verilen görevsizlik kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu durumda, davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5860, Karar No: 2014/301, Tarih: 21.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/5860 E.  ,  2014/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2008/441-2012/137

Taraflar arasında görülen arsa sahiplerince azledilen vekaletteki yetkilerin verilmesine ilişkin asıl, elatmanın önlenmesine ilişkin birleşen davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.03.2013 tarih ve 2013/97 Esas, 2013/1709 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı-karşı davada davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğiniz ve müvekkilinin inşaat ile ilgili işlemleri yapabilmesi için arsa sahiplerince müvekkiline vekaletname verildiğini, müvekkilinin, vekaletname inşaatın yapılması için hazırlıkları yaptığını, ancak davalıların haklı bir sebep göstermeksizin müvekkilini vekaletten azlettiklerini ileri sürerek, muarazanın giderilmesini, azledilen vekaletnamedeki yetkilerin müvekkiline tanınmasını talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Asıl davada, davalılar vekili, asıl davanın reddini istemiş; karşı davada, davalı yüklenici şirketin sözleşmeye aykırı bir biçimde müvekkillerine ait olan ve birleştirilmesine karar verilen parselleri, sözleşme dışı komşu parsellerle birleştirmek istediğini, müvekkillerinin bir çok şahısla ortak olarak büyük çaplı inşaata girmek istememesi sebebiyle haklı olarak sözleşmeyi feshettiklerini ileri sürerek, davalının taşınmazlarına haksız elatmasının önlenmesi ile taşınmazın taraflarına teslimini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, arsa payının devrini de içeren arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin tarafların uyuşmaması halinde ancak hakim kararıyla feshedilebileceği, karşı tarafın kabulünün bulunmadığı takdirde tek taraflı olarak sözleşmenin feshedilemeyeceği, davacı-karşı davalı şirketin yapmış olduğu plan ve projeye göre arsa sahiplerine ait taşınmazları kendi içinde parselasyona tabi tutup tek parsel haline getirmesi, akabinde de 7034 ada 1 nolu parsel ile bir bütün olarak toplam 8 Bloktan oluşan 270 daireli inşaat yapmasında arsa sahipleri yönünden herhangi bir aleyhe durum olmadığı, dolayısıyla arsa sahiplerinin yapılan sözleşme ve sözleşmeye bağlı Kahramanmaraş 2. Noterliği'nin 07.07.2008 tarih 08283 no'lu vekaletnameye ilişkin azilname göndermelerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki hak

ve mükellefiyetlerin taraflar arasında aynen geçerli olduğuna, karar kesinleştiğinde inşaat ruhsat almak üzere davacı şirkete gerek belediye ve imar, gerekse tapu nezdinde işlemler yapmak üzere yetki verilmesine, gerekli ruhsatların alınmasından itibaren inşaat süresinin 36 ay olduğunun belirlenmesine, taraflar arasında oluşan muarazanın bu şekilde giderilmesine, karşı davanın reddine davalı M.. O..'un dava aşamasında davacı şirketle anlaşma sağladığından bu kişiye yönelik hüküm ittihazına yer olmadığına dair verilen karar asıl davada davalı-karşı davada davacılar ve katılma yoluyla asıl davada davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.03.2013 tarih ve 2013/97 Esas 2013/1709 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle karardan sonra arsa sahiplerince tapuda yapıldığı iddia edilen satışın sözleşmeye etkisinin bozma sonrası yapılacak yargılamada mahkemece gözönüne alınmasının tabii bulunmasına göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 54,35 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2207, Karar No: 2020/1031, Tarih: 25.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2207 E.  ,  2020/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet (Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan) Temyiz

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmeyip "10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verildiği anlaşılmakla hükmün temyiz yasa yoluna tabi olmasından dolayı tebliğnamedeki kararın itiraza tabi olması nedeni ile dosyanın incelenmeksizin mahaline iade edilmesi gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b)Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, TCK'nın 188. maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran TCK' nın 191. maddesi kapsamına girdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 6545 sayılı yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi 8. fıkrası uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına", karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22635, Karar No: 2018/15405, Tarih: 10.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/22635 E.  ,  2018/15405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, 28.02.2013 tarihli hacze konu malların mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu öne sürerek, istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu haciz esnasında borçlu şirket çalışanı olduğunu beyan eden kişinin hazır olduğunu, evrak araştırmasında borçlu şirkete ait klasör ve belgelerin bulunduğunu, yine borçlu şirkete ait vergi levhasının duvarda asılı olduğunu, her iki şirket ortakları ve yönetim kurulu üyelerinin aynı kişilerden oluştuğunu öne sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, mahcuzların davacı 3. kişiye ait olduğunun usulüne uygun tutulan ticari defterlerle sabit olduğu, şirketlerin tescil tarihleri ve tescil adreslerinin farklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile hacizlerin fekkine,davacı 3. kişinin tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, mahcuzların davacı 3. kişiye ait olduğunun usulüne uygun tutulan ticari defterlerle sabit olduğu, şirketlerin tescil tarihleri ve tescil adreslerinin farklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile hacizlerin fekkine,davacı 3. kişinin tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Her ne kadar borçlu şirket adına çıkarılan icra emri haciz adresinde tebliğ edilmemiş ise de; dosya içerisinde bulunan SGK kayıtlarına göre,haciz esnasında borçlu şirketin işçisi olduğunu ve borçlu şirketin farklı bir adrese taşındığını beyan eden ...'in her iki şirketin ortak işçisi olduğu, haciz tutanağını 3. kişi şirketin işçisi olarak imzalayan ...'un ise borçlu şirketin işçisi olduğu, bunun dışında borçlu şirketin yönetim kurulu başkanı ...'un 3. kişi şirketin sigortalı işçisi olduğu, haciz esnasında yapılan evrak araştırmasında her iki şirkete ait birçok klasör ve belgenin yanısıra borçlu şirkete ait vergi levhasının duvarda asılı olduğunun görüldüğü,yine dosya içerisinde bulunan ticaret sicil kayıtlarına göre her iki şirketin 15.01.2013 tarihine kadar haciz adresinde birlikte faaliyet gösterdikleri, borcun doğum tarihi itibarıyla her iki şirketin yönetim kurulu üyelerinin aynı kişilerden oluştuğu, bu kapsamda İİK 97/a maddesinde düzenlenen karinenin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, ispat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip davacı 3.kişinin, karinenin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı anlaşılmakla, bu koşullarda, istihkak iddiasının, alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla danışıklı olarak ileri sürüldüğünün ve muvazaalı işlemler yapıldığının kabulü gerekir. Bu nedenlerle Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de gerekçeli karar başlığında davacılardan ...’nın isminin yazılmaması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklılara iadesine, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5696, Karar No: 2009/824, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5696 E.  ,  2009/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm davalı ... ile davalı-k.davacı ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili avukat ..., davalı ... vekili avukat ..., dahili davalı ... .... Diğer davacılar ... vs. vekili, diğer davalılar vekili, diğer dahili davalılar gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları ile dahili davalı ... dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekili ile davalı ve karşı davacı ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 625,00 TL vekâlet ücretinin ... ve ...’ten alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı arsa sahiplerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 60,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’dan, aşağıda yazılı bakiye 75,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ...’ten alınmasına, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.