muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8528, Karar No: 2018/14896, Tarih: 05.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8528 E.  ,  2018/14896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 02/03/2010 tarihinden 01/03/2014 tarihine kadar sitenin kapıcılık, temizlik ve bahçe işlerini yaptığını, davacının son ücretinin brüt 1.071,00 TL. olduğunu, davacının işe başladığı 02/03/2010'dan 18/02/2013 tarihinde yönetimin değişmesine kadar haftanın altı günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, 18/02/2013'den işten çıkarıldığı güne kadar ise 07:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı site de kapıcı olarak 02/03/2010-01/03/2014 tarihleri arasında 3 yıl 11 ay 29 gün çalıştığı, davacının temizliği dikkatli yapması, çöplerin zamanında atılması, siteden topladığı çöpleri bir yerde biriktirerek sattığı, bu konuda kendisinin uyarıldığına ilişkin tutanaklar ile 15/02/2014 tarihinde kendisine temizlik malzemeleri alması için verilen paranın yerinde kullanılmadığı, eski malzemeler alındığı, eski malzeme alınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tutulan tutanakların tanıklarca doğrulandığı, feshin işverence süresinde yapılmadığına ilişkin iddianın dinlenemeyeceği, bunun yanında 4857 sayılı Kanunun 26. maddesine göre işçinin maddi menfaat sağlaması halinde 6 iş günlük fesih süresinin aranmayacağı hususu da dikkate alındığında, davacının kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin taleplerinin reddinin gerekeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde, davacının 28.02.2014 günü iş akdinin davalı işverence haksız şekilde feshedildiği iddia edilmiş, davalı işveren ise davacının iş akdinin doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları sebebiyle haklı nedenle sözlü şekilde feshedildiğini savunmuştur.

Dosyada mevcut olan ve feshe dayanak gösterilen 19.02.2014 tarihli tutanakta, site görevlisi olan davacıya site giderlerinde kullanılmak üzere bir miktar para verildiği, davacının site yöneticisinin talimatı dışında eski ve kullanılmış malzemeler aldığı, iade edilmesi istenmesine rağmen malzemeleri aldığı yere iade etmediği belirtilmiştir.

Mahkemece tutanak tanığı olarak dinlenen Yusuf; site yöneticisinin davacıya 100,00 TL. para vererek kova, süpürge ve paspas almasını istediğini, davacının aldığı kovanın yeni olduğunu ancak süpürgenin kullanılmış olduğunu, bu olaydan sonra davacının 4 ay kadar daha çalıştığını beyan ettiği görülmüş, davalı tanığı olarak dinlenen Ahmet ise apartman temizliği konusunda davacı hakkında şikayetler olduğu gerekçesiyle davacının işten çıkarıldığını ifade etmiştir.

Dosya içeriği ve tanık anlatımları dikkate alındığında, davalı tarafından feshe dayanak gösterilen tutanak ile tutanak tanığı Yusuf’un beyanları arasında özellikle olayın meydana geldiği zaman yönünden çelişki bulunduğu gibi fesih konusunda dinlenen davalı tanıklarının beyanları arasında da çelişkiler bulunduğu, davacının doğruluk-bağlılıkla bağdaşmayan eylemlerde bulunduğunun ve dolayısıyla feshin haklı nedene dayandığının davalı işverence kanıtlanmadığı anlaşılmakla, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14349, Karar No: 2016/4448, Tarih: 24.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/14349 E.  ,  2016/4448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık müdafiinin 22/11/2012 tarihli temyiz dilekçesine eklenmek üzere sunduğu 26/11/2012 tarihli dilekçede; sanığın duruşmada psikolojik rahatsızlığı olduğunu söylediğini ancak mahkemece bu konunun araştırmasının yapılmadığını, sanığın savunmasının alındığı celsede karar verildiğinden rahatsızlığı ile ilgili belgeleri daha sonra temin ettiklerini belirterek dilekçesine psikiyatri uzmanı doktor Fatih Volkan Yüksel'in “durum bildirir rapor” ibaresiyle sanık hakkında yazdığı "öfke kontrol bozukluğu + depresyon tanılarıyla 29/07/2010 tarihinden itibaren kliniğimizde takip edilmektedir." şeklindeki yazıyı ve “depresyon, bipolar bozukluk” tanılarıyla yazılmış reçete örneklerini eklediği, sanık müdafiinin sanığın ilk celseye katılamayacağını belirttiği 01/10/2012 tarihli mazeret dilekçesinde de; sanığın Isparta Askeri Hastanesi, Beyin Cerrahi-Psikiyatri Polikliniğine sevkli gideceğinden duruşmada hazır bulunamayacağını belirterek sevk zarfının fotokopisini dilekçesine eklemiş olduğu, sanık hakkında Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde öğretmen olarak çalışan Güven Gökçe tarafından düzenlenen 12/06/2012 tarihli sosyal araştırma raporunun bilişsel özellikler kısmında ise; “kişinin bilişsel olarak yeterli olduğu ancak psikolojik problemlerinin olabileceğine dair kanaat oluştuğu” hususunun belirtildiği anlaşılmakla; suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda 5271 sayılı CMUK’un 74. maddesine göre sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin zorunlu olması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1871, Karar No: 2019/3878, Tarih: 06.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/1871 E.  ,  2019/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden şirketin şikayet ve katılma dilekçesine eklediği belge ve delillerin incelenmesi sonucunda; şikayetçi ... Ltd Şti.’nin, ... şirketinin Türkiye’deki temsilcisi ve imtiyazlı ortağı olduğuna ilişkin hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı, mahkemece şikayetçi şirkete katılan sıfatı verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi kazandırmayacağı anlaşıldığından, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15994, Karar No: 2020/2917, Tarih: 03.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/15994 E.  ,  2020/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali, Terkin, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 66 ada 15 parsel nolu taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalan bölümünün tapusunun iptalini, davalıların elatmasının önlenmesini, binanın kalini talep etmiştir.

Dava tapu iptali, terkin, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, davacı vekilinin 03.11.2015 tarihli tavzih talebi mahkemenin 10.03.2016 tarihli ek kararı ile reddedilmiş, bunun üzerine mahkemenin tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin 03.11.2015 tarihli ve 2013/305 Esas, 2014/530 Karar sayılı ek kararına yönelik temyiz itirazı yönünden, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacının tavzih talebinin yeni dava konusu yapılabilecek hususlardan olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/3612, Karar No: 2020/3240, Tarih: 23.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/3612 E.  ,  2020/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 13. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Dava dosyasına konu suç nedeni ile tutuklu bulunan sanığa iddianamenin 17/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın savunmasının alındığı duruşma tarihinin de 18/11/2014 olduğu, CMK'nın 176/4. maddesi uyarınca tebliğ ile duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği, ancak bu süreye uyulmamasına rağmen sanığa CMK'nın 190/2. maddesi uyarınca duruşmaya ara verilmesini istemeye hakkı olduğunun hatırlatılmadığı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-b maddesi uyarınca sanığın savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma hakkının kullandırılmaması sureti ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi,

2-Sanığın 30/08/2014 tarihinde alınan ifadesi ve aynı tarihli sorgusuna katılan sanık müdafiinin; ifade ve sorgu sırasında ayrıca 08/09/2014 tarihli dilekçesi ile sanığın görünüş itibariyle 18 yaşından küçük olduğunu beyan etmesi karşısında; bu konuda gerekli araştırma yapılarak gerektiğinde sağlık kurulu veya İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılması ve sanığın gerçek yaşının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Dosya kapsamındaki 30/08/2014 tarihli olay tutanağında; olay günü 23:00 sıralarında uyuşturucu madde satıcılarına yönelik çalışmalar yapan kolluk görevlilerini farkeden sanığın sokak içerisine dönerek "ayık ol" diye yüksek bir ses tonuyla bağırdığı, Mahsum Turan olduğu tespit edilen diğer şahsın ise, sanığın "ayık ol" ikazından sonra elindeki beyaz renkli poşette on parça defter kağıdına sarılı ve ekspertiz raporuna göre net 9.85 gram esrar elde edilebileceği tespit edilen hint keneviri bitki parçalarını metruk binanın girişinden içeri doğru fırlattığının belirlenmesi karşısında; olay tutanağında imzaları bulunan tüm tutanak tanıklarının usulünce duruşmaya çağrılarak beyanlarının alınması ayrıca eylemin sübutu bakımından aynı olay nedeniyle yaş küçüklüğü sebebiyle hakkında ayrı soruşturma yürütülen Mahsum Turan'ın yargılandığı İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/263 esas sayılı dava dosyası derdest ise davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın aslı veya onaylı örneklerinin bu dosya içerisine konularak, tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumumun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2509, Karar No: 2018/9060, Tarih: 20.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2509 E.  ,  2018/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ....'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/11/2010 tarih, 2010/293 Esas ve 2010/316 sayılı kararının, Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 29/06/2015 tarihli ve 2015/5106 Esas ve 2015/2776 Karar sayılı ilamı ile onanması neticesinde kesinleşmesini müteakip, cezanın infazı sırasında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile infaza konu ilamdaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi talebinin kabulü ile dosyanın uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesine ilişkin, anılan Mahkeme'nin 08/12/2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararını müteakip, uzlaştırma işleminin yapıldığına ilişkin uzlaştırma raporunun Mahkemeye sunulması sonrasında, kamu davasının düşürülmesine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/01/2017 tarih, 2010/293 Esas ve 2010/316 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18/04/2018 tarih ve 94660652-105-57-8780-2017 Kyb sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/04/2018 tarih ve 2018/34808 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE:

Dosya aslının, diğer sanık yönünden temyiz incelemesi amacıyla Yargıtay'da olduğu anlaşılmakla, suret üzerinden yapılan incelemede,

MEZKUR İHBARNAMEDE:

Dosya aslının, diğer sanık yönünden temyiz incelemesi amacıyla Yargıtay'da olduğu anlaşılmakla, suret üzerinden yapılan incelemede,

1-05/08/2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin "Kovuşturma evresinde uzlaşmanın hukukî sonuçları" başlıklı 27. maddesinin "(1) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi hâlinde, davanın düşmesine karar verir. (2) Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi hâlinde; sanık hakkında, Kanunun 231 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. (3) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmesi hâlinde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilir. (4) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi hâlinde, mahkeme tarafından, Kanunun 231 inci maddesinin on birinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın hüküm açıklanır. (5) Sanığın, edimini yerine getirmemesi hâlinde uzlaştırma raporu 2004 sayılı Kanunun 38 inci maddesinde yazılı ilâm mahiyetini haiz belgelerden sayılır." şeklinde olduğu, dosyada mevcut bila tarihli uzlaştırma raporu ve mağdur ... tarafından sunulan 06/01/2017 tarihli dilekçe içeriklerine göre, sanık ile mağdurun 600,00 TL 12/01/2017, 12/02/2017 ve 12/03/2017 tarihlerinde 200,00'er TL olarak üç eşit taksitler halinde ödenmesi karşılığında uzlaştırmanın sağlandığı anlaşılmakla, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde,

2-Sanığın internet kafede çalışan katılanın iş yerine giderek konuşup iade etmek bahanesiyle cep telefonunu alarak gitmesi şeklinde gerçekleşen olayda, eyleminin 5237 sayılı Kanunu'nun 142/1-b. maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve uzlaştırma kapsamı dışında kalan nitelikli hırsızlık suçu yönünden uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeksizin hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken, tarafların uzlaştırılmaları nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonunda sanık Lütfu Gürsoy'un hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair 25/11/2010 tarih, 2015/5106 Esas ve 2015/2776 Karar sayılı kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 30/11/2017 tarih, 2017/5489 Esas ve 2017/3833 Karar sayılı ilamı ile incelenerek düzeltilerek onama kararı verildiği anlaşılmakla, bu sanık hakkında yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı Daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın önceki incelemeyi yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13980, Karar No: 2006/12395, Tarih: 13.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13980 E.  ,  2006/12395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Amasya 1. Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

Tarih               : 5.7.2006
Yargıtay — Esas No: 2015/14526, Karar No: 2015/13669, Tarih: 26.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/14526 E.  ,  2015/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2013/1152-2015/377

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın bir bölümünün ecrimisil istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7403, Karar No: 2015/19444, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7403 E.  ,  2015/19444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/552-2014/864

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belertilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki dekar bazına meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toptan kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranın %50' den fazla olamayacağının düşünülmemesi,

3-Yapının (ibadethanenin) mevcut durumu, dosyaya yansıyan özelliklerine ve dosyadaki fotoğraflar nazara alındığında Çevre ve Şehirçilik Bakanlığı' nın tebliğine göre aksine bilgi ve belge bulunmadıkça 4/A sınıfı (1000 kişiye kadar ibadethaneler) kabul edilerek bedelinin tesbit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.