muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18427, Karar No: 2018/5188, Tarih: 09.07.2018

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan ... iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Somut olayda; davalılar arasında düzenlenen ... 15. Noterliğinde 20.03.2012 tarih ve 10541 yevmiye numaralı Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ve Satış Vaadi Sözleşmesi yapıldığını, yapılan sözleşmeye göre 297 ada 63 parselde yapılacak olan inşaatta A Blok 1-3-6, B Blok 1-3-6 ve C Blok 1-3-6 numaralı bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine bırakıldığı, 15.07.2014 tarihinde düzenlenen harici satış sözleşmesine göre ise A Blok 1-3-6, B Blok 1-3-6 ve C Blok 1-3-6 numaralı bağımsız bölümlerin arsa sahipleri tarafından 4.750.000 USD karşılığında yükleniciye devredileceğinin kararlaştırıldığı, davacı ile davalı yüklenici şirket arasında yapılan 14.09.2014 tarihli harici satış sözleşmesinde ise de A Blok 3 numaralı bağımsız bölümün 600.000 USD karşılığında davacıya devredileceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. 15.07.2014 tarihli sözleşme uyarınca taşınmazda inşa edilen bir kısım bağımsız bölümlerin ... intikalinin davalı ... İnşaat Otomotiv Gıda Turizm Teks. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda arsa sahiplerinin bir kısım bağımsız bölümlerin bedelini aldıklarını ve taşınmazların devrini gerçekleştirdiklerini beyan etmeleri karşısında diğer taşınmazların devrinden kaçınarak sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesi iyiniyet kurallarıyla bağdaşmaz (TMK.2.md.). Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda inceleme yapılması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava konusu 297 ada 63 parsel A Blok Zemin kat 3 bağımsız bölüm nolu mesken, davalı şirket dışındaki arsa sahipleri olan diğer davalılar adlarına 10.04.2014 tarihinde kat irtifakı tesisi suretiyle kayıtlıdır. Davalı şirket ile diğer davalılar arasında 20.03.2012 tarihinde noterde düzenlenen gayrımenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, çekişmeye konu bağımsız bölümün arsa sahipleri olan davalılara ait olduğu; yine davalılar arasında 15.07.2014 tarihli harici satış sözleşmesi yapılarak, anılan inşaat sözleşmesiyle arsa sahiplerine ait olacağı kararlaştırılan ve içlerinde çekişmeli bağımsız bölümün de bulunduğu toplam 9 adet bağımsız bölümün, düzenlenecek USD ödemeli senetler karşılığında davalı şirkete satışının vaadedildiği, davalı şirketin de davacıya, 14.09.2014 tarihli adi yazılı sözleşmeyle, belirtilen 3 nolu bağımsız bölümün satışını vaadettiği taraflar arasında ihtilafsızdır. Davalı şirketin, diğer davalılara 02.04.2015 tarihli ihtarname keşide ederek, bonoların ibraz edilmesi ile ödemelerin kabulü ve taşınmazın tapuda ferağının verilmesi istenmiş ise de; diğer davalılar tarafından düzenlenen 10.04.2015 tarihli cevabi ihtarnameyle, sözleşmenin geçerli olmadığı ve kendilerindeki senetlerin tahsil edilmeden iade edileceği bildirilmiştir. O halde; uyuşmazlık, kayıt maliki olan davalıların, harici satış sözleşmelerinin, yasanın öngördüğü emredici şekil koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazın mülkiyetini devre yanaşmamalarının TMK'nun 2. maddesi gözetilerek hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği gibi; tapulu taşınmazların satışı TMK'nun 706, 6098 sayılı TBK'nun 237 (BK'nun 213), 2644 sayılı ... Kanunu'nun 26 maddeleri uyarınca ve satış vaadi de Noterlik Kanunu'nun 60 ve 89. maddeleri gereğince resmi şekilde yapılmadıkça hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz ve satın alana mülkiyet hakkı bahşetmez. TMK'nun 706. maddesinde öngörülen resmi şekil şartı, bir ispat şartı olmayıp, bir geçerlilik şartıdır. Bu sebeple resmi memur önünde yapılmayan harici satış belgelerine değer verilemez ve buna dayalı olarak iptal ve tescil isteğinde bulunulamaz.

Hemen belirtilmelidir ki; eldeki dava, yüklenicinin inşaat sözleşmesi uyarınca yapmayı taahhüt ettiği inşaat karşılığında kendisine verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölüm hakkında değil, yüklenicinin haricen satın alıp, yine haricen sattığı bağımsız bölüm hakkında açılmış olup; bu haliyle davanın, yüklenicinin alacağının temlikine değil, harici satış sözleşmelerine dayalı ... iptal ve tescil isteğine ilişkin olduğu açıktır. Öyle ise, somut olayda 30.09.1988 tarih ve 1987/2 esas-1988/2 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama olanağından söz edilemez. Anılan tevhidi içtihad kararında, geçersiz sözleşmeye dayanılarak açılan cebri tescil davasının, olayın özelliği gerektirmedikçe, hakkın kötüye kullanılmasını önlemek amacıyla dahi olsa reddi gerektiği vurgulanmış; somut olay gibi örnekler verilerek, bu nitelikteki cebri tescil davasının reddedilmesi gereğine değinilmiştir. Eldeki davada, davalı şirket davayı kabul etmiş, diğer davalılar davanın reddini savunmuşlar; mahkemece, ifa imkansızlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş olup, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir. Öyle ise, yukarıda açıklanan nedenlerle ve temyiz edenin sıfatına göre hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/8881, Karar No: 2018/5577, Tarih: 10.09.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/8881 E.  ,  2018/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesiyle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2018 gün ve 2018/202 E. 2018/317 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5772, Karar No: 2017/11567, Tarih: 12.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/5772 E.  ,  2017/11567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait diğer davalı ...'ın kontrolündeki ... plaka sayılı araçla yolculuk ederken aracın ...'ın kusuru sebebiyle takla attığını ve davacının yaralandığını, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/564 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada ...'ın mahkumiyetine karar verildiği ve kararın kesinleştiğini, davacının kollarında kırıklar meydana geldiğini ve ameliyat olduğunu, sürekli tedaviye rağmen kollarını halen tam olarak kullanamadığını ayrıca kaza sırasında davacının gözlüğünün kırıldığını ve yeni gözlük masrafının 695,00-TL tuttuğunu belirterek 695,00-TL maddi tazminatın ve 50.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., diğer davalı şirket ile herhangi bir yazılı sözleşmesi olmadığını, aracın sahibinin ... olduğunu ve aracın lastikleri ve ön takımı konusunda kendisini uyardığını, kazada kendisinin de yaralandığını, manevi tazminat davasını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Turizm Sey.Petrol Ürün.Otomotiv Nakliyat Tic.Ltd Şti vekili, müvekkilinin kazada bir sorumluluğu bulunmadığını, davacının emniyet kemerini takmadığı için kusurlu olduğunu, davacıda uzuv kaybı ve maluliyet bulunmadığını, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu ve manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 695,00-TL'sının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 15.000,00-TL'sı manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş,hüküm davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kabul edilen 695,00 TL maddi tazminat miktarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden,davalı ...vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı ...vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı ...vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

3- Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir

bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin temyiz dilekçesinin hükmolunan maddi tazminata ilişkin kısım yönünden mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin sair temyiz itirazının reddine, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/12/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3450, Karar No: 2018/7917, Tarih: 02.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3450 E.  ,  2018/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12087, Karar No: 2012/14868, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/12087 E.  ,  2012/14868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde müdafiinin işyeri adresinde daimi işçisine 21.06.2007 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafii Av. ...'in eski hale getirme talebinde bulunduğu ve mahkemece talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de; müdafiinin tebligatı geçersiz kılacak hukuki bir mazeret beyan etmemesi nedeniyle eski hale getirmenin kabulüne dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 20.08.2007 tarih ve 2006/198 Esas, 2007/349 sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... müdafii hükmü temyiz ettiğinden, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz talebinin REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12950, Karar No: 2010/16465, Tarih: 22.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12950 E.  ,  2010/16465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Azdavay Kadastro Mahkemesinin 2008/104 esas sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek,

2) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit haritası örneğinin orman yönetiminden istenerek,

3) 2 numarada ... belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 8 ya da 10 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

Bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine, 22/12/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1834, Karar No: 2011/3143, Tarih: 18.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1834 E.  ,  2011/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

İrtikap, görevi kötüye kullanma ve yalan tanıklık suçlarından sanıklar ... ve arkadaşları haklarında yapılan yargılama sırasında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesiyle Durağan Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, kanıtların değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli mahkemeye ait bulunmasına ve Durağan Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2010 gün ve 2010/79 E. 2010/77 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16904, Karar No: 2022/13012, Tarih: 08.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16904 E.  ,  2022/13012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KÖRFEZ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,