muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14322, Karar No: 2014/873, Tarih: 23.01.2014

Somut olayda davacı davalı işyerinde 4 yıl 10 ay 2 gün süre ile yükleyici olarak çalışmıştır. Davacı işyerinde 2.000,00 TL net ücretle çalıştığını beyan etmiş, davalı ise çalışmanın asgari ücretle olduğunu savunmuştur. Dosyaya sunulan bordroların çoğunluğu imzalı olup asgari ücret üzerinden düzenlenmiştir. Davacı tanıkları davacının aldığı ücret konusunda iddiayı doğrular nitelikte beyanda bulunmuşlardır. Ordu Esnaf ve Sanatkarlar Odasından alınan emsal ücrete göre ise davacının yevmiyesinin günlük 40-60 TL olabileceği bildirilmiştir. Mahkemece davacının asgari ücret aldığı kabul edilerek alacakları hüküm altına alınmıştır. Her ne kadar mahkemece davacının asgari ücret aldığı kabul edilmişse de gerek davacı tanıkları gerekse emsal ücret araştırma yazısına göre davacının asgari ücretten daha fazla ücret aldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının emsal ücret araştırması yazısında belirtilen yevmiyelerin ortalaması 50,00 TL ile çalıştığının ve aylığının 1.500,00 TL olduğunun kabul edilmesi gerekecektir. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın davacının asgari ücret aldığının kabulü ile sonuca gidilmiş olması doğru olmamıştır.

3-Mahkemece hüküm altına alınan fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına en yüksek mevduat faizi uygulanması gerekirken hatalı olarak yasal faize hükmedilmesi de isabetsiz olmuştur.

4- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günde 12 saat çalıştığı dönem için günde 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenmesi düşülmeside hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8186, Karar No: 2011/9443, Tarih: 18.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8186 E.  ,  2011/9443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.11.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 54 ada 5268 parsel sayılı taşınmazda murislerinin “...,... ” ile kendisinin “...” olarak yazılan kimlik bilgilerinin “...,... oğlu ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

./..

2011/8186 - 9443 - 2 -

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Eldeki davada, öncelikle araştırma yöntemi yönünden; tapulama tutanakları ile “...,...’e” ait nüfus kayıtlarının getirtilmemiş olması ile nüfus müdürlüğünden tapu kayıt malikleri “... eşi ... ve ... kızı ... ile ... oğlu ...’ın” araştırılması gerekirken davacının murisleri ve kendisine ait nüfus kayıtlarının sorulmuş olduğu görüldüğünden mahkemece yapılan araştırma yeterli görülmemiştir. Yine dosyada mevcut ...’e ait nüfus kaydının ve ... ile ... ...’in veraset ilamının incelenmesinden kardeş oldukları anlaşılan ... ile ... ...’in anne ismi konusunda da çelişki olduğundan davacının murisi ...’in iki evliliğinin olup olmadığının araştırılması gerekirken eksik araştırma ile verilen karar doğru olmamıştır.

Mahkemece, tapu sicil müdürlüğünden 54 ada 5268 parsel sayılı taşınmaza ait tapulama tutanakları ile tüm dayanak belgeler istenilmeli, gelen kayıtlar içerisinde davanın esasına ilişkin bilgi araştırması yapılmalı, nüfus müdürlüğünden tapu kayıt malikleri “... eşi ... ve ... kızı ... ile ... oğlu ...” isimli kişiler bulunup bulunmadığı araştırılmalı, anne ismi konusundaki çelişki nüfus müdürlüğünden yapılacak araştırma ve tanık beyanı ile giderilmeli, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise taşınmaz başında keşif yapılarak tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri dinlenmelidir.

Yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra neticesine göre bir karar vermek gerektiği halde mülkiyet nakline yol açacak şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20669, Karar No: 2014/3878, Tarih: 04.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20669 E.  ,  2014/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu emsal olarak incelenen Mollafenari Mahallesi 5599 ada 17 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 30.06.2008 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen Mollafenari Mahallesi 5599 ada 17 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen Mollafenari Mahallesi 5599 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 30.06.2008 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşımaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre 2012 yılına ilişkin rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8564, Karar No: 2008/12720, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8564 E.  ,  2008/12720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Bilirkişiler kesinleşen orman kadastro haritasını memleket haritası üzerine aplike ederek dava konusu parselin konumunu gösterdiklerini bildirmiş iseler de, orman tahdit haritası, kadastro paftası üzerine ölçekleri denkleştirilerek aplike edilmediği gibi, kesinleşen orman sınır noktalarının yerleri de tahdit haritası üzerinde gösterilmemiş, orman kadastro haritasındaki açı ve eğimlerde gözle görünür şekilde farklı olduğu görülmüştür.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30508, Karar No: 2015/14973, Tarih: 24.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/30508 E.  ,  2015/14973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak, muhtar olan sanık hakkında verilen hükmün, köy tüzel kişiliğinin kaldırılması nedeniyle suçtan zarar görme olasılığı bulunan... Belediye Baş kanlığına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına ko nulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen baş vurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak... Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10459, Karar No: 2023/12675, Tarih: 11.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/10459 E.  ,  2023/12675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1066 E., 2022/979 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/619 E., 2021/357 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.01.2015 tarihli iş kazası nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminata ilişkin talebini 245.476,62 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 08.01.2015 günü davacının, davalı şirketin işçisi olarak pres makinesine demir yerleştirmekte iken parmağını pres makinesine sıkıştırması suretiyle iş kazası geçirdiği, davacı adına düzenlenmiş 16.04.2015 tarihli ‘İş Güvenliği Talimatı ve Taahhütnamesi Kişisel Koruyucuların Zimmeti’ başlıklı belgede işvereni temsilen davalı şirketin kaşesinin kullanılmış olması ve bu kaşede dava dışı ...’un adının yer alması; Adıyaman Ticaret Sicil Müdürlüğü’nce sunulan Adıyaman 1. Noterliği’nce onaylanan 04.12.2008 tarihli karar uyarınca, dava dışı ...’un, davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığının kararlaştırılmış olması; Cumhuriyet Başsavcılığı soruşturma dosyasında ifadeleri alınan şahısların beyanlarında davacının davalı şirketin işçisi olarak çalıştığı sırada uyuşmazlığa konu iş kazasının meydana geldiğine dair beyanda bulunmuş olmaları karşısında, davalı şirketin husumet itirazının yerinde olmadığı, davacının davalı şirketin işçisi iken iş kazasının meydana geldiği kanaatine varıldığı,davalı şirketin gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini vermediği; pres makinesinde yapılan çalışmalara dair gerekli önleyici tedbirlerin alınmadığı, bu nedenle iş kazasının meydana gelmesinde % 95 oranında kusurlu olduğu, davacı kazazede ...’ın ise davacının kendi can güvenliğini tehlikeye atarak tehlikeli harekette bulunmak suretiyle, gerekli dikkat, tedbir ve özen yükümlülüğünü yerine getirmediği, bu nedenle iş kazasının meydana gelmesinde % 5 oranında kusurlu olduğu, aktüerya alanında uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 11.05.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda, TRH2010 yaşam tablosu esasları, davacının maluliyet oranı, davacının yaşı, dosya içeriği ile uyumlu kusur oranları dikkate alınarak maddi tazminat hesabı yapıldığı, davacının manevi tazminat talebi yönünden ise 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, davacı kazalı işçinin yaşı, maluliyet oranı, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, yargılamaya konu iş kazasının işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklanması, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü gözetilerek, gelişen hukuktaki yaklaşıma uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıracak oran kapsamında, hak ve nefaset kuralları uyarınca manevi tazminat miktarının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,"245.476,62 TL maddi tazminatın iş kazasının meydana geldiği 08.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,10.000 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği 08.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, davacının davalı şirketin çalışanı olmadığını, davacının şirketin yetkilisi olan ...'un kendi çalışanı olduğunu, iş kazası tarihinde davalı şirketin değil ...'un işinde çalıştığını, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, kusurun da SGK müfettiş raporunda Mustafa Durmuş'a yüklendiğini, kusur raporuna yönelik itirazlarına rağmen ek rapor alınmadığını, davacının pedalın bozuk olduğunu bile bile makineyi kullandığını, asli kusurlunun davacı olduğunu, davacının tecrübeli bir işçi olduğunu ve davacıya izafe edilen kusurun düşük olduğunu, maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile , davacının dosya kapsamına göre kayıtlarda işvereninin ... olarak gözüktüğü, işveren olarak gözüken ...'un davalı şirketi temsile yetkili kurucu müdürü olduğu, iş kazasının SGK müfettiş raporuna göre ve bu raporda ifadesi alınan tanık beyanlarına göre ... Metal adlı işyerinde meydana geldiği, dava dışı ...'a ait gerçek şahıs ünvanlı işletmenin faaliyet konusu ile davalı şirketin faaliyet konusunun benzer nitelikte olduğu , davalı şirketin organik bağ nedeniyle iş kazasından kaynaklanan davacının zararından sorumlu olduğu ve husumet yöneltilmesinin yerinde görüldüğü, kusur raporuna yönelik istinaf nedenleri bakımından ise, iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinin hazırladığı 19.01.2021 tarihli raporda, işverenin %95 ve davacının %5 kusurlu olduğuna yönelik SGK Müfettiş inceleme raporuna, ... Şirketinin yetkili işvereninin ... olması nedeniyle katıldıklarının belirtildiği, davacının pres makinasına demir yerleştirirken baş parmağını pres makinasında sıkıştırması sonucunda koptuğu, istinaf edilmeyen Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından düzenlenene raporda davacının %22,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği hükme esas alınan kusur raporunda yer alan tespitlerin, olayın oluş şekline ve olay tarihindeki iş sağlığı ve güvenliği mevzuatı hükümlerine göre mahkemece işverenin %95 oranında, kazazede davacının %5 oranında kusurlu olduğuna yönelik kabul yerinde olduğundan kusura yönelik davalının istinaf başvurusu yerinde görülmediği, hesap raporunda da bakiye ömür tablosu olarak TRH-2010 tablosunu esas alarak yapılacak hesaptan kazazade sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödeneğinin 6098 sayılı TBK 55 inci maddesi kapsamında rücu edilebilecek kısmını tenzil edildiği ve raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf nedenlerinin de yerinde olmadığı, davacı lehine takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat miktarının yerinde olduğu gerekçesi ile davalı Şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı ...'ın, davalı şirketin çalışanı olmadığını, aynı zamanda şirketin yetkilisi de olan ...'un kendi çalışanı olduğunu ve iş kazası meydana geldiğinde davalı şirketin işinde değil ...'un işinde çalıştığını, SGK kayıtlarında da davacı ...'ın dava dışı ...'un çalışanı olarak göründüğünü, SGK müfettiş raporunda işveren olarak ...'un gösterildiğini ve kusurun ...'a yükletildiğini, SGK müfettiş raporunda davalı şirkete yüklenen kusur olmadığını, bu nedenle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının pedalın bozuk olduğunu bile bile makineyi kullandığını ve gerekli tedbirleri almadığını, asli kusurlu olduğunu, hesap bilirkişisi tarafından çok fahiş oranda maddi ve manevi tazminat rakamları çıkarıldığını ve mahkemece bu rapora göre karar verildiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalının iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğraması sonucu maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 55 inci, 74 üncü ve 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme