muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6431, Karar No: 2022/1533, Tarih: 23.02.2022

Hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesinde delillerin toplanmasını müteakip mahallinde icra edilen keşif, keşif neticesi düzenlenen bilirkişi raporları, keşif mahallinde ifadelerine başvurulan yerel ve tespit bilirkişilerinin birbirlerini ve kadastro tespit tutanak içeriklerini doğrulayan beyanları ile dosya kapsamına göre; davalı tarafça kadastro tespit tarihine kadar 20 yılı aşkın süre ile aralıksız ve çekişmesiz olarak 111 ada 11 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın etrafı çeperle çevrilmek suretiyle sahiplenildiği, üzerinde az sayıda meyveli meyvesiz ağaçların bulunduğu, tarım aletleri ve odun koymak suretiyle kullanıldığı, 106 ada 80 parsel, 107 ada 10 ve 14 parsel sayılı çayır vasıflı taşınmazların ise otu biçilmek suretiyle tasarruf edildiği, taşınmazların davalılardan önce de üst soylarının zilyetliği altında bulunduğu, aynı çalışma alanında davalılar adına senetsizden tespit ve tescil edilen taşınmazların sulu/kuru toprakta 40/100 dönümü geçmediği, davalılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen ve kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının gerçekleştiğinin anlaşıldığı, İlk Derece Mahkemesince de bu gerekçeyle ispatlanamayan asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesinde usul ve esas yönünden hukuka, kamu düzenine aykırılık bulunmadığından davacı Hazine vekilinin dava konusu taşınmazlar hakkında verilen karara yönelik yerinde görülmeyen istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, istinaf dilekçesinde belirtilen 119 ada 5 parsel ve 118 ada 14 parsel sayılı taşınmazlar istinaf incelemesi yapılan davaya konu olmadığından davacı vekilinin bu taşınmazlara yönelik istinaf istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16493, Karar No: 2015/16385, Tarih: 28.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/16493 E.  ,  2015/16385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yargılanmanın Yenilenmesi (Boşanma)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davasına ilişkin kararın yargılamasının yenilenmesine ilişkin eldeki dava davacı erkek vekili Av. ... ve Av. ... tarafından açılmış ve takip edilmiştir. Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan boşanma davaları ile yargılamanın iadesine ilişkin davaların takibi için avukatın vekaletnamesinde özel yetki bulunması zorunludur. (HMK.md.74) Davayı davacı erkek adına açan, takip eden ve temyiz eden adı geçen vekillerin vekaletnamelerinde özel yetki bulunmamakladır. Özel yetki içeren vekaletnamelerin tamamlanması için, dosya mahalline iade edilmiş, usulüne uygun olarak adı geçen vekillere yapılan tebligata rağmen özel yetki içeren vekaletname dosyaya ibraz edilmemiştir. Mahkemece gerekçeli karar bu kez davacı asile tebliğ edilmiş ise de, davacı asil tarafından yetkisiz vekil tarafından yapılan temyiz başvurusuna icazet verilmesi yönünde bir işlem yapılmadığı gibi, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren süresi içerisinde temyiz başvurusunda da bulunmamıştır. Hal böyle olunca; hükmü davacı ...'e vekaleten temyiz eden Avukatlar ... ve Av. ... kendilerine verilen süre içerisinde özel yetki içeren vekaletnamesini ibraz etmediklerinden ve kararın tebliğ edildiği davacı ...'de kararı temyiz etmediğinden, yetkisiz vekil tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/30461, Karar No: 2017/18864, Tarih: 22.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/30461 E.  ,  2017/18864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 15/06/2004 - 20/03/2015 tarihleri arasında bakım onarım müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, gale yataklarının ısınmasının hemen her fabrikada meydana gelebilecek olağan bir arıza olduğunu, bu arızanın meydana gelmiş olmasının mekanik bir ayarsızlığa işaret edebileceği gibi işletme şartlarına bağlı olarak farklı bir sebeple de meydana gelebileceğini, ısınma probleminin ... firmasının yaptığı müdahaleler sonrası ortaya çıktığının iddia edilmesine rağmen firmaya karşı hiçbir yaptırım uygulanmadığını, yapılan her müdahalenin şirket genel müdürünün talimat ve takibiyle gerçekleştiğini, savunma talep yazısından anlaşılacağı gibi olayın 03/02/2015 tarihi itibariyle öğrenildiğini, iş akdinin feshinin İş Kanunu'nun 26. maddesinde yer alan 6 günlük süre geçirildikten sonra yapıldığını ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının bakım ve onarım müdürü olarak görev yaptığını, fırının ve başka ekipmanların düzenli çalışmasının davacının sorumluluğu altında olduğunu, 04/02/2015 tarihinde döner fırının kabul edilebilir değerleri aşacak şekilde ısındığının tespiti üzerine konu ile acilen ilgilenilmeye başlanıldığını, 03/02/2015 tarihinde fırının en önemli bağlantı elemanlarından gale yatağı denilen parçalarından olan 1 ve 2 numaralı gale yatakları ile oynandığını ve akabinde 04/02/2015 tarihinde öğleden önce 7 nolu gale yatağına, öğleden sonra 8 nolu gale yatağına müdahale edildiğini, bu hatalı işlemler nedeni ile de sorunun ortaya çıktığının anlaşıldığını, arıza nedeniyle yapılan tamirat çalışmalarının sonucunda fırının ancak 16/02/2015 tarihinde tam olarak devreye girdiğini, tamirat esnasında fırının zaman zaman devrinin düşürülmesi, zaman zaman da tümü ile durdurulması nedeni ile çimento üretiminde kayıplar olduğunu, üretim yapmayan fırının ısı değerlerinin korunabilmesi için de gereksiz enerji kayıpların yaşandığını, yapılan araştırmalar sonucunda hiçbir yetkisi olmamasına rağmen gale yataklarına 03/02/2015 tarihinde yapılan ilk müdahalenin müteahhit firma tarafından yapıldığının ve bu işleme genel müdürün talimatıyla izin vermemesi gerekirken müdahalenin davacının bilgisi ve izni dahilinde yapıldığının anlaşıldığını, buna ilişkin tutulan raporun 09/03/2015 tarihi itibariyle üst yönetime bildirildiğini, disiplin kurulunun 16/03/2015 günü toplandığını ve yapılan soruşturma sonucunda davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, müteahhit ... firması tarafından söz konusu fırına müdahale edildiğinin görüldüğü ve davacının bilgisi olduğunda fırında henüz bir arıza meydana gelmediği, sonradan meydana gelen arızanın hemen hemen her döner fırında meydana gelebilecek bir arıza olduğu, meydana gelen arıza ile ilgili amirlerin bilgilendirildiği, genel müdürün de olay yerine gelerek davacıya verdiği talimat sonucu davacının arızaya müdahale ettiği, davacının genel müdürü talimat verdikten sonra insiyatifini kullanamayacağı, verilen talimatları uygulamak zorunda olduğu, arızanın ... firmasının yaptığı müdahaleler sonrası ortaya çıktığı iddia edilmesine rağmen firmaya karşı herhangi bir yaptırım uygulanmadığının anlaşıldığı, ayrıca davalı şirketin, iş akdinin feshine gerekçe yaptığı olayın öğrenilmesi ile akdin feshi arasında yaklaşık 1,5 ay kadar süre geçtiği dolayısıyla 6 işgünü içinde fesih yoluna gidilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. I bendinde “İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması” halinde işverenin iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebileceği ve bu nedenin haklı neden olacağı, bu halde işçinin 1475 sayılı Kanunun yürürlükte olan 14. Maddesi uyarınca kıdem tazminatına hak kazanamayacağı düzenlenmiştir.

Ancak 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun işçinin sorumluluğu başlığı altında düzenlenen 400. Maddesine göre “(1)İşçi, işverene kusuruyla verdiği her türlü zarardan sorumludur. (2)Bu sorumluluğun belirlenmesinde; işin tehlikeli olup olmaması, uzmanlığı ve eğitimi gerektirip gerektirmemesi ile işçinin işveren tarafından bilinen veya bilinmesi gereken yetenek ve nitelikleri göz önünde tutulur”. Maddede, işçinin sorumluluğunun sınırlandırılması ile ilgili ikinci fıkradaki düzenleme, hem hukukumuz bakımından yenidir hem de iş kanunlarının kapsamına giren iş ilişkilerinde de uygulanacağı için özel bir önem arz etmektedir. Bu düzenleme nedeni ile kusurun derecesi, işin tehlikeli olup olmaması, zararın yüksekliği, riskin sigorta edilebilirliği, işçinin işletmedeki konumu, ücretinin seviyesi, kıdemi, yaşı, ailevî ilişkileri ve zarar anına kadarki davranışları göz önünde bulundurulacaktır. (Prof. Dr. Polat SOYER. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununda Yer Alan “Genel Hizmet Sözleşmesi”ne İlişkin “Bazı” Hükümlerin İş Hukuku Açısından Önemi... Üniversitesi. İş Hukukunda Güncel Sorunlar Semineri (2) Tebliği). Özellikle 2. fıkra ve bu fıkranın yasal gerekçesi ile kaynak alınan İsviçre Borçlar Kanunu’nun uygulaması karşısında 25/II.ı bendindeki haklı nedenin yeniden değerlendirilmesi ve yoruma tabi tutulması gerekir. Zira ikinci fıkradaki düzenleme ile işçinin kusur oranına göre verdiği hasar otuz günlük ücretini aşsa da kusurun daha çok işverende veya başka bir etkende olduğu, işçinin kusurunun daha az ve hafif olduğu durumlarda sorumlu tutulmamasına karar verilecektir.

Keza İşveren, iş sözleşmesine aykırı davranışta bulunan işçiye yaptığı eylemle orantılı bir yaptırım uygulamalıdır. Yapılan eylemle orantılı olmayan ve ölçüsüz olarak nitelendirilebilecek bir yaptırım mazur görülemez. Sonuç itibariyle fesihte bir cezadır. Ölçülülük ilkesi uyarınca, uygulanacak önlem, ulaşılmak istenen amacı gerçekleştirmeye elverişli olmalı bir başka anlatımla tedbir uygun olmalı, ulaşılmak istenen amaç açısından gerekli olmalı ve uygulanacak tedbirin sonucu olan müdahale ile ulaşılmak istenen amaç, ölçüsüz bir oran içerisinde bulunmamalıdır. Bu ilke uyarınca yargıç feshin geçerli olup olmadığını kararlaştırırken, işçinin davranışının ağırlığını dikkate alarak, her olayın özelliğine göre işçinin davranışı ile işverence uygulanan fesih türü arasında bir orantısızlık (ölçüsüzlük) olup olmadığını takdir edecektir. İşçinin davranışının haklı fesih olarak değerlendirilmesi ağır ve gerekli olmayan bir sonuç ise geçerli neden, işveren açısından iş ilişkisinin devamını önemli ölçüde çekilmez hale getirmeyecek ve işçiye fesih dışında başka bir disiplin cezası ile geçiştirilebilecek bir davranış ise, geçersiz neden kabul edilmelidir.

Belirtmek gerekir ki Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması gereği işverenin haklı nedenlerle fesih hakkının bulunduğu durumlarda, fesih hakkının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 26. maddesi uyarınca hak düşürücü süre içinde kullanmaması veya fesih için Toplu İş Sözleşmesinde Disiplin Kurulu kararının öngörülmesine rağmen, Disiplin Kurulu kararı olmadan fesih hakkının kullanılması halinde, feshin haksız olacağı kabul edilmekte, ancak bu olgu geçerli feshi ortadan kaldırmamaktadır. Zira işçinin davranışı işyerinde olumsuzluklara yol açmış ve işveren açısından iş ilişkisinin önemli ölçüde devam ettirilmesinin beklemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmektedir. Ayrıca haklı fesih hakkının kullanılmasında hak düşürücü süre, feshe yetkili makamın önüne geldiği tarihte başlar. Kısaca hak düşürücü süre, işverenin feshe yetkili makamın öğrendiği tarihten itibaren başlatılmalıdır.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 26. maddesinde düzenlenen 6 iş günlük nispi ve bir yıllık mutlak hak düşürücü süre aynı yasanın 25. maddesinde ki haklı nedenlerle bildirimsiz fesihlerde uygulanacak olup, 18 ve devamı maddelerinde düzenlenen geçerli fesih hallerinde uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Kısaca 26. maddedeki hak düşürücü süre, işçinin 24. maddenin 2. fıkrasına ve işverenin 25. maddenin 2. fıkrasına dayanan fesihler yönünden aranmalıdır. Yoksa işverenin geçerli nedene dayanan fesihlerinde 26. maddede öngörülen hak düşürücü sürelerin işlemesi düşünülemez. Altı günlük hak düşürücü süre içinde fesih hakkı kullanılmadığı takdirde, fesih haksız hale gelir, ancak geçersiz hale gelmez.

Davacı iddiası ve davalı savunması nazara alındığında somut uyuşmazlıkta, feshin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığının tespiti bakımından öncelikle meydana gelen zarar miktarının tespiti, daha sonra da bu zararın meydana gelmesinde davacının kusurunun bulunup bulunmadığı, var ise oranının tespiti gereklidir. Olay teknik bir konu olup, hakimin hukuki bilgisiyle çözülebilecek nitelikte değildir.

Mahkemece yapılacak iş, yukarıda değinilen hususların çözümü bakımından uygun bir bilirkişi heyeti oluşturarak gerekirse mahallinde keşif de yaparak zararın miktarı ve davacının kusur durumu açıklığa kavuşturulduktan sonra feshin haklı ya da geçerliliğini tartışmaktır.

Bu tartışma ile birlikte fesih hakkının 6 günlük hak düşürücü süre içerisinde kullanılıp kullanılmadığı yönünden ise tahkikatın tamamlanıp tahkikat evrakının feshe yetkili makama ulaştığı tarih olduğu gözetilerek durum bu yönden netleştirilip irdelenmeli, ayrıca 6 iş günlük hak düşürücü sürenin geçirilmiş olduğu görülse dahi fesihte makul sürenin geçirilmediği açık olduğundan sadece hak düşürücü sürenin kaçırılmış olmasının haklılığı ortadan kaldırmakla birlikte, geçerliliğe etki etmeyeceği, yani geçerliliği ortadan kaldırmayacağı da gözden kaçırılmamalıdır. Mahkemece, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6367, Karar No: 2022/15641, Tarih: 05.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6367 E.  ,  2022/15641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

...

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan kişilerin basabileceği belgeleri, Bakanlık ile anlaşması olmadığı halde basmak” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden; sanığa yüklenen "2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan kişilerin basabileceği belgeleri, Bakanlık ile anlaşması olmadığı halde basmak" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.09.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/334, Karar No: 2024/1023, Tarih: 24.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/334 E.  ,  2024/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/512 E., 2023/353 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini ve hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir .

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 25.03.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.09.2022 tarihli kararıyla; arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli Toplu ... Sözleşmesi'nin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmasının ve ikramiye alacağı talebine uygulanan faiz türünün hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı işçinin bir yandan ... ... sözleşmesindeki günlük brüt ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da toplu ... sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini davacının ücretinin her seneki asgari ücrete yükseltilerek ... sözleşmesindeki oran üzerinden tekrar tespit edilmesi talebinin hukuka aykırı olduğunu ayrıca hükmedilen faiz türü ve başlangıçlarının da hatalı tespit edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 ... KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile buna bağlı olarak hüküm altına alınan fark alacakların hesap yöntemine ve ikramiye alacağına uygulanan faiz türüne ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.