muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/16352, Karar No: 2009/14897, Tarih: 16.11.2009

01.01.2000-25.01.2000 tarihleri arasında 25 gün,

01.01.2003-02.01.2003 tarihleri arasında 02 gün,

2004 Haziran ayında 30 gün,

2004 Temmuz ayında 30 gün, çalıştığının tesbitine,

Davacının 01.01.2000-31.12.2000 ve 01.01.2003-30.11.2004 tarihleri arasında davalı Ersin İnş. Nak. Sey.Emlak Kom.....Ltd.Şti.’nde çalıştığından , bu dönemler içinde SSK’ya bildirilen sigortalı hizmetlerinin yeniden tespitinde hukuki yarar olmadığından bu konudaki fazla talebin reddine,

2-Alınması gereken 14,00 TL maktu harcın dava dilekçesi ile peşin alınan 11,20 TL harçtan mahsubu ile bakiye 2,80 TL harcın davalı Ersin İnş. Nak. Sey.Emlak Kom.....Ltd.Şti.’nden tahsili ile Hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 11,20 TL peşin harç,11,20 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 22,40 TL harç giderinin davalı... İnş. Nak. Sey.Emlak Kom.....Ltd.Şti.’nden alınarak davacıya verilmesine,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500,00 YTL avukatlık ücretinin davalılar SSK ve... İnş. Nak. Sey.Emlak Kom.....Ltd.Şti.’nden alınarak davacıya verilmesine,

4- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 203,00 YTL yargılama giderinden tadiren 101,50 YTL sinin davalılar SSK ve... İnş. Nak. Sey.Emlak Kom.....Ltd.Şti.’nden alınarak davacıya verilmesine,kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” tarih,rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Etimesgut Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine 16.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25729, Karar No: 2016/26265, Tarih: 05.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/25729 E.  ,  2016/26265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının asıl işveren ...’nde alt işveren konumundaki diğer davalı şirketlere bağlı olarak çalıştığını, 31.12.2009 tarihinde iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti fazla mesai ve tatil çalışmalarının karşılığı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı hazine vekili, davacının davalı Kuruma hizmet veren diğer davalı firmanın çalışanı olup en son çalıştığı şirket tarafından iş sözleşmesinin sonlandırıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... San. ve İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta sonu fazla mesai ücretleri talepleri yönünden zamanaşımı def'inde bulunduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizin 20.11.2013 tarih, 2012/28163 esas, 2013/25634 karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma sonucu davalı şirketler arasında işyeri devri ilişkisi bulunduğu kabul edilerek hesaplanan kıdem tazminatının tamamından son alt işveren ... San ve İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin asıl işveren ile birlikte müştereken sorumluluğuna karar verilmesi isabetlidir. Ancak işyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işverenler kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludurlar. Bu sebeple davacının daha önce çalıştığı alt işverenlerde çalışma sürenin bir yıldan az olduğu gerekçesi ile anılan şirketlerin kıdem tazminatından sorumlu tutulmamış olmaları hatalıdır. Davacının mahkeme kararını süresi içinde temyiz etmemiş olması nedeni ile oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek asıl işveren Sağlık Bakanlığının rücu ilişkisini etkilememesi bakımından, davacının daha önce çalıştığı ....Tem. Tur. İnş. Ot. Ltd. Şti.'nin kıdem tazminatı alacağından sorumlu oldukları miktarlar belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14864, Karar No: 2007/974, Tarih: 08.02.2007

**14. Hukuk Dairesi         2006/14864 E.  ,  2007/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Birleştirilen dosyalarda davacılar yükleniciden temlik yolu ile kazanılan şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü arsa sahibi olan davalılar temyiz etmiştir.

Davacılardan ...’in 18.7.1999...’nin 6.11.2001 ve .....,’nin 18.7.1999 günlü yüklenici ile yaptıkları satış sözleşmelerine dayandığı görülmektedir. Sözleşme konusu konut amaçlı bağımsız bölüm satışıdır. Gerçekten 4822 sayılı Kanunun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununun tanımlar başlıklı 3.maddesinin (e) bendinde "tüketici" bir mal veya hizmeti ticari ve mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişi, aynı maddenin (f) bendinde ise "satıcı" kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari ve mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişi olarak tarif edilmiş, yasanın 23.maddesi ile (c) bendindeki konut amaçlı taşınmaz malların satımından kaynaklanan uyuşmazlıklar Tüketici Mahkemelerinin görevine alınmıştır. Hal böyle olunca birleştirilen dava dosyalarının o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi bulunduğundan Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılmasında yasaya aykırı bir yön yoktur. Davalıların bu hususları kapsayan temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde değildir. Ancak;

Az yukarıda sözü edildiği üzere, davacılar akti ilişkiyi davada taraf olmayan ...İnşaat Tic.Ltd. Şirketi ile kurduklarını iddia etmiştir. Dosya kapsamındaki biçimine uygun düzenlenen 12.7.1988 tarihli asıl ve 5.4.1994 tarihli ek sözleşmeden yüklenici konumundaki dava dışı ...İnş.Ltd. Şirketinin arsa sahibi olan davalılar ile arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenledikleri, davacıların dolaylı olarak bu sözleşmelerden yararlanmak sureti ile yüklenicinin kişisel hakkına dayandıkları anlaşılmaktadır.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin temel borcu bir inşaatı sözleşmesine, fenne ve projelere uygun meydana getirmek bu şekilde ortaya çıkarılacak eseri arsa sahiplerine teslim etmektir. Yüklenici ancak bu edimlerini yerine getirirse şahsi hak kazanacağından kural olarak sözleşmenin bir bakıma bedeli olan arsa payı devrinin o takdirde talep edebilir. Yükleniciden şahsi hakkın devri suretiyle bağımsız bölüm satın alan kişiler açısından da durum farklı değildir. Yüklenicinin arsa sahiplerinden doğrudan isteyemeyeceği bir hakkı onun devrettiği üçüncü kişilerin istiyebileceği düşünülemez. Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ve bu sözleşmeden doğan şahsi hakların temlik edilmesi sonucunda ortaya çıkan karmaşık ilişkilerin ... bir sonuca ulaştırılması açısından bu tür davalara mutlaka yüklenici konumundaki kişilerin de taraf olması gerekir. Zira davacılar yükleniciden temlik aldıkları şahsi hakka dayandıklarından öncelikle şahsi hakkın temellük edildiği yükleniciye karşı ispat edilmelidir. Denilebilir ki, bu davalarda yüklenici ile arsa sahibi olan kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Soruna bu açıdan bakıldığında eldeki davada arsa sahipleri ile arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi olan yüklenici ...İnş.Ltd. Şirketi davada taraf durumunu almamış, eksik taraf teşkili ile hüküm kurulmuştur. O yüzden öncelikle davanın zorunlu tarafı ...İnş.Ltd. Şirketinin davaya katılması sağlanmalı, onun da savunması ve delilleri saptanmalı, bu eksiklik giderilmedir.

Diğer taraftan, arsa sahibi davalılar ile davada taraf durumunu almayan yüklenici şirket arasında düzenlenen 12.7.1988 tarihli asıl sözleşmenin 3. ve 5.maddelerinde, 5.4.1994 günlü sözleşmenin ise 8.maddesinde yapının iskan ruhsatı alınarak teslim edileceği hükümleri bulunmaktadır. Taraflar arasındaki bu hükümler HUMK.nun 287.maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğindedir. Başka bir ifade ile söylemek gerekirse yapının (iskan=oturma) ruhsatı alınmadan teslim edilmiş sayılmasına olanak yoktur. Hukuken teslim ancak yapıya iskan ruhsatı alınmakla mümkün olacağından yüklenici bu edimini yerine getirmeden, arsa sahibi olan davalılardan sözleşme gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümlerin tescili ne yüklenici tarafından ve ne de onun temlik ettiği davacı üçüncü kişiler tarafından talep edilebilir.

Bütün bu açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle yüklenici konumundaki dava dışı ...İnş. Ltd. Şirketinin davaya katılımını sağlamak, onunda savunma ve delillerini toplamak, bundan sonra yapıya oturma izni alınmak üzere yükleniciye veya halefi durumundaki davacılara uygun bir süre vermek bütün bu işlemler yapıldıktan sonra dava konusu istemi sonucu dairesinde hükme bağlamak olmalıdır.

Eksik taraf teşkili ve eksik inceleme ve araştırma ile oluşturulan hüküm açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

Eksik taraf teşkili ve eksik inceleme ve araştırma ile oluşturulan hüküm açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 7.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26166, Karar No: 2018/17758, Tarih: 18.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/26166 E.  ,  2018/17758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların suçlamayı kabul etmemeleri, dinlenen tanıklardan müştekinin kızı ...' un aşamalarda bir kişinin müştekiye "senin oğlun nerede" şeklinde sorular sorduğunu,........ mı" şeklinde sorular sorduklarını, jandarmada ise bir kişinin "senin oğlun nerede okuyor, .... mı" dediğini, müştekinin oğlu tanık .... 'un aşamalarda sanık ...'in müştekiye "senin oğlun nerede okuyor, .... mı" şeklinde sözler söylediğini, tanık ...'in konuşma esnasında sanıkların müştekiyi tehdit etmediğini, tanık ...'ın ise olay yerinden telefon konuşması için ayrıldığını tehdit olayını müştekiden öğrendiğini belirtmeleri karşısında; öncelikle olay esnasında sanıklar tarafından söylendiği iddia ve kabul olunan "senin oğlun nerede okuyor, .... mı?" şeklinde sözlerin ne suretle müştekinin hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceğinden bahisle tehdit niteliğinde olduğunun açıklanması ve eylemin, TCK'nın 106/1-son cümlesindeki, sair kötülük edileceğinden bahisle tehdit niteliğinde olup olmadığının tartışılması; söylendiği iddia olunan sözlerin tehdit suçu olarak kabulü halinde ise; hangi tanığın hangi aşamadaki beyanına itibar edilerek müştekinin beyanının sanıkların savunmalarına üstün tutulduğu ve eylemin ne suretle birlikte işlendiği kabul edilerek TCK' nın 106/2-c maddesinin uygulandığının açıklanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,

./..

.2.

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1712, Karar No: 2012/2782, Tarih: 21.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/1712 E.  ,  2012/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile diğer giderlerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, işbu davada hüküm altına alınan miktar gözetildiğinde, teselsüle dayanmayan davada, dava dışı şahsa izafe edilen %5 oranındaki kusur payının;

2- Sigortalıya bağlanan ve dava dilekçesine ekli peşin sermaye değeri tablosu ile Kurum tarafından gönderilen miktar arasındaki çelişki giderilmeksizin, gelirin ilk peşin sermaye değerine yanlış anlam verilerek, onay tarihi itibariyle peşin sermaye değerinin dikkate alınmasının ileride açılacak davada değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19862, Karar No: 2019/463, Tarih: 16.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/19862 E.  ,  2019/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen 4 ada 10 parsel 2 nolu bağımsız bölümdeki 1/2 hissenin davacının kazandığı para ile davalı eşi adına alındığını açıklayarak davalıya ait hissenin yarısının davacı adına tesciline karar verilmesini istemiş, tefrik öncesi 11.04.2011 havale tarihli dilekçede harca esas değerin 20.000 TL olduğunu belirtmiş ve 15.04.2011 tarihinde bu değer üzerinden tamamlama harcı yatırmış, tefrik sonrası 27.11.2014 tarihli yargılama oturumunda dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın davalıya ait hissesinin yarısının iadesi denmişse de yarısının bedelinin iadesini istediklerini bildirmiş, 12.11.2015 havale tarihli dilekçesi ile talebini toplamda 75.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evlilik birliği içinde 25.10.2007 tarihinde 1/2 hisse ile davalı adına tapuya kayıt edildiği, davalının cevap dilekçesinde belirtmediği yargılama aşamasında babasının katkısı olduğu yönündeki savunmasının dikkate alınmadığı, aksi ispatlanamadığından taşınmazın edinme tarihine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerli olup, dava konusu taşınmazın edinilmiş mal olduğu, bilirkişi raporlarının yeterli ve denetlenebilir nitelikte bulunduğu, davacı vekilinin davalı vekili huzurundaki 27.04.2014 tarihli sözlü ıslah beyanı nedeniyle 12.11.2015 tarihli ıslah talebinin 2.ıslah mahiyetinde kabul edildiği, HMK'nin 176/2.maddesine göre bir kez ıslah mümkün olduğundan değerle ilgili ıslah talebinin dikkate alınmadığı, hesap uzmanı bilirkişi raporunda 37.500 TL katılma alacağı olduğu belirtilmişse de davacı dava değerini 20.000 TL olarak bildirdiğinden taleple bağlı kalınarak davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının 20.000 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Mahkemece, yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmişse de, gerekçe kısmen dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, dava, 1086 sayılı HUMK'un yürürlükte olduğu 30.03.2011 tarihinde açılmıştır. Mahkemece taraflara delillerini sunmaları için 27.11.2014 tarihli yargılama oturumunda süre ve imkan verilmiş, davalı vekili 11.12.2014 tarihli delil listesinde tanık deliline dayanmıştır. Davalı vekili, vekil edeni ile görüşüp delil listesinde belirttiği tanıkları liste halinde bildirmek için mahkemeden süre istemişse de, davalı vekiline gerekçesiz olarak süre ve imkan verilmemiştir. Bu durum adil yargılanma hakkına uygun düşmemektedir. Diğer yandan, az yukarıda sözü edildiği gibi dava, 1086 sayılı HUMK zamanında açılmış olup davalı vekili delil listesinde "vs.her türlü delail" dediğine göre yemin deliline de dayandığının kabulü gerekir. Davalı tarafa bu hakkının da hatırlatılmamış olması usul ve yasaya aykırıdır. Mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7848, Karar No: 2019/17853, Tarih: 14.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7848 E.  ,  2019/17853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içinde yer alan yakalama tutağına göre, 25.09.2013 günü saat 03.30 sıralarında kolluk ekibini gören içinde iki şahsın bulunduğu kamyonetin, ekibin dur ihtarına uymayarak ara sokağa girdiği, araç içinden bir şahsın kaçarak izini kaybettirdiği, kaçarken aracın içine cüzdanını düşürdüğü, bu şekilde kaçan şahsın sanık ... olduğunun anlaşıldığı, araç şoförü ...’ın ise yakalandığı, yapılan incelemede aracın içinde mazot olduğunun anlaşıldığı, ...’ın suça konu mazotu sanık ...’tan para karşılığı satın aldığını beyan ettiği, sanık ...’nın ise savcılıkta verdiği ifadede, 80 litre mazotu ...’a sattığını, bu mazotu ise tanımadığı bir şahıstan satın aldığını beyan ettiği anlaşılmakla; sanığın mazotu satın aldığını ileri sürdüğü kişinin açık kimliğini bildirememesi ve hırsızlık tarihi ile sanık ...’ın sanıktan mazotu satın aldığını beyan ettiği tarih arasındaki kısa süre dikkate alındığında, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gözetilerek, eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu ancak, iddianame ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nun 165/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı ve bu suçun da hırsızlık suçuna dönüşemeyeceği de gözetilerek, sanık hakkında hırsızlık suçundan dava açılması sağlanarak, dosyalar birleştirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de ;

Hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CUMK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2922, Karar No: 2019/4433, Tarih: 02.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2922 E.  ,  2019/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000.00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile mağdur ...’ya yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçunda; hırsızlığa konu kantinin kamu kurumu niteliğinde olmadığı, kamu kurumu içinde bulunan bağımsız iş yeri niteliği bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’ya yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.02.2017 tarih, 2016/833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere suça sürüklenen çocuğun eylemi TCK’nun 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde TCK’nun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,