muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16418, Karar No: 2014/4004, Tarih: 25.03.2014

Bu durumda mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte incelenerek yerinde şehir plancısı, ziraatçı bilirkişi ve harita mühendisi bulundurmak koşuluyla yeniden keşif yapılmalı, 2981 sayılı Kanunun 10/c. maddesi ve imar planı uygulama haritaları Belediyeden sağlanmalı ve bu haritaların kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanarak saptanmalı, öte yandan, meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçı bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, böylelikle ortaya çıkacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29866, Karar No: 2014/18673, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29866 E.  ,  2014/18673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/204081

MAHKEMESİ : Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2011/13 (E) ve 2012/378 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğne göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisini veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine cezalandırılmaktadır. Zilyetlik, rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda, mağdurun yeğeni olup mağdura ait işyerinde çalışan sanığın, geceleyin işyerinde kimse yokken, borcuna karşılık, işyerindeki otomobil malzemelerini beraat eden sanık Ü.. S..'ye vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, suça konu eşyaların sanığa bizzat teslim edilmemiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, sanığın suça konu işyerinde çalıştığı gerekçesiyle aynı Yasanın 155/2. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/136, Karar No: 2022/12025, Tarih: 12.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/136 E.  ,  2022/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, katılan vekilinin ise eksik ceza tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37490, Karar No: 2015/22245, Tarih: 07.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37490 E.  ,  2015/22245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/50697

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık F.. U.. hakkında 14.06.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (BEYKOZ) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 gün ve 2013/220 esas, 2013/588 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıkla- nan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının seçenek tedbire çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni ya- pılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı sınırlar biçimde "temizlik iş kolunda" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümünden

"....temizlik iş kolunda çektirilmesi şeklinde" ibareleri çıkarılarak yerine ''bir işte çalıştırma'' ibaresi eklenmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8496, Karar No: 2023/5363, Tarih: 23.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/8496 E.  ,  2023/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1510 E., 2022/1046 K.

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/3 E., 2021/6 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca 2017 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan davacıya ait eski 713 parsel numaralı, 5.150,00 m² yüz ölçümlü taşınmaz 184 ada 4 parsel numarası alarak 5.099,82 m² yüzölçümü ile tespit edilmiştir.

2.Davacı vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu esnasında çekişmeli taşınmazın yüz ölçümünde sınırında bulunan yol lehine azalma olduğu iddia ederek yanlışlığın giderilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmaza ilişkin uygulama kadastrosu çalışmalarının kanun ve yönetmelik hükümlerin uygun olarak yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince eksik araştırma ve inceleme yapıldığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uygulama kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uygulama kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu’nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/962, Karar No: 2016/3795, Tarih: 27.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/962 E.  ,  2016/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın ikametinde kullanmakta olduğu elektrik borcundan dolayı kesilen sayacın 12.05.2012 tarihinde mühürlendiği, 16.08.2012 tarihinde yapılan kontrolde sanığın elektrik kullanmaya devam ettiğinin tespit edildiği olayda; sanığın suçu ikrar ettiği ve ...Elektrik Dağıtım A.Ş'nin 30.09.2013 tarihinde özelleştirildiği görülmekle sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunu 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24234, Karar No: 2012/24929, Tarih: 04.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/24234 E.  ,  2012/24929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Davalılar ..., ... ile ...'ın vekiline verdiği vekaletnameye dosya arasında rastlanmamıştır.

Varsa eklendikten, yoksa adı geçen davalılara mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi de beklendikten,

2) Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/432 esas sayılı dosyasında verilen ihtiyati tedbir kararının devam edip etmediği mahkemesinden sorularak cevabı alındıktan,

3) Tapu maliki ölü ...'a ait dosya içerisinde bulunan iki ayrı veraset ilamı arasındaki çelişki giderildikten,

Sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22925, Karar No: 2013/7973, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22925 E.  ,  2013/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçlarından (4 kez) sanıklar ..., ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda: sanıklar ... ve ...'ın atılı suçlardan, sanık ...'in eylemlerinin ise fuhşa yardım etme suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2009 gün ve 2009/37 Esas, 2009/345 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...'in sokağa çıkarak gözcülük yapması ve gelen müşterileri sokaktan alarak fuhuş yapılan eve getirmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin fuhuş suçunun niteliğine nazaran, fuhşun yolunu kolaylaştırma olup asli fail olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayinleri, karşı temyiz bulunmadığından ve bozmadan önce kurulan hükümler gözetilerek kazanılmış hak sebebi ile bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 15.12.2009 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahallinde gerekli araştırma yapılarak sanığın gerçekten öldüğünün saptanması halinde 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10153, Karar No: 2017/4097, Tarih: 12.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/10153 E.  ,  2017/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına ve dosyada mevcut 19.08.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre; “suça konu tabancanın, ateşli silah fişeklerini istimal edecek halde olmadığı, namlusunda, ses fişeklerinin ön kısmına bilye/ kurşun küre /saçma tanelerinin yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek, geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğu, namlusunda tadilat yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir emarenin mevcut olmadığının belirtilmesi, sanığın savunmasında silahın kuru sıkı olduğunu söylemesi ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7051, Karar No: 2013/12285, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7051 E.  ,  2013/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ile ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2011 gün ve 2010/354 Esas, 2011/350 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ve müdafileri ile katılan müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin katılan müşteki vekili tarafından vekâlet ücreti yönünden temyiz edildiğinin dilekçe içeriğinden anlaşılması karşısında katılan müşteki vekilinin vekalet ücretine ve sanıklar ile müdafilerinin ise mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizleriyle ilgili inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemece sanıkların eylemlerine uyan TCK.nın 103/1-3-4. maddeleri gereğince teşdiden belirlenen 9 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/4 oranında artırım yapıldığında bulunan 2 yıl 3 aylık cezanın anılan eylemler sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı TCK.nın 103/6. maddesi ile tayin edilen 15 yıl hapis cezasına ilave edilerek neticeten sanıkların 17 yıl 3 ay hapis cezasıyla mahkum edilmeleri gerekirken yazılı şekilde 2 yıl 3 aylık cezanın 9 yıla ilavesi ile 11 yıl 3 ay hapis cezası tayin edilmesinin ardından mağdurenin ruh sağlığının bozulması sebebiyle aynı Kanunun 103/6. maddesi uyarınca sanıklar haklarında neticeten 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle cezaların eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ile müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan müşteki Ayşen'in kovuşturma evresinde kendisini özel vekaletnameli avukatı ile temsil ettirmesi karşısında davayı takip eden müşteki vekili lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, katılan müşteki vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına “Hüküm tarihi itibariyla Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısım ikinci bölümünde öngörülen 2.200 TL vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılan müşteki Ayşen'e verilmesine,” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12050, Karar No: 2013/14331, Tarih: 14.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12050 E.  ,  2013/14331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması

halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;