muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19276, Karar No: 2015/15780, Tarih: 17.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19276 E.  ,  2015/15780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 8.11.2010 tarihli ihtarname ile davalı işverenden fazla çalışma ücreti alacağını istemesi üzerine iş sözleşmesine davalı yanca haksız olarak son verildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, fazla çalışma ücretlerinin kendisine ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının istifasının şartlı olduğu, kıdem tazminatı ödenmesi şartı ile istifa ettiği, davalı tarafından istifasının işleme konulmadığı ve davacının 24.11.2010 tarihine kadar çalıştırıldığı, bu tarih itibari ile fazla mesailerini talep etmesi sebebi ile davalı tarafından iş akdinin sonlandırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez.

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

Mahkemece, davacının kıdem tazminatı ödenmesi şartıyla istifa ettiği, davalı tarafından istifanın işleme konulmayarak 24.11.2010 tarihine kadar davacının çalıştırıldığı, bu tarihte ise fazla çalışma ücretini talep etmesi nedeniyle davalı tarafından iş akdinin sonlandırıldığı kabul edilmiştir. Davacının imzası bulunan 28.9.2010 tarihli belgede davacı "... Üniversitesi'ne 4/B'li sözleşmeli personel olarak atanması nedeniyle" istifa ettiğini, haklı nedenle iş akdini feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiğini belirtmiştir. Dosya kapsamında dinlenen davacı ve davalı tanıkları, atamasının yapılması nedeniyle davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını belirtmişlerdir. Hizmet döküm cetvelinin incelenmesi sonucunda ise davacının 28.9.2010 tarihli istifasından 6 gün sonra ... Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü nezdinde çalışmaya başladığı görülmüştür. Davacı laborant olup, eğitimli ve dilekçesinin sonuçlarını bilebilecek bir kişidir. Bu nedenle fesih nedeni ile bağlıdır. Davacının ihbar öneli boyunca davalı işyerinde çalıştığı istifa dilekçesi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan davacının istifa dilekçesinden sonra 56 gün boyunca davalı işyerinde çalışması mahkemenin belirttiği gibi şartlı istifa olarak değerlendirilemeyecektir. Davacı iş sözleşmesini başka bir kuruma atamasının yapılması nedeniyle feshetmiştir. Bu itibarla mahkemece kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda mahkemece, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, şayet fazla çalışma yaptı ise ücretinin ödenip ödenmediği konularında hiçbir değerlendirme yapılmamış olup bu haliyle denetime elverişli olmayan ve fazla çalışma konusunda gerekçe içermeyen kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Somut olayda mahkemece, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, şayet fazla çalışma yaptı ise ücretinin ödenip ödenmediği konularında hiçbir değerlendirme yapılmamış olup bu haliyle denetime elverişli olmayan ve fazla çalışma konusunda gerekçe içermeyen kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4336, Karar No: 2014/7301, Tarih: 15.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4336 E.  ,  2014/7301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacının davalı bankayla imzaladığı genel kredi sözleşmeleri nedeniyle yapılan icra takibinde hukuka aykırı olarak faiz talebinde bulunulduğunun, ek teminat borcu bulunmadığının ve rehin açığının olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın yetkili yer mahkemesinde ikame edilmediğini, taraflar arasındaki sözleşmelerdeki yetki şartlarına göre ... mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan etmiş, davanın esastan da reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, menfi tesbit davalarının kural olarak icra takibinin yapıldığı yerde veya davalının ikametgahında açılabileceği, icra takibinin yapıldığı yerin davalı bankanın ikametgahı olan ... olup, genel kredi sözleşmelerinde de yetkili yerin ... Ticaret Mahkemeleri olarak düzenlenmiş bulunduğu, bu halde HMK 17. maddeye göre, tacirler veya kamu tüzel kişileri aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemenin sözleşmeyle yetkili kılınabileceği ve taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılacağı, bu nedenle ... Ticaret Mahkemelerinin davaya bakmaya münhasıran yetkili bulunduğu gerekçeleriyle, davalının süresindeki yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili yer olan ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7613, Karar No: 2012/1016, Tarih: 26.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/7613 E.  ,  2012/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 4. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturması ayrı yürütülen sanık ... yakalandığında, suça konu telefonları 120 TL.'na sattıklarını, 40 TL.'na yemek yediklerini söyleyip, kalan 80 TL.'sını kendiliğinden çıkararak kolluk güçlerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 168/4-3. maddesi uyarınca, yakınanların kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulmadan, yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26/01/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2864, Karar No: 2023/3314, Tarih: 29.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2864 E.  ,  2023/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3062 Esas, 2023/201 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/485 E., 2022/822 K.

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ...'in işçilik alacaklarının tahsili amacıyla müvekkiline ve son alt işverene karşı dava açtığını, alacaklarının davacı müvekkili tarafından ödendiğini, ödenen tutarların rücuen tahsili için Trabzon 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/154 E. sayılı dosyasında Akdeniz Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm Bilgisayar ve Danışmanlık Ticaret Şirketinin ihyası için kendilerine süre verildiğini belirterek 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesi uyarınca Akdeniz Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm Bilgisayar ve Danışmanlık Ticaret Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... temsilcisi cevap dilekçesinde; ihyası istenen Akdeniz Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm Bilgisayar ve Danışmanlık Ticaret Şirketinin SYM Turizm Ticaret Anonim Şirketi ile birleştiğini, eldeki davanın 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesine göre açılamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Akdeniz Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm Bilgisayar ve Danışmanlık Ticaret Şirketi'nin 12.03.2019 tarihinde icra edilen 2018 yılı olağan genel kurul toplantısının 4. Gündem maddesi ile SYM Turizm Ticaret Anonim Şirketi arasında imzalanan 01.03.2019 tarihli birleşme sözleşmesinin kabul edilmesi üzerine, şirketin SYM Turizm Ticaret Anonim Şirketi ile birleştiği bu nedenle de ticaret sicilden terkin edildiği, 6102 sayılı Kanun'un 153 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca devrolunan şirketin bütün aktif ve pasifinin tescil anında kendiliğinden deviralan şirkete geçeceği, somut olayda terkin işleminin 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi uyarınca yapılmadığı, bu haliyle ihya davası açılabilmesinin şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; rücu davası nedeniyle işbu davayı açmakta hukuki yararlarının olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve davanın kabul edilmesine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihyası istenen şirketin ticaret sicil müdürlüğü kayıtlarına göre başka bir şirketle ile birleştiği ve bu birleşmenin tescil edilmesi sebebiyle 6102 sayılı Kanun'un 153 üncü maddesi gereğince devir olunan şirketin bütün aktif ve pasifinin devir alan şirkete geçeceği, bu nedenle davacının devir alan şirkete karşı davasını yöneltmesi gerekirken devredilen şirketin ihyasını istemekte hukuki yararının bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde ilk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; rücu davasında verilen ara karar gereği işbu davada Akdeniz Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm Bilgisayar ve Danışmanlık Ticaret Şirketinin ihyasının istenildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ticaret sicilinden birleşme nedeniyle terkin olunan şirketin ihyası talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 153 üncü maddesi, 547 nci maddesi, geçici 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3987, Karar No: 2014/6817, Tarih: 24.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3987 E.  ,  2014/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/185-2013/773

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; B. Köyünde 3402 sayılı Kanunun Ek- 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada XXXIII numaralı 2/B parseli içinde kalan 106 ada 8 parsel sayılı taşınmazın cinsinin mera olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazın tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile 106 ada 8 parsel sayılı taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Yörede 1993 yılında kesinleşen kadastro çalışmaları sırasında 106 ada 8 parsel sayılı 1641 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, mera vasfıyla özel siciline kaydedilmiştir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 07.02.2013 gün ve 2012/9023 E. 2013/907 K sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1979 yılında 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış, sonuçları 11.06.1980 tarihinde 1 yıl süre ile ilân edilerek 11.06.1981 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 1992 yılında 3402 sayılı Kanun 4. maddesine göre yapılan orman sınırlandırması ve 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulaması bulunmaktadır.

Davacı Orman Yönetimi, dilekçesinde; Kütahya İli, Tavşanlı İlçesi, B. Köyü, 106 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 1993 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosunda 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında kaldığını, 3402 sayılı Kanunun Ek- 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi çalışmalarında taşınmazın cinsinin mera olarak belirlendiğini iddia ederek, tapu kaydının iptali, orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiş olup, mahkemece; çekişmeli taşınmazın mera özel siciline kayıtlı olup vasıf değişikliğine gidilmediği, 2/B madde kapsamında ve orman vasfında olmadığı, meralara ilişkin dava hakkının malik sıfatıyla Hazine ve kullanım hakkı sahiplerinde olduğu taşınmazın mera vasfında olması nedeniyle davacının dava açma ve taraf ehliyeti olmadığı gerekçeleriyle dava şartı ve hukukî yarar yokluğundan davanın usûlden reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eylemli orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre mahkemece her ne kadar dava şartı ve hukukî yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş ise de mahkemenin bu değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; davacı Orman Yönetimi dava dilekçesinde ve dilekçeye ekli inceleme raporunda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkarılan alanda kaldığı ve fiilen orman niteliğini taşıdığı iddiasında bulunduğuna göre çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalıp kalmadığı ve fiilen orman niteliğini taşıyıp taşımadığının saptanması gerekmekte olup, mahkemece bu konuda mahallinde keşif yapılmayıp taşınmazın eylemli durumu belirlenmemiştir. Bu nedenle, mahkemece halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalıp kalmadığı ve fiili durumu, üzerindeki ağaçların yaşları ve cinsleri, toprak yapısı incelenmeli, fiili orman niteliği taşıyıp taşımadığı araştırılarak bilimsel verilere dayalı yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan dava şartı ve hukukî yarar yokluğundan davanın usûlden reddi yolunda hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

Ayrıca; dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, meraların kullanma hakkı, sınırları içinde bulunduğu köye; mülkiyet hakkı, Hazineye ait olduğundan, mera nitelikli taşınmazlar yönünden Köy Tüzel Kişiliğinin zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Davanın kullanma hakkı sahibi olan Köy Tüzel Kişiliğinine de yöneltilip taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.