muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1960, Karar No: 2023/4120, Tarih: 20.03.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.....2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra davacının 2021 yılı ücretinin belirlenmesinde taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücrete ilişkin oranın dikkate alınmasında isabetsizlik olmadığı; ancak bu şekilde belirlenen ücret üzerine ayrıca %4 oranında ücret zammı uygulanması suretiyle davacının 2021 yılına ait ücretinin belirlenmesinin doğru olmadığı, Mart 2021 dönemi için ikramiye alacağı hesaplanmış ise de sona eren toplu ... sözleşmesinin art etkisi bulunmadığından davacının bu dönem için toplu ... sözleşmesinde belirlenen 5 günlük ikramiye alacağına hak kazanamayacağı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 2021 yılı ücretine % 4 oranında ücret zammı uygulanmadan sadece sözleşmedeki oran nispetinde zam uygulanarak ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacakları tespit edilmiş, davacının 31.12.2020 tarihinden sonraki fark ikramiye alacağının reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu ... Sözleşmesi Hükümleri'nin art etkisi olmadığı gözetilerek 2021 yılı ücretinin tespiti ile buna göre alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu ... Sözleşmesi Hükümleri'nin art etkisi olmadığı gözetilerek 2021 yılı ücretinin tespiti ile buna göre alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun

'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20783, Karar No: 2014/7789, Tarih: 24.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20783 E.  ,  2014/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/394686

MAHKEMESİ : Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/487 (E) ve 2011/492 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müşteki beyanları ile soruşturma aşamasında olayla ilgili olarak düzenlenen tutanaklara göre eylemin gece sayılan zaman dilimi içinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 143.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/452, Karar No: 2012/4961, Tarih: 18.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/452 E.  ,  2012/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/397226

MAHKEMESİ : Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/05/2007, 2006/280 (E) ve 2007/109 (K)

SUÇ : Taksirle öldüme sebebiyet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın 14.04.2009 tarihinde öldüğü, Uyap İşletim sisteminden 11.06.2012 tarihinde alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64.maddesine uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün BOZULMASINA, 18/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19834, Karar No: 2014/18199, Tarih: 17.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/19834 E.  ,  2014/18199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, mutfak dolabı yapımı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6554, Karar No: 2012/24153, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6554 E.  ,  2012/24153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik derecesinde artma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, % 46,52 fark maluliyeti nedeniyle 26.302,25 TL maddi tazminat hesaplanmış ise de taleple bağlı kalınarak 26.010,00 TL maddi tazminatın rapor tarihi olan 11.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir

Dava, nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin belirlenen tazminattan düşürülmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarındandır. Bu bakımdan, davanın niteliği gözönünde bulundurularak sigortalının daha önce tespit edilen % 25,48 oranındaki sürekli ... göremezliği nedeniyle davalı ... Müdürlüğü aleyhine tazminat davası açılıp açılmadığı, açılmış ve davalı aleyhine tazminata hükmedilmiş ise yargılama sırasında belirlenen tazminattan SGK tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin indirilip indirilmediği araştırılmalı, indirilerek karar verilmiş ise eldeki bu davada belirlenen tazminattan SGK tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin indirilmemesi gerekmekte, indirilmemiş ise eldeki bu davada belirlenen tazminattan SGK tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin indirilmesi gerekmektedir. Zira dosyada mevcut 02.06.2011 tarihli SGK yazısından sigortalının ... göremezlik derecesinin % 25,48 den meydana gelen artış nedeniyle % 72 sürekli ... göremezlik derecesi için ayrı ayrı gelir hesaplarının yapılmadığı ve gelirlerinin 506 sayılı yasanın 96. maddesine göre asgari aylıktan ödenmesi nedeniyle gelirleri değişmediğinden peşin sermaye değerlerinde de herhangi bir farkın meydana gelmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda yukarıda açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılmadığı, eksik inceleme araştırma ile hüküm kurulduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/361, Karar No: 2020/8261, Tarih: 09.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/361 E.  ,  2020/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki harici satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olayda; davalı ... ... mirasçılarından ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu, yine mirasçılardan ... T.C. Kimlik No'lu ...'a gerekçeli karar tebligatının yapılmadığı görülmüştür. Mahkemece adı geçen mirasçılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8607, Karar No: 2010/10439, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/8607 E.  ,  2010/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı adına tescil edilen ... köyü 137 ada 46 sayılı parselin mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini belirterek kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan kadastro tutanaklarından 137 ada 46 sayılı parselin "çayır" niteliği ile davalı adına tescil edildiği, 137 ada 51 parsel olarak ve mera niteliği ile sınırlandırılan taşınmazın içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Ziraatçı bilirkişi düzenlediği raporda ise; dava konusu parselin "susuz çayır" niteliğinde olduğunu bildirmiştir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan kanunun 3. maddesinin (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle

kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yetersizdir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazın mera olarak sınırlandırılan 137 ada 51 sayılı parselin sınırları içerisinde kaldığı gözetilerek dava konusu parsellerin özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığını yerinde yeniden keşif yaparak incelemek, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, HUMK’nun 366. maddesinden yararlanmak suretiyle keşif yerinde çekişmeli taşınmazları fotoğrafla tespit etmek ve bunun sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9544, Karar No: 2017/1560, Tarih: 24.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9544 E.  ,  2017/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar...Güvenlik ve Sosyal Hizmetler Ltd. Şti., ... Turizm Taşımacılık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnşaat Güv. Tur. Gıda Temizlik Toto. San. ve Tic.Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirket ile T.C. Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın temizlik işini üstlendiğini, davacı şirketin ...'ın işçilik alacaklarını ödediğini, ödenen işçilik haklarından davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 17.100,00 TL'nin 26.11.2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte rücuen davalı şirketlerden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, ... 1. İş Mahkemesi'nin 2011/634 Esas sayılı dosyasında dava dışı ...'ın açtığı işçilik ücret alacaklarına ilişkin alacak davasında kabulüne karar verilen 17.100,00 TL'nin 3. kişi ...'a davacı tarafından ödendiği, davalılardan ... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. (Yeni Ünvanı ... İnşaat Taahhüt Ticaret Ltd.Şti.) ile davalı ... Tem. Emlak İnş. Hizm. Ltd. Şti.'lerinde 3. kişi ...'ın bir hizmeti bulunmadığından, bu davalılar hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiği, davacının ihbar tazminatı namı ile ödediği 2.875,08 TL'den iş akdine son veren işveren olması nedeni ile davalılara rucu edemeyeceği, diğer kalemlerin ise işçinin çalıştığı dönemlere isabet eden miktarlar itibariyle sorumlulukları oranında ayrı ayrı davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalılar...Güvenlik ve Sosyal Hizmetler Ltd. Şti., ... Turizm Taşımacılık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnşaat Güv. Tur. Gıda Temizlik Toto. San. ve Tic.Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, tarafların tacir olması ve uyuşmazlığında ticari iş olması karşısında davaya ticaret mahkemesinin bakması gerekirken asliye hukuk mahkemesinde bakılması TTK'nın 5. maddesi uyarınca doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve sebeplerine göre, anılan davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1260, Karar No: 2018/17343, Tarih: 15.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/1260 E.  ,  2018/17343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3.kişi vekili, dava konusu 02.04.2015 tarihli ...... esnasında müvekkilinin işyerinde mülkiyeti müvekkiline ait mahcuzların haczedildiğini öne sürerek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı 3. kişi ile borçlu şirket arasında alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı işlemler yapıldığını öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 3. kişi şirketin 20.10.2014 tarihinde haczedilen mallara ilişkin olarak istihkak iddiasında bulunduğu, takibin 29.08.2014 tarihinde başlatıldığı, ödeme emrinin borçluya 24.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği, haczin ise 20.10.2014 tarihinde yapıldığı, ...... esnasında borçlunun çalışanlarının ...... mahallinde bulundukları, ödeme emrinin borçluya tebliğ tarihi, borçlunun işyerini tahliye tarihi, davacının işyerini teslim alma ve kira sözleşmesinin tarihinin birbirine yakın olduğu, 3. kişinin dayanağı kira sözleşmesinde kira bedelinin yatacağı belirtilen hesaba ulaşılamadığı, 3. kişinin istihkak iddiasının gerçeği yansıtmadığı ve ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu 02.04.2015 tarihli haczin borçlu şirkete ödeme emrinin 24.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği adreste gerçekleştirildiği, davacı 3. kişi şirketin 16.10.2014 tarihinde ...... adresinde şube işyeri açtığını ve ...... adresini bu tarihte boş bir şekilde kiraladığını iddia ettiği, ...... adresine ilk defa, 3. kişinin faaliyete başladığını iddia ettiği tarihten sonra 20.10.2014 tarihinde gidildiği, bu tarihte borçlu şirket çalışanlarının ...... mahallinde hazır oldukları ve tutanağı imzalamaktan imtina ettikleri, istihkak iddiası olmadan toplam değeri 94.000,00 TL olan dikiş makinesi, sanayi tüpü ve serim makinesinin haczedildiği, dava konusu 02.04.2015 tarihli ...... esnasında 20.10.2014 tarihinde haczedilen malların yerinde görülerek tekrar haczedildiği,...... esnasında hazır olan 3. kişi şirket çalışanının tüm mahcuzları 16.10.2014 tarihinde borçlu şirketten fatura karşılığında satın aldıklarını beyan ettiği,dosya içeriğinde yer alan ticaret sicil kayıtlarına göre 3. kişi şirketin ödeme emrinin tebliğ tarihinden sonra 16.10.2014 tarihinde ...... adresinde şube işyeri açtığı, borçlu şirketin ise bu tarihten sonra 23.10.2014 tarihinde ...... adresinden taşındığı, bu durumda her iki şirketin borcun doğum tarihinden sonra ...... adresinde bir süre birlikte faaliyette bulundukları anlaşılmıştır.Bu kapsamda İİK 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup, mülkiyet karinesinin aksinin davacı 3.kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davacı 3. kişi tarafından delil olarak gösterilen takip dosyası,ticaret sicil kayıtları,kira sözleşmesi, defter kayıtları,......... şirket tarafından düzenlenmiş fatura ve tanık beyanları mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece, 02.04.2015 tarihinde haczedilen mallar yönünden ispat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip davacı 3.kişinin, karinenin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı,gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, 3. kişi tarafından dava dilekçesinde 02.04.2015 tarihinde haczedilen menkuller yönünden istihkak iddiasında bulunulduğunun açıklanmasına rağmen, yanılgılı değerlendirme sonucu 20.10.2014 tarihinde haczedilen menkuller yönünden gerekçe oluşturularak davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de; 20.10.2014 ve 02.05.2014 tarihinde haczedilen malların aynı mallar olduğu anlaşılmakla, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilip kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.