muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5251, Karar No: 2015/23703, Tarih: 05.03.2015

“Kendisine karşı suç işlendiği gerekçesiyle bir kişinin, bir başkasıyla yaptığı telefon görüşmeleri ile ortam konuşmalarını kayda alması işleminin 5237 sayılı CYY'nın 135. maddesi kapsamında değerlendirilmesi olanaklı değildir. Çünkü yapılan işlemin anılan madde kapsamında değerlendirilmesi için maddede belirtilen işlemlerin bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturma sırasında bir üçüncü kişi tarafından yerine getirilmesi gereklidir.

Katılanın sanıklar ile aynı ortamda ve telefonda yaptığı görüşmeleri cep telefonuna kayıt ettiği sırada, sanıklar hakkında yetkili organlarca başlatılmış bir soruşturma veya kovuşturma bulunmadığından, dolayısıyla 5271 sayılı CYY'nın 2. maddesinde tanımı yapılan şüpheli veya sanık kavramlarının konuşmaların kayıt edildiği aşamada sanıklar yönünden söz konusu olmaması, 5271 sayılı CYY'nın 135. maddesinde düzenlenmiş olan iletişimin denetlenmesi tedbirinin yalnızca şüpheli veya sanık sıfatına sahip kişiler hakkında uygulanmasının mümkün bulunması karşısında da, katılan tarafından elde edilen kayıtların 5271 sayılı CYY'nın 135. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve hakim kararı olmaksızın gerçekleştirildiklerinden bahisle hukuka aykırı kabul edilmesi isabetli bir yaklaşım tarzı değildir.

…Kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulü zorunludur. Aksi takdirde kanıtların kaybolması ve bir daha elde edilememesi söz konusudur.” şeklindeki gerekçeyle, kendisine karşı suç işlenen kişinin, bu suçla ilgili olarak bir daha kanıt elde etme imkanının bulunmaması ve yetkili mercilere başvuramayacağı aniden gelişen olaylarda, delil tespiti tarzında yaptığı kayıt işleminin hukuka uygun olduğu belirtilerek, bu işlemin CMK’nın 135. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğine karar verilmiştir.

Bu nedenle, müşteki M.. Ç.. vekili tarafından dosyaya ibraz edilen ve bilirkişiye çözümü yaptırılmış olan telefon görüşmesine ilişkin CD’nin, yukarıda yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere, delil tespitine yönelik hukuka uygun delil niteliğinde bulunduğu değerlendirilerek, itirazın kabulüyle Ceza Genel Kurulu'nun 04.12.2007 tarih ve 2007/247-257 sayılı kararı uyarınca, soruşturmanın tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/08/2013 tarihli ve 2013/3085 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/08/2013 tarihli ve 2013/3085 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24040, Karar No: 2012/5683, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24040 E.  ,  2012/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa tayin edilen hapis cezasının TCK”nun 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmiş olması, 53/1 maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına ancak hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak karar verilebileceğinden tebliğnamedeki bu hususa ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın, bir televizyon kanalında yaptığı medyum programına katılan müştekiye her türlü rahatsızlığı tedavi ettiğini, şikayetçinin hasta olan kız kardeşini de iyileştireceğini vaat etmesi üzerine müştekinin 29/01/2009 tarihinde 1700. Euro, 09/02/2009 “da ise 4000. Euro olmak üzere toplam 5700 Euroyu İran”dan döviz bürosu aracılığı ile gönderdiği İstanbul Kapalıcarşıda faaliyet gösteren itimat kuyumcusu aracılığıyla alan sanığın müştekiyi dolandırdığı iddia edilmiş olmakla,

1- Sanığın iddia edildiği gibi suç tarihinde televizyon kanalında program yapıp yapmadığı, müştekinin programa katılıp katılmadığının tesbiti açısından, RTÜK'den program kayıtlarının getirtilerek içeriğinin tesbiti,

2-Katılan tarafından İran'da döviz bürosu kanalıyla paranın gönderildiği iddia edilmiş olmakla, döviz bürosuna verilen dövizlerin Kapalıçarşı'daki İtimat kuyumculuğa teslim edilip edilmediğinin araştırılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34526, Karar No: 2013/7329, Tarih: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34526 E.  ,  2013/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulaması- na, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, savunma hak- kının kısıtlandığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa tayin edilen hapis cezası TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu 10 ay üzerinden cezanın paraya çevrilmesi ile 6000 TL adli para cezası yerine hapis cezası 1 yıl üzerinden adli para cezasına çevrilerek, sonuçta fazla adli para cezası tayini,

2- Sanığa tayin olunan cezanın, sonuç itibariyle hapis cezasından çevrilme adli para cezasından ibaret olduğu bozma kararına uyulduğu halde TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin bölümündeki 1 yılın, 10 aya, 7.300,00 TL'nin 6.000.00 TL'ye indirilmesi ve hükümden TCK.nun 58. maddenin uygulamasına ilişkin bölümün çı- karılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16960, Karar No: 2024/1823, Tarih: 13.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/16960 E.  ,  2024/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/110 Esas ve 2022/114 Karar

SUÇ : Silahla tehdit

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2020/110 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 06.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 94660652-105-66-34682-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2023 tarihli ve 2023/53962 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/53962 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın "pompalıyı getirip sizi vuracağım" demesinden ibaret eylemi nedeniyle tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karara karşı yapılan itiraz üzerine merci Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2022 tarihli ve 2022/746 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/53962 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın "pompalıyı getirip sizi vuracağım" demesinden ibaret eylemi nedeniyle tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karara karşı yapılan itiraz üzerine merci Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2022 tarihli ve 2022/746 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, müştekilerinden ...'nin sanığın eşi, diğer müştekiler ... ve ...'nin ise çocukları olduğu, suç tarihinde sanık ile eşi arasında yaşanan tartışma üzerine müşteki ...'nın çocuklarını alarak annesinin evine gittiği, müştekilerin burda bulunduğu sırada sanığın bu adrese gelerek katılan ve mağdurlara hitaben "pompalıyı getirip sizi vuracağım" diyerek ordan ayrılıp kendi annesinin ikametine geldiği, aynı günün devamında sanığın eşini arayarak çocukları yanına göndermesini söylediği, akabinde çocukların sanığın annesinin evine gittikleri, sanığın çocukları ile birlikte annesinin ikametinde bulundukları sırada duvarda asılı bulunan pompalı tüfeği göstererek "sizi bu tüfekle öldürürüm" dediği olay nedeniyle yapılan yargılamada, sanığın eylemlerinin basit tehdit ve silahla tehdit suçuna vücut verdiğinden bahisle ayrı ayrı mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanık ve eşi arasında yaşanan tartışma akabinde sanığın ilk önce eşi ve çocuklarına, daha sonrada sadece çocuklarına yönelik söylediği tehdit içerikli sözlerin aynı suç işleme kastıyla çok kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle, olay bir bütün olarak değerlendirilip tek bir tehdit suçundan ceza tayin edilip, 5237 sayılı Kanun'un 43/2-1 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın "pompalıyı getirip sizi vuracağım" demesinden ibaret eylemi nedeniyle tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karara karşı yapılan itiraz üzerine merci Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/746 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verildiği gözetilerek, yapılan incelemede:

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın "pompalıyı getirip sizi vuracağım" demesinden ibaret eylemi nedeniyle tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karara karşı yapılan itiraz üzerine merci Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/746 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verildiği gözetilerek, yapılan incelemede:

1. İnceleme konusu olayda; müştekilerinden ...'nin hükümlünün eşi, diğer müştekiler ... ve ...'nin ise çocukları olduğu, suç tarihinde hükümlü ile eşi arasında yaşanan tartışma üzerine müşteki ...'nın çocuklarını alarak annesinin evine gittiği, müştekilerin burada bulundukları sırada hükümlünün bu adrese gelerek katılan ve mağdurlara hitaben "pompalıyı getirip sizi vuracağım" diyerek ordan ayrılıp kendi annesinin ikametine geldiği, aynı günün devamında hükümlünün eşini arayarak çocukları yanına göndermesini söylediği, akabinde çocukların hükümlünün annesinin evine gittikleri, hükümlünün çocukları ile birlikte annesinin ikametinde bulundukları sırada duvarda asılı bulunan pompalı tüfeği göstererek "sizi bu tüfekle öldürürüm" dediği, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hükümlünün eylemlerinin tehdit ve silahla tehdit suçlarını oluşturduğundan bahisle anılan suçlardan ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü hükümlü ve eşi arasında yaşanan tartışma sonrası hükümlünün ilk önce eşi ve çocuklarına, daha sonra da sadece çocuklarına yönelik söylediği tehdit içerikli sözlerin aynı suç işleme kastıyla çok kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle, olay bir bütün olarak değerlendirilip sadece silahla tehdit suçundan ceza tayin edilip, zincirleme suç hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza artırıldıktan sonra, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2020/110 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10797, Karar No: 2011/4145, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10797 E.  ,  2011/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 29.08.2002'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24690, Karar No: 2014/29286, Tarih: 25.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24690 E.  ,  2014/29286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yargılama esnasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümkün bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 24,28 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8082, Karar No: 2010/11501, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8082 E.  ,  2010/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi; ... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun kısmi ilana çıkartıldığını, ancak dava dilekçesine ekli paftada 13 ile gösterilen alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman sınırları içine alınması ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yönelterek dava açmıştır. Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın tespit tutanağı düzenlenip malik hanesi açık bırakılarak mahkemeye gönderilmiş, mahkemece; tutanak iktisabında zilyet olarak ismi yazılı kişi davaya dahil edilip taraf oluşturulduktan sonra; Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, bu davalılar yönünden yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, Hazine zorunlu hasım olduğundan lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, asıl davadaki dahili davalılar aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulüne ve 02.12.2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde 117 ada 1 nolu parselin (A) ile gösterilen 488,08 m²'lik kısmı, 117 ada 2 nolu parselin (A) ile gösterilen 2717,86 m²'lik kısımlarına ilişkin kadastro tespitlerinin iptali ile bu kısımların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişi rapor ve krokisinde 117 ada 1 nolu parselin (B) ile gösterilen 382,30 m²'lik kısmı, 117 ada 2 nolu parselin (B) ile gösterilen 1017,31 m²'lik kısımlarının tespit gibi dahili davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

1- İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 117 ada 1 ve 2 nolu parsellerin (B) ile gösterilen bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu, orman ve kadastro tespitine itiraz davalarında Hazine yasal hasım olduğu gibi usulüne uygun katılımı bulunmadığı ve aleyhine bir hükümde kurulmadığı da anlaşıldığından davacı ... Yönetiminin taşınmazların (B) bölümüne ilişkin temyiz itirazları ile davalı Hazinenin vekalet ücreti yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

-2-

2010/8082 - 11501

2- Davacı ... Yönetimi ve davalı Hazinenin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tutanağın edinme sütununda isimleri yazılı davalı kişiler tarafından zilyet olarak kullanıldığı, bu nedenle Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilemeyeceği ve çekişmeli 117 ada 1 ve 2 nolu parsellerin (C) ile gösterilen bölümlerinin dava konusu edilmediği gerekçeleriyle Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine ve sadece 117 ada 1 ve 2 nolu parsellerin (A) ve (B) ile gösterilen bölümleri hakkında hüküm kurulmuşsa da halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile Çevre ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışanda bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.