muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11396, Karar No: 2017/1932, Tarih: 10.04.2017

Kanuna aykırı, sanıklar ... ile ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2017 tarihinde sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında kurulan hükümler yönünden üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer sanıklar haklarında kurulan hükümler yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10.04.2017 gün ve 2016/11396 - 2017/1932 Esas ve Karar sayılı ilamında sayın çoğunlukla uyuşmazlığımız, Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mahkemesince verilen beraat kararlarının yerindeliğine ilişkindir.

İncelenen somut olayda; mağdure ile sanıklar arasında mağdurenin onlara suç atmasını gerektirir bir husumet bulunmaması, aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, mesajlar ve dinleme kayıtları, sanıkların beyanları gözetildiğinde atılı müsnet suçların subut bulunduğu, şöyle ki;

1- Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede: Mağdure ifadesinde, 2012 Ekim ayında ...'in eğer benimle görüşmezsen seninle daha önce ilişkiye girdik diye ailene söylerim, sana iftira atarım diyerek kendisini tehdit ettiğini, ...'in iftira atmasından korktuğu için baskı altında köydeki patates deposunda bu şahısla ilişkiye girdiğini beyan ettiği, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği,

Soruşturma kapsamında, Niğde 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/336 D.İş sayılı kararıyla ...'in kullandığı ... nolu telefonu üç ay süre ile dinlenmesine ve konuşmasın kaydedilmesine karar verildiği,

Bu kapsamda sanığın kullanmakta olduğu ... nolu telefon ile 17.05.2013 günü saat: 19:49 da ... nolu hattı kullanan X şahısla mesajlarında; X şahsın “ne biliyim ona yaptım bunu ettim deyipduruyon” ... “boşver onları şimdi hiç katma her şey takip altında inceleniyor öyle mesaj atma” diye cevap yazdığı, dolayısıyla sanığın olay nedeniyle suçluluk psikolojisiyle hareket ettiği ve telefon görüşmelerinde olayı gizlemeye çalıştığının anlaşıldığı,

Ayrıca sanıklarla ilgili teknik takip sırasında; ...'in kullanmakta olduğu ... nolu telefonla 17.05.2013 günü ... nolu telefonu kullanan X şahıs yaptığı görüşmede ... “oğlum bu olayda ... eniştesi (...)'de varmış.” X şahıs “He he ...” ... “Vay amına koyum vaziyete bak lan o neyden varmış”^X şahıs “ o çocuk (...) yapmamış herhalde” ...gin “Yok da o niye katılmış yani” X şahıs “Zaten ilk önce o çocuk uğraşmış.. o çocuk bize anlattı, hatta evlerinde oturuyorduk” ... “ne zaman... X şahıs “öyle Niğde'ye gittiğimde... işte diyor, yapmadım diyor, her şeyi yaptım bi gördüm yapmadım diyor... Her şeyi yapmış onu yapmamış işte” ... “ ne zaman oğlum onlar ne zaman buluşmuş” Xşahıs “Eve atmış lan te ne zaman” ... “ Allah Allah gardaş bu kız neymiş böyle”

Konuşma içeriğinden anlatıldığı üzere , ...'in ... nolu hattı kullanan şahsa mağdur ... eve götürdüğünü, ilişkiye girme dışında her şeyi yaptıklarını anlattığı, bu şahsın da telefonda bu durumu ...'e anlattığı, dolayısıyla bu konuşma içeriğinin mağdurun beyanını kısmen teyit ettiği,

Mağdurun sanığa iftira atması için herhangi bir sebep olmadığı, mağdurun ifadelerinin samimi olduğu, bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği ve aynı suç işleme kararı kapsamında 2012/Ekim ayında mağdura iki kez (ilki Edikli kasabasında patates deposunda, ikincisi Niğde merkezde) cinsel istismarda bulunduğu,

Mağdurun beyanına göre sanığın mağdura 2012 yılı Ekim ayında mağdura istismarda bulunduğu, mağdurun nüfusta 01 Mart 1998 doğumlu olduğu, sanığın mağdurla ilişkiye girdiği tarihte (2012/Ekim ayı) 15 yaşından küçük olduğu,

2- Sanık ... yönünden ise; mağdur ifadesinde 2012 Aralık ayında kendi rızası ile patates deposunda ...'la buluştuklarını, burada kendi rızasıyla ... ile ilişkiye girdiği, fakat bir hafta sonra ...'tan ayrılmak istediğinde ... “Başkaları ile ilişkiye girdiğini köye anlatırım” diyerek kendisini tehdit etmesi nedeniyle ... ile ilişkiye girmek zorunda kaldığını beyan ettiği, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdurun sanığa iftira atması için herhangi bir sebep olmadığı, mağdurun ifadelerinin samimi olduğu, bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği ve aynı suç işleme kararı kapsamında 2012 Aralık ayında mağdura 2 kez Edikli kasabasında patates deposunda cinsel istismarda bulunduğu,

Mağdurun beyanına göre ...'ın 2012 yılı Aralık ayında mağdura istismarda bulunduğu, mağdurun nüfusta 01 Mart 1998 olduğu, sanığın mağdurla ilişkiye girdiği tarihte (2012 Aralık ayı) mağdurun 15 yaşından küçük olduğu,

3- Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede; Mağdur ifadesinde 2012 Aralık ayında facebooktan ... ile tanıştıklarını, gezmek amacıyla Niğde'de buluştuklarını, ... kendisini bir eve götürdüğünü burada ... önce kendisini öpmeye başladığını, daha sonra da zorla üzerini çıkartarak kendisiyle ilişkiye girdiğini, olaydan önce ve sonra ... ... herhangi bir tehdit vs. de bulunmadığını beyan ettiği, mağdurun sanığa iftira atması için herhangi bir sebep olmadığı, mağdurun ifadelerinin samimi olduğu, bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği ve 2012/Aralık ayında Niğde Merkezde bir kez mağdura zorla cinsel istismarda bulunduğu kanaatine varıldığı,

Mağdurun beyanına göre ...'in mağdura 2012 yılı Aralık ayında mağdura istismarda bulunduğu, mağdurun nüfusta 01 Mart 1998 doğumlu olduğu, sanığın mağdurla ilişkiye girdiği tarihte (2012 Aralık ayı) mağdurun 15 yaşından küçük olduğu,

Mağdurun beyanına göre ...'in mağdura 2012 yılı Aralık ayında mağdura istismarda bulunduğu, mağdurun nüfusta 01 Mart 1998 doğumlu olduğu, sanığın mağdurla ilişkiye girdiği tarihte (2012 Aralık ayı) mağdurun 15 yaşından küçük olduğu,

4- Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede; Mağdur ifadesinde 2013 yılı Nisan ayında ... ile tanıştıklarını, sanığın “eğer benimle görüşmeyi kabul etmezsen, senin başkaların ile yattığını ailene söylerim, hatta benimle yattığını da ailene söylerim” diyerek kendisini tehdit ettiğini, bunun üzerine ...'ın ailesine bir şeyler anlatmaktan çekindiği için sanık ile patates deposunda buluştukları ve sanığın tehditi nedeniyle ilişkiye girmek zorunda kaldığını beyan ettiği,

Mağdurun sanığa iftira atması için herhangi bir sebep olmadığı, mağdurun ifadelerinin samimi olduğu, bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği ve 2013 Nisan ayında Edikli Kasabasında patates deposunda bir kez mağduru tehdit ederek cinsel istismarda bulunduğu kanaatine varıldığı

Mağdurun beyanına göre ...'ın 2013 Nisan ayında mağdura istismarda bulunduğu, mağdurun nüfusta 01 Mart 1998 doğumlu olduğu

Sanığın mağdurla ilişkiye girdiği tarihte (2013 Nisan ayı) mağdurun 15 yaşını doldurduğu fakat mağdurun beyanında ...'ın kendisine tehdit zoruyla tecavüz ettiğini iddia ettiği, dolayısyla ...'ın eyleminin 15 yaşını doldurmuş mağdura karşı tehdit kullanmak suretiyle cinsel istismar suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

Mevcut deliller doğrultusunda mağdurenin sanık ...'la ilişkisini öğrenen ve bu durumdan faydalanarak mağdureyi tehditle istismar eden sanıkların cezalandırılması gerektiği, mahkûmiyet kararları verilen sanıkların da aynı mağdur ifadeleriyle eylemlerinin cezalandırıldığı, mağdurenin olay ortaya çıktıktan sonra, tüm samimiyetiyle ifade verdiği, iftira atması için bir sebep bulunmadığı, bu sebeple mahkemesince verilen beraat kararlarının bozulması düşüncesiyle karara bu sanıklar yönünden muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/11048, Karar No: 2013/3842, Tarih: 18.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/11048 E.  ,  2013/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KÜÇÜK :....

DAVA TÜRÜ :2828 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen görevsizliğe dair olan hüküm, davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, oyçokluğuyla karar verildi.18.02.2013 (Pzt.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Çocuk Mahkemesi, bir ceza mahkemesi olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı yasaya göre koruyucu ve destekleyici tedbir kararı almakla görevlidir. (5395 s. ÇKK. m. 26) 2828 sayılı Kanun kapsamında korunmaya muhtaç çocuklar hakkında koruma kararı alınması, o yerde çocuk mahkemesi kurulmuş ve göreve başlamış olsa bile bu mahkeme değil, varsa aile mahkemesi, yoksa davaya bu sıfatla bakmak üzere asliye hukuk mahkemesi görevlidir. (2828 s. K. m. 22) Aksinin kabulü, bir ceza mahkemesi olan çocuk mahkemesine özel hukuk işi vermek anlamına gelir ki, Yasa koyucunun 5395 sayılı Yasa'daki düzenleme ile bunu amaçlamadığı açıktır. Olayda 2828 sayılı Kanun kapsamında küçük hakkında koruma kararı talep edildiğine göre, bu hususta karar verme görevi aile mahkemesine aittir. Sayın çoğunluğun onama kararında yer verdiği H.G.K.'un 21.11.2012 tarihli 2-654/ 817 sayılı kararına konu olayda, 5395 sayılı Kanunda öngörülen tedbirler söz konusu edilmiştir. 2828 sayılı Kanuna göre koruma kararı verilmesinin de çocuk mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğuna ilişkin sözü edilen kararda bir açıklama bulunmamaktadır. Bu bakımdan işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Bu sebeple sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/5226, Karar No: 2018/15063, Tarih: 15.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/5226 E.  ,  2018/15063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, açıklanması geri bırakılan hükümdeki 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılmış ve sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Dosyadaki diğer sanık ... ... kovuşturma aşamasında doğru olduğunu kabul ettiği soruşturma aşamasındaki, sanık ... ile tartışmaları sonrasında sanık ...'ın arabasına giderek tüfek benzeri bir silah çıkarttığına, silahı kurup kendisinin bulunduğu işyerinin 4. kat balkonuna doğru kendisine ateş ettiğine yönelik anlatımı, dosya içerisindeki olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağında diğer sanık ... ... anons üzerine olay yerine gelen görevlilere sanık ...'ın ateş etmesi nedeniyle işyerinin 4. katına ait balkon tavanında beton parçasının koptuğunu beyan ettiğinin ve 31/07/2007 tarihli görgü ve tespit tutanağı ile ... ... işyerinin 4. kat tavanında yaklaşık 25-30 cm uzunluğunda beton parçasının koptuğunun belirtilmiş olması karşısında, aralarında yaşanan tartışma sonrasında sanık ...'ın diğer sanık ... bulunduğu balkona doğru ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin belirli kişiye yönelik olması nedeniyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun oluşmadığı, sanığın kastı da dikkate alındığında sanık ...'ın eyleminin silahlı yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşerek yazılı biçimde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre ise; Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16979, Karar No: 2013/16204, Tarih: 10.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16979 E.  ,  2013/16204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 08/03/2006 ve 16/03/2010 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- a)Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı .... yönünden ise zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yoldan karşıdan karşıya geçmekte olduğu sırada trafiğe kapalı ve ters yoldan gelen davalı ...'un sevk ve idaresindeki araçla çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, ceza dosyasında davalılardan sürücü ...'un ve belediyenin sorumlu çalışanı olan davalı ...'nin kusurlu bulunarak cezalandırıldıklarını, aynı sorumluluk kapsamına göre yolun inşasını yapan davalı ...nin de haksız fiil hükümlerine göre sorumlu olduğunu beyanla maddi ve manevi zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı ... şirketi yönünden zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Haksız eyleme dayalı tazminat istemleri, haksız fiil ve failinin öğrenilmesinden itibaren 1 yıl ve her halde 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Öte yandan Borçlar Kanunu’nun 60/2. maddesinde; “zarar ve ziyan davası ceza kanunları mucibince daha uzun zamanaşımına tabi olan eylemden kaynaklanmış ise ceza zamanaşımının uygulanacağı” kuralı vardır. Madde hükmünün uygulanabilmesi için, ceza davası açılmış bulunması gerekmediği gibi mahkumiyet kararı verilmiş olması da şart değildir. Yine Hukuk Genel Kurulu'nun istikrar kazanmış uygulamalarına göre, ceza yargılamasının devamı sırasında zamanaşımı işlemez.

Yukarıdaki açıklamalar somut olaya uygulandığında; zarar doğuran eylemin, 01/08/2003 tarihinde gerçekleştiği ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen 459/1 “taksirle yaralamaya neden olmak” suçunu oluşturduğu, davalılar ... ve ... hakkında yürütülen ceza yargılaması sonucunda verilen kararın, 21/05/2012 tarihinde kesinleştiği, davalı şirket hakkındaki birleşen davanın ise 16/03/2010 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Somut olaya uygulanacak zamanaşımı süresi 765 sayılı TCK 102/4. maddesindeki 5 yıllık ceza zamanaşımı süresi ise de, davalı şirket hakkındaki birleşen davanın, aynı olayla ilgili diğer sorumlular hakkındaki ceza yargılamasının devamı sırasında açıldığı anlaşıldığından zamanaşımı süresi dolmamıştır.

Şu halde, davalı şirket yönünden de esasa girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda;

Davacının yaralanma derecesi ve tarafların kusur durumu ile yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında, hükmedilen manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/10/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/10/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. HGK nun, ceza davası devam ettiği sürece zamanaşımının işlemeyeceğine ilişkin eski uygulaması, 07/12/1955 gün ve 17/26 sayılı İBK na dayanmaktadır. Anılan İBK nda ceza davası devam ettiği sürece müdahale ve şahsi hak talebinde bulunma imkanı olduğundan, ceza davası derdestken zamanaşımının işlemeyeceği ilke olarak benimsenmiştir. Çünkü, 1412 sayılı CMUK 350-358 arasında şahsi dava, 365 de ise kamu davasına müdahaleyle birlikte şahsi hak talebi düzenlenmişti. Ancak 5271 sayılı CMK da şahsi dava veya şahsi hak müesseselerine yer verilmemiştir. 5320 sayılı CMK Uygulama Kanunu geçici madde 1 e göre de “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ceza mahkemelerinde açılmış bulunan davalardaki şahsi hak talepleri, görevsizlik kararı verilmeyerek bu mahkemelerce sonuçlandırılır.” Bu bir usul kuralı olduğundan derhal uygulanması gerekir. Demek oluyor ki, 01/06/2005 den önce ceza mahkemesinde şahsi dava veya şahsi hak talep edilmemişse daha sonra edilemez.

Sonuç olarak, 01/06/2005 den önce ceza mahkemesinde şahsi dava ikame edilmiş veya şahsi hak talebinde bulunulmuşsa bunun ceza mahkemesinde görülmesi gerekir. Ceza mahkemesi ‘şahsi hak talebi konusunda hukuk mahkemesine müracaatta muhtariyetine’ hükmü kurabilir. İşte bu halde, ceza kararının kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık sürede hukuk mahkemesinde dava açılabilir. HGK nun 09/10/2013 gün ve 2013/4-36, 2013/1457 sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Somut olayda ise, ceza ilamında davacının şahsi hak talebi konusunda hukuk mahkemesine müracaatında muhtariyetine ilişkin bir hüküm yoktur. Davacının ceza yargılamasında şahsi hak talep etmediği anlaşılmaktadır. Bu yüzden, ceza davası devam ettiği sürece zamanaşımının işlemeyeceğinden söz edilemez.

Davacının, kazaya sebebiyet veren aracı çalıştıran firmanın ... şirketi olduğunu da, davalı büyükşehir belediyesinin dosyaya sunduğu 24/11/2006 tarihli delil listesinden öğrendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı, sorumlu olarak davacı şirketi yeni öğrendiğini ileri süremez. Netice itibariyle, davalı şirket hakkında davanın zamanaşımından reddine dair yerel mahkeme kararı doğrudur.

Açıklanan nedenlerle (2/a) numaralı bentte yer alan bozma sebebi konusunda sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.10/10/2013