muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10699, Karar No: 2021/9434, Tarih: 30.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10699 E.  ,  2021/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, Feri Müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, ... Sicil no.su ile 13.9.2012 ile 10.03.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, işe girişte ücretinin net 1250 TL olduğunu, .... asgari ücret üzerinden bildiriliğini, işten ayrıldığı son aylık net ücretinin ise 1.750.00 TL olduğunu, kurum kayıtlarında ise brüt 1500 TL olarak bildirildiğini, her ay bankaya yatırılan maaşın dışında hariçten ücret bakiyesinin para makbuzu adındaki belge karşılığı elden aldığını, ... 35.Noterliğinin 11029 yevmiye numarası ile 15.4.2015 tarihli ihtarname ile, eksik primlerini tamamlanması, ödenmeyen ücret alacaklarının ödenmesinin ihtar edildiğini, sigorta başlangıç tarihinin 13.9.2012 olarak tespitine ve 13.9.2012 ile 10.3.2015 tarihleri arasında eksik sigorta primlerinin tespitine bu hizmetlerin diğer hizmetleri ile birleştirilmesini karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... Ltd. Şti. vekili 04.09.2015 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının işçilik alacakları ile ilgili talebi ... 29. İş Mahkemesinin 2015-360 Esas sayılı dosyası üzerinden görüldüğünden delillerin mahkemeye sunulduğunu, davacının davalı şirkette iki ayrı dönem çalışmasının olduğunu, bu dönemlerin birleştirilmesinin kabul edilemeyeceğini, ithalat operasyonu elemanı olarak 12.9.2012 tarihinde işe başladığını ve 31.8.2014 tarihinde başka bir işte çalışacağını beyan ederek ihbar süresine uymaksızın işyerinden ayrıldığını bir ay sonra yeni işinden memnun olmadığından bahisle tekrar davalı işyerinde çalışmak istediğini beyan ettiğini, ithalat operasyonu elemanı ihtiyacı sebebiyle işe tekrar alındığını bu kez ''Başka işte çalışma ve rekabet etme yasağı'' eklenerek belirsiz iş sözleşmesi imzalandığını, ihbar süresine uymaksızın 28.2.2015 tarihinde istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, çalışma süresince sigortasının aldığı maaş üzerinden yatırıldığını, davacının 2014 yılının Ekim ayında ilk maaşının 1.500.00 TL olduğunu, 2015 yılının Şubat ayında son maaşının brüt 1.600.00 TL olduğunu, elden ayrıca ücret ödendiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil ... vekili cevap dilekçesinde özetle; 1037547 işyeri sicil numaralı ... Lojistik Limited Şirketi'nin 1.7.2002 tarihi itibariyle 506 sayılı Yasa kapsamına alındığını, davacının 12.9.2012 tarihinde işe girişinin yapıldığını, 2015/2 bildirgesi ile son 30 gün çalışmasının bulunduğunu, çalışmaları ve prime esas kazançlarının Kuruma bildirilen çalışmalar ve kazançlar kadar olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

1-Davacının kuruma bildirilmeyen süreler yönünden davanın kabulü ile, davacının davalı ... Ltd. Şti.'de;

2014/9 döneminde 30 gün günlük 81,27 TL

2014/10 döneminde 13 gün günlük 81,27 TL ile çalıştığının tespitine,

2-Davacının prime esas gerçek ücret tespiti talebinin kabulü ile, ... Lojistik Ltd Şti'nde bildirilen çalışmalarına ilişkin ücretlerin

2012/09 döneminde 19 gün günlük 67,40 TL

2012/10 döneminde 30 gün günlük 67,40 TL

2012/11 döneminde 9 gün günlük 67,40 TL

2012/12 döneminde 30 gün günlük 67,40 TL

2013/01 döneminde 28 gün günlük 70,13 TL

2013/02 döneminde 28 gün günlük 70,13 TL

2013/03 döneminde 28 gün günlük 70,13 TL

2013/04 döneminde 30 gün günlük 70,13 TL

2013/05 döneminde 30 gün günlük 70,13 TL

2013/06 döneminde 30 gün günlük 70,13 TL

2013/07 döneminde 30 gün günlük 73,21 TL

2013/08 döneminde 30 gün günlük 73,21 TL

2013/09 döneminde 30 gün günlük 73,21 TL

2013/10 döneminde 30 gün günlük 73,21 TL

2013/11 döneminde 30 gün günlük 73,21 TL

2013/12 döneminde 30 gün günlük 73,21 TL

2014/01 döneminde 30 gün günlük 76,76 TL

2014/02 döneminde 30 gün günlük 76,76 TL

2014/03 döneminde 30 gün günlük 76,76 TL

2014/04 döneminde 30 gün günlük 76,76 TL

2014/05 döneminde 30 gün günlük 76,76 TL

2014/06 döneminde 30 gün günlük 76,76 TL

2014/07 döneminde 30 gün günlük 81,27 TL

2014/08 döneminde 30 gün günlük 81,27 TL

2014/10 döneminde 17 gün günlük 81,27 TL

2014/11 döneminde 30 gün günlük 81,27 TL

2014/12 döneminde 30 gün günlük 81,27 TL

2015/01 döneminde 30 gün günlük 81,60 TL

2015/02 döneminde 30 gün günlük 81,60 TL olarak prime esas gerçek ücreti

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Feri müdahil Kurumun istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Feri müdahil Kurum vekili temyiz başvuru dilekçesinde; kurum kayıtlarının resmi kayıtlar olduğunu, bu kayıtlar dikkate alınmadan yalnızca tanık ifadeleri esas alınarak hükmolunan kararın yasaya uygun olmadığını ve yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması gerektiğini belirterek istinaf gerekçeleri ile kararı temyiz etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, feri müdahil Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, feri müdahil Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 ve 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Yerel Mahkemece davacının hizmet tespitine yönelik kurulan hükmünde bir isabetsizlik bulunmayıp, prime esas kazanca karar verilen sürede, davacının aldığı aylığın tespitinde ise, ... 29 iş Mahkemesi 2015/360 E sayılı dosyasından belirlenen ücret ile ve tanık ifadeleri yoluyla belirlenen ücret üzerinden hüküm kurulmuşsa da bu hususta yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3790, Karar No: 2024/9973, Tarih: 17.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3790 E.  ,  2024/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1422 Esas, 2024/69 Karar

DAVA TARİHİ : 14.08.2012

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/722 Esas, 2020/302 Karar

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin İstanbul ili, .... ilçesi, Havaalanı Mahallesi 977 parsel sayılı taşınmazda pay sahibi iken, dava konusu taşınmaz için açılan kamulaştırma bedel tespiti davasında yapılan yargılama sırasında dava konusu parselin içinde kalan ...Sokak, .... Sokak, .... Sokak, .... Sokak ve parselin cephe olduğu ... Yolu, .... Caddesinin anaarter kapsamında olmadığının belirtildiğini, değerlendirmelerin İstanbul Büyükşehir Belediyesinin işbu cevabına göre yapıldığını, İstanbul Büyükşehir Belediyesinden edinilen 10.09.2019 tarihli yazıda söz konusu .... ilçesi, ... Mahallesi, ....Caddesi .... Caddesi ile .... Caddesi arasındaki kısmın anaarter listesinde bulunduğunu, .... Caddesi kesişimindeki kısmın ise anaarter listesinde bulunmadığını bildirdiğini, hüküm verildikten ve karar düzenlendikten sonra elde edilen bu bilgilerin hükmü doğrudan etkilediğini, bedel tespiti yapılan müvekkiline ait taşınmazın anaarter üzerinde olup olmadığının tespiti ile birlikte müvekkilinin taşınmazının ona göre değişeceğini ayrıca dosyada verilen kararla ilgili Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine de başvurulduğunu, zira kararın tümüyle hatalı tespitleri içeren bilirkişi raporlarına dayanılarak verildiğini, tüm bu nedenlerle yargılamanın iadesi talebinin kabulünü, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi başvurusunun bekletici mesele yapılmasını ve Mahkemenin 2013/553 Esas, 2015/135 Karar sayılı kararının aldırılarak yeniden yargılama yapılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmişitir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmişitir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili vekili istinaf dilekçesinde özetle, ret kararının hatalı olduğunu, bedelin düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamanın iadesi sebeplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinde sınırlı olarak sayıldığı, bu maddede sayılan sebeplerin somut olayda gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle talep eden ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371, 375, 376 ve 377 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı ... peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5047, Karar No: 2015/6207, Tarih: 27.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5047 E.  ,  2015/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SURUÇ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2014/99-2014/137

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ..'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, tapulama tutanağındaki farklılık nedeniyle 196, 240 ve 244 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıt maliki Mehmet oğlu A.. K.. ile mirasbırakanı 1932 doğumlu Mehmet oğlu A.. K..’nın aynı kişi olduğunun tespitini talep etmiş; 18.04.2014 tarihli duruşmada ise tapu kaydında babasının isim ve soyisminin doğru fakat tapulama tutanaklarında sadece doğum tarihlerinde yanlışlık olduğundan doğum tarihlerinin düzeltilmesini isteyerek talebini değiştirmiştir.

Mahkemece, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesinin dava yoluyla istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere Tapu Sicili Tüzüğünün 25. maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasına ilişkin yanlış yazılan bilgilerin düzeltilmesi istenebilir.

Davacı her ne kadar dava dilekçesindeki talebini duruşmada değiştirmiş ise de doğum tarihi kayıtlarda bulunması zorunlu unsurlardan olmadığından bu gibi durumlarda tapu malikinin davacının ileri sürdüğü kişi ile aynı şahıs olduğunun kanıtlanması halinde çoğun içinde azı da vardır kuralı gereği kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tesbitine karar verilmelidir.

Hâl böyle olunca; davacı delillerinin toplanıp esas hakkında karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

./..

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22053, Karar No: 2015/6802, Tarih: 07.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22053 E.  ,  2015/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 08.07.2013 tarihinde açılmıştır. Dava dilekçesinde davalının bilinen en son adresi gösterilmiştir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığı veya bu adreste tebligatın yapılamadığı anlaşılmadan tebligat için muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine başvurulamaz (Teb. K. m. 10). Başka bir ifade ile, dava dilekçesinde gösterilen adrese dava dilekçesi gönderilmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine adresin “mernis adresi” olduğu belirtilmek suretiyle Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ yoluna gidilmesi, yapılan tebligatı usulsüz kılar. Davalıya dava dilekçesi, “gösterilen adresin” mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre 18.07.2013 tarihinde mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Bu şekilde yapılan tebligat usulsüzdür. Kaldı ki bu tarihten önce davalının “tutuklu” olarak cezaevine alındığı da görülmektedir. Sonradan yapılan tebligatlar da aynı usulle yapılmıştır. Davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkını (HMK m. 27) zedeleyen önemli bir usul hatası olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/6042, Karar No: 2021/21402, Tarih: 23.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/6042 E.  ,  2021/21402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan ele geçen tabanca ile ilgili olarak Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen raporlarda; suça konu tabancanın, ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, fakat teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin olmadığının belirtilmesi ve olayda özel nitelikte fişek de ele geçmemiş olması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12437, Karar No: 2007/16919, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12437 E.  ,  2007/16919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 6 parsel sayılı 600,74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak bağ niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine yönelik verilen kararın Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.10.2006 gün 2006/9425-13445 sayılı bozma kararında özetle “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, bu sebeple eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenejman planı bulundukları yerlerden getirtilerek önceki bilirkişiler dışında üç orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun orman araştırması yapılması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede bu güne kadar orman kadastrosu yapılmamıştır.