muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12382, Karar No: 2012/699, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/12382 E.  ,  2012/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.04.2009 ve 09.12.2009 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 16.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.01.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden dava cı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar ... vekili Av ... ve davalı ... Şti. Vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açılamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı arsa maliki ... ile davalı yüklenici Yapı Ltd. Şti. arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan 47 parsel sayılı taşınmazdaki (A) blokta bulunan dükkan ve dükkana bağlı deponun ½ payını yükleniciden satın aldığını, yüklenicinin arsa malikine karşı edimini yerine getirdiğini, kendisinin de yükleniciye karşı edimini yerine getirip, 26.07.2007 tarihinde teslim aldığı taşınmazın tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek, tapu kaydının iptaliyle adına tescilini istemiş; birleştirme kararı verilen dava ile de husumeti diğer arsa maliki davalı ...’ye yöneltmiştir.

Davalı ..., arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediği yüklenicinin edimini yerine getirmediğini; davalı ..., arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yer almadığını, onayının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacının tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Müflisin tasarruf yetkisinin kısıtlanmış olması, müflisin iflas masasına giren mal ve haklarına ilişkin davaları takip etme yetkisini de etkiler. Müflis, iflasın açılması ile hak ehliyetini kaybetmediği gibi, dava ehliyetini de kaybetmez. Ancak, müflisin masa malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlandığından, masa ile ilgili davalar hakkındaki takip yetkisi müflise değil, iflas idaresine aittir. İflas idaresinin bu takip yetkisini kullanıp kullanmayacağı tespit edebilmek için ilk önce iflas organlarının oluşması gerekir. Bu nedenle, müflisin taraf olduğu hukuk davalarının, iflasın açılması ile belli bir süre için durması İİK’nun 194. maddesinde kabul edilmiştir. Bu durma kararı, ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonraya kadar devam edeceği, ancak bundan sonra duran hukuk davalarına devam edilebileceği yine İİK’nun 194. maddesinde hüküm altına alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı arsa maliki ... ile davalı yüklenici arsasında düzenlenen adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciden adi yazılı sözleşme ile dava konusu taşınmazın temlik alması nedenine dayalı tapu iptali tescil isteminde bulunmuştur. Davalı yüklenici Yapı Ltd.Şti.’nin iflasına karar verildiği sunulan vekaletnameden anlaşılmaktadır. Ancak, iflas idaresi tarafından alacaklılar toplantısı yapılıp yapılmadığı dosya içeriğine yansımamıştır. Bu nedenle, iflas kararının kesinleşip kesinleşmediği, iflas idaresince ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığı araştırılmadan işin esası hakkında bir karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan olgular bir yana bırakılarak eksik araştırma ve inceleme ile davanın esası hakkında bir karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 900TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 24.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10510, Karar No: 2010/2741, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10510 E.  ,  2010/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Çiğdem Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin Olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni Alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.612.00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon Şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon Şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan Sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 8.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9408, Karar No: 2016/7765, Tarih: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/9408 E.  ,  2016/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Arıcılık ile uğraşan sanığın, ... tarafından sahte olarak düzenlenen 02.11.2006 tarihli müstahsil makbuzunu destekleme primi almak için İlçe Tarım Müdürlüğü'ne vererek kullandığının iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, makbuzu düzenleyen ... hakkında sahte belge düzenlemekten yapılan karşıt incelemede, sahte belge düzenlendiğine dair vergi tekniği raporu düzenlendiğinin tespit edilmesi, tanık olarak dinlenen ...'ın sanıktan bu miktarlı bal aldığını beyan etmesi, Tarım İl Müdürlüğü tarafından 13.10.2006 tarihinde yapılan tespitte, sanığın 242 adet faal arılı kovanın olduğunun ve suça konu makbuzda 7260 kg balın sanık tarafından satıldığının tespit edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından sanığın belirtilen miktarda bal üretiminin olup olmadığı ve varsa başkaca satışları bulunup bulunmadığı yerinde araştırılıp, makbuzu düzenleyen ... hakkında 2006 takvim yılında düzenlediği müstahsil makbuzları ve faturalar nedeniyle 213 sayılı yasaya muhalefet suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise davanın sonucu da belirlendikten sonra, sanığın eyleminin sübutu halinde özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı dikkate alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3235, Karar No: 2010/5852, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3235 E.  ,  2010/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 11.09.2006 tarihli dilekçe ile açtığı davada; 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, ... Beldesi, Yeniçevre mahallesinde orman sınırlandırması yapılıp kısmi ilana çıkartıldığını, orman niteliğinde olan ve davalı tarafından kullanılan alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiş, davaya konu olan yer hakkında 124 ada 11 parsel numarası ile 3413,58 m2 yüzölçümünde ve tarla niteliği ile davalı adına düzenlenen kadastro tespit tutanağı kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğu nedeniyle mahkemeye gönderilmiş, mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne gore orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1986 tarihli ... haritasında açık renkli alanda, 1950 tarihli ... fotoğraflarında ise orman sayılmayan alanda kaldığı, ancak amenejman planında OT-2 rumuzu ile orman toprağı olarak gösterildiği ve amenejman planına göre orman içi açıklığı konumunda olduğu gerekçesiyle Orman Yönetiminin davası kabul edilmiş ise de, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Orman işletmesinin planlaştırılması işlemine, ormancılık dilinde amenejman planı denilmektedir. Amenajman planı ile orman işletmesi düzenlenir ve işletmenin bir plana dayanarak çalışması sağlanır. Orman amenajman planlarının, gerek orman yönetiminin tek taraflı düzenlediği belgelerden oluşu, gerekse çoğunlukla teknik çalışmalara yönelik bulunması nedeniyle bir yerin öncesinin orman niteliğini belirlemede yalnız başına yeterli belgelerden değildir. Bir yerin orman olup olmadığının belirlenmesinde ... fotoğrafları ve ... haritaları ile birlikte tamamlayıcı bir delil olarak kabulü gerekir. ... haritasında açık alanda görülen bir yerin amenajman planında orman olarak belirlenmiş olması o yerin orman olarak kabulü için yeterli değildir. ... haritası ve amenajman planının çeliştiği durumlarda ... haritasına üstünlük tanınarak taşınmazın niteliğinin saptanmasında

... haritasının esas alınması gerekir. Somut olayda, davalı taşınmazın ... haritası ve ... fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden olduğu, eylemli durumunun meyve bahçesi niteliğinde olduğu ve orman parseline sınırı dahi olmadığından orman içi açıklığı konumunda da bulunmadığı göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 04.05.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2085, Karar No: 2010/7849, Tarih: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2085 E.  ,  2010/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bilecik Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.10.2008 tarih ve 2003/292 - 2008/707 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’ın davalı kooperatifin yönetim kurulu başkanı, diğer davalıların da eski yönetim kurulu üyesi olduklarını, davalılar ...ve ...’nin hileli biçimde diğer davalı ...’a 27.511,00 YTL borçlanıp borca 12.000,00 YTL faiz ekleyerek kooperatif hesabından ...’a 39.511,00 YTL ödeyip kooperatifi zarara uğrattıklarını, bu işlem nedeniyle müvekkilini 1.646,00 YTL zarara uğrattıklarını, davalıların kooperatif ortaklarını da kefil yaparak 97.200,00 YTL bankadan kredi çektiklerini, kredinin banka tarafından davalı kooperatife 3 dilim halinde ödeneceğini, ödemeden 1 ay sonra bankaya aylık 4.117,24 YTL ödeme yapılmaya başlandığını, davalıların bankadan alınan 2. ve 3. dilim kredileri farklı miktar ve tarihlerde çekilen kredi gibi gösterip, 28.302,00 YTL krediyi faizi ile birlikte kooperatif hesabına 43.200,00 YTL kredi gideri gösterip 2. ve 3. dilim krediyi kooperatife mükerrer ödettirerek, kooperatifi zarara uğrattıklarını, bu nedenle müvekkilinin zararının 1.800,00 YTL olduğunu, konut tamamlama kredisinin 97.200,00 YTL’ye ulaştığını, geri ödeme miktarının 11.02.2001 tarihinden itibaren 4.117,24 YTL olmasına karşılık, 2000 yılı Kasım ayından itibaren 4.117,24 YTL kredi ödemesi göstererek, kooperatifi 6.000,00 YTL müvekkilini de 250,00 YTL zarara uğrattığını, davalıların genel kurul kararı ve kooperatifin ihtiyacı olmadığı halde kooperatif ortağı olmayan 3. kişilere bankalardan kredi çektirerek kooperatifi toplam 46.324,00 YTL zarara uğrattıklarını, bu şekilde müvekkilinin 1.930,00 YTL zararı olduğunu, kooperatif başkanı davalı ...’ın ortak ...’ın hissesini 16 yaşındaki kızı ... adına devralarak 1163 sayılı Yasa’ya aykırı olarak ortak yaptığını, ortaklığın geçersiz olduğunu, ...’ın 16.11.2001 tarihi itibariyle kooperatife olan aidat ve gecikme faizi olmak üzere toplam 5.865,05 YTL borcu olduğunu, bu işlemden müvekkilinin de 244,00 YTL zararı doğduğunu, kooperatifte sıvı yakıt sisteminden, katı yakıt sistemine geçilmesi nedeniyle kooperatifin

Kombilerinde oluşan arızalar nedeniyle müvekkilinden kombilerin yerinin değiştirilmesi için 360,00 YTL ek ödeme aldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.230,00 YTL’nın zararın doğduğu tarihten itibaren işlemiş reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Kombilerinde oluşan arızalar nedeniyle müvekkilinden kombilerin yerinin değiştirilmesi için 360,00 YTL ek ödeme aldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.230,00 YTL’nın zararın doğduğu tarihten itibaren işlemiş reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yapılan işlemlerin genel kurul kararlarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yönetim kurulunun 29.01.2001 tarih ve 58 nolu kararı ile kooperatifin ödeme güçlüğü içerisinde olduğu gerekçesiyle davalı ...’dan borç alındığı dönemde kooperatifin ödeme güçlüğü içinde olduğu, ödenen faizin hileli olmadığı, acil ihtiyacın giderilmesi amacıyla borç para alındığı, 29.04.2000 tarihli genel kurulda borçlanma yapılabilmesi için yönetim kuruluna yetki verildiği, yönetim kurulunun 27.06.2002 tarihli genel kurulda ibra edildiği, kooperatifin Toplu Konut İdaresi Başkanlığı’ndan Emlak Bankası aracılığıyla almış olduğu kredi nedeniyle mükerrer ödeme yapıldığına ilişkin delil bulunmadığı, Mayıs 2000 tarihinde Emlak Bankası ve İş Bankası’ndan 47.500,00 YTL, Temmuz 2000 tarihinde 5.945,00 YTL tüketici kredisi aldırılarak kooperatifin zarara uğratıldığı iddia edilmiş ise de kooperatif defterlerinde bu iki krediye rastlanmadığı, 25.03.2001, 18.08.2001, 26.06.2002 tarihli genel kurullarda yönetim kurulunun ibra edildiği, kooperatif binalarındaki ısıtma sisteminin hatalı olması nedeniyle 360,00 YTL ek ödeme alınıp, katı yakıt sistemine dönüşüm olarak genel kurul kararı alındığı, bu kararın iptali için davacı tarafından açılan 2003/238 Esas sayılı dava sonucunda genel kurul kararı iptali davasının reddedildiği, bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, ...isimli ortağa tahsis edilen konutun kooperatif başkanı ...’ın kızına devredildiği, bu nedenle zarar oluştuğu davacı tarafından iddia edilmiş ise de davacının iddia ettiği zararın oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve esasen davacı tarafından ileri sürülen hususların doğrudan doğruya zarar olmayıp dolayısıyla zarar olduğu ve 1163 sayılı Yasa’nın 98. maddesi delaletiyle TTK’nun 309. maddesi uyarınca davacının dolaylı zararları kendisine verilmesini istemesinin mümkün bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19795, Karar No: 2008/5481, Tarih: 07.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/19795 E.  ,  2008/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2007

Davacı,  1.5.1999-31.3.2003 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre  davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.05.1999-31.03.2003 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar  verilmiştir.

2-Dava, davacının 01.05.1999-31.03.2003 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar  verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.