muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24253, Karar No: 2015/11273, Tarih: 17.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24253 E.  ,  2015/11273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçici 2. madde gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından; sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olay sırasında sanık ve suça sürüklenen çocuğun maskeli olduklarının anlaşılması karşısında eylemlerinin TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/1-b. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,17.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5415, Karar No: 2023/8482, Tarih: 01.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5415 E.  ,  2023/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 01.....1995-14.01.2021 tarihleri arasında çalıştığını ve ... sözleşmesinin emeklilik sebebiyle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının başka bir işyerinde çalışmak amacıyla ... sözleşmesini feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının emeklilik sebebiyle ... sözleşmesini feshettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesinde ileri sürdüğü hususları belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ... sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiği, kanunun kendisine tanıdığı hakkı kullandığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu ancak İlk Derece Mahkemesince arabuluculuk ücretinin hatalı belirlendiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2239, Karar No: 2019/2028, Tarih: 02.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2239 E.  ,  2019/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazerette bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin, suçun kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, önleme araması kararına dayanılarak arama yapılması nedeniyle elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğuna, ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararı aşağıda belirtilen yaptırımlar dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca reddine ancak;

1.Sanıktan ele geçirilen uyuşturucu maddenin yapılan analizinde, kokain olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın cezalarında arttırım yapılırken, uygulama maddesi olarak TCK'nın 188/4. maddesinin gösterilmesi sırasında; a bendinin gösterilmemiş olması,

2.Adli emanetin 2016/14981 sırasına kayıtlı uyuşturucu maddelerin TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilirken ilgili fıkranın gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1.Hüküm fıkrasından "TCK'nın 188/4 maddesi gereğince" ibaresi çıkartılarak yerine "TCK'nın 188/4-a maddesi gereğince" ibaresi yazılması,

2. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan “TCK 54 maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK'nın 54. maddesinin 4. fıkrası” ibaresinin yazılması,

Suretiyle CMK'nın 303. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, dosyanın Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, 7165 sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik CMK'nın 304/2.fıkrası uyarınca dosyanın İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10819, Karar No: 2019/4105, Tarih: 26.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10819 E.  ,  2019/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil ile bedel isteğine ilişkindir.

Davacı ..., davalı... ile 2010 yılında evlendiklerini, üç ay evli kaldıktan sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/259 Esas-2012/271 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, davalının niyetinin evlilik bahanesi ile altın, ziynet ve taşınmaz mallar edinmek olduğunu, bu doğrultuda adına kayıtlı 5656 parsel sayılı taşınmazdaki ½ pay ile mehir senedinde yazılı eşyaların davalıya ölünceye kadar evlilik birliğinin devam edeceği inancıyla devredildiğini, diğer davacı ... ise 754 parsel sayılı taşınmazını davalıya aynı gerekçelerle temlik ettiğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini, mehir senedinde yazılı eşyalar yönünden ise bedel istemişlerdir. Davalı, zamanaşımı itirazında bulunup davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil ile bedele ilişkin talebin kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 5656 parsel sayılı taşınmazdaki ½ pay davacı ... tarafından, 754 parsel sayılı taşınmaz ise diğer davacı ... tarafından davalıya 20.04.2010 tarihinde satış suretiyle devredildiği, davacılardan ... ile davalı ...’ün 23.04.2010 tarihinde evlendikleri, ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 08.09.2013 kesinleşme tarihli, 2011/259 esas, 2012/271 karar sayılı kararı ile boşandıkları, taraflar arasında düzenlenen 30.04.2010 tarihli “mehir senedi” başlıklı adi yazılı sözleşme ile davacı ...’ün davalıya 10 adet adana burması, 1 adet set takımı, 3 adet yüzük, yatak odası takımı, salon takımı, 1 adet kol saati, 1 adet yer halısı, 12 adet yastık, 4 adet yorgan, 1 adet duvar seccadesi, 1 adet beyaz eşya, 3 adet bayan elbisesi ve 3 adet bayan ayakkabısı vermeyi vaat ettiği anlaşılmaktadır.Mehir, kocanın evlenme sözleşmesi anında veya devamı sırasında ya da evliliğin sonra ermesi hâlinde kadına verdiği belirli bir mal, para veya ekonomik değeri olan armağandır. Medeni Kanun, evlenme sözleşmesi sırasında karı kocadan birinin diğerine bir mal veya para vermesini ya da vermeyi vaat edip bir süre ertelemesini yasaklamamıştır. Bu nedenle, eski hükümlere göre kurulmuş mehr, Medeni Kanun tarafından yasaklanmış bir hukuki ilişki olarak kabul edilemez (02.12.1959 tarihli, 14/30 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gerekçesi). Hukukumuzdaki sözleşme serbestisi ilkesi gereğince de kocanın yüklenmiş olduğu edimini yahut bağışlama yönündeki vaadini koca dışında bir üçüncü kişinin de üstlenmesine engel bulunmamaktadır. Ancak mehri müeccel, ileriye yönelik bağışlama vaadi niteliğinde olduğundan, koca dışında üçüncü kişinin durumu 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 128. maddesinde (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun BK 110. maddesi) yazılı üçüncü kişi yararına borç altına girme olmayıp, TBK'nın 288. (BK’nın 238.) maddesinde düzenlenmiş bağışlama vaadidir.Somut olaya gelince; davacılar tarafından dosyaya sunulan 30.04

. Ancak mehri müeccel, ileriye yönelik bağışlama vaadi niteliğinde olduğundan, koca dışında üçüncü kişinin durumu 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 128. maddesinde (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun BK 110. maddesi) yazılı üçüncü kişi yararına borç altına girme olmayıp, TBK'nın 288. (BK’nın 238.) maddesinde düzenlenmiş bağışlama vaadidir.Somut olaya gelince; davacılar tarafından dosyaya sunulan 30.04.2010 tarihli “mehir senedi” başlıklı belgede sayılan mallar arasında çekişme konusu taşınmazların yer almadığı, sözleşmenin ise davacı Habib Güngör ile davalı arasında düzenlendiği anlaşılmaktadır.Bu nedenle dava konusu taşınmazlarla ilgili iddianın 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca yazılı delil ya da yemin delili ile kanıtlanması zorunludur. Ne var ki, davacı taraf İçtihatları Birleştirme Kararının aradığı anlamda yazılı delil ibraz edemediği gibi yemin deliline de dayanmamıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Davalının yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.06.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY-

Dava, mehir senedi ile verilen menkullerin iadesi ile gayrımenkullerin tapu kayıtlarının iptali ve tescile ilişkindir.Davacılar, evliliğin tesisi aşamasında mehir senedi ile verilen menkullerin, ve tapudan devredilen taşınmazların iadesini istemişlerdir.Davalı, evliliğin sona ermesinde kusuru olmadığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, bağıştan dönme şartlarının oluşmadığını, gayrimenkullerin satış yoluyla devredildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Dosya kapsamıyla, taraflar arasında düzenlenen mehir senedi ile menkullerin davacılar tarafından borçlanıldığı, gayrimenkullerin ise tapuda satış yoluyla devredildiği, mehir senedinde gayrimenkulden bahsedilmediği anlaşılmaktadır.Davacının dayandığı boşanma dosyası incelendiğinde, davalı kadının sadakatsızlığı nedeniyle tam kusurlu olduğundan boşanmaya karar verildiği görülmüştür.Bilindiği üzere mehir senedi niteliği itibariyle bağışlama senedi hükmündedir. Bu senette yazılı malların bağışlandığı tarafların kabulündedir. Çözümlenmesi gereken husus bağıştan rücu şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususudur.Türk Borçlar Kanunu 295/2. maddesi "Bağışlanan, bağışlayana veya onun ailesinden bir kimseye karşı kanundan doğan yükümlülüklerine önemli ölçüde aykırı davranmışsa" bağışlama konusunun geri istenebileceğini düzenlemiştir.

Davalının, evlilik birliği içinde sadakatsız davranarak bu yükümlülüğünü ihlal ettiği boşanma dosyası ile sabittir. Bu nedenle mehir senedinde geçen menkullerin iadesinin istenebileceğinin kabulü gerekir.Gayrımenkullere gelince, davacılar, dava konusu taşınmazları tapuda satış suretiyle davalıya intikal ettirmişlerdir. Evliliğin gerçekleştirilmesi maksadıyla bağışlandığı iddiası aynı zamanda taraf muvazaası niteliğinde olduğundan bu iddianın ispatı ise yazılı delille veya yeminle mümkündür. Davacı yazılı belge ibraz edemediği gibi açıkça yemin deliline de dayanmamıştır.Sonuç itibariyle Yerel Mahkemece verilen menkullerin iadesine ilişkin karar doğru olmakla birlikte gayrımenkuller açısından davanın kabulü doğru olmamıştır.

Açıklanan bu nedenlerle kararın bozulması görüşünde olduğumuzdan taleplerin tümden reddi gerektiği yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/10070, Karar No: 2013/12981, Tarih: 04.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10070 E.  ,  2013/12981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı icra mahkemesine başvurusunda; borçlu hakkında başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde,  borçlu vekilinin icra müdürlüğüne yaptığı itirazında yetkili icra dairesini bildirmediği için yetki itirazının dikkate alınmaması gerektiği ve icra müdürlüğünün 25.06.2012 tarihli kararının kaldırılarak borçlunun kısmen kabul ettiği alacak miktarı yönünden takibin devamına karar verilmesini istediği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

HMK.nun 19/2. maddesi uyarınca  birden fazla yetkili icra dairesi varsa, borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir.Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak,borçlu bu yerlerden birini tercih etmelidir.

Somut olayda, icra takibi Çan İcra Müdürlüğü'nde başlatılmış, yasal sürede borçlu vekili icra müdürlüğüne verdiği dilekçesinde, "... müvekkil şirketin ödeme emrinde de yazılı olduğu üzere adreslerinin Çanakkale/Çan  ilçesinde bulunmaktadır, bu nedenle icra müdürlüğünüz yetkisiz olup yetki itirazında bulunuyoruz..." diyerek yetkiye itirazlarını bildirdiği, yanısıra borca, faize ve fer'ilere itiraz ettiği görülmüştür. Bu durumda borçlunun   itirazı ile birlikte yetkili icra dairesini bildirmediğine göre ortada geçerli bir yetki itirazının  varlığından sözedilemez.

O halde mahkemece,  istemin kabulüne  karar verilmesi gerekirken yazılı  şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2550, Karar No: 2018/4936, Tarih: 14.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2016/2550 E.  ,  2018/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, izinsiz silah taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bozma üzerine yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz sırasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- İzinsiz silah taşıma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince,

Ancak;

a-Sanıkta ele geçen kuru-sıkı tabancanın Kriminal Polis Laboratuvarının raporunda namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden bir gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, fişeklerin uç kısımlarındaki plastik aksamına metal küre veya parça yerleştirilerek ucunda kurşun küre bulunan ateşli silah fişeği niteliği kazanmış, çapına uygun özel fişekleri istimale elverişli olduğu, mekanik aksamında, özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin (herhangi bir parçanın çıkartılması, değiştirilmesi, kısmen tadil edilmesi vb. şekilde) görülmediğinin belirtilmesi, sanığın savunmasında tabancanın kuru-sıkı olduğunu ileri sürmesi ve özel nitelikte fişek de ele geçirilememesi karşısında, suça konu tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Kabule göre, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b-Kabule göre, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.