muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7030, Karar No: 2012/10261, Tarih: 04.12.2012

7- Tapu kayıtlarının kapsamının belirlenmesine gerek olup olmadığı: Yukarıda da belirtildiği üzere tapu kayıtlarının uygulanması ve kapsamlarının belirlenmesi yeterli ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Ayrıca, taşınmaz üzerinde davalı ... ... ve bayilerinin zilyetliğinin davacıların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettirecek nitelikte bulunup bulunmadığı hususunda yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu durumda davacıların dayanağını oluşturan tapu kaydı kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesinde belirtilen ilkeler doğrultusunda tesbit edilmesi ile yöntemince zilyetlik araştırması yapıldıktan sonra bir değerlendirme yapılması zorunludur. Davalı ... ... ve bayiilerinin çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyetliği kanıtlanmış olmadıkça davacıların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettiği kabul edilemeyeceğinden tapu kayıtlarının mahalline doğru şekilde uygulanıp kapsamının belirlenmesi gerekir. Dosyanın arzettiği özelliğe göre bu işlemler yapılmadan karar verilmesi doğru değildir. Eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Mahkeme kararında belirtildiği ve Dairemize gelen dosyalardan da anlaşıldığı üzere davacılar tarafından aynı tapu kayıtlarına dayanılarak Çamlı, İçmeler, Karaca ve Hisarönü Köylerinde tesbit gören çok sayıda parsele itiraz edilip dava açılmıştır. Dayanılan tapu kayıtlarının kapsamlarının sağlıklı olarak saptanması, yargılamanın kısa zamanda en az masrafla ve en doğru şekilde sonuçlandırılması ve bir parsel için verilecek kararın diğerini etkiler durumda bulunması nedeniyle bu davaların en azından köy (veya tapu kayıtlarında yazılı çiftlik) bazında birleştirilerek yürütülmesi zorunludur. Mahkemece bu zorunluluğa riayet edilmeden yargılamanın ayrı ayrı yürütülüp sonuçlandırılmaya çalışılması doğru değildir. Yukarda da belirtildiği üzere dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını çevrelememesi bazı hudutların nokta hudutları olması, hudutların birbirini düz hatlarla birleştirilmesiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan arazi bölümlerinin bulunması nedeniyle tapu kayıtları gayrisabit hudutludur. Bir diğer ifadeyle bu kayıtlar hudutlarıyla değil miktarıyla geçerli tapu kayıtlarıdır. Bu itibarla tapu kayıtlarının kapsamı belirlenirken yukarda belirtilen ilkenin gözden uzak tutulmaması gerekir

. Bir diğer ifadeyle bu kayıtlar hudutlarıyla değil miktarıyla geçerli tapu kayıtlarıdır. Bu itibarla tapu kayıtlarının kapsamı belirlenirken yukarda belirtilen ilkenin gözden uzak tutulmaması gerekir. Hal böyle olunca doğru ve sağlıklı sonuca varılabilmesi için mahkemece öncelikle yapılması gereken iş aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacılara ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip dosyaya konulduktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada menfaati bulunmayan şahıslar arasında seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tapu kayıtlarının miktarıyla geçerli olduğu ve davalı tarafın yokluğunda 1996/11 Esas sayılı dosya üzerinden yapılan kapsam tayininin bağlayıcı olmayacağı nazara alınarak tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtta yazılı hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişilere haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların hudutlarının taşıdığı özellikler ve intikallerdeki değişiklikler konusunda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın niteliği, intikali ve tasarrufu sorulup saptanmalı, tesbite ve önceki keşifte ulaşılan sonuca aykırı sonuca varıldığı takdirde tesbit bilirkişileri ve önceki keşifte dinlenen kişiler tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, teknik bilirkişilere tapu kayıtlarının miktarlarıyla geçerli olduğu nazara alınarak sabit hudutlardan başlamak üzere her tapu kaydının miktarı kadar araziyi gösterir keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, tapu kayıtların sabit hudutlardan başlamak üzere miktarı kadar yer ayırırken davacılar adına tesbit edilip kesinleşen taşınmazlarla kamulaştırılan arazi bölümleri dikkate alınmalı, dayanılan tapu kayıtlarının miktar itibariyle davaya konu parseli kapsayıp kapsamadığı ile davalı ... ... ve bayilerinin çekişmeli taşınmaz üzerinde hangi tarihten beri ve ne sıfatla zilyet oldukları maddi olaylara dayalı olarak ve kesin olarak belirlendikten sonra ve davalı ... ...'ün dayanağını oluşturan ve çekişmeli taşınmazı kapsadığı tartışmasız olan tapu kaydının sonraki tarihli olup bu kaydın oluşumuna esas olan tescil ilamında taraf olmamaları nedeniyle tescil ilamının davacıları bağlamayacağı gözetilerek bir karar verilmelidir

... ... ve bayilerinin çekişmeli taşınmaz üzerinde hangi tarihten beri ve ne sıfatla zilyet oldukları maddi olaylara dayalı olarak ve kesin olarak belirlendikten sonra ve davalı ... ...'ün dayanağını oluşturan ve çekişmeli taşınmazı kapsadığı tartışmasız olan tapu kaydının sonraki tarihli olup bu kaydın oluşumuna esas olan tescil ilamında taraf olmamaları nedeniyle tescil ilamının davacıları bağlamayacağı gözetilerek bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 900,00 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak, kendilerini duruşmada vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18833, Karar No: 2013/19452, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18833 E.  ,  2013/19452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılanın evinde kiracı olarak oturduktan sonra olay tarihinde başka yere taşınması nedeniyle evi boşalttığı, evi boşaltırken evin girişinde bulunan salonda pencere çerçevesini ve camını kırdığı, yine girişe göre karşıda bulunan odanın duvarlarının boyalı kalemle çizdiği, yatak odasında iki adet camı kırdığı ve evin çeşitli yerlerine zarar verdiği ve böylelikle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5889, Karar No: 2020/4962, Tarih: 16.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5889 E.  ,  2020/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, konut dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, konut dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık ve hakaret suçlarından beraatine dair İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.02.2018 gün ve 2016/413 Esas, 2018/38 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı, hırsızlık, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, şantaj, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi.

Nüfus kaydına göre mağdurenin velayetinin Sultanbeyli Aile Mahkemesinin 05.10.2010 gün, 2010/462 Esas 2010/938 sayılı Kararıyla katılan ...'e verildiği anlaşılmakla, mağdurenin annesi ...'in hükümleri temyize hak ve yetkisi olmadığı gibi mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararı da hükmü temyiz hakkı vermediğinden vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafisi ile katılan ...’in temyiz istemleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, hırsızlık ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükümlerin kesin olup temyiz edilememesi karşısında katılan mağdure vekili ile katılan ...’in anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve katılan ...’in temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile katılan ...’in temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

İlk derece mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 3-f, 35/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine atılı suça teşebbüs ettiği hususunda cezalandırılmasına yeterli, kesin delil bulunup bulunmadığı hususundaki değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280/1-e. maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde mahkumiyete ilişkin paragrafın hükümden çıkartılıp yerine sanığın beraatine hükmedilmek suretiyle vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile katılan ...’in anılan hükme yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 06.06.2018 gün ve 2018/1717 Esas, 2018/1028 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18261, Karar No: 2010/20774, Tarih: 20.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/18261 E.  ,  2010/20774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların türü ve miktarlarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanık ... savunmanının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında Çanakkale Sulh Ceza Mahkemesinin 25.05.2004 tarihli kararıyla hırsızlık suçundan verilen ve 26.06.2004 tarihinde yerine kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle,suç tarihi itibariyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da

gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18608, Karar No: 2013/5241, Tarih: 05.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18608 E.  ,  2013/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; gece vakti, aydınlatması mevcut, yerleşim yerinde, iki yönlü, 7,75 metre genişliğinde, her iki tarafında 3,7 metrelik banket bulunan, asfalt kaplama-tozlu, düz ve hafif eğimli köy yolunda seyir halinde olan 236 promil alkollü ölen sürücü ... yönetimindeki otomobilin, sağ şeridin ortasından başlayıp, sağa yönelerek devam eden 27,8 metre uzunluğunda fren izi bıraktıktan sonra, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonun sol arka çamurluk kısmına, sağ şeridin bankete yakın kısmında çarpması şeklinde gelişen olayda; kaza yolun sağ tarafındaki, sanığın çalışmakta olduğu ... Kardeşler adlı firmaya ait tesislerin bulunduğu mahalde meydana gelmiş; yerel mahkemece, sanığın, akan trafiği ve geriyi yeterince kontrol etmeden, hatalı şekilde doğrultu değiştirip, yolun sağından anayola giriş yaparak, ölen otomobil sürücüsünün seyir şeridini kapattığı kabul edilerek, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın, “iş yerinden çıkış yaparak anayola giriş yapmadığı, kendi şeridinde seyir halindeyken, otomobil sürücüsünün sollamaya geçip, karşı istikametten gelen aracı fark ederek, geçemeyeceğini anladığında, şeridine geçmesi akabinde hızla gelip, kamyonun arka kısmına çarptığı ve olayın oluşumunda kendisinin kusurunun bulunmadığı” yönündeki savunmaları, savunmayı kısmen doğrulayan tanık ...'in anlatımı, trafik kazası tespit tutanağına yansıyan tespitler ve tutanak tanığı ...'ın “...Zaten iş yerinin önünde kaza olduğu için, aracın iş yerinden çıkıp çıkmadığına dair izleri de biz kontrol ettik; ancak, iş yerinden çıktığına dair iz göremedik...” şeklindeki Cumhuriyet Savcılığınca alınan 20.11.2006 tarihli beyanı, her ne kadar katılan vekili tarafından 12.01.2007 tarihli dilekçeyle tanık olarak mahkemeye ismi bildirilen ..., aynı gün Cumhuriyet Savcılığınca alınan ifadesinde, “ölen sürücünün 70-80 km. hızla 30-40 metre önünde aynı yöne seyir ettiğini, otomobili geçmeye çalıştığını; ancak, karşıdan gelen ... nedeniyle sollayamadığını, bu esnada anayola giriş yapmakta olan kamyonu gördüğünü, birden etrafın toz duman olduğunu, otomobilin kamyonun sol arka tekerleğinin arkasına girdiğini, kendisini kan tuttuğu için durmadan uzaklaştığını” iddia etmiş ise de, aynı tanığın, duruşmanın 23.01.2009 tarihli oturumunda, “70-80 km. hızla 30-40 metre önünde aynı yöne aynı hızla seyir eden ölen sürücü idaresindeki otomobili geçeceği esnada, sağ taraftan, anayola giriş yapmakta olan kamyonu görünce sollamaktan vazgeçtiği, tam bu sırada, sol ön ve arka tekerleri asfaltta, sağ arka tekerleği ile sağ ön tekerleği halen toprak zeminde, çapraz şekilde anayola giriş yapan kamyona otomobilin çarptığı”; Didim Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan 17.10

.01.2009 tarihli oturumunda, “70-80 km. hızla 30-40 metre önünde aynı yöne aynı hızla seyir eden ölen sürücü idaresindeki otomobili geçeceği esnada, sağ taraftan, anayola giriş yapmakta olan kamyonu görünce sollamaktan vazgeçtiği, tam bu sırada, sol ön ve arka tekerleri asfaltta, sağ arka tekerleği ile sağ ön tekerleği halen toprak zeminde, çapraz şekilde anayola giriş yapan kamyona otomobilin çarptığı”; Didim Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan 17.10.2008 tarihli keşif esnasında, “inşaat alanından kamyonun anayola giriş yaptığını gören otomobil sürücüsünün sol şeride doğru geçmeye çalıştığı esnada, karşıdan dolmuş geldiğini fark edince, frenli vaziyette kendi şeridine yöneldiğinde kamyonun sol arka kısmına çarptığı” şeklinde aşamalarda birbiriyle çelişkili ve maddi bulgularla desteklenmeyen beyanlarda bulunduğu göz önünde tutulduğunda; ayrıca, eşinin kendisinden öğrendiği kazayı, ölenin komşusu olan arkadaşına aktarması sonucu kendisiyle irtibata geçildiğini ifade ederek, olayın görgü şahidi olduğuna dair ciddi şüpheler uyandıran tanığın, çarpma anını görebilecek ölçüde yakın seyrettiği otomobilin farlarının uzun mu yakın mı yandığını fark etmeyip, karşıdan ... gelmesine rağmen, önünde gerçekleşen kazaya karışmadan yoluna devam edebildiği, hatta, seyrine devam ederken de, kamyon şöförü sanığın, araçtan indiğini, çırpındığını gördüğünü beyan ettiği dikkate alındığında, müşterek hayat tecrübelerine aykırı, samimiyetten uzak, taraflı anlatımlarına üstünlük tanınamayacak olması; otomobilin sağ ön koltuğunda yolculuk yapan ve kaza sonucu ağır şekilde yaralanan mağdur ..., Cumhuriyet Savcılığınca alınan 07.03.2007 tarihli ifadesinde, “Alkol almıştık. Ancak kendimizi biliyorduk...Birden yola kamyonun çıktığını gördüm. Ondan sonra hiçbir şey hatırlamıyorum. Biz bir büyük rakıyı 6-7 kişi içmiştik. Sonra da birer tane bira içtik..” şeklinde beyan da bulunmuş ise de, Cumhuriyet Savcılığınca kazanın hemen ardından düzenlenen 05.11.2006 tarihli olay yeri keşif ve tespit tutanağında; otomobilin arka sağ tarafında boş bira şişesi, ön tarafında dolu bira şişesi ile boş bira şişeleri ve “rakı bardağı” diye tabir edilen bardaklar, otomobilin içerisinde iki adedi dolu, altı adedi boş teneke bira kutuları, bir adet yarısı içilmiş 35'lik rakı şişesi, bir adedi kırılmış iki adet rakı bardağı bulunduğunun belirtilmiş olmasına, otomobilin arka koltuğunda yolculuk yapan mağdur ...'in, Cumhuriyet Savcılığınca alınan 06.11.2006 tarihli, “... ve ... ile birlikte dün Akbük'e gittik. Akbük'te alkol aldılar. Her ikisi de bayağı sarhoştu...” beyanına göre, kaza öncesi ve kaza esnasında bulunduğu hal ve konumu itibariyle, mağdur ...'ın, ayrıntı içermeyen soyut beyanına itibar edilemeyecek olması karşısında, otomobilin, kendi şeridinde nizami olarak seyreden kamyona arkadan çarptığı kabul edilerek, trafik kazası tespit tutanağı, soruşturma aşamasında yapılan keşif sonucu düzenlenen 13.11.2006 tarihli bilirkişi raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 11.06

. Akbük'te alkol aldılar. Her ikisi de bayağı sarhoştu...” beyanına göre, kaza öncesi ve kaza esnasında bulunduğu hal ve konumu itibariyle, mağdur ...'ın, ayrıntı içermeyen soyut beyanına itibar edilemeyecek olması karşısında, otomobilin, kendi şeridinde nizami olarak seyreden kamyona arkadan çarptığı kabul edilerek, trafik kazası tespit tutanağı, soruşturma aşamasında yapılan keşif sonucu düzenlenen 13.11.2006 tarihli bilirkişi raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 11.06.2007 tarihli raporunda yer alan birinci ihtimal, aynı Dairenin 08.10.2009 tarihli raporunda yer alan ikinci ihtimal, mahkemece yapılan keşif sonucu hazırlanan 05.05.2009 tarihli bilirkişi raporunda yer alan birinci ihtimal ve Karayolları Genel Müdürlüğünden seçilen üç kişilik bilirkişi heyetinin 15.03.2010 tarihli raporu doğrultusunda, kazanın oluşumunda kusuru bulunmayan ve mevcut şartlarda olayı önlemek bakımından tedbir alması mümkün olmayan sanık hakkında beraat kararı vermek gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve varsayımlara dayalı olarak, İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 08.10.2009 tarihli raporunda yer alan birinci ihtimale itibarla, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.