muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3698, Karar No: 2021/10205, Tarih: 29.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3698 E.  ,  2021/10205 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Terör örgütünün propagandasını yapma suçundan;kovuşturmanın ertelenmesi

6352 sayılı Kanunun geçici 1/b. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair kararlar, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkra 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraz yasa yoluna tabi olduğundan temyizi mümkün olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, dosyanın mahalline İADESİNE, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5975, Karar No: 2012/12880, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5975 E.  ,  2012/12880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacılar vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ... ve yetkili temsilcisi İlker...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, tarafların uzun yıllardır ticari ilişkide olduklarını, davalıdan meşrubat koymak için dolap aldığını, alınan dolap için senet imzalandığını, ancak davalının söz konusu senet bedelinin yazılı olduğunu söyleyince aradaki ilişkiye dayanarak senedi imzaladıklarını, bu imzanın aslında senet defteri tabir edilen deftere yapıldığını, fakat davalının senet bedelini sonradan kötü niyet ile fahiş tutarda doldurarak 240.000.00 YTL'lik mal verdiği iddiasıyla aleyhe icra takibine başladığını, senette malen kaydı olduğu halde tanzim tarihi itibariyle davalıdan bu tutarda mal alınmadığını belirterek, davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, icra takibinin iptaline, %40'tan az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bononun buzdolabı satışı karşılığı verilmediğini, davalı firma sahibi olan İlker Karaoğlu'nun davacılara nakit para verdiğini ve başka yerlere olan borçlarına kefil olduğunu, borcun nasıl ödeneceğine ilişkin hesaplaşma sırasında davalı şirketin bonosu bulunduğundan bunun imza edildiğini, İlker Karaoğlu ve dolayısıyla davalı firmanın bono nedeniyle alacaklı olduğunu bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı tarafın senedin dolap alımı için verildiğini, davalı yanca kötü niyetle ve fahiş rakamla doldurulduğunu iddia ettiği, davalının ise arada mal alış verişi olmayıp, bononun elden nakit olarak verilen para ve kefaletler olduğunu beyan ettiği, davaya konu bonoda ise “malen” kaydı bulunduğu, böylece senedin ihdas nedenini davalının talil ettiği ve ispat yükünün davalıya geçtiği, davalının savunmasını usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı, davacı yanın teklif olunan yemini eda ettiği gerekçeleriyle davacının davaya konu 240.000.00 TL tutarlı bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, davacının bononun ve takibin iptali yönündeki talebinin bu dava ile hallinin mümkün olmaması sebebiyle ve yine davacının kötü niyet tazminat talebinin koşulları oluşmadığından ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Mahkemece menfi tespit davasının kabulü ile davacıların takip konusu bono nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmında bu karar ile çelişecek şekilde davacı yanın bononun ve takibin iptali istemlerinin reddine şeklinde hüküm oluşturulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, peşin harcın iadesine 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20378, Karar No: 2014/3942, Tarih: 04.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20378 E.  ,  2014/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve tütünün kuru şartlarda, ıspanak ve marulun ise sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına asgari-azami verimleri, ayrıntılı üretim giderleri (her bir masraf kalemini gösteren) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19822, Karar No: 2016/13078, Tarih: 26.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19822 E.  ,  2016/13078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Avukat ...'ya ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK. m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/18065, Karar No: 2014/145, Tarih: 13.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18065 E.  ,  2014/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2009/297-2013/758

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 07.01.2007 tarihinde trafik-iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya konu olayda davalı işverenin kusuru tespit olunamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; 02.07.2012 tarihli Kusura ilişkin bilirkişi heyet raporunda davacının asli kusurlu olduğu belirtilmiş ise de ayrıca araca ait iki haftalık takograf çıktılarının dosyada bulunmaması, olay sırasında araç lastiklerinde kaymayı önleyici zincir vb. olup olmadığının bilinememesi nedenleriyle olayda işverenin kusurunun belirlenemediği, eksik bilgi ve belgeler dosyaya kazandırılırsa işverenin kusur durumunun belirlenebileceği belirtilmiş ve bunun üzerine mahkemece davalı şirketten araca ait kaza tarihinden önceki iki haftalık takograf kayıtlarının çıkartılarak gönderilmesinin istendiği, davalı şirketin ilgili takograf kayıtlarının zaman aşımı nedeniyle kayıtların imha edildiğini bildirdiği, davalı tarafça, dava tarihi göz önüne alındığında takograf kayıtlarının saklanması gereken süre içerisinde mahkemeye harhangi bir şekilde ibraz edilmediği anlaşılmaktadır.

Takograf kayıtları şoförün hızının, dinlenme ve çalışma sürelerinin tespit edilmesi bakımından önem arzetmektedir. Kuşkusuz belirtilen bu kavramlar davaya konu iş kazasında sorumluların kusur durumunun belirlenmesinde rol oynayacak kavramlardır. İş kazası tarihi 07.01.2007 olup, dava tarihi 25.05.2009'dur. Yasal düzenlemeye göre takograf kayıtları 1 ay süre ile taşıtta, 5 yıl süre ile şirkette saklanmalıdır. Bu süre sonrasında kayıtların imha edildiği bildrilmiş ise de belirtilen sürenin öncesinde de kayıtların, açılmış bir dava bulunmasına rağmen dosyaya ibrazı sağlanmamıştır. Şu halde kayıtların ibraz edilememesi davacı aleyhine sonuç doğuracak şekilde yorumlanamaz. Davacının uluslararası yollarda çalıştırıldığının anlaşılmasına göre davalı şirket tarafından araçta kaç şoför çalıştırıldığı, yedek şoför çalıştırılıp çalıştırılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma ile işverenin kusuru bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6562, Karar No: 2013/4151, Tarih: 25.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6562 E.  ,  2013/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Arsa sahibi tarafından açılan asıl davada geç teslim nedeni ile kira tazminatı ve eksik iş bedelinin tahsili, yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen davada ise eksik yapılan 1,5 dairenin bedeli ile sözleşme dışı işler bedelinin tahsili talep edilmiş, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise ıslah talebi de gözetilerek aynen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı ve karşı davalı arsa sahibinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasındaki 11.09.2001 günlü Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesine göre sözleşmeye konu taşınmaz üzerine 28 dairelik bina inşa edilecek, davacı arsa sahibine 7,5 daire teslim edilecektir. İmar durumuna göre binaya 28 adet daire yapılması mümkün olmamış bina 26,5 daireli olarak inşa edildiği halde arsa sahibine yine 7,5 daire teslim edilmiştir. Sözleşmede kararlaştırılan daire sayısı imar durumu nedeniyle azaldığından fiilen yapılan daire sayısına göre yanlar arasındaki paylaşım oranının yeniden belirlenmesi gerekir. Sözleşmedeki paylaşım oranı esas alındığında fiilen yapılan daire sayısına göre yüklenicinin alması gereken daire sayısı 19,4, arsa sahibinin alması gereken daire sayısı ise 7,1 dir. Davalı ve karşı davacı yüklenici 19 daire aldığından eksik aldığı daire sayısı 0,4 olup buna göre tazminata hükmedilmesi gerekirken 1,5 daire eksik olduğu kabul edilerek yazılı şekilde 150.000,00 TL’ye hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Taraflar arasındaki sözleşmenin özel şartlar bölümü 10. maddesinde binaya 1 adet çalışır vaziyette asansörün monte edileceği kararlaştırılmış olup fiilen 2 asansör yapıldığından 2. asansör bedeli 15.767,40 TL ye de hükmedilmiştir. 2. asansör imal edilmesi bina ortak yerleriyle ilgili olup bu husus yüklenici daireleri yönünden de artı değer oluşturduğundan 2. asansör imalât bedelinin sözleşme dışı iş sayılması ve bedelinin arsa sahibinden tahsiline karar verilmesi de doğru olmamış kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı ve karşı davalı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. ve 3. bentlerde yazılı nedenlerle temyiz eden davacı ve karşı davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.487,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6420, Karar No: 2020/7840, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/6420 E.  ,  2020/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat, düşme

1-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kamu davasının mütala verilmemesi nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3562, Karar No: 2015/5092, Tarih: 01.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3562 E.  ,  2015/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dairemizin 25.12.2014 tarihli geri çevirme kararıyla, birleşen davada davalı ... Yapı Kooperatifi tarafından Av. ...'e verilmiş vekaletname var ise, dosyaya sunulmasının sağlanması, aksi halde gerekçeli kararın davalı asıla tebliği istenmesine rağmen, mahkemece, zaten dosyada mevcut olan ve adı geçen avukat tarafından yeniden sunulan asıl davada davalı ... yönetimince verilmiş vekaletname örneğinin eklenmesiyle yetinilerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, birleşen davada davalı kooperatif tarafından Av. ...'e verilmiş vekaletnamenin sunulmadığı gözetilerek, Dairemiz geri çevirme kararının 2. bendi doğrultusunda, gerekçeli kararın birleşen davada davalı asıl ...Yapı Kooperatifi tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. madde hükümleri uyarınca tasfiye memurlarından ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, kararı münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin birleşen davada davacı vekiline tebliği, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulması için, dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi, dosyanın sürüncemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1827, Karar No: 2018/6774, Tarih: 16.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1827 E.  ,  2018/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili ve kayyım vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 Sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Somut olaya gelince; her ne kadar Dairemizin, 31.10.2017 tarih, 2015/17704 Esas- 2017/7412 Karar sayılı mahalline iade kararı ile dosyanın gerekçeli karar tebliği yönünden mahkemesine iade edilmesine karar verilmiş ise de davalılar ....,...., ..., ..., ...., .... Zaman, ... ve ....'a gerekçeli karar tebligatının önceki mahalline iade kararına ve yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalıların bilinen son adreslerine tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu, öte yandan davalı ... ....'in dosya arasına alınmış 23.08.2018 tarihli nüfus kaydına göre yargılama sırasında 20.12.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından anılan davalının mirasçılık belgesinin ilgilisinden temin edilerek dosya arasına alınması ve yeniden yazışmaya sebebiyet verilmemesi, aksi durumun hukuki sorumluluk doğuracağı hususu da gözetilerek mahkemece anılan davalılara ve.... mirasçılarına gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12273, Karar No: 2012/35203, Tarih: 21.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12273 E.  ,  2012/35203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanık hakkında iddianamede belirtilen suç isimlerinin eksik yazılması, mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiş; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- 03.08.2008 tarihli olay yeri inceleme raporundan, sanığın av tüfeğiyle ateş etmesi sonucu iki adet işyerinin yerden 3 metre yüksekliğindeki reklam tabelasının birinde 1 m²'lik alan içerisinde 20 kadar saçma izinin, diğerinde ise 7-8 adet saçma izinin bulunduğu belirtildiğinden, tüfeğin cinsi, atış yapılan yer ile mağdurun bulunduğu yer tespit olunarak yapılan atışın katılana yönelik mi yoksa havaya atış şeklinde mi olduğu saptanıp sonucuna göre sanığın kastının belirlenerek hukuki durumunun tayini ve yaralamaya teşebbüs suçunun belli bir kişiye karşı işlenmesi, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun ise belli bir hedef güdülmeden ateş edilmesi halinde uygulanabileceği, aynı anda ateş edilmesi halinde kast ve TCK.nun 44. maddesi nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı fiil nedeniyle iki ayrı suçtan hüküm kurulması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3718, Karar No: 2007/3520, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3718 E.  ,  2007/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, takip olunan alacağın asgari ücretin altında olması nedeniyle mal beyanında bulunmasına gerek bulunmadığından sanığın cezalandırılması talebinin reddine dair, Afyonkarahisar 1.İcra Mahkemesinin 16.01.2007 tarihli ve 2006/2643 esas, 2007/69 sayılı kararına yönelik itiraz karşısında,asıl alacak miktarına göre sanığın üzerine atılı mal beyanında bulunmamak suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair, Afyonkarahisar 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2007 tarihli ve 2007/296 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 06.07.2007 gün ve 36252 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 10.08.2007 gün ve K.Y.B.2007/162835 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, dosya kapsamına göre,sanık hakkında Afyonkarahisar 1.İcra Müdürlüğünün 2006/2715 sayılı dosyası üzerinden icra takibinde bulunulduğu, ödeme emrinin borçluya tebliğ edilip, takibin kesinleştiği,ancak borçlunun borcunu ödemediği ve İcra ve İflas Kanunu’nun 74.maddesine göre mal beyanında bulunmadığı ve alacağı karşılayacak miktarda malın da haczedilmediğinin anlaşılması karşısında, suç tarihine göre mal beyanında bulunmayan borçlunun eyleminin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun ile değişik İcra ve İflas Kanunu’nun 337.maddesine göre suç teşkil edip anılan maddede öngörülen 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: