muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18774, Karar No: 2023/219, Tarih: 12.01.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 18.04.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediği, ... sözleşmesinin 6 ncı maddesinde öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası olarak belirlenen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak belirlendiği gerekçesiyle davacının ... ... sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklarının bulunmadığı ancak davacının ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile ... Sağlık-... arasında bağıtlanan ve 01.10.2020-31.03.2023 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi uyarınca ödenmeyen alacaklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve dava konusu alacak taleplerine ilişkin hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak yapılması, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli olacak şekilde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin öngörülmediği ve davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen alacaklarının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde belirtilen "asgari ücret" kelimelerine bir anlam yüklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ... sözleşmesinde asgari ücretin % fazlasının uygulanacağının açıkça yazılı olduğu, düzenlemenin amacının kadroya geçmeden önce de asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile çalışan davacının ücretinin aynı şekilde devam ettirilmesine yönelik olduğu aksi takdirde sözleşmede asgari ücret oranının belirlenmesi yerine o tarihteki asgari ücret miktarının yazılması gerektiği ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/294, Karar No: 2018/119, Tarih: 22.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/294 E.  ,  2018/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalı vekili oluğ yetki belgesinin bulunduğunu ancak UYAP işlemleri nedeniyle henüz sunamadığını beyan eden davacı vekili Av.... ile temyiz talebinde bulunan ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf avukatlarının sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında, 03.05.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin 5. ve 14. maddelerinin 20.10.2005'te tadil edildiğini, sözleşme uyarınca müvekkilince yapılacak iki blok, toplam 48 daireden, numaraları tek tek sözleşmede sayılan 14 adedinin davalı arsa sahibine ait olacağının, geri kalan dairelerin ise müvekkiline kalacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirdiğini, davalıya ait dairelerin bitirilip teslim edildiğini, ancak davalının bir dükkân ve bir dairenin tapusunu müvekkiline devretmediğini ileri sürerek, A blok, zemin kat, 25 no'lu dükkân ile B blok, 1. kat, 1 no'lu dairenin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşme ile dairelerin %30'unun müvekkilinin, %70'nin ise davacı yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, buna göre müvekkiline 14,40 daire isabet ettiğini, 14 dairenin teslim edildiğini, ancak 0,40 dairenin teslim edilmediğini, dava konusu 25 no'lu dükkânın sözleşmede yer almadığını, fazladan yapılan bu dükkânın da aynı oranda paylaşılması gerektiğini, buna göre müvekkiline 0,70'lik kısmın halen teslim edilmediğini, davacının tapunun tamamını değil, bu oran dahilinde, paydaş olarak tescili isteyebileceğini, sözleşmeye uygun oranda paydaş olmak üzere talepte bulunulursa, ancak bunun kabul edilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca yapılacak 48 adet daireden 14,40 dairenin arsa sahibi davalıya, 33,60 dairenin davacı yükleniciye ait olacağı, 14 dairenin davalıya teslim edildiği, sözleşmenin 14. maddesinde arsa sahibine verilecek dairelerin tek tek sayıldığı, bunun dışındaki dairelerin yükleniciye ait olduğunun belirlendiği, bu nedenle mesken niteliğindeki B blok, 1 no'lu dairenin tümüyle davacıya ait olduğu, dükkân konusunda somut belirleme yapılmadığı, bu nedenle sözleşmenin genelinde kabul edilen oransal paylaşıma göre çözüm bulunması gerektiği, bu nedenle, A blok, 25 no'lu dükkânın 3/10 hissesinin davalıya, 7/10 hissesinin davacıya ait olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile A blok, Zemin kat, 25 no'lu dükkânın 7/10 payının, B blok, 1. kat, 1 no'lu dairenin tamamının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri ayrı ayr temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak, birbirlerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki ihtilaf, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki paylaşım oranlarının isabetli olup olmadığına ilişkindir. Paylaşımın isabetli olup olmadığını taraflar arasındaki sözleşmelere göre çözümlememiz gerekir. 03/05/2005 tarihli sözleşmede, Yapılacak üç bloktaki bağımsız bölümlerin % 30 nun arsa sahibine % 70 nin yükleniciye bırakılacağı, üç bloktan hangi dairelerin arsa sahibine bırakıldığı da bağımsız bölümlerin numaraları belirtilerek 5,6,7 ve 14. maddelerde belirtilmiştir. İlk sözleşmedeki paylaşım hükümleri 20.10.2005 tarihli sözleşmede; İnşaatın iki blok yapılacağı 5,7 ve 14. maddelerin tadil edildiği; buna göre, inşaatın toplam 48 daire olacağı A blokta 1,2,7,8,11,12 ve 16. daireler; B blokta 3,4,15,19,20,23 ve 24. dairelerin arsa sahibine ait olacağı belirtilmiştir.

Dava dilekçesinde belirtildiği gibi ne asıl sözleşmede ne de tadil sözleşmesinde “arta kalan bağımsız bölümlerin yükleniciye kalacağı” belirtilmediği gibi, ilk sözleşmede % 30-% 70 paylaşım oranı da tadil edilmemiştir. Asıl sözleşmedeki %30-% 70 paylaşım oranı dikkate alındığında bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, 14,40 dairenin arsa sahibine ait olması gerekirken 14 bağımsız bölüm verildiği; bu orana göre, yükleniciye 33,60 bağımsız bölüm bırakılmasına rağmen 34 bağımsız bölüm bırakıldığı belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmeye göre, yapılan inşaatın %30 - % 70 oranına göre paylaştırılması gerekir. Arsa sahibine bırakılacak bağımsız bölümlerin tek tek sayılması, sadece anılan paylaşım yapılırken baştan hangi bağımsız bölümlerin arsa sahibine bırakılacağını belirlemekten ibarettir. Sözleşmede “arsa sahibine bırakılacak daireler dışında kalanların yükleniciye kalacağı” belirtilmediği için, paylaşımda % 30-% 70 oranı geçerlidir. Bu paylaşım oranı yapılırken bağımsız bölümlerin yönü, katı, büyüklüğü gibi nitelikleri esas alınarak her bir dairenin belirlenecek rayiç değeri ve sözleşmede arsa sahibine bırakılan daireler dikkate alınarak bir paylaşımın yapılması gerekir.

Paylaşım konusunda yerel Mahkemece yukarıda izah edilen şekilde yeterli araştırma yapmadan “A blok zemin kat 25 nolu bağımsız bölümün 7/10 payını; B blok 1. kattaki bağımsız bölümün tamamını davacı adına tescile” karar verilmesinin isabetsiz olduğu kanaatindeyim. Bu nedenle yerel mahkeme kararının Dairemizce bozulması gerekirken onamasına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2018/726, Karar No: 2018/8971, Tarih: 25.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/726 E.  ,  2018/8971 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 10.07.2015 tarihli ve "Protokol" başlıklı sözleşme ile davalıya ait taşınmazı satın aldığını, sözleşme ile satış bedelinin 725.000 USD olduğunun ve bu bu tutarın 100.000 USD'lik kısmının kapora olarak, bakiye kalan tutarın ise tapu devri sırasında ödeneceğinin kararlaştırıldığını, kaporanın 20.000 USD'lik kısmının sözleşmenin imzalanması sırasında davalıya nakden ödediğini, 75.000 USD'lik kısmının ise 21.07.2015 tarihinde banka kanalıyla ödendiğini, satışa konu yapılan taşınmazın Bakanlar Kurulu Kararı ile yenileme alanı içerisinde bulunduğunu öğrenmesi üzerine taşınmazı almaktan vazgeçtiğini, ancak davalının göndermiş olduğu ihtara rağmen kaporayı iade etmediğini ileri sürerek; toplam 95.000 USD'nin aynen ya da fiili ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının temerrüt tarihinden itibaren devlet bankalarının 1 yıllık döviz mevduatına uyguladıkları en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacı tarafından kapora olarak 75.000 USD ödendiğini, protokolün imzalanmasından sonra taşınmazın satışını engelleyen hukuki bir engelin ortaya çıkmadığını, bu nedenle davacı ile imzaladıkları protokolün hukuken geçerli olduğunu, TBK'nun 178. maddesi uyarınca sözleşmeden cayan davacının ödediği parayı isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

./..

-2-

İlk derece mahkemesince; 10.07.2015 tarihli protokolde 20.000 USD ile ilgili olarak "sözleşme esnasında nakten verecektir" şeklindeki ifadenin yazıldığı, bu tutarın verildiğinin açıkça yazılmadığı, bu nedenle davalının kapora olarak verilen 75.000 USD'yi iade etmekle yükümlü olduğu gerekçe gösterilerek; davanın kısmen kabulü ile 75.000 USD'nin faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; protokol başlıklı sözleşmenin kapora paragrafında bedele mahsuben 100.000 USD kapora öngörüldüğü, bunun 20.000 USD'sinin sözleşme esnasında verileceğinin, 80.000 USD'sinin ise de banka aracılığı ile ödeneceğinin kararlaştırıldığı, satış bedelinin ödenmesine ilişkin sözleşmenin son paragrafı birlikte yorumlandığında kaporaya ilişkin sözleşme imzalandığına göre, 20.000 USD kaporanın ödendiğinin kabulü gerektiği, zira bunun bir karine olduğu, bu nedenlerle ilk derece mahkemesince davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; davalı tarafın istinaf talebinin esastan reddine, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, ispatlanan davanın kabulü ile 95.000 USD'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Bilindiği üzere fiili karine, belli bir olaydan, belli olmayan bir olay için çıkarılan sonuçtur. Bu bağlamda, fiili karineler, bir hukuk kuralı ile bağlı olmaksızın, hakimin insanlar ve yaşam konusunda ortaya çıkan tecrübe kurallarından yararlanarak belli olmayan olaylar hakkında sonuç çıkarmasına yardımcı olmaktadır. Görüldüğü üzere, fiili karinelerin temelinde tecrübe (yaşam deneyi) kuralları yatmaktadır.

Davaya konu 10.07.2015 tarihli ve "Protokol" başlıklı sözleşmenin "Satış Bedeli" başlıklı bölümünde satış bedelinin 725.000 USD olduğu, "kapora" başlıklı bölümünde; alıcı tarafından satıcıya sözleşme esnasında nakden 20.000 USD, 20.07.2015 tarihine kadar satış gerçekleştirilmez ise banka kanalıyla 80.000 USD olmak üzere toplam 100.000 USD kapora ödeneceği, "Satış Bedelinin Ödenmesi" başlıklı bölümünde; tapu işlemleri sırasında bakiye 625.000 USD'nin ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Davacı (alıcı) tarafından banka kanalıyla 80.000 USD yerine 75.000 USD'nin davalıya (satıcı) gönderildiği uyuşmazlık dışıdır. Uyuşmazlık, sözleşme esnasında ödeneceği kararlaştırılan 20.000 USD'nin davacı tarafından davalıya ödenip ödenmediği noktasındadır.

Taraflarca hazırlanan sözleşmede, sözleşmenin tanzimi sırasında 20.000 USD kapora ödeneceği kararlaştırılmış ise de, sözleşmede bu bedelin davacı tarafından davalıya ödendiğine dair bir ibare yer almamaktadır. Diğer taraftan, yukarıda hükümleri açıklanan sözleşmenin imzalanmış olması da, 20.000 USD'nin davacı tarafından davalıya ödendiğine bir karine teşkil etmemektedir.Bu durumda, davacı 20.000 USD'yi davalıya ödediğini yasal delillerle ispat edememiştir.

./..

-3-

Taraflarca hazırlanan sözleşmede, sözleşmenin tanzimi sırasında 20.000 USD kapora ödeneceği kararlaştırılmış ise de, sözleşmede bu bedelin davacı tarafından davalıya ödendiğine dair bir ibare yer almamaktadır. Diğer taraftan, yukarıda hükümleri açıklanan sözleşmenin imzalanmış olması da, 20.000 USD'nin davacı tarafından davalıya ödendiğine bir karine teşkil etmemektedir.Bu durumda, davacı 20.000 USD'yi davalıya ödediğini yasal delillerle ispat edememiştir.

./..

-3-

Hal böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesince, usul ve yasaya uygun bulunan ilk derece mahkemesine karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusunun da esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istinaf başvurusunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25.09.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/3120, Karar No: 2014/8895, Tarih: 30.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3120 E.  ,  2014/8895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, müstehcenlik suçundan beraatine, sanıklar Osman ve Hamza'nın cinsel istismar suçundan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

... vekilinin müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç, çocuk reşit olana kadar devam edeceği, dosyada mevcut nüfus kaydı ile 17.11.1993 doğumlu mağdurenin hüküm tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurduğu ve koruma kararının uzatıldığına ilişkin bir karar da bulunmadığı görülmekle, mağdureyi temsil hakkı sona eren kurumun temyiz hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, ... vekilinin temyiz talebinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurun vekilinin sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı

gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'ın davaya katılmasına ve vekili Av. ...'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra temyiz incelemesinin sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında müstehcenlik, sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.