muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4349, Karar No: 2016/3769, Tarih: 23.02.2016

Davalı ........... vekili cevap dilekçesinde, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yapılan işin "ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar " işkoluna girdiğinin açık olduğunu, davacı sendikanın dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, tespite konu .......... işyerinde hizmet alımı ihale yoluyla Davalı ......... tarafından yapılan işlerin girdiği iş kolunun tespiti için keşif yapılarak İş Hukuku kürsüsünden seçilecek 3 kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini, iş yerinde yapılan veri girişi, veri hazırlama, otomasyon, bilgisayar programlama ve bilgisayarlı danışmanlık faaliyetleri gibi faaliyetlerin niteliği gereği "ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar" iş koluna girdiğini bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı şirketin asıl işveren olan ......... ihale ile aldığı ve............işyerinde yürüttüğü işlerin ise, bizzat sağlık işi olmayan büro işi sayılacak veri giriş-çıkış, bilgisayar ortamında her türlü yazışma işleri, hasta kabul, yatış ve taburcu işleri, muayene ile ilgili kayıt tutma, tanı ve ilaçların hastanın şahsi dosyasına işlenmesi işleri olduğu, bu nedenle davalı ..........., davalı şirketin davalı ......... bağlı ............ alt işveren olarak ihale ile alıp yürüttüğü işin, "sağlık ve sosyal hizmetler" iş koluna değil "ticaret,büro, eğitim ve güzel sanatlar" iş koluna girdiği yönünde yapılan tespitinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tespite konu işyerinde yapılan işin “ticaret, büro, eğitim, güzel sanatlar” işkoluna mı yoksa “sağlık ve sosyal hizmetler” işkoluna mı girdiği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı şirketin ............... ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığı, bu sözleşmenin konusunun veri hazırlama ve kontrol hizmeti işlerinin oluşturduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece işyerinde yapılan işlerin veri girişi, veri hazırlama, otomasyon, bilgisayar programlama faaliyetleri olduğu konusunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, hukuki nitelemenin de bilirkişi tarafından değil mahkeme tarafından yapılması gerektiği gerekçeleriyle taraf vekillerinin keşif ve bilirkişi raporu alınması talepleri reddedilmiş ve davacının alt işveren olarak ,,,,,,,,,, bağlı ,,,,,,,,,,,,,,, ihale ile alıp yürüttüğü işlerin sağlık ve sosyal hizmetler iş koluna girdiği yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin “hukuki nitelendirmenin hakime ait olduğu” yönündeki tespiti yerinde olmakla birlikte işkolu tespitinin iptalinin talep edildiği somut uyuşmazlıkta, işyerinde yapılan işlerin birebir ne olduğu ortaya konmadan, işyerinde çalışan işçilerin tek tek görev yerleri ve filen yaptıkları görevler somut olarak tespit edilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemenin “hukuki nitelendirmenin hakime ait olduğu” yönündeki tespiti yerinde olmakla birlikte işkolu tespitinin iptalinin talep edildiği somut uyuşmazlıkta, işyerinde yapılan işlerin birebir ne olduğu ortaya konmadan, işyerinde çalışan işçilerin tek tek görev yerleri ve filen yaptıkları görevler somut olarak tespit edilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Davacı şirket, ihaleyle iş aldığı hastanelerde çalıştırdığı işçilerin hangi adla çalıştırılırsa çalıştırılsın doğrudan “sağlık ve sosyal hizmetler” işkoluna giren işleri yaptıklarını iddia etmektedir. Bu sebeple işçilerin fiilen yaptıkları işin belirlenmesi noktasında, uzman bilirkişilerle davalı alt işverene ait işyerinde keşif yapılmalı, bu işyerinin hangi iş kolunda olduğu açıklığa kavuşturulmalı, bu yapılırken nitelik olarak ağırlıklı işin, çalıştırılan işçilerin görev tanımları değerlendirilerek belirlenmeli ve bunu somut olarak ortaya koyacak bir rapor alınmalıdır.

Ağırlıklı iş belirlenirken de işçilerin hangi işleri yaptıkları, birden fazla iş yapılıyorsa işçilere göre istatistiksel verilerin nasıl olduğu, bir işçi birden fazla iş yapıyorsa ayrı ayrı zamanının ne kadarını söz konusu işlere ayırdığı, yaptığı işler bakımından eğitim almasının gerekip gerekmediği, gerekiyorsa bu eğitimin verilip verilmediği, hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışan alt işveren işçilerinin üstlenilen işleri yapmak için yeterli olup olmadıkları gibi kriterler dikkate de alınmalı, tüm bu hususlar değerlendirilerek sonucuna göre dava konusu işyerinin hangi işkolunda yer aldığı tespit edilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8380, Karar No: 2023/7114, Tarih: 05.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/8380 E.  ,  2023/7114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/584 E., 2016/296 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi, 24.03.2016 tarihli kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz talebinde bulunulmasına rağmen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, söz konusu temyiz talebine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8792, Karar No: 2022/13534, Tarih: 04.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/8792 E.  ,  2022/13534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın cezaevinde tutuklu bulunan torunu ...'a getirdiği kıyafetler üzerinde cezaevi girişinde yapılan aramada, pijama cebinde bir adet 2 GB Mikro SD hafıza kartı ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında, elbiseleri torunu Murat’ın dolabından alırken kontrol etmediğini, ceplerine bakmadığını, arama sırasında bulunan hafıza kartını kendisinin koymadığını, suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi karşısında, sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21969, Karar No: 2012/25086, Tarih: 04.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21969 E.  ,  2012/25086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve (1) sayılı kararının 1.maddesi ile yine Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2005 tarih ve (1) sayılı kararının (3) nolu bendi gereğince kira ilişkisinden dolayı İİK.nun 10.Bab’ında düzenlenen hükümler uyarınca başlatılan takipler üzerine icra mahkemelerince verilen itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine ilişkin kararların temyiz incelemesi Yargıtay 6.Hukuk Dairesince yapılacağından dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5734, Karar No: 2009/10489, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5734 E.  ,  2009/10489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili dava dilekçesi ve yargılama sırasında verdiği beyanı ile davalılar murisi ... 'nin nüfus kaydının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dilekçesi ve yargılama sırasında verdiği yazılı beyanı ile davalıların murisi ... 'nin nüfus kaydında ... Piyade olan anne adının iptali ile ... 'in oğlu olarak nüfusa tescilini istemiştir. Mahkemece, evlilik dışı doğan ... 'nin tanıma senedi ile nüfusa tescil edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişitr.

Dava, gerçek durumu göstermediği iddia edilen nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davada, gerçek annenin Çankırı İli, Ilgaz İlçesi, Kıyısın Köyünde kayıtlı ... Yasebep (evlenmekle ...) olduğu ileri sürüldüğüne göre, mahkemece ... ile annesi değişecek olan 1932 doğumlu ... 'nin, tüm mirasçılarının davaya dahil edilmesinden sonra toplanacak delillere ve edinilecek kanaate göre karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15703, Karar No: 2014/4148, Tarih: 05.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15703 E.  ,  2014/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada si’nce bozmaya uyularak verilen 25.06.2013 tarih ve 2013/261-2013/433 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, hakkında iflas takibi bulunan müvekkili şirketin ortağı olan davalının, taahhüt ettiği sermayeyi ödememesi nedeniyle, hakkında başlatılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilin olağan genel kurul toplantısına katıldığını ancak alınan sermaye artırım kararına katılmadığını ve rüçhan hakkını kullanmadığını, ayrıca artırılan sermayeye iştirak edeceğine dair bir beyanda bulunmadığı gibi TTK’nın 283. maddesinde belirtilen hususlar çerçevesinde usulüne uygun iştirak taahhütnamesi de imzalamadığını, sermaye artırımının usulüne uygun yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça usulüne uygun olarak yapılmış bir sermaye taahhüdü bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13735, Karar No: 2018/4656, Tarih: 20.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13735 E.  ,  2018/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.06.2016 tarih ve 2014/127-2016/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "'...” ...'unu yazdığını, bir arkadaşı vasıtasıyla yapımcı ...'in kendisine ulaştığını ve kendisinin formatıyla ilgilenen bu şahıs ile buluştuğunu, formatı ve kurguladığı programı tüm detaylarıyla aktardığını, ayrıca e-posta yoluyla sunum dosyasını gönderdiğini, ilgili formatın ... Müzik kanalı için tasarladığını, anılan kanal için son derece uygun ve masrafsız bir yapım olduğunu açıkça belirttiğini ve ...’in de bu projeyi ... Müzik kanalına sunacağını beyan ettiğini ileri sürerek müvekkiline ait eseri kendilerine aitmiş gibi tasdik ettirerek izinsiz şekilde TV programı haline getirerek yayınlamak suretiyle müvekkilini haklarına tecavüz eden davalılar aleyhine 25.000 TL manev, 1000 TL maddi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın dava konusu yaptığı program formatının kanun kapsamında korumaya alınabilecek eser kapsamında olmadığını, bu nedenle davanın görevli mahkemede açılmadığını, dava konusunun tüm taraflar arasında ticari bir iş mahiyetinde olduğundan Ticaret Mahkemelerinde görülmesi gerektiği iddiasında bulunmuş, davacı yan tarafından kendilerine gönderilen ihtarnameye cevap verildiğini, cevabi ihtarnamede davacının program formatıyla ilgili iddialarını reddettiklerini, ilgili formatın müvekkil şirket yetkilisi ...’a ait olduğunu, ilgili belgelerin ihtarname ekinde davacı tarafa gönderildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu formatın hususiyet taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5434, Karar No: 2016/1930, Tarih: 11.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5434 E.  ,  2016/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK 89/1, 2-a-b-c-e, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

07/03/2013 günü saat 11.30 sıralarında sanığın yönetimindeki aracı ile yerleşim yeri içinde, çift yönlü, 7 metre genişliğinde, asfalt kaplama, eğimsiz, kuru, düz yolda seyir halindeyken, olay mahalli 3 yönlü t kavşağa geldiğinde Yeşilhisar Sokak üzerinden 267. Sokağa döndüğü esnada, karşı istikametten gelen katılan yönetimindeki motosiklet ile çarpıştığı ve asli kusurlu olduğu olayda, sağlık kurulundan alınan ilk raporda katılanın % 53 oranında, ikinci raporda %95 oranında, son alınan raporda ise kaza sonucunda %78 oranında özürlü hale geldiğinin, aksayarak yürüdüğünün, kemik kırığının, çiğneme ve yutmada problem olduğunun, konuşmada da pelteklik bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın olaydaki kusuru ve katılanın dosyada mevcut raporlar içeriğine göre TCK'nın 89/3-a kapsamında yaralandığı gözetilmeden 89/2-a-b-c-e ile artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16794, Karar No: 2014/41484, Tarih: 15.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16794 E.  ,  2014/41484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yoluna başvuruda sürenin başlangıcının tereddüde yer verecek şekilde gösterilmesi nedeniyle süresinden sonra yapılan temyiz isteminin kabulüyle yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine.Ancak;

1)Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik hizmetlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

2)6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/4. maddesi ek cümlesinin "Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” hükmüne rağmen, terkin tutarı olan 20 TL'nin altındaki yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili kısmının “5271 sayılı CMK'nin 324/4. fıkrasına 6352 sayılı Yasanın 100. maddesine eklenen ek cümle gereğince terkin sınırı altında kalan yargılama giderinin kamu üzerine bırakılmasına,” şeklinde değiştirilmesi, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki ''temizlik işinde çalıştırılmasına'' cümlesinin hükümden çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4476, Karar No: 2013/4416, Tarih: 26.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4476 E.  ,  2013/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... aralarındaki dava hakkında Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.1.2011 gün ve 822-3678 sayılı hükmün Dairemizin 10.9.2012 tarih ve 14896-18555 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/636, Karar No: 2014/7707, Tarih: 18.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/636 E.  ,  2014/7707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2010/731-2012/488

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2012 tarih ve 2010/731-2012/488 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.04.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. P.Y. ile davalı vekili Av. E.. Ö.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının işletini olduğu aracın 15.03.2009 tarihinde kazaya karıştığını, olay nedeniyle 6 kişinin vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza poliçesinin yaptırılmadığını, bu nedenle mirasçılara ödemede bulunduklarını, davalıdan rücu hakları olduğunu, yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin aracın işletini olmadığını, F. D.'in araç kiralama yoluyla taşımacılık işi yaptığını, aracın fiili hakimiyetinin ve tasarrufunun anılan kişide bulunduğunu, yetki belgesi alınması için göstermelik kira sözleşmesi tanzim edildiğini savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davaya konu aracın davalı şirket tarafından taşıma işi için kiralandığı, davalının işveren değil kiralayan konumunda olduğu, aracın ferdi koltuk kaza sigortasının bulunduğu, davacının eksik uygulama nedeni ile ödemede bulunmasının davalının kusurundan kaynaklanmadığı gerekçesiyle, davanın ve kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, zorunlu ferdi koltuk sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davaya konu aracın davalı şirket tarafından taşıma işi için kiralandığı, ancak işveren değil kiralayan konumunda olduğu, aracın ferdi koltuk sigortasının bulunduğu, davalının sorumluluğu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı taraf, davaya konu aracın zorunlu ferdi koltuk sigortasının bulunmadığını, bu nedenle kaza sonucu vefat eden yolcuların mirasçılarına ödeme yaptıklarını, zarardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğunu ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Dava konusu olayda, taşıma mesafesinin 100 kilometrenin altında olduğu, 4925 SK'nın 2/3. maddesi delaletiyle düzenlenen Gaziantep Valiliği İl Trafik Komsiyonu kararına göre araca Y türü yetki belgesi verildiği, aracın zorunlu ferdi koltuk sigortası yaptırması gerektiği hususu tartışma konusu değildir. Uyuşmazlık, davalının rücuan tazminat isteminden dolayı taşıyıcı olarak sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, dava dışı F.D.'in maliki ve sürücüsü olduğu minibüs kazaya neden olmuş, araç sürücüsü ve içindeki bir kısım yolcular vefat etmiş, aracın zorunlu ferdi koltuk sigortasının bulunmaması nedeniyle, davacı tarafından minibüste yolcu olan şahısların mirasçılarına ödeme yapılmıştır. Mahkemece, her ne kadar rücuan tazminat isteminden davalının sorumlu olmayacağı belirtilmiş ise de, dosyada mevcut Y türü taşıt kartında davalının ismi F. D.'le birlikte yetki belgesi sahibi olarak geçmekte olup, davalının aynı zamanda dava konusu aracı uzun süreli olarak kiralaması da nazara alındığında olayda taşıyıcı sıfatının bulunduğunun kabulü gerekir. 4925 SK'nın 17. maddesinde taşıyıcıların yolcuya gelebilecek bedeni zarardan sorumlu olduğu, 18. maddede taşıyıcının zorunlu sigortaları yaptırmak zorunda bulunduğu belirtilmiş, nitekim yukarıda anılan İl Trafik Komisyonu Kararı'nın 44. maddesinde de taşıyıcıların zorunlu ferdi koltuk sigortasını yaptırma zorunda olduğu ifade edilmiştir.

Ayrıca, her ne kadar davaya konu aracın ferdi koltuk sigortasının bulunduğu belirtilmiş ise de, anılan poliçe 4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nda belirtilen ve kaza tarihi itibariyle kişi başı 125.000 TL teminat limiti olan, zorunlu ferdi koltuk sigortası değil, servis araçları ferdi koltuk sigortası adı altında düzenlenen ve teminat limiti 3.000 TL olan ihtiyari ferdi koltuk sigorta poliçesi niteliğindedir. Dolayısıyla, kazaya neden olan aracın kanunda belirtildiği şekilde zorunlu ferdi koltuk sigortasının bulunduğundan bahsetmek mümkün değildir.

Bu itibarla, mahkemece davaya konu aracın olay tarihinde zorunlu ferdi koltuk sigortasının bulunmadığı, davacının vefat eden araçtaki yolcuların mirasçılarına ödeme yaptığı nazara alınarak, davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve tespit edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.