muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17248, Karar No: 2014/35831, Tarih: 27.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/17248 E.  ,  2014/35831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.11.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

İş sözleşmesinin fesih şekli taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, dava dilekçesiyle; iş akdini fesheden tarafın kendisi olmadığını, 05.11.2013 günü işe gittiğinde çalıştığı bankanın müdürü tarafından çağrıldığını ve bir kâğıdın baskı ile imzalatılması sonrasında iş aktinin sona erdiğinin söylendiğini, imzaladığı kâğıtta yazılanın ne olduğunu bilmediğini, işyerinde hırsızlıkla suçlanmış olmanın üzerinde oluşturduğu baskı nedeniyle o andaki psikolojisinin çok bozuk olduğunu ve imzaladığı belgenin içeriğine bakabilecek durumda olmadığı şeklindeki açıklamalarıyla istifa dilekçesinin gerçek iradesini yansıtmadığı ve geçerli kabul edilemeyeceğini öne sürerek işe iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ise; davacının başka bir banka çalışanına ait bir miktar parayı sahibinin bilgisi dışında almış olduğunun ortaya çıkması üzerine aynı gün başlatılan tahkikat esnasında, tahkikatı yürüten müfettişe istifasını sunduğunu, istifanın baskıya dayandığı iddiasının doğru olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme iddiaya değer verip, istifayı kabul etmeyerek davacı işçinin davasının kabulü ile işe iadeye ve mali sonuçlarına hükmetmiştir.

Tanık ... Kandur, davalı banka çalışanı olduğunu, Pazartesi işe geldiğinde Cuma günü çıkmadan önce masasının üzerine bıraktığı üç liranın yerinde olmadığını görüp davacıya sorduğunu, soruyu duyan davacının birden panikleyip aşağıya arkadaşının yanına gittiğini, geri döndüğünde parayı yerine koymak isterken durumdan banka müdürünün de haberdar olması üzerine işin teftiş birimine de duyurulduğunu, akabinde de davacının istifa ederek işten ayrıldığını, davacı ile aralarında samimiyet olduğunu, daha önceden kendisinden sorarak para aldığının da olduğunu, davacının kastının hırsızlık olduğunu düşünmediğini söylemiştir.

..., davacının çaycı olarak çalıştığı banka çalışanı olduğunu, olay günü yanına gelen davacının kendisinden on lira bozmasını istediğini, kendisinin de o kadar bozuk param yok kaç liraya ihtiyacın var demesi üzerine de üç liraya ihtiyacı olduğunu söyleyip, kendisinin verdiği üç lirayı alarak yanından uzaklaştığını, para alma olayını, bunun tahkikata konu edilmesini ve davacının istifaen işten ayrıldığını duyduğunu, bu konulara ilişkin olarak görgüye dayalı bilgisi olmadığını açıklamıştır.

İsticvap edilen davacı mahkeme huzurundaki anlatımında, Cuma gün işten ayrılıp eve gideceği esnada, tanık ...’nın masasının üzerinde duran üç lirayı gördüğünü, yanında hiç parası olmadığı ve ihtiyacı da olduğu için bu üç lirayı daha sonra iade ederim düşüncesiyle aldığını, ... hanımı tanıdığı için bir sorun olmaz düşüncesiyle kendisine bilgi vermek veya rızasını almak ihtiyacı duymadığını, bu durumu çıkarken güvenlik görevlisi ...’a da izah ettiğini, Pazartesi günü ödünç aldığı üç lirayı vermeye fırsat bulamadan işe gelişiyle birlikte masanın üzerindeki parasının yerinde olmadığını fark eden ... hanımın konuyu kendisine sorduğunu, bunun üzerine parayı alanın kendisi olduğunu söyleyip durumu izah etmeye çalıştığı esnada konuşmalarını duyan müdürün de meseleye dahil olduğunu, müdüre gereken açıklamayı yapmasına rağmen müdürün bu durumu teftişe bildirdiğini, bu esnada alt katta çalışan Meltem hanımın yanına gidip on lira bozdurarak parayı ödemeye çalışmasına rağmen buna muvaffak olamadığını, istifa iradesinin olmadığını beyan etmiştir.

Davacı, adını verdiği güvenlik görevlisi ...’ın tanık olarak dinlenmesini talep etmiş ancak bilahare bu talebinden vazgeçerek hiç tanık dinletmemiş, dinlenen iki tanıkta davalı tarafından gösterilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde bir kâğıdın baskı ile imzalatıldığından söz etmekle birlikte dosyada mevcut istifa dilekçesindeki yazı ve imzaların tamamının davacının eli ürünü olduğu görülmektedir.

Keza, istifa dilekçesinde istifanın nedeni anlamında hiçbir açıklama yapılmadığı, sadece istifa iradesinin çok net biçimde yazıldığı izlenmektedir.

Olayın ilk ortaya çıkışının, tanık ...’ nın Cuma gününden masasının üzerinde bıraktığı üç lirasını bulamayıp, araştırmaya başlamasıyla olduğu da gayet açıktır.

Yine, davacının durumdan güvenlik görevlisi ...’ı haberdar ettiği şeklindeki savunması da, adı geçeni tanık gösteren davacının bu talebini geri çekmesiyle savunma olarak kalmış, başkaca bir delille desteklenememiştir.

Davacı açısından, ortaya çıkan durum nedeniyle psikolojik durumunun bozulması, kendisini manevi baskı altında hissetmesi, ne yapacağını bilememesi ve muhakeme yeteneğinin zayıflaması gibi iradeyi etkileyen durumların varlığından söz etmek mümkünse de buna sebep olanın da işçinin kendi kusurlu davranışı olduğuna göre buradan yola çıkılarak istifanın irade fesadıyla malul olduğu da söylenemez.

Davacı açısından, ortaya çıkan durum nedeniyle psikolojik durumunun bozulması, kendisini manevi baskı altında hissetmesi, ne yapacağını bilememesi ve muhakeme yeteneğinin zayıflaması gibi iradeyi etkileyen durumların varlığından söz etmek mümkünse de buna sebep olanın da işçinin kendi kusurlu davranışı olduğuna göre buradan yola çıkılarak istifanın irade fesadıyla malul olduğu da söylenemez.

Davacı, yargılama esnasında sunduğu beyan dilekçesi ile istifasının, hırsızlıktan işten çıkartılması durumunda bir daha hiçbir yerde iş bulamayacağı tehdidiyle iradesi fesada uğratılarak alındığını savunmuş olmakla birlikte ispat etmek zorunda olduğu bu iddiasını ispat bakımından hiçbir delil gösterememiştir.

Zaman zaman uygulandığı üzere, konu hayatın olağan akışı kıstasına başvurularak incelendiğinde ise ne maksatla olursa olsun başkasına ait bir miktar parayı sahibinin rızası ve bilgisi olmadan aldığı anlaşılan davacının, bu durumun ortaya çıkması ve soruşturmaya konu edilmesi üzerine yaşadığı mahcubiyetin etkisiyle istifa etmiş olmasında hayatın olağan akışına bir aykırılığın olmadığı da gözden uzak tutulmamalıdır.

Sonuç olarak;

Mahkemenin ve daire çoğunluğunun da kabulünde olduğu üzere, istifaen ayrılan işçi işe iade talep edemez. Bunun tek istisnası istifanın irade fesadı hâllerinden birisiyle malül olup geçersiz olmasıdır.

Yine hiç tartışmasız, irade fesadını ispat mükellefiyeti bunu iddia edene aittir.

Davacının irade fesadına dayanak yaptığı istifa dilekçesinin “hırsızlıktan işlem yaparsak bir daha hiçbir yerde iş bulamazsın, gel sen istifa et” şeklindeki tehdidin sonucu olduğuna ilişkin ve ispatlamak zorunda olduğu iddiası bakımından hiçbir delil gösterememiş olmasına, tam aksine bu konuda açıklama yapan tanık ...’nın davacının istifa ettiğini söylerken baskıdan hiç bahsetmemiş bulunmasına, istifa dilekçesinin alınış şekli bakımından davacının yukarıda açıklanan çelişkili anlatımlarına rağmen irade fesadının kanıtlandığı ve istifaya değer verilemeyeceği sonucuna ulaşabilmek mümkün değildir.

Bu itibarla, irade fesadıyla sakat olduğu kanıtlanamayan istifaya değer verilerek işe iade davasının reddi yerine kabulüne karar veren mahkeme kararı bozulmalıdır.

Şeklindeki kanaatim nedeniyle onama yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 27.11.2014
Yargıtay — Esas No: 2024/3031, Karar No: 2025/2075, Tarih: 20.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3031 E.  ,  2025/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/641 E., 2024/798 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/175 E., 2021/339 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı arsa sahibi ... ile davalı yüklenici ... arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davalı ... ve gizli ortakları olan davalılar ... ve ...'nin edimlerini yerine getirdiklerini ve inşaatı tamamladıklarını, inşaatın yapımı sırasında davalılar ...., .... ve .... ile davacı arasındaki anlaşma gereği davacının inşaattaki mobilya işlerini yapacağını, bunun karşılığında inşa edilen binada yüklenicinin payına düşen A blok zemin üstü 3 no'lu dairenin davacıya verilmesinin kararlaştırıldığını, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini ancak davalıların vermeyi taahhüt ettikleri taşınmazı davacıya devretmediklerini, kabul etmemekle birlikte, davaya konu inşaatın kısmen tamamlandığı itirazında bulunulsa dahi, davalı arsa sahibinin sadece eksik iş ve imalat bedeli kadar daireyi teminat olarak uhdesinde tutma hakkının olduğunu, davalı yüklenicinin sözleşme gereğince alması gereken 4 adet iş yeri ve 7 adet daireden hiçbirini alamadığını, iş yeri ve dairelerin değerinin yüksek olduğu dikkate alındığında da tapunun davacı adına tescil edilmesi gerektiğini belirterek, dava konusu 5 no'lu dairenin davacı adına tapuda tesciline, aksi takdirde 240.000,00 TL satış bedelinin davalılar ..., ... ve ...'dan ticari temerrüt faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, sözleşme şartlarının davalı yüklenici ... tarafından yerine getirilmediğini ve süresinde teslimin gerçekleşmediğini, bu nedenle davalı ... aleyhine cezai şart ve gecikme tazminatı tahsili istemiyle, Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/707 Esas sayılı dosyası üzerinden açtıkları davada yargılamanın halen devam ettiğini, bu dosyada düzenlenen bilirkişi raporları ile eksik ve ayıplı imalatların tespit edildiğini, A ve B blokların iskan ruhsatlarının alınmadığını, davacıyla diğer davalılar arasındaki sözleşmede davalı ...'in imzasının olmadığını belirterek, davalı aleyhine tapu iptali ve tescil istemiyle açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, yüklenici ...'ın gizli ortağı olduğu iddiasını kabul etmediğini, davanın açılmasına kendisinin sebebiyet vermediğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği inşaat tamamlanmasına rağmen, arsa sahibi ...'nun tapu tesis işlemini yapmadığını, davaya konu taşınmazın bulunduğu binada kat maliklerinden hiç kimsenin tapusunu alamadığını, bütün tapuların arsa tapusu olarak geçtiğini, davacının taşınmaz satım sözleşmesinden kaynaklı olarak herhangi bir hak ve alacağı olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, yüklenici ...'ın gizli ortağı olduğu iddiasını kabul etmediğini, davanın açılmasına kendisinin sebebiyet vermediğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği inşaat tamamlanmasına rağmen, arsa sahibi ...'nun tapu tesis işlemini yapmadığını, davaya konu taşınmazın bulunduğu binada kat maliklerinden hiç kimsenin tapusunu alamadığını, bütün tapuların arsa tapusu olarak geçtiğini, davacının taşınmaz satım sözleşmesinden kaynaklı olarak herhangi bir hak ve alacağı olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davalı ...'na karşı açılan tapu iptal tescil istemi yönünden reddi ile alacak isteminin kabulü ile 240.000,00 TL'nin dava tarihi olan 27.12.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ...,... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Davalı yüklenicinin, diğer davalı arsa sahibinden alacağı daireyi mobilyacı olan davacıya temlik ettiğini, temlik işleminin yazılı şekil şartına tabi olduğu için temlik sözleşmesinin geçerli olduğunu,

b. Davalı ...'nun tazminata ilişkin talepte taraf sıfatı bulunmadığından tapu iptal ve tescil talebinin kabul edilmeyerek, tazminat talebinin kabul edilmesi halinde davanın usulden reddi sebebiyle maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, nitekim terditli davada ikinci talebin karara bağlanmış olması sebebiyle kaybedilen davanın da olmadığını,

b. Davalı ...'nun tazminata ilişkin talepte taraf sıfatı bulunmadığından tapu iptal ve tescil talebinin kabul edilmeyerek, tazminat talebinin kabul edilmesi halinde davanın usulden reddi sebebiyle maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, nitekim terditli davada ikinci talebin karara bağlanmış olması sebebiyle kaybedilen davanın da olmadığını,

c. Dava konusu inşaatın %95,89'unun tamamlandığını, inşaatın yüzde yüzünün tamamlanması halinde 4 adet iş yeri 7 adet daire alacak olan davalı yüklenicilerin %95,89'u tamamlanmış haldeyken, 1 adet daireyi hak etmediğinin kabul edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davalı arsa sahibinine ait taşınmazın sözleşmeye uygun hale getirilmesi için gerekli masrafları hesaplatarak, bu masrafı karşılayacak kadar dairenin davalı arsa sahibi üzerinde teminat olarak bırakılmasına karar verilmesi gerektiğini,

d. Davalı arsa sahibi lehine hükmedilecek vekalet ücretinin maktu olması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı ile davalı yükleniciler arasındaki gayrimenkul satış sözleşmesi gereği davacıya devredilmesi kararlaştırılan bağımsız bölüm vasfındaki taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescili, bu talebin yerinde görülmemesi halinde bedel tahsili istemine ilişkindir.

Temliken tescil diye adlandırılan davalarda yüklenicinin kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca kendisine isabet eden tapu payını ya da bağımsız bölümü 3. kişilere temlik etmesi mümkündür. Ancak arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri uyarınca yüklenicinin ve temlik suretiyle onun alacaklarına halef olan tapu payı ya da bağımsız bölüm temlik alan 3. kişinin tapu payı ya da bağımsız bölüme hak kazanabilmesi için yüklenicinin, sözleşme gereği arsa sahibine karşı üstlendiği inşaat yapma edimini sözleşme ve ekleri, tasdikli proje ve ruhsatı ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp teslim etmiş olması zorunludur.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanunu'nun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile tapu iptal ve tescil talebi yönünden davanın reddine, alacak isteminin kabulüne karar verilmiş ise de davalı arsa sahibi, davalı yüklenicilerin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan edimlerini yerine getirmediklerini, inşaat henüz tamamlanmadığı için davalı yüklenici ile karşılıklı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart, gecikme tazminatı ve sözleşmedeki paylaşıma ilişkin bir kısım hükümlerin iptaline ilişkin davalar açıldığını, davalı yükleniciye tapu devir borcunun doğmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; arsa sahibi ile yüklenici arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan cezai şart, gecikme tazminatı ve sözleşmedeki paylaşıma ilişkin bir kısım hükümlerin iptali talepli Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/707 Esas sayılı ve Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/149 Esas sayılı dava dosyaları getirtilerek, eksik işlerin varlığı halinde inşaatın getirildiği seviye itibari ile eksik işler için gerekli bedellerin, cezai şart ve gecikme tazminatı istemine ilişkin tüm bedellerin davacı temlik alana depo ettirilip TBK.'nın 97. maddesi gereğince birlikte ifa kuralı dikkate alınarak, davacının bağımsız bölüm ile ilgili tapu iptal ve tescil kararı verilmesi, bedelin depo edilmemesi durumunda ise yüklenicinin yükümlülüğünü ifa ettiğinden bahsedilemeyeceği için bağımsız bölüm hakkındaki tapu iptali ve tescili isteminin reddine, davalı yükleniciler aleyhine bedel tahsili isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4829, Karar No: 2020/3836, Tarih: 18.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/4829 E.  ,  2020/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki inançlı işleme dayanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince; Gerekçeli kararın davalı ...’e doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/641, Karar No: 2012/10264, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/641 E.  ,  2012/10264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... Tüketici ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının işyerinde kullanmak üzere satın alınan koltuk takımının hatalı ve ayıplı olarak yapılması nedeniyle ayıplı koltuk takımının değiştirilmesi veya ödenen bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Tüketici Mahkemesince, davacının satın almış olduğu koltuk takımını işyerinde kullanmak amacıyla aldığı, mesleki ve ticari amaçlarla mal satın alan davacının 4077 sayılı Kanun uyarınca tüketici kapsamına girmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, ayıplı malın bedel iadesi veya yenisi ile değiştirilmesi talebinden ibaret olup dava konusu uyuşmazlığa Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, 1 inci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; " Mal: Alış-verişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları,;" Hizmet: Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti " ifade eder." Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere .../...

ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri " kapsar. Tüketici; Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, davacının davalıdan satın almış olduğu koltuk takimi, davacının işyerinde ve mesleki faaliyeti kapsamında kullanılmak üzere satın alınmıştır. Bu durumda davacı, 4077 sayılı Kanunda belirtilen "Tüketici " tanımına girmediği anlaşılmakla uyuşmazlığın, Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.