muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4761, Karar No: 2023/5153, Tarih: 10.05.2023

b-05.11.2015 hakim havale tarihli bilirkişi raporu ile hesaplanan 77.111,18 TL PSD'li gelir tazminat bedelinin, gelirler için onay, masraflar için sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı .... ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacı ...'na verilmesine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 2016/4810 Esas, 2018/6809 Karar sayılı Bozma ilamında;

2.1. Mahkemece, 21.09.2010 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu vefat eden sigortalılar ... ile ...ın hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerin ve yapılan cenaze yardımlarının davalılardan teselsülen tahsilinin talep edildiği eldeki davada, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı işveren şirket %80 oranında kusurlu kabul edilip, bu kusurun %75.nin davalı şirkete ait olup, %3'nün teknik nezaretçi olan davalı ...'a, %2'sinin de daimi nezaretçi davalı ...'a ait olduğunu, kazalı işçilerin de %20 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile davalıların %80 kusur üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki söz konusu hükmün dayandığı kusur raporu eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu,

2.2. Davalılardan ... ile ...'ın yargılandığı ve haklarında adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılan ceza dosyasında hükme esas alınan kusur raporunda ...'un asli kusurlu, ...'ın tali kusurlu oldukları ile başkaca kimseye kusur izafe edilmediğinin anlaşılması ve bu bağlamda ceza dosyasında alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ortaya çıkan çelişki de giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalılardan ...Madencilik San. Ve Tic. A.Ş.'ye ait yer altı yer üstü kömür ocağı işletmesinde 21.09.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sigortalılar ... ile...'ın vefat ettiği, verilen kararın Yargıtay incelemesi neticesinde bozulması üzerine ceza dosyasında alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişkinin giderilmesi için uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyetinin tespiti için yeniden alınan raporda; davalı işverenin kazanın meydana gelmesinde %70 oranında kusurlu olduğunun, teknik nezaretçi ...'un kazanın meydana gelmesinde %5 oranında, daimi nezaretçi ...'ın kazanın meydana gelmesinde %5 oranında, işgüvenliği mevzuatına aykırı hareket eden müveffa işçiler Yılmaz Çınar'ın %10 ve ...'nun kazanın meydana gelmesinde %10 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, alınan kusur ve hesap raporlarının usul ve yasaya uygun olduğu, davalı tarafların mahkemece bozma öncesi verilen ilk kararı temyiz etmediklerini, bu kapsamda ilk karar davalılar tarafından temyiz edilmemiş olduğundan o kararda hükmedilen miktarın davacı kurum yararına kazanılmış bir hak oluşturduğu gözetilerek;

Asıl ve birleşen dosya yönünden;

Davanın kabulüne,

a- 77.111,18 TL PSD'li gelir ve 492,80 TL cenaze yardımı olmak üzere toplam 77.603,98 TL tazminat bedelinin, gelirler için onay, masraflar için sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'na verilmesine,

b- 77.111,18 TL PSD'li gelir tazminat bedelinin, gelirler için onay, masraflar için sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı .... ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacı ...'na verilmesine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili: kusur oranının kabul etmediğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 21.09.2010 günlü iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan ilk peşin değerli gelir nedeniyle meydana gelen kurum zararının %80 kusur karşılığının davalı şirketlerden, %80 kusur karşılığının yarısının da davalı gerçek kişilerden olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369' uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21'inci maddesinin 1'inci fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369' uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21'inci maddesinin 1'inci fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz edenin sıfatına göre kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12017, Karar No: 2010/15255, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12017 E.  ,  2010/15255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Yörede 1980’li yıllarda 14 numaralı orman kadastro komisyonunca yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ait işe başlama, işe devam, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile orman kadastro haritasının getirtilerek,

2- Terme Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1986/266 Esas - 1988/ 532 Karar sayılı dava dosyası aslının bulunduğu yerden getirtilerek,

3- Bundan sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak,

dosyaya eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11931, Karar No: 2017/7516, Tarih: 10.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11931 E.  ,  2017/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosyanın incelenmesinde; davacı ...'nün MERNİS adresi olan "... Mah. ... Sk. No:125, .../..." adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkarılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin "adreste tanınmadığı ve muhtara teslim edildiği, 2 nolu haber kağıdının yapıştırıldığı" şerhi ile iade edildiği, tebliğ evrakında Av. ... ... adının da yazılı olduğu, ancak avukatın adresinin yazılı olmadığı, karar başlığında da herhangi bir avukat ismi belirtilmediği, ancak dosyada bulunan davacı ... tarafından Av. ... ... verilmiş olan vekaletnamede, vekilin adresinin "... ... ... Cad. No:10/ 5 .../..." olarak yazılı olduğu, avukatın duruşmalara da katıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda vekil varken asile tebligat yapılması, tebligatı geçersiz kılar.

Bu nedenle davacı ...'ye vekili aracılığıyla gerekçeli karar tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklenmesi;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 10/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14555, Karar No: 2013/7768, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14555 E.  ,  2013/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen ya da bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ispat edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafların barışma gişimi için aileleriyle birlikte biraraya geldiği bir ortamda davalı- kocanın, davacı- kadının çantasından bir adet set ile iki adet bileziği alarak iade etmediğini belirterek aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde, bedeli olarak 3750 TL'nin faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı- koca ise düğünden sonra takılan takıların on adet bileziğe çevrildiğini, bu takıların davacı - kadın tarafından muhafaza edilmek üzere babasına verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davacı , dava konusu olan ziynet eşyalarının davalı tarafından belirtilen on adet bilezik dışındaki ziynet eşyası olduğunu bildirmiş, mahkemece, davanın ispat edilemediği sonucuna varılarak reddine karar verilmiştir.

Evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır. Ancak, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile iade edilmemek üzere bozdurulup, ihtiyaçlar için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde, koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur. Davada, davacıya ait olduğu anlaşılan dava konusu ziynet eşyalarının bir kısmının evliliğin devamı sırasında bozdurularak on adet bileziğe çevrildiği, bu bileziklerin ise davacı kadında kaldığı davalı koca tarafından beyan edilmişse de dava konusu olan ziynetin belirtilen bu on adet bilezik dışındaki ziynet eşyası olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının gerek boşanma davasındaki gerekse bu davadaki beyanları ile davacının boşanma davasındaki beyanında takıların olay sırasında üzerinden alındığını belirtirken eldeki davada çantasından alındığını belirtmiş olması gözetilerek bu beyanlar çelişkili görüldüğünden mahkemece hükme esas alınmadığı bildirilmiştir. Öncelikle davalının babası olan ...'nin boşanma davasındaki tanık sıfatıyla verdiği beyanında ''fiili ayrılma gününde oğlum sadece seti geri aldı'' şeklindeki ifadesinden dava konusu takılardan setin davalı koca tarafından alındığı ve iade edilmediği anlaşıldığından sete yönelik davanın kabulü yerine reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

İki adet bileziğe gelince; mahkemece gerek davacının ziynetlerin alınma şekline ilişkin beyanları gerekse davacı tanıklarının beyanları çelişkili görüldüğünden hükme esas alınmadığı anlaşılmaktadır. Davacı-kadının babası ..., olay sırasında davalının,davacının çantasından ziynet eşyalarını aldığını, davalının babasının davalıdan aldığını ve davacıya verdiğini, davalının yeniden bu ziynet eşyalarını yedine aldığını ve teslim etmediğini bildirmiştir. Bu durumda tartışma sırasında davalı -kocanın ziynet eşyalarını almak için birden fazla girişimde bulunduğu anlaşılmaktadır. İlkinde kadının çantasından almışken ikincisinde kolundan almış olması ihtimal dahilindedir. Mahkemece bu yön üzerinde de durularak tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde ise davacı dava dilekçesinde vs deliller demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan bileziklerle ilgili olarak davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9295, Karar No: 2024/4812, Tarih: 03.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/9295 E.  ,  2024/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/176 E., 2016/449 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/176 Esas, 2016/449 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve aynı maddenin (a) fıkrasının ikinci bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık ...'na yüklenen 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sanık ...'na yüklenen 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçları yönünden 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanık ... yönünden 28.10.2014 tarihli, sanık ... yönünden 09.02.2016 tarihli sorguları olduğu ve bu tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu; sanık ...'na yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ...'na yüklenen 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden de suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/176 Esas, 2016/449 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2703, Karar No: 2023/5273, Tarih: 09.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/2703 E.  ,  2023/5273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2290 E., 2022/113 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılmasına / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2007/32 E., 2021/67 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, kadastro çalışmaları neticesinde davalı Hazine adına tespit ve tescil edilen... ilçesi,...Mahallesi 262 ada ve bu ada içindeki muhtelif parsellerin bir kısmını malik sıfatıyla zilyedi bulunanlardan, bir kısmını da tapu ile hak sahibi olanlardan satın, devir ve teslim aldığını, eklemeli zilyetliklerinin 40-50 seneyi bulduğunu, Hazine adına yapılan tespit ve tescil işlemlerinin haksız ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davayı kabul etmediklerini, davacının davasını ispat etmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın 08.05.2013 tarihli 27. ve 14.12.2016 tarihli 39. celselerinde dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 150 nci maddesi uyarınca işlemden kaldırıldığı, son celsesinde ise davacının duruşmaya mazeretsiz katılmadığı, davalının da davayı takip etmeyeceğini bildirdiği gerekçesiyle HMK'nın 150/6 ncı maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, işlemden kaldırmanın ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin usule ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, işlemden kaldırmanın ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin usule ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 28.06.2006 tarihinde farklı esaslarda davalar açtığı, anılan dava dosyalarının tefrik ve birleştirme kararları öncesinde 28.07.2006 tarihli duruşmaya dosyada vekaletnamesi bulunan Av. M. ...'nun katıldığı ve böylelikle bir sonraki duruşma gününden haberdar olduğu, daha sonra 28.08.2006 tarihli duruşmada dosyaların işlemden kaldırılmasına karar verildiği, yenilenen davaların tekrar takipsiz bırakılmaları üzerine 14.11.2006 tarihinde ikinci kez dosyaların işlemden kaldırılmasına karar verildiği, her ne kadar Mahkemece 08.05.2013 tarihli duruşmada eksik harcın tamamlanması için süre verilmeksizin usule aykırı şekilde dosya işlemden kaldırılmış ise de davacının bir önceki celse hazır olmak suretiyle haberdar olduğu 14.12.2016 tarihli duruşmaya da katılmadığı gözetildiğinde dosyanın ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakıldığı anlaşılmakla mahkemece sonuç itibariyle HMK'nın 150 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, 14 seneden beri devam eden bir davanın pandemiden dolayı İstanbul Adliyesinde kısmi çalışma mesaisi uygulaması olduğu, mesainin saat 10.00'da başlaması nedeniyle UYAP üzerinden mazeret bildirimi yapmak üzere saat 09.00'da adliye kalemine başvurduğunu, ayrıca durumu saat 9.00'da telefon ile bildirdiğini, ne var ki kısmi çalışma mesaisi nedeniyle mazeret dilekçesinin saatinde ulaştırılamadığını, Mahkemece alelacele dosyanın işlemden kaldırılarak açılmamış sayılma kararı verildiğini, bu hususta davacının bir kusurunun bulunmadığını, duruşma gün ve saati evvelce verildiğinden bahisle saat 10.00 yerine erkenden duruşmaya başlanmasının davacının ağır hak kaybına yol açtığını, zamanaşımı ve hak düşürücü süreler nedeniyle davanın yeniden açılmasının da mümkün olmadığını, ayrıca dosyanın birinci kez işlemden kaldırılmasının Av....nin vekillik görevi devam etmekte iken asile tebligat çıkartılmasının da usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi.