muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13682, Karar No: 2024/452, Tarih: 17.01.2024

4. Mağdur çocuk beyanında, sanığın zorla kendisini yataktan kaldırdığını, ellerini bağlayarak evden çıkarıp 500-600 metre uzağa götürdüğünü ve orada ellerini çözüp su hortumu ile dövdüğünü, sonra dövmeyi bırakıp ''hadi eve gidelim'' diyerek başı öne eğik eve kadar götürdüğünü sonra serbest bıraktığını, bir daha yapmaması şartıyla şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

02.05.2017 tarihli duruşma tutanağına göre, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 209 uncu ve devamı maddeleri uyarınca dosyada mevcut ifade tutanakları, kolluk tarafından tutulan tüm tutanaklar ve hazırlanan belgeler ile esasa etkili diğer tüm belgeler; nüfus kaydı ve adli sicil kaydının sanığa duruşmada okunduğu ve bir diyeceğinin olup olmadığı sorulduğu; ayrıca usulüne uygun davetiyeye rağmen duruşmaya gelmeyen mağdura tüm aramalara rağmen ulaşılamaması nedeniyle kolluktaki şikayetçi olmadığına dair beyanına göre dinlenilmesinden vazgeçildiği anlaşılmakla Tebliğname'de bu yönlerden bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Olay gecesi sanığın kayden 15.08.1999 doğumlu olan çocuk yaştaki mağduru yatağından kaldırıp ellerini arkasından bağlayarak, ikamet ettiği evden yaklaşık 500-600 metre uzağa götürdüğü, burada evlerinin bahçesinde bulduğu su borusu ile mağdura rastgele vurarak darp ettiği ve daha sonra dövmeyi bırakarak kardeşinin başını öne eğik vaziyette eve götürdüğü ve serbest bıraktığı olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/3-f maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince Tebliğnameye kısmen aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18299, Karar No: 2014/8744, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18299 E.  ,  2014/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine yöre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1- Sanık hakkındaki gün para cezasının TCK 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 350 gün, adli para cezasının da 7000 TL yerine, hesap hatası sonucu gün para cezasının 460 gün, sonuç adli para cezasının da 7200 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 1 nolu fıkrasının 2. bendinde yer alan "360" ibaresinin "350", aynı fıkranın 4. bendinde yer alan "7.200" ibaresinin "7.000" olarak değiştirilmesi. 5. bendinde ise yer alan “cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10969, Karar No: 2016/7709, Tarih: 10.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10969 E.  ,  2016/7709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağılığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in sorgusu yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, sorgusu yapılmadan ve huzurda mahkemece dinlenilmeden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147, 191 ve 193. maddelerine muhalefet edilmesi,

Mağdurenin 18.03.2014 tarihli görüşme raporu ile 27.06.2014 ve 31.03.2015 tarihli anlatımları, savunmalar, tanık annenin beyanları, özellikle mağdurenin aşamalarda sanıkların değişik zamanlarda zorla kendisine vajinal ve anal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu iddia etmesine rağmen, dosya içinde fotokopisi mevcut ... Çocuk Hastanesinde görevli adli tıp uzmanınca düzenlenen 22.01.2013 tarihli raporda mağdure ...'un yapılan cinsel muayenesinde hymende eski veya taze yırtık olmadığı, akut livata bulgusunun bulunmadığı, mağdurenin fehvasının 1,5 cm ve hymenin sağlam (intakt) olduğunun belirtilmesi, mağdurenin 4 yıldır yurtta kaldığını söylemesi, annesinin 4 yıl önce mağdurenin sanıklar haklarında şikayette bulunması nedeniyle yurda yerleştirildiğini beyan etmesi, sanık baba...''in ise önce mağdurenin üç buçuk yıl önce yurda alındığını söylemesine karşın mahkemede 4 yaşından itibaren kendilerinden alınarak mağdureyi görmediklerini bildirmesi karşısında, mağdurenin yurda ilk olarak hangi tarihte ve hangi nedenle alındığı, yine 2012 yılında maruz kaldığı başka bir olayla ilgili ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/202 Esas sayılı dosyasının akibetinin araştırılıp, suç tarihi veya tarihleri belirlendikten sonra mevcut haliyle sanıkların mağdureye yönelik eylemlerinin gerçekleşip gerçekleşmediği, basit cinsel istismar düzeyinde kalıp kalmadığı hususları tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 3, 4. maddeleri uyarınca verilen cezalar 18 yıla ulaşsa dahi, suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezaların 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince 20 yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılarak eksik ceza tayini,

Öz kızı olan mağdureye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işleyen sanık ...'in velayet hakkını kötüye kullanarak eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmedilen cezanın yarısından bir katına kadar belirlenecek süreyle velayet hakkını kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15124, Karar No: 2017/12699, Tarih: 26.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15124 E.  ,  2017/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Uyuşmazlık; inançlı temizlikten kaynaklanan tapu iptal tescil mümkün olmaması halinde bedelin tescili talebine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine 26.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4767, Karar No: 2013/8391, Tarih: 04.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4767 E.  ,  2013/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... mirasçıları ... ve müşterekleri ile ... Yapı Mühendislik Enerji Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, dahili davalılar, Hazine, ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.01.2012 gün ve 305/33 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.06.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davalı Hazine vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... mirasçıları ... ve müşterekleri vekili, davacıların 24.9.1974 tarihli noterde düzenlenen gayrimenkul satış vaadi senedi ile ... Mahallesi 43 ada 108 parseli satın aldıklarını, taşınmazın arsa olarak teslim edildiğini, içine davacıların mesken ve hayvanlar için dam ve sayalar yaptıklarını, 1974 yılından beri malik sıfatı ile kullandıklarını ancak 1975 yılında ölen ... sattığı ve teslim ettiği arsanın 901 ada 69 ve 70 parseller olup 1974 yılından beri davacıların kullandığı ve üzerine bina yaptıkları yerin noter satış vaadi ile alınan yer olmayıp 901 ada 69 ve 70 parseller olduğunu davalı şirket tarafından arsanın kendilerine ait olduğunun iddia edilmesi ile öğrendiklerini, her iki yerin de ... ait olup ... mirasçılarının ölüm tarihinden itibaren aradan 20 yıldan fazla zaman geçtikten sonra önce ... sonra adı geçen şahsın da 15.5.2009 tarihinde davalı şirkete sattığını, TMK'nun 713/2.maddesinde yazılı koşulların gerçekleştiğini, tapunun hukuki değerini yitirdiğini, kazanma koşulları oluştuktan sonra yapılan devrin de hukuki değeri bulunmadığını, satın alan kişilerin davacıların burayı inşaat yaparak kullandıklarını bildiğini açıklayarak 901 ada 69 ve 70 parsellere ait tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalılar ... mirasçıları ... ve müşterekleri, cevap vermemiş, dahili davalı Hazine vekili ise 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, satış vaadinin tapuya işlenmediği sürece geçerliliği olmadığını açıklayarak davanın usul ve esastan reddini savunmuştur.

Dahili davalılar ... mirasçıları ... ve müşterekleri, cevap vermemiş, dahili davalı Hazine vekili ise 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, satış vaadinin tapuya işlenmediği sürece geçerliliği olmadığını açıklayarak davanın usul ve esastan reddini savunmuştur.

Davalı ... Limited Şirketi vekili, davacı tarafın TMK'nun 713/2. maddesine dayandığını, aynı maddenin 1.fıkrasında tapusuz taşınmazlardan söz edildiğini, 2.fıkrasında da aynı koşullar altında dendiği için tapulu taşınmaz bakımından bu maddenin uygulanamayacağını, tapuda ahar şahsa ait kaydı var ise Hazine ve Belediyenin davaya dahil edilmesi gerektiğini, taşınmazın evvelinin 43 ada 108 parsel olup ifraz görüp kat irtifakı kurulunca 1059 ada 211 parsel olduğunu, tevhid işleminin de 3.4.1975 yılında yapıldığını, geldi kayıtlarına bakıldığında davalı şirketin taşınmazı 1/4 pay sahibi ... , ... , ... ve ... isimli kişilerden aldığını, davacıların belgesinde ise ... isminin geçtiğini, bir an bu belgenin geçerli olduğu kabul edilse bile davacının iddia ettiği yerlerde sadece 1/4 payının olabileceğini, diğer maliklerin paylarını satmadıklarını, gayrimenkul satış vaadinde alıcının 10 yıl içinde tapuda infaz yaptırması gerektiğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini, taşınmazın malikleri tarafından 15.11.2007 de ... , ... de 15.5.2009 da davalı şirkete sattığını, 3.kişi durumundaki şirketin iyiniyetli olup iyiniyetin korunması gerektiğini, tapunun iptalinin mümkün olmayıp olsa olsa üzerindeki sadece binanın tescilinin tapu kaydındaki ahar şahıs şerhi yüzünden mümkün olabileceği kanısında olduklarını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamalar ve dosya kapsamına göre davadaki talebin, kayıt maliki ... ’ndan ... 2.Noterliğinin 24.9.1974 tarih ... yevmiye sayılı düzenleme şeklinde satış vaadi ile satın alma tarihi ile mirasçılar adına intikal ve dava dışı gerçek kişiye satışın yapıldığı 2007 yılı arasında davacıların malik sıfatıyla ve zilyetliği sebebiyle TMK’nun 713/2. Maddesinde yazılı ölüm sebebi yönünden tapu kaydının hukuki değerini yitirdiği ve davacılar lehine kazanma koşullarının oluştuğu, davalılardan ... Limited Şirketinin ise kazanma koşulları oluştuktan sonra tapudaki satın alması sırasında TMK’nun 1023.maddesine göre iyiniyetli olmadığı hukuki sebeplerine dayalı iptal ve tescil isteği olduğu anlaşılmaktadır

Mahkemece dahili davalıların murisi ... ’nun 1975 yılında öldüğü, ...’ın ölmeden önce ... Mah. 901 ada 69 ve 70 sayılı parsellerin satışını vaat ettiği düşüncesiyle ... Mah. 43 ada 108 parsel sayılı gayrimenkulün satışını vaat ettiği, davacıların nizasız fasılasız 20 yıldan fazla bir süreyle dava konusu 69 ve 70 parsel sayılı taşınmazlara zilyet olduğu, bu hali ile dava tarihi itibari ile kazanma koşullarının oluştuğu ancak kazanma koşullarının gerçekleşmesinden sonra tapu iptali ve tescil davası açılmadan kayıt malikinin mirasçılarının taşınmazı dava dışı ... 15.11.2007 tarihinde sattıkları, ...’in de bu yeri 15.05.2009 tarihinde davalı şirkete sattığı, kayıt malikinin mirasçılarının taşınmazı 3. kişiye temlik etmelerinin zilyedin mülkiyet hakkını etkilemeyeceği, ancak tapu kütüğündeki kayda iyiniyet ile dayanılarak kazanımda bulunan 3. kişinin kazanımının MK nın 1023. maddesi uyarınca korunacağı, dinlenen davacı tanıklarının beyanları ve dosyadaki belgeler ile davalı şirketin kötüniyetle kazanımda bulunduğunun ispat edilemediği, bu nedenle iyiniyetli davalı şirketin bu kazanımının TMK’nun 1023. maddesi uyarınca korunacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde de yazılı olduğu üzere davacılar tarafından dava konusu taşınmazlara ait mülkiyetin kazanılabilmesi için öncelikle davacılar lehine TMK’nun 713/2.maddesinde yazılı kazanma koşullarının gerçekleştiğinin, daha sonra davalı şirketin satın alım sırasında kötüniyetli bulunduğunun ispatlanması gerekmektedir.

Dava konusu 901 ada 69 parsel 235 m2 arsa, 901 ada 70 parsel ise 332 m2 arsa vasfı ile 1963 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 16.11.1961 tarih 192 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak 1/4 paylı olarak ... , ... , ... ... ve ... adlarına tesbit edilmiş, 901 ada 69 parselin beyanlar hanesine “üzerindeki bina ahar şahsa aittir” şerhi verilmiş, 69 parseldeki inşaatın 70 parsele tecavüzü bulunduğu da belirtilerek tutanakların 27.7.1964 tarihinde kesinleşmesi ile tapuya tescil edilmişlerdir. 901 ada 69 ve 70 parsel maliklerinden ... ’ın 21.11.1986 tarihinde ölümü sonrası mirasçıları 19.10.2007, ...’ın 20.12.1989, ... ’nun 20.3.1965 ve ... ...’nun ise 21.5.1975 tarihinde ölümleri sonrası mirasçıları ise 15.11.2007 tarihinde murisleri adına kayıtlı payları tapuda ... ’a satmışlar, Hayrettin tarafından da her iki taşınmaz 15.5.2009 tarihinde davalı şirkete satılarak tapuda devredilmiştir.

TMK.nun 713/1. fıkrasında; “tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” denilmiştir.

TMK.nun 713/1. fıkrasında; “tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” denilmiştir.

Aynı maddenin 2. fıkrasında ise; “aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya 20 yıl önce ölmüş ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir” amir hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi TMK.nun 713/2. fıkrasına dayalı olarak açılan davaların başarıya ulaşması; bu fıkrada belirtilen koşullar yanında aynı zamanda 713/1. fıkrasındaki koşulların da gerçekleşmiş bulunmasına bağlıdır. Çünkü 2. fıkrada; “aynı koşullar altında…” denilmek suretiyle aynı maddenin 1. fıkrasına atıfta bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle 1. fıkradaki koşulların araştırılıp belirlenmesi zorunludur.

Mahkemece davacılar lehine TMK’nun 713/2.maddesinde yazılı kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ise de, toplanan deliller, dosya kapsamı, mahallinde yapılan keşifte dinlenen soyut tanık beyanları, dava konusu 70 parselin boş arsa oluşu, 69 parselin ise üzerinde tek katlı ev dışında zilyetliğe ilişkin bir kullanım bulunmaması, 69 parsele ait tapu kaydının beyanlar hanesinde üzerindeki binanın ahar şahsa ait olduğunun belirtilmesi ve şerhin devam etmesi, taşınmazların paftadaki konumları, bu evde oturma dışında davacılar veya murislerinin malik sıfatı ile zilyetliğine ilişkin herhangi bir delil olmaması karşısında davacılar lehine TMK’nun 713/1.maddesi kapsamında malik sıfatı ile zilyetliğin gerçekleştiğinin kabul edilme imkanı bulunmamaktadır. Malik sıfatı ile zilyetliğin olmadığı durumda TMK’nun 713/2.maddesinde yazılı kazanma koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davalı şirketin de kazanımda kötüniyetli olduğu ispatlanamamış ise de belirlenen bu durum karşısında öncelikle TMK’nun 713/2.maddesindeki kazanma koşullarının gerçekleştiği ispatlanamadığına göre davalı şirketin kötüniyetli olduğunun incelenmesi ve araştırılmasına da gerek bulunmamaktadır. Diğer yandan dava tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin açıldığına göre davanın açıldığı tarihte kayıt maliki bulunan şirkete yöneltilmesi yeterli olup ayrıca şirkete satış yapan diğer davalı

gerçek kişilere davanın yöneltilmesine de gerek bulunmamaktadır. Bu açıklamalar karşısında Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bur husus bulunmadığından davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemenin red gerekçesinde davacılar lehine kazanma koşullarının gerçekleştiğinin kabul edilmesi hatalı olduğundan hükmün gerekçesinin açıklandığı şekilde değiştirilerek bu şekli ile onanması gerekmiştir.

gerçek kişilere davanın yöneltilmesine de gerek bulunmamaktadır. Bu açıklamalar karşısında Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bur husus bulunmadığından davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemenin red gerekçesinde davacılar lehine kazanma koşullarının gerçekleştiğinin kabul edilmesi hatalı olduğundan hükmün gerekçesinin açıklandığı şekilde değiştirilerek bu şekli ile onanması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan ve gerekçesi değiştirilen hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/66, Karar No: 2020/4863, Tarih: 23.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/66 E.  ,  2020/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kulllanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kendisini İzmir ilinde yüksek vadi projesinin başına getirdiklerini, her türlü çevre düzenleme ve uygulama işlemlerini bir firma kurup adına vermek istediklerini, kendisinin de ... Çevre Tasarım ve Mühendislik firmasını kurduğunu ve söz konusu faturalardaki malları bu projede kullandığını, faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4- Vergi suçu raporunda sanığın mükellefiyetinin “bakkal ve marketlerde yapılan perakende ticareti faaliyeti” olduğu belirtilmesine karşın sanığın savunmasında başka bir şirket kurup faturaları bu şirket kapsamında aldığı işlerde kullandığını belirtmesi karşısında, sanığın faturaları hangi şirketiyle ilgili faaliyeti kapsamında kullandığının ve faturalarda yer alan mallar ile şirketin faaliyet kapsamının örtüşüp örtüşmediğinin tespit edilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5- Kabule göre de;

a) Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla beyannamede sahte fatura kullanması şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Kabule göre de;

a) Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla beyannamede sahte fatura kullanması şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.