muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4541, Karar No: 2017/4928, Tarih: 03.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4541 E.  ,  2017/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi gider olmadığından reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tarafların kardeş olduğunu, davalı ...'nin, davaya konu 565 parseldeki, murisleri Mehmet'ten kendisine düşecek hissesini vekil edenine 20.01.1997 tarihli sözleşme ile sattığını ve bedelini aldığını açıklayarak, 565 parseldeki davalı ...'ye ait hissenin iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 20.01.1997 tarihli sözleşmedeki imzanın vekil edenine ait olmadığını, vekil edeninin böyle bir satış yapmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava ve talep, miras payının devrine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Her nekadar, Mahkemece, “davacı 1997 tarihli yazılı anlaşmayla davalının hissesini satın aldığını iddia etmekte iken, davalı bunu kabul etmemiş ve imzasını inkar etmiştir, bu nedenle imza incelemesi yapılmış, ancak rapordan imzanın davalıya ait olup olmadığı yönünde kesin kanaate varılamamıştır. Davalı da son duruşmada hissesini davacıya sattığını, ancak sattığı yerin fazla olması nedeniyle davacının kendisine vermeyi vaat ettiği yeri vermediği için anlaşmadan vazgeçtiğini beyan etmiştir. Davalının bu beyanı ikrar niteliğinde olup davacıya yerini devrettiğini kabul etmektedir.” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de Mahkemenin gerekçesine katılmak mümkün değildir.

Zira, 6100 sayılı H.M.K'nun Tutanak başlıklı 154.maddesinde;

“........(3)Aşağıdaki hususlar mutlak olarak tutanağa yazılır: .......................ç) Beyanda bulunana okunmak ve imzası alınmak kaydıyla ikrar, yeminin edası, davanın geri alınmasına muvafakat, davadan feragat, davayı kabule ilişkin beyanlar ve sulh müzakereleri ile sonucu” düzenlemesi getirilmiştir.

Davalı tarafın, 19.11.2014 tarihli oturumda; “ben davaya konu yerime karşılık para aldım, ancak benim yerim fazlaydı bu yüzden bana evimin arkasında bulunan yeri de verecekti ama bu yeri bana vermedi ben de bu yüzden yerimi geri aldım” şeklinde beyanda bulunduğu hususu tutanak altına alınmış ise de, davalının bu beyanının kendisine okunduğuna dair tutanak içeriğinde bir kayıt olmadığı gibi, davalının imzası da alınmamıştır. Hal böyle olunca, davalının beyanının geçerli bir ikrar olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Ayrıca; davacı taraf davasında taraflar arasında düzenlendiği iddia edilen 20.01.1997 tarihli sözleşmeye dayanmış, davalı ise sözleşme altındaki imzayı inkar etmiştir. Mahkemece yaptırılan imza incelemesi neticesinde dosyaya ibraz edilen ... Kurumu Başkanlığı'nın 10.06.2014 tarihli raporunda; imzanın ...'ın eli ürünü olduğunu gösterir yeterlilik ve nitelikte bulgu saptanmadığı tespitlerine yer verilmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının kanıtlanamayan davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yanılgılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine 03.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1371, Karar No: 2015/12431, Tarih: 30.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1371 E.  ,  2015/12431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 23/07/2007 tarihinde ... bünyesindeki taşeron şirketlerden biri olan ... şirketinde taksim metro hattı temizlik yöneticisi olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin bazı yıllar diğer taşeron şirket olan Keti İnşaat şirketinde de çalıştığını, müvekkilinin iş akdine haksız yere son verildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram, genel tatil alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdinin haksız sona erdirildiğini iddia etmiş, davalılar ... ile ... devamsızlık nedenine dayalı haklı fesih savunmasında bulunmuşlardır.

Davacı tanıkları davacının işine son verildiğini belirtmişler, müşterek tanık ... ve davalı tanıkları şef olan davacının temizlik elemanı olarak çalışmayı kabul etmeyerek işten ayrıldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece iş akdinin ihbar ve kıdem tazminatının ödenmesini gerektirmeyecek şekilde son bulduğu hususunun davalı şirketler tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de, müşterek tanık beyanına göre davacının işi bıraktığı sabit olup, şef olarak çalışan davacının temizlik işçisi olarak çalışmayı kabul etmemesi karşısında iş akdini haklı nedenle sona erdirdiği anlaşıldığından, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Davada birden fazla davalı bulunduğu halde hükmün 4 numaralı bendinde yer alan davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinden hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmaksızın "..davalıdan alınarak" şeklinde hüküm kurulması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27285, Karar No: 2023/25520, Tarih: 12.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/27285 E.  ,  2023/25520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/306 E., 2016/652 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; imara aykırılıkların hangi tarihte yapıldığının araştırılmadığı, imalatların bina vasfında olduğu, eylemin Kıyı Kanununa ve İmar Kanunu'na aykırı olduğu, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kıyıda ruhsatsız şekilde 136 metrekarelik cafe olarak faaliyet gösteren kapalı alan inşaa ettiği iddia edilen olayda; atılı suç bakımından mahkememizce suç tarihi olan 2007 tarihine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin iddianamenin düzenlendiği tarih itibariyle dolup dolmadığının tam olarak anlaşılamadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği şeklindeki gerekçeyle Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suça konu yerde uygulama imar planı bulunmadığının belediye yazısında belirtilmesi karşısında; iddianamede anlatılan eylemin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun (3621 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin beşinci fıkrasına uymayıp sadece 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, suçun hangi tarihte işlendiği konusunda araştırma yapılmadan suç tarihi 2007 kabul edilip zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırıdır. Ancak;

2. Sanığın yargılama konusu imar kirliliğine neden olma eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu imar kirliliğine neden olma eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 22.10.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6380, Karar No: 2023/7541, Tarih: 05.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6380 E.  ,  2023/7541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1516 E., 2023/786 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/142 E., 2021/124 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren yanında 01.02.1979 - 31.01.1984 tarihlerinde ayda 30'ar gün üzerinden çalıştığını ancak çalışmasının Kuruma eksik bildirildiğini belirterek, Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen süre dışında 01.02.1979 - 31.01.1984 tarihleri arasında hiç ara vermeksizin ayda 30’ar gün üzerinden asgari ücreti ile hizmet akdiyle çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Feri müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; kurum işlemlerinin yerinde olduğunu, haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "tüm dosya kapsamında toplanan deliller, özellikle davalı işyerinin sigortalı çalışanı olan taraf tanıklarının beyanları kendi ispatlı çalışma süreleri ve resen belirlenen bordro tanık beyanları ile birlikte dikkate alınarak değerlendirildiğinde davacının davalı şirkete ait...sicil numaralı işyerinde 01.11.1979-31.01.1984 tarihleri arasında 1530 gün çalıştığı, işe başlangıç tarihinin daha önce olduğunun ispatlanamadığı kanısına varılmıştır." gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacının davalı şirkete ait... sicil numaralı işyerinde kurum taban ücretleri altında kalmaksızın asgari ücretle 01.11.1979-31.01.1984 tarihleri arasında 1530 gün çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin tespit talebinin reddine, davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde, fiili çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde, fiili çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işveren tarafından davacının işe giriş bildirgesi Kuruma verildiğinden ve talep edilen süre bildirimden sonraki tarih olduğundan hak düşürücü sürenin geçmediği, talep edilen dönemde iş yerinin faal ve kapsamda olduğu, tanık beyanlarına göre davacının mahkemece kabul edilen dönemlerdeki fiili çalışmasının ispatlandığı anlaşılmış olup, HMK'nın 355 maddesi ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun oy birliği ile esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri Müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2)Davanın Yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1 inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79 ve 108’inci maddeleri olup, tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu Kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanunun 2 ve 3 üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2 nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır.

Sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2 nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4’üncü maddesi çırağı, “Bu Kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5 inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Kanun'un 16 ıncı maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya Kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmaya mecbur olduğu, 20 nci maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu öngörülmüştür.

Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel Kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

506 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

3. Değerlendirme

Somut olayda, yukarıdaki açıklamalar kapsamında yeterli araştırma yapılmadığı, davacıya ait olduğu anlaşılan 06.11.1979 tarihli ilk işe giriş bildirgesi incelendiğinde "Çırak" olarak bildirgenin verildiği anlaşılmıştır.

3. Değerlendirme

Somut olayda, yukarıdaki açıklamalar kapsamında yeterli araştırma yapılmadığı, davacıya ait olduğu anlaşılan 06.11.1979 tarihli ilk işe giriş bildirgesi incelendiğinde "Çırak" olarak bildirgenin verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının hizmet tespitini talep ettiği dönem yönünden, davacının tespit istediği tarihte 16 yaşında olduğu görülmekle, davacının resmi kayıtlara ve beyanlara göre çıraklık statüsü sabit olup olmadığı yukarıda yapılan açıklamalar ışığında araştırılmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18644, Karar No: 2023/269, Tarih: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18644 E.  ,  2023/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/679 E., 2022/1339 K.

DAVA TARİHİ : 04.....2021

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Osmangazi Üniversitesine bağlı Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde hizmet ihalesini alan şirketlerde aralıksız olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini, hâlen kadrolu işçi olarak davalıya ait hastanede çalışmakta olduğunu, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) üyesi olduğunu, kadroya geçirilmeden önce davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak düzenlendiğini, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde belirsiz süreli ... sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmede % kısmında oran yazılı olduğunu ancak davalı tarafça sözleşmede belirlenen oran dikkate alınmaksızın ücretin düşürüldüğünü ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirtilen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak kararlaştırıldığını, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç