muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5983, Karar No: 2023/9945, Tarih: 30.10.2023

3. 6100 sayılı Kanun'un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesi şöyledir:

“Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.”

C. Değerlendirme

1. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

2. Dosya kapsamından, taraflar arasındaki satıma ilişkin sözleşmede satıcının aracı teslim ettiği, alıcının da bedelini peşin ödeyerek aldığının belirtildiğinden sözleşmenin ifa yerinin Erzurum ili olduğu, yine davalının yerleşim yerinin de Aşkale/Erzurum olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz Rize Mahkemelerinde davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı tarafça da süresinde ve usulüne uygun olarak yerleşim yeri mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davalının yerleşim yeri olan Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4283, Karar No: 2019/3599, Tarih: 09.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4283 E.  ,  2019/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30/12/2015 gün ve 2012/98-2015/884 sayılı kararı bozan Daire'nin 15/06/2017 gün ve 2016/3996-2017/3794 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalının 01/01/2006 tarihli ortaklık sözleşmesinin 3. maddesi gereğince %25 hisse ile ortak olduğunu, 21/06/2007 tarihinde davacı şirketin nev'i değişikliğine giderek Kasmet İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş. unvanını alarak tescil edildiğini ve faaliyetlerine devam ettiğini, 01/01/2006 tarihli ortaklık sözleşmesinin 10. maddesi gereğince nev'i değişikliğinin kararlaştırıldığını, protokoldeki tüm maddelerin Kasmet İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş. içinde geçerli olduğunu, 01/01/2006 tarihli Kasmet İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti'nin ilk pay dağılımı hesabında açıkça görüleceği üzere tespit edilen sermayenin her bir ortak yönünden 192.000,00 TL olduğunu, sermayenin arttırılmasıyla 30/06/2011 tarihi itibariyle davalının davacı şirkete sermaye koyma borcunun 555.754,00 TL olduğunu, davalının şirket ortağı olarak koymak zorunda olduğu nakdi sermaye borcu yerine müvekkili şirkete 4 adet taşınmaz devrettiğini, bu taşınmazların davalının sermaye borcu tamamlandığında iade edileceğinin kararlaştırıldığını, davalının sermaye borcunu yerine getirmediğini, taşınmazların davacı şirketin Şekerbank ve İş Bankası'ndan çekilen kredilerin teminatı olarak gösterildiğini, takibe düşmemek için 4 taşınmazın kredilerin kapatılmasında kullanılacağının, satış gelirinin ise davalının sermaye borcundan mahsup edileceğinin bildirildiğini ileri sürerek; asıl davada dava konusu taşınmazların davalının ödenmeyen sermaye borcu yerine davacı şirkete verildiğinin tespitine, mümkün olmadığı taktirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak şimdilik 20.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada 334.271,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, 334.271,00 TL'nin davacı karşı davalı şirketten dava tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte tahsili ile davalı karşı davacı ...'a ödenmesine dair verilen kararın davacı-karşı davalı şirket vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı-karşı davacı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, 334.271,00 TL'nin davacı karşı davalı şirketten dava tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte tahsili ile davalı karşı davacı ...'a ödenmesine dair verilen kararın davacı-karşı davalı şirket vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı-karşı davacı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4918, Karar No: 2012/34159, Tarih: 11.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4918 E.  ,  2012/34159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate ilişkin

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık ...'un olayın tek görgü tanığı olan Hasan Pehlivan ile yüzleştirmesi yapılmadan ve şikayetçinin ikametinin yakınlarında oturan başka bir ... olup olmadığı zabıta marifetiyle tespit edilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39638, Karar No: 2017/9758, Tarih: 27.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/39638 E.  ,  2017/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dava konusu somut olayda; hasta Hasan Kasap'ın dolabından sigaralarının çalındığını ve sanık ...'ndan şüphelendiğini söylemesi üzerine, hastanede sağlık memuru olarak çalışan ve arama yetkisi olmayan müştekinin hastane güvenlik görevlisi ile sanığın odasını aramaya gitmesi üzerine, sanık tarafından müştekiye sarf edildiği kabul edilen "burası benim odam, buraya giremezsin, siktir git, girersen seni sinkaf ederim" şeklinde hakaret etmesi şeklinde gelişen somut olayda, sanığın hakaret eyleminin ne şekilde kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle gerçekleştirildiği açıklanıp tartışılmadan TCK'nın 125/3-a maddesinin uygulanması,

2- Hastanenin psikiyatri servisinde gerçekleştirilen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

3-Hastanede sağlık memuru olarak çalışan müştekinin, hasta Hasan Kasap'ın dolabından sigaralarının çalındığını ve sanık ...'ndan şüphelendiğini söylemesi üzerine, durumu hastane polisine bildirmesi gerekirken, hastane güvenlik görevlisi ile sanığın odasını aramaya gitmesi üzerine gerçekleşen olayda TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-İnfaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12534, Karar No: 2014/4528, Tarih: 03.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12534 E.  ,  2014/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

21.11.2005 günü meydana gelen olayın üzerinden uzun zaman geçmiş olması nedeniyle suçun mağdur üzerindeki bedensel ve ruhsal etkilerinin kaybolma ve şimdi elde edilecek bulgularla olay arasında illiyet kurmadaki meşkukiyet göz önünde bulundurularak, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun içerisinde konunun uzmanı olan çocuk psikiyatri uzmanının bulunmadığı heyeti tarafından düzenlenen 07.06.2006 günlü mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin raporuna dayanılarak, sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması bozma nedeni yapılmamıştır.,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdur vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13804, Karar No: 2018/314, Tarih: 17.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/13804 E.  ,  2018/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 Sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır”

hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye ( bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; 06/04/2012 tarihinde sanığın iş yerinde ve ikametinde yapılan aramada 1168 adet bandrolsüz, 1550 adet sahte bandrollü, 336 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitap ile kullanıma hazır 118 adet sahte bandrolün ele geçirildiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 71/1, 81/13 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2)Ceza hukukunda, kanundaki tipik faile uygun her netice ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle failin eylemi kaç netice meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de fail ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı faile ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla netice meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak

için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk Hukuk Sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle, 28/08/2011 tarihinde sanığa ait seyyar tezgahta ve iş yerinde yapılan aramada 422 adet bandrolsüz, 4031 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitap ele geçirildiği, 06/04/2012 tarihinde sanığın iş yerinde ve ikametinde yapılan aramada ise 1168 adet bandrolsüz, 1550 adet sahte bandrollü, 336 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitap ile kullanıma hazır 118 adet sahte bandrolün ele geçirildiği, sanığın 28/08/2011 tarihli eylemi hakkında 23/11/2012 tarihli, 06/04/2012 tarihli eylemi hakkında ise 27/11/2012 tarihli iddianame düzenlenmesi karşısında; ilk iddianame tarihine kadar tespit edilen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç oluşturduğu gözetilerek, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4-Suç tarihinin 06/04/2012 ve 28/08/2011 olmasına rağmen karar başlığında 05/04/2012 ve 27/08/2011 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26596, Karar No: 2015/3273, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26596 E.  ,  2015/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2013/520-2014/597

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, Dava değeri 19.290-TL'nin altında olduğundan duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz nedenleri yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve cinsi dikkate alındığında taşımazın tamamının kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğu gözetilerek bu vasfına göre değer biçen bilirkişi kurulu rapor esas alınarak karar verilmesi gerekirken, resen yapılan değerlendirme ile taşınmazın bir kısmının arazi niteliğinde olduğunun kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

2) Dava konusu kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmazın köy yerleşim yerine yakın olması nedeni ile bilirkişi kurulu raporunda tespit edilen oranda ve kapama karışık meyve bahçesi olarak belirlenen m2 değeri üzerinden objektif değer artışı uygulanması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle resen yapılan değerlendirme sonucu aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4190, Karar No: 2019/4141, Tarih: 22.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4190 E.  ,  2019/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 158/1-k, 62, 52/2-4, 53/1-3, 206/1, 62, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nın, kendi adına ruhsata kayıtlı ...plakalı otomobil ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek elektrik direğine çarpmak suretiyle tek taraflı maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği, alkollü olması nedeniyle olay yerini terk ederek meydana gelen kazayı üstlenmesi için diğer sanık ...'u yönlendirerek azmettirdiği, kaza yerine gelen sanık ...'un trafik ekiplerine kaza yapan aracı kendisinin kullandığı yönünde gerçek dışı beyanda bulunduğu ve sanık ...'ın katılan ... şirketinden 10.000 TL ödeme almasını sağladığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;