muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21469, Karar No: 2024/1725, Tarih: 08.02.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin ....10.2021 tarihli ve 2018/1952 Esas, 2021/2141 Karar ... kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin davalı vekilinin tüm istinaf sebeplerini karşılar mahiyetteki karar ve gerekçesinin dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.12.2021 tarihli ve 2021/12213 Esas, 2021/16393 Karar ... kararı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; işyerinde inceleme de yapıldıktan sonra hesaplamaya esas başka veri sunulmaması nedeniyle davacı ve emsal oldukları belirtilen dört işçiye yapılan ödemelerin ortalaması alınarak prim alacağının belirlendiği, davacının davalı işyerinde Mali ve İdari İşler Genel Müdürlüğüne bağlı muhasebe müdürü olarak çalıştığı, davalı işverence sunulan işyeri organizasyon şeması incelendiğinde Mali ve İdari İşlerin; Finans, Mali Kontrol, Muhasebe ve İdari işler olarak 4 ayrı birimi bulunduğu, emsal gösterilen dava dosyasındaki işçinin de finans müdürü olup davacı ile eşdeğer pozisyonda olduğu, ne var ki hükme esas alınan raporda emsal olarak alınan işçilerden birinin Mali ve İdari İşler Grup Başkanı (Genel Müdür Yardımcısı), diğer üç işçinin ise koordinatör pozisyonunda olup bu işçilerin, işyeri organizasyon şemasında davacıya göre daha üst konumda yer aldıkları ve davacı işçinin emsali olarak kabul edilmelerinin isabetsiz olduğu, bu nedenle işyeri organizasyon şeması gözetilip emsal gösterilen dava dosyasındaki prim belirleme yöntemi ve davacının geçmiş yıllarda aldığı prim oranları da dikkate alınarak prim alacağının tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının önceki yıllara ilişkin prim oranları ve davacıya emsal işçilerin prim oranları dikkate alınmak sureti ile seçenekli olarak hazırlanan bilirkişi ek raporundaki, bozma kararında değinilen emsal dava dosyasındaki prim belirleme yöntemi ile davacının geçmiş yıllarda aldığı prim ortalaması gözetilerek yapılan ilk seçenekte yer alan hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; hükme dayanak alınan bilirkişi ek raporunda kök rapordan daha yüksek tutarlarda hesaplama yapılmasının usuli kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olduğunu, davacıya emsal olarak kabul edilen çalışanların emsal olmadığını, davacı ile aynı konumda olan işçilere hiç prim ödemesi yapılmamasının prim ödenmesinin işyeri uygulaması olmadığını gösterdiğini, 2013 yılından sonra prim ödenmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; prim alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22 ve 32 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4839, Karar No: 2016/6372, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4839 E.  ,  2016/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve katılan davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelenmesi yapılabilmesi için;

1) Bingöl Kadastro Mahkemesinin 2006/7 E. - 2006/1538 K. sayılı dava dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilmesi,

2) Davalılar adlarına senetsiz ve belgesizden tespit ve tescil edilen taşınmazlar ile 121 ada 23, 25, 26 ve 197 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının, hükmen kesinleşmiş iseler mahkeme kararlarının, kadastro yoluyla kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının, Tapu Müdürlüğünden istenmesi,

3) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreye ait 1956 ve 1986 tarihli memleket haritalarının yapımında kullanılan hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli 107 ada 5, 121 ada 24, 192, 198 ve 199 parsel sayılı taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, çekişmeli taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/06/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4484, Karar No: 2019/5952, Tarih: 20.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4484 E.  ,  2019/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK’nın 152/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, hırsızlık yapmak üzere gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde sağlık ocağının kapısını kırarak içeriye girmesi şeklindeki eyleminin, kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19795, Karar No: 2018/4742, Tarih: 03.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19795 E.  ,  2018/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı firmaya verdiği Ziraat Bankası .... Şubesine ait 0418753 numaralı 31/08/2014 tarihli ve 15.000,00 TL bedelli çekin tahsili için....3. İcra Müdürlüğü’nün 2015/6346 E. sayılı dosyası ile müvekkili şirket aleyhine icra takibi başlatıldığını, çek bedelinin üç taksitte ödendiğini ileri sürerek, davacının çek nedeniyle davalıya borçlu bulunmadığının tespiti ile takibinin iptaline ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çek bedelinin 5.000,00 TL'lik kısmının 02/09/2014 tarihinde Ziraat Bankası kanalı ile, 5.000,00 TL'lik kısmının 04/12/2014 tarihinde ... Bankası kanalı ile, 5.000,00 TL'lik kısmının ise 28/04/2015 tarihinde ... Bankası kanalı ile davacı tarafça davalı taraf temerrüde düşürülmeden ve icra takibi başlatılmadan önce davalıya ödendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2015/6346 E. sayılı dosyasında çek nedeniyle davalılara borçlu olmadıklarının tespitine ve icra inkar tazminatı isteminin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12189, Karar No: 2013/14687, Tarih: 23.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12189 E.  ,  2013/14687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ziynet alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; düğünde davacıya takılan 10 adet 22 ayar 152.35 gram bileziğin iade edilmek üzere davalı tarafından bozdurulup, yapmış olduğu işinde harcadığını, bunların davacıya iade edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6.840 TL ziynet alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ziynetleri evden giderken götürdüğünü bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet alacağı talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalı tarafından bozdurulup işinde harcandığını ileri sürmüş, davalı koca ise davacı tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneyimlerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden yanında götürmesi gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evlilik birliği içinde elinden alınıp bozdurulduğunu veya evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Davacı, ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurulduğu iddiasını ispat için tanık deliline ve altınların bozdurulduğunu belgeleyen kuyumcu kartı fotokopisine dayanmıştır.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evlilik birliği içinde elinden alınıp bozdurulduğunu veya evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Davacı, ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurulduğu iddiasını ispat için tanık deliline ve altınların bozdurulduğunu belgeleyen kuyumcu kartı fotokopisine dayanmıştır.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı beyanında, dava konusu ziynetlerin davalı tarafından satıldığını, nereye harcandığını bilmediğini beyan etmiş ise de, bu tanığın davacının babası olması nedeni ile, beyanının taraflı olabileceği, hem de olaya ilişkin bilgisinin duyuma dayalı olması nedeni ile hükme esas alınmaması gerekmektedir.

Her ne kadar davacı kadın düğünde takılan ziynetlerin kendisine verilmediğini iddia etmiş ise de, tanık olarak dinlenen davacının babasının beyanı ve kuyumcu kartı fotokopisi, davacının bu iddiasını kanıtlamaya yeterli olmamıştır.

Mahkemece, ispat külfeti kendisinde olan davacının iddiasını ispat edemediği dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12420, Karar No: 2009/2876, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12420 E.  ,  2009/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ...’nın açtığı dava sırasında ölümü nedeniyle davalı mirasçıları tarafından davalılardan ...’a murisinden kalan taşınmazların adına intikali, taşınmazları ile ilgili kamulaştırma davalarının takibi için noterde yapılan düzenleme şeklinde vekaletname verdiğini, davalının tahsil ettiği kamulaştırma bedellerini teslim etmediğini, diğer davalıya da alım satımda kolaylık olması nedeniyle satış vaadi sözleşmesi yaptığını, vekaletnamelerin geçersiz olduğunun tespiti ile elde ettikleri semerelerin tahsilini, olmadığı takdirde vekaletin kötüye kullanılması nedeniyle adlarına yaptıkları tahsilatların iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece ... mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...’ın mahkemeye verdiği 17.9.2007 tarihli cevap dilekçesinde kendisi için yetki itirazında bulunarak yetkili mahkemenin Ümraniye olduğunu bildirmiş, yine vekili eliyle verdiği 8.2.2008 tarihli cevap dilekçesi ile de ... mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürmüştür. Davalının avukatına verdiği vekaletnamede adresi Tuzla olarak gösterilmiştir. Davalı cevap dilekçeleri ile birden fazla yetkili mahkeme bildirmesi, süresinde verdiği ilk cevap dilekçesinde yetkili mahkemeyi Tuzla olarak

2008/12420-2009/2876

göstermesine rağmen vekaletname adresinde Tuzla olarak belirttiğinden Ümraniye mahkemelerini de yetkili mahkeme olarak kabulü mümkün değildir.Buna göre davalı yetki itirazında birden fazla yetkili mahkeme göstermesi nedeniyle yetki itirazı geçerli değildir. Mahkemece yetki itirazının reddi ile davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalının geçersiz yetki itirazı esas alınarak yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7047, Karar No: 2020/7319, Tarih: 11.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7047 E.  ,  2020/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 23. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; sanığın 29/01/2014 tarihli oturumda lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; sanığın 29/01/2014 tarihli oturumda lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer hususlar incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19123, Karar No: 2015/17220, Tarih: 26.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19123 E.  ,  2015/17220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2013/2078-2014/1640

Dava dilekçesinde, sözleşmenin feshi ile İngilizce dil kursuna ödemiş olduğu 3.000,00 TL nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.