muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/566, Karar No: 2020/3232, Tarih: 22.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/566 E.  ,  2020/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davalılar ve bir kısım birleşen davalılar yönünden davanın kabulüne, bir kısım birleşen davalılar yönünden davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl davada; ... Eczanesi sahibi ve sorumluları olan davalıların, birleşen davalarda ise yine ... Eczanesi sahibi ve sorumluları ile davalı hekimlerin, hak sahiplerinin sağlık karnelerini kullanarak kuruma zarar verdiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere asıl davada; 1.029,172.811 TL (eski para) asıl alacak ile 751,298.000 TL (eski para) işleyen faizin, birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2003/406 E. sayılı davada; 11.241.016,281 TL (eski para) asıl alacak ile 6.045.523,000 TL (eski para) işleyen faizin ve birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2003/407 E. sayılı davada; 1.519,184.38 TL (eski para) asıl alacak ile 724.797,000 TL (eski para) işleyen faizin, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Asıl ve birleşen davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar 13. Hukuk Dairesinin 09/06/2015 tarih 2015/1612 E. 2015/19069 K. sayılı kararıyla; "Her ne kadar mahkemece, davacı tarafça 18/01/2011, 27/01/2012 ve 21/03/2014 tarihli duruşmalarda üç kez takip edilmeyen davanın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına” karar verilmişse de, son celse için mazeret gönderilmiş olmasına rağmen, mazeret dilekçesinin dosyaya konulmamış olması nedeniyle davacı vekilinin duruşmaya gelmediği, mazeret de bildirmediği kabul edilerek, şartları oluşmadığı halde, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; birleşen dosya 2003/406 E. sayılı dosyanın ... ve 2003/407 E. sayılı dosyanın Nilgün Cevik hakkında beraat kararı verildiği, verilen kararın kesinleştiği anlaşılmakla bu davalılar yönünden davanın reddine; diğer davalılar yönünden ise, gerek ceza dosyası gerekse de duruşmada dinlenenilen tanık beyanlarından bu davalıların işlettikleri eczanede bir kısım hastaların muayene olmadığı halde onlar adına reçete yazılıp ilaçlar alındığı bu şekilde kamu kurumu olan emekli sandığının dolandırıldığı anlaşılmakla, bu hareketleri ile kurumun zararına neden olunduğu, her ne kadar zararın giderildiği yönünde iddiada bulunulmuş ise de gerek kurum vekilinin zararın giderilmediği yönündeki beyanı gerekse de davalının bu yönde bir belge sunmadığı anlaşılmakla taleple bağlılık ilkesi gereğince 1.029,17-TL ve 751,29-TL nin davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma ödenmesi gerektiği gerekçesiyle; birleşen dosya 2003/406 E. sayılı dosyanın ... yönünden reddine, 2003/407 E. sayılı dosyanın Nilgün Cevik yönünden reddine, açılan dava ve birleşen dosya 2003/406 E. sayılı dosya ile 2003/407 E. sayılı dosyanın ... ve ... bakımından kabulüne, davacı kurumun zararı taleple bağlılık ilkesi gereğince 1.029,17-TL ve 751,29-TL nin davalılar ... ve ...' den müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma ödenmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re’sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını, ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (Kuru, Baki/ Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’na Göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup, gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Nitekim, 07.06.1976 tarih ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yeralan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır. Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasanın 141/3.maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297. (Mülga HUMK.nun 388.) maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. Yine HMK.nun 27.maddesinin (HUMK.nun 73.m) 2. bendi “c” bölümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini” de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

Somut olayda; mahkeme gerekçesinde, birleşen 2003/406 E. sayılı ve 2003/407 sayılı davanın davalıları ... ve ... yönünden reddine, diğer davalılar Mustafa Kemal Görmüş ve ... yönünden kabulüne karar verildiği açıklandığı halde, asıl davadaki talep olan 1.029,17 TL asıl alacak ve 751,29 TL işlemiş faizin ... ve ...'den tahsiline denilmiş olup, mahkeme hükmünde ise "...1- Birleşen dosya 2003/406 Esas Sayılı dosyanın ... bakımından REDDİNE ve 2003/407 Esas Sayılı dosyanın Nilgün Cevik yönünden REDDİNE, 2- Açılan Dava ve Birleşen dosya 2003/406 Esas Sayılı dosya ile 2003/407 Esas Sayılı dosyanın ... ve ... bakımından KABULÜNE, 3- Davacı kurumun zararı taleple bağlılık ilkesi gereğince 1.029,17-TL ve 751,29-TL nin davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma ödenmesine,..." denilmiş olup, birleşen davaların kabulüne karar verildiği halde, bu davalarda talep edilen miktarların davalıdan tahsili yönünden bir hüküm tesis edilmemiştir.

Özetle mahkeme gerekçesinde "birleşen davaların" davalılar ... ve ... yönünden kabul edildiği açıklandığı halde, birleşen davalardaki talepler yerine asıl davadaki 1.029,17 TL asıl alacak ve 751,29 TL işlemiş faizin davalılardan tahsili gerektiği belirtilmiş, olmasına rağmen hüküm fıkrasında asıl ve birleşen davaların ... ve ... yönünden kabul edildiği şeklinde hüküm tesis edilerek asıl davada talep olan 1.029,17 - TL ve 751,29-TL'nin tahsiline denilmek suretiyle çelişki yaratıldığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, karar gerekçesinin ve hüküm fıkrasının kendi içinde çelişkili olması tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, karar gerekçesinin ve hüküm fıkrasının kendi içinde çelişkili olması tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-) Kabule göre de; birleşen davalar yönünden davaların reddedilen davalılar ile dosya numaralarının yanlış yazılmış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20559, Karar No: 2014/5244, Tarih: 01.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20559 E.  ,  2014/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/2935-2013/2912

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; Müvekkilinin Ankara İli, Yenimahalle, ... B Blok 33 numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare Aski görevlileri tarafından müvekkilden toplam 3.177 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini belirterek; davalı idarece talep edilen kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmamasına ve 29.02.2012 tarihinde fazla ödenen bedelin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davacının su aboneliği nedeniyle kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli olarak 421,98 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan miktardan (2.706 TL) sorumlu olmadığının tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez." denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı ve S/1000=1.00 alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, mahkemece, aboneliğe başvurulduğu sırada, Kanunun 89. maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % 2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ödenen avansın mahsubunu içerir, katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinde bulunmakta olan formüldeki hesaplama "gayrimenkulün toplam inşaat alanı ile metre tül maliyetinin güncel değeri ve gayrimenkulün yola nazaran cephesi" esas alınarak yeniden alınacak uzman bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12028, Karar No: 2011/4983, Tarih: 25.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12028 E.  ,  2011/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.07.2009 tarih ve 2008/605-2009/349 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 31.10.2008 tarihli genel kurul toplantısında sermaye artırımı kararı alındığını ancak buna ilişkin usulüne uygun genel kurul çağrısı yapılmadığını, aynı genel kurulda yönetim kurulu üyelerinin ücretlerinin aylık 10.000 TL brüt olarak belirlendiğini ve bu miktarın çok yüksek olduğunu ileri sürerek, 31.10.2008 tarihli genel kurul kararında alınan sermaye artırımı ve yönetim kurulu üyelerine ödenecek ücrete ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sermaye artırımı konusunda genel kurulda karar alınabilmesi için ana sözleşme değişikliğine ilişkin prosedürün uygulanması gerektiği, maddenin eski ve yeni şeklinin ilgililere tebliğ ve ilan edilmediği, yönetim kurulu üyeleri için belirlenen ücretin şirket karının %30 una tekabül ettiği, bu durumun hissedarların kardan pay alma hakkını kısıtlar nitelikte olduğu gerekçesiyle davalı şirketin 31.10.2008 tarihli genel kurulunda alınan sermaye artırımına ve yönetim kurulu üyelerinin her birine aylık 10.000 TL brüt ücret ödenmesine ilişkin kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7561, Karar No: 2025/3562, Tarih: 18.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7561 E.  ,  2025/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/963 Esas, 2024/928 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silivri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/59 Esas, 2024/15 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, tapudan yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ..., ... 2935 parsel (yeni 3275 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırılan kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini, tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele el koyma bedeli ile ilk karar ile tespit ve depo edilip derhal ödenmesine karar verilen fark kamulaştırma bedelinin mahsubu suretiyle son karar ile tespit ve depo edilen fark kamulaştırma bedeline davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitiş tarihi olan 10.10.2020 tarihinden son karar tarihi olan 01.02.2024 tarihine kadar yasal faiz işletilerek işlemiş faiziyle birlikte davalıya derhal ödenmesine, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri