muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17177, Karar No: 2014/28968, Tarih: 23.10.2014

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır. Sadece alacak miktarının taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkâna sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlenmesi objektif olarak mümkün, ancak belirlyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde ispatı (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, şahit anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, şahit anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması sözkonusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmî dava için sözkonusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Genel tatil alacağı yönünden, davacı hangi genel tatillerde çalıştığını belirleyebilmekte ise de hakimin hesaplanan miktardan hangi oranda takdiri indirim yapacağını bilebilecek durumda değildir. Bu sebeple genel tatil alacakları belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Uyuşmazlık konusu kıdem ve ihbar tazminatı ile izin, ikramiye ve gece vardiya alacağı bakımından, talep içeriğinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacı çalışma süresini, en son ödenen ücreti, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını, ikramiye ve gece vardiya ücretini kıdemine göre hak kazandığı yıllık izin süresini ve kaç gün ücretli izin kullandığını belirleyebilmektedir. Tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri de belirleyebilecek durumdadır. Bu halde kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacakları, ikramiye ve gece vardiya ücreti belirsiz alacak değildir. Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir alacak olmaları ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ikramiye ve gece vardiya ücret alacakları yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında genel tatil alacağına takdiri indirim uygulanıp uygulanmadığı uyuşmazlık konusudur.

2-Taraflar arasında genel tatil alacağına takdiri indirim uygulanıp uygulanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde dairemizce son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki şahit anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacının genel tatil alacağı şahit anlatımlarına dayanılarak kabul edilmiştir. Dairemizin istikrar kazanan uygulamasına göre; hastalık, izin, mazeret gibi sebeplerle çalışılamayacak günlere ilişkin indirim yapılması gerekmektedir. Açıklanan sebeple davacının genel tatil alacağından takdiri indirim yapılmadan hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de davalı tarafın üniversite olması sebebiyle harçtan muaf olduğu anlaşıldığından mahkemece davalı üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20271, Karar No: 2015/9098, Tarih: 01.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20271 E.  ,  2015/9098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 01.10.2013 gününden önce, taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 01.10.2013,109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 03.07.2013 itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2317, Karar No: 2018/11509, Tarih: 29.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2317 E.  ,  2018/11509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve sigortası olan aracın davacıların desteğine çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek davacı anne ... için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL destekten yoksun kalmak tazminatının işleten ve sürücü yönünden olay tarihinden, ... şirketi yönünden poliçeyle sınırlı olarak ve dava tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, anne ... için 100.000,00 TL ve her bir kardeş için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.10.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile, müvekkili ... ile ilgili belirsiz alacak niteliğindeki destekten yoksun kalma tazminatı talebini 70.309,05 TL yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne; 70.309,05 TL destek tazminatının davalılar ... ve ... yönünden olay tarihi 25.05.2014'ten itibaren, davalı ...Ş. yönünden dava tarihi 27.06.2014'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davacı ...'a verilmesine , davacı ... için 70.000,00 TL, diğer davacıların her biri için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 25.05.2014'ten itibaren, davalı sürücü ve malikten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nm 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3205, Karar No: 2014/8146, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3205 E.  ,  2014/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/60189

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.11.2013

NUMARASI : 2013/227 Esas, 2013/300 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre, 18 yaşından büyük mağdurenin eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 1 yıl geçtikten sonra yapılması yerine, suç tarihinden 8 ay 7 gün sonra Marmara Üniversitesi P.. Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 09.01.2013 tarihli rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesiyle artırıma tâbi tutulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/243, Karar No: 2018/14934, Tarih: 27.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/243 E.  ,  2018/14934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 27.11.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davacılar vekili Avukat.... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden davacı ... ve davacı ... gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik, hata, hile, tehdit ve gabin hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, kızı davalı ...'nın, "sana ölünceye kadar ben bakacağım, seni yeniden evlendireceğim, oğulların seni öldürecekler, 13.12.2006 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki işlemleri yürütüp yapılacak daireleri iade edeceğim." şeklindeki sözlerinin etkisinde kalarak 2883 ada 27 parsel sayılı taşınmazdaki 94/102 payı ile 2884 ada 3 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, 2884 ada 3 parsel sayılı taşımazın ifrazen taksim ile 7140 ada 2 parsel sayılı taşınmazı oluşturduğunu, 08.03.2011 tarihli kat irtifakı ile de 7,8,10 ve 11 nolu bağımsız bölümlerin davalı adına tescil edildiğini, devirlerin ehliyetsizlik, hata, hile, tehdit ve gabin hukuksal nedenleriyle geçersiz olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, satışın iradi olduğunu, davacının diğer çocuklarının tehdit ve dolduruşu ile ya da pişmanlık duyması sebebiyle davayı açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının hukuki ehliyeti haiz olduğu, hata, hile ve tehdit iddialarının kanıtlanamadığı, gabin iddiasının ise hata, hile ve tehdit ile birlikte ileri sürülemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...'in, maliki olduğu 2883 ada 27 parsel kayıtlı 94/102 payı ile 2884 ada 3 parsel sayılı taşınmazını 25.06.2010 tarihinde satış suretiyle kızı davalı ...'ya temlik ettiği, 2884 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 01.12.2010 tarihli ifrazen taksim ile 7140 ada 2 parsel sayılı taşınmazı oluşturarak 23200/398543 payın davalı ... adına tescil edildiği, 08.03.2011 tarihli kat irtifakı tesisi ile de 7,8,10 ve 11 nolu bağımsız bölümlerin davalı ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, iddiasını kanıtlayamayan ispat yükü kendisine düşen tarafın karşı tarafa en son delil olan yemin teklif etme hakkının varlığı tartışmasızdır. Davacı da, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır.

Hâl böyle olunca, mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden bir kısım davacılar vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/514, Karar No: 2018/1651, Tarih: 13.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/514 E.  ,  2018/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Fırın İşl. Oto. Araç Kiralama Tem. Taah. Tic. Ltd. Şti vekili avukat ..., 2-... Endüstriyel Proje Ve Uygulama Tic Ltd. Şti Şti., 3-... Temizlik Rek. Med. Güv. Hay. Orm. Ür. İnş. Taah. Gıda Tic., 4-... Müşavirlik İnş. San. Tic. Ltd. Şti, 5-... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/04/2015 gün ve 2014/210/2015/153 sayılı hükmün davacı avukatınca, davalı ... İnş.Taah.Tic.Ltd.Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Dairemizin 28.11.2017 tarihli geri çevirme kararına istinaden dosyada mevcut olmayan, dava dışı işçi ...’un çalıştığı döneme ait davacı ile davalılar ... Fırın İşl. Oto. Araç Kiralama Tem. Taah. Tic. Ltd. Şti., ... Endüstriyel Proje ve Uygulama Tic. Ltd. Şti., ... Temizlik Rek. Med. Güv. Hay. Orm Ür. İnş. Taah. Gıda Tic. Ltd. Şti, Çağ Müşavirlik İnş. San. Tic. Ltd. Şti, Haktok İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti arasındaki hizmet sözleşmelerinin eki olan idari ile teknik şartnamelerin gönderildiği ancak davacı ile davalı şirketler arasındaki genel şartnamelerin gönderilmediği anlaşılmış olup,ilk çevirmemizde belirtilen genel şartnamelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın ikinci kez mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.