muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/52, Karar No: 2018/256, Tarih: 22.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/52 E.  ,  2018/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... arasındaki dava hakkında ... 6. İş Mahkemesinden verilen 12.11.2015 günlü 2015/291 E.- 2015/469 K. sayılı hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya içeriğinden, ilk peşin sermaye değeri tablosunun olmadığı anlaşılmakla; gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, gelirin bağlandığı tarih itibariyle okunaklı ilk peşin sermaye değeri tablosu ile gelir bağlama kararının Kurumdan istenmesi ile dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11298, Karar No: 2013/20639, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11298 E.  ,  2013/20639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Sanığın müştekinin imam odasındaki kilitli olmayan dolabından cep telefonu ile araç anahtarını çaldıktan sonra caminin önünde park halindeki aracını anahtarla çalıştırıp araçla kaza yaptıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık ... hakkında aynı Yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların müştekinin imam odasındaki kilitli olmayan dolabından cep telefonu ile araç anahtarını çaldıktan sonra caminin önünde park halindeki aracını anahtarla çalıştırıp araçla kaza yaptıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında iki yarı hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince adli para cezasına veya maddede yazılı diğer seçenek ve yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2336, Karar No: 2013/16543, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2336 E.  ,  2013/16543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, 21/09/2007 tarihinde vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 21/07/2006 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak sanığın eski eşi ... ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, ayrıca sanığın babasının ölümünden önce boşandığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19557, Karar No: 2012/6113, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19557 E.  ,  2012/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, babası olan davalı ile imzalamış oldukları 16.2.2007 tarihli sözleşme gereğince, davalının kredi borçlarını ödediğini, davalının da bunun karşılığında ...İlçesi...Kasabası ... Mahallesi 1084 parsel sayılı taşınmazın tapusunu kendisine devretmeyi taahhüt etmesine rağmen, edimini yerine getirmediğini, söz konusu taşınmazı başkasına sattığını, bu durumda sözleşme gereğince davalı adına ... olduğu kredi borçlarının iadesi gerektiği gibi, öngörülen cezai şartın da ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 8.000,00 TL’nin, yasal faizi ve kararlaştırılan cezai şartla birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bankalar ve Esnaf Kefalet Kooperatifinden çekmiş olduğu kredilerle davacının muhtelif yerlere olan borçlarını ödediğini, aralarındaki sözleşmeye davacının uymadığını, davacının ödemesi gereken borçları, kendisinin ödemek zorunda kaldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “davacının iddiasını kanıtlayacak nitelikte yazılı her hangi bir belge sunmadığı, ibraz edilen banka dekont aslı ve kooperatif belgelerinin davacının iddiasını ispatlamaya yeterli olmadığı, verilen kesin süre içinde yemin teklifinde de bulunmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 2011/19557 2012/6113

Takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 2011/19557 2012/6113

Takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taraflar arasındaki 16.2.2007 tarihli sözleşmeden kaynaklanmakta olup, davacı sözleşme gereğince edimini yerine getirerek, davalıya ait kredi borçlarını ödediğini, ancak davalının, “1084 parsel sayılı taşınmazın tapu devrine” ilişkin karşı edimini yerine getirmediğini ileri sürerek, davalı nam ve hesabına ... olduğu kredi borçları ile cezai şartın tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. ... Bankası ile Esnaf ve Kefalet Kooperatifinden gelen cevabi yazılarda, davalı ... tarafından çekilen kredi borçlarına ilişkin ödemelerin kim tarafından yapıldığının tespit edilemediği belirtilmiş olup, mahkemece de kredi borçlarına ilişkin ödemelerin davacı tarafından yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle hüküm kurulmuştur. Ne var ki davacı, 30.6.2011 tarihli celsede davalı ...’e ait kredi borcunun, kendisi tarafından ödediğine ilişkin, bir kısım dekont asıllarını ibraz etmiş olup, bunların davacı elinde bulunması, bu ödemelerin davacı tarafından yapıldığına karine teşkil eder. Başka bir ifade ile, aslı davacı tarafından sunulan dekontlarda yazılı olan ödemelerin, aksi ispat edilmedikçe, davacı tarafından yapıldığının kabulü gerekir. Davalı, tüm kredi borçlarını kendisinin ödediğini savunduğuna göre, davacının aslını sunduğu dekontlardaki ödemelerin, kendisi tarafından yapıldığını ispat etmekle yükümlüdür. Oysa ki davalı, bu konudaki ispat yükümlülüğünü yasal delillerle yerine getirememiştir. Ne var ki cevap dilekçesinde, “vs. delil” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olduğundan, bu konuda davacıya yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Lira:

18,40 TL P.H.İade.
Yargıtay — Esas No: 2013/8125, Karar No: 2014/2032, Tarih: 17.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8125 E.  ,  2014/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/461-2012/734

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.05.2013 gün ve 1185 Esas, 3366 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinden şirketin yüklenici, diğer müvekkillerinin ise, arsa sahiplerinden bir kısmı olduğunu, müvekkili şirket ile davalıların da arasında bulunduğu arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, yüklenicinin edimlerini yerine getirmesine rağmen, davalıların sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediklerini, sözleşme uyarınca arsa sahiplerine ait olan 4 bloktaki toplam 80 adet dairenin tamamlanmasına rağmen, davalıların, dairelerin kur'alarının çekilerek kime ait olduğunun belirlenmesini engellediklerini, yüklenicinin zararına neden olduklarından sözleşmenin 15. maddesinde kararlaştırılan cezai şartın ödenmesi gerektiğini, arsa maliki müvekkillerinin de dairelerini alamamaları nedeniyle kira kaybına uğradıklarını ileri sürerek, müvekkili şirket için 10.000,00 TL, diğer müvekkilleri için ayrı ayrı 10.000,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 21.05.2013 tarih ve 1185 Esas, 3366 Karar sayılı ilamıyla, davacı yüklenicinin, davadan sonraki 04.11.2011 tarihli “alacağın temliki sözleşmesi” ile dava konusu 23.01.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan, doğmuş ve doğacak tüm hak ve alacaklarını dava dışı S... Müh. İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne temlik ettiği, temlik alanın da, arsa maliklerine keşide ettiği 17.04.2012 tarihli ihtarla arsa sahiplerinden sözleşmeye dayalı taleplerde bulunduğu, HMK'nın 125/2. maddesine göre, davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralan kişinin, görülmekte olan davada davacı yerine geçeceği ve davaya kaldığı yerden devam edeceği ve mahkemece, anılan yön üzerinde durulmadan, sözleşmeden kaynaklanan tüm haklarını temlik eden davacının davasının esası hakkında karar verilmesinin doğru görülmediği belirtilerek diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.

Davacı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davacı yüklenici yönünden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan cezai şartın ve arsa sahibi davacılar bakımından ise kira tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Davacı yüklenicinin, dava tarihinden sonra düzenlenen 04.11.2011 tarihli “alacağın temliki sözleşmesi” ile dava konusu 23.01.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde tanımlanan 214 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluşan 2490 ada 2 parsele ilişkin doğmuş ve doğacak tüm haklarını BK'nın 162 vd. maddeleri gereğince dava dışı S.. Müh. İnş. Taah. Tic. ve Ltd. Şti.'ne temlik ettiği, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve krokide dava konusu blokların 2491 ada 1 parsel sayılı arsa üzerine yapıldığının tespit edildiği, sonrasında 2490 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aynı ada 2, 3, 4 ve 5 parsel numaralarına ifraz edildiği, bozma ilamında belirtilen temliğin ve temlik alan tarafından arsa maliklerine keşide edilen 17.04.2012 tarihli ihtarın, inşaatın yapılmadığı 2490 ada 2 parselle ilgili olduğu anlaşılmıştır. Dairemizce, temliknamenin arsanın tamamına, diğer anlatımla dava konusu talebe ilişkin olmadığı hususunun gözden kaçırılması doğru olmamıştır.

Öte yandan, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yüklenici sıfatıyla davacı E... İnş. ve Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve dava dışı İrem İnşaat Yapı Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. tarafından imzalanmış olup, sözleşmede yükleniciler ile ilgili ayrı ayrı yükümlülükler düzenlenmediğine göre adi ortaklık niteliğiyle sözleşmenin imzalandığının kabulü gerekir. Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 520. vd. maddelerinde düzenlenen adi ortaklığın ayrı bir tüzel kişiliği bulunmamakta olup, adi ortaklığın davacı olduğu hallerde adi ortaklığı oluşturan ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan, davanın ortaklar tarafından birlikte açılması, sadece biri tarafından açılan davanın hemen reddedilmemesi, diğer ortağın HMK'nın 59. ve 60. madde hükümleri gözetilerek, davaya dahil edilmesi için davacı yana önel verilerek taraf teşkili sağlanması gerekirken, davacı yüklenici şirketin talebi yönünden taraf teşkiline ilişkin bu yön üzerinde durulmadan esasa girilmesi de hatalı olmuştur.

Davacı şirketin talebi bakımından hükmün taraf teşkili bakımından bozulması gerekirken, şirket yönünden yazılı gerekçe ile hükmün bozulması doğru olmadığından, davacı şirket vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile bozma ilamının (1) nolu bendi kaldırılarak, mahkeme hükmünün davacı şirket bakımından değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacı şirketin talebi bakımından hükmün taraf teşkili bakımından bozulması gerekirken, şirket yönünden yazılı gerekçe ile hükmün bozulması doğru olmadığından, davacı şirket vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile bozma ilamının (1) nolu bendi kaldırılarak, mahkeme hükmünün davacı şirket bakımından değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı şirket vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 21.05.2013 tarih ve 1185 Esas, 3366 K. sayılı bozma ilamının 1 nolu bendinin kaldırılarak, kararın davacı şirket bakımından değişik gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan harcının istek halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4757, Karar No: 2013/5925, Tarih: 08.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4757 E.  ,  2013/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen abonelik işleminin kurulması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, vekili dava dilekçesinde; ... ili, .... ilçesi, .... Mahallesi, .... ada ... parsel..... ... nolu bağımsız bölümde bulunan davacının dairesine su aboneliği kurulması için ....500 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli, 200 TL kartlı sayaç ücreti ve 100 TL montaj ücretinin istenildiğini belirterek davacının su aboneliğinin başlatılmasına ve bu bedelden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece kanal katılım bedeli ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın diğer abonelik masrafları davacı tarafından karşılanmak kaydıyla dava konusu bağımsız bölüme konut su aboneliğinin tesisine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ... tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %... oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.