muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1002, Karar No: 2019/544, Tarih: 09.05.2019

Özel Dairece tensiben yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

İşin esasına geçilmeden önce, 21.02.2014 tarihli ve 6526 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 19. maddesi ile 24.02.1983 tarihli ve 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 93/A maddesinin yürürlükten kaldırılmasının ve 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesine eklenen 3 ve 4. fıkraların görev bakımından eldeki davaya etkileri tartışılmıştır. Görev konusu kamu düzenini ilgilendirdiği için öncelikle görev sorunun aşılması gereklidir.

Mülga 1086 sayılı HUMK’nın 573 ve devamı maddelerinde, “hakim ve icra reisi” aleyhine 573. maddede düzenlenen yedi bent ile sınırlı olmak üzere tazminat davası açılabileceği düzenlenmiş, 25.03.1931 tarihli ve 19/35 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile de ceza hâkimlerinin de hâkim kavramı içinde olduğu kabul edilmiştir. Cumhuriyet savcıları ise başlık ve madde metni dikkate alındığında 1086 sayılı HUMK’nın 573 ve devamı maddeleri kapsamında koruma içine alınmamış, genel sorumluluk sebepleri çerçevesinde tazminat davası açılabileceği içtihatlar ile kabul edilmiştir.

09.02.2011 tarihli ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 14. maddesi ile mülga 1086 sayılı HUMK’nın 573. maddesinde değişiklik yapılmış, hâkimlerin yargılama faaliyetlerinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği düzenleme altına alınmıştır. Aynı Kanun’un 12. maddesi ile 24.02.1983 tarihli ve 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’na 93. maddeden sonra gelmek üzere 93/A maddesi eklenmiş; savcıların bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptıkları işlem, yürüttükleri faaliyet veya verdikleri her türlü kararlar nedeniyle ancak Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği, hâkim ve savcılar aleyhine kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk sebeplerine dayanılarak da olsa tazminat davası açılamayacağı düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un geçici 2. maddesinde görevli mahkeme konusunda düzenleme yapılmış, 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girinceye kadar, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573. maddesindeki sebeplere dayanılarak açılacak tazminat ve rücu davalarının ve hâkimlerin bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptıkları işlem, yürüttükleri faaliyet veya verdikleri her türlü kararlar nedeniyle Devlet aleyhine açılan tazminat davasının, Yargıtay ilgili hukuk dairesinde açılacağı ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla görüleceği hüküm altına alınmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 46. maddesi hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği düzenlenmiş, madde gerekçesinde "Hükümde geçen “hâkim” kavramının genel anlamda kullanıldığı, buna yargı yetkisini kullanan tüm hâkimlerin dâhil olduğu, ilk derece mahkemesi hâkimleri, bölge adliye mahkemesi hâkimleri, Yargıtay, Danıştay başkan ve üyeleri keza ceza mahkemesi hâkimlerinin de buraya dâhil” olduğu ifade edilmiştir.

HMK’nın 46. maddesine istinaden açılan tazminat davalarında görevli mahkeme 47. maddede düzenlenmiş; Devlet aleyhine açılan tazminat davasının, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hâkimlerinin fiil ve kararlarından dolayı Yargıtay ilgili hukuk dairesinde açılacağı ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla görüleceği hükmü getirilmiştir.

Bu arada 21.02.2014 tarihli ve 6526 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 19. maddesi ile 24.02.1983 tarihli ve 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 93/A maddesi yürürlükten kaldırılmıştır. Böylelikle “Cumhuriyet savcıları” hakkında açılacak tüm tazminat davalarında görevli mahkemenin neresi olduğu sorunu, “ceza hâkimleri” hakkında ise HMK’nın 46. maddesi haricindeki hukuksal nedene dayalı olarak açılan tazminat davalarında görevli mahkemenin neresi olduğu sorunu ortaya çıkmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat” başlıklı 141. maddesinde suç soruşturması veya kovuşturması sırasında 141. maddenin birinci fıkrasında düzenlenen hâller nedeni ile zarar gördüğünü iddia eden kişilerin maddî ve manevî her türlü zararlarını Devletten isteyebilecekleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un 142. maddesinde ise koruma tedbirleri nedeni ile tazminat isteminin, zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinde ve eğer o yer ağır ceza mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir ağır ceza dairesi yoksa, en yakın yer ağır ceza mahkemesinde karara bağlanacağı hükmü getirilmiştir.

18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’la 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesine;

“(3) Birinci fıkrada yazan hâller dışında, suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir.

(4) Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan hâkimler ve Cumhuriyet savcılarına bir yıl içinde rücu eder.”

şeklinde üçüncü ve dördüncü fıkralar eklenmiştir.

(4) Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan hâkimler ve Cumhuriyet savcılarına bir yıl içinde rücu eder.”

şeklinde üçüncü ve dördüncü fıkralar eklenmiştir.

Ayrıca “ceza hakimleri” ve “Cumhuriyet savcıları” hakkında açılmış derdest olan davalar hakkında ise 5320 sayılı Kanun’a geçici madde eklenmiş; bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten önce suç soruşturması ve kovuşturması sırasında yapılan her türlü işlem veya alınan karar nedeniyle hâkimler ve Cumhuriyet savcıları hakkında hukuk mahkemelerinde açılan ve hâlen derdest olan tazminat davasına ilişkin dosyaların mahkemesince, Yargıtay incelemesinde bulunan dosyaların ise esası incelenmeksizin ilgili dairece yetkili ağır ceza mahkemesine gönderileceği ve bu davaların ağır ceza mahkemelerince, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ve devamı maddeleri uyarınca Devlet aleyhine yürütülmek suretiyle karara bağlanacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, 12.02.2013 tarihli dilekçe ile ihbar olunan hakimin kovuşturma aşamasında usule aykırı işlemler yaptığını iddia ederek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Dava açıldığı sırada yürürlükte olan yasa hükümleri, karar verildikten sonra yürürlükten kaldırılmış, ayrıca görevli mahkeme hakkında yukarıda belirtildiği üzere düzenlemeler yapılmıştır.

Hâl böyle olunca; görev konusunun kamu düzenini ilgilendirdiği dikkate alındığında mevcut bu düzenlemeler karşısında görevli mahkemece karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gerekçesi açıklandığı üzere; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, 09.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4892, Karar No: 2013/5020, Tarih: 19.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4892 E.  ,  2013/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 24/05/2004-03/05/2010 gününde verilen dilekçelerle haksız fiil nedeniyle tazminatın dava ve birleşen dava ile istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/09/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ..., duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... vasisi ... ve davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/03/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davalı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan davalıların temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Bunlardan davacıların MK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra temyiz ettiğine göre temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Karadayı'nın temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalılardan ...'in temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava ve birleşen dava kısmen kabul edilmiş, kararı sigorta şirketi dışındaki taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacılar, destekleri olan ...'nun davalılardan ...'ın kullandığı, diğer davalı ... adına trafikte kayıtlı olan araçla öldürme kastıyla ezilerek öldürülmesi nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın tazminini dava ve birleşen dava ile istemişlerdir.

3-Davalılardan ...'in temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava ve birleşen dava kısmen kabul edilmiş, kararı sigorta şirketi dışındaki taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacılar, destekleri olan ...'nun davalılardan ...'ın kullandığı, diğer davalı ... adına trafikte kayıtlı olan araçla öldürme kastıyla ezilerek öldürülmesi nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın tazminini dava ve birleşen dava ile istemişlerdir.

Yerel mahkeme gerek haksız fiil faili, gerek desteğin ölümüne neden olan aracın işleteni hakkındaki davayı kısmen kabul etmiştir. Dosyadaki belgelerden davacıların desteği ... ile davalı ... arasında çıkan kavga sonucunda, motorsikletine binerek olay yerinden uzaklaşan desteği, davalı ...'ın ...'e ait araçla peşinden giderek yakaladığı ve kasten desteğin aracına çarparak bir süre altında sürükleyerek öldürdüğü, bu nedenle kasten adam öldürme suçundan mahkum olarak cezasının kesinleştiği, suçta kullanılan araç ... adına kayıtlı olup bu davalının bilgisi dahilinde aracın suçta kullanıldığı belirlenemediğinden aracın müsadere edilmediği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı ... araç maliki yani işleteni olarak tazminatla sorumlu tutulmuşsa da, işletenin sorumluluğu için aranan şartlardan en önemlisi aracın verdiği zararın trafik kazasından kaynaklanmasıdır. Dava konusu zarara neden olan eylem bir trafik kazası olmayıp kasıtlı olarak adam öldürmedir. Olayda trafik kazası söz konusu olmadığından davalı ...'in işleten olarak sorumluluğuna gidilemez. Adı geçen davalının dava konusu haksız eyleme dahil olduğu ve diğer davalı ile birlikte hareket ettiği de iddia ve ispat olunmadığına göre tazmin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Şu durumda yerel mahkemece davalı işleten hakkındaki davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalı ... Karadayı'nın temyiz isteminin yukarıda (2) nolu, davacıların temyiz istem ve dilekçelerinin yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar ile davalı ...'den peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 19/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davaya konu olayda sürücü kendisine ait olmayan malik işletene ait araçla desteği kasıtlı bir biçimde ezerek öldürmüştür. Sayın çoğunluk olay kasten adam öldürme olduğu gerekçesiyle ve trafik kazası olmadığı esasıyla davalı ...'in tazminat sorumluluğuna işleten olarak gidilemeyeceğini benimsemiştir.

Hukukda zarar iki türlü eylemden ortaya çıkar. a- Kasıt b- İhmal. Haksız fiil faili ya isteyerek ya da ihmal ederek başkalarına eylemiyle zarar verir. Dolayısıyla haksız fiil sorumluluğunda kasıt ve ihmale dayanan kusur sorumluluğu esası geçerlidir.

Hukukda zarar iki türlü eylemden ortaya çıkar. a- Kasıt b- İhmal. Haksız fiil faili ya isteyerek ya da ihmal ederek başkalarına eylemiyle zarar verir. Dolayısıyla haksız fiil sorumluluğunda kasıt ve ihmale dayanan kusur sorumluluğu esası geçerlidir.

Kusursuz sorumlulukta ise hukuk sistemleri failin eyleminde ihmal veya kasıt olmasa dahi verilen zarardan faili sorumlu tutma esası benimsenmektedir. Kusursuz sorumluluk kendi içinde Olağan Sebep Sorumluluğu ve Tehlike Sorumluluğu olarak ayrılmaktadır. İkisi arasındaki fark zarar verici davranışın failine tazminat yükümlülüğünden kurtulma açısından kurtuluş kanıtı getirebilip getirememe olanağı tanınmasına göre ayrılır. Öyle ki tehlike sorumluluğunda kurtuluş kanıtı getirme olanağı faile verilmemektedir. Zira salt o tehlikeli teknolojik ürüne sahip olma ve onun işletilmesinin başlı başına tehlike göstermesi ve zarar verme olasılığının çok yüksek olması nedeniyledir ki sadece illiyetin varlığı doğrudan tazminat sorumluluğunu doğurur. Dolayısıyla eylem failini kasıtlı veya ihmalli eylemin bulunup bulunmamasının hiç bir önemi yoktur.

İş bu davada sürücü işletene ait olan aracı bir şekilde almış ve bir kişiyi öldürmüştür. Bu eylemde sürücü kusur sorumluluğu esaslarıyla sorumlu iken işleten sadece o araca sahip olmak nedeniyle bu aracın verdiği zarardan sorumludur. Yeter ki bu araç kendi teknolojik özelliklerine göre çalışmış olmaktan bir zarar vermiş olsun. Ve somut olayda bu araç karayolunda kullanılarak bir kişi öldürülmüştür. Karayolu olan bir yerde Karayolları Trafik Kanununa tabi bir araç yine Karayolları Trafik Kanununa göre işleten sayılan bir kişiye ait olan araç (teknolojik tehlikeli ürün) davalı ...'in kusurlu ve kusursuzluğuna dayanmaksızın bir zarara sebebiyet vermiştir. Dolayısıyla bu zarardan davacının sorumlı olması için gerekli olan tehlikelilik, karayolunda hareket etme nedeniyle zarar doğmuş olması, illiyet bağı, aracın sahibi-işleteni olma yasal unsurları tamamen gerçekleşmiştir. İşletenin sürücüye aracını iradesiyle veya iradesi dışında vermiş olması gibi kusur sorumluluğu unsurları yukarıda anlatılan nedenlerle burada aranamaz. Demek ki işleten ... hukuksal anlamda tehlike sorumluluğuyla işleten olarak sorumludur.

Ayrıca hukukta zararın karşılanması açısından, kasıt ve ihmal değerlendirmesi açısından da bakıldığında işletenin sorumluluğuna gidilmek gerekir. Zira hukuk sistemi ihmalli bir davranıştan doğan zararı karşılıyorsa-tazmin ettiriyorsa kasıttan doğan zararı hukukta evleviyet ilkesine göre öncelikle karşılamak zorunluluğu söz konusudur.

Açıkladığım unsurlar itibariyle davalı ...'in sorumsuzluğuna ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 19/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2014/2053, Karar No: 2014/2142, Tarih: 06.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2053 E.  ,  2014/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2000

NUMARASI : 1999/38-2000/67

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5602 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro sırasında V. Köyü çalışma alanında bulunan ... parsel sayılı 165.800, 301.800, 234.800, 260.600 ve 146.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, paylı tapu kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar A. E. ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. H.. H..'nin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sırasında Osman Arıkan irsen intikal ve tapu kaydına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ... sayılı parsel ve ... sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) harfleri ile 134 sayılı parselin (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerinin davalı tespit malikleri ile mirasçıları adına, 135 ve 136 sayılı parseller ile 133 sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda (C), 134 sayılı parselin (F) harfleri ile gösterilen bölümlerinin davacı H.. H.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı H.. H.. vekili ile müdahil Osman Arıkan mirasçıları ve davalı A. E. mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; tespit ve davalı taraf dayanağı olan tapu kayıtlarının çekişmeli ... sayılı parseller ile ... sayılı parselin (B), (C), ... sayılı parselin (E) ve (F) bölümlerine uymadığı, ancak geldisi Şubat 1299 tarih 6 numaralı tapu kaydı olan Şubat 1943 tarih 34 numaralı tapu kaydının çekişmeli 132 sayılı parsel ile ... sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda (A), 134 sayılı parselin (D) harfleri ile gösterilen bölümlerine uyduğu kabul edilmek suretiyle bu bölümlerin ve ... sayılı parselin (B), ... sayılı parselin (E) harfleri ile gösterilen 100 dönümlük bölümlerinin ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile tespit maliki olan davalılar ile mirasçıları adına tesciline karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme hükme yeterli bulunmamaktadır. Tarafların dayanakları olan tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtildiği halde yapılan keşifte mahalline yöntemince uygulanmadığı gibi komşu parsellerin tapu kayıtları ile çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede toprak komisyonlarının çalıştığı anlaşıldığı halde bu çalışmalar sonucu oluşan belirtmelik tutanak ve haritaları da getirtilip mahalline uygulanmamış, çekişmeli taşınmazlara Toprak Komisyonunca ne gibi işlem yapıldığı da belirlenmemiştir. Toprak Komisyonunca düzenlenen belirtmelik tutanak ve ekleri ile tüm komşu parsellerin kadastro tutanakları ile varsa dayanağı olan kayıtlar tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmeli, tarafların bildirdikleri veya bildirecekleri tüm deliller getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler yardımı ve üç kişiden oluşacak fen bilirkişi kurulu ve ziraatçı bilirkişi aracılığıyla keşif icra edilmelidir. Arazi başında icra edilecek keşif sırasında tarafların dayandığı tüm tapu kayıtları ile ve belirtmelik tutanağı ve tevzii haritası uygulanıp kapsamları belirlenmeli, belirtmelik tutanağında çekişmeli taşınmazlar ile ilgili ne gibi işlem yapıldığı nasıl nitelendirildikleri hususu tespit edilmelidir. Tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle kayıtların kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmelidir. Keşif icrası sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından tapu kayıtlarının ihdası, intikali, intikal sırasında hudutlarda ve miktarda değişiklik varsa bu değişikliğin nedeni, hudutların arz ettikleri özelliklerle taşınmazların tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır

. Keşif icrası sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından tapu kayıtlarının ihdası, intikali, intikal sırasında hudutlarda ve miktarda değişiklik varsa bu değişikliğin nedeni, hudutların arz ettikleri özelliklerle taşınmazların tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanlarını zemine uygunluğu komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberinde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların hudutları ile kapsamını belirtir keşfi takibe imkan verir gerekçeli kroki ve rapor alınmalıdır. Ziraat mühendisi bilirkişiden arazilerin niteliği, toprak yapısı hakkında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; çekişmeli taşınmazların tamamının tespiti tapu kayıtlarına dayanılarak yapıldığı halde, hangi tapu kaydına ne sebeble değer verildiği belirtilmediği gibi, davalı tespit malikleri ile mirasçılar adına tesciline karar verilen pay toplamları da paydaya denk olmadığından hükmün haliyle infazı da mümkün değildir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4942, Karar No: 2011/9043, Tarih: 20.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4942 E.  ,  2011/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik kovuşturmaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12531, Karar No: 2016/5187, Tarih: 17.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12531 E.  ,  2016/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

17.03.2016 (Per.)