muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4592, Karar No: 2022/6937, Tarih: 13.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4592 E.  ,  2022/6937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine, Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı

MÜDAHİL DAVACILAR : ... Ve Arkadaşları

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün müdahil davacı ... ve arkadaşları vekili, davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermeye elverişli bulunmadığı belirtilerek; mahallinde taşınmazı iyi bilen, tarafsız ve olabildiğince yaşlı 3 kişilik mahalli bilirkişi, taraf tanıkları, fen ve zirai bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılması, taşınmaza ilişkin mahkeme gözleminin eksiksiz olarak keşif tutanağına yazılması, üç kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliğini, varsa üzerinde bulunan ağaçların yaşının ve sayısının raporda belirtilmesi, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığının tereddütsüz belirlenmesi, mahalli bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın kimin ne zamandan beri ne şekilde kullanıldığı hususunda ayrıntılı beyan alınması, beyanlar arasında çelişki doğması halinde bu çelişkinin giderilmeye çalışılması, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

..., çekişmeli taşınmazın mera olduğunu ileri sürerek, davaya katılmıştır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 207 ada 19 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı ... ve arkadaşları vekili, davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Hükmü temyiz yetkisi, temyizde hukuki yararı bulunmak kaydıyla davanın taraflarına ve aleyhine hüküm kurulan üçüncü kişilere aittir. Somut olayda, hükmü temyiz eden davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, dava konusu taşınmazın tespit maliki olmayıp bağımsız hak talebi ile çekişmeli taşınmaz hakkında açılmış bir davası ya da yargılama sırasında eldeki davaya katılma talebi bulunmadığından davanın tarafı olmadığı gibi Mahkemece davaya dahil edilmek suretiyle karar başlığında davalı gösterilmiş olması da taraf sıfatı kazandırmayacağından ve kararda aleyhine bir hüküm de kurulmadığından, hükmü temyizde hukuki yararı bulunmayan Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2. Müdahil davacı ... ve arkadaşları vekili ve davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle müdahil davacı ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 44,80 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığına iadesine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3745, Karar No: 2012/1255, Tarih: 28.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3745 E.  ,  2012/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davalı ... dava ve temyize konu 108 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki değildir. Bir hükmü ancak davanın gerçek tarafları temyiz edebilir. Bu nedenle temyizde hukuki yararı bulunmayan davalı ...'in temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davalı ...'ten alınmasına,

2-Davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince; iddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre mahkemece oluşturulan kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'inyerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davalı ...'ten alınmasına, 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4576, Karar No: 2013/13521, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4576 E.  ,  2013/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145.maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145.maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 195 kuruş bozuk parayı çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145.maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5577, Karar No: 2019/1113, Tarih: 05.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5577 E.  ,  2019/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamında diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

30/09/2014 tarih ve 76350 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda, “...yapılan tespitlerde 25.08.2014 ile 30.09.2014 tarihleri arasında kurulu güce göre hesap yapıldığında 585 kwh lik bir tüketimin olabileceği anlaşılmaktadır. Söz konusu tarihler arasında ise sayaç endekslerinden 325,299 kwh lik tüketim yapıldığı anlaşılmaktadır....” şeklinde kanaat bildirilmesine ve sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesine rağmen kaçak tüketim miktarı konusunda bilirkişi raporunda bir tespite yer verilmemesi karşısında; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nun 168/5. ve CMK'nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ve hatalı gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/960, Karar No: 2017/4119, Tarih: 21.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/960 E.  ,  2017/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle 13.09.2017 Çarşamba saat 09:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Sanık müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Karar duruşmasında ilk defa yüzüne karşı okunan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen ruh sağlığı raporu ile Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasına karşı diyecekleri sorulan ve beyanda bulunmak için süre talep eden sanık müdafiine, rapor ve dosya kapsamı dikkate alınarak makul bir süre verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6164, Karar No: 2018/17222, Tarih: 29.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6164 E.  ,  2018/17222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait iş yerinde bulunan tezgah üzerindeki 50 TL tutarındaki parayı çaldığının anlaşılması karşısında; hakkında, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Olay günü suça sürüklenen çocuğun, mağdurun kendisine arkasını dönmüş olmasından faydalanarak tezgah üzerinde bulunan parayı alıp kaçtığı bu sırada mağdurun yerinde olmadığını farkettiği parayı suça sürüklenen çocuğun aldığını tahmin ederek dışarı çıktığında suça sürüklenen çocuğu iki dükkanı geçip giderken gördüğü ve seslenerek yanına çağırıp ayakkabısının içerisinde bulunan suça konu parayı ele geçirmiş olduğu olayda mağdurun kesintisiz takip olmadan suça sürüklenenen çocuğu yakalamış olduğu ve suçun tamamlandığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükmü uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4599, Karar No: 2008/6049, Tarih: 09.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4599 E.  ,  2008/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 05.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait soyisim düzeltilmesi istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1954 ada 3, 4, 5 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında murisin "... kızı ..." yazılı isminin "... kızı ... " olarak düzeltilmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 06.11.2006 günlü bozma kararına uyulmuş ise de, bozmada değinilen hususlara ilişkin yeterli inceleme ve araştırmanın yapılmadığı görülmüştür.

Nüfus kayıtlarına göre, davacının annesi ... 'in evlenmeden önceki soyisminin Peksöz olduğu, evlenmekle Hatır soyadını aldığı anlaşılmaktadır. Veraset ilamında muris ...'nin soyadı olarak yazılıdır. Bozmadan sonra Nüfus Müdürlüğünce gönderilen nüfus kayıtlarında da murisin soyadının olarak yazıldığı görülmüştür. Dosyaya getirilen nüfus kayıtlarında Güvenç köyü 26 Hane'de kayıtlı ... ve ... kızı ...'nin soyisminin kayıtlarda farklı yazılmasının nedeni belirtilmemiştir. Keşifte dinlenen tanık, soyadı değişikliğinin ...'nin eşi tarafından mahkeme kararı ile yapıldığını söylemiş ise de, gelen kayıtlarda bu yönde bir açıklama bulunmadığı gibi mahkemece de bu husus Nüfus Müdürlüğünden sorulmamıştır.

Diğer yandan dava konusu taşınmazların geldisini teşkil eden 127 parselin tapulama tutanağının edinme sebebi bölümünde taşınmazın maliki ... oğlu ...'in eşi ... olarak geçmektedir. Oysa, nüfus kayıtlarına göre muris ...'nin anne ismi ...'dır. Bu duruma göre, muris ...'nin baba hanesinden itibaren anne, baba ve kardeşlerini de gösterir şekilde aile nüfus kayıt tablosu istenerek incelenmeli ve tapulama tutanağının edinme sebebi bölümünde yazılı isimler ile karşılaştırılmalıdır.

Önceki bozma kararımızda değinilen ve az yukarıda açıklanan hususlar bir yana bırakılarak dava konusu taşınmazların davacının murisine ait olup olmadığı kesin olarak saptanmadan eksik inceleme ile istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 09.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2384, Karar No: 2018/8243, Tarih: 26.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2384 E.  ,  2018/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince; gerekçeli karar dava konusu 609 ada 1 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından,

1)... mirasçıları davalılardan ... ve ...’ye,

2)... mirasçısı davalılar ... ve ...’a,

3)... mirasçılarından davalı ...’ya doğrudan doğruya Tebligat kanunun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartıltıldığı, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nu ve tebligat kanunun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1313, Karar No: 2010/2216, Tarih: 02.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1313 E.  ,  2010/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında sözleşmenin mülkiyetin kazanılmasından evvelki bir tarihte yapılmış olacağına ilişkin bir kısıtlama yoktur. İçtihadı Birleştirme Kararında sadece iddianın yazılı delille kanıtlanabileceği ilkesi kabul edilmiştir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında sözleşmenin mülkiyetin kazanılmasından evvelki bir tarihte yapılmış olacağına ilişkin bir kısıtlama yoktur. İçtihadı Birleştirme Kararında sadece iddianın yazılı delille kanıtlanabileceği ilkesi kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı noterde düzenlenen 19.08.1993 günlü “Taahhütname” başlıklı yazılı delile dayanmıştır. Burada davalıların miras bırakanının 11 ada 4 no'lu dükkanın tapusunun alındığında 1/2 hissesini 50 milyon lira karşılığında davacıya devredeceği yazılıdır. Dosyada yer alan diğer bilgi ve belgelerden kooperatifin ferdileşme işleminin 19.6.1998 tarihinde yapıldığı, bu tarihte sonradan 3568 ada 1 sayılı parseldeki 4 no'lı bağımsız bölüm sayısını alan dükkanın tapa kaydının davalıların miras bırakanı adına oluşturulduğu görülmektedir. Hal böyle olunca, davacı iddiasını sözü edilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak yazılı delille kanıtlamıştır. Ancak;

Taahhütnamede tapu devrinin 50 milyon lira karşılığı yapılacağı yazılı bulunduğundan mahkemece bu bedelin davacı tarafından davalıların miras bırakanına ödenip ödenmediği araştırılmalı, bedel ödenmemişse dava tarihindeki güncelleştirilmiş değeri bulunarak davalılara ödenmek üzere davacıya depo ettirilmeli, istek birlikte ifa kuralları doğrultusunda hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu istek reddedildiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 02.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.