muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5288, Karar No: 2018/251, Tarih: 16.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/5288 E.  ,  2018/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dairemizce mahkemesine müzekkere yazılarak eksik belgelerin dosya içerisine konulmasının sağlandığı anlaşıldığından tebliğnamedeki Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/263 E sayılı dava dosyasının denetime imkan verecek şekilde dosyaya eklenmesi gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek...” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, tebliğnamedeki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının çıkartılarak, hükmün bozulmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Safranbolu Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilmiş 2004/48 esas, 2004/100 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 765 sayılı TCK'nın 191/1 maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30/06/2010 yerine 2009 olarak yazılması,

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30/06/2010 yerine 2009 olarak yazılması,

2-TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi ve 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Adli sicil kaydında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, TCK’nın 58. ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddeleri uyarınca bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 1998/61 esas ve 1999/187 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK’nın 403/5-6-7, 59/2. maddeleri uyarınca verilen 10 yıl hapis cezası yerine, Safranbolu Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2004/48 esas 2006/100 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK’nın 191/1. ve 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca verilen 63 TL para cezasının tekerrür uygulamasına esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak yazılan "2009" ibaresinin çıkarılarak yerine “30/06/2010” olarak yazılması,

2-TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak yazılan "2009" ibaresinin çıkarılarak yerine “30/06/2010” olarak yazılması,

2-TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

3-Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrürle ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine “Tekerrür oluşturan İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 1998/61 esas ve 1999/187 karar sayılı ilamı ile verilen 10 yıl hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle Safranbolu Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilmiş 2004/48 esas, 2004/100 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 765 sayılı TCK'nın 191/1 maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi," ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanık müdafi tarafından 18/12/2013 tarihinde 19/12/2013 tarihli celseye katılamayacağından bahisle mazeret dilekçesi vermesine rağmen mazeret hakkında olumlu

veya olumsuz bir karar verilmeden ve 19/12/2013 tarihli celsede verilen esas hakkındaki mütalaa sanık müdafiine tebliğ edilmeden karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/12552, Karar No: 2014/12933, Tarih: 14.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/12552 E.  ,  2014/12933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2013/685-2014/220

Davacı F.. K.. vekili Avukat A.. K.. E... tarafından, davalı F.. K.. aleyhine 19/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı babası ile davalının evlilikleri süresince mülkiyeti kendisine ait olan evde oturduklarını, davalı ile babasının boşanma davası esnasında imzaladıkları protokol gereği müşterek ikametgahta bulunan ve birlikte kullanılan tüm ev eşyalarının (davacı F.. K..'ye ait olan elbise dolabı ve şifonyer hariç olmak üzere) davalıya bırakılmasını kararlaştırdıklarını, müşterek ikametgahın boşaltılması esnasında davalının ev eşyaları ile birlikte evin bütünleyici parçası niteliğinde bulunan ve kendisine ait olan mutfak dolabı, yüklük, avize, klima, ankastre ocak, fırın, kiler dolabını da aldığını, bu nedenle uğradığı zararının Milas Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/106 Değişik İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini belirterek anılan eşyaların götürülmesi ve taşınma esnasında eve verilen zararın davalı tarafından ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, boşanma davasında davacının babası ile imzaladıkları protokole dayalı olarak kendisine ait olan eşyaları aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme 10/09/2012 günlü ve 2012/34 Esas, 2012/491 Karar sayılı ilamı ile "davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı" gerekçesi ile davanın usul yönünden reddine karar vermiş, anılan hüküm davacının temyizi üzerine Dairemizin 25/02/2013 günlü ve 2012/17574 Esas, 2013/3218 Karar sayılı ilamı ile "davacının davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin anılan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş; Milas Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/106 Değişik İş sayılı dosyasında tespitin davalının yokluğunda yapıldığı, blilirkişi raporlarının da davalıya tebliğ edilmediğinden zararın tespitinde anılan dosyadaki raporlara itibar edilmesinin mümkün olmadığı, dava konusu eşyaların bulunduğu taşınmazın mülkiyetinin ise üçüncü kişiye devredilmiş olduğu, bu nedenle keşif yapılmasının imkansız hale geldiği,tanık anlatımı ile de zarar tespitinin mümkün olmadığı şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece tarafların tanıkları dinlenip tespit dosyası nazara alınarak, gerekiyorsa dosya üzerinden zarar miktarının tespitine ilişkin yeni bir bilirkişi incelemesi de yaptırılarak öncelikle evin mütemmim cüzü olduğu iddia edilen eşyanın kime ait olduğnun tespit edilmesi, davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde tazminata hükmedilmesi; aksi halde, eşyaların sökülmesinden dolayı evde zarar meydana gelmiş ise bu zararın tazminine karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece 2011/106 Değişik İş sayılı tespit dosyasının hükme esas alınmaması ve tanıklar dinlenilmeksizin eksik inceleme yapılarak karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20873, Karar No: 2016/15724, Tarih: 08.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20873 E.  ,  2016/15724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan, davacı ... vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2016 (Per.)

...
Yargıtay — Esas No: 2012/3798, Karar No: 2012/9957, Tarih: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3798 E.  ,  2012/9957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Katılan vekilinin dilekçesinden temyizin sanık hakkında 2003 takvim yılında verilen beraat kararına yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği Ağustos 2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11820, Karar No: 2013/3748, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/11820 E.  ,  2013/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : ... olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre katılanlar ile sanığın babasının ortak murisine ait dava konusu taşınmazda babasını rızası ile ve onun miras hakkına dayanarak ikamet eden sanığın eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gözetilmeden unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11293, Karar No: 2013/723, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11293 E.  ,  2013/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6149, Karar No: 2015/1166, Tarih: 17.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6149 E.  ,  2015/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, tehdit, şantaj

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilip bu suç ile şantaj suçundan mahkûmiyetine, hakaret suçundan açılan davanın şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine ve diğer atılı suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş düşme, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, reşit olmayanla cinsel ilişki, şantaj suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile kişi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından verilen beraat ve hakaret suçundan kurulan düşme hükümlerinin ONANMASINA, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1002, Karar No: 2019/544, Tarih: 09.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2018/1002 E.  ,  2019/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince;

“Dava dilekçesinden, davalı mahkeme hakiminin eylemi nedeniyle uğranılan zararının ödetilmesinin istenildiği, davanın HMK’nun 46 ve devamı maddeleri ile 2802 Sayılı Kanunun 93/A maddesinde yer alan hakimlerin hukuki sorumluluğu nedenine dayanıldığı anlaşılmaktadır.

04/02/1959 gün ve 14/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hakimlerin sorumluluğuna ilişkin özel hükümlere dayanılarak avukatın ödence davası açabilmesi için temsil belgesinde (vekaletnamesinde) bu yetkinin açıkça yazılı bulunması gerekir. Nitelik ve başvuru yerinin farklı olması nedeniyle vekaletnamede yer alan yargıcın şikayetine ilişkin olan yetkinin, aynı zamanda dava açma yetkisini de içerdiği kabul edilemez. Bu tür davalarda, bu eksikliğin sonradan tamamlanamayacağı ve özel yetkiyi gerektirdiği yukarıda belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça ifade edildiği gibi Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. 6100 Sayılı Yasanın, HMK’nun 74. maddesinde de konu açıkça düzenlenmiş olup, vekaletnamede açık yetki bulunmaması halinde hakim veya savcıların eylemi nedeniyle hazine aleyhine dava açılamayacağı benimsenmiştir. Davacı adına dilekçe veren vekilin dayandığı, vekaletnamede yargıç ve savcılar hakkında tazminat davası açma yetkisi bulunmadığından, dava ve usul ekonomisi gözetilerek dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Açıklanan nedenlerle davacının vekiline verdiği vekaletnamede, İçtihadı Birleştirme Kararında ve HMK’nun 74. maddesinde açıklandığı ve kabul edildiği biçimde öngörülen koşulları içeren yetki bulunmadığından, evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda dava dilekçesinin REDDİNE,

2-Davacı taraftan peşin alınan nispi harç 597,75.-TL'den, alınması gereken ret harcı 24,30.-TL mahsup edilerek geriye kalan 573,45.-TL'nin istek halinde davacıya geri iadesine,”

Dair oy birliği ile verilen 22.02.2013 tarihli ve 2013/12 E., 2013/23 K. sayılı karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm belgelerin okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Dair oy birliği ile verilen 22.02.2013 tarihli ve 2013/12 E., 2013/23 K. sayılı karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm belgelerin okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkili hakkında 08.01.2011 tarihinde meydana gelen bir olay nedeniyle müşteki-sanık sıfatıyla Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığını, mahkemece düzenlenen 24.02.2011 tarihli tensip tutanağında müvekkili ile dava dışı bir kısım sanıklara ihtarlı ve iddianame ekli duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı ve dava dışı sanık Mahmut Sarıyıldız hakkında ise yakalama emri çıkarılmasına karar verildiğini, müvekkiline çıkarılan çağrı kağıdının 17.03.2011 tarihinde müvekkilinin kardeşi Muharrem Genç’e tebliğ edildiğini, hakkında yakalama emri düzenlenen Mahmut Sarıyıldız’ın yakalanması üzerine savunmasının alındığı 28.04.2011 tarihli duruşma tutanağında, sanık Fatih Güler hakkında çıkarılan duruşma davetiyesinin bila ikmal iade edildiği gerekçesiyle “Yargılamadan kaçtığı anlaşılan sanık hakkında CMK’nın 98. maddesi uyarınca savunması alınarak serbest bırakılmak üzere yakalama müzekkeresi tanzimine” karar verildiğini, tensip tutanağında ve sanık Mahmut Sarıyıldız’ın yakalamasının infaz edildiği celsede müvekkili hakkında yakalama kararı verilmemesine rağmen duruşma tutanağının üzerine el yazısı ile “Sanıklar Fatih, Halil ve Yunus için 3 yakalama Teb. çıktı” ibaresi yazıldığını, müvekkilinin 16.07.2011 tarihinde saat 02.45’te yakalama emri olduğu gerekçesiyle kolluk tarafından gözaltına alındığını, yersiz ve haksız olarak gözaltında sabahladıktan sonra mahkemece ifadesi alınarak serbest bırakıldığını, ancak müvekkili hakkındaki yakalama emrine ilişkin kayıt düzeltilmediğinden 05.04.2012 tarihinde saat 01.00’de kolluk tarafından tekrar yakalama işlemi uygulandığını, geceyi gözaltında geçiren müvekkilinin mahkemeye sevki sırasında yapılan yanlışlığın fark edildiğini ve ifadesi alınmadan serbest bırakıldığını, yapılan yargılama sonucunda müvekkilinin beraat ettiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin kişilik haklarına hukuka aykırı olarak iki kez saldırıldığını ve manen ağır zarar gördüğünü belirterek ilk yakalama tarihi olan 16.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 15.000TL, ikinci yakalama tarihi olan 05.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 20.000TL olmak üzere toplam 35.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Özel Dairece tensiben yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.