muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5435, Karar No: 2015/7890, Tarih: 11.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5435 E.  ,  2015/7890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,... Mahallesi, 33564 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin ve ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, 142 m² miktarındaki 33564 ada 8 parsel sayılı taşınmaza yol yapılmak suretiyle fiilen ve hukuken el atıldığını ileri sürerek kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsilini istemiş, mahkemece (sehven) kısmi hukuki el atma olduğu kabul edilerek dosyanın tefriki ile (mevcut durumda olmayan) hukuki el atma yönünden bakılan eldeki dava dosyasında ise dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerle, bilirkişi raporunun incelenmesinde, dava konusu taşınmazın imar planında yol olarak ayrıldığı, davacının da taşınmazın tamamının bedelini talep ettiği, toplam 142 m² olan taşınmazın tamamının fiilen yol olarak kullanıldığı, bu şekilde fiilen el atılarak sokak yapıldığı, taşınmazın tamamıyla ilgili davanın tefrik sonucu mahkemenin 2014/3 E.-130 K. sayılı dosyasında bedelinin verildiği, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 10.02.2015 gün ve 2014/10743 Esas-2015/1738 Karar sayılı ilamının (1) numaralı bozma bendinde de açıklandığı üzere taşınmazın tamamına sokak yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı, tüm bedelinin de hesaplandığı, hukuken el atılan ayrı bir bölümünün bulunmadığı, mahkemece sehven kısmi hukuki el atma olduğu kabul edilerek dosyanın tefriki ile (mevcut durumda olmayan) bu bölümle ilgili davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddinin doğru olmadığından da hükmün bozulduğu ve halen yargılamasının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava konusu taşınmazın imara göre tamamının yol alanında kaldığı ve yol (sokak) yapılmak suretiyle tamamına fiilen el atıldığı, mahkemece tefrik edilen dosyada tümünün bedelinin verildiği ve 6100 sayılı HMK nun 166/1 maddesindeki "aynı yargı çevresinde yer alan, aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılan davalar arasında bağlantı bulunması durumunda davanın her aşamasında talep üzerine veya kendiliğinden mahkemece birleştirilebilir." düzenlemesi de gözetilerek bağlantı nedeniyle ve 2014/3 E.-2014/130 K. sayılı dosyanın da bozma nedeniyle halen derdest bulunduğu dikkate alınarak birleştirme kararı verilerek birlikte değerlendirilmek suretiyle birleşen dosya üzerinden bir karar verilmesi gerekirken, hukuki el atma (mevcut durumda olmayan) gerekçesi ile kısmen davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10284, Karar No: 2012/11354, Tarih: 08.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10284 E.  ,  2012/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, dava konusu 36 ada 9 parsel sayılı taşınmazın murisi ''...''e ait olmasına rağmen, tapu kaydında ''... oğlu ...'' olarak yazıldığını belirterek murisinin soyadının “...” olarak eklenmesini talep etmiştir.

Kayıt maliki olduğu iddia edilen ... oğlu ... 1916 yılında vefat etmiştir. Kimlik bilgileri ancak nüfus kaydına göre düzeltilebileceğinden o kişinin öncelikle soyadı almış olması gerekir. Dosya içerisindeki belge ve bilgilere göre davacının murisinin soyadı almadan vefat ettiği sabittir. Nüfusta soyadı almadan ölmüş kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin soyadı eklenmek suretiyle düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Davaya konu olayda mevcut duruma göre artık nüfus siciline soyadının eklenmesi mümkün olmayan ve dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgileri de

düzeltilemeyen murisin maliki olduğu tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece "dava konusu taşınmazın tapu kaydında tapu maliki olarak görünen ''... oğlu ...'' ile davacının murisi ''... oğlu ... ...'' 'in aynı kişi olduğuna kanaat getirilmesi halinde ''... oğlu ...'' ile davacının murisi ''... oğlu ... ...'' 'in aynı kişi olduğunun tespitine şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8221, Karar No: 2009/9792, Tarih: 17.09.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8221 E.  ,  2009/9792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Bir önceki geri çevirme kararında, tedavül kayıtları istenen 184 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların dosyaya alınan yeni kayıtlar arasında tedavüle ilişkin herhangi kaydın yer almadığı anlaşılmaktadır. Sözü edilen pasellerin satış suretiyle oluştukları anlaşıldığına göre satışa konu temlikten önce de kayıtlarının bulunduğu anlaşılmakla geriye doğru tüm tedavül kayıtlarının sicilinden istenerek evrak arasına konulduktan sonra dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17.09.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3956, Karar No: 2015/16373, Tarih: 07.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3956 E.  ,  2015/16373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2013/1012-2014/436

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiğinin,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarını değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masraflarının,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan nar ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibarı ile 2 yaşında olduğu anlaşıldığından bu yaşdaki ağaçların dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedellerinin,

İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan, sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8510, Karar No: 2022/10572, Tarih: 23.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8510 E.  ,  2022/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan ele geçen tabanca ile ilgili olarak Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen raporlarda; suça konu tabancanın, ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, fakat teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin olmadığının belirtilmesi ve olayda özel nitelikte fişek de ele geçmemiş olması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13889, Karar No: 2009/3630, Tarih: 18.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13889 E.  ,  2009/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Teknosa avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı bedelin iadesi esnasında telefonu davalılara iade edeceğinin tabi olmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, sağıda dökümü yazılı 65,00 kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 18.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10213, Karar No: 2024/10199, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10213 E.  ,  2024/10199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1546 E., 2024/1207 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/148 E., 2023/159 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, davalı ...'e ait iş yerinde 01.06.1984 - 01.10.1987 tarihleri arasında çalıştığını, işe başladığı Kuruma bildirilmesine karşın dönem bordrosu verilmediği gerekçesiyle bu çalışmalarının nazara alınmadığını ileri sürerek çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiş, 04.12.2019 tarihli dilekçesi ile talebini açıklığa kavuşturarak ve daraltarak sigortalılık başlangıç tarihinin 01.06.1984 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde, davacının o tarihlerdeki yaşı da dikkate alındığında meslek ve sanat öğrenmek amacıyla çırak olarak işe başladığını, bu hususun Kuruma bildirildiğini, aradan geçen uzun zaman nedeniyle ilgili belgeleri temin edemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının ilk işe giriş tarihinin 01.06.1984 olduğunun tespiti ile 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesi gereğince malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına esas olmak üzere sigortalılık başlangıcı olarak 18 yaşını ikmal ettiği 01.09.1988 tarihinin esas alınması ve tespitine karar verilen 1 günlük sürenin prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacının çırak olarak çalıştığını, diğer işçilerle aynı işi yapmadığının belirgin olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacının çırak olarak çalıştığını, diğer işçilerle aynı işi yapmadığının belirgin olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2., 3/II-B, 6., 108., 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Kanunu'nun 4, 5, 16. maddesi, 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu'nun 10. maddesi, 14. maddesi, geçici 4. maddesi hükümleridir.

506 sayılı Kanun'un 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanun'un 79. maddesinin 10. fıkrası kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır. Bu nedenle hizmet tespiti davalarındaki kanıtlama yöntem ve ilkeleri benimsenip uygulanmalı, başka bir anlatımla, sigortalılıktan söz edilebilmesi için, çalışmanın varlığı, hizmet tespiti davaları yönünden kabul edilen yöntem ve ilkelere uygun biçimde saptanmalıdır. 506 sayılı Kanun’un 2. maddesine göre sigortalılık niteliği, hizmet akdinin kurulması ve 6. madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanun'un 35. maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür.

Öte yandan aynı Kanun'un 3/II-B maddesinde, özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanun'un 35. maddesi hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmiştir. Bu kapsamda; sigortalı ile işveren arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve sigortalının çırak olup olmadığı belirlenirken çalışma ilişkisi irdelenmeli, çıraklık sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliğinin çalışma yerine sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesi olduğu hususu gözetilmeli, sigortalının iş yerinde üretimle ilgili çalışmalara eylemli olarak katılması ve meslek ve sanat eğitiminin ikinci plânda tutulması, bir başka anlatımla sigortalının emeğiyle iş yeri ve işverene katkıda bulunması durumlarında çıraklık ilişkisinin söz konusu olamayacağı benimsenmelidir.

05.07.1977 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Kanunu'nun 4. maddesi çırağı, “Bu Kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunu'nun 5. maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Kanun'un 16. maddesinde ise işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya Kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmaya mecbur olduğu, 20. maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu öngörülmüştür.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 19.06.1986 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu'nun 10. maddesinde, çırak olabilmek için 13 yaşını doldurmuş, 19 yaşından gün almamış olmak, en az ilkokul mezunu olmak, bünyesi ve sağlık durumu gireceği mesleğin gerektirdiği işleri yapmaya uygun olmak koşullarına yer verilip, 14. maddesinde, çıraklık süresinin 3-4 yıl olduğu ve bu sürenin mesleklerin özelliğine göre ilgili kuruluşların görüşü alınarak Bakanlıkça belirleneceği kesintisiz olarak devam edeceği, geçici 4. maddesinde ise Kanun'un 25. maddesine göre sigorta primlerinin ödenmesine bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihi takip eden mali yıl başından itibaren başlanacağı, bu tarihe kadar olan sürede primlerin işyeri sahiplerince ödenmesine devam edileceği düzenlemesi yer almaktadır.

Çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Ancak çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Sözü edilen öğrencilerin sigortalı sayılmamaları, “tatbiki mahiyetteki yapım ve üretim işleri” nin gördükleri öğrenimin doğal bir gereği olmasından ötürüdür. Bir başka anlatımla, bu işler -SSK anlamında sigortalı işçilerin gördükleri iş görünümünde bulunsalar bile- belirgin olarak öğrenim çevresine girmektedir. Bu bakımdan, bu gibi durumlarda, esasen bir hizmet akdinin varlığından söz edilemeyeceği için sigortalılık niteliği edinme hali de söz konusu değildir (... Çenberci, Sosyal Sigortalar Kanunu Şerhi; Ankara, 1977 Baskı, s;130).

3.Sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için mutlak koşul niteliğindeki hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır. Buna göre eldeki davada, Mahkemenin verdiği hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

3.Sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için mutlak koşul niteliğindeki hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır. Buna göre eldeki davada, Mahkemenin verdiği hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

4.Mahkemenin yazılı hükmü, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalıdır. Yukarıda anılan yasal düzenleme ve açıklamalara göre inceleme konusu dava değerlendirildiğinde, 01.09.1970 doğumlu davacının dava konusu ettiği dönemde 13 yaşında olduğu, davacı adına davalı ... unvanlı işverenin 61029 sicil no.lu işyerinden 01.06.1984 tarihli bir işe giriş bildirgesinin verilmiş olduğu, iş yerinin kaporta mahiyetli olduğu, iş yerinin 1984/1-3. dönem arası bodrolarının geldiği,tüm bu dönemlerde ... ile davacının abisi ...'ın bildirildiğinin görüldüğü, dinlenen bu bordro tanıklarından ...'ın beyanında, davacının kendilerinin söylediği işleri yaptığı, getir-götür işleri yaptığını, davacıya temizlik işleri yaptırdıklarını, takım çantalarını düzenlettiklerini, kendilerinin yaptıkları işi davacının yapmasının yaşı ve deneyimi gereği beklenemeyeceğini, davacının kendilerinden daha düşük ücret aldığını aynı dönemlerde çalışması bulunan davacının abisi ... ise işyerinde Karsan fabrikasına yedek parça imalatı yapıldığını, dava dışı işverenin ise davacı tanığı olarak alınan beyanında, davacının işi öğrenmek için çalışmadığını, kendisinin daha nitelikli eleman olması nedeniyle davacı kardeşinden daha fazla ücret aldığını belirttiği, iş yerinden bildirimi bulunmayan davacı tanığı ...'ın ise beyanında, dava konusu işyerinde Karsan firmasına ön göğüs parça imalatı yapıldığını, kendisinin kaynakçı, davacının kalıpçı olarak çalıştığını davacının öğrenmek için değil fiilen çalıştığı yönünde beyanda bulunduğu,tanık beyanlarından davacının tam olarak ne iş yaptığı, yaptığı işin üretimin bir parçası niteliğinde olup olmadığı hususunun tam olarak açıklığa kavuşturulamadığı, öte yandan yöntemince yapılan komşu işyeri ve çalışanlarının belirlenmesine yönelik araştırmada komşu işyeri tespit edilemediği, Mahkemece buna karşın davacının üretime yönelik çalıştığı kanaatine varılarak yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

5.Buna göre Mahkemece, davacının çalıştığı işyerinin tescil bilgileri ve işyerinde yapılan işin niteliğine göre davacının davalıya ait işyerinde tam olarak hangi işleri yaptığı, davacının yaptığı işlerin üretimin bir parçası mı yoksa meslek ve sanat öğrenimine yönelik mi olduğu, iş yerinde işlerin davacının talep konusu dönemde yaşı itibariyle yapabileceği işlerden olup olmadığı, bu işleri yapma hususunda fiziksel ve psikolojik yetkinliğinin olup olmadığı, bu işi yapmayı bu yaşta öğrenip öğrenemeyeceği, yaptığı işi ne kadarlık süre içinde öğrenebileceği belirlenmeli, bu kapsamda dinlenen bordro tanıkları ile davacı tanıklarının ise hizmet döküm cetvelleri, işe giriş bildirgeleri vs. çalışma kayıtları da getirtilerek bu kapsamda tekrar beyanları alınmalı, tanık beyanlarının yetersiz kalması durumunda taraflardan sorulmak suretiyle davacının çalışmasını bilebilecek kişiler tespit edilerek çalışma ve sigortalılık kayıtları getirtilmek suretiyle, yukarıda belirtilen hususlarda beyanlarına başvurulmalı, tanık beyanları arasında oluşabilecek çelişkiler de giderilmek suretiyle varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup sair hususlar incelenmeksizin bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.