muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/868, Karar No: 2007/857, Tarih: 28.11.2007

Yemin deliline dayanılabilmesi de ancak, davacının dava dilekçesinde, davalının da cevap dilekçesinde ya da tarafların delil listelerinde açıkça yemin deliline veyahutta uygulamada kabul edildiği şekliyle "sair deliller" ifadesine yer vermeleri ile olanaklıdır.

Somut olayda ise, yukarıda da açıkça vurgulandığı üzere, davalı işveren yıllık izin kullandırdığını veya kullandırmasa dahi yıllık izin ücretini davacı işçisine ödediğini yazılı delille ispat yükü altında olmasına karşın, ispata yarayacak herhangi bir belge ibraz etmemiş; delil bildirmemiş, herhangi bir delil listesi de vermemiş; yine herhangi bir şekilde "sair deliller" şeklinde bir delil bildirimi de olmamış; dolayısıyla yemin deliline dayandığını kabule olanak verecek bir olguyu ortaya koymamıştır.

İspat yükü kendisinde bulunan davalının dayandığı tek delil, ilk kararı temyiz dilekçesinde dile getirilmiş bulunan “hakimin resen yemin” olanağını kullanmasıdır.

Ne var ki, ispat yükü üzerinde bulunan davalının açıklanan olgular karşısında yemin teklif etme hakkı bulunmadığından, hakimin olmayan bir hakkın varlığını hatırlatması da düşünülemez.

Sonuçta; yukarıda açıklanan olgulara ve yasal gerekçelere dayanan direnme kararı usul ve yasaya uygundur.

Mahkemece, davacının yıllık izin ücreti alacağına da hükmedilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin  temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 470.04 YTL harcın temyiz edenden alınmasına,  28.11.2007 gününde oybirliği  ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24268, Karar No: 2015/35374, Tarih: 22.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/24268 E.  ,  2015/35374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ödenmeyen ücret alacağı sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, ücret ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının önceleri parça başı ücretle çalıştığını, ancak 2007 yılı başından itibaren aylık ücret esasına göre çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının saat ücretinin ne şekilde tespit edildiği ve aylık kaç Türk Lirası ücretin hesaplamaya esas alındığı hususları denetime elverişli değildir. Ayrıca davacının son yıl hariç çalışma döneminde parça başı ücretle çalıştığı anlaşılmakta olup, bu çalışma sisteminde çalışma süresi arttıkça üretilen parça sayısının artacağı ve fazla çalışma karşılıklarının normal saat ücretinin bu şekilde karşılanacağı göz önüne alınarak fazla çalışma sürelerinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanması gerekirken, bu hususun düşünülmemesi de isabetli olmamıştır. Belirtilen sebeplerle, 2007 yılı öncesi dönem için davacının parça başına ücretle çalışması sebebi ile fazla çalışma alacağı, belirlenecek olan ücretinin sadece %50 zamlı kısmı üzerinden hesaplanmalı, 2007 yılı sonrası dönem için ise esas alınan ücretin tespiti noktasında denetime elverişli bilirkişi raporu aldırılarak sonuca gidilmelidir. Dosya kapsamına uygun düşmeyen ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tanık beyanlarına göre davacının demir işiyle ilgili kalfa olarak çalıştığı belirlenebilmekle birlikte, hangi faaliyet alınında çalıştığı dosya kapsamından tam olarak tespit edilememiştir. Davacının inşaat işinde çalıştığının belirlenmesi halinde, faaliyetin Bodrum’da sürdürülmesi göz önüne alındığında, inşaat yasağı olup olmadığı hususu araştırılmadan sonuca gidilmesi de doğru olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10686, Karar No: 2024/2837, Tarih: 07.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10686 E.  ,  2024/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/397 Esas, 2023/1833 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/113 Esas, 2022/489 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili, Fethiye ilçesi, ... Mahallesi, 390 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idare tarafından kamulaştırılması istenen taşınmaza ilişkin kıymet takdir komisyonu tarafından tahmini bedel tespit formu düzenlendiğini ve müvekkili şirketin uzlaşmaya çağrıldığını, kıymet takdir komisyonunca belirlenen taşınmaz bedelinin çok düşük olduğunu, bu nedenle uzlaşma sağlanamadığını, keşif ve bilirkişi incelemesi sonrasında müvekkili şirkete ait taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin gerçek değer ve değer kaybının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece tescil yönünden kesin karar verilmesi gerektiğini, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı inceleme değerlendirildiğini, dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesini kabul etmediklerini, hükme esas alınan 10.05.2022 tarihli bilirkişi kurulu raporunda bir önceki raporlardaki itirazlarının dikkate alınmadığını, dosyanın bilirkişi kuruluna tevdii ile ek rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulmasının doğru olmadığını, kararın bu yönüyle de kaldırılması gerektiğini, hükme esas alınan 10.05.2022 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu 390 parsel sayılı taşınmazda %50 değer kaybı uygulanmak suretiyle %10,14 değer düşüklüğü oranının yüksek tespit edildiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması için istinaf isteminden bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine, emsal esasına göre değer biçilmesi doğru ise de emsal olarak alınan 4103 parsel sayılı taşınmazın birim satış bedeli dava tarihine taşınırken, dava tarihindeki ayın ve emsalin satış tarihindeki ayın endeksleri yanlış alınarak değerlendirme yapılmış olması doğru görülmeyerek Bölge Adliye Mahkemesince yeniden yapılan hesaplama ile değerlendirme tarihi 2017 yılı itibarıyla taşınmazın arsa niteliğine göre saptanan irtifak hakkı bedeli, hükme esas alınan raporda belirlenen irtifak hakkı bedelinden (937.448,02 TL) fazla olup, istinafa gelen tarafın aleyhine değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, davacı idare vekilinin irtifak hakkı kamulaştırma bedeline yönelik istinaf başvurusu yerinde görülmemiştir. Ancak; İlk Derece Mahkemesinin önceki kararı, Daire kararıyla ortadan kaldırıldığı hâlde, İlk Derece Mahkemesince ilk kararla birlikte, tescil yönünden kurulan hükmün kesinleştiğinden bahisle, irtifak hakkının tescili yönünden ve İlk Derece Mahkemesince ilk kararla birlikte, davalıya ödenmesine karar verilen irtifak hakkı bedelinin davalıya ödenmesine karar verilen irtifak hakkı bedelinin, davalıya ödenmesi yönünden yeniden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmeyerek davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindek taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı bedelinin tespit edilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3909, Karar No: 2014/13463, Tarih: 02.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3909 E.  ,  2014/13463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suça konu sahte paraların TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, T.C. Merkez Bankasına "imha edilmek üzere" gönderilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça konu sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine ve Merkez Ban- kasına gönderilmesine ilişkin bölümden “imha edilmek üzere” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19989, Karar No: 2013/25129, Tarih: 17.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19989 E.  ,  2013/25129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın adli sicil belgesine göre tekerrüre esas kaydı olduğu, TCK'nin 58/3. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis ve aynı kanunun 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 50/1-f maddesine göre sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde “temizlik iş kolunda çalıştırılması” seçenek yaptırımı uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflarındaki, “temizlik iş kolunda çalıştırılması şeklindeki” ibarelerin çıkarılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırılması” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16556, Karar No: 2014/21759, Tarih: 18.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16556 E.  ,  2014/21759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2014/189-2014/215

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde borçluların 7 örnek ödeme emri tebligatının usulsüzlüğünü ve ayrıca takip konusu borca itirazlarını ileri sürdükleri, mahkemece borçlular adına yapılan tebligatlar geçersiz olduğundan icra takibinin geri bırakılmasına, konulan hacizler varsa kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

İİK’nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde, gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmesi gerekir. Maddeden de anlaşılacağı üzere gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır.

Borçlular mahkemeye verdiği dilekçede gecikmeli olarak yapılan itiraz deyimini kullanmışlar ise de, aynı dilekçede ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini de ileri sürmüşlerdir. Bu durumda HMK.nun 33.maddesi (HUMK'nun 76. maddesi) uyarınca hukuki tavsif hakime ait olup, başvuru bu hali ile gecikmiş itiraz değil, usulsüz tebligat şikayetidir (HGK'nun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258 Esas 1991/344 karar sayılı kararı).

Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği, tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi halinde bunun tahkik şeklini ve yöntemini göstermemiştir. Hakim, her somut olayın özelliğini, cereyan şeklini, gerçekleşen maddi olguları en ufak ayrıntılarına kadar gözönünde bulundurup iddiayı tahkik etmelidir. HGK'nun 07.04.1982 tarih ve 1377-337 sayılı kararında da benimsendiği üzere, tebligat parçasında yazılı olan hususun aksi her türlü delille ispatlanabilir.

Borçluların şikayet dilekçesi ile ileri sürdükleri hususlar göz önüne alındığında, şikayetin duruşmalı olarak incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece duruşma açılıp tarafların beyanları alınarak ve öne sürülen hususlar tebliğ tarihi de nazara alınarak araştırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Borçluların şikayet dilekçesi ile ileri sürdükleri hususlar göz önüne alındığında, şikayetin duruşmalı olarak incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece duruşma açılıp tarafların beyanları alınarak ve öne sürülen hususlar tebliğ tarihi de nazara alınarak araştırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14766, Karar No: 2015/5518, Tarih: 22.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14766 E.  ,  2015/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay günü kavga esnasında, attığı taşların polis aracına isabet etmesine karşın araçta herhangi bir zarar oluşmadığı anlaşıldığından mala zarar verme suçuna teşebbüs suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7856, Karar No: 2019/780, Tarih: 23.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7856 E.  ,  2019/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİLER : Ö.... Filmcilik ve Sinemacılık T.A.Ş., .... Sistemleri Elektronik San. Ve Tic. A.Ş.,.... Film Yapım Dağıtım ve Reklamcılık A.Ş., .....

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın 12.01.2009 tarihli eylemi hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yolu açık olup kararın temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın dilekçesinin itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanığın 11.03.2009 tarihli eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

....1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 29.09.2011 tarih 2010/219 esas ve 2011/779 karar sayılı hükmü temyiz üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince incelenerek,

Sanığın işyerinde bandrolsüz CD ele geçirilmesi nedeniyle hakkında dava açıldığı ve UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre sanık hakkında ayrıca Dairemizde 2014/7945 esas ile incelemesi bulunan ....2.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/484 esas, 2012/453 karar sayılı dava dosyasındaki atılı eylemi ile ....1.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinde 2009/220 esas, 2010/87 karar sayı ile yargılaması sonuçlandırılan ve Dairemizin 06.11.2013 gün ve 2013/1436-21105 esas-karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen dava dosyasındaki atılı eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak,

Anılan dosyalar celp edilip incelendikten sonra sanığın bu eylemleri bir suç işleme kararının icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43.maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışılarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine Yerel Mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak bozmaya uyulmasına rağmen; 12.01.2009 tarihli eylemi hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek, ....1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2009/220 esas, 2010/87 karar sayılı ilamı ile verilip kesinleşen önceki cezası zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirilmemiş ise de;