muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1978, Karar No: 2018/1064, Tarih: 08.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1978 E.  ,  2018/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, sanığın yüklenen suçu kabul etmemesi; ayrıca sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı; sanıkların düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle; 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden de önemli olduğu nazara alınarak, suça konu 2006 yılına ait faturaların aslı ya da onaylı suretleri temin edilip dosya arasına konulması, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturaları kullanan şirketler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı ve kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının getirtilerek ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, gerektiğinde faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması; gerekirse faturalarda yer alan yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1823, Karar No: 2024/3471, Tarih: 24.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1823 E.  ,  2024/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1794 E., 2023/2276 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.10.2022 tarihli ve 2022/3857 Esas, 2022/10170 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü, 297 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2022/626 Esas, 2023/275 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2023/1794 Esas, 2023/2276 Karar sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; Olay tarihinde sanığın, bir şekilde temin ettiği suça konu uyuşturucu maddeyi, ceza infaz kurumunda bulunan ve hakkında infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan mahkumiyet hükmü kesinleşen kardeşi temyiz dışı sanık ...'a açık görüş ziyareti esnasında getirerek verdiği ve bu şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; Olay tarihinde sanığın, bir şekilde temin ettiği suça konu uyuşturucu maddeyi, ceza infaz kurumunda bulunan ve hakkında infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan mahkumiyet hükmü kesinleşen kardeşi temyiz dışı sanık ...'a açık görüş ziyareti esnasında getirerek verdiği ve bu şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. 06.09.2022 tarihli olay tutanağına göre; Silivri 5 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda açık görüş bitimi sonrasında hükümlü/tutukluların üst araması yapıldığı esnada davranışlarından şüphelenilen ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan temyiz dışı sanık ...'ın yapılan üst aramasında 1 paket esrar ele geçirildiği, ...'ın ziyaretine kardeşi olan ...'ın geldiği ve kardeşleri olan (hükümlü) ... ve ......ı ziyaret yaptığının tespit edildiği, ...'ın ele geçen maddeyi ziyaretçisi olan ablası ...'den aldığını beyan ettiği ve başkaca suç unsuruna rastlanmadığı belirlenmiştir.

3. İstanbul Jandarma Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.09.2022 tarihli raporlarına göre; ...'da ele geçen maddenin esrar içerdiği tespit edilmiştir.

4. Olay anını gösterir kamera kayıtlarının çözümüne ilişkin bilirkişi raporu aldırılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık ...'nin, ceza infaz kurumunda bulunan kardeşleri ... ile ...'ı ziyareti esnasında şahısların sürekli etrafı kontrol ettikleri, sonrasında sanık ... ve ...'ın ellerini masanın altına götürdükleri bu esnada sanık ...'nin ...'a uyuşturucu madde verdiği, akabinde ...'da esrar ele geçirildiği kabul edilen olayda; her ne kadar sanık ... suçlamayı kabul etmemiş ise de, sanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ele geçen esrarı ziyaret esnasında sanık Gözdenin verdiğini beyan etmesi, kamera görüntüleri incelendiğinde her iki sanığın ellerinin masanın altında olması ve masaya doğru eğildiklerinin görülmesi sebebiyle madde alışverişinin olduğu kanaatine varıldığı, bu eylemler sırasında sanıkların tedirgin olarak sürekli infaz koruma memurlarını kontrol etmeleri, sanık ... beyanında sürekli bu şekilde durmasının alışkanlık olduğunu söylemiş ise de, bu hareketlerin alışverişi gizlemek adına maksatlı bir şekilde yapıldığının değerlendirildiği, olay tutanağı, kamera görüntüleri, görüntü inceleme tutanağı ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği, sanığın masanın altından ...'a uyuşturucu madde verdiği sabit görülmüş; sanığın tek bir fiilinin hem "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu hem de "ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma" suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince fikri içtima hükmü gereğince ağır olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine, aynı Kanun'un 297 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca cezasından yarı oranında artırım yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin, 30/11/2023 tarihli ve 2023/1794 Esas, 2023/2276 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2184, Karar No: 2007/3250, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2184 E.  ,  2007/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6830, Karar No: 2010/10724, Tarih: 15.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/6830 E.  ,  2010/10724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davacı asıl davası ile 7434 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili davalılar ile karşılık davaları ile 6000 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın ve karşılık davanın kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı (karşılık davacı) tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davacının babasının kendisine ait taşınmazı kullanmak üzere davacıya verdiği, davacının da uzun bir süre burayı kullandığını, ancak burayı oturulur hale getirmek için, bir takım tadilatlar yaptığını, sonradan davacının babasının bu taşınmazı satış gibi göstererek davalılara bağışladığını, beyan ederek yapılan tadilatların bedeli olan 7434 TL.’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ise karşılık davaları ile, dava konusu taşınmazı davacının babasından satın aldıklarını, mahkeme kararı ile davacının taşınmazdan müdahalesine karar verildiğini, taşınmazın tahliye edilerek ecrimisil ödemesi için davacıya ihtar gönderdiklerini beyan ederek 6000 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne,karşılık davanın ise kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı (karşılık davacı) tarafından temyiz edilmiştir. Borçlar Kanununun 61. maddesi gereğince “Haklı bir sebep olmaksızın aharın zararına mal iktisap eden kimse, onu iadeye mecburdur.”

Dava konusu uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. Davacı, dava konusu taşınmazın elinden gitmesi nedeni ile, yapılan imalatlar nedeni ile fakirleştiğini beyan ederek, zenginleşen davalı taraftan bunun bedelini talep etmektedir.

Ne var ki, somut olayda imalatların taşınmaz davacının babasına ait iken yapıldığı ve gene babaya ait iken davalılara satıldığının anlaşılması karşısında sebepsiz zenginleşenin davalılar değil davacının babası olduğunun kabulü gerekecektir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, husumetin davacının babasına yöneltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu asıl davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20891, Karar No: 2014/6655, Tarih: 10.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20891 E.  ,  2014/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, yeşil biber, patlıcan, taze fasülye ve domatese ait 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2013 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının, gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Davaya konu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakının (kamulaştırma kararı, kıymet takdir komisyonu raporu, noter tebligatları, ihtilafsız bedelin bankaya bloke edildiğine dair makbuz vs) onaylı suretinin davacı idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

4-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7955, Karar No: 2022/20063, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7955 E.  ,  2022/20063 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02.12.2020 tarihli ve 2020/66468 soruşturma, 2020/109663 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.03.2021 tarihli ve 2021/1983 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.04.2022 gün ve 2022/26900 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan "Hayvan terli yemiyor" şeklindeki yorumla müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,