muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12937, Karar No: 2022/108, Tarih: 11.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12937 E.  ,  2022/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Şirketin temizlik işini aldığı ... ... Şubesinde 05/03/2004-03/10/2008 tarihleri arasında çalıştığını, davalı Şirketin Bankayla anlaşmasının bitmesi nedeniyle davacıya ...'da bulunan ... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş.'de işe başlaması için yazı tebliğ edildiğini, işbu yazının kötü niyetli olduğunu, iş akdinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin haksız yere fesih edilmediğini, hizmet sözleşmesi ile tayin hususunu kabul ettiğini, tayin olunan yerde işe gitmediğini, devamsızlık tutanakları tutulduğunu, bunun üzerine davacıya ihtar çekilerek iki gün içerisinde mazeret bildirmemesi halinde iş akdinin fesih edileceğinin bildirildiğini, davacının işe gelmemesi ve herhangi bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, ücret ve izin alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma ilamına uyularak, banka çalışma saatlerine göre alınan 12/11/2020 tarihli ek raporunda belirlenen meblağ olan 6.381,36 TL brüt fazla mesai ücret alacağından, brüt 5.120,51 TL. aylık ücreti aşan ödemeler mahsup edilerek, davacının bakiye brüt 1.260,85 TL. fazla mesai alacağı bulunduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, yeninden hesaplanan fazla çalışma alacağının isabetli olup olmadığı, bu bağlamda usulî kazanılmış hakkın ihlaline sebebiyet verilip verilmediğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Bunun için öncelikle usulî kazanılmış hak kavramına kısaca değinmek gerekmektedir.

Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da (mülga 1086 sayılı HUMK) “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Usulî kazanılmış hak kurumu, davaların uzamasını önlemek, hukukî alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir.

Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da (mülga 1086 sayılı HUMK) “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Usulî kazanılmış hak kurumu, davaların uzamasını önlemek, hukukî alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir.

Kazanılmış haklar hukuk devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 2. maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozma kararında gösterilen ilkelere aykırı bulunması usule uygun olmadığından bozma nedenidir.

Bozma kararı ile dava usul ve yasaya uygun bir hâle sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki; böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme bu uyma kararı ile bağlıdır. Daha sonra bu uyma kararından dönerek direnme kararı veremez; bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalar çerçevesinde somut uyuşmazlık ele alındığında; Dairemizin en son verdiği bozma ilamında fazla çalışma ücret alacağından yapılan mahsup işleminin hatalı olduğu, mahsuba konu brüt 4.593,42 TL.’lik tutarın 2005/Aralık ilâ 2008/Eylül aylarına ilişkin ödemeler olduğu, oysa ki hükme esas alınan bilirkişi raporuyla 2006/Kasım ilâ 2008/Ekim arasındaki fazla çalışma alacağı hesaplandığı açıklanarak bu aylara hasren yapılan ödemelerin mahsubu yoluyla alacağın belirlenmesi gerektiği açıklanmıştır. Dairemizin bozmasına konu olan fazla çalışma alacağının miktarı 1.787,44 TL. olup, bu kalem davacı lehine bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyulmakla da davacı lehine usulî kazanılmış hak oluşmuştur.

Hal böyle iken Mahkemenin bozma ilamında belirtilen 4.593,42 TL.’lik mahsup miktarını aşacak şekilde bir miktarı (5.120,51-TL.) esas alarak mahsup işleminin yapılıp bozmaya konu 1.787,44 TL.’lik fazla çalışma alacağından daha düşük bir miktarla (1.260,85 TL.) bu alacağın hüküm altına alınması usule aykırıdır.

Mahkemece bu durumda yapılması gereken iş, davacı lehine oluşan usulî kazanılmış hak gözetilerek bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapılıp sonuca gidilmesinden ibarettir.

Netice itibariyle; Mahkemenin bozmaya uymakla davacı lehine oluşan usulî kazanılmış hakkı gözetmeksizin yazılı şekilde karar vermesi tekrar bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9223, Karar No: 2013/2004, Tarih: 27.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9223 E.  ,  2013/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2008 gün ve 2007/111 Esas, 2008/121 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davası ile ilgili hüküm kurulmamış ise de, bu hususta zamanaşımına kadar mahkemesince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin itirazları yerinde olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hükümlerden çıkartılarak, yerlerine "sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkrası ile 3.

fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın, mağdurenin arazide süpürge otu topladığı sırada yaklaşarak kolundan tutup, "hadi dağa gidelim" demek suretiyle çekiştirmesi ve mağdurenin buna direnmesi üzerine, elinde bulunan tahra ile ona vurması ve direncini kırmaya çalışması, bir taraftan da sürüklemesi, mağdurenin bağırması üzerine, oğlunun yetişmesi ile sanığın elinden kurtulması şeklinde gerçekleşen eylemlerin, TCK.nın 109/2-3-a, 5 ve 35. maddelerinde öngörülen, cinsel amaçla ve silah zoruyla hürriyetinden yoksun bırakmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu eylemlerin aynı Kanunun 102/2. maddesinde düzenlenen nitelikli cinsel saldırı suçunun hazırlık hareketleri niteliğini taşıdığı ve henüz cinsel arzuları tatmin boyutuna varmadığı kanaatinde olduğundan sayın çoğunluğun, TCK.nın 102/2, 35. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararının onanması yönündeki kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/15989, Karar No: 2013/17550, Tarih: 26.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/15989 E.  ,  2013/17550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 18.8.1998 tarihinden 2008 yılı haziran ayına kadar tuğla fabrikasında asgari ücretin 2 katı net ücretle sürekli çalıştığı halde Kuruma eksik bildirilen günlerin tespitini istemiş olup, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddesidir. Anılan Kanunlarda ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Yasa'nın 82. maddesinde (Değişik madde: 06/03/1981 - 2422/13 md.) "Sigortalıların çalıştırıldığı işyeri devredilir veya intikal ederse, eski işverenin kuruma olan sigorta primi ile gecikme zammı ve faiz borçlarından, aynı zamanda yeni işveren de müteselsilen sorumludur...." hükmü öngörülmüş olmakla, devir öncesi dönem bakımından tespit hükmü kurulurken prim borç ve ferilerinden işyerini devralan.....de sorumlu olduğunun gözetilmemesi isabetsizdir.

Dosya kapsamına göre, davacı hakkında işveren tarafından 8 adet işe giriş bildirgesi verilerek Kuruma intikal ettirilmişse de, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda davacının eli ürünü olmadığı belirlenerek çalışmanın sürekli olduğu kabul edilmişse de; çalışmanın mevsimlik olup olmadığı üzerinde durulmadığı ve kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

İddia edilen çalışmalarının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; toplanması gereken bütün delillerin toplanmadığı ve re’sen delil toplama yoluna gidilmediği, davalıya ait işyerinde ne tür işlerin görüldüğü ve görülen bu işlerden hangilerinin sürekli, hangilerinin mevsimlik işler olduğunun tam olarak saptanmadığı, bu kapsamda davacının çalışmaların hangi bölümde hangi tarihlerde geçtiği hususunun da netleştirilmediği görülmüştür.

İddia edilen çalışmalarının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; toplanması gereken bütün delillerin toplanmadığı ve re’sen delil toplama yoluna gidilmediği, davalıya ait işyerinde ne tür işlerin görüldüğü ve görülen bu işlerden hangilerinin sürekli, hangilerinin mevsimlik işler olduğunun tam olarak saptanmadığı, bu kapsamda davacının çalışmaların hangi bölümde hangi tarihlerde geçtiği hususunun da netleştirilmediği görülmüştür.

Öte yandan davacı gerçek ücretin tespitini de istemiş olup, davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin, yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Bu nedenle, dönem bordroları Kurumdan celbedilmeli, tarafların bildirdiği tanıkların anlatımı ile yetinilmeyerek, işçilik alacakları dava dosyası incelenmeli,

Bu nedenle, dönem bordroları Kurumdan celbedilmeli, tarafların bildirdiği tanıkların anlatımı ile yetinilmeyerek, işçilik alacakları dava dosyası incelenmeli,

davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinde ne tür işlerin yapıldığı, bu işlerin mevsimlik olarak mı, yoksa yılın tamamında mı yapıldığı, yine, dava edilen dönemde davacı tarafından yıllara göre bu işlerin hangilerinde ve hangi dönemlerde çalışıldığının ve hiç çalışılmayan yıllar olup olmadığı hususunda, davacının çalışmaları hakkında bilgi sahibi olabilecek, kuruma bildirim yapılmayan dava konusu dönemde işveren tarafından dönem bordrolarında isimleri bildirilenler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler re’sen saptanarak, bu kişilerin beyanlarına başvurulmalı, bu şekilde davacının gerçek çalışma süreleri tespit edilmeli, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca taleple bağlı kalınarak bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre bir karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1673, Karar No: 2006/2874, Tarih: 04.04.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1673 E.  ,  2006/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm daval Eynesil ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 318 ada 19, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54 parsel sayılı sırasıyla 1833.53 - 45.92 - 91.58 - 234.66 - 25.32 - 45.20 - 877.79 - 528.13 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle Eynesil Belediyesi adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Hazine taşınmazların mera olduğuna, tesbite esas alınan tapu kaydı idari yoldan oluştuğundan geçerli bulunmadığına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin mera vasfı ile Hazine adına özel siciline kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Eynesil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hüküm yerinde yazılı nedenlerle davanın kabulüne karar verilmiş isede yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında taşınmaz belediye encümen kararına dayalı olarak Eynesil belediyesi adına otlakiye vasfı ile oluşturulan 26.8.1964 tarih 14 sıra nolu tapu kaydına dayalı olarak belediye adına tesbit edilmiş, davacı hazine taşınmazların mera olup idari yoldan belediye adına oluşturulan tapu kaydına değer verilemeyeceğini ileri sürerek dava açmıştır. Taşınmazların belediye sınırları içerisinde kaldığında uyuşmazlık yoktur. 20.4.2005 tarihinde kabul edilen ve 4342 sayılı mera kanununun geçici 3.maddesinde değişiklik yapan 5334 sayılı yasanın 1.maddesinin ikinci fıkrasında belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yerleri olarak işgal edilerek mera olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek hazine adına tescillerinin yapılacağı

../...

- 2 -

2006/1673

2006/2874

../...

- 2 -

2006/1673

2006/2874

ancak bu nitelikte taşınmazlardan ilgili belediye ve kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam edeceği hükme bağlanmıştır. Bilgisine başvurulan yerel bilirkişiler taşınmazların öncesinin mera olduğunu haber vermişlerdir. Bu durumda belediye adına oluşturulan tapu kaydının gereği gibi yerine uygulanıp kapsamının belirlenmesi gerekir. Tapu kaydının evrakı müsbitesi arasında haritasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Haritada mikyas ve kenar uzunlukları açıkça gösterilmiştir. Hal böyle olunca haritanın uygulama kabiliyetinden yoksun olduğu yönündeki fen bilirkişisi görüşüne katılma olanağı yoktur. Bu durumda dayanak tapu kaydı ve haritası taşınmazları ve öncesini iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız kişilerle fen bilirkişisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla gereği gibi yerlerine uygulanıp taşınmazların kayıt ve haritası kapsamında kalıp kalmadıkları kesin olarak saptandıktan ve yukarıda yazılı yasa hükmü gereğince taşınmazların mer'a olarak kullanılmalarının teknik açıdan mümkün olan yerlerden olup olmadığıda araştırıldıktan sonra deliller birlikte değerlendirilip hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken bu yönlerin gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, kabule göre de meraların tescile tabi yerlerden olmadığı düşünülmeden hazine adına tescili yoluna gidilmiş olması da doğru değildir.

Davalı belediyenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 4.4.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5308, Karar No: 2012/14610, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5308 E.  ,  2012/14610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,Yenimahalle İlçesi,Alacaatlı Mahallesi 61066 ada 2 parsel 5.blokta bulunan dairesine su abonesi olabilmek için 3810 TL kanal katılım bedeli ödediğini, abone olmak için ödemek zorunda kaldığını, ödediği 3810 TL.nin tahsiline ve şartsız olarak abonelik verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davacının kanal katılım ve şebeke bedeli olarak 304.82 TL.den sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan

2012/5308-14610

gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

İnşaat Mühendisi Kubilay Tatar tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacının 304.82 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödemesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak davacının bu meblağdan borçlu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/2554 esas sayılı dosyasında aynı bilirkişi tarafından davacının 2.782,93 TL. Kanal katılım ve şebeke bedeli ödemesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak dava sonuçlandırılmıştır.

Öyle olunca mahkemece bu konuda mahallinde bilirkişi heyeti marifetiyle inceleme ve araştırma yapılmalı ve özellikle davalı kurumun anılan konut alanında ada içi ve ada dışı tesislerin kim tarafından yapıldığı, ayrıca yeni tesis veya ıslah çalışması yapılıp yapılmadığı ayrıntılı olarak araştırılmalı, ıslah çalışması yapılmadığının saptanması durumunda şimdiki gibi karar verilmeli, aksi halde, dosyada mevcut bulunan tüm bilgi ve belgeler değerlendirilmek suretiyle katkı payı belirlenmelidir. Bu nedenle eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 209,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.