muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/67, Karar No: 2023/2605, Tarih: 14.02.2023

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13 üncü maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; şüpheli hakkında müşteki vekilinin şikayet dilekçesiyle 1456 ada 121 parsel numaralı taşınmazda bulunan apartmandaki bir dairenin maliki olduğu, şüphelinin ise apartmanın arka kısmındaki yeri hiçbir hakka dayanmaksızın işgal ettiği, bu nedenle Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtıklarını, bu davaya şüphelinin yapı kayıt belgesi ibraz ettiğini, ancak bu yapı kayıt belgesinin mevzuata aykırı verildiğinden daha sona talepleri üzerine Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nce iptal edildiği, şüphelinin söz konusu yerde yasal hakkının olmadığı, ayrıca yaptığı tadilat ile binanın fizyonomisini bozduğu, imar kirliliğine neden olduğu iddiasıyla şikayette bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça konu yere ait tapu kayıtlarının getirtilmesi, şüphelinin suça konu yerde imar kirliliğine neden olacak eylemi bulunup bulunmadığı hususunda uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak rapor alınması, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden sorularak yalan beyan üzerine yapı kayıt belgesi alınıp alınmadığı hususunun araştırılması, Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası da getirtilip incelenerek suça konu yerde hakkı olmayan yere tecavüz edip etmediğinin araştırılması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmektedir.

Bu nedenle itiraz merciince etkin soruşturma yapılmadığı dikkate alınarak, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/1916 değişik iş sayılı kararının, kısmen farklı gerekçeyle 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7986, Karar No: 2016/2404, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7986 E.  ,  2016/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli İlçesi ...Köyü 1302 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün çilek ürününe ait veri cetveline göre çok yıllık tarımsal ürün olduğu ve üretim evreleri itibariyle ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim giderlerinin yıllara göre değişkenlik gösterdiği, tek yıllık ürünlerle beraber münavebe planına dahil edilmesi halinde arazinin değerlendirilmesinde hatalı sonuçlara götürülebileceği gözetilerek çileğin münavebeye dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden çileği münavebeye dahil eden rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Kabule göre de; bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2014 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2466, Karar No: 2013/8413, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2466 E.  ,  2013/8413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyeti ile cinsel taciz ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2012 gün ve 2010/232 Esas, 2012/174 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından istenilmesi ve sanık ... müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 05.06.2013 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Necmettin Karabacakoğlu hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık müdafiine çağrı kâğıdının gönderildiği, parçasının döndüğü, ancak sanık müdafiin duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla;

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan, CMK.nın 156. maddesi uyarınca sanık ... için Ankara Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Savcısınca da uygun görülmekle zorunlu müdafii görevlendirilmesi için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaâsına göre duruşmanın 26.06.2013 saat 13.30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Sefer Gümüş hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... adına Ankara Barosundan görevlendirilerek gelen Av. ... 2. Tekgül huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 10.07.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... hakkında, cinsel taciz ve tehdit suçlarından dolayı CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nın 264. maddesi hükmü gözetilerek sanık müdafiin temyiz dilekçesinin itiraz olarak değerlendirilip mahallinde merciince gerekli karar verilmesi mümkün görülmekle, incelemenin her iki sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hamile olduğu ortaya çıkana kadar sanık ...'ın, çocuğunun bu sanıktan olmadığı anlaşılana kadar da sanık ...'in eylemleriyle ilgili şikâyette bulunmayan mağdurenin aşamalardaki beyanlarında sanıkların bahse konu eylemlerini açıklamaması için kendisini tehdit ettiklerine dair bir anlatımının da bulunmaması, mağdurenin sanık ...'ın kendisini rahatsız ettiğini, sanık ...'in ise kendisine nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu annesine ve yengesi olan tanık ...'e anlattığına ilişkin beyanlarının bu kişiler tarafından

doğrulanmaması, her iki sanığın da mağdure ile rızası ile cinsel ilişkiye girdiklerini söylemeleri ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların mağdureye nitelikli cinsel istismarda bulunmak için cebir veya tehdit kullandıklarını gösteren mağdurenin soyut beyanı dışında kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, her iki sanık hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek cezalarının anılan madde ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

doğrulanmaması, her iki sanığın da mağdure ile rızası ile cinsel ilişkiye girdiklerini söylemeleri ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların mağdureye nitelikli cinsel istismarda bulunmak için cebir veya tehdit kullandıklarını gösteren mağdurenin soyut beyanı dışında kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, her iki sanık hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek cezalarının anılan madde ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 11.04.2011 tarihli raporun sanık ...'ın eylemleriyle ilgili olduğu ve mağdurenin ruh sağlığının bu sanığın eylemleri nedeniyle bozulduğunun belirtildiği, buna karşın sanık ... yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin yaklaşık bir ay arayla gerçekleşmiş olmaları da gözetilerek, mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına sanık ...'in eyleminin bir etkisi olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak, sonucuna göre adı geçen sanığın cezasının TCK.nın 103/6. maddesi ile arttırılıp arttırılmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde ceza tayini,

CMK.nın 218/2. maddesi uyarınca ancak uygulanacak ceza hükümlerini etkilemesi durumunda mağdurun yaşıyla ilgili karar verilebileceği gözetilmeden, suç vasfına ve ceza hükümlerine etkisi olmayacak şekilde mağdurenin yaşının düzeltilmesine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Mahkemece, sanık ...'ın 13.10.2009 tarihinde mağdureyi bıçakla tehdit ederek ve zorla kendisine ait araca bindirdikten sonra aracın kapılarını kilitleyip boş araziye götürerek nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, sanık ...'in ise bu olaydan yaklaşık bir ay sonra evine şarj cihazı vermek için gelen mağdureyi rızası dışında hızla içeri çektikten sonra kapıyı kapatıp nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun oluşa uygun olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın cebir ve tehdit, sanık ...'in ise cebir kullanarak gerçekleştirmiş oldukları kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

02.07.2013 tarihinde verilen işbu karar 10.07.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2024/4390, Karar No: 2025/1233, Tarih: 11.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4390 E.  ,  2025/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1712 E., 2024/83 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/518 E., 2021/120 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen ve reddedilen tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi ve hükmedilen tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karara karşı davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup, davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmamıştır. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı-davalı erkeğin, kadının birleşen davasının kabulüne yönelik temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı-davalı erkek vekilinin kadının birleşen davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.Davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2.Davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı-davalı erkek vekilinin kadının birleşen davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25392, Karar No: 2015/36, Tarih: 12.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25392 E.  ,  2015/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait apartman nezdinde 1988 tarihinden itibaren haftanın salı ve cumartesi günleri 26 yıl temizlik yapmak suretiyle sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece, davacının davalıya ait ev işlerinde haftanın 2 günü çalıştığı, yapılan hizmetin sigortalı hizmet olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleri uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Hizmet akdinin unsurları; 1-Hizmetin belirli veya belirli olmayan bir zaman içinde görülmesi, 2-Hizmet akdinin konusu olan edimin işverene ait işyerinde yerine getirilmesi 3-Edimin ifası sırasında işverenin denetim ve gözetimi altında bulunması 4-Edimin ücret karşılığında yapılması ve ücretin zaman esası üzerinden saptanmasıdır. Ücret zaman itibariyle olmayıp yapılan işe göre verildiği takdirde dahi belirli ya da belirli olmayan bir zaman için alınmış veya çalışılmış oldukça hizmet akdi yine mevcuttur. Baskın olan bilimsel ve yargısal görüşlere göre "zaman" ve "bağımlılık" unsurları hizmet aktinin ayırıcı ve belirleyici özellikleridir. Çalışan kişi "zaman" ve "bağımlılık" unsurlarını gerçekleştirecek biçimde çalışmaktaysa aradaki çalışma ilişkisi hizmet aktine dayanıyor demektir. Bilindiği gibi zaman unsuru çalışanın iş gücünü belirli ya da belirli olmayan bir süre içinde işverenin buyruğunda

bulundurmasını kapsar. Hiç kuşkusuz çalışan bu süre içinde işveren veya vekilinin buyruğu ve gözetimi altında (bağımlı olarak) edimini yerine getirecektir.

Dosyadaki bilgi, belge ve tanık anlatımlarına göre davaya konusu apartmanın 3 katlı olduğu, yapılan işin hizmet aktine bağlı çalışma olduğu anlaşılmaktadır.

bulundurmasını kapsar. Hiç kuşkusuz çalışan bu süre içinde işveren veya vekilinin buyruğu ve gözetimi altında (bağımlı olarak) edimini yerine getirecektir.

Dosyadaki bilgi, belge ve tanık anlatımlarına göre davaya konusu apartmanın 3 katlı olduğu, yapılan işin hizmet aktine bağlı çalışma olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda, tarafların gösterdiği tanıklar ile yetinilmeyerek, civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar (diğer apartmanların kapıcıları, komşu market ve bakkal işleten ve çalışanları) ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan mahalle muhtarı veya azaları tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, dava konusu dönemlerdeki muhtarlıktan veya zabıtadan da sözü edilen binaya ilişkin kapıcılıkla ilgili kayıt ve belgeler olup olmadığı sorulmalı, varlığının tespiti halinde dosya içerisine yöntemince celbi sağlanarak davacının iddialarını teyit edip etmediği yönünden değerlendirme yapılmalı, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında davaya konu apartmanda davacının; temizlik hizmetleri dışında, her gün çöp toplama, apartman sakinleri için alışveriş yapma, ekmek vesaire ihtiyaçlarının alımı gibi hizmetleri yerine getirip getirmediği ve yaptığı işlerin gün içinde aldığı zaman dilimi belirlenmeli, dinlenen bir kısım tanıklar davacının başka yerlerede temizliğe gittiğini belirtiğinden, başka yerlere temizlik vs. gibi işlere gidip gitmediği tespit edilmeli; buna göre, tam zamanlı mı, yarı zamanlı çalışma mı olup olmadığının tespiti ile, yarı zamanlı çalışmanın kabulü halinde günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, buna ilişkin olarak gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde Kuruma bildirimi olmayan davacının çalışma süresi açıklığa kavuşturularak yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, 21-130-256 sayılı kararı)

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12226, Karar No: 2016/8158, Tarih: 26.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/12226 E.  ,  2016/8158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, anonim şirket sermaya artırımı ve sermaye devri sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca Yüksek 11.Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21/2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanunun 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.