muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12448, Karar No: 2017/12668, Tarih: 14.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/12448 E.  ,  2017/12668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; erkeğin davasının (166/1)'den kabulü, erkeğin davasının ıslahı, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi, erkek yararına hükmolunan tedbir nafakası yönünden davalı-davacı erkek tarafından ise; davasının zina hukuki sebebiyle kabul edilmemesi, kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, tazminat taleplerinin reddi, tedbir nafakasının miktarı ve mal rejimi tasfiyesine ilişkin davasının tefriki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14/11/2017 günü temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin mal rejimi tasfiyesine ilişkin davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı erkeğin zina davasına yönelik temyiz itirazlarının hasren yapılan incelenmesine gelince;

Davacı-davalı kadın zina, hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış ile evlilik birliğinin sarsılması sebeplerine ( TMK m. 161, 162 ve 166/1), davalı-davacı erkek ise birleşen davasında zina hukuki sebebine dayanmış sonra ıslah ile davasını mahkemece zina hukuki sebebi kabul edilmediği takdirde evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle (TMK 166/1) karar verilmesi yönünden ıslah etmiş ve boşanma talebinde bulunmuş, mahkemece her iki tarafta eşit kusurlu bulunarak, davaların 166/1-2. maddesi uyarınca kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; davacı birleşen dosya davalısı kadının, evlilik devam ederken, önceden tanıdığı ... isimli kişiyi sevgilisi olarak bir kısım tanıklara tanıttığı, kendisine ait iş yerine birlikte gelip, birlikte çıktıkları, kadının kocanın terk eyleminin sonra kendisine ait ayrı bir ev açtığı, bu kişiyle birlikte evin balkonunda gece saatlerinde alkol aldığı, birlikte alışveriş yaptıkları, ... hava limanında bu kişi tarafından karşılandığı fotoğraflarla ve dinlenen bir kısım tanık anlatımlarıyla bu vakıaların gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı-davalı kadının zinasının ispatlandığının kabulü gerekir. O halde davalı-davacı erkeğin zinaya dayalı (TMK m. 161) boşanma davasının kabul edilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen kadının boşanma davasına yönelik temyiz itirazları ile tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma ve inceleme kapsamı dışında kalan temyize konu mal rejimi tasfiyesine ilişkin bölümün ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.480 TL vekalet ücretinin, Gülnaziye'den alınarak Sedat'a verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.11.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/6361, Karar No: 2017/1733, Tarih: 30.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6361 E.  ,  2017/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), fuhuş (sanıklar ... ile ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ... fuhuş suçundan mahkûmiyetlerine, sanıkların diğer atılı suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delilerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ..., sanıklar ... ile .. müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından verilen beraat kararları ile sanıklar ... ve ... haklarında fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3399, Karar No: 2019/616, Tarih: 21.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/3399 E.  ,  2019/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 08.03.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.06.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... AŞ vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 29.04.2012 tarihinde vefat eden muris ...'ın terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, murisin kredi sözleşmesi sebebiyle mirasçılarına ihtarname gönderildiğini, mirasçıların ihtarnameye itiraz etmediğini, ... İcra Dairesi'nin 2013/308 sayısına kayıtlı icra takibinin yapıldığını, davacılardan ... ve ...'ın itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, itirazın iptali için ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/159 Esas sayılı davanın açıldığını, davacıların yine aynı mahkemenin 2012/537 Esas sırasına kayıtlı sigorta kaynaklı alacak talebinde bulunduğunu, bunun mirası kabullenme anlamına geldiğini, murisin bankanın ... Şubesine olan borcunu 25.09.2012 tarihinde mirasçılarının ödediğini, dava şartlarının oluşup oluşmadığının mahkemece araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, davaya bakma görevinin sulh hukuk mahkemesinde olduğunu, muris aleyhine ... 3. İcra Dairesi'nin 2011/4586 Esas sayılı dosyasında takip başlatıldığını, bu dosya için ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/569 talimat sayılı dosyasından davacılardan Münibe'nin emekli maaşından kesinti yapılması için muvafakat verdiğini, bu işlemin mirası kabullenme anlamına geldiğini, murise ait ... plakalı aracın araştırılması gerektiğini, dava şartlarının oluşup oluşmadığının mahkemece araştırılmasını talep ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk olarak davanın reddine karar verilmiş, davacıların temyiz talebi üzerine Dairemizin, 22.10.2015 tarihli, 2015/2510-9374 E.K. sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece ilk olarak davanın reddine karar verilmiş, davacıların temyiz talebi üzerine Dairemizin, 22.10.2015 tarihli, 2015/2510-9374 E.K. sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, TMK'nun 605/2. maddesi gereğince açılan mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. Ölüm tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır (TMK m. 605/2). Mirasçılar Türk Medeni Kanunu'nun 610. maddesinde yazılı aykırılık da bulunmadıkça yani zımnen mirası kabul etmiş duruma düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczinin tespitini isteyebilir. Türk Medeni Kanunu'nun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Dava alacaklılara husumet yöneltilerek görülür. Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgahı mahkemesidir. Ayrıca Türk Medeni Kanununun Velayet Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 39/2. fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekaletname sunulması da zorunludur.

Mahkemece, yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir. Mirasın hükmen reddine ilişkin olarak açılan davalarda, terekenin açıkça borca batık olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. İcra takibi sonunda aciz vesikası düzenlenmesi halinde terekenin borca batık olduğu kabul edilir. Aksi halde terekenin murisin ölüm tarihinde borca batık olup olmadığı, murisin malvarlığı bulunup bulunmadığının usulüne uygun olarak, bankalar, trafik tescil müdürlüğü, vergi daireleri, belediyeler, tapu müdürlüğü v.b. Kurum ve kuruluşlardan sorulması, murisin alacak ve borçları zabıta marifetiyle de araştırılarak aktif malvarlığı ile takibe konu borç miktarı gözönünde tutularak aktif ve pasifinin tereddüde neden olmayacak şekilde belirlenmesi, mirasçının mirası kabul anlamına gelen davranışlarda bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir.

Davacılardan ...'ın 08.09.2016 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi verdiği, mahkemece mazeret dilekçesinin kabul edilerek 24.11.2016 tarihli duruşma gününün adı geçen davacıya tebliğine karar verildiği, duruşma gününe dair tebligatın 12.10.2016 tarihinde davacının eşine tebliğ edildiği, davacı ...'ın 24.11.2016, 16.03.2017, 07.04.2017 ve 26.05.2017 tarihli duruşmalara mazeretsiz katılmadığı anlaşıldığından, HMK' nın 150. maddesi gereğince davacı ... açısından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken bu durum gözetilmeden davanın bu davacı açısından da kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacılar ... ve ... açısından ise, mahkemece terekenin aktifi ve pasifi tespit edilirken ölüm tarihinin esas alınmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece yapılması gereken iş, murisin ölüm tarihi itibariyle adına kayıtlı gayrımenkul, araç ve mevduatının bulunup bulunmadığının araştırılması amacıyla ilgili tapu, emniyet ve banka müdürlüklerine yazı yazılmalı, murisin davalılara ölüm tarihi itibariyle borçlu olduğu miktarı tespit edilmeli, davalı Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekilinin cevap dilekçesinde belirttiği muris adına kayıtlı ... plakalı aracın ölüm tarihi itibariyle değerinin belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı, emniyet müdürlüğünün murisin sosyal ve ekonomik durumunun tespiti amacıyla hazırladığı yazıda murisin ölmeden önce Harun Gültekin isimli kişiyle birlikte 2008'de ... ... Halıcılık isimli işyerini çalıştırdığını, işyerinin 29.04.2012 tarihinden beri faal olmadığı belirtildiğinden, işyerinin kapanması aşamasında davacıların mirası kabul anlamına gelebilecek davranışlarda bulunup bulunmadıkları araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6192, Karar No: 2014/7497, Tarih: 11.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6192 E.  ,  2014/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davalı tarafından, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazla ilgili 10 yıllık süre içinde orman sınırlamasına itiraz davası açılıp açılmadığı hukuk mahkemelerinden ve taraflardan sorularak, açılmış ise dava dosyası aslının istenerek dosya arasına konulması,

2) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu orman sınır noktalarının göründüğü orman tahdit haritası örneğininin ... istenerek dosyaya konulması,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 6 ya da 7 orman tahdit sınır (...) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3679, Karar No: 2012/11286, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3679 E.  ,  2012/11286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında yargılamanın konusunu oluşturan iddianameyle "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan dolayı kamu davası açıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4039, Karar No: 2011/7299, Tarih: 06.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4039 E.  ,  2011/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik kovuşturmaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/796, Karar No: 2011/4935, Tarih: 18.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/796 E.  ,  2011/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava 5 adet taşınmaz ile ortak murise ait olduğu iddia edilen taşınır malların ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece taşınır mallar hakkındaki davanın atiye terkedilmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, taşınmazların ortaklığının satış suretiyle Giderilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalılar ......., ........, ve ......., tarfaından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, taşınmazların cinsi, yüzölçümü, pay ve paydaş sayısı itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmalarına olanak bulunmamasına göre satışlarına karar verilmesinde bir usulsüzlük olmadığından temyiz eden davalıların 522, 529 ve 530 numaralı parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalıların 1009 ve 233 No'lu parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMUK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur.

Olayımızda; davaya konu 1009 parsel sayılı taşınmazda paydaş olarak adı geçen ...ve 233 parsel sayılı taşınmazda paydaş olarak adları geçen ...nın davada taraf olarak yer almadıkları görülmüştür. Mahkemece adı geçen paydaşlar davaya dahil edilmeden ve böylece taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün 522, 529 ve 530 numaralı parsellere ilişkin kısmının ONANMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle 1009 ve 233 numaralı parsellere ilişkin bölümünün BOZULMASINA,onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 18.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9956, Karar No: 2012/14778, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9956 E.  ,  2012/14778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davalıya yapılan karar tebliğinin, davalının yurtdışında ikamet ettiğinin dosya kapsamından anlaşılmış olmasına göre davalının temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmaktadır. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 485.46 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 6.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19692, Karar No: 2016/12367, Tarih: 27.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19692 E.  ,  2016/12367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.27.06.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/26780, Karar No: 2013/20299, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26780 E.  ,  2013/20299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 15.03.2005-14.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını, çalışma süresinin Sosyal Güvenlik Kurumu eksik bildirildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ve iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin kimin tarafından feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürmektedir. Davalı işveren ise işçinin görevinin gereği gibi yerine getirmediğini ve işyerinden ücretini ödemeden bir miktar deterjan çıkardığını, bunun anlaşılması üzerine de iş yerini terk ettiğini savunmuş ve bu hususta düzenlenmiş terk tutanağını dosyaya sunmuştur.

Davacı ve davalı tanıkları ortak anlatımlarında, davacının işyerinde fazla çalışma yaptığını, işçiye fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ve çalışma koşullarının ağır olması nedeni ile davacının işe bıraktığı yönünde beyanda bulunmuşlardır. Fesih sonrasında

işverence işçiye kıdem tazminatı ödendiği de görülmektedir. Tüm deliller bir arada değerlendirildiğinde, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı sebebe dayalı feshedildiği anlaşılmaktadır.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde ücreti ödenmeyen işçiye haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı tanınmıştır. İlgili düzenlemede sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.