muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9154, Karar No: 2016/2703, Tarih: 10.03.2016

Yönetmeliğin 7.maddesinde "bilgilendirme yükümlülüğünün gereği gibi yerine getirilmemiş, bilgilendirme formu gereği gibi teslim edilmemiş veya bilgiler gerçeğe aykırı düzenlenmiş ise bu hallerden her hangi birinin sigorta ettirenin kararına etkili olmuş ise sigorta ettirenin sigorta sözleşmesini feshedebileceği ve uğradığı zararının tazminini de talep edebileceği",

Yönetmeliğin 8.maddesinde "bilgilendirme formu içeriğinden akdedilecek sözleşmeye ilişkin genel uyarılar, sözleşme ile verilen teminatlar, sözleşmeye eklenebilecek özel hükümler...vs. bulunacağı"

Yönetmeliğin 9.maddesinde "bilgilendirme formunun en az iki nüsha düzenlenerek sigortacı tarafından kaşelenip imzalandıktan sonra bir nüshasının sözleşmeye taraf olmak isteyen kişiye imza karşılığı verileceği, imzanın sigorta ettirenin sigorta sözleşmesi ve işleyişi hakkında bilgi sahibi olduğu hususunda aksi ispat edilebilir karine teşkil edeceği" öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta,

Davacı, taraflar arasında düzenlenen 09.11.009-09/11/2010 tarihleri arasında geçerli bulunan Yat Sigorta Poliçesinin Sigorta Şartlarında belirtilen “I....” ibaresinin sigortacı tarafından sözleşmeye matbu olarak konulduğunu, karşılıklı müzakere edilmediğini, aydınlatılmadığını, bir tek sigorta şirketi ve bilirkişilerin anlayabileceği türden bir ifade olan bu teknik tabirin normal bir vatandaş tarafından biliniyor olmasının mümkün bulunmadığını, bu ibarenin “teknenin kurulu süratinin 17 mil üstünde olması sebebiyle pervane şaft ve bağlantılarında meydana gelen zararları istisna ettiğini” riziko gerçekleştikten sonra davalı ... şriketine müracatı sonucunda öğrendiği iddia ederek yabancı dilde yazılan bu ibarenin müzakere edilmemesi, kendisinin bu konuda bilgilendirilmemesi nedeniyle tazminat isteminin bu şarta dayalı olarak reddedilmesinin yasaya aykırı olduğunu iddia etmektedir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerde de görüldüğü üzere, sigorta sözleşmelerinde, sözleşmenin müzakere edilmesi ve sigorta ettirenin bilgilendirilmesi esas olup bu yükümlülük sigorta şirketinin üzerindedir.

Sigorta şirketi, yönetmelik hükümlerine göre sigorta ettireni, bilgilendirdiğini yine yönetmelikte öngörülen belgelerle ispat etmek zorundadır.

Eldeki davada, sigorta şirketi, poliçede yer alan bu hükümle ilgili davacıyı aydınlattığını, yasal delillerle kanıtlayamamıştır.

Bu halde Yönetmeliğin 7. maddesi gereğince davalı ... şirketi Bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirmediğinden davacının zararını tazmin ile yükümlüdür.

Kaldı ki, Türkçe düzenlenenen poliçe içerisinde yabancı dilde bu kavramların yer alması, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 11/ son maddesindeki “Sigorta Sözleşmelerinde Yabancı kelimelere yer verilmeyeceği, yabancı kelimelerin karşılığı olarak Türk Dil Kurumu tarafından belirlenen kelimelerin kullanımının esas olduğu” hükmüne de açıkca aykırılık teşkil etmektedir.

Kaldı ki, Türkçe düzenlenenen poliçe içerisinde yabancı dilde bu kavramların yer alması, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 11/ son maddesindeki “Sigorta Sözleşmelerinde Yabancı kelimelere yer verilmeyeceği, yabancı kelimelerin karşılığı olarak Türk Dil Kurumu tarafından belirlenen kelimelerin kullanımının esas olduğu” hükmüne de açıkca aykırılık teşkil etmektedir.

Sonuç olarak, Yabancı dilde poliçe metninde yer alan “I...” ibaresinin taraflar arasında müzakere edildiği, davacı ... ettirenin bu konuda aydınlatıldığı, davalı ... şirketince yasa ve yönetmelikte belirtilen yazılı delillerle ispat edilemediğinden, bu halde davalı ... şirketi davacının zararını tazmin ile yükümlü bulunduğundan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/12902, Karar No: 2015/3283, Tarih: 06.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/12902 E.  ,  2015/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 411 ada 9 parsel sayılı 3.688,20 metrekare yüzölçümündeki iki adet tek katlı kargir ev ve müştemilat ve tarla vasıflı taşınmaz ile 411 ada 10 parsel sayılı 1.908,46 metrekare yüzölçümündeki tarla vasıflı taşınmaz irsen intikal, taksim, ifraz, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetlliği nedeniyle 411 ada 9 parsel davalılardan ..., 411 ada 10 parsel davalılardan ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, irsen intikal nedenine dayanarak çekişmeli taşınmazların murisleri ... adına tescili için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli "411 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile ... mirasçıları adına kayıt ve tesciline" karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesinde "taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği" hükme bağlanmıştır. Somut olayda, temyize konu taşınmazlardan 411 ada 9 parsel sayılı taşınmazın “iki adet tek katlı kargir ev ve müştemilat ve tarla” vasfında olduğu, 10.11.2010 havale tarihli ziraatçı bilirkişi raporunda söz konusu taşınmaz üzerinde balık havuzları, depolar ve barınakların bulunduğu bildirilmiş ancak taşınmaz üzerinde kadastro tespitinden önce oluşturulan muhdesat hususunda hüküm kurulmamıştır. Hal böyle olunca, mahkemece taşınmaz üzerindeki muhdesatların kime ait olduğu, ihdas tarihi ve iktisap sebebine dair araştırma ve inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, bu hususun kararda tartışılmaması ve bu yönden hüküm kurulmaması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 06.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1849, Karar No: 2021/8974, Tarih: 23.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1849 E.  ,  2021/8974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hüküm süresi içinde davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine takipler yapıldığını, takiplerin semeresiz kaldığını, dava konusu taşınmazını mal kaçırma amacı ile davalı ...'e devrettiğini belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Mahkemenin, davanın reddine ilişkin kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 17 Hukuk Dairesinin 29.09.2015 tarih 2015/589 Esas 2015/9810 Karar sayılı ilamı ile, davalı borçlu ile üçüncü kişi arasında, satıştan önce ticari ilişki olduğunun sabit olduğu, bu hali ile davalı ...'in borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve amacını bilebilecek kişilerden olduğundan davanın kabulü ile takip konusu alacak ve ferileri ile sınırlı olarak iptaline karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş bu kararda yine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 25.11.2019 tarih 2017/4869 Esas 2019/11077 karar sayılı ilamı ile, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, dosya kapsamından dava konusu taşınmazın davalı üçüncü kişi Mehmet'in borcudan dolayı İzmir 26.İcra Müdürlüğünün 2013/3519 sayılı takip dosyasından yapılan ihale sonucu dava dışı ...'a 105.600,00 TL bedel ile satıldığının anlaşıldığından, bu durumda, davanın kabulü ile davalı ...'ten 105.600,00 TL'nin takip konusu alacak ve ferileri ile sınırlı olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmuş, bozmadan sonra davanın kabulü ile 105.600,00 TL nin takip konus alacak ve ferileri ile sınırlı olarak davalı ...’ten tahsiline karar verilmiş, karar davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve bozmaya uygun olarak karar verilmiş bulunmasına göre davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6.590,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına, 23.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17153, Karar No: 2024/2683, Tarih: 13.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/17153 E.  ,  2024/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/440 E., 2016/266 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuka aykırı olduğuna, müsadere kararı üzerinden nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve re'sen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, kesinleşmiş orman sınırları içinde tel örgü ile ormanlık alanın çevrilip otların temizlendiği ve evin bir kısmının ormanda olduğunun tespiti üzerine sanık hakkında tutanak düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, söz konusu evi kendisinin yaptığını, yaban hayvanlarını engellemek için ormanlık alanı tel çit ile başkalarına çevirttiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlarda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı ve sanığa ait evin de 2,55 m2lik kısmı ile 178 m2lik bahçenin bu alanda olduğu tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2011 tarihli ve 2011/271 Esas, 2011/553 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13472, Karar No: 2012/21246, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13472 E.  ,  2012/21246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.10.2009 tarih ve 2005/335-2009/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin önceki dönemde yönetim ve denetim kurulu üyesi olarak görev yaptıklarını, şirket ana sözleşmesine göre ödenmesi gerekli şirket ana sermeyesinin 1/4' lük kısmına isabet eden 125.000 TL ilk apel borcunun ödenmemesine rağmen, apel borcunun yönetim kurulu tarafından yerine getirilmesinin talep edilmediği denetim kurulu tarafından da denetim görevinin yerine getirilmediği bu suretle müvekkili şirketin zarara uğratıldığını ileri sürerek, 125.000 TL'nın faiziyle ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, yönetim kurulunun apel çağrısında bulunmaması neticesinde uğranılmış olduğu zararın ispatlanamadığı, bu nedenle yönetim kurulu ve denetim kurulunun sorumluluğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, yönetim kurulunun apel çağrısında bulunmaması neticesinde uğranılmış olduğu zararın ispatlanamadığı, bu nedenle yönetim kurulu ve denetim kurulunun sorumluluğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, apel borcunun zamanında tahsil edilmemesi nedeniyle şirketin uğradığı zararın, zarar sorumlusu bulunan yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerden tahsiline ilişkin olarakaçılmıştır. Davalıların eski yöneticisi oldukları şirket, bir sermaye şirketi olup, faaliyetlerini ortaklardan aldığı sermaye payları ile bundan elde ettiği kazançlarla yürütür. Hayatın olağan koşulları gereğince de sermaye payının zamanında tahsil edilmemesinin şirketi zarara uğratacağı tabiidir. Statüleri gereği basiretli bir tacir gibi hareket etmek durumunda olan davalı yönetim kurulu üyelerinin (E-TTK'nın 320/1. md.), bunları zamanında tahsil etmemesi, bu yönde herhangi bir faaliyette bulunmaması zarar oluşturduğu gibi, davalılar yönünden de kusur teşkil eder. Keza, bunları denetlemeyen denetçiler açısından da kusur oluşturur. Ayrıca, şirket zararının oluşması için, öncelikle sermaye taahhüt eden ortaklar aleyhine takipte bulunulmasına veya dava açılmasına da gerek yoktur. Zamanında tahsil edilmeyen apel borcu, şirket için zarar oluşturduğundan tahsilde tekerrür olmamak üzere şirket, kusursuzluklarını kanıtlayamaması halinde, bunu davalılardan isteyebilir. Mahkemece, bu hususlar nazara alınarak bir hüküm kurmak gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA,19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/594, Karar No: 2008/11341, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/594 E.  ,  2008/11341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihten itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davacının 01.04.1994 tarihinden dava tarihine kadar olan sürede tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Davacı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davacının 01.04.1994 tarihinden dava tarihine kadar olan sürede tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır. Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 12.04.1995 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacıyla ilgili olarak ilk ... prim tevkifatı yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.05.1995 tarihinden itibaren davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 01.04.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinmesine, yerine,

“1-Davacının 01.05.1995 tarihinden dava tarihine kadar olan sürede tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 10.07.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24839, Karar No: 2012/24566, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24839 E.  ,  2012/24566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi,... Mahallesi Parkoran sitesi 29086 ada 1 parsel, B-1 blok 26 no.lu parselde bulunan meskenine su abonesi olabilmek için 5.704,88 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek, talep edilen bedelden sorumlu olmadığının tespitine ve ödediği 5.704,88 TL.nin davalıdan tahsiline,ödemesi gereken bir bedel varsa tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının 5.531,87 TL.den sorumlu olmadığının,173,01 TL.den sorumlu olduğunun tespitine, 5.531,87 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.