muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3918, Karar No: 2024/7099, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3918 E.  ,  2024/7099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/183 Esas, 2023/597 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.03.2023 Tarihli ve 2022/619 Esas, 2023/194 Karar Sayılı Kararı

Genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının yerleşim yerinin ise İstanbul ili, Bağcılar ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 11. Tüketici Mahkemesinin 15.11.2023 Tarihli ve 2023/183 Esas, 2023/597 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davanın, davacı ... davalının kusurundan kaynaklı yapılan ödemenin rücusu için başlatılan ...İcra Müdürlüğünün 2022/12248 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını ve davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptali istemine ilişkin olduğu, davaya konu uyuşmazlığa ilişkin kesin yetkinin bulunmadığı, davalının 02.01.2023 tarihli cevap dilekçesi incelendiğinde davalının usulüne uygun bir yetki itirazı olmadan dosyanın yetkisizlik kararı ile gönderilmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, zorunlu trafik sigortacısının kendi akidine karşı açmış olduğu rücuen tazminat davasında yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 nci maddesi şöyledir:

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

6. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için ...İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği ancak yetkili icra dairesinin neresi olduğunu dilekçesinde belirtmediği, yapılan icra dairesinin yetkisine itirazın usulüne uygun olmadığı, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de dosya kapsamından taraflar arasındaki uyuşmazlıkta kesin yetki durumu bulunmadığı ve davalı tarafça cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunulmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ...1. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14812, Karar No: 2014/3746, Tarih: 13.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/14812 E.  ,  2014/3746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/02/2013

Numarası : 2011/950-2013/36

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işverenle 14.02.2011-31.08.2012 tarihleri arasında geçerli olacak sözleme imzaladığını, iş akdinin 17.03.2011 tarihinde sözlü olarak feshedildiğini ileri sürerek ücret ve bakiye süre ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, İngiliz dili eğitmeni gereksinimi duyulması üzerine davacıya şartlı bir teklif götürüldüğünü, ancak 1 aylık çalışmadan sonra gerekli hoca eğitimi ve branşlaşmanın tamamen farklı olduğu Akademik İngilizce dersleri için davacının dil eğitimi konusundaki eksiklikleri yüzünden pozisyona ancak ilgili hizmet içi eğitim kursu yapması koşulu ile uygun görüldüğünü, davacının kursu kabul etmediğini, davacının istenilen nitelikleri taşımaması, hizmet içi eğitim kursuna katılmayı reddetmesi sebebiyle davacı ile hizmet ilişkisi içerisine girme iradesinin bulunmadığını, iş sözleşmesinin belirsiz süreli hizmet ilişkisi sayılabileceğini, belirli bir süre kararlaştırılmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesi kurulmadığı, bu nedenle bakiye ücret talebinde bulunulamayacağı, davacının 16 Ocak 2011-16 Şubat 2011 tarihleri arasında belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı ve ücretinin ödendiği gerekçesiyle isteklerin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışmış olduğu süre ücretinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının 16.01.2011-16.2.2011 tarihleri arasında çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık bu çalışılan süre ücretinin ödenip ödenmediği noktasındadır. Mahkemece 06.04.2011 tarihinde davacının eşinin banka hesabına 4.037,60 TL yatırıldığı ve bu miktarın davacının ücreti olduğu gerekçesi ile ücret isteğinin de reddine karar verilmiştir. Oysa davacının eşi ...James Willmann da davalı işyerinde çalışmaktadır. Davacının ücretinin eşinin hesabına yatırılması hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi bu ücret yatırma işleminde herhangi bir şerh de bulunmamaktadır. Ücretin ödendiğini ispat yükü işverende olduğuna ve ücretin ödendiğininde yazılı belge ile ispatlanmadığına göre çalışılan süre ücretinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12498, Karar No: 2007/14921, Tarih: 21.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12498 E.  ,  2007/14921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1946 tarihli ilk orman tahdidi ile 1987 yılında yapıldığı anlaşılan 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği ile,

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/11/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5000, Karar No: 2012/3204, Tarih: 07.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5000 E.  ,  2012/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve paydaşları ile davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 22/b maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında dava konusu 2016 parsel sayılı 12.751,30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz şahıs tapu kayıtlarının uymadığı gerekçesiyle davalı Hazine adına tespit edilerek kesinleşmiştir. Davacı ... ve paydaşları tapu kayıtlarına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın adlarına tapuya tescili istemiyle tapu iptal ve tescil davası açmıştır. Yargılama sırasında ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın miras bırakanı ... mirasçıları ve davacı taraf adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Daha sonra ... mirasçıları ... ve paydaşları davalı olarak davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 1/2 payının davacı tarafın miras bırakanı ... mirasçıları ve 1/2 payının ise katılan tarafın miras bırakanı ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve paydaşları ile davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunma, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı ve katılan tarafın tutunduğu 10.3.1967 tarih 96, 97 ve 98 sayılı tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada anılan tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmüne göre kayıtların haritaya dayanması halinde kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirlenmesi gerekir.

Öte yandan bir mirasçının ancak Kadastro Mahkemesinde tereke adına dava açabileceği, Asliye Hukuk Mahkemesinde ise bir mirasçının ancak payına yönelik tapu iptal ve tescil davası açabileceği gözardı edilerek, ... terekesi adına katılan ...’nun davasının miras payı ile sınırlı görülmemesi isabetsizdir.

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı ve katılan tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları ile birlikte Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı ile Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak belirlenmeli, başka taşınmazlara revizyon görmüş ve davalı oldukları saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişiler, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının haritalarının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kuşkusuz tapu kayıtlarının dayanağı haritalar yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye dayanılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, bu yolla dava konusu taşınmazın davacı ve katılan tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın davacı ve katılan tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden anılan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı belirlenmeli, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, katılan ...’nun davasının payı ile sınırlı olarak görülmesi, adlarına tescile karar verilecek kişilerin kimlik bilgileri ve paylarının hüküm yerinde yazılması gerektiği düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davacı ... ve paydaşları ile davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ... ve paydaşlarına iadesine, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2243, Karar No: 2023/4876, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2243 E.  ,  2023/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1667 E., 2022/1916 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ortaköy (Aksaray) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2014 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocukları olduğunu, kadının, erkeği beğenmediğini söyleyerek ortak konutu terk ettiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadına, dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen davalı kadın tarafından yasal süresi içerisinde cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A.İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 08.09.2017 tarih ve 2016/366 Esas, 2017/267 Karar sayılı kararı ile davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun)164 üncü maddesi hükmü uyarınca terk hukuki sebebine dayalı boşanma davası olduğu, davacı erkek tarafından davalı kadına eve dönmesi amacıyla terk ihtarında bulunulmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

A.İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 08.09.2017 tarih ve 2016/366 Esas, 2017/267 Karar sayılı kararı ile davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun)164 üncü maddesi hükmü uyarınca terk hukuki sebebine dayalı boşanma davası olduğu, davacı erkek tarafından davalı kadına eve dönmesi amacıyla terk ihtarında bulunulmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 11.02.2020 tarih ve 2019/90 Esas, 2020/166 Karar sayılı kararı ile her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davanın terk hukuki sebebine dayalı boşanma davası olduğu ve dava şartı yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmişse de tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; davanın evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma istemine ilişkin olduğu, İlk Derece Mahkemesince hukuki nitelendirmede hata yapıldığı ve talep edilen boşanma istemi yönünden delillerin değerlendirilmediği belirtilerek; davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının, herhangi bir sebep göstermeden ortak konutu terk ettiği, bu hususun dinlenen tanık beyanları ile ispatlandığı, davalı kadın tarafından süresinde cevap dilekçesi sunulmadığı ve erkeğe yüklenecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi hükmü uyarınca aylık 500,00 TL tedbir nafakası, kadının süresinde yoksulluk nafakası talebi olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuğun yaşı, ihtiyaçları, tarafların ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakası, kadının süresinde iştirak nafakası talebi olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili İlk Derece Mahkemesince kadın ve ortak çocuk yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; tedbir nafakaları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç