muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14147, Karar No: 2018/5712, Tarih: 26.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14147 E.  ,  2018/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2016 tarih ve 2014/312-2016/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin acenteliğini yaptığı "..." isimli geminin ...iskelesinde yanaşmış halde bulunurken davalıya ait "..." isimli geminin aynı iskeleye hatalı şekilde yanaşma manevrası yaptığı esnada çatmaya maruz kaldığını, çatma hadisesinde ... gemisine herhangi bir kusur atfının mümkün olmadığını, geminin tamir masrafları bakımından müvekkili uhdesinde oluşan zarardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 35.000 ... çatma tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olay günü ... gemisinin iskeleye hatalı yanaşmasının sözkonusu olmadığını, çatmanın vuku bulmasında ... gemisinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca 06/07/2016 tarihinde ... isimli geminin ... Bölgesindeki ... iskelesinde rıhtıma yanaşmak üzere manevra yaptığı esnada rıhtımda bağlı olan ... isimli gemiye kıç tarafından çarptığı, sözkonusu çatma hadisesinde her iki gemide de hasar meydana geldiği, çatma anında ... isimli geminin rıhtımda bağlı vaziyette olduğu, sözkonusu gemiye kusur izafe edilemeyeceği, olay anında ... gemisinde kılavuz kaptan bulunmasının geminin kusur oranını değiştirmeyeceği, ... isimli geminin tam ve asli kusurlu olduğu, zarar miktarının 26.702,39 ... olduğu gerekçesiyle 26.702,39 ... 06/07/2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince işleyecek dolar faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.694,72 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2839, Karar No: 2010/1762, Tarih: 24.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/2839 E.  ,  2010/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, evin balkon kapısının kilidini aletle kırmak suretiyle açıp içeri girerek, hırsızlık suçunu işlemesi biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması,

2- Sanığın, soruşturma aşamasında eylemini saat 08.00 sıralarında gerçekleştirdiğini, kovuşturma aşamasında ise, saat 22.00 sıralarında girdiğini kabul etmesi karşısında, karar yerinde 5237 sayılı Yasanın 143. maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının; 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli

gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde indirim yapılması,

4- 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, anılan Yasa ve maddesine aykırı biçimde, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,

5- Hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesi yönünden değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının korunmasına,. 24/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8389, Karar No: 2014/7477, Tarih: 12.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8389 E.  ,  2014/7477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin usta askerlik görevini yaptığı sırada, idareye ait aracın bakımlarının gerektiği gibi yapılmaması nedeniyle komutanların emriyle askeri araç kullanırken lastik patlaması sonucu meydana gelen trafik kazası sonucu kolunun kırıldığını, davalılardan doktor ...’in müvekkilimin koluna koyduğu teşhisin gerektirdiği tedavi olan cerrahi müdahale yerine kolu alçıya almakla yetindiğini, davalı Milli Savunma Bakanlığı’na ait hastanede uygulanması gereken tedavi yapılmayarak müvekkilin iş kulunun çürümeye bırakıldığını, bunların sonucunda sol kolunda % 57 oranında fonksiyon kaybı oluştuğunu ve hizmet kusuru nedeniyle müvekkilinin sakat kaldığını bildirerek uğranılan maddi ve manevi zararın tespitiyle şimdilik 10.000,00 TL maddi zarar ve 10.000,00 TL manevi tazminatın 22.09.2008 tarihinde itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili, yargı yolu itirazı ve zaman aşımı definde bulunup davacının düşme nedeniyle kendi kusuru ile kolunun kırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, yargı yolu, husumet ve zaman aşımı itirazında bulunup suçlamaların gerçekle ilgisi olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre davalı Milli Savunma Bakanlığı aleyhine açılan davanın İdari Yargı yolunun görevli olması, davanın askeri yüksek İdare Mahkemesi’nin görevinde kalması nedeniyle ve adli yargı yolunun caiz bulunmaması nedeniyle usulden reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kamu görevlisine hizmet kusurundan kaynaklanan zarara ilişkin olarak husumet yönetilemeyeceğinden husumet nedeniyle reddini karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34456, Karar No: 2015/11910, Tarih: 02.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34456 E.  ,  2015/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/123657

MAHKEMESİ : Küre(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2014/6 (E) ve 2014/27 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Mağdurun kolluk aşamasında detaylıca anlattığı olay ve iddia ile uyumlu adli rapor ve dosya kapsamı karşısında, sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8310, Karar No: 2012/19567, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8310 E.  ,  2012/19567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile ... Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.765.04 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 17.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay 2012/8310-19567

içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7668, Karar No: 2024/16466, Tarih: 05.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7668 E.  ,  2024/16466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/223 E., 2016/303 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılanın aşamalarda alınan ifadelerinde, suça konu matkabın çalındığı aracını ...No.lu sokağına park ettiğini, sanığın aracın bagajında bulunan matkabı çalarken gördüğünü ve hemen kolluk görevlilerine haber verdiğini, kolluk görevlileri olay yerine geldiğinde katılanın sanığın kaçış istikametini göstermesi üzerine kesintisiz takip olmaksızın yapılan araştırmada sanığın İnönü Mahallesi, 30/6 No.lu Sokak'ta yakalandığı nazara alındığında eylemin tamamlandığı gözetilmeden hırsızlık suçundan kurulan hükümde yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, tayin olunan uzun süreli hapis cezasının seçenekli yaptırıma çevrilemeyeceği gözetilmeden adlî para cezasına çevrilmesine karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4156, Karar No: 2016/7992, Tarih: 11.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2016/4156 E.  ,  2016/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü müştekilerin çalıştıkları özel hastanenin doğumhane bölümünde giyinme odasında bulunan dolapların üzerindeki müştekilere ait iki ayrı çantanın içerisinden cüzdanlarını çaldığı olayda; sanığın hastanede soyunma odasında bulunan çantaların birden fazla kişiye ait olduğunu objektif olarak bilebilecek durumda olduğu, fiilin tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğundan söz edilemeyeceği, bu itibarla zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın müşteki sayısınca hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanarak hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16740, Karar No: 2008/5984, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16740 E.  ,  2008/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, tayin olunan 06.05.2008 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ile karşı taraftan davacı Hazine vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz Akçatekir Beldesi, Akça Mahallesi Yeniköy Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., Topakardıç, Boyun, İledinli Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «Tekir Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif

yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın Tekir Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen Şıhlı Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim Akça (eski adı Şıhlı) Köyü sınırı içersinde kaldığını, Şıhlı Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Şıhlı Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Şıhlı Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı Şıhlı olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle Şıhlı Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, Şıhlı Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın Şıhlı Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim Şıhlı Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim Şıhlı Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa Şıhlı Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten Şıhlı Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin

uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8371, Karar No: 2006/10290, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8371 E.  ,  2006/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Bala İlçesi Sos.Yar. ve Day.Vakfı aralarındaki alacak davasına dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 1.2.2005 günlü ve 2004/226-2005/17 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 30.1.2006 günlü ve 2005/11399-2006/327 sayılı ilama karşı davalı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 136,00 YTL para cezası ile 25,10 YTL karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.