muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12959, Karar No: 2009/21669, Tarih: 05.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/12959 E.  ,  2009/21669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, bonoya dayalı olarak borçlular aleyhine Ankara İcra Dairesinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçmiştir. Borçlulardan ..................... .................... San.Tic.Ltd.Şti. süresinde imzaya itirazın yanında Ankara İcra Dairesinin yetkisine de itiraz etmiş ve yetkili icra dairesi olarak Çayeli İcra Dairesini göstermiştir.

Diğer takip borçlusuna henüz ödeme emri tebliğ olunmadığından  bu aşamada Ankara İcra Dairelerinin yetkisi bu borçlu yönünden kesinleşmemiştir.

Ancak; takip dayanağı bonoda, tanzim yeri ve borçlunun ikametgah Çayeli olup, davacı yönünden Ankara İcra Daireleri yetkili değildir. Borçlu, itirazında yetkili olarak Çayeli İcra Dairesini göstermiş olduğuna göre, mahkemece yetki itirazının kabulü ile Çayeli İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar vermek gerekirken senette yetkili kılınan Rize İcra Dairelerinin yetkili olduğu yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18114, Karar No: 2013/6526, Tarih: 28.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18114 E.  ,  2013/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.09.1997-15.10.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde askerlik süresi dışında çalıştığını, önce kuyumcu kalıpçısı çırağı olarak, sonra kalfa ve usta olarak hizmet verdiğini, hafta içi saat 08.30-19 saatleri arasında, cumartesi günleri 08-15 saatleri arasında çalıştığını, haftalık çalışmanın çok üzerinde çalıştığını ancak fazla mesai ücreti ödenmediğini, milli bayramlarda da sürekli çalışmasına karşın ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını belirterek müvekkilinin kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyeri ortağı Ramazan Aydemir'in arkadaşının oğlu olduğunu, davalı işyerinde iddia edilen tarihte çalışmaya başlamadığını, yalnızca yaz aylarında kısa süreli olarak çalıştığını, devamlı bir çalışması bulunmadığını ve işyerine sürekli geç geldiğini, çeşitli mazeretler bildirdiğini, bir çok kez uyarılmasına karşın tavırlarının devam ettiğini, askere gidip geldikten sonra başka bir işyerinde sekiz ay kadar çalıştıktan sonra yeniden ısrar üzerine davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının haklarının tamamının ödendiğini, izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından işçilik haklarının ödenmemesi sebebiyle haklı sebebe dayanılarak feshedildiği değerlendirilerek, delil durumu ve yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre hata tatili ücreti isteği reddedilmiş, diğer talepler ise hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çırak olarak çalıştığı süre hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, İşçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili 4857 sayılı Kanun'un 77-89 hükümleri hariç, çıraklar hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çırak olarak çalıştığı süre hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, İşçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili 4857 sayılı Kanun'un 77-89 hükümleri hariç, çıraklar hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.

3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu'nun 3/C maddesine göre çırak, “Çıraklık sözleşmesi esaslarına göre bir meslek alanında mesleğin gerektirdiği bilgi ve beceri ve iş alışkanlıklarını iş içerisinde geliştiren kişi” olarak tanımlanmıştır. Adı geçen Kanun'un 9. maddesi uyarınca, ilköğretim okulunu bitirmiş ve 14-19 yaş arasında olanlar, bir mesleğe hazırlık amacı ile çıraklık dönemine kadar işyerlerinde aday çırak olarak eğitilebilirler. Ancak, 10. maddeye göre ondokuz yaşından gün almış olanlardan daha önce çıraklık eğitiminden geçmemiş bulunanlar, yaşlarına ve eğitim seviyelerine uygun olarak düzenlenecek meslekî eğitim programlarına göre çıraklık eğitimine alınabilir. Aday çırak veya çıraklar, mesleğin özelliklerine göre haftada sekiz saatten az olmamak üzere genel ve meslekî eğitim görürler. Bu eğitime katılmaları için aday çırak ve çırak öğrencilere ücretli izin verilir. Mevsime göre özellik arz eden mesleklerde teorik ve pratik eğitim belirli aylarda bloklaştırılmış olarak yapılabilir. Kanun'un 18. maddesine göre, yirmi ve daha fazla personel çalıştıran işletmeler, çalıştırdıkları personel sayısının yüzde beşinden az, yüzde onundan fazla olmamak üzere meslekî ve teknik eğitim okul ve kurumu öğrencilerine beceri eğitimi yaptırır. Vardiya usulü veya mevsimlik olarak faaliyet gösteren işletmelerde eğitim görecek öğrenci sayısının tespitinde, gündüz vardiyasında veya faaliyet gösterdiği mevsimde çalışan personel sayısı esas alınır. 20. maddeye göre işletmelerde beceri eğitimi gören öğrencilerin teorik eğitimi, meslekî ve teknik eğitim okul ve kurumlarında veya işletmelerin eğitim birimlerinde yapılır. Çalışma saatleri içinde yapılacak teorik eğitim haftada oniki saatten az olamaz. Bu eğitim yoğunlaştırılmak suretiyle de yapılabilir. Teorik eğitim günlerinde öğrenciler ücretli izinli sayılırlar.

Onsekiz yaşını bitirmemiş çıraklar 1475 sayılı Kanun kapsamı dışında sayılmışken, 4857 sayılı Kanun'da böyle bir sınırlama getirilmemiştir. Dolayısıyla 4857 sayılı Kanun döneminde kişi on sekiz yaşını bitirse dahi, mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve iş alışkanlıklarını almaya devam ediyor ve gelişmesini sürdürüyor ise çıraklık konumu değişmeyecektir. Çırak ile işveren arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemesinde değil, görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir. İşveren ile çırak arasında iş ilişkisi var ise de yapılan işin gereği çırak İş Kanunu hükümlerinden yararlanamamaktadır.

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davacının işyerinde 28.03.2006-31.10.2006 arası çalışması görünmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanlarına göre, iddia gibi 01.09.1997-15.10.2009 arası çalıştığı kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. İşçi 05.08.1986 doğumlu olup, hizmet başlangıcı kabul edilen 01.09.1997 tarihinde onbir yaşındadır. Tanık anlatımlarına göre işe çırak olarak başladığı anlaşılmaktadır. Ancak tüm süre hesaplamalarda dikkate alınmıştır, oysa çırak olarak çalıştığı sürenin yukarıda açıklandığı şekilde belirlenerek değerlendirme dışında bırakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozma sebebidir.

3-Dosya içeriğine göre, davacının çalışması sırasında askerlik hizmetini yerine getirmek için işyerinden ayrıldığı, daha sonra tekrar işe başlayarak fesih tarihine kadar çalışmasını sürdürdüğü anlaşılmaktadır.

4857 sayılı Kanu'nun 120. maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte olan 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendinde, işçinin muvazzaf askerlik hizmeti sebebiyle iş sözleşmesini feshi halinde, kıdem tazminatı talep hakkı doğacağı hükme bağlanmıştır.

Mahkemece, davacının askerlik sebebiyle işyerinden ayrı kaldığı dönem net olarak belirlenmeli, her iki taraftan sorularak ayrıldığı sırada işverenden kıdem tazminatı alıp almadığı tespit edilmelidir. Eğer davacı askerlik sebebiyle ayrıldığında kıdem tazminatı almış ise artık iki dönem hizmet süresinin birleştirilmesi düşünülemez. Ancak tazminat almamış ise iki dönem eklenerek kıdemin belirlenmesi doğru olacaktır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11092, Karar No: 2007/1769, Tarih: 05.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/11092 E.  ,  2007/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde çatı onarımına izin ve onarım giderinin davalılardan arsa payı oranında tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili Av....tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davaya konu 2231 ada 18 parselin dosyaya getirtilen tapu kaydında anayapının bazı bağımsız bölümlerinin arsa payının % olarak belirtildiği görüldüğünden yeniden tüm bağımsız bölümleri ve maliklerini, özellikle arsa payı % olarak belirtilen bağımsız bölümlerin arsa payını gösteren tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12503, Karar No: 2017/2111, Tarih: 18.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12503 E.  ,  2017/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, Bakanlık vekili tarafından hükümden önce sunulan katılma dilekçesi ve hükümden sonra sunulan temyiz istemli dilekçede de açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan ... Avukat ...’nun ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hacettepe Üniversitesinin 22.07.2016 tarihli heyet raporunda olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi gereğince sanık hakkında uygulanacak lehe kanun belirlenirken, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu kabul edilip karma uygulama yapılamayacağı da gözetilerek, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri birlikte olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle sanığın belirlenecek lehe kanuna göre mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1536, Karar No: 2010/3525, Tarih: 28.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1536 E.  ,  2010/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, Kınalıkoç Köyü Tüzel Kişiliği ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 05.10.2009 gün ve 79/144 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi DSİ Genel Müdürlüğü vekili ile Hazine temsilcisi taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, mevkii ve sınırları belirtilen taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer davalı ... Temsilcisine dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen yargılama oturumlarına katılmamış cevap da vermemiştir.

Davaya katılan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili, dava konusu taşınmazın taşlık ve kıraç niteliği ile tapulama harici bırakıldığını, imar ve ihya edilmediğini, ayrıca sözkonusu taşınmazın firari ve mütegayyip kişilerden kalan taşınmazlardan bulunduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, teknik bilirkişiler tarafından düzenlenen 29.06.2009 havale tarihli krokili raporda kırmızı renkle boyalı A, B ve C harfleri ile gösterilen arazi ile araziyi ikiye bölen ve henüz üzerinde kamulaştırma işlemi yapılmamış yoldan oluşan toplam 39.920,38 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1971 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında tesbit harici bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri uyarınca tescili isteğine ilişkindir.

Dava, 1971 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında tesbit harici bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri uyarınca tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen 3.10.2007 tarih 2006/98-2007/127 esas ve Karar sayılı ilk hükmün, eksik inceleme ve araştırma nedeni ile bozulmasına ilişkin bulunan ve yapılması gerekli hususların açıklandığı Dairenin 07.04.2008 gün 2008/1709-1942 Esas ve Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, tüm gerekleri yerine getirilmeden yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Davaya dahil edilen DSİ Genel Müdürlüğü vekili, dava konusu taşınmazın firari ve mütegayyip şahıslardan kaldığını ve zilyetlik yoluyla iktisabının mümkün bulunmadığını bildirmiş, mahkemece bu konuda araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Mahkemece kabulüne karar verilen taşınmazların arasından DSİ Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırma işlemi yapılmaksızın Ahlat Ovakışla Sulaması İnşaatının Y-1 kanalı geçtiği anlaşılmış, ne var ki yapıldığı tarih sorulup belirlenmemiştir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın sondaj ile motopompla sulandığını bildirmişler, ziraatçı uzman bilirkişi ise 5403 sayılı Kanun kapsamında kuru tarım arazisi olduğunu açıklamıştır. Kaldı ki taşınmazın ortasından DSİ tarafından yapılmış olan sulama kanalı geçmektedir. Bu bakımdan taşınmazın sulu ve kuru nitelikte olup olmadığı yönünden duraksama doğmuştur. Evvelce imar ihya edilerek tarım arazisi olarak 40 yıldan fazla süre ile davacının tasarrufunda bulunduğu yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından bildirilen, teknik bilirkişilerinin 29.6.2009 tarihli raporunda A, B ve C harfleriyle gösterilen yerlerin arasında kalan ve 935,94 m2 yüzölçüme sahip yolun DSİ tarafından açılan kanalın üzerinin çakıl ile kapatılması sonucu meydana geldiği ve halen kanal yolu niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Kamu malı niteliğinde bulunan böyle bir yerin, özel mülkiyet şeklinde tapuya tescili mümkün bulunmamaktadır. Koşulları var ise, mülkiyetinin tespitine karar verilebilir.

O halde mahkemece, teknik bilirkişilerin düzenlediği kroki de eklenip DSİ’ye müzekkere yazılarak dava konusu yerdeki kanal çalışmalarının yapıldığı tarihin sorulması, 935,94 m2 yüzölçümlü taşınmazın mevcut hali ile kamu emlakına dönüştüğü göz önünde tutularak, kanalın yapıldığı tarihe kadar kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğunun belirlenmesi halinde tapuya kayıt ve tesciline değil, mülkiyetin davacıya ait olduğunun tesbitine karar verilmesinin düşünülmesi gerekir. Bundan ayrı, taşınmazın çevresinde bulunan ve Hazine adına 4753 sayılı Kanuna göre belirtmesi yapılıp Hazine adına tescil edilen 163, 170, 171, 172, 174 sayılı taşınmazlara ilişkin belirtme tutanaklarındaki açıklamalardan kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden oldukları açıklanmıştır. Bu bakımdan tescile konu taşınmaz bölümlerinin de kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olup olmadığının, dağıtıma tabi tutulup tutulmadığının araştırılarak belirlenmesi, dava konusu taşınmazların nitelik itibariyle kazanılmaya elverişli yerlerden bulunup bulunmadığının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması, 5403 sayılı Kanunla Değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/2. fıkrası gereğince taşınmazın kuru ya da sulu nitelikteki yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, taşınmazın ortasından geçen DSİ kanalından yararlanma olanağı bulunup bulunmadığının, yerel imkanlarla sulama imkanının da nazara alınarak bu konuda uzman bilirkişi ziraat mühendisinden gerekçeli rapor alınması, aynı şekilde durumun yeniden DSİ ilgili Bölge Müdürlüğü ile İl Özel Müdürlüğünden sorulup belirlenmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalılar Hazine temsilcisi ile DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34099, Karar No: 2017/13838, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34099 E.  ,  2017/13838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğünün ihale ettiği, ... ... enerji nakil hattı yapım işinde, ihaleyi alan davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'nin alt işvereni ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, yapılan işin dağın başında şantiye şartlarında gerçekleştirilen mesleki riski yüksek olan son derece teknik bir iş olduğunu, müvekkilinin hafta sonlarıda dahil olmak üzere her gün 06:00 ilâ 19:00-20:00 saatlerine kadar çalıştığını ancak müvekkilinin bu güne kadar herhangi bir şekilde fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, 4857 sayılı İş Kanunu gereğince davalılardan ihale makamı TEİAŞ'ın ödenmeyen son üç aylık işçilik alacaklarından diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkiline ödenmeyen ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, her hak ediş döneminde şantiyelere asılması gereken ilanların asıldığını ancak dava konusu alacaklar ile ilgili olarak müvekkiline herhangi bir başvuru yapılmadığını, müvekkili kurumun dava konusu işin yapımında ihale makamı olduğundan davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca dava dilekçesinde iddia edilen günlük yevmiyenin fahiş miktarda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. vekili, ihale makamı tarafından gerekli duyurular yapılıp işçi ücretlerinin ödendiği kesinleşmeden kendilerine ödeme yapılmadığını, davacının hiçbir alacağı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yetkilisi, diğer davalı ... A.Ş. firmasının alt işvereni olduklarını, davacının söz konusu işte çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilen ücret miktarının doğru olduğunu, işçilerin alacaklarını ödeyemediklerini, ancak ücret dışında hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerini kabul etmediklerini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, davalı alt işverenin ücrete dair kabul beyanı, ihale makamı TEİAŞ ile yüklenici ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'yi bağlamaz ise de, kendisi yönünden bu beyanın bağlayıcı olduğu, bu itibarla, alt işveren ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yönünden, dava dilekçesinde iddia edilen ve alt işveren tarafından kabul edilen ücret miktarına göre de alacak hesaplanmalı, ancak mahkemece tespit edilen ücrete göre yapılan hesaplama oranındaki farktan diğer davalıların sorumlu tutulmaması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda kurulan hüküm sair yönlerden isabetli ise de, hüküm fıkrasına göre, ihale makamı olan TEİAŞ'ın üç aylık ücret alacağını aşar nitelikte sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda; hüküm fıkrasının birinci bendinin (a) ve (b) ayrımlarında yer alan “bütün davalılardan” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.