muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/836, Karar No: 2013/3559, Tarih: 06.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/836 E.  ,  2013/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/293279

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/02/2010, 2008/73 (E) ve 2010/26 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

18/01/2010 tarihli oturumda vekili tarafından şikayetçi olunduğu hususu açıkça dile getirilmiş olan mağdur D..'a, davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması, davaya katılmak istediği takdirde ise 237. ve 238. maddeleri uyarınca bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Usule aykırı olup, sanıklar C.. B.., M.. müdafiileri ile mağdur D.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10734, Karar No: 2015/9053, Tarih: 13.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10734 E.  ,  2015/9053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ahlat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2014

NUMARASI : 2014/90-2014/104

Taraflar arasında görülen davada Ahlat Sulh Hukuk Mahkemesi ve Tatvan Kadastro Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 20.03.2013 tarihli dilekçe ile; 1625 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 560 m2 olması gerekirken 200 m2 olarak tespit edildiğini, 360 m2 eksikliğin 1626 parselde kaldığını ileri sürerek 1626 parselin tespitinin iptal edilerek 360 m2 yüzölçümlü kesiminin mirasbırakan Fahrettin Özdemirli adına tescili istemiyle Ahlat Kadastro Mahkemesinde dava açmıştır. Ahlat Kadastro Mahkemesinin kapatılması üzerine dava dosyaları Tatvan Kadastro Mahkemesine devredilmiştir.

Tatvan Kadastro Mahkemesi; "...1626 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 27.03.1973 tarihinde kesinleştiği, davanın 3402 sayılı Kanunun 41. maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesince çözümleneceği..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Ahlat Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise; "...davanın Kadastro Mahkemesinde görülmesi gerektiği..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Ahlat ilçesi Ovakışla köyünde 1972 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 1625 parsel sayılı 200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 300'er m2 yüzölçümlü iki adet tapu kaydı uygulanarak arsa cinsi ile Fahrettin Özdemir ve ortakları adlarına tespit edilmiştir. Fahrettin Özdemir 27.03.1973 tarihli dilekçe ile; 1625 parsel sayılı taşınmazın tamamının kendisine ait olduğunu, paydaşların haklarının bulunmadığını ileri sürerek tespitin iptal edilerek adına tescil edilmesini istemiştir. Komisyonca mahallinde 14.12.1974 tarihinde yapılan inceleme sırasında Fahrettin Özdemir, 1625 sayılı parselin yüzölçümünün 600 m2 olması gerekirken 200 m2 olarak tespit edildiğini, eksikliğin 1626 ve 1627 sayılı parsellerde kaldığını, bu yanlışlığında düzeltilmesini istemiştir. Tatvan Bölge Tapulama Müdürlüğü 07.03.1975 gün ve 159 sayılı karar ile "1625 parselin tamamının F. Ö.'e ait olduğu, R. İ. tarafından düzenlenen krokide (A) ve (B) harfi ile işaretlenen sırasıyla 105 m2 ve 201 m2 yüzölçümlü kesimlerin 1626 sayılı parselden, (C) harfi ile işaretlenen 60 m2 yüzölçümlü bölümünün 1627 sayılı parselden ifraz edilerek 1625 sayılı parsele eklenmesine, 1625 sayılı parselin 566 m2 yüzölçümlü olarak Fa. Ö. adına tesciline, 1626 sayılı parselin yüzölçümünün 494 m2, 1627 sayılı parselin yüzölçümünün 2.580 m2 olarak düzeltilmesine" karar verilmiş, anılan karar 1626 parselin tespit maliki olan S.. D..'a ve 1727 sayılı parselinde tespit malikleri öldüğünden mirasçılarına tebliğ edildiği ve bu karar aleyhine tapulama mahkemesine dava açılmadığı halde komisyon kararının infazı yapılmamıştır. Eldeki davada çekişmeli olan 1626 sayılı parsel ise, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tapu kaydı uygulanarak 800m2 yüzölçümlü olarak ev ve arsa cinsi ile Hamza kızı S.. D.. adına tespit edilmiş, itiraz edilmediğinden kesinleştiği yönündeki açıklama ile tutanak kesinleştirilip 13.04.1973 tarihinde tapuda S.. D.. adına tescil işlemi yapılmıştır. Daha sonra Bitlis Kadastro Komisyonunun 27.02.2013 gün 82 sayılı kararıyla; "Fahrettin Özdemir'in komisyona sunduğu itiraz dilekçesinde sınır ve yüzölçüme yönelik itirazının bulunmadığı, komisyon incelemesi sırasında sınır ve yüzölçüm düzeltilmesinin de istendiği, Tatvan Bölge Tapulama Müdürlüğünün 07.03.1975 gün 159 sayılı kararındaki sınıra ve yüzölçüme ilişkin verilen ifraz kararının hatalı olduğu, sınıra ve yüzölçüme yönelik itirazın o tarihte yürürlükte olan 766 sayılı Kanunun 94/son maddesi uyarınca yerine getirilemediğinden sınıra yönelik itirazın ve kararın iptaline, 1625 parselin kadastro tespitinin iptal edilip F.Ö. adına arsa niteliği ile tespit yapılarak 30 günlük askı ilânına çıkarılmasına" yönünde karar vermiştir. Davacıda 1625 parseldeki eksikliğin 1626 sayılı parselde kaldığı iddiasıyla S.. D.. aleyhine 20.03.2013 tarihinde 30 günlük süre içinde eldeki davayı açmıştır.

766 sayılı Kanunun yürürlük tarihinde yapılan kadastro tespitlerine karşı anılan Kanunun 26. maddesi uyarınca askı ilân süresi içinde öncelikle kadastro komisyonuna itiraz edilmesi, komisyon kararının tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde tapulama mahkemesine dava açılması yasal zorunluluktur. Askı süresi içinde kadasro komisyonuna itiraz edilmemesi halinde 766 sayılı Tapulama Kanununun 27. maddesi uyarınca kadastro tespiti kesinleşir. İlgililer ancak anılan Kanunun 31/2. maddesi uyarınca 10 yıllık süre içinde genel mahkemede dava açabilirler. Somut olayda Tatvan Bölge Tapulama Müdürlüğünün 07.03.1975 gün ve 159 sayılı kararı sebebiyle davacının mirasbırakanının 30 gün içinde tapulama mahkemesine ve 10 yıl içinde de genel mahkemelerde dava açmasına gerek kalmamıştır. Tatvan Bölge Tapulama Müdürlüğünün 07.03.1975 gün 159 sayılı kararıda Bitlis Kadastro Komisyonunun 27.02.2013 gün 82 sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Anılan iptal kararının askı ilân süresi içinde dava açıldığından komisyonun iptal kararının doğru olup olmadığını inceleyip karar verecek olan mahkeme kadastro mahkemesidir. Açıklanan nedenlerle, davanın kadastro mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Tatvan Kadastro Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.10.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11254, Karar No: 2024/1806, Tarih: 19.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11254 E.  ,  2024/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/355 Esas, 2022/436 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.05.2022 Tarihli ve 2022/203 Esas, 2022/413 Karar Sayılı Kararı

Davalı vekilinin süresinde yetki itirazında bulunduğu, davalının adresinin İstanbul ili ... ilçesinde olduğu bu nedenle davada Büyükçekmece Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Büyükçekmece 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2022 Tarihli ve 2022/355 Esas, 2022/436 Karar Sayılı Kararı

Sözleşmeden doğan davaların, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği, buna göre sözleşmenin konusunun para borcu olduğu hallerde alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinin, parça borcu olması halinde ise sözleşmenin kurulduğu sırada asıl borç konusunun bulunduğu yerin de yetkili mahkeme olacağı, parça borcunun tek olan belirli bir malın taahhüt edilmesi olduğu, parça borcunun söz konusu olabilmesi için tüm niteliklerinin eldeki somut uyuşmazlık yönünden il, ilçe, mahalle, ada, parsel, bağımsız bölüm bilgilerinin bildirilmesi gerektiği, ancak sözleşmede sadece proje adı ve dairenin iki artı bir olduğuna yer verildiği için bunun cins borcu hatta yükleniciden alınmasına göre şahsi hak alacağının temliki şeklinde değerlendirilmesi gerekeceği, yani parça borcunun ifa yerine göre yetki tayininin olanaklı olmadığı, eldeki davada davacı para alacağını talep etmesine ve sözleşmeye dayanmasına göre alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yeri de yetkili olduğu, davacının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri olan Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin para borçlarında ifa yeri kurallarına göre yetkili olduğu, davalı tarafın genel yetki kuralın dayalı yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, haricen taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir.”

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10 uncu maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda, davanın Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davacının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Konyaaltı/Antalya olduğu, 6100 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi uyarınca sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceğinin düzenlendiği, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca ise para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ifa edileceğinin belirtildiği, bu nedenle alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5003, Karar No: 2019/11114, Tarih: 11.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5003 E.  ,  2019/11114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 18/03/2019 gün ve 2018/6818-2019/2958 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Karar düzeltme talebinde bulunan davalı karşı davacı erkek vekili Av. ...'ya ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı karşı davacı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, asıla "Yargıtay ilamının usulüne uygun olarak davacı asıla tebliğ edilmesinden sonra karar düzeltme aşamasında genel vekaletname sunan yetkisiz vekilin karar düzeltme talep ettiği, karar düzeltme talep eden vekilinin özel vekaletname sunmadığı, vekil tarafından yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin karar düzeltme itirazlarının incelemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usulüne uygun tebliği sağlanıp, ihtar süresi beklenildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/21074, Karar No: 2021/5767, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21074 E.  ,  2021/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekinin sorumlusu olduğu işyerinden 10/10/2013 tarihli değer tespit tutanağına göre 63,00 TL değerinde kazak çalmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3644, Karar No: 2012/11082, Tarih: 23.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3644 E.  ,  2012/11082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... varisleri; ... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.12.2011 gün ve 9/926 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde Gazi Mustafa Kemal Mahallesi 223 ada 143 parsel sayılı taşınmazın vekil edenlerinin murisleri ...'dan intikal ettiğini, taşınmazın muris ... ile ölümünden sonra vekil edenlerinin kesintisiz ve çekişmesiz olarak kırk yıldır zilyet olduklarını, kadastro tespiti sırasında 223 ada 123 parsel sayılı taşınmazın miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilerek tapuya tescil edildiğini açıklayarak taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu, davanın kabulü ile 223 ada 143 parsel sayılı taşınmazın Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki miras payları oranında ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muristen intikal ve kadastro tespitinden önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı yasanın 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali tescil davasıdır.

Mahkemece, davacılar yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmadığı gibi kütük sayfası kapatılan tapu kayıtları üzerinden karar verilmiş, taşınmazın imar uygulaması sonucu gittiği 359 ada 1 parsel ile 391 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıt maliklerine davanın yönetilmesi gerekirken taraf teşkili üzerinde durulmamış, komşu parsel tutanakları ile kadastro çalışmaları sırasında taşınmazlara revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarından yararlanılmamıştır.

Uyuşmazlık konusu taşınmazın ifraz edildiği 223 ada 123 parsel sayılı taşınmaz 5326 m2 yüzölçümüyle 04.03.1976 tarihinde yapılan kadastro tespiti sırasında dava dışı parsellerle

birlikte tapu kayıtlarına istinaden 4/24 payının ....karısı ..., 8/4 payının ...'nın, 4/24 payının ...karısı ..., 4/24 hissesinin... bey oğlu ....ve kızları ...,.. ve karısı ..., 1/24 hissenin Mehmet ismet paşa oğlu ... bey, 3/24 payı ...,...,...'ya ait olduğu, tapu kayıtlarının hudutları itibariyle söz konusu taşınmazları kapsadığı, kayıt maliklerinin kendilerinin ya da mirasçılarının tasarrufunda bulunmadığı, yıllardan beride, bağımsız parseller halinde ilgili parsellere ait beyannamelerin, beyanlar hanesinde adları yazılı şahıslar tarafından kullanılageldiği ancak bu kullananların cetlerinden intikal ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı gibi 1936 yılında adlarına tahrir olunmadığı kayıt maliklerinden resmen veya haricen satın aldıkları hususunda herhangi bir delil bulunmadığı, bunların dışında bazı parsellerin ahar şahıslardan haricen satın alınarak zilyetlerinin el değiştirmiş olduğu, bazı parsellerin 1965 ve daha yakın tarihlerde vergi harici kaldığı gerekçesiyle vergiye bağlandığı, kayıt maliklerinin 1955 yılında Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinden 1955/32 nolu dosya ile taksim davası açtıkları, daha sonra müracaata kaldığı, tapu kayıtlarının kabili tatbik olduğu kayıt maliklerinin bir kısmının muhtelif tarihlerde ölümleri ile taşınmazların mirasçılarına geçtiği belirtilerek, 1/24 hissesinin... kızı ..., 1/24 hissesinin... çocukları ve ....,...,...,...,..,...,... 1/24 hissesinin ... çocukları...,..,....,...,..., 1/24 hissesinin ... ve ..., 8/24 hissesinin ... çocukları...,..,...,...,...,...,... 4/24 hissesinin ... çocukları ..., ...ve..., 4/24 hissesinin ...çocukları ...,...,... çocukları ... ve ..., ... çocuğu ...,... eşi ...,...,... çocukları ... ve ... ve 4/24 hissesinin...eşi ...adına tespit edildiği, tespite itiraz edilmesi üzerine Kadastro Müdürlüğünün 08.11.1985 tarihli kararı ile 223 ada 123 parsel sayılı taşınmazın tespitine Afife Mehlika Akça ve müştereklerinin itirazlarının reddine, 223 ada 123 nolu parselle ilgili 21.01.1977 tarihli komisyon kararının iptaline mevcut vergi kaydı gereğince vergi kayıt miktarı olan bin m2 yer verilmek suretiyle 223 nolu parsel numarası ile, kayıt miktarından fazla gelen kısmın da adanın son parsel nosu altında sınırlandırılmasına, 223 ada 123 parsel sayılı taşınmazın ...oğlu ... adına miktar fazlasının Maliye Hazine adına tesciline, miktar fazlasında ...oğlu ...'nın fuzuli zilyet olduğunu beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş, 223 ada 143 parsel sayılı taşınmaz 08.11.1985 tarihli komisyon kararıyla 223 ada 123 parsel sayılı taşınmazın miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiş, karara itiraz edilmesi üzerine Çerkezköy Kadastro Mahkemesi 12.10

...oğlu ... adına miktar fazlasının Maliye Hazine adına tesciline, miktar fazlasında ...oğlu ...'nın fuzuli zilyet olduğunu beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş, 223 ada 143 parsel sayılı taşınmaz 08.11.1985 tarihli komisyon kararıyla 223 ada 123 parsel sayılı taşınmazın miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiş, karara itiraz edilmesi üzerine Çerkezköy Kadastro Mahkemesi 12.10.1993 tarihli ve 60/154 Esas ve Karar sayılı hükmüyle sabit olmayan davanın reddine, 223 ada 23 numaralı parselin Osman oğlu Hamdi Kırca adına tapuya tesciline, 4326 m2’lik kısmının ise 223 adanın son numarası verilmek üzere hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş hüküm, taraflarca temyiz edilmemesi sebebiyle kesinleşmiş, 223 ada 143 parsel sayılı taşınmaz 14.04.1994 tarihinde Maliye Hazinesi adına tapuya tescil edilmiş, 223 ada 123 ve 143 parseller 09.07.1999 tarih ve 2540 yevmiye ile imar uygulaması sonucu 123 parsel 370 ada 9, 391 ada 1 ve 761 ada 5 parsellere gitmiş, 223 ada 143 parsel sayılı taşınmaz ise 359 ada 1 ve 391 ada 1 parsel sayılı taşınmaza gitmiştir. 359 ada 1 parsel sayılı taşınmaz davalı Hazine ile dava dışı Çerkezköy Belediyesi ile İdris çocukları Mustafa Say, Ahmet Say, Behice Subaşı, Mehmet Say, Zekiye Sarıgöl, Hüsniye Eskin adına kayıtlı olarak, 391 ada 1 nolu parsel ise davalı Maliye Hazinesi ile dava dışı Çerkezköy Belediyesi ve