muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26975, Karar No: 2016/20668, Tarih: 22.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/26975 E.  ,  2016/20668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın H.M.K.'nun 150. maddesi uyarınca 24/03/2016 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava dosyasının işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

12.04.2016 tarihli ek karar ile davacı vekili tarafından sunulan 24.10.2015 tarihli hastane raporundan 22.10.2015 tarihinden 06.12.2015 gününe kadar istirahatli olduğu; 24.12.2015 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığını ve bu tarihle davacı vekilinin raporlu olmadığı ve 03.03.2016 tarihli hastahane raporuna göre 04.01.2016 tarihinde doğum yaptığından; dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihte mazeretini bildirmediği gerekçesiyle eski hale getirme istemini reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davanın açılmamış sayılması kararı ile yerel Mahkemece davadan el çekilmekle anılan karar aleyhine eski hale getirme talebinde bulunulamaz.

Ancak, davanın açılmamış sayılması kararı temyize tabidir.

Bu durumda yerel Mahkemenin 12.04.2016 tarihli ek kararı ile verilen “eski hale getirme talebinin reddi kararı” netice itibariyle isabetlidir.

Fakat, yukarıdada belirtildiği üzere, davanın açılmamış sayılması kararı, temyize tabi bir karar olup, davacı vekilince de, söz konusu karar süresi içinde temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin yerel Mahkemeye ibraz ettiği “...” başlıklı davacı vekilinin rapor listesi belgesinden 09.12.2015 tarihinden 31.12.2015 gününe kadar istirahatli olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece duruşmanın yapıldığı 24.12.2015 günü davacı vekilinin rahatsızlığı sebebiyle raporlu olduğu, duruşmaya katılamamasının makul bir mazerete dayandığı anlaşıldığından, yerel Mahkemenin “davanın açılmamış sayılma” kararı bu nedenle yerinde olmayıp, anılan kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20903, Karar No: 2014/28935, Tarih: 08.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20903 E.  ,  2014/28935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2014

NUMARASI : 2014/276-2014/789

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13824, Karar No: 2006/15247, Tarih: 14.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13824 E.  ,  2006/15247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2006

Davacı, ilk kesintinin yapıldığı  tarihden dava tarihi  itibarı ile devamına Tarım Bağ-Kur sigortalısı  olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimtarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 23.06.1998 tarihinden itibaren 2926 sayılı yasaya göre tarım Bağ-Kur sigortalılığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01.07.1998 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 23.06.1998 tarihinden itibaren 2926 sayılı yasaya göre tarım Bağ-Kur sigortalılığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01.07.1998 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı yasada 506 sayılı yasanın 79. maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı yasanın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı yasanın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, re’sen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı yasanın 36. maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca, 2926 sayılı yasanın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri istihsal kooperatifleri ile birliği, Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı  bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, Taşova Tekel Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğü’nden gelen cevabi yazıdan, davacıyla ilgili olarak 23.06.1998 ve 20.10.1999 tarihlerinde Bağ-Kur prim tevkifatları yapıldığı anlaşılmaktadır. Bunun dışında, 2926 sayılı yasanın 10. maddesine göre, tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olan belge ve kayıtların da davacı adına bulunmadığı ortadadır. Bu durumda, davacının ilk Bağ-Kur primi kesintisinin (tevkifatın) yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.07.1998 tarihinden 31.12.1999 tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine; fazla talebin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6607, Karar No: 2019/8082, Tarih: 05.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/6607 E.  ,  2019/8082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalıların vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı -Mevsim Möble Mutfak Banyo Dolapları Ahşap Doğrama Ltd.Şti.'den alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21926, Karar No: 2014/21715, Tarih: 10.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/21926 E.  ,  2014/21715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... savunmanının temyiz talebinin incelenmesinde,

28.10.2009 tarihinde sanık savunmanına tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.06.2010 tarihinde temyiz eden sanık ... savunmanının temyiz isteminin anılan Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi, yasaya aykırı ise de,

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddesinde yer alan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan sanık hakkında aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık zamanaşımının, karar tarihi olan 28.10.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3295, Karar No: 2022/4903, Tarih: 15.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3295 E.  ,  2022/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.09.2021 tarih ve 2021/101 E- 2021/784 K. sayılı kararın davalı tasfiye memuru ... ve asıl ve birleşen davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.02.2022 tarih ve 2022/76 E- 2022/231 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl dava dosyasında davacı vekili, davalı şirket aleyhine müvekkil idare tarafından Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/770 esas sayılı dosyası ile rucuen tazminat davası açtıklarını, mahkemenin 28/01/2021 tarihli ara kararı ile davalı ... İletişim Gıda Tarım Nakliyat Orman Ürünleri İnşaat Tekstil Elektrik Petrol Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ihyası için dava açmaları için 2 haftalık kesin süre verildiğini, açıklanan nedenlerle şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili, davalı şirket aleyhine müvekkili idare tarafından Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/770 E sayılı dosyası ile rucuen tazminat davası açıldığını, mahkemenin 28/01/2021 tarihli ara kararı ile davalı ... İletişim Gıda Tarım Nakliyat Orman Ürünleri İnşaat Tekstil elektrik Petrol Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited şirketinin ihyası için nöbetçi asliye ticaret mahkemesinde dava açmak için iki haftalık kesin süre verildiği ve yine dava konusu edilen dosya ile 2021/101 E sayılı dosya ile bahse konu şirket hakkında şirketin ihyası dava açılmış olup her iki davanın birleştirilmesi için bir aylık süre verildiğini belirterek öncelikle, açmış olunan davanın Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2021/101 E sayılı dosyası ile birleştirilmesine, terkin edilen Beşkat İletişim Gıda Tarım Nakliyat Orman Ürünleri İnşaat -Tekstil Elektrik Petrol Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ihyasına ve ticaret siciline yeniden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar davaya cevap vermemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin ticaret sicili kayıtları tasfiyenin tamamlandığı gerekçesi ile silindiği ve tasfiyenin tamamlanmadığı, Şanlıurfa 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/770 Esas sayılı dosyasının görülüp sonuçlandırılması ve verilen ilamın icra ve infazı işlemleri için davaya konu terkin edilen şirketin ihyası zorunlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile şirketin ihyasına, ek tasfiye işlemlerini yerine getirmesi için ihyasına karar verilen şirketin son yetkili temsilci ve tasfiye memuru olan ...'ın tasfiye memuru olarak atanmasına, kararın ticaret siciline tescil ve ilanına, Beşkat İletişim Gıda Tarım Nakliyat Orman Ürünleri İnşaat Tekstil Elektrik Petrol Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yönünden davanın 6100 sayılı HMK 114/1-d ve 115/2 maddeleri gereği dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, kararı davalı ... vekili ile davalı ... İletişim Tarım Nakliyat... Tic. Ltd. Şti. temsilcisi istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, TTK 547. maddedeki ek tasfiye işlemleri için şirketin ihyası isteminin koşullarının oluştuğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı Tasfiye Memuru ... ve davalı ... vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş kararı temyiz etmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davada davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, asıl ve birleşen davada davalı ...'nden temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20911, Karar No: 2014/28924, Tarih: 08.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20911 E.  ,  2014/28924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1708-2014/871

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2846, Karar No: 2007/3262, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2846 E.  ,  2007/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.