muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3483, Karar No: 2015/5143, Tarih: 13.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3483 E.  ,  2015/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2014 tarih ve 2012/278-2014/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin maliki bulunduğu finansal kiralamaya konu bir adet iş makinesinin davalı tarafından sigortalandığını, sigortalanan aracın 16.08.2012 tarihinde şantiye sahası içerisinde çalışması sırasında zemin kayması neticesinde devrilmesi sonucu hasar gördüğünü, hasara sürücünün geçerli sürücü belgesi olmamasının değil zemin kaymasının sebep olduğunu ileri sürerek 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, tazminat isteminin yetersiz ehliyetli araç kullanılması sebebiyle teminat kapsamı dışında kaldığını, sürücünün sürücü belgesinin ekskavatör cinsi araçları kullanmaya yeterli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hasara uğrayan iş makinesinin Karayolları Trafik Kanunu gereğince gerekli sürücü belgesinin sahibi olmayan sürücü tarafından kullanıldığı ve hasarın bu sırada meydana geldiği, hasarın teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1122, Karar No: 2012/6712, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1122 E.  ,  2012/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 9 parsel sayılı 3689.75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle 1/4 payı Hazine, 3/4 payı ise ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli ... ada 9 parsel sayılı taşınmazın tamamının davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tespitte uygulanan davalı Hazine dayanağı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsamadığı, çekişmeli taşınmazın davacı dayanağı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davalı Hazine, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmaz ile birlikte pek çok taşınmaza revizyon gören "Arpa Bükü" Mevkili Ocak 1944 tarih 33 sıra numaralı tapu kaydına, davacı ise "..." mevkili Ekim 1997 tarih 28 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, tespit sırasında davalı Hazine tapusunun uygulandığı taşınmazlar ile davacı dayanağı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilen taşınmazları dıştan çevreleyen komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanakları getirtilmemiş, Yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları denetlenip, tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamları yöntemine uygun şekilde belirlenmemiştir. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle, tespit sırasında davalı Hazine tapusunun revizyon gördüğü taşınmazlar ile davacı dayanağı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilen taşınmazları dıştan çevreleyen taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanakları belgeler tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilip dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında, davalı Hazinenin dayandığı Ocak 1944 tarih 33 sıra numaralı tapu kaydı ile davacının dayandığı Ekim 1997 tarih 28 sıra numaralı tapu kaydının kapsamı yöntemine uygun şekilde belirlenmeli, davalı Hazinenin dayandığı tapu kaydının revizyon gördüğü taşınmazların akibetleri araştırılmalı, bu tapu kaydının uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi suretiyle Hazine dayanağı tapu kaydının uygulandığı taşınmazların kesinleşme durumu yöntemine uygun şekilde belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, kadastro tespitine aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişilerinin tamamının dinlenilmesi suretiyle çelişki giderilmeli, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği merciilerinden sorulmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtları getirtilmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir harita düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13110, Karar No: 2020/123, Tarih: 14.01.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/13110 E.  ,  2020/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta, şikayete konu olan icra dosyasında, borçlu şirket ve yetkili temsilcisi hakkında icra takibi başlatıldığı, borçlu şirkete ödeme emrinin 16/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin ise şirket hakkındaki icra takibi henüz kesinleşmeden 20/04/2015 tarihinde yapıldığı, şikayetin icra takibi yapılan gerçek kişi hakkında değil, borçlu şirketi temsilen sanık hakkında yapıldığının anlaşılması karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle, sanık hakkında açılan davanın CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21559, Karar No: 2014/11002, Tarih: 04.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21559 E.  ,  2014/11002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2011/148-2013/200

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Mehmet Dağlı 'ınn raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusu 19 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, davacı ve davalı Nilgün'ün evli oldukları halen aralarında görülmekte olan boşanma davası olduğu, davalı H.. K..'in ise müşterek çocukları olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve Türk Medeni Yasasının 683.maddesinde düzenlendiği üzere, bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.

Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.

Öte yandan, Türk Medeni Yasasının 194.maddesinde aile konutu ile ilgili hükümler getirilmiştir. 194.maddesinin gerekçesinde yapılan tanımlamadan da anlaşılacağı üzere aile konutu, eşlerin ve varsa çocuklarının bütün yaşam faaliyetlerini gerçekleştirdiği, yaşantısına buna göre yön verdiği acı ve tatlı günleri içinde yaşadığı, anılarla dolu bir alandır.

Somut olaya gelince; taraflar arasında görülmekte olan Kadıköy 1. Aile mahkemesinin 2010/673 Esas sayılı dosyasında verilen 25.04.2011 tarihli ara kararı ile dava konusu taşınmaz dışında Ataşehir ..mahallesi.... Sokak No:.. D:.. adresinde bulunan taşınmazın aile konutu olarak belirlendiği, taraflar arasında görülen boşanma davasının halen derdest olduğu verilecek kararın eldeki davayı etkileyebilecek nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacı ile davalı N.. K.. arasında görülmekte olan İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesi'nin 2013/877 esas 2014/9 karar sayılı dosyasının sonucunun eldeki dava bakımından HMK'nun 165/1. maddesi gereğince bekletici mesele (ön sorun) yapılması ve o davanın sonucuna göre bir karar vermek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10841, Karar No: 2017/3073, Tarih: 25.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/10841 E.  ,  2017/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Defter ve belgeleri gizlemek suçu nedeniyle beraat 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle düşme

Katılan vekilinin 14.07.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi başlığında hakkında daha önce vefat nedeniyle düşme kararı verilerek, bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşen ...‘un ismine de yer verilmiş olmakla birlikte, temyize konu kararda bu sanık hakkında herhangi bir hüküm kurulmamış olduğu ve temyiz dilekçesi içeriğinin yalnız sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu cihetle, sanık ... hakkında kurulan beraat ve düşme hükümlerine hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında hakkında hüküm kurulmayan sanık ...‘un kimlik bilgilerine yer verilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında “Defter ve Belge İbraz Etmeme“ suçu yönünden, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları yönünden ise; sanık hakkında 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince verilmiş, dava şartı olan bir mütalaa bulunmaması nedeniyle davanın CMK‘nın 223/8. maddesine göre düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/450, Karar No: 2011/2242, Tarih: 24.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/450 E.  ,  2011/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, ...’nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ile beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, ... ve ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından mahkümiyetlerine dair, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.03.2010 gün ve 2008/126 Esas, 2010/72 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar müdafiilerin yasal süreden sonra vaki duruşmalı temyiz incelemesi taleplerinin, ..., ... ve ...’a tayin olunan cezanın miktarları da nazara alınarak CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14191, Karar No: 2016/14677, Tarih: 08.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14191 E.  ,  2016/14677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davalıya yersiz olarak ödenen ölüm aylıklarının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı mirasçıları ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında 2007 yılında boşanma kararı verilen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak; davacı ve boşandığı eşinin yersiz aylığın tahsili istenen tarihlerde nerede oturdukları net olarak belirlenmeli ve özellikle tespite konu dönemde tutanaklarda yer alan davacı ve eşinin İstanbul ve Ordu ilindeki oturduğu tespit edilecek adresler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak kolluk araştırması yapılmalı, belirtilen dönemde görev yapan anılan muhtar ve azalar ile davalının ikametine yakın komşularından kanaate yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ve bu sağlık kuruşlarına başvurdukları tarihlere ait kayıtlar ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı mirasçıları ... ve ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve ...'a iadesine, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4126, Karar No: 2021/5520, Tarih: 30.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4126 E.  ,  2021/5520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat, iştirak ve yoksulluk nafakası ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 30.06.2021 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün maddi tazminat (TMK m. 174/1) yönüyle de onanması gerektiğini düşündüğümden, değerli çoğunluğun hükmün maddi tazminat yönünden bozulması görüşüne katılmıyorum.