muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1225, Karar No: 2015/3557, Tarih: 03.11.2015

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Olay :

... nolu F Tipi Kapalı Cezaevinde yatmakta olan hükümlünün cezaevi idaresine yazmış olduğu yazıda, bulunduğu koğuşun havalandırmasından diğer koğuşun havalandırmasına gazete kağıtlarından toplar yapılarak atmak suretiyle PKK/KCK'lı hükümlülerin haberleştiği ve buna ilişkin bir kısım dökümanları cezaevi idaresine verdiği; bu soruşturma devam ederken de ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen bir soruşturma sırasında, ... İli Hilvan İlçesinde ... adlı kişinin aracında ele geçirilen flaş bellek ve hafıza kartı içerisinde yer alan dökümanlardan İstanbul ve çevre illerinde bulunan cezaevlerindeki PKK terör örgütü üyelerinin haberleşme toplarını kullanmak suretiyle birbirleri ile irtibat kurarak faaliyetlerine devam ettikleri yönünde tespitler üzerine gereği için ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen müzekkere ile Kandıra cezaevindeki hükümlünün bildirdiği bilgiler ile örtüştüğünde birleştirilen dosya ile yürütülen soruşturmada, ... Cumhuriyet Başsavcılığı (TMK 10. maddesi ile görevli) tarafından 6526 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince yetkisizlik kararı verilerek dosyayı ...Cumhuriyet Başsavcılığına göndermiş, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler hakkında ilk işlemlerin tamamının ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapıldığından bahisle ...Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, ... Cumhuriyet Başsavcılığının karşı yetkisizlik kararı olduğundan dosya yetkili merciin tespit ve tayini için ...Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiş, ...Ağır Ceza Mahkemesinin 29.08.2014 gün ve 2014/1022 değişik iş sayılı kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır.

II ) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı :

Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından CMK 13. maddeleri uyarınca verilen yetkisizlik kararlarından sonra yetkili Başsavcılığın tespit ve tayini için mercii tarafından verilen kararının hukuka uygun olup olmadığına ilişkindir.

III ) Hukuksal Değerlendirme :

6526 sayılı Kanununun 1. maddesi ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun geçici 14. maddesine

"Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, 02.07.2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca görevlerine devam eden ağır ceza mahkemeleri ile bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Terörle Mücadele Kanununun 10 ncu maddesi uyarınca görevlendirilen ağır ceza mahkemeleri kaldırılmıştır.

Kaldırılan bu Ağır Ceza Mahkemelerinde görev yapan başkan ve üyeler ile Terörle Mücadele Kanunu kapsamındaki suçların soruşturmasında görevlendirilen hâkim ve Cumhuriyet savcıları, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, beşinci fıkra uyarınca devirlerin tamamlanmasından itibaren on gün içinde müktesepleri dikkate alınarak uygun görülecek bir göreve atanırlar.

Kaldırılan bu Ağır Ceza Mahkemelerinde görev yapan başkan ve üyeler ile Terörle Mücadele Kanunu kapsamındaki suçların soruşturmasında görevlendirilen hâkim ve Cumhuriyet savcıları, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, beşinci fıkra uyarınca devirlerin tamamlanmasından itibaren on gün içinde müktesepleri dikkate alınarak uygun görülecek bir göreve atanırlar.

Bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Terörle Mücadele Kanununun 10 ncu maddesi uyarınca görevlendirilen Cumhuriyet savcılarınca yürütülen soruşturma dosyaları, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, yetkili Cumhuriyet Başsavcılıklarına devredilir.'' hükmü eklenmiştir. Ayrıca,

Ceza Muhakemesi Kanunun yetki hususunu düzenleyen;

''madde 12. - (1) Davaya bakmak yetkisi, suçun işlendiği yer mahkemesine aittir.

(2) Teşebbüste son icra hareketinin yapıldığı, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği yer mahkemesi yetkilidir.

(3) Suç, ülkede yayımlanan bir basılı eserle işlenmişse yetki, eserin yayım merkezi olan yer mahkemesine aittir. Ancak, aynı eserin birden çok yerde basılması durumunda suç, eserin yayım merkezi dışındaki baskısında meydana gelmişse, bu suç için eserin basıldığı yer mahkemesi de yetkilidir.

(4) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan hakaret suçunda eser, mağdurun yerleşim yerinde veya oturduğu yerde dağıtılmışsa, o yer mahkemesi de yetkilidir. Mağdur, suçun işlendiği yer dışında tutuklu veya hükümlü bulunuyorsa, o yer mahkemesi de yetkilidir.

(5) Görsel veya işitsel yayınlarda da bu maddenin üçüncü fıkrası hükmü uygulanır. Görsel ve işitsel yayın, mağdurun yerleşim yerinde ve oturduğu yerde işitilmiş veya görülmüşse o yer mahkemesi de yetkilidir.

Madde 13 - (1) Suçun işlendiği yer belli değilse, şüpheli veya sanığın yakalandığı yer, yakalanmamışsa yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

(2) Şüpheli veya sanığın Türkiye'de yerleşim yeri yoksa Türkiye'de en son adresinin bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.

(3) Mahkemenin bu suretle de belirlenmesi olanağı yoksa, ilk usul işleminin yapıldığı yer mahkemesi yetkilidir.'' hükümleri yer almaktadır.

... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının gerekçesi 6526 sayılı Kanun gereği Terörle Mücadele Kanununun 10. maddesi ile görevli Cumhuriyet Başsavcılıklarının uhdelerinde bulunan ve yetki sınırları dışında kalan dosyaların yetkili Cumhuriyet Başsavcılıklarına gönderilmesine ilişkindir. ...Cumhuriyet Başsavcılığı ise şüpheliler hakkında ilk işlemlerin tamamının ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında yetkisizlik kararı vererek, yetkili yerin tayini için mercii sıfatı ile dosyayı inceleyen ... Ağır Ceza Mahkemesince de soruşturmanın ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılması gerektiği yönündedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, 6526 sayılı Kanununun 1. maddesi ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunun geçici 14. maddesi ile yapmış olduğu değişiklik ile ... Cumhuriyet Başsavcılığınca Terörle Mücadele Kanununun 10. maddesi kapsamında kalan dosyaların, Ceza Muhakemesi Kanunun 12. ve 13. maddeleri gereğince yetkili Cumhuriyet Başsavcılıklarına gönderilmesi gerektiği hususu sabittir. Olayın meydana geldiği yer olan Kandıra cezaevinin de adli olarak Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına bağlı olması karşısında kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV ) Sonuç ve karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, .... Ağır Ceza Mahkemesinin 29.08.2014 tarihli 2014/1022 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8116, Karar No: 2020/8111, Tarih: 24.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/8116 E.  ,  2020/8111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 21. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1799, Karar No: 2019/5672, Tarih: 20.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1799 E.  ,  2019/5672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; düğünde 103 adet çeyrek altın, 1 adet tam altın, 4 adet yarım altın, 1 adet gram altın, 8 adet bilezik, 2 adet künye, 1 adet inci, 2 adet bilezik, 1 adet kalın bilezik ile 6.290 TL nakit para takıldığını, düğünden bir kaç gün sonra evde davalının altınları kendisinden zorla aldığını, ailesine verdiğini, takılan para ile motorsiklet aldığını, ziynet eşyalarının dava tarihi itibariyle değerinin tesbiti ve faizi ile birlikte ödenmesini ve düğünde takılan paranın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; düğünde takılan paranın 2.000 TL'sini koltuk takımına verdiklerini, geri kalan para ile düğünde yapılan masrafları ödediklerini, yaklaşık 7.000 TL değerindeki ziynet eşyalarını bozdurarak balayı yaptıklarını, kalan ziynetlerin de davacı da kaldığını, tartışma üzerine davacının altınları alarak evden ayrıldığını ve bir daha müşterek eve dönmediğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 7.000 TL ziynet bedeli 2.080 TL düğünde takılan para olmak üzere toplam 9.080 TL nin dava tarihi olan 25/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün süresi içerisinde davacı vekili ve davalı tarafından temyizi üzerine; Dairemizin, 14/05/2019 tarih ve Esas: 2016/13876 ve Karar: 2018/2886 sayılı ilamı ile; davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, Aile Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda; 7.000 TL ziynet bedeli 2.080 TL düğünde takılan para olmak üzere toplam 9.080 TL nin dava tarihi olan 25/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, ziynet eşyalarının bedelinin tesbiti ve tahsili, düğünde takılan paraların ise faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, ziynet eşyalarının bedelinin tesbiti ve tahsili, düğünde takılan paraların ise faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun “İspat Yükü” başlıklı 6.maddesinde; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” ifadesine yer verilmiştir. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı ispatlaması gerekir.

Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, kadının ispatlaması gerekir. Bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça ispatlandığı takdirde,koca bunları iadeden kurtulur.

Somut olayda; düğünde takılan ziynetlerin ve paraların davalı erkek tarafından rızası dışında alındığını ispatlamakla yükümlü olan davacıdır. Davacı kadın iddialarını somut ve inandırıcı deliller ile ispatlayamamıştır. Ancak, davalı taraf 7.000 TL değerindeki ziynet eşyasını düğünden sonra bozdurduklarını, balayına harcadıklarını, takılan paralardan da koltuk takımı aldıklarını ve düğün masraflarına harcadıklarını ikrar etmiştir.

Hükme esas alınan 09/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda; düğünde takılan paraya ilişkin olarak; dosyadaki resim ve video görüntülerinden davalı kadına 1.330 TL takıldığı ve yanında bulunan kişilere de 750 TL verildiği tespit edilmiştir.

Mahkemece, davacı kadına toplam 2.080 TL para takıldığı gerekçesiyle düğünde takılan paralar yönünden kısmen kabul kararı verilmiştir.

Hükme esas alınan 09/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda; düğünde takılan paraya ilişkin olarak; dosyadaki resim ve video görüntülerinden davalı kadına 1.330 TL takıldığı ve yanında bulunan kişilere de 750 TL verildiği tespit edilmiştir.

Mahkemece, davacı kadına toplam 2.080 TL para takıldığı gerekçesiyle düğünde takılan paralar yönünden kısmen kabul kararı verilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına, örf ve adete, ülke gerçekleri ile yöresel geleneklere göre; evlenme sebebiyle, gerek ailelerce ve gerekse yakınlarınca kadına geleceğinin güvencesi olarak düğünde takılan ziynet eşyaları ve para davacı kadına bağışlanmış sayılır. Aynı biçimde, düğünde erkeğe takılan ziynet eşyaları ve para açısından da kadının herhangi bir biçimde kabulü söz konusu olmadıkça ve aksi de ispatlanmadıkça kocanın bu eşyaları eşine bağışladığı kabul edilir.

Eldeki davada, davalı düğünde takılan paralar ile koltuk takımı aldıklarını ve düğünde yapılan masrafları ödediklerini belirtmesi karşısında takılan paraların hepsinin harcandığı anlaşılmıştır.

O halde; mahkemece; aksi iddia ve ispat edilmediğine göre, düğünde erkeğe takılan paralar da, davalı tarafından davacıya bağışlanmış sayıldığından, davalıya takılan paralar yönünden de talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde davacı yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3882, Karar No: 2019/9948, Tarih: 28.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3882 E.  ,  2019/9948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2016 tarihli ve 2015/232 esas, 2016/674 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilamdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek, infazın durdurulup durdurulmayacağına dair bir karar verilmesi yönündeki Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan talebin kabulüne ilişkin anılan Mahkemenin 11/01/2017 tarihli ve 2015/232 esas, 2016/674 sayılı kararını takiben, uzlaşma sağlanamaması sebebiyle infazın devamına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2017 tarihli ve 2015/232 esas, 2016/674 sayılı ek kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 08/05/2019 gün ve 94660652-105-57-3715-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2019 gün ve 2019/52843 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Mahkemesince, uzlaşma sağlanamadığına dair düzenlenen rapor nazara alınarak anılan cezanın aynen infazına verilmiş ise de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 6. fıkrasında yer alan, "Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye veya bunların kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde, uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturma sonuçlandırılır." şeklindeki,

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/12. maddesinde yer alan, "Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma veya kovuşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye, sanığa veya kanunî temsilcisine ulaşılamaması hâlinde soruşturma veya kovuşturma konusu suçla ilgili uzlaştırma yoluna gidilmez." şeklindeki,

Aynı Yönetmeliğin 29/7. maddesinde yer alan, "Uzlaşma teklifinde bulunmak için çağrı; telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle de yapılabilir. Ancak, bu çağrı uzlaşma teklifi anlamına gelmez." şeklindeki,