muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33322, Karar No: 2013/27107, Tarih: 29.11.2013

işverene haklı nedenle fesih olanağı tanındığı, oysa davacının yakalandığı tarih ile tahliye edildiği tarih arasında davacının kıdemine göre bildirim süresi geçmediği, davalı işverence feshin haklı sebebe dayandığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında ... sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun'un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli ... sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve ... ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda ... ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık, işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, ... ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple ... ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesi, 20.11.2010 tarihli fesih bildirimi ile 13.11.2012-14.11.2012-15.11.2012-16.11.2012-18.11.2012 ve 19.11.2012 tarihlerinde işverenden izin almaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın işe gelmediği gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g maddesi gereğince feshedilmiştir.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesi, 20.11.2010 tarihli fesih bildirimi ile 13.11.2012-14.11.2012-15.11.2012-16.11.2012-18.11.2012 ve 19.11.2012 tarihlerinde işverenden izin almaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın işe gelmediği gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g maddesi gereğince feshedilmiştir.

Davacının 13.11.2012 tarihinde saat:07.00'de yakalandığı, suç işlemek için örgüt kurmak, yönetmek ve örgüte üye olmak suçundan gözaltına alındığı, gözaltı kararının 15.11.2012 tarihine kadar uzatıldığı, 16.11.2012 tarihinde tutuklandığı ve 21.11.2012 tarihinde tahliye edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacının bu durumunu davalı işyerine bildirip bildirmediği noktasında toplanmaktadır. Dosya içeriğinden, davacının gözaltına alındığı ilk gün işyerini aradığı, ancak gözaltına alındığını bildirmediği ve hiçbir mazeret belirtmeden yıllık izin istediği, işlerin yoğunluğu nedeniyle işyerinden yıllık izin verilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının gözaltına alındığını işyerine bildirmemesi sebebiyle işyerindeki güven ortamının zedelendiği, davacının işin yürütümünü bozan bu davranışı nedeniyle ... sözleşmesinin devamının davalı işverenden

beklenemeyeceği, fesih haklı sebep boyutuna ulaşmamış ise de, sözleşmenin geçerli sebeple feshedildiğinin kabulü gerekir. Öte yandan, yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden izne ayrılması söz konusu olmaz. Bu durumda, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 166,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 29.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12701, Karar No: 2020/422, Tarih: 20.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/12701 E.  ,  2020/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 29/08/2018 tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18 ve CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma isteminin zimmet suçuyla sınırlı olarak KABULÜNE, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan Hazinenin zarar gören sıfatı bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin zimmet, katılan kooperatif vekilinin ise her iki suçtan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde 1987 sayılı ... müdürü olarak görev yapan sanık hakkında zincirleme şekilde nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davasında; hükme esas alınan 17/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda, kömür stoklarındaki eksiklik, ... ..., ... ve...'a yapılan peşin satışa dair paranın kayıtlara intikal ettirilmemesi, sahte müstahsil makbuzları ile ortaklardan mal alınmış gibi gösterilmesi ve bu malların ücretlerinin başka şahıslara ödendiği iddialarıyla ilgili bir değerlendirme yapılmadığı, ...'na yonca otu ve silajlık mısır satılmadığı halde buna dair senet düzenlediği iddiasıyla ilgili olarak ise senet üzerinde yazı ve imza

incelemesi yapılmadığı halde senet üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığından bahisle isnadın sübut bulmadığı yönünde görüş bildirildiği; sanığın, kömür stoklarındaki açığı kabul etmediği, gübre stoklarındaki açıkların zorunlu izne ayrıldığı 14/03/2013'ten sonra oluştuğunu, ... ..., ... ve...'dan tahsil ettiği paraları hataen kayıtlara intikal ettirmediğini, ...'na satış yapıldığına dair 4.498,65 TL'lik senet hakkında bilgisinin olmadığını ve senedin kooperatifte çalışan ... tarafından düzenlendiğini, ... ve ...'e ödemeleri yaptığını ancak tediye fişlerini şahıslara imzalatmadığını, sahte müstahsil makbuzları ile ortaklardan alınmış gibi gösterilen malların ortak olmayan kişilerden alındığını ve bu malların kooperatif kayıtlarına intikal ettiğini savunması karşısında, sanığın zorunlu izne ayrıldığı tarihte stoklarda kooperatif kayıtlarına göre ne kadar gübre olduğu, bu tarihten sonra varsa kooperatifçe yapılan gübre alım satımlarının tespit edilmesi, ... adına düzenlenen senet üzerinde sanık ... ...'un yazı ve imza örnekleri alınmak suretiyle kriminal inceleme yaptırılması, sahte müstahsil makbuzları ile alınmış gösterilen malların stok kartlarının temini ve her bir isnat yönünden sanığın ayrıntılı savunması alındıktan sonra dosyanın tüm ekleriyle birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek bütün zimmet isnatlarını ayrı ayrı irdeleyen bilirkişi raporu alınması sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile tüm isnatlara ilişkin değerlendirme yapmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 20/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2857, Karar No: 2021/4416, Tarih: 06.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/2857 E.  ,  2021/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın ikametinde ele geçen net 23,6 gram esrar ve iş yerinde ele geçen net 0,96 gram esrarı, kullanma amacı dışında satma veya başkasına verme amacıyla bulundurduğuna ilişkin, savunmasının aksine, mahkûmiyetine yetecek kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 191.maddesinde belirtilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6469, Karar No: 2011/5049, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/6469 E.  ,  2011/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/86060

MAHKEMESİ :DÜZCE Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :10/01/2008 -123/02

SUÇ :kasten yaralamak

M.. D..'ı kasten yaralamaktan sanık Y.. S..'un yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (DÜZCE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/01/2008 gün ve 123/02 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3466, Karar No: 2024/4815, Tarih: 11.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3466 E.  ,  2024/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/752 E., 2024/1328 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/519 E., 2023/76 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; davacıya gönderilen ilk ihtarnamede, hem 20 gün hem de 10 günlük süre verildiği, 10 günlük süre verildiği kabul edilse bile tebliğden itibaren 10. gün olan 17.07.2022 tarihinin pazar gününe denk geldiği, bu durumda TBK nun 93. maddesi gereği davacının ödeme süresinin ilk iş günü olan 18.07.2022 tarihinde dolmasına rağmen, bu süre beklenmeden 18.07.2022 tarihinde ikinci ihtarname gönderildiği anlaşılmakla Kooperatifler Kanunu 27. maddesine göre alınmış usulüne uygun bir ihraç kararı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının kooperatif üyeliğinden ihracına dair ihtarnamelerin 1163 s. Kooperatifler Kanunu'nun öngördüğü usule uygun olarak düzenlendiği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı davalı tarafından peşin yatırıldığındın yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15821, Karar No: 2020/4281, Tarih: 01.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15821 E.  ,  2020/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1)Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Davalılardan ... davada kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen gerekçeli karar asilin kendisine tebliğ edildiğinden, davalı ... vekiline 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Davalılardan ... davada kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen gerekçeli karar asilin kendisine tebliğ edildiğinden, davalı ... vekiline 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

3)Dava konusu 515 ada 2 parsel sayılı taşınmazın güncel durumunu gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilmesi ve tapu kaydında belirtilen kamulaştırmaya ilişkin işlemlerin kesinleşip kesinleşmediğinin sorulması ve dosyaya eklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7648, Karar No: 2015/15396, Tarih: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/7648 E.  ,  2015/15396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .....KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2015

NUMARASI : 2013/63-2015/7

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ..... vs. vekili Avukat ..... ile aleyhine temyiz istenilen ....... vs. vekili Avukat .....geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dosya içinde mevcut nüfus kayıtları ve veraset ilamından karar tarihinden önce ve yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davacı .......'nin tüm mirasçılarına tebligat çıkarılmadan ve bu şekilde yöntemince taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesinde isabet bulunmadığına" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı .... ve müştereklerinin davasının reddi ile ..... çalışma alanında bulunan çekişmeli 328 ve 447 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarındaki gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ...... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazlar, kadastro tespiti sırasında tapu kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle payları oranında davalılar ...... ve ....adına tespit edilmiştir. Davacılar ..... ve müşterekleri tarafından davalılar aleyhine Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı .....Mevkiindeki 4000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan tarafları; “......” ve “...” ve “....” ve “.....i” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, .... (.....) ... Mevkiindeki 3000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları; “...i” ve “....” ve “....” ve “....” ve “....i” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, .....-..... Çiftliği Mevkili 7000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları “Kocaalan ve Balandağı”, “Taşbük” ve ....”, “...l”, “........ve “..... ve “......” sınırlı tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 numaralı tapu kayıtlarına dayanılarak dava açılmıştır. Yargılama sonunda verilen önceki karar temyiz edilmekle, Dairemizin yukarıda özetli kararıyla usulden bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılar ve öncüllerinin çekişmeli taşınmaz üzerinde Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği 1926 yılından önce 10 yılı aşkın süre ile aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğinin sürdüğü, malik sıfatıyla süren zilyetliklerinin Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra ve kadastro tespitine kadar kesintisiz olarak devam ettiği, bu suretle Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleri gereğince davacı ..... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan ve uygulama yeteneği bulunmayan tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettiği, davalı taraf yararına edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere; davacı .......ve müşterekleri vekili tarih ve numarası yazılı tapu kayıtlarına dayanmış, davalı taraf ve öncüllerinin arazi üzerindeki zilyetliklerinin malik sıfatı ile değil, kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ileri sürmüşler, Medeni Kanun’un yürürlüğe girmesi ile Arazi Kanunnamesi yürürlükten kalktığı için, Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleri hükümlerinin davalı taraf yararına uygulanma imkanının bulunmadığını iddia etmişlerdir. Davacı .....ve müştereklerinin bu iddialarına karşılık olarak karşı taraf; dayanılan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsamadığını, Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam belirlemesinin kendileri yönünden bağlayıcı olamayacağını, kayıt maliki ile davacılar arasında akdi veya irsi bir ilişkinin kurulamaması sebebiyle davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, taşınmaz üzerindeki çok uzun süreli zilyetliğin kiracılık değil malik sıfatıyla sürdüğünü, davacı ..... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan tapu kayıtları taşınmaza uysa dahi uzun süreli nizasız kullanma nedeniyle kaydın hukuki kıymetini kaybettiğini, kendileri adına edinme koşullarının oluştuğunu ileri sürmüştür. Bu iddia ve savunma çerçevesinde yerel mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın yeterli olup olmadığı, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülüp düşülmediği, varılan sonucun usul ve yasaya uygun bulunup bulunmadığı konularında yargıya varmadan önce, tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili olarak ileri sürdükleri yukarıda özetlenen tüm vakıa ve delillerin ayrı ayrı tahlillerinin yapılıp buna göre bir sonuca ulaşılması uygun olacaktır. Şöyle ki;