muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10479, Karar No: 2008/10945, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10479 E.  ,  2008/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.05.2007 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 12.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R\_

Davacı, tapuda murisi adına kayıtlı olup kendisi tarafından kullanılan 55 parsel sayılı taşınmaza, davalı idare tarafından herhangibir kamulaştırma yapılmadan, izin alınmadan ve bedel ödenmeden kanal açmak suretiyle yapılan müdahalenin menine, kanalın kaline ve taşınmaz üzerinde ekili bulunan buğday mahsulüne verilen zararın tazminine karar verilmesini istemiştir.Davalı idare dava konusu kanalın plan ve projesine uygun olarak civar arazi sahiplerinin isteğiyle geçirildiğini, davaya bakmak görevinin idari yargıya aitolduğunu savunmuştur.Mahkeme, davanın bir tam yargı davasının konunusu teşkil ettiği ve idari yargıda görülmesi gerektiği nedeniyle görev yönünden reddine karar vermiştir.Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.Dava tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istemine ilişkindir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre dava davalı idarenin bir idari kararından veya idari işleminden değil, herhangibir kamulaştırma yapmaksızın davacı taşınmazına elatmasından kaynaklanmaktadır.

Bu nedenle mahkemece, davaya bakmak görevinin adli yargıya ait olduğu düşünülmeksizin yazılı olduğu biçimde davanın görev yönünden reddi doğru değildir.SONUÇ:Davacının temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9554, Karar No: 2017/6295, Tarih: 04.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9554 E.  ,  2017/6295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet ve sanık ... hakkında 2006 takvim yılnda sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Dosya arasında yer alan Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı'nın 26.09.2011 tarihli mütalaasının sanık ... hakkında olduğu anlaşılmakla; sanık ... yönünden 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

a)Dosya arasında yer alan Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı'nın 26.09.2011 tarihli mütalaasının sanık ... hakkında olduğu anlaşılmakla; sanık ... yönünden 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Sanık ...'in aşamalardaki istikrarlı savunmalarında işyeri ile kardeşi olan diğer sanık ...'in ilgilendiğini, kendisinin atılı suçlama ile bir ilgisi olmadığını beyan etmesi, yapılan yoklamalarda sanık ...'in işyerinde bulunması ve tutanakları imzalaması, sanık..... savunmalarınında.... savunmalarını kısmen doğrular nitelikte olması ve suça konu faturaların dosyada bulunmaması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, davanın konusu olan sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için failin mükellef olması gerekmediği de gözönüne alınarak faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde mümkünse davaların birleştirilmesi, mümkün olmazsa ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak, kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da araştırılarak faturaları kullanan şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve faturalarda yer alan yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığının tespit edilmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a) Sanık ...'in aynı takvim yılı içinde birden fazla fatura düzenlediği kabul edilmesine karşın hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

b)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin c bendindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19212, Karar No: 2015/17723, Tarih: 29.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19212 E.  ,  2015/17723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yokluğunda verilen 05.03.2014 tarihli karar aynı konutta oturduğu şerhi ile babası ...'ya tebliğ edilen malen sorumlu ...'nın, babası ile aynı konutta oturmadığını, babasının alt, kendisinin üst dairede oturduğunu ileri sürmesi karşısında, malen sorumlu ... ile tebellüğ eden ...'nın tebliğ tarihi olan 03/04/2014 günü itibariyle aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırılıp iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2466, Karar No: 2017/6639, Tarih: 23.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/2466 E.  ,  2017/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Davacıların tapu maliki ile ilgisini gösterir veraset ilamı vb. kayıtları ilgilisinden alındıktan,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, beyaz lahana, mısırın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/6951, Karar No: 2010/8434, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/6951 E.  ,  2010/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 19.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine dair verilen 30.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 170 parsel sayılı taşınmazın maliki ... kızı ...'ın isminin tapuda "..." olarak yazıldığını ileri sürerek nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, dava konusu 170 parsel sayılı taşınmaz 1957 yılında yapılan tapulama çalışmaları sonucu zilyedi ... mirasçıları karısı ... ve evlatları ..., ..., ..., ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Kayıt maliklerinden ...'in oğlu olan davacı ... şimdi murisi ...'nın isminin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemektedir. Mahkemece dayanak kayıtları getirtilmiş, mahallinde keşif yapılmış ve taşınmazın ... karısı .... kızı ... ve çocuklarına miras yolu ile kaldığı anlaşılmıştır. Nüfus kayıtları ve veraset ilamı da tapu kayıt malikleri ile uyumludur. Ancak, maliklerden ...'nın ismi ... olarak geçmiştir. Davacı yine dosyada bulunan tüm resmi belgelerde ...'nın mirasçısıdır.

Dosyadaki belge ve deliller davacının iddiasını doğrulamaktadır. Ancak, davacı 30.03.2010 tarihli oturumda tapu malikinin ... kızı ... olması gerektiğini bu kişinin ... kızı ...'dan sonra eş olarak alındığını, babası ...'in ...'ın çocuğu olduğunu belirtmiş, bu beyan üzerine mahkemece taşınmazın ...'e ait olduğu davacının da onun mirasçısı olmadığı gerekçesiye aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği gibi resmi kayıtlar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Davacının soyut iddiası resmi bir kayıtla belgelenmemiştir. Taşınmaz tapuda halen davacının murisi adına kayıtlı olup aksi de kanıtlanamadığından kayıt maliki olarak gözüken ...'nin ... kızı ... olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Bilindiği gibi resmi kayıtlar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Davacının soyut iddiası resmi bir kayıtla belgelenmemiştir. Taşınmaz tapuda halen davacının murisi adına kayıtlı olup aksi de kanıtlanamadığından kayıt maliki olarak gözüken ...'nin ... kızı ... olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 15.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23276, Karar No: 2023/8025, Tarih: 29.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/23276 E.  ,  2023/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1381 E., 2015/1172 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... ve hakkında aynı eylem nedeniyle beraat kararı verilen temyiz dışı diğer sanık B.G.'nin suç tarihinde ve öncesinde cezaevinde aynı odada kaldıkları, infaz koruma memurlarınca düzenlenen 11.10.2014 tarihli tutanakta suç tarihinde sanıkların odasında yapılan aramada suça konu kablonun hangi sanığın kullanımındaki dolap altında bulunduğuna dair bir tespitin bulunmadığı, tutanakta bahse konu kablonun diğer sanık B.G. tarafından dolap altından çıkarılarak teslim edildiğinin belirtildiği, aralarında husumet bulunan sanık ... ve diğer sanık B.G.'nin aşamalarda alınan ifadelerinde karşılıklı olarak birbirlerini suçladıkları, tutanak mümzi tanık ifadelerinde de atılı eylemin kesin olarak sanık ... tarafından işlendiğine dair herhangi bir beyanın bulunmadığı, aynı eylemle ilgili olarak hakkında yargılama yapılan diğer sanık B.G.'nin soyut suç atma niteliğindeki beyanları dışında, sanık ...’ın kamu malına zarar verme suçunu işlediğine ilişkin mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5760, Karar No: 2017/8987, Tarih: 18.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5760 E.  ,  2017/8987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait beton santralinde 2011 yılından beri mikser şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından bildirimsiz ve haksız olarak feshedildiğini, iş yerinde fazla mesai, hafta tatili ve bayram tatili çalışması yapıldığı halde bunların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili delil listesinde tanık beyanları yanında takograf kayıtlarına dayanmış olup bu hususta Mahkemece bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ilgili kayıtlar üzerinde alanında uzman bilirkişi tarafından inceleme yaptırılmalı ve davacının çalışma süreleri tespit edilerek kayıtların bulunduğu dönem için bu kayıtlara göre kayıtların bulunmadığı dönemler için ise tanık beyanlarına göre fazla mesai ücret alacağı hesaplanmalıdır. Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4678, Karar No: 2024/5835, Tarih: 19.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4678 E.  ,  2024/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/5 E., 2020/88 K.

2-... vekili Av. ...

3-... vekili Av. ...

4-... vekili Av. ...

5-..., 6-..., 7-......, 8-..., 9-..., 10-..., 11-...

DAVA TARİHİ : 24.07.2013

KARAR : Usulden ret

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 09.10.2019 tarihli ve 2019/72 E., 2019/6459 K. sayılı ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Balıkesir ili, Marmara ilçesi,...Köyü, ... Mevkiinde kain 708 parselde kayıtlı, ...Mevkiinde kain 906, 911 parsellerde kayıtlı, ... Mevkiinde kain 896, 903, 898 parsellerde kayıtlı, Yahyabağları Mevkiinde kain 912 parselde kayıtlı tarla vasfında olan taşınmazların davalı hissedarlarla paylaşılması hususunda anlaşma sağlanamadığından taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekilleri; öncelikle aynen taksim, mümkün olmazsa satış istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.05.2017 tarihli ve 2017/22 E., 2017/35 K. sayılı kararı ile, 30.04.2014 tarihli celsede davacı vekili ile davalı ... vekili ve davalı Sebiha Cemile Yasemin Manioğlu vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu, mazeretlerinin reddine karar verildiği anlaşılmakla; Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 19.01.2017 tarihli ve 2015/7294 E., 2017/343 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına, dosyanın 30.04.2014 tarihinde işlemden kaldırılmasına, işlemden kaldırılan dosyanın 3 ay içinde yenilenmediği anlaşıldığından 30.07.2014 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 12.05.2017 tarih ve 2017/22 E., 2017/35 K. sayılı kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.