muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25744, Karar No: 2019/23691, Tarih: 18.12.2019

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde çalışma saatleri konusunda açık beyanda bulunmadan işyerinde fazla çalışma yapıldığını, bu çalışmaların ödenmediğini, yuvada kalan çocuk hastalandığı zaman çocuk ile beraber iyileşinceye kadar hastanede kaldığını ve çocuğun gözetimi ve bakımı ile ilgilendiğini, bu süre zarfındaki fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının ayda en az üç kez hastane nöbeti tuttuğu, tutulan bu nöbetlerin en az günlük normal çalışma süresi kadar olabileceği belirtilerek 3\*7,5=22,5 saat mesai yaptığı kabulüne göre fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış, mahkemece bu hesaba göre hüküm kurulmuştur. Dosya içeriğine göre davacı davalı bakanlığa bağlı ... Çocuk Yuvasında temizlik görevlisi olarak çalışmış olup, dava dilekçesinde fazla çalışma alacağına ilişkin talebini yuvada kalan çocuk hastalandığı zaman çocuk ile beraber iyileşinceye kadar hastanede kalması, çocuğun gözetimi ve bakımı ile sınırlandırmış olup hangi çocuğun ne zaman hastalandığı, hangi gün nöbete kaldığı hususlarında ispata elverişli herhangi bir delil sunmadığı gibi davacı tanık beyanlarının da soyut nitelikte olduğu, iddiayı ispata elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu duruma göre, davacının hangi saatler arasında fazla çalışma yaptığı somut bir şekilde ortaya konulmamış olup davacı işçinin fazla çalışma yaptığı yöntemince kanıtlanabilmiş değildir. Hal böyle olunca fazla çalışma yaptığı sabit olmayan davacının söz konusu talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5575, Karar No: 2017/1040, Tarih: 13.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5575 E.  ,  2017/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen 14.01.2014 tarihli 2013/274 esas ve 2014/6 karar sayılı ilk hükmün sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adres yerine mernis adresine doğrudan tebliğe çıkarılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılması karşısında 31.03.2014 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/344, Karar No: 2022/3442, Tarih: 12.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/344 E.  ,  2022/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 12/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15831, Karar No: 2014/13886, Tarih: 25.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15831 E.  ,  2014/13886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VİZE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/109-2014/175

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 3 parsel sayılı 1.276,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı F.. B.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı B.. D.. ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazın murisleri H.. D..'ten intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı B.. D.. ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, çekişmeli taşınmazın murisleri H..D..ten kaldığı ve mirasçıları arasında taksim edilmediği iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece, davacı tanıklarının çekişmeli taşınmazın Halil'den kaldığını açıkça söylemedikleri, taraflar arasında görülen önceki davada dinlenen tüm tanıklar ile bu davanın davacı ve davalısının da çekişmeli taşınmazın tarafların murisi anneleri Hatice'den kaldığını beyan ettikleri nazara alındığında davacıların, çekişmeli taşınmazın muris babaları Halil'den kaldığını ve miras hisseleri olduğu yönündeki iddialarını ispat edemedikleri kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında daha önce görülüp sonuçlanan davada; davacılardan B...ve F..çekişmeli taşınmazın anneleri Hatice'den kaldığını ikrar etmişler, mahkeme de taşınmazın anneleri H...den kaldığını kabul ederek karar vermiş ve bu karar temyiz incelemesinden geçerek onanmıştır. Açıklanan nedenlerle mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarafların murisi H.. D...'ten kalmadığı anlaşılmış ise de; taşınmazın tarafların müşterek murisi Hatice'den geldiği yapılan keşif, alınan beyan ve Vize Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.09.1989 tarih ve 1988/43 Esas, 1989/207 Karar sayılı tescil dava dosyasından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece, diğer mirasçılar tarafından açılmış bir dava bulunmadığı da dikkate alınarak davanın, davacıların miras payı ile sınırlı olarak kabulü gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Davacı B.. D.. ve arkadaşları temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1311, Karar No: 2014/1603, Tarih: 28.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/1311 E.  ,  2014/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... İnş. ve Eğitim Hizmetleri A.Ş. adına Av. ... ve ... Sigorta A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Kadıköy 1. İş Mahkemesi tarafından verilen 20.09.2012 günlü ve 2009/408-2012/852 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı ile davalı işveren şirket avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dava dilekçesi ekindeki Peşin Sermaye Değerleri Hesapları Tablosunda onay tarihinin 26.02.2009, ilk peşin değerli gelir tutarın 170.317,50 TL, sosyal yardım zammının 867,82 TL gösterilmesine rağmen, ıslah dilekçesi ekindeki Peşin Sermaye Değerleri Hesapları Tablosunda ise, onay tarihinin 25.08.2009, ilk peşin değerli gelir tutarının 219.510,60 TL sosyal yardım zammının 885,15 TL gösterilmesi karşısında, çelişkinin Kurumdan sorulup hükme esas alınması gereken Peşin Sermaye Değerleri Hesapları Tablosunun getirilerek eklenmesi

2-01.01.2010 tarihli kontrol sonucunun Kurumdan sorulup değişiklik halinde, bağlanan veya bağlanması gereken ilk peşin değerli tahsis tutarının bildirilmesi istenerek cevabi yazının eklenmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren avukatının temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12676, Karar No: 2013/5893, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/12676 E.  ,  2013/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın kötü kullanılmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; kiracı olan davalının sözleşmeye konu işyerini 19.07.2010 tarihinde haber vermeden tahliye ettiğini, tahliyeyi müteakip işyerinde tespit yaptırdıklarını, taşınmazın son derece kötü kullanılmış olduğunu, tespit dosyasındaki bilirkişi raporu ile de bu durumun saptandığını, hasar bedelinin 22.000 TL olarak hesaplandığını belirterek şimdilik 10.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise gerekli özenin gösterildiğini, kiralanana zarar verilmesinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.11.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunmakta olup, taşınmaz davalıya imalathane olarak kiraya verilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı B.K.’nun 256.maddesi uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı Kanunun 266.maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile iade etmekle yükümlüdür. Kiracı sözleşme gereğince kiralanandan yararlanması sebebiyle meydana gelen eksiklik ve değişiklikler dışında kötü kullanımdan kaynaklanan eskime ve bozulmalardan sorumludur. Hor kullanma nedeniyle zarar gören parçaların yenisi ile değiştirilmesi durumunda yenilenen parçanın başlangıçtaki durumlarına göre yıpranma paylarının düşülmesi gerekir. Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yenilenmesi gerektiği belirtilen çatı, asma tavan ve kapı gibi unsurların teslim edildiği tarihe göre yıpranma paylarının hesaplanmadığı görülmüştür. Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere zarar gören parçaların yenisi ile değiştirilmesi durumunda bunların teslim edildikleri tarih itibariyle yıpranma paylarının hesaplanarak alacaktan düşülmesi gerekir. Öte yandan somut delil ve emarelere dayalı olmaksızın davacının beyanı doğrultusunda bir kısım imalatın da hesaplamaya dahil edilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece belirtilen gereklere uyulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

BK/GA/OT
Yargıtay — Esas No: 2015/5308, Karar No: 2015/8524, Tarih: 16.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/5308 E.  ,  2015/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu belediye vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; belediyenin T.C. ... Bankası ... Şubesinde bulunan yapı denetim hesabına haciz konulduğunu, 4708 sayılı Yapı Denetim Kanunu ile Yapı Denetimi Uygulama Usul ve Esasları Yönetmeliği'nin uygulanmasından doğan kanuni hizmet bedelleri olduğunun belirlendiğini, belediyeye ait hesabın niteliği gereğince haczedilemeyeceğini ve 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesi gereğince de haciz konulamayacağını ve ayrıca yargılama sırasında da 6552 sayılı Yasa'nın Geçici 8. maddesi gereğince belediye mallarına haciz konulamayacağı gibi yürürlüğe girdiği tarihten itibaren uygulanan hacizlere ve devam eden takiplere uygulanacağını ileri sürerek söz konusu müvekkil belediye hesabı üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış alınan rapora göre de hesabın havuz hesabı niteliğinde olduğu anlaşıldığından ve her ne kadar 6552 sayılı Yasa gereğince belediye mallarının haczi mümkün değil ise de yapılan değişikliğin geçmişe yürümesinin mümkün olmadığı,kanun değişikliğinden önce başlamış olan icra takiplerine ve konulan hacizlere uygulanamayacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına "İcra Dairesi’nce haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesi istenir ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır. On gün içinde yeterli mal beyan edilmemesi durumunda yapılacak haciz işlemi alacak miktarını aşacak veya kamu hizmetini aksatacak şekilde yapılamaz” hükmü eklenmiştir.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede; 15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü İcra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede; 15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü İcra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Mahkemenin her ne kadar havuz hesabı değerlendirilmesi doğru ise de; şikayet dilekçesinde borçlu vekilince 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına göre ve yargılama aşamasında da 6552 sayılı Yasa gereği haczin kaldırılması talebinin olması dikkate alındığında anılan Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddesinin “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır.” hükmü gereğince de derdest icra dosyaları içinde uygulanacağından Mahkemece İcra Müdürlüğü'ne 6552 sayılı Kanun’un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu’nda 15. maddenin son fıkrasına eklenen hüküm gereğince işlem yapılması yönünde talimat verecek şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2886, Karar No: 2013/4288, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2886 E.  ,  2013/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile irtifak ve pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, nohut ve arpaya ait 2011 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verimi ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazıların dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8645, Karar No: 2018/1641, Tarih: 21.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/8645 E.  ,  2018/1641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanma hırsızlığı

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) ... ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan ... ...’ün gündüzleyin işlediği hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-e 31/2 maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 24/09/2013 tarihli sorgusundan itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) ... ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan malın, kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının malın alınırken mevcut olması gerektiği, bu amacın da somut olaya ilişkin özelliklerin değerlendirilmesiyle anlaşılabileceği, tüm dosya içeriğine göre; müştekinin ara sokağa park ettiği motosikletinin çalındığına dair saat 11:00 sıralarında yapılan anonstan bir saat sonra suça konu motosikletin kolluk görevlilerince seyir halinde görüldüğü, dur ihtarına uymayarak kaçmaya çalışan suça sürüklenen çocukların üst aramalarında tornavida ve kurbağacık denilen anahtar gibi eşyaların ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun diğer ... ile birlikte motosikleti kullanıp iade etmek amacıyla atılı suçu işlediğine dair savunmasına itibar edilerek TCK'nın 146/1. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3648, Karar No: 2018/7664, Tarih: 06.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/3648 E.  ,  2018/7664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin oğlu olan ile katılanın 1999 yılında alabalık tesisi kurarak işlettikleri ancak arazinin tapu kaydının olmadığı, kadastro çalışmaları sırasında ise ve katılan adına 1/2 hisseli olarak kaydedildiği ve bu şekilde tapu kaydının alındığı ancak sanık ... tarafından 06/02/2011 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesine tapu iptal ve tescil davası açıldığı, dava esnasında arazinin sanık ... tarafından ...'ye satışının yapıldığına dair 15/06/1999 tarihli belge sunulduğu ve şahit sıfatıyla sanıklar ..., ... ve ... tarafından imzalanan belgenin içeriğinin sahte olması ve dava aşamasında tanzim edilmiş olması nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu suretle sanıkların sahte belge tanzim ederek yargılama aşamasında kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; belgenin bir örneğinin alabalık tesisi ile ilgili ruhsat alımına ilişkin işlemler esnasında 17/01/2003 tarihinde sanık ... tarafından İliç Kaymakamlığına sunulması üzerine işletme ruhsatının sanık ... adına çıkartıldığı ve o tarihten itibaren tesisin işletilmeye başlandığı, bu şekilde sahteliği iddia edilen belgenin dava tarihinden yıllar önce de var olduğu ve kullanıldığı anlaşılmakla, üzerlerine atılı suçu kabul etmeyen sanıkların sahte belge tanzim ederek haksız menfaat temin etmek amacıyla kullandıklarına dair mahkumiyetlerine yeterli somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.