muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20353, Karar No: 2013/8514, Tarih: 24.04.2013

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı davalı işyerinde yemekhane görevlisi olarak çalışmıştır. Davacı işyerinde günde oniki saat çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği iddiasıyla fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur. Mahkemece davacı şahitlerinin beyanlarına göre davacının hafta içi beş gün saat 08:00-17:00 arasında günde dokuz saat çalıştığı kabul edilerek günde yarım saat, cumartesi saat 08:00-20:00 arasında oniki saat çalıştığı kabul edilerek bir saat ara dinlenme süresi düşülerek yapılan hesaplamaya itibarla fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Davacının günde dokuz saatlik çalışma süresinden 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi gereğince en az bir saat, cumartesi günü oniki saatlik çalışma süresinden ise yukarıda açıklanan ilkelere göre en az birbuçuk saat ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu itibarla mahkemece davacının günlük dokuz saat çalışma süresinden en az bir saat, oniki saat çalışma süresinden ise en az birbuçuk saat ara dinlenme süresi düşülerek fazla çalışma ücretinin hesaplanması için denetime elverişli hesap raporu alınmalı ve hesap raporu dosyadaki tüm delillerle birlikte yeniden bir değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14174, Karar No: 2011/1101, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/14174 E.  ,  2011/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK'lı süreleri hariç 1.3.1986 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının çakışan 506 sayılı Yasaya tabi sigortalılık süresi dışında 01.03.1986 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tesbiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ile varılmıştır.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve zorunlu Bağ-Kurlu çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.02.2007 gün ve E:2007/21-73, K:2007/71; 11.07.2007 gün ve E:2007/21-543, K:2007/541 sayılı kararları).

Davacının 01.03.1986 tarihinden itibaren Kurumca resen kayıt ve tescilinin yapıldığı, 2009 yılında başlangıçta 506 sayılı Yasaya tabi hizmetleri ile çakışma olduğu gerekçesi ile başlangıç tarihinden itibaren Tarım ... sigortalılığının iptal edildiği, davacının 2001 yılından itibaren Çekerek Ziraat Odası kaydının devam ettiği ve tapu kayıtlarının olduğu, zabıta araştırması sonucu düzenlenen tutanaktan ve muhtarlık bildiriminden davacının 20 yıldır İstanbul’da bulunduğu, çiftçilik faaliyetinin olmadığı mernisdeki kayıtlara göre 2007 yılından beri İstanbul-Sultanbeyli adresinin kayıtlı olduğu ondan önceki tarihlerle ilgili bir kayıt bulunmadığı, davacının 1.5.1985 - 31.8.1985, 10.11.1985 - 30.9.1986, 7.11.2006 - 27.11.2006, 23.3.2007 - 30.7.2007, 9.4.2008 - 9.4.2008 tarihleri arasında kısa süreli ve kesintili 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının tescil edildiği 1.3.1986 tarihinde 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olması nedeniyle davalı Kurumca tescil tarihi itibariyle sigortalılığının iptal edilmiş olması doğrudur. Çalışmanın sona erdiği 30.9.1986 tarihinden sonra 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının yeniden başlatılabilmesi için tarımsal faaliyetin devam ettiğinin ispatı gerekir.

Davacının tescil edildiği 1.3.1986 tarihinde 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olması nedeniyle davalı Kurumca tescil tarihi itibariyle sigortalılığının iptal edilmiş olması doğrudur. Çalışmanın sona erdiği 30.9.1986 tarihinden sonra 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının yeniden başlatılabilmesi için tarımsal faaliyetin devam ettiğinin ispatı gerekir.

Yapılacak iş, dava konusu dönemde davacının ne zamandır köyde ne zamandır köy dışında ve nerelerde ikamet ettiği, buralarda tarımsal faaliyetini ne şekilde hangi ürünleri yetiştirme sureti ile sürdürdüğü ayrıntılı bir biçimde davacıdan sorulup belirlendikten sonra ikamet ettiği yerlerdeki muhtar ve azalar tesbit edilerek ziraaatle uğraşıp uğraşmadığı etraflıca sorulup beyan ve deliller birlikte değerlendirilerek tarım faaliyetinin olduğu anlaşılırsa şimdiki gibi kısa süreli SSK lı çalışmaları dışında kalan sürelerde Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar vermek, tarımsal faaliyetin bulunmadığı anlaşılır ise davanın reddine karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7328, Karar No: 2012/1360, Tarih: 07.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/7328 E.  ,  2012/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... İnş.Tic.San.Ltd.Şti. 2-... İnş.Dış Tic.Turz.San.Ltd.Şti. ile davalı ... Konut Gayrimenkul Yat.Ortaklığı arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.07.2009 gün ve 2007/315-2009/467 sayılı hükmü bozan Dairemizin 13.07.2011 gün ve 2010/2018-2011/4628 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gelir paylaşım esasına göre inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, bankanın ortak hesabındaki toplam gelirden davacı payına isabet eden faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın temyizi üzerine Dairemizden verilen 13.07.2011 gün 2010/2018 Esas, 2011/4628 Karar sayılı bozma ilâmına karşı davalı vekilince 19.10.2011 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyanın incelenmesinden yerel mahkemenin karar başlığında davalı vekilinin adresi ..., Caddesi ... 7/B Plaza K:1-8 ...-... olarak yazılı olduğu ve yargılama sürecinde bu adrese tebligat yapıldığı halde mahkeme kararı, davacı vekilinin temyiz dilekçesi ve Yargıtay duruşma gününü bildirir davetiyenin bu adrese hiçbir şekilde tebliğe çıkartılmaksızın, mahkeme ilâmı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ... 1 Sokak 3/2 ... -..., temyiz dilekçesi ve Yargıtay duruşma gününü bildirir davetiyelerin ... Mahallesi ... Sokak ... İşhanı K3/32 ..., Yargıtay bozma ilâmı ile yenileme üzerine duruşma gününü bildirir tebligatların ... Sokak 6/3 ... adreslerinde bulunan ... ismini taşıyan farklı avukatlara tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 166 ve devamı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 95 ve devamı maddelerine göre eski hale getirme elinde olmayan sebeplerle kanunun ya da hakimin tayin ettiği sürelerde yapılması gereken bir işlemin yapılamaması sebebiyle başvurulabilecek bir yoldur. Somut olayda usulüne uygun tebliğe rağmen kaçırılan temyiz, karar düzeltme gibi kanun yolu veya süre sözkonusu olmadığından eski hale getirme talep edilemez ise de, davalının talebi hiç tebligat yapılmamış olmasına rağmen duruşma ve incelemeye geçmek suretiyle yapılan maddi hatanın giderilmesine yönelik olduğundan incelenebileceği kabul edilmiştir.

Bu durumda temyiz üzerine dava dosyası Dairemize gönderildiğinde davalı vekiline yapılan tebligatlar geçersiz olduğundan sebebiyle dosyanın mahalline çevrilerek davalı vekiline mahkeme kararı, davacı vekilinin dava dilekçesi usulüne uygun biçimde tebliğ ettirilip dosya Yargıtay’a gönderildikten sonra da Yargıtay duruşma gününün aynı vekile tebliğ edildikten sonra duruşmanın ve temyiz incelemesinin yapılması gerekirken isim benzerliği nedeniyle tebligatların geçersizliği gözden kaçırılarak duruşma ve temyiz incelemesi yapıldığı anlaşıldığından, bozma kararının kaldırılarak, tebligat işlemlerinin tamamlanması için dosyanın mahalline çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 13.07.2011 gün 2010/2018 Esas, 2011/4628 Karar sayılı ilâmının kaldırılmasına, davalı vekilinin karar başlığındaki adresine mahkeme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebliğ ettirilip temyiz süresi geçmesi beklendikten ve temyiz halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra, davacıya Yargıtay duruşması ve dosyanın gidiş, dönüş tebligat masraflarıyla ilgili noksan avans tamamlattırıldıktan sonra dosyanın yeniden duruşma açılarak temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, kararın niteliğine göre davalının karar düzeltme başlığı altındaki diğer taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/659, Karar No: 2020/3662, Tarih: 23.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/659 E.  ,  2020/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/152-2018/397

Dava, Kurum işleminin iptali ile 01.07.2013'ten itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/685, Karar No: 2016/6598, Tarih: 06.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/685 E.  ,  2016/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece katılanın yokluğunda hüküm verilmesi ve bila ikmal dönen tebligat parçasından, katılanın yurt dışında ikamet ettiğinin belirlenmesi karşısında, temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın katılanın yurt dışı adresine tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın katılan ...'e gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten sonra temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4910, Karar No: 2013/20171, Tarih: 24.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/4910 E.  ,  2013/20171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... olay nedeniyle yakalanması esnasında, ele geçirilmesi muhakkak olan suça konu cep telefonunu yere atmasının etkin pişmanlık sayılamayacağının gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2347, Karar No: 2013/12743, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/2347 E.  ,  2013/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, suça konu kavunları samimi tanıdığı Pala lakablı tanık ...'ün sergisiden parasını sonradan ödemek üzere alma niyetiyle yanlışlıkla mağdurun sergisinden aldığını savunması, tanığın da kovuşturma aşamasında sanığı tanıyabileceğini söylemesi karşısında; sanık ile tanık yüzleştirilip, sanığın savunmasının doğruluğu araştırıldıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan Yasanın 145.maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı”olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 30 TL değerinde 6 adet kavunu çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeye dayanarak yazılı şekilde cezadan indirim yapılmasına yer olmadığına kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21334, Karar No: 2016/8029, Tarih: 07.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/21334 E.  ,  2016/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'in beraatine, diğer sanıkların hükümlülüklerine, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresi kurununum temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğünün kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Gümrük Müdürlüğü Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca oyhirliğiyle REDDİNE.

II- Sanıklar ... ve ...'in temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının 1 günlüğünün 20 TL'den hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6, madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,

1- Hükmün 1. ve 2. fıkrasında "...karşılığı" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK 52/2 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, hükmün 3. fıkrasında "...50/1-a maddesi" yerine "50/1-a ve 52/2 maddeleri" ibaresinin getirilmesi,

2- Hükümden vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.