muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6568, Karar No: 2015/18470, Tarih: 15.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6568 E.  ,  2015/18470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen davada arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı vekili, birleşen davanın davacılar vekili ile davalı ... tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 15.12.2015 gününde temyiz edenlerden davacı ve karşı davalı asil . . .. ile vekili Av...., davalı ve karşı davacı ... vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı ve karşı davacı ... ve vekili Av.... geldiler. Gelen asillerin ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantılı bir şekilde belirlenmediğini belirterek arsa paylarının düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma

sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

1-Somut olayda, tapu müdürlüğünden mahkemeye gönderilen 31.05.2013 tarihli yazıya göre dava konusu taşınmazda 27.03.1967 tarihinde kat mülkiyetine geçildiği bildirilmiştir. Doğrudan kat mülkiyetine geçildiği bu tarihe göre bağımsız bölümlerin değerlerinin arsa payları ile orantılı olup olmadığının saptanması gerekir. Hükme esas alınan 3. bilirkişi kurulu raporunda kat mülkiyetinin tesis edildiği tarih 27.03.1966 olarak yazılmış ve bu tarihe göre değerlendirme yapıldığı belirtilmiştir. Mahkemece, öncelikle 3. bilirkişi kurulu raporunda kat mülkiyetinin tesis tarihi ile ilgili olarak maddi hata yapılıp yapılmadığı açıklığa kavuşturulmalı, eğer 1966 tarihine göre bir değerlendirme yapılmışsa kat mülkiyetinin kurulduğu tarih olan 27.03.1967 tarihine göre bir değerlendirme yapılması yönünde ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mahkemece dava konusu taşınmazla ilgili onaylı mimarı proje ve varsa tadilat projeleri belediye başkanlığından sorulup dosyaya getirtilmeden sadece tapu müdürlüğünden gelen projeler ile yetinilerek eksik incelemeyle hüküm kurulmuş olması,

3-3. bilirkişi kurulu raporunda bağımsız bölümlerin yeniden düzenlenen arsa paylarının toplamı paydaya eşit olmadığı (3039/3040) halde hükme esas alınarak 1 payın açıkta bırakılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21813, Karar No: 2021/8782, Tarih: 02.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21813 E.  ,  2021/8782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesi, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığa isnat edilen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinde düzenlenip öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve hakkında düşme kararı verilen sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 19.11.2012 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.11.2021 tarihinde konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden oy birliğiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hüküm açısından ise Başkan ... ile Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında mağdure ...'nun oturduğu evin açık olan kapısından gündüz vakti saat 12:30 sıralarında girerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etme suçunu işlediği iddiasıyla görülen

davada;Mağdure ...'nun aşamalardaki ifadelerinde özetle; sanık ...'ı ara ara mahalleye gelip gitmesinden dolayı tanıdığını, olay günü öğlen saatlerinde evde temizlik yapmakta iken aniden içeri giren sanığın sus bağırma diyerek ağzını kapattığını, diğer eliyle de elbiselerini çıkartarak göğüslerini elleyip öptüğü ve yüzü koyun yere yatırdıktan sonra anal yoldan ilişkiye girmek istediğinde bir anlık fırsat bularak bağırdığını, kendilerini bu halde iken birlikte yaşadığı Nuri'nin annesi ...'nin de gördüğünü, sanığın bunun üzerine bırakıp kaçmak zorunda kaldığını, karakola giderek sanıktan şikayetçi olduğunu,

Sanık ise suçlamaları reddederek mağdureyi aynı mahallede oturan akrabalarına gidip geldiği için tanıdığını iddia edildiği gibi kendisine karşı cinsel saldırıda bulunmadığını savunmuştur.

Sanık ise suçlamaları reddederek mağdureyi aynı mahallede oturan akrabalarına gidip geldiği için tanıdığını iddia edildiği gibi kendisine karşı cinsel saldırıda bulunmadığını savunmuştur.

Mağdure ile aynı evde yaşayan ve olayın görgü tanığı ... ise beyanında mağdurenin anlatımlarını doğrulayarak daha önceden tanımadığı sanığın evlerine girerek gelinine saldırdığını, zorla elbiselerini çıkardığını, engel olmaya çalıştığını ancak sanığın kendisini zorla dışarı çıkarttığını, tekrar içeriği girdiğinde sanığın da pantolonunu çıkardığını gördüğünü bağırması üzerine sanığın kaçarak uzaklaştığını söylemiştir.

Mağdurenin bitişik komşusu olan tanık ... ise eve uzun boylu esmer bir kişinin girdiğini görünce mağdurenin akrabası sandığını, ancak tanık ...'nin bağırma sesleri üzerine bu kişinin evden çıkıp gittiğini ifade etmiştir.

Mağdurenin 18.02.2010, 22.12.2011 ve 28.12.2012 günlü raporlarında darp ve cebir izi bulunmadığı, yaşadığı olay sonucu anksiyete bozukluğu, travma sonrası stres bozukluğu ve depresif belirtilerin ruh sağlığını etkilediği ancak bu etkinin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede bulunmadığının belirtildiği görülmüştür.

Mağdure ile önceye dayalı bir tanışıklığı bulunmayan sanık ...'ın kapının açık olmasından da faydalanarak içeride temizlik yaparken gördüğü mağdurenin bulunduğu eve girerek ağzını kapattığı ve elbiselerini çıkararak yere yatırdığı, göğüslerini elleyip öptüğü, bu sırada kendi pantolonunu da çıkardığı, bir fırsatını bulan mağdurenin bağırması üzerine kayın validesi tanık ...'nin engel olmaya çalıştığı ancak başarılı olamayınca kapı önünde bağırarak yardım istediği, bağırma sesi üzerine eylemine son veren sanığın evden çıkıp gittiği, bağırma sesini duyan tanık ...'nin de evden ayrılan sanığı gördüğü,

Özellikle briketten yapılı ve iki odadan ibaret evde mağdurun kayın validesinin de bulunduğu göz önüne alındığında sanığın mağdurun rızası ile içeri girip vaki eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin kabulün hayatın olağan akışına aykırı olduğunun anlaşılması karşısında;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine yönelik ilk derece mahkemesi kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/5110, Karar No: 2013/1716, Tarih: 06.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/5110 E.  ,  2013/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa yapılan tebligatın, usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 05.06.2012 gün ve 2012/167 Esas - 2012/225 Kararı ışığında, esaslı işlemlerin yapıldığı 07.12.2006 tarihli oturum tutanağının birinci sayfasının hakim tarafından imzalanmaması, yerinde ilavesi mümkün kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.02.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...'ın müşteki ...'a ait plakasız, ROY090980 motor, NRZ05000141023981 şasi numaralı, Ramzey marka motosikleti, 04.07.2006 tarihinde Kozan

İlçesi, Tufanpaşa Mahallesi, Atatürk Parkında bulunan bekçi kulübesi yanındaki sokaktan çaldığı, şeklinde gerçekleşen olayın sübutunda herhangi bir tereddüt ve uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkeme TCK.nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurmuş, sayın çoğunluk ise hükmü onamıştır.

Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 gün ve 2012/1411-1852 sayılı kararında da ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın sokağa parkedilmiş motosikletin çalınması eyleminin TCK.nın 142/1-e maddesinde düzenlenen adet gereği açıkta bırakılmış eşyanın çalınması suçunu oluşturacağı, aleyhe temyizin bulunmaması nedeniyle bu hususun eleştiri konusu yapılarak hükmün onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan suç vasfının kabulüne yönelik sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/20201, Karar No: 2008/5997, Tarih: 15.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/20201 E.  ,  2008/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Gümüşhane Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi               : 31/07/2007

Davacı, 01.10.1988-30.01.2007  tarihleri arasında zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalılığı dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının Kurumca iptal edilen 01.10.1988 ile 01.01.2007 tarihleri arasındaki tarım Bağ-Kur sigortalılığının SSK’na tabi kısa süreli çalışmalar dışında geçerli olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dava, davacının Kurumca iptal edilen 01.10.1988 ile 01.01.2007 tarihleri arasındaki tarım Bağ-Kur sigortalılığının SSK’na tabi kısa süreli çalışmalar dışında geçerli olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1.10.1988 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, davacının 1996 yılında 75, 1999 yılında 30, 2000 yılında 3, 2001 yılında 2 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı çalışmalarının bulunduğu davalı Kurumca davacının tarım Bağ-Kur sigortalılığınının 506 sayılı Yasa'ya tabi ilk çalışmanın başladığı 1.9.1996 tarihinden bir gün önce 31.8.1996 tarihi itibariyle terkin edildiği, tapulu zirai arazisinin bulunmadığı,  zirai kredi kullanmadığı, 6.8.2004 tarihinde Ziraat Odasına kaydolduğu, tarım kredi kooperatifine ortak olmadığı, 1.8.2005 tarihi itibariyle yeniden tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, 2004 ve 2006 yılılarında Doğrudan Gelir Desteği aldığı, davacının 1.10.1988-31.8.1996 ve 1.8.2005-30.1.2997 tarihleri arasında sigortalılığı ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tarımsal faaliyetin  kesintisiz devam etmesi durumunda kısa süreli zorunlu SSK hizmetlerinin tarım Bağ-Kur sigortalılığının devamını engellemeyeceği  SSK.'na tabi çalışmanın sona ermesinden sonra tarımsal faaliyetin devam etmesi halinde tarım Bağ-Kur sigortalılık iradesinin devam ettiğinin kabulünün gerekeceği Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş ; davacının tarımsal faaliyetinin kısa  süreli SSK’lı çalışmaları dışında devam edip etmediğinin  tesbiti açısından, SSK sigortalısı olarak çalışmaya başladığı 01.09.1996  tarihinden sonra davacıya varsa ürün sattığı  kişi veya kuruluşları açıklattırmak,  bu kişi veya kuruluşlardan ürün satışına ilişkin  belgeleri getirtmek,   davacının tapusuz zirai arazilerinin bulunup bulunmadığını İl Özel İdaresi ve Belediye Emlak Dairesi kayıtlarından araştırmak,tarım kredi kooperatifi dışındaki zirai amaçlı diğer kooperatiflerden davacının ortak olup olmadığını soruşturmak ve çıkacak sonuca göre tüm delilleri bir arada değerlendirerek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve  hukuki  olgular   gözetilmeksizin eksik  inceleme ve araştırma sonucu  istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13165, Karar No: 2020/4252, Tarih: 17.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/13165 E.  ,  2020/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 20/03/2008 tarihinde hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair verilen hükmün, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 16.01.2013 tarihli ve 2011/26426 Esas, 2013/570 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilip, bozmadan sonra yapılan yargılamada, mahkemece 04/12/2018 gün ve 2018/437 E. 2018/1058 K. sayılı kararla sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi uygulanmaksızın yeniden mahkumiyet kararı verilmiş ise de; mahkemenin söz konusu kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu ve bu durumun da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/10/2016 gün 2015/783 esas ve 2016/377 karar sayılı kararı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 gün ve 2018/437 E. 2018/1058 K. sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

16.01.2013 tarih 2011/26426E., 2013/570K. sayılı ilamımız da da belirttiğimiz üzere sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24730, Karar No: 2014/10798, Tarih: 05.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24730 E.  ,  2014/10798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/223980

Mahkemesi : Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/05/2012

Numarası : 2010/1079-2012/286

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayete konu haberin yayınlandığı “Anadolu'da Vakit” gazetesinin günlük süreli yayınlardan olduğu, 5187 sayılı Basın Kanununun, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 77. maddesiyle yapılan değişiklikten önceki 26/1. maddesi gereğince, günlük süreli yayınlarla işlenen suçlarda kamu davasının 2 ay içinde açılması gerektiği ve dava açma süresinin hak düşürücü nitelikte olduğu, şikayetçinin 24.09.2010 havale tarihli dilekçesiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmesi sonucunda iddiaya konu suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği, şikayete konu habere ilişkin gazete nüshasının daha önce Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiğine dair bir iddia da ileri sürülmediği nazara alındığında, 15.08.2010 tarihli haberle ilgili 22.11.2010 tarihinde düzenlenen ve 23.11.2010 tarihinde mahkemece kabul edilen iddianameye dayalı olarak açılan kamu davasının Basın Kanununda öngörülen 2 aylık süre içerisinde açıldığı ve kovuşturma koşulunun gerçekleştiği gözetilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Dosya kapsamına göre; Yargıtay 2. Ceza Dairesi üyesi olan katılan ile aynı yüksek yargı organında görev yapan bir üyenin, katılanın makam odasında, adli ve idari yargı hâkim ve Cumhuriyet savcılarının görev yerlerinin belirlenmesi ile ilgili hazırlığı devam eden bir kararname hakkındaki açıklamalarını ve katılanın Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun bir üyesine yönelik hakarete varan sözlerini içeren gizlice kaydedilmiş konuşmalarının, www.dailymotion.com adlı internet sitesinde yayınlanmasını müteakip, sanığın sorumlu müdürü olduğu Anadolu'da Vakit Gazetesinin 15.08.2010 tarihli nüshasının 13. sayfasında, “Yarsav'ı ele veren diyaloglar” başlığı altındaki haberle birlikte metin olarak yayınlandığı olayda,